OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bond van Vrije Liberalen

De Bond van Vrije Liberalen was een op 23 juni 1906 opgerichte Nederlandse politieke partij die daarmee een groep van klassiek-liberalen verenigde (ook wel oud-liberalen genoemd).

## Oud-liberalen

De Oud- of Vrij-Liberalen waren al sinds 1880-1889 een stroming in de heterogene liberale kamerfractie. Ze vielen vooral op door hun verzet tegen de kiesrechtuitbreiding. Zij veroorzaakten mede de val van het kabinet-Van Tienhoven, waarna zijzelf in het kabinet-Röell Nederland regeerden. In het daaropvolgende kabinet-Pierson was hun aanvoerder Willem Hendrik de Beaufort minister van buitenlandse zaken.
Na de periode-Kuyper wonnen de liberalen in 1905 de verkiezingen. Ze behaalden echter 48 zetels, en waren voor een meerderheid aangewezen op de steun van de zeven socialisten. Op die basis wilden de oud-liberalen niet regeren, en De Meester vormde een liberaal minderheidskabinet zonder steun van De Beaufort en de zijnen. Dezen richtten een jaar later officieel een eigen partij op.

## Fusie

Op 16 april 1921 ging de Bond van Vrije Liberalen samen met onder meer de Economische Bond en Liberale Unie op in de Liberale Staatspartij "De Vrijheidsbond".

## Kopstukken

* W.H. de Beaufort
* H.C. Dresselhuys
* F.J.W. Drion
* S. van Houten
* M. Tydeman

## Fractievoorzitters in de Tweede Kamer

(in deze periode was de term Kamerclub gangbaarder dan fractie)
* 1904-1916: M. Tydeman
* 1916-1918: A.C. Visser van IJzendoorn
* 1918-1921: H.C. Dresselhuys

## Partijvoorzitters

* 1906-1916: M. Tydeman
* 1916-1921: H.C. Dresselhuys

## Verkiezingsresultaten
### Districtenstelsel (1905-1917)

| Verkiezingsjaar | Aantal zetels | Coalitie/Oppositie |
| 1905 | 9/100 | Oppositie |
| 1909 | 4/100 | Oppositie |
| 1913 | 10/100 | Oppositie |
| 1917 | 10/100 | Oppositie |

### Evenredige vertegenwoordiging (1918)

| Verkiezingsjaar | Aantal zetels | Coalitie/Oppositie |
| 1918 | 4/100 | Oppositie |
* ↑ https://www.parlement.com/id/vh8lnhrq0xzq/bond_van_vrije_liberalen_bvl. Gearchiveerd op 19 maart 2023.
Liberale Unie (1885-1921) · Radicale Bond (1892-1901) · Vrije Liberalen (1894-1906) · Vrijzinnig-Democratische Bond (1901-1946) · Bond van Vrije Liberalen (1906-1921) · Economische Bond (1917-1921) · Vrijheidsbond/Liberale Staatspartij (1921-1946) · Liberale Partij (1922-1925) · Partij van de Vrijheid (1946-1948) Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (1948-heden) · Democraten 66 (1966-heden) · Volt Nederland (2017-heden)
# Osvaldo Ardiles

Osvaldo Ardiles ook wel Ossie genoemd (Córdoba, 3 augustus 1952) is een voormalig Argentijnse voetballer.
Voor het Wereldkampioenschap voetbal 1978, waar hij de steunpilaar was van het Argentijns voetbalelftal dat wereldkampioen werd, was Ardiles onbekend in Europa. Toen Ricky Villa en hij meteen daarna overgehaald werden om naar Engeland te komen, werd dit beschouwd als een grote zet van Tottenham Hotspur. Ardiles speelde ook op het Wereldkampioenschap voetbal 1982 en speelde in totaal 53 interlands, waarin hij 8 maal doel trof.

## Trainer

Na zijn carrière als voetballer ging hij aan de slag als coach. Zijn enige succes tot nu toe (anno april 2006) is het bereiken van promotie met Swindon Town. De promotie werd echter ongeldig verklaard, nadat er problemen waren omtrent de financiën bij de club veroorzaakt door bestuurslid Lou Macari.

## Varia

In 1981 heeft Ardiles meegedaan aan de film Escape To Victory. Daarin speelt hij aan de zijde van Pelé, Sylvester Stallone, Michael Caine, Bobby Moore, Co Prins, Paul Van Himst e.a. Zij zijn krijgsgevangenen in een Duits kamp en gaan een voetbalwedstrijd spelen tegen de Duitsers.
# Breakaway (Tracey Ullman)

Breakaway is een single van Tracey Ullman uit 1983.
Het is een cover van Break-A-Way van Jackie DeShannon uit 1963. Irma Thomas zong dit nummer in 1964. Peter Collins maakte deze productie uit 1983.

## Hitnotering
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 17 t/m 25 in 1983 :
| Week: | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | |
| Positie: | 30 | 15 | 4 | 2 | 2 | 4 | 13 | 26 | 38 | uit |

### Nederlandse Mega top 50

Hitnotering: 23-04-1983 t/m 26-06-1983 :
| Week: | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 27 | |
| Positie: | 37 | 15 | 4 | 2 | 3 | 4 | 8 | 14 | 27 | 40 | uit |

### Vlaamse Ultratop 50

Hitnotering: (Week 19 t/m 27) 07-05-1983 t/m 09-07-1983 :
| Week: | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | |
| Positie: | 20 | 8 | 3 | 3 | 4 | 5 | 6 | 15 | 24 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 |
| Breakaway | 1646 | 1658 | 1934 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* ↑ (en) Breakaway op MusicBrainz
* ↑ (en) www.songteksten.nl
* ↑ (en) Breakaway op Discogs
* ↑ secondhandsongs.com. Gearchiveerd op 7 februari 2023.
* ↑ (en) Top 40. Gearchiveerd op 11 december 2022.
* ↑ Mega top 50. Gearchiveerd op 6 juni 2023.
* ↑ Ultratop 50. Gearchiveerd op 11 december 2022.
# Rekenkundige rij

Een rekenkundige rij is in de wiskunde een rij waarin het verschil tussen twee opeenvolgende termen constant is. Elke volgende term ontstaat door bij zijn voorganger een constante, verschil genaamd, op te tellen. Zijn de eerste term $t_{1}$ en het verschil $v$ bekend, dan ligt de gehele rij vast, immers de tweede term is $t_{2}=t_{1}+v$, de derde $t_{3}=t_{2}+v=t_{1}+2v$, enz. Zo wordt de $n$-de term gegeven door:
    $t_{n}=t_{1}+(n-1)v$
De partiële som $S_{n}$ van de eerste $n$ termen van een rekenkundige rij wordt gegeven door
    $S_{n}={\tfrac {1}{2}}n(t_{1}+t_{n})=nt_{1}+{\tfrac {1}{2}}(n-1)nv$.

## Voorbeeld

Gegeven is de rekenkundige rij: 2, 4, 6, 8, 10, .... Gevraagd: de 15e term en de som van de eerste 15 termen.

### Oplossing

    $t_{1}=2,\ v=2,\ n=15$,
dus
    $t_{15}=2+(15-1)2=2+28=30$
    $S_{15}={\tfrac {1}{2}}\cdot 15\cdot (2+30)=240$

## Afleiding van de somformule

De som $S_{n}$ van de eerste $n$ termen is:
    $S_{n}=t_{1}+t_{2}+t_{3}+\ldots +t_{n}$
en andersom opgeschreven:
    $S_{n}=t_{n}+t_{n-1}+t_{n-2}+\ldots +t_{1}$
Opgeteld levert dit:
    $2S_{n}=(t_{1}+t_{n})+(t_{2}+t_{n-1})+(t_{3}+t_{n-2})+\ldots +(t_{n}+t_{1})$
Nu is de som van elk tweetal tussen haakjes staande termen gelijk, want:
    $t_{1}+t_{n}=t_{1}+v+t_{n}-v=t_{2}+t_{n-1}=t_{2}+v+t_{n-1}-v=t_{3}+t_{n-2}=\ldots$
Zodat:
    $2S_{n}=(t_{1}+t_{n})+(t_{1}+t_{n})+(t_{1}+t_{n})+\ldots +(t_{1}+t_{n})=n(t_{1}+t_{n})$
Dit resulteert in:
    $S_{n}={\tfrac {1}{2}}n(t_{1}+t_{n}).$
Omdat:
    $t_{n}=t_{1}+(n-1)v$
volgt door invulling:
    $S_{n}={\tfrac {1}{2}}n(t_{1}+t_{n})={\tfrac {1}{2}}n(t_{1}+t_{1}+(n-1)v)=nt_{1}+{\tfrac {1}{2}}(n-1)nv.$
Alhoewel deze afleiding al eerder gekend was, wordt hij vaak aan de toen 9-jarige Gauss toegeschreven die deze formule uitwerkte toen zijn onderwijzer de opdracht gaf om de som te berekenen van alle natuurlijke getallen van 1 tot en met 60.
# Tlogorejo (Bonorowo)

Tlogorejo is een bestuurslaag in het regentschap Kebumen van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tlogorejo telt 909 inwoners (volkstelling 2010).
# VIP-Avia

VIP Avia was tussen 2005 en 2008 een luchtvaartmaatschappij in Georgië met thuisbasis Tbilisi.

## Achtergrond

VIP Avia werd medio juni 2005 opgericht en richtte zich op chartervluchten. Het bedrijf werd in september 2008 voortgezet als een dienstverlener in de luchthavenafhandeling.

## Vloot

De vloot van VIP Avia bestond verifieerbaar uit een Jakovlev Jak-40 (uit 1973) met de toepasselijke registratie 4L-VIP. Deze Jakovlev was eerder van de Sovjet Aeroflot, en van 1993 tot 2005 van Georgian Airways en haar voorlopers. Het toestel staat sinds 2008 opgeslagen op de luchthaven van Tbilisi.
# Jacques Sturm

Jacques Sturm (Luxemburg-Stad, 13 maart 1807 – Rome, 10 januari 1844) was een Luxemburgs kunstschilder, tekenaar en lithograaf.

## Leven en werk

Jacques of Jacob Sturm was een zoon van pruikenmaker Jean-Baptiste Sturm en Marguerite Champagne. Hij werd opgeleid op het atelier van zijn vader en kreeg aan de gemeentelijke tekenschool les Pierre Maisonnet en Jean-Baptiste Fresez. Fresez beval hem aan bij lithograaf Marcellin Jobard in Brussel en van 1825 tot aan de Belgische Revolutie in 1830 werkte Sturm in diens bedrijf. Hij werkte er onder meer aan Chateaux et Monuments des Pays-Bas van Jean-Joseph De Cloet. Sturm studeerde verder aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (1834-1839), onder leiding van François-Joseph Navez.
Sturm maakte lithografieën, vanaf ca. 1830 tekende hij nauwkeurig uitgewerkte portreten en begon in 1836 met schilderen van romantische en christelijk-religieuze genrestukken. In 1838 debuteerde hij op de Luikse salon, met onder andere een studie van Paulus en het schilderij Faust et Marguerite dans le jardin de la vieille Marthe. Op de triënnale in Brussel toonde hij in 1839 het schilderij Le Christ tenté par Satan sur la Montagne, dat de verzoeking van Christus voorstelt. Sturm trok in 1841 naar Parijs om daar verder te leren en werd een jaar later ingeschreven aan de Franse Academie in de Villa Medici in Rome.
Jacques Sturm overleed in Rome op 36-jarige leeftijd. Na zijn dood werden monumenten voor hem opgericht in de Sint-Juliaan-der-Vlamingen in Rome en de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Kapellekerk in Brussel (Jozef Jan Tuerlinckx, 1845). In Bonnevoie werd in 1962 een straat naar hem vernoemd.

## Enkele werken

* Kasteel van Laarne (1827)
* Hôtel Belle-Vue aan het Koningsplein in Brussel (1830)
* Portret van Erasme Louis Surlet de Chokier (1830)
* Portret van Louis-Adolphe de Pontécoulant (1830)
* Faust et Marguerite dans le jardin de la vieille Marthe (1838)
* Le Christ tenté par Satan sur la Montagne (1839), collectie Sint-Hermesbasiliek in Ronse
* ↑ "Jacques Sturm", Lëtzebuerger Konschtlexikon, MNAHA.
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 329.
* ↑ "Jacques Sturm", in La renaissance chronique des arts et de la littérature, 8e jaargang (1846-1847), p. 43-44. Brussel: Société des Beaux-Arts.
* ↑ Biographie nationale. Brussel: L'Académie Royale des sciences, des lettres et des beaux-arts, deel 24 (1926-1929), p. 200-204.
* ↑ Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. ISBN 978-94-91819-64-3. p. 2208.
* ↑ Jules Vannérus (1947) "Jacques Sturm", Biographie nationale du pays de Luxembourg, deel 1, p. 7-15. Luxemburg: Victor Buck.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Felix S., "Monument commémoratif de Jacques Sturm à l'église de la Chapelle", in La renaissance chronique des arts et de la littérature, 7e jaargang (1845-1856), p. 157-158. Brussel: Société des Beaux-Arts.
* ↑ Fanny Beck (2005) "Was bedeuten die Straßennamen der Stadt?", ons stad, nr. 79 (2005), p. 32.
# The Gentlemen (televisieserie)

The Gentlemen is een Brits-Amerikaanse dramaserie gebaseerd op de gelijknamige film van Guy Ritchie uit 2019. De serie werd gereleased op 7 maart 2024.

## Synopsis

Edward Horniman erft onverwacht een landgoed van 15.000 hectare en de titel van hertog van Halstead na de voorlezing van het testament van zijn overleden vader. De titel bevat een speciaal restant dat het mogelijk maakt om over te gaan op de tweede zoon waardoor zijn oudere broer Freddy in de kou blijft. Hij ontdekt dat het land onderdeel is geworden van een wietteeltimperium dat wordt gerund door Susie Glass. Hij moet door een wereld van eclectische en gevaarlijke personages met snode plannen navigeren, terwijl hij ook probeert zijn huis te beschermen en in leven te blijven.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Theo James | Edward Horniman |
| Kaya Scodelario | Susie Glass |
| Daniel Ings | Freddy Horniman |
| Joely Richardson | Sabrina Horniman |
| Joshua McGuire | Peter Spencer-Forbes |
| Vinnie Jones | Geoffrey Seacombe |
| Giancarlo Esposito | Stanley Johnston |
| Ray Winstone | Bobby Glass |
| Freddie Fox | Max Bassington |
| Kristofer Hivju | Florian de Groot |
| Laurence O'Fuarain | JP Ward |
| Michael Vu | Jimmy Chang |
| Chanel Cresswell | Tammy Horniman |
# Bladneusvleermuizen van de Oude Wereld

De bladneusvleermuizen van de Oude Wereld of kamneusvleermuizen (Hipposideridae) is een familie uit de orde der vleermuizen (Chiroptera). De familie is verwant aan de hoefijzerneuzen (Rhinolophidae) en de twee worden regelmatig samen in één familie geplaatst, de hoefijzerneuzen en bladneusvleermuizen van de Oude Wereld.
Leden van de familie komen vaak talrijk voor in de tropische en subtropische bossen in de Oude Wereld, in Afrika, Zuid-Azië, Australië, Nieuw-Guinea en de Salomonseilanden. De meeste soorten zijn insecteneters.
Het neusblad is hoefijzervormig, minder duidelijk dan bij de hoefijzerneuzen, en de huid boven de neusgaten vertoont vreemde aanhangsels. Over het neusblad loopt een lancet die meestal eindigt in drie punten. Er is geen sella (zadel) in het midden van het neusblad. Deze neusaangroeisels zijn complexer dan die van de bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld, een onverwante vleermuizenfamilie, en komen in meer vormen voor dan bij de hoefijzerneuzen.

## Taxonomie

Er zijn meer dan negentig soorten bladneusvleermuizen van de Oude Wereld, verdeeld over zeven geslachten. Veruit het meest soortenrijke geslacht is Hipposideros, met ruim zeventig soorten. Een aantal geslachten zijn afgesplitst als aparte familie: Rhinonycteridae.
* Familie Hipposideridae (Bladneusvleermuizen van de Oude Wereld)
** Geslacht Anthops (Bloemneusvleermuis)
** Geslacht Asellia
** Geslacht Aselliscus
** Geslacht Coelops
** Geslacht Doryrhina
** Geslacht Hipposideros
** Geslacht Macronycteris
* ↑ Foley, N. M., Thong, V. D., Soisook, P., Goodman, S. M., Armstrong, K. N., Jacobs, D. S., ... & Teeling, E. C. (2015). How and why overcome the impediments to resolution: lessons from rhinolophid and hipposiderid bats. Molecular Biology and Evolution, 32(2), 313-333.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 27-01-2025.
Vleerhonden · Kitti's varkensneusvleermuis · Klapneusvleermuizen · Reuzenoorvleermuizen · Hoefijzerneuzen · Bladneusvleermuizen van de Oude Wereld · Spleetneusvleermuizen · Schedestaartvleermuizen · Nieuw-Zeelandse vleermuizen · Hechtschijfvleermuizen · Furievleermuizen · Hazenlipvleermuizen · Plooilipvleermuizen · Bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld · Trechteroorvleermuizen · Zuigschijfvleermuizen · Bulvleermuizen · Miniopteridae · Gladneuzen
# Rhinonycteridae

Rhinonycteridae is een familie uit de orde der vleermuizen (Chiroptera). De wetenschappelijke naam van de familie werd in 1866 gepubliceerd door John Edward Gray.

## Taxonomie

Er zijn negen soorten in deze familie, verdeeld over vier geslachten. Het meest soortenrijke geslacht is Triaenops, met vier soorten. Deze familie is afgesplitst van de bladneusvleermuizen van de Oude Wereld (Hipposideridae).
* Familie Rhinonycteridae
** Geslacht Cloeotis
** Geslacht Paratriaenops
** Geslacht Rhinonicteris
** Geslacht Triaenops
* 1 2 Foley, N. M., Thong, V. D., Soisook, P., Goodman, S. M., Armstrong, K. N., Jacobs, D. S., ... & Teeling, E. C. (2015). How and why overcome the impediments to resolution: lessons from rhinolophid and hipposiderid bats. Molecular Biology and Evolution, 32(2), 313-333.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 27-01-2025.
Vleerhonden · Kitti's varkensneusvleermuis · Klapneusvleermuizen · Reuzenoorvleermuizen · Hoefijzerneuzen · Bladneusvleermuizen van de Oude Wereld · Spleetneusvleermuizen · Schedestaartvleermuizen · Nieuw-Zeelandse vleermuizen · Hechtschijfvleermuizen · Furievleermuizen · Hazenlipvleermuizen · Plooilipvleermuizen · Bladneusvleermuizen van de Nieuwe Wereld · Trechteroorvleermuizen · Zuigschijfvleermuizen · Bulvleermuizen · Miniopteridae · Gladneuzen
# Paratriaenops

Paratriaenops is een geslacht van vleermuizen uit de familie van de Rhinonycteridae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 2009 gepubliceerd door Benda & Vallo.

## Soorten

Er worden 3 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Paratriaenops auritus (G. Grandidier, 1912)
* Paratriaenops furcula (Trouessart, 1906)
* Paratriaenops pauliani (Goodman & Ranivo, 2008)
* ↑ Benda, P., & Vallo, P. (2009). Taxonomic revision of the genus Triaenops (Chiroptera: Hipposideridae) with description of a new species from southern Arabia and definitions of a new genus and tribe. Folia Zoologica, 58, 1-45.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.10595931. Geraadpleegd op 27-01-2025.
# Symfonie nr. 7 (Mahler)

De Zevende Symfonie van componist Gustav Mahler was op het moment van haar voltooiing (1908) de negende, mogelijk zelfs de tiende symfonie van de componist: voor zijn officiële eerste symfonie - een bewerking van het grote 'Symfonisch gedicht in twee delen: Der Titan' - had Mahler reeds twee dan wel drie (ongenummerde) symfonieën gecomponeerd.
Mahler begon aan deze symfonie in 1904 met het schrijven van delen 2 en 4, getiteld 'Nachtmusik' I en II. Dit was nog voor het componeren van het vierde deel, de finale, van zijn Zesde symfonie.
Opvallend aan deze Zevende is de aparte orkestratie. De symfonie telt vijf delen:
* 1. Langsam - Allegro
* 2. Nachtmusik I
* 3. Scherzo
* 4. Nachtmusik II
* 5. Rondo-Finale
Vanwege het algemeen 'duistere' karakter van de eerste vier delen (de delen 2 en 4 kregen de naam "nachtmuziek" en het scherzo kreeg de aanduiding "Schattenhaft", schaduwachtig) wordt de symfonie ook wel "Lied der Nacht" genoemd.

## Instrumentatie

De symfonie is gecomponeerd voor
* 1 piccolo, 4 fluiten;
* 3 hobo's, 1 Engelse hoorn, 3 fagotten, 1 contrafagot;
* 1 es-klarinet, 3 klarinetten, 1 basklarinet;
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba, 1 tenorhoorn;
* pauken, slagwerk;
* 2 harpen, mandoline, gitaar en strijkers.

## Ontvangst

De symfonie werd beter ontvangen dan voorgaande symfonieën. Het werk kreeg tevens meer aandacht, aangezien de componist al erg bekend was als dirigent, sterker: men kende Mahler vrijwel uitsluitend als dirigent. De bezetting was nogal ongebruikelijk voor die tijd, en voor de spelers was het ook al niet erg gemakkelijk gecomponeerd, hoewel Mahler exact wist wat hij deed als instrumentator - het ging hem uitsluitend om de klankkleur.

## Analyse

De Zevende Symfonie is een zeer Mahleriaanse compositie. Klassieke elementen worden op een unieke manier gecombineerd met buitenmuzikale, persoonlijke elementen.
Symfonieën: Symfonie nr. 1, Titan · Symfonie nr. 2, Auferstehung · Symfonie nr. 3 · Symfonie nr. 4 · Symfonie nr. 5 · Symfonie nr. 6, Tragische · Symfonie nr. 7 · Symfonie nr. 8, Sinfonie der Tausend · Das Lied von der Erde · Symfonie nr. 9 · Symfonie nr. 10 (onvoltooid) Orkestliederen: Das klagende Lied (cantate) · Lieder eines fahrenden Gesellen · Rückertlieder · Kindertotenlieder · Lieder aus "Des Knaben Wunderhorn"
* Bibliothèque nationale de France: cb13915894x (data)
* Gemeinsame Normdatei: 300098081
* Library of Congress Control Number: n81047937
* MusicBrainz work: 9f866c9a-abeb-4547-a3b9-9710eaa4c58d
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007421502605171
* Virtual International Authority File: 294470896
* WorldCat (via VIAF): 294470896
# Jan van Cuijk

Jan van Cuijk kan verwijzen naar:
* Jan I van Cuijk (1230 - 1308), heer van Cuijk, vriend van koning Edward I van Engeland en van de Hertog van Brabant.
* Jan II van Cuijk (1270-1354), zoon van Jan I van Cuijk
* Jan III van Cuijk (1295-1357), heer van Cuijk, Hoogstraten, Asten, Mierlo
* Jan IV van Cuijk (1320-1363), heer van Hoogstraten
* Jan V van Cuijk (1355 - 1382), heer van Hoogstraten
* Jan VI van Cuijk (1360 - 1394), heer van Cuijk
* Jan van Cuijk (Culemborg), jongere broer van voorgaande
* Jan IV van Hoogstraten (1360 - 1442), heer van Hoogstraten en Asten
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan van Cuijk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Poepjes

Poepjes is een van oorsprong Nederlandse achternaam. Het is een van de weinige Nederlandse achternamen die sinds 1947 significant in aantal naamdragers is afgenomen, te wijten aan naamswijzigingen of het doelbewust niet doorgeven van de naam.
Deze achternaam is voor veel dragers ervan een last, omdat zij vaak negatieve reacties krijgen vanwege de sterke associatie met het woord poep. Daarom kiest men er soms voor om de achternaam Poepjes te veranderen, meestal in de achternaam van de andere ouder of een nieuwe unieke Nederlandse achternaam. Zo heeft een Nederlandse familie ervoor gekozen om haar naam te veranderen in Velinga.

## Aantallen naamdragers
### Nederland

In Nederland kwam de naam in 2007 281 keer voor. De grootste concentratie woonde toen in Lemsterland met 0,339% van de bevolking daar.

### België

In België kwam de naam in 2008 twee keer voor.

## Oorsprong

Het Meertens Instituut geeft twee mogelijke etymologische verklaringen voor het ontstaan van de achternaam Poepjes:
* De eerste verklaring is dat het een patroniem is op basis van de voornaam Poppe, met als vleivorm Poepje.
* Een tweede mogelijkheid is dat de naam aangenomen is door een familie die afstamde van Duitse loonarbeiders. Duitse loonarbeiders werden vaak Poepen genoemd, een verbastering van het Duitse Buben.

## Naammythe van Napoleon

Een vaak terugkerende misvatting is dat Poepjes, samen met de achternaam Naaktgeboren, als schoolvoorbeeld wordt gezien van de zogenaamde verplichte naamsaanneming van Napoleon Bonaparte. Dit staat ook wel bekend als de naammythe van Napoleon. Mensen zouden volgens de hardnekkige roddel de spot willen drijven met Napoleons beleid door een absurde naam aan te nemen. Dit is echter nooit gebeurd. Vreemde of bespottelijke namen hebben meestal een logische verklaring en zijn te traceren ver voor de Franse tijd.
* ↑ Poepjes in de Nederlandse Familienamenbank van het Meertens Instituut
* ↑ Familienaam.be
* 1 2 Toelichting bij onze naamwijziging van Poepjes in Velinga. Meertens Instituut. Geraadpleegd op 28 januari 2025.
* ↑ Leendert Brouwer, De naammythe van Napoleon. Meertens Instituut. Geraadpleegd op 9 februari 2016.