OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stopwatch

Een stopwatch (Nederlands: stophorloge, Duits: Stoppuhr) is een instrument om nauwkeurig de verstreken tijd te registreren vanaf het moment dat het uurwerk werd gestart. Het kan ook weer worden gestopt om exact de verstreken tijd af te lezen. Het stophorloge is een draagbare variant van de stopklok uit laboratorium en doka.
Wanneer iemand bijvoorbeeld 100 meter hardloopt, dan kan met een stopwatch de tijd gemeten worden hoelang daarover gedaan is. De analoge stopwatch heeft meestal drie knoppen: start, stop en terug op nul zetten.
Gecompliceerde mechanische stopwatches maken ook het meten van ronde- of tussentijden mogelijk. Bij (elektronische) digitale stopwatches is dat gebruikelijk. Met deze functionaliteit wordt de aanduiding van de tijd met een knop stilgezet, terwijl de klok intern nog doorloopt. De ronde- of tussentijd kan nu worden genoteerd, waarna met wederom een druk op de knop de tijd op het scherm doorloopt. De ronde- of tussentijden kunnen bij uitgebreide stopwatches ook worden opgeslagen, en nadien weer afgelezen worden (Memory). Verder zijn ze vaak ook voorzien van een instelbare afteltijd (Countdown).
Tijdens het starten of stoppen van de stopwatch klinkt nog een akoestisch signaaltje, evenals bij het verstrijken van de afteltijd.
Er zijn ook analoge en digitale horloges met een stopwatchfunctie, bij analoge horloges kunnen deze zowel mechanisch als elektronisch zijn. Een horloge met een stopwatchfunctie wordt een chronograaf genoemd, wat een merkwaardige benaming is, aangezien er niets wordt opgeschreven. Het is mogelijk dat een dergelijke chronograaf ook een chronometer is, het horloge voldoet dan aan de speciale eisen waardoor het een chronometer-certificaat heeft.
In een aantal gevallen is een digitale (hand)stopwatch eigenlijk ook een chronograaf omdat deze ook de normale tijd en de kalender kan weergeven.

## Handgeklokt

Een tijdwaarneming met stopwatch is in veel takken van sport niet meer voldoende om een record te erkennen, sinds hier geautomatiseerde systemen voor bestaan die veel nauwkeuriger kunnen werken. Een tijd die met een stopwatch is verkregen, wordt in uitslagenlijsten wel aangeduid als handgeklokt of HT, van het Engelse hand timing.
# Syngamia florella

Syngamia florella is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Tinea florella door Caspar Stoll in een publicatie uit 1781.
De soort komt voor in de Verenigde Staten, Cuba, Jamaica, Dominicaanse Republiek, Puerto Rico, Sint-Maarten, Sint Eustatius, Mexico, Belize, Honduras, Nicaragua, Costa Rica, Colombia, Frans-Guyana, Suriname, Brazilië, Ecuador, Peru, Bolivia en Argentinië.
* 1 2 3 4 Moth Photographers Group. 2019. Syngamia florella (Stoll, in: Cramer, 1781). Geraadpleegd op 28-12-2024.
* ↑ Armas Hill Syngamia florella. A List of Moths in the West Indies of the Caribbean. Geraadpleegd op 21-4-2023.
* 1 2 Naturalis Biodiversity Center, 2024. Syngamia florella. Dutch Caribbean Species Register. Geraadpleegd op 28-12-2024.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Syngamia florella. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 28-12-2024.
* ↑ Matthew J. C. Barnes Syngamia florella An illustrated catalogue of the larger moths of Belize. Geraadpleegd op 24-2-2024.
* ↑ Miller, Jacqueline & Matthews, Deborah & Warren, Andrew & Solis, Maria & Harvey, Donald & Gentili-Poole, Patricia & Lehman, Robert & Emmel, Thomas & Covell, Charles. (2012). An annotated list of the Lepidoptera of Honduras. Insecta Mundi. A Journal of World Insect Systematics. 0205.
* ↑ Bernard Landry, Yves Basset, Paul D. N. Hebert & Jean-Michel Maes (2020). On the Pyraloidea fauna of Nicaragua Tropical Lepidoptera Research, Volume 30, Number 2. pag. 93-102.
# Aardbeving Roswinkel 1997

De aardbeving bij Roswinkel op 19 februari 1997 met als epicentrum de plaats Roswinkel had een sterkte van 3,4 op de schaal van Richter. Daarmee is het de sterkste aardbeving die gemeten is in Drenthe. Waarschijnlijk was deze beving het gevolg van gaswinning.
# Potterie Kennemerland

De Potterie Kennemerland was een Nederlandse aardewerkfabriek uit Velsen-Noord. Het aardewerk uit de fabriek staat ook wel bekend als Velser aardewerk. De fabriek werd in december 1920 opgericht door Koen Mertens (31 jaar) en Eelke Snel (21 jaar). Mertens trok zich al snel terug uit het bedrijf en vanaf 1922 werd het bedrijf door Snel voortgezet.
Het bedrijf is onder een aantal namen actief geweest:
* 1920-1921 Potterie Kennemerland (te Velsen)
* 1921-1929 Kennemer Pottenbakkerij
* 1929-1932 N.V. Kennemer Potterij
* 1933-1936 E. Snel voorheen N.V. Kennemer Potterij
* 1936-1942 Kunstaardewerkfabriek Velsen
* 1942-2002 Keramiekfabriek Velsen (te Sassenheim)

## Geschiedenis

Eelke Snel was begonnen als knechtje met het maken van gipsen gietvormen bij aardewerkfabriek Amphora in Oegstgeest. Vervolgens kwam hij terecht bij St. Lukas in Utrecht. Daarna, op 20 mei 1920, hebben Eelke Snel, Koen Mertens, Jan van Ham en Cees van Muyen De Vier Paddenstoelen te Utrecht opgericht. Deze combinatie was van korte duur, in december hebben Snel en Mertens hun eigen pottenbakkerij opgericht: Potterie Kennemerland. Het merk uit deze periode is het PK-merk met de spiegelverkeerde P. De vaak genoemde T is een gestileerde pottenbakkers draaischijf.
Ook dit duo was kennelijk geen succes, want ongeveer één jaar later vertrok Mertens en ging Eelke Snel alleen verder. Eelke Snel wilde op fabrieksmatige wijze produceren, Koen Mertens wilde een kleinschalige fabriek waar de vormen handgedraaid zouden zijn. Tot ongeveer 1924 is Koen Mertens nog af en toe werkzaam in de fabriek. Snels doel was goedkoop en mooi aardewerk te leveren. De eerste ontwerpen waren van Snels en Mertens hand en zijn gedecoreerd met experimentele decors, geometrische of band motieven op een roomkleurige of grijsachtige ondergrond. Vanaf het moment dat Eelke Snel zelf bedrijfsleider was, vanaf 1922, waren de decors meestal nog eenvoudig of experimenteel. In de latere jaren van de Kennemer Pottenbakkerij, meer richting 1928/29 werden de vazen e.d. gedecoreerd met blokjes. Deze periode kenmerkt zich door het altijd blauwe merk KP. Tot 1929 was de fabriek nog kleinschalig, met weinig werknemers. Vanaf 1929 werd de productie fabrieksmatig aangepakt en kwamen er meer arbeiders in dienst. Vanuit de Goudse plateelindustrie kwamen er ook enkele schilders naar Velsen. Na het aantrekken van de vormgever Karl Gellings werden de wat eenvoudige modellen aangevuld met kunstzinniger ontwerpen. Een andere bekende ontwerper voor de fabriek was Willem Stuurman. Hij heeft decors ontworpen maar ook modellen. Er verscheen in de loop der jaren een grote verscheidenheid aan modellen, van sierlijke vazen, kannen en dekselpotten tot mooi gestileerde abstracte (dier)plastieken. Dit merk is het KP-merk in groen, grijs/zwart.
Omdat de fabriek van de Duitsers moest verhuizen, werd deze in 1942 in Sassenheim gevestigd onder de naam "Velsen"; aanvankelijk werd nog gebruikgemaakt van oude gietmallen, maar spoedig werd daar een heel andere weg ingeslagen.
# Challet

Challet is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 385 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chartres.

## Geografie

De oppervlakte van Challet bedraagt 10,2 km², de bevolkingsdichtheid is 37,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Challet met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Champrond-en-Gâtine

Champrond-en-Gâtine is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 464 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nogent-le-Rotrou.

## Geografie

De oppervlakte van Champrond-en-Gâtine bedraagt 32,4 km², de bevolkingsdichtheid is 14,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Champrond-en-Gâtine met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Empty Garden (Hey Hey Johnny)

Empty Garden (Hey Hey Johnny) is een nummer van de Britse zanger Elton John uit 1982. Het is de tweede single van zijn zestiende studioalbum Jump Up!.
Het nummer is een ode aan John Lennon, die vijftien maanden eerder vermoord werd. John en Lennon waren goede vrienden van elkaar. De twee hebben regelmatig samen opgetreden, één van deze optredens was Lennons laatste. In de eerste instantie dacht John dat een lied voor Lennon "niet handig" zou zijn, totdat hij de tekst van Bernie Taupin zag. John schreef eerder een instrumentaal eerbetoon aan Lennon, getiteld "The Man Who Never Died", dat verscheen op de B-kant van Nikita.
"Empty Garden" werd vooral een hit in Noord-Amerika. Minder succesvol was het in Johns thuisland het Verenigd Koninkrijk met een bescheiden 51e positie. In Nederland bereikte het nummer de 13e positie in de Tipparade.
* ↑ Nederlandse Top 40). Gearchiveerd op 25 maart 2023.
* ↑ Verenigd Koninkrijk. Gearchiveerd op 12 mei 2023.
* ↑ Verenigde Staten. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
* ↑ Ierland
* ↑ Canada
* ↑ Nieuw-Zeeland. Gearchiveerd op 28 juni 2023.
# Corydoras reticulatus

Corydoras reticulatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de pantsermeervallen (Callichthyidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Fraser-Brunner.
* ↑ (en) Corydoras reticulatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Corydoras reticulatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Sukamulia (Pagar Merbau)

Sukamulia is een bestuurslaag in het regentschap Deli Serdang van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Sukamulia telt 1876 inwoners (volkstelling 2010).
# Rejoso Kidul

Rejoso Kidul is een bestuurslaag in het regentschap Pasuruan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Rejoso Kidul telt 2908 inwoners (volkstelling 2010).
# Remain in Memory: The Final Show

Remain in Memory: The Final Show is het eerste en enige livealbum van de Amerikaanse punkband Good Riddance. Het is opgenomen tijdens hun afscheidsconcert op 27 mei 2007 in Santa Cruz, Californië en werd uitgegeven op 18 maart 2008 door Fat Wreck Chords. De band kwam echter vijf jaar na het opheffen weer bij elkaar.

## Nummers

* "Intro" - 2:02
* "Heresy, Hypocrisy, and Revenge" - 2:20
* "Made to Be Broken" - 2:03
* "More DePalma, Less Fellini" - 2:35
* "Weight of the World" - 1:41
* "Flies First Class" - 2:47
* "Think of Me" - 2:07
* "Yesterday’s Headlines" - 2:29
* "Without Anger" - 2:42
* "Out of Mind" - 2:23
* "Salt" - 2:21
* "A Credit to His Gender" - 3:00
* "United Cigar" - 2:47
* "21 Guns" - 1:58
* "Last Believer" - 4:21
* "Fertile Fields" - 2:12
* "Darkest Days" - 2:49
* "One for the Braves" - 2:32
* "Shadows of Defeat" - 1:57
* "All Fall Down" - 3:24
* "Letters Home" - 2:24
* "Indoctrination" - 2:06
* "Not So Bad" - 2:26
* "30 Day Wonder" - 1:45
* "Steps" - 2:18
* "Shit-Talking Capitalists" - 1:46
* "Libertine" - 3:21
* "Pisces / Almost Home" - 2:46
* "Winning the Hearts and Minds" - 1:57
* "Mother Superior" - 3:26
* "Waste" - 3:01

## Muzikanten
### Good Riddance

* Russ Rankin - zang
* Luke Pabich - gitaar
* Chuck Platt - basgitaar
* Sean Sellers - drums

### Aanvullende muzikanten

* Cinder Block - zang voor het nummer "A Credit to His Gender"
* ↑ (en) AllMusic review
* ↑ (en) Punknews.org review
* ↑ (en) Informatie over het album de site van Fat Wreck Chords
# Phrontis nassiformis

Phrontis nassiformis is een slakkensoort uit de familie van de Nassariidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1842 voor het eerst geldig gepubliceerd door Lesson.
# Georges Traus

Johann Peter Georg (Georges) Traus (Luxemburg-Stad, 10 januari 1865 – aldaar, 23 juli 1941) was een Luxemburgs architect.

## Leven en werk

Georg of Georges Traus was een zoon van Georg Traus en Clementine Warisse. Hij studeerde in Parijs en Aken en bracht vervolgens meerdere jaren in Nederland door. Hij vestigde zich als architect in de stad Luxemburg. Na het overlijden van Charles Mullendorff nam hij diens kantoor over.
Traus ontwierp als architect degelijke gebouwen, met gevels in glad gepleisterde steen, gematigd afgewisseld met spaarzaam en sober gehouden beeldhouwwerk. Samen met beeldhouwer Pierre Federspiel ontwierp hij in 1896 het Dicks-Lentz-monument, ter herinnering aan de dichters Edmond de la Fontaine, alias Dicks, en Michel Lentz, dat in 1903 werd onthuld. In 1904 werden Traus en Federspiel benoemd tot ridder in de Orde van de Eikenkroon. Traus werkte geregeld samen met architect Michel Wolff, onder meer bij het ontwerp voor het Luxemburgs paviljoen voor de wereldtentoonstelling van 1935 in Brussel.
Hij behoorde in 1893 met de architecten Jean-Pierre Knepper, Jean-Pierre Koenig, Charles Mullendorff en Auguste van Werveke, auteurs Pol Clemen, Nicolas Liez en Batty Weber, beeldhouwer Jean-Baptiste Wercollier, glaskunstenaar Pierre Linster, de schilders Pierre Blanc, Reginald Bottomley, Michel Engels, Michel Heiter, Franz Heldenstein, Jean-Pierre Huberty en André Thyes en tekenaar Eugène Kurth tot de stichtende leden van de Cercle Artistique de Luxembourg. Hij was ook de eerste secretaris van de vereniging. Hij was verder onder andere directeur van de Société du Theatre, bestuurslid van verenigingen voor kunst op school en lid van de Société pour la construction d’un crématoire à Luxembourg.
Traus overleed op 76-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* 1903 Dicks-Lentz-monument in Luxemburg-Stad, i.s.m. beeldhouwer Pierre Federspiel.
* 1910 slachthuis in Ettelbruck, i.s.m. Wolff.
* 1911 Brillschool, Esch-sur-Alzette
* 1913 Maison Moderne, winkel op de hoek Grand Rue en Rue de la Côte d'Eich in Luxemburg-Stad.
* 1914 Au Nouveau Paris, winkel op de hoek Grand Rue en Rue Philippe II, in Luxemburg-Stad. Later bekend als Maison Rosenstiel.
* 1935-1936 gebouw van de Manufacture de Tabacs Heintz Van Landewyck in Hollerich, i.s.m. Wolff.

## Galerij

* Dicks-Lentz-monument (1903), Luxemburg-Stad
* Brillschool (1911), Esch-sur-Alzette
* Maison Rosenstiel (1914), Luxemburg-Stad
* Heintz Van Landewyck (1935-1936), Hollerich
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Georges Traus op de Luxemburgstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Burgerlijke stand van Luxemburg-Stad: geboorten 1865, akte n$^o$ 16.
* ↑ "Architekt Georg Traus †", Luxemburger Wort, 26 juli 1941.
* ↑ "Unsere Architekten : Georg Traus (I)", Escher Tageblatt, 6 september 1930; "Unsere Architekten : Georg Traus (II)", Escher Tageblatt, 13 september 1930.
* ↑ Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0.
# Isis & Osiris

Isis & Osiris is een bordspel voor 2 tot 4 spelers, bedacht door Michael Schacht en uitgegeven door 999 Games. Bij dit spel spelen een goed geheugen en tactisch inzicht een belangrijke rol.

## Doel van het spel

Het doel van het spel is om door middel van het strategisch plaatsen van speelstenen en puntentegels een zo hoog mogelijke score te bereiken. Deze score wordt bepaald door de hoogte van de puntentegels die horizontaal en verticaal rondom de speelstenen van de spelers liggen.

## Speelmateriaal

Het spel wordt gespeeld met behulp van de volgende speelmaterialen:
Het speelbord Het speelbord bestaat uit een raster met speelvlakken voor het plaatsen van speelstenen. Het bord is opgebouwd uit 6 x 6 vlakken. Langs de zijkanten van het bord bevinden zich een positief (blauw) en een negatief (rood) scorespoor.
22 puntentegels Deze puntentegels zijn er met de volgende waarden:
* +1 (2x)
* +2 (6x)
* +3 (2x)
* +4 (1x)
* -1 (2x)
* -2 (6x)
* -3 (2x)
* -4 (1x)
32 speelstenen Deze speelstukken zijn er in 4 speelkleuren, 8 stenen per kleur.
4 Telstenen Deze telstenen zijn er ook in de 4 speelkleuren. Hiermee worden de scores van de spelers op het scorespoor gemarkeerd.

## Voorbereiding

* Iedere speler kiest een kleur om mee te spelen en legt zijn telsteen voor zich op tafel.
* De puntentegels worden geschud en gedekt op tafel neergelegd.
* De speelstenen worden nu verdeeld:
** Bij 2 spelers 8 speelstenen
** Bij 3 spelers 6 speelstenen
** Bij 4 spelers 5 speelstenen

## Verloop van het spel

De speler die aan de beurt is heeft de keuze uit twee acties:
* Hij zet een speelstuk van zijn kleur op een vrij speelvlak.
* Hij trekt een puntentegel, laat aan alle spelers de waarde zien die hier op staat en legt deze vervolgens gedekt op een vrij speelvlak.
Iedere speler voert telkens een van deze twee handelingen uit, net zo lang totdat er geen vrije speelvlakken meer over zijn op het speelbord.
Om tot een zo hoog mogelijk puntentotaal te komen is het dus van belang om goed te onthouden welke puntentegels waar op het speelbord liggen. Het is hierbij de kunst om de eigen speelstenen zo veel mogelijk bij de positieve tegels te leggen en de tegenspelers zo veel mogelijk negatieve tegels toe te spelen.

## Puntentelling

Wanneer er geen vrije speelvlakken meer over zijn op het speelbord kan de puntentelling van start gaan.
Rondom de speelstenen worden stuk voor stuk de puntentegels omgedraaid. Het puntentotaal voor de betreffende speelsteen wordt op het scorespoor gemarkeerd met de telsteen. Een positieve score wordt aangegeven op het blauwe spoor. Wanneer een speler een score beneden de 0 bereikt, wordt deze negatieve score op het rode spoor aangegeven. Wanneer alle tegels omgedraaid zijn is de eindscore bekend. De speler met het hoogste puntentotaal wint het spel.

## Spelkarakteristieken

| Onderwerp | |
| Aantal spelers | 2-4 |
| Leeftijd | vanaf 7 jaar |
| Speelduur | 10-20 minuten |
| Speltype | tactisch, concentratie, geluk |
# Buren (Ameland)

Buren (uitspraak) is een dorp op het Nederlandse waddeneiland Ameland in de gemeente Ameland, provincie Friesland. Buren telt ongeveer 760 inwoners.
Het dorp ligt midden op het eiland en is het meest oostelijke van de vier dorpen op Ameland. Een kilometer verder naar het westen ligt Nes; naar het oosten liggen de Kooiduinen en dan Het Oerd. Anders dan de andere dorpen op Ameland is Buren van oorsprong een lintdorp. Enkele bezienswaardigheden in Buren zijn het beeld Ritskemooi, De Kooiplaats en het Landbouw- en Juttersmuseum Swartwoude. Het toerisme speelt voor het dorp een belangrijke rol.

## Sport

* VV Geel Wit, voetbalvereniging

## Bevolkingsontwikkeling

| 1848 | 1913 | 1954 | 1959 | 1964 | 1969 | 1973 | 1999 | 2002 | 2003 | 2004 | 2012 | 2018 | 2019 | 2021 | 2023 |
| 147 | 286 | 363 | 361 | 406 | 451 | 470 | 679 | 663 | 672 | 670 | 695 | 710 | 735 | 740 | 760 |
# Rob Krier

Robert (Rob) Krier (Grevenmacher, 10 juni 1938 – Berlijn, 20 november 2023) was een Luxemburgs architect, designer, filosoof en hoogleraar aan de Technische Universiteit Wenen, Oostenrijk. Sinds 1993 had hij samen met Christoph Kohl een eigen architectenbureau in Berlijn, Duitsland. Hij was de oudere broer van de architect Léon Krier.

## Carrière

Krier studeerde architectuur aan de Technische Universiteit München van 1959 tot 1964. Na het behalen van zijn diploma werkte hij samen met Oswald Mathias Ungers in Keulen en Berlijn (1965-1970) en met Frei Otto in Berlijn en Stuttgart. Van 1973 tot 1975 was hij assistent-docent aan de Universiteit van Stuttgart. Van 1975 tot 1998 was hij hoogleraar aan de Technische Universiteit van Wenen. Daarnaast had hij van 1992 tot 2004 een eigen bureau met Nicolas Lebunetel in Montpellier.

## Nederland

Het bureau van Krier en Kohl realiseerde in Nederland diverse projecten, waaronder De Resident in Den Haag (1989-2001), Noorderhof in Amsterdam (1995-1999), Meander in Amsterdam (1995-2006), Brandevoort bij Helmond (vanaf 1996), Citadel Broekpolder in Beverwijk-Heemskerk (vanaf 2001), Gildenkwartier in Amersfoort (1997-2005), Landstraat-Noord in Bussum en Haverleij bij 's-Hertogenbosch (1998-2011).
Kriers Traditionalisme stuitte onder Nederlandse architecten en critici op veel weerstand: zijn werk zou oneigentijds zijn en getuigen van een kitscherig verlangen naar een voorbije tijd. Maar hij had juist veel succes bij projectontwikkelaars, wethouders en corporaties, die hem grote opdrachten verstrekten. Ook vond zijn manier van stedenbouw veel navolging.
Krier overleed op 20 november 2023 op 85-jarige leeftijd in Berlijn.
# Saul Raisin

Saul Raisin (Dalton (Georgia), 6 januari 1983) is een voormalig Amerikaans wielrenner.

## Carrière

Raisin reed sinds 2005 voor Crédit Agricole. Daarvoor reed hij een jaar voor het Espoirs-team van datzelfde Crédit Agricole.
Hij fietste zich voor het eerst voor een groot publiek in beeld tijdens het WK Wielrennen in Madrid (2005) toen hij meer dan 210 km op kop van de wedstrijd reed totdat hij op 50 km voor de finish werd teruggerekend. Ook het seizoen 2006 begon uitstekend met een ritoverwinning in een bergetappe in de Ronde van Langkawi en een 11e plek in het eindklassement van dezelfde ronde.
Op 4 april 2006 belandde hij na een zware valpartij in het Franse Saint-Mars-la-Jaille tijdens de eerste rit van de Omloop van de Sarthe in het ziekenhuis van Angers. Men stelde vast dat hij breuken aan het hoofd en het sleutelbeen had. Het is zeker dat zijn helm zijn leven redde. Vanaf 6 april 2006 lag hij in coma, waar hij op 13 april weer uit ontwaakte. In 2007 moest hij gedwongen zijn racefiets aan de wilgen hangen. De jonge Amerikaan (24) wordt door diverse doktoren afgeraden zijn comeback te maken, hoewel herstel na een zware valpartij voorspoedig verliep.

## Belangrijkste overwinningen

2006
* 3e etappe Ronde van Langkawi

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Lombardije | Wereld­ranglijsten |
| 2005 | 52e | 140e (UPT) |
# Tom Southam

Tom Southam (Penzance, 28 mei 1981) is een Brits voormalig wielrenner.
Southam werd in 2003 prof bij de Amore & Vita-ploeg, ook in 2004 kwam Southam voor deze ploeg uit. In 2005 vertrok hij naar Team Barloworld, waar hij eveneens 2 jaar bleef rijden. In 2007 kwam hij uit voor Drapac–Porsche Development Program, een Australische professionele continentale wielerploeg.

## Externe link

* (en) Profiel van Tom Southam op ProCyclingStats
* Profiel van Tom Southam op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Tom Southam op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Tom Southam op de website van de UCI
* Profiel van Tom Southam op De wielersite
Adamsson · Arreitunandia · Astarloa · Beuchat · Cárdenas · Carrara · Cavallari · Celli · Cheula · Cox · Degano · George · Green · A. Jefimkin · V. Jefimkin · Jørgensen · Kannemeyer · Lill · Longo Borghini · Maartens · Plaza · Salomone · Serri · Southam · Sullivan · Tomi
Arreitunandia · Astarloa · Bonomi · Caccia · Cárdenas · Cheula · Christensen · Cox · Degano · Facci · Green · Jefimkin · Kannemeyer · Maartens · Perry · Sabido · Schärer · Southam · Txurruka · Corti (stagiair) · Kessiakoff (stagiair)
Docker · D.Drapac · Grinter · Lapthorne · McLachlan · Munro · Murchie · O'Brien · Shaw · Southam · Thorsen · Thuaux · Williams · Windsor
* Bibliothèque nationale de France: cb17020234d (data)
* Gemeinsame Normdatei: 107500327X
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 3341 0583
* Library of Congress Control Number: nb2014003798
* Système universitaire de documentation: 188056289
* Virtual International Authority File: 307171900
* WorldCat (via VIAF): 307171900
# Jeff Pierce

Jeff Pierce (San Diego , 25 augustus 1958) is een voormalig Amerikaans wielrenner.

## Belangrijkste overwinningen
### 1985

    Eindklassement Ronde van Berlijn

### 1987

    25e etappe Ronde van Frankrijk

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk |
| 1986 | | 80e |
| 1987 | | 88e (1) |
| 1988 | 46e | buiten tijd |
| 1989 | 59e | 86e |
| 1990 | 113e | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Luik-Bast.‑Luik | WK op de weg |
| 1986 | | | 34e |
| 1987 | 141e | | 20e |
| 1988 | | | |
| 1989 | | 106e | |
| 1990 | | | |