OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Squalus

Squalus is een geslacht van kraakbeenvissen uit de familie van de doornhaaien (Squalidae).

## Soorten

Het geslacht telt de volgende 38 soorten:
* Squalus acanthias (Linnaeus, 1758) – Doornhaai
* Squalus albicaudus (Viana, Carvalho & Gomes, 2016)
* Squalus albifrons (Last, W. T. White & Stevens, 2007)
* Squalus altipinnis (Last, W. T. White & Stevens, 2007)
* Squalus bahiensis (Viana, Carvalho & Gomes, 2016)
* Squalus bassi (Viana, de Carvalho & Ebert, 2017)
* Squalus blainville (A. Risso, 1827) – Blainvilles doornhaai
* Squalus boretzi Dolganov, 2019
* Squalus brevirostris (Tanaka, 1917)
* Squalus bucephalus (Last, Séret & Pogonoski, 2007)
* Squalus chloroculus (Last, W. T. White & Motomura, 2007)
* Squalus clarkae (Pfleger, Grubbs, Cotton & Daly-Engel, 2018)
* Squalus crassispinus (Last, Edmunds & Yearsley, 2007)
* Squalus cubensis (Howell-Rivero, 1936) – Cubaanse doornhaai
* Squalus edmundsi (W. T. White, Last & Stevens, 2007)
* Squalus formosus (W. T. White & Iglésias, 2011)
* Squalus grahami (W. T. White, Last & Stevens, 2007)
* Squalus griffini (Phillipps, 1931)
* Squalus hawaiiensis Daly-Engel, Koch, Anderson, Cotton & Grubbs, 2018
* Squalus hemipinnis (W. T. White, Last & Yearsley, 2007)
* Squalus hima Sweta & Bineesh, 2024
* Squalus japonicus (Ishikawa, 1908) – Japanse doornhaai
* Squalus lalannei (Baranes, 2003)
* Squalus lobularis (Viana, Carvalho & Gomes, 2016)
* Squalus longispinis Fricke, Durville, Potin & Mulochau, 2023
* Squalus mahia (Viana, Lisher & Carvalho, 2017)
* Squalus margaretsmithae (Viana, Lisher & Carvalho, 2017)
* Squalus megalops (Macleay, 1881)
* Squalus melanurus (Fourmanoir & Rivaton, 1979) – Zwartstaartdoornhaai
* Squalus mitsukurii (Jordan & Snyder, 1903) – Kortstekeldoornhaai
* Squalus montalbani (Whitley, 1931)
* Squalus nasutus (Last, L. J. Marshall & W. T. White, 2007)
* Squalus notocaudatus (Last, W. T. White & Stevens, 2007)
* Squalus quasimodo (Viana, Carvalho & Gomes, 2016)
* Squalus rancureli (Fourmanoir & Rivaton, 1979) – Rancurels doornhaai
* Squalus raoulensis (Duffy & Last, 2007)
* Squalus shiraii (Viana & Carvalho, 2020)
* Squalus suckleyi (Girard, 1854)
* ↑ (en) Squalus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. oct. 2024 version. N.p.: FishBase, 2024.
* ↑ (en) White, W.T. & Iglésias, S.P. (2011): Squalus formosus, a new species of spurdog shark (Squaliformes: Squalidae), from the western North Pacific Ocean. Journal of Fish Biology, DOI:10.1111/j.1095-8649.2011.03068.x
# Grootoogzeskieuwshaai

De grootoogzeskieuwshaai (Hexanchus nakamurai) is een haai uit de familie van de koehaaien. De vis kan een lengte bereiken van 180 centimeter.

## Leefomgeving

De grootoogzeskieuwshaai is een zoutwatervis. In brakwater is de soort nog nooit aangetroffen. De vis prefereert een diepwaterklimaat en heeft zich verspreid over de drie belangrijkste oceanen van de wereld (Grote, Atlantische en Indische Oceaan). Bovendien komt de grootoogzeskieuwshaai voor in de Middellandse Zee. De diepteverspreiding is 0 tot 600 meter onder het wateroppervlak.

## Relatie tot de mens

In de hengelsport wordt er weinig op de vis gejaagd.
* ↑ (en) Grootoogzeskieuwshaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Teng, H.-T. 1962, Classification and distribution of the Chondrichthyes of Taiwan. Ogawa Press, Maizuru, Japan. Classification and distribution of the Chondrichthyes of Taiwan.: 1-304. [In Japanese. English translation of new taxa is at CAS. Mimiographed, 9 pp.; treated as published by Taniuchi & Tachikawa 1991.]
* ↑ Bor, P.H.F. 2002 Nederlandse naamlijst van de recente haaien en roggen (Chondrichthyes: Elasmobranchii) van de wereld. World Wide Web electronic publication www.rajidae.tmfweb.nl, version (05/2002).
* ↑ (en) Hexanchus nakamurai. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. Februari 2009 version. N.p.: FishBase, 2009.
* ↑ Last, P.R. en J.D. Stevens 1994 Sharks and rays of Australia. CSIRO, Australia. 513 p.
# Russell Ferrante

Russell Ferrante (San José (Californië), 1952) is een jazzpianist en een van de oprichters van het jazzfusion-kwartet Yellowjackets.

## Biografie

Op zijn negende jaar begon Russell Ferrante met pianolessen en was al gauw actief rondom het kerkkoor waar zijn vader dirigent was. Zijn interesse in jazz en improvisatie werd gewekt op de middelbare school en al snel speelde hij in diverse R&B en jazzbands in San Francisco en omstreken.
In 1973 ontmoette hij Robben Ford en ging op wereldtournee met Jimmy Witherspoon. Twee jaar later ging hij pianoles geven aan het Community Music Center in het Mission District van San Francisco. In 1977 verhuisde hij naar Los Angeles om verder te kunnen samenwerken met Robben Ford. Binnen afzienbare tijd speelde hij samen met een keur van artiesten zoals Joe Farrell, Tom Scott en Joni Mitchell. Rond deze tijd richtte hij samen met Jimmy Haslip en Robben Ford de Yellowjackets op.
In deze periode zou hij ook als freelance schrijver, arrangeur en producer werk vinden voor verschillende opnamen en producties, onder andere voor de zangers Bobby McFerrin, Michael Franks en Al Jarreau.
Naast zijn activiteiten in en voor de Yellowjackets gaf hij les op meerdere instituten en is tegenwoordig docent op onder andere het prestigieuze Berklee School of Music.

## Invloeden

Ferrante zelf noemt Les McCann en Eddie Harris als belangrijke invloeden voor zijn spel alsmede de muziek van Miles Davis en John Coltrane. Zijn voorkeur gaat uit naar combinaties van jazz, R&B en gospelmuziek en hij noemt de band Weather Report als belangrijke invloed op al zijn werk.

## Apparatuur

Ferrante speelt op een Steinway vleugel en gebruikt verder een Roland JV2080, een Korg Triton en een Korg SGProX keyboard controller. Daarnaast een Apple G4 laptop met Logic, Protools LE, Finale en Unity Session.
# Statens haverikommission

De Statens haverikommission, afgekort: SHK (Zweeds voor: Staatscommissie voor onderzoek naar averij) is een Zweedse overheidsinstantie die zich bezighoudt met het onderzoek naar alle vormen van ernstige civiele of militaire ongevallen die zich kunnen voordoen op het land, op zee of in de lucht.
Bij dergelijke incidenten wordt ook onderzocht of er een ernstig risico bestaat op een soortgelijk ongeval. Het hoofdkantoor is gevestigd in Stockholm. De instelling is vergelijkbaar met de Onderzoeksraad voor Veiligheid.
# Paulo Prata

Paulo Prata (Muriaé, 20 augustus 1947 – Den Haag, 19 april 2007) was een Braziliaanse drummer, percussionist, vocalist en bandleider.

## Biografie

Paulo Prata werd geboren in 1947 in Muriaé, Brazilië. Op 19-jarige leeftijd gaf hij leiding aan de "Unidos do Samba", een slagwerk en batucadagroep uit Muriaé. In 1970 verhuisde Paulo naar Rio de Janeiro en speelde drums en percussie voor grote Braziliaanse artiesten als Maria Creusa, Martinho da Vilha, Johnny Alf, Paulo Moura en vele anderen.
In 1980 reisde Paulo naar Nederland voor een Europese tournee met de Braziliaanse samba/jazz groep Trabalho de base. Paulo bleef in Nederland en richtte de groep Grupo Tanga op, een samba/jazz band waaraan hij zelf leiding gaf en optrad als vocalist, drummer en percussionist. Sindsdien speelde Grupo Tanga zowel in Nederland als in buitenland voor uitverkochte zalen, zoals:
* Nyon Festival, Frankrijk, met Erica Norimar, 1981
* North Sea Jazz festival, 1983
* Royal Albert Hall, London, met Paulo Moura, 1983
* Opéra in Clermont Ferrand, met Paulo Moura en Martinho da Vilha, 1988.
* le Petit Oppurtin, Parijs, 1991
* Jazz Unité, Parijs, 1991
* Jazzclub in Biaritz, met Erica Norimar, 1995
* Jazzclub in Bern, 1990 t/m 1997.
In Nederland verzorgde Prata de "Carnaval do Rio" festivals voor het Congresgebouw in Den Haag van 1980 tot 1988. In talloze jazzclubs in Nederland heeft Paulo met zijn Grupo Tanga gespeeld, zoals PePijn, Bimhuis (met Hermeto Pascoal), De Meervaart, Dizzy, alswel op de toonaangevende festivals in Nederland.
Prata heeft met veel Nederlandse artiesten en orkesten opgetreden zoals Josee Koning, Pim Jacobs, Martin van Duynhoven en Theo Loevendie, Denise Jannah. Verder trad hij op in radio uitzendingen met het Metropole Orkest, AVRO's radio orkest en The Skymasters.
Succesvolle jonge Braziliaanse artiesten zoals Lilian Vieira (Zuco 103) en Vivian Godoy (Electro Coco) zijn begonnen bij Paulo Prata's Grupo Tanga.
Vanaf april 2004 vormde hij Trio Tanga samen met gitarist Kees Gelderblom en bassiste Tessa Cooke.
Paulo Prata overleed in de avond van 19 april 2007. Zijn lichaam werd op 25 april begraven op de rooms-katholieke begraafplaats Sint Petrus Banden in Den Haag.

## Externe link

* Foto met Paulo Prata als drummer (gearchiveerd)
# Aargau

Aargau (Frans: Argovie; Italiaans: Argovia; Reto-Romaans: Argovia) is een kanton in het noorden van Zwitserland.
De inwoners van het kanton zijn ongeveer voor de helft gereformeerd en voor de helft katholiek.

## Geografie

Aargau ligt in het noorden van Zwitserland. In het westelijke deel bevinden zich de oostelijke uitlopers van de Jura. Het is echter een van de vlakste kantons van Zwitserland, zonder hogere bergen. Het hoogste punt is de Geissflue met 908 meter.
De naam komt van de rivier de Aare. Het kanton grenst in het noorden aan de Rijn, in het oosten aan het kanton Zürich, in het zuiden aan de kantons Luzern en Zug, in het westen aan de kantons Bern, Solothurn en Basel-Landschaft.

## Talen

Moedertaal:
* Duits: 85,7%
* Frans: 0,9%
* Italiaans: 4,9%
* andere Talen: 8,5%
17,1% van de bevolking van Aargau heeft geen Zwitsers paspoort.

## Plaatsen en gebieden

Er zijn geen grote steden in het kanton Aargau. De hoofdstad Aarau is niet de grootste stad in Aargau. De aan elkaar gegroeide steden Baden en Wettingen zijn het belangrijkst:
* Wettingen, 18.462 inwoners (2003)
* Baden, 16.450 inwoners (2003)
* Aarau, 15.543 inwoners (2003)
* Wohlen, 13.889 inwoners (2003)
* Rheinfelden, 10.884 inwoners (2003)
* Oftringen, 10.378 inwoners (2003)
* Zofingen, 10.056 inwoners (2003)

## Toerisme

Steden met een middeleeuws centrum zijn er in Aargau volop: Aarau, Aarburg, Bremgarten, Brugg, Kaiserstuhl, Klingnau, Laufenburg, Lenzburg, Mellingen, Rheinfelden, Zofingen.
Thermale baden bevinden zich in Baden, Schinznach-Bad, Rheinfelden en Zurzach.
In Aargau bevinden zich een aantal kastelen, namelijk Hallwyl, Lenzburg en Wildegg, en abdijen, namelijk Königsfelden en Muri.

## Districten

Aargau is verdeeld in 11 districten:
* Aarau
* Baden
* Bremgarten
* Brugg
* Kulm
* Laufenburg
* Lenzburg
* Muri
* Rheinfelden
* Zofingen
* Zurzach

## Geschiedenis

Het gebied van het kanton Aargau werd al in de 5e eeuw door de Germaanse stam de Alemannen bewoond. In de 6e eeuw behoorde het tot Frankrijk. De oudste bewaard gebleven bron waarin de naam Aargau wordt genoemd, dateert uit 763.
De onder-Aargau, het gebied van het tegenwoordige kanton Aargau, was in de Middeleeuwen eerst van de graaf van Lenzburg, daarna van de graaf van Kyburg en daarna de hertog van Habsburg. Uit de tijd van de Habsburgers stammen de kastelen van Habsburg, Lenzburg en Wildegg en de kloosters van Wettingen en Muri.
Aargau werd in 1415 door de eedgenoten veroverd.
In 1798 werd Aargau door de Fransen veroverd en er werden 3 kantons gevormd:
* Kanton Aargau (met de districten Aarau, Brugg, Kulm, Lenzburg en Zofingen)
* Kanton Baden (met de districten Baden, Bremgarten, Muri en Zurzach)
* Kanton Fricktal (met de districten Laufenburg en Rheinfelden van Vooroostenrijk)
Het huidige kanton werd in 1803 gevormd door het samenvoegen van de bovenstaande 3 kantons, waarbij kleine delen aan Zürich werden afgestaan en delen van kanton Bern en Luzern werden overgenomen.
# Melissa George

Melissa Suzanne George (6 augustus 1976) is een Australisch actrice die acteert in zowel Australische als Amerikaanse films.
George kreeg voor het eerst aandacht van de media toen ze kampioen werd in rolschaatsen. Niet veel later, in 1993, kreeg ze een rol in Home and Away. Om haar brave imago af te schudden, was ze naakt te zien in Black+White en poseerde ze naakt voor foto's die later zijn verkocht aan de Playboy.
Nadat ze naar Los Angeles verhuisde, had ze kleine rollen in onder andere The Limey, Sugar & Spice, Mulholland Drive en Down With Love.
In 2005 had ze haar eerste hoofdrol in een film. Ze was toen te zien in The Amityville Horror. In hetzelfde jaar was ze naast Clive Owen en Jennifer Aniston te zien in Derailed.
In 2006 was ze te zien in Music Within en Turistas en in 2007 is haar film 30 Days of Night uitgebracht.
George had een vaste rol in Alias. Tevens had ze gastrollen in onder andere Friends, Lie to Me en Charmed.

## Filmografie

* Hunted (tv) (2012)
* A Lonely Place to Die (2011)
* Triangle (2009)
* 30 Days of Night (2007)
* WΔZ (2007)
* Music Within (2007)
* In Treatment (tv) (2007)
* Turistas (2006)
* Two Twisted (tv) (2006)
* Derailed (2005)
* The Amityville Horror (2005)
* Alias (tv) (2003-2005)
* Charmed (tv) (2003)
* L.A. Confidential (tv) (2003)
* Monk (tv) (2003)
* Down with Love (2003)
* Friends (tv) (2003)
* Coupling (tv) (2003)
* Lost in Oz (tv) (2002)
* Thieves (tv) (2001)
* New Port South (2001)
* Mulholland Dr. (2001)
* Sugar & Spice (2001)
* Tales of the South Seas (tv) (2000)
* The Limey (1999)
* Dark City (1998)
* Hollyweird (tv) (1998)
* Roar (tv) (1997-2000)
* Fable (tv) (1997)
* Murder Call (tv) (1997)
* Home and Away (tv) (1988)
# Kortsporige aardtong

De kortsporige aardtong (Hemileucoglossum elongatum) is een schimmel behorend tot de familie Geoglossaceae.

## Kenmerken

Vruchtlichamen zijn bruingroen van kleur en met name de jonge verse exemplaren hebben een geschubde steel. Dit kenmerk gaat na verloop van tijd meestal verloren.
De ascosporen zijn nagenoeg kleurloos, ongesepteerd, cilindrisch van vorm, licht gebogen en meten 60,8 × 5,3 µm. De parafysen zijn kleurloos en de toppen zijn meestal gekromd tot half-cirkelvormig met 2 tot 3 septen in het bovenste gedeelte (50 μm). De topcellen zijn verdikt tot knopvormig en meten 5-10 μm.

## Verspreiding

In Nederland komt de kortsporige aardtong matig algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

## Foto's

* Sporen
* ↑ Index Fungorum. Gearchiveerd op 19 december 2022.
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 22 december 2022.
# Melkmeisje (beroep)

Een melkmeisje was een vrouw die melk aan huis verkocht.
Tot de jaren 30 van de 20e eeuw waren er geen afdoende middelen om melk te steriliseren. Daarom moest ze vers verkocht worden. Veelal trok de dochter, vrouw of meid van een veehouder met de melk naar de stad. Ze droeg de kannen op haar schouder, aan een juk of in een hondenkar.
Het melkmeisje werd gezien als een symbool van het idyllische platteland. Daarom lieten dames uit de rijke burgerij zich regelmatig fotograferen, verkleed als melkmeisje. Dit fenomeen groeide uit tot een heus genre binnen de opkomende fotografie. Hoewel er melkmeisjes in vele landen bestonden, staat het genre doorgaans toch bekend als the flemish milkmaid of la laitière flamande (het Vlaamse melkmeisje).
Melkmeisjes hadden de kwalijke reputatie om de melk aan te lengen met (onzuiver) water. Daarom werd de kwaliteit van de melk gecontroleerd door de politie. Ook deze situatie was een geliefkoosd beeld voor fotografen. Hiervan zijn tientallen voorbeelden bewaard en als prentkaart uitgegeven tot na de Tweede Wereldoorlog.
Naarmate de bewaarprocedés verbeterden en melkerijen de melk op de boerderij gingen opkopen, verdween dit beroep stelselmatig.

## Het melkmeisje

Het melkmeisje, een schilderij van Johannes Vermeer, toont geen melkmeisje in de zin zoals hierboven beschreven, maar een dienstmeid die melk uitschenkt.

## Externe link

* Geschiedenis en foto's van Vlaamse melkmeisjes
# Maup Staudt

Maup Staudt (Hengelo, 14 maart 1914 – aldaar, 19 december 1994) was een Nederland verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog. Hij werkte op het Gewestelijk Arbeidsbureau in Hengelo. In die functie hielp hij onder andere Joden onderduiken in Duitsland.

## Levensloop

Staudt werd geboren aan de Hegemansweg in Hengelo. Hij volgde de mulo in Oldenzaal en daarna de hbs in Almelo. Vervolgens kwam hij in de kolenhandel terecht en later via de werkverschaffing bij ontginningswerk in Vriezenveen. Vanaf 1941 kwam hij in loondienst bij het Gewestelijk Arbeidsbureau in Hengelo.
Een belangrijke taak van het Arbeidsbureau werd na verloop van tijd het oproepen van voldoende arbeidskrachten voor de arbeitseinsatz in Duitsland. Samen met collega's probeerde Staudt het systeem zoveel als mogelijk te saboteren. Dat deden zij bijvoorbeeld door Nederlanders die al werkten in Duitsland terug te laten roepen van verlof.
Ook hielp Staudt een aantal Joden onderduiken in de arbeitseinsatz in Duitsland. Dit lag niet voor de hand, dus volgens Staudt zouden de Duitsers daar nooit gaan zoeken. Een van de personen die Staudt op deze manier liet onderduiken was Hugo van Win, die de oorlog overleefde. Het liep niet voor iedereen zo goed af. Zo kon in het geval een medische controle ontdekt worden dat iemand Joods was. Vijf Joodse Palestinapioniers die in Bielefeld werkten werden waarschijnlijk gearresteerd toen bleek dat beschikten over gestolen persoonsbewijzen.
In juni 1943 werd Staudt via zijn collega Van der Schaaf ingeschakeld bij een actie om het Arbeidsbureau in Hengelo in brand te steken. Kort daarna zouden namelijk grote groepen mannen worden opgeroepen voor tewerkstelling in Duitsland en het verzet wilde dat voorkomen door alle gegevens te vernietigen. Staudt verschafte een plattegrond van het gebouw en zorgde dat alle gegevens die vernietigd moesten worden in een kamer lagen. Op 14 juni 1943 werd het Arbeidsbureau overvallen en in brand gezet. Het grootste deel van de administratie was vernietigd. De Duitsers zetten een dag later de hele stad af en alle mannen geboren tussen 1917 en 1924 moesten zich melden. Tegen de medewerkers van het Gewestelijk Arbeidsbureau werden geen acties ondernomen.
Staudt zelf dook op 20 september 1944 onder in Reutum bij het gezin-Luttikhuis. Zijn vrouw en twee kinderen voegden zich later bij hem. Na de oorlog werkte Staudt tot aan zijn pensioen bij Stork.
* Hugo van Win (1997). Een jood in nazi-Berlijn. Een joodse jongen duikt onder in het hart van Hitler-Duitsland. Utrecht: Bruna
* Maup Staudt (2000). "Daarom bleven wij". Arbeidsbureau in verzet. Hengelo: Stichting Oald Hengel.
* ↑ Hans Schippers (2015). Westerweelgroep en de Palestinapioniers. Non-conformistisch verzet in de Tweede Wereldoorlog. Hilversum: Uitgeverij Verloren, p.123. Opmerking: Schippers heeft het over een ambtenaar van het Gewestelijk Arbeidsbureau in Hengelo. Mogelijk gaat het hier over Staudt. Enschede viel namelijk als deelkantoor onder Hengelo.
# Melophorus scipio

Melophorus scipio is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Auguste Forel.
De soort werd ontdekt door Eric Mjöberg in Queensland (Australië).
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 20 juni 2017. Geraadpleegd op 6 september 2024.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ A. Forel. "Results of Dr. E. Mjöbergs Swedish Scientific Expeditions to Australia 1910-1913. 2. Ameisen." Arkiv för Zoologi (1915),Band 9 nr. 16, blz. 1-119
# Badhuiskuil

Het Badhuiskuil is een meertje op het Friese Waddeneiland Terschelling. Het meertje is het resultaat van een ondergelopen duinvallei, die gebruikt werd om zand uit te winnen voor de ophoging van de dijk en ligt ten zuidwesten van de bungalownederzetting West aan Zee. De voorganger van het hotel bij paal 8 heette 'Het Badhuis', waaraan het Badhuiskuil zijn naam te danken heeft. In vochtarme zomers valt de duinvallei weleens droog.
Ter gedachtenis aan prof. dr. Victor Westhoff, die veel onderzoek deed naar zeldzame plantensoorten in het Badhuiskuil, is in 2005 een van de zeven standbeelden verspreid over Nederland geplaatst nabij het meertje.

## Vegetatie

Het meertje heeft lange tijd een successie qua vegetatie meegemaakt. Rondom het Badhuiskuil groeiden onder andere veel cranberry's, maar toen een kolonie kokmeeuwen zich gingen vestigen bij het nabije Waterplak, verarmde de vegetatie wegens de depositie van grote hoeveelheden vogelpoep (guanotrofie). Ook verzuring door de toenemende humuslaag speelt een rol bij de verarming die de flora bij het Badhuiskuil moet doorstaan. Het is een proces dat bij veel duinlandschappen in Nederland plaatsvindt. Hierdoor is er ook een sterke toename van riet, waardoor zo'n dergelijk gebied dreigt te verlanden, hoewel het wel afwisseling geeft aan een duinlandschap. Een nadeel is wel dat zeldzamere plantensoorten langzamerhand verdwijnen uit het Badhuiskuil. Af en toe wordt het meertje opgeschoond, waarbij ruige plantengroei en modder verwijderd worden, en de zandbodem weer tevoorschijn komt. Hierdoor kan er zich weer opnieuw een vegetatiesuccessie voordoen, nu is er al oeverkruid te vinden.
* ↑ Reisgids voor Terschelling, Bauke Boomsma, Piet Lautenbach en J. P. Kok, pag. 243 en 244
# Parotis squamitibialis

Parotis squamitibialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Glyphodes squamitibialis door Embrik Strand in een publicatie uit 1912.
De soort komt voor in Liberia, Kameroen en Congo-Kinshasa.
# Australisch Formule 3-kampioenschap

Het Australische Formule 3-kampioenschap bestaat vanaf 1999 toen het de te duur geworden Australische Formule 2-kampioenschap moest vervangen. De winnaar mag zich "Australian Drivers' Champion" noemen. Australische kampioenen van deze klasse krijgen allemaal de kans om in de auto van A1 Team Australië te testen.

## Kampioenen

| Jaar | Coureur | Auto |
| 1999 | Paul Stephenson | Dallara F396 - Toms Toyota |
| 2000 | Paul Stephenson | Dallara F396 - Toms Toyota |
| 2001 | Peter Hackett | Dallara F301 - Alfa Romeo |
| 2002 | James Manderson | Dallara F301 - Spiess Opel |
| 2003 | Michael Caruso | Dallara F301 - Novamotor Fiat |
| 2004 | Karl Reindler | Dallara F301 - Spiess Opel |
| 2005 | Aaron Caratti | Dallara F304 - Sodemo Renault |
| 2006 | Ben Clucas | Dallara F304 - Sodemo Renault |
| 2007 | Tim Macrow | Dallara F304 - Spiess Opel |
| 2008 | James Winslow | Dallara F307 – HWA Mercedes-Benz |
| 2009 | Joey Foster | Dallara F307 – HWA Mercedes-Benz |
| 2010 | Ben Barker | Dallara F307 – HWA Mercedes-Benz |
| 2011 | Chris Gilmour | Dallara F307 – HWA Mercedes-Benz |
| 2012 | James Winslow | Dallara F307 – HWA Mercedes-Benz |
| 2013 | Tim Macrow | Dallara F307 – HWA Mercedes-Benz |
| 2014 | Simon Hodge | Mygale M11 – HWA Mercedes-Benz |
| 2015 | Ricky Capo | Dallara F311 – Mugen-Honda |

### Formula 3 National

| Jaar | Coureur | Auto |
| 2006 | Ricky Occhipinti | Dallara F301 - Opel |
| 2007 | Chris Barry | Dallara F301 - Spiess Opel |
| 2008 | Chris Gilmour | Dallara F304 - Spiess Opel |
| 2009 | Tom Tweedie | Dallara F304 - Sodemo Renault |
| 2010 | Tom Tweedie | Dallara F304 - Sodemo Renault |
| 2011 | Steel Guiliania | Dallara F304 - Spiess Opel |
| 2012 | Hayden Cooper | Dallara F304 - Spiess Opel |
| 2013 | Arrie Maree | Dallara F304 - Spiess Opel |
| 2014 | Garnet Patterson | Dallara F307 – HWA Mercedes-Benz |
| 2015 | Luke Spalding | Dallara F307 – HWA Mercedes-Benz |

### Kumho Cup
#### Formula 3 Trophy

| Jaar | Coureur | Auto |
| 2006 | Graeme Holmes | Dallara F398 - Fiat |
| 2007 | Rod Anderson | Dallara F396 - Toyota |
| 2008 | Andrew Mill | Dallara F301 - Spiess Opel |

#### Formula 3 National B

| Jaar | Coureur | Auto |
| 2009 | Peter Kalpakiotis | Dallara F301 - Spiess Opel |

#### Kumho Cup

| Jaar | Coureur | Auto |
| 2014 | Roland Legge | Dallara F304 - Spiess Opel |
| 2015 | Shane Wilson | Dallara F304 - Spiess Opel |

## Externe link

* www.formula3.com.au