OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vaillantsplein

Het Vaillantsplein, bijnaam Spanhoek, tot 1887 het Brandplein genaamd, is een plein in de historische binnenstad van Paramaribo. Het wordt omringd door de Keizerstraat en twee uitlopers van de Heiligenweg.
In maart 2023 werd het plein opgeknapt.

## Stadsbrand van 1821

Het plein is ontstaan na de stadsbrand van 1821. Deze brand brak uit op zondagmiddag 21 januari 1821 rond half twee in een huis op de hoek van het Gouvernementsplein en de Waterkant. De brand bleef vervolgens overslaan op andere huizen tot de brand de volgende dag om twaalf uur onder controle was. In tien straten brandden alle huizen af. Ook andere straten werden zwaar getroffen. Na de brand werd gekozen voor een open ruimte waardoor een toekomstige brand moeilijker zou kunnen overslaan. Deze open ruimte heette aanvankelijk het Brandplein en kreeg later de naam Vaillantsplein, als verwijzing naar Cornelis Vaillant, die gouverneur was in 1821. De naamsverandering vond plaats in 1877.

## Landsspoorweg

Tot 1958 was het Vaillantsplein het vertrekpunt van de Landsspoorweg. Dit was een smalspoorlijn naar Benzdorp in het stroomgebied van de Lawa in Oost-Suriname die was aangelegd tijdens de goudkoorts aan het van begin 20e eeuw. Het startpunt werd later verlegd naar Beekhuizen. De lijn werd in 1987 opgeheven.

## Gedenktekens

Op het plein stond van 1912 tot 1966 het borstbeeld van de ontdekkingsreiziger Johan Eilerts de Haan. Toen maakte het plaats voor het Statenmonument. Verder bevindt zich een politiepost op het plein met daar bovenop het Carillon. Hieronder volgt het overzicht van de gedenktekens:
| Onderwerp | Type | Kunstenaar | Onthulling | Omschrijving |
| Statenmonument | beeldengroep | Stuart Robles de Medina | 1966 | 100-jarig jubileum Staten van Suriname |
| Carillon | klokkenspel | Klokkengieterij Eijsbouts | 1978 | geschenk Nederlandse Eerste en Tweede Kamer |
# Théophile De Becker

Théophile Antoine Hubert De Becker (Aarschot, 4 maart 1829 - 23 maart 1908) was een Belgisch arts en katholiek politicus voor de Katholieke Partij.

## Levensloop

De Becker studeerde geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Leuven. Vervolgens keerde hij terug naar zijn geboortestad, alwaar hij zich vanaf 1853 vestigde als arts. Toen Aarschot omstreeks 1866 door een cholera-epidemie werd getroffen zette hij zich vanuit deze hoedanigheid uitzonderlijk in voor de bevolking. Hiervoor werd hij na afloop van de epidemie door het stadsbestuur gehuldigd.
Daarnaast was hij ook politiek actief. Eerst als schepen van de "Kasseistampersstad" en vervolgens, vanaf 22 december 1884, als burgemeester. Hij volgde in dit mandaat Hendrik Jannes op. Een functie die hij bleef bekleden tot aan zijn dood. Hij werd als burgemeester opgevolgd door Joseph Tielemans. Onder zijn bestuur werd onder meer de buurtspoorlijn Haacht-Aarschot-Tienen gerealiseerd. Hiermee werd getracht een antwoord te bieden aan de seizoens- en pendelarbeid van de arbeiders in de regio naar de Waalse steenkoolmijnen en Tiense bietenvelden.
In Aarschot bevindt er zich een straat die naar hem werd vernoemd, met name de Theo De Beckerstraat. Deze droeg oorspronkelijk de benaming Neerstraat, tot het Aarschotse stadsbestuur op 3 april 1908 besloot de straat te hernoemen als eerbetoon aan haar kort daarvoor overleden burgemeester.
* ↑ Doodsprent Théophile Antoine Hubert De Becker, Delcampe
* 1 2 3 Beelden van weleer: Theophiel de Beckerstraat, Hertogelijke Aarschotse Kring voor Heemkunde
* ↑ Betekenis kasseistamper (bijnaam), Het Vlaams woordenboek
* ↑ VERHEYDEN Bert, Fiche Trambeddingen tussen Rillaar-Tielt-Winge en Meensel-Kiezegem-Kapellen, Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ Fiche Theo De Beckerstraat, Aarschot Weleer
# Hendrik Jannes

Hendrik Jannes (Aarschot, 7 januari 1812 - aldaar, 13 maart 1899) was een Belgisch politicus voor de Katholieke Partij.

## Levensloop

Jannes zetelde ruim 39 jaar in de Aarschotse gemeenteraad, daarvan oefende hij twee jaar en zeven maanden het mandaat van burgemeester uit. Hij volgde in 1882 de afgezette Philippe Le Corbesier op, zelf werd hij op 22 december 1884 opgevolgd door Théophile De Becker.
Zijn laatste rustplaats bevindt zich op begraafplaats Ourodenberg te Aarschot. Een kerhof dat door hemzelf werd gesticht.
* 1 2 3 Graf Hendrik Jannes, Geneanet
* ↑ ROSVELDS Marcel, Graf Hendrik Jannes, Find a Grave, 10 februari 2017
* ↑ (fr) Actes et avis officiels (p.2), L'Echo du Parlement, 14 mei 1882
* ↑ Beelden van weleer: Theophiel de Beckerstraat, Hertogelijke Aarschotse Kring voor Heemkunde
# Nephelobotys

Nephelobotys is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Eugene Gordon Munroe en Akira Mutuura in een publicatie uit 1970.

## Soorten

* N. apiculata Zhang, 2024
* N. brevis Zhang, 2024
* N. denticulatus Ko & Bae, 2022
* N. evenoralis (Walker, 1859)
* N. flavicilialis (Snellen, 1890)
* N. habisalis (Walker, 1859)
* N. nephelistalis (Hampson, 1913)
* N. semicircularis Zhang & Chen, 2024
* Nuss, M.; et al. (2003-2025). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 19-1-2025.
* ↑ Munroe, E. & Mutuura, A., 1970: Contributions to a study of the Pyraustinae (Lepidoptera: Pyralidae) of temperate East Asia. IX. The Canadian Entomologist 102(3): 294-304.
# Maithili

Maithili is een een Indo-Arische taal die behoort tot het Biharigroep, een groep van nauw aan elkaar verwante talen. Het is inheems tot de Mithila-regio in het Indisch subcontinent, die bestaat uit de staten Bihar en Jharkhand in India, evenals de provincies Koshi en Madhesh in Nepal. De taal wordt door ongeveer 24 miljoen mensen gesproken. Het is ook de tweede meest gesproken taal van Nepal.
Door de overheid van India werd het lang niet als een aparte taal beschouwd, maar als een dialect van het Hindi. Pas in 2003 werd het Maithili een officiële taal in India.
# Moussaka

Moussaka (Grieks: μουσακάς, moussakás; Roemeens: musaca; Turks: musakka; Slavisch: мусака, musaka; Arabisch: مسقعة , musaqqaʿa) is een traditioneel Grieks gerecht gemaakt op basis van aubergine. De Griekse variant die gekend is in de westerse wereld is afkomstig van de Griekse kok Tselementes. Hij schreef in het begin van de twintigste eeuw een kookboek met onder meer een eigen recept van moussaka. Het woord moussaka is afkomstig uit het Arabisch en betekent fris.

## Moussaka in de westerse wereld

In de westerse wereld wordt met moussaka meestal de variant uit de Griekse keuken bedoeld. De Griekse versie bestaat uit lagen aubergine, aardappel en gehaktsaus, overgoten met een bechamelsaus.
Vroeger werd voor de gehaktsaus lamsgehakt gebruikt maar het lamsgehakt is vervangen door half-om-halfgehakt. De gehaktsaus wordt op smaak gebracht met uien, kruiden, tomaten en rode of witte wijn. In Griekenland komen variaties voor waarbij in plaats van plakjes gesneden aubergine (soms ook samen met courgette) alleen courgette wordt gebruikt. Deze Griekse moussaka stamt waarschijnlijk uit de jaren twintig van de twintigste eeuw. Chef-kok Tselementes die in Wenen was opgeleid, introduceerde Franse elementen, onder andere Bechamelsaus, in de Griekse keuken en is mogelijk de bedenker van deze variant van moussaka. Griekse moussaka kent geen ingewikkelde receptuur, maar is door de vele stappen intensief om te bereiden.

## Moussaka in Turkije, op de Balkan en in de Arabische wereld

Het oorspronkelijke gerecht musakka stamt uit de Ottomaanse keuken, en wordt bereid met aubergine, gehakt (lams- of runds-), tomaten, groene pepers, uien en knoflook. Als kruiden worden gebruikt oregano, tijm, laurierbladeren, zwarte peper. In Turkije wordt het gerecht niet gelaagd klaargemaakt en wordt het opgediend met cacık, de Turkse variant van tzatziki, en pilav.
In de Balkan (Bulgarije, Servië, Bosnië en Herzegovina, Noord-Macedonië, en Roemenië) worden ook wel aardappelen, wortelen en courgettes gebruikt in plaats van aubergine.
In de Arabische wereld is moussaka een gekookte salade, voornamelijk gemaakt met tomaten en aubergines, geserveerd als mezze en lijkend op de Italiaanse caponata.
* ↑ http://www.theatlantic.com/life/archive/2010/07/classic-greek-cuisine-not-so-classic/59600/
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 23 november 2011. Geraadpleegd op 23 november 2011.
* ↑ http://www.griekipedia.nl/recepten/moussaka-zoals-hoort/
# Ering

Ering is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Rottal-Inn. Ering telt 1.785 inwoners.
Arnstorf · Bad Birnbach · Bayerbach · Dietersburg · Eggenfelden · Egglham · Ering · Falkenberg · Gangkofen · Geratskirchen · Hebertsfelden · Johanniskirchen · Julbach · Kirchdorf a.Inn · Malgersdorf · Massing · Mitterskirchen · Pfarrkirchen · Postmünster · Reut · Rimbach · Roßbach · Schönau · Simbach a.Inn · Stubenberg · Tann · Triftern · Unterdietfurt · Wittibreut · Wurmannsquick · Zeilarn
# Bayerbach (Rottal-Inn)

Bayerbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Rottal-Inn. Bayerbach (Rottal-Inn) telt 1.698 inwoners.
Arnstorf · Bad Birnbach · Bayerbach · Dietersburg · Eggenfelden · Egglham · Ering · Falkenberg · Gangkofen · Geratskirchen · Hebertsfelden · Johanniskirchen · Julbach · Kirchdorf a.Inn · Malgersdorf · Massing · Mitterskirchen · Pfarrkirchen · Postmünster · Reut · Rimbach · Roßbach · Schönau · Simbach a.Inn · Stubenberg · Tann · Triftern · Unterdietfurt · Wittibreut · Wurmannsquick · Zeilarn
# Thliptoceras formosanum

Thliptoceras formosanum is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Eugene Gordon Munroe & Akira Mutuura.

## Type

* holotype: "male. 8. en 10.VII.1961. leg. A. Mutuura. Type No. 9671"
* instituut: CNC, Ottawa, Canada
* typelocatie: "Taiwan, Urai"
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ Munroe, E. & Mutuura, A., 1968: Contributions to a study of the Pyraustinae (Lepidoptera, Pyralidae) of temperate East Asia II. Canadian Entomology 100(8): 861-868.
# Oscar Coomans de Brachène (politicus)

Oscar Eugène Léon Norbert Marie Chislain Coomans de Brachène (Sint-Gillis, 7 maart 1885 - Aarschot, 21 oktober 1979) was een Belgisch advocaat, notaris en katholiek politicus voor de Katholieke Partij en diens opvolger het Katholiek Verbond.

## Levensloop

Zijn grootvaders waren Pierre Olivier Joseph Coomans en Eugène Stroobant. Zijn oudere broer was Raoul Coomans. Beiden bekwamen in 1931, voor hen en hun afstammelingen, hun naam te mogen wijzigen in Coomans de Brachène. In 1967 werd hij, samen met de zoon van zijn overleden broer en hun afstammelingen, in de Belgische erfelijke adel opgenomen. Coomans behaalde het diploma van doctor in de rechten en licentiaat in het notariaat aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij huwde in 1913 met de dochter van Brabants provincieraadslid Gustave Fontaine en Alida Tielemans, aandeelhoudster van Brouwerij Tielemans. Coomans werd advocaat aan de balie van Leuven en volgde later zijn schoonvader op als notaris te Aarschot. Het echtpaar kreeg vijf dochters en drie zoons.
Ook was hij politiek actief. Bij de verkiezingen in Aarschot ging het overwegend om een tweestrijd tussen de Katholieke en de Liberale Partij. Voor eerstgenoemde werd Coomans in 1919 burgemeester. Hij volgde in die hoedanigheid zijn schoonbroer Joseph Tielemans op, die tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914) was geëxecuteerd omwille van de moord op een Duits kolonel. Coomans oefende de functie uit tot 1922, toen hij omwille van gezondheidsredenen ontslag nam. Hij werd opgevolgd door de liberaal H. Goossens, in de hoedanigheid van dienstdoend burgemeester. In 1927 werd Coomans opnieuw burgemeester en bleef dit tot bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Hierop werd de socialist Alfons Zoutberg aangesteld als dienstdoend burgemeester. Toen deze omwille van de ouderdomsverordening (Überalterungsverordnung) in 1941 moest terugtreden, werd VNV-er August Ver Elst oorlogsburgemeester. Na de bevrijding nam Coomans de burgemeesterssjerp weer over, tot aan de eerste gemeenteraadsverkiezingen. Hij werd vervolgens opgevolgd door zijn zoon Albert. Daarnaast was hij lid van de Brabantse provincieraad. ook was hij plaatsvervanger op de kieslijst voor de senaatsverkiezingen.
* Archief Albert Coomans de Brachène, KADOC & KU Leuven
* MARNIX DE SAINTE ALDEGONDE Humbert, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2005, Brussel, 2005.
* COOMANS Thomas, De Eerste Wereldoorlog in Aarschot, uittreksel uit de 'memoires' van Oscar-E. Coomans de Brachène (p.189-246), Het Oude Land van Aarschot, december 1995
* COOMANS Thomas, Het Kasteel Fontaine te Aarschot (p.8-33), Het Oude Land van Aarschot, 30/1, maart 1995
* 1 2 DE REU Johan & KWANTEN Godfried, Familiearchief Coomans de Brachène: Verscheiden en verrassend (p.8-13), KADOC-nieuwsbrief, juni 2012
* ↑ Ontslag van den burgemeester van Aarschot (p.3), Het Volk, 3 november 1922
* ↑ Nieuws uit Aarschot (p.5), Het Laatste Nieuws, 2 februari 1923
* ↑ Brief uit Aarschot (p.3), Volk en Staat, 21 juli 1940
* ↑ Aarschot (p.4), Volk en Staat, 19 maart 1941
* ↑ Aarschot heeft eveneens zijn nationaal-socialistisch burgemeester (p.4), Volk en Staat, 6 april 1941
# ADR Nieuwsmedia

ADR Nieuwsmedia is sedert 2016 de organisationele paraplu binnen De Persgroep Nederland waaronder het Algemeen Dagblad, zeven regiotitels en 57 regionale edities van het Algemeen dagblad vallen. Onder meer BN DeStem, het Brabants Dagblad, Eindhovens Dagblad, de Gelderlander, de Stentor, PZC en Tubantia maken deel uit van de groep. De groep is daarmee de grootste uitgever van regionale kranten in Nederland
* ↑ https://www.dpgmedia.nl/nieuws/adr-nieuwsmedia-grootste-bereik-landelijke-dagbladen. Gearchiveerd op 28 januari 2021.
* ↑ Artikel op Nu.nl. Gearchiveerd op 8 februari 2021.
* ↑ Artikel op Villamedia. Gearchiveerd op 27 januari 2021.
* ↑ https://fd.nl/ondernemen/1357609/krantenuitgever-van-gruijthuijsen-van-digitale-abonnementen-kunnen-we-nog-niet-leven. Gearchiveerd op 21 oktober 2020.
# Jan Van Nuffelen

Jan Van Nuffelen (Aarschot, 25 juli 1914 - aldaar, 17 augustus 1971) was een Belgisch christendemocratisch politicus voor de CVP.

## Levensloop

Van Nuffelen volgde in 1950 Albert Coomans de Brachène op als burgemeester, een functie die hij uitoefende tot 1971. Hij werd in deze hoedanigheid opgevolgd door Jos Pelgrims.
Daarnaast was hij actief als hoofdman van de carnavalsgroep 'Gilde der Kasseistampers'.
Hij kreeg een laatste rustplaats op de stedelijke begraafplaats te Aarschot.
* 1 2 ROSVELDS Marcel, Fiche Jan Van Nuffelen, Find a Grave
* ↑ Historiek, Gilde der Kasseistampers
* ↑ De Kasseistampers, Het Nieuwsblad, 6 maart 2013
# Clitellum

Het clitellum of zadel is een deel van het lichaam van bepaalde ringwormen, zoals regenwormen en bloedzuigers.
Het clitellum is een verdikt deel van het lichaam dat slijmvormende klieren bevat. Het bevindt zich nabij het voorste uiteinde van het lichaam, tussen het veertiende en zeventiende segment. Het aantal segmenten tot waar het clitellum begint en het aantal segmenten waaruit het clitellum bestaat, zijn belangrijk voor het identificeren van regenwormen. Deze maken slijm aan tijdens de paring zodat de zaadcellen in de juiste lichaamsopening worden gevoerd. Het clitellum wordt ook gebruikt tijdens de daadwerkelijke bevruchting van de ei- en zaadcellen. Het slijm hardt hierbij uit en vormt een eicocon.
Bij regenwormen is het clitellum alleen te zien als de worm geslachtsrijp is. Het kan wit, oranjerood of roodbruin van kleur zijn. Regenwormen zijn klaar om te paren als hun clitellum oranje is.
# Nianopstand

De Nianopstand was een spontane opstand van een deel, de armsten, van de bevolking van Noord-China tegen het Qingregime, die duurde van 1851 tot 1868. Tot 1856 was er geen algemeen leider. Het waren losse groepen, bandieten of nians, die revolteerden wegens de armoede die er heerste in het land. Rond 1856 vormden zich vijf groepen, elk met een andere kleur van banier. De man die het meest invloed had, was Zhang Lexing. De symbolen, die de rebellen gebruikten waren geïnspireerd door de Witte Lotus-beweging.

## Achtergrond

In 1851 en 1855 trad de Gele Rivier buiten haar oevers met desastreuze gevolgen, waar het Qingregime geen gedegen antwoord kon op geven. Daarenboven brak in Zuid-China de Taipingopstand uit.

## Verloop

Vanaf 1851 vielen de opstandelingen de graanschuren aan en stalen ze het geld van het regime. Na verloop van tijd organiseerden ze zich, kwamen ze in bezit van vuurwapens en hadden zelf een cavalerie. Op de omvang van de opstanden had het regime geen antwoord. Het tij keerde met de komst van de Mongolengeneraal Sengge Rinchen in 1856, die in 1863 Zhang Lexing wist uit te schakelen. Op zijn beurt sneuvelde Sengge Rinchen in de slag bij Goulawjai in 1865; hij werd opgevolgd door Zeng Guofan. De opstandelingen splitsten zich in een westelijk en een oostelijk leger; het gebrek aan eenheid betekende uiteindelijk het einde van de Nianopstand.

## Gevolgen

De milieurampen van 1851 en 1855 verwoestten de rijkste gebieden van China en liet de Chinese economie in een zeer precaire toestand achter. De Nianopstand en de Taipingopstand eisten het verlies van tientallen miljoenen mensenlevens. De financiële en militaire steun die het regime kreeg van de Europese mogendheden, zorgde voor een enorme schuldenlast, die uiteindelijk tot de ondergang van het Qing-tijdperk zouden leiden.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nian Rebellion op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Owenton

Owenton is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kentucky, en valt bestuurlijk gezien onder Owen County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1387. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1476, een stijging van 89 (6,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 5,8 km², geheel bestaande uit land. Owenton ligt op ongeveer 283 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Owenton.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Owenton op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ (en) U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Johnny Clegg

Jonathan "Johnny" Clegg (Bacup, 7 juni 1953 - Johannesburg, 16 juli 2019) was een, in Engeland geboren muzikant en antropoloog uit Zuid-Afrika. Hij was een belangrijke figuur in de hedendaagse Zuid-Afrikaanse muziekgeschiedenis omdat hij in zijn muziekteksten Engelse tekst vermengt met Zoeloe en Afrikaanse muziek met verscheidene westerse muziekstijlen. Hij werd ook wel "de witte zoeloe" (The white Zulu - Le Zulu blanc) genoemd.

## Biografie

Clegg werd geboren in Bacup, Lancashire, als zoon van een Engelse vader en een Rhodesische moeder. Clegg’s moeder’s familie waren Joodse boeren uit Litouwen en Polen die naar Zuid-Rhodesië geëmigreerd waren. Clegg groeide op in Engeland, Israël, Rhodesië (het huidige Zimbabwe) en Zambia, vooraleer zich te vestigen in Johannesburg in 1965 en geraakte geïnteresseerd in de Zoeloe-straatmuziek en de traditionele Zoeloedans. Als jonge man combineerde hij zijn muzikale carrière met zijn studies antropologie. Nadat hij afstudeerde gaf hij een tijd les aan de Universiteit van de Witwatersrand te Johannesburg, waar hij werd beïnvloed door het werk van de Zuid-Afrikaanse sociaal antropoloog David Webster, die in 1989 vermoord werd. In 2015 werd alvleesklierkanker vastgesteld waaraan hij in 2019 overleed.

## Muzikale carrière

In 1969 vormde Clegg zijn eerste interraciale Zuid-Afrikaanse band Juluka, samen met tuinman en straatmuzikant Sipho Mchunu. De naam Juluka betekent "zoet" in de Zoeloetaal. Omdat interraciale groepen tijdens het apartheidsregime verboden waren, werd hun muziek gebannen van de staatsomroep SABC. Wegens hun politieke getinte muziek werden de groepsleden meermaals gearresteerd en concerten onderbroken. De groep werd in 1985 ontbonden nadat Mchunu naar huis was geroepen om zijn vader bij te staan.
Clegg vormde een nieuwe interraciale muziekgroep Savuka, wat in het Zoeloe "wij zijn ontwaakt" betekent. Ze bleven een mix van Afrikaanse muziek met westerse invloeden brengen en werden in 1989 de meest succesvolle buitenlandse groep in Frankrijk.
Vanaf midden jaren negentig kwamen Clegg en Mchunu weer samen en werd met Juluka opnieuw een album uitgebracht. Clegg maakte regelmatig tournees, zowel in Europa als in Noord-Amerika.

## Onderscheidingen

* 1991 - Chevalier des Arts et Lettres door de Franse regering.
* 2004 - 23ste plaats bij de verkiezing van Great South Africans.
* 2007 - eredoctoraat in muziek aan de Universiteit van de Witwatersrand.
* 2011 - eredoctoraat aan de City University of New York School of Law.
* 2012 - Zuid-Afrikaanse presidentiële Order of Ikhamanga.
* 2012 - eredoctoraat aan het Dartmouth College, Hanover, NH, USA.
* 2013 - eredoctoraat in muziek aan de Universiteit van KwaZoeloe-Natal, Zuid-Afrika.
# Longèves (Vendée)

Longèves is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 910 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Fontenay-le-Comte.

## Geografie

De oppervlakte van Longèves bedraagt 11,6 km², de bevolkingsdichtheid is 78,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Longèves (Vendée) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations de référence 2022.
# Ennedimassief

Het Ennedimassief is een bergplateau in de Sahara in het noordoosten van Tsjaad. Het massief ligt in de oorspronkelijke prefectuur, tegenwoordig regio Borkou-Ennedi-Tibesti. Het gebied wordt begrensd in het noorden door de Lybische Sahara van Al Kufrah, in het westen door de duinen van Borkou, in het zuiden door de hooglanden van Wadai en in het oosten door de woestijnen van het noordwesten van Soedan.
Het Ennedimassief bestaat uit zandsteen, en was in basis een plateau op een gemiddelde hoogte van 1.450 m. Het is doorheen de eeuwen door water en wind geërodeerd waardoor valleien en canyons gevormd zijn Het gevormde landschap is uitzonderlijk, met ook kliffen en natuurlijke bogen. In de grotere canyons kon permanent water aanwezig blijven wat een belangrijke impact had op het ecosysteem van het massief, voor fauna en flora, en voor het mogelijk maken van menselijk leven. Het massief bevat een van de belangrijkste guelta's van de Sahara, de guelta van Archei.
Een blijvende getuigenis van de aanwezigheid van menselijk leven doorheen de eeuwen zijn de duizenden rotstekeningen en petrogliefen geschilderd en gebeeldhouwd op of in het rotsoppervlak van grotten, canyons en schuilplaatsen, die samen een van de grootste ensembles van rotskunst in de Sahara vormen.
Er overleven in een aantal canyons beperkte groepen crocodylus suchus die in het gebied tijdens het Holoceen subpluviaal veel veelvuldiger aanwezig moeten geweest zijn. De soort heeft stammen die een genetische mutatie met achondroplasie doormaakten. Ook zijn er nog een klein aantal West-Afrikaanse leeuwen die net als de krokodillensoort met uitsterven bedreigd zijn. De algazellen die in de Ennedi voorkwamen zijn in het wild uitgestorven, wat ook wordt aangenomen van de Enneditijgers.
Het Ennedimassief als uitzonderlijk natuurschoon en als site van rotskunst werd tijdens de 40e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed in Istanboel in juli 2016 toegevoegd aan de werelderfgoedlijst en zo door de UNESCO erkend als gemengd werelderfgoed. Het beschermde gebied heeft een oppervlakte van 30.445 km², omgeven door een kleine bufferzone van 1.363 km².
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge1046576
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007551752905171
* Virtual International Authority File: 246284700
* WorldCat (via VIAF): 246284700