OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jaromír Klika

Jaromír Klika (Praag, 26 december 1888 – Sint-Petersburg, 12 mei 1957) was een Tsjechisch botanicus, mycoloog, hoogleraar en natuurbeschermer. Hij is vooral bekend vanwege zijn wetenschappelijke bijdragen aan de vegetatiekunde en wordt beschouwd als een van de grondleggers van dit vak voor Tsjechië. Hij onderzocht onder andere de vegetatie van het Boheems Middelgebergte en het nationaal park Křivoklátsko.

## Werk in het wetenschappelijk onderwijs

In 1922 werd Klika directeur van het Instituut voor Toegepaste Plantkunde aan de Tsjechische Technische Universiteit in Praag. In 1931 werd hij daar universitair hoofddocent en in 1945 gewoon hoogleraar. Van 1947 tot 1948 werkte hij als decaan aan de Universiteit voor Scheikunde en Technologie Praag. Vanaf 1951 was hij hoogleraar in de botanie aan de Karelsuniversiteit Praag.

## Beschreven syntaxa

In het onderstaande overzicht vindt men syntaxa die (mede) door Klika werden beschreven, en die een artikel op de Nederlandstalige Wikipedia hebben. Dit overzicht is chronologisch gerangschikt per syntaxonomische rang.

### Klassen

* klasse van droge graslanden op zandgrond – Koelerio-Corynephoretea Klika in Klika & Novák 1941
* fonteinkruiden-klasse – Potametea Klika in Klika & Novák 1941
* klasse van droge heiden – Calluno-Ulicetea Br.-Bl. & Tx. ex Klika & Hadač 1944

### Orden

* dwergbiezen-orde – Nanocyperetalia Klika 1935
* buntgras-orde – Corynephoretalia canescentis Klika 1934 em. Tx. 1962
* tandzaad-orde – Bidentetalia Br.-Bl. & Tx. ex Klika & Hadač 1944

### Verbonden

* buntgras-verbond – Corynephorion Klika 1931
* granietschildmos-verbond – Xanthoparmelion conspersae Hadač in Klika & Hadač 1944

### Associaties

* moerasvaren-elzenbroek – Thelypterido-Alnetum Klika 1940
# Afke Boven

Afke Boven (Dokkum, 13 augustus 1980) is een Nederlands journalist en presentatrice.
Boven werd geboren in Dokkum en groeide op Ameland op. Zij studeerde van 1999 tot 2003 aan de Hogeschool voor de Journalistiek in Zwolle. Hierna heeft ze bij verschillende mediabedrijven gewerkt, waaronder als freelancejournalist bij het Dagblad van het Noorden. Van 2013 tot 2021 was ze werkzaam bij Omrop Fryslân, onder andere als presentator van het nieuwsprogramma Fryslân Hjoed. Ook was ze bij deze omroep eindredacteur en live-verslaggever bij evenementen als het Skûtsjesilen.
In 2021 begon Boven in deeltijd als eindredactrice voor NOS Journaal Regio. In 2022 werd ze presentator bij het NOS Journaal en sinds 2024 presenteert ze bij NOS Sport ook het programma rond de Formule 1.
In 2024 deed ze mee aan het zomerseizoen van De slimste mens.
* Afke Boven, LinkedIn
* Afke Boven uit Hollum gaat NOS Journaal presenteren, Leeuwarder Courant, 2 februari 2022
* ↑ “Ik bin multilangual hutsafluts”, De Westereender, oktober 2018
* ↑ Onze Mensen: Afke Boven. NOS.
# Wapen van Kerkrade

Het wapen Kerkrade is op 26 februari 1887 officieel aan de toenmalige gemeente Kerkrade toegekend. Het wapen is sindsdien in ongewijzigde vorm in gebruik gebleven.

## Geschiedenis

De schepenbank van Kerkrade gebruikte in de 17e eeuw (meer precies 1621) een zegel dat vrijwel gelijk is aan het huidige wapen van Kerkrade. In 1886 werd het zegel als basis gebruikt voor de aanvraag van een officieel gemeentewapen.
Na een gemeentelijke fusie tussen Kerkrade en Eygelshoven in 1982 werd voorgesteld om de heilige niet langer op het schild te voeren, maar als schildhouder. De leeuw op het zilveren schild, die van het huidige Herzogenrath, en die van Gulik, uit het wapen van Eygelshoven, zouden dan gecombineerd worden. Wel zouden de hamers achter het schild blijven staan.

## Symboliek

    De heilige op het wapen is Sint Lambertus, de parochieheilige van Kerkrade.
    De kolenhamers, of pikhouwelen, staan symbool voor de kolenmijnen in de omgeving.

## Blazoen

De officiële beschrijving die bij het wapen hoort luidt als volgt:
   In een veld van goud het beeld van den Heilige Lambertus, gekleed met pluviale van keel, met mantelkrans van goud, waaronder een alba van zilver, houdende in de rechterhand een zwaard van zilver en in de linker een bisschopsstaf van goud; ter halverwege tevoorschijn komende achter een schild van zilver ('s Hertogenrade), beladen met een leeuw van keel, met dubbelen staart, getongd en geklauwd van goud; achter het schild pikhouwelen en sautoir.
Het wapen is goudkleurig met daarop de heilige Lambertus. Zijn koorkap is rood van kleur, de randen zijn van goud. Lambertus houdt in zijn rechterhand een zilveren zwaard en in zijn linkerhand een gouden kromstaf. Voor de heilige zijn twee zwarte pikhouwelen geplaatst, deze staan diagonaal. Voor dit alles is het wapen van 's-Hertogenrade geplaatst. dat wapen is zilver van kleur met daarop een rode leeuw met dubbele staart. De tong en klauwen zijn van goud. Hierbij wordt niet vermeld dat de heilige van natuurlijke kleur is, hij draagt een rode mijter die afgezet is van goud.
De tekening uit het register van de Hoge Raad van Adel wijkt nogal af van de beschrijving. Het schild is rond en voorzien van een randschrift: GEMEENTEBESTUUR VAN KERKRADE". Doordat het schild van Kerkrade zilver is en op een gouden schild staat is dit wapen een raadselwapen.
# Wapen van Kerkwijk

Het wapen van Kerkwijk werd op 10 september 1923 per Koninklijk Besluit van de Hoge Raad van Adel aan de Gelderse gemeente Kerkwijk toegekend. Vanaf 1999 is het wapen niet langer als gemeentewapen in gebruik omdat de gemeente Kerkwijk opging in de gemeente Zaltbommel.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   In keel drie palen van vair en een schildhoofd van goud, beladen met eenen gaanden leeuw van keel.

## Verklaring

Kerkwijk was vanaf 1265 eigendom van Rudolf I de Cock. Bij het ontwerp van het gemeentewapen werd het familiewapen van De Cock uit het huis Châtillon als basis gebruikt, waarbij in het schildhoofd de betreffende tak van de familie werd afgebeeld. De leeuw (zonder de bijbehorende ruiterspoor) duidt de tak De Cocq van Bruchem aan.

## Verwante wapens

* Wapen van Rudolf I de Cock
* Wapen van Huis Châtillon
# Wapen van Noordenveld

Het wapen van Noordenveld is het gemeentelijke wapen van de Drentse gemeente Noordenveld. De beschrijving luidt:
"In sinopel een klaverblad van goud en een schildzoom, geblokt van sabel en zilver. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee parels"
De heraldische kleuren zijn sinopel (groen), goud, sabel (zwart) en zilver. Het schild is gedekt met een gravenkroon.

## Geschiedenis

Met de zwarte schildzoom wordt de historische ligging van het gebied weergegeven dat vroeger geheel omgeven was met veen. Daarnaast voerden verschillende adellijke geslachten op het grondgebied van de drie gemeenten Norg, Peize en Roden waaruit Noordenveld bestaat, een schildzoom op hun familiewapen. Op de schildzoom van Noordenveld zijn de penningen achterwege gelaten omdat de herinnering aan de historische geografische ligging belangrijker is dan de herinneringen aan de historische geslachten. Daarentegen wordt de schildzoom onderbroken door blokjes, omdat de beslotenheid eeuwenlang doorbroken is. Vanwege de ligging in de stedendriehoek Drachten-Assen-Groningen is het gebied tegenwoordig open voor forensenverkeer. Het lage gebied in het noorden wordt gesymboliseerd met het klaverblad, de zandgronden met de kleur goud. De kleuren werden echter omgekeerd om enerzijds niet te veel nadruk te leggen op deze symboliek, anderzijds om elke verwijzing naar het wapen van Meppel te vermijden. Ten slotte verwijzen de drie bladeren van de klaver naar de drie voormalige gemeenten.
Bij Koninklijk Besluit van 25 juni 1999 werd het wapen aan de gemeente verleend.

## Verwant wapen

* De Vos van Steenwijk
* Ralf Hartemink, op website: ngw.nl
* ↑ Databank overheidsheraldiek: Wapen:Gemeente Noordenveld. Hoge Raad van Adel. Geraadpleegd op 5 september 2015.
Aa en Hunze · Assen · Borger-Odoorn · Coevorden · De Wolden · Emmen · Hoogeveen · Meppel · Midden-Drenthe · Noordenveld · Tynaarlo · Westerveld
# Michiel de Ruiter (freestyleskiër)

Michiel Adriaan (Michiel) de Ruiter (Ermelo, 11 maart 1964) is een Nederlands voormalig freestyleskiër, die gespecialiseerd was in het onderdeel aerials. Hij vertegenwoordigde Nederland op de Olympische Winterspelen 1992 in Albertville (waar het onderdeel aerials nog een demonstratiesport was) en op de Olympische Winterspelen 1994 in Lillehammer. Hij is getrouwd met oud-hockeyinternational Margriet Zegers en heeft drie kinderen.

## Carrière

De Ruiter, die meermalen nationaal kampioen trampolinespringen was, maakte zijn wereldbekerdebuut in maart 1985 in Oberjoch. Viermaal behaalde hij een toptienklassering in de wereldbekerwedstrijden: twee keer in 1990, in 1993 en in 1994. Zijn beste eindklassering in de wereldbeker was plaats 23; zowel in 1987/1988 als in 1993/1994 behaalde De Ruiter die positie. Gedurende zijn carrière nam hij viermaal deel aan de wereldkampioenschappen freestyleskiën. Zijn beste resultaat was een achttiende plaats op het onderdeel aerials dat hij zowel in 1989 als in 1991 behaalde.
Het freestyleskiën werd in 1988 als demonstratiesport geïntroduceerd op de Olympische Winterspelen. Vier jaar later was het door De Ruiter beoefende onderdeel nog steeds een demonstratieonderdeel, maar in 1994 werd het wel officieel een olympische discipline. De Ruiter werd in Albertville (1992) twaalfde; in Lillehammer (1994) kwam hij tot de zeventiende plaats. Hij was in 1994 de vijfde Nederlandse olympische skiër ooit en sinds 1952 de eerste sporter die voor Nederland in de sneeuw uitkwam.
De Ruiter begon na zijn professionele carrière een eigen bedrijf dat overal sneeuw kan produceren. Hij maakte onder meer de sneeuw voor de film Everest (2015). Voor zijn bedrijf bouwde hij begin 2018 tevens de skischans van de olympische freestyleskiwedstrijden van het onderdeel aerials in Pyeongchang, Zuid-Korea.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1992 | Albertville | 12e Aerials (*) |
| 1994 | Lillehammer | 17e Aerials |
* Het onderdeel aerials was in 1992 nog een demonstratiesport.

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1986 | Tignes | 34e Aerials |
| 1989 | Oberjoch | 18e Aerials |
| 1991 | Lake Placid | 18e Aerials |
| 1993 | Altenmarkt-Zauchensee | 21e Aerials |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | AE |
| 1985/1986 | 126e | 53e |
| 1986/1987 | 77e | 27e |
| 1987/1988 | 62e | 23e |
| 1989/1990 | 91e | 31e |
| 1990/1991 | 68e | 25e |
| 1991/1992 | 102e | 36e |
| 1992/1993 | 113e | 46e |
| 1993/1994 | 62e | 23e |
# Wapen van Noorder-Koggenland

Het wapen van Noorder-Koggenland werd op 31 januari 1980 aan de Nederlandse gemeente Noorder-Koggenland toegekend. Het wapen zou een sprekend wapen zijn, de kogge was een scheepstype. De gemeente wilde eigenlijk een platbodem met roeiers, een ander type kogge, maar dat is lastiger weer te geven in een wapen. Het wapen bleef in gebruik tot 1 januari 2007, toen de gemeente Noorder-Koggenland gefuseerd werd met Wognum en Medemblik tot de nieuwe gemeente Medemblik. De gemeente is het oude gemeentewapen blijven gebruiken, waardoor het wapen van Noorder-Koggenland geheel is komen te vervallen.
De lindeboom die in het wapen fungeert als schildhouder, is een symbool voor oude rechtspraak. Dit symbool komt in meer West-Friese wapens voor. Onder een lindeboom werd vroeger recht gesproken door de vierschaar.

## Blazoenering

De beschrijving van het wapen van de gemeente Noorder-Koggenland luidde als volgt:
   In azuur een uitkomend koggeschip van goud; een golvende schildvoet, golvend gedwarsbalkt van 6 stukken, zilver en azuur. Het schild hangende aan een lint van keel in een lindeboom van natuurlijke kleur.
Het schild is blauw van kleur met daarop een kogge van goud. De schildvoet is gegolfd met afwisselend zes stukken van zilver of blauw. Het schild hangt aan een rood lint in een uitgetrokken (de wortels zijn zichtbaar) lindeboom van natuurlijke kleur. Deze voorstelling is vrij uniek, omdat een schildhouder normaal gesproken op een ondergrond hoort te staan. Alleen vliegende schildhouders behoeven geen ondergrond te hebben. Vliegende schildhouders zijn onder andere engelen, vogels en duivels. De lindeboom is tevens een verwijzing naar de Westfriese boomwapens.

## Vergelijkbare wapens

De volgende wapens hebben net als Noorder-Koggenland een (dorre) boom als element:
* Wapen van Blokker
* Wapen van Bovenkarspel
* Wapen van Grootebroek
* Het wapen van Hauwert, een dorpswapen
* Wapen van Hoogwoud
* Wapen van Midwoud
* Wapen van Opmeer
* Wapen van Scharwoude
* Wapen van Schellinkhout
* Wapen van Sijbekarspel
* Wapen van Stede Broec
* Het oude wapen van Venhuizen
* Wapen van Venhuizen
* Wapen van Westwoud
* Wapen van Wognum
# Michigan International Speedway

De Michigan International Speedway is een racecircuit, gelegen in de plaats Brooklyn in de Amerikaanse staat Michigan. Het is een ovaal circuit dat in 1968 in gebruik werd genomen. Het circuit heeft een lengte van 2 mijl (3,2 kilometer). Er worden onder meer races gehouden die op de kalender staan van de verschillende NASCAR kampioenschappen. Van 1968 tot 2001 werd er geracet voor het USAC Championship Car kampioenschap en zijn opvolger, het Champ Car kampioenschap. Van 2002 tot 2007 stond het circuit op de Indy Racing League-kalender. Het officiële snelheidsrecord op het circuit staat op naam van de Canadese coureur Paul Tracy. Hij zette in 2000 een kwalificatie neer van 378,1 km/h. Na de split in de Amerikaanse autosport in 1996 werd op dit circuit op 26 mei 1996 de US 500 gereden voor het Champ Car kampioenschap, op dezelfde dag als de Indianapolis 500 gereden werd die vanaf dat jaar op de kalender kwam te staan van het concurrerende Indy Racing League kampioenschap.
Tijdens de Champ Car race van 1998 kwamen drie toeschouwers om het leven toen de raceauto van Adrián Fernández crashte en een wiel over de omheining gekatapulteerd werd in het publiek.

## Winnaars op het circuit

Winnaars op het circuit voor een race uit de Champ Car kalender.
| Jaar | Rijder |
| 1979 | Gordon Johncock |
| 1979 (2) | Bobby Unser |
| 1979 (3) | Bobby Unser |
| 1980 | Johnny Rutherford |
| 1980 (2) | Mario Andretti |
| 1981 | Pancho Carter |
| 1981 (2) | Rick Mears |
| 1982 | Gordon Johncock |
| 1982 (2) | Bobby Rahal |
| 1983 | John Paul Jr. |
| 1983 (2) | Rick Mears |
| 1984 | Mario Andretti |
| 1984 (2) | Mario Andretti |
| 1985 | Emerson Fittipaldi |
| 1985 (2) | Bobby Rahal |
| 1986 | Johnny Rutherford |
| 1986 (2) | Bobby Rahal |
| 1987 | Michael Andretti |
| 1988 | Danny Sullivan |
| 1989 | Michael Andretti |
| 1990 | Al Unser Jr. |
| 1991 | Rick Mears |
| 1992 | Scott Goodyear |
| 1993 | Nigel Mansell |
| 1994 | Scott Goodyear |
| 1995 | Scott Pruett |
| 1996 US500 | Jimmy Vasser |
| 1996 | André Ribeiro |
| 1997 | Alex Zanardi |
| 1998 | Greg Moore |
| 1999 | Tony Kanaan |
| 2000 | Juan Pablo Montoya |
| 2001 | Patrick Carpentier |
Winnaars op het circuit voor een race uit de Indy Racing League kalender.
| Jaar | Rijder |
| 2002 | Tomas Scheckter |
| 2003 | Alex Barron |
| 2004 | Buddy Rice |
| 2005 | Bryan Herta |
| 2006 | Hélio Castroneves |
| 2007 | Tony Kanaan |
# Michigan State University

De Michigan State University (MSU) is een openbare universiteit gelegen in de stad East Lansing in de Amerikaanse staat Michigan.

## Geschiedenis

De universiteit is opgericht in 1855. Aanvankelijk was het enkel een landbouwhogeschool, alleen toegankelijk voor mannen. Als gevolg van de Morrill Act uit 1862 werd de universiteit gemengd, en ze breidde haar aanbod uit met meer studies. Op dit punt diende de universiteit als voorbeeld voor toekomstige zogeheten land-grant-onderwijsinstellingen in de Verenigde Staten.

## Afdelingen

De universiteit telt tegenwoordig 14 faculteiten en een met de universiteit verbonden particuliere rechtenfaculteit. In totaal kunnen er meer dan 200 opleidingen worden gevolgd. De MSU was pionier op het gebied van studies verpakking, horecamanagement, telecommunicatie en muziektherapie. Onder de alumni van de universiteit bevinden zich vijf winnaars van de Pulitzerprijs. De universiteit is lid van de Association of American Universities.
De campus van de universiteit ligt aan de oever van de Red Cedar. De ontwikkeling van de campus begon in 1856 met drie gebouwen. De campus is opgedeeld in twee gebieden. Het oudste gedeelte ligt aan de noordelijke oever van de Red Cedar. Het nieuwe gedeelte ligt aan de zuidkant.
De sportteams van de universiteit staan bekend als de Michigan State Spartans.

## Incidenten die in het nieuws kwamen

In 2019 werd de Michigan State University ervan beschuldigd het seksueel misbruik van voormalig sportarts Larry Nassar mogelijk te hebben gemaakt. Nassar werkte als arts op de universiteit. De MSU werd hiervoor beboet.
Op 13 februari 2023 vond er op de campus van de universiteit een schietincident plaats, waarbij zeker drie doden en vijf gewonden vielen. De dader pleegde enkel uren later zelfmoord.
# Wapen van Numansdorp

Het wapen van Numansdorp werd op 17 november 1950 bij Koninklijk Besluit aan de gemeente Numansdorp in gebruik bevestigd. Sinds 1 januari 1984 valt Numansdorp onder de nieuw opgerichte gemeente Cromstrijen. Het wapen van Numansdorp is daardoor komen te vervallen. Het wapen van Cromstrijen is gelijk aan dat van Numansdorp, maar in andere kleuren.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   In zilver een golvende dwarsbalk, boven vergezeld van 2, onder van 1 St.Andrieskruis, alles van azuur. Het schild gedekt met een gouden kroon van 3 bladeren en 2 paarlen.
De heraldische kleuren in het wapen zijn zilver (wit) en azuur (blauw). Het schild is gedekt met een gravenkroon.

## Geschiedenis

Het wapen is gelijk aan dat van de Heerlijkheid Cromstrijen, waarin Klaaswaal en Numansdorp gelegen waren. Klaaswaal voerde hetzelfde wapen in andere kleuren. Ook de nieuwe gemeente Cromstrijen voert een vergelijkbaar wapen. Of de kruisjes afkomstig zijn van het wapen van de familie Van Strijen (zie Strijen) is niet bekend. Het wapen van Numansdorp wordt door Van Ollefen in 1793 beschreven met twee paarden als schildhouders.
De andreaskruizen zouden vroeger mogelijk rietpluimen aan weerszijden van de Kromme Strijne hebben uitgebeeld.

## Verwante wapens

* Het wapen van de heerlijkheid Cromstrijen volgens het register van de HRvA
* Het wapen van Klaaswaal
* Het wapen van de gemeente Cromstrijen
# Viktorie

Viktorie is een vrouwelijke voornaam. De naam komt vooral voor in Centraal- en Oost-Europa als Tsjechischtalige variant van de voornaam Victoria, waarmee de naam dan ook verwant is. Een vergelijkbare naam is Viktorien, die uit het Frans afkomstig is.
In Nederland waren er in 2017 geen personen bekend met de voornaam, maar wel minder dan vijf met Viktorie als volgnaam. In België waren er in 2019 geen personen met de voor- of volgnaam Viktorie.

## Bekende personen

Enkele bekende naamdragers zijn:
* Martina Viktorie Kopecká, een Tsjechisch pastoor
* Viktorie Hanišová, een Tsjechisch schrijfster en vertaalster
* Viktorie Špidlová, de Tsjechische first lady (vrouw van de premier)
* Viktorie Surmová, een Tsjechisch zangeres, componiste en actrice
* Viktorie Švihlíková, een Tsjechisch pianiste, klaveciniste en muzieklerares
* ↑ (en) Campbell, Mike, Meaning, origin and history of the name Viktorie. Behind the Name. Gearchiveerd op 8 april 2024. Geraadpleegd op 14 juni 2024.
* ↑ Voornaam Viktorie. Meertens Instituut. Gearchiveerd op 14 juni 2024. Geraadpleegd op 14 juni 2024.
* ↑ Voornamen in het bevolkingsregister 2019. flo.uri.sh. Geraadpleegd op 6 december 2024. “ Opmerking Helaas geen permalink mogelijk, dus de lezer dient zelf de naam in te typen in het zoekvak op de pagina.”
# Wapen van Ommerkanaal

Het wapen van Ommerkanaal werd op 24 juli 1961 bij Koninklijk besluit aan het Overijsselse waterschap Het Ommerkanaal toegekend. In 1990 ging het waterschap met het andere waterschap De Bovenvecht op in het nieuwe waterschap De Vechtlanden. Hiermee verviel het wapen.
Het wapen is een ontwerp van Gerlof Bontekoe.

## Blazoenering

De blazoenering luidt als volgt:
    In zilver een versmalde dwarsbalk van azuur, waaroverheen een klimmende wolf van sabel, getongd van keel, de hals van achter naar voren doorboord door een dwarsbalsgewijs geplaatst van keel en een schildhoofd van hetzelfde, beladen met drie schuinbalken, geruit van zilver en azuur door middel van drie verticale lijnen en een schuinrechtse lijn, evenwijdig aan de zijkanten van de balk. Het schild gedekt door een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.
De heraldische kleuren zijn azuur (blauw), keel (rood), sabel (zwart) en zilver. Het schild is gedekt met een gravenkroon.

## Symboliek

De wolf met de pijl is een verwijzing naar een volksverhaal uit de veertiende eeuw. Het schildhoofd is afgeleid van het wapen van de familie Van Dedem, die het Ommerkanaal heeft laten graven en de wijde omgeving daarbij liet ontginnen. De blauwe dwarsbalk symboliseert het Ommerkanaal.

## Verwante en vergelijkbare wapens

* Het wapen van de familie Van Dedem
* Het wapen van Bezuiden de Vecht
* Het wapen van Electra
* 1 2 Bina Ayar (2009) "Liefde en heroïek in waterschapswapen", in Het Waterschap, nummer 1, januari 2009
* ↑ Wapen van Ommerkanaal in het instellingenregister van de Hoge Raad van Adel
* ↑ R. Hartemink, art. Ommerkanaal, in Heraldywiki (2010 - 2017).
# Obigies

Obigies is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse gemeente Pecq. Obigies was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Pecq.
In 1912 kreeg Obigies een treinstation op spoorlijn 87 tussen Doornik en Ronse. In 1950 werd het station gesloten voor het reizigersverkeer.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Amanduskerk (Église Saint-Amand) is een neoromaans kerkgebouw, toegewijd aan Amandus. Het dateert uit de jaren 1859-1862. In de kerk is een zeventiende-eeuws schilderij te bezichtigen van de Vlaamse school.
* Op de begraafplaats van het dorp liggen 18 oud-strijders uit de beide wereldoorlogen en een perk met 5 Britse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog.
* De Moulin de Barbissart, een windmolenrestant.

## Natuur en landschap

Obigies ligt aan de Schelde. De hoogte bedraagt 14-18 meter.

## Nabijgelegen kernen

Mont-Saint-Aubert, Hérinnes, Pecq, Kain

## Externe link

* Website van de gemeente
* ↑ (fr) Marchesani, Frédéric (14 december 2023). Pecq: échappée belle en Wallonie picarde. Paris Match Belgique p. 97