OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zwerfsteen

Een zwerfsteen of in geologische termen een erratisch blok, is een steen of kei die door een gletsjer of ijskap is meegevoerd. Ze worden ook wel zwerfkeien of veldkeien genoemd, terwijl in Groningen en Drenthe de benaming flint (of vlint) gebruikelijk is. 's-Werelds grootste zwerfsteen, met een geschat gewicht van 16500 ton, is Big Rock, te vinden nabij Okotoks aan de voet van de Rocky Mountains. De grootste in Nederland gevonden zwerfsteen is anno 2009 de zwerfsteen van Rottum.

## Oorsprong en verspreiding
### Nederland en België

In Nederland worden zwerfstenen aangetroffen die door het landijs zijn achtergelaten tijdens het voorlaatste glaciaal, het Saalien. Zwerfstenen komen in Noord-Nederland, dat destijds met landijs bedekt was, veelvuldig voor. De landijsbedekking had zijn zuidelijke grens tot aan de lijn Haarlem, Utrecht, Nijmegen. Ten zuiden van deze lijn komen geen zwerfstenen in de natuur meer voor. In België worden zodoende geen zwerfstenen aangetroffen, aangezien het in de recente geologische geschiedenis niet door landijs bedekt is geweest.
Zwerfstenen in Nederland hebben hun oorsprong in Scandinavië en het Oostzeegebied. Dit is na te gaan door de petrologische kenmerken te vergelijken met die van het gesteente in die gebieden. Zo is in principe per steen te reconstrueren waar deze precies vandaan kwam. Dit wordt ook wel gidsgesteente genoemd.
Zwerfstenen vindt men veel in keileem, een zeer vaste leemachtige grondsoort die werd gevormd onder de ijskappen in Noord-Nederland. Keileem komt voor in de ondergrond van Gaasterland (Zuid Friesland), de Havelterberg, Schokland en Urk in de Noordoostpolder en op Wieringen en Texel.

## Toepassingen

Zwerfstenen zijn door de eeuwen heen gebruikt als grafmonumenten, hunebedden, megalieten, wegen en dijkbekleding. Bij oude boerderijen gebruikte men een grote zwerfsteen als fundering voor het gebint. Bij poorten en gebouwen op straathoeken werden zwerfstenen ook wel gebruikt als schampsteen om te voorkomen dat koetsen en karren tegen het bouwwerk zouden rijden. Om te verhinderen dat men gemakkelijk een grensmarkering zou kunnen verzetten, kon een zwerfsteen tevens als grenssteen dienen.

## Volksgeloof en verhalen

In volksgeloof en volksverhalen spelen zwerfkeien soms een rol. Het heet dat ze de vruchtbaarheid ten goede zouden komen en een plaats zijn waar kinderen geboren werden. Nog steeds worden markante punten en rotsen zoals zwerfkeien in het Scandinavische landschap aan trollen toegeschreven.

## Bekende Nederlandse zwerfstenen

* Amersfoortse Kei
* Gesloten Steen
* Zwerfsteen van Rottum
* Bloedsteen
* Koe en Kalf
* Kei van Lage Vuursche
* Kei van Hilversum (De Zwerver)
* Zevenmarkensteen
* Verzetsmonument Oosterduinen
* Belgenmonument (Ede)
* Dikke Kei van Valkenburg
* It Húne Skip
* Trekkerskei
* Leermster Stain
* Ode aan de Zon
* Zwerfkei Aardjesberg, Hilversum
# Kaliumoxide

Kaliumoxide is het oxide van kalium, met als brutoformule K$_2$O. De stof komt voor als een hygroscopische, kleurloze tot witte vaste stof.

## Synthese

Kaliumoxide kan bereid worden door oxidatie van kalium met zuurstofgas:
    ${\ce {4K + O2 -> 2K2O}}$
De verbinding kan ook bereid worden door reductie van kaliumperoxide of kaliumnitraat met metallisch kalium:
    ${\ce {K2O2 + 2K -> 2K2O}}$
    ${\ce {2KNO3 + 10K -> 6K2O + N2}}$

## Eigenschappen en reacties

De stof reageert hevig met water tot kaliumhydroxide:
    ${\ce {K2O + H2O -> 2KOH}}$
Daardoor is kaliumoxide niet stabiel aan de lucht en ook corrosief voor de huid en ogen.

## Toepassingen

De stof wordt wel in plaats van lood(II)oxide gebruikt als toevoeging in kristalglas.
Omdat tot in de jaren 60 van de 20e eeuw de analyse van kaliumhoudende stoffen vooral betekende dat het aanwezige kalium werd omgezet in kaliumoxide, werd het gehalte vaak direct in het percentage kaliumoxide aangegeven. Het kaliumgehalte van kunstmest gebeurt nog steeds op deze manier.
# Puss Gets the Boot

Puss Gets the Boot is een korte Technicolor tekenfilm uit 1940 onder regie van William Hanna en Joseph Barbera. Het is de eerste Tom en Jerry tekenfilm. Toch hadden ze toen de namen nog niet. Hanna en Barbera wilden Tom en Jerry eigenlijk "Jasper en Jinx" noemen, maar dit werd later veranderd.
De film werd genomineerd voor een Academy Award voor Beste Korte Animatiefilm. De film verloor echter van een andere film die werd uitgebracht door Metro-Goldwyn-Mayer; The Milky Way.

## Plot

Een muis wordt constant lastiggevallen door een grote kat. Als hij maar net aan de klauwen van de kat ontsnapt, wordt hij toch gegrepen. De kat doet dit door zijn vinger in een potje inkt te dopen en een muizenhol te tekenen op een bord. Op die manier weet de kat de muis te lokken. De muis, die in de war is, probeert het muizenhol constant binnen te rennen, totdat hij zijn hoofd zó vaak heeft gestoten, dat hij bewusteloos raakt en sterretjes ziet.
Als de kat hem grijpt, prikt de muis de kat in zijn oog en rent weg. Hier ontstaat een achtervolging. Tijdens de achtervolging rent de kat, die Jasper genoemd wordt, tegen een kamerplant, waardoor deze breekt. Zijn bazin, Mammy Two Shoes, een donkere dienstmeid, kastijdt hem. Ze dreigt hem er uit te gooien als hij ook nog maar één voorwerp breekt.
De muis heeft nu de macht in handen en maakt hier misbruik van, door dure borden, vazen en andere breekbare voorwerpen kapot te maken. Jasper legt kussens op de grond neer om zo te voorkomen dat er iets breekt, maar de muis is hem al gauw te snel af, waardoor een duur voorwerp breekt tegen de muur. Vervolgens breekt er een bord.
Wachtend op de komst van de dienstmeid, probeert de muis Jasper af te leiden, door de dure voorwerpen die hij in zijn handen heeft, te laten vallen. Uiteindelijk schopt hij hem tegen zijn achterwerk, waardoor Jasper een voorwerp kapot laat vallen.
Jasper wordt uiteindelijk uit huis gegooid en de muis decoreert op gelukkige wijze zijn plaats in het muizenhol.

## Stemmencast

| Acteur | Personage | Nota |
| William Hanna | Jinx (Jerry) | onvermeld |
| Jack Sabel | sprekende Jinx (Jerry) | onvermeld |
| Lasper Knydi | sprekende Jinx (Jerry) | onvermeld |
| Harry Lang | Jasper (Tom) | onvermeld |
| Bob Laztny | sprekende Jasper (Tom) | onvermeld |
| Lillian Randolph | Mammy Two Shoes | onvermeld |

## Uitbrengst en ontvangst

Puss Gets the Boot werd een groot succes, maar er stonden eigenlijk geen vervolgfilms gepland. Hanna en Barbera gingen verder met andere projecten. Toen deze niet net zo'n groot succes bleken te zijn, besloten ze nog een Tom en Jerry film te maken.
In de studio werd er gevraagd naar ideeën voor namen en animator John Carr kwam op met Tom en Jerry. Toen de namen uiteindelijk gekozen werden, besloot Fred Quimby, het hoofd van de animatie-afdeling, dat er niet meer Tom en Jerry films gemaakt mochten worden, omdat er al te veel films met een kat en een muis zouden bestaan en Tom en Jerry dus niets nieuws te bieden zou hebben.
Echter, na veel aanvragen om vervolgfilms van anderen buiten de studio, kregen Hanna en Barbera uiteindelijk toestemming om verder te gaan met Tom en Jerry.
# It's My Life (Talk Talk)

It's My Life is een nummer van de Britse band Talk Talk. Het is de eerste single van hun tweede studioalbum uit 1984 met dezelfde naam. Op 13 januari van dat jaar werd het nummer op single uitgebracht.

## Achtergrond

Toen de plaat in januari 1984 werd uitgebracht, werd in thuisland het Verenigd Koninkrijk de 13e positie in de UK Singles Chart bereikt. In Ierland werd de 23e positie bereikt, in Italië de 7e, in Canada de 30e, in Australië de 73e en in Nieuw-Zeeland de 32e positie.
In Nederland was de plaat op maandag 5 maart 1984 de 210e AVRO's Radio en TV-Tip op Hilversum 3 en werd een radiohit in de destijds drie hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 31e positie in de Nederlandse Top 40, de 30e positie in de Nationale Hitparade en de 34e positie in de TROS Top 50. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd géén notering behaald.
In België werden destijds zowel de Vlaamse Radio 2 Top 30 als de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 en de Waalse hitlijst niet bereikt.
In mei 1990 werd de plaat opnieuw uitgebracht wegens het uitbrengen van het album Natural History; The Very Best Of, toen bereikte de plaat in thuisland het Verenigd Koninkrijk de 13e positie in de UK Singles Chart, de 29e in de Vlaamse Radio 2 Top 30 en de 44e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50.
In Nederland werd de plaat ook toen regelmatig gedraaid op Radio 3. Desondanks werden de destijds twee hitlijsten op de nationale publieke popzender, zowel de Nederlandse Top 40 als de Nationale Top 100, niet bereikt.
Sinds de allereerste editie in december 1999 staat het origineel van Talk Talk onafgebroken genoteerd in de jaarlijkse NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, met als hoogste notering een 534e positie in 2001.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| It's My Life | 549 | 590 | 534 | 697 | 680 | 556 | 895 | 907 | 1277 | 816 | 892 | 1115 | 1004 | 1057 | 959 | 936 | 1030 | 1122 | 975 | 1147 | 825 | 862 | 991 | 1078 | 1022 | 978 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.

## No Doubt versie

In 2003 maakte de Amerikaanse band No Doubt een cover van het nummer, die stond op het verzamelalbum The Singles 1992-2003. Omdat de band op dat moment op hiaat was (zangeres Gwen Stefani was namelijk bezig met de opnames voor haar eerste soloalbum) besloot de band een cover op te nemen, zodat ze geen nieuw nummer hoefden te schrijven. Ze twijfelden tussen Don't Change van INXS en "It's My Life" van Talk Talk, en ze besloten om van het laatstgenoemde een eigen versie op te nemen.
De versie van No Doubt deed het in veel landen beter in de hitlijsten dan het origineel van Talk Talk. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 haalde het de 10e positie, in de Nederlandse Top 40 de 4e, in de Mega Top 50 de 6e en in de Vlaamse Ultratop 50 de 11e.
# Stylaster alaskanus

Stylaster alaskanus is een hydroïdpoliep uit de familie Stylasteridae. De poliep komt uit het geslacht Stylaster. Stylaster alaskanus werd in 1938 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Fisher.
# Indonesische coelacant

De Indonesische coelacant (Latimeria menadoensisis) is een vis. Geslachten uit de familie Latimeriidae en de klasse Sarcopterygii (kwastvinnigen) waren tot in de twintigste eeuw alleen als fossiel bekend.

## Kenmerken

Deze soort heeft een lichaamslengte van 160 cm en een gewicht van 65 tot 98 kg.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de westelijke Grote Oceaan in de Celebeszee.

## Ontdekking

Deze vis werd bijna zestig jaar na de ontdekking van de gewone coelacant in 1997 gefotografeerd op een vismarkt in Manado (Sulawesi, Indonesië). De foto werd via internet opgemerkt door een deskundige. Inmiddels was de vis al geconsumeerd. Daarna werd alles in het werk gesteld om meer exemplaren voor onderzoek zeker te stellen.

## Vervolgonderzoek

In 2011 waren er vijf vissen onderzocht
* De eerste gefotografeerde vis op 18 september 1997 van circa 130 cm
* Een vrouwtje van 124 cm dat op 30 juli 1998 werd gevangen en onderzocht
* Een vrouwtje met kuit van 131 cm gevangen op 19 mei 2007 in het maritieme Nationaal Park Bunaken
* Een exemplaar van 110 cm op 25 november 2008 bij Noord-Minahasa
* Een exemplaar van 114 cm lengte op 16 september 2009 in Noord-Sulawesi
Verder waren er waarnemingen in 1999 met de bemande onderzoekduikboot Jago onder leiding van Hans Fricke op 155 m diepte en in 2006 en 2007 waarnemingen via een op afstand bestuurde duikboot van de Fukushima, Marine Science Museum Foundation.
In november 2010 ontdekten wetenschappers van het Fukushima Aquarium in Japan (in samenwerking met Indonesische onderzoekers uit Menado) vijf coelacanten in de buurt van het eiland Biak (West-Papoea). Dit is ongeveer 1800 km ten oosten van de oorspronkelijke vindplaatsen van de Indonesische coelacant.
Deze vissoort staat als "kwetsbaar" op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Indonesische coelacant op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Study on the Indonesian Coelacanth in Indonesian waters (poster)
* ↑ (en) Website dinofish
* (en) Samenvatting op Fishbase.org
# Wat een planeet

Wat een planeet is een musical uit 1973 geproduceerd door John de Crane en Gislebert Thierens, met tekst van Annie M.G. Schmidt en muziek van Harry Bannink in regie van Paddy Stone. De hoofdrollen werden gespeeld door onder anderen Conny Stuart en Willem Nijholt.

## Inleiding

Het was na Heerlijk duurt het langst en En nu naar bed de derde musical van Schmidt. De ontwikkelingen leidend tot de musical werden in de Nederlandse pers sinds november 1972 gevolgd. Ze gaf bij de repetities in Theater Carré toe dat de musical geschreven is vanuit een pessimistisch standpunt. Ze zag steeds meer groen verdwenen ten faveure van bouw met name in de Randstad. Ook gruwde ze van zogenaamde cultuurpaleizen waar een samenbundeling plaatsvond tussen allerlei activiteiten (cultuur, vergaderingen etc.). De uiteindelijk derde versie van de musical ging op 9 november 1973 in première. Toch begon het al bij die repetities te schuren. Schmidt en Bannink geneerden zich af en toe voor de liedjes. De pers bleef onverminderd positief. Na de première was de Nederlandse pers kritisch, De Waarheid vatte het samen als "Mager verhaal, professioneel gebracht" Volgens berichten in de Volkskrant van februari 1984 zouden er ondanks de kritiekpunten 296 voorstellingen gegeven zijn.
Annie M.G. Schmidt was uiteindelijk ook niet tevreden met het resultaat: "Een gemeenschapsgebouw, een soort cultureel centrum, waarin zich allerlei activiteiten afspelen, van modeshow en tapdance tot commissievergadering. Meer een reeks taferelen dan een aaneensluitend verhaal. Wat een planeet had te veel te zeggen, zodat het een Babylonische spraakverwarring werd." Ook Harry Bannink was teleurgesteld: "Het kwam moeilijk van de grond. Het was een van de meest problematische musicals."

## Verhaal

In een cultureel centrum maken wethouder De Haan (Joan Remmelts) en pannenmerkeigenaar De Vink (John Koch) plannen voor de aanleg van nieuwe gebouwen en wegen ten koste van lokale volkstuintjes. Hier komt verzet tegen door Julie (Jennifer Willems) en haar actiegroep. Koffiejuffrouw De Wit (dubbelrol van Conny Stuart), conciërge Daan en coördinator De Vries (dubbelrol van Willem Nijholt) zijn hier getuige van. De demonstranten verliezen de strijd, waarna de volkstuintjes tegen de vlakte gaan en er slechts beton over blijft.

## Langspeelplaat

Op 17 december 1973 werd de langspeelplaat van de musical gepresenteerd met de volgende liedjes.
* Kom dichtbij
* Kwik in de vis
* De dupe
* Ze weten niet wat leven is
* Daar staat 'n emmer
* Wees een beetje aardig
* Schaarste
* Ik zoek m'n identiteit
* De ceremoniemeester
* Radijs
* Wat een planeet
* En toen
* ↑ Redactie, Annie Schmidt schreef pessimistische musical. de Volkskrant (21 augustus 1973). Geraadpleegd op 21 mei 2024 – via delpher.nl.
* ↑ C.B., Wat een planeet. De Waarheid (12 november 1973). Geraadpleegd op 21 mei 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Ruus Gortzak, O ja. de Volkskrant (21 februari 1984). Geraadpleegd op 21 mei 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Cd-boekje Het mooiste & het beste van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink, 1998, p. 5, PolyGram 536 746-2 (3 cd's)
* ↑ Vermelding Wat een planeet in Theaterencyclopedie Geraadpleegd 19 mei 2024
# Nationaal park Zombitse Vohibasia

Het Nationaal park Zombitse Vohibasia is een beschermd natuurgebied van 363 km² in het zuidwesten van Madagaskar in de regio Atsimo-Andrefana, circa 90 kilometer ten westen van het Nationaal park Isalo en 20 kilometer ten noordoosten van Sakaraha.
Het nationaal park werd in 1997 opgericht en wordt sinds 28 september 2002 beheerd door Madagascar National Parks. Het redelijk vlakke terrein heeft een oppervlakte van 36.308 hectare en bestaat uit drie verschillende gebieden: het Zombitsewoud (16.845 hectare), Isoky Vohimena (3.293 hectare) en Vohibasia (16.170 hectare). Het park bestaat uit droog loofbos, moerassen en savanne. De Bara, een volk van veehoeders, leven in Zombitse Vohibasia. De rivieren die door het park Zombitse Vohibasia stromen, vormen een reservoir voor de omliggende rijstvelden mede dankzij de zijrivieren Taheza en Fiherenana. Het is over het algemeen warm en droog in de regio, met een gemiddelde temperatuur van 23 à 24 °C en een regenval van 721 tot 833 millimeter.

## Fauna

In Zombitse Vohibasia bevinden zich 47% van de endemische vogels van Madagaskar (85 soorten), zoals de zeldzame lokale endemische soort Apperts tetraka, die enkel in het bos leeft. Verder zijn er 33 reptielen en acht amfibieën gemeld, zoals de gekko Phelsuma standingi, die ook lokaal endemisch is in het park. Er zijn 15 soorten kleine zoogdieren, twee soorten roofdieren en acht soorten lemuren opgetekend. De verreauxsifaka's en ringstaartmaki's zijn vaak langs de toegangsweg van het park al te zien.

### Dagactieve lemuren

* Ringstaartmaki (Lemur catta)
* Verreauxsifaka (Propithecus verreauxi)
* Eulemur rufifrons

### Nachtactieve lemuren

* Dwergmuismaki (Microcebus murinus)
* Vetstaartkatmaki (Cheirogaleus medius)
* Coquereldwergmaki (Mirza coquereli)
* Lepilemur hubbardi
* Phaner pallescens

### Roofdieren

* Fretkat of fossa (Cryptoprocta ferox)
* Rassé (Viverricula indica, geïntroduceerd)

### Tenreks

* Gewone tenrek (Tenrec ecaudatus)
* Grote egeltenrek (Setifer setosus)
* Kleine egeltenrek (Echinops telfairi)
* Aardtenrek (Geogale aurita)

### Knaagdieren

* Eliurus myoxinus
* Macrotarsomys bastardi

### Vleermuizen

* Mauritiusgrafvleermuis (Taphozous mauritianus)
* Scotophilus robustus
* Mormopterus jugularis
* Tadarida midas
* Phelsuma standingi
* Vetstaartkatmaki
* Eulemur rufifrons
* Kleine egeltenrek

## Flora

Zombitse-Vohibasia fungeert als een overgangszone tussen de droge en de vochtige bossen van Madagaskar. Daarom is de flora binnen het beschermde gebied bijzonder rijk. Baobabs en diverse orchideeën komen er veelvuldig voor.

## Parkbezoek

Het park is te bereiken via de Route nationale 7 en is het hele jaar door open. Overnachten in het kamp is mogelijk, maar de faciliteiten zijn minimaal. Vanuit het parkkantoor zijn wandelroutes uitgezet en men kan hier tevens een gids huren.
# Ilf en Petrov

Ilja Arnoldovitsj Fajnzilberg (Russisch: Илья Арнольдович Файнзильберг) (Odessa, 15 oktober 1897 – 13 april 1937) en Jevgeni Petrov, voluit Jevgeni Petrovitsj Katajev (Russisch: Евгений Петрович Катаев) (Odessa, 13 december 1903 – 2 juli 1942) waren twee Oekraïense schrijvers, die voornamelijk als schrijversduo opereerden.
Ilja Ilf en Jevgeni Petrov werden in Rusland immens populair na de publicatie van twee satirische novellen, De Twaalf Stoelen, en het vervolg Het Gouden Kalf. Na dit succes wordt altijd aan hen gerefereerd met Ilf en Petrov.
Ilja Ilf begon zijn schrijverscarrière als journalist. Ook Jevgeni Petrov begon als verslaggever en werkte ook nog korte tijd als detective.
Allebei trokken zij, onafhankelijk van elkaar, in 1923 naar Moskou. Ilf begon met schrijven voor verschillende kranten en tijdschriften. In 1925 begon hij met het maken van satirische stukken voor het blad Goedok, waar hij Petrov ontmoette. Petrov werd journalist voor de krant Krasny Perets en werkte vanaf 1923 bij Goedok. De twee schrijvers begonnen samen te werken en dat resulteerde in 1928 in De Twaalf Stoelen,
In 1928 werd De Twaalf Stoelen uitgegeven en het werd in geen tijd immens populair en bereikte zelfs een cultstatus. Het boek behoort tot de meest gelezen en geciteerde boeken uit de Russische literatuur. Sommige zinnen uit de boeken van Ilf en Petrov maken tot op de dag van vandaag deel uit van het Russische taalgebruik.
De hoofdpersoon in De Twaalf Stoelen en Het Gouden Kalf is de oplichter Ostap Bender. In De Twaalf Stoelen gaat Ostap op zoek naar een schat die vóór de Russische Revolutie in een stoel is verstopt. Hij weet handig gebruik te maken van de zwakke punten van de Russische bureaucratie en van de vele naïeve ambtenaren die hij op zijn weg tegenkomt. Het boek was een verhulde maar niet te miskennen kritiek op het Sovjetsysteem. Ondanks de overheidscensuur mocht het toch gepubliceerd worden. De Twaalf Stoelen werd geschreven tijdens de Nieuwe Economische Politiek.
Daarna publiceerden ze een verzameling satirische verhalen onder de titel 1001 nacht, oftewel de nieuwe Sjeherazade onder het pseudoniem F. Tolstojevski.
In 1931 volgde Het Gouden Kalf, en in 1933 en 1934 toerden de schrijvers samen door Europa. In 1935 en 1936 volgde een reis naar de Verenigde Staten. Hun verhalen verschenen in de vorm van een foto-essay in het tijdschrift Ogonjok, en niet lang daarna publiceerden zij hun boek Одноэтажная Америка, in het Nederlands vertaald als Amerika Eenhoog.
Ilya Ilf overleed in 1937 aan tuberculose. Daarna schreef Petrov nog voor de Literatoernaja Gazeta en het tijdschrift Ogonjok en produceerde daarnaast ook filmscenario’s.
Petrov kwam om het leven bij een vliegtuigongeluk op de Krim, waar hij oorlogsverslaggever was.

## Trivia

Een kleine planeet die in 1986 werd ontdekt door de Russische astronome Ljoedmila Karatsjkina in 1982, de 3668 Ilfpetrov, is naar hen vernoemd.
# Stylochaeta fusiformis

Stylochaeta fusiformis is een buikharige uit de familie Dasydytidae. Het dier komt uit het geslacht Stylochaeta. Stylochaeta fusiformis werd in 1890 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Spencer.