OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Theodorus van Sonsbeeck

Theodorus van Sonsbeeck (Zwolle, 1 mei 1871 – Heemstede, 13 augustus 1955) was een Nederlands bestuurder. Tussen 1901 en 1912 was hij burgemeester van Weerselo.
Alvorens hij burgemeester werd was hij secretaris van de gemeente Ambt Delden. Van Sonsbeeck's schoonvader, advocaat Lodewijk Guillaume Verwer, overleed in 1910 en liet 250 ha land in het Drentse Zorgvlied na, met diverse villa's en boerderijen. De villa "Huize Zorgvlied" was een rusthuis en Th. van Sonsbeeck werd er na zijn vertrek uit Weerselo bestuurder van. In 1929 werd hij bestuurder van het marinehospitaal "Duinrust" in Overveen. Daar bleef van Sonsbeeck tot zijn pensionering. Na een kort ziekbed overleed hij op 84-jarige leeftijd in het psychiatrische gesticht "huize St. Bavo" in Heemstede.
Theodorus van Sonsbeeck was familie van Willem van Sonsbeeck, burgemeester van Breda en gouverneur van Limburg, en Hendrik van Sonsbeeck, burgemeester van Heino.
* ↑ "Officiële berichten" - Staatscourant, 25 mei 1901
* ↑ Drents Archief - "Bestuurders van het St. Anthonij Gasthuis te Zorgvlied"
* ↑ "Gevestigde personen in de gemeente Bloemendaal" - Het Bloemendaalsch Weekblad, 26 oktober 1929
# Vlag van Chihuahua (stad)

De vlag van Chihuahua is een vlag verdeeld in acht gouden kwadranten en acht witte kwadranten, en centraal op de vlag toont het stadswapen van Chihuahua. De vlag heeft de hoogte-breedteverhouding net als die van de Mexicaanse vlag 4:7 is.
In oktober 2005 stelde het stadsbestuur van Chihuahua een wedstrijd voor om de vlag van de gemeente te ontwerpen. Tijdens een buitengewone gemeenteraadsvergadering op 12 oktober 2006 werd het voorstel van Bonifacio Martínez García aangewezen als winnaar van de wedstrijd. Een gedenkplaat ter ere van de maker van de vlag werd onthuld in het Instituto de Cultura van de gemeente.
De vlag wordt officieel gebruikt bij ceremoniële handelingen van de gemeenteraad van de gemeente Chihuahua, het is het officiële vaandel van de autoriteiten van de gemeente zoals de burgemeester en de leden van de eervolle gemeenteraad. Deze vlag wordt ook officieel gebruikt bij burgerlijke, rouw-, sport- en culturele evenementen die de gemeente of de hoofdstad vertegenwoordigen.
# Paul Double

Paul Double (Winchester, 25 juni 1996) is een Engels wielrenner die anno 2025 rijdt voor Team Jayco AlUla.

## Carrière

Na in 2018 verschillende amateurwedstrijden te hebben gewonnen, reed Double in 2019 voor het Italiaanse Team Colpack. Namens die ploeg nam hij deel aan onder meer de Ronde van Sicilië en de Ronde van de Alpen. In 2020 werd hij, namens Holdsworth Zappi onder meer vierde in het eindklassement van de Ronde van Bulgarije.
In april 2022 werd Double vijftiende in het eindklassement van de Ronde van Sicilië, met ruim vier minuten achterstand op winnaar Damiano Caruso. Later die maand werd hij zesde in het eindklassement van de Ronde van Griekenland. In juni eindigde Double op de zevende plaats in het eindklassement van de door Tadej Pogačar gewonnen Ronde van Slovenië. In augustus werd bekend dat Double een profcontract had getekend bij Human Powered Health, waar hij per 1 augustus als stagiair begon. Later die maand won hij de tweede etappe in de Ronde van Bulgarije, voor Alexis Guérin en Roland Thalmann.

## Overwinningen
### 2022

    2e etappe Ronde van Bulgarije

## Ploegen

* 2019 – Team Colpack
* 2021 – MG.K vis-VPM
* 2022 – MG.K vis-Colors for Peace-VPM
* 2022 – Human Powered Health (stagiair vanaf 1 augustus)
* 2023 – Human Powered Health
* 2024 – Polti-Kometa
* 2025 – Team Jayco AlUla
Aasvold · Bassett · Brown (tot 26/6) · Carpenter · Coté · de Kleijn · de Vos · Gibson (vanaf 6/6) · Haga · Hecht · Jensen · Joyce · King · Krul · Mannion · Murphy · Rosskopf · Swirbul · Zukowsky · Chrétien (stagiair) · Double (stagiair) · Stites (stagiair)
Aasvold · Aniołkowski · Banaszek · Bassett · Chrétien · Coté · de Vos · Double · Gibson · Greenberg · Haga · Hecht · Jensen · Joyce · Krul · Lemmen · McGill · Peák · Perry · Schönberger · Svestad-Bårdseng · Van Hoecke · Weemaes
D. Bais · M. Bais · De Cassan · Double · Fabbro · Fetter · Garosio · Gómez · Lonardi · Maestri · Á. Martín · D. Martín · Muñoz · Peñalver · Pietrobon · Piganzoli · Restrepo · Serrano · Sevilla · Tercero · Bagnara (stagiair) · Buttigieg (stagiair) · Raccagni (stagiair)
* ↑ (en) Scarsbrook, Oskar, Meet our stagiaires signing on for 2022. Human Powered Health. Gearchiveerd op 29 augustus 2022. Geraadpleegd op 29 augustus 2022.
* (en) Profiel van Paul Double op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Paul Double op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Paul Double op de website van de UCI
# Midlumerlaankerk

De Midlumerlaankerk is een kerkgebouw in de stad Harlingen in de Nederlandse provincie Friesland.

## Geschiedenis

In 1953 werd de Gereformeerde kerk aan de Midlumerlaan gebouwd naar een ontwerp van architect Hindrik Eldering. Het orgel (opus 281) uit 1951 is gebouwd door de firma B. Pels & Zoon. Het interieur van de kerk is in 2007 gerenoveerd.
De kerk werd in 2018 een PKN kerk. Er werd gekerkt door de protestantse gemeente Harlingen-Midlum. Hiertoe behoren ook de Grote Kerk in Harlingen en de Nicolaaskerk te Midlum. In 2021 werd de laatste kerkdienst hier gehouden.
In 2021 is de kerk verkocht aan een bouwbedrijf. In eerste instantie zouden er appartementen in komen, maar hier was veel protest tegen. Zodoende kwam de kerk opnieuw in de verkoop in hetzelfde jaar en werd deze aangekocht door particulieren. Deze hebben van de plek weer een cultureel ontmoetingscentrum gemaakt, waar ruimte is voor een filmhuis, congrescentrum, theater, kunstexposities en een plek voor begrafenisdiensten van de lokale uitvaartondernemer.
* Gevelsteen
* ↑ Midlumerlaankerk op kerkpleinharlingen.nl
* ↑ Harlingen, Gereformeerde Kerk op orgbase.nl
* ↑ Fusie Harlinger kerken nu officieel. Harlinger Courant (12 januari 2018). Gearchiveerd op 16 november 2019.
* ↑ Protestantse gemeente Harlingen-Midlum. Gearchiveerd op 7 december 2024.
* ↑ Ze misten een goed filmhuis in Harlingen. En dus lieten Marion en Kees er zelf een bouwen. Leeuwarder Courant (4 januari 2024). Gearchiveerd op 4 januari 2024. Geraadpleegd op 4 januari 2024.
# Wapen van Achttienhoven

Het wapen van Achttienhoven werd op 24 december 1857 door de minister van Binnenlandse Zaken aan de Utrechtse gemeente Achttienhoven toegekend. In 1954 ging Achttienhoven op in de gemeenten Utrecht en Westbroek. Het wapen van Achttienhoven is daardoor komen te vervallen als gemeentewapen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Een schild van zilver met een paaschlam van keel, de stok van het vaandel van zilver.
De heraldische kleuren zijn zilver (wit) en keel (rood).

## Geschiedenis

Het wapen herinnert aan het kapittel van Sint Jan uit Utrecht. De heerlijkheid Achttienhoven was een eigendom van dit kapittel, dat het gebied in 1085 als schenking had gekregen. Het kapittel was gewijd aan Johannes de Doper. Het Lam Gods is een attribuut van Johannes de Doper. Ook Mijdrecht behoorde tot dit kapittel, om die reden voerde die gemeente haar wapen in tegengestelde kleuren.

## Verwante wapens

* Wapen van het kapittel van Sint Jan
* Wapen van Mijdrecht
* ↑ Wapen: Gemeente Achttienhoven. Hoge Raad van Adel. Geraadpleegd op 4 juli 2015.
* ↑ Achttienhoven. Nederlandse Gemeentewapens. Geraadpleegd op 4 juli 2015.
* ↑ Mijdrecht. Nederlandse Gemeentewapens. Geraadpleegd op 4 juli 2015.
* ↑ Jan van der Heijden, De oude gemeentewapens van De Bilt, Maartensdijk, Achttienhoven en Westbroek. De Biltse Grift. Geraadpleegd op 4 juli 2015.
Abcoude · Abcoude-Baambrugge · Abcoude-Proostdij · Achttienhoven · Amerongen · Benschop · Breukelen · Breukelen-Nijenrode · Breukelen-Sint Pieters · Bunnik · Cothen · Darthuizen · De Vuursche · Doorn · Driebergen · Driebergen-Rijsenburg · Everdingen · Haarzuilens · Hagestein · Harmelen · Hoenkoop · Hoogland · Houten · Indijk · Jaarsveld · Jutphaas · Kamerik · Kockengen · Langbroek · Leersum · Linschoten · Loenen · Loenersloot · Loosdrecht · Maarn · Maarssen · Maarsseveen · Maartensdijk · Mijdrecht · Nigtevecht · Noord-Polsbroek · Odijk · Oudenrijn · Polsbroek · Rijsenburg · Ruwiel · Schalkwijk · Snelrewaard · Sterkenburg · Stoutenburg · Tienhoven · Vianen · Vinkeveen · Vinkeveen en Waverveen · Vleuten · Vleuten-De Meern · Vreeland · Vreeswijk · Waarder · Waverveen · Werkhoven · Westbroek · Willeskop · Willige Langerak · Wilnis · Zegveld · Zuilen · Zuid-Polsbroek
# Permanente magneet

Een permanente magneet, meestal kortweg als magneet aangeduid, is een voorwerp dat van zichzelf magnetisme vertoont. Dit in tegenstelling tot een elektromagneet, waarvan het magnetisme het gevolg is van de elektrische stroom door de spoel. Een permanente magneet bestaat uit ferromagnetisch materiaal waarin de magnetische dipolen alle permanent dezelfde kant op staan. Hij oefent een aantrekkende dan wel afstotende werking uit op andere magneten en een aantrekkende werking op van zichzelf niet magnetisch ferromagnetisch materiaal, zoals ijzer en nikkel. Magnetisme is een eigenschap van het ferromagnetische materiaal waaruit een magneet bestaat.
Onder bijzondere omstandigheden kan een permanente magneet zijn magnetische eigenschap snel verliezen, onder andere door sterke verhitting, stoten en demagnetisering met behulp van andere magneten. Onder normale omstandigheden vindt het verlies van magnetisme echter zeer langzaam plaats.

## Magnetisme

Een magneet wekt een magneetveld op, waarvan de sterkte en de richting door veldlijnen wordt voorgesteld. Op voldoende grote afstand wordt dit veld beschreven door een dipoolveld en de sterkte van de magneet door het magnetisch moment. Een magneet vertoont twee plaatsen waar de magnetische werking het sterkst is, deze worden de polen van de magneet genoemd. Een van deze polen richt zich bij een vrij draaibare magneet naar het noorden en wordt daarom noordpool genoemd; de andere pool heet zuidpool. Een merkwaardig gevolg van deze afspraak is dat de magnetische noordpool van de aarde in de buurt van de geografische zuidpool van de aarde ligt. De noordpool van een magneet wordt soms ter herkenning rood gekleurd.
Op tekeningen merkt men de polen met de letters N en S. De letter Z wordt afgeraden, omdat die, als de tekening gedraaid wordt, op de letter N lijkt.

## Materiaal

Oorspronkelijk werden permanente magneten van staal gemaakt, maar tegenwoordig bestaan er allerlei legeringen zoals Alnico die voor dit doel uitermate geschikt zijn, zoals legeringen van ijzer, nikkel en kobalt waaraan nog enig aluminium, mangaan en koper wordt toegevoegd, of ook keramische stoffen zoals bariumoxide en ijzer(III)oxide.
Zeer sterke permanente magneten maakt men tegenwoordig uit gesinterde combinaties met zeldzame aarden, zoals samarium-kobalt (SmCo$_5$) of neodymium-ijzer-boor (Nd$_2$Fe$_{14}$B).

## Toepassingen

De permanente magneet heeft veel toepassingen, zoals in elektromotoren, bistabiele relais, kompassen, luidsprekers en gitaarelementen.
# Bad Dürrheim

Bad Dürrheim is een gemeente in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, gelegen in het Schwarzwald-Baar-Kreis. De stad telt 13.414 inwoners.

## Geografie

Bad Dürrheim heeft een oppervlakte van 62,09 km² en ligt in het zuidwesten van Duitsland.

## Woonplaatsen

Onder de gemeente Bad Dürrheim vallen de woonplaatsen Bad Dürrheim stad, Biesingen, Hochemmingen, Oberbaldingen, Öfingen, Sunthausen en Unterbaldingen. Deze delen zijn ruimtelijk gezien identiek met de vroeger zelfstandige gemeenten met dezelfde naam.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Baden-Württemberg – Bevölkerung nach Nationalität und Geschlecht am 31. Dezember 2020 (CSV-bestand)
Bad Dürrheim · Blumberg · Bräunlingen · Brigachtal · Dauchingen · Donaueschingen · Furtwangen im Schwarzwald · Gütenbach · Hüfingen · Königsfeld im Schwarzwald · Mönchweiler · Niedereschach · Schonach im Schwarzwald · Schönwald im Schwarzwald · St. Georgen im Schwarzwald · Triberg im Schwarzwald · Tuningen · Unterkirnach · Villingen-Schwenningen · Vöhrenbach
# Andrea Garosio

Andrea Garosio (Chiari, 6 december 1993) is een Italiaans wielrenner.
Garosio reed tot 2017 voor amateurploegen. Zowel in 2017 als 2018 was hij stagiair bij Bahrain-Merida. In 2018 reed hij voor de Pro-Continentaleploeg D'Amico Utensilnord. In 2019 kwam hij bij Bahrain-Merida waarmee hij deelnam aan de Ronde van Italië 2019.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië |
| 2019 | 98e |
| 2020 | |
| 2021 | |
| 2022 | |
| 2023 | |
| 2024 | |
| Jaar | Ronde van Lombardije |
| 2019 | 69e |
| 2020 | 40e |
| 2021 | 49e |
| 2022 | |
| 2023 | 86e |
| 2024 | opgave |

## Ploegen

* 2017 – Bahrain-Merida (stagiair)
* 2018 – D'Amico Utensilnord
* 2018 – Bahrain-Merida (stagiair)
* 2019 – Bahrain-Merida
* 2020 – Vini Zabù-KTM
* 2021 – Bardiani-CSF-Faizanè
* 2022 – Biesse-Carrera
* 2023 – EOLO-Kometa
* 2024 – Polti-Kometa
Agnoli · Arashiro · Boaro · Bole · Bonifazio · Božič · Brajkovič · Cink · Colbrelli · Feng · García · Gasparotto · Grmay · Haussler · Insausti · Izagirre · Moreno · Navardauskas · A. Nibali · V. Nibali · Novak · Pellizotti · Per · Pibernik · Siwtsow · Visconti · Wang · Garosio (stagiair) · Padoen (stagiair) · Toniatti (stagiair)
Bettini · Brogi · Carlini · Corridori · Di Giovanni · Garosio · Merlino · Onesti · Orocito · Petrini · Raffaele · Samparisi · Taglioli · Vitiello
Agnoli · Arashiro · Bauhaus · Bole · Caruso · Colbrelli · Dennis · Feng · García · Garosio · Haussler · Koren · Mohorič · A. Nibali · V. Nibali · Novak · Padoen · Pernsteiner · Pibernik · Pozzovivo · Sieberg · Teuns · Tratnik · Wang · Williams
Albanese · D. Bais · M. Bais · Bevilacqua · Fancellu · Fetter · Fortunato · Garosio · Gavazzi · Lonardi · Maestri · Á. Martín · D. Martín · Pietrobon · Piganzoli · Raccani (tot 9/8) · Rivi · Serrano · Sevilla · Tercero · De Cassan (stagiair) · Muñoz (stagiair)
D. Bais · M. Bais · De Cassan · Double · Fabbro · Fetter · Garosio · Gómez · Lonardi · Maestri · Á. Martín · D. Martín · Muñoz · Peñalver · Pietrobon · Piganzoli · Restrepo · Serrano · Sevilla · Tercero · Bagnara (stagiair) · Buttigieg (stagiair) · Raccagni (stagiair)
* (en) Profiel van Andrea Garosio op ProCyclingStats
* Profiel van Andrea Garosio op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Andrea Garosio op Firstcycling.com
* Profiel van Andrea Garosio op De wielersite
# Popice

Popice, Duits: Poppitz, is een gemeente in Tsjechië 38 km ten zuiden van Brno. Popice telde 933 inwoners in 2024.
Bavory · Boleradice · Borkovany · Bořetice · Brod nad Dyjí · Brumovice · Břeclav · Březí · Bulhary · Diváky · Dobré Pole · Dolní Dunajovice · Dolní Věstonice · Drnholec · Hlohovec · Horní Bojanovice · Horní Věstonice · Hrušky · Hustopeče · Jevišovka · Kašnice · Klentnice · Klobouky u Brna · Kobylí · Kostice · Krumvíř · Křepice · Kurdějov · Ladná · Lanžhot · Lednice · Mikulov · Milovice · Moravská Nová Ves · Moravský Žižkov · Morkůvky · Němčičky · Nikolčice · Novosedly · Nový Přerov · Pavlov · Perná · Podivín · Popice · Pouzdřany · Přítluky · Rakvice · Sedlec · Starovice · Starovičky · Strachotín · Šakvice · Šitbořice · Tvrdonice · Týnec · Uherčice · Valtice · Velké Bílovice · Velké Hostěrádky · Velké Němčice · Velké Pavlovice · Vrbice · Zaječí
# Wapen van Amelander Grieën

Het wapen van de Amelander Grieën werd op 11 januari 1967, per Koninklijk Besluit, aan het Friese waterschap toegekend. Het waterschap Amelander Grieën lag volledig op het waddeneiland Ameland. In 1994 is het waterschap gefuseerd met andere Friese waterschappen tot het Wetterskip Fryslân.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Doorsneden; I. Gedeeld. A. in goud drie schuinbalken van sabel; b. In azuur een naar rechts gewende wassenaar van zilver; II. In sabel een walvis van zilver, spuitend van keel; over alles heen een hartschild van goud, beladen met een kam van sabel. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.
Het wapen is gedeeld, met een eveneens gedeelde bovenste helft, deze bovenste helft is gelijk aan het Wapen van Ameland. Het eerste vak is goud van kleur met daarop drie schuine zwarte balken. De balken lopen van heraldisch rechtsboven naar heraldisch linksonder. In het tweede deel een zilveren halve maan op een blauwe ondergrond. De onderste helft van het wapen is zwart met daarop een zilveren Groenlandse walvis, deze spuit met een rode straal uit zijn spuitgat. Over alle vakken heen staat nog een schildje, dat is goud van kleur met daarop een zwarte kam. Boven op het wapen staat een gravenkroon.

## Symboliek

Het wapen stond symbool voor het eiland Ameland door het wapen van de gemeente Ameland te gebruiken. Onder het Amelander wapen stond in het zwart een zilveren Groenlandse walvis. De walvisvaart was voor Ameland zeer belangrijk en dat werd middels dit wapen getoond. De walvis is dan ook gewond afgebeeld, vergelijkbaar met de walvis in het wapen van de voormalige Noord-Hollandse gemeente Graft-De Rijp.

## Vergelijkbare wapens

* Het wapen van Ameland
* Het wapen van Graft-De Rijp
# Oeverdikkopmos

Oeverdikkopmos (Brachythecium plumosum) is soort uit het geslacht dikkopmos (Brachythecium).

## Determinatie

Oeverdikkopmos is een slaapmos dat glanzende, geelgroene tot roestbruine matten vormt. Ze heeft lange, vertakte en kruipende stengels met wijd uitspreidende bladeren met een enkele bladnerf. De nerf loopt minimaal tot halverwege het blad. Hoekcelgroeppen zijn klein en scherp begrensd. De seta is papillose in het bovenste gedeelte.

## Ecologie

Oeverdikkopmos groeit bij voorkeur op stenen in de spatzone van zure beekjes, maar ook wel langs rivieren en meren in het laagland. Hier wordt het nu en dan aangetroffen op kribben in rivieren en op de steentaluds. Ook komt het wel eens voor op beton en boomvoeten ver van water.

### Syntaxonomie

Oeverdikkopmos staat te boek als kensoort voor de watervalmos-associatie (Rhynchostegietum riparioidis).

## Verspreiding

In Nederland komt het zeldzaam voor. Met de totale lengte van de Nederlandse oeverbeschoeiingen groeit ook het aantal waarnemingen van de soort. Het mos kan zeker op nog meer plaatsen worden gevonden. Het is interessant te weten of het ondanks de geringere waterkwaliteit ook kanalen en meren in de poldergebieden koloniseert.
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
* ↑ Brachythecium plumosum op NZ Plants

### Externe links

Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
... · B. albicans (Bleek dikkopmos) · B. campestre (Velddikkopmos) · B. glareosum (Kalkdikkopmos) · B. laetum (Rotsdikkopmos) · B. mildeanum (Moerasdikkopmos) · B. oedipodium (IJl dikkopmos) · B. plumosum (Oeverdikkopmos) · B. populeum (Penseeldikkopmos) · B. reflexum (Gekromd dikkopmos) · B. rivulare (Beekdikkopmos) · B. rutabulum (Gewoon dikkopmos) · B. salebrosum (Glad dikkopmos) · B. tenuicaule (Haardikkopmos) · B. velutinum (Fluweelmos) · ...
# Defensive tackle

Een defensive tackle is een speler in het American en Canadian football.
Defensive tackles zijn de grootste en sterkste spelers van het verdedigende team en staan opgesteld tegenover de offensive guards. De taken hangen af van de strategie. Zo kunnen ze een blok zetten, de linie van de tegenstander penetreren om de quarterback te vloeren of een pass blokkeren.
Er worden een of twee defensive tackles gebruikt. In opstellingen met een defensive tackle wordt deze ook wel nose tackle genoemd.
Aanval: Quarterback · Wide receiver · Tight end · Center · Guard · Offensive tackle · Running back · Fullback · H-back Verdediging: Defensive tackle · Defensive end · Nose tackle · Linebacker · Defensive back Speciale teams: Placekicker · Punter · Long snapper · Holder · Punt returner · Kick returner · Gunner
# Midden-Amerikaans kaalstaartgordeldier

Het Midden-Amerikaans kaalstaartgordeldier (Cabassous centralis) is een zoogdier uit de familie Chlamyphoridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gerrit Smith Miller Jr. in 1899.

## Kenmerken

Dit dier heeft grote oren, een lange kleverige tong en lange klauwen, waarmee prooien worden opgegraven en holen worden uitgediept. Vooral de middelste klauw aan de voorvoet is sterk vergroot. Bij bedreiging is wat gegrom hoorbaar en graaft het zich in tot alleen het pantser nog zichtbaar is. De lichaamslengte bedraagt 30 tot 40 cm, de staartlengte 13 tot 18 cm en het gewicht 2 tot 3,5 kg.

## Verspreiding

Deze solitaire soort komt voor in de tropische wouden en open habitats van Midden-Amerika tot het noorden van Zuid-Amerika, met name van Mexico tot Colombia en Venezuela.
* ↑ (en) Midden-Amerikaans kaalstaartgordeldier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gardner, A.L. (2005). "Order Cingulata". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 97. ISBN 978-0-8018-8221-0. Gearchiveerd op 6 december 2023.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Cabassous centralis (G. S. Miller, 1899). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 28-08-2023.
# Kappa (ketel)

Een kappa (ook geschreven als kapa) is een ijzeren kookketel die gebruikt werd tijdens de productie van suiker op de suikerrietplantages in Suriname. De kappa maakte deel uit van de handmatige verwerking van suikerriet op de plantages in de voorindustriële tijd, ten tijde van de slavernij.
In de kappa werd het sap van de suikerriet (lika) ingekookt. Hier werd ongebluste kalk aan toegevoegd om het sap te zuiveren. De dikke grijsbruine schuimlaag werd hier afgeschept zodat de massa helder bleef. Een bosroman borstelde de suikerkristallen van de rand af terug de massa in.
Wanneer de siroop (stroop) voldoende was ingedikt, ging het kristalliseren, waarna de kappa in fasen leeggeschept kon worden. Dit waren suikerbroden van circa vijftig centimeter hoog die in kratten naar Paramaribo werden vervoerd. In raffinaderijen in Nederland werden ze opnieuw gesmolten, nog verder gezuiverd en verkocht.
# John Stone (filmproducent)

John Stone (New York, 12 september 1888 – Los Angeles, 3 juni 1961) was een Amerikaans filmproducent en scenarioschrijver.

## Biografie

John Stone werd geboren als Saul Strumwasser op 12 september 1888 in New York als zoon van Bertha and Samuel Strumwasser. Hij liep school aan de DeWitt Clinton High School en de universiteit van New York.
In 1926 ging aan de slag bij Fox Film als scenarioschrijver. Van 1930 tot 1931 was hij er verantwoordelijk voor buitenlandse producties.
Tussen 1930 en 1946 produceerde hij meer dan 70 films, waaronder veel Charlie Chan-films. Daarnaast schreef hij tussen 1921 en 1948 ook meer dan 60 filmscenario's. In het begin van de jaren 20 gebruikte hij vaak het pseudoniem Jack Strumwasser.
Stone was twee keer getrouwd. De eerste keer van 1926 tot 1949 met scenarioschrijfster Hilda Stone. Met haar had hij twee kinderen, David en Peter. Die laatste werd zelf ook scenario- en toneelschrijver. Zijn tweede huwelijk uit 1955 met Lucille Fischer Grossman hield stand tot zijn dood in 1961.
John Stone overleed op 3 juni 1961 in Los Angeles op 72-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartaanval. Hij werd begraven op het Hillside Memorial Park Cemetery in Culver City (Californië).
* ↑ (en) John Stone Profile. blu-ray.com.
* ↑ (en) (1 januari 1927). Stone Tells How to Write For Pictures. Moving Pictures World 84 (1): 33
* 1 2 (en) "John Stone, Film Writer, Dies; Did 30 Charlie Chan Movies", The New York Times, 4 juni 1961.
* ↑ (en) Distinguished Residents of Hillside Memorial Park. Hillside Memorial Park and Mortuary (2011), p. 96.