OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bundokvliegenvanger

De bundokvliegenvanger (Ficedula luzoniensis) is een zangvogel uit de familie van vliegenvangers (Muscicapidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Filipijnen.
* F. l. rara (Salomonsen, 1977) - Palawan
* F. l. calayensis (McGregor, 1921) - Calayan
* F. l. luzoniensis (Ogilvie-Grant, 1894) - Luzon
* F. l. mindorensis (Hachisuka, 1935) - Mindoro
* F. l. nigrorum (Whitehead, J, 1897) - Negros
* F. l. montigena (Mearns, 1905) - Mount Apo, Kitangladgebergte en Mount McKinley (centraal Mindanao)
* F. l. matutumensis Kennedy, 1987 - Mount Busa en Mount Matutum (zuidelijk Mindanao)
* F. l. daggayana Meyer de Schauensee & duPont, 1962 - Misamis Oriental (noordelijk-centraal Mindanao)
* F. l. malindangensis Rand & Rabor, 1957 - Mount Malindang (noordwestelijk Mindanao)
* ↑ (en) Bundokvliegenvanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* Gill, F and D Donsker (Eds). 2016. IOC World Bird List (v 6.1). Doi 10.14344/IOC.ML.6.1. https://www.worldbirdnames.org/ regel 28253
# Louis Wuillem

Louis Wuillem (Loverval, 24 maart 1885 - 1958) was een Belgische kunstschilder.

## Levensloop

Louis François Marie Hubert Wuillem, geboren te Loverval op 24 maart 1885, is de zoon van de musicus Jean-Baptiste Wuillem en van Catherine Gillain.
Wuillem schilderde landschappen, stillevens en bloemen. Hij hanteerde daarbij diverse figuratieve stijlen. Hij was werkzaam in Italië, in de Provence, in Normandië en in zijn geboortestreek. Hij was lid van de Cercle Artistique et Littéraire de Charleroi en kreeg in 1959 een postume hommage tijdens het jaarlijkse salon van deze kunstkring.
Wuillem was net als zijn vader een getalenteerd musicus en speelde het orgel in de kerk van Loverval.

## Verzamelingen

* Couillet, Gemeentelijke verzameling
* Charleroi, Stedelijke verzameling

## Literatuur

* Nationaal Verbond van kunstschilders en beeldhouwers van België. Kunstalbum Jaarboek, 1, 1926-1927, p. 37.
* ↑ (fr) Geboorte akte. Gemeente van Loverval (25 maart 1885). Geraadpleegd op 17 december 2024.
# Eerste divisie 1962/63/Wedstrijden

De wedstrijden van het Nederlandse Eerste divisie voetbal uit het seizoen 1962/63 was het zevende seizoen van de één-na-hoogste professionele Nederlandse voetbalcompetitie voor mannen. Het seizoen bestond uit 30 speelronden van elk acht wedstrijden. De competitie begon op 26 augustus 1962 en duurde tot en met 16 juni 1963.

## Speelronde 3

Stadion: Venweg, Brunssum :
| 9 september 1962 | Karel Muyres | Toon Ederveen Gradus Hansen | Stadion: Venweg, Brunssum |

## Speelronde 5

Stadion: Amsterdamsestraatweg, Utrecht :
| 23 september 1962 | Jan de Jongh –', –', –' | Leen Morelisse –', –' Willem van Hanegem –', –', –', –' Frans Geurtsen | Stadion: Amsterdamsestraatweg, Utrecht |

## Speelronde 7

Stadion: Houtrust, Den Haag Toeschouwers: 13.000 :
| 7 oktober 1962 | Jan de Kleijn –', –' Jan Kramer –' (e.d.) Roel Timmer | Stadion: Houtrust, Den Haag Toeschouwers: 13.000 |
Stadion: Brasserskade, Delft Toeschouwers: 9.000 :
| 7 oktober 1962 | Ton van Zandvliet | Stadion: Brasserskade, Delft Toeschouwers: 9.000 |
Stadion: De Kraal, Venlo Toeschouwers: 4.000 :
| 7 oktober 1962 | Hans Sleven –', –' Jan van den Heuvel | –', –' Jan Hoekema Jan Kuiper | Stadion: De Kraal, Venlo Toeschouwers: 4.000 |
Stadion: Vetkampstraat, Deventer Toeschouwers: 10.000 Scheidsrechter: Dick van Male :
| 7 oktober 1962 | Gerrit Wüstefeld –', –', –' Wim Bleijenberg –', –' (pen.), –', –' Theo van Doorneveld Gerrit Niehaus –', –', –' | Sjef Rademacher | Stadion: Vetkampstraat, Deventer Toeschouwers: 10.000 Scheidsrechter: Dick van Male |
Stadion: Woudestein, Rotterdam Toeschouwers: 5.000 :
| 7 oktober 1962 | Frans van den Burg | Hans Roordink –', –', –' Koen Weijdijk | Stadion: Woudestein, Rotterdam Toeschouwers: 5.000 |
Stadion: Sittardia-terrein, Sittard Toeschouwers: 4.500 :
| 7 oktober 1962 | Joop Burgers | Stadion: Sittardia-terrein, Sittard Toeschouwers: 4.500 |
Stadion: Aalsterweg, Eindhoven Toeschouwers: 9.000 :
| 7 oktober 1962 | Thieu Soers Herman Teeuwen Ger Saris –', –' | Ben Sneijder | Stadion: Aalsterweg, Eindhoven Toeschouwers: 9.000 |
Stadion: Venweg, Brunssum Toeschouwers: 4.000 Scheidsrechter: J. Snoek :
| 7 oktober 1962 | Gène Gerards | –', –' Chris Geutjes Jozef Siahaya | Stadion: Venweg, Brunssum Toeschouwers: 4.000 Scheidsrechter: J. Snoek |

## Speelronde 18

Stadion: Kaalheide, Kerkrade :
| 7 april 1963 | Toon Ederveen Pierre Kusters | Jan Hoogen –', –' Hub Bisschops | Stadion: Kaalheide, Kerkrade |

## Speelronde 20

Stadion: Koningsweg, Utrecht :
| 21 april 1963 | Frans Geurtsen | Stadion: Koningsweg, Utrecht |

## Voetnoten

* Speelschema Eerste divisie 1962/63
DHC · DWS · Elinkwijk · Enschedese Boys · Eindhoven · Excelsior · Fortuna · Go Ahead · Limburgia · RBC · Roda JC · SHS · Sittardia · Veendam · Velox · VVV
# Michel Adam

Michel Adam ('s-Gravenhage, 28 augustus 1968) is een voormalig Nederlands profvoetballer die onder contract stond bij FC Den Haag. Naast het voetbal was Adam meer dan 25 jaar werkzaam als postbode en begon later een handel in vuurwerk. Hij heeft ook een wasserette.

## Clubcarrière
### ADO Den Haag

Michel Adam begon bij HVV Laakkwartier en speelde in tien seizoenen 199 wedstrijden voor FC Den Haag, waarin hij vijf doelpunten wist te scoren. Met FC Den Haag promoveerde Adam eenmaal naar de Eredivisie (1988/89), maar degradeerde ook tot tweemaal toe weer terug naar de Eerste Divisie (1987/88, 1991/92). Een tackle van Hans Kraay jr. beëindigde zijn loopbaan. Adam speelde later nog voor VV WIK.

### Nederland onder 21

In 1989 speelde Adam een interland voor Nederland onder 21 tijdens een kwalificatiereeks voor het EK onder 21.

## Clubs

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 1987/88 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 6 | 0 |
| 1988/89 | FC Den Haag | Nederland | Eerste divisie | 25 | 1 |
| 1989/90 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 30 | 1 |
| 1990/91 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 33 | 1 |
| 1991/92 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 16 | 0 |
| 1992/93 | ADO Den Haag | Nederland | Eerste divisie | 29 | 1 |
| 1993/94 | ADO Den Haag | Nederland | Eerste divisie | 31 | 1 |
| 1994/95 | FC Den Haag | Nederland | Eerste divisie | 23 | 0 |
| 1995/96 | FC Den Haag | Nederland | Eerste divisie | 5 | 0 |
| 1996/97 | ADO Den Haag | Nederland | Eerste divisie | 1 | 0 |
| Club totaal | Club totaal | Club totaal | Club totaal | 199 | 5 |
# James Campbell Noble

James Campbell Noble (Edinburgh, 22 of 25 juli 1846 - Ledaig, Argyll (Schotland), 25 september 1913) was een Schotse kunstschilder. Hij schilderde landschappen, zeegezichten, portretten en genrestukken. Daarnaast was hij lithograaf, werkte met waterverf en maakte hij etsen.

## Loopbaan

James Campbell Noble werd in Edinburgh, Schotland, geboren. Hij was de neef van de Schotse schilder Robert Noble RSA (1857-1917), wiens leraar hij werd. Noble signeerde normaal als J.C. Noble maar ook soms als J. Campbell Noble. Hij kreeg les van George Paul Chalmers en William McTaggart aan de Royal Scottish Academy. Hij specialiseerde zich eerst in donkere interieurs. In 1879 werd hij gekozen tot ARSA (Associate of the Royal Scottish Academy) en in 1892 tot RSA (Royal Scottish Academician). Nadien ging hij zich toeleggen op zee- en riviergezichten; dit genre beleefde tijdens de negentiende eeuw een opleving. Hij reisde en schilderde door geheel Europa maar zijn favoriete landen leken Nederland en Italië te zijn. Hij woonde gedurende een groot aantal jaren in Nederland en maakte vooral veel schilderijen van de haven van Dordrecht. Daarnaast schilderde hij in Nederland onder meer in 's-Gravendeel, Volendam en Zaandam. In het begin van de jaren tachtig van de 19e eeuw vestigde hij zich in Coldingham om de rotskusten van Berwickshire te schilderen. In 1900 keerde hij terug naar Nederland en schilderde vooral Nederlandse waterwegen. Van 1880 tot 1896 werd zijn werk tentoongesteld in de Royal Academy of Arts in Londen.
Tegen het einde van zijn leven verhuisde hij weer naar Schotland, waar hij in Dumfries and Galloway woonde. Hij werd echter in 1896 ook vermeld als verblijvende te Corstorphine. Zijn werk Sunset bij Glencaple werd in 1913 tentoongesteld door de Royal Scottish Academy. Een portret van Noble, geschilderd door John Pettie, hangt in de Scottish National Portrait Gallery te Edinburgh.

## Tentoonstellingen en musea

Werk van Noble werd tentoongesteld in de Royal Scottish Academy, het Royal Glasgow Institute of Fine Art, het Liverpool Museum, de Aberdeen Artists’ Society en de Royal Academy.
Werken van Noble zijn opgenomen in de collecties van het Stirling Museum, Perth and Kinros Council, de Royal Scottish Academy, Fife Council, het Laurence House Museum, het Museum Sheffield, het Glasgow Museum, het National Museum Liverpool en het Aberdeen Museum.

## Externe link

* BBC: James Campbell Noble
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Allgemeines Künstlerlexikon: Noble, James Campbell
Referentie
* The Dictionary of British Artists 1880-1940 compiled by J.Johnson and A. Greutzner, Antique Collectors Club, 1976, Baron Publishing, Woodbridge, Suffolk
* The Dictionary of Victorian Painters, 2nd Edition, by Christopher Wood, 1978
Noot
* 1 2 Het RKD vermeldt 25 juli 1846 als geboortedatum, het Allgemeines Künstlerlexikon vermeldt 22 juli 1846
* National Gallery of Victoria: 1142
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 59739
* Union List of Artist Names: 500021795
* Virtual International Authority File: 95815586
* WorldCat (via VIAF): 95815586
# Ardjoeno (berg)

Ardjoeno (Indonesisch: Gunung Arjuno Soendanees: Gunung Arjuna) is een stratovulkaan op het Indonesische eiland Java in de provincie Oost-Java, waarvan de hellingen niet begroeid zijn. De berg ligt ten zuidoosten van de berg Welirang en ten noorden van de bergen Butak en Kawi. De Ardjoeno is een van de bergen rondom de Vallei van Malang.
Bij de Nederlandse marine hebben meerdere schepen gediend die zijn vernoemd naar deze berg, Hr. Ms. Ardjoeno.
# Michel Blanc-Dumont

Michel Blanc-Dumont, (Saint-Amand-Montrond, 7 maart 1948) is een Franse striptekenaar en illustrator. Hij is vooral bekend vanwege zijn onconventionele western Jonathan Cartland.

## Biografie

Michel Blanc-Dumont groeide op in een gezin waar kunst centraal stond. Zijn vader was beeldend kunstenaar en hun huis hing vol met tekeningen gemaakt door zijn grootvader die tekenaar was. Als kind las hij veel strips, o.a. het weekblad Tintin, waarin strips van Hergé en Jacobs stonden, en Spirou met Jerry Spring van Jijé. Blanc-Dumont studeerde aan de École Olivier-de-Serres in Parijs tekenen, met als specialisatie striptekenen. Na zijn militaire dienst ging hij bij zijn vader werken. Hier restaureerde hij een tijdlang schilderijen. Blanc-Dumont kreeg echter de behoefte om zelf werk te creëren en ging op scenario van een vriend strips tekenen. Zijn eerste strips werden vanaf 1973 gepubliceerd in de tijdschriften Phenix en Jeunes années. In 1974 ontmoette hij schrijver Laurence Harlé met wie hij de serie Jonathan Cartland maakte, deze strip werd voorgepubliceerd in achtereenvolgens Lucky Luke, Pilote en Charlie. Op het 15e Internationaal stripfestival van Angoulême in 1988 kreeg deze stripreeks de nodige aandacht, Michel Blanc-Dumont ontving de prijs voor het beste album van het jaar met zijn album De schaduw van het leven.
Naast zijn reeks Jonathan Cartland probeerde Blanc-Dumont een nieuw genre in 1990 met de misdaadserie Colby op scenario van Greg. De serie speelt zich af in de jaren veertig van Amerika. Tussentijds stopte hij met Jonathan Cartland, waarvan het laatste deel in 1995 verscheen. In 1997 nam hij op verzoek van Jean Giraud deel aan de productie van de serie De jonge jaren van Blueberry met François Corteggiani als schrijver. Van deze serie verschijnen nog steeds nieuwe delen.

## Reeksen

* Jonathan Cartland, 1976-1995
* Paris sera toujours Paris (?) , 1981
* Dream is over, 1982
* À l'aube de la liberté, 1989
* Colby, 1991-1997
* De jonge jaren van Blueberry, 1998-2016
* Objectif citoyen, 2005
* ↑ Gilles Ratier, Michel Blanc-Dumont, Als tekenen corvee wordt, ga ik wat anders doen, Stripschrift 277, pag. 4, januari 1995
* ↑ The Encyclopedia of Comics, Albin Michel, 1986. pag. 3
* ↑ Henri Filippini, Dictionnaire de la bande dessinée, Bordas, Parijs, 1989, p. 281
* ↑ stripinfo.be. Gearchiveerd op 28 augustus 2018.
* Biblioteca Nacional de España: XX896930
* Bibliothèque nationale de France: cb11892210w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1027179266
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7358 487X
* Library of Congress Control Number: no2008001473
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0003368
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069126941
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV055435
* Système universitaire de documentation: 026730723
* Virtual International Authority File: 7626
* WorldCat (via VIAF): 7626
# Tuškani

Tuškani is een plaats in de gemeente Karlovac in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 228 inwoners (2001).
# Sivas (provincie)

Sivas is een provincie in Turkije. De provincie is 28.488 km² groot en heeft 638.464 inwoners (2007). De hoofdstad is het gelijknamige Sivas.

## Geografie

De provincie Sivas is de op een na grootste provincie in Turkije, met een oppervlakte van 28.488 vierkante kilometer (vergelijkbaar met België). Alleen de provincie Konya is groter.

## Bevolking

Op 31 december 2019 telde de provincie Sivas 638.956 inwoners. Meer dan de helft van de bevolking woont in het gelijknamig district Sivas. De provincie Sivas heeft te kampen met hoge emigratiecijfers. In 2019 woonden er zelfs meer mensen uit Sivas in Istanbul (zo'n 764.896 personen) dan in Sivas zelf. Ook in West-Europa wonen veel inwoners die oorspronkelijk uit Sivas komen. De bevolking bestaat hoofdzakelijk uit Turken, maar in het oosten leven ook Koerden en Zaza. Sivas is een belangrijk centrum voor het alevitisme. Hier vond in 1993 het Bloedbad van Sivas plaats. Tot de Eerste Wereldoorlog woonden er ook Armenen en Pontische Grieken.
De bevolkingsontwikkeling van provincie Sivas :
| Jaar | 1927 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1980 | 1990 | 2000 | 2010 | 2019 |
| Bevolking | 329.551 | 468.243 | 542.004 | 669.922 | 731.921 | 750.144 | 767.481 | 755.091 | 642.224 | 638.956 |
Eind 2019 was zo'n 21,91% van de bevolking jonger dan 15 jaar, terwijl 12,69% van de bevolking 65 jaar of ouder was. In 2017 bedroeg het vruchtbaarheidscijfer zo'n 1,92 kinderen per vrouw, een daling vergeleken met 2,76 kinderen per vrouw in 2000.

## Bestuurlijke indeling
### Districten

De provincie bestaat uit de volgende 17 districten:

## Externe link

* (tr) Website van de provincie Sivas
* ↑ Census 2007
* ↑ geraadpleegd 29 februari 2020
Adana · Adıyaman · Afyonkarahisar · Ağrı · Aksaray · Amasya · Ankara · Antalya · Ardahan · Artvin · Aydın · Balıkesir · Bartın · Batman · Bayburt · Bilecik · Bingöl · Bitlis · Bolu · Burdur · Bursa · Çanakkale · Çankırı · Çorum · Denizli · Diyarbakır · Düzce · Edirne · Elazığ · Erzincan · Erzurum · Eskişehir · Gaziantep · Giresun · Gümüşhane · Hakkâri · Hatay · Iğdır · Isparta · Istanbul · İzmir · Kahramanmaraş · Karabük · Karaman · Kars · Kastamonu · Kayseri · Kilis · Kırıkkale · Kırklareli · Kırşehir · Kocaeli · Konya · Kütahya · Malatya · Manisa · Mardin · Mersin · Muğla · Muş · Nevşehir · Niğde · Ordu · Osmaniye · Rize · Sakarya · Samsun · Şanlıurfa · Siirt · Sinop · Şırnak · Sivas · Tekirdağ · Tokat · Trabzon · Tunceli · Uşak · Van · Yalova · Yozgat · Zonguldak
# Michel Bouvard

Michel Bouvard (Lyon, 1958) is een Frans organist.

## Levensloop

Bouvard kreeg zijn liefde voor de muziek mee van zijn grootvader Jean Bouvard, organist en componist. Hij studeerde orgel bij Suzanne Chaisemartin en André Isoir aan het Conservatorium van Parijs. Hij vervolledigde zijn vorming bij de organisten van Saint-Séverin: Michel Chapuis, Francis Chapelet en Jean Boyer. Hij werd zelf titularis van dit orgel en bleef het gedurende tien jaar.
In 1983 behaalde hij de Eerste prijs in het internationaal concours in Toulouse. In 1985 werd hij docent aan het regionaal Conservatorium van Toulouse, in opvolging van Xavier Darasse. Hij werd wat later ook orgelleraar in de hogere muziekschool van deze stad. In 1994 werd hij directeur van het nieuwe departement orgel en klavierinstrumenten in het Conservatoire National van Toulouse. In 1995 werd hij docent orgel en interpretatie aan het Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris, samen met Olivier Latry.
Sinds 1996 is hij titularis van het Cavaillé-Coll-orgel in de Basilique Saint-Sernin de Toulouse en sedert 2010 is hij co-titularis van het orgel in de kapel van het Kasteel van Versailles.
Hij is ook artistiek directeur van het Festival 'Toulouse les Orgues' en van het internationaal orgelconcours dat ermee gepaard gaat. Hij was jurylid in 2000 en 2006 voor het internationaal concours in Brugge, in het kader van het Festival Musica Antiqua.

## Discografie

* François Couperin: Messe des Couvents avec plain-chant baroque alterné (Sony classical) - Orgue de Cintegabelle
* François Couperin : Messe des Paroisses avec plain-chant baroque alterné (Sony classical) - Orgue de St Maximin
* Jean-Sébastien Bach : Clavierübung III (Sony classical) - Orgue Grenzing du CNSM de Lyon
* Auteurs français des XVIe et XVIIe siècles: Oeuvres d'Eustache du Caurroy, Charles Racquet, Louis Couperin (Chamade) - orgue du Mesnil-Amelot
* Louis Vierne: Messe solennelle pour 2 orgues et chœur et Pièces de fantaisie; Charles-Marie Widor: Symphonie Romane (écrite spécialement pour la Basilique du St-Sernin), (Tempéraments) - Chœur des Elements - Orgues de St Sernin à Toulouse
* Maurice Duruflé: Requiem (Hortus) - Chœur des Elements - Orgue de Notre-Dame du Taur à Toulouse
* Alexandre Pierre François Boëly: 14 préludes sur des cantiques de Denizot; Jean-Sébastien Bach: extraits de l’Orgelbüchlein; Jean Bouvard: 3 Noels variés (AOM) - Orgue de St Jacques de Muret
* « L’orgue Cavaillé-Coll de Saint-Sernin de Toulouse»: Œuvres de Charles–Marie Widor, Franz Liszt, César Franck, Louis Vierne (Editions Solstice)
# Michel Capoen

Michel Capoen (Reningelst, 20 augustus 1934) is een voormalig Belgisch Vlaamsgezind politicus voor de Volksunie.

## Levensloop

In 1962 werd Capoen technisch ingenieur aan de Rijksuniversiteit Gent, waarna hij als leraar werkte in het technisch onderwijs. Tijdens zijn studententijd engageerde hij zich in de Vlaams-Nationale Studentenunie. Tevens was hij enkele jaren actief in de jongerenafdeling van het Davidsfonds en in de Vlaamse Volksbeweging.
In 1958 werd hij lid van de Volksunie en van 1968 tot 1977 was Capoen voorzitter van de Volksunie-afdeling van het arrondissement Ieper. Ook was hij van 1982 tot 1994 gemeenteraadslid van Ieper en van 1985 tot 1987 zetelde hij in het nationaal partijbestuur van de Volksunie.
Van 1977 tot 1995 zetelde Capoen voor het arrondissement Kortrijk-Ieper in de Belgische Senaat, waar hij van 1988 tot 1991 secretaris was. In de periode mei 1977-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot mei 1995 was hij lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Daar was hij voorzitter van de commissie voor Leefmilieu en Natuurbehoud.
In januari 1994 zegde Capoen zijn lidmaatschap van de Volksunie op. De partijraad vroeg hem namelijk om zijn zitje af te staan aan eerste opvolger Rosa Lernout (burgemeester van Wervik), zoals was afgesproken bij de verkiezingen van 1991, terwijl Capoen deze afspraak niet meer wilde nakomen. Hij bleef evenwel tot aan de verkiezingen van mei 1995 deel uitmaken van de Volksunie-fracties in de Senaat en de Vlaamse Raad.
Zijn dochter An Capoen is politiek actief bij de Nieuw-Vlaamse Alliantie en was voor deze partij lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers.
* ↑ Biografie Michel Capoen in de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging.
* ↑ Biografische fiche Michel Capoen; Vlaams Parlement
* ↑ "Senator Michel Capoen uit de Volksunie", De Tijd 21.01.1994
* ↑ Politieke samenstelling Vlaamse Raad, zitting 1994-1995, 12 januari 1995.
* ↑ Politieke samenstelling Belgische Senaat, zitting 1994-1995, 1 februari 1995.
# Michel Colson

Michel Colson (Wilrijk, 19 augustus 1957) is een Belgisch politicus van DéFI.

## Levensloop

Hij is licentiaat in de filosofie, journalistiek en sociale communicatie aan de ULB.
Michel Colson begon in 1981 zijn politieke loopbaan als politiek secretaris van de toenmalige burgemeester van Watermaal-Bosvoorde Andrée Payfa-Fosseprez, een mandaat dat hij tot in 1990 vervulde. Daarna was hij van 1990 tot 1991 directeur van het FDF en van 1991 tot 1995 kabinetschef van de Brusselse staatssecretaris Didier van Eyll. Van 2003 tot 2004 was hij ook kabinetschef van de Brusselse ministers-presidenten Daniel Ducarme en Jacques Simonet. Van 2009 tot 2015 was hij secretaris-generaal van het FDF. Sinds 2015 is hij penningmeester van FDF en daarna DéFI.
In 1994 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Watermaal-Bosvoorde, wat hij bleef tot in 2018. Colson was er 1995 tot 2012 OCMW-voorzitter. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 werd hij nog herkozen in de gemeenteraad, maar hij besloot niet te zetelen.
Tevens was hij van 2005 tot 2019 lid van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Van 2017 tot 2019 was hij bovendien lid van het Parlement van de Franse Gemeenschap. Bij de verkiezingen van 2019 was hij geen kandidaat meer.

## Externe link

* Fiche Colson op pfb.irisnet.be.
* ↑ (fr) Michel Colson verlaat de lokale politiek, La Dernière Heure, 17 oktober 2018. Gearchiveerd op 30 maart 2019.
# Michel Debauque

Michel Debauque (La Louvière, 8 november 1934 - aldaar, 10 juni 2003) was een Belgisch politicus voor de PS. Hij was burgemeester van La Louvière.

## Levensloop

Debauque studeerde geschiedenis aan de ULB. Hij was actief tijdens de stakingen van 1960. Hij werd politiek actief in 1964 en was gemeenteraadslid en schepen van werk te La Louvière. Tevens was hij waarnemend burgemeester van 1977 tot 1979 ter vervanging van minister van Openbaar Ambt Léon Hurez en burgemeester van deze stad van 1984 tot 2000. Daarnaast was hij voorzitter van de Vereniging van Belgische Steden en Gemeenten (VBSG) van 1989 tot 1995.
Hij overleed in het CHU Tivoli te La Louvière waar hij was opgenomen na een cerebrovasculair accident. De afscheidsplechtigheid vond plaats op het stadhuis van La Louvière. In La Louvière is er een straat naar hem vernoemd, met name de Boulevard Michel Debauque.
* ↑ Pascal LORENT, La Louvière - L'ancien bourgmestre avait 68 ans Michel Debauque s'est éteint, Le Soir, 11 juni 2003
* ↑ Dossier pédagogique: Au fil de l’histoire de Jean Louvet (p.15), Atelier théâtre Jean Vilar, september 2016
* ↑ Voorzitters van de VBSG van 1913-1995 (p.54), 100 jaar Vereniging van Belgische Steden en Gemeenten, VBSG, 20 november 2013
* ↑ Déces: Michel Debauque n'est plus, La Dernière Heure, 11 juni 2003
* ↑ Michel Debauque est parti sous d'autres lunes, Le Soir, 14 juni 2003