OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Watervalmos

Watervalmos (Rhynchostegium riparioides) is een soort uit het geslacht Rhynchostegium.

## Determinatie

De soort vormt donkergroene tot zwarte matten. De stengel kan tot 10 cm lang worden en is spaarzaam vertakt. De bladeren hebben een min of meer holle vorm en zijn breed eirond tot eirond-langwerpig.

## Ecologie

Watervalmos komt voor op harde substraten die continu vochtig tot nat zijn door vooral basenrijk spatwater. De soort wordt vaak aangetroffen op oeverbeschoeiingen van steen en hout en ook in en langs watervallen, fonteinen en beken.

### Syntaxonomie

Watervalmos staat te boek als transgrediërende kensoort voor de naar haar vernoemde watervalmos-associatie (Rhynchostegietum riparioidis).
# Michiel Fransen

Michiel Fransen (29 oktober 2002) is een Belgisch volleyballer.

## Levensloop

Fransen werd op 11-jarige leeftijd actief in het volleybal bij VC Merksplas en diens opvolger Volley Noorderkempen. Vervolgens ging hij naar de Topsportschool Vilvoorde. In 2020 debuteerde hij in de Liga A bij Tectum Achel.
Daarnaast is hij actief bij het Belgisch volleybalteam. Met de Red Dragons nam hij onder meer deel aan het Europees kampioenschap van 2023.
* Fiche Michiel Fransen, Volleybox
* ↑ (en) Fiche Michiel Fransen, Volley Vlaanderen. Gearchiveerd op 14 juli 2024.
* ↑ “Ik wil minstens even goed worden als mijn papa”, Het Nieuwsblad, 29 april 2020. Gearchiveerd op 10 oktober 2023.
* ↑ WELLENS Koen, Michiel Fransen (Achel) maakte in Roeselare zijn debuut in de Liga A: “Geen zenuwen, ook al stonden er toppers aan de andere kant van het net”, Het Laatste Nieuws, 23 november 2020. Gearchiveerd op 10 oktober 2023.
# Struiksectorspin

De struiksectorspin (Zygiella atrica) is een spinnensoort uit de familie van de Phonognathidae en de typesoort van het geslacht Zygiella. De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Eucharia atrica, in 1845 gepubliceerd door Carl Ludwig Koch.
De vrouwtjes bereiken een lengte van 6 tot 6,5 mm. De lengte van de mannetjes varieert tussen de 3,5 en 5 mm. De struiksectorspin is inheems in Europa en Rusland en een exoot in de Verenigde Staten en Canada. De spin bevindt zich meestal in bossen en tuinen.
* ↑ Nederlandse soortenregister
* ↑ Soortnaam op Arabel
* ↑ Koch, C. L. (1845). Die Arachniden. Nürnberg, Zwolfter Band, pp. 1-166.
# Zygiella carpenteri

Zygiella carpenteri is een spinnensoort uit de familie van de Phonognathidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1951 gepubliceerd door Allan Frost Archer.
# Michiel Hermans

Michiel Hermans (2 oktober 1986) is een Zeeuws-Vlaamse golfprofessional uit Sint Jansteen. Hij heeft een Nederlandse vader en een Belgische moeder, en zelf beide nationaliteiten. Hij speelt golf voor België.
In Axel begon de zesjarige Michiel golfballen te slaan op de Golfvereniging De Woeste Kop, die toen nog maar negen holes had. Later werden Roger en Carla Hermans en hun zoontje lid van de Ternesse Golf & Country Club in Wommelgem, waar een achttien holesbaan was.
Toen Michiel twaalf jaar was kwam hij in de Belgische jeugdselectie. Vier jaar later stopte hij met golf, hij vond het geen ontspanning meer, maar inspanning, en had het plezier verloren. Hij maakte zijn school af en ging op een makelaarskantoor werken. Die onderbreking duurde niet lang. Een jaar later ging hij een rondje met zijn ouders spelen, en de vonk sloeg over. Hij begon hard te trainen en kwam al gauw in de nationale top-10.
Samen met Nicolas Colsaerts volgde hij in 2009 zes maanden lang een stage in Brisbane. Ook ging hij twee maanden trainen bij Ben Fouchee in Zuid-Afrika.

## Professional

Zijn eerste prof-toernooi was het Omnium van 2010 waar hij als derde eindigde. Hij ging in Paarl samenwonen met zijn Zuid-Afrikaanse vriendin Leigh Friggens en werd lid van de Paarl Golfclub. Hij speelde toernooien in België en in Zuid-Afrika en eindigde vijf keer in de top-10. Bij het Boschenmeer Open Championship verloor hij de play-off.
In 2011 speelde hij ook op de EPD Tour, maar had daar weinig succes. Eind 2011 probeerde hij zich via de Tourschool in Bogogno te kwalificeren voor de Europese PGA Tour of de Europese Challenge Tour. Dat lukte niet, hij speelde dat jaar op de Sunshine Tour.
In 2012 ging hij weer naar de Tourschool.
# Phonognatha graeffei

Phonognatha graeffei is een spinnensoort uit de familie van de Phonognathidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1865 als Epeira graeffii gepubliceerd door Eugen von Keyserling.
# Triisodon

Triisodon is een geslacht van uitgestorven carnivore hoefdierachtigen en dit dier leefde tijdens het Vroeg-Paleoceen in Noord-Amerika. Triisodon is de naamgever van de familie Triisodontidae.

## Fossiele vondsten

Fossielen van Triisodon zijn gevonden in de Nacimiento-formatie in het San Juan-bekken in de Amerikaanse staat New Mexico. De vondsten dateren uit het begin en het midden van de North American Land Mammal Age Torrejonian. Er zijn in de jaren tachtig van de negentiende eeuw door Edward Drinker Cope twee soorten beschreven, T. quivirensis en T. crassicuspis. Van T. crassicuspis werd in 2015 een gedeeltelijke schedel met grote delen van het gebit en delen van het opperarmbeen, spaakbeen en ellepijp gevonden.

## Kenmerken

Triisodon was een van de grootste zoogdieren tijdens het Vroeg-Paleoceen in Noord-Amerika. Het was een krachtig gebouwd dier met een grote kop. T. quivirensis had met een gewicht van meer dan negentig kilogram het formaat van een kleine zwarte beer. T. crassicuspis was kleiner en deze soort had met een geschat gewicht van 32 tot 44 kg het formaat van een grijze wolf of gestreepte hyena. Triisodon had krachtige kaken en het gebit had meer dan bij de andere triisodonten aanpassingen voor een carnivoor dieet met grote hoektanden met scheurvlakken, maar de kiezen waren niet gereducereerd en er waren geen scheurtanden zoals bij hypercarnivoren. De poten waren kort met robuuste, gespierde voorpoten die enigszins aangepast waren om te graven.
* ↑ Genera and species of Paleocene mammals. MA Jehle. Paleocene-mammals.de.
* ↑ A new specimen of Triisodon crassicuspis (Cope, 1882) provides insight on triisodontid taxonomy and phylogeny. T Williamson, S Brusatte & S Shelley. Conference of the New Mexico Geological Society (2016).
* ↑ Resolving the higher-level phylogenetic relationships of "Triisodontidae" ('Condylarthra') within Placentalia. S Shelley, T Williamson & S Brusatte. Conference of the Society of Vertebrate Paleontology (2015).
* ↑ The osteology of Triisodon crassicuspis (Cope, 1882): New insights into the enigmatic “archaic” placental mammal group “Triisodontidae”. WJ Toosey, TE Williamson, SL Shelley & SL Brusatte. PloS one (2024).
# Michiel Meyer Cohen

Miechel "Michiel" Meyer Cohen (Goes, 12 november 1877 - Den Haag, 17 oktober 1968) was een Nederlandse reserve luitenant der cavalerie van het Nederlands-Indisch leger, ridder in de Militaire Willems-Orde vierde klasse, drager van het Bronzen Kruis, de Verzetsster Oost-Azië 1942-1945, het Lombokkruis en het Ereteken voor Belangrijke Krijgsbedrijven met Eervolle Vermelding.

## Loopbaan

Reeds op 8 september 1897 had Cohen een eervolle vermelding gekregen gedurende de Lombok-expeditie voor een actie bij de aanval op de sterkte Dassan Datoe Menek.

### Militaire Willemsorde

Op 14 november 1899, vlak bij kampong Batëe te Atjeh, redde dan korporaal Cohen het leven van wachtmeester Verbeek. Op een gezamenlijke verkenningstocht was Verbeek van zijn paard gevallen en achtergebleven. Met gevaar voor eigen leven en tegen de waarschuwingen van zijn medesoldaten in, keerde Cohen met zijn paard terug en haalde Verbeek op, die gewond was aan arm en been. Cohen wist daarbij een aanval van drie Atjehers af te slaan door er twee neer te schieten. Cohen hees de wachtmeester op zijn paard en leidde het dier te voet weg onder geweervuur van Atjehers waarbij het paard geraakt werd. Cohen keerde opnieuw terug toen hij ontdekte dat hij zijn karabijn vergeten was. Verbeek werd daarbij geraakt door vijandelijk vuur, maar overleefde.
Cohen werd op voordracht van zijn commandant, ritmeester der cavalerie Van Exter, voor zijn gedrag bij Koninklijk Besluit van 13 juli 1900 benoemd tot Ridder der Militaire Willemsorde, 4e Klasse. De onderscheiding werd hem te Salatiga op Java op 13 juli 1900 uitgereikt.

### Tweede Wereldoorlog, Celebes

In 1942 verwisselde Cohen zijn burgerpak wederom voor het uniform. Als eerste luitenant nam hij als 64-jarige dienst in het leger toen de oorlog tegen Japan uitbrak. Hij kreeg het commando over een munitiedepot op Celebes en wederom zou hij voor zijn activiteiten daar – het onder zeer moeilijke omstandigheden leiden van een munitietransport – een onderscheiding krijgen; het Bronzen Kruis.

### Kamp Makassar

Ten slotte kreeg hij nog een vierde vermeldenswaardige onderscheiding; de Verzetsster Oost-Azië 1942-1945. Deze werd hem toegekend wegens zijn moedig en voorbeeldig gedrag in een jappenkamp gedurende zijn Japanse krijgsgevangenschap. Cohen zat gevangen te Makassar in het Kamp Makassar waar kolonel Marinus Vooren en luitenant-kolonel Alexander Leonard Gortmans, alias Jan Oorlog, de kampleiding hadden over alle geallieerde krijgsgevangenen.

### Huldiging te Den Haag

Op 13 juli 1960 werd Cohen, dan woonachtig in een bejaardencentrum aan de Haagse Twickelstraat, op 83-jarige leeftijd in zijn woonplaats gehuldigd in de oude cavaleriekazerne, waar hij indertijd als wachtmeester had gediend. Het was toen precies 60 jaar geleden dat Cohen zijn Willemsorde verwierf.
* M. Meyer Cohen op latere leeftijd
* de Verzetsster Oost-Azië 1942-1945
# Michiel Richards

Michiel Richards (San Francisco) is een Nederlands scenarioschrijver en schrijver van boeken.
Richards volgde het Montessori Lyceum in Amsterdam. Na het behalen van zijn diploma volgde hij de studie Film en Televisiewetenschap. Aan het NFTVA studeerde hij in 1997 af voor scenarioschrijven. In 1998 begon hij met het schrijven van de Duitse ziekenhuisserie Stadtklinik, gebaseerd op Medisch Centrum West. Zijn eerste Nederlandse serie was de komedie SamSam op Yorin. Later schreef hij enkele afleveringen van De Wet volgens Milo, Grijpstra & De Gier en Parels & Zwijnen.
Tot en met 2009 hield Richards zich vooral bezig met het schrijven voor soaps, onder andere Onderweg naar Morgen en Het Glazen Huis. Ook schreef hij een tijdje mee aan Goede tijden, slechte tijden. Hierna volgden scenario's voor verschillende scripted-reality series, zoals Beschuldigd, Achter gesloten deuren (televisieserie) en Brugklas (televisieserie). De laatste jaren legt Richards zich, naast commerciële schrijfklussen, toe op het schrijven van verhalen en boeken. Er zijn verschillende titels van hem verschenen.
# Lauricius hooki

Lauricius hooki is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Tengellidae.
Het dier behoort tot het geslacht Lauricius. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Willis J. Gertsch.
# Martine van Os

Martine van Os van den Abeelen (Den Haag, 3 april 1957) is een Nederlands presentatrice en actrice. Ze is de dochter van de journalist en presentator Joop van Os en Phili Viehoff.

## Loopbaan

Van Os presenteerde bij BVN het programma Van Huis Uit en begin 2006 het programma Appeltje voor de Dorst van Omroep MAX. Dit is een programma over allerlei geldzaken waarin zij vergeten pensioenen uitreikte. Eerder was zij bij de KRO te zien in het programma Lieve Martine en het programma Graag Gedaan over vrijwilligerswerk. Van Os spreekt ook tekenfilms in en werkt mee aan uiteenlopende videofilms, bijvoorbeeld voor het Voedingscentrum.
Ze was van 1987 tot 1990 te zien op tv als juffrouw Dücker in de serie Familie Oudenrijn (later Dücker en Oudenrijn). Van Os had ook haar eigen televisieprogramma: Lieve Martine. Ook presenteerde ze de kinderserie Kijk, de bijbel. Van november 2006 tot en met maart 2007 nam ze tijdelijk het programma Max en Catherine over van Catherine Keyl onder de naam Max en Martine. Vanaf september 2008 presenteert zij met Sybrand Niessen voor MAX het televisieprogramma Tijd voor Max. In 2009 presenteert zij de quiz Stop de tijd. Sinds jaar en dag speelt Van Os in de sinterklaasfilms van regisseur Martijn van Nellestijn.
We zijn er bijna!, een reisprogramma waarin senioren er met de caravan op uit trekken, wordt ook door haar gepresenteerd.
In 2022 was Van Os te zien als drag in het televisieprogramma Make Up Your Mind.
In 2024 werd zij geportretteerd in Sterren op het Doek.
Van Os is getrouwd met kunstenaar en oud-televisieprogrammamaker Wouter Stips. Ze hebben samen twee kinderen.

## Presentaties

* Groen en Grondig (TROS)
* Binnenlandse zaken
* KRO's Country Club (KRO)
* Lieve Martine (KRO)
* Van huis uit (BVN-TV)
* Graag gedaan (KRO)
* Appeltje voor de dorst (Omroep MAX)
* Wekker wakker (Omroep MAX) op Radio 5.
* Max en Martine (Omroep MAX)
* Tijd voor MAX (Omroep MAX)
* Stop de tijd (Omroep MAX)
* We zijn er Bijna! (Omroep MAX)
* Nooit meer alleen (Omroep MAX)

## (Gast)rollen

* Zeg 'ns Aaa, 1986, seizoen 6, afl. 78, Zuster Schaafsma
* Medisch Centrum West, 1988, seizoen 1, afl. 12, Hannie
* Ik ben je moeder niet, Margreet Halleveen
* Honneponnetje
* Familie Oudenrijn
* Sinterklaas en het Geheim van de Robijn, 2004, moeder van Probleem Piet
* Sinterklaas en het Uur van de Waarheid, 2006
* Sinterklaas en het Geheim van het Grote Boek, 2008
* Sinterklaas en de Verdwenen Pakjesboot, 2009
* Sinterklaas en het Pakjes Mysterie, 2010
* Sinterklaas en het Raadsel van 5 December, 2011
* Make Up Your Mind, 2022
* Sinterklaasjournaal, 2023
* Scrooge Live, 2023, Geest van het Verleden
* ↑ Tv-uitzending "De geknipte gast", 20 oktober 2020
* ↑ Het huwelijksgeheim van Martine van Os. Story (29 juli 2018). Gearchiveerd op 27 mei 2022.
# Titiotus fresno

Titiotus fresno is een spinnensoort uit de familie Tengellidae. De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Titiotus tulare

Titiotus tulare is een spinnensoort uit de familie Tengellidae. De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Wapen van Noorderzijlvest

Het wapen van Noorderzijlvest werd op 15 augustus 1998 per Koninklijk Besluit aan het Nederlandse waterschap Noorderzijlvest toegekend. Het wapen is gebaseerd op de wapens van Winsumer- en Schaphalsterzijlvest en Hunsingo. Het eerste is het oudste waterschap van Groningen en vormde de basis voor meerdere waterschappen in de regio. Ook in de vlag van Noorderzijlvest komen de symbolen uit het wapen terug.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Doorsneden door een golvende dwarsbalk, golvend doorsneden van sinopel en zilver; I in zilver twee klaverbladvormig ingeschulpte harten van keel; II in sinopel een lelie van zilver. Het schild gedekt met een gouden kroon van vijf bladeren en gehouden door twee leeuwen van goud, getongd en genageld van keel.
Het wapen is golvend doorsneden, in het midden een golvende dwarsbalk onder van zilver en boven van groen. Het schildhoofd is zilver met daarop twee rode harten met in de bovenzijde een klaverbladvormige uitsnede. De schildvoet is groen met daarop een zilveren Franse lelie. Aan weerszijden van het schild een schildhouder in de vorm van een gouden leeuw met rode tong en nagels.

## Symboliek

De wapenstukken hebben de volgende symbolische betekenissen:
* Harten, de harten kunnen ook gezien worden als pompeblêd, in dat geval staan zij voor de reinheid van het water en voor de Ommelanden. De ingesneden klavers staan symbool voor de landbouw in het gebied. De pompeblêden komen uit het wapen van Ommelanderzeedijk;
* Lelie, de lelie staat symbool voor Maria. De lelie verwijst tevens naar het klooster Mariënkamp dat van groot belang is geweest in de omgeving van Assen;
* Schildhouders, deze stonden in het oorspronkelijke en door de Hoge Raad van Adel afgekeurde ontwerp van het wapen van de Winsumer- en Schaephalster Zijlvest (de Hoge Raad van Adel vond in 1819 het waterschap te klein voor dergelijke versieringen) en in de wapens van de beide provincies Groningen en Drenthe.

## Vergelijkbare wapens

* Het wapen van Drenthe
* Het wapen van Groningen
* Het wapen van het Winsumer- en Schaphalsterzijlvest
* Het wapen van Winsum
* Het wapen van Hunsingo
* Het wapen van Adorp
* Het wapen van Aduarder-Zijlvest
# Michiel de Sterke

Michiel de Sterke (circa 1951) is een Nederlands violist in ruste.
Hij groeide op in een gezin waarvan moeder Jetty van Staveren hoofddocent piano was aan het Hilversums Conservatorium, en vader Willem Harold de Sterke solo-cellist in het Radio Kamer Filharmonie en Radio Filharmonisch Orkest. Violiste Marjolein de Sterke is zijn zus.

## Musicus

Vanaf zijn zevende jaar kreeg hij vioolles van Oswald Kuhn, ook de latere leraar van zijn zuster. Al tijdens zijn middelbare school (Gemeentelijk Gymnasium (Hilversum)) koos hij voor de muziek. Hij startte een studie bij Theo Olof aan het Haags Conservatorium. Hij nam ook meteen zitting in het Omroeporkest. Een andere bijdrage in zijn loopbaan kwam van Joseph Calvet in Nice. Toen kwam zijn militaire dienstplicht, die hij doorbracht aan het Hilversums Studiecentrum voor Militair Leiderschap, een studie die tot niets leidde.
Vervolgens nam hij les bij Isidor Lateiner en nam zitting in het Noordhollands Philharmonisch Orkest, niet alleen als violist, maar ook als tweede concertmeester. In 1974 solliciteerde hij naar dezelfde functie bij het Frysk Orkest; bij zijn proefspel werd hij begeleid door zijn echtgenote Kathy de Graaf, een pianiste opgeleid door onder meer Daisy Guth. Hij werd verkozen en verhuisde van Bloemendaal naar Goutum en nam wederom les, nu bij Herman Krebbers. Hij bleef langdurig bij het Frysk orkest en maakte de fusie mee met het Noordelijk Filharmonisch Orkest (NFO) tot het Noord Nederlands Orkest, alwaar hij ook concertmeester werd. Hij bleef daar violist spelen tot in de jaren tien van de 21e eeuw. Hij bleef nog lange tijd in Goutum wonen, maar verhuisde rond 2003 naar Paterswolde.

## Alternatieve loopbanen

In 1980 startte De Sterke een opleiding binnen de psychologie; een studie in Amsterdam, afgerond in 1983 leidde tot een praktijk als hypnotherapeut vanuit Goutum. In zijn laatste jaren bij het orkest stapte De Sterke de politiek in voor 50PLUS, waarvoor hij zitting nam in het bestuur van Waterschap Noorderzijlvest. die partij liet hij in 2021 los ten faveure van Betaalbaar Water.
* Redactie, FO voorlopig eindstation voor Michiel de Sterke (opleiding etc.; hij was in 1968 17 jaar). Leeuwarder Courant (11 december 1974). Geraadpleegd op 24 mei 2024 – via Delpher.
* Aukje Mulder, Psychosomatische klacht kan met hypnose worden behandeld (hypnotherapie). Leeuwarder Courant (14 september 1985). Geraadpleegd op 24 mei 2024 – via Delpher.
* Redactie, NNO kan uitgroeien tot een van de beste symfonieorkesten. Leeuwarder Courant (18 januari 1990). Geraadpleegd op 24 mei 2024 – via Delpher.
* ↑ Daisy Grace Guth (1921-2016) was in haar jonge jaren wonderkind op de piano, trouwde in 1959 met diplomaat Lucien Gerard van Hoorn. Ze was in de jaren 30 en 50 in Nederland en bracht het als jongeling tot een soloconcert bij het Residentie Orkest in het Kurhaus. Na haar huwelijk verdween ze in de vergetelheid, zie Redactie, Avondconcert. De Avondpost (6 augustus 1934). Geraadpleegd op 28 mei 2024 – via Delpher.
* ↑ Michiel de Sterke voor 50Plus (geraadpleegd 24 mei 2024)
* ↑ Overstap naar Betaalbaar Water (geraadpleegd 24 mei 2024). Gearchiveerd op 24 mei 2024.
# Michiel ten Hove

Michiel ten Hove ('s-Gravenhage, 24 februari 1640 - aldaar, 24 maart 1689) was een waarnemend raadpensionaris van Holland en West-Friesland in 1688 en 1689, overleed vóór de Staten tot de definitieve benoeming van een raadpensionaris hadden kunnen overgaan. Hij trouwde met Elisabeth van Bebber (1643-1704), weduwe van de rijke koopman Jehan Diercquens uit Middelburg. Ten Hove bleef kinderloos.
Hij was sinds 1664 een advocaat van de West-Indische Compagnie en was vanaf 1672 pensionaris van de stad Haarlem. Hij was een zoon van Nicolaas ten Hove en Cornelia Fagel, en was een neef van Gaspar Fagel, die hem voorging als raadpensionaris en stierf in 1688.
# Hij is een Zij

Hij is een Zij is een Nederlands televisieprogramma van de Nederlandse Publieke Omroep KRO-NCRV dat uitgezonden wordt op NPO 3. De presentatie van de eerste twee seizoen was in handen van Arie Boomsma, sinds seizoen drie is hij vervangen door Jan Kooijman. Het programma wordt geproduceerd door Skyhigh TV. Vanaf 18 oktober 2022 keerde het programma terug onder de nieuwe naam Hij, Zij, Hen.

## Achtergrond

In het programma volgt de presentator een groep transgender personen die een medische en/of sociale transitie doorlopen. De kandidaten krijgen de kans om hun verhaal te vertellen en waar ze tijdens het proces tegen aan zijn gelopen. Vanaf het tweede seizoen konden kijkers vragen insturen, deze worden door de deelnemers en soms door een aantal gastsprekers beantwoord in de afleveringen.
Tijdens de eerste twee seizoenen waren uitsluitend jongere deelnemers gevolgd en hun verhaal aangehoord die in transitie zijn van man naar vrouw of van vrouw naar man. Vanaf het derde seizoen is er meer diversiteit en worden er ook verhalen verteld over mensen die op een oudere leeftijd pas in transitie gingen, mensen die zich niet identificeren als man of vrouw en over zwangerschap bij een transman.
De laatste aflevering van het vierde seizoen sloot af met een speciale aflevering waarbij presentator Jan Kooijman met een van de deelnemers van dat seizoen mee ging naar een kliniek in België met het bijbehorende Transgenderhotel. Hierin werden ook andere transgender personen geïnterviewd die in dit hotel verblijven.

## Jongeren

Vijf jongeren zijn meerdere seizoenen te zien geweest, te weten:
* Jongere
* Bo
* Martin
* Eveline
* Loena
* Elise
# Michiel van der Kuip

Michiel Willem Iman van der Kuip (Vijfhuizen, 5 januari 1970) is een voormalig Nederlands volleybaler en beachvolleyballer die later als trainer aan de slag ging. Als beachvolleyballer werd hij in 1995 met Marko Klok Europees kampioen.

## Carrière

Van der Kuip begon zijn sportcarrière in de zaal. Hij speelde zeventien jaar in de eredivisie bij onder meer Martinus in Amstelveen, ZVH in Zevenhuizen en Omniworld in Almere totdat hij in 2003 stopte. Daarnaast was hij van 1995 tot en met 1997 actief als beachvolleyballer. Met Marko Klok won hij in augustus 1995 de Europese titel in Saint-Quay-Portrieux ten koste van de Tsjechen Milan Džavoronok en Václav Fikar. Ondanks deze prestatie werden ze door NOC*NSF niet geselecteerd voor de Olympische Spelen in Atlanta waar beachvolleybal voor het eerst op het programma stond. Daarnaast namen ze in totaal deel aan vijf toernooien in de World Tour waar ze niet verder kwamen dan twee vijf-en-twintigste plaatsen op Tenerife en in Berlijn. In 1997 beëindigde het duo hun samenwerking en daarmee ook hun beachvolleybalcarrière.
Na zijn sportieve carrière ging Van der Kuip aan de slag als trainer. Van 2007 tot en met 2012 was hij onderdeel van het coachingsteam van de Nederlandse beachvolleybalmannen. In die hoedanigheid begeleidde hij Reinder Nummerdor en Richard Schuil bij twee opeenvolgende Olympische Spelen in 2008 en 2012 – waarvan de laatste als bondscoach – en naar drie opeenvolgende Europese titels tussen 2008 en 2010. Vervolgens werkte Van der Kuip een aantal jaar voor zichzelf, waarna hij in 2017 werd aangesteld als bondscoach van België. Hij begeleidde daar onder meer het duo Dries Koekelkoren en Tom van Walle. In oktober 2021 werd hij opnieuw bondscoach van de Nederlandse beachvolleybalmannen.

## Palmares
### Kampioenschappen

* 1995: 1 EK