OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Willem Lodewijk Gymnasium

Het Willem Lodewijk Gymnasium (WLG) is een christelijk categoraal gymnasium in Groningen. De school telde 710 leerlingen gedurende het schooljaar 2022-2023.

## Algemeen

Op 11 maart 1909 werd door een vereniging van ouders een christelijk gymnasium geopend in Groningen. Gereformeerden en Nederlands-hervormden vonden elkaar in een overeenkomst die de stichting van een gezamenlijke school mogelijk maakte.
De school is vernoemd naar Willem Lodewijk van Nassau. Een gedenkplaat in het trappenhuis herinnert aan oud-WLG'ers die tijdens de oorlogsjaren omkwamen.

### Onderwijskwaliteit

De school is in 2019 door de Onderwijsinspectie beoordeeld met 'Goed'.

### Eeuwfeest

In september 2009 vierde het Willem Lodewijk Gymnasium zijn honderdjarige bestaan. Met een feestweek, waarin onder andere een reünie was opgenomen, werd dit gevierd. Thema was "Honderd jaar Terug in de Tijd" - de leraren gaven les als in 1909 en eenieder was verkleed als leraar/scholier uit 1909. Ook werd er een kerkdienst gehouden met als thema's vergankelijkheid, ouderdom en liefde.

### Oud-leerlingen

Oud-leerlingen zijn onder anderen Seth Gaaikema (cabaretier, musicalschrijver en vertaler), Gerrit Krol (schrijver), Peter Kuipers Munneke (weerman), Peter Hein van Mulligen (o.m. woordvoerder CBS), Alexander Brouwer (beachvolleybalspeler), Wim Zielhuis (politicus), Nastja van Strien, Nyassa Alberta (musicalster) en Arjen Lubach (creatieve duizendpoot).

### Schoolverenigingen

De school kent tevens enkele verenigingen:
* Rhetorica (Feestcommissie)
* Sportcommissie
* Uit de Kunst! (Culturele theater-, muziek-, architectuur- en filmvereniging)
* Schoolkoor
* Leerlingenraad
* Klankbordgroepen
* Debateendjes (Debatclub)
* De GSA (Gender & Sexuality Alliance)

## Gebouwen
### Oosterstraat

Het eerste schoolpand werd geopend aan de Oosterstraat op nummer 46. In 1923 verhuisde het gymnasium naar Oosterstraat 11, waar later de mislukte Willem Lodewijkpassage in gevestigd werd, en waar nog steeds de naam van de school op de gevel staat. Het pand staat te huur.

### Nieuwbouw

Toen het leerlingenaantal sterk steeg en het pand aan de Oosterstraat te klein werd, werd in 1967 begonnen met de nieuwbouw aan de Verzetsstrijderslaan 220 nabij het Stadspark. In 1969 werd het gebouw in gebruik genomen. In 2003 werden er kleine renovaties aan de school verricht en werd onder andere het oude conciërgehuis verbouwd tot een nieuwe mediatheek. In het schooljaar 2006-2007 werd er een aanbouw geplaatst aan de kant van de Ring Groningen. In april 2021 werd in het gymnasium een grootschalige aanbouw gestart aan de kant van de school die uitkijkt op de Verzetsstrijderslaan. Er zullen extra lokalen voor de technische vakken gerealiseerd worden. In maart 2022 kon de vleugel ingehuldigd worden met drie ruime theorielokalen, twee nieuwe bètalokalen, werkruimtes en ook een bijkomend plein.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Rapport Onderwijsinspectie
* ↑ Willem Lodewijk Gymnasium - Beno’s Stad 368 (10-9-2009).
* ↑ Nastja van Strien (raadsheer Hoge Raad)
# Balthazar Bourgeois

Balthazar Bourgeois (Brussel, 25 april 1767 - 9 mei 1850) was een Belgisch magistraat en volksvertegenwoordiger.

## Biografie

Balthazar Bourgeois was een zoon van Jacques Bourgeois, griffier van het Bosbeheer, en Marie-Antoinette Becquet. Hij trouwde met Julie Ottevaere. Hun dochter Françoise Bourgeois (1810-1887) trouwde met Adolphe Bosquet, advocaat bij het Hof van Cassatie, broer van Gustave Bosquet.
Hij behaalde zijn licentiaat in de rechten aan de universiteit van Leuven in 1791 en werd advocaat bij de Raad van Brabant. Bij de eerste Franse inval in 1792 werd hij lid van de zogenaamde Jacobijnse Club, de Société des Amis de la Liberté, de l'Egalité et du Progrès.
In 1799, toen de aanhechting bij Frankrijk al een poos een feit was, werd hij korte tijd rechter in de rechtbank van het Dijledepartement (1799-1800), maar van 1800 tot 1809 was hij opnieuw advocaat.
In 1802 werd hij lid van de Brusselse vrijmetselaarsloge Les Vrais Amis de l'Union.
Hij begon vanaf 1809 aan een loopbaan in de magistratuur:
* rechter (1809-1811),
* keizerlijk procureur (1811-1814),
* procureur des Konings (1816-1823),
* raadsheer bij het Hoog Gerechtshof in Brussel (1823-1830),
* Kamervoorzitter bij het hof van beroep in Brussel (1830-1831),
* raadsheer in het Hof van Cassatie (1832-1848).
In 1820 werd hij gemeenteraadslid van Brussel en behield deze functie tot in 1848.
In 1831 werd hij voor het arrondissement Brussel gekozen tot liberaal volksvertegenwoordiger. Hij bleef amper iets meer dan een jaar zetelen.
Van 1840 tot 1848 was hij lid van de bestuurscommissie van de militaire gevangenis in Brussel en van de centrale gevangenis in Vilvoorde.

## Literatuur

* Els WITTE, Verkiezingen voor de Brusselse gemeenteraad, 1838-1848, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, Universiteit Gent, 1966.
* Jean-Pierre NANDRIN, Hommes, normes et politique. Le pouvoir judiciaire en Belgique aux premiers temps de l'indépendance, 1832-1848, onuitgegeven doctoraatsthesis, Universisté catholique de Louvain, 1995.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
# Ambassade van België bij de Heilige Stoel

De Ambassade van België bij de Heilige Stoel is de Belgische ambassade voor Vaticaanstad en is gelegen in de Via Giuseppe de Notaris 6A te Rome.
De zittende ambassadeur is tevens voorzitter van de raad van bestuur van de Koninklijke Belgische kerk en Stichting Sint-Juliaan-der-Vlamingen.

## Geschiedenis

Lord Berkeley werd in 1934 eigenaar van het gebouw en liet het uitbreiden. Vanaf 1939 huurde de Belgische Staat het gebouw tot het gekocht werd in 1956.

## Kunstwerken

Boven de ingang van de villa staan drie bronzen beeldjes van vrouwen. De villa wordt daarom soms ook aangeduid met de naam Villa delle Tre Madonna. Binnenin de villa sieren vijf Vlaamse wandtapijten het interieur.

## Ambassadeurs

* Charles-Ghislain Vilain XIIII (1832-1835)
* Prosper Edouard Noyer (1835-1838)
* Émile d'Oultremont (1838-1844)
* Charles van den Steen de Jehay (1844-1846)
* Joseph de Riquet de Caraman (1846-1847)
* Vacant (1847-1848)
* Eugène de Ligne (1848-1849)
* Henri de Brouckère (1849-1850)
* Emile de Meester de Ravestein (1850-1859)
* Henri Carolus (1859-1867)
* Vacant (1867-1875)
* Auguste d'Anethan (1875-1880)
* Vacant (1880-1885)
* Edmond de Pitteurs-Hiegaerts (1885-1889)
* Edouard Whettnall (1889-1894)
* Théodore de Bounder de Melsbrœck (1894-1896)
* Maximilien d'Erp (1896-1915)
* Jules Van den Heuvel (1915-1919)
* Léo d'Ursel (1919-1921)
* Eugène Beyens (1921-1924)
* Stefano Ruzette (1924-1926)
* Maximilien-Henri van Ypersele de Strihou (1926-1935)
* Roger de Borchgrave (1935-1938)
* Bernard de L’Escaille de Lier (1938-1939)
* Adrien Nieuwenhuys (1939-1945)
* Réginald de Croÿ (1946-1948)
* Alexandre Paternotte de la Vaillée (1948-1953)
* Joseph Berryer (1953-1957)
* Prosper Poswick (1957-1968)
* Albert Hupperts (1968-1972)
* Werner de Merode (1972-1976)
* Willy Verriest (1976-1977)
* Félix Standaert (1977-1980)
* Eugène Rittweger de Moor (1980-1984)
* Alexandre Paternotte de la Vaillée (1984-1988)
* Ferdinand De Wilde (1988-1991)
* Henri Beyens (1991-1994)
* Juan Cassiers (1994-1998)
* Thierry Muûls (1998-2002)
* Benoît Cardon de Lichtbuer (2002-2006)
* Frank De Coninck (2006-2010)
* Charles Ghislain (2010-2014)
* Bruno Nève de Mévergnies (2014-2015)
* Boudewijn Dereymaeker (2015-2017)
* Jean Cornet d'Elzius (2017-2020)
* Patrick Renault (2020-heden)

## Externe link

* Officiële website
# Move Over, Darling

Move Over, Darling is een film uit 1963 onder regie van Michael Gordon.
De film is een remake van My Favorite Wife uit 1940.
Het lied Move over darling (dus zonder komma), gezongen door Doris Day, is het bekendste lied uit de soundtrack van de film. Het werd in 1983 wederom een hit in de uitvoering van Tracey Ullman.

## Verhaal

Ellen Wagstaff Arden (Doris Day), een moeder van twee jonge meiden genaamd Jenny en Didi, is omgekomen op zee bij een vliegtuigongeluk. Haar man, Nick Arden (James Garner) was een van de overlevenden.
Na een zoektocht van vijf jaar naar haar besluit Nick verder te gaan met zijn leven. Na Ellen door een rechter wettelijk dood te hebben laten verklaren, trouwt hij op diezelfde dag met Bianca (Polly Bergen). Ellen leeft echter; ze werd namelijk gered, en komt terug op die bepaalde dag. Zodra ze thuis komt bij het huis waar ze woonde, is ze verheugd om van haar schoonmoeder Grace (Thelma Ritter) te horen dat haar ('ex'-)echtgenoot nog niet aan zijn huwelijksreis is begonnen. Ellen gaat naar het hotel waar Nick samen met zijn nieuwe vrouw ook heengaat, wat niet geheel toevallig ook hetzelfde hotel is waar Ellen en Nick jaren geleden ook hun huwelijksnacht hebben doorgebracht.
Wanneer Nick met Ellen wordt geconfronteerd, beseft hij dat hij 2 vrouwen heeft, nl. Ellen, zijn oorspronkelijke vrouw, en Bianca met wie hij die dag wettelijk getrouwd is. Hij verneemt dat Ellen was aangespoeld op een eiland samen met een andere man, de knappe atletische Stephen Burkett (Chuck Connors), ze noemden elkaar 'Adam' en 'Eva'.
Nicks moeder heeft hem aangeklaagd voor bigamie, en alle partijen verschijnen voor dezelfde rechter die eerder Nick en Bianca heeft getrouwd. Zowel Bianca als Ellen verzoeken de rechter alles ongedaan te maken, de rechter die het ook niet meer allemaal weet, stuurt iedereen weg.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Day, Doris Doris Day | Ellen Wagstaff Arden |
| Garner, James James Garner | Nicholas 'Nick'/'Nicky' Arden |
| Bergen, Polly Polly Bergen | Bianca Steele Arden |
| Ritter, Thelma Thelma Ritter | Grace Arden |
| Clark, Fred Fred Clark | Meneer Codd |
| Knotts, Don Don Knotts | Schoenenverkoper |
# Willem Van Rijswijck

Guilielmus Carolus van Rijswijck (Antwerpen 28 juli 1845 - Borgerhout 30 september 1891) was een gelegenheidsdichter en van 2 november 1882 tot 14 juli 1884, als liberaal, waarnemend burgemeester van Borgerhout. Hij was de zoon van de dichter Theodoor van Ryswyck. Op 30 november 1867 huwde hij te Antwerpen met Rosalie Seidel, samen hadden ze 6 kinderen. Het gezin woonde te Borgerhout in de Van Geertstraat n° 61.
In 1886, ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de Nederduitsche Bond, een politieke vereniging in Antwerpen, dichtte hij een Jubelkantate, die door Aloïs Berghs werd getoonzet.
Hij werd eind 1888 benoemd tot rijkscommissaris van de Landverhuizersdienst en bleef dit tot aan zijn overlijden in 1891. In februari 1893 werd hij uitgenodigd voor het Taalverbond, een liberale vrije academie.
* ↑ Burgerlijke Stand van Antwerpen, geboorteregister 1845, akte 1589.
* ↑ Burgerlijke Stand van Borgerhout, overlijdensregister 1891, akte 474.
* ↑ grafzerkje.be. grafzerkje.be. Gearchiveerd op 15 juli 2020. Geraadpleegd op 1 juli 2020.
* ↑ De Vlaamsche Kunstbode. Jaargang 17 (pdf). Jan Boucherij (1887). Geraadpleegd op 1 juli 2020.
* ↑ Provincie Antwerpen, Scheepvaart en landverhuizing. search.arch.be. Geraadpleegd op 1 juli 2020.
* ↑ Andreas Stynen (2005). Een geheugen in fragmenten: heilige plaatsen van de Vlaamse beweging. Lannoo Uitgeverij, pp. 337. ISBN 9789020962987.
# Britt Huybrechts

Britt Huybrechts (Lommel, 8 februari 1999) is een Belgisch Vlaams-nationalistisch politica voor Vlaams Belang.

## Biografie

Huybrechts studeerde aan de Katholieke Universiteit Leuven, waar ze in 2021 een master in de geschiedenis behaalde en in 2022 een educatieve master in de cultuurwetenschappen. Van 2021 tot 2023 werkte ze als leerkracht geschiedenis in het katholiek onderwijs.
Tijdens haar studentenperiode in Leuven was Huybrechts actief in het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV), waarvan ze in het academiejaar 2022-2023 preses was. Initieel militeerde ze op politiek vlak voor de N-VA en was ze voor deze partij in 2018 kandidaat bij de lokale verkiezingen in Leopoldsburg. Omdat ze de partij niet Vlaamsgezind genoeg vond, werd ze uiteindelijk actief bij Vlaams Belang. In 2024 ging ze aan de slag op de studiedienst van de partij en werd ze tevens politiek secretaris van de Vlaams Belang Jongeren.
Huybrechts was bij de federale verkiezingen van 9 juni 2024 lijsttrekker van Vlaams Belang in de kieskring Vlaams-Brabant en werd met 24.408 voorkeurstemmen verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Ze werd er lid van de commissies Buitenlandse Betrekkingen en Mobiliteit, Overheidsbedrijven en Federale Instellingen.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 13 oktober 2024 werd Huybrechts met 779 voorkeurstemmen verkozen tot gemeenteraadslid in de stad Leuven.
* ↑ Profiel Britt Huybrechts op LinkedIn.
* ↑ KVHV-praeses wordt lijsttrekker Vlaams Belang: 'Ik zie mezelf als een brave, Vlaamsgezinde katholiek', Veto, 9 november 2023.
* ↑ Nieuw in de Kamer: Britt Huybrechts, Vlaams Belang, 16 juli 2024.
* ↑ Fiche Britt Huybrechts op de website van de Kamer.
* ↑ Lokale en provinciale verkiezingen 13 oktober 2024. Geraadpleegd op 27 november 2024.
# Kõinastu

Kõinastu (Duits: in de middeleeuwen Drotzenholm, later Keinast) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla). Tot in oktober 2017 lag de plaats in de gemeente Orissaare. In die maand ging Orissaare op in de fusiegemeente Saaremaa.

## Bevolking

Het dorp had 4 inwoners op 31 december 2011 en 6 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

Kõinastu is de enige plaats op het eiland Kõinastu laid (2,62 km² groot), dat tussen de eilanden Saaremaa en Muhu in ligt.

## Geschiedenis

Kõinastu werd in 1592 voor het eerst genoemd onder de naam Keneste Maz. Het eiland behoorde toen tot het landgoed van Maasi. Kort na 1750 kreeg Kõinastu zijn eigen landgoed.
In 1834 had Kõinastu nog 73 inwoners. Dat werden er geleidelijk minder. Na 1965 waren er perioden dat er niemand woonde. In de jaren 1977-1997 stond Kõinastu niet als zelfstandig dorp op de kaarten.
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 23 december 2024.
* ↑ Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 212.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 23 december 2024. Tik boven het middelste vak ‘Kõinastu village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 23 december 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Kõinastu village’ in.
* 1 2 (et) Marja Kallasmaa, Kõinastu. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 27 november 2024. Geraadpleegd op 23 december 2024.
* ↑ (et) Kõinastu küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 7 december 2021.
# Jaap Valken

Jacob (Jaap) Valken (Rotterdam, 4 maart 1926 – Amstelveen, 11 november 2018) was een Nederlands politiefunctionaris. Van 1980 tot 1987 was hij in de rang van hoofdcommissaris korpschef van de Gemeentepolitie Amsterdam.
Valkens vader Gerard was politiecommissaris in Rotterdam en werd in 1945 hoofdcommissaris in Den Haag, waar hij onder andere Anton Mussert arresteerde. Na de HBS-B begon Jaap Valken in 1946 zijn carrière bij de politie van Amsterdam als adjunct-inspecteur en twee jaar later volgde zijn benoeming tot inspecteur. Bij de Amsterdamse politie klom hij op via de uniformdienst en de recherche tot chef van de bereden politie en later chef van de recherche en commandant van de mobiele eenheid. Na het ontslag van hoofdcommissaris H.J. van der Molen in 1966 werden de hoofdinspecteurs K. Heyink, A.M. Koppejan en J. Valken als trio verantwoordelijk voor de openbare orde in een periode met veel provo-rellen en anti-Amerikaanse demonstraties tegen de Vietnamoorlog. Toen de politie in juli 1966 demonstranten tegen de oorlog in Vietnam met vrachtwagens 'deporteerde' naar de polders buiten Amsterdam waarna hen niets anders overbleef dan naar de stad terug te lopen, zorgde deze methode-Koppejan voor veel kritiek.
Valken heeft enkele jaren als korpschef leiding gegeven aan de politie in Gouda en later Enschede voor hij op 1 juli 1980 terugkeerde naar de Amsterdamse politie waar hij de met pensioen gaande Theo Sanders opvolgde als korpschef in de rang van hoofdcommissaris. Eerder dat jaar speelden in Amsterdam de krakersrellen zoals bij de ontruiming in de Vondelstraat waarbij tanks waren ingezet en het kroningsoproer rond de inhuldiging van Beatrix. Soortgelijke problemen met de krakersbeweging zouden de jaren erop terugkomen zoals bij de ontruiming van kraakpanden aan de Prins Hendrikkade, Weteringschans (De Grote Wetering) en de Prinsengracht.
Hij overleed in 2018 op 92-jarige leeftijd in zijn woonplaats Amstelveen.
Bronnen
* Leeuwarder Courant, 22 december 1979
* Frans van Egmond, Wie is wie in Nederland, 1984, ISBN 90-71036-01-4
* Parool, 27 oktober 2004
Referenties
* ↑ Overlijdensbericht Jacob Valken, Het Parool (via mensenlinq.nl).
* ↑ Jaap Valken (1926-2018) - ordebewaarder in tijden van krakersrellen, de Volkskrant, 7 december 2018. Gearchiveerd op 29 maart 2019.
# Grote iora

De grote iora (Aegithina lafresnayei) is een zangvogel uit de familie Aegithinidae (iora's). Deze vogel is genoemd naar de Franse ornitholoog Frédéric de Lafresnaye.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Zuidoost-Azië en telt drie ondersoorten:
* A. l. innotata: van zuidelijk Myanmar en zuidelijk China tot noordelijk Malakka, zuidelijk Laos en centraal Vietnam.
* A. l. xanthotis: Cambodja en zuidelijk Vietnam.
* A. l. lafresnayei: zuidelijk Thailand en Malakka.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als doorgaans schaars en alleen plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Grote iora op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Zwartkapiora

De zwartkapiora (Aegithina nigrolutea) is een zangvogel uit de familie Aegithinidae (iora's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in noordelijk India en Sri Lanka.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk algemeen in noordelijk India. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Zwartkapiora op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Dead Silence (album)

Dead Silence is het vijfde studioalbum van de Canadese rockband Billy Talent. Het is uitgegeven op 11 september 2012, en geproduceerd door Ian D'sa. De band is begonnen met het opnemen van materiaal voor het album op 25 november 2011, en was klaar met opnemen in juli 2012.
De titel en de cover van het album werden bekendgemaakt via de socialemedia-accounts en de officiële website van de band op 11 juli 2012. De eerste single van het album, "Viking Death March", werd uitgegeven op 26 mei 2012. De cover van het album is gemaakt door de artiest Ken Taylor.

## Nummers

* "Lonely Road to Absolution" - 1:15
* "Viking Death March" - 4:04
* "Surprise Surprise" - 3:08
* "Runnin' Across the Tracks" - 4:19
* "Love Was Still Around" - 3:46
* "Stand Up and Run" - 3:20
* "Crooked Minds" - 5:04
* "Man Alive!" - 3:36
* "Hanging by a Thread" - 3:53
* "Cure for the Enemy" - 4:26
* "Don't Count on the Wicked" - 4:08
* "Show Me the Way" - 3:06
* "Swallowed Up by the Ocean" - 5:02
* "Dead Silence" - 4:49
* ↑ (en) Review van AllMusic
* ↑ (en) Een Facebook post van de band
# Westerkerk (West-Terschelling)

De Westerkerk van West-Terschelling is een kerkgebouw aan de Westerbuurtstraat 4 op Terschelling in de Nederlandse provincie Friesland. De Westerkerk is een rijksmonument.

## Beschrijving

De recht gesloten zaalkerk met dakruiter is gebouwd in 1663 door Jan Jacobsz. Groot. In 1950 is de kerk geheel ommetseld. De preekstoel met doophek dateren uit de bouwperiode van de kerk. Het orgel uit 1892 is gebouwd door Johan Frederik Witte. Het is afkomstig uit de Zuiderkerk in Den Haag en werd in 1977 in de kerk geplaatst. Er is een zerk van de eerste predikant Johan Grevenstein (1669).
* Interieur met orgel
# The Plot Against America (roman)

The Plot Against America is een dystopische politieke roman van Philip Roth die in 2004 werd gepubliceerd. Het is een alternatieve geschiedenis waarin Franklin D. Roosevelt in de landelijke presidentsverkiezingen van 1940 wordt verslagen door de Republikein Charles Lindbergh.
De roman volgt de lotgevallen van de familie Roth tijdens het presidentschap van Lindbergh, terwijl antisemitisme steeds acceptabeler wordt in het Amerikaanse leven en Joods-Amerikaanse families zoals de Roths op verschillende niveaus worden vervolgd. De verteller en het centrale personage in de roman is de jonge Philip, en de roman volgt zijn volwassenwording, evenals de Amerikaanse politiek. Roth baseerde zijn roman op de isolationistische ideeën die Lindbergh in het echte leven omarmde als woordvoerder van het America First Committee, en op zijn eigen ervaringen toen hij opgroeide in Newark, New Jersey.
De roman werd geprezen om het realisme van de wereld en de behandeling van onderwerpen als antisemitisme, trauma en de perceptie van de geschiedenis. Een zesdelige miniserie-bewerking van de roman werd in maart 2020 uitgezonden op HBO.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel The Plot Against America op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Hebban
* ↑ imdb
# Bunker Museum Terschelling

Bunker Museum Terschelling is een museum over de Tweede Wereldoorlog op het Nederlandse eiland Terschelling. Het museum is onderdeel van de Stichting Bunkerbehoud Terschelling.

## Museumbunkers

De Duitse radarstelling Tiger was onderdeel van de Atlantikwall en bestond uit honderd bunkers. Van de vijfentachtig nog aanwezige bunkers zijn er vier aangewezen als museumbunker.
* Commandobunker. De bunker van het type St.-L487 heeft de codenaam Bertha. Het is de grootste bunker van Terschelling (20,6 bij 19,8 meter) en heeft twee verdiepingen met een hoogte van 8,6 meter. De muurdikte is 2 meter. In de bunker werden de radargegevens van de Freya en de Wassermann verzameld.
* Luchtafweergeschutbunker G23. Sleutelbunker type L410A.
* Kantinebunker G28. De bunker is geheel bovengronds gebouwd. In de voormalige kantine is het bezoekerscentrum ingericht. Foto’s, kaarten, schaalmodellen en een maquette van de Tigerstelling zijn te bezichtigen.
* Gevangenisbunker G63. Bunkertype Küver 408 Funkstelle.
* Een bunker van de Tigerstelling
* De Wassermannbunker op Terschelling