OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# St. Rosakerk

De St. Rosakerk, ook Rosakerk genoemd, is een rooms-katholieke kerk uit 1911, gelegen aan de Prinsenstraat 10 te Paramaribo, Suriname. De patroonheilige van de kerk is de heilige Rosa van Lima. De kerk behoort tot het Bisdom Paramaribo. Het gebouw is onderdeel van de historische binnenstad van Paramaribo, die in 2002 door UNESCO aan de Werelderfgoedlijst is toegevoegd.

## Geschiedenis

Rond 1850 hadden de paters redemptoristen in Paramaribo enkel de Sint-Petrus-en-Pauluskerk en zij hadden behoefte aan een nieuwe kerk in het zuidelijk deel van de stad. Via een stroman betrokken zij een pand van de vrijmetselaars aan de Steenbakkersgracht. In het begin bevond de kerk zich op de bovenverdieping en woonden de paters beneden. Dit werd al vrij snel omgedraaid. De paters begonnen hier vervolgens de St. Rosaschool met hulp van de Franciscanessen van Roosendaal. In 1914 telde deze lagere school voor meisjes 245 leerlingen.
In 1860 kreeg deze kerk een opvolger, die vanaf 1865 parochiekerk was. Het interieur daarvan werd in 1870 onder leiding van bouwfrater Frans Harmes verbouwd. In 1911 werd de huidige St. Rosakerk aan de Prinsenstraat gebouwd en in gebruik genomen. Achter de kerk werd een pastorie gebouwd, die tevens diende als klooster voor de redemptoristen. Deze locatie is na de Grote Pastorie aan de Henck Arronstraat het belangrijkste huis voor de paters redemptoristen in Suriname. De huisoverste van de St. Rosakerk werd net als die van de Grote Pastorie in Rome benoemd.

## Bouw

De houten St. Rosakerk is driebeukig waarbij de middenbeuk hoger is dan de twee zijbeuken. De kerk heeft twee symmetrische torens met spitsdaken aan de voorgevelzijde. De zijbeuken en de lichtbeuk hebben gietijzeren spitsboogvensters met maaswerk. De drie toegangsdeuren aan de voorzijde hebben spitsvormige bovenlichten. Naar deze drie centraal geplaatste deuren loopt een stenen trap. Boven in de voorgevel bevindt zich een groot rond raam met maaswerk. De kerk is dezelfde geel-grijze kleuren geschilderd als de kathedraal.
De kerk heeft in de drie beuken platte plafonds. De plafonds van het schip en het koor zijn voorzien van houten latten, die gewelfsribben moeten voorstellen. In de kerk bevinden zich beelden van Alfonsus van Liguori en Gerardus Majella. De zeven vensters van het koor zijn vernieuwd; deze nieuwe vensters kwamen uit Nederland.
Voor de kerk bevindt zich een grot die in 2009 werd gebouwd. In de grot is een Mariabeeld geplaatst afkomstig van de parochie H. Antonius Abt in Den Haag .

## Afbeeldingen

* De drie deuren met bovenlicht en stenen trap in de westgevel.
* De 'grot' met Mariabeeld.
* Onderste deel van de westelijke gevel met toegangsdeuren.
# Bézancourt

Bézancourt is een gemeente in het Franse departement Seine-Maritime (regio Normandië) en telt 278 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dieppe.

## Geografie

De oppervlakte van Bézancourt bedraagt 17,0 km², de bevolkingsdichtheid is 16,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Bézancourt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# A Face in the Crowd

A Face in the Crowd kan verwijzen naar:
* A Face in the Crowd (film), een Amerikaanse film uit 1957
* A Face in the Crowd (Tom Petty), een nummer van de Amerikaanse muzikant Tom Petty uit 1990

## Zie ook

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A Face in the Crowd en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wil de Krokodil

Wil de Krokodil (Engels: Lyle, Lyle, Crocodile) is een Amerikaanse live-action/computergeanimeerde muzikale fantasy-komedie uit 2022 geproduceerd door Columbia Pictures in samenwerking met Eagle Pictures en TSG Entertainment II, en gedistribueerd door Sony Pictures Releasing.
Will Speck en Josh Gordon verzorgden de regie op basis van een scenario van William Davies. Het is een bewerking van het gelijknamige kinderverhaal en zijn voorganger The House on East 88th Street door Bernard Waber. De plot concentreert zich op een gezin dat naar New York verhuist, waar hun worstelende zoon bevriend raakt met een zingende krokodil en hem probeert te beschermen tegen de rest van de wereld. In de film speelt Shawn Mendes de stem van Wil de Krokodil, naast Javier Bardem, Constance Wu, Winslow Fegley, Scoot McNairy, Brett Gelman en Ego Nwodim.
Op 7 oktober 2022 kwam de film uit in de Verenigde Staten en ontving over het algemeen positieve recensies van critici met lof voor Bardems optreden, de beelden en Mendes 'zangoptreden als Lyle, maar waren kritisch over de verhaallijn. De film bracht wereldwijd $ 111 miljoen op tegen een budget van $ 50 miljoen.
* ↑ https://cineramabios.nl/movies/detail/21441/HO00004404/0/wil-de-krokodil/
* ↑ (en) Wil de Krokodil. The Dubbing Database. Geraadpleegd op 1 februari 2024.
* ↑ Bekijk Wil de Krokodil | Netflix. www.netflix.com. Gearchiveerd op 1 februari 2024. Geraadpleegd op 1 februari 2024.
# Picón Blanco

De Picón Blanco is een heuveltop in het Cantabrisch Gebergte gelegen in de Spaanse gemeente Espinosa de los Monteros in de provincie Burgos (Castilië en León). Op de top ligt een oude militaire basis met zendantennes.
De beklimming vanuit Espinosa de los Monteros is 8,3 kilometer lang en overbrugt 761 hoogtemeters met een gemiddeld stijgingspercentage van 9,2 %. Het steilste stuk over 100 m halfweg de klim heeft een stijgingspercentage van 17,9 %. De top van de beklimming ligt op 1.516 meter hoogte.

## Ritwinnaars op de Picón Blanco
### Ronde van Spanje

* 2021, derde etappe: Rein Taaramäe
* 2024, twintigste etappe: Eddie Dunbar

### Ronde van Burgos

* 2017, derde etappe: Mikel Landa
* 2018, derde etappe: Miguel Ángel López
* 2019, derde etappe: Iván Ramiro Sosa
* 2020, derde etappe: Remco Evenepoel
* 2021, derde etappe: Romain Bardet
* ↑ Picón Blanco Espinosa de los Monteros, altimetrias.net, geraadpleegd op 17 augustus 2024
* ↑ Picón Blanco vanuit Espinosa de los Monteros, climbfinder.com, geraadpleegd op 17 augustus 2024
# Cara van Wersch

Cara van Wersch, pseudoniem voor Cornelia Maria Hubertina van Wersch (Heerlen, 27 mei 1913 – Antwerpen, 24 november 2000), was toneelspeelster, filmactrice en lerares Russisch, yoga en tai chi.

## Levensloop

Van Wersch, dochter van de eigenaar van een schildersbedrijf in Heerlen, werd door een Nederlands toneelgezelschap geweigerd omdat ze een zachte g had. Ze vertrok vervolgens naar Antwerpen, waar ze carrière zou maken. Al voor de Tweede Wereldoorlog was ze verbonden aan de Koninklijke Nederlandse Schouwburg van Antwerpen. Collega's uit die tijd met wie ze vaak samen optrad waren Gella Allaert, Remy Angenot, Hector Camerlynck, Jan Cammans, Marcel Cauwenbergh, Greta Lens, Robert Marcel, Jet Naessens, Jenny Van Santvoort en iets later Dora van der Groen en Luc Philips.

## Beknopte filmografie

* Elias of het gevecht met de nachtegalen - als grootmoeder (1991)
* Het beest - als moeder (1982)
* Salut en de kost - als huisbazin (1974)
* Malpertuis - als Rosalie (1971)

## Beknopte tv-filmografie

* De komst van Joachim Stiller - als verpleegster (1976)
* Magister Maesius - als moeder overste (1974)
* Kapitein Zeppos - als tante Cara (1968-1969)
* Arsenicum en oude kant (tv-film) - als Martha Brewster (1971)
* Het Pleintje - als tante Palmyre (1986)
* Postbus X - als Mevrouw Avontroot (1989)

## Hoorspel

* Terrarium

## Literatuur

* Filter, 4 oktober 1947, omslagfoto met Cara van Wersch en Hector Camerlynck
* De Belgische film, Gent-Amsterdam, 1999.

## Externe link

* Cara van Wersch op Warsage
# Wilhelmus Martinus Logeman

Wilhelmus Martinus Logeman (eigenlijk: Willem Martinus Logeman, Amsterdam, 27 april 1821 – Haarlem, 23 januari 1894) was een Nederlandse natuurkundige, instrumentmaker, leraar en publicist.

## Biografie

Logeman was de zoon van een fabrikant van natuurkundige instrumenten. Nadat hij enige jaren middelbare school had gevolgd, en daarna een paar jaar bij zijn vader had gewerkt, kreeg hij een aanstelling bij het Teylers Museum te Haarlem, waar hij samen met het hoofd van het Paleontologisch-Mineralogisch en het Fysisch Kabinet J.G.S. van Breda proeven deed op het gebied van elektriciteit en magnetisme.
In 1849 richtte hij met de smid N. van Wetteren een fabriek op voor natuurkundige instrumenten. Hij werd op 11 juni 1850 bovendien benoemd tot leraar in de wis- en natuurkunde aan het gymnasium te Haarlem.
In hun fabriek vervaardigden Logeman en van Wetteren buitengewoon sterke magneten, waarvan er zich nog een in de verzameling van Teylers museum bevindt. In 1851 ontving Logeman voor een door hem ingezonden magneet op de wereldtentoonstelling te Londen de hoogste onderscheiding.
In de collectie van Teylers Museum te Haarlem zijn anno 2019 in totaal 48 voorwerpen opgenomen, die (mede) zijn vervaardigd door Logeman.
Samen met D. Lubach en P. Harting vormde Logeman tussen 1852 en 1890 de eerste redactie van het tijdschrift Album der Natuur, uitgegeven door A.C. Kruseman te Haarlem. Hij zou meer dan dertig jaar verbonden blijven aan het tijdschrift en hij zou hierin een groot aantal artikelen publiceren. In 1854 stichtte hij met Lubach de Praktische Volks-almanak, jaarboek 'ter verspreiding van kennis der toegepaste wetenschappen'; de laatste jaargang verscheen in 1863.
Op 23 maart 1864 werd Logeman benoemd tot leraar wis- en natuurkunde aan de HBS te Haarlem, en kort daarna werd hij directeur van de Burger-avondschool.
In 1870 werd hij, op eigen verzoek, weer ontslagen van zijn verplichtingen jegens de Burger-avondschool. In augustus 1886 vroeg hij ontslag als leraar aan het gymnasium en de HBS.
De laatste jaren van zijn leven ging hij lichamelijk en geestelijk achteruit. Hij werd bijna blind.
Op 23 januari 1894 overleed hij.
# Boris Popovic

Boris Popovic (Servisch: Борис Поповић) (Tours, 26 februari 2000) is een Servisch voetballer die sinds september 2024 verhuurd wordt aan het Portugese FC Arouca.

## Carrière

Popovic maakte op 28 mei 2016 zijn officiële debuut voor het B-elftal van FC Tours, dat toen uitkwam in de CFA2. In 2017 maakte hij de overstap naar AS Monaco, waar hij uitkwam voor het B-elftal in de Championnat National 2. In de seizoenen 2017/18 en 2018/19 vertegenwoordigde hij de club ook in de UEFA Youth League.
In juli 2021 maakte hij op definitieve basis de overstap naar Cercle Brugge, de Belgische dochterclub van AS Monaco.
# Jesper Daland

Jesper Normann Daland (Kristiansand, 6 januari 2000) is een Noors voetballer die sinds 2024 uitkomt voor Cardiff City FC.

## Carrière

Daland ondertekende in mei 2021 een vierjarig contract bij de Belgische eersteklasser Cercle Brugge. In augustus 2024 maakte hij de overstap naar Cardiff City FC.
# Philip Claeys

Philip Gilbert Claeys (Gent, 24 mei 1965) is een Belgisch Vlaams-nationalistisch politicus voor Vlaams Belang.

## Levensloop

Claeys is van van opleiding licentiaat vertaler met een speciale licentie marketing. Tijdens zijn studentenperiode was hij lid van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) en werd onmiddellijk lid van de Vlaams Blok Jongeren bij hun oprichting in 1986.
Van juli 1992 tot maart 1995 was Claeys redactiesecretaris van het Vlaams Blok Magazine en van 1995 tot 1999 was hij voorzitter van de Vlaams Blok Jongeren. Vanaf 1995 was hij eveneens fractiesecretaris van de Vlaams Blok-fractie van het Vlaams Parlement. In 2003 stopte hij met deze functie en maakte hij de overstap naar het Europees Parlement, als opvolger van Karel Dillen, waar hij tot in 2014 bleef zetelen. Tijdens zijn laatste ambtstermijn in het Europees Parlement, de periode 2009-2014, stelde hij 177 parlementaire vragen. Hij stond bekend als een tegenstander van een Turkse toetreding van de EU. Hij maakte vanaf 1995 deel uit van het partijbestuur en was van 2001 tot 2010 hoofdredacteur van het Vlaams Blok Magazine, vanaf 2004 Vlaams Belang Magazine. Eind 2012 stelde hij zich kandidaat als partijvoorzitter om Bruno Valkeniers op te volgen, maar hij moest de duimen leggen voor Gerolf Annemans. Ook was hij van 2007 tot 2012 gemeenteraadslid in zijn toenmalige woonplaats Overijse.
In 2010 was er controverse rond zijn deelname aan een conferentie in Japan waar onder andere ook het Franse Front National, het Hongaarse Jobbik, het Italiaanse Fiamma Tricolore en het Bulgaarse Ataka. Gastheer was Nippon Issuikai. Samen met Jean-Marie Le Pen bracht Claeys een bezoek aan de omstreden begraafplaats Yasukini waar oorlogsmisdadigers uit WO II gehuldigd worden.
In mei 2014 stond hij bij de Kamerverkiezingen als lijsttrekker op de Vlaams-Brabantse lijst, maar Vlaams Belang haalde in de provincie geen enkele zetel. Hij ging vervolgens werken bij de Europa van Naties en Vrijheid-fractie in het Europees Parlement. Van 2017 tot 2019 was hij secretaris-generaal van het ENV. Van 2019 tot 2024 was hij in het Europees Parlement fractiesecretaris van de Identiteit en Democratie en sinds 2024 is hij fractiesecretaris voor Patriotten voor Europa.
In augustus 2023 werd Philip Claeys voorzitter van de Vlaams Belang-afdeling in Knokke-Heist. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024 werd hij er verkozen in de gemeenteraad.
# Hove

Hove kan verwijzen naar:
* Hove (Antwerpen), een gemeente in de Belgische provincie Antwerpen
* Hove (Engeland), een voormalige voorplaats en tegenwoordig een regio in het Britse district Brighton and Hove
* Hove (Henegouwen), een deelgemeente van de Belgische gemeente Opzullik in de provincie Henegouwen
* Hove (Jork), een dorp in Duitsland
* Hove (Noorwegen), een gebied op het eiland Tromøy, onderdeel van Arendal
* Hove (parochie), een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Lemvig

## Personen

* Anna Utenhoven, soms Anna van den Hove, werd levend begraven vanwege haar geloofsovertuiging
* Fred Van Hove (1937–2022), Belgische jazzmusicus en een pionier op het gebied van Europese freejazz
* Ivo van Hove, een Vlaams-Belgische toneelregisseur
* Joachim van den Hove, een Nederlandse componist en luitist
* Jozef van Hove, de echte naam van Pom (striptekenaar)
* Léon Van Hove, Belgisch natuurkundige
* Maarten van den Hove, een Nederlandse wiskundige en astronoom
* Michiel ten Hove, een Nederlandse raadspensionaris
* Sophie Offermans-van Hove, een Nederlandse klassiek zangeres
# Willem Jan Neutelings

Willem Jan Neutelings (Bergen op Zoom, 2 mei 1959) is een Nederlandse architect en medeoprichter van het bureau Neutelings Riedijk Architecten te Rotterdam.

## Leven en werk

Willem Jan Neutelings studeerde van 1977 tot 1986 bouwkunde aan de TU Delft. In 1987 startte hij zijn eigen architectenbureau, waarna hij in 1992 in samenwerking met Michiel Riedijk het huidige kantoor Neutelings Riedijk Architecten vormde. In 1991 kreeg Neutelings de Rotterdam-Maaskantprijs voor Jonge Architecten.
Neutelings geeft regelmatig lezingen op internationale universiteiten, congressen en culturele instituten. Van 1988 tot 2000 doceerde hij aan de Academie van Bouwkunst en het Berlage Instituut te Rotterdam. In 1999 was hij gastdocent op de Harvard University Graduate School of Design. Vanaf 2012 is hij Buitenlands lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten.

## Projecten (selectie)

* Herman Teirlinckgebouw, Brussel (2017)
* Cultuurhuis Rozet, Arnhem (2013)
* Cultuurhuis Eemhuis, Amersfoort (2013)
* Museum aan de Stroom, MAS Antwerpen (2010)
* Nederlandse Belastingdienst, Walterboscomplex, Apeldoorn (2007)
* Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid, Hilversum (2006)
* Scheepvaart en Transport College, Rotterdam (2005)
* Woningbouw De Sphinxen, Huizen (2003)
* Arenberginstituut/Kunstencentrum STUK, Leuven (2002)
* Universiteitsgebouw Minnaert, Utrecht (1997)

## Publicaties

* El Croquis 159 – Neutelings Riedijk 2003-2012, Levene, R. (red.), Madrid 2012. ISBN 978-84-88386-694
* Neutelings Riedijk Architects, Sanguigni G., Rome 2011. ISBN 978-88-7864-074-0
* At Work, Neutelings WJ., Riedijk M., Rotterdam 2004. ISBN 90-6450-508-X
* Aan het Werk, Neutelings WJ., Riedijk M., Rotterdam 2004. ISBN 90-6450-527-6
* El Croquis 94 – Neutelings Riedijk 1992-1999, Levene, R. (red.), Madrid 1999. ISBN 9770212 568003
* Architect, Neutelings WJ., Uitgeverij 010, Rotterdam 1990. ISBN 90-6450-120-3
* De Ringcultuur: een studie naar het Ringmechanisme, Neutelings WJ., Mechelen 1988.
# Emanuel Querido

Emanuel Querido (Amsterdam, 6 augustus 1871 – Sobibór, 23 juli 1943) was een boekhandelaar en uitgever in Amsterdam, oprichter van Em. Querido's Uitgeverij. De schrijver Israël Querido (1872-1932) was zijn broer; de boekhistorica Lotte Hellinga-Querido is zijn kleindochter.

## Biografie

Querido vestigde zich in 1898 als boekhandelaar aan de Binnen-Amstel in Amsterdam; in 1911 werd dat een verzendboekhandel in Bloemendaal. Vanaf 1915 bouwde hij op Keizersgracht 333 te Amsterdam onder de naam Em. Querido's Uitgeverij een uitgeversbedrijf op, dat in de jaren dertig ook onderdak bood aan Duitstalige auteurs in ballingschap die getroffen waren door censuur en vervolging in nazi-Duitsland.
Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog doken de Joodse Querido en zijn vrouw Jane Querido-Kozijn onder in Het Gooi, eerst in Laren, later in Blaricum. Door verraad vielen ze in de zomer van 1943 in Duitse handen. Beiden werden in het kamp Sobibór vermoord.
# Willem Pieter Hoevenaar

Willem Pieter Hoevenaar (Utrecht, 7 maart 1808 - aldaar, 31 oktober 1863) was een Nederlandse schilder, tekenaar, aquarellist, etser en lithograaf.

## Leven en werk

Hoevenaar werd in maart 1808 in Utrecht geboren als zoon van de schietschuitschipper Adrianus Hoevenaar en van Maria Josepha le Fevre. Hij behoorde tot een geslacht van schilders en tekenaars. Ook zijn vader Adrianus, zijn grootvader Adrianus, twee van zijn broers Cornelis Willem en Nicolaas Ludolph, zijn zoon Jozef en zijn neef Cornelis Willem beoefenden de schilder- en tekenkunst.
Hoevenaar werd als schilder en tekenaar opgeleid door Christiaan van Geelen, Bruno van Straaten en Pieter Christoffel Wonder. Hij schilderde onder meer genrestukken, boslandschappen, interieurs en stadsgezichten. Vooral zijn aquarellen en tekeningen in sepia vonden in die tijd gretig aftrek. Zijn werk werd onder meer tentoongesteld in Amsterdam en Den Haag. Hij woonde en werkte in zijn geboorteplaats Utrecht, maar hij was vanaf 1850 lid van de Koninklijke Academie te Amsterdam. Zijn zoon Jozef werd door hem opgeleid tot beeldend kunstenaar. Werk van Hoevenaar is te vinden in de collecties van onder meer het Stedelijk Museum te Amsterdam, het Centraal Museum te Utrecht, Teylers Museum te Haarlem en het Rijksprentenkabinet.
Op 4 mei 1836 trouwde hij met Wendelina van der Sluis. Hij overleed in oktober 1863 op 55-jarige leeftijd in zijn woonplaats Utrecht.
* Slijpsteenmarkt in Amsterdam (1835), Rijksmuseum Amsterdam
* Jan Steen en Frans van Mieris in een herberg door Willem Pieter Hoevenaar (1842), Teylers Museum

## Externe link

* Hoevenaar Art Museum: Overzicht van het werk van Willem Pieter Hoevenaar 1808 - 1863
* ↑ Geboren 7 maart 1808 volgens (bron: Hoevenaar Art Museum), dit correspondeert met het feit dat hij gedoopt werd op 16 maart 1808 (bron: Huwelijksbijlagen 1836: extract doopregister)
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Schipper van de veerschuit tussen Utrecht en Amsterdam (zie WNT)
* 1 2 3 RKD: Hoevenaar, Willem Pieter
* ↑ Centraal Museum: Hoevenaar, Willem Pieter
* ↑ Teylers Museum: Hoevenaar, Willem Pieter
* ↑ Rijksmuseum: Hoevenaar, Willem Pieter
* Biografisch Portaal: 23411251
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6822 9355
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 097743623
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 38877
* Union List of Artist Names: 500047397
* Virtual International Authority File: 95995459
* WorldCat (via VIAF): 95995459
# Sirnajaya (Cisurupan)

Sirnajaya is een bestuurslaag in het regentschap Garut van de provincie West-Java, Indonesië. Sirnajaya telt 6447 inwoners (volkstelling 2010).
# City-Pier-City Loop 2024

De 48e editie van de City-Pier-City Loop vond plaats op 10 maart 2024. Het evenement werd gesponsord door NN en naast de halve marathon, die als hoofdafstand van het evenement gold, werden er ook een 10 km en 5 km gelopen.
Voor aanvang van de wedstrijd werd er een minuut stilte gehouden naar aanleiding van het recente overleiden van Kelvin Kiptum. De wedstrijd werd bij de mannen gewonnen door Abdi Nageeye in een tijd van 1:00.21, een verbetering van zijn eigen Nederlandse record. Bij de vrouwen won de Keniaanse Susan Chembai.

## Uitslagen
### Mannen

| Plaats | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Abdi Nageeye | Nederland | 1:00.21 NR |
| 2 | Mustefa Kedir | Ethiopië | 1:00.48 |
| 3 | Tadesse Getahon | Israël | 1:01.01 |
| 4 | Hillary Kering | Kenia | 1:01.52 |
| 5 | Oscar Niyonzima | Burundi | 1:03.11 |
| 6 | Khalid Choukoud | Nederland | 1:03.31 |
| 7 | Tom Hendrikse | Nederland | 1:03.46 |
| 8 | Roy Hoornweg | Nederland | 1:03.48 |
| 9 | Frank Futselaar | Nederland | 1:04.06 |
| 10 | Remyo Tielsma | Nederland | 1:04.46 |

### Vrouwen

| Plaats | Naam | Land | Tijd |
| 1 | Susan Chembai | Kenia | 1:07.12 |
| 2 | Katharina Steinruck | Duitsland | 1:09.58 |
| 3 | Anne Luijten | Nederland | 1:10.39 PR |
| 4 | Jacelyn Gruppen | Nederland | 1:11.05 |
| 5 | Jennifer Gulikers | Nederland | 1:12.15 |
| 6 | Aleksandra Brezezinska | Polen | 1:12.29 |
| 7 | Carolien Millenaar | Denemarken | 1:12.42 |
| 8 | Jill Holterman | Nederland | 1:12.55 |
| 9 | Maaike van Gelder | Nederland | 1:14.42 |
| 10 | Rachel Hadgkinson | Verenigd Koninkrijk | 1:15.08 |
* Uitslagen: MYLAPS Sporthive Event Results. results.sporthive.com. Geraadpleegd op 5 april 2024.
* ↑ Van starttijden tot omleidingen: alles wat je moet weten over de CPC Loop 2024. Den Haag FM (8 maart 2024). Gearchiveerd op 8 maart 2024.
* ↑ Nageeye wint City Pier City-loop in Nederlands record op halve marathon. nos.nl (10 maart 2024). Geraadpleegd op 5 april 2024.
1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 (afgelast) · 2020 · 2021 (afgelast) · 2022 · 2023 · 2024
# Sichtermanhuis

Het Sichtermanhuis is een rijksmonumentaal 18e-eeuws pand in Lodewijk XV-stijl aan de Ossenmarkt in de stad Groningen.
Het huis werd gebouwd in opdracht van Jan Albert Sichterman, nadat deze na een lucratieve carrière in dienst van de VOC terugkeerde naar zijn geboortestad. Op 26 maart 1743 vond de legging van de eerste steen plaats. Na Sichtermans dood werd het huis in tweeën gesplitst. De imposante deurpartij van het huis werd overgebracht naar het huis van de in 1913 gesloopte Boumanshof en kwam na de sloop in het bezit van het Groninger Museum.

## Literatuur

* 'Sichterman en het Sichtermanhuis', in: Verhalen van stad en streek: Sagen en legenden in Nederland/ W. de Blécourt, R.A. Koman [et al.]. Bert Bakker 2010, pp. 26-27.
* 1 2 Knol, E. (2010) "Sichterman's troffel uit 1743", in Groninger Museummagazine, jaargang 23, nr. 1