OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fool to Cry

Fool to Cry is een nummer van de Britse band The Rolling Stones. Het nummer verscheen op hun album Black and Blue uit 1976. Op 26 april van dat jaar werd het nummer uitgebracht als de eerste single van het album. Het nummer is een ballad.

## Achtergronden

Fool to Cry is, net zoals de meeste andere nummers van The Rolling Stones, geschreven en geproduceerd door Mick Jagger en Keith Richards.
Fool to Cry en de rest van het album werden gebruikt als auditie voor een aantal gitaristen, nadat Mick Taylor kort voor de opnames de band had verlaten. Zo speelde sessiemuzikant Wayne Perkins gitaar op het nummer. Jagger speelt zelf de elektrische piano, terwijl Nicky Hopkins de gewone piano en de synthesizer bespeelt.
Fool to Cry werd de meest succesvolle single van Black and Blue. Het bereikte de zesde plaats in het Verenigd Koninkrijk en de tiende plaats in de Verenigde Staten. In Nederland behaalde het respectievelijk de achtste en tiende plaats in de Top 40 en de Nationale Hitparade, terwijl in Vlaanderen de zestiende plaats in de Ultratop 50 de hoogste notering was. Het is het enige nummer van het album dat regelmatig op compilatiealbums verschijnt; zo stond het in 2002 op Forty Licks en in 2012 op GRRR!.
De band maakte een videoclip ter promotie van de single Fool to Cry, waarin zij het nummer live ten gehore brengen. In de clip is in plaats van Perkins de uiteindelijk gekozen gitarist Ron Wood te zien.

## Covers

Een cover van het nummer door Tegan and Sara is te horen op de officiële soundtrack van de televisieserie Girls. Ook werd het in 2008 gecoverd door Taylor Dayne voor haar album Satisfied.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 08-05-1976 t/m 12-06-1976 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie | 27 | 10 | 8 | 10 | 28 | 36 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 08-05-1976 t/m 29-05-1976 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie | 17 | 11 | 10 | 25 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Fool to Cry | 506 | 723 | 574 | 548 | 613 | 611 | 694 | 715 | 1062 | 716 | 847 | 871 | 874 | 676 | 794 | 854 | 1019 | 925 | 946 | 1074 | 971 | 960 | 1056 | 1166 | 1211 | 1171 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Fool to Cry op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vrhova Gorica

Vrhova Gorica is een plaats in de gemeente Bosiljevo in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 14 inwoners (2001).
# Spirou Charleroi in het seizoen 2024/25

Het seizoen 2024/2025 was het 36e jaar in het bestaan van basketbalclub Spirou Charleroi.

## Verloop

Van een seizoen eerder bleven enkele Belgen en de Fransman Craig Adzeh over. Nieuwe spelers werden: Xander Vermeulen, Gustav Knudsen, Jordan Mintsjev, Maxime ­Bilolo, Xander Pintelon, Willem Brandwijk, Cobe Williams en Sander Hollanders.
De enige Amerikaan van de ploeg Cobe Williams verliet midden december 2024 de ploeg om persoonlijke redenen. Begin januari 2025 tekende de Amerikaan Chris Lykes bij Charleroi.

## Ploeg

* ↑ Chris Lykes signs with Charleroi. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 2 februari 2025.
Antwerp Giants · Brussels Basketball · Den Helder Suns · Donar · Feyenoord · Heroes Den Bosch · Kangoeroes Basket Mechelen · Kortrijk Spurs · Landstede Hammers · Leuven Bears · Limburg United · LWD Basket · Okapi Aalst · Oostende · PrismaWorx BAL · Spirou Charleroi · QSTA United · Union Mons-Hainaut · ZZ Leiden
# Edmond Rostand

Edmond Eugène Alexis Rostand (Marseille, 1 april 1868 – Parijs, 2 december 1918) was een Frans schrijver, vooral bekend als auteur van het toneelstuk Cyrano de Bergerac. In zijn werk zette Rostand zich af tegen het naturalisme en symbolisme in het toenmalige toneel. Na toneelstukken Les Romanesques (met een fantastische inspiratie) en La Samaritaine (met religieuze inspiratie) volgden zijn grootste successen Cyrano de Bergerac en L'Aiglon. Dit laatste stuk over de hertog van Reichstadt schreef hij voor Sarah Bernhardt. Zijn werk Chantecler, waar zijn woordspelingen hun hoogtepunt bereiken, werd slecht onthaald bij het publiek. Zijn gezondheid ging achteruit en hij stierf in 1918 aan de Spaanse griep.
In 1901 werd Rostand verkozen tot lid van de Académie française alhoewel hij pas in 1903 zijn acceptatierede hield.

## Privé-leven

Rostand was gehuwd met Rosemonde Gérard, van wie hij later scheidde. Een van zijn kinderen, Jean Rostand, werd een bekend bioloog. Op doktersadvies verbleef Rostand in de winter van 1900 met zijn gezin in het Frans-Baskische kuuroord Cambo-les-Bains. Hij besloot hier een huis te bouwen, de Villa Arnaga. Hier ontving hij zijn gasten, zoals Sarah Bernhardt, Anna de Noailles of Coquelin Aîné. De villa is nu een museum.
# Linda Lavin

Linda Lavin (Portland (Maine), 15 oktober 1937 – Los Angeles, 29 december 2024) was een Amerikaanse zangeres en actrice.
Ze won in zowel 1979 als 1980 een Golden Globe voor haar rol als Alice Hyatt in de sitcom Alice. Hiervoor werd ze in 1979 ook genomineerd voor een Primetime Emmy Award. Lavin speelde in meer dan 200 afleveringen van de serie.
In 1966 werd ze ontdekt bij de musical It's a Bird...It's a Plane...It's Superman. Vele musicals later speelde ze mee in The Diary of Anne Frank in 1997. Ook was ze in 1979 te gast in The Muppet Show en speelde ze mee in onder meer de films The Muppets Take Manhattan, I Want to Go Home en The Back-up Plan.
Lavin is drie keer getrouwd. Het eerste huwelijk (met Ron Leibman) strandde in 1980. Daarna trouwde ze nog met Kip Niven (scheiding in 1992) en tot haar dood was ze gehuwd met acteur en muzikant Steve Bakunas. Ze woonde in Wilmington, maar verhuisde in 2012 naar New York.
Lavin overleed op 29 december 2024 op 87-jarige leeftijd aan longkanker.
* ↑ (en) Linda Lavin Dies: ‘Alice’ Star & Tony-Winning Broadway Actor Was 87. Deadline (30 december 2024).
* ↑ (en) Linda Lavin, Busy Broadway Actress and Star of TV’s ‘Alice,’ Dies at 87. The Hollywood Reporter (30 december 2024).
* Bibsys: 1492758309984
* Biblioteca Nacional de España: XX1594296
* Bibliothèque nationale de France: cb140337240 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1020504293
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1476 9425
* Library of Congress Control Number: n85168552
* MusicBrainz: ae8f0297-de69-4a34-810b-099932f41d70
* Nationale bibliotheek van Australië: 35864723
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007427483805171
* SNAC: w63854rx
* Système universitaire de documentation: 073355569
* Virtual International Authority File: 87321606
* WorldCat (via VIAF): 87321606
# Pyrausta determinata

Pyrausta determinata is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Herbula determinata door Francis Walker in een publicatie uit 1870.
De soort komt voor in Soedan.
# Vrienden van de Olifant

Vrienden van de Olifant is een non-profitorganisatie die zich inzet voor de bescherming van Aziatische en de Afrikaanse olifanten, en in het bijzonder voor de hulp aan weesolifantjes. De organisatie is op 29 juni 1995 opgericht door Rob Faber, een datum die overeenkomt met de verjaardag van Prins Bernhard. Hiermee wilden de oprichters hem eren voor wat hij heeft gedaan voor de bescherming van olifanten. De organisatie staat sinds 2008 in het ANBI-register, en het secretariaat is gevestigd in Hoofddorp.

## Activiteiten

De belangrijkste activiteiten zijn het steunen van het olifantjesweeshuis Elephant Transit Home op Sri Lanka, het olifantjesziekenhuis ETH Medical Centre, de weesolifantjes bij GRI in Zambia en de weesolifantjes van de SWT in Kenia. Vrienden van de Olifant heeft een peetouderprogramma waarmee mensen voor een maandelijks bedrag een weesolifant kunnen sponsoren. Dit geld gaat naar de verzorging van de olifant, in ruil daarvoor krijgen de donateurs foto's toegestuurd en updates over hoe het met hun olifant gaat.
Met het rehabiliteren van olifanten werkt de stichting met een "hands-off" beleid, waarbij de verzorgers een aanschouwende rol aannemen maar weinig fysiek contact hebben met de weesolifanten. De olifanten leven in een natuurgebied waar ze onderling sociaal contact hebben en ook contact kunnen maken met oudere, in het wild levende olifanten. Het uiteindelijke doel van deze opvoeding is dat de olifanten in het wild kunnen worden vrijgelaten en in een bestaande kudde integreren. Het Elephant Transit Home heeft tussen 2003 en 2010 al 65 olifanten kunnen vrijlaten.
Voor peetouders van olifanten van het Elephant Transit Home op Sri Lanka is er een samenwerkingsprogramma met een diervriendelijke reisorganisatie, waardoor peetouders hun weesolifant ook in persoon op kunnen zoeken.
Naast het welzijn van olifanten in het buitenland is Vrienden van de Olifant ook betrokken met het welzijn van olifanten in Nederlandse dierentuinen.
# Kasteel Solhof

Kasteel Solhof is een kasteel in de Antwerpse plaats Aartselaar, gelegen aan de Baron van Ertbornstraat 118-122.

## Gebouw en park

Het betreft een omgracht hoofdgebouw op rechthoekige plattegrond en gedekt door een schilddak. Links daarvan is een L-vormige conciërgewoning met stallingen. Rechts van het hoofdgebouw is een koetshuis.
Het kasteel wordt omgeven door een muur die twee ronde hoektorens heeft welke van omstreeks 1550 stammen.
Het omringende park is aangelegd in de Engelse landschapsstijl en omvat meerdere monumentale bomen. Het bomenbestand bestaat voor een groot deel uit: gewone en rode beuk en tamme kastanje. De dikste bomen zijn enkele rode beuken met stamomtrekken boven de 5 m (2021). Dendrologisch bijzondere bomen zijn een varenbeuk (Fagus sylvatica Aspleniifolia), een kroesbeuk (Fagus sylvatica Cristata) en een zwarte tupeloboom (Thuja plicata). Volgens de inventaris van BELTREES is de varenbeuk met zijn 449 cm (2021) hier de dikste boom van zijn soort. Het rechthoekige park is omringd door beukendreven die als geheel beschermd zijn als stads- of dorpsgezicht.

## Geschiedenis

In 1414 werd het Solhof vermeld als de zetel van de heerlijkheid Heysselaer of Yckele. Omstreeks 1550 was het in bezit van Josse Van de Wouwere en deze liet een huis van plaisantie oprichten, dat bekend stond als 't hoff van Ysselaer. Het goed kreeg vele achtereenvolgende eigenaars. In 1614 trad de familie Campomenoso aan die in 1748 een nieuw kasteel liet bouwen. Familie De Borrekens, die aantrad in 1896, liet eind 19e eeuw het huidige kasteel bouwen in neoclassicistische stijl. Dit kasteel werd in 1992 afgebroken, herbouwd en ingericht als hotel. Het bijbehorend domein werd openbaar park.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ Beltrees Belgium. www.arboretumwespelaar.be. Geraadpleegd op 26 september 2024.
* ↑ Kasteel Solhof: neorenaissance bijgebouwen, omgevende gronden en dreven. inventaris.onroerenderfgoed.be (11 april 1984). Geraadpleegd op 26 september 2024.
# Station Międzyrzec Podlaski

Station Międzyrzec Podlaski is een spoorwegstation in de Poolse plaats Międzyrzec Podlaski.
# Gouvernement Mazovië

Het gouvernement Mazovië (Russisch: Мазовская Губерния, Mazovskaja goebernija, Pools: Gubernia mazowiecka) was een gouvernement (goebernija) van Congres-Polen. De hoofdstad was Warschau.
Het gouvernement Mazovië ontstond in 1837 uit het woiwodschap Mazovië. In 1844 werd het gouvernement Mazovië onderdeel van het gouvernement Warschau.
# Gustave Saintenoy

Gustave Jean-Jacques Saintenoy (Brussel, 6 februari 1832 — Schaarbeek, 17 januari 1892) was een Belgische architect, die voornamelijk gebouwen ontwierp in de Second Empirestijl. Hij had een voorliefde voor overvloedige versiering van de door hem ontworpen gebouwen.

## Leven

Gustave Saintenoy studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Brussel. Als jongeling, in 1852, behaalde hij reeds een prijs voor zijn architecturale composities. In die periode leverde hij prestaties in de werkplaats van architect Felix Janlet, alwaar hij kennis maakte met Janlet's collega Hendrik Beyaert. Drie jaar nadien ontwierp hij het station Brussel-Luxemburg, op het Luxemburgplein in de Leopoldswijk. Dit gebeurde in opdracht van de Luxemburgse Spoorwegmaatschappij Compagnie Grande Luxembourg (GL). Van dit gebouw, uit 1855, is alleen de voorgevel in zijn oorspronkelijke staat bewaard gebleven. De overige delen werden verbouwd bij de constructie van een nieuw ondergronds station aan het einde van de 20-ste eeuw.
Saintenoy huwde in 1861 Adèle Cluysenaar (31 augustus 1834 — 15 augustus 1901), die een dochter was van de bekende architect Jean-Pierre Cluysenaar. In 1862 ontsproot uit dit huwelijk een zoon, Paul Saintenoy, die voor hetzelfde beroep als zijn vader koos en eveneens een befaamde bouwmeester werd.
Gustave overleed tamelijk jong, op 60-jarige leeftijd en werd ter aarde besteld op de begraafplaats van Schaarbeek.

## Belangrijkste werken

* 1855: Station Brussel-Luxemburg, Luxemburgplein, Brussel (ten dele bewaard);
* 1861: Hotel Antoon Dansaert, Wetstraat, Brussel (thans gesloopt);
* 1861–1864: IJzeren kerk of Église Notre-Dame d'Argenteuil (Ohain, Waals-Brabant) (in samenwerking met architect J.P. Cluysenaar) (thans gesloopt);
* 1866–1868: uitbreiding van het Paleis van de Graaf van Vlaanderen, Brussel (in samenwerking met architect Clément Parent);
* 1867–1869: Stadsschouwburg, Brugge;
* 1868–1870: Cassel-bank, Broekstraat, Brussel (thans gesloopt);
* 1870: Cité du Travail, Onze-Lieve-Vrouw van Vaakstraat, Brussel;
* 1872: Magasin du Dôme des Halles, Brussel (thans gesloopt);
* 1873: Herenhuis met kariatiden, Regentschapstraat, Brussel;
* 1873–1874: School voor onderwijzeressen, Strostraat, Brussel;
* 1874–1877: Kasteel Les Amerois, Bouillon;
* 1891: Provincieraadsgebouw, Hasselt (Ontwerp van Gustave Saintenoy, praktische uitvoering door zijn zoon: Paul).
* Provinciaal raadsgebouw te Hasselt.
* Paleis van de Graaf van Vlaanderen te Brussel, thans Rekenhof.
* Stadsschouwburg te Brugge.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gustave Saintenoy op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* "Albert & Elisabeth" Esmeralda van België, Christophe Vachaudez, Uitgeverij Lannoo.
* "Grafzerkje - Nieuwsbrief Nr 85 - januari 2015". Een Europese architecten- en kunstenaarsfamilie.
# Middelste teunisbloem

De middelste teunisbloem of gewone teunisbloem (Oenothera biennis, synoniem: Oenothera perangusta) is een tweejarige, tot 1,5 (meestal tot 1,2) m hoge plant uit de teunisbloemfamilie (Onagraceae).
Volksnamen zijn onder andere nachtkeers, nachtpitjes, nachtkaars, leliën-van-een-nacht en vierentwintiguursbloem.

## Kenmerken

De gele bloemen hebben vier kroonbladen. Ze hebben zowel stamper als meeldraden. De bloeiperiode loopt van juni tot september. De groene kelkbladen zijn na de opening van de bloem teruggeslagen. De stijl is tot 1,5 cm lang.
De stengel- en schutbladen zijn drie- tot viermaal zo lang als breed. De bloemen gaan 's avonds vanaf zes à zeven uur open. De bloemen zijn iets kleiner dan die van de grote teunisbloem (Oenothera erythrosepala). De top van de bloeiwijze staat ook in het begin rechtop.

## Voorkomen

De soort is afkomstig uit Noord-Amerika
De plant heeft een voorkeur voor lichte zandgrond en middelzware grond als leem die licht zuur, neutraal of licht basisch is. De plant geniet graag van de volle zon en kan enige droogte en een voedingsarme grond verdragen.

## Ecologische aspecten

Bestuiving vindt plaats door Lepidoptera-soorten en bijen. Deze laatste trekt de plant in ruime mate aan. De middelste teunisbloem is de waardplant voor de teunisbloempijlstaart (Proserpinus proserpina).

## Toepassingen

Jonge wortels kunnen als groente gegeten worden. Ze hebben een peperachtige smaak. Jonge stengels kunnen ook als salade gegeten worden.
De rijpe zaden bevatten 7-10% gamma-linoleenzuur, een zeldzaam essentieel verzadigd vetzuur. De olie uit de zaden wordt gebruikt bij menstruatiepijn.
* plant form Prague botanic garden
* Bloemknoppen
* Teunisbloem met insect
* Zaden
# Man of the World (nummer)

"Man of the World" is een nummer van de Britse band Fleetwood Mac. Het nummer verscheen niet op een officieel studioalbum, maar op 3 april 1969 werd het uitgebracht als losstaande single.

## Achtergrond

"Man of the World" is geschreven door zanger en gitarist Peter Green en geproduceerd door Mike Vernon. De groep had eerder in 1969 een contract getekend bij Immediate Records, maar dit platenlabel hield kort na de uitgave van de single op te bestaan. Hierdoor is het ook de enige single van de groep die onder dit label is verschenen. Volgens drummer Mick Fleetwood gaat het nummer over de mentale gezondheid van Green: "Het is een erg profetisch nummer. Toen hij dat soort nummers maakte, hadden wij geen idee dat hij aan de binnenkant zoveel leed kende. Maar als je naar de tekst luistert, is het overduidelijk wat er aan de hand was. Maar het is een mooi nummer. Een aangrijpend nummer."
"Man of the World" werd een hit in een aantal landen. In het Verenigd Koninkrijk kwam het tot de tweede plaats, achter "Get Back" van The Beatles, en in Ierland en Noorwegen werd de top 5 gehaald. In Nederland piekte de single op de twaalfde plaats in de Top 40 en de dertiende plaats in de Hilversum 3 Top 30. In 1976 werd de single pas in de Verenigde Staten uitgebracht en kwam het niet in de hitlijsten terecht. Op de B-kant van de single stond "Somebody's Gonna Get Their Head Kicked In Tonite"; dit nummer werd toegeschreven aan Earl Vince and the Valiants, maar was in werkelijkheid gewoon Fleetwood Mac die onder een andere naam speelde. Dit nummer werd geschreven door gitarist Jeremy Spencer, het enige groepslid dat niet meewerkte aan de A-kant.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 26-04-1969 t/m 31-05-1969 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie | 35 | 16 | 13 | 12 | 19 | 33 | uit |

### Hilversum 3 Top 30

Hitnotering: 03-05-1969 t/m 24-05-1969 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie | 13 | 13 | 13 | 24 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 |
| Man of the World | 1441 | 963 | 778 | 1193 | 1244 | 1127 | 1305 | 1604 | 1848 | 1427 | 1668 | 1745 | 1975 | 1878 | 1755 | 1946 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Man of the World (song) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Stuck on You (Lionel Richie)

Stuck on You is een nummer van de Amerikaanse zanger Lionel Richie. Het nummer is afkomstig van Richie's tweede studioalbum Can't Slow Down uit oktober 1983. Het nummer werd in juni 1984 wereldwijd op single uitgebracht.

## Achtergrond

De plaat werd in veel landen een hit. In thuisland de Verenigde Staten bereikte de plaat de 3e positie in de Billboard Hot 100, evenals in buurland Canada. In Nieuw-Zeeland werd de 12e positie bereikt, in Australië de 24e en in het Verenigd Koninkrijk werd de 12e positie bereikt in de UK Singles Chart.
In Nederland werd plaat veel gedraaid op Hilversum 3 en werd een radiohit in de destijds drie hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 18e positie in zowel de Nationale Hitparade als de TROS Top 50 en de 21e positie in de Nederlandse Top 40. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd de 32e positie bereikt.
In België bereikte de plaat de 10e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30 en de 13e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50. In Wallonië werd géén notering behaald.
De plaat stond ook enkele jaren genoteerd in de jaarlijkse NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, met als hoogste notering een 1463e positie in de allereerste editie in december 1999.

## Covers en samples

* In 1984 nam de Britse zanger Trevor Walters de reggaeversie op; hij scoorde er in eigen land een grotere hit mee dan het origineel.
* In 1985 nam de Nederlandse zanger Lee Towers het op voor zijn album You and Me.
* Eind 2003 coverde de Amerikaanse boyband 3T de single. Deze versie deed het begin 2004 in de Nederlandse Top 40 op Radio 538 beter dan Lionel Richie's originele versie: de single behaalde de 3e positie. In de publieke hitlijst; de Mega Top 50 op 3FM werd eveneens de 3e positie behaald.
* In 2010 samplede de Duitse dance-act Scooter het refrein van de single in Stuck on Replay.
* In 2012 bracht Richie zelf een nieuwe versie uit op zijn duetalbum Tuskegee. Hij zong het met Darius Rucker, frontman van Hootie & the Blowfish.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02-'03 | '04 | '05 | '06 |
| Stuck on You | 1463 | - | 1479 | - | 1673 | 1982 | 1997 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# Keolis

Keolis SA is een internationaal opererend vervoerbedrijf uit Frankrijk dat in april 2001 is ontstaan na de fusie van Cariane Multimodal International (CMI) en VIA GTI, en is voor 70% eigendom van de SNCF. Het hoofdkantoor is in Parijs gevestigd. In Frankrijk is Keolis eigenaar van onder meer de stadsvervoerbedrijven van Rijsel (Ilévia), Caen (Twisto), Lyon (TCL), Rennes en Bordeaux.
Keolis is anno 2020 actief in 15 landen: Australië, België, Canada, China, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, India, Nederland, Noorwegen, Qatar, Senegal, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten en Zweden.
De Duitse vestiging van Keolis in Berlijn heeft de status van spoorwegonderneming. De in 1998 opgerichte dochteronderneming eurobahn verzorgt het personenvervoer per trein in de deelstaten Nedersaksen, Noordrijn-Westfalen. Sinds 13 december 2009 verzorgt eurobahn een verbinding met Venlo. De aandelen werden eind 2021 overgedragen aan Advocatenkantoor Noerr.
In Groot-Brittannië is Keolis samen met First Group de eigenaar van de spoorwegonderneming TransPennine Express. GOVIA Ltd, een joint venture van Keolis (35%) en Go-Ahead (65%), is eigenaar van de Britse spoorwegondernemingen Southeastern en Southern.
In Nederland is Keolis volledig eigenaar (voor juli 2012: 50%) van het regionale openbaarvervoerbedrijf Keolis Nederland voorheen bekend onder de naam Syntus. Toen Syntus in juni 2012 in financiële problemen kwam, werd een reddingsplan opgesteld. Hierbij gaven de NS en Keolis een kapitaalinjectie aan Syntus om faillissement te voorkomen. Verder verwierf Keolis voor één euro de 50% aandelen die de NS in Syntus had.
In België heeft Keolis 100% belang in het busbedrijf Eurobus Holding en 100% belang in Keolis Vlaanderen.
In Zweden is Keolis eigenaar van Busslink.
In 2003 boekte het bedrijf een omzet van 1,97 miljard euro en had het 28.500 mensen in dienst, waarvan 23.000 in Frankrijk. In september 2004 bezat de Franse spoorwegmaatschappij SNCF 44,5% van de aandelen en investeringsmaatschappij 3i Group 52,5%, de overige 3% was in handen van de directie. In april 2012 bezat de SNCF 70% en de Canadese institutionele investeringsmaatschappij Caisse de dépôt et placement du Québec (CDPQ) 30%.
In 2020 werkten 68.500 mensen voor Keolis en baatte de groep 452 km metrolijnen, 1.034 km tramlijnen en bijna 5.000 km spoorlijnen uit. Keolis beschikt wereldwijd ook over een wagenpark van 23.200 bussen en autocars.