OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Should I Stay or Should I Go

"Should I Stay Or Should I Go" is een nummer van de Britse groep The Clash, afkomstig van het album Combat Rock uit 1982. Het nummer werd in 1981 geschreven en ingezongen door Mick Jones, die in 1983 The Clash zou verlaten. Op 17 september 1982 werd het nummer oorspronkelijk op single uitgebracht en op 18 februari 1991 opnieuw uitgebracht. De single zou gaan over de stormachtige relatie tussen Jones en Ellen Foley, doch Jones heeft dit in het verleden ontkend.

## Achtergrond

In het najaar van 1982 had de plaat buiten thuisland het Verenigd Koninkrijk en Ierland niet zoveel succes. Op 18 februari 1991 werd het nummer opnieuw op single uitgebracht, en werd een wereldwijde hit. De plaat werd een nummer 1-hit in het Verenigd Koninkrijk. In Ierland en Nieuw-Zeeland werd de 2e positie bereikt, in Duitsland de 5e, Denemarken en Zweden de 6e, Frankrijk de 25e en in de Eurochart Hot 100 de 4e positie.
In Nederland was de plaat op zondag 24 februari 1991 de 365e Speciale Aanbieding bij de KRO op Radio 3 en werd een hit in de destijds twee hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 6e positie in de Nederlandse Top 40 en piekte op de 3e positie in de Nationale Top 100.
In België bereikte de plaat de 3e positie in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
Coverversies van het nummer werden opgenomen door onder meer Ice Cube met Mack 10, Living Colour, Maroon 5, Weezer, Anti-Flag, Die Toten Hosen en Kylie Minogue. In Nederland haalde een contrafact door de Drentse band Titt'n, "Ben je geil of wil je een koekje?", in de zomer van 1998 de 5e positie in de Nederlandse Top 40 op Radio 538 en de 5e positie in de publieke hitlijst; de destijds Mega Top 100 op Radio 3FM.
De plaat werd ook gebruikt in de Netflix-serie Stranger Things.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 |
| Should I Stay or Should I Go | 1745 | - | 1768 | 1925 | 1831 | - | 1946 | 1715 | 1921 | 1615 | 1128 | 1799 | 1446 | 1451 | 1936 | 1602 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2007 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# Laatste eerbewijzen aan Egmont en Horne

Laatste eerbewijzen aan Egmont en Horne (Frans: Les derniers honneurs rendus aux comtes d'Egmont et de Hornes) is een olieverfschilderij van Louis Gallait dat rond 1851 werd geschilderd. Het werd in de volksmond ook les têtes coupées (de afgehakte hoofden) genoemd. Het is een romantisch historiestuk waarop wordt getoond hoe de Brusselse schuttersgilde in het Recollettenklooster de laatste eer komt betuigen aan de graven Egmont en Horne na hun onthoofding in 1568. Gallait schilderde het doek eerst op groot formaat (233 bij 328 cm) in 1851. Het Museum voor Schone Kunsten van Doornik kocht het datzelfde jaar voor 30.000 frank. Het doek had zoveel bijval dat Louis Gallait tot 1882 eigenhandig verschillende kopieën in verschillend formaat schilderde.

## Huidige locaties

Er hangen dus versies van het schilderij in het Museum voor Schone Kunsten in Doornik, het Brooklyn Museum in New York, het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België in Brussel, het Poesjkinmuseum in Moskou en in het stadhuis van Zottegem. Verder zijn er ook studies voor het doek bewaard gebleven; negen in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel, drie in het Museum voor Schone Kunsten in Doornik en één in privébezit. Er werden door anderen ook etsen, gravures en chromo's gemaakt op basis van het populaire schilderij.
De kopie uit het Brooklyn Museum werd in 2014 uitgeleend aan het Musée des Beaux-Arts de Lyon voor de tentoonstelling L'Invention du passé. Histoires de cœur et d'épée en Europe, 1802-1850.
In de Egmontkamer van het kasteel van Gaasbeek hangen een reproductie van de Laatste eerbewijzen aan Egmont en Horne door Jules Messiaen en de moderne fotoversie van het schilderij door Erwin Olaf.

## Trivia

Het bekende schilderij werd door de jaren heen regelmatig uitgebeeld als tableau vivant, zoals in het Château de Marlière in Orcq. In 1868 schilderde Louis Ghémar een parodie op het schilderij (Egmont wordt de krant voorgelezen; het schilderij is ondertekend met Gallet). Ook James Ensor liet zich inspireren door Gallaits schilderij voor De Gendarmen (prent 1888, schilderij 1892). In 2012 recreëerde en fotografeerde fotograaf Erwin Olaf in het kasteel van Gaasbeek een tableau vivant op basis van het schilderij van Gallait. In 2017 werden er opnames gemaakt van het schilderij voor het NTR-programma 80 jaar oorlog met Hans Goedkoop. Op 5 juni 2018 beeldde het Groot Koninklijk Serment en van Sint-Joris der Kruisboogschutters dit tableau vivant uit op de Grote Markt van Brussel om de 450e verjaardag van de onthoofding van Egmont en Horne te herdenken.

## Afbeeldingen

* Laatste eerbewijzen in het stadhuis van Zottegem (1882)
* Laatste eerbewijzen in het stadhuis van Zottegem (1882)
* waterverf op papier, Walters Art Museum (1859)
* tableau vivant 5 juni 2018 Brussel
# The Promise You Made

The Promise You Made is een nummer, geschreven door zanger Peter Kingsbery van de Amerikaanse groep Cock Robin. Het was de eerste single van het debuut studioalbum Cock Robin uit 1985. In november dat jaar werd het nummer eerst op single uitgebracht in de VS en Canada en in februari 1986 in Europa.

## Achtergrond

De plaat werd een hit in vrijwel geheel Europa. In Italië en Frankrijk werd de 4e positie behaald, Duitsland de 6e, Zwitserland de 7e, Ierland de 11e en in het Verenigd Koninkrijk de 28e positie in de UK Singles Chart.
In thuisland de VS en in Canada werd géén notering in de hitlijsten behaald.
In Nederland werd de plaat begin 1986 veel gedraaid op Radio 3 en werd een gigantische hit in de destijds twee landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de nummer 1-positie in de Nederlandse Top 40 en de 2e positie in de Nationale Hitparade. In de Europese hitlijst op Radio 3, de TROS Europarade, bereikte de plaat de 6e positie.
In België bereikte de plaat in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30 de nummer 1-positie. In Wallonië werd géén notering behaald.
De Belgisch Vlaamse zangeres Kate Ryan nam het nummer in 2004 op in het Frans onder de titel La Promesse.
Sinds de allereerste editie in december 1999 staat de plaat onafgebroken genoteerd in de jaarlijkse NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, met als hoogste notering een 425e positie in 1999.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

"The Promise You Made" in de Nederlandse Top 40 - binnen: 22-02-1986 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | |
| Nummer | 26 | 15 | 6 | 3 | 1 | 1 | 2 | 2 | 5 | 7 | 13 | 20 | 25 | uit |

### Nationale Hitparade

"The Promise You Made" in de Nationale Hitparade - binnen: 15-02-1986 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | |
| Nummer | 27 | 9 | 6 | 4 | 2 | 3 | 2 | 2 | 6 | 6 | 16 | 21 | 26 | 41 | 46 | uit |

### TROS Europarade

Hitnotering: 15-03-1986 t/m 17-05-1986. Hoogste notering: #6 (1 week).

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| The Promise You Made | 425 | 645 | 528 | 753 | 776 | 567 | 698 | 793 | 936 | 731 | 990 | 1092 | 1058 | 1365 | 1203 | 1210 | 1262 | 1112 | 1140 | 1313 | 1312 | 1225 | 1311 | 1375 | 1370 | 1499 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ nvpi.nl
# Hard to Say I'm Sorry

Hard to Say I'm Sorry is een nummer van de Amerikaanse rockband Chicago uit 1982. Het is de eerste single van hun dertiende studioalbum Chicago 16.
"Hard to Say I'm Sorry" is een rockballad, die gaat over een jongen die spijt heeft van de nare dingen die hij zijn meisje heeft aangedaan. Hij smeekt haar om hem niet te verlaten. Het nummer werd een hit in Noord-Amerika, op de Britse eilanden, in Oceanië, Italië, en in het Duitse en Nederlandse taalgebied. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 werd het een nummer 1-hit. In de Nederlandse Top 40 haalde het een bescheiden 22e positie, en in de Vlaamse Radio 2 Top 30 kwam het tot de 15e positie.
In 1997 maakte de Amerikaanse boyband Az Yet samen met Chicago-zanger Peter Cetera een cover van het nummer. Deze versie deed het in de Amerikaanse Billboard Hot 100 iets minder goed dan het origineel; het haalde daar de 8e positie. In de Nederlandse Top 40 deed Az Yets versie het juist wel beter dan het origineel; daar haalde het de 3e positie.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 |
| Hard to Say I'm Sorry | 985 | 1350 | 839 | 1090 | 1314 | 1578 | 1936 | 1757 | 1540 | - | 1919 | 1984 | 1849 | 1900 | 1986 | 1908 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2000 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# Wapen van Olst

Het wapen van Olst werd op 4 november 1871 per Koninklijk Besluit door de Hoge Raad van Adel aan de Overijsselse gemeente Olst toegekend. Vanaf 26 maart 2002 is het wapen niet langer als gemeentewapen in gebruik omdat de gemeente Olst zich hernoemde in Olst-Wijhe naar aanleiding van de toevoeging van gemeente Wijhe in 2001. In het wapen van Olst-Wijhe is het wapen van Olst opgenomen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Een schild van goud, beladen met een hooiberg van natuurlijke kleur.
Niet vermeld is dat het geheel op een vanuit de schildvoet oprijzende grond van sinopel staat.

## Verklaring

Olst kent een lange geschiedenis die teruggaat tot de Romeinse tijd. Een Romeinse overste zou gewoond hebben te Welsum op de erve Stoltenberg. In 1870 ging burgemeester Van Suchtelen van de Haare uit van dit gegeven en het feit dat de hooibergen (ook steltenbergen genoemd) in Olst een typisch beeld vormden, was voor hem de aanleiding om een hooiberg in het wapen op te nemen.

## Verwante wapens

* Wapen van Olst-Wijhe
# Ideomotorisch effect

Het ideomotorische effect of Carpenter-effect is het psychologische fenomeen dat mensen spierbewegingen maken nadat ze deze onbewust bij anderen hebben waargenomen of doordat ze er onbewust aan denken. Het ideomotorische effect is een mogelijke verklaring voor de werking van bepaalde vermeend paranormale of bovennatuurlijke zaken zoals het ouijabord, automatisch schrift, de wichelroede en telekinese. Sommige beoefenaars van deze paranormale bezigheden menen vaak dat de geproduceerde bewegingen afkomstig zijn van een kracht buiten henzelf. Bij de pendel en de wichelroede wordt algemeen aanvaard dat deze bewegingen afkomstig zijn van het onbewuste van de gebruiker. Bij automatisch schrift, telekinese of ouijabord worden minstens twee verklaringen gehanteerd: de de spiritistische hypothese, die deze bewegingen toeschrijft aan overledenen en de animistische hypothese, die ze toeschrijft aan het onbewuste van de gebruiker. Ideomotorische effecten komen ook voor bij het televisiekijken, mensen die actief meeleven met hun favoriete sporter vertonen spierspanning in dezelfde spieren als de sporter. Ook facilitated communication, waarbij een patiënt die in coma is communiceert met de hulp van een familielid of medisch personeel kan verklaard worden door het ideomotorisch effect. Het is de facilitator die het ideomotorisch effect hierbij ondervindt, niet de patiënt. Met andere woorden: terwijl de facilitator denkt dat de patiënt zijn hand beweegt, is het de facilitator die onbewust de hand van de patiënt beweegt zoals bij een ouijabord.
De term 'ideomotorisch' werd voor het eerst gebruikt in een verhandeling uit 1852 over de vraag hoe het ouijabord functioneerde, van de hand van de Engelse fysioloog en spiritismebestrijder William Benjamin Carpenter. Carpenter zette daarin zijn theorie uiteen, dat spierbewegingen onafhankelijk kunnen zijn van bewuste emoties of verlangens. Het effect wordt, naar zijn ontdekker, ook wel Carpenter-effect genoemd. Wetenschappelijke tests door onder meer Michael Faraday, Michel Chevreul, William James en Ray Hyman hebben aangetoond dat allerlei fenomenen die dikwijls worden toegeschreven aan spirituele of paranormale krachten of "energieën", feitelijk veroorzaakt worden door het ideomotorisch effect. De tests tonen verder aan dat "eerlijke, intelligente mensen onbewust musculaire activiteit vertonen die consistent is met hun verwachtingen" (Hyman 1999).
Mentalisten – zoals de Brit Derren Brown – benutten het ideomotorisch effect soms voor bepaalde onderdelen van hun shows, zoals voor het laten bewegen van een slinger. Brown beschrijft dit verschijnsel zelf ook in zijn boek Tricks of the Mind.
# Station Thorpe Bay

Thorpe Bay is een spoorwegstation van National Rail in Southend-On-Sea in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door c2c. Het station is geopend in 1884.
# Joseph Elias van Hasselt

Joseph Elias van Hasselt (Groningen, 7 april 1874 - Auschwitz, 2 november 1942) was een ondernemer en weldoener in Groningen.
Hij was zoon van Flora Ries en Levie Elias van Hasselt. Van Hasselt richtte in Helpman aan het begin van de twintigste eeuw een tricotagefabriek op. In 1917 liet hij M.G. Eelkema een directeurswoning bouwen, die tevens diende als poort naar de fabriek. In 1929 werd de fabriek verkocht aan J.C. Mekel.
In 1923 liet Van Hasselt schuin tegenover zijn fabriek een klok bouwen, Van Hasselt's klok. Deze klok is sinds 1995 een rijksmonument.
Twee jaar later was Van Hasselt een van de initiatiefnemers, samen met o.a. Eelkema, van de bouw van het Helperbad.
Op 25 oktober 1942 werd Van Hasselt door de politie opgepakt in zijn huis aan de Verlengde Hereweg 24, tegenover zijn vroegere fabriek. Via het Scholtenhuis kwam hij in Kamp Westerbork terecht. Op 30 oktober werd hij gedeporteerd naar Auschwitz, waar hij op 2 november werd vermoord.
In 2024 werd voor de Verlengde Hereweg 24 een stolperstein onthuld voor Van Hasselt. ZIjn naam wordt vermeld op het Holocaust Namenmonument in Amsterdam.
* ↑ Geboorteregister
* ↑ Overlijdensregister
* ↑ Van Hasselt door Wijkcomité Helpman
* ↑ Geschiedenis van het Helperbad door Wijkcomité Helpman
* ↑ RTV Noord: De koning van Helpman werd in Auschwitz vermoord
# Willem van Manen

Willem van Manen kan verwijzen naar:
* Willem Christiaan van Manen (1842–1905), een Nederlands theoloog
* Willem van Manen Jzn. (1875–1963), een Nederlands politicus
* Willem van Manen (1934–2008), een Nederlands advocaat en cartoonist
* Willem van Manen (1940–2024), een Nederlands jazzcomponist en -trombonist
* Willem van Manen (kunstschilder) (1932–2007), een Nederlands kunstschilder
# Bruno Huygebaert

Bruno Huygebaert (Merksem, 6 november 1961 - 24 december 2011) was een Vlaams journalist die bij de VRT werkte.

## Biografie

Huygebaert groeide op in Borgerhout. Hij doorliep het Xaveriuscollege om na zijn afstuderen klassieke filologie in Antwerpen en Leuven te gaan studeren. Daarna studeerde hij nog een extra jaar oudheidkunde en kunstgeschiedenis. In 1985 behaalde hij een master in de klassieke cultuur aan de Universiteit van Stellenbosch in Zuid-Afrika. Tijdens zijn studentenperiode was hij politiek actief bij het Taal Aktie Komitee (T.A.K.) en bij de Nationalistische Studenten Vereniging (N.S.V.) in Leuven. Hij organiseerde met T.A.K. mee de grote Vlaamse betogingen in de Voerstreek. Hij was gehuwd en woonde in Kontich.
Bruno Huygebaert begon zijn loopbaan in het onderwijs en het bedrijfsleven. In de periode 1987-1988 vervulde hij zijn militaire dienst als kandidaat-reserveofficier bij de Belgische Luchtmacht. In 1990 startte hij zijn carrière als radiojournalist bij de VRT. Hij werkte daar als verslaggever. Zijn specialiteit was het geven van duiding bij financiële en sociaal-economische dossiers. Hij was regelmatig op het radionieuws te horen. Ook was hij verslaggever vanuit de Wetstraat.
Huygebaert trad vaak op als moderator bij debatten of symposia met de meest diverse domeinen als onderwerp. Zo modereerde hij debatten over onder andere de communautaire problematiek in België, vakbonden en politiek in het algemeen, maar ook over stedenbouw, Informatietechnologie en economie.
Bruno Huygebaert overleed onverwachts op 24 december 2011 op 50-jarige leeftijd. De uitvaartplechtigheid vond plaats te Wilrijk op 3 januari 2012. Naast VRT-collega's waren ook bekende namen uit de politieke, financiële en economische wereld gekomen om afscheid te nemen. Onder meer Karel Van Eetvelt van Unizo en Luc Cortebeeck, de oud-voorzitter van het ACV, waren aanwezig. De zanger Bart de Bard maakte voor de uitvaartplechtigheid het lied Voor Bruno, dat hij tijdens de plechtigheid ook zelf vertolkte.

## Publicaties

* 1995: Splitsen of delen (Standaard Uitgeverij), met Naar een federalisering van de sociale zekerheid? als ondertitel.
* juni 2001: Opkomst en van val van Lernout en Hauspie (Uitgeverij Houtekiet) waarin hij het vooral heeft over de teloorgang van het spraaktechnologiebedrijf L&H van Jo Lernout en Pol Hauspie.
* juli 2006: Het generatiepact (Standaard Uitgeverij), met Wat verandert er voor u? als ondertitel, 168 pag. Daarin beschrijft hij de gevolgen van de maatregelen die vervat zijn in het Generatiepact, zijnde een plan door de Belgische regering Verhofstadt II om de strijd aan te gaan tegen de oplopende kosten van de vergrijzing van de bevolking.

## Voetnoten

* ↑ Bruno Huygebaert pipl
* ↑ (nl) VRT-journalist Bruno Huygebaert overleden, deredactie.be, 26 december 2011
* ↑ (nl) Afscheid van Bruno Huygebaert in Wilrijk, VRT, 3 januari 2012
* ↑ (nl) Bart de Bard brengt Alles gaat voorbij, Pallieterke, 24 februari 2016
* ↑ Kritische bijdrage over Het Generatiepact
# Flashdance... What a Feeling

Flashdance... What a Feeling is een nummer uit de film Flashdance uit 1983, gezongen door de Amerikaanse zangeres Irene Cara. Het nummer werd in maart 1983 op single uitgebracht.

## Achtergrond

De plaat kwam in verschillende landen, waaronder in thuisland de Verenigde Staten op de nummer 1-positie terecht. In het Verenigd Koninkrijk bereikte de plaat de 2e positie in de UK Singles Chart.
In Nederland was de plaat op vrijdag 21 april 1983 Veronica Alarmschijf op Hilversum 3 en werd een grote hit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 13e positie in de Nederlandse Top 40, de 17e positie in de Nationale Hitparade en piekte op een 11e positie in de TROS Top 50. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, bereikte de plaat de 5e positie.
In België bereikte de single de 20e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30 en de 22e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50. In Wallonië werd géén notering behaald.
Ook won de plaat de Academy Award voor Beste Originele Nummer en een Golden Globe. Ondanks de titel wordt het woord "Flashdance" nooit gezongen in de tekst. De instrumenten in het nummer zijn veelal synthesizers.
Flashdance... What a Feeling verscheen op de originele soundtrack van de film en op het tweede album van Irene Cara met de naam What a Feelin'.
De plaat werd gebruikt in een reclamespotje van Apple Computers uit 1984. De tekst was hierin veranderd van "What a Feeling" naar "We are Apple".
In maart 2007 plaatste de United World Chart de plaat als 22e op de lijst van succesvolste uit de muziekgeschiedenis. Het is het op drie na succesvolste nummer gezongen door een solozangeres, na My Heart Will Go On van Céline Dion, I Will Always Love You van Whitney Houston en Believe van Cher.

## Het nummer in de film

De versie op de soundtrack is de versie die normaal gesproken gedraaid wordt op de radio. De plaat verschijnt twee keer in de film, tijdens de intro en als achtergrond van de auditie van Alex, in het slot van de film. Allebei de versies werden speciaal voor de film opgenomen en zijn anders gearrangeerd dan de albumversie.

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '01 | '02 | '03 | '04 |
| Flashdance... What a Feeling | 1699 | - | 1904 | 1827 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2001 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# Microstegium

Microstegium (synoniem: Ischnochloa) is een geslacht uit de grassenfamilie (Poaceae). De soorten van dit geslacht komen voor in Afrika, gematigd Azië, tropisch Azië, Australazië, Oceanië en Noord-Amerika.

## Soorten

Van het geslacht zijn de volgende 24 soorten bekend:
* Microstegium batangense
* Microstegium biaristatum
* Microstegium borianum
* Microstegium brandisii
* Microstegium butuoense
* Microstegium delicatulum
* Microstegium dispar
* Microstegium eucnemis
* Microstegium falconeri
* Microstegium fasciculatum
* Microstegium fauriei
* Microstegium geniculatum
* Microstegium glabratum
* Microstegium japonicum
* Microstegium lanceolatum
* Microstegium monoracemum
* Microstegium nudum
* Microstegium petiolare
* Microstegium rufispicum
* Microstegium spectabile
* Microstegium stapfii
* Microstegium steenisii
* Microstegium tenue
* Microstegium vimineum
* Grassbase - The World Online Grass Flora
* Global Biodiversity Information Facility
* ↑ (en) Microstegium Nees. Plants of the World Online. Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 21 juni 2024. Geraadpleegd op 17 februari 2024.