OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zweefvliegclub Noordoostpolder

De Zweefvliegclub Noordoostpolder, afgekort tot ZCNOP, is een in 1959 opgerichte zweefvliegclub uit Flevoland.
De club gebruikte aanvankelijk een locatie aan de Karel Doormansweg in Emmeloord, maar verhuisde in 1960 naar vliegveld "De Voorst" in de Noordoostpolder. Aanleiding voor de verhuizing was een ongeval waarbij een 14-jarige jongen omkwam doordat een lierkabel op de openbare weg terechtkwam.
Het vliegseizoen duurt van maart tot en met oktober. De club beschikt over een cockpit-simulator. In de winterperiode wordt er onderhoud aan de vliegtuigen uitgevoerd.

## Vloot

In 2024 had de club 6 zweefvliegtuigen, namelijk:
* DG Flugzeugbau DG-1000S in 18 meter configuratie (geschikt voor aerobatics) (PH-1301)
* DG Flugzeugbau DG-1000S in 20 meter configuratie (PH-1437)
* Schempp-Hirth Flugzeugbau Duo Discus XLT (PH-1628)
* PZL-Bielsko SZD-51-1 Junior (PH-920)
* Rolladen Schneider LS4-a
* Rolladen Schneider LS8-a (PH-1264)

## Externe link

* Website van ZCNOP
* ↑ Zweefvliegclub opgericht in Emmeloord, Leeuwarder Courant, 14 juli 1959, via Delpher
* ↑ Algemeen Dagblad, 27 juni 1960, via Delpher
* ↑ Zweefvliegtuigclub naar ander terrein, Overijsselsch Dagblad, 27 oktober 1960, via Delpher
* ↑ (en) Soaring October 2018 Page 27. ourdigitalmags.com. Geraadpleegd op 25 mei 2020.
* ↑ Wind mee voor Zweefvlieg Club dankzij vlucht simulator, de Stentor, 10 februari 2018
* ↑ Vloot, zcnop.nl, geraadpleegd op 13 mei 2020
# Stiphrometasia alba

Stiphrometasia alba is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Glaphyriinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1916 door Aristide Caradja.

## Verspreiding

De soort komt voor in Turkije en Irak.

## Waardplanten

In Zuidoost Turkije is vastgesteld dat de rups op Capparis ovata (Capparidaceae) leeft.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 25-03-2022.
* (en) Kemal, Muhabbet & Kızıldağ, Sibel & Koçak, Ahmet. (2020). On some Cybalomiinae from Turkey (Lepidoptera, Pyraloidea). Miscellaneous Papers. No. 212. ISSN/eISSN 1015-8235. https://zoobank.org/References/75DCCF25-EB0F-4371-82C3-D761B649EBB4
# Victor Van Wambeke

Victor Paul François Joseph Van Wambeke (Aalst, 27 augustus 1813 - aldaar, 3 december 1896) was een Belgisch advocaat en politicus voor de Katholieke Partij.

## Biografie
### Familie

François Van Wambeke was een zoon van Charles-François Van Wambeke, gemeenteraadslid en ontvanger van de Burgerlijke Godshuizen in Aalst, en Thérèse Beeckman de Crayloo. Hij trouwde in 1842 in Aalst met Eugénie De Vis (1822-1854) en in tweede huwelijk in 1856 in Aalst met barones Emilie van der Noot de Vrechem (1826-1902), dochter van Frederik Van der Noot de Vrechem, burgemeester van Aalst.
Zijn broer Auguste Van Wambeke (1812-1869) was advocaat. Hij was een schoonbroer van Auguste de Portemont, advocaat, vrederechter, gemeenteraadslid van Geraardsbergen en volksvertegenwoordiger. Zijn kleindochter huwde met Paul Piéraert, volksvertegenwoordiger.

### Loopbaan

Van Wambeke promoveerde tot doctor in de rechten (1834) aan de Rijksuniversiteit Gent. Hij vestigde zich als advocaat en bleef dit beroep uitoefenen tot op het einde van zijn leven, eerst in Gent, daarna in Dendermonde. Van 1845 tot 1883 was hij waarnemend vrederechter in Aalst.
In 1864 werd hij katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Aalst en vervulde dit mandaat tot in 1894. Van 1884 tot 1894 was hij ondervoorzitter.
In 1866 werd Van Wambeke gemeenteraadslid van Aalst en van 1871 tot 1895 was hij er burgemeester.
Hij was beheerder van de Compagnie de Bruxelles Société Anonyme pour l'Assurance à Primes contre l'Incendie.

## Literatuur

* M. CORDEMANS, 'Victor Van Wambeke', in Nationaal Biografisch Woordenboek, vol. 3, Brussel, Paleis der Academiën, 1968.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.

## Externe link

* Victor Van Wambeke in de ODIS
* ↑ Gaston IMBO, 'Auguste de Portemont. Een Geraardsbergs prominent uit de 19de eeuw. Politicus, magistraat, historicus.', in De Heemschutter 151, 1997, 29-38.
* Bibliothèque nationale de France: cb165505875 (data)
* Biografisch Portaal: 93622729
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: wamb004
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5097 5690
* Virtual International Authority File: 316737695
* WorldCat (via VIAF): 316737695
# N5 - Oostkustroute

De N5 - Oostkustroute (Deens: Østkystruten) is een landelijke langeafstandsfietsroute in Denemarken. De route volgt de oostkant van het Jutland en het eerste deel is onderdeel van de EuroVelo EV12 Noordzeeroute. Het traject is bewegwijzerd in twee richtingen met het cijfer 5 en is onderdeel van de nationale fietsroutes van Denemarken.

## Traject

De route begint in Skagen in het noorden van Jutland. Hier kan de EuroVelo EV12 Noordzeeroute vervolgd worden of kan worden gekozen voor de landelijke routes N1 - Westkustroute of N3 - Ossenwegroute.
De route gaat zuidwaarts door Jutland. In Frederikshavn kan gekozen worden voor de EuroVelo EV3 Pelgrimsroute. Onderweg sluiten diverse landelijke routes aan. Tussen Hals en Egense loopt de landelijke route N12 - Limfjordroute parallel met de route mee. Bij de stad Aarhus kruist de landelijke route N2 - Hanstholm-Kopenhagen de route. Tussen Udbyhøj Vasehuse en Ebeltoft in de plaats Grenaa verlaat de EuroVelo EV12 Noordzeeroute de route, deze gaat middels veerboot naar Zweden waar ze vervolgd wordt en waar kan worden aangesloten op de Kattegattleden, één van de nationale fietsroutes van Zweden.
Bij Hou kruist de route de landelijke route N4 - Kopenhagen-Søndervig. Tussen Fredericia en Kolding loopt de route parallel met de landelijke route N6 - Esbjerg-Kopenhagen en de landelijke route N8 - Baltische Route. Deze laatste loopt verder parallel mee tot Aabenraa.
In eindpunt Sønderborg sluit de route aan op de EuroVelo EV10 Oostzeeroute en op de landelijke route N8 - Baltische Route.

## Aansluitingen met Europese routes

* Het eerste deel van de route tussen Skagen en Grenaa is onderdeel van de EuroVelo EV12 Noordzeeroute. In Grenaa steekt de EV12 middels veerboot over naar Zweden.
* In Frederikshavn kruist de route de EuroVelo EV3 Pelgrimsroute.
* In Sønderborg sluit de route aan op de EuroVelo EV10 Oostzeeroute.

## Aansluitingen met andere routes

* In Skagen kan worden aangesloten op de landelijke route N1 - Westkustroute.
* In Skagen kan worden aangesloten op de landelijke route N3 - Ossenwegroute.
* Tussen Hals en Egense loopt de landelijke route N12 - Limfjordroute parallel met de route mee.
* In Aarhus kruist de route de landelijke route N2 - Hanstholm-Kopenhagen.
* In Grenaa kan middels veerboot worden overgestoken naar Zweden waar de Kattegattleden kan worden opgepakt, één van de nationale fietsroutes van Zweden.
* In Hou kruist de route de N4 - Kopenhagen-Søndervig.
* Tussen Fredericia en Kolding loopt de landelijke route N6 - Esbjerg-Kopenhagen parallel met de route mee.
* Tussen Fredericia en Aabenraa loopt de landelijke route N8 - Baltische Route parallel met de route mee.
* In Sønderborg kan worden aangesloten op de landelijke route N8 - Baltische Route.

## Externe link

* Oostkustroute
# Aleksej Kosygin

Alexej Nikolajevitsj Kosygin (Russisch: Алексей Николаевич Косыгин) (Sint-Petersburg, 21 februari 1904 – Moskou, 18 december 1980) was een Russisch politicus en minister-president van de Sovjet-Unie.

## Leven en loopbaan

Kosygin nam met het Rode Leger deel aan de Russische Burgeroorlog, studeerde daarna enkele jaren in zijn geboortestad St. Petersburg - inmiddels Leningrad gedoopt - en werkte van 1924 tot 1934 in een arbeiderscoöperatie in Siberië. In 1935 en 1936 maakte hij zijn studie aan de Technische Hogeschool in Leningrad af.
In 1927 trad Kosygin toe tot de Communistische Partij van de Sovjet-Unie. Hij werd in 1936 directeur van een spinnerij, in 1938 burgemeester van Leningrad en in 1939 werd hij gekozen in het Centraal Comité. Van 1940 tot 1946 was hij plaatsvervangend voorzitter van de Raad van Volkscommissarissen. In 1943 werd hij gekozen tot minister-president van de Russische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek, het Russische deel van de Sovjet-Unie.
Kosygin speelde een belangrijke rol bij de verdediging en het Beleg van Leningrad tijdens de Tweede Wereldoorlog en beval onder meer de grootschalige evacuatie. Na de oorlog werd hij plaatsvervangend minister-president van de hele Sovjet-Unie. Vanaf 1948 was hij tevens lid van het Politbureau, werd daar in 1952 weer uit ontslagen, maar in 1960 opnieuw in opgenomen. Na de val van Nikita Chroesjtsjov werd Kosygin vanuit zijn plaatsvervangerspositie minister-president van de USSR, naast secretaris-generaal Leonid Brezjnev, waarmee hij in feite de tweede man in de Sovjet-Unie was.
Kosygin hield zich in Rusland zelf vooral bezig met economische zaken en stond in zijn buitenlands beleid bekend om zijn koers van ontspanning; hij geldt wel als de vader van het non-proliferatieverdrag (1968), dat voortborduurde op door hem gedane voorstellen. Ook speelde hij een leidende rol bij de totstandkoming van het Verdrag van Moskou (1970) en was hij mede-initiator van de Helsinki-akkoorden (1975).
In 1980 trad Kosygin vanwege gezondheidsredenen uit zijn ambt terug. Hij overleed korte tijd later en werd bijgezet in de muur van het Kremlin van Moskou.
* Bibliothèque nationale de France: cb12770443g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118715194
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2282 0737
* Library of Congress Control Number: n50042693
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000071681
* National Archives and Records Administration: 10580926
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20020124006
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007274868405171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001196088
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068351542
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TO0V061820
* LIBRIS: 237322
* SNAC: w6v99ph3
* Système universitaire de documentation: 083620583
* Trove: 1194596
* Virtual International Authority File: 76441659
* WorldCat (via VIAF): 76441659
# Piri Reis-kaart

De Piri Reis-kaart is een topografische kaart, getekend op gazellehuid, die in 1929 door een groep historici gevonden werd. Zij beweerden dat het een echt document betrof dat door de Ottomaans-Turkse admiraal Piri Reis in 1513 werd gemaakt.
Piri Reis gebruikte verschillende bronnen en de eigen waarnemingen die hij tijdens zijn reizen deed om de kaart te kunnen tekenen. In een aantal nota’s gaf hij aan hoe hij de kaart had samengesteld. Zijn kaart bevat ook informatie van de reis van Christoffel Columbus van twintig jaar eerder.
De Piri Reis-kaart wordt bewaard in het Topkapıpaleis in Istanbul.

## Achtergrond

Diverse zeekaarten, ook wel portolanen genaamd, waren tijdens de 13e eeuw en later in omloop, waarop de meest in gebruik zijnde vaarroutes, met kustlijnen, havens, doorvaarten en baaien stonden vermeld. De meeste van deze kaarten richtten zich op de Middellandse Zee, de Egeïsche Zee en andere bekende routes. Er was een eeuwenoude traditie van zeevaart op de Middellandse Zee.

## Beschrijving

Op de kaart is de oostelijke zeekust van Noord- en Zuid-Amerika te zien, de westelijke kust van Afrika. Ten zuiden van het huidige Brazilië is de kaart fantasie. De kustlijn komt niet goed overeen met Zuid-Amerika of Antarctica.
De nauwkeurigheid van de Piri Reis-kaart wisselt. Het Iberisch schiereiland en de kust van Afrika, goed bekend bij cartografen van die tijd, worden nauwkeurig weergegeven. Eilandgroepen in de oostelijke Atlantische Oceaan zijn nauwkeurig geplaatst, maar niet op de juiste schaal getekend. Het noordelijke deel van de Zuid-Amerikaanse kust is ook redelijk nauwkeurig weergegeven en correct gepositioneerd tegenover Afrika. Een groot deel van het Caribisch gebied is ook redelijk nauwkeurig in kaart gebracht. Het gebied dat Noord-Amerika vertegenwoordigt, lijkt echter weinig op de werkelijke kustlijn, behalve één projectie die Newfoundland zou kunnen weergeven. Een nabijgelegen eiland met het label "Antilia" zou Nova Scotia kunnen zijn, aangezien een notitie daar verwijst naar de legendarische reizen van Sint Brandaan.
# Hempens

Hempens (Fries: Himpens) is een dorp in de gemeente Leeuwarden, in de Nederlandse provincie Friesland. Hempens vormt samen met Teerns een tweelingdorp en is gelegen aan de zuidoostelijke rand van de stad Leeuwarden in de wijk Hempens/Teerns & Zuiderburen.
Het tweelingdorp staat bekend onder de naam "Hempens-Teerns" en in 2023 telde het tweelingdorp 295 inwoners. De twee dorpen worden gescheiden van elkaar door de Nauwe Greuns. Het zuidelijke deel van Hempens vormt de nederzetting Zuiderburen, en in het oostelijke buitengebied lag de buurtschap Hoek.

## Geschiedenis

Het dorp is van oorsprong een streekdorp. In 1463 werd de plaats al vermeld als Hempens; aan deze spelling werd door de eeuwen heen vrij standvastig vastgehouden. De plaatsnaam verwijst naar het feit dat het bewoond werd door de persoon Hempe of door de lieden van de persoon Hempe.
In 1806 werd er een oudere kerk vervangen, maar deze brandde in 1945 bijna geheel af. De kerk werd in 1948 herbouwd, de huidige Martinuskerk. Het dorp is verder gegroeid in de periode daarna. In 1993 werd een deel van het dorpsgebied van het tweelingdorp officieel aangewezen als uitbreidingsgebied van de stad Leeuwarden. In de periode daarna ontwikkelde de wijk Zuiderburen, vernoemd naar de gelijknamige buurtschap.
In 2012 werd de dorpsvaart, die in de jaren 60 van de twintigste eeuw gedempt werd, weer uitgegraven.

## Sport

In 2009 is de korfbalvereniging van Hempens samengegaan met die uit Goutum. De vereniging heet Wêz Warber en Fluch. Het dorp heeft verder enkele kleinere sportverenigingen zoals een biljartclub.

## Cultuur

In Hempens staat het gezamenlijk dorpshuis van het tweelingdorp, waarin onder meer een toneelvereniging zit. Tezamen hebben de dorpen een maandelijkse dorpskrant.
De gezamenlijke dorpsbelangenvereniging beheert een amfitheater aan het water, met veel culturele evenementen in de lente en de zomer.

## Onderwijs

Hempens heeft een tijdje een school gehad; de Skoalledyk herinnert daar nog aan.
# Anton Blok (antropoloog)

Anton Blok (Amsterdam, 15 februari 1935 – Soest, 24 juni 2024) was een Nederlandse antropoloog.

## Biografie

Blok deed onderzoek naar de Siciliaanse maffia, waarbij hij gedrag en machtsverhoudingen onderzocht in plaats van criminele en juridische aspecten. Tot zijn werken behoort The Mafia of a Sicilian village, 1860-1960. A study of violent peasant entrepreneurs (1974) en diverse artikelen over banditisme en eer en geweld. Ook deed hij archiefonderzoek naar de bokkenrijders in Limburg, wat in 1991 resulteerde in het werk De Bokkerijders : roversbenden en geheime genootschappen in de Landen van Overmaas (1730-1774).
Hij was hoogleraar aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen (1974-1986) en de Universiteit van Amsterdam. Hij was visiting professor in Ann Arbor, Michigan (1972-1973) en de University of California (1988).
Blok was beïnvloed door de theorieën van Norbert Elias (civilisatietheorie) en Clifford Geertz (rituelen en symbolen).
In 2013 verscheen De vernieuwers, waarin Blok analyseerde wat negentig wetenschappers en kunstenaars uit de periode 1500-2000 bracht tot hun prestaties.

## Interview

* Thijl Sunier en Oskar Verkaaik, 'Serendipity and the Art of Fieldwork; Interview with Anton Blok', In: Dutch Masters, themanummer Etnofoor 18(2), 2005, p. 105-123
* NRC Handelsblad (6 juni 1986), ANTON BLOK: 'In Nederland wordt nooit gepolemiseerd'.

### Voetnoten

* ↑ Overlijdensbericht, nrc.nl, 29 juni 2024
* ↑ (it) Anton Blok in Treccani, geraadpleegd 29 augustus 2020.
* ↑ Catalogus KB
* ↑ De Volkskrant (1 februari 1992), Bokkerijderij werd vrijkorps zonder vaste doelstelling.
* ↑ Leeuwarder Courant (3 december 1994), Riten en symbolen.
* ↑ De vernieuwers, Nederlands Letterenfonds
* Bibliothèque nationale de France: cb131815481 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1058150243
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2030 5424
* Library of Congress Control Number: n50016683
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mub2011646550
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007463306605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067522750
* Système universitaire de documentation: 035322527
* Virtual International Authority File: 91263090
* WorldCat (via VIAF): 91263090
# Renaat Peeters

Renaat Peeters (Gierle, 4 augustus 1925 – 7 februari 1999) was een Belgisch politicus voor de CVP.

## Levensloop

Peeters trouwde in 1955 met Paula Otten en ze kregen vijf zoons.
Hij doorliep middelbaar onderwijs in het Klein Seminarie van Hoogstraten en was er actief in de KSA. Hij behaalde het diploma van sociaal assistent aan de Sociale School in Roeselare en werd redacteur bij het KSA-tijdschrift Hernieuwen. Hij werkte vervolgens bij het Studiecentrum voor Zielzorg in Antwerpen. Tijdens zijn legerdienst in 1949-1950 was hij redacteur bij het tijdschrift Vici.
In 1951 trad hij in dienst bij de Boerenjeugdbond. In 1952 werd hij BJB-leider voor Limburg en van 1954 tot 1964 was hij nationaal voorzitter BJB-KLJ. Hij vervulde nog verschillende functies bij de jeugdbewegingen. Zo was hij van 1957-1963 voorzitter van het 'Jeugdverbond voor Katholieke Actie', van 1957-1962 vicevoorzitter van de 'Fédération Internationale de la Jeunesse Catholique', van 1958-1964 wereldvoorzitter van de 'Mouvement International de la Jeunesse Agricole et Rurale Catholique' en van 1959-1962 vicevoorzitter van de 'World Assembly of Youth' (WAY). In 1964-1965 had hij een staffunctie bij de Algemene Diensten van de Belgische Boerenbond. Van 1964 tot 1969 was hij freelancejournalist bij De Standaard.
In 1965 werd hij verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Turnhout en hij vervulde dit mandaat tot in 1987. In 1981 werd hij secretaris van de Kamer en in 1985 ondervoorzitter. In de periode december 1971-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot december 1987 was hij lid van de Vlaamse Raad. Hij werd ook lid van de Raadgevende Vergadering van de West-Europese Unie en van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. Hij was lid van het nationaal partijbestuur van de CVP.
Peeters was verder nog medestichter van 'Ieder voor Allen', Broederlijk Delen, 11.11.11 en SOS Honger. Ook was hij bestuurder van het gezinsvervangend tehuis 'Den Leeuweric', het 'Ekonomisch Komité voor de Kempen' (EKK), de 'Intercommunale Ontwikkelingsmaatschappij van de Kempen' (IOK) en het Hoger Instituut van de Kempen (HIK).

## Publicatie

* Sterren achter wolken. Herinneringen van René Peeters, Antwerpen, 2000.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972
* Koen PEETERS, De Bloemen, Uitgeverij Meulenhoff/Manteau, 2009 (een zoon van René Peeters over zijn vader en de ruimere familiegeschiedenis).

## Externe link

* Fiche Renaat Peeters; ODIS
* ↑ Biografische fiche Renaat Peeters; Vlaams Parlement
# Omiodes stigmosalis

Omiodes stigmosalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Tholeria stigmosalis door William Warren in een publicatie uit 1892.
De soort komt voor in de Verenigde Staten, Cuba, Mexico, Honduras, Costa Rica, Panama, Venezuela, Brazilië.
* 1 2 Moth Photographers Group. 2019. Omiodes stigmosalis (Warren, 1892). Geraadpleegd op 26-10-2023.
* 1 2 3 Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Omiodes stigmosalis. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 26-10-2023.
* ↑ Miller, Jacqueline & Matthews, Deborah & Warren, Andrew & Solis, Maria & Harvey, Donald & Gentili-Poole, Patricia & Lehman, Robert & Emmel, Thomas & Covell, Charles. (2012). An annotated list of the Lepidoptera of Honduras. Insecta Mundi. A Journal of World Insect Systematics. 0205.
# Wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2024 - 5000 meter mannen

De 5000 meter mannen op de wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2024 werd gereden op donderdag 15 februari 2024 in de Olympic Oval in Calgary, Canada.
Titelverdediger Patrick Roest won opnieuw, na een uiterst vlakke rit met rondjes tussen de 28,98 en 29,55 seconden. De Italiaan Davide Ghiotto won het zilver, voor de Noor Sander Eitrem. De Fransman Timothy Loubineaud viel op met een uitstekende tijd en een vierde plek. Bart Swings haalde vorig jaar nog het brons, maar werd dit keer achtste.

## Uitslag

| # | Schaatser | Land | Tijd | Verschil | Rit |
| 1 | Patrick Roest | Nederland | 6.07,28 | - | 9 I |
| 2 | Davide Ghiotto | Italië | 6.08,61 | + 1,33 | 8 I |
| 3 | Sander Eitrem | Noorwegen | 6.09,00 | + 1,72 | 7 I |
| 4 | Timothy Loubineaud | Frankrijk | 6.12,15 | + 4,87 | 3 I |
| 5 | Ted-Jan Bloemen | Canada | 6.12,66 | + 5,38 | 8 O |
| 6 | Michele Malfatti | Italië | 6.14,74 | + 7,46 | 9 O |
| 7 | Chris Huizinga | Nederland | 6.15,04 | + 7,76 | 3 O |
| 8 | Bart Swings | België | 6.15,08 | + 7,80 | 10 O |
| 9 | Peter Michael | Nieuw-Zeeland | 6.16,39 | + 9,11 | 2 O |
| 10 | Hallgeir Engebråten | Noorwegen | 6.18,49 | + 11,21 | 10 I |
| 11 | Shomu Sasaki | Japan | 6.20,44 | + 13,16 | 2 I |
| 12 | Seitaro Ichinohe | Japan | 6.20,72 | + 13,44 | 7 O |
| 13 | Casey Dawson | Verenigde Staten | 6.21,63 | + 14,35 | 6 I |
| 14 | Kristian Gamme Ulekleiv | Noorwegen | 6.22,91 | + 15,63 | 5 I |
| 15 | Marcel Bosker | Nederland | 6.23,87 | + 16,59 | 1 I |
| 16 | Andrea Giovannini | Italië | 6.24,31 | + 17,03 | 4 O |
| 17 | Wu Yu | China | 6.25,24 | + 17,96 | 6 O |
| 18 | Riku Tsuchiya | Japan | 6.28,27 | + 20,99 | 5 O |
| 19 | Livio Wenger | Zwitserland | 6.32,54 | + 25,26 | 4 I |
| 20 | Jordan Belchos | Canada | 6.36,60 | + 29,32 | 1 O |
| I = binnenbaan | O = buitenbaan |

## IJs- en klimaatcondities

| | Start | Dweil | Eind |
| Tijd | 13:41 | 14:32 | 15:10 |
| Luchttemperatuur | 17,3°C | 17,7°C | 17,7°C |
| IJstemperatuur | -8,1°C | -8,2°C | -8,2°C |
| Luchtvochtigheid | 33,0% | 32,0% | 32,0% |
* (en) Events: ISU World Speed Skating Single Distances Championships, 5000m Men, Results. ISU Speed Skating Results (15 februari 2024).
* (en) ISU World Speed Skating Single Distances Championships, Results 5000m Men (pdf). ISU Speed Skating Results (15 februari 2024).
* ↑ Update WK Afstanden - DAG 1: Irene Schouten en Patrick Roest bevestigen hun klasse: GOUD! 5km mannen: Patrick Roest rekent zich keurig naar 2e wereldtitel. Schaatsen.nl (15 februari 2024).
* ↑ Roest maakt indruk met vlakke vijf kilometer en verovert tweede wereldtitel op rij. NOS.nl (15 februari 2024).
* ↑ Bart Swings opent zijn WK met een 8e plaats. Sporza.be (15 februari 2024).
1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2003 · 2004 · 2005 · 2007 · 2008 · 2009 · 2011 · 2012 · 2013 · 2015 · 2016 · 2017 · 2019 · 2020 · 2021 · 2023 · 2024