OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bercy Slegers

Bercy Slegers (Poperinge, 13 mei 1976) is een Belgisch CD&V-politica.

## Levensloop

Slegers behaalde in 1999 aan de Universiteit van Gent het diploma Licentiate in de Politieke Wetenschappen. In 2001 rondde ze in Louvain-la-Neuve een Europese Master in de Arbeidswetenschappen af. Vanaf 2002 werkte Slegers als regiosecretaris van CD&V voor de regio Oostende-Westhoek. Van 2004 tot 2007 was ze actief op het kabinet van toenmalig Vlaams minister-president Yves Leterme en nadien was ze van 2007 tot 2011 politiek secretaris van Vlaams minister Hilde Crevits.
Van 2001 tot 2005 was Slegers CD&V-gemeenteraadslid in Mesen. Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 werd ze schepen voor Jeugd, Gezin, Milieu en Informatica te Wervik, wat ze bleef tot in 2012. Nadien zetelde ze tien jaar als gemeenteraadslid op de oppositiebanken. In mei 2022 kwam CD&V opnieuw in het bestuur van Wervik en werd Slegers eerste schepen, met de bevoegdheden Cultuur, Jeugd, Natuur en Milieu. Na de verkiezingen van oktober 2024 bleef Slegers eerste schepen.
Ze werd in 2006 tevens verkozen als West-Vlaams provincieraadslid voor het Provinciedistrict Ieper, wat ze bleef tot in december 2011. Bij de federale verkiezingen van juni 2010 stond Slegers als tweede opvolger op de CD&V-lijst in de kieskring West-Vlaanderen. Op 15 december 2011 kwam ze in de Kamer terecht na het ontslag van Yves Leterme, die adjunct-secretaris van de OESO werd. Officieel volgde ze Hendrik Bogaert. In de Kamer werd ze vast lid van de commissie Binnenlandse zaken, Naturalisaties en Gelijke kansen, en plaatsvervangend lid van de commissie Verkeer, infrastructuur en overheidsbedrijven.
In mei 2014 stond ze bij de Kamerverkiezingen op de eerste opvolgersplaats op de West-Vlaamse lijst en werd aldus niet rechtstreeks herkozen. Ze kwam niet meer in de Kamer terecht en werd eind 2014 door haar partij aangesteld als toezichthouder bij de publiek-private samenwerking voor scholenbouw Scholen van Morgen, hetgeen ze bleef tot in maart 2020. Ook werkte ze van 2014 tot 2017 als adviseur op het kabinet van federaal vicepremier Kris Peeters en daarna van 2017 tot 2020 als adviseur op het kabinet van Vlaams viceminister-president Hilde Crevits.
Bij de federale verkiezingen van mei 2019 stond Slegers opnieuw op de eerste opvolgersplaats. Van maart tot oktober 2020 was ze opnieuw lid van de Kamer als opvolger van Nathalie Muylle, die toen minister was in de Regering-Wilmès II. Tijdens haar tweede periode in de Kamer zetelde ze in de commissies Justitie en Binnenlandse Zaken. Na het aflopen van haar mandaat in oktober 2020 werd ze adviseur voor civiele veiligheid op het kabinet van federaal minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Fiche Bercy Slegers; Kamer van volksvertegenwoordigers
* ↑ Bercy Slegers op de website van CD&V Wervik.
* ↑ Bourgeois I gooit socialisten uit cockpit Vlaamse overheid. De Tijd (20 december 2014). Geraadpleegd op 1 januari 2015.
* ↑ Bercy Slegers algemeen raadgever Hilde Crevits, 21 april 2017, hildecrevits.be.
* ↑ Bercy Slegers volgt Nathalie Muylle op in de Kamer, Krant van West-Vlaanderen, 17 maart 2020.
# O2 Apollo Manchester

De O$_2$ Apollo Manchester (lokaal bekend als The Apollo en voorheen Manchester Apollo) is een concertzaal in Ardwick Green, Manchester, Engeland. Het is een monumentaal pand, met een capaciteit van 3.500 (2.514 staanplaatsen, 986 zitplaatsen).

## Geschiedenis

Het gebouw werd ontworpen door architecten Peter Cummings, Alex Irvine en R. Gillespie Williams in een art-decostijl. De voorgevel van het gebouw bestaat uit een geglazuurde witte terracotta gevel. Het oorspronkelijke doel was om het gebouw te gebruiken als multifunctionele bioscoop. Het gebouw werd geopend door actrice Margaret Lockwood.
Verschillende artiesten als Iron Maiden, Status Quo, Jake Bugg en hedendaagse pop sterren als Ben Howard, Dua Lipa en 5 Seconds of Summer gaven al optredens op het poppodium.
* ↑ Apollo Theatre, Manchester. British Listed Buildings. Geraadpleegd op 29 december 2012.
* ↑ Manchester Apollo. Carling. Gearchiveerd op 19 juni 2009. Geraadpleegd op 4 July 2009.
# Steltvorkstaartplevier

De steltvorkstaartplevier (Stiltia isabella) is een vogel behorend tot de renvogels en vorkstaartplevieren, de vogel behoort tot het genus Stiltia en is de enige soort behorend tot dit genus. Er zijn geen ondersoorten van de vogel bekend.

## Kenmerken

De bovenzijde van het verenkleed is bleek-kaneelbruin, de onderzijde licht-bruingrijs. Op de buik bevindt zich een kastanjebruine vlek. De vogel heeft lange poten, lange vleugels, een vorkstaart en een korte, gebogen snavel met rode mondhoeken. Het verenkleed is bij beide geslachten gelijk. De lichaamslengte bedraagt 21 tot 24 cm en het gewicht 60 tot 70 gram.

## Leefwijze

Zijn voedsel bestaat uit insecten, die hij tijdens de vlucht vangt, maar op de grond rent hij er ook achteraan. De steltvorkstaartplevier moet regelmatig drinken en zal dus nooit ver bij het water vandaan gaan. Het nest, een ondiepe kuil bedekt met droge planten en omringd met kleine kiezels, bevindt zich op kale, rotsachtige grond.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in Australië, Indonesië en Nieuw-Guinea. Ze broeden in Midden- en Noord-Australië. Ze bewonen kale, open gebieden met wat gras en lage struiken, en komen ook wel voor langs kale oevers van ondiepe meren.
* ↑ (en) Steltvorkstaartplevier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (fr) Vieillot, 1816. Glareola isabella (protoniem). Analyse Orn. link
# De Vlaamse Waterweg

De Vlaamse Waterweg nv is een agentschap van de Vlaamse overheid die de waterwegen in Vlaanderen in beheer heeft.
Vóór De Vlaamse Waterweg bestonden er twee agentschappen, enerzijds NV De Scheepvaart, die instond voor de provincies Antwerpen en Limburg (met onder meer het Albertkanaal en de Kempense kanalen) en anderzijds Waterwegen en Zeekanaal, die instond voor centraal en westelijk Vlaanderen (met onder meer het zeekanaal Brussel-Schelde).
De hoofdzetel van De Vlaamse Waterweg is gelegen aan de Kanaalkom in Hasselt.

## Geschiedenis

Bij wet van 13 augustus 1928 werd de Dienst der Scheepvaart (Frans: Office de la Navigation) opgericht om de scheepvaart tussen Antwerpen en Luik te verzekeren. Tussen 1930 en 1939 werd het Albertkanaal aangelegd.
Bij wet van 17 mei 1976 werd deze dienst gesplitst in twee nationale instellingen van openbaar nut; een Dienst voor de Scheepvaart te Hasselt en een Office de la Navigation te Luik. De Dienst voor de Scheepvaart kwam op 1 januari 1989 onder toezicht van de Vlaamse Regering en werd een Vlaamse openbare instelling ten gevolge van de bijzondere wet van 8 augustus 1988.
In het kader van Beter Bestuurlijk Beleid werd de dienst bij decreet van 2 april 2004 omgevormd tot nv De Scheepvaart, een Extern Verzelfstandigd Agentschap (naamloze vennootschap van publiek recht) van de Vlaamse overheid onder het beleidsdomein Mobiliteit en Openbare Werken.
Daarnaast had de Vlaamse overheid ook nog het agentschap Waterwegen en Zeekanaal nv, bevoegd voor de waterwegen in centraal en westelijk Vlaanderen. In het Vlaams regeerakkoord van 2014 (regering-Bourgeois) werd beslist dat beide agentschappen zouden fusioneren. Per 1 januari 2017 werd nv De Scheepvaart omgevormd tot De Vlaamse Waterweg, en op 1 januari 2018 is ook Waterwegen en Zeekanaal hierin opgegaan.

## Bestuur

Het voorzitterschap wordt sinds de oprichting waargenomen door politici.
| Periode | Voorzitter |
| 1997 - 1999 | Willy Claes |
| 1999 - 2006 | Paul Kumpen |
| 2006 - 2014 | Willy Claes |
| 2015 - 2022 | Frieda Brepoels |
| 2022 - heden | Koen Anciaux |
| Periode | CEO |
| 2006 - 2014 | Erik Portugaels |
| 2014 - 2024 | Chris Danckaerts |
| 2024 - heden | Krista Maes |

## Zetels en afdelingen

De Vlaamse Waterweg heeft naast zijn maatschappelijke zetel te Hasselt ook zetels te Willebroek, Merelbeke, Antwerpen, Brussel en Mol.
Het werkingsgebied is onderverdeeld in drie afdelingen:
* Afdeling Regio Oost (Limburg en de Kempen)
* Afdeling Regio Centraal (centraal Vlaanderen)
* Afdeling Regio West (West-Vlaanderen en deels Oost-Vlaanderen)
# Obelisk van Heemskerk

De obelisk van Heemskerk is een 16e-eeuwse obelisk in de Nederlandse plaats Heemskerk.

## Achtergrond

De schilder Maarten van Heemskerck, geboren als Maerten van Veen, liet de obelisk oprichten als grafmonument voor zijn in 1535 overleden vader Jacob Willemsz van Veen. Hij verrees in 1570 op het kerkhof bij de dorpskerk van Heemskerk.
De gedenknaald werd in 1967 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister. In 1990 werd het origineel in de kerk geplaatst, op het kerkhof staat sindsdien een replica.

## Beschrijving

Aan de voorzijde van de hardstenen obelisk zijn reliëfs gebeeldhouwd, van boven naar beneden zijn dit een portret van de overledene, een putto, staand op een schedel met doodsbeenderen en leunend op een omgekeerde fakkel, een familiewapen en het jaartal 1570. Het en profil van Van Veen vertoont gelijkenis met het portret dat zijn zoon in 1532 van hem schilderde.
Tussen het portret en de putto is in het Latijn een tekst in gotische letter gehakt, de achterzijde vermeldt:
   HIER LEIJT BEGRAVEN JACOB WILLEMSZ VAN VEEN ENDE STARF DEN XVI DACH SEPTEMBER A$^o$ XV XXXV ENDE HEEFT GELEEFT LXXIX JAER
De obelisk staat op een gemetselde bakstenen sokkel en wordt bekroond door een smeedijzeren leliekruis.

## Galerij

* De replica in 2013
* Detailopname van de voorzijde
* Jacob Willemsz van Veen (1532)
# Rachel van Bommel

Rachel van Bommel is een Nederlands producent van speelfilms en tv-series en tevens oprichter van Millstreet Films.

## Producties

| Jaartal | Productie |
| 2010 | Loft |
| 2011 | Gooische Vrouwen |
| 2013 | Frits & Franky |
| 2013 | Soof |
| 2014 | Nieuwe Buren |
| 2015 | Rendez-vous |
| 2016 | De Held |
| 2016 | De Premier |
| 2016 | Nieuwe Buren 2 |
| 2016 | Soof 2 |
| 2017 | Brussel |
| 2017 | Soof: een nieuw begin |
| 2018 | Nieuwe Buren 3 |
| 2018 | Gutmensch |
| 2018 | ANNE+ |
| 2018 | Soof: een nieuw begin 2 |
| 2018 | Nieuwe Buren 4 |
| 2018 | Gappies |
| 2019 | Singel 39 |
| 2019 | Baantjer het Begin |
| 2020 | ANNE+ 2 |
| 2020 | Groeten van Gerri |
| 2020 | Edelfigurant |
| 2021 | Herrie in Huize Gerri |
| 2021 | ANNE+ film |
| 2021 | Alles op tafel |
| 2022 | Soof 3 |
| 2022 | Faithfully Yours |
| 2024 | Máxima |
| 2024 | Schitterend |
# Peter Parros

Peter Parros (Brooklyn (New York), 11 november 1960) is een Amerikaans acteur, filmproducent en scenarioschrijver.

## Biografie

Parros werd geboren in de borough Brooklyn van New York, maar groeide op in Los Angeles en Salt Lake City. Hij is vanaf 1985 getrouwd en heeft hieruit een dochter (1992) en een zoon (1990), en woont met zijn gezin in Bloomfield (New Jersey).

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2023 The Final Say - als pastoor Terry
* 2023 Who Are You People - als Reggie
* 2021 Merry Switchmas - als Howard
* 2019 Rim of the World - als vader van Dariush
* 2017 Our Dream Christmas - als Marshall Carter
* 2007 The Weekend – als vader van Jacob
* 1990 The Court-Martial of Jackie Robinson – als Gordon Jones
* 1988 Ladykillers – als Zak
* 1987 Death Before Dishonor – als James
* 1985 Anything for Love – als ober
* 1985 Real Genius – als luchtmacht politie

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2013 - 2021 The Haves and the Have Nots - als David Harrington - 139 afl.
* 1997 – 2009 As the World Turns – als dr. Ben Harris – 59 afl.
* 2008 Law & Order – als rechter Matthew Alden – 2 afl.
* 1994 – 1995 One Life to Live – als dr. Ben Price - 12 afl.
* 1992 Santa Barbara – als Dane - 9 afl.
* 1989 – 1991 The New Adam-12 – als officier Gus Grant – 42 afl.
* 1990 The Family Man – als Eddie Cooper – 3 afl.
* 1986 The Young and the Restless – als Leo Baines – 10 afl.
* 1985 – 1986 Knight Rider – als Reginald Cornelius III – 21 afl.

#### Filmproducent

* 2005 Harlem Sistas Double Dutch – korte film
* 2000 Young Americans – korte film

### Scenarioschrijver

* 2005 Harlem Sistas Double Dutch – korte film
* 2000 Something to Sing About – film
* 1990 The New Adam-12 – televisieserie – 1 afl.
# David Muñoz

David Muñoz Banon (Elche, 9 juni 1979) is een voormalig Spaans wielrenner. Hij begon zijn carrière in 2001 bij Kelme-Costa Blanca. In 2007 beëindigde hij zijn carrière bij Fuerteventura-Canarias, nadat de ploeg opgedoekt werd wegens de vele dopingschandalen. In 2003 reed hij zijn enige grote ronde, de Ronde van Frankrijk 2003, waar hij 139e werd.

## Belangrijkste overwinningen

2002
* 7e etappe Ronde van Portugal
2006
* 3e etappe Giro del Trentino

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 2003 | | 139e | |

## Externe link

* (en) Profiel van David Muñoz op ProCyclingStats
* (en) Profiel van David Muñoz op Firstcycling.com
* Profiel van David Muñoz op De wielersite
Botero · Cabello · Cárdenas · Cuenca · de los Ángeles · Desbiens · Gálvez · García · Gómez · González · Gutiérrez · León · López · Lozano · Manzano · Muñoz · Navarrete · Otero · J. Otxoa · R. Otxoa (tot 15/02) · Pascual · Rodríguez · Sevilla · Tauler · Usano · Vicioso · Vidal · Zaballa
Botero · Cabello · Cuenca · de los Ángeles · Gálvez · García · Gómez · González · José Enrique Gutiérrez · José Ignacio Gutiérrez · Julia · León · López · Lozano · Manzano · Muñoz · Navarrete · Otero · Pascual · Pérez · Riera · Rodríguez · Sevilla · Tauler · Usano · Valverde · Vicioso · Vidal · Zaballa
Cabello · Cuenca · Gálvez · A. García · C. García · José Enrique Gutiérrez · José Ignacio Gutiérrez · Julia · Latasa · Lozano · Manzano (tot 30/09) · Muñoz · Parra · Pascual · Riera · Rodríguez · Sevilla · Tauler · Usano · Valverde · Zaballa
Alonso · Ballester · Blanco · Bonilla · Cabello · Casero · Cherro · Cuenca · A. García · C. García · Jiménez · Julia · Latasa · Martínez · Muñoz (tot 31/03) · Odriozola · Olmo · Parra (tot 31/08) · Javier Pascual Llorente · Javier Pascual Rodríguez · Plaza · Valverde · Zárate
Alonso · Ballester · Bernabéu · Blanco · Bonilla · Cabello · Casero · Cherro · A. García · C. García · Gomis · Jiménez · Latasa · Lloret · Martínez · Muñoz · Olmo · Javier Pascual Llorente (tot 15/08) · Javier Pascual Rodríguez · Plaza · Zárate
Ballester · Bernabéu · Blanco · Bonilla · Casas · Cherro · Gomis · Jiménez · Latasa · Lloret · Martínez · Mosquera · Muñoz · Olmo · Pascual · Pecharroman · Peiro · Plaza · Sánchez · Tsjoezjda
# Galileakapel (Leeuwarden)

De Galileakapel is een kerkgebouw in de Nederlandse stad Leeuwarden waar sinds 1987 De Christengemeenschap bijeenkomt.

## Geschiedenis

Op initiatief van de commissie van toezicht op het godsdienstonderwijs liet de hervormde gemeente van Leeuwarden tussen de Kanselarij aan de Turfmarkt en de gebouwen aan de Oosterkade een eenvoudig kerkje (tien bij veertien meter) bouwen voor het houden van bijbellezingen voor behoeftigen. Op 3 december 1850 werd Gebouw Oosterkade ingewijd. Doordat schippers van de Oosterkade van het kerkje gebruik maakten, kreeg het ooit de bijnamen Schipperskerkje, Armenkerkje of Aardappelkerkje (vanwege de meegebrachte aardappelkistjes waarop ze moesten zitten).
Het orgel werd in 1865 door L. van Dam en Zn. gebouwd met gebruik van onderdelen van het aanwezige kabinetorgel uit 1857. In 1924 werd het kerkgebouw afgestoten en werd het orgel naar de Hervormde kerk van Rottevallle overgebracht.
In 1982 waren er plannen van de gemeente Leeuwarden om het gebouw te slopen voor de aanleg van een stukje groen. In 1987 werd het kerkje echter aangekocht door De Christengemeenschap. Naar ontwerp van architect Henk Hupkes werd het gebouw gerenoveerd. De kerk kreeg de naam Galileakapel. Deze naam werd gekozen, omdat het kerkje op de plaats staat waar vroeger de tuin was van het Franciscaner Galileerklooster (1500-1580).
# Peterloo-bloedbad

Het Peterloo-bloedbad (Engels: Peterloo Massacre) of het bloedbad van Manchester was een gebeurtenis in het Engelse Manchester op 16 augustus 1819, waarbij Britse cavaleriesoldaten een demonstratie op het St. Peter Field bestormden.
De naam Peterloo (van St. Peter Field) is een verwijzing naar de Slag bij Waterloo vier jaar eerder.

## Demonstratie

De demonstratie was, mede naar aanleiding van de toespraken van de radicale activist en latere chartist Henry Hunt, georganiseerd door de Manchester Patriotic Union Society. Het voornaamste doel was hervorming van het kiesstelsel. Door een snelle groei van veel industriesteden woonden daar toen meer mensen dan op het platteland, maar werden deze bij ongewijzigde indeling van de kiesdistricten ondervertegenwoordigd in het Lagerhuis. Een andere belangrijke eis was de intrekking van de Corn Laws (Graanwetten); deze zorgden ervoor dat de import van graan alleen winstgevend kon zijn bij extreem hoge graanprijzen. Ook deze wetten waren vooral in het belang van de oude adel die op het platteland woonde.

## Escalatie

De demonstratie, die zo'n 80.000 mensen trok, verliep grotendeels rustig. Dit was vooral te danken aan een goede organisatie. Lokale magistraten, onder leiding van William Hulton werden echter bang dat de betoging uit de hand zou lopen. Besloten werd om de leiders te arresteren. Hugh Birley, die hier met zijn 60 cavaleriemanschappen opdracht toe kreeg, voerde vervolgens een charge uit naar het podium waar de leiders spraken. Toen vervolgens enkele demonstranten probeerden hen tegen te houden, liep deze charge uit op een bloedbad. In totaal kwamen 11 mensen om, en raakten 400 mensen gewond, onder wie 113 vrouwen.

## Nasleep

Veel indruk maakte de 'veldslag' niet op de Britse regering. Er kwam voorlopig nog geen hervorming van het kiesstelsel, en ook van intrekking van de Corn Laws was voorlopig nog geen sprake. De soldaten kregen een officiële dankbetuiging voor het 'moedige' optreden. Snel werd de Six Acts door het parlement gesluisd die het verbod legden op het verspreiden van opruiende literatuur en op samenscholingen, en het mogelijk maakte huizen te doorzoeken voor wapens en een forse belastingverhoging op kranten betekenden. Tegenwoordig wordt het wel als het symbolisch keerpunt gezien van de ontbrandende klassenstrijd.
Ter plaatse hangt sinds 2009 een rode gedenkplaquette aan een muur van een nabijgelegen gebouw. In augustus 2019 is ter plaatse een o.a. uit 9 concentrische cirkels bestaand monument onthuld, in de kunststijl conceptual art, van de hand van de Engelse kunstenaar Jeremy Deller.
# Station Horsforth

Horsforth is een spoorwegstation van National Rail in Horsforth, Leeds in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail. Het station is geopend in 1849.
# Nikolaj Michajlov (wielrenner)

Nikolaj Michajlov (Bulgaars: Николай Михайлов; Svilengrad, 8 april 1988) is een Bulgaars voormalig wielrenner

## Belangrijkste overwinningen
### 2005

    1 Balkanees kampioen op de weg, Junioren

### 2006

    1 Balkanees kampioen tijdrijden, Junioren
    1 Balkanees kampioen op de weg, Junioren

### 2011

    2e etappe Boucle de l'Artois
    3e etappe An Post Rás
    Bulgaars kampioen tijdrijden, Elite

### 2012

    Eindklassement Bałtyk-Karkonosze Tour
    Bulgaars kampioen tijdrijden, Elite

### 2014

    Bulgaars kampioen op de weg, Elite
    3e etappe deel A Sibiu Cycling Tour (ploegentijdrit)
    1e etappe Ronde van Mazovië (ploegentijdrit)

### 2015

    Bulgaars kampioen tijdrijden, Elite
    Bulgaars kampioen op de weg, Elite

### 2016

    2e etappe Sibiu Cycling Tour
    Eindklassement Sibiu Cycling Tour

### 2017

    Bulgaars kampioen op de weg, Elite

### 2018

    Bulgaars kampioen op de weg, Elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 2015 | 129e | | |
| 2016 | | | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Vlaanderen | WK op de weg |
| 2015 | | | opgave |
| 2016 | 176e | opgave | |

## Ploegen

* 2012 – CCC Polsat Polkowice
* 2013 – CCC Polsat Polkowice
* 2014 – CCC Polsat Polkowice
* 2015 – CCC Sprandi Polkowice
* 2016 – CCC Sprandi Polkowice
* 2017 – CCC Sprandi Polkowice
* 2018 – Delko Marseille Provence KTM
* 2019 – Efapel
* (en) Profiel van Nikolaj Michajlov op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Nikolaj Michajlov op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Nikolaj Michajlov op de website van de UCI
* Profiel van Nikolaj Michajlov op De wielersite
* ↑ Tot begin februari heette de ploeg CCC Polkowice, daarna werd de naam veranderd.
Banaszek · Brożyna · Černý · Großschartner · Hirt · Honkisz · Kaczmarek · Kiendyś · Kurek · Latoń · Małecki · Marycz · Matysiak · Michajlov · Mrożek · Owsian · Paluta · de la Parte · Paterski · Pluciński · Ponzi · Rebellin · Samojlaw · Stępniak · Stosz · Szmyd · Taciak
Banaszek · Białobłocki · Brożyna · Großschartner · Hirt · Kaczmarek · Koch · Kurek · Małecki · Michajlov · Mrożek · Owsian · Paluta · Paterski · Pluciński · Ponzi · Samojlaw · Schlegel · Sisr · Stosz · Taciak · Tratnik
Areruya · Combaud · De Rossi · Di Grégorio · El Fares · Fernández · Filosi · Finetto · Guérin · Jones · Kasperkiewicz · Leveau · Madrazo · Martinez · Michajlov · Moreno · Rodríguez · Šiškevičius · Smukulis · Trarieux · Fedeli (stagiair) · Meyer (stagiair) · Rochas (stagiair)
# Gemaal De Grie

Gemaal De Grie is een gemaal in Sintjohannesga in de Nederlandse provincie Friesland.
Het gemaal is gebouwd in 1930 voor de bemaling van het voormalige waterschap De Groote Sint Johannesgasterveenpolder. Het gebouw staat bij windmolen De Hersteller aan de noordzijde van de Hoge Dijk. In 2000 werd er een nieuw gemaal bijgebouwd. In het oude gemaal werd een trafo geplaatst. Het gebouw in interbellum-architectuur werd overgedragen aan de Stichting Waterschapserfgoed.
# Monsterfilm

De monsterfilm is een filmgenre waarin de nadruk ligt op het gevecht van de mensheid in zijn algemeenheid of anders een groepje mensen met een of meer monsters. Het genre wordt vaak als subgenre gezien van de horrorfilm, maar kan ook bij andere genres worden ingedeeld zoals fantasyfilm en sciencefictionfilm.
Monsterfilms bestaan al sinds de vroege jaren 30 van de 20e eeuw. Een van de bekendste voorbeelden uit die tijd is King Kong. In Japan bestaat een apart genre monsterfilms genaamd Kaiju, waarin kolossale monsters centraal staan. Monsters in deze films zijn, in tegenstelling tot de antagonisten in andere horrorfilms, niet altijd verantwoordelijk voor hun daden.
Monsterfilms bestaan in vele vormen. De oorsprong van het monster uit de film kan sterk variëren zoals een oerwezen dat weer ontwaakt (The Beast from 20,000 Fathoms), buitenaardse wezens (Alien) of een wezen dat ontstaan is uit een door mensen veroorzaakte ramp. De monsters kunnen soms worden gebruikt als metafoor voor de vernietiging van het milieu door de mens en de gevolgen daarvan. Zo was het filmmonster Godzilla aanvankelijk een metafoor voor de gevolgen van een kernramp.