OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Damien Hertog

Damien Hertog (Rotterdam, 3 december 1974) is een Nederlands voetbalcoach en voormalig voetballer die als middenvelder speelde.

## Spelerscarrière

Hertog begon zijn carrière in 1994 bij Excelsior. In 1999 maakte hij de overstap naar RBC Roosendaal. In 2002 ging hij naar De Graafschap en keerde in 2003 weer terug bij RBC Roosendaal. In 2004 keerde hij terug bij Excelsior.
Na met Excelsior in 2006 naar de Eredivisie gepromoveerd te zijn brak hij in een oefenduel met Excelsior tegen het Westlands elftal (7-2) in Naaldwijk zijn kuitbeen en liep een zware enkelblessure op. Daardoor is hij in de seizoenen 2006/2007 en 2007/2008 niet in actie gekomen voor Excelsior. Hierdoor was hij genoodzaakt zijn carrière te beëindigen. In 2006 werd hij via het blad Voetbal International samen met Volkan Kahraman, Daniël Rijaard en Geert den Ouden genoemd rondom een vermeende omkoopzaak waar geen bewijs van werd geleverd en geen zaak van werd gemaakt.

## Trainerscarrière

Sinds het seizoen 2011-2012 was Hertog in dienst bij Feyenoord Rotterdam als trainer van het hoogste jeugdelftal. Vanaf juli 2013 was Hertog actief als hoofd jeugdopleiding bij Feyenoord. Hij volgde hiermee Stanley Brard op, die vertrok naar Qäbälä PFK uit Azerbeidzjan. Op 7 maart 2016 maakte Feyenoord bekend op zoek te gaan naar een nieuw hoofd van de jeugdopleiding, omdat Hertog na drie jaar zou stoppen in die functie. De oud-speler van Excelsior, RBC Roosendaal en De Graafschap neemt vanaf het seizoen 2016/17 Feyenoord onder negentien jaar weer onder zijn hoede.
In juni 2017 werd bekend dat Hertog Mario Been zou volgen naar APOEL Nicosia, waar hij de functie van assistent-trainer zal gaan bekleden. Ze werden hier echter na zes weken ontslagen, na een 1-0 nederlaag in de voorronde van de UEFA Champions League. In 2018 werd hij assistent van Marcel Keizer bij Al-Jazira Club. Na het vertrek van Keizer werd Hertog eerst interim-hoofdtrainer en werd begin december aangesteld als de nieuwe hoofdtrainer van de club.
# Ecpyrrhorrhoe rubiginalis

Ecpyrrhorrhoe rubiginalis is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst voorgesteld als Pyralis rubiginalis door Jacob Hübner in een publicatie uit 1796. De spanwijdte van de vlinder bedraagt tussen de 16 en 20 millimeter.

## Verspreiding

De soort komt voor in Zuid- en Midden-Europa, Rusland, Turkije, Iran, China, Zuid-Korea en Japan. Uit Nederland en België zijn geen waarnemingen bekend.

## Vliegtijd

De vliegtijd is van mei tot september, in twee generaties.

## Waardplanten

De rups van Ecpyrrhorrhoe rubiginalis leeft op diverse soorten van de lipbloemenfamilie (Lamiaceae) waaronder betonie (Stachys officinalis), gewone hennepnetel (Galeopsis tetrahit), echte ballote (Ballota nigra) en Lamium-soorten.
* (de) Lepiforum e.V. (2008-2024). Ecpyrrhorrhoe rubiginalis (Hübner, 1796). Bestimmung von Schmetterlingen und ihren Präimaginalstadien. Geraadpleegd op 25-12-2024.
* 1 2 3 Shin, Bora & Choi, Sei-Woong & Kim, Sung Soo. (2022). Fourteen new records of Crambidae (Lepidoptera) from South Korea. Zootaxa 5159(4): 513-534. DOI:10.11646/zootaxa.5159.4.3.
# Sint-Jan-de-Doperkerk (Syracuse)

De Sint-Jan-de-Doperkerk, in de volksmond genoemd Chiesa di San Giovannello, is een rooms-katholiek kerkgebouw in Syracuse op het Italiaanse eiland Sicilië. De stijl is gotisch. De kerk bevindt zich op het eiland Ortigia, het oude stadscentrum van Syracuse.

## Historiek

De Sint-Jan-de-Doperkerk stamt van de 14e eeuw, toen het een synagoge was. De kerk is gebouwd bovenop een 4e-eeuwse kerk uit de Romeinse Tijd.
Tijdens het Byzantijnse en het Arabische bestuur was het gebouw eeuwenlang een synagoge. Kruiken met reinigingswater in de crypte herinneren hieraan. Ten gevolge van het Verdrijvingsedict (1492) uitgevaardigd door de Katholieke Koningen in Madrid werd het gebouw teruggegeven aan de Rooms-Katholieke Kerk.
Er bevindt zich geen loodlijn tussen de top van de zijgevel, het midden van het rozet en het midden van de ovale ingangsdeur. Tot de 18e eeuw werd er gebouwd aan de Sint-Jan-de-Doperkerk. Niettemin heeft de kerk sindsdien geen dak meer. De erediensten verlopen in de open lucht. De klokkentoren is recenter, namelijk van de 19e eeuw.
Van 1915 tot 2015 was het gebouw een openluchttheater.
Nadien nam de Roomse Kerk het terug voor erediensten. Het werd een basiliek.
* ↑ (it) Chiesa di San Giovannello - Nel cuore della Giudecca, una spendida ex sinagoga. Cosa vedere. Siracusa Turismo (2012). Gearchiveerd op 19 februari 2022. Geraadpleegd op 13 april 2023.
* ↑ (it) Chiesa di San Giovannello. Patrimonio dell'umanità. Gemeente Syracuse (2022). Gearchiveerd op 30 september 2022. Geraadpleegd op 13 april 2023.
# Hendrik Dyserinck

Hendrik Dyserinck (Haarlem, 11 maart 1838 – Rheden, 27 september 1906) was een Nederlands marineofficier en politicus.
Dyserinck was een minister van Marine, die zijn loopbaan als zeeofficier begon en eindigde als schout-bij-nacht. Hij was als zodanig vooral actief in de wateren van Nederlands-Indië en West-Indië. Later werd hij onderdirecteur van de marine in Willemsoord (Den Helder). Hij werd als minister in het kabinet-Mackay ten val gebracht nadat hij geweigerd had het liberale Tweede Kamerlid Land als zeeofficier in rang te bevorderen.

## Decoraties

Ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw en de orde van de Eikenkroon.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
# Doopsgezinde kerk (Utrecht)

De Doopsgezinde kerk "Vermaning" in de Nederlandse stad Utrecht is gelegen aan de Oudegracht. Zij kwam in 1773 tot stand door een grondige verbouwing van een middeleeuws grachtenpand onder leiding van de Haarlemse bouwmeester Willem de Haan. Tot dan toe hadden de doopsgezinden gebruikgemaakt van een gebouw aan de Springweg. De nieuwe voorgevel aan de Oudegracht leek meer te wijzen op een statig herenhuis dan op een kerk. Dit was wenselijk omdat de doopsgezinden in die tijd slechts getolereerd werden.
Evenals de gevel is het eenvoudige interieur van de kleine zaalkerk uitgevoerd in een strenge Lodewijk XVI-stijl. Een deel van het achttiende-eeuwse meubilair is bewaard gebleven. De merkwaardige gele vensters dateren uit 1922, het orgel van de firma Bätz met een kast in neo-rococostijl is in 1870 gebouwd. De voorganger van het huidige orgel bevindt zich tegenwoordig in de Vredeskerk in Katwijk aan Zee.
# De geschikte jongen

De geschikte jongen is een roman, uitgegeven in 1993, van de Indiase schrijver Vikram Seth. Met zijn 1349 pagina's (1366 in de Nederlandse vertaling van Christien Jonkheer en Babet Mossel) is het een van de langste romans die in het Engels in één boekdeel zijn uitgebracht.

## Samenvatting

De geschikte jongen speelt zich af in de jonge staat India, vlak na de deling van Brits-Indië. De roman vertelt het verhaal van vier families over een periode van 18 maanden, waarin Mrs. Rupa Mehra's inspanningen om een geschikte bruidegom te zoeken voor haar jongste dochter Lata centraal staan. Lata is een 19 jaar oude universiteitsstudente, die de zeggenschap weigert van haar dominante moeder en haar vooringenomen broer Arun. Haar verhaal draait om de keuze die ze moet maken tussen de huwelijkskandidaten Kabir, Haresh en Amit.
De roman begint in de fictieve stad Brahmpur (in de eveneens fictieve deelstaat Purva Pradesh), die aan de Ganges is gelegen tussen Benares en Patna. Naast Brahmpur speelt het verhaal zich ook grotendeels af in Calcutta, Delhi en Kanpur. De geschikte jongen onderwerpt de nationale politieke kwesties van destijds aan een satirische blik, zoals:
* de eerste verkiezingen van het India na zijn onafhankelijkheid,
* het conflict tussen hindoes en moslims,
* de status van lagere kasten,
* landhervormingen,
* de teloorgang van feodale vorsten en grondbezitters,
* de afschaffing van het zamindar-systeem,
* academische conflicten,
* familierelaties en vele andere.
Het boek is onderverdeeld in 19 delen, die elk een andere verhaallijn behandelen. Vooraan in het boek worden al deze delen beschreven in een couplet op rijm, bij wijze van inhoudsopgave. Volgens Seth had de 18e-eeuwse Chinese roman Droom van de rode kamer van Cao Xueqin de grootste invloed bij het schrijven van De geschikte jongen. De roman wordt door critici en recensenten vaak vergeleken met Oorlog en vrede van Lev Tolstoj of Britse romans zoals Middlemarch, Bleak House of Vanity Fair.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel A Suitable Boy op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Atherandra

Atherandra is een geslacht uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt van Indochina tot in West-Maleisië.

## Soorten

* Atherandra acutifolia Decne.
* ↑ (en) Atherandra Decne. Royal Botanic Gardens, Kew
Aganonerion · Acokanthera · Adenium · Aganosma · Allamanda · Alstonia · Alyxia · Amalocalyx · Anodendron · Apocynum . Asclepias · Baharuia · Baissea · Beaumontia · Caralluma · Carissa · Catharanthus · Cerbera · Ceropegia (lantaarnplanten) · Chonemorpha · Cleghornia · Cynanchum · Dewevrella · Dischidia · Ditassa · Echites · Elytropus · Epigynum · Eucorymbia · Forsteronia · Hoodia · Hoya · Hylaea · Huernia · Ichnocarpus · Ixodonerium · Kopsia · Landolphia · Lhotzkyella · Macroditassa · Mandevilla · Manothrix · Margaretta · Marsdenia · Matelea · Melinia · Melodinus · Merrillanthus · Metaplexis · Metastelma · Microdactylon · Microloma · Miraglossum · Mitostigma · Morrenia · Motandra · Nautonia · Neoschumannia · Nephradenia · Notechidnopsis · Odontadenia · Odontanthera · Oncinema · Oncostemma · Ophionella · Orbea · Orbeanthus · Orbeopsis · Orthanthera · Orthosia · Oxypetalum · Oxystelma · Pachycarpus · Pachycymbium · Pachypodium · Papuechites · Parameria · Parapodium · Parepigynum · Parsonsia · Pectinaria · Pentacyphus · Pentarrhinum · Pentasachme · Pentastelma · Pentatropis · Peplonia · Pergularia · Periglossum · Petopentia · Pherotrichis · Philibertia · Piaranthus · Pleurostelma · Plumeria · Pseudolithos · Quaqua · Quisumbingia · Raphistemma · Raphionacme · Rauvolfia · Rhyncharrhena · Rhyssolobium · Rhyssostelma · Rhytidocaulon · Riocreuxia · Rojasia · Sarcolobus · Sarcostemma · Schistogyne · Schistonema · Schubertia · Secamone · Secamonopsis · Seutera · Sindechites · Sisyranthus · Solenostemma · Sphaerocodon · Stapelia · Stapelianthus · Stapeliopsis · Stathmostelma · Stenomeria · Stenostelma · Stigmatorhynchus · Schizozygia · Tacazzea · Tectiphiala · Trachelospermum · Urceola · Vallariopsis · Vinca (maagdenpalm) · Vincetoxicum (engbloem)
# Ouma Rusks

Ouma Rusks (Afrikaans: Ouma Beskuit, letterlijk oma-beschuiten) is een Zuid-Afrikaans merk van beschuiten.
De typische balkvormige beschuiten zijn bedoeld om in koffie of thee te doppen vooraleer opgegeten te worden. De slogan is Doop 'n Ouma (Afrikaans) of Dip 'n Ouma (Afrikaans Engels); letterlijk dus doop 'n oma, naar de afbeelding van een oudere vrouw (oma) op de verpakking.
De beschuiten worden in de Oost-Kaapse stad Molteno geproduceerd door FoodCorp en zijn beschikbaar in meerdere smaken, zoals gecondenseerde melk en karnemelk.

## Externe link

* (en) Officiële website
# De Ware Tijd

De Ware Tijd (vaak afgekort tot DWT) is een dagblad in Suriname. De eerste krant verscheen op 2 september 1957. De Ware Tijd was vroeger een avondblad: het verscheen 's avonds rond 20.00 uur en droeg toen de datum van de daarop volgende dag. Tegenwoordig is het echter een ochtendblad.
De krant stond tot midden jaren negentig onder hoofdredacteurschap van Leo Morpurgo, die werd opgevolgd door Nita Ramcharan, die op haar beurt weer werd opgevolgd door Desi Truideman. In 2007 volgde Ricardo Carrot Desi Truideman op als nieuwe hoofdredacteur. De familie Jong Tjien Fa geeft het ochtendblad uit.
Op het hoogtepunt verscheen de krant in een oplage van 25.000. Door de opkomst van online media daalde de oplage en het personeelsbestand sterk. In Nederland verschijnt sinds begin 2005 ook een weekeditie van deze krant, met het Surinaamse nieuws van de afgelopen week, gebaseerd op eerder verschenen berichten in de Surinaamse editie. Daarnaast bracht De Ware Tijd tot medio 2005 een maandblad uit, het opinieblad Paramaribo Post.
De Ware Tijd bevat dagelijks verschillende bijlagen. Zo verschijnt in de zaterdageditie De Ware Tijd Literair, dat sinds 1986 de belangrijkste wekelijkse bron van en over literatuur is voor het land.

## De dictatoriale periode

Tijdens de dictatoriale periode was er een actief censuurbeleid voor alle Surinaamse media. Na de Decembermoorden was De Ware Tijd de enige krant die nog mocht verschijnen. Deze stond toen actief onder curatele van het militair regime.
# André Hubert Dumont

André Hubert Dumont (Luik, 15 februari 1809 – aldaar, 28 februari 1857) was een Belgisch geoloog en stratigraaf, die de eerste grondige geologische studie van België maakte.

## Levensloop en werk

Dumont, telg uit het geslacht André-Dumont, was een uitstekende student, hij won in 1832 een prijs voor een studie van de geologie van de provincie Luik. Van 1835 tot zijn dood was hij hoogleraar in de geologie en mineralogie aan de Université de Liège. Hij was later ook rector magnificus van deze universiteit. Zijn belangrijkste werk was het in kaart brengen van de geologie van België, waarmee hij meerdere jaren bezig was. Te voet bezocht hij bijna elke ontsluiting in België. In 1849 publiceerde hij de eerste geologische kaart van België. Hij bleef tot aan zijn dood bezig deze kaart te verbeteren.
Dumont maakte een lithologisch en stratigrafisch gezien uitstekende onderverdeling van de Paleozoïsche gesteenten van Zuid-België. Dit zou samen met het werk van Jules Gosselet nog lang het fundament vormen voor verder geologisch onderzoek. Zijn Mémoire sur les terrains ardennais et rhénan de l'Ardenne, du Brabant et du Condroz bevatte een mineralogisch zeer nauwkeurige beschrijving van de stratigrafie van de Ardennen, maar was op het gebied van fossielen nog voor verbetering vatbaar. In tegenstelling tot andere bekende geologen uit die tijd, zoals de Brit Roderick Murchison, de Fransman Édouard de Verneuil of de Rus Pjotr Tsjichatsjov, was Dumont huiverig zijn onderverdeling van de Ardennen te vergelijken met andere gebieden in Europa. Hij dacht dat fauna's per gebied erg konden verschillen, zodat er voorzichtigheid geboden was bij het correleren met behulp van gidsfossielen. Zo kwam het ook, dat hij ook geen Devoon of Siluur wilde herkennen in België, stratigrafische eenheden die door onder andere Murchison waren gedefinieerd in Groot-Brittannië.
Desondanks deed hij vergelijkend onderzoek tussen het Tertiair in Zuid-Engeland en dat van België. Ook reisde hij naar de Bosporus en Spanje om de overeenkomsten van deze gebieden te bestuderen.
Een ander onderwerp dat hem bezighield was onderzoek naar ertsen en mineralen.
In 1849 wees hij de kalksteenwand onder de Kasteelruïne Lichtenberg bij Maastricht aan als de typelocatie van het Maastrichtien, de laatste tijdsnede in het Laat-Krijt. Hierdoor geniet deze kalkwand internationale bekendheid en werd sindsdien door tal van geologen van over de hele wereld bestudeerd.

## Familie

In 1841, een jaar nadat Dumont de Wollaston Medal toegewezen had gekregen, trouwde Dumont met Amélie Hyacinthe De-Jaer (1813 - 1890). Ze kregen drie zoons.

## Onderscheiding

De Geological Society onderscheidde Dumont in 1840 met de Wollaston Medal. Hij was lid van de Belgische Academie van Wetenschappen.

## Trivia

Dumonts zoon, André Dumont, was ook geoloog en mijnbouwkundige. Hij was de eerste die steenkool in de Limburgse ondergrond ontdekte. In 2005 was vader Dumont een van de kansmakers op de titel De Grootste Belg, maar haalde de uiteindelijke nominatielijst niet en strandde op nr. 193 van diegenen die net buiten de nominatielijst vielen.
# Taba Renah (Pagar Jati)

Taba Renah is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu Tengah van de provincie Bengkulu, Indonesië. Taba Renah telt 809 inwoners (volkstelling 2010).
# Sint-Veroonkapel (Essenbeek)

Deze Sint-Veroonkapel bevindt zich in Essenbeek, een deelgemeente van Halle. Ze is gelegen aan de Veugeleer tegenover huisnummer 240.
In 1932 richtte Tordeurs deze kapel op in Veugeleer. Ze bestaat uit witgeschilderde baksteen onder een zadeldak. Een topkruis bekroont het geheel. In de nis staat een beeld van Sint-Veroon.
De kapel vormt nog steeds een actief deel van de Sint-Veroonmars die elk jaar uitgaat op Paasmaandag. Het is de enige plaats waar de straat nog met zandtekeningen en gekleurde papiersnippers wordt versierd.
* ↑ Anne-Mie Havermans, Kapellen in Halle, Cultuurregio Pajottenland & Zennevallei (2022), inv.nr. HAL047.
* ↑ Vandenplas, Dirk (2020). De Sint-Veroonmars. Sint-Veroon en zijn paassoldaten. Een rijke traditie, p. 82-83.
# Alfonso Valerio

Alfonso Valerio (Triëst, 18 juli 1852 – aldaar, 28 december 1942) was een Italiaans advocaat. Hij was de laatste burgemeester van Triëst (1909-1915) onder Oostenrijks bewind en de eerste burgemeester van Triëst (1918-1921) in het koninkrijk Italië.

## Levensloop

Valerio groeide op in de Vrije rijksstad Triëst, een Italiaanse havenstad van het keizerrijk Oostenrijk. Zijn ouders waren Angelo Valerio en Antonia Bartoli, telgen uit een familie van industriëlen en Italiaans-nationalisten in Triëst.
Aan de universiteit van Graz behaalde Valerio het diploma van doctor in de rechten. Hij had een advocatenpraktijk in Triëst. Vanaf 1897 zetelde hij in de gemeenteraad. Valerio behoorde tot de militante liberale partij, die anti-Oostenrijkse standpunten innam; Valerio verschilde evenwel van de andere militanten door het feit dat hij geen vrijmetselaar was. In 1909 werd hij benoemd tot podestà of Oostenrijks burgemeester. Door het oorlogstreffen tussen Italië en Oostenrijk in de Eerste Wereldoorlog dwongen de Oostenrijkers Valerio tot aftreden. Hij keerde terug tot zijn job van advocaat. De militaire bestuurder van Triëst werd niet een Oostenrijker doch de Italiaanse generaal Carlo Petitti di Roreto, die de Oostenrijkers bestreed.
In 1918 benoemde de regering van het koninkrijk Italië Valerio officieel tot eerste burgemeester van het Italiaanse Triëst. Dit ambt werd voortaan sindaco genoemd. Hij bleef dit tot 1921. De regering vereerde hem met de ridderorde van Sint-Mauritius en Sint-Lazarus (1918) en een senaatszetel in Rome (1919). De reden was zijn jarenlange steun voor de irredenta Italia, of het aansluiten van Italianen aan de Italiaanse Staat. In de Senaat protesteerde Valerio tegen het Verdrag van Rapallo (1920). Hij vond het niet kunnen dat Istrië en de Dalmatische kust naar Joegoslavië gingen.
In Italië nam hij een aantal ambten op. Zo werd hij voorzitter van de automobilistenvereniging van Venezia-Giulia en van de elektriciteitsmaatschappij in deze streek. Vanaf 1924 bood hij zijn diensten aan aan de fascistische partij.
* ↑ (de) Toncich, F., Valerio, Alfonso (1852–1942), Jurist und Politiker. Österreichisches Biographisches Lexikon - Band 15 blz 161. Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wenen (2017). Gearchiveerd op 25 juli 2021.
* ↑ (it) Valerio, Alfonso. Senatori del Regno. Senato della Repubblica, Rome. Gearchiveerd op 24 juli 2021. Geraadpleegd op 24 juli 2021.
# Zij (nummer)

"Zij" is een nummer van de Nederlandse zanger Marco Borsato. Het nummer verscheen op zijn verzamelalbum Onderweg uit 2002. Op 11 mei van dat jaar werd het nummer uitgebracht als de tweede single van het album.

## Achtergrond

"Zij" is, in tegenstelling tot de meeste Borsato-hits tot op dat moment, een origineel nummer geschreven door John Ewbank en Han Kooreneef, in plaats van een cover van een Engels of Italiaans nummer. Het was een van de vijf nieuwe nummers die verscheen op Onderweg, het eerste verzamelalbum van Borsato, en was na Lopen op het water, een duet met Sita, de tweede single van het album.
In Nederland kwam "Zij" tot de elfde plaats in de Nederlandse Top 40 en de achtste plaats in de Mega Top 100, terwijl in Vlaanderen de twaalfde plaats in de Ultratop 50 werd behaald. Het was de laatste single van Borsato voorafgaand aan een reeks van negen opeenvolgende singles die de nummer 1-positie behaalden in de Top 40.
In "Zij" beschrijft de verteller de liefde voor zijn wederhelft, in zowel voor- als tegenspoed. In 2013 werd het door de luisteraars van het radiostation 100% NL uitgeroepen tot het meest romantische Nederlandstalige nummer. In de videoclip van het nummer probeert Borsato tijdens een concert zich door het publiek naar het podium te bewegen om te dansen met zijn geliefde. Uiteindelijk wordt hij door de rest van het publiek naar het podium gedragen door middel van crowdsurfen.

## Hitnoteringen
### Vlaamse Ultratop 50

Hitnotering: 18-05-2002 t/m 17-08-2002 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | |
| Positie | 23 | 20 | 15 | 12 | 12 | 14 | 18 | 17 | 17 | 20 | 25 | 28 | 35 | 45 | uit |

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 18-05-2002 t/m 24-08-2002 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | |
| Nummer | 15 | 14 | 11 | 15 | 14 | 17 | 22 | 24 | 25 | 25 | 25 | 27 | 29 | 27 | 39 | uit |

### Mega Top 100

Hitnotering: 11-05-2002 t/m 28-09-2002 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | |
| Positie | 39 | 10 | 8 | 9 | 11 | 11 | 12 | 12 | 15 | 20 | 18 | 19 | 21 | 23 | 22 | 27 | 36 | 39 | 46 | 62 | 76 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Zij | 538 | 557 | 644 | 511 | 815 | 959 | 740 | 763 | 1261 | 1649 | 1988 | 1495 | 1566 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2012 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* 1 2 3 4 Marco Borsato - Zij - Nederlandse Top 40
* ↑ Marco Borsato - Discografie
* ↑ 'Zij' van Marco Borsato meest romantische liedje
* ↑ Marco Borsato - Zij
# Cees Heerschop

Cees (Kees) Heerschop (Hilversum, 14 februari 1935 – Eindhoven, 24 juli 2014) was een Nederlands voetballer die als verdediger speelde.
Heerschop brak door bij Donar als rechter aanvaller en speelde van 1956 tot 1964 voor PSV waar hij met zijn oud-teamgenoot van Donar Roel Wiersma centraal in de verdediging speelde en in 1963 kampioen werd. Hij speelde nog een seizoen bij N.E.C. voor hij in 1965 zijn loopbaan besloot. Heerschop kwam ook uit voor het Nederlands B-voetbalelftal.