OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sohail Khan

Sohail Khan (Bombay, 20 december 1970) is een Indiaas acteur, filmregisseur en filmproducent die voornamelijk in de Hindi filmindustrie werkt.

## Biografie

Sohail Khan is de zoon van de bekende scenarioschrijver Salim Khan en broer van de acteurs Salman Khan en Arbaaz Khan.
Hij startte zijn carrière in 1997 als regisseur van Auzaar met zijn broer Salman Khan in de hoofdrol. De twee jaren daarna regisseerde hij zijn beide broers in Pyaar Kiya To Darna Kya en Hello Brother. In 2002 maakte hij zijn debuut voor de camera in Maine Dil Tujhko Diya die hij zelf geschreven, geregisseerd en geproduceerd had.

## Filmografie
### Films

| Jaar | Film | Rol | Opmerking |
| 1997 | Auzaar | | regisseur |
| 1998 | Pyaar Kiya To Darna Kya | | producent, schrijver en regisseur |
| 1999 | Hello Brother | | producent, schrijver en regisseur |
| 2002 | Maine Dil Tujhko Diya | Ajay | producent, schrijver en regisseur |
| 2003 | Darna Mana Hai | Karan | |
| 2003 | Anubhav: An Experience | Jaikishan | |
| 2004 | Lakeer – Forbidden Lines | Karan Rana | |
| 2004 | I Proud to Be an Indian | I | producent |
| 2004 | Krishna Cottage | Manav/ Amar Khanna | |
| 2005 | Lucky: No Time for Love | | producent |
| 2005 | Maine Pyaar Kyun Kiya? | Pyare Mohan | producent |
| 2006 | Fight Club - Members Only | Sameer Kapoor | producent en schrijver |
| 2006 | Aryan | Aryan Verma | |
| 2006 | Family — Ties of Blood | | gastoptreden |
| 2007 | Partner | | producent |
| 2007 | Salaam-e-Ishq: A Tribute to Love | Ram Dayal | |
| 2008 | Jaane Tu... Ya Jaane Na | Bagheere | |
| 2008 | God Tussi Great Ho' | Rakesh Sharma | producent |
| 2008 | Hello | Varun Anand/ Vroom/ Victor | |
| 2008 | Heroes | Sameer Suri | |
| 2009 | Team - The Force | Raj | |
| 2009 | Kissan | Jiggar Singh | producent en schrijver |
| 2009 | Main Aurr Mrs Khanna | Aakash | producent |
| 2009 | Do Knot Disturb | Diesel | |
| 2010 | Veer | Poonam Singh | |
| 2010 | Raakh | Karan | |
| 2011 | Ready | | producent |
| 2014 | Jai Ho | | producent en regisseur |
| 2016 | Freaky Ali | | producent en regisseur |
| 2017 | Tubelight | Bharat Singh Bisht | |
| 2018 | Loveyatri | Bhavish | cameo |
| 2019 | Dabangg 3 | Rohit Sharma | gastoptreden |
| 2020 | Radhe | | producent |

### Televisie en Webseries

| Jaar | Programma/ Serie | Rol | Platform |
| 2011–2018 | Comedy Circus | jurylid | |
| 2017 | Chhote Miyan Dhakad | jurylid | |
| 2017 | Super Night with Tubelight | gast | |
| 2020 | Fabulous Lives of Bollywood Wives (S1) | zichzelf | Netflix |
| 2023 | Bigg Boss 17 | gastpresentator | |

## Externe link

* (en) Sohail Khan in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sohail Khan op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb16257910v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 138660034
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1076 1848
* Library of Congress Control Number: n2007201626
* Trove: 1457419
* Virtual International Authority File: 90926013
* WorldCat (via VIAF): 90926013
# Tegowangi

Tegowangi is een bestuurslaag in het regentschap Kediri van de provincie Oost-Java, Indonesië. Tegowangi telt 5320 inwoners (volkstelling 2010).
# Tegalsono

Tegalsono is een bestuurslaag in het regentschap Probolinggo van de provincie Oost-Java, Indonesië. Tegalsono telt 2526 inwoners (volkstelling 2010).
# David Graaff

David de Villiers Graaff, 3de baronet (*1940-2015) was een Zuid-Afrikaans zakenman en eigenaar van De Grendel Wine Estate.
Sir David de Villiers Graaff was de zoon van wijlen Sir De Villiers Graaff (1913-1999), tijdens een groot deel van de apartheidsperiode fractievoorzitter van de oppositiepartij Verenigde Party. Omdat De Villiers Graaff tijdens de Tweede Wereldoorlog deelnam aan verscheidene campagnes van het Zuid-Afrikaanse leger en van 1942 tot 1945 Italiaans en Duits krijgsgevangene was, zag hij zijn zoon pas in 1945 voor het eerst.
Sir David studeerde aan de Universiteit van Stellenbosch en nadien aan de universiteiten van Oxford en Grenoble. Net als zijn vader was Sir David politiek actief. Van 1991 tot 1994 was hij minister van Toerisme in het kabinet-De Klerk. Na zijn politieke carrière legde hij zich volledig toe op de wijnbouw.
# N9 (Zuid-Afrika)

De N9 is een nationale weg in Zuid-Afrika. De weg loopt van George naar Colesberg.
# Troostembergbos

Het Troostembergbos is een bos- en natuurgebied in de Belgische gemeente Tielt-Winge in het Hageland. Het Troostembergbos is 54 hectare groot; het is een droog hellingbos met oude beuken. Het bosgebied ligt vlak bij het kasteel de Troostembergh, de Gempemolen en het Walenbos. Het bos wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. Het bos is vrij toegankelijk op de wandelpaden en via het wandelnetwerk 'Hagelandse Heuvels'. Het Troostembergbos is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Valleien van de Winge en de Motte met valleihellingen'.
# Trtnik Glinski

Trtnik Glinski is een plaats in de gemeente Glina in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 21 inwoners (2001).
# FM-transmitter

Een FM-transmitter of FM-zender is een apparaatje dat inkomende signalen uitzendt op de FM-band. De te gebruiken frequentie kan de gebruiker zelf bepalen en eenvoudig instellen.
FM-transmitters zijn voornamelijk bedoeld om muziek van mp3-spelers, zoals de iPod, te beluisteren via een FM-ontvanger, zoals een autoradio. De FM-transmitter dient te worden aangesloten op de koptelefoon-aansluiting van de mp3-speler of een ander apparaat met een dergelijke aansluiting. Hierbij kan worden gedacht aan een game-console, draagbare dvd-speler of laptop. Er zijn echter ook FM-transmitters die gebruik kunnen of moeten maken van een andere audio-uitgang, zoals de dock-aansluiting van een iPod.
FM-transmitters zijn meestal voorzien van een eigen stroomvoorziening met batterijen, maar kunnen ook vaak worden aangesloten op de 12 volt-voorziening van een auto. Sommige FM-transmitters maken gebruik van de stroomvoorziening van de mp3-speler.
Het uitgezonden vermogen van een FM-transmitter is laag, waardoor het bereik van de FM-transmitter voor een goede ontvangst beperkt blijft tussen 10 en 40 meter. Ondanks het lage zendvermogen is het in veel landen formeel (nog) niet toegestaan om zonder vergunning op de FM-band uit te zenden. In Nederland is het gebruik van FM-transmitters sinds januari 2008 toegestaan, mits geen storing veroorzaakt wordt.
Voor een betrouwbare ontvangst van de FM-transmitter op bijvoorbeeld de autoradio, dient de gebruiker gebruik te maken van een vrije frequentie in de FM-band. Welke frequentie is geheel afhankelijk van de omgeving waarin de FM-transmitter wordt gebruikt. Een geschikte frequentie kan eenvoudig worden uitgezocht via lijsten van uitgegeven FM-frequenties aan landelijke, regionale en plaatselijke zenders. Deze lijsten kunnen worden gevonden op internet. Het is echter raadzaam om de frequenties van de landelijke- en regionale zenders te mijden, daar deze zo krachtig zijn dat deze het signaal van de FM-transmitter eenvoudig wegdrukken. Ondanks goede voorbereidingen, kan het echter ook voorkomen dat de ontvangst van de FM-transmitter te wensen overlaat als gevolg van interferentie van onbekende zenders zoals radar en mobiele telefonie.
# Trupinjak

Trupinjak is een plaats in de gemeente Krnjak in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 9 inwoners (2001).
# Kurikka

Kurikka is een gemeente en stad in de Finse provincie West-Finland en in de Finse regio Zuid-Österbotten. De gemeente heeft een landoppervlakte van 1.724,63 km² en telt 19.890 inwoners (2022).
In 2009 ging Jurva op in Kurikka. In 2016 volgde Jalasjärvi.

## Geboren in Kurikka

* Juha Mieto (1949), langlaufer en parlementslid
* Arsi Harju (1974), kogelstoter
Ähtäri · Alajärvi · Alavus · Evijärvi · Ilmajoki · Isojoki · Karijoki · Kauhajoki · Kauhava · Kuortane · Kurikka · Lappajärvi · Lapua · Seinäjoki · Soini · Teuva · Vimpeli
Voormalige gemeenten:
Alahärmä · Jalasjärvi · Jurva · Kortesjärvi · Lehtimäki · Nurmo · Peräseinäjoki · Töysä · Ylihärmä · Ylistaro
# Selection sort

Selection sort is een sorteeralgoritme. Selection sort is een eenvoudige maar ook inefficiënte sorteermethode. Zij heeft een complexiteitsgraad van O(n$^2$).

## Werking

De methode werkt als volgt:
* Zoek de kleinste waarde in de lijst.
* Verwissel het met de eerste waarde in de lijst.
* Herhaal de bovenstaande stappen met de rest van de lijst.
Een variant is om het grootste waarde in de lijst te zoeken en deze achteraan te plaatsen. In de literatuur vindt men soms de variant met de kleinste waarde vooraan te plaatsen, soms de variant met de grootste waarde achteraan te plaatsen.

## Analyse

Als we het aantal vergelijkingen tussen diverse elementen als maatstaf nemen voor de uitvoeringstijd van het algoritme, dan is het eenvoudig om in te zien dat om in een lijst van n elementen, de kleinste waarde te zoeken, men n-1 aantal vergelijkigen tussen elementen nodig heeft.
Vervolgens heeft men n-2 vergelijkingen tussen elementen nodig om de tweede kleinste waarde te zoeken, enz.
Het totaal aantal vergelijkingen tussen elementen voor het gehele algoritme sommeert dan tot (n-1) + (n-2) + (n-3) + ... + 2 + 1 = n.(n-1)/2 = n*n/2 - n/2. Dit verklaart de kwadratische tijdscomplexiteit.

## In Java

Een voorbeeld in Java van Selection Sort.

## In C++
## In C#

Een voorbeeld in Csharp van Selection Sort.
# Linnaeusstraat 2C (Amsterdam)

Linnaeusstraat 2C te Amsterdam is een gebouw aan de Linnaeusstraat, Amsterdam-Oost.
De Linnaeusstraat begint aan de Mauritskade met een rotonde. Op de zuidwestelijke hoek huist het klassiek aandoende hoofdgebouw van het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT). Direct daarnaast op nummer 2c staat sinds 1967 een daarmee contrasterend gebouw ontworpen door ingenieur Tjeerd Dijkstra (geboren 1931) van Verster, Dijkstra en Cannegieter. Het is een tien verdiepingen hoge torenflat, die oorspronkelijk diende tot huisvesting van buitenlandse gasten van het KIT (Internationaal Centrum). Rond een centrale kern lagen per etage zes een- en twee tweepersoonskamers. Het gebouw verrijst uit een voet van één bouwlaag, waarin centrale voorzieningen zijn ondergracht naar een hoogte van negenendertig meter. Die lage bouwlaag was nodig om een geleidelijke overgang te verkrijgen met het Oosterpark dat het gebouw deels omringt. Het meest in het oog springende aan het gebouw is de afsluiting van het gebouw. Rondom het dakterras is een metershoge rand van cortenstaal aangebracht; een van de eerste keren dat dat materiaal in de architectuur werd gebruikt. De bouwkosten bedroegen rond de 4,5 miljoen gulden. De eerste paal ging in maart 1966 de grond in. De officiële opening vond plaats op 6 november 1967 door minister Bé Udink, nadat het gebouw ongeveer een maand eerder in gebruik was genomen.
Het gebouw werd later in gebruik genomen als filiaal (Amsterdam Tropen Hotel) binnen de NH Hotel Group.
Het gebouw werd in 2008 door de dienst Bureau Monumenten & Archeologie onder bestuur van wethouder Tjeerd Herrema geplaatst op de lijst van Top-100 van de naoorlogse bouwkunst. Het bestuur van Stadsdeel-Oost vond het gebouw vijf jaar later echter niet uniek genoeg om een status van gemeentelijk monument of rijksmonument te verlenen.

## Toekomst

Het werd vanaf 2015 weer gemanaged, uitgebaat als onderdeel van de campus van het KIT, door het KIT zelf. In de periode 2022 tot en maart 2024 wordt het gebouw verbouwd onder leiding van architect Wiel Arets. Die was net klaar met de bouw van Tommaso Albinonistraat 200-204, alwaar een hotel van het Van der Valkconcern was gebouwd. Daartoe wordt het “oude KIT-gebouw” geheel gestript en opnieuw ingericht met nieuwe gevel. Het gebouw krijgt een “kristallijne huid” aldus Arets. Uitgangspunt was een gebouw dat klaar is voor de toekomst, dat wil zeggen gasloos; in plaats waarvan wordt het aangesloten op Koude-warmteopslag van het KIT.
* Monumenten Inventarisatie project
* Algemeen Handelsblad, 2 november 1967, Logeertoren
* ↑ Algemeen Handelsblad, 15 maart, 1966, Logeergebouw
* ↑ Top-100. Gearchiveerd op 20 augustus 2023.
* ↑ Persbericht van KIT (geraadpleegd 30 januari 2023). Gearchiveerd op 8 december 2023.
* ↑ KIT-hotel op Oost-Online (geraadpleegd 30 januari 2023). Gearchiveerd op 9 december 2023.
# Marie-Madeleine de Brinvilliers

Marie-Madeleine-Marguerite d'Aubray, Marquise de Brinvilliers (1630–1676), bijgenaamd Brinvilliers Liégeoise, was een Franse edelvrouw, die bekend is geworden als gifmengster en moordenares. Haar veroordeling is onderdeel van de zogenaamde gifaffaire.
De Marquise de Brinvilliers maakte in Frankrijk zeventien slachtoffers met het vergif digitoxine, waaronder haar vader en broers. Omdat ze in Frankrijk gezocht werd wegens deze gifmoorden, vluchtte ze naar het Prinsbisdom Luik. Ze huurde in Luik een kamer in het klooster Notre-Dame-des-Anges in het Quartier d'Avroy. Daar werd ze op 26 maart 1676 aangehouden. Ze werd overgebracht naar Parijs, waar ze werd verhoord, gemarteld en ter dood veroordeeld in de Conciergerie, de gevangenis van het Palais de la Cité. Voor haar terechtstelling zou ze tot inkeer zijn gekomen. Ze verscheen vredig op het schavot, wat grote indruk maakte op het publiek. Door sommigen werd ze zelfs als een heilige gezien.

## In fictie

De roman Une petite femme aux yeux bleus (1972) van de schrijfster Irène Stécyk is geïnspireerd op de Luikse periode van markiezin de Brinvilliers.
* Richard Kubicz, 1938: le poison, l'arme des femmes, Le Soir Mag, 4518, 23 januari 2019, p. 62
* ↑ Winkler Prins Jaarboek 1973, p. 185
# Chassé Theater

Het Chassé Theater is een groot theater in de binnenstad van Breda, naast de oude Kloosterkazerne.

## Beschrijving

Het theater is vernoemd naar de legerofficier David Hendrik Chassé. Het is gehuisvest in een modern gebouw met een opvallend golvend dak naar een ontwerp van Herman Hertzberger, dat uit 1995 dateert. Het theater bestaat uit drie theaterzalen, drie filmzalen en drie restaurants. Het theater ontvangt jaarlijks zo'n 400.000 bezoekers. De voorloper van het Chassé Theater was de Stadsschouwburg Concordia.

## Theaterzalen

Het Chassé Theater heeft de volgende theaterzalen:
* Grote zaal (1430 plaatsen)
* Middenzaal (670 plaatsen)
* Kleine zaal (240 plaatsen)

## Filmzalen

Chassé Cinema is onderdeel van het Chassé Theater met vier filmzalen:
* cinemazaal 1 (117 plaatsen)
* cinemazaal 2 (68 plaatsen)
* cinemazaal 3 (118 stoelen)
* cinemazaal 4 Kliene zaal (240 stoelen)

## Programma

Het Chassé Theater biedt toneel, opera, dans, muziek, musical, cabaret en film in al hun verschijningsvormen.

## Kunstcollectie

Chassé beschikt over een XXL-kunstcollectie. Samen met Blind Walls Gallery zijn er drie grote muurschilderingen en een wandvullende portrettengalerij gerealiseerd. Kunstenaars Jan van der Ploeg, Guido de Boer en Jeroen Erosie maakten deze muurschilderingen op drie locaties in het theater.

## Architectuur

"Als er een gebouw moest worden uitgekozen dat bepalend is voor de 20e-eeuwse architectuur dan moet zonder meer en zonder dralen het Chassé Theater worden uitgekozen." Dit schreef de Volkskrant naar aanleiding van het door professor Herman Hertzberger ontworpen Chassé Theater in Breda.
Uitgangspunt van Hertzbergers ontwerp is het beeld van de Italiaanse kunstenaar Giacometti met de titel De slapende vrouw die droomt uit 1927. Daarom bevat het gebouw veel ronde en golvende vormen, zowel aan de binnen- als aan de buitenkant. Het meest in het oog springende element is het golvende dak. Hertzberger kreeg de opdracht om de twee grootste theaterzalen uit te rusten met een toneeltoren. Om te voorkomen dat het Bredase stadsgezicht bedorven zou worden door twee betonnen torens, koos hij er voor het geheel te overdekken met een golvend dak, een vondst die door velen als geniaal beschouwd wordt.
Direct na de opening in 1995 spoedden architectuurcritici uit binnen- en buitenland zich naar Breda om het gebouw te bekijken. Het internationaal architectuurvakblad Domus sprak van "een magisch besef van ruimte". Het architectuurjaarboek 1995/1996 plaatste het pand op de omslag en roemde de revolutionaire weg die de architect is ingeslagen: "Hertzberger toont bevrijding en ruimte in het Chassé Theater".

## Externe link

* Officiële website
# Pierre Rémond de Montmort

Pierre Rémond de Montmort (Parijs, 27 oktober 1678 – aldaar, 7 oktober 1719), was een Frans wiskundige. Hij werd geboren als Pierre Rémond.

## Leven

De Montmort werd door zijn vader onder druk gezet om rechten te gaan studeren, hij verzette zich daartegen en reisde naar Engeland en via Nederland naar Duitsland. Hij keerde in 1699 naar Frankrijk terug, twee maanden voor het overlijden van zijn vader. In 1704 kocht hij met diens erfenis het kasteel van Montmort (in de huidige gemeente Montmort-Lucy) en nam toen ook de naam De Montmort aan.
De Montmort was bevriend met een aantal bekende wiskundigen (onder wie Leibniz, Halley en Taylor), in het bijzonder met Nicholaas (I) Bernoulli.
De Montmort werd in 1715 verkozen tot Fellow van de Royal Society of Londen toen hij weer door Engeland reisde; hij werd lid van de Franse Académie des Sciences in 1716.

## Wiskunde

De Montmort is vooral bekend van zijn boek over de kansrekening en kansspelen, “Essay d'Analyse sur les Jeux de Hazard”, waarin hij als eerste de zogeheten derangementen in de combinatoriek behandelde. Hij was ook de naamgever van de driehoek van Pascal, die hij (naar Blaise Pascal) “Table de Monsieur Pascal pour les combinaisons” noemde.
De Montmort heeft zich ook bezig gehouden met differentierekening en reeksen. Zo schreef hij in 1717 een artikel over oneindige reeksen, dat in Engeland in 1720, postuum, werd gepubliceerd. Hij begint daarin eenvoudig, maar aan het eind poneert hij het probleem van het sommeren van een reeks als:
    $S={{a}_{0}}+{\frac {{a}_{1}}{h}}+{\frac {{a}_{2}}{{h}^{2}}}+...$
via partieelsommen.

## Literatuur

* P.R. de Montmort (1713): Essay d'Analyse sur les Jeux de Hazard. Via: Google Boeken.
* P.G. Doyle, Ch. Grinstead, J.L. Snell (2009): Frustration Solitaire. Hanover (USA): Dartmouth College. PDF-bestand.
* R.J. Pulskamp (2010): First problem on the game of treize. Vertaald uit Essay d’Analyse….
* P.G. Doyle, Ch. Grinstead (2010): Solution of Montmort’s Problême du Treize. Hanover (USA): Dartmouth College. PDF-bestand.
* Dave Ruch (2017): Investigating Difference Equations. Collegeville (Pennsylvania (USA): Ursinus College.
* L. Gheysens: Onderzoeksopdracht – The matching problem. Via: Gnomon (B), PDF-bestand.
* L. Gheysens: Montmortgetallen. Via: Gnomon (B), PDFbestand.
# Paul Nève

Paul Lucien Nève (Sittard, 1 oktober 1933) is een Nederlands rechtshistoricus en emeritus hoogleraar aan de Radboud Universiteit Nijmegen.

## Biografie

Nève was een zoon van de Limburgse bankdirecteur en bestuurder mr. Emile Bernard Marie Herman Nève (1900-1990) en Anne Marie Hubert Sylvie Fouquet (1901-1989). Hij deed het gymnasium in Maastricht waarna hij in 1956 notariaatsexamens aflegde. In 1961 studeerde hij af in de rechten aan de Universiteit van Amsterdam, na zijn kandidaats in Leiden te hebben gedaan. Vanaf 1968 werkte hij aan de Amsterdamse universiteit. Op 9 juni 1972 promoveerde hij daar op Het Rijkskamergerecht en de Nederlanden. Competentie, territoir, archieven waarvoor hij in 1976 een Winkler Prinsprijs kreeg. In 1975 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar Romeins recht aan de Katholieke Universiteit Nijmegen, als opvolger van Govaert van den Bergh die was benoemd in Utrecht. Per 1 augustus 1991 werd hij benoemd tot hoogleraar rechtsgeschiedenis aan de Katholieke Universiteit Brabant, als opvolger van Jos Coopmans. In 1998 ging Nève met emeritaat waarbij hem een afscheidsbundel werd aangeboden.
Nève werkte geregeld mee aan huldebundels, zoals voor Antonius Johannes de Groot, Hans Ankum en Désiré Scheltens. Hij schreef voorts tientallen artikelen op zijn vakgebied, maar publiceerde ook op het gebied van notariaat en (Limburgse) geschiedenis.
Nève was getrouwd met Marie-Thérèse Bogman (1934-1991) met wie hij een dochter had. In 1993 hertrouwde hij met rechtshistoricus dr. Regina Sprenger (1948).
# SXM

SXM kan verwijzen naar:
* SXM, de landcode volgens ISO 3166 alpha-3 voor het Nederlands deel van Sint Maarten,
* SXM, de IATA-code voor Princess Juliana International Airport, het grootste vliegveld op Sint Maarten
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van SXM en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Louis-Dominique Cartouche

Louis-Dominique Cartouche (Parijs, 1693 — aldaar, 28 november 1721) was een Franse bandiet.

## Leven

Cartouche was de zoon van Jean Garthauszien, een tonnenmaker van Duitse origine en werd geboren in de rue du Pont-aux-Choux in Parijs. Louis-Dominique verfranste zijn naam, eerst in Gartouse, later in Cartouche. Na een korte poging tot studeren in het jezuïetencollege van Clermont verviel hij tot de criminaliteit. Op twaalfjarige leeftijd liep hij van huis weg nadat zijn vader hem wilde laten interneren. Hij sloot zich aan bij een groep zigeuners en leerde beurzen snijden en allerlei oplichterstrucs. Tijdens een kort verblijf in het leger leerde Cartouche met wapens omgaan. Hij werd hoofd van een roversbende. Hij kreeg de bijnaam L'enfant wegens zijn kleine gestalte. Hij zou maar 1m50 hebben gemeten. Eind 1717 verbond Cartouche zich met een andere brigand, François-Louis Gruthus de Châtelet, wiens bijnaam Le Lorrain was. De bende had een heel netwerk van informanten, dienaren en kamermeisjes van de meest vooraanstaande families van Parijs. Op haar hoogtepunt telde de bende verschillende honderden leden en maakte onder andere de route tussen Versailles en Parijs onveilig.
Uiteindelijk werd Cartouche door Le Lorrain verraden. Hij werd gevangen genomen en verhoord, gemarteld en veroordeeld in de Conciergerie, de gevangenis van het Palais de la Cité in Parijs. De terechtstelling vond plaats op de Place de Grève voor het Stadhuis van Parijs. Ook honderden van zijn bendeleden werden gearresteerd. Ze werden ook terechtgesteld, of veroordeeld tot gevangenisstraffen of tot galeislaaf.

## Betekenis

Cartouche was een van de vele bendeleiders in Parijs aan het begin van de 18e eeuw. Volgens de Britse historicus Eric Hobsbawm mag hij gerekend worden tot de vertegenwoordigers van het sociaal banditisme. Hij werd gevat midden in de financiële crisis veroorzaakt door het Law-systeem en zijn terechtstelling was een ideale bliksemafleider voor regent Filips van Orléans. In de volksliteratuur wordt hij afgeschilderd als een held die het opnam voor de zwakkeren in de samenleving.

## Fictie

In 1962 maakte Philippe de Broca een film naar het leven van Cartouche. De film, getiteld Cartouche, was een avonturenkomedie, met in de hoofdrollen Jean-Paul Belmondo en Claudia Cardinale.
* E.J. Hobsbawm, (1973) Bandieten, Amsterdam, Wetenschappelijke Uitgeverij 1973
* Pierre De Vuyst, Cartouche, le voleur magnifique, Soir Mag, 4475, 28 maart 2018
# Corethrella brakeleyi

Corethrella brakeleyi is een muggensoort uit de familie van de Corethrellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Coquillett.