OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Iepenbuisjeszwam

De iepenbuisjeszwam (Rigidoporus ulmarius) is een schimmel uit de familie Meripilaceae. Deze necrofiele parasiet komt voor op stammen van oude loofbomen. Hij is bekend van iep, plataan en er zijn enkele meldingen bekend van paardenkastanje. Hij veroorzaakt witrot in de basis en het wortelstelsel van de boom.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De meerjarige vruchtlichamen zijn knobbelig, wit, hard en vereisen een behoorlijke hoeveelheid kracht om te breken. Oudere lichamen kunnen bedekt zijn met groene algen, of gedeeltelijk bedekt met vegetatie en bladeren, waardoor ze moeilijk te zien zijn. De buisjes zijn 1-5 mm lang in elke laag, roze tot oranje als ze jong zijn, bruin wordend met de leeftijd, elke laag gescheiden door een dunne contrasterende band van wit vlees. Poriën 5-8 per millimeter, rood-oranje vervagend tot klei-roze of vaal met de leeftijd. De sporenprint is wit/crème.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn lichtgeel, bolvormig, 6-7,5 μm in diameter. Deze zwam heeft een monomitisch hyfensysteem. De generatieve hyfen hebben geen gespen.

## Vergelijkbare soorten

De iepenbuisjeszwam lijkt sterk op de essenzwam.
De essenzwam:
* heeft iets grovere poriën
* groeit vaak groepsgewijs rond de stamvoet
* groeit zelden hoog tegen de stam
* de hoed is vaak geel in de zomer en kan in de winter donkerder worden, soms bijna zwart.

## Verspreiding

De iepenbuisjeszwam komt voor Europa, Amerika (Noord,Midden,Zuid), Afrika, Azië en Australië. In Nederland komt de iepenbuisjeszwam zeer zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'gevoelig'.

## Foto's

* Taartpunt afgesneden
* Onderzijde
* Bovenzijde met algen
* poriënlaag
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 3 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ Bomenbieb.nl
* ↑ (en) GBIF

### Externe links

* Microscopische tekeningen
* Maandjournaal Paddenstoelen / Nummer 40 / 1 oktober 2024
# Guido Winterberg

Guido Winterberg (Sursee, 19 oktober 1962) is een Zwitsers voormalig wielrenner die tussen 1985 en 1992 als beroepsrenner actief was.

## Belangrijkste overwinningen

* 1984
** Eindklassement GP Wilhelm Tell
*** 1e, 3e, 4e en 6e etappe
* 1985
** GP Brissago
** 2e etappe Ronde van Zwitserland
** Eindklassement Circuit Franco-Belge
** 4e etappe Ronde van de Toekomst (ploegentijdrit)
* 1986
** 8e etappe Ronde van Zwitserland
** 4e etappe Catalaanse Wielerweek (tijdrit)
** 2e etappe A GP Wilhelm Tell
* 1987
** Eindklassement GP Wilhelm Tell
* 1988
** Ronde van Wartenberg
* 1990
** Eindklassement en 2e etappe Ronde van Calabrië

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Lombardije |
| 1987 | 78e | |
| 1989 | 115e | 16e |
| 1990 | | 53e |
| 1991 | | 94e |

## Externe link

* (en) Profiel van Guido Winterberg op ProCyclingStats
* Profiel van Guido Winterberg op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Guido Winterberg op Firstcycling.com
* Profiel van Guido Winterberg op De wielersite
Wielerploegen van Guido Winterberg
Andersen · Arnaud · Bauer · Bérard · Bernard · Cornillet · Eriksen · Gomez · Hinault · Jourdan · Leleu · LeMond · Rault · Rüttimann · Salomon · Vallet · Vigneron · Winterberg · Wiss
Andersen · Bauer · Bérard · Bernard · Chevallier · Dubois · Eriksen · Garnier · Hafliger · Hampsten · Hinault · Jourdan · Knickman · Kuum · Leleu · LeMond · Rault · Rogers · Rüttimann · Salomon · Vigneron · Winterberg · Wiss (tot 31/03)
Andersen · Barteau · Bauer · Bérard · Bernard · Chevallier · Dubois · Gaigne · D. Garde · J-C. Garde · Garnier · Hafliger · Imboden · Jourdan · Kappes · Knickman · Kuum · Lammerts · Leblanc · Leclercq · Leleu · LeMond · Richard · Rüttimann · Winterberg
# Chalcibotys alboreniformis

Chalcibotys alboreniformis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Koen Maes in een publicatie uit 2024.

## Etymologie

De naam verwijst naar de witte (Latijn: albo-), nier- (Latijn: ren), vormige (Latijn: formis) vlek bij de costa en op de antemediane lijn van de voorvleugel.

## Verspreiding

De soort komt voor in Kameroen.
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 30-11-2024.
* 1 2 3 Maes, K. V. N. 2024a: Studies on Crambidae V: Chalcibotys, a new genus of Spilomelinae from Africa (Lepidoptera: Pyraloidea: Crambidae: Spilomelinae). Metamorphosis, Knysna, South Africa 35: 105–108.
# Michel Penha

Michael (Michel) Penha (Amsterdam, 14 december 1888 – Los Angeles, 10 februari 1982) was een Amerikaans cellist van Nederlandse komaf.
Hij was zoon van diamantsnijder Moses/Maurice Penha en Susette Hollander en het gezin woonde enige tijd op Sarphatistraat 111 te Amsterdam. Zus Elly Penha was pianiste. Hij trouwde in december 1917 in Kosciusko County met de Britse Alice Harvey.
Hij was leerling aan het Conservatorium van de Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst te Amsterdam en kreeg les van Isaäc Mossel, de Duitse cellist Hugo Becker in Frankfurt am Main en Franse cellist J. Salmon te Parijs. Een eerste eindgetuigschrift volgde in 1905.
In oktober 1907 zou hij als kamermusicus musiceren in de Kleine zaal van het Concertgebouw met de Deense zangeres Theodoro Salicath en de Franse pianiste Angelique Collard. Hij werd echter vervangen door Max Oróbio de Castro. Wel trok hij later met Collard het land in.
Hij trok vervolgens Europa in, maar ook Noord en Zuid-Amerika. In oktober 1909 werd melding gemaakt, dat hij zich had aangesloten bij het symfonieorkest in Nice. Of dit daadwerkelijk gebeurd is, is onbekend.
In 1909 vertrok hij naar de Verenigde Staten en belandde in New York. Hij maakte er deel uit van het pianotrio rond Carl Tollefsen, later had hij er zijn eigen trio.
Hij werd cellist bij het Philadelphia Orchestra (1920-1925) en was er ook docent aan het conservatorium van Leopold Stokowski. Aansluitend werd hij solocellist van de San Francisco Symphony Orchestra (1925-1926). Samen met altviolist Romain Verney uit Philadelphia maakte hij deel uit van diverse kamermuziekensembles en strijkkwartetten (California String Quartet, Abas String Quartet, San Francisco String Quartet etc.) Hij woonde enige tijd in Portland (Oregon) en musiceerde van daaruit; hij vestigde zich in Los Angeles, zou daar volgens Robijns/Zijlstra ook enige tijd docent zijn geweest aan het conservatorium en betrokken zijn geweest bij de Bach-Society in Pasadena (Californië). Hij was daar tevens studiomuzikant bij Metro-Goldwyn-Mayer.
Zijn spel is vastgelegd door enkele (historische) plaatopnamen.
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 553
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 8, pagina 57 vermeldt 12 december als geboortedatum en emigratiejaar 1916
* The New York Times, Recital 24 april 1920 in New York
* Stokowski.org met overzicht musici van het Philadelphia Orchestra
* ↑ Getuigschriften. Het Vaderland (30 juni 1905). Geraadpleegd op 29 september 2021 – via Delpher.nl.
* ↑ Advertentie voor concert. De Telegraaf (16 oktober 1907). Geraadpleegd op 29 september 2021 – via Delpher.nl.
* ↑ Michel Penha. Algemeen Handelsblad (29 oktober 1909). Geraadpleegd op 29 september 2021 – via Delpher.nl.
* ↑ Michel Penha op Discogs. Gearchiveerd op 7 oktober 2024.
# Kiki Dee

Kiki Dee, pseudoniem van Pauline Matthews (Bradford, 6 maart 1947), is een Engelse zangeres.
In de late jaren zestig werd ze bekend als blanke soulzangeres. Ze was de eerste blanke Britse zangeres die bij het soul label Motown onder contract kwam. Vanaf 1973 was ze de protegee van Elton John. In die periode scoorde ze haar bekendste hits: "I've got the music in me" (1974), het duet "Don't go breaking my heart" (1976) met Elton John en "Star" (1981).
Vanaf 1984 richtte ze zich tevens op het acteren in (West End-)musicals.
Vanaf medio jaren negentig vormt ze een duo met Carmelo Luggeri, met wie ze voornamelijk in het Britse schnabbelcircuit optreedt.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Amoureuse | 1974 | 05-01-1974 | tip11 | - | |
| I've got the music in me | 1974 | 28-09-1974 | 8 | 9 | als The Kiki Dee Band / #9 in de Single Top 100 |
| How glad I am | 1975 | 03-05-1975 | 19 | 6 | als The Kiki Dee Band / #16 in de Single Top 100 |
| Once a fool | 1976 | 14-02-1976 | tip22 | - | |
| Don't go breaking my heart | 1976 | 31-07-1976 | 2 | 10 | met Elton John / #3 in de Single Top 100 / Alarmschijf |
| Stay with me baby | 1979 | 13-01-1979 | tip11 | - | #47 in de Single Top 100 |
| Star | 1981 | 04-04-1981 | tip2 | - | #44 in de Single Top 100 |
| Another day comes (another day goes) | 1986 | 22-02-1986 | tip11 | - | |
| True love | 1993 | 20-11-1993 | 11 | 8 | met Elton John / #12 in de Single Top 100 / Alarmschijf |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummers met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11-'18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Don't Go Breaking My Heart (met Elton John) | 931 | 1064 | 1106 | 1568 | 1702 | 1415 | 1851 | 1695 | 1763 | 1642 | 1944 | 1967 | - | 1204 | 1271 | 1072 | 1184 | 1146 | 1549 |
| I've got the music in me | 1562 | 1381 | 1778 | 1032 | 1539 | 1488 | 1836 | 1912 | 1831 | 1681 | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering van een nummer aan.
* (en) The Kiki Dee Archive - kikidee.info
* Bibsys: 4083090
* Biblioteca Nacional de España: XX903159
* Bibliothèque nationale de France: cb13943108q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134356446
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6845 2559
* Library of Congress Control Number: n94106695
* MusicBrainz: ccb4d559-44f9-4927-9cf3-cd1530cc5bcc
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007431440805171
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A006509868
* SNAC: w6544q2v
* Système universitaire de documentation: 252756843
* Virtual International Authority File: 34648199
* WorldCat (via VIAF): 34648199
# Cannibals

Cannibals is een nummer van de Schotse muzikant Mark Knopfler uit 1996. Het is de tweede single van zijn eerste soloalbum Golden Heart.
"Cannibals" heeft veel weg van Knopflers tijd met Dire Straits. Het geluid en de structuur lijkt op dat van van Walk of Life, dat ook door Knopfler geschreven werd. De plaat bereikte een bescheiden 42e positie in Knopflers thuisland het Verenigd Koninkrijk. In het Nederlandse taalgebied bereikte het nummer de hitlijsten niet.

## Tracklijst

* Cd-single
* "Cannibals" - 3:38
* "Tall Order Baby" - 2:53
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Oostenrijk
* ↑ Australië
# Pierre Le Bigaut

Pierre Le Bigaut (17 september 1959) is een Frans voormalig wielrenner.

## Levensloop en carrière

Pierre Le Bigaut werd beroepswielrenner in 1981. In 1982 won hij zijn eerste professionele koers, de laatste editie van de Circuit de l'Indre waar hij won voor Jean-Louis Gauthier. In de Ronde van Frankrijk 1983 won hij twee ritten: de ploegentijdrit met Coop-Mercier en de veertiende etappe. In 1988 won hij de Ronde van de Finistère.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1981 | | opgave |
| 1982 | 59e | |
| 1983 | 32e (2) | |
| 1984 | 44e | |
| 1985 | 92e | |
| 1986 | | |
| Jaar | GP Ouest France‑Plouay |
| 1981 | |
| 1982 | 12e |
| 1983 | 10e |
| 1984 | 12e |
| 1985 | |
| 1986 | 10e |

## Externe link

* (en) Profiel van Pierre Le Bigaut op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Pierre Le Bigaut op Firstcycling.com
* Profiel van Pierre Le Bigaut op De wielersite
Wielerploegen van Pierre Le Bigaut
Andersen · Bittinger · Clère · Friou · Gallopin · Gauthier · Lebaud · Le Bigaut · Levavasseur · Martin · Mathis · Menthéour · Mollet · Neel · Oberson · Revoul · Seznec · Thévenard · Vichot
Andersen · Bertin · Clère · Friou · Gallopin · Gauthier · Goransson · Herety · Le Bigaut · Levavasseur · Martin · Mathis · Menthéour · Michaud · Moreau · Néant · Vichot · Zoetemelk
Andersen · Bazzo · Bertin · Clère · Gauthier · Herety · Jensen · Laurent · Le Bigaut · Martin · Menthéour · Michaud · Moreau · Néant · Rault · Vichot · Zoetemelk
Barrault · Beau · Bondue · Campion · Delaurier · Claveyrolat · Gauthier · Le Bigaut · Menthéour · Roche · Sherwen · J. Simon · R. Simon · Van Den Haute · Vandenbroucke · Vermote
Barteau · Castaing · Chappuis · Claveyrolat · Clerc · Colotti · Gauthier · Grewal · Huger · Kimmage · Le Bigaut · Mas · Mogore · Pedersen · Peillon · Ribeiro · Russenberger · Simon · Vallet · Vermote
Brun · Casado · Cornillet · Demierre (tot 15/06) · Duclos-Lassalle · Gauthier · Glaus · Guérin · Koba · Le Bigaut · Le Flohic · Leproux · Louvel · Louviot · Pensec · Roux · J. Simon · P. Simon · Wojtinek
# The Enemy (Britse punkband)

The Enemy is een Engelse punkband uit Derby die opgericht werd in 1980 en twee albums uitbracht.

## Geschiedenis

The Enemy werd begin 1980 opgericht in een plaatselijke jeugdclub en kende verschillende personeelswissels voordat ze het jaar daarop hun definitieve bezetting kregen met Mark Woodhouse (zang), Steve "Mez" Mellors (gitaar), Steve O'Donnell (basgitaar) en Mark Herrington (drums). Hun eerste optreden was in Woodlands Youth Centre en ze speelden ook in het voorprogramma van Anti Pasti's optreden in Huddersfield. Hun eerste single, "50,000 Dead", brachten ze uit op hun eigen Tin Tin-label. De single was behoorlijk succesvol en leidde tot een platencontract bij Fall Out Records, waar ze in mei 1982 debuteerden met het anti-oologsnummer "Fallen Hero", dat plaats 44 bereikte in de Britse Indie Chart. De derde single van de band was minder succesvol en Mellors werd vervangen door Kevin Lamb van de lokale punkband Total Loss, die meer animo bracht tijdens de liveoptredens van de band.
Het debuutalbum Gateway to Hell werd in 1983 uitgebracht en kreeg veel lovende kritieken en respectabele verkoopcijfers. Herrington verliet de band voordat het album uitkwam en werd vervangen door Dave Hill. De band toerde door Groot-Brittannië om het album te promoten, maar werd door Fall Out gedropt. Voor hun volgende single "Last But Not Least" verhuisde de band naar het lokale Rot-label. De single werd gevolgd door een album met dezelfde naam (nu met een vijfde lid, gitarist Russell Maw). Dit zou het laatste album van The Enemy worden, met teleurstellende verkopen als gevolg van het gebrek aan steun en financiering van Rot, in combinatie met muzikale meningsverschillen. In 1984 zette The Enemy er een punt achter.
De band kwam in 2011 weer bij elkaar, met onder meer de originele drummer Mark Herrington. Ze speelden op 30 juni 2012 een optreden in hun geboortestad Derby en op het Rebellion Festival van 2012.

## Discografie
### Albums

* 1983: Gateway to Hell (Fall Out), opnieuw uitgebracht op cd in 1995 onder het label Captain Oi!
* 1994: Last But Not Least (Rot)

### Singles

* 1981: "50,000 Dead" (Tin Tin)
* 1982: "Fallen Hero" (Fall Out, #44 UK Indie Chart)
* 1982: "Punk's Alive" (Fall Out)
* 1982: "Last Rites" (Fall Out, #31 UK Indie Chart)
* 1983: "Last But Not Least" (Rot)
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel The Enemy (English punk band) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 (en) Glasper, Ian (2014). Burning Britain: The History of Punk 1980-1984. PM Press, pp. 209-213. ISBN 978-1-60486-748-0.
* ↑ (en) Rebellion 2012. clashfinder.com.
# Michel Pont

Michel Pont (Genève, 19 juni 1954) is een Zwitsers voormalig voetballer en voetbalcoach die speelde als middenvelder. Hij is de vader van Tibert Pont.

## Carrière

Pont maakte zijn debuut voor Étoile Carouge in 1974 en speelde er tot in 1979 toen vertrok hij voor een jaar naar CS Chênois. Nadien speelde hij nog tot 1982 voor Étoile Carouge.
Na zijn spelerscarrière werd hij coach en stond aan het roer van CS Chênois, Étoile Carouge en FC Lugano eind jaren '80 begin jaren 90'. Van 2001 tot 2014 was hij assistent bij de nationale ploeg onder Jakob Kuhn en Ottmar Hitzfeld.
* https://www.transfermarkt.nl/michel-pont/profil/trainer/2677
* https://bel.worldfootball.net/speler_profiel/michel-pont/
# Albert Lefèbvre

Albert Lefèbvre (Sommethonne, 16 maart 1886 – Hasselt, 24 januari 1953) was een Belgisch componist, dirigent en klarinettist.

## Levensloop

Lefèbvre werd in 1903 lid van het 5e Linieregiment van het Belgische leger. In 1906 was hij eerste leerling-muzikant en vanaf 1910 beroepsmuzikant bij het leger. Verder studeerde hij aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen en werkte als klarinettist mee in het orkest van de Koninklijke Nederlandse Schouwburg in Antwerpen. Lefèbvre studeerde klarinet bij Jozef Cootmans en harmonie bij August De Boeck. Verder studeerde hij privé contrapunt, fuga en compositie bij Karel Candael en orkestratie bij Emile Wambach. In 1912 behaalde hij het diploma als militaire kapelmeester.
Hij werd dirigent van de militaire muziekkapel van het 15e Linieregiment. In 1925 was hij een bepaalde tijd bij de muziekkapel van het 5e Linieregiment en werd in 1927 overgeplaatst naar het 11e Linieregiment, dat gestationeerd was in Hasselt (België). Hij bleef in de functie als kapelmeester tot 1939 alhoewel hij binnen het militair meerdere malen werd bevorderd naar kapitein-commandant. In 1940 ging hij met pensioen. Lefèbvre was eveneens bezig als dirigent van civiele harmonieorkesten zoals de harmonie van Pâturages, de harmonie van de Hasseltse rederijkerskamer "De Roode Roos" en de Koninklijke Harmonie der Kolenmijnen van Beringen, die hij tot aan zijn overlijden dirigeerde. Hij was na de Tweede Wereldoorlog ook staatsinspecteur van de Limburgse muziekscholen.
Lefèbvre bewerkte een groot aantal van klassieke werken voor harmonieorkest, maar hij is ook componist van een aantal marsen.

## Composities
### Werken voor harmonie- of fanfareorkest

* 1906 Ivresse et folies, wals
* 1939 Hasseltse Volksmarsch
* 1940 Eere tambours - Tambours de parade
* Cloche du monastère
* Eere aan het leger
* En Avant!, Pas redoublé
* Feestzang
* Hoog de harten
* Mars van het 15e Linie Regiment
* Mars van het Elfde (Linie Regiment)

### Werken voor piano

* Marguerite, wals
* Premier Rondeau, wals
* Strada, polka
# Cort

Cort (Cor-Tek corporation) is een van de grootste Koreaanse fabrikanten van elektrische, akoestische gitaren en basgitaren. Hun hoofdbezigheid is de economische OEM productie van gitaren voor grote en kleinere merken. Hun eigen merk Cort is eerder bescheiden en meer bedoeld als etalage. De echt goedkope gitaren worden door Cort in hun fabrieken in China geproduceerd. Middenklasse gitaren worden in Indonesië gebouwd en hun beste productielijnen staan in Zuid-Korea.
Het is een beduidend minder bekend merk dan Fender, Gibson of Ibanez. De gitaarmodellen lopen uiteen van heavy metal type gitaren tot jazz-gitaren. Ze hebben de reputatie een goede prijs/kwaliteitsverhouding aan te bieden.
Op 25 april 2022 maakte Cor-Tek bekend de merknamen DOD/Digitech inclusief hun intellectuele eigendommen te hebben gekocht van Harman International. DOD/Digitech is een toonaangevende speler op de markt voor effectpedalen.

## Modellen

* EVL series
* KX series
* Zenox series
* M series
* S serie, later vervangen door de G series
* X series
* CL series
* Jazz box series
* Masterpiece series
* Signature series

## Externe link

* Site van Cort
* ↑ (en) DigiTech, DOD to Return Following Acquisition by Cor-Tek Corporation, Guitarplayer.com, 25 april 2022. Gearchiveerd op 14 februari 2023.
# Stabiele zijligging

Stabiele zijligging is een eerstehulptechniek die wordt gebruikt bij bewusteloze slachtoffers.
Bij ieder bewusteloos slachtoffer is de luchtweg bedreigd doordat de tong als gevolg van verslapping van de spieren in de keelholte kan zakken en daarmee de luchtweg kan blokkeren. Bovendien is er een risico dat bij braken de inhoud van de maag in de luchtwegen en longen terechtkomt. De stabiele zijligging zorgt er voor dat het slachtoffer in een veilige, stabiele houding komt te liggen die de luchtwegen vrijhoudt.
De techniek wordt als eenvoudig gezien: de lichaamslengte of gewicht van het slachtoffer spelen vrijwel geen rol. Het is niet van belang of het slachtoffer op de linker- of rechterzijde gelegd wordt, echter vormen zwangere vrouwen hierop een uitzondering. Wanneer een zwangere vrouw op haar rechterzijde gelegd wordt, zal de onderste holle ader, die iets rechts in de buikholte ligt, door de zwangere baarmoeder worden dichtgedrukt. Hierdoor wordt de terugstroom van aderlijk bloed naar het hart belemmerd. Op de linkerzijde treedt dit niet op. Een vrouw wordt dan ook op de linkerzijde in de stabiele zijligging gelegd omdat het niet altijd duidelijk is of ze zwanger is.
Indien er bij een bewusteloos slachtoffer sprake is van een mogelijk wervelletsel, dan dient het slachtoffer in de positie te blijven liggen, waarin hij/zij wordt aangetroffen. Het is bij mogelijk wervelletsel van essentieel belang dat de luchtweg, indien nodig, continu wordt opengehouden met de zogenaamde kaaklift of jaw-thrust.
# Brayan Sánchez

Brayan Stiven Sánchez Vergara (Medellín, 3 juni 1994) is een Colombiaans baan- en wegwielrenner die anno 2018 rijdt voor Holowesko-Citadel p/b Araphaoe Resources.

## Carrière

In 2014 won Sánchez het jongerenklassement van de Ronde van Guatemala. Datzelfde jaar werd hij Pan-Amerikaans kampioen ploegenachtervolging. In 2018 werd hij prof bij Holowesko-Citadel p/b Araphaoe Resources.

## Baanwielrennen
### Palmares

| Jaar | CK | P-AK | Overig |
| 2014 | | 1 Ploegenachtervolging | |
| 2015 | 1 Ploegenachtervolging | | |
| 2016 | 3 Ploegenachtervolging | 1 Ploegenachtervolging | |
| 2017 | 1 Ploegenachtervolging, 2 Achtervolging | | Bolivarische Spelen: 1 Ploegenachtervolging, 2 Achtervolging |

## Wegwielrennen
### Overwinningen
#### 2014

    Jongerenklassement Ronde van Guatemala

#### 2021

    3e en 6e etappe Ronde van Colombia
    Bergklassement Ronde van Colombia
    1e etappe Ronde van Rwanda

#### 2024

    2e etappe Ronde van Ecuador

## Ploegen

* 2015 – Orgullo Antioqueño
* 2016 – Team Jamis
* 2017 – EPM
* 2018 – Holowesko-Citadel p/b Araphaoe Resources
* 2019 – Orgullo Paisa
* 2020 – Team Medellín
* 2021 – Team Medellín–EPM
* 2022 – Team Medellín–EPM
* 2023 – Team Medellín–EPM
* 2024 – Team Medellín–EPM
Brøchner · Bryon · Bybee · Companioni · Dahlheim · Eisenhart · Flaksis · Gómez · Koontz · Krasilnikaw · Lewis · Lienhard · Murphy · Rhim · Sánchez · Schmitt
* (en) Profiel van Brayan Sánchez op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Brayan Sánchez op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Brayan Sánchez op de website van de UCI
* Profiel van Brayan Sánchez op De wielersite
# Pipaix

Pipaix is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse stad Leuze-en-Hainaut. Pipaix was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Leuze-en-Hainaut.
In Pipaix zijn twee brouwerijen gevestigd, Brasserie Dubuisson en Brasserie à Vapeur.

## Bezienswaardigheden

* De Onze-Lieve-Vrouwekerk (Église Notre-Dame) is een classicistische kerk uit 1782. Het ingangsportaal, in art deco, is 20e-eeuws.
* Het Château de Ghyssegnies is van 1766, deels verbouwd in de 2e helft van de 19e eeuw. Het kasteel ligt in een park.
* Het Château de la Catoire is een neoclassicistisch bouwwerk uit het midden van de 19e eeuw, dat gelegen is in een landschapspark. Noordelijk ligt het Bois de la Catoire.

## Natuur en landschap

Pipaix ligt aan de Rieu des Broquets die uitmondt in de Westelijke Dender. De hoogte bedraagt 59 meter aan de kerk.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Nabijgelegen kernen

Leuze-en-Hainaut, Gallaix, Barry, Baugnies, Willaupuis

## Externe link

* Website van de gemeente