OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Manu Van Acker

Manu Van Acker (Oostende, 16 juli 1999) is een Belgische acteur, presentator, zanger en danser. Hij werd bekend dankzij zijn rol in de serie Nonkels en als radiopresentator bij MNM.

## Biografie

Van Acker is afkomstig uit Oostende, maar na zijn studies bij het RITCS in Brussel, waar hij een master in de audiovisuele kunsten afstudeerrichting radio behaalde, besloot hij om daar te blijven wonen.
Hij startte zijn media-carrière in 2021 als radiopresentator bij MNM, waar hij eerst ochtendshows presenteerde. Vanaf 2022 speelt hij ook een bijrol als kassier Pascal in de komische serie Nonkels. Medio 2023 presenteerde hij op MNM samen De Weekendploeg met Charlotte Sieben, 's middags in het weekend. In 2023 kreeg hij een rubriek in Iedereen beroemd, Manusje-van-alles. Ook vertolkte hij ook nog gastrollen in Onder Vuur en De Laatste Dag. In het najaar van 2023 nam hij deel aan De Slimste Mens ter Wereld, waar hij met drie deelnames genoeg had voor een plaats in de finaleweken. Uiteindelijk strandde hij op de tiende plaats, nadat hij de finale verloor van Maureen Vanherberghen. Een jaar later keerde hij terug naar het programma, dit keer als jurylid. Voor De Warmste Week 2023 was hij naast Pien Lefranc een van de twee Vliegende Reporters. Sinds februari 2024 is Van Acker ook te zien als sidekick en acteur in De Ideale Wereld. In april 2024 maakt Van Acker zijn debuut als presentator in Het perfecte plaatje. In de zomer van 2024 maakte Van Acker zijn musicaldebuut als lakei Aimé in de Studio 100-musical Sneeuwwitje. In het najaar van 2024 verhuisden Van Acker en copresentator Sieben naar de vrijdagavond om er De Vrijdag is van ons te presenteren. Begin 2025 deed hij mee aan Een echte job op VTM, waar hij als verpleger dienst deed op de spoedafdeling van UZ Leuven.

## Film- en tv-rollen

| Jaar | Film/programma | Rol | Opmerkingen |
| 2020 | 100% Wolf | Hamish | stemrol |
| 2022, 2024 | Nonkels | Pascal | |
| 2022 | Onder Vuur | medewerker stadhuis | |
| 2023 | Gayau | dokter | |
| 2023 | De Laatste Dag | Jurgen | |
| 2023 | De Slimste Mens ter Wereld | Kandidaat | |
| 2024-heden | De Ideale Wereld | Sidekick en acteur | verschillende rollen |
| 2024-heden | De Slimste Mens ter Wereld | Jurylid | |
| 2024 | The Masked Singer | Gastspeurder |
# Lijst van spelers van Zwolsche Boys

Dit is een lijst van voetballers die minimaal één officiële wedstrijd hebben gespeeld in het eerste elftal van de Nederlandse voormalig betaaldvoetbalclub Zwolsche Boys.

## A

* Jaap Advocaat
* Frits Amsing

## B

* Lourents van der Bend
* Anne van de Berg
* Dick Bijker
* Wim Bisschop
* Eef Borman
* Tonny Bremmer
* Broekhart
* Eef ter Bruggen
* Henk van Brussel
* Henk Buursink

## D

* Folly van Dam
* Jan van Dam
* Gerrit Dijkslag
* Jaap Duim
* Johannes Duim

## G

* Vojo Gardašević
* Arend Gerrits
* Dick Gerrits
* Anton Goenee
* Hennie Goudbeek
* Gerard Grafhorst

## H

* Theo Heidenrijk
* Ben Hendriks
* Henny Hendriksen
* Tjeerd Henstra
* Roelof Hofman
* Puck van der Horst
* Frits Huiskes
* Roelof van der Hulst

## J

* Hans Jansen
* Richard Jongman

## K

* Tinus van Kampen
* Bé Keizer
* Cees Kick
* Jan Kievit
* Henk de Kleine
* Joop Knol
* Toone van der Kolk

## L

* Herman Lafaille
* Ger Lagendijk
* Cor Lammerts
* Gerald Lippold

## M

* Hans Mengerink
* Henk Mulder

## N

* Hennie van Nee

## O

* Ivica Osim
* Henk Overmars

## P

* Harrie Paauw
* Hannes Pfeiffer
* Jan Ploeg
* Henk Post

## R

* Andreja Ranđić
* Henk Ras
* Dick Reekers
* Hans Reuser
* Gait Rigter
* De Ruiter

## S

* Henk Schols
* Henk Scholten
* Herman Schrijver
* Rudi Schutte
* Freek Schutten
* Ger Schuurman
* Bart Severijnse
* Ernst Söllner
* Jan Stegeman

## T

* Gerrit Tardy
* Peter Tuasuun
* Bé Tuin

## V

* Sietze Veen
* Rein van Veen
* Van der Vegt
* Jaap van der Vegt
* De Vente
* Wim Verwoerd
* Coen van Vilsteren
* Bennie Visscher
* Henk Visscher
* Adrie Vogel
* Gerrit Voors
* Jan de Vries
* Sietze de Vries

## W

* Jan Welles
* Henk Wenteler
* Johan Wernert
* De Wilde
* Jan Witzand
* Karel van der Woude
# Rouy

Rouy is een gemeente in het Franse departement Nièvre (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 646 inwoners (2022). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nevers.

## Geografie

De oppervlakte van Rouy bedraagt 36,8 km², de bevolkingsdichtheid is 17,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Rouy met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Liebrecht Vanbeckevoort

Liebrecht Vanbeckevoort (Mechelen, 26 september 1984) is een Belgisch concertpianist. Hij werd in mei 2007 finalist voor de prestigieuze Koningin Elisabethwedstrijd voor piano te Brussel en behaalde de zesde plaats en ontving de Prijs van de stad Brussel. Hij was in 2007 tevens gastsolist tijdens de Night of the Proms.

## Biografie

Vanbeckevoort startte de pianostudie op 8-jarige leeftijd. Van 2002 tot 2006 was hij leerling van Jan Michiels aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel. In juni 2006 behaalde hij met Grote Onderscheiding het Masterdiploma voor piano. Tussen 2002 en 2005 studeerde hij ook bij Ton Demmers aan het Brabants Conservatorium te Tilburg en haalde met summa cum laude het postgraduaatsdiploma in 2005.
In 2006 zette hij de pianostudies voort te Boston aan het New England Conservatory bij Russel Sherman. Hij nam deel aan masterclasses bij bekende muziekpedagogen als Dmitri Bashkirov, İdil Biret, Wha Kyung Byun, Alexander Korsantia, Kum Sing Lee, Hans Leygraf, Daniel Pollack, Menahem Pressler, Igor Roma, Charles Rosen, Eduardo Torbianelli, Mikhail Voskresensky en Jan Wijn.
Naast zijn activiteiten als concertpianist geeft Liebrecht les aan het LUCA in Leuven en is hij artistiek directeur van het muziekfestival 'Klassiek Leeft' in Knokke-Heist. In opdracht van de Vlaamse overheid richtte hij in 2021 het evenement "Piano LAB" op, een kunstacademie van een week in België voor talentvolle pianisten van over de hele wereld met wereldvermaarde pianisten als docenten.

## Onderscheidingen en prijzen

Vanbeckevoort nam deel aan vele internationale wedstrijden en behaalde verschillende onderscheidingen.
In de halve finale van de Koningin Elisabethwedstrijd van 2007 speelde Vanbeckevoort een uitvoering van het Kris Defoorts plichtwerk Dedicatio. In de finale op 2 juni 2007 speelde hij naast het in te studeren plichtwerk, de sonate opus 90 van Ludwig van Beethoven en het derde pianoconcerto van Prokofjev. Hij behaalde uiteindelijk de zesde plaats in deze wedstrijd. De pianist kaapte ook de publieksprijzen weg, zowel van de VRT als bij de RTBF.

## Trivia

In 2024 nam Vanbeckevoort deel aan vier afleveringen van de Vlaamse televisiequiz Blokken.
* ↑ Koningin Elisabethwedstrijd
* ↑ Onderscheidingen en prijzen
* Gemeinsame Normdatei: 1069783560
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7582 3768
* Library of Congress Control Number: no2012109133
* MusicBrainz: 0966cb2e-9ba8-4a66-9e77-6605c0e59646
* Virtual International Authority File: 252250440
* WorldCat (via VIAF): 252250440
# Paul Funck

Paul Michel Funck (Luxemburg-Stad, 5 september 1875 – aldaar, 14 mei 1939) was een Luxemburgs architect.

## Leven en werk

Paul Funck was de oudste zoon van Pierre Funck (1846-1932) en Catharina Louise (Louise) Eydt (1848-1920) en een broer arts van auteur Charles Funck-Hellet (1883-1976). Zowel zijn vader als zijn grootvader Jean-François Eydt waren architect en Paul volgde in hun voetspoor. Net als zijn vader bezocht Paul de Industrieschool in Luxemburg-Stad en studeerde hij architectuur aan de École Nationale et Spéciale des Beaux-Arts in Parijs (1892-1895), Hij kreeg er les van Paul Laynaud en Julies Simonet. Funck ontving tijdens zijn studie drie gouden medailles. Hij toonde in 1895 op de Salon des artistes français in Parijs zijn ontwerp voor een doksaal in de kathedraal van Luxemburg. Na het behalen van zijn architectendiploma werkte hij nog op het atelier van Georges Debrie (1896-1897) in Parijs. Funck trouwde in 1906 met notarisdochter Magdalena Fanny (Fernande) Gruber (1880-1939) en ging met haar op huwelijksreis naar Jeruzalem.
Funck werkte als architect in de stad Luxemburg. In 1903 publiceerde hij Rève d’avenir, zijn visie voor de herontwikkeling van de oude binnenstad. In hetzelfde jaar werd een landelijke competitie uitgeschreven voor de ontwerp van een nieuw gebouw ter vervanging van de oude Cercle in Luxemburg-Stad. De competitie vond plaats in twee rondes, waarvan de eerste werd gewonnen door Pierre Funck en de tweede door Paul Funck. Paul kreeg de verantwoordelijk voor de bouw van de nieuwe Cercle municipal, die door hen samen werd uitgevoerd.
Paul Funck overleed op 63-jarige leeftijd en werd begraven in het familiegraf op de Cimetière Notre-Dame in Limpertsberg.

## Enkele werken

* 1904-1909: Cercle municipal in Luxemburg-Stad. Samen met Pierre Funck.
* 1906-1908: Sint-Andreaskerk in Heisdorf. In de kerk glas-in-loodramen van Jean-Pierre Koppes.
* 1935: Maison Sternberg in Luxemburg-Stad
* Gebouw van de Banque générale in Esch-sur-Alzette

### Galerij

* Cercle municipal, Luxemburg-Stad
* Kerk van Heisdorf
* Banque générale, Esch
* ↑ Burgerlijke stand van Luxemburg-Stad: geboorten 1846, akte n$^o$ 368.
* ↑ Funck, Paul, Dictionnaire des élèves architectes de l’École des beaux-arts de Paris (1800-1968), Institut national d'histoire de l'art (France).
* ↑ "On nous prie", L'Indépendance luxembourgeoise, 15 november 1895.
* ↑ "Nos artistes à Paris", L'Indépendance luxembourgeoise, 27 april 1895.
* ↑ "Eich", Obermosel-Zeitung, 27 februari 1906.
* ↑ "Ein Umbauplan für Alt=Luxemburg", Luxemburger Wort, 18 februari 1903; "Ein Zukunftstraum", Bürger= und Beamten=Zeitung, 21 februari 1903.
* ↑ "Programme du concours", L'Indépendance luxembourgeoise, 9 maart 1903; "Concours", Luxemburger Wort, 8 augustus 1903.
* ↑ Familiebericht in Luxemburger Wort, 15 mei 1939.
# Without Your Love (nummer van Roger Daltrey)

"Without Your Love" is een nummer van The Who-zanger Roger Daltrey geschreven door Billy Nicholls.
Het nummer is afkomstig van zijn album McVicar en uitgebracht in 1980. Het nummer is geschreven voor de soundtrack van de film McVicar, een filmbiografie van de Engelse bankrover John McVicar. Deze film werd geproduceerd door Daltrey, die zelf ook de hoofdrol speelt in de film. De originele versie van het nummer was van Billy Nicholls' band White Horse in 1977. Het nummer kreeg pas bekendheid in de versie van Daltrey. De single werd geproduceerd door Jeff Wayne.
De B-kant van de single verschilde per land van uitgave. In de VS stond "Escape Part 1" op de B-kant, in Nederland "My Time is Gonna Come" en in België "Say It Ain't So, Joe".
De single is in de Verenigde Staten en een aantal Europese landen uitgebracht. Alleen in Nederland en Vlaanderen werd het een grote hit en bereikte het de tweede plaats in de Top 40 en de vijfde plek in de Ultratop 50. In de VS kwam het niet verder dan een twintigste plek, in Daltrey's thuisland bleef het steken op plaats 55 in de UK Singles Chart.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 |
| Without Your Love | 1263 | 1052 | 1182 | 1536 | 1273 | 1508 | 1255 | 1359 | 1875 | 1452 | 1647 | 1771 | 1960 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# The Big Heat

The Big Heat is een Amerikaanse film noir uit 1953 onder regie van Fritz Lang.

## Verhaal

Dave Bannion is een nauwgezet, eerlijk rechercheur die verneemt dat een van zijn collega's zelfmoord heeft gepleegd. De vrouw van die collega, Bertha, vertelt hem dat haar man zwaar depressief werd nadat hij vernomen had ongeneeslijk ziek te zijn. De minnares van die agent, een barmeid, genaamd Lucy, heeft echter een ander verhaal te vertellen. Ze beweert dat hij een afscheidsbrief achterliet met gedetailleerde informatie over corruptie in de afdeling waar hij werkte, en dat maffiabaas Mike Lagana daar achter zat. Bertha is van plan om de brief te gebruiken om Lagana chanteren. Wanneer Lucy dood wordt aangetroffen langs een verlaten weg, met op haar lichaam duidelijke tekenen van marteling, beseft Bannion dat haar verhaal waar was, en hij gaat naar maffiabaas Lagana. Hij dreigt ermee Lagana's zaakjes aan het daglicht te brengen, en de crimineel geeft na hun geprek opdracht om Bannion te doden. De autobom die voor Bannion bedoeld was, doodt echter zijn vrouw Katie. Bannion wordt door zijn chef van de zaak afgehaald, maar is er nu van overtuigd dat zijn collega's zullen proberen hun sporen uit te wissen. Bannion onderzoekt de zaak alleen, vastbesloten om wraak te nemen...

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Glenn Ford | Dave Bannion |
| Gloria Grahame | Debby Marsh |
| Jocelyn Brando | Katie Bannion |
| Alexander Scourby | Mike Lagana |
| Lee Marvin | Vince Stone |
| Jeanette Nolan | Bertha Duncan |
| Willis Bouchey | Ted Wilks |
| Howard Wendell | Higgins |
| Peter Whitney | Tierney |
| Robert Burton | Gus Burke |
| Adam Williams | Larry Gordon |
| Howard Wendell | Higgins |
| Chris Alcaide | George Rose |
| Michael Granger | Hugo |
| Dorothy Green | Lucy Chapman |
| Carolyn Jones | Doris |

## Externe link

* (en) The Big Heat in de Internet Movie Database
Halbblut (1919) · Die Spinnen: Der goldene See (1919) · Harakiri (1919) · Der Herr der Liebe (1919) · Die Spinnen: Das Brillantenschiff (1920) · Das wandernde Bild (1920) · Der müde Tod (1921) · Vier um die Frau (1921) · Dr. Mabuse, der Spieler (1922) · Die Nibelungen: Siegfried (1924) · Die Nibelungen: Kriemhilds Rache (1924) · Metropolis (1927) · Spione (1928) · Frau im Mond (1929) · M (1931) · Das Testament des Dr. Mabuse (1933) · Liliom (1934) · Fury (1936) · You Only Live Once (1937) · You and Me (1938) · The Return of Frank James (1940) · Western Union (1941) · Man Hunt (1941) · Hangmen Also Die! (1943) · Ministry of Fear (1944) · The Woman in the Window (1944) · Scarlet Street (1945) · Cloak and Dagger (1946) · Secret Beyond the Door (1948) · House by the River (1950) · American Guerrilla in the Philippines (1950) · Rancho Notorious (1952) · Clash by Night (1952) · The Blue Gardenia (1953) · The Big Heat (1953) · Human Desire (1954) · Moonfleet (1955) · While the City Sleeps (1956) · Beyond a Reasonable Doubt (1956) · Der Tiger von Eschnapur (1959) · Das indische Grabmal (1959) · Die 1000 Augen des Dr. Mabuse (1960)
# Lijst van trainers van FC Utrecht (mannen)

Dit is een lijst van voetbaltrainers die minimaal één officiële wedstrijd hebben getraind van het eerste elftal van de Nederlandse betaaldvoetbalclub FC Utrecht.
| Seizoen | Trainer(s) | Prijzen |
| 2024/25 | Ron Jans | |
| 2023/24 | Ron Jans | |
| 2023/24 | Rob Penders (a.i.; tot 5 september 2023) | |
| 2023/24 | Michael Silberbauer (tot 29 augustus 2023) | |
| 2022/23 | Michael Silberbauer | |
| 2022/23 | Aleksandar Ranković (a.i.; tot 28 december 2022) | |
| 2022/23 | Henk Fraser (tot 14 december 2022) | |
| 2021/22 | Rick Kruys (a.i.) | |
| 2021/22 | René Hake (tot 22 maart 2022) | |
| 2020/21 | René Hake | |
| 2020/21 | John van den Brom (tot 7 november 2020) | |
| 2019/20 | John van den Brom | |
| 2018/19 | Dick Advocaat | |
| 2018/19 | Jean-Paul de Jong (tot 3 september 2018) | |
| 2017/18 | Jean-Paul de Jong | |
| 2017/18 | Erik ten Hag (tot 27 december 2017) | |
| 2016/17 | Erik ten Hag | |
| 2015/16 | Erik ten Hag | |
| 2014/15 | Rob Alflen | |
| 2013/14 | Jan Wouters | |
| 2012/13 | Jan Wouters | |
| 2011/12 | Jan Wouters | |
| 2011/12 | Erwin Koeman (tot 18 oktober 2011) | |
| 2010/11 | Erwin Koeman | |
| 2010/11 | Ton du Chatinier (tot 19 mei 2011) | |
| 2009/10 | Ton du Chatinier | |
| 2008/09 | Ton du Chatinier | |
| 2008/09 | Willem van Hanegem (tot 23 december 2008) | |
| 2007/08 | Willem van Hanegem | |
| 2006/07 | Foeke Booy | |
| 2005/06 | Foeke Booy | |
| 2004/05 | Foeke Booy | Joahn Cruijff Schaal |
| 2003/04 | Foeke Booy | KNVB Beker |
| 2002/03 | Foeke Booy | KNVB Beker |
| 2001/02 | Frans Adelaar | |
| 2000/01 | Frans Adelaar | |
| 1999/00 | Frans Adelaar | |
| 1999/00 | Mark Wotte (tot 28 maart 2000) | |
| 1998/99 | Mark Wotte | |
| 1997/98 | Mark Wotte | |
| 1997/98 | Nol de Ruiter (a.i.; tot 31 december 1997) | |
| 1997/98 | Ronald Spelbos (tot 27 november 1997) | |
| 1996/97 | Ronald Spelbos | |
| 1995/96 | Ronald Spelbos | |
| 1995/96 | Nol de Ruiter (a.i.; tot 17 januari 1996) | |
| 1995/96 | Simon Kistemaker (tot 30 november 1995) | |
| 1994/95 | Leo van Veen | |
| 1993/94 | Leo van Veen | |
| 1993/94 | Henk Vonk (tot 16 september 1993) | |
| 1992/93 | Henk Vonk | |
| 1992/93 | Ab Fafié (tot 17 februari 1993) | |
| 1991/92 | Ab Fafié | |
| 1990/91 | Ab Fafié | |
| 1990/91 | Cees Loffeld (tot 16 oktober 1990) | |
| 1989/90 | Cees Loffeld | |
| 1988/89 | Han Berger | |
| 1987/88 | Han Berger | |
| 1986/87 | Nol de Ruiter | |
| 1985/86 | Nol de Ruiter | |
| 1984/85 | Nol de Ruiter | KNVB Beker |
| 1983/84 | Barry Hughes | |
| 1982/83 | Han Berger | |
| 1981/82 | Han Berger | |
| 1980/81 | Han Berger | |
| 1979/80 | Han Berger | |
| 1978/79 | Han Berger | |
| 1977/78 | Han Berger | |
| 1976/77 | Han Berger | |
| 1975/76 | Han Berger | |
| 1975/76 | Jan Rab (tot 21 januari 1976) | |
| 1974/75 | Jan Rab | |
| 1973/74 | Bert Jacobs | |
| 1972/73 | Bert Jacobs | |
| 1971/72 | Bert Jacobs | |
| 1970/71 | Bert Jacobs | |
# Wapen van de heerlijkheid Laag Nieuwkoop

Het wapen van de heerlijkheid Laag Nieuwkoop werd bij Koninklijk Besluit van 13 maart 2003 bevestigd.

## Geschiedenis

Het wapen van de heerlijkheid Laag Nieuwkoop werd in 2003 bevestigd door de Hoge Raad van Adel op 9 april 2003 afgegeven. Dit gebeurde op verzoek van leden van de tak Ten Houte de Lange van de familie De Lange die eigenaar zijn van een deel van de eraan verbonden heerlijke rechten. De eerste van dat geslacht die eigenaar was van een deel van die heerlijke rechten was ir. Fulco Carel ten Houte de Lange (1916-2004); na zijn overlijden zijn delen van die rechten overgegaan op diens vier zonen die zich allen heer in Laag Nieuwkoop mogen noemen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   In goud een ankerkruis van keel.
Het wapen werd getekend door Piet Bultsma.
* Jaarverslag van de Hoge Raad van Adel 2003
* Nederland's Patriciaat 89 (2009), p. 102-104.
Noot
* ↑ Wapen: heerlijkheid Laag Nieuwkoop. Hoge Raad van Adel. Gearchiveerd op 8 december 2021. Geraadpleegd op 1 maart 2015.
Aagtekerke · Baak · Bennebroek · Blitterswijk · Cadier · Cleverskerke · De Vuursche · Dorenweerd · Geersdijke · Hemmen · Hensbroek · Hoogkerk, Leegkerk en Dorkwerd · Kattendijke · Kerkwijk · Laag Nieuwkoop · Lede en Oudewaard · Lichtenberg · Limmen · Nederveen-Cappel · Oostwaard · Oostcapelle · Poortvliet · Sint Philipsland · Verwolde · Wanssum · Westervoort · Wisch · Wiskerke · Zaanen
# Pyrausta mystica

Pyrausta mystica is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Aristide Caradja in een publicatie uit 1932.

## Verspreiding

De soort komt voor in China (Sichuan) en Taiwan.

## Ondersoorten

* Pyrausta mystica mystica Caradja, 1932
* Pyrausta mystica taitungensis Heppner, 2005 (Taiwan)
* Nuss, M.; et al. (2003-2025). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 9-1-2025.
* 1 2 Taiwan Moth Information Center. Pyrausta mystica taitungensis. Geraadpleegd op 9-1-2025.
# Bohusleden

De Bohusleden is een langeafstandswandelpad in Blekinge län in Zweden. Het bewegwijzerde pad is ongeveer 340 kilometer lang en loopt van Lindome bij Göteborg tot Strömstad. De wandelroute loopt door bossen, natuurreservaten en langs de Mörrumsån-rivier. De route is ingedeeld in zevenentwintig etappes.

## Externe link

* Officiële website
# Azov (berg)

De Azov (Russisch: Гора Азов) is een rotsachtige berg in het central deel van de Oeral, gelegen op ongeveer 70 kilometer ten zuidwesten van Jekaterinenburg. De berg is bedekt met bos en heeft een hoogte van 564 meter. De Azov ligt iets ten westen van de stad Polevskoj en is bekend vanwege de archeologische vondsten die er zijn gedaan. Omdat het de hoogste berg in de omgeving van de stad was deed deze vaak dienst als oriëntatiepunt voor reizigers en voerde om deze reden de weg vanaf Koengoer naar Siberië langs de voet van deze berg.
Tussen de 4e en 6e eeuw lag er op de berg een nederzetting van metallurgisten, die werd ontdekt in 1940, nadat schooljongens er een schat van bronzen voorwerpen vonden. 3 daarvan bleken zelfs te dateren uit 1000 v.Chr.
Uit legendes blijkt dat er vroeger rovers woonden die hun schatten bewaarden in de grotten. Volgens deze volksverhalen woonde er op een bepaald moment ook een rover genaamd Azov, die roofde van de rijken om het aan de armen te geven. Het verhaal van de meid van Azov, die nog steeds in de grotten zou leven en zich soms 's avonds zou laten zien aan mensen en vlammen uit de top zou doen slaan, werd beschreven door Pavel Bazjov in zijn verhalen. De vlammen zouden op de vuren kunnen slaan die de "vrije mensen" (rovers) zouden gebruiken als signalen naar elkaar: de bergen Doemnaja en Azov werden volgens Bazjov door hen namelijk gebruikt om handelskonvooien en militaire konvooien in de val te lokken, waarna men dan van 2 kanten het konvooi aanviel.
De berg zou samen met de Doemnaja ook zijn gebruikt door Don-Kozak Jemeljan Poegatsjov.

## Externe link

* Гора Азов (Russisch)
# Mighty Quinn

"Mighty Quinn" is een nummer geschreven door Bob Dylan. Het lied werd voor het eerst uitgebracht door de Britse band Manfred Mann in 1968.

## Titel en inhoud

Dylan nam het nummer in de zomer van 1967 op tijdens sessies waar later het compilatiealbum The Basement Tapes mee werd gevuld. Dylan bracht het nummer zelf pas op 8 juni 1970 op zijn album Self Portrait. Tegen die tijd was het nummer al door verschillende artiesten gecoverd.
De eerste release van het nummer - die van Manfred Mann - had de titel "Mighty Quinn". Hetzelfde geldt voor de meeste andere covers. Op Dylans album Self Portrait heet het nummer "Might Quinn (Quinn the Eskimo)". Deze titel kreeg het ook op het compilatiealbum Bob Dylan's Greatest Hits. In de 'basement tapes'-opname die bij het verzamelalbum Biograph uit 1985 werd uitgebracht, was de titel "Quinn the Eskimo (Mighty Quinn)".
Door de soms verwarrende teksten staat het nummer open voor interpretatie. Oppervlakkig gezien gaat het om de aankomst van Mighty Quinn, een Eskimo, op een scheepswerf met arbeiders. Zijn komst zorgt voor opschudding. Het gerucht gaat dat het nummer een verwijzing is naar acteur Anthony Quinn die een Eskimo genaamd Inuk speelde in de film The Savage Innocents van Nicholas Ray.

## Versie van Manfred Mann

De eerste band die het nummer ter hand nam was de popgroep Manfred Mann. Het was niet het eerste Dylannummer dat de band onder handen had genomen en een commerciëler geluid gaf. Mighty Quinn werd opgenomen op 2 maart 1967 en op 12 januari 1968 op single uitgebracht.
Deze versie werd wereldhit. Het haalde de toppositie in de UK Singles Chart, de tweede plek in de Nederlandse Top 40 en de tiende plek in de Billboard Hot 100. Wereldwijd werden er meer dan twee miljoen exemplaren van verkocht. Het nummer verscheen ook op de LP Mighty Garvey! dat op 28 juni 1968 uitkwam.

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 |
| Quinn the Eskimo | 1529 | 1390 | 1769 | 1532 | - | 1842 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).

## Andere coverversies

Mighty Quinn is vele malen gecoverd, onder andere door Gary Puckett & The Union Gap (1968), 1910 Fruitgum Company (1968), The Ventures (1968), The Hollies (1969), Lulu ( 1970), Grateful Dead (2005), Wolfgang Niedecken (1995), Johnny Logan (2004), en Noel Gallagher (2021).