OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gina Viehoff

Gina Viehoff (Bergschenhoek, 6 november 2004) is een Nederlands voetbalspeelster. Ze speelt als aanvaller voor ADO Den Haag in de Vrouwen Eredivisie.

## Carrière

Viehoff begon haar voetballoopbaan bij BVCB in Bergschenhoek en heeft daarna meerdere jaren in Singapore (JSSL Arsenal) en in de Amerikaanse staat Georgia (Darlington Soccer Academy) gespeeld. In 2020 maakte zij de overstap naar de jeugdopleiding van ADO Den Haag. Op 24 maart 2023 heeft Viehoff haar eerste contract getekend bij ADO Den Haag.
Op 6 mei 2022 maakte Viehoff haar officiële debuut voor ADO Den Haag in de Vrouwen Eredivisie in een thuiswedstrijd tegen FC Twente. Op 10 februari 2023 maakte Viehoff in een thuiswedstrijd tegen VV Alkmaar haar eerste doelpunt in de Vrouwen Eredivisie.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2021/22 | ADO Den Haag | Eredivisie | 1 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 3 | 0 |
| 2022/23 | ADO Den Haag | Eredivisie | 9 | 1 | 2 | 1 | 0 | 0 | 11 | 2 |
| 2023/24 | ADO Den Haag | Eredivisie | 4 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 1 |
| 2024/25 | ADO Den Haag | Eredivisie | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 18 | 2 | 2 | 1 | 2 | 0 | 22 | 3 |
Bijgewerkt t/m 24 december 2024.
* ↑ Eerste contract voor Gina Viehoff. adovrouwen.nl (23 maart 2023). Geraadpleegd op 8 februari 2024.
* ↑ ADO Den Haag vrouwen voor enthousiast publiek strijdend ten onder. adodenhaag.nl (6 mei 2022). Geraadpleegd op 8 februari 2024.
* ↑ Terug- en vooruitblik globetrotter, die alles doet voor voetbalpassis. issuu.com (1 februari 2023).
* ↑ Weergaloos ADO Den Haag walst over VV Alkmaar heen. adodenhaag.nl (10 februari 2023). Geraadpleegd op 8 februari 2024.
* ↑ Nederland - G. Viehoff - Profiel met nieuws, statistieken en geschiedenis - Soccerway. nl.soccerway.com. Geraadpleegd op 24 december 2024.
1 Lorsheijd · 2 Vonk · 3 Noordermeer · 4 Pijnacker Hordijk · 5 Nelemans · 6 Raaijmakers · 7 Van Raay · 8 Van den Goorbergh · 9 Loonen · 10 Van Oosten · 11 Viehoff · 14 Remmers · 15 Van den Ende · 16 Grimmius · 18 Glotzbach · 19 Boerboom · 20 Van Mierlo · 21 Burgers · 22 Boshuizen · 23 Dupon · 24 Van Egmond · 35 Bol · Coach: Glotzbach Assistent-coach: Van Tol
# Lies Cosijn

Alida (Lies) Meijers-Cosijn (Mojokerto, 25 april 1931 – Petten, 23 februari 2016) was een Nederlands keramist.

## Leven en werk

Cosijn werd geboren in Nederlands-Indië als dochter van de geoloog dr. Jan Cosijn (1901-1991) en Bertha Benschop (1903-1969). Haar vader werkte bij de Bandoengsche kininefabriek. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ze met haar moeder geïnterneerd. Na de oorlog verhuisde de familie naar Nederland. Ze studeerde in de jaren 50 aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs, als leerling van Theo Dobbelman, Iep Valkema en Wim de Vries. Ze was geïnteresseerd in klassieke archeologie, wat haar ertoe inspireerde zich op keramiek te richten. Vanaf 1956 werkte ze bij de experimentele afdeling van De Porceleyne Fles in Delft. Een jaar later trouwde ze met Herman Meijers (1923-2000), later hoogleraar Internationaal recht aan de Universiteit van Amsterdam. In 1963 opende ze een eigen atelier aan de Kloveniersburgwal in Amsterdam, een jaar later verhuisde ze met haar man naar Petten. Aan het huis werd een groot atelier gebouwd. Vanuit dit atelier werkte zij dagelijks en zorgde zij voor genoeg stukken voor twee tentoonstellingen per jaar in Galerie 'Het Kapelhuis' te Amersfoort. Later werkte Lies Cosijn voor Galerie Petit in Amsterdam.
Cosijn maakte unica keramiek en kleinplastiek. Ze kraste daarin vaak tekeningen en gedichten van onder anderen Achterberg en P.C. Hooft. Ze werd geïnspireerd door verhalen uit haar jeugd en het vluchtelingenwerk waarmee haar man zich bezighield. Ze gaf haar werk ook bewust titels mee, omdat er een verhaal achter zat. In 1969 won ze een gouden medaille op het Concorso Internazionale della Ceramica d'Arte Faenza. In 1972 ontving ze voor haar werk de David Röellprijs. Het stelde haar in staat een nieuwe, verbeterde oven te kopen. Cosijn exposeerde meerdere malen, onder andere bij het Museum Boijmans Van Beuningen, het Haags Gemeentemuseum en keramiekmuseum Princessehof. Diverse musea hebben haar werk in de collectie.
In 1992 werd ze benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Cosijn overleed op 84-jarige leeftijd, in haar woonplaats Petten.

## Afbeeldingen

* De bruid
* Autismepot
* Op een mooie avond in september
* Liefdesdoos
# Angela de Jong

Angela de Jong (Gouda, 27 februari 1976) is een Nederlands televisierecensente en columniste bij het AD. Ze schrijft vijf keer per week een column waarin ze haar mening geeft over televisieprogramma's.

## Loopbaan

De Jong studeerde Algemene Letteren en Film- en Televisiewetenschap aan de Universiteit Utrecht. Vervolgens volgde ze een master Journalistiek aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Daarna ging De Jong aan de slag als verslaggever bij het Rotterdams Dagblad. In 1997 liep ze stage achter de schermen bij Koffietijd. Sinds 2005 is ze werkzaam bij het Algemeen Dagblad (AD). Vanaf 2010 is ze televisierecensent van het AD en schrijft ze over wat haar opvalt op televisie. Daarnaast schrijft ze columns en is ze sinds 2012 chef Redactie van Media en Cultuur bij het AD. De Jong is regelmatig deelnemer aan het 'Mediaforum' van De Ochtend en Spraakmakers. Ze schuift ook regelmatig aan in praatprogramma's als De Wereld Draait Door, Jinek, Beau, RTL Boulevard Goedemorgen Nederland, Op1 en Vandaag Inside.
In de zomer van 2017 deed De Jong mee aan het quizprogramma De Slimste Mens. Ze plaatste zich als eerste en keerde terug in de finale. Deze won ze van radiopresentatrice Mischa Blok en was daarmee, na Anniko van Santen in 2009, de tweede vrouwelijke winnaar sinds het begin van het programma in 2006.
In 2019 werd ze, als spraakmakende televisierecensent, door het feministische maandblad Opzij uitgeroepen tot de Meest invloedrijke vrouw in de categorie Media in de Opzij Top 100.
De Jong gaf eind 2023 aan dat ze een politieke column wil gaan schrijven. Ook heeft ze naar eigen zeggen een talkshow aangeboden gekregen op SBS6. Deze bewering is later door Talpa ontkend.
Eind 2024 deed De Jong mee aan de jubileumeditie van De Slimste Mens. In de eerste aflevering van deze editie verloor ze van oud-winnaar Klaas Dijkhoff.

## Kritiek

Marcel van Roosmalen heeft haar sterk bekritiseerd omdat ze volgens hem steeds rechttoe-rechtaan haar oordeel geeft op het niveau van 'de huisvrouw over de heg'. In 2019 wijdde hij een radiocolumn op BNNVARA aan haar, waarin hij stelde: 'Angela de Jong schrijft met het achtereind van een pollepel'. Ook verwijt hij haar dat ze houdt van tv-kijken.
Ook is er regelmatig kritiek van anderen op haar tv-recensies en optredens, zoals bij het praatprogramma Vandaag Inside. Daar uit Johan Derksen kritiek op De Jongs stukje over de aanklacht wegens poging tot doodslag tegen Johnny de Mol op zijn vriendin.
In december 2024 hadden verslaggever Mark Baanders en De Jong onenigheid aan tafel bij talkshow Renze over de programma's die Baanders maakt. Volgens De Jong zou de kwaliteit daarvan niet goed genoeg zijn, wat Baanders weersprak met het feit dat dat slechts haar mening is.
# Wolfgruben (Duitsland)

Wolfgruben is een plaats in de gemeente Dautphetal in de Duitse deelstaat Hessen.
De oudste vermelding van Wolfgruben dateert uit 1299 als de ridder Kraft von Hohenfels diverse stukken land aan het klooster Caldern schenkt.
Allendorf · Buchenau · Damshausen · Dautphe · Elmshausen · Friedensdorf · Herzhausen · Holzhausen · Hommertshausen · Mornshausen · Silberg · Wolfgruben
# Women in Business Suriname

Het Women in Business Suriname (WBS), voorheen Women's Business Group Suriname (WBG), is een Surinaamse niet-gouvernementele organisatie van vrouwelijke ondernemers. Ze stimuleert ondernemerschap onder vrouwen, mannen en jongeren.
De organisatie heeft rond de vijfhonderd leden en heeft naar eigen opgaaf tienduizenden mensen bereikt. Ze richt zich op het versterken van mensen en groepen in Paramaribo en het binnenland en geeft begeleiding bij het starten van een eigen onderneming. Women in Business Suriname is gesprekspartner binnen het Suriname Business Forum.
Women in Business Suriname werd op 11 mei 1993 opgericht, in een periode met veel schaarste in Suriname. Belangrijke doelstellingen zijn de bestrijding van armoede en de stimulering van de maatschappij en economie van Suriname. Het uitgangspunt van de organisatie is dat ondernemerschap daarvoor het beste middel is. WBS organiseerde meerdere jaren de Women Lifestyle Fair in Paramaribo en neemt ook deel aan andere beurzen.
In 2014 werd WBS opgenomen in het programma voor microkredieten van het ministerie van Financiën. In 2017 ontving de organisatie een donatie van 80.000 USD van de Coca-Cola Foundation.
* 1 2 3 Starnieuws, Ook mannen welkom bij Women Business Suriname, 12 mei 2013
* ↑ Dagblad Suriname, Jongeren stad en districten getraind in ondernemerschap, 25 augustus 2012
* ↑ Vereniging van Economisten in Suriname, Suriname Business Forum
* ↑ Yellow, Women in Business Suriname
* ↑ De Ware Tijd, De Women Lifestyle Fair wordt nu een jaarlijks terugkerend evenement, 7 augustus 2016
* ↑ De Ware Tijd, Vrouwelijke producenten krijgen platform bij businessfair, 6 maart 2021
* ↑ Dagblad Suriname, Microkredietenprogramma gaat door, 28 augustus 2014
* ↑ Starnieuws, WIB gaat 40 ondernemers trainen en begeleiden, 19 augustus 2017
# World Class

World Class is een jaarlijkse competitie om de beste barman van het jaar te selecteren. De competitie wordt georganiseerd door Diageo Reserve en bestaat sinds 2009. Het is een van de bekendste cocktailwedstrijden ter wereld.

## Winnaars

| Jaar | datum en plaats | winnaar |
| 2015 | 4 september (stadhuis Kaapstad) | Michito Kaneko ( Japan) |
| 2014 | 1 augustus (Londen) | Charles Joly ( USA) |
| 2013 | 9 juli (Boot aan de Cote D'Azur Barcelona) | David Rios ( Spanje) |
| 2012 | 12 juli (Rio de Janeiro) | Tim Philips ( Australië) |
| 2011 | 14 juli (New Delhi) | Manabu Ohtake ( Japan) |
| 2010 | 15 juli (Athene) | Erik Lorincz ( Verenigd Koninkrijk) |
| 2009 | 17 juli (Londen) | Aristotelis Papadopoulo ( Griekenland |

### Hoogste Belgische en Nederlandse noteringen
#### België

* 2014 - Hannah Van Ongevalle, 3de plaats, eerst Belgisch vrouw ooit, Hoogste Belg ooit

#### Nederland

* 2014 - Leroy Soumokil, bij de zestien beste.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Worldclasscocktails.com - About World Class
* ↑ De Standaard - Worldclass wordt sinds een aantal jaren beschouwd als de meest gerespecteerde en vernieuwende cocktailcompetitie ter wereld
* ↑ Diageo - Winnaar 2015
* ↑ Diageo - Winnaar 2014
* ↑ Diageo - Winnaar 2013
* ↑ Diageo - Winnaar 2012
* ↑ Diageo - Winnaar 2011
* ↑ Diageo - Winnaar 2010
* ↑ Diageo - Winnaar 2009
* ↑ Knack Weekend - Belgische Hannah Van Ongevalle bij beste bartenders ter wereld
* ↑ NOS - Hannah Van Ongevalle werd derde
* ↑ hospitality-management.nl - Nerlander in top 16 beste bartenders ter wereld
# Amerikaanse mini-ezel

De Amerikaanse mini-ezel (Engels: American (Mediterranean) Miniature donkey) is de Amerikaanse variant van de Mediterraanse mini-ezel.

## Geschiedenis

Dwergezels komen van oudsher op de Italiaanse eilanden Sardinië en Sicilië voor, waar ze als lastdier gebruikt werden. De kleine ezels waren goed aangepast aan het bergachtige gebied en de smalle straatjes. In de loop van de twintigste eeuw werden de ezels op de eilanden verdrongen door machines en voertuigen.
De Amerikaanse beurshandelaar Robert Green kreeg tijdens een bezoek aan Europa in 1929 de mini-ezel in het oog. Hij was weg van deze kleine dieren en besloot er een aantal naar Amerika te laten verschepen. Later volgden meer Amerikanen die mini-ezels naar de VS importeerden, en zo ontstond een opkomende fokkerij.
De dwergezel werd vooral selectief gefokt op een kleine maat en een vriendelijk karakter. Om wat meer kleur in de oorspronkelijk vooral grijs-bruine populatie te verkrijgen, werden andere ezelrassen ingekruist.
Tegenwoordig is de oorspronkelijke Mediterraanse dwergezel zo goed als verdwenen, doordat men de mini-ezel heeft vermengd met grotere ezels. Nagenoeg alle huidige mini-ezels stammen af van de Amerikaanse fokkerij.

## Karakteristiek

Samen met de Standard donkey (Amerikaanse versie van de huisezel of gewone ezel) en de Mammoth Jackstock vallen ze onder de rasgroep North-American donkeys.
Volwassen dwergezels hebben een maximale schofthoogte van 91 cm.
* ↑ Marijke en Dinant Sok, Over de mini-ezel. Gearchiveerd op 27 september 2020. Geraadpleegd op 11 februari 2021.
* ↑ (en) Government of Alberta: Agriculture and Rural Development, Government of Alberta: Agriculture and Rural Development (1990). Gearchiveerd op 15 augustus 2011.
Abessijnse ezel · Albanese ezel · Algerijn · Amerikaanse mini-ezel · Amiata · Anatolische ezel · Andalusische ezel · Ane Gascogne · Arcadische ezel · Argentato di Sologno · Asinara · Asino Sardo · Asno Balear · Asno de las Encartaciones · Balkan ezel · Barockesel · Bourbonnais · Bulgaarse ezel · Burro · Castel Morrone · Catalaanse ezel · Corsicaanse ezel · Cotentin · Cyprus ezel · Dwergezel · Ellinikon · Fariñeiro · Graciosa · Grand Noir du Berry · Grigio Siciliano · Herzegovijnse ezel · Huisezel · Ierse ezel · Indische wilde ezel · Istarski Magarac · Karakacan · Kiang · L'Âne de L'Ile de Ré · Majorera ezel · Mallorcaanse ezel · Maltese ezel · Mammoth Jackstock · Martina Franca · Merzifon · Mirandese ezel · Mongoolse wilde ezel · Muildier/muilezel · Mula · Normandische ezel · Nubische wilde ezel · Onager · Pantelleria · Parlagi Szamár · Pantesco · Pega · Poitou-ezel · Ponui · Primorsko Dinarski Magarac · Provençaalse ezel · Pyrenese ezel · Ragusa · Romagnolo · Sardijnse ezel · Sjeverno-Jadranski Magarac · Somalische wilde ezel · Spotted donkey · Standard donkey · Thüringer Waldesel · Verbeterde Hongaarse ezel · Viterbese · Waalse ezel · Wilde ezel · Zamorano-Leonés · Zweedse ezel
# Xaviera Krimbo

Xaviera Krimbo (3 november 2003) is een Surinaams voetbalster. Ze komt in clubverband uit voor SV Robinhood en voetbalde in de selecties van U-20 en de senioren van het Surinaamse voetbalelftal.

## Carrière

Xaviera Krimbo speelt in het Surinaamse clubvoetbal bij de topclub SV Robinhood.
Ze speelde in 2019 in het Surinaams voetbalelftal U-20 tijdens de kampioenschappen van de Concacaf in Guyana. Ze verloor met het team de wedstrijd tegen Saint Lucia met 4-3. Later dat jaar scoorde ze in het Frank Essedstadion een doelpunt tegen Frans-Guyana; de wedstrijd werd met 6-1 gewonnen. In 2021 won ze met haar team tegen Grenada (5-2) en Belize (3-2). Het team verloor in 2022 de wedstrijd tegen de Verenigde Staten met 14-0. Ook in 2023 speelde ze nog drie wedstrijden bij U-20: tegen Guyana (6-0 verlies), de Dominicaanse Republiek (3-0 verlies) en Dominica (2-0 winst).
In 2022 kwam ze voor het seniorenteam uit tijdens de kwalificatiewedstrijden voor het Wereldkampioenschap voetbal vrouwen van 2023. De wedstrijd uit tegen Mexico werd met 9-0 verloren. Hiermee was de kans voor de volgende ronde verkeken, omdat alleen de groepswinnaars doorgingen. De thuiswedstrijd tegen Anguilla werd nog wel ruimschoots gewonnen met 5-0. Hierna stond de uitwedstrijd tegen Puerto Rico op het programma, die werd verloren met 2-0. De laatste wedstrijd tegen en Antigua en Barbuda won Suriname met 5-1.
* ↑ Keynews, Robinhood groeit, wint interessante wedstrijd van Broki, 27 januari 2023
* ↑ Alles in SU, Concacaf U20 Vrouwen voetbalkampioenschappen: Natio U20 verliest, 14 juli 2019
* ↑ De Ware Tijd, Voetbalvrouwen pakken drie uit drie tegen Frans-Guyana, 1 december 2019
* ↑ Global Sports Archive, Suriname U20
* 1 2 Soccerway, [https://nl.soccerway.com/players/krimbo-xaviera/817577/ X. Krimbo
* ↑ Keynews, Vrouwenvoetbalselectie klaar voor krachtmeting met Puerto Rico, 8 april 2022
* ↑ Sun, Vrouwen Natio morgen tegen Puerto Rico, 7 april 2022
# Eduard van Roessel

Eduard van Roessel (Breda, 7 september 1897 - Venlo, 26 januari 1978) was een Nederlandse voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelde.

## Carrière

Van Roessel is geboren in Breda en hij begon met voetballen bij NAC in 1913. Op 29 mei 1921 werd hij kampioen met NAC in het seizoen 1920/21. Van Roessel is de eerste NAC-speler in het Nederlands elftal. Hij heeft twee interlands gespeeld. Op 5 april 1920 debuteerde hij in de wedstrijd tegen Denemarken. Het Nederlands elftal won toen met 2-0. Op 13 mei 1920 speelde hij zijn tweede interland tegen Italië (1-1). Hij beëindigde zijn voetbalcarrière in 1927.
Van Roessel overleed op 26 januari 1978.

## Interlands

Interlands van Eduard van Roessel voor Nederland :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Goals | Assists |
| Als speler van NAC |||||||
| 1. | 5 april 1920 | Nederland – Denemarken | 2 – 0 | Vriendschappelijk | 0 | 0 |
| 2. | 13 mei 1920 | Italië – Nederland | 1 – 1 | Vriendschappelijk | 0 | 0 |

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nederlands landskampioenschap | 1× | 1921 |
# Ayoub Oufkir

Ayoub Oufkir (Rotterdam, 4 januari 2006) is een Nederlands voetballer die doorgaans speelt als vleugelspeler. In augustus 2024 debuteerde hij voor Sparta Rotterdam.

## Clubcarrière

Oufkir speelde vanaf zijn zevende in de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam. Hier maakte hij in het seizoen 2023/24 zijn eerste minuten in het belofteteam, uitkomend in de Tweede divisie. Tijdens de voorbereiding op de jaargang erna mocht hij zich bij het eerste elftal melden. Hierop tekende Oufkir op zijn eerste professionele contract bij Sparta. Zijn debuut in het eerste elftal volgde op 17 augustus 2024, op bezoek bij FC Twente. Die club kwam door een benutte strafschop van Sem Steijn op voorsprong, waarna Oufkir van coach Jeroen Rijsdijk mocht invallen voor Mohamed Nassoh. In de blessuretijd was de vleugelspeler met een assist op Tobias Lauritsen mede verantwoordelijk voor de beslissende 1–1. Oufkir maakte zijn eerste professionele doelpunt op 31 oktober 2024, toen mede door zijn treffer in de verlenging gewonnen werd van USV Hercules in de KNVB Beker.

## Clubstatistieken
### Beloften

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. |
| 2023/24 | Jong Sparta Rotterdam | Tweede divisie | 15 | 0 |
| 2024/25 | Jong Sparta Rotterdam | Tweede divisie | 2 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 17 | 0 |

### Senioren

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2024/25 | Sparta Rotterdam | Eredivisie | 6 | 0 | 2 | 1 | — | — | 8 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 6 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | 8 | 1 |
Bijgewerkt op 24 december 2024.
# Xipamide

Xipamide (INN) is een geneesmiddel dat behoort tot de sulfonamiden. Het is een vochtafdrijvend middel oftewel een diureticum. Het wordt gebruikt voor de behandeling van vochtophoping (oedeem) of hoge bloeddruk (hypertensie).
Xipamide is afgeleid van salicylzuur en de chemische structuur gelijkt op die van chloortalidon.
Xipamide werd in de jaren 1960 ontwikkeld bij het Duitse bedrijf P. Beiersdorf & Co. Er zijn geen handelspreparaten op basis van xipamide meer verkrijgbaar in België en Nederland. Het is nog wel verkrijgbaar in onder andere Duitsland en het Verenigd Koninkrijk onder merknamen Aquaphor, Aquaphoril, Diurex, Diurexan of als generiek Xipamide.

## Bijwerkingen

Mogelijke bijwerkingen van xipamide zijn:
* lichte duizeligheid;
* effecten op maag-darmstelsel zoals maagpijn, constipatie of diarree;
* verlaagde kalium- en natriumconcentraties in het bloed (hypokaliëmie respectievelijk hyponatriëmie), die aanleiding kunnen geven tot hoofdpijn, spierkramp en zwakheid.

## Gebruik in doping

Vochtafdrijvende middelen, waaronder xipamide, staan op de lijst van verboden middelen. Het zijn geen prestatiebevorderende middelen maar men kan ze gebruiken om andere middelen snel uit het lichaam af te drijven of om snel gewicht te verliezen. Wielrenner Fränk Schleck van team RadioShack-Nissan-Trek stapte uit de Ronde van Frankrijk 2012 nadat in een urinestaal sporen van xipamide werden gevonden.

## Externe link

* (en) Informatie over Diurexantabletten
* ↑ B.N. Prichard, R.N. Brogden. "Xipamide. A review of its pharmacodynamic and pharmacokinetic properties and therapeutic efficacy.". Drugs, October 1985, Vol. 30 No. 4 blz. 313-332. PMID 3905333.
* ↑ U.S. Patent 3567777, "4-Chloro-5-sulfamyl salicylic acid-(2',6'-dimethyl) anilide" van 2 maart 1971 aan P. Beiersdorf & Co. AG, Hamburg
* ↑ Bron: DrugBase Index Nominum
* ↑ Sporza.be: "Xipamide kan verdoezelen of snel doen vermageren" (18 juli 2012)
# Summer of Love

De Summer of Love was een van de hoogtepunten van de hippiecultuur in de jaren 60. Ze vond plaats in Haight-Ashbury, een buurt in San Francisco, in 1967.

## Voorgeschiedenis

Die wijk was al een poosje het middelpunt van jongeren die zich afzetten tegen de gevestigde orde, wilden experimenteren met drugs en zich steeds meer verzetten tegen de oorlog in Vietnam. Al enkele jaren daarvoor hadden Ken Kesey en zijn Merry Pranksters en de Diggers al een dubieuze reputatie verworven als promotors van LSD, maar ook door hun oppositie tegen de oorlog en hun tegendraadse gedrag in het algemeen. Met enige regelmaat organiseerden de Merry Pranksters zogenaamde Acid Tests: bijeenkomsten die de hele nacht duurden waarbij gratis LSD werd uitgedeeld en luide muziek uit tientallen luidsprekers schalde. De muziek werd vaak verzorgd door Grateful Dead.
Op 24 maart 1965 organiseerde de Students for a Democratic Society (SDS) de eerste acties tegen de escalatie van de oorlog in Vietnam. Drieduizend mensen waren aanwezig.

## 1967

Op 14 januari 1967 begon er wat te bewegen in de hippiebeweging toen twintig- tot vijftigduizend mensen aanwezig waren bij de Gathering of the Tribes in het Golden Gate Park in San Francisco. Allen Ginsberg, die het festival mede georganiseerd had, las voor uit eigen werk en bands als Jefferson Airplane, Grateful Dead en Quicksilver Messenger Service omlijstten de optredens met muziek. De beweging dijde uit en op 10 april startte de Vietnam-week: oproepkaarten voor militaire dienst werden verbrand en op 15 april demonstreerden 400.000 mensen in New York tegen de oorlog.
In juni werd het Monterey Pop Festival gehouden. Dat festival betekende een doorbraak voor veel nieuwe bands en toonde de hippiecultuur aan een groter publiek. Het tijdschrift Time besteedde een hele editie aan de hippies en Haight-Ashbury trok steeds meer mensen – zowel sympathisanten als nieuwsgierigen. Hoewel de sfeer tijdens de Summer of Love uitstekend was, voelde de wijk de toenemende druk van die volksmassa. Ook kwamen de nadelen van de idealen van de hippies – vrije liefde, gratis drugs, een speurtocht naar alternatieve levenswijzen en vreedzame communicatie – naar voren. Geslachtsziektes namen toe, net als het aantal verkrachtingen. Dit hing samen met het in omloop brengen van gevaarlijke drugs en de influx van verslaafde Vietnamveteranen: de sfeer veranderde en de criminaliteit nam toe.
Steeds meer oorspronkelijke hippies trokken zich terug uit San Francisco. Zelfs Grateful Dead – die Haight-Ashbury als thuisbasis hadden gehad – waren de nieuwe ontwikkelingen zat en gingen weg. De Summer of Love ging ten onder aan haar eigen succes, maar wellicht ook aan haar eigen naïviteit.