OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Orphanostigma latimarginalis

Orphanostigma latimarginalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Asopia latimarginalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Gambia, Equatoriaal Guinea, Congo-Kinshasa, Kenia, Tanzania, Mozambique, Madagaskar, India (Meghalaya), Sri Lanka, Bangladesh, Myanmar, Taiwan en Indonesië (Java).
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 21-4-2023.
* De Prins J. & De Prins W. (2011–2024). Orphanostigma latimarginalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 12-1-2024.
# Epimetasia vestalis

Epimetasia vestalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Odontiinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Metasiodes vestalis door Émile Louis Ragonot in een publicatie uit 1894.
De soort komt voor in Turkije en Iran.
# Noctueliopsis palmalis

Noctueliopsis palmalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Odontiinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Noctuelia palmalis door William Barnes en James Halliday McDunnough in een publicatie uit 1918.
De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Noctueliopsis bububattalis

Noctueliopsis bububattalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Odontiinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botis bububattalis door George Duryea Hulst in een publicatie uit 1886.
De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Hollandse pond

Het Hollandse pond of Pond Hollands was een oude rekeneenheid voor muntgeld in de Nederlanden. De eenheid werd gebruikt om te rekenen, munten van een Hollandse pond zijn nooit geslagen.
Een Hollandse pond had de waarde van één Nederlandse gulden, gelijk aan twintig stuivers of veertig groten. Een stuiver was weer verdeeld in zestien penningen.
Dr. H.E. Enno van Gelder, De Nederlandse munten, Utrecht 1965, p. 267
# Mabilleodes catalalis

Mabilleodes catalalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Odontiinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Mecyna catalalis door Pierre Viette in een publicatie uit 1953.
De soort komt voor op Madagaskar.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 20-4-2023.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2024). Mabilleodes catalalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 25-12-2024.
# Kruipende moerasweegbree

Kruipende moerasweegbree (Baldellia ranunculoides subsp. repens) is een plant uit de waterweegbreefamilie.
De soort werd beschreven door Lamarck in 1788. De laatste wijziging in de nomenclatuur is beschreven door Á.Löve & D.Löve in 1961.

## Herkenning

Kruipende moerasweegbree is te herkennen aan de dunne stengels. De tot ongeveer 1 mm brede stengels zweven in het water of kruipen over de grond. Ze vormen uitlopers en wortelen op de knopen en zo ontstaan er weer nieuwe rozetten. De bladeren van de plant zijn smal spatelvormig en naar de voet geleidelijk in de steel versmald. De bladschijf is vaak langer dan de steel. De bloemen zijn tweeslachtig en vormen (vrijwel) zittende schermen. Elk scherm zit te midden van een bladrozet en bevat een klein aantal bloemen (kransen van twee tot zes). De bloemen zijn lila en 1½-2,2 cm. De top van de bloemsteel kromt zich na de bloei omlaag. De plant draagt een eenzadige dopvrucht of nootje. De vruchthoofdjes zijn ongeveer 5 mm breed en bevatten gemiddeld ongeveer vijftien vruchtjes. De vruchtjes zijn 2 mm lang, met zeer kleine haartjes. De plant is eenzaadlobbig.

## Ecologie

Kruipende moerasweegbree groeit in het water of op waterkanten van plassen, sloten, heidevennen, wielen en zand- en leemputten. De plant is ook te vinden in ondiep water met een bodem van zand of leem. Ze staat op open, zonnige, grond die periodiek overstroomt. Ook is de grond meso-oligotroof tot mesotroof, zwak zuur tot neutraal en humus- en carbonaatarm.

## Verspreiding

De plant heeft een beperkt areaal dat zich uitstrekt van Noordwest-Afrika noordwaarts tot Nederland en het Verenigde Koninkrijk. Verder zijn er nog vindplaatsen in Noord-Italië en Sardinië. In Nederland is ze beperkt tot Noord-Brabant en aangrenzend Limburg. Ze gaat achteruit door grondwateronttrekking en toegenomen eutrofiëring. Binnen het areaal zijn intermediaire vormen gevonden op plaatsen waar de ecologische condities nagenoeg gelijk zijn. De bij de andere ondersoort (stijve moerasweegbree) genoemde kenmerken gelden eveneens voor haar, alleen vindt bij haar uitsluitend kruisbestuiving plaats.
Referenties
* ↑ Catalogue of Life (geraadpleegd 08-02-2017. Gearchiveerd op 10 augustus 2020.
* ↑ Catalogue of Life (geraadpleegd 08-02-2017). Gearchiveerd op 9 augustus 2020.
Bronnen
* Deze informatie, of een eerdere versie hiervan, is overgenomen van de verspreidingsatlas van Floron http://www.verspreidingsatlas.nl/ (geraadpleegd 09-02-2017), waarvan de teksten beschikbaar zijn onder de Creative Commons licentie CC-BY-SA 3.0 (René van Moorsel, 2014)
# Poelbos (Jette)

Het Poelbos is een bosgebied in de Belgische gemeente Jette in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Ten noordwesten van het bos ligt de Campus Jette van de Vrije Universiteit Brussel. Ten zuiden van het bos stroomt de Molenbeek-Pontbeek.

## Geschiedenis

In de middeleeuwen bevond zich hier een steengroeve. In de 14e eeuw werden door de monniken van de Abdij van Dielegem meerdere groeves aangelegd om de abdij uit te kunnen breiden. Daarnaast exploiteerde ze de groeve ook om zo inkomsten te hebben.
In de loop van de 17e eeuw werd de steengroeve verlaten omdat de groeve regelmatig te kampen had met overstromingen. Het gebied werd vervolgens door de monniken aangeplant met beuken en eiken om zo inkomen te verkrijgen.
In 1889 werd het bos aangekocht door de advocaat Edmond Trichter. Deze bouwde hier een kasteel aan de Laarbeeklaan en richtte de omgeving in als park.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de oude beuken gekapt door de Duitse bezetters die het hout gebruikten voor het maken van geweerkolven.
In 1964 verkreeg de gemeente Jette het bos met kasteel. Deze liet het kasteel gebruiken als dagcentrum en verhuurde de zalen.
In 1973 werd het vervallen kasteel afgebroken.
In 1998 kreeg het bos het statuut van educatief natuurreservaat. Het bos is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-habitatrichtlijngebied Bossen en vochtige gebieden van de Molenbeekvallei in het noordwesten van het Brussels Gewest.
# Dikke linde

De Dikke linde is een opgaande Hollandse linde op het kruispunt van de Hoogkouterstraat en de Lindestraat te Bavegem. De plaats rond deze boom is doorspekt van volkslegenden en sagen. Bekend is de streek ook als ontmoetingsplaats van heksen. De boom kreeg zo de bijnaam 'Spooklinde'. Sinds 1957 is de kruispuntboom beschermd als cultuurhistorisch landschap door zijn esthetische waarde.
# Belgische gemeenteraadsverkiezingen 1946

De Belgische gemeenteraadsverkiezingen van 1946 vonden plaats op zondag 24 november 1946. De vorige gemeenteraadsverkiezingen vonden plaats op zondag 16 oktober 1938 en de volgende op zondag 12 oktober 1952.
De gemeenteraden van alle 2.670 Belgische gemeenten werden herkozen.
Van 1940 tot 1945 was de staat België verwikkeld in de Tweede Wereldoorlog waarbij er geen (gemeenteraads)verkiezingen plaatsvonden. Dit verklaart enigszins de acht jaar tussen de verkiezingen van oktober 1938 en november 1946. Ook was er de naoorlogse chaos van de opbouwjaren die maakte dat na de nationale Belgische verkiezingen van 17 februari 1946 de in oktober geplande gemeenteraadsverkiezingen pas in november plaatsvonden.
* Kiezers: 5.350.888, exclusief de kiezers in de gemeenten waar de verkiezing zonder stemming is verlopen (205.948)
* Gestemd: 4.857.234 (opkomst 90,77%)
* Te verkiezen gemeenteraadsleden: 23.692
* Kandidaten: 54.286

## Zonder stemming

In een aantal gemeenten waren er evenveel (of zelfs minder) kandidaten als het aantal te verkiezen gemeenteraadsleden, waardoor de kandidaten automatisch verkozen zijn.
* Dit is het geval in 389 gemeenten (14,57% van alle gemeenten)
* In totaal 3.108 gemeenteraadsleden (13,12% van alle raadsleden)
* In totaal 205.948 kiesgerechtigden die niet moesten stemmen (3,85% van alle kiesgerechtigden)

## Uitslagen

In Antwerpen wordt eerste minister Camille Huysmans (BSP) als burgemeester herkozen en Willem Eekelers (BSP) als waarnemend burgemeester. De nieuwe burgemeester vanaf 1947 wordt Lode Craeybeckx (BSP).
In Brussel worden 41 gemeenteraadsleden verkozen: 14 PSC-CVP, 13 PL-LP, 9 PSB-BSP, 3 PCB-BKP. Joseph Vandemeulebroek (LP-PL) wordt als burgemeester herkozen.
In Gent wordt Emile Claeys (CVP) als nieuwe burgemeester verkozen.
In Luik worden 39 gemeenteraadsleden verkozen: 15 katholieken, 15 socialisten, 5 communisten en 4 liberalen. Paul Gruselin (PSB) wordt als burgemeester herkozen.
* ↑ Statistisch Jaarboek, p535
* ↑ Dewachter, Wilfried, Lismont, E. (1970). De politieke participatie aan de gemeenteraadsverkiezingen. Res Publica 3: 316
# Spijkerlinde van Olne

De Spijkerlinde van Olne is een spijkerboom in het Belgische Olne, in het plaatsje Saint-Hadelin. Aan de boom worden in het volksgeloof geneeskrachtige krachten toegekend.
In de lindeboom worden spijkers geslagen zodat de boom de pijnen zou overnemen die mensen hebben. In de stam van de boom zijn de vele spijkers te zien die er door de tijd ingeslagen zijn. De boom staat boven op een rots vanwaar men uitkijkt op het beekdal van de Magne, een zijrivier van de Vesder. Naast de spijkerlinde staat de Sint-Hadelinuskerk.

## Afbeeldingen

* Kerkje van Saint-Hadelin
* De stam
* Close-up
# Lughnasadh

Lughnasadh (Gallisch: Lugunassatis, Oudiers: Lúghnásádh of Lúghnása, Iers: Lúnasa, Schots-Gaelisch: Lùnasdal, Welsh: Calan Awst) is een van de vier belangrijke festivals uit de pre-Christelijke Keltische kalender. Het werd geassocieerd met de vruchtbaarheid van moeder aarde, en traditioneel gevierd op de vooravond van 1 augustus tijdens de oogstperiode. Men vierde dan de overvloed van de natuur en het begin van de herfst.
Het wordt ook vertaald als het huwelijk van Lugh en was aan deze lichtgod of zonnegod uit de Keltische mythologie toegewijd.
In heel Europa vierden mensen deze feestdag met vuur en dans. De christelijke kerk heeft die dag de akkerwijding ingevoerd. Het festival liep van 15 juli tot 15 augustus.
Behalve drie dagen van religieuze rituelen waren de vieringen ook een tijd van wedstrijden om kracht en handigheid. Een belangrijk ritueel was het met behulp van de eerste geoogste graanstengels vlechten van een figuur, de "graanmeid" of "graanpop".
In modern Iers is Lúnasa de naam voor de maand augustus, in het Schots heet de maand Lùnasdal.
Een festival dat met Lughnasadh overeenstemt werd door de Galliërs gevierd tot circa de eerste eeuw (zie Coligny kalender). Het was ook de datum waarop alle vertegenwoordigers uit Gallië bijeenkwamen aan het Condate-altaar in Gallo-Romeinse tijden.

## In het neopaganisme

In het neopaganisme is Lughnasadh een van de acht Sabbats of zonnefestivals in het jaarwiel. Het geldt als eerste van de drie herfstoogst festivals, (de andere twee zijn Mabon en Samhain). Dan wordt de God van het Graan herdacht. In zijn cyclus van stervend de mensen voeden en wedergeboorte wordt het graan als een aspect van de Zonnegod gezien.
Neopaganisten gebruiken ook de naam Lammas. Deze werd overgenomen van de naam die na de kerstening aan het feest was gegeven.
Zoals de naam uit de Angelsaksische taal hlafmæsse "loaf-mass" ("loaves festival") impliceert, is het een dankfeest voor het brood, als symbool voor de eerste vrucht van de oogst. Neopaganistische vieringen kunnen elementen van beide festivals hebben.
Lughnasadh wordt vaak als kruiskwartdag genoemd tussen zomersolstitium en de herfstequinox, het punt halfweg door het teken Leeuw op het noordelijk halfrond en Waterman op het zuidelijke.
Lughnasadh valt op de noordelijke hemisfeer samen met Imbolc op de zuidelijke. Als sabbat wordt het voorafgegaan door Midzomer en gevolgd door Mabon.
# Loxostegopsis xanthocrypta

Loxostegopsis xanthocrypta is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pyrausta xanthocrypta door Harrison Gray Dyar Jr. in een publicatie 1913.
De soort komt voor in de Verenigde Staten en Mexico.
# Tegalbang

Tegalbang is een bestuurslaag in het regentschap Tuban van de provincie Oost-Java, Indonesië. Tegalbang telt 4007 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegaldowo (Gunem)

Tegaldowo is een bestuurslaag in het regentschap Rembang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tegaldowo telt 4910 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalgandu

Tegalgandu is een bestuurslaag in het regentschap Brebes van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tegalgandu telt 5996 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalgundil

Tegalgundil is een bestuurslaag in het regentschap Kota Bogor van de provincie West-Java, Indonesië. Tegalgundil telt 27.402 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalharjo (Eromoko)

Tegalharjo is een bestuurslaag in het regentschap Wonogiri van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tegalharjo telt 1368 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegaljeruk

Tegaljeruk is een bestuurslaag in het regentschap Banjarnegara van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tegaljeruk telt 1384 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalkamulyan

Tegalkamulyan is een bestuurslaag in het regentschap Cilacap van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tegalkamulyan telt 16.409 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegallalang (plaats)

Tegallalang is een bestuurslaag in het regentschap Gianyar van de provincie Bali, Indonesië. Tegallalang telt 9941 inwoners (volkstelling 2010). De plaats ligt in de nabijheid van Ubud en wordt veel door dagtoeristen bezocht vanwege de rijstvelden die tegen de soms steile hellingen van de heuvels zijn aangelegd.
# Tegallega (Cidolog)

Tegallega is een bestuurslaag in het regentschap Sukabumi van de provincie West-Java, Indonesië. Tegallega telt 3188 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegallurung

Tegallurung is een bestuurslaag in het regentschap Temanggung van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tegallurung telt 1384 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalombo (Kalikajar)

Tegalombo is een bestuurslaag in het regentschap Wonosobo van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tegalombo telt 2933 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalpasir

Tegalpasir is een bestuurslaag in het regentschap Bondowoso van de provincie Oost-Java, Indonesië. Tegalpasir telt 1873 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalreja

Tegalreja is een bestuurslaag in het regentschap Brebes van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tegalreja telt 4523 inwoners (volkstelling 2010).
# Smeetshof

Het Smeetshof is een natuurgebied in de Belgische gemeente Bocholt, langs de Belgisch-Nederlandse Rijksgrens met de Nederlandse gemeente Weert. Het gebied is 180 ha groot en is sinds 1999 eigendom van Natuurpunt. Het domein maakt deel uit van het Grenspark Kempen-Broek dat zich situeert in beide landen. Het Smeetshof sluit aan bij de natuurgebieden Wijffelterbroek, Kettingdijk en De Luysen.

## Geschiedenis

Het gebied is een restant van het Bocholterbroek dat, samen met het Wijffelterbroek, een nat en ontoegankelijk moerasbos vormde met een aansluitend heide- en stuifzandgebied, van 5000 ha vormde.
In 1865 kwamen de gronden in handen van "Banque générale pour favoriser l'Agriculture et les Travaux Publics", die in deze regio op grote schaal voormalige gemeentegronden moest ontginnen en geschikt te maken voor landbouw. In 1870 werd een ontwateringskanaaltje, Lossing of Emissaire genaamd, gegraven voor de afwatering. Door de grote kosten bij het graven van dit kanaaltje kwam de maatschappij in financiële moeilijkheden en ging ze in vereffening. De gronden rond het 'Smeetshof' werden in 1873 verkocht aan Isabelle de L'Escaille-d'Erp de Holt, die ze kort daarna door verkocht aan de Brusselse advocatenfamilie Mahieu. In 1874 heeft die een eerste hoeve opgericht. Een van de volgende eigenaars was Smeets-Clerx, die de hoeve verbouwde in 1913 ze haar huidige naam Smeetshof gaf. Het domein is vernoemd naar de naam van de hoeve.
Tijdens de jaren '70 van de 20ste eeuw kwam het domein in bezit van de Limburgse industrieel Jef Machiels, die wederrechtelijk een deel van de overgebleven bossen, boomrijen en wallen met een archeologische waarde, de Bocholter Graven, achtereenvolgens rooide en nivelleerde en het gebied omvormde tot maisakkers. De rest van het bos werd als jachtgebied gebruikt.
In 1999 werd het gebied aangekocht door Natuurpunt. In 2004 zorgde de Vlaamse overheid voor natuurherstel en herinrichting tot natuurgebied.

### Heden

Tegenwoordig is Smeetshof een waterrijk en afwisselend gebied. Met een aantal landbouwers in de omgeving zijn beheersovereenkomsten afgesloten. Zij laten hun runderen op bepaalde stukken grazen. Ook is er, sinds 2000, begrazing door Gallowayrunderen.
In de oude hoeve, de Smeetshoeve, gelegen aan de hoofdweg van Bocholt naar Altweerterheide, is een onthaalcentrum ingericht. Van daar uit starten een zevental wandelingen door het gebied. De Smeetshoeve, vlak bij de grens met Nederland, is een Kempische langgevelhoeve uit 1873 die uit 2 delen bestaat, waarvan het woongedeelte is ingericht als een vakantieverblijf voor 6 personen. De vakantiewoning kan geboekt worden via de website 'Buitenleven Vakanties', een initiatief van drie grote Nederlandse natuurorganisaties dat over ruim 120 vakantiewoningen in of bij natuurgebieden beschikt.

## Fauna en Flora
### Fauna
#### Zoogdieren

    Bever,

#### Vogels

    Geelgors, wespendief

### Flora

    Grote boterbloem, salomanszegel, els,
# Tegalsari (Maja, Majalengka)

Tegalsari is een bestuurslaag in het regentschap Majalengka van de provincie West-Java, Indonesië. Tegalsari telt 2317 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalsawah

Tegalsawah is een bestuurslaag in het regentschap Karawang van de provincie West-Java, Indonesië. Tegalsawah telt 5134 inwoners (volkstelling 2010).
# Basilique collégiale Notre-Dame

De Basilique Collégiale Notre-Dame is een basiliek en voormalige kapittelkerk in de Franse stad Beaune. De kerk werd gebouwd in de 12e en 13e eeuw in romaanse stijl naar het voorbeeld van de abdijkerk van Cluny.

## Geschiedenis

Aan het einde van de 10e eeuw werd een kapittel van reguliere kanunniken gevormd in Beaune. Een eerste kapittelkerk werd gebouwd op de plaats van het vroegere Romeinse castrum.
In de 12e eeuw werd beslist een grotere kerk te bouwen en de abdijkerk van Cluny en de kathedraal van Autun dienden als voorbeeld. De bouw gebeurde met de steun van de hertogen van Bourgondië en duurde van het midden van de 12e een tot het begin van de 13e eeuw. De kerk werd getroffen door een brand in 1273. In de 13e en 14e eeuw gebeurden nog enkele toevoegingen in gotische stijl. Het dak van de vieringtoren werd vernield door een brand in 1575 en daarna weer opgebouwd in renaissancestijl.
De kerk werd bediend door een kapittel van seculiere kanunniken. Op het hoogtepunt waren er tot 30 kanunniken. Zij hadden een kapittelhuis, een klooster en een kapittelzaal naast de kerk. Zelf woonden ze in kleine huisjes in een halve cirkel rond de kerk. Deze huisjes zijn deels bewaard in de rue d’enfer en de rue Maizières (voorheen rue des prêtres). Het kapittel bezat wijngaarden in de omgeving en vlak bij de kerk hadden ze hun wijnkelder.
Het kapittel werd na de Franse Revolutie opgeheven. De kerk bleef grotendeels gespaard en werd een parochiekerk. De Notre-Dame werd beschermd als historisch monument in 1840. Er volgde een restauratie tussen 1860 en 1863. In 1958 werd de kerk verheven tot basilica minor door paus Pius XII. Anno 2022 doet de kerk dienst als parochiekerk.

## Beschrijving

De kerk heeft een schip met zes traveeën, waarvan de voorste twee traveeën zijn toegevoegd in de 13e eeuw. De rechtse kapitelen tonen onder andere de Ark van Noach en de steniging van Sint-Stefanus. Het schip heeft drie verdiepingen zoals de abdijkerk van Cluny. De voorgevel en de zijkapellen zijn gotisch maar toch wordt de kerk gekenmerkt door een grote eenheid van stijl.
In de kerk wordt de Vierge noire (zwarte Maagd) bewaard, een 13e-eeuws, oorspronkelijk polychroom Mariabeeld (Maria als Sedes sapientiae) gemaakt uit notenhout waaraan het zijn donker aanschijn heeft te danken. Zij werd aanroepen tegen de pest en lokte bedevaarders naar Beaune.
In de kapel Saint-Léger zijn fresco's uit de 16e eeuw en in het koor een 16e-eeuws wandtapijt uit wol en zijde dat het leven van Maria voorstelt, verdeeld over 19 panelen. Er zijn ook fragmenten van glasramen uit de 15e en de 16e eeuw maar de meeste glasramen zijn van latere datum.
Zuidelijk naast de kerk bleven de kapittelzaal, een enkele galerij van het klooster van de kanunniken, de poort van de pastorij en het kanunnikenhuis (13e eeuw) bewaard.

### Afbeeldingen

* Interieur
* Koor
* Kapiteel
* Vierge noire
* Wandtapijt in het koor
* Orgel
* Klooster
# Tebing Kaning

Tebing Kaning is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu Utara van de provincie Bengkulu, Indonesië. Tebing Kaning telt 732 inwoners (volkstelling 2010).
# Tebing Tinggi (Panyabungan Timur)

Tebing Tinggi is een bestuurslaag in het regentschap Mandailing Natal van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Tebing Tinggi telt 866 inwoners (volkstelling 2010).
# Tebing Sari Mulya

Tebing Sari Mulya is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Tebing Sari Mulya telt 1208 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegongan

Tegongan is een bestuurslaag in het regentschap Brebes van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tegongan telt 3384 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalratu

Tegalratu is een bestuurslaag in het regentschap Cilegon van de provincie Banten, Indonesië. Tegalratu telt 9786 inwoners (volkstelling 2010).
# Station Faubourg-d'Orléans

Station Faubourg-d'Orléans is een spoorwegstation in de Franse gemeente Romorantin-Lanthenay.
# Station Romorantin-Blanc-Argent

Station Romorantin-Blanc-Argent is een spoorwegstation in de Franse gemeente Romorantin-Lanthenay.
# Tejakula (plaats)

Tejakula is een bestuurslaag in het regentschap Buleleng van de provincie Bali, Indonesië. Tejakula telt 11.623 inwoners (volkstelling 2010).
# Tejorejo

Tejorejo is een bestuurslaag in het regentschap Kendal van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tejorejo telt 3887 inwoners (volkstelling 2010).
# Station Chabris

Station Chabris is een spoorwegstation in de Franse gemeente Chabris.
# Teke (Indonesië)

Teke is een bestuurslaag in het regentschap Bima van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Teke telt 3134 inwoners (volkstelling 2010).
# Tekorejo

Tekorejo is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Tekorejo telt 2724 inwoners (volkstelling 2010).
# Station Luçay-le-Mâle

Station Luçay-le-Mâle is een spoorwegstation in de Franse gemeente Luçay-le-Mâle.
# Telaga Meuku I

Telaga Meuku I is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Tamiang van de provincie Atjeh, Indonesië. Telaga Meuku I telt 709 inwoners (volkstelling 2010).
# Station Écueillé

Station Écueillé is een spoorwegstation in de Franse gemeente Écueillé. Het station is gesloten.
# Telaga Waru

Telaga Waru is een bestuurslaag in het regentschap West-Lombok van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Telaga Waru telt 5425 inwoners (volkstelling 2010).
# Telang

Telang is een bestuurslaag in het regentschap Musi Banyuasin van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Telang telt 1436 inwoners (volkstelling 2010).
# Telatan

Telatan is een bestuurslaag in het regentschap Seluma van de provincie Bengkulu, Indonesië. Telatan telt 778 inwoners (volkstelling 2010).
# Tellok

Tellok is een bestuurslaag in het regentschap Bangkalan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Tellok telt 3025 inwoners (volkstelling 2010).