OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van partijvoorzitters van de Partij voor de Dieren

Hieronder staat een lijst van partijvoorzitters van de Nederlandse politieke partij Partij voor de Dieren. De vereniging Partij voor de Dieren heeft sinds de oprichting zeven verschillende voorzitters gehad.
| Periode | Partijvoorzitter | Opmerkingen |
| 28 oktober 2002 – 29 november 2010 (8 jaar en 32 dagen) | Marianne Thieme | Thieme was tevens partijleider. |
| 29 november 2010 – april 2015 (4 jaar en 123-152 dagen) | Luuk Folkerts | Na het aftreden van Folkerts werd de rol van partijvoorzitter ad interim vervult door partijleider Thieme. |
| 10 april 2016 – 1 april 2019 (3 jaar en 356 dagen) | Floriske van Leeuwen | |
| 1 april 2019 – 15 oktober 2019 (197 dagen) | Sebastiaan Wolswinkel | Wolswinkels voorzitterschap eindigde abrupt doordat hij door de overige leden van het partijbestuur als lid werd geroyeerd |
| 28 juni 2020 – 14 september 2023 (3 jaar en 78 dagen) | Ruud van der Velden | Van der Velden vervulde de rol van partijvoorzitter sinds het vertrek van Wolswinkel ad interim voordat hij op het volgende partijcongres werd benoemd |
| 25 september 2023 – 25 maart 2024 (182 dagen) | Michiel Knol | Nadat het volledige partijbestuur was afgetreden leidde Knol eerst elf dagen een interimbestuur voordat dit bestuur van de leden een mandaat kreeg voor een overgangsperiode van een half jaar |
| 25 maart 2024 – heden | Zwanny Naber | |
* ↑ https://www.partijvoordedieren.nl/nieuws/dr-luuk-folkerts-nieuwe-verenigingsvoorzitter-partij-voor-de-dieren
* ↑ https://www.partijvoordedieren.nl/nieuws/nieuwe-voorzitter-gekozen-op-22ste-congres-partij-voor-de-dieren
* ↑ https://www.partijvoordedieren.nl/nieuws/sebastiaan-wolswinkel-op-congres-gekozen-als-nieuwe-partijvoorzitter
* ↑ https://www.partijvoordedieren.nl/nieuws/sebastiaan-wolswinkel-ontzet-uit-het-lidmaatschap-van-de-pvdd
* ↑ https://www.partijvoordedieren.nl/nieuws/ruud-van-der-velden-nieuwe-voorzitter-partij-voor-de-dieren
* 1 2 https://www.partijvoordedieren.nl/nieuws/interim-bestuur-partij-voor-de-dieren-aangetreden
* ↑ https://www.partijvoordedieren.nl/nieuws/pvdd-congres-lijsttrekker-esther-ouwehand-treedt-tijdelijk-terug
* ↑ https://www.partijvoordedieren.nl/nieuws/anja-hazekamp-opnieuw-lijsttrekker-partij-voor-de-dieren-voor-europese-parlementsverkiezingen
CDA · ChristenUnie · D66 · GroenLinks · PPR · PSP · PvdA · PvdD · SGP · VVD
# Duinroos

Duinroos (Rosa pimpinellifolia, synoniem: Rosa spinosissima) is een struik, die behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae). Duinroos staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en stabiel of toegenomen.

## Determinatie

De plant wordt 10–100 cm (zelden tot 200 cm) hoog, meestal treedt ze op als dwergstruik. Duinroos vormt een wijdvertakt stelsel van wortelopslag, waardoor ze grote oppervlakken kan bedekken. De korte, rechtopstaande, donkerbruine, niet-beklierde takken hebben vooral aan de voet verschillende typen stekels. De bloemtakken zijn over de gehele lengte bezet met grotere en kleinere stekels en met naaldvormige stekels. De aan de onderzijde vrijwel kale, breed elliptisch tot bijna ronde blaadjes van het in zeven tot elf deelblaadjes onevengeveerde, donkergroene, blad zijn 0,5–1,5 cm lang en 0,5–1,2 cm breed. Ze hebben een enkelvoudig gezaagde bladrand. De bladspil en bladsteel zijn onbehaard en hebben geen klieren. De smalle steunblaadjes hebben afstaande oortjes.
Duinroos bloeit in mei en juni met crèmekleurige, soms roze aangelopen bloemen. Soms bloeit de struik voor een tweede keer vanaf augustus tot in oktober. De bloem is alleenstaand, 1,5–5,5 cm groot en heeft geen steelblaadjes. De 3–4,5 cm lange bloemsteel is al of niet beklierd en heeft soms naaldvormige stekels. De korte, smalle, gaafrandige kelkblaadjes zijn korter dan de kroonbladen en staan na de bloei rechtop. Ze blijven tot aan de rijping vastzitten en staan dan schuin tot steil omhoog. De vruchtbeginsels zijn ingesloten in een holle, flesvormige bloembodem. De wollig behaarde stijlen zijn vrij.
De ronde tot eironde, 0,5–1,2 cm lange en 0,5–1,5 brede, meestal niet-beklierde rozenbottels zijn donkerbruinachtig paarse of meer zwarte vlezige bloembodems met daarin de nootjes achtige vruchten. De al of niet beklierde rozenbottelsteel is 1–2,5 keer zo lang als de rozenbottel. Het stijlkanaal is 2–2,5 mm groot.
Het aantal chromosomen is 2n = 28.

## Ecologie

Duinroos komt voor op droge, matig voedselrijke, meestal kalkhoudende grond op duinhellingen, onder struikgewas en op heidevelden. In Midden-Europa is duinroos kenmerkend voor zoomgemeenschappen op kalkrijke grond. In West-Europa groeit duinroos vrijwel alleen op de droge graslanden in de kustduinen.

### Syntaxonomie

Duinroos staat in de duinen te boek als kensoort voor de naar haar genoemde duinroos-associatie (Rosetum spinosissimae).

## Gebruik

De rozenbottels zijn zeer rijk aan vitamine C en kunnen gebruikt worden voor onder meer marmelade, jam, gelei, sap, siroop en gebakvulling.
Duinroos is een van de eerste rozensoorten die in cultuur werden genomen.
* Struiken
* Jonge tak
* Tak. De steunblaadjes van de bladeren hebben afstaande oortjes.
* Blad
* Duinroos met zweefvlieg
* Kelk
* Wollig behaarde stijlen
* Rozenbottel

### Namen in andere talen

* Duits: Bibernell-Rose
* Engels: Burnet Rose
* Frans: Rosier pimprenelle
# World Bridge Games

World Bridge Games is een wereldkampioenschap bridgetoernooi voor nationale teams dat eenmaal per vier jaar plaatsvindt. Elk land dat lid is van de World Bridge Federation heeft het recht één team in te schrijven in elk van de vier categorieën: open, vrouwen, gemengd (toegevoegd in 2016) en senioren.
World Bridge Games is een voortzetting van de World Team Olympiade, die gehouden is van 1960 t/m 2004.
In 2008 en 2012 waren de World Bridge Games een onderdeel van de World Mind Sports Games.
| Nr | Jaar/ Plaats | Categorie | #teams | 1 | 2 | 3 | Nederlands team |
| 13 | 2008 Beijing | open | 71 | Italië | Engeland | Noorwegen | 5-8 (ex aequo) (Bakkeren – Bertens, Muller – De Wijs, Ramondt – Westra) |
| 13 | 2008 Beijing | vrouwen | 48 | Engeland | China | Verenigde Staten | 9-16 (ex aequo) (Arnolds – Vriend, Pasman – Simons, Van der Salm – Wijma) |
| 13 | 2008 Beijing | senioren | 32 | Japan | Verenigde Staten | Indonesië | uitgeschakeld in de round robin (Boegem – Janssens, Doremans – Trouwborst) |
| 14 | 2012 Lille | open | 60 | Zweden | Polen | Monaco | 5-8 (ex aequo) (Brink – Drijver, Muller – De Wijs, Van Prooijen – Verhees jr.) |
| 14 | 2012 Lille | vrouwen | 43 | Engeland | Rusland | Polen | 5-8 (ex aequo) (Arnolds – Van Zwol, Dekkers – Michielsen, Pasman – Simons) |
| 14 | 2012 Lille | senioren | 34 | Hongarije | Verenigde Staten | Frankrijk | 9-16 (ex aequo) (Janssens – Vrieze, Maas – Vriend, Niemeijer – Verhees sr.) |
| 15 | 2016 Wroclaw | open | 53 | Nederland | Monaco | Polen | 1 (Brink – Bas Drijver, Bob Drijver – Nab, Muller – De Wijs) |
| 15 | 2016 Wroclaw | vrouwen | 35 | Verenigde Staten | Frankrijk | China | 9-16 (ex aequo) (Arnolds – Verbeek, Dekkers – Van Delft, Pasman – Simons) |
| 15 | 2016 Wroclaw | gemengd | 23 | Nederland | Rusland | Bulgarije | 1 (Aida Jansma – Jan Jansma, Ritmeijer – Ticha) |
| 15 | 2016 Wroclaw | senioren | 24 | Verenigde Staten | Frankrijk | Denemarken | Nederland nam niet deel |
# Rathaus-Galerie Wuppertal

De Rathaus-Galerie Wuppertal is een winkelcentrum in de wijk Elberfeld van de Bergische stad Wuppertal. Tot de opening van de City-Arkaden in oktober 2001 was het het grootste winkelcentrum van de stad.

## Beschrijving

Bij de opening waren er bijna 50 detailhandelaren en dienstverleners in de galerie aanwezig. Het winkelcentrum omvatte een Edeka-winkel, een Tchibo-winkel, een Toys "R" Us-winkel en een Apple mStore. Tot 2012 was er een vestiging van boekhandel Thalia. De Westdeutsche Rundfunk had zijn WDR Studio Wuppertal in het complex. Buiten de winkelruimte bevinden zich op de bovenverdiepingen tal van dienstverlenende bedrijven, dokterspraktijken en advocatenkantoren. Sinds het najaar van 2015 heeft de sportclub Wuppertal zijn officiële fanshop in de Rathaus-Galerie.
Het gebouw werd gebouwd op voorheen braakliggende grond in het noorden van het stadscentrum van Elberfeld, vlak bij het voormalige stadhuis. Bijna 7000 m² oppervlakte werd bebouwd en 14.000 m² winkelruimte gecreëerd. Nog eens 7600 m² was bestemd voor appartementen en kantoren.

## Geschiedenis

De galerie werd geopend op 29 september 1994. De bouwkosten bedroegen bijna DM 100 miljoen. In 1996 werd de galerij, ontworpen door architectenbureau RKW Rhode Kellermann Wawrowsky, bekroond met de prestigieuze European Shopping Center Award. De redenen die hiervoor werden opgegeven waren de gevarieerde branchemix, de succesvolle marketing en de innovatieve architectuur. Bij de planning werd rekening gehouden met de ligging op een heuvel van het pand en zo werden drie winkelverdiepingen gecreëerd, die allemaal op de begane grond toegankelijk zijn. In het midden van de galerij bevindt zich een grote glazen koepel naast een wenteltrap en een lift.
Als "kunst in de architectuur" werden metalen platen met Wuppertal-bezienswaardigheden in de vloer ingebed (de meeste bij de ingangen). De borden zijn gesigneerd "HiLu". De kunstenaars zijn Hans-Jürgen Hiby en Kurt Luhn.
In 2005 verwierf de Edinburgh House Group van Bernd Matthes, de oprichter van de Rathaus-Galerie Wuppertal. Eind april 2017 werd het complex door Edinburgh House Group verkocht aan het Berlijnse vastgoedbedrijf “Caurus”.

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rathaus-Galerie Wuppertal op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vlag van Oudega (Smallingerland)

De vlag van Oudega is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Oudega, in de Friese gemeente Smallingerland. De vlag werd in 1982 geregistreerd. Het ontwerp van de vlag is van de hand van Piet Bultsma-Vos.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Gevierendeeld van goud en rood op een derde vanaf de broekzijde, het voorste deel belegd met een groen schuin liggend eikenblad.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Eikenblad: pars pro toto van de boom uit het wapen van de familie Van Haermsa. Dit geslacht leverde meerdere grietmannen van Smallingerland en bewoonde de Groot Haersma State te Oudega. Het dorps was daarnaast tot 1798 hoofdplaats van de grietenij Smallingerland.
# Tianzhenosaurus

Tianzhenosaurus is een plantenetende ornithischische dinosauriër, behorend tot de Ankylosauria, die tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige China. Twee soorten zijn in het geslacht benoemd: Tianzhenosaurus youngi en Tianzhenosaurus chengi.
In 1983 groeven Pang Qiqing en Cheng Zhengwu op de Kangdailiang bij Zhaojiagou in de prefectuur Tianzhen in Shanxi het skelet op van een ankylosauriër.
In 1998 benoemden en beschreven Pang en Cheng de typesoort Tianzhenosaurus youngi. De geslachtsnaam verwijst naar Tianzhen. De soortaanduiding eert Yang Zhongjian.
Het holotype, HBV-10001, is gevonden in een laag van de bovenste Huiquanpuformatie die dateert uit het Campanien. Het bestaat uit een bijna volledige schedel. Daarnaast zijn twee specimina aangewezen als paratypen: HBV-10002, een rechteronderkaak, en HBV-10003, een bijna volledig skelet zonder schedel. Dit postcraniaal skelet werd slechts zeer kort beschreven.
In 2014 stelde Victoria Megan Arbour dat Tianzhenosaurus identiek was aan de op veel fragmentarischer resten gebaseerde Shanxia uit dezelfde formatie. Dit was al veel eerder vermoed. Beide namen werden afgaande op het maandnummer in juni 1998 gepubliceerd maar aangezien het blad waarin het artikel over Tianzhenosaurus verscheen net iets eerder gedrukt werd, vlak voor 1 juni 1998, heeft deze naam prioriteit en is Shanxia het jongere synoniem. Arbour stelde echter ook dat Tianzhenosaurus een jonger synoniem is van Saichania uit Mongolië. Dit is een veel gewaagdere stelling en ze dorst die alleen onder voorbehoud aan, dat een gedetailleerde beschrijving van de postcrania van Tianzhenosaurus geen verschillen zou aantonen met die van Saichania welke een uniek gevormd opperarmbeen en voorste halsberg heeft. In de schedel wist ze alleen dit verschil te ontdekken dat Tianzhenosaurus een opvallende ring van ornamenten heeft rond de oogkas maar dat kenmerk zou bij ankylosauriërs individueel nogal variabel zijn.
In 2024 werd een tweede soort benoemd: Tianzhenosaurus chengi Pang, Li & Guo gebaseerd op het holotype, HBV-10004 (een schedel) en het paratype HBV-10005 (een bijna volledig skelet), beide uit dezelfde formatie als het genoholotype.
Pang & Cheng plaatsten Tianzhenosaurus in de Ankylosauridae.

## Literatuur

* Q. Pang and Z. Cheng, 1998, "A new ankylosaur of Late Cretaceous from Tianzhen, Shanxi", Progress in Natural Science 8(3): 326-334
* Pang, Qiqing; Li, Zhiguang; Guo, Zhen, 2024, "A new species of ankylosaurian dinosaur—Tianzhenosaurus chengi sp. nov., from the Late Cretaceous of Tianzhen County, Shanxi Province, China". Journal of Hebei GEO University. 6: 41–73
# Sint-Michaëlkerk (Harlingen)

De Sint-Michaëlkerk is een kerk in Harlingen in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De rooms-katholieke kerk is gewijd aan Sint-Michaël. De neogotische kerk en de pastorie werden gebouwd naar ontwerp van Alfred Tepe. De driebeukige kruisbasiliek aan de Zuiderhaven was de tweede van de in totaal vier neogotische kerken die hij in Friesland bouwde. De pastorie heeft een trapgevel. De kerk uit 1881 werd op 31 mei gewijd. In de Tweede Wereldoorlog werd de kerk zwaar beschadigd, maar dit werd hersteld. In de periode 1985-1999 vond er een grote restauratie plaats. De kerk is een rijksmonument.
De kansel, het hoogaltaar en de zijaltaren komen uit het atelier van beeldhouwer Friedrich Wilhelm Mengelberg. De ramen van acrylaatglas zijn gemaakt door Jan Murk de Vries. Het orgel uit 1898 is gebouwd door Adema.
* Interieur met orgel
* Preekstoel
* Preekstoel.
* Ramen van Jan Murk de Vries
* Hoofdaltaar
* Zijaltaar
* Zijaltaar
# Eslavage de perles

Met de aanduiding eslavage de perles wordt een paarlencollier bedoeld, vervaardigd met valse, grote parels. Deze halssieraden werden in de 18e eeuw meer gewaardeerd dan colliers die met kleine, echte parels waren vervaardigd.
# Boswijk (Utrechtse Heuvelrug)

Boswijk is een buurtschap bij Doorn in de gemeente Utrechtse Heuvelrug. Het ligt westelijk van Doorn en ten zuidoosten van Driebergen. Het is vanuit Doorn gezien de derde buurtschap in het rijtje Palmstad, Sterkenburg en Boswijk. De buurtschap ligt rond de Boswijklaan en de Oude Molenweg. Het serviceflatcomplex 'Park Boswijk' ligt aan een eigen gelijknamige straatnaam. Tot 2006 viel Boswijk onder de gemeente Doorn.
Deze woonbuurt had tot ongeveer 1991 plaatsnaamborden met de naam 'Doorn'. Daarna werden er borden geplaatst met de plaatsnaam 'Boswijk'. Boswijk heeft een blauw plaatsnaambord en daarmee een eigen bebouwde kom. Die bebouwing bestaat uit ongeveer 40 huizen: 30 huizen aan de Boswijklaan en tien huizen aan de Oude Molenweg. Het heeft ongeveer 100 inwoners. Verder is er nog het serviceflatcomplex Park Boswijk. Het woonbuurtje stond vóór de tijd van de serviceflats bekend als het Rode Dorp.
Aan het eind van de doodlopende Boswijklaan is een bedrijventerreintje van ongeveer tien panden. Aan het eind van de Boswijklaan heeft een korenmolen gestaan, de romp is er nog steeds en is in gebruik als woonhuis. Aan het andere eind van de Boswijklaan staat een huis met een oude schuur/schaapskooi.

## Geschiedenis

De naam is ontleend aan de buitenplaats Boswijk, die op de plaats van het huidige complex serviceflats stond. De voorganger daarvan, Mijn Genoegen, werd in 1820 gesticht. De buurtschap kreeg in 1974 enkele jaren een postagentschap. De Molenweg is genoemd naar een stellingmolen De Horst die rond 1890 werd gebouwd. De molenromp werd begin jaren negentig van de twintigste eeuw een woonhuis.
* Plaatsengids
* 1 2 Utrechtseheuvelrug.punt.nl. Gearchiveerd op 8 juli 2015. Geraadpleegd op 24 augustus 2015.
* ↑ Molendatabank
Dorpen: Amerongen · Doorn · Driebergen-Rijsenburg · Leersum · Maarn · Maarsbergen · Overberg Buurtschappen: Beerschoten · Boswijk · Breedeveen · Darthuizen · De Groep (deels) · Haagje · Haspel · Oud Rijsenburg · Palmstad · Sterkenburg · Valkenheide Provincie Utrecht · Plaatsen in de provincie
# Dimorfe waaierstaart

De dimorfe waaierstaart (Rhipidura brachyrhyncha) is een zangvogel uit de familie Rhipiduridae (waaierstaarten).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in de bergen van Nieuw-Guinea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen tot algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Dimorfe waaierstaart op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Jacobus Nelissen

Jacobus Nelissen (Mill, 3 oktober 1752 - Batavia, 6 december 1817) was een Nederlands geestelijke en missionaris van de Rooms-Katholieke Kerk.
Nelissen kreeg in Nederland zijn opleiding en werd er tot priester gewijd.
In 1805 vertrok Nelissen als missionaris naar de Bataafse Kaapkolonie, samen met de missionarissen Joannes Lansink en Lambertus Prinsen. Het doel was bij Kaap de Goede Hoop een apostolische prefectuur op te zetten om zielzorg te verlenen aan de aldaar wonende Nederlandse kolonisten.
Zij zouden daar slechts enkele maanden verblijven, want na de bezetting van de Kaapkolonie door het Verenigd Koninkrijk op 18 januari 1806 werden de Nederlandse bewoners uitgewezen. Ook de drie missionarissen vertrokken, tegelijk met het laatste contingent verdedigers, op 8 maart 1806. Op de terugtocht overleed Joannes Lansink.
Nelissen vertrok samen met Prinsen op 22 juli 1807 met een nieuwe opdracht, nu naar Nederlands-Indië. Hij was voor vertrek door Ludovicus Ciamberlani, de vicesuperior van de Hollandse Zending, tot apostolisch prefect van Batavia benoemd. Hij was als pastoor ook de eerstverantwoordelijke voor de opbouw van de parochie aldaar.
Nadat Nelissen was overleden, volgde Prinsen hem op als apostolisch prefect.
* Biografisch Portaal: 45788745
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: neli004
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8879 3828
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 29789840X
* Virtual International Authority File: 282063546
* WorldCat (via VIAF): 282063546
# Abdumalik Khalokov

Abdumalik Khalokov (Buchara, 9 april 2000) is een bokser uit Oezbekistan. Hij werd olympisch kampioen in de vedergewichtklasse op de Olympische Spelen van 2024. Ook won hij goud op het wereldkampioenschap boksen in 2023.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 1 2024 in Parijs, Frankrijk (−57 kg)

### Wereldkampioenschappen

* 1 2023 in Tasjkent, Oezbekistan (–57 kg)
* 2 2021 in Belgrado, Servië (–57 kg)

### Aziatische Spelen

* 1 2022 in Hangzhou, China (–57 kg)
* (en) Profiel van Abdumalik Khalokov op olympedia.org, geraadpleegd 11 januari 2025
* (en) Profiel van Abdumalik Khalokov op Olympics.com, geraadpleegd 11 januari 2025
* (en) Profiel van Abdumalik Khalokov op BoxRec.com, geraadpleegd 11 januari 2025
1904: Oliver Kirk · 1908: Richard Gunn · 1920: Paul Fritsch · 1924: Jackie Fields · 1928: Bep van Klaveren · 1932: Carmelo Robledo · 1936: Oscar Casanovas · 1948: Ernesto Formenti · 1952: Ján Zachara · 1956: Vladimir Safronov · 1960: Francesco Musso · 1964: Stanislav Stepasjkin · 1968: Antonio Roldán · 1972: Boris Koeznetsov · 1976: Ángel Herrera · 1980: Rudi Fink · 1984: Meldrick Taylor · 1988: Giovanni Parisi · 1992: Andreas Tews · 1996: Somluck Kamsing · 2000: Bekzat Sattarchanov · 2004: Aleksej Tisjtsjenko · 2008: Vasyl Lomatsjenko · 2020: Albert Batyrgaziejev · 2024: Abdumalik Khalokov
# Iam Vos Omnes

Iam Vos Omnes (Nederlands: U [bent] al allen) was een apostolische brief van paus Pius IX, uitgebracht op 13 september 1868, waarin hij alle christenen die niet tot de rooms-katholieke Kerk behoorden opriep terug te keren naar de Moederkerk te Rome, om zo ook te participeren aan het door Pius bijeengeroepen Vaticaans Concilie. Terugkeer was echter alleen mogelijk, wanneer onder meer de pauselijke autoriteit werd erkend.
In de brief wees Pius IX erop, dat het ontstaan van de verschillende kerkgenootschappen geleid had tot verdeeldheid binnen het christelijk geloof. De ontkenning van een door God aangestelde autoriteit op aarde (= de paus) bracht meningsverschillen inzake geloofs- en morele kwesties voort. Deze hadden geleid tot irritatie binnen de samenleving en zodoende ook bijgedragen tot sociale onrust.
Pius IX gaf aan dat zijn toenaderingspoging er ook op gericht was om te voorkomen dat hij later zich zou moeten verantwoorden ten aanzien van zijn Rechter (= God) over het "waarom" hij geen actie had ondernomen de door Hem ingestelde Kerk als één geloofsgemeenschap bij elkaar te houden. Ook voor Pius IX was het duidelijk, dat er in de wereld geen vrede mogelijk was als er geen sprake was van één kudde onder de hoede van één herder.

## Nasleep

Net als op zijn brief Arcano divinae providentiae (8 september 1868), gericht aan de bisschoppen van de Oosterse Kerken, waren de reacties afwijzend. Pius' autoritaire toon en zijn claim op het primaatschap van de paus in zaken omtrent geloof en moraal brachten protestanten ertoe opnieuw te wijzen op het ontstaan van het pausdom: dit was volgens hen voortgekomen uit de wens van de mensen om structuur aan te brengen binnen een instituut en kende daarom geen goddelijke oorsprong.
In de publicatie "Protestantsch antwoord op den brief van Paus Pius IX aan alle Protestanten ...“ van predikant J. Visscher (1870) haalde de schrijver een relaas aan over de verkiezing van Pius IX in 1846, zoals vastgelegd door een katholieke waarnemer: “Het conclave was rijk aan intrigues van de mogendheden en van de kardinalen.” Deze constatering was voor Visscher eens te meer het bewijs, dat van goddelijke interventie bij de keuze van een nieuwe pontifex geen sprake kon zijn.

## Externe link

* (en) Volledige tekst van Iam Vos Omnes
* Gemeinsame Normdatei: 1196237425
* Virtual International Authority File: 1681157040163567040004
* WorldCat (via VIAF): 1681157040163567040004
# Cazaux-Villecomtal

Cazaux-Villecomtal is een gemeente in het Franse departement Gers (regio Occitanie) en telt 88 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mirande.

## Geografie

De oppervlakte van Cazaux-Villecomtal bedraagt 4,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 21,5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).