OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maartje Wortel

Maartje Wortel (Eemnes, 26 oktober 1982) is een Nederlandse schrijfster.

## Loopbaan

Wortel groeide op in "boerendorp" Eemnes, in een huis uit 1650, dat vanwege de ouderdom werkt; ze noemde het huis in 2024 een spookhuis. Na de middelbare school Laar & Berg in Laren bezocht ze korte tijd de Academie voor Journalistiek in Tilburg. Ze moest daarbij verslag doen in en over Oss, maar dat vond ze te saai en begon verhalen te verzinnen, hetgeen niet paste binnen de journalistiek. In het eropvolgende schooljaar volgde ze de opleiding Beeld & Taal aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam. Na een vrij begin maakte de instelling haar duidelijk dat ze de studie serieuzer moest nemen. Dat lukte mede dankzij Coco Schrijber, die ze beschouwt als een soort mentor. Wortel werd later zelf docent aan de Gerrit Rietveld Academie. Mede op advies van Wim Brands (ook docent) begon ze met het schrijven van korte verhalen.
Ze publiceerde korte verhalen in de literaire tijdschriften Passionate Magazine, De Brakke Hond en De Gids. Haar columns verschenen in NRC Next en Trouw. Een thema in haar werk is "wat zie ik en wat zie jij".
Maartje Wortel debuteerde in 2009 met de verhalenbundel Dit is jouw huis bij De Bezige Bij, de enige uitgeverij die ze toen kende. In 2011 verscheen haar eerste roman Half Mens, waarvoor zij genomineerd werd voor de BNG Bank Literatuurprijs. Onderwerp van Half mens is een Amerikaanse taxichauffeur die een Nederlands meisje aanrijdt. Inspiratiebron voor het boek was een artikel over Body Integrity Identity Disorder (BIID). In 2014 verscheen eveneens bij de Bezige Bij het goed onthaalde IJstijd. In 2015 kwam bij de opstartende uitgeverij Das Mag de verhalenbundel Er moet iets gebeuren uit. Er volgen naast goede recensies ook nominaties voor de Fintro Literatuurprijs en de ECI Literatuurprijs.
In het boek De groef - een wandeling (2021) beschrijft ze hoe ze vijf jaar lang dagelijks wandelingen maakte door het Oosterpark (Amsterdam) met haar goede vriendin Niña Weijers.
Vanaf januari 2024 brengt Orkater Wortels toneelstuk Ground Floor op de planken, onder regie van Suze Milius en met muziek van Annelinde Bruijs. Een eerdere samenwerking liep stuk, omdat Wortel het idee had dat haar teksten (nog) niet geschikt waren voor toneel.

## Persoonlijk

Maartje Wortel is de dochter van kleinkunstenaar Gerard Wortel. Ze woont in de Indische Buurt in Amsterdam-Oost. Zelf is ze liefhebber van De avonden van Gerard Reve en het oeuvre van Jan Wolkers. Ze heeft sympathie voor Extinction Rebellion en nam deel aan de A12-blokkade.
In 2020 had Wortel een relatie met Georgina Verbaan. In 2024 had heeft ze "sinds een jaar of drie" een relatie met Nederlandse voormalig top-zwemster Femke Heemskerk.
# Avalon Aardoom

Avalon Aardoom (Dordrecht, 16 oktober 1997) is een Nederlands voormalig shorttracker. In 2013 werd Aardoom Nederlands kampioen in de juniorklasse, derde op het NK 2016 en derde op het WK in 2016 met de vrouwenrelay. In het voorjaar van 2018 wist zij nog een plaatsje te veroveren in de nationale selectie van bondscoach Jeroen Otter. In de seniorenklasse werd zij eerste op de 1500 meter op het NK 2018 en tweede in het totaalklassement.

## Gezondheid

Op haar zestiende werd zij geopereerd aan een aangeboren hartafwijking. Ondanks dat de operatie slaagde, moest Aardoom in 2020 toch vanwege haar gezondheid een punt zetten achter haar schaatscarrière.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Het hart van shorttrackster Avalon Aardoom slaat eindelijk zoals het moet slaan, NOS, 31 oktober 2018. Gearchiveerd op 2020-10-22.
* ↑ KNSB:Avalon Aardoom moet stoppen met topsport. Gearchiveerd op 2023-02-07.
* ↑ nporadio1:Het gedwongen afscheid van van Avalon Aardoom. Gearchiveerd op 2020-03-04.
* ↑ Shorttrackster Avalon Aardoom moet stoppen: ‘De eerste dagen heb ik alleen maar gehuild’, AD, 11 maart 2020. Gearchiveerd op 2020-11-16.
# Karim Hadjbouzit

Karim Hadjbouzit (10 februari 1991) is een Algerijns wielrenner die anno 2018 rijdt voor Groupement Sportif des Pétroliers Algérie.
Hadjbouzit begon zijn wielercarrière bij Vélo Club Sovac Algérie. Hij won in zijn loopbaan onder andere het Arabisch kampioenschap ploegentijdrijden in 2012.

## Overwinningen
### 2012

    1 Arabisch kampioen ploegentijdrijden, Elite

## Ploegen

* 2012 – Vélo Club Sovac Algérie
* 2013 – Vélo Club Sovac
* 2014 – Vélo Club Sovac
* 2015 – Vélo Club Sovac
* 2018 – Groupement Sportif des Pétroliers Algérie (vanaf 15-2)
* (en) Profiel van Karim Hadjbouzit op ProCyclingStats
* Profiel van Karim Hadjbouzit op De wielersite
Amari · Barbari · Bourezza · Chaabane · Chabaane · Dahmane · Hadjbouzit · F.Hamza · M.K.Hamza · A.Hamza · Merdj · Saada
Barbari · Baz · Ben Nasser · Benrais · Bettira · Chaabane · Chabaane · Dahmane · Droueche · Hadjbouzit · A.Hamza · F.Hamza · Lahsaini · Merdj
Amari · Barbari · Baz · Benoua · Benrais · Bouzidi · Dahmane · S.A.Fellah · A.Fellah · Hadjbouzit · F.Hamza · A.Hamza · Mansouri · Merdj · Saada
Belmokhtar · Ben Youcef · Fellah · Hadjbouzit · Hamza · Koriche · Lagab · Lallouchi · Lounis · Sassane
# Michel Barbeaux

Michel Barbeaux (Ciney, 6 december 1947) is een voormalig Belgisch senator.

## Levensloop

Barbeaux werd beroepshalve assistent en gastlector aan de UCL en inspecteur-generaal van Financiën bij de Waalse Regering.

### Organisatorische loopbaan

Barbeaux werd actief in organisaties die zich bezighouden met ruimtelijke ordening en in organisaties van de Waalse en federale overheid. Zo was hij van 1985 tot 1995 secretaris van het Overlegcomité van de federale regering en van regering van de gemeenschappen en de gewesten.
Ook was hij van 1990 tot 2001 voorzitter van de afdelingen van de Christelijke Mutualiteiten van het arrondissement Dinant en vanaf 2001 voorzitter van de Christelijke Mutualiteiten van de provincie Namen. In 2000 werd hij ondervoorzitter van de Landsbond der Christelijke Mutualiteiten.

### Politieke loopbaan

Barbeaux begon zijn politieke loopbaan als adviseur bij CEPESS, de studiedienst van de PSC en de CVP, een mandaat dat hij uitoefende tot in 1977. Daarna was hij van 1977 en 1979 kabinetsattaché van toenmalig vice-eerste minister en minister van het Openbaar Ambt Léon Hurez, van 1979 tot 1995 adviseur en later adjunct-kabinetschef van toenmalige eerste ministers Wilfried Martens (1979-1981 en 1981-1992), Mark Eyskens (1981) en Jean-Luc Dehaene (1992-1995) en van 1992 tot 1998 was hij afgevaardigde van toenmalig minister van Financiën Philippe Maystadt bij het Paleis voor Schone Kunsten.
Hij werd zelf politiek actief bij de PSC en was van 1998 tot 2002 nationaal secretaris van de partij voor de Openbare Diensten. Van 1995 tot 1999 zetelde hij voor het arrondissement Dinant-Philippeville in het Waals Parlement en in het Parlement van de Franse Gemeenschap en van 2000 tot 2003 zetelde hij als rechtstreeks gekozen senator in de Senaat als opvolger van Philippe Maystadt.
Daarnaast was Barbeaux van 1983 tot 2012 gemeenteraadslid en van 2006 tot 2012 schepen van Ciney. Nadat hij in 2012 de gemeentepolitiek van Ciney verliet, werd hij deeltijds adviseur op het kabinet van staatssecretaris Melchior Wathelet.

## Onderscheidingen

Op 15 november 1989 werd hij benoemd tot officier in de Kroonorde en op 11 mei 2003 werd hij benoemd tot officier in de Leopoldsorde.
# Cape Canaveral (kaap)

Cape Canaveral is een kaap in het oosten van de Amerikaanse staat Florida. Hier is de Amerikaanse vlieg- en lanceerbasis Cape Canaveral Space Force Station, voorheen Cape Canaveral Air Force Station genoemd, die sinds 1957 wordt gebruikt voor het lanceren van raketten. Het Kennedy Space Center ligt nabij de kaap op Merritt Island. De omgeving van Cape Canaveral, die tussen de lagune Banana River en de Atlantische oceaan ingeklemd ligt, zou een schiereiland genoemd kunnen worden, maar heeft geen eigen naam en wordt gezien als deel van het vasteland van Florida.
De locatie is door zijn zuidelijke ligging aan de oostkust een van de beste plaatsen op het Amerikaans grondgebied voor het lanceren van raketten die in een baan om de aarde moeten komen: men kan hier goed gebruikmaken van de beginsnelheid door de rotatiesnelheid van de aarde (die dichter bij de evenaar groter is). Dit geldt bij lancering in oostelijke richting, en dat is hier ook de richting waarbij bij het mislukken van een lancering de raket niet in een bewoond gebied terechtkomt.

## Naam

De naam Cape Canaveral is ontstaan door verengelsing van Cabo Cañaveral.
Cape Canaveral werd na de dood van president John F. Kennedy (november 1963) omgedoopt tot Cape Kennedy. Kennedy was degene die de aanzet gaf tot het doel om voor het einde van het decennium een mens naar de maan te brengen en weer veilig terug te halen.
Sinds 1957 werd Cape Canaveral gebruikt voor het lanceren van raketten voor het Mercuryprogramma, vanaf 1962 voor het Geminiprogramma en vanaf 1965 voor het Apolloprogramma.
In 1973 werd de naam op aandringen van de bewoners van het plaatsje teruggewijzigd van Cape Kennedy naar Cape Canaveral. De lanceerbasis van de NASA - het Kennedy Space Center - behield echter wel zijn naam.

## Externe link

* Kennedy Space Center
# Laurin & Klement

Laurin & Klement is een historisch Tsjechisch merk van motorfietsen en automobielen.
De bedrijfsnaam was: Václav Laurin & Václav Klement, Továrna na Motocykly, Mladá Boleslav. Het bedrijf produceerde van 1899 tot 1908 motorfietsen.

## Slavia

Toen Bohemen nog tot het Oostenrijk-Hongaarse keizerrijk behoorde openden boekhandelaar Václav Klement en technicus Václav Laurin de vélocipedefabriek Slavia. Nadat ze in contact waren gekomen met de gebroeders Werner gingen ze ook rijwielen met hulpmotor maken. Ze waren daarmee in hun land pioniers op motorgebied.

## Laurin & Klement

Ze bouwden tot 1904 goede eencilinders en daarna ook V-twins met eigen motoren, zowel water- als luchtgekoeld en al voor 1905 was er een 5 pk viercilinder-lijnmotor met luchtkoeling die voor de export ook onder de naam Republik of Republic verkocht werd. De naam "Slavia" was toen al veranderd in Laurin & Klement.
De machines werden in Duitsland door Seidel & Naumann in Dresden in licentie gebouwd onder de namen Slavia en Germania en ook het Franse Alcyon bouwde L&K machines in licentie. In Groot-Brittannië werden de motorfietsen onder de naam Hawetson aan de man gebracht.
L&K begon zich steeds meer in automobielen te interesseren en in 1905 werd al een driewieler geproduceerd. In 1906 kwam de eerste auto. In 1908 beëindigde het bedrijf de motorfietsenproductie vrijwel geheel ten gunste van de automobielbouw, hoewel er waarschijnlijk tot in de jaren twintig nog mondjesmaat motorfietsen zijn geproduceerd.
Door de fusie met Škoda in 1925, verdween de merknaam Laurin & Klement. In 1996 is de naam Laurin & Klement (L&K) teruggekeerd, als uitvoeringsindicatie.
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: kn20060125025
* Virtual International Authority File: 158755637
* WorldCat (via VIAF): 158755637
# Tulpenvaas

Een tulpenvaas (ook bloempiramide of bloemhouder) is een vaas die gemaakt is om snijbloemen en in het bijzonder tulpen in te zetten, maar dient vooral als decorstuk. In de 17e eeuw kwamen de (keramische) tulpenvazen uit Delft en waren met een Delfts blauw of Chinees decor versierd. Tulpenvazen zijn in China nagemaakt en door de Vereenigde Oostindische Compagnie geïmporteerd. Met name de tulpenvazen uit de 17de en 18de eeuw worden ook wel bloempiramides of bloemhouders genoemd.

## Geschiedenis

Men denkt vaak dat de eerste tulpenvazen werden gemaakt, toen tulpen een statussymbool waren en bijna onbetaalbaar waren, ten tijde van de tulpenmanie, maar tulpenvazen dateren uit de tijd van Koning-stadhouder Willem III en zijn vrouw Mary Stuart. Toen werden de eerste bloemehouders met tuiten gemaakt, mogelijk omdat Mary Stuart de mode lanceerde om verse bloemen in huis te halen. De Engelse prinses liet bij plateelbakkerij De Grieksche A in Delft verschillende vazen maken naar ontwerp van Daniël Marot.
Tot haar dood bleef Mary Stuart vazen in Delft bestellen, waar toen ongeveer 900 porseleinbakkers in ongeveer dertig plateelbakkerijen werkten. Al snel na haar overlijden raakten de tulpenvazen weer uit de mode.

## Modellen

Grote exemplaren bestonden uit stapelbare elementen of verdiepingen, waarvan het totaal soms ruim anderhalve meter hoog was. Op iedere verdieping kunnen rondom enkele bloemen in de vaas gestoken worden, steeds in een apart tuitje. De vorm van sommige tulpenvazen is pagode-achtig en lijkt te zijn geïnspireerd op de Porseleinen toren van Nanking. Andere tulpenvazen lijken meer op obelisken.
De modellen kunnen rond, vierkant of ovaal zijn. De vaas kan uit één stuk bestaan of uit verschillende, stapelbare delen. Er zijn ook beeldjes bekend met één of meerdere tuitjes
In 2005 kocht het Rijksmuseum twee vierkante tulpenvazen aan uit het einde van de 17de eeuw. De vazen bestaan ieder uit tien elementen en zijn bijna 160 cm hoog. Voor zover bekend heeft het Victoria and Albert Museum het enige andere bewaard gebleven stel grote bloempiramides.

## Exposities

In 1994 heeft het Frans Hals Museum de expositie 'Tulpomania binnen buiten' georganiseerd om het feit te memoreren dat de eerste tulp in Nederland 400 jaar eerder in de Hortus Botanicus in Leiden bloeide. In het Gemeentemuseum Den Haag is in 2007 een verzameling van ruim 180 exemplaren tentoongesteld. In het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen was in 2009 een expositie van oude en moderne tulpenvazen.

## Moderne varianten

Kunstenaars die moderne tulpenvazen maken zijn onder meer Jurgen Bey, Hella Jongerius, Alexander van Slobbe en Jan van der Vaart. Hoewel de inspiratie van de oude tulpenvazen komt, is het veelal niet de bedoeling de kunstwerken als vaas te gebruiken.

### Bouwpakket

Het eerste model dat Mary Stuart liet maken was een piramidevormige vaas met vijf verdiepingen, In alle hoeken was een tuitje waarin een tulp kon worden gestoken. Dit model is nagemaakt als bouwpakket. De vaas is daarbij gemaakt van polypropyleen en kan met water gevuld worden. De hoogte is 42 cm.
* Quintet, waaiervormig 20ste eeuw
# Joël Pelier

Joël Pelier (23 maart 1962) is een voormalig Frans wielrenner.

## Levensloop en carrière

Nadat Pelier in 1983 de Ronde van de Franche-Comté had gewonnen en 1984 de Grand-Prix de France, werd hij ontdekt door Jean de Gribaldy. Pelier werd prof in 1985. Daar viel hij meteen op, in de Tour. Bernard Hinault had het peloton, in de 12e etappe, een rustige start opgelegd. Pelier vond dat maar niks en trok ten aanval in de afdaling van de Colombière. Tot groot ongenoegen van Hinault die hem persoonlijk ging terughalen.
In 1986 droeg hij een tijdje de combiné-trui in de Ronde van Frankrijk. In 1988 werd hij op doping betrapt. Toch kon hij al een jaar later zijn mooiste overwinning behalen: hij won een rit in de Ronde van Frankrijk 1989. Na 1990 werd zijn contract niet verlengd en stopte hij als profwielrenner.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1985 | 78e | |
| 1986 | opgave | |
| 1987 | | |
| 1988 | 120e | |
| 1989 | 128e (1) | |
| 1990 | | opgave |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Vlaanderen | Luik-Bast.‑Luik | GP Ouest France‑Plouay |
| 1985 | | | 12e | |
| 1986 | 69e | | | |
| 1987 | | | | 5e |
| 1988 | 36e | 61e | | |
| 1989 | | | | |
| 1990 | | | | |

## Externe link

* (en) Profiel van Joël Pelier op ProCyclingStats
* Profiel van Joël Pelier op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Joël Pelier op Firstcycling.com
* Profiel van Joël Pelier op De wielersite
Wielerploegen van Joël Pelier
Biondi · Bondue · É. Boyer · P. Boyer · Fignon · Gavillet · Gayant · Guyot · Lavainne · Lilholt · M. Madiot · Y. Madiot · Manfrin · Marie · Mottet · Pelier · Poisson · Rué · Tegström
Bennington · É. Boyer · P. Boyer · Decrion · Dubois · Fignon · D. Garde · J-C. Garde · Guyot · Lavainne · Masson · Marie · Mottet · Peillon · Pelier · Rué · Simon
Antequera · Aparicio · Arribas · Aynat · Cubino · Decrion · Díaz · Esnault · Guerrikagoitia · Gutiérrez · Martín · Montoya · Murguialday · Pelier · Quevedo · Romero · Ruiz · Serrano · Tomás
# Michel Baud

Michel Baud (Tarbes, 11 november 1963 - Parijs, 13 september 2012) was een Frans egyptoloog en het hoofd van de Nubische Soedan-sectie op de afdeling Egyptische Oudheden van het Louvre. Als zodanig was hij de organisator van een tentoonstelling die uitsluitend gewijd was aan Meroë, het oude koninkrijk van Soedan, bekend om zijn legendarische hoofdstad en zijn beroemde koninklijke necropolis. Ook had hij de leiding over de archeologische opgravingen op de site van de necropolis in Abu Roash, en hij publiceerde hier ook artikelen over, zoals La ceramique miniature d'Abou Rawash. Hij was een ingezetene van het Franse Instituut voor Oosterse Archeologie in Caïro. Verder publiceerde hij tussen 1995 en 1997 in samenwerking met Vassil Dobrev werken over de Zuid Saqqara Steen.
Op 13 september 2012 pleegde Michel Baud zelfmoord op 48-jarige leeftijd.

## Publicaties

* Djéser et la IIIe dynastie: Imhotep, Saqqara, Memphis, les pyramides à degrés (Parijs, Pygmalion, coll. «Les Grands Pharaons», p. 302, 2007) ISBN 9782756401478
* Famille royale et pouvoir sous l'Ancien Empire égyptien (IFAO, 2005) ISBN 978-2724702484
* Méroé, un empire sur le Nil (Officina Libraria, 2010) ISBN 9788889854501
* ↑ Carnet Sud Ouest
* ↑ Mission financée par l'association Per-Nebou
* ↑ Redford, Donald B. (2001). The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt: A-F. Oxford University Press, p. 3. ISBN 978-0-19-513821-4. Gearchiveerd op 9 oktober 2013. Geraadpleegd op 25 november 2011.
* ↑ Baines, John (12 juli 2007). Visual and written culture in ancient Egypt. Oxford University Press, p. 183. ISBN 978-0-19-815250-7. Geraadpleegd op 25 november 2011.
* ↑ Michel-Baud, Medieval Sai Project: The Greek Norwegian Archaeological Mission to Sudan. Gearchiveerd op 26 november 2024.
* Bibliothèque nationale de France: cb13164119n (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1641 8629
* Library of Congress Control Number: no00034385
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007282722405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 288953819
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A002976797
* Système universitaire de documentation: 069274002
* Virtual International Authority File: 51827909
* WorldCat (via VIAF): 51827909
# Papillon (Editors)

"Papillon" is een single van de Britse indie rockband Editors. Het is de eerste single van het album In This Light and on This Evening uit 2009. Op 12 oktober 2009 werd het nummer uitgebracht.

## Achtergrond

De single werd een hit in een aantal landen. In Editors' thuisland het Verenigd Koninkrijk werd de 23e positie behaald in de UK Singles Chart. In Duitsland werd de 43e positie bereikt, Oostenrijk de 44e en in Zwitserland de 16e.
In Nederland was de single in week 42 van 2009 de 838e Megahit op NPO 3FM en werd een grote hit. De single bereikte de 6e positie in de publieke hitlijst, de Mega Top 50. In de Single Top 100 werd de 16e positie bereikt en in de Nederlandse Top 40 op Radio 538 de 23e positie.
In België bereikte de single de nummer 1-positie in de Vlaamse Ultratop 50, de 2e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30 en de 6e positie in Wallonië.
De titel verwijst naar de Franse schrijver Henri Charrière, die de bijnaam papillon (vlinder) had, en die van het gevangenenkamp Duivelseiland ontsnapte. Het nummer kan gezien worden als een eerbetoon aan deze schrijver of in ruimere zin de drang om jezelf te bevrijden.
Sinds de editie van december 2014 staat de single genoteerd in de jaarlijkse NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, met als hoogste notering een 194e positie in 2017.

## Videoclip

De videoclip werd geregisseerd door Andrew Douglas. Hierin is te zien hoe een man 's nachts door de verlaten straten van Los Angeles rent, o.a. door de 2nd Street Tunnel. Hij wordt vergezeld door steeds meer renners. Uiteindelijk splitst de groep zich weer op en rent hij weer alleen, totdat hij stopt.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Papillon | 352 | 238 | 243 | 194 | 214 | 206 | 228 | 252 | 248 | 248 | 298 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2014 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
# Periklis Ilias

Periklis Ilias (Athene, 26 juni 1986) is een Grieks voormalig mountainbiker en wegwielrenner.

## Carrière

Hij is voornamelijk gespecialiseerd in het marathon mountainbiken. In deze discipline werd hij in 2012 wereldkampioen. Op de weg zijn zijn drie nationale titels zijn belangrijkste wapenfeiten. In zowel 2007 als 2020 won hij de wegwedstrijd. In 2022 werd hij kampioen in het tijdrijden.
Periklis vertegenwoordigde zijn land ook al twee keer op de Olympische Zomerspelen. Bij zijn debuut in 2012 werd hij 33e tijdens het cross-country mountainbiken. In Tokyo 2020 werd hij 35e op datzelfde onderdeel.

## Palmares
### Wegwielrennen
#### 2007

    Grieks kampioen, wegwedstrijd

#### 2008

    2e etappe Halkidiki Cycle Race

#### 2012

    3e etappe Ronde van Griekenland

#### 2020

    Grieks kampioen, wegwedstrijd

#### 2022

    Grieks kampioen, tijdrit

#### 2023

    The Tour Oqtosh - Chorvoq - Mountain II
    Bergklassement Ronde van Albanië

### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | WK op de weg |
| 2024 | opgave |

### Mountainbiken
#### Cross-country

| Seizoen | Wereldbeker | OS | WK | EK | GK | Overige | Totaal aantal zeges |
| 2009 | | NVT | 56e | 58e | 1 | Palaioi Poroi, Kalavrita, Ürgüp, Elati | 5 |
| 2010 | | NVT | | 34e | 1 | Perachora, Chalkida, Imittos, Serres, Domžale, Kerasia, Elati, Alaçati | 9 |
| 2011 | | NVT | 32e | 29e | 1 | Povoa de Lanhoso, Ankara, Troodos, Isparta, Göreme | 6 |
| 2012 | | 33e | 55e | | 1 | Premantura, Arnavutkoy | 3 |
| 2013 | | NVT | | | 1 | | 1 |
| 2014 | | NVT | 89e | 25e | 1 | Salamina #1, Salamina,#2 | 3 |
| 2015 | | NVT | 72e | 57e | 2 | Naoussa | 1 |
| 2016 | | DNQ | | | | Jaén | 1 |
| 2017 | | NVT | | | 2 | | 0 |
| 2018 | | NVT | | | 2 | Nafpactos, Lesbos #1, Lesbos #2 | 3 |
| 2019 | | NVT | | | 1 | Sparta, Pindos | 3 |
| 2020 | | NVT | | | 1 | Kilkis #1, Kilkis #2 | 3 |
| 2021 | | 35e | | | 1 | | 1 |
| 2022 | | NVT | | | 1 | | 1 |
| Totaal | 0 | 0 | 0 | 0 | 10 | 30 | 50 |

#### Marathon

| Seizoen | WK | EK | GK | Overige | Totaal aantal zeges |
| 2011 | 12e | | | | 0 |
| 2012 | 1 | | | Laissac | 2 |
| 2013 | 11e | | | Laissac, Puchuncavi | 2 |
| 2014 | 9e | 16e | | | 0 |
| 2015 | | 57e | 1 | Sfendami | 2 |
| 2016 | 103e | | | 6e etappe Cape Epic | 1 |
| 2017 | 13e | | 1 | | 0 |
| 2018 | 48e | 50e | 2 | | 0 |
| 2019 | 10e | | | Sakarya | 1 |
| 2020 | 29e | | 1 | | 1 |
| 2021 | DNF | 14e | | | 1 |
| 2022 | 47e | | 1 | | 1 |
| Totaal | 1 | 0 | 3 | 6 | 10 |
* (en) Profiel van Periklis Ilias op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Periklis Ilias op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Periklis Ilias op de website van de UCI
* (en) Profiel van Periklis Ilias op olympedia.org
* Profiel van Periklis Ilias op De wielersite
* (en) Profiel van Periklis Ilias op MTB Data