OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Leeuwarden Camminghaburen

Station Leeuwarden Camminghaburen is een treinstation aan de oostkant van Leeuwarden. Het is geopend op 2 juni 1991 toen de nieuwbouwwijk Camminghaburen bijna was voltooid. Om het station te kunnen bedienen moest het station van het Groningse Visvliet worden gesloten. Het station ligt aan de spoorlijn Leeuwarden – Groningen en heeft de langste stationsnaam van Nederland. Er is geen stationsgebouw of loket, maar wel een abri en een kaartautomaat. Station Leeuwarden Camminghaburen wordt bediend door de stoptreinen van Arriva (voorheen NoordNed).

## Afbeeldingen

* Het station in 2024
* Arriva GTW op het station

## Verbindingen

Dit station wordt in 2025 bediend door de volgende treinserie:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| 37400 RS 1 | Stoptrein (Arriva) | Leeuwarden – Leeuwarden Camminghaburen – Groningen | 's Avonds rijden van maandag t/m zaterdag enkele extra treinen tussen Zuidhorn en Groningen. |

## Externe link

* Station Leeuwarden Camminghaburen op Stationsweb
* ↑ Aantal in- en uitstappers (2006) - alfabetische volgorde Treinreiziger.nl
−0,2: Harlingen Haven · 1,1: Harlingen · 9,6: Franeker · 15,5: Dronryp · 21,9: Deinum · 24,9: Leeuwarden · 28,0: Achter de Hoven · 29,7: Leeuwarden Camminghaburen · 31,3: Ouddeel · 34,4: Tietjerk · 36,1: Hurdegaryp · 40,2: Feanwâlden · 43,6: De Westereen · 46,8: Wildpad · 47,3: Veenklooster-Twijzel · 50,9: Buitenpost · 57,8: Visvliet · 61,9: Grijpskerk · 68,7: Zuidhorn · 72,2: Den Horn · 75,3: Hoogkerk-Vierverlaten · 80,4: Groningen · 82,0: Groningen Europapark · 88,4: Westerbroek · 92,4: Kropswolde · 93,7: Martenshoek · 95,6: Hoogezand-Sappemeer · 97,2: Sappemeer Oost · 98,0: Scholte · 102,2: Zuidbroek · 109,7: Scheemda · 111,5: Heiligerlee · 114,6: Winschoten · 121,9: Ulsda · 126,8: Bad Nieuweschans
Akkrum · Buitenpost · De Westereen · Deinum · Dronryp · Feanwâlden · Franeker · Grou-Jirnsum · Harlingen · -Haven · Heerenveen · Hindeloopen · Hurdegaryp · IJlst · Koudum-Molkwerum · Leeuwarden · -Camminghaburen · Mantgum · Sneek · -Noord · Stavoren · Wolvega · Workum
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Friesland
# John Waite

John Waite (Lancaster, 4 juli 1952) is een Britse zanger. Hij is vooral bekend door zijn leadzang voor de band The Babys. Bekende nummers van Waite zijn onder andere Isn't It Time, Everytime I Think of You en A Piece of the Action, (allen met The Babys), Missing You (solo) Time Stood Still en When I See You Smile (met Bad English).

## Biografie

Met The Babys scoorde Waite in Japan, Italië en Duitsland maar vooral ook de Verenigde Staten grote hits. Vooral bekend zijn Isn't It Time (nr. 4 in Nederland in 1977), Everytime I Think of You (nr. 7 in 1979) en A Piece of the Action.
Nadat The Babys in 1981 uit elkaar gingen, scoorde Waite in 1984 een nummer 1-hit in Amerika met Missing You. In 1986 bracht hij If Anybody Had a Heart uit die tevens dienstdeed als een van de soundtracks voor de film About Last Night....
In 1989 vormde hij met onder andere ex-leden van Journey Schon en Cain Bad English. De naam Bad English is afgeleid van een snookerterm. Het eerste (titelloze) album van Bad English bereikte de platina status, en met When I See You Smile scoorde Waite zijn tweede nummer 1-hit in Amerika. In Nederland werden zonder de hulp van een ondersteunende video (want Bad English was al ter ziele) toch twee grote hits gescoord van het tweede album Backlash, namelijk Straight to Your Heart en Time Stood Still. De laatstgenoemde bereikte in Nederland de Top 10.
In 2005 komt Waite met een solo-album. De single New York City Girl werd een klein hitje. In 2006 brengt Waite opnieuw een solo-album uit, genaamd Journey of a Heart.
Begin 2011 wordt via Frontiers Records het nieuwe album Rough and Tumble uitgebracht. Op dit album werkt John Waite samen met Kyle Cook van Matchbox Twenty. De Europese single is Shadows of Love, terwijl voor America voor de ballad If You Ever Get Lonely wordt gekozen. Het is een hommage aan zijn verbroken relatie met Alison Krauss. In 2013 werd Missing You in de Amerikaanse film Warm Bodies opgevoerd.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '00 | '01 | '02-'23 | '24 |
| Missing You | 1569 | 1963 | - | - |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2000 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* Dit artikel, of een eerdere versie daarvan, is afkomstig van Nederlandse John Waite Fansite met toestemming.
* Discogs, About last night (filmmuziek)
* Bibsys: 1046794
* Bibliothèque nationale de France: cb13900945k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134549422
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1478 684X
* Library of Congress Control Number: no2011124324
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000093378
* MusicBrainz: f0a4c8af-2b25-45cf-9b41-19171cf4d80f
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0205216
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072161574
* SNAC: w60s1nbg
* Système universitaire de documentation: 157332020
* Virtual International Authority File: 100315014
* WorldCat (via VIAF): 100315014
# Suka Merindu (Sungai Rotan)

Suka Merindu is een bestuurslaag in het regentschap Muara Enim van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Suka Merindu telt 2296 inwoners (volkstelling 2010).
# Bianca Toeps

Bianca Toeps (Leidschendam, 7 augustus 1984) is een Nederlandse auteur, fotograaf en webontwikkelaar. Ze is autistisch en schreef daarover het boek Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit, dat in 2019 uitkwam bij Blossom Books. Het boek verscheen een jaar later in het Engels onder de titel But you don't look autistic at all, en in 2022 verscheen een Duitse versie.

## Biografie

Toeps groeide op in Zoetermeer, en verhuisde op zeventienjarige leeftijd naar Den Haag. Ze studeerde kortstondig Accountancy aan Nyenrode. Ze kreeg een eetstoornis en stopte met haar studie. Na een succesvolle behandeling studeerde ze Communicatie en Multimedia Design aan de Hogeschool Rotterdam en fotografie aan Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Joost in Breda. Ze fotografeerde voor onder meer Monki, CosmoGIRL!, Grazia en artiesten als Aafke Romeijn en creëerde websites voor onder andere Blossom Books.
Sinds 2008 reist Toeps regelmatig naar Japan, waar ze ook fotoreportages maakt.

## Autisme

Eind 2010 kreeg Toeps op zesentwintigjarige leeftijd de diagnose autisme. Ze schreef hierover diverse blogposts en artikelen, onder meer voor Joop. Dit leidde tot haar eerste boek Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit. In dit boek vertelt ze hoe het is om autistisch te zijn, en kaart ze vooroordelen aan die ze met het boek hoopt weg te nemen. Volgens Toeps krijgen vrouwen vaak de verkeerde diagnose, bijvoorbeeld depressie of borderline-persoonlijkheidsstoornis.
Het boek kreeg aandacht in nationale media. Toeps geeft regelmatig lezingen en interviews over autisme.
Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit verscheen op Wereld Autisme Dag 2019 en kwam die week binnen op nummer 33 in de Bestseller 60. De week erna stond het boek op de 54e plaats.
# Jason Scott Lee

Jason Scott Lee (Los Angeles, 19 november 1966) is een Amerikaans filmacteur en vechtsporter.
Hij werd geboren in Los Angeles, maar groeide op in Hawaï. Tijdens zijn middelbare school raakte hij in theater geïnteresseerd. Later studeerde hij aan het Fullerton College, waar hij acteerlessen kreeg van Sal Romeo.
In Born in East L.A. uit 1987 speelde Lee zijn eerste filmrol. Nadien speelde hij in verschillende films, waaronder Dragon: The Bruce Lee Story en The Jungle Book.
Voor zijn rol in Dragon: The Bruce Lee Story, waarin hij Bruce Lee portretteerde, kreeg hij Jeet Kune Do-lessen van Jerry Poteet, een voormalige leerling van Bruce Lee. Ondanks dat ze dezelfde achternaam hebben zijn Jason Scott Lee en Bruce Lee niet aan elkaar verwant.

## Externe link

* (en) Jason Scott Lee in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1363907
* Bibliothèque nationale de France: cb14026008b (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1020040912
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7245 087X
* Library of Congress Control Number: n93101066
* MusicBrainz: 317ce76c-355d-4b70-8025-2a18ce2ccd29
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0164847
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007352162205171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002281145
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 118010646
* Système universitaire de documentation: 135922895
* Virtual International Authority File: 10047437
* WorldCat (via VIAF): 10047437
# Michael Robotham

Michael Robotham (november 1960) is een Australisch schrijver van fictieve detectiveverhalen.

## Biografie

Michael Robotham (Casino, New South Wales, 1960) is een Australische thrillerauteur en journalist. In de laatste functie reisde hij veertien jaar lang de wereld rond en zijn artikelen verschenen in diverse Britse, Amerikaanse en Australische kranten en tijdschriften. Als ghostwriter schreef hij vijftien autobiografieën van beroemdheden, waaronder politici, popsterren en sportmensen. Twaalf van deze boeken belandden op de Sunday Times bestsellerlijst.
In 2004 debuteerde Robotham met de door media en lezers veelgeprezen thriller The Suspect (De verdenking), mede door de verbluffende plotwending. Het boek was de start van de succesvolle serie met in de hoofdrol de sympathieke en aan Parkinson lijdende psycholoog Joseph O'Loughlin. De serie werd razend populair en in 2018 schreef Robotham het negende deel: The Other Wife (De andere vrouw).
Hij schreef ook een aantal standalonethrillers, waaronder Life or Death (2014), dat in het Nederlands werd vertaald als Leven of dood. Het boek werd door lezers en vele media vol loftuitingen ontvangen en wederom geprezen vanwege de fraaie plotwendingen. Financial Times noemde het een van de beste thrillers van het jaar en dagblad The Australian noemde Robotham een thrillerauteur op de top van zijn kunnen.
Het werk van Robotham werd vele malen bekroond en genomineerd. Zo won hij tweemaal de Ned Kelly Award, de prestigieuze Australische misdaadboekenprijs, werd hij tweemaal genomineerd voor de CWA Ian Fleming Steel Dagger Award en tweemaal voor de The CWA Ian Fleming Gold Dagger Award, welke prijs hij in september 2015 in ontvangst mocht nemen voor Life or Death. Robothams boeken zijn in meer dan twintig talen vertaald en in meer dan vijftig landen uitgegeven.

## Prijzen

* Ned Kelly Awards, misdaadboekenprijs voor beste roman, 2005: gewonnen met het boek Lost
* Ned Kelly Awards, misdaadboekenprijs voor beste roman, 2007: genomineerd met het boek The Night Ferry
* Crime Writers' Association (UK), de CWA Ian Fleming Steel Dagger, 2007: genomineerd met het boek The Night Ferry
* Ned Kelly Awards, misdaadboekenprijs voor beste roman, 2008: gewonnen met het boek Shatter
* Crime Writers' Association (UK), The CWA Ian Fleming Steel Dagger, Beste Thriller, 2008: genomineerd met het boek Shatter
# Tonnie Dinjens

Tonnie Dinjens (Nijmegen, 2 januari 1973) is een Nederlands film- en televisieregisseur.

## Biografie

Tonnie Dinjens heeft zijn Master of Arts-graad (Film- en Televisiewetenschap) behaald in Amsterdam en New York. Sinds zijn regiedebuut bij de politieserie Spoorloos Verdwenen heeft hij verschillende televisieseries geregisseerd, waaronder meer dan 120 afleveringen van de populaire jeugdserie SpangaS. Eigen filmwerk bestaat o.a. uit de korte film VERSUS en de internationale sci-fi drama Time Will Tell. Sinds augustus 2018 is Dinjens o.a. werkzaam als docent op de Hogeschool Windesheim als drama-docent..

## Signatuur

In zijn werk heeft hij de voorkeur om sciencefiction en drama met elkaar te combineren. Hij plaatst mensen van vlees en bloed in extreme situaties, waardoor zij niet kunnen terugvallen op hun gebruikelijke en meestal voorspelbare gedrag, maar zichzelf opnieuw moeten ontdekken en hun eigen (im)morele waarden ter discussie moeten stellen. VERSUS en Time Will Tell zijn hier voorbeelden van.

## Prijzen
### VERSUS

* In competitie: Brussels short film festival categorie International competition (2015)

### Spangas

* Winnaar: Cinekid Kinderkast Publieksprijs fictie (2010)
* Nominatie: Rose d'Or categorie Drama (2009)
* Winnaar: ‘Gouden Stuiver’ Beste Nederlandse Jeugdprogramma (2008)

## Filmografie

* Kroongetuige (televisieprogramma) (2017)
* Nieuwe Tijden (televisieserie) (2016)
* Time Will Tell (2016)
* VERSUS (2014)
* Beschuldigd (2013)
* SpangaS (2008 - 2012)
* Spoorloos Verdwenen (2007)
# Adriënne Wurpel

Adriënne Wurpel (Heemstede, 31 augustus 1956) is een Nederlandse theater- en televisieregisseur.
Ze regisseerde onder andere afleveringen van de Nederlandse dramaserie Meiden van De Wit, 12 steden, 13 ongelukken en Westenwind. In het theater waren voorstellingen van haar te zien als "Mama", dat twee seizoenen succesvol heeft gelopen en bijvoorbeeld "Gewoon beginnen met Hamlet" waarin ze haar zoon Matthijs en twee vrienden regisseerde.
Wurpel heeft samen met regisseur Willem van de Sande Bakhuyzen een zoon, Matthijs van de Sande Bakhuyzen, en een dochter, Roeltje van de Sande Bakhuyzen. Matthijs vertolkte onder andere rollen in de films Afblijven, Bloedbroeders en Het leven uit een dag. Ook Roeltje acteert en is onder andere te zien in Koppels en Verder dan de maan. Wurpel werkt ook als trainer en heeft een training ontworpen speciaal voor ouders van pubers: Functioneel Lummelen.

## Werk
### Als regisseuse

* 12 steden, 13 ongelukken (1997-1998)
* Westenwind (1999-2000)
* Russen (Episode Stil, 2001)
* Rozengeur & Wodka Lime (2001)
* Meiden van De Wit (2002-2003)
* De Afdeling (2005)
* Goede tijden, slechte tijden (1995-1997)
* GTST: de reünie (1998)
* SpangaS (2008)
* Divorce (2014)
* Dansen op de vulkaan (2014)
# Church Hill

Church Hill kan verwijzen naar:

## Verenigd Koninkrijk

* Church Hill (Noord-Ierland), een plaats in Noord-Ierland

## Verenigde Staten

* Church Hill (Maryland), een plaats (town) in de staat Maryland
* Church Hill (Richmond), een historische wijk in de stad Richmond, in de staat Virginia
** Church Hill Tunnel, een roemruchte spoortunnel in de stad
* Church Hill (Tennessee) , een plaats (city) in de staat Tennessee
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Church Hill en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# RFC Écaussinnes

RFC Écaussinnes is een Belgische voetbalclub uit Écaussinnes. De club is aangesloten bij de KBVB met stamnummer 646 en heeft groen en wit als kleuren. De club speelde in haar geschiedenis zeven seizoenen in de nationale reeksen.

## Geschiedenis

FC Écaussinnes werd opgericht op 15 november 1924. Bij de toetreding tot de KBVB kreeg het stamnummer 646. De koninklijke titel kreeg de club in 1953 waarna de naar RFC Écaussinnes werd. Drie jaar later kon de club promoveren naar Vierde klasse. Zeven seizoenen na elkaar zou men hier spelen waarna de degradatie volgde in 1963. Uiteindelijke zakte de club zelfs terug tot Vierde provinciale. Sinds de degradatie uit Vierde klasse bleef het steeds op provinciaal niveau spelen.

## Resultaten

| Seizoen | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Klasse | Reeks | Punten | Opmerkingen |
| | I | II | III | IV | P.I | P.II | P.III | P.IV | | | | |
| 1956/57 | | | | 11 | | | | | | Vierde Klasse B | 26 | |
| 1957/58 | | | | 8 | | | | | | Vierde Klasse B | 33 | |
| 1958/59 | | | | 11 | | | | | | Vierde Klasse B | 26 | |
| 1959/60 | | | | 6 | | | | | | Vierde Klasse A | 33 | |
| 1960/61 | | | | 13 | | | | | | Vierde Klasse B | 24 | |
| 1961/62 | | | | 10 | | | | | | Vierde Klasse B | 27 | |
| 1962/63 | | | | 16 | | | | | | Vierde Klasse D | 16 | |
| Provinciaal voetbal vanaf 1963 |||||||||||||
| | 1A | 1B | 1Am | 2Am | 3Am | P.I | P.II | P.III | P.IV | Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus | Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus | Vanaf 2016-17 zijn er 3 nationale en 2 regionale niveaus |
| 2008/09 | | | | | | | | | 8 | Vierde Prov. Hen. | 37 | |
| 2009/10 | | | | | | | | | 4 | Vierde Prov. Hen. | 56 | |
| 2010/11 | | | | | | | | | 9 | Vierde Prov. Hen. | 35 | |
| 2011/12 | | | | | | | | | 6 | Vierde Prov. Hen. | 49 | |
| 2012/13 | | | | | | | | | 4 | Vierde Prov. Hen. | 58 | |
| 2013/14 | | | | | | | | | 1 | Vierde Prov. Hen. | 80 | |
| 2014/15 | | | | | | | | 15 | | Derde Prov. Hen. | 24 | |
| 2015/16 | | | | | | | | | 9 | Vierde Prov. Hen. | 12 | |
| 2016/17 | | | | | | | | | 1 | Vierde Prov. Hen. | 73 | |
| 2017/18 | | | | | | | | 12 | | Derde Prov. Hen. | 35 | |
| 2018/19 | | | | | | | | 6 | | Derde Prov. Hen. | 47 | |
| 2019/20 | | | | | | | | 5 | | Derde Prov. Hen. | 42 | Competitie stopgezet na speeldag 23 door COVID-19 |
| 2020/21 | | | | | | | | - | | Derde Prov. Hen. | - | Geen competitie door COVID-19 |
| 2021/22 | | | | | | | | 4 | | Derde Prov. Hen. | 47 | |
| 2022/23 | | | | | | | | 7 | | Derde Prov. Hen. | 46 | |
| 2023/24 | | | | | | | | 9 | | Derde Prov. Hen. | 43 | |
# Gabon op de Olympische Zomerspelen 2024

Gabon nam deel aan de Olympische Zomerspelen 2024 in Parijs.

## Aantal Deelnemers

Hieronder volgt een overzicht van de atleten die zich kwalificeerden voor de Olympische Zomerspelen van 2024.
| Sport | Mannen | Vrouwen | Totaal |
| Atletiek Atletiek | 1 | 0 | 1 |
| Judo Judo | 0 | 1 | 1 |
| Taekwondo Taekwondo | 0 | 1 | 1 |
| Zwemmen Zwemmen | 1 | 1 | 2 |
| Totaal | 2 | 3 | 5 |

## Deelnemers en resultaten
### Atletiek
#### Loopnummers
##### Mannen

| Atleet | Onderdeel | Voorronde | Voorronde | Series | Series | Herkansingen | Herkansingen | Halve finale | Halve finale | Finale | Finale |
| Atleet | Onderdeel | Tijd | Rang | Tijd | Rang | Tijd | Rang | Tijd | Rang | Tijd | Rang |
| Wissy Frank Hoye Yenda Moukoula | 100 m | 10,59 | 3 | Niet geplaatst | Niet geplaatst | n.v.t. | n.v.t. | Niet geplaatst | Niet geplaatst | Niet geplaatst | Niet geplaatst |

### Judo
#### Vrouwen

| atleet | onderdeel | eerste ronde | tweede ronde | derde ronde | kwartfinale | halve finale | herkansing | finale / BM | finale / BM |
| atleet | onderdeel | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | rang |
| Virginia Aymard | −48 kg | n.v.t. | Narváez V 00 - 11 | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst |

### Taekwondo
#### Vrouwen

| atleet | onderdeel | kwalificatie | eerste ronde | kwartfinale | halve finale | herkansing | finale / BM | finale / BM |
| atleet | onderdeel | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | tegenstander uitslag | rang |
| Emmanuella Atora | -57 kg | n.v.t. | Luo Z V 0 - 2 | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst |

### Zwemmen
#### Mannen

| atleet | onderdeel | series | series | halve finale | halve finale | finale | finale |
| atleet | onderdeel | tijd | rang | tijd | rang | tijd | rang |
| Adam Girard de Langlade Mpali | 50 m vrije slag | 28,47 | 68 | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst |

#### Vrouwen

| atlete | onderdeel | series | series | halve finale | halve finale | finale | finale |
| atlete | onderdeel | tijd | rang | tijd | rang | tijd | rang |
| Noëlie Lacour | 50 m vrije slag | 27,68 | 46 | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst | niet geplaatst |
# Alta Via dei Parchi

De Alta Via dei Parchi is een langeafstandswandelpad in Italië. De bewegwijzerde route van 500 kilometer in 27 etappes in de noordelijke Apennijnen loopt door Emilia-Romagna, Toscane en Marche. Het heet Pad van de parken omdat het verschillende regionale natuurparken en nationale parken aandoet. (Nationaal park Appennino Tosco-Emiliano, Nationaal park Foreste Casentinesi, Monte Falterona, Campigna)

## Externe link

* Officiële website
* Alta Via dei Parchi
* Alta Via dei Parchi
# Nationaal park Appennino Tosco-Emiliano

Nationaal park Appennino Tosco-Emiliano (Italiaans: Parco nazionale dell'Appennino Tosco-Emiliano) is een door de overheid (Ministero dell'Ambiente) beheerd natuurreservaat in centraal Italië, midden in een gebied vermaard om zijn natuur, plaatselijke producten en ambachten. Het werd gesticht in 2001 en ligt in de provincies Massa-Carrara, Lucca, Reggio Emilia en Parma, in de buurt van de stad La Spezia. Het heeft een oppervlakte van 227,92 vierkante kilometer. De Alta Via dei Parchi loopt door het park.

## Geografie

Het park omvat het berggebied tussen de Cisapas en de Forbicipas. Beboste bergkammen scheiden Toscane van Emilia. Het nationaal park ligt niet ver van de Cinque Terre en Nationaal park Foreste Casentinesi, Monte Falterona, Campigna.
Het gebied wordt gedomineerd door de toppen van Alpe di Succiso, Monte Prado en Monte Cusna (meer dan 2.121 m hoog), meren en bergweides. In Emilia domineert de Pietra di Bismantova het landschap met zijn verticale wanden (type inselberg). In het Nationaal Park Appennino Tosco-Emiliano komen diverse landschapstypen voor, van graslanden tot blauwe bosbessenheidegebieden om de moeilijk toegankelijke toppen en meren, watervallen en rivieren tussen rotswanden. Wilde dieren zoals de wolf, de moeflon, de Europese ree, de steenarend en vele zeldzame planten komen in het park voor.
# Robijn (bordspel)

Robijn is een bordspel voor twee spelers. Het spel is kort na de Tweede Wereldoorlog uitgebracht, maar in de jaren zestig uit productie genomen.

## Het spel

Robijn wordt gespeeld op een bord zoals hiernaast afgebeeld. De ene speler speelt met de bruine en rode stenen, de andere met de groene en blauwe. De stenen zijn genummerd: bruin en groen van 1 tot en met 10, rood en blauw van 11 tot en met 20.
Bij aanvang van het spel staan de stenen op nummer op de witte velden met de eigen achtergrondkleur. Deze witte velden met de eigen achtergrondkleur wordt het "eigen huis" genoemd.
Het doel van het spel is om als eerste alle stenen op het juiste nummer in het huis van de tegenstander te krijgen. Dus groen 1 gaat naar bruin 1 en rood 11 gaat naar de plaats van blauw 11.

## Regels

* Twee stenen kunnen nooit op hetzelfde veld staan.
* Stenen kunnen in horizontale, verticale en diagonale richting worden verplaatst, zowel voor- als achteruit. Voorwaarde is dat een steen altijd terecht moet komen op een veld van de eigen kleur of op een wit veld.
* De spelers spelen om de beurt een verplaatsing. Er zijn drie soorten verplaatsingen:
* Schuif. Een steen wordt één veld verplaatst (naar een leeg veld, van eigen kleur of wit). Rood 14 kan bijvoorbeeld diagonaal geschoven worden naar het rode veld boven 15.
* Sprong. Een sprong wordt gemaakt door een steen over een steen op een aangrenzend veld heen te plaatsen. Daarbij moet het veld waarop de springende steen terechtkomt leeg zijn. Daarna kan direct verder gesprongen worden, telkens over een steen tegelijk. Het springen gaat dus op dezelfde manier als het slaan bij dammen, met dien verstande dat het kan over zowel eigen stenen als over die van de tegenstanders en dat alle stenen op het bord blijven. Bij een sprong over meerdere stenen is de kleur van de velden van de 'tussenlandingen' niet van belang, zolang het veld waarop de sprong eindigt maar van eigen kleur of wit is. Bruin 6 kan bijvoorbeeld over rood 15 springen naar het bruine veld boven 14.
* Schuifsprong. Dit is een combinatie van eerst een schuif naar een aangrenzend veld, direct gevolgd door een sprong. De omgekeerde volgorde, een sprong gevolgd door een schuif, is niet toegestaan. Na de schuif van rood 14, kan bruin 5 met een schuif naar wit 14 direct een sprong maken over rood 14 naar het eerste bruine veld boven 16.
* Als een speler het doel niet kan bereiken doordat de tegenstander een steen achterlaat in het eigen huis, dan wint de speler die geen stenen in het eigen huis heeft.