OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Don't Stop (Fleetwood Mac)

"Don't Stop" is een nummer van de Britse rockgroep Fleetwood Mac uit 1977. Het is geschreven door de zangeres en toetsenist van de band, Christine McVie en werd op 6 juli 1977 in Europa en de rest van de wereld op single uitgebracht. Het is gezongen door Lindsey Buckingham en McVie en behoort tot het album Rumours. Het is een van de grootste hits van Fleetwood Mac en verscheen in meerdere hitlijsten voor langere tijd in de top 10. In Fleetwood Mac's thuisland het Verenigd Koninkrijk bereikte de plaat slechts de 32e positie in de UK Singles Chart.
In Nederland was de plaat op donderdag 26 mei 1977 TROS Paradeplaat en een dag later Veronica Alarmschijf op Hilversum 3 en werd een grote hit. De plaat bereikte de 5e positie in de Nederlandse Top 40 en de 4e positie in de Nationale Hitparade. Ook stond de plaat wekenlang hoog genoteerd in de op Hemelvaartsdag 27 mei 1976 gestarte Europese hitlijst op Hilversum 3; de TROS Europarade en bereikte de 5e positie.
In België werd de 6e positie van zowel de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30 bereikt.
Christine McVie schreef dit nummer nadat ze scheidde van de basgitarist, John McVie, na een huwelijk van acht jaar: "don't stop" was daarbij haar gevoel. Het nummer werd meerdere malen gecoverd, onder andere door Elton John en Status Quo. In 1992 werd het nummer gebruikt door de democratische presidentskandidaat Bill Clinton voor zijn campagne.
Sinds de eerste editie in december 1999, staat de plaat steevast genoteerd in de jaarlijkse NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Don't Stop | 636 | 566 | 527 | 586 | 767 | 669 | 762 | 794 | 748 | 709 | 749 | 760 | 827 | 696 | 527 | 608 | 719 | 765 | 853 | 701 | 683 | 541 | 618 | 361 | 527 | 485 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Don't Stop op dutchcharts.nl
# Tatsuro Yamashita

Tatsuro Yamashita (山下 達郎, Yamashita Tatsurō) (Ikebukuro (Toshima), 4 februari 1953) is een Japanse singer-songwriter.

## Carrière

Yamashita's carrière begon in de band Sugar Babe, die hun debuutalbum uitbrachten in 1975. Na het uiteenvallen van de band in 1976 begon hij een solocarrière.
Hij werd bekend met het nummer "Christmas Eve", de bestverkochte single in de Japanse hitlijsten met al ruim 35 jaar een notering. Deze single is afkomstig van het album Melodies uit 1983, maar het nummer behaalde pas groot succes nadat het was te horen in een televisiereclame van JR Central eind jaren 80. In totaal is de single bijna 2 miljoen keer verkocht en wordt elk jaar rond kerstmis gedraaid op de Japanse radiostations. Met het dertigste jubileum werd het kerstnummer opgenomen in het Guinness Book of Records.
Door zijn bijdragen aan de Japanse muziekindustrie werd Yamashita opgenomen in de Top 100 van HMV Japan, waar de singer-songwriter op de zesde plek staat.
In totaal heeft Yamashita 13 studioalbums, vijf coveralbums, twee live-albums, meerdere compilaties en ruim 50 singles uitgebracht. In totaal zijn de albums ongeveer 9 miljoen keer verkocht. Hij is daarmee de meest succesvolle Japanse mannelijke artiest. Yamashita speelt als multi-instrumentalist op zijn albums zelf meerdere instrumenten in, waaronder de elektrische gitaren, piano, keyboards, hammondorgel, percussie, drums en de vocalen.
Yamashita maakte ook muziek voor animefilms. Hij werkte samen met Mamoru Hosoda in films als Summer Wars en Mirai no Mirai. Een bekend nummer is "Music Train" uit 2018.

## Privéleven

Tatsuro Yamashita trouwde in 1982 met singer-songwriter Mariya Takeuchi. Het stel kreeg in 1984 een dochter met de naam Minako Yamashita.

## Discografie
### Studioalbums

* Songs (1975, met Sugar Babe)
* Spacy (1977)
* Go Ahead! (1978)
* Moonglow (1979)
* Ride on Time (1980)
* For You (1982)
* Melodies (1983)
* Big Wave (1984, soundtrack)
* On The Street Corner (1986)
* Pocket Music (1986)
* Joy (1989)
* Artisan (1991)
* Season's Greetings (1993)
* Cozy (1998)
* Sonorite (2005)
* Ray of Hope (2011)
* Softly (2022)
# Begijn le Bleu

Begijn le Bleu (pseudoniem voor Timothy Begijn) (Sint-Niklaas, 13 augustus 1971) is een Vlaams cabaretier.

## Carrière

In 2001, op dertigjarige leeftijd, zette Le Bleu zijn eerste stappen in stand-upcomedy. Op dat moment was hij nog leraar. In 2005 won hij het cabaretfestival Cameretten.
Tussen 2013 en 2015 was Le Bleu een van de vier stand-upcomedians die elkaar in het televisieprogramma Foute vrienden op 2BE gênante opdrachten lieten uitvoeren. De scène waarin hij aan een auditie van So You Think You Can Dance moest deelnemen, ging viraal in België en Nederland.
Hij speelde ook de hoofdrol in de videoclip van 'Saint of Killers' van Diablo Blvd.
Sinds december 2017 heeft Le Bleu zijn eigen podcast. 'Fwiet! Fwiet!' is een podcast over vogels in de Lage Landen.
In 2023 was hij te zien in The Big Bang samen met Thomas Smith. In 2024 nam hij deel aan de Code van Coppens samen met Gunther Neefs.

## Pseudoniem

Het woord begijn stamt uit de middeleeuwen en verwijst naar een religieuze alleenstaande vrouw. In combinatie met Le Bleu betekent blauw in dit geval "vals" of "onecht". De term "blauwe begijn" of "blauwe bagijn" werd vroeger gebruikt als eufemisme voor een dame van lichte zeden.

## Voorstellingen

* 2001: Tante Tiet
* 2003: De Aarsengel
* 2005: De prins op het witte paard (jury- en publieksprijs Cameretten)
* 2008-2009: Flamingo's in de polder
* 2011: Een beschaafde jongen
* 2013: Speciaal voor u!
* 2016: Met mij gaat alles goed

## Externe link

* Website van Begijn le Bleu
* ↑ Biografie van Begijn le Bleu op begijnlebleu.be
* ↑ Foute Vrienden op 2be.be
* ↑ 'Foute vriend' laat juryleden achter met mond vol tanden. Het Nieuwsblad Mobile (11 april 2013). Geraadpleegd op 7 januari 2024.
* ↑ Interview met de Foute Vrienden. televizier.nl (12 maart 2015). Geraadpleegd op 7 januari 2024.
* ↑ Begijn Le Bleu. SoundCloud. Gearchiveerd op 6 november 2020. Geraadpleegd op 5 maart 2018.
* ↑ Betekenis van "blauwe begijn", "dame van lichte zeden". Bron: Van Dale Etymologisch Woordenboek 1997
# Karate Vlaanderen

Karate Vlaanderen, voorheen de Vlaamse Karate Federatie (VKF) is een Vlaamse sportfederatie voor het karate.

## Geschiedenis

De 'Vlaamse Karate Federatie ontstond in 1984 uit de fusie van de Vlaamse Karate Vereniging (VKV) en de Vlaamse Karate Associatie (VKA). Al snel ontstonden er echter meningsverschillen. Binnen de VKF waren de VKV en de VKA blijven bestaan. In 2000 werden de spanning onhoudbaar en beslisten beide suborganisaties opnieuw hun eigen weg te gaan. In 2002 komt het opnieuw tot een samenwerking tussen beide karate-organisaties en op 20 mei 2017 werd tijdens een algemene vergadering te Dendermonde besloten tot de definitieve fusie.
In 2022 wijzigde het zijn naam in Karate Vlaanderen.

## Structuur

Samen met de Fédération Francophone de Karaté et Arts Martiaux Affinitaires (FFKAMA) vormt de VKF sinds 1991 de Belgische Karate Federatie (BKF).

## Erkende leerscholen

Karate Vlaanderen erkent 6 leerscholen. Enkel de graden van deze erkende leerscholen worden erkend door Karate Vlaanderen. De erkende leerscholen zijn:
* Belgian Goju Ryu Karate Association, BGKA
* Belgian Karate Shotokan Academy, BKSA
* Japan Karate Association Vlaanderen, JKA Vlaanderen
* Okinawa Goju-Ryu Karate-Do Kyokai Belgium, OGKKB
* Vlaamse Karate Associatie, VKA
* Wado International Karate-Do Federation, WIKF Vlaanderen

## Externe link

* Officiële website
* * Historiek (p.4-5); Beleidsplan 2021-2024; VKF
* * Erkende leerscholen ; VKF
* * Japan Karate Association Vlaanderen ; JKA
# Antigastra morysalis

Antigastra morysalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys morysalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Mozambique, Zimbabwe en Zuid-Afrika.
# Bram Delvaux

Bram Delvaux (Tienen, 19 september 1977) is een Belgisch politicus voor Open Vld.

## Levensloop

Delvaux werd in 2001 licentiaat in de rechten aan de VUB, behaalde in 2002 het diploma van publiek en administratief recht aan de ULB en werd in 2003 Master in Energy and Environmental Law aan de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij in 2001 tevens het diploma van doctor in de rechten behaalde.
Beroepshalve werd hij senior wetenschappelijk medewerker aan het Instituut voor Milieu- en Energierecht van de rechtsfaculteit van de KU Leuven. Van 2013 tot 2017 was hij docent aan de Universiteit van Malta. Ook werd Delvaux medezaakvoerder van B&G Energy Improvements, een bedrijf dat zich toelegt op de energie-efficiëntie van gebouwen.
Van 2003 tot 2009 was Delvaux adviseur in energie- en klimaatdossiers op de kabinetten van federaal en Vlaams minister Fientje Moerman (2003-2007) en Vlaams minister Dirk Van Mechelen (2007-2009). Ook werd hij raadgever bij de Open Vld-studiedienst, waar hij de partijvoorzitter en parlementsleden adviseerde over energie- en klimaatdossiers. Van 2014 tot 2015 was hij adjunct-kabinetschef van toenmalig Vlaams minister van Energie Annemie Turtelboom. Hij werkte tussendoor als advocaat bij een aantal grotere kantoren.
Voor Open Vld is hij sinds januari 2013 eveneens gemeenteraadslid van Tienen, waar hij van 2015 tot 2018 schepen van Sociale Zaken en Kinderopvang en OCMW-voorzitter was. Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 werd Delvaux in januari 2019 eerste schepen, bevoegd voor Financiën en Ruimtelijke Ordening.
Bij de federale verkiezingen van mei 2019 stond Delvaux als eerste opvolger op de Open Vld-lijst in de kieskring Vlaams-Brabant. Van maart tot oktober 2020 was hij lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers in opvolging van Maggie De Block, die in die periode minister was in de Regering-Wilmès II. Van juni tot oktober 2020 zat hij tevens de Kamercommissie Energie, Leefmilieu en Klimaat. Nadat Delvaux na het einde van het ministerschap van De Block zijn zetel in de Kamer verloor, werd hij adjunct-directeur van de beleidscel Noordzee op het kabinet van federaal minister Vincent Van Quickenborne.

## Externe link

* Persoonlijke website
* ↑ Profiel Bram Delvaux op de website van de KU Leuven.
* ↑ Wie is Bram Delvaux?, Open Vld Tienen, 15 november 2011.
* ↑ CV Bram Delvaux op ie-net.be. Gearchiveerd op 6 juni 2023.
* ↑ Bram Delvaux nieuwe voorzitter Klimaatcommissie, Open Vld, 10 juni 2020.
# Postiljon

Een postiljon was een postrijder, meestal de bestuurder van een postkoets of postsjees. In tegenstelling tot een koetsier zit een postiljon niet op de bok van de koets, maar op het paard. Menners die op een paard zitten worden nog steeds postiljon genoemd.

## Geschiedenis

De post werd in de middeleeuwen door boden te voet of per schip vervoerd. Vanaf het einde van de 15e eeuw werden deze steeds vaker vervangen door postiljons. Dit waren in het begin ruiters te paard die als koerier voor postmeesters van poststation naar poststation reden. Vanaf de 17e eeuw werden door de toegenomen hoeveelheid post meestal postkoetsen ingezet. Als een postkoets door meerdere paarden getrokken wordt zat de postiljon altijd aan de linkerkant, omdat paarden aan de linkerzijde bestegen worden. Na de aanleg van spoorlijnen in de 19e eeuw werd de post steeds vaker met posttreinen vervoerd en werden postiljons als postbodes overbodig. De menner van een koets zonder bok die op een paard zit wordt ook nu nog postiljon genoemd. Een voorbeeld van een dergelijke koets is de Nederlandse koninklijke koets Crème Calèche.

## Uitrusting

Postiljons droegen vaak een felgekleurd uniform, meestal in de kleuren geel en rood. In Nederland droegen postiljons eind 18e eeuw een donkerblauwe buis met rode kraag en opslagen, een blauwe jas of rijmantel met rode kraag, een gele lederen broek, een paar laarzen en een gladde ronde hoed. De postiljon stopte zijn rijbroek in hoge laarzen. Deze zogenaamde postiljonlaarzen waren zware lederen laarzen die aan de zijkanten van het paard waren bevestigd. Ze wogen meer dan 3 kilo per stuk. De laarzen waren met metaal versterkt om de benen van de postiljon te beschermen als het paard te val zou komen. De zevenmijlslaarzen uit het sprookje Klein Duimpje van Charles Perrault zouden zijn afgeleid van deze postiljonlaarzen. Postiljons gebruikten vanaf de 16e eeuw een posthoorn om hun komst aan te kondigen.

## Etymologie

De naam postiljon komt van het Franse postillon, dat weer is afgeleid van het Italiaanse postiglione "voorganger", van posta "post".
* ↑ W. Ringnalda, Hoofdtrekken van de geschiedenis van het Nederlandsch postwezen, inzonderheid sedert de eerste wettelijke regeling van den Postdienst (Den Haag 1895), p.218.
* ↑ Jaimemonpatrimoine.fr, Histoire des bottes de sept lieues
* ↑ Théotiste Jamaux-Gohier, La poste aux chevaux en Bretagne (1738-1873) (2001), p. 237. ISBN 9782855541020
# Voorheen Molen Schokker

Voorheen Molen Schokker is een poldermolen bij het Fries-Stellingwerfse dorp Nijetrijne, dat in de Nederlandse gemeente Weststellingwerf ligt.

## Beschrijving

Voorheen Molen Schokker is een Amerikaanse windmotor van het type Record met een windrad van 21 bladen en een diameter van 6 meter. De molen stond oorspronkelijk in een natuurgebied aan de Tjonger. In 1998 werd hij afgebroken. Drie jaar later werd hij in opdracht van Staatsbosbeheer gerestaureerd door een viertal leerlingen van het ROC Friese Poort uit Drachten. Daarna werd de molen herplaatst op zijn huidige locatie nabij Nijetrijne ten zuiden van de N351 in het natuurgebied de Rottige Meente. De windmotor is maalvaardig en kan tot op enkele meters worden benaderd.
De molen heeft de status gemeentelijk monument.
# Conchylodes vincentalis

Conchylodes vincentalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door William Schaus in een publicatie uit 1924.
De soort komt voor in Bolivia.
# Dupplin Cross

Het Dupplin Cross is een Pictische steen en tevens een High Cross (Hoog Kruis), stammende uit het einde van de achtste of het begin van de negende eeuw. Het staat in de St Serf's Church in Dunning in de Schotse regio Perth and Kinross.

## Periode

Op het Dupplin Cross staat de tekst Constantijn, zoon van Fergus. Dit verwijst naar koning Constantijn, koning van de Picten tussen 789 en 820. De laatste tien jaar van zijn regering regeerde hij ook over het koninkrijk Dalriada.

## Locatie

Het Dupplin Cross stond voor 2002 op een heuvel waarvan men uitzicht had op de locatie van het Pictische koninklijk paleis van Forteviot, vijf kilometer van Dunning en 750 meter ten zuidwesten van Dupplin Castle. Dit was vermoedelijk ook de originele locatie van het kruis. Sinds 2002 staat het Dupplin Cross in de St Serf's Church in Dunning.

## Beschrijving

Het Dupplin Cross is bijna drie meter hoog en is versierd met allerlei gebladerte en abstracte vormen.

### Oostzijde

De voorzijde, die naar het oosten stond, is onder andere versierd met wijnranken. Op het onderste deel van het kruis zijn drie panelen te onderscheiden. Het bovenste paneel toont een besnorde ruiter met speer; waarschijnlijk stelt dit koning Constantijn voor. Het hoofd is relatief groot ten opzichte van het lichaam. Het middelste paneel toont vier jonge krijgers zonder snor en simpel uitgedost. Het onderste paneel toont twee rennende jachthonden. Zowel de ruiter, de krijgers als de honden bewegen zich van rechts naar links.

### Noordzijde

Op de noordelijke zijde is er een paneel met daarop een mythologisch beest afgebeeld en een ander paneel toont een naar links kijkende harpspeler. Deze harpspeler stelt hoogstwaarschijnlijk Koning David voor.

### Westzijde

De achterzijde, die naar het westen was gekeerd, is versierd met allerlei abstracte vormen. Er zijn drie panelen op de stam van het kruis te onderscheiden. Het bovenste paneel toont zeven regels in Romeins alfabet en is daarmee de langste inscriptie op een vroegmiddeleeuws sculptuur in Schotland. De tekst is slecht leesbaar; een deel leest CU .... NTIN / FILIUSFIRCU / S (Constantijn, zoon van Fergus). Het middelste paneel toont een versierde cirkel met een kruis met eromheen vier paren vogels. Waarschijnlijk stellen de vogels duiven voor en wordt hiermee de Heilige Geest uitgebeeld. Het onderste paneel toont een naakte figuur, vermoedelijk koning David, en zijn hond die een leeuw aanvallen. Een tweede naakte figuur probeert met een stok een beer te doden.

### Zuidzijde

Op de zuidelijke zijde is er een paneel met daarop een koppel mythologische beesten afgebeeld en een ander paneel toont twee oudere, besnorde krijgers.

## Beheer

Het Dupplin Cross wordt beheerd door Historic Scotland.
# Microterys capensis

Microterys capensis is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Annecke.
# Anarmodia sibilalis

Anarmodia sibilalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Megaphysa sibilalis door Achille Guenée in een publicatie uit 1854.
De soort komt voor in Brazilië.
# André Knevel

André Knevel (Bussum, 13 januari 1950) is een Nederlands organist, werkzaam in Canada.

## Biografie
### Jeugd en opleiding

André werd geboren in Bussum als zoon van architect Gerrit Knevel en huisvrouw Dirkje Willemijndje Slot. Toen hij 8 jaar was begon hij orgel- en pianolessen te nemen bij J.A.M. van Stokkum, Rutger van Mazijk en Willem Hendrik Zwart.

### Loopbaan

Knevel werd in 1970 benoemd tot vaste organist van de gereformeerde kerk in Hilversum. Ook werd hij gevraagd voor het bespelen van orgels van kerken in Frankrijk, zoals de Sacré-Coeur en Sint-Eustachiuskerk in Parijs en de kathedraal van Sens. Hij emigreerde in 1975 naar Canada waar hij organist en muziekdocent werd in St. Catharines. Later volgde hij nog een studie bij John Tuttle waarna hij orgeldocent werd aan de universiteit van Toronto. Daarnaast geeft hij vele concerten in Amerika, Europa, en Zuid-Afrika. Ook heeft hij vele cd's uitgebracht.

## Discografie

* Favourite hymnes & Classics
* Greath Organ Works
* Feike Asma - André Knevel
* 40 jaar Improvisaties
* Amazing Grace
* André Knevel & Martin Mans
* André Knevel live 2
* André Knevel in concert
* Melody of Psalms
* Childrensongs
* Panflute Melodies 1
* Panflute Melodies 2
* Panflute Melodies 3
* Panflute Melodies 4
* Panflute Melodies 5
* Panflute Melodies 6
* Panflute Melodies 7
* Panflute Melodies 8
* The International Trio in Concert
* Welzalig hij die in der bozen raad
* Dat uw klacht de hemel scheure
* Groot en eeuwig opperwezen
* Genâ o God genâ hoor mijn gebeên
* Men voer' dien God geschenken aan
* Komt, laat ons samen Isrels HEER
* God heb ik lief, want die getrouwe Heer
* Looft den Heer, want Hij is goed

## Bladmuziek

* Mijn hart, o Hemelmajesteit
* Laat ieder 's God goedheid loven
* Heugelijke Tijding
* Op bergen en dalen
* Canadain and Dutch Anthems
* Heilig zijn, o God, Uw wegen
* Denk aan 't Vaderlijk meêdogen
* Gij koninkrijken, zingt Gods lof
* Fantasie over Beethovens
* Hoe groot zijt Gij
* Alle roem is uitgesloten
* Een vaste Burcht is onze God
* 'k Zal mijn ganse hart Uw eer
* Wie maar de goede God laat zorgen
* Tocatta en koraal Psalm 75
* The Lord's My Shepherd
* Rondo in G-major
* Neem Heer, mijn beide handen
* Abide with me
* Tocatta G-minoor

## Externe link

* Officiële website
* Gemeinsame Normdatei: 1162214546
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7386 8397
* Library of Congress Control Number: no98009228
* Virtual International Authority File: 46373212
* WorldCat (via VIAF): 46373212
# Golden Brown

Golden Brown is een single uit 1982 van The Stranglers, die begonnen als punkband maar met singles als Golden Brown en La Folie hun punkstatus kwijtraakten. In Golden Brown experimenteert de band met andere stijlen, zoals pop en new wave, wat door veel punkers niet gewaardeerd werd. Kenmerkend voor Golden Brown is naast het gebruik van een klavecimbel door toetsenist Dave Greenfield, het walsritme (een driekwartsmaat), dat in de instrumentale introductie (herhaald als soort refrein) na elke drie maten wordt afgewisseld met een vierkwartsmaat.
De single werd een hit in vrijwel geheel Europa. In thuisland het Verenigd Koninkrijk bereikte de plaat de 2e positie in de UK Singles Chart en in Ierland de 3e positie.
In Nederland werd de plaat veel gedraaid op Hilversum 3 en werd een grote hit. De plaat bereikte de 8e positie in de Nederlandse Top 40, de 10e positie in de Nationale Hitparade en zelfs de 7e positie in de TROS Top 50. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd de 16e positie bereikt.
In België bereikte de plaat de 7e positie in de Vlaamse Ultratop 50 en de 12e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30.
De plaat Golden Brown werd een klassieker, die elk jaar nog in de Radio 2 NPO Radio 2 Top 2000 in Nederland staat genoteerd en waarvan de melodie in 2005 nog werd gebruikt door Oasis voor hun song Part of the Queue van het album Don't Believe The Truth.
Er is veel controverse rondom de betekenis van de tekst geweest. In zijn boek "The Stranglers Song By Song" uit 2001 verklaart Hugh Cornwell dat het nummer zowel over heroïne als een meisje gaat, die hem allebei plezier verschaften.
De plaat werd ook gebruikt in de speelfilm Snatch en de televisieserie The Umbrella Academy.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 13-02-1982 t/m 03-04-1982 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Positie: | 38 | 22 | 18 | 9 | 8 | 10 | 23 | 37 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 13-02-1982 t/m 03-04-1982 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Positie: | 29 | 21 | 17 | 13 | 10 | 12 | 23 | 42 | uit |

### TROS Top 50

Hitnotering: 04-02-1982 t/m 01-04-1982. Hoogste notering: #7 (1 week).

### TROS Europarade

Hitnotering: 28-02-1982 t/m 03-04-1982. Hoogste notering: #16 (1 week).

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Golden Brown | 422 | 390 | 452 | 425 | 404 | 382 | 463 | 386 | 430 | 405 | 454 | 467 | 441 | 430 | 335 | 457 | 434 | 580 | 514 | 462 | 465 | 471 | 468 | 484 | 505 | 490 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
# Station Ełk

Station Ełk is een spoorwegstation in de Poolse stad Ełk. Het station werd geopend in 1868. Het station is een begin/eindpunt van de spoorlijnen 38, 41, 219 en 223. Ook de smalspoorbaan Ełcka Kolej Wąskotorowa heeft hier zijn beginpunt.