OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Akkerdoornzaad

Akkerdoornzaad (Torilis arvensis) is een soort uit het geslacht doornzaad (Torilis). De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als zeer zeldzaam en sterk in aantal afgenomen. Ze was in de periode 2017–2024 wettelijk beschermd door de Wet natuurbescherming.

## Determinatie

Akkerdoornzaad is een monocarpe, kruidachtige plant. De soort bereikt een hoogte van (25–)30–90(–100) cm. Ze vormt een opstijgende, wijdvertakte, geribde en behaarde stengel. De bladeren zijn enkel- tot dubbelgeveerd met lancetvormige, veerspletige of grof gezaagde deelblaadjes.
Akkerdoornzaad bloeit in juli en augustus met witte of roodachtige bloemen, die in samengestelde schermen zitten met drie tot vijf kleinere schermpjes. De bloempjes hebben vijf kroonbladen. Er is geen of slechts één omwindselblad.
De plant vormt cilindervormige tot langwerpig-eironde splitvruchten met een lengte van (2,5–)4–5(–6) mm. De deelvruchten zijn op de rug ietwat afgeplat. Er zitten stekels met weerhaakjes, waarmee de vrucht zich vasthecht aan de vacht van dieren of veren van vogels.

### Gelijkende taxa

Akkerdoornzaad kan veel lijken op andere (ruderale) soorten uit de schermbloemenfamilie. Ze wordt vooral verward met heggendoornzaad, hondspeterselie en caucalis. Voor een goede determinatie in het veld zijn rijpe vruchten nodig. Heggendoornzaad heeft een meerbladig omwindsel, weerhaken op de stekels en de lengte van de splitvruchten is kleiner (3–3,5). Caucalis heeft veel forsere, elliptische vruchten met een lengte van 6–13 mm en aan de top gekromde stekels.

## Ecologie

Akkerdoornzaad is een kalkminnende en min of meer thermofiele soort die voorkomt in tamelijk uiteenlopende ruderale standplaatstypen. Tot de belangrijkste standplaatsen behoren akkerranden (hoofdzakelijk graanakkers), zomen, bermen en begraasde dijkvegetatie (van zowel rivier- als zeedijken). Ook wordt ze aangetroffen op grindafzettingen langs rivieroevers en op puinhellingen.

### Syntaxonomie

Akkerdoornzaad staat te boek als kensoort voor het naaldenkervel-verbond (Caucalidion).

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van akkerdoornzaad strekt zich uit over Noord-Afrika, het Midden-Oosten en Centraal-, West- en Zuid-Europa. In Nederland is de soort zeer zeldzaam. De zwaartepunten liggen alhier in Zeeland en Zuid-Limburg.
# Fresnay-le-Comte

Fresnay-le-Comte is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 321 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chartres.

## Geografie

De oppervlakte van Fresnay-le-Comte bedraagt 8,3 km², de bevolkingsdichtheid is 38,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Fresnay-le-Comte met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Pyrausta ravalis

Pyrausta ravalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Eduard Hering in een publicatie uit 1901.
De soort komt voor in Indonesië (Sumatra).
# Efod

De efod of ephod (Hebreeuws: אֵפוֹד) was volgens de Hebreeuwse Bijbel een uit goud, blauwpurper, roodpurper, scharlaken en getweernd fijn linnen vervaardigd gewaad dat in het oude Israël werd gedragen door de hogepriester. Een uitgebreide beschrijving van de efod staat in Exodus 28 en 39. Het was kennelijk een kledingstuk dat vergelijkbaar is met een hesje of gilet: een pand voor en achter, met verbindingen over de schouders en langs de heupen.
In de Nieuwe Bijbelvertaling heeft een efod verschillende benamingen. De heilige efod van de hogepriester heet in de Pentateuch "priesterschort". Andere efods, niet van de hogepriester, heten in Rechters "priestergewaad" en in Samuel "priesterhemd".
In 1 Samuel 30 vroeg David in Ziklag aan de priester Abjatar om hem de efod te brengen. Blijkbaar had Abjatar de efod meegenomen naar deze Filistijnse stad.

## Borstschild

Volgens Exodus 28:15 e.v. bevond zich op de efod een borstschild of borsttas van hetzelfde materiaal, met daarin de Urim en Tummim. Op de borsttas waren vier rijen van drie edelstenen (waaronder barnsteen, wat eigenlijk geen steen is) in gouden zettingen. In elke steen was de naam van een van de twaalf stammen van Israël gegraveerd. Niet vermeld is welke steen welke stam toont. Van veel stenen bestaan kleurvariëteiten, het staat dus niet vast of de hieronder getoonde kleuren juist zijn.
| robijn | topaas | smaragd |
| granaat | saffier | aquamarijn |
| barnsteen | agaat | amethist |
| turkoois | onyx | jaspis |

## Ander gebruik van 'efod'

Volgens Rechters 8:27 maakte Gideon een efod uit buitgemaakte sieraden, die vervolgens werd vereerd als afgodsbeeld, wat volgens de Bijbel leidde tot Gideons ondergang. Ook in Rechters 17-18 is sprake van een efod. Deze kledingstukken zou men kunnen zien als alternatieven voor de efod van de hogepriester.
Buiten de hogepriester droegen ook gewone priesters een efod. Hoewel in de brontekst hetzelfde woord wordt gebruikt als voor de hogepriester, wordt dit in de NBV "priesterhemd" genoemd en in de NBG 1951 "lijfrok". Voorbeelden hiervan:
* 1 Samuel 2:18: De jonge Samuel droeg dit kledingstuk.
* 2 Samuel 6:14 en 1 Kronieken 15:27: David droeg dit kledingstuk bij de intocht van de ark. Michal verachtte hem om die reden.
* In 1 Samuel 22:18 wordt de term gebruikt om de priesters aan te duiden die door Doëg werden gedood.
# Keperboog

Een keperboog of mijterboog is een boog of overwelving in driehoeksvorm, zoals de heraldische keper. Bij een keperboog bestaan de schuine zijden uit één steen, dit in tegenstelling tot andere bogen, die uit meerdere stenen bestaan. De overspanning is dan ook een stuk kleiner in vergelijking met andere bogen.
Deze overspanning werd gebruikt voor kleine ramen en nissen, in de Middeleeuwen werd ze toegepast als kaarsnis.
In de expressionistische baksteenarchitectuur wordt de keperboog ook vaak toegepast, bijvoorbeeld in het werk van Dom Bellot.

## Etymologie

Etymologisch is het woord keper afkomstig van het Latijnse caper, dat 'bok' betekent, zowel in de zin van het dier als het werktuig. Als zodanig is het vergelijkbaar met de chevron, die dezelfde vorm heeft en via het Frans van hetzelfde woord afstamt. Het woord keper is oorspronkelijk in de Nederlandse taal gekomen als bouwkundige term voor een schuingeplaatste balk in een dakconstructie (zie keper (dak)). Het woord keper wordt nog in de Nederlandse taal gebruikt in de uitdrukking: "Op de keper beschouwd", wat zoveel betekent als: "heel nauwkeurig bekeken". Keper verwijst hier naar het visgraatmotief in een geweven stof. Om dit motief te kunnen bekijken, moet je heel nauwkeurig kijken.
* 1 2 Haslinghuis, E.J. en Janse, H. (2005) Bouwkundige termen. Leiden: Primavera Pers. ISBN 90 5997 033 0.
* ↑ Keper in de Etymologiebank
# Friaize

Friaize is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 201 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nogent-le-Rotrou.

## Geografie

De oppervlakte van Friaize bedraagt 10,7 km², de bevolkingsdichtheid is 18,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Friaize met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Lijst van vlaggen van Mexicaanse deelgebieden

Dit artikel bevat een lijst van vlaggen van Mexicaanse deelgebieden. Mexico is ingedeeld in 31 staten en de hoofdstad Mexico-Stad.
De meeste Mexicaanse staten hebben geen officiële vlag. Voor deze staten wordt een de facto vlag gebruikt voor civiele en staatsdoeleinden. De vlaggen van de Mexicaanse staten hebben een verhouding van 4:7 en bestaan meestal uit een witte achtergrond met het wapen van de staat erop. Ten minste veertien staten hebben een officiële vlag: Baja California Sur, Coahuila de Zaragoza, Colima, Durango, Guanajuato, Guerrero, Jalisco, Oaxaca, Querétaro, Quintana Roo, Tabasco, Tamaulipas, Tlaxcala en Yucatán. Behalve die van Guanajuato, Jalisco, Tlaxcala en Yucatán is elke officiële vlag gewoon een witte achtergrond met het wapen van de staat erop. Twee staten hebben bepalingen in hun grondwet die expliciet verklaren dat er geen officiële staatsvlag zal zijn, Baja California en Campeche.

## Vlaggen van staten

| Staat | Artikel over de vlag | Ratio | Ingebruikname |
| Aguascalientes | Vlag van Aguascalientes | 4:7 | Niet officieel |
| Baja California | Vlag van Baja California | 4:7 | Niet officieel |
| Baja California Sur | Vlag van Baja California Sur | 4:7 | 31 december 2017 |
| Campeche | Vlag van Campeche | 4:7 | Niet officieel |
| Chiapas | Vlag van Chiapas | 4:7 | Niet officieel |
| Chihuahua | Vlag van Chihuahua | 4:7 | 9 maart 2023 |
| Coahuila de Zaragoza | Vlag van Coahuila de Zaragoza | 4:7 | Niet officieel |
| Colima | Vlag van Colima | 4:7 | Niet officieel |
| Durango | Vlag van Durango | 4:7 | 9 maart 2014 |
| Guanajuato | Vlag van Guanajuato | 4:7 | 20 december 2023 |
| Guerrero | Vlag van Guerrero | 4:7 | 25 oktober 2019 |
| Hidalgo | Vlag van Hidalgo | 4:7 | Niet officieel |
| Jalisco | Vlag van Jalisco | 4:7 | 7 mei 2011 |
| Mexico | Vlag van Mexico | 4:7 | Niet officieel |
| Michoacán de Ocampo | Vlag van Michoacán de Ocampo | 4:7 | Niet officieel |
| Morelos | Vlag van Morelos | 4:7 | Niet officieel |
| Nayarit | Vlag van Nayarit | 4:7 | Niet officieel |
| Nuevo León | Vlag van Nuevo León | 4:7 | Niet officieel |
| Oaxaca | Vlag van Oaxaca | 4:7 | Niet officieel |
| Puebla | Vlag van Puebla | 4:7 | Niet officieel |
| Querétaro | Vlag van Querétaro | 4:7 | 22 september 2015 |
| Quintana Roo | Vlag van Quintana Roo | 4:7 | 8 oktober 2013 |
| San Luis Potosí | Vlag van San Luis Potosí | 4:7 | Niet officieel |
| Sinaloa | Vlag van Sinaloa | 4:7 | Niet officieel |
| Sonora | Vlag van Sonora | 4:7 | Niet officieel |
| Tabasco | Vlag van Tabasco | 4:7 | Niet officieel |
| Tamaulipas | Vlag van Tamaulipas | 4:7 | Niet officieel |
| Tlaxcala | Vlag van Tlaxcala | 4:7 | 30 december 2016 |
| Veracruz de Ignacio de la Llave | Vlag van Veracruz de Ignacio de la Llave | 4:7 | Niet officieel |
| Yucatán | Vlag van Yucatán | 4:7 | 13 augustus 2024 |
| Zacatecas | Vlag van Zacatecas | 4:7 | Niet officieel |
| Mexico-Stad | Vlag van Mexico-Stad | 4:7 | Niet officieel |
# April (film)

April is een Georgisch-Italiaans-Franse dramafilm uit 2024, geschreven en geregisseerd door Déa Koeloembegasjvili.

## Verhaal

Nina is een verloskundige op het platteland van Georgië die ondanks een wettelijk verbod patiënten helpt die een abortus willen. Wanneer ze wordt beschuldigd van nalatigheid en wordt onderworpen aan een onderzoek, moet ze zich verdedigen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ia Soechitasjvili | Nina |
| Kacha Kintsoerasjvili | |
| Merab Ninidze | |

## Productie

Na het succes van haar eerste speelfilm Dasatskisi (Beginning) ontving Koeloembegasjvili in juni 2022 een "Baumi Script Development Award" om te beginnen met werken aan haar volgende speelfilm, oorspronkelijk getiteld Historia. In december meldde Cineuropa dat het filmen in maart 2023 zou beginnen met financiële steun van Arte France Cinéma.

## Release

April ging op 5 september 2024 in première op het Filmfestival van Venetië in de competitie voor de Gouden Leeuw.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2024 | Filmfestival van Venetië | Gouden Leeuw | Déa Koeloembegasjvili | Genomineerd |
| 2024 | Filmfestival van Venetië | Speciale Juryprijs | Déa Koeloembegasjvili | Gewonnen |

## Externe link

* (en) April (film) in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel April (2024 film) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Those Who Find Me, Goodfellas, geraadpleegd op 15 juli 2024
* ↑ (en) Directors Dea Kulumbegashvili, Visar Morina Win Baumi Script Development Award, The Hollywood Reporter, 10 juni 2022, geraadpleegd op 15 juli 2024
* ↑ (en) Arte France Cinéma supports Alain Guiraudie’s Miséricorde, Cineuropa, 21 december 2022, geraadpleegd op 15 juli 2024
* ↑ (en) Venezia 81 Competition, La Biennale di Venezia, geraadpleegd op 24 juli 2024
# Wapen van De Aarlanden

Het Wapen van De Aarlanden is op 1 februari 1980 door de Hoge Raad van Adel toegekend aan het waterschap De Aarlanden. Dit waterschap is in 1978 ontstaan uit de voormalige waterschappen Zuid- en Noordeinderpolder, Noordeind- en Geerpolder, Polder Nieuwkoop, Polder Nieuwkoop en Noorden. In 1995 ging het waterschap op in De Oude Rijnstromen, dat geen wapen voerde. Tegenwoordig valt het waterbeheer in het gebied onder het Hoogheemraadschap van Rijnland.

## Beschrijving

"In azuur twee schuingeplaatste zwaarden van zilver, vergezeld boven van drie ruiten, geplaatst twee en één, ter linker- en ter rechterzijde van een schuin kruisje en beneden van een jachthoorn, alles van goud; in een hartschild van goud een klimmende vos van keel. Het schild gedekt door een gouden kroon van drie bladeren en twee parels."

## Geschiedenis

Het wapen van het waterschap is een combinatie van elementen uit de wapens van de gemeenten waarin het waterschap actief was. De zwaarden en de hoorn zijn afkomstig van het wapen van de gemeente Aarlanderveen en komen ook voor in het wapen van Zuid- en Noordeinderpolder, de ruitjes uit het wapen van Leimuiden, de kruisjes uit het (eerste) wapen van Nieuwkoop en het hartschild is afgeleid van het wapen van het voormalige baljuwschap Voshol. Deze vos komt ook voor in het wapen van Ter Aar.

## Verwante wapens

* Het wapen van Aarlanderveen
* Het wapen van de Zuid- en Noordeinderpolder
* Het wapen van Leimuiden
* Het oude wapen van de gemeente Nieuwkoop
* Het wapen van Voshol
* Het wapen van Ter Aar
# Zuidelijke gekraagde klauwier

De zuidelijke gekraagde klauwier (Lanius collaris) is een zangvogel uit de familie Laniidae (klauwieren). De soort wordt vaak nog samen met de noordelijke gekraagde klauwier (L. humeralis) beschouwd als één soort.

## Kenmerken

De vogel is 21-23 cm lang en weegt 25 tot 58 g. Het is een middelgrote, zwart en wit gekleurde klauwier, met een dunne lange staart. De bovenkant van de kop, rug en een deel van de vleugels zijn zwart. De bovenste vleugeldekveren zijn wit. De staart is zwart met witte buitenste staartpennen. Van onder is de vogel vuilwit. Vrouwtjes zijn minder contrastrijk. De ondersoorten verschillen onderling door de intensiteit van het zwart op de bovendelen, of het wit van onder en op de staart, de aanwezigheid of afwezigheid van een wenkbrauwstreep, vlekken op de borst en het verschil tussen mannetje en vrouwtje.

## Leefwijze

Zijn voedsel bestaat uit insecten, muizen, vleermuizen en kleine vogels. Hij plundert ook nesten van vogels, waarbij hij de jongen opeet. Deze vogel is erg territoriaal ingesteld en valt elke vogel aan, die zijn territorium binnendringt. Hij zit op palen en draden, terwijl hij de omgeving afspeurt naar prooien en indringers.

## Verspreiding en leefgebied

De zuidelijke gekraagde klauwier komt voor in zuidelijk Afrika en telt vijf ondersoorten:
* L. c. aridicolus: zuidwestelijk Angola en noordwestelijk Namibië.
* L. c. pyrrhostictus: noordoostelijk Botswana, zuidelijk Zimbabwe, zuidwestelijk Mozambique en het oosten van Zuid-Afrika.
* L. c. subcoronatus zuidoostelijk Angola en van het midden van Namibië tot in het noorden van Zuid-Afrika.
* L. c. collaris: van zuidelijk Namibië tot het zuiden van Zuid-Afrika.
* L. c. marwitzi (Uheheklauwier): Tanzania en noordelijk Malawi.
Deze soort leeft in open terrein met kort gras en verspreid struikgewas, savanne, halfwoestijnen maar ook kuststreken met struikgewas, in agrarisch gebied, langs wegen met telegraafpalen en in parken.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Mogelijk neemt de vogel in aantal toe en daarom staat de zuidelijke gekraagde klauwier (samen met de noordelijke soort die door BirdLife International niet als soort wordt erkend) als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Zuidelijke gekraagde klauwier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 Handbook of the Birds of the World deel 13, 2008.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Gotsja Dzjamaraoeli

Gocha Dzjamaraoeli (Georgisch: გოჩა ჯამარაული) (Gardabani, 23 juli 1971) is een voormalig profvoetballer uit Georgië. Hij speelde als middenvelder niet alleen in zijn vaderland, maar ook in Rusland, Turkije, Zwitserland en Cyprus. Hij beëindigde zijn actieve carrière in het seizoen 2005-2006 bij het Cypriotische Anorthosis Famagusta.

## Interlandcarrière

Dzjamaraoeli speelde in de periode 1992–2004 in totaal 62 officiële interlands voor het Georgisch voetbalelftal, en maakte zes doelpunten voor de nationale ploeg.
Interlanddoelpunten :
| # | Datum | Locatie | Tegenstander | Goal(s) | Uitslag | Wedstrijd |
| 1 | 23/06/1994 | Riga, Letland | Letland | 75' | 1–3 | Oefeninterland |
| 2 | 27/03/1996 | Limasol, Cyprus | Cyprus | 65' | 0–2 | Oefeninterland |
| 3 | 06/02/1998 | Valletta, Malta | Letland | 50' | 1–2 | Oefeninterland |
| 4 | 06/02/1998 | Valletta, Malta | Letland | 72' | 1–2 | Oefeninterland |
| 5 | 10/02/1998 | Valletta, Malta | Malta | 72' | 1–3 | Oefeninterland |
| 6 | 01/09/2001 | Tbilisi, Georgië | Hongarije | 53' | 3–1 | WK-kwalificatie |

## Na de sport

In 2016 werd Dzjamaraoeli bij een tussentijdse verkiezing in zijn thuisgemeente Gardabani namens de regerende Georgische Droom gekozen als gambegeli, het hoofd van de gemeente dat overeenkomt met een burgemeester. Bij de reguliere gemeentelijke verkiezingen van oktober 2017 was hij niet herkiesbaar. Hij heeft zakelijke belangen, voornamelijk een particuliere universitaire kliniek.

## Erelijst
### Dinamo Tbilisi

* Georgisch landskampioen
    1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996
* Georgisch bekerwinnaar
    1992, 1993, 1994, 1995, 1996

### FC Zürich

* Zwitserse beker
    2000
# Flying (The Beatles)

Flying is een instrumentaal nummer van The Beatles. Het staat op zowel de (Britse) ep als de (Amerikaanse) lp Magical Mystery Tour en wordt gebruikt in de gelijknamige film. In de film wijst de reisleider in de bus waarin de Magical Mystery Tour wordt gemaakt, op het uitzicht aan de rechterkant. Dan komen luchtopnamen van IJsland voorbij met Flying als muzikale achtergrond.

## Auteurschap

Dit was het eerste nummer van The Beatles met bijdragen van alle vier de leden: George Harrison, John Lennon, Paul McCartney en Ringo Starr. Het staat dan ook op naam van ‘Harrison/Lennon–McCartney/Starkey’.

## De opname

Het nummer werd opgenomen op 8 september 1967 met als instrumentarium: een mellotron, een hammondorgel, gitaar, basgitaar, maraca's en drums. Hoewel het een instrumentaal nummer is, valt op een gegeven moment wel een koortje in, dat een melodie zonder woorden zingt. De zang werd verzorgd door alle vier de Beatles. Op 28 september werden bij de montage geluidseffecten toegevoegd door manipulatie met de geluidsbanden.
Het nummer zou oorspronkelijk Aerial Tour Instrumental heten. De oorspronkelijke versie duurde 9 minuten en 38 seconden en eindigde met een geluid als van een jazzband, maar dan gespeeld door de mellotron. Bij de eindmontage werd de duur van het nummer ingekort tot 2 minuten 17 seconden. Op het eind kwamen nu geluidseffecten, gemaakt door John Lennon en Ringo Starr. Stukken van het weggesneden materiaal werden her en der in de film gebruikt als achtergrondmuziek bij de opnamen van de bus. De volledige versie van het nummer, en ook enkele alternatieve montages, zijn later verschenen op bootlegs.
Als totaal was de bezetting als volgt:
* John Lennon, mellotron, hammondorgel, geluidseffecten, zang.
* Paul McCartney, basgitaar, gitaar, zang.
* George Harrison, gitaar, zang.
* Ringo Starr, drums, maraca's, geluidseffecten, zang.

## Coverversies

* In 1977 gebruikten The Residents het nummer als achterkant van hun single The Beatles Play the Residents and the Residents Play the Beatles.
* The Secret Machines speelden het nummer in de film Across the Universe (2007).

## Externe link

* ‘The Beatles Bible’ over het nummer
* ↑ Mark Lewisohn, The Beatles Recording Sessions, New York, 1988, blz. 123.
# Wapen van De Bovenvecht

Het wapen van De Bovenvecht was het wapen van het Nederlandse waterschap De Bovenvecht. Het wapen was in gebruik vanaf 1911 tot de opheffing van het waterschap in 1991, dat jaar ging het waterschap op in De Vechtlanden. Het wapen kwam ook grotendeels terug in het wapen van De Vechtlanden.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   In tegenhermelijn een tot de bovenrand van het schild reikende ingebogen punt van keel, beladen met een golvende dwarsbalk van zilver, waaroverheen een paalsgewijs geplaatst middeleeuws zwaard van hetzelfde, het handvat van goud. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.
Het schild is van tegenhermelijn (zwart met zilveren staartjes). Uit de schildvoet komt een rode punt, daarover een zilveren golvende dwarsbalk. Op deze dwarsbalk een middeleeuws zwaard met gouden handvat, de punt naar bovengericht. Het schild wordt gedekt door een gravenkroon.

## Symboliek

Voor de symboliek van het wapen kan de volgende verklaring worden gebruikt: Het wapen toont de geschiedenis van het gebied waar het waterschap Bovenvecht het beheer over had. Het veld is van tegenhermelijn en staat symbool voor het witte wollegras op de donkere ondergrond van een moeras. De rode punt is bloed dat in 1227 tijdens de Slag bij Ane vloeide over het lokale moeras. In 1227 voerden Overstichtse boeren een gewelddadige opstand uit tegen bisschop Otto II. Tijdens de gevechten hebben zij hem en zijn geharnaste ridders in het moeras gelokt waardoor zij minder goed konden bewegen en hen daarna gedood. Het tapse toelopen is een verwijzing naar het leger van Otto II dat in het moeras verslagen werd. Over het bloed heen stroomt de Bovenvecht.
# A World of Our Own

"A World of Our Own" is een nummer van de Australische band The Seekers. Het verscheen op hun gelijknamige album uit 1965. Op 9 april van dat jaar werd het uitgebracht als de enige single van het album.

## Achtergrond

"A World of Our Own" is geschreven door en geproduceerd door Tom Springfield. Het werd een hit voor de band en behaalde de tweede plaats in hun thuisland Australië. Ook kwam het in de Britse UK Singles Chart en de Amerikaanse Billboard Hot 100 terecht, waar het respectievelijk op de derde en de negentiende plaats piekte. In Nederland was de vijftiende plaats de hoogste positie van de single in de Top 40. In 1968 werd het nummer gecoverd door countryzanger Sonny James, die er een nummer 1-hit in de Hot Country Songs-lijst mee had.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 22-05-1965 t/m 10-07-1965 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Nummer | 27 | 22 | 22 | 15 | 18 | 27 | 31 | 31 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00-'01 | '02 |
| A World of Our Own | 1550 | - | 1678 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel A World of Our Own op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.