OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Émile Dossin de Saint-Georges

Émile Jean Henri baron Dossin de Saint-Georges (Luik, 18 juli 1854 - Elsene, 18 januari 1936) was een Belgisch generaal in de Eerste Wereldoorlog.

## Militaire carrière

Dossin was beroepsmilitair en werd onder meer onderbevelhebber van de Koninklijke Militaire School en adviseur van de Minister van Oorlog. In 1913 kreeg hij het bevel over de 18de gemengde brigade.
Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog had hij het commando over de 2de Belgische legerdivisie met onder meer het 6de en het 7de Linieregiment. Deze divisie had zijn stelling in Antwerpen en kreeg het hard te verduren tijdens het Beleg van Antwerpen. In de nacht van 8 op 9 oktober 1914 verliet de divisie de stelling om naar Nieuwpoort te sporen. Daar kreeg zij geen rust maar moest zich verdedigen in de Slag om de IJzer, in de gemeente Sint-Joris. Manschappen van Dossins 2de divisie voerden de inundatie van de IJzer uit.
Op 5 januari 1915 werd Dossin van zijn commando ontheven en benoemd tot militair gezant bij de Belgische regering in Sainte-Adresse. Daar zou hij blijven tot het einde van de oorlog. Het was tegelijk zijn laatste militaire functie.

## Eerbewijzen

Dossin en zijn dochter kregen in 1932 het recht de Saint-Georges (Frans voor Sint-Joris) aan hun naam toe te voegen. In 1934 werd hij door de koning verheven in de erfelijke Belgische adel, met de persoonlijke titel baron.
Na zijn dood in 1936 werd beslist de Mechelse kazerne "Hof van Habsburg" te hernoemen tot Kazerne Dossin.
In Elsene werd een laan naar Dossin genoemd. Ook werd er in 1938 een monument te zijner ere opgericht, geconcipieerd door François Malfait, met de bas-reliëfs die de terugtocht uit Antwerpen en de slag aan de IJzer verbeelden.

## Familie

Hij was de zoon van Henri Dossin en Marie-Auguste Delsupexhe. Hij trouwde in 1893 met Emilie Delfosse (1870-1954) uit welk huwelijk een dochter werd geboren: jkvr. Renée Dossin (1894-1972). Zij trouwde in 1926 met Paul van Zeeland (1893-1973), later eerste minister van België. Met haar stierf het adellijke geslacht uit.

## Kritiek en eerbetoon

Dossin liet in oktober 1914 na een oneerlijk proces twee soldaten, de piotten Alfons Gielen en Louis De Vos, voor een bagatel executeren. Normaal konden terdoodveroordeelden een gratieverzoek indienen bij de hoogste instantie. Toen was dat de koning Albert I, maar divisiegeneraal Dossin vond dat niet nodig en verwierp zelf het gratieverzoek zonder de koning te raadplegen. Koning Albert I was naar verluidt woest toen hij vernam dat Generaal Dossin hem niet geraadpleegd had.
Het boek "De genadeloze kogel" gaat hier dieper op in.
* État présent de la noblesse belge (1988), p. 22.
* ↑ van Duyse, Johan (31 oktober 2024). De genadeloze kogel. Boeken.cafe, p. 296. ISBN 9789493402003.
* ↑ De genadeloze kogel: over een verschrikkelijk proces. Doorbraak.be. Geraadpleegd op 23 december 2024.
# Taiyo Nonomura

Taiyo Nonomura (1 juli 2001) is een Japanse langebaanschaatser.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 34,87 | 2 februari 2025 | Milwaukee |
| 1000 meter | 1.06,68 | 21 januari 2024 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 1.43,63 | 4 december 2021 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 3.51,10 | 21 november 2020 | Hachinohe |
| 5000 meter | 6.50,83 | 4 november 2017 | Obihiro |
| 10000 meter | 14.44,16 | 3 november 2017 | Obihiro |
    (laatst bijgewerkt: 2 februari 2025)

## Resultaten

| Jaar | WK Afstanden | Wereldbeker |
| 2022 | | 9e 1000m 8e 1500m |
| 2023 | 11e 1500m | 34e 500m 19e 1000m 12e 1500m |
| 2024 | 11e 1000m 18e 1500m | 7e 1000m 10e 1500m |
# Polarstern (schip, 1982)

De Polarstern is een Duits onderzoeksschip en tevens ijsbreker, uitgerust voor onderzoek in poolgebieden, net als de Russische Ivan Papanin. Het schip werd genoemd naar de Poolster. Het schip doet ook dienst ter bevoorrading van verschillende onderzoeksstations op Antarctica.
Een aantal soorten zeedieren, vooral uit noordelijke en zuidelijke poolzeeën die ontdekt zijn op expedities van de Polarstern zijn genoemd naar het schip, zoals de pissebed Furcarcturus polarsterni en de vlokreeft Bathypanoploea polarsterni. Ook het geslacht Polarsternium van borstelwormen dankt zijn naam aan het onderzoeksschip.
De Polarstern liet zich in de poolwinter van 2019-2020 in het ijs vastvriezen om langdurig onderzoek te doen. Pas in oktober 2020 meerde het schip terug aan.
# Yvette Gastauer-Claire

Yvette Gastauer-Claire (Esch-sur-Alzette, 1957) is een Luxemburgs beeldhouwer en medailleur.

## Leven en werk

Gastauer studeerde aan de sectie beeldende kunst van het Lycée Technique des Arts et Métiers (1974-1979) in Luxemburg-Stad. Ze was daarna leerling op het atelier van beeldhouwer Camille Nocher. Gastauer deed verder ervaring op in het modelleren op een atelier van Service des sites et monuments nationaux en werkte in de periode 1980-1984 als restaurator bij het Musée national d'archéologie, d'histoire et d'art. Ze gaf lessen in beeldhouwen voor volwassenen werd en kunstlessen aan visueel gehandicapte kinderen in het Institut pour Déficients Visuels in Luxemburg. Naast haar beeldhouwwerk werkt Gastauer sinds 1983 als medailleur en maakte ze diverse penningen en het ontwerp van de nationale zijde van de Luxemburgse euromunten.
Sinds 1975 exposeert ze haar werk, onder andere op FIDEM-tentoonstellingen, de tentoonstellingen Cent ans d'art de la médaille au Grand-Duché de Luxembourg (1991), georganiseerd door de Banque et Caisse d'Épargne de l'État en In the Round: Contemporary art medals of the world (1992) in het British Museum. In 2023 had ze haar solotentoonstelling Les traces de mes émotions in het Schëfflenger Konschthaus.
De kunstenares is moeder van voormalig wielrenner Ben Gastauer.

## Enkele werken
### Sculpturen

* 1992: Wou dat roud Gold gegruewe gouf, fonteinsculptuur in Dudelange.
* 2002: De Feiersteppler voor de centrale bank in Luxemburg.
* 2004: De Schëfflenger, in Schifflange. In samenwerking met Solange Wozniak.
* 2007: Porte d'Italie, monument voor Italiaanse immigranten, Dudelange.
* 2009: Willibrord, beeld voor de Willibrordskerk in Mondercange.
* 2011: plaquettes ter herinnering aan wielrenners Elsy Jacobs en Charly Gaul in het Stadspark in Luxemburg-Stad.
* 2015: Die Reisende, Holzbüttgen.
* 2016: De Mënsch - l'Être humain in Steinfort.
* 2023: Péitenger Wandjang bij het Station Pétange.
* 2023: Madame bij het Schëfflenger Konschthaus in Schifflange.

### Munten en penningen

* 1995: zilveren munt t.g.v. Luxemburg-Stad als culturele hoofdstad van Europa
* 1999: nationale zijde van de Luxemburgse euromunten
* 2000: munten t.g.v. de troonsbestijging van Henri van Luxemburg
* 2000: Elle penning voor de Britisch Art Medal Society

## Literatuur

* Andre Link (2014) "Figuren rufen nach Größe – Die Bildhauerin Yvette Gastauer-Claire". Nos Cahiers. Lëtzebuerger Zäitschrëft fir Kultur 3 (2014): 89-96.
# Grande Anello dei Sibillini

De Grande Anello dei Sibillini is een langeafstandswandelpad in Italië. De bewegwijzerde route loopt in een lus van 124 kilometer rond en door Nationaal park Monti Sibillini. De route is onderdverdeeld in negen etappes.

## Externe link

* Officiële website
# Marjan Rintel

Marjan Elisabeth Ferina Rintel (Rotterdam, 17 juli 1967) is een Nederlands bestuurder. Sinds 1 juli 2022 is Rintel president-directeur van de KLM.

## Biografie

Rintel werd in 1967 geboren in Rotterdam. Met haar oudere broer en jongere zus groeide ze op in Doorn. Rintels vader werkte bij de Rabobank, uiteindelijk als regiodirecteur, haar moeder studeerde geneeskunde en voedde de kinderen op. Na het vwo studeerde Rintel in de jaren 1990 bedrijfskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen Tijdens haar studie was zij lid van het studentencorps Vindicat. Vervolgens werd ze trainee bij Schiphol.
Tot november 2014 werkte Rintel 15 jaar lang bij de KLM, onder andere als directeur marketingstrategie. Ook werkte ze bij de Schiphol Group. Daarna werd ze directeur Reizigers bij de NS. Van 2016 tot 1 oktober 2020 was ze directeur Operatie. In deze functie hield ze zich bezig met het dagelijks functioneren van het personeel en materieel van de NS. Op reguliere werkdagen stuurde ze zaken aan vanuit het hoofdkantoor, op woensdagen ontmoette ze personeel op de werkvloer om allerlei praktische problemen te bespreken en op te lossen. Op 23 juni 2020 werd Rintel gekozen als president-directeur, ze werd de eerste vrouw die de topbestuursfunctie van de NS vervulde.
Op 2 mei 2022 stemde de aandeelhoudersvergadering in met de benoeming van Rintel als de nieuwe CEO van KLM, ondanks het op dat moment ontbreken van een positief advies van de Ondernemingsraad. De overige aandeelhouders mochten deze vergadering alleen virtueel bijwonen, waardoor het nagenoeg onmogelijk was aan Rintel vragen te stellen of een stemverklaring af te geven.

## Persoonlijk leven

Rintel heeft een zoon en een dochter.
* 1 2 3 4 Ingrid Weel, "Marjan Rintel wordt de eerste vrouwelijke baas van NS", Trouw, 23 juni 2020. Gearchiveerd op 1 maart 2021. Geraadpleegd op 30 augustus 2020.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 Elisa Hermanides, "NS-directrice Marjan Rintel schuift wekelijks aan bij de machinisten, conducteurs en schoonmakers", Trouw, 30 april 2018. Gearchiveerd op 11 augustus 2020. Geraadpleegd op 30 augustus 2020.
* 1 2 Peter van Ammelrooy, "Nieuwe NS-baas, Marjan Rintel, neemt een bedrijf over dat schudt op zijn grondvesten", de Volkskrant, 23 juni 2020. Gearchiveerd op 14 augustus 2020. Geraadpleegd op 30 augustus 2020.
# Aartsbisdom Medan

Het aartsbisdom Medan (Latijn: Archidioecesis Medanensis) is een rooms-katholiek aartsbisdom met als zetel Medan, hoofdstad van de provincie Noord-Sumatra, in Indonesië. De aartsbisschop van Medan is metropoliet van de kerkprovincie Medan, waartoe ook de volgende suffragane bisdommen behoren:
* Padang
* Sibolga

## Geschiedenis

Het aartsbisdom werd opgericht op 30 juni 1911, als de apostolische prefectuur Sumatra, uit delen van het apostolisch vicariaat Batavia. Op 27 december 1923 veranderde het van naam naar apostolische prefectuur Padang, en tegelijk verloor het gebied bij de oprichting van de apostolische prefecturen Benkoelen en Banka e Biliton. Op 18 juli 1932 werd het verheven tot apostolisch vicariaat, waarna het op 23 december 1941 opnieuw van naam veranderde naar apostolisch vicariaat Medan. Op 17 november 1959 verloor het opnieuw gebied bij de oprichting van de apostolische prefectuur Sibolga. Op 3 januari 1961 werd het verheven tot metropolitaan aartsbisdom.
Alle apostolisch prefecten, apostolisch vicarissen, en aartsbisschoppen tot heden (2024) waren lid van de Kapucijnen (OFM Cap.).

## Parochies

Het aartsbisdom had in 2021 een oppervlakte van 110.804 km$^2$ en telde 19.526.957 inwoners waarvan 2,8% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Apostolische prefecten

* Liberatus da Exel Cluts (14 mei 1912 - 23 april 1921)

### Apostolisch vicarissen

* Mathias Leonardus Trudon Brans (apostolische prefect: 22 juli 1921, apostolisch vicaris: 18 juli 1932 - 12 mei 1954)

### Aartsbisschoppen

* Antoine Henri van den Hurk (apostolisch vicaris: 1 januari 1955, aartsbisschop: 3 januari 1961 - 24 mei 1976)
* Alfred Gonti Pius Datubara (24 mei 1976 - 12 februari 2009; hulpbisschop sinds 5 april 1975)
* Anicetus Bongsu Antonius Sinaga (12 februari 2009 - 8 december 2018; coadjutor sinds 3 januari 2004)
* Kornelius Sipayung (8 december 2018 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Aartsbisschop Kornelius Sipayung (2018-heden)
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Maria heiligdom Graha Maria Annai Velangkanni in Medan
* Archdiocese of Medan. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 30 december 2024.
* Archdiocese of Medan. GCatholic (2024). Geraadpleegd op 30 december 2024.
Medan (aartsbisdom) · Padang · Sibolga
# Il volo (Zucchero)

Il volo (Italiaans voor De vlucht) is een nummer van de Italiaanse zanger Zucchero uit 1995. Het is de vierde single van zijn zevende studioalbum Spirito DiVino.
"Il volo" is een ballad die gaat over een scheiding. In Nederland, België en Frankrijk werd het nummer een grotere hit dan in Zucchero's thuisland Italië, waar het de 20e positie bereikte. In de Nederlandse Top 40 bereikte het de 15e positie, en in de Vlaamse Ultratop 50 de 5e.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Il volo | 576 | 414 | 421 | 420 | 458 | 545 | 480 | 594 | 574 | 525 | 794 | 740 | 633 | 788 | 768 | 756 | 878 | 1157 | 1036 | 1226 | 1277 | 1066 | 1030 | 999 | 1074 | 1114 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
# Li (李)

Li, of in Westen soms als Lie, Lee, Yi of Rhee getranslitereerd, is een van de meest voorkomende achternamen ter wereld. In Hongkong wordt deze familienaam, 李, geromaniseerd als Lee door HK-romanisatie en in het Standaardkantonees wordt het uitgesproken als de klank "Lee" in het Nederlandse woord "lenen".
* Koreaans: 이 of 리/Lee, Yi of Rhee
* Vietnamees: Lý/Lí
Li is een transliteratie van 李 (pinyin: Lǐ), een van de meest voorkomende achternamen in China, maar ook van minder bekende achternamen zoals Li (黎) (Lí); Li (理) en Li (里) (Lǐ); Li (郦), Li (栗), Li (厉), Li (力) en Li (利) (Lì). Letterlijk betekent 李 justitie of rechter. De naam 李 komt zowel in China als in Korea en Vietnam voor. In China woonden in 2006 96 miljoen mensen met deze achternaam.

## Geschiedenis

Volgens de Yuanhe xingzuan (元和姓纂, de Verzameling van namen (uit de Yuanhe-periode), een Chinese encyclopedie over achternamen die stamt uit de Tang-tijd) gaat de achternaam Li terug tot keizer Zhuanzu. Hij was de eerste Li en leefde voor 2000 v.Chr.
Gedurende de Tang-dynastie droegen ongeveer 15 keizers deze naam. Li Yuan was de stichter van de Tangdynastie, die aan de macht was van 618 tot 906 n.Chr.
Er bestaat een legende over de familie Li. Degenen die direct afstammen van keizer Zhuanzu zouden een genetische eigenschap hebben die in hun voeten zichtbaar is. De kleine teen zou in plaats van recht (zoals de andere tenen) een beetje naar binnen staan. Dit zou de "ware Li" onderscheiden van andere families met deze naam.

## Nederland

De Nederlandse Familienamenbank geeft de volgende statistieken weer:
| familienaam | aantal in 1947 | aantal in 2007 |
| Li | 20 | 1535 |
| Lie | 35 | 655 |
| Lee | 27 | 1519 |
| Ly | 0 | 288 |
| | totaal: 82 | totaal: 3997 |
Deze statistieken kunnen fouten bevatten, omdat er bij de telling niet rekening is gehouden met de Chinese schrijfwijze, waardoor het mogelijk is een andere familienaam dan 李 te betreffen.

## Bekende personen met de naam Li of Lee

* Ang Lee, Taiwanees filmregisseur
* Allan Li Fo Sjoe, Chinees-Surinaams politicus
* Bruce Lee, vechtsporter en acteur
* Jet Li, vechtsporter en acteur
* Lee Kuan Yew, premier van Singapore (1959-1990)
* Li Chao, een Chinese schaker
* Li Hongzhang, (1823-1901), generaal en minister
* Li Hongzhi, de spiritueel leider van de Falun Gong-beweging
* Li Jong-ok, een Noord-Koreaans staatsman
* Li Jun, filmregisseur
* Li Ka-Shing, zeer rijke zakenman uit Hongkong
* Li Na, Chinees tennisster
* Li Shilong, ook een Chinese schaker
* Li Yuan, stichter van de Tang-dynastie, beter bekend onder zijn postume naam Tang Gaozu
* Li Xuemei, een Chinese sprintster
* Li Yüan-hung
* Li Zicheng, Chinese rebellenleider
* Li Zijun, Chinees kunstschaatsster
* Wencheng (Li Xueyan), Chinese prinses en echtgenote van de Tibetaanse koning Songtsen Gampo
# Lucido Parocchi

Lucido Maria Parocchi (Mantua, 13 augustus 1833 - Rome, 15 januari 1903) was een Italiaans geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Parocchi bezocht het seminarie in Mantua en behaalde aan het Collegio Romano een doctoraat in de godgeleerdheid. Hij werd op 17 mei 1856 priester gewijd. Hij werd hierna professor aan het seminarie van Mantua. Ook was hij aartspriester van de kathedraal aldaar. In 1871 werd hij benoemd tot huisprelaat van de paus en in datzelfde jaar richtte hij het tijdschrift La Scuola Cattolica op.
Paus Pius IX benoemde hem, nog weer later dat jaar, tot bisschop van Pavia. In 1877 werd hij aartsbisschop van Bologna Tijdens het consistorie van 22 juni van dat jaar werd hij door Pius IX kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de San Sisto als titelkerk. Kardinaal Parocchi nam deel aan het conclaaf van 1878 dat leidde tot de verkiezing van paus Leo XIII. In 1882 benoemde deze hem tot kardinaal-vicaris van het bisdom Rome. In 1884 werd hij camerlengo. In 1886 maakte Leo hem kardinaal-bisschop van het suburbicair bisdom Albano. In datzelfde jaar werd hij secretaris van de Congregatie voor de Universele en Romeinse Inquisitie, hetgeen hij tot zijn dood zou blijven. In 1896 werd hij kardinaal-bisschop van Porto-Santa Rufina.
Parocchi werd begraven in de kapel van de Congregatie voor de Voortplanting des Geloofs op Campo Verano.

## Bron

* Biografische aantekening, met foto, op The Cardinals of the Holy Roman Church
* Bibliothèque nationale de France: cb13003587k (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058515612406706
* Gemeinsame Normdatei: 173262198
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0891 7874
* Library of Congress Control Number: no2020064683
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070540764
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003671731
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UBOV066996
* Système universitaire de documentation: 132647435
* Virtual International Authority File: 41973857
* WorldCat (via VIAF): 41973857
# Volkslied van de Oranje Vrijstaat

Het volkslied van den Oranje Vrijstaat (Afrikaans: Vrystaatse Volkslied) werd vanaf 1854 tot 1902 gebruikt in de onafhankelijke Boerenrepubliek van Oranje Vrijstaat. De muziek werd gecomponeerd door Willem Nicolaï, de tekst werd geschreven door Hendrik Antonie Lodewijk Hamelberg.

## De tekst

       Heft, Burgers, 't lied der vrijheid aan
       En zingt ons eigen volksbestaan!
       Van vreemde banden vrij,
       Bekleedt ons klein gemenebest,
       Op orde, wet en recht gevest,
       Rang in der Staten rij.
       Rang in der Staten rij.
       Al heeft ons land een klein begin,
       Wij gaan met moed de toekomst in,
       Het oog op God gericht,
       Die niet beschaamt wie op Hem bouwt,
       Op Hem als op een burcht vertrouwt,
       Die voor geen stormen zwicht.
       Die voor geen stormen zwicht.
       Zie in gena' en liefde neer
       Op onze President, o Heer!
       Wees Gij zijn toeverlaat!
       De taak, die op zijn schouders rust,
       Vervulle hij met trouw en lust
       Tot heil van volk en staat!
       Tot heil van volk en staat!
       Bescherm, o God, de Raad van't land,
       Geleid hem aan Uw vaderhand,
       Verlicht hem van omhoog,
       Opdat zijn werk geheiligd zij
       En vaderland en burgerij
       Ten zegen strekken moog'!
       Ten zegen strekken moog'!
       Heil, driewerf heil de dierb're Staat,
       het Volk, de President, de Raad!
       Ja, bloei' naar ons gezang
       De Vrijstaat en zijn burgerij,
       In deugden groot, van smetten vrij,
       Nog tal van eeuwen lang!
       Nog tal van eeuwen lang!

## Bronnen, noten en/of referenties

* David National Anthems
# Panjange

Panjange is een geslacht van spinnen uit de familie trilspinnen (Pholcidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Panjange alba Deeleman-Reinhold & Deeleman, 1983
* Panjange bukidnon Huber, 2015
* Panjange camiguin Huber, 2015
* Panjange casaroro Huber, 2015
* Panjange cavicola Deeleman-Reinhold & Deeleman, 1983
* Panjange dinagat Huber, 2015
* Panjange dubia (Kulczyński, 1911)
* Panjange hamiguitan Huber, 2015
* Panjange isarog Huber, 2015
* Panjange lanthana Deeleman-Reinhold & Deeleman, 1983
* Panjange madang Huber, 2011
* Panjange malagos Huber, 2015
* Panjange marilog Huber, 2015
* Panjange mirabilis Deeleman-Reinhold, 1986
* Panjange thomi Huber, 2019
* Panjange togutil Huber, 2019
* ↑ Deeleman-Reinhold, C. L. & P. R. Deeleman. (1983) Studies on tropical Pholcidae I: Panjange, a new genus of Indo-australian leaf- and rock-dwelling pholcid spiders (Araneae). Zool. Meded. Leiden 57: 121-130.
# Bisdom Padang

Het bisdom Padang (Latijn: Dioecesis Padangensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Padang, hoofdstad van de provincie West-Sumatra, in Indonesië. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Medan.

## Geschiedenis

Een eerste apostolische prefectuur Padang ontstond toen de apostolische prefectuur Sumatra op 27 december 1923 van naam veranderde naar apostolische prefectuur Padang. Op 18 juli 1932 werd het verheven tot apostolisch vicariaat. Op 23 december 1941 veranderde het nogmaals van naam naar apostolisch vicariaat Medan en dit wordt dan ook gezien als voorloper van het aartsbisdom Medan.
Het huidige bisdom werd opgericht op 19 juni 1952, als de apostolische prefectuur Padang, uit delen van het apostolisch vicariaat Palembang. Op 3 januari 1961 werd het verheven tot bisdom en werd suffragaan aan het aartsbisdom Medan.

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 132.676 km$^2$ en telde 9.958.200 inwoners waarvan 1,3% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Apostolisch prefecten

* Pasquale de Martino (27 juni 1952 - 1961)

### Bisschoppen

* Raimundo Cesare Bergamin (16 oktober 1961 - 17 maart 1983)
* Martinus Dogma Situmorang (17 maart 1983 - 19 november 2019)
* Vitus Rubianto Solichin (3 juli 2021 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Bisschop Vitus Rubianto Solichin (2021-heden)
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Diocese of Padang. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 30 december 2024.
Medan (aartsbisdom) · Padang · Sibolga
# Andrea Wagner

Andrea Wagner (Freiburg) is een Duits beeldend kunstenaar die actief is als sieraadontwerper en docent.

## Biografie

Wagner is geboren in Duitsland, opgegroeid in Canada en opgeleid aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam (1994-1997). In haar sieraden combineert zij uiteenlopende materialen als zilver, porselein, polyester en glas in verschillende kleuren en texturen. Wagner geeft les aan verschillende internationale instituten op het gebied van toegepaste kunst.

## Werk in openbare collecties (selectie)

* Ambermuseum, Gdańsk
* Landesmuseum, Zürich
* Museum of Arts and Design, New York
* Museum of Fine Arts, Boston
* Museum of Fine Arts, Houston
* Museum of Fine Arts, Montreal
* Stichting Françoise van den Bosch
* TextielMuseum, Tilburg

## Tentoonstellingen

* 1997 - Galerie Marzee, Nijmegen
* 1998 - Andrea Wagner, Galerie Louise Smit, Amsterdam
* 2002 - Sieraden nu, TextielMuseum, Tilburg
* 2005 - Hoezo Lepels, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam
* 2013 - Wear it or Not: Recent Jewelry Acquisitions, Museum of Arts & Design, New York

## Bibliografie (selectie)

* Handshake - 12 contemporary jewellers connect with their heroes (2013). Wellington, NZ: JEMbooks ISBN 978-0-473-22701-2
* Papallona, Mariposa en Butterfly (2014) The metaphor of life in contemporary jewellery. Granollers: Museu de Ciencies Naturals. ISBN 978-84-938763-2-6
* Sieraden, de keuze van Apeldoorn (2001). Nijmegen: Galerie Marzee. ISBN 90-73124-07-7
* The ceramic process (2005). London: European Ceramic Work Centre: ISBN 0-7136-6768-0
* The compendium finale of contemporary jewellers (2009). Keulen: Darling Publications. ISBN 9783939130956
* Unger, M. (2004) Het Nederlandse sieraad in de 20ste eeuw. Bussum: THOTH. ISBN 9789068683486
* 1000 Rings - inspiring adornments for the hand (2004). New York: Lark Books. ISBN 1-57990-508-0

## Externe link

* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Gallery Loupe, Montclair, NJ
* ↑ Objecten in het TextielMuseum. Gearchiveerd op 11 september 2019. Geraadpleegd op 6 juli 2014.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 116957