OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bruinbuikwaaierstaart

De bruinbuikwaaierstaart (Rhipidura hyperythra) is een zangvogel uit de familie Rhipiduridae (waaierstaarten).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Nieuw-Guinea en telt twee ondersoorten:
* R. h. hyperythra: westelijk en centraal Nieuw-Guinea, Japen en de Aru-eilanden.
* R. h. castaneothorax: het Huon-schiereiland en zuidoostelijk Nieuw-Guinea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Bruinbuikwaaierstaart op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gray, GR, 1858. Rhipidura hyperythra (protoniem). Proc. Zool. Soc. London, Part 26, no. 357, p. 176. BHL
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Diego Flores

Diego Flores (Las Palmas de Gran Canaria, 18 december 1982) is een Argentijns schaker met een FIDE-rating van 2513 in 2005 en rating 2588 in 2016. Hij is, sinds 2008, een grootmeester (GM).
In september 2005 speelde hij mee in het toernooi om het kampioenschap van Argentinië en eindigde hij met 6 punten uit 9 ronden op de eerste plaats. Vervolgens won hij ook de Argentijnse schaakkampioenschappen van 2009, 2012 en 2013.
Hij speelde voor het Argentijnse nationale team in de Schaakolympiades van 2006, 2008, 2010, 2012 en 2014. Flores nam deel aan de toernooien om de FIDE Wereldbeker Schaken in 2005, 2007, 2009 en 2013.
In 2010 won hij het 2e Magistral Marcel Duchamp round-robintoernooi in Buenos Aires, na de tiebreak met Sandro Mareco. Ook in 2010 ontving Flores het Konex Award Merit Diploma voor zijn plaats in de top vijf van Argentijnse schakers in het afgelopen decennium. In 2011 werd hij bij de 2e Latin American Cup in Montevideo tweede, na Alexandr Fier. In 2012 werd hij in het American Continental Championship in Mar del Plata, gedeeld eerste met Julio Granda Zuniga, Alexander Shabalov, Gregory Kaidanov en Eric Hansen.
Sinds 2004 schrijft hij schaakcolumns in Junín's Diario Democracia.

## Externe koppelingen

* (en) Informatie over schaakpartijen van Diego Flores op ChessGames.com
* (en) Informatie over schaakpartijen van Diego Flores op 365chess.com
* (en) FIDE-ratinggegevens voor Diego Flores
* ↑ TORNEOS MAYORES Y CAMPEONATOS ARGENTINOS DE AJEDREZ, www.webcitation.org
* ↑ resultaten Diego Flores in schaakteams, OlimpBase.org
* ↑ 2nd Magistral Internacional Marcel Duchamp. Chessdom (21 december 2010). Geraadpleegd op 29 mei 2016.
* ↑ (es) Ilardo, Carlos A., El gran maestro argentino Diego Flores, todo un artista. ChessBase (24 december 2010). Geraadpleegd op 29 mei 2016.
* ↑ (es) Premios Konex - 2010 - Deportes: Mejor Figura de la Última Década del Deporte Argentino. Fundación Konex. Geraadpleegd op 29 mei 2016.
* ↑ Fier proud winner of the 2nd Latin American Cup. ChessVibes (8 november 2011). Geraadpleegd op 29 mei 2016.
* ↑ Mar del Plata 2012 : The banana ate the monkey. ChessBase (23 oktober 2012). Geraadpleegd op 29 mei 2016.
* ↑ Diego Flores. Fundación Konex. Gearchiveerd op 4 maart 2016. Geraadpleegd op 29 mei 2016.
# Youssef Aït Bennasser

Youssef Aït Bennasser (Toul, 7 juli 1996) is een Marokkaans voetballer die bij voorkeur als defensieve middenvelder speelt. Hij verruilde AS Nancy in 2016 voor AS Monaco. Aït Bennasser debuteerde in 2016 in het Marokkaans voetbalelftal.

## Clubcarrière

Aït Bennasser speelde in de jeugdopleiding van AS Nancy. Hij debuteerde op 3 augustus 2015 in de Ligue 2, tegen Tours FC. Zijn eerste competitietreffer volgde op 28 november 2015, tegen Le Havre AC. Hij kwam in zijn debuutseizoen tot 33 competitieduels en dwong met Nancy promotie af naar de Ligue 1. Aït Bennasser verdiende met zijn prestaties een transfer naar AS Monaco, dat drie miljoen euro voor hem betaalde. Aït Bennasser werd nog één seizoen verhuurd aan Saint-Étienne
# Enny Meunier

Enny Meunier (Amsterdam, 24 april 1912 - Den Haag, 18 juni 1996) was een Nederlands actrice. Ze woonde vanaf 1933 in Den Haag en was gehuwd met de jiu-jitsu- en judo-pionier Maurice van Nieuwenhuizen (1912-1998).
Ze was een dochter van Maurice Meunier en Marie Nagtegaal. Zij werkte na vijf jaar hbs korte tijd op het persbureau van Vaz Dias, maar besloot toen in de voetsporen van haar ouders te treden.
In 1929 vond haar debuut plaats als volontaire bij het Schouwtoneel, het begin van een lange loopbaan waarin zij belangrijke rollen speelde bij grote gezelschappen, radio- en tv-werk deed, tweemaal gekozen werd voor de beste vrouwelijke bijrol ('55/'56 Ornifie, '63/'64 Schakels) en in 1964 voor haar rol in Schakels werd onderscheiden met de Colombina.

## Televisiewerk

* Speelmakkertjes van Johnny Speight (1964)
* Mooi weer vandaag van David Storey (1971)
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8852 4855
* MusicBrainz: 9881471a-a4f7-420e-894c-99874244b347
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072525304
* Virtual International Authority File: 281714687
* WorldCat (via VIAF): 281714687
# Kerk van Elahuizen

De kerk van Elahuizen is een kerkgebouw in Elahuizen in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De zaalkerk uit 1865 heeft een driezijdig gesloten koor en een geveltoren aan de zuidoostzijde met ingesnoerde naaldspits. De toren van de kerk is een rijksmonument vanwege de klokkenstoel met een klok (1832) van Petit en Fritsen en een door Van Bergen gegoten klok (eind 19e eeuw). De rest van de kerk heeft gemeentelijke monumentstatus. De kerk heeft rondboogvensters en een neoclassicistische ingangspartij met fronton. Het orgel uit 1865 is gemaakt door Willem Hardorff.
* Interieur met orgel (2000)
* Interieur met preekstoel (1959)
* Kerk oostzijde (2011)

## Externe link

* Website van de kerk
* Stenvert, Ronald [et al.] (2000) Fryslân. Monumenten in Nederland, deel 6, p. 151. Zeist : Rijksdienst voor de Monumentenzorg / Zwolle : Waanders. ISBN 90 400 9476 4 (digitale versie).
# Kerk van Terkaple

De kerk van Terkaple is een protestants kerkgebouw in Terkaple in de Nederlandse provincie Friesland.
De eerste steen werd gelegd op 1 april 1854 door Anne Jacobs Hilverda. De kerk werd gebouwd op de fundamenten van een romaanse kapel dat bij het huis Van Oenema hoorde. In de kerkvloer liggen gebeeldhouwde grafzerken van de adellijke families Van Oenema en Van Roorda, een door P. Dircks uit 1570 en een door Jacob Lous uit 1610. Deze zerken zijn samen met het mechanisch torenuurwerk uit circa 1600 en het kerkhof rijksmonument. Het orgel uit 1924 is gemaakt door firma M. Spiering. Het orgel bevindt zich boven de kansel aan de oostzijde van de kerk.
In 2016 vond er wegens verzakking herstelwerkzaamheden plaats aan de fundering. Hierbij werd een grafzerk uit 1485 van de edelman Tjepke Oenema blootgelegd. De Fryske Akademy heeft het opschrift in het Oudfries en Latijn ontcijferd. Ook de toren is gerenoveerd. Over de grootste grafzerk in de kerk werd een glasplaat gelegd.
* Interieur in 1959
* Interieur met zerken in 1959
* Ingangsportaal met gevelstenen
Het kerkgebouw behoort tot de protestantse gemeente Joure. Hiertoe behoren ook de Hobbe van Baerdt Tsjerke, de Oerdracht, de Kerk van Goingarijp en de kerk van Broek.
Referenties
* ↑ Terkaple, Hervormde Kerk op orgelsite.nl. Gearchiveerd op 25 maart 2023.
* ↑ Kerk Terkaple, St. Beheer Kerkelijke Gebouwen op sbkg-noordnederland.nl
* ↑ Eeuwenoude grafzerk blootgelegd in Terkaple. Leeuwarder Courant (21 september 2016).
* ↑ Omvangrijke renovatie kerk Terkaple. Jouster Courant (10 november 2016). Gearchiveerd op 8 november 2019.
* ↑ kerkgebouwen protestantse gemeente Joure op pgjoure.nl
# Lissa & Kann

Lissa & Kann is een voormalig Nederlands bankiershuis. In 1940 werd het overgenomen door Hope & Co, en sinds 1966 maakt het deel uit van Bank Mees & Hope.
Firma Lissa & Kann was een van de oudste bankiershuizen van Nederland. Hij werd op 5 juni 1805 opgericht door twee Poolse joden, Hirschel Eliazer Kann (Den Haag, 22 augustus 1810 - aldaar 26 mei 1890) en zijn schoonzoon Moses Calmus Lissa (Lissa, ± 1757 - 18 mei 1847).
In 1891 overleed Hirschels zoon Maurice, en ging het aandeel van Maurice over op diens zoon Jacobus Henricus Kann (1872-1944), die zijn opleiding had gevolgd bij H. Oyens & Zonen. In 1899 associeerde Kann zich met mr Simon Jan Hogerzeil. In 1906 werd de firma omgezet in NV Bankierskantoor van Lissa & Kann.
Het archief van het bankierskantoor Lissa & Kann is ondergebracht bij het Haags Gemeentearchief.
* P.A. Geljon: Een zeer persoonlijk effectenhuis. Het Haagse Lissa & Kann 1800-1966, Amsterdam, 1998. (ISBN 9055161268)
* J.H. Kann: Lissa & Kann, 1806-1906, ter herinnering aan het eeuwfeest. 's-Gravenhage 1905
* Informatie over M.C. Lissa
* J.H. Kann op de site van het Instituut voor Nederlandse geschiedenis
* Data op Neha.nl
# Vaste Burchtkerk (Wijckel)

De Vaste Burchtkerk is een kerkgebouw in Wijckel in de Nederlandse provincie Friesland. Het kerkgebouw is een rijksmonument.

## Beschrijving

Sinds 2004 heet de kerk Vaste Burchtkerk. Over het bouwjaar van de kerk bestaat onduidelijkheid. De toren dateert uit de 15e eeuw. Voor de herbouw van het schip wordt het jaar 1671 genoemd, zoals ook wordt aangegeven door de jaartalankers op de toren. Het is ook mogelijk dat de kerk pas rond 1695 herbouwd werd. De toren werd in 1821 gerestaureerd.
In de kerk bevindt zich het praalgraf van Menno van Coehoorn (1641-1704). Het werd ontworpen door Daniël Marot en gemaakt door de beeldhouwer Pieter van der Plas. Er staan twee herenbanken. De grootste behoorde toe aan de familie Van Coehoorn. Het orgel dateert uit 1900 en is gemaakt door Bakker & Timmenga.
* Interieur met orgel (2008)
* Grafmonument
# Denitrificatie

Denitrificatie is een belangrijk proces in de stikstofkringloop waarbij bacteriën nitraat omzetten in stikstofgas. Hierdoor kan deze vorm van stikstof niet langer door planten gebruikt worden. Denitrificatie is de algemene term voor omzetting van nitraat naar N$_2$ (stikstof), Nitraat wordt gevormd door de oxidatie van stikstof, dit proces heet nitrificatie (ammonium → nitraat). Ammonificatie gaat hieraan vooraf, ureum (door middel van urobacteriën) en dood organisch materiaal worden omgezet in ammoniak, en daarna in ammonium.

## Voorkomen

De denitrificatie gebeurt door denitrificeerders: bepaalde heterotrofe en enkele autotrofe bacteriën. Deze bacteriën gebruiken het nitraat als elektronenacceptor (oxidator). Dit vindt alleen plaats wanneer geen of weinig zuurstofgas aanwezig is, onder anoxische (zonder zuurstofgas) of hypoxische (laag zuurstofgehalte) omstandigheden. Hierdoor komt in de mitochondriën energie vrij voor de stofwisseling (oxidatieve fosforylering).
In de natuur vindt dit proces overal plaats waar nitraat en door denitrificeerders oxideerbare organische of anorganische stoffen onder anoxische of hypoxische omstandigheden beschikbaar zijn (bijvoorbeeld in moerassen, bodem, riviersedimenten en meren). Door bepaalde bacteriën kan zowel waterstof (H$_2$), zwavel (S), zwavelwaterstof (H$_2$S), ammonium (NH$_4$$^+$) als ijzer(II)ionen (Fe$^{2+}$) met nitraat (NO$_3$$^−$) onder vorming van stikstof (N$_2$) geoxideerd worden.
Voorbeelden van denitrificerende bacteriën zijn:
* Paracoccus denitrificans (autotroof, oxidatie van H$_2$),
* Thiobacillus denitrificans (autotroof, oxidatie van H$_2$S, oxidatie van S)
* Pseudomonas stutzeri (heterotroof, oxidatie van organische verbindingen),
Bij de prokaryoten komen veel soorten voor die kunnen denitrificeren, vooral bij de alpha-, beta- en gammaklasse van de proteobacteriën.

## Denitrificatiestappen

De denitrificatie gebeurt in enkele stappen:
    nitraat (NO$_3$$^−$) → nitriet (NO$_2$$^−$) → stikstofmonoxide (NO) → distikstofmonoxide (N$_2$O) → stikstof (N$_2$)
De brutovergelijking is:
    2 NO$_3$$^−$ + 10e$^−$ + 2 H$^+$ + 10 {H} → N$_2$ + 6 H$_2$O
Hierin staat {H} voor reductie-equivalenten, die uit de oxidatie van organische of anorganische stoffen afkomstig zijn. Bij de denitrificatie komt naast N$_2$ altijd nog een kleine hoeveelheid N$_2$O als tussenstof vrij. Bij denitrificatie wordt zuur (H$^+$) verbruikt, waardoor de zuurgraad (pH) stijgt.
Bij autotrofe denitrificatie waarbij bijvoorbeeld zwavel wordt gebruikt als reductor wordt H$^+$ geproduceerd, waarbij de zuurgraad (pH) daalt.
    2 H$_2$O + 5 S + 6 NO$_3$$^-$ → 3 N$_2$ + 5 SO$_4$$^{2-}$ + 4 H$^+$

## Toepassing

Denitrificatie wordt in rioolwaterzuiveringsinstallaties gebruikt voor het verwijderen van nitraat.
De biologische omzetting van nitraat in N$_2$ kan ook voor de verwijdering van nitraat in drinkwater gebruikt worden. Als substraat wordt daarbij bijvoorbeeld alcohol en soms waterstof gebruikt.

## Literatuur

Zumft, W.G. (1997): Cell biology and molecular basis of denitrification. In: Microbiol. Mol. Biol. Rev. Bd. 61, Nr. 4, S. 533-616. PMID 9409151
# Sun Ra

Sun Ra (Birmingham (Alabama), 22 mei 1914 – Birmingham (Alabama), 30 mei, 1993) was een innovatief jazzcomponist, bandleider, pianist en synthesizerspeler, die welbekend werd door zijn "cosmic afro-futurist philosophy" en door zijn fenomenale composities en vertoningen.

## Geboorte

Sun Ra werd geboren als Herman Poole Blount in Birmingham (Alabama) en had sinds zijn jeugd als bijnaam Sonny. Later gebruikte hij zijn geboortenaam niet meer en liet hij zich Sun Ra noemen (Ra is een oude Egyptische god van de zon).

## Arkestra

Rond 1946 arrangeerde hij muziek voor bandleider Fletcher Henderson en werkte hij voor zangeres LaVern Baker. Van 1952 tot zijn dood in 1993 leidde Ra het 'Arkestra', een big band met als kern John Gilmore, Marshall Allen (meester van de altopyrotechnics) en anderen, vergezeld van een altijd veranderende opstelling van assistenten die belangrijke namen zijn in de moderne jazz.
De naam Arkestra is een combinatie van de woorden arch (boog) en orchestra (orkest), een naam die symbool moet staan voor een "boog tussen twee werelden - arc between two worlds". Het Arkestra herhaalde nooit een voorstelling en trad op onder vele verschillende namen en samenstellingen zoals "The Solar Myth Arkestra," de "Blue Universe Arkestra" en vele andere combinaties.
Ra stelde dat hij van het "Engelen Ras" was en niet van de aarde, maar van Saturnus. Hij ontwikkelde met elementen ontleend aan afrikaans en afro-amerikaans theater, theosofie en vrijmetselaars afro-futurisme een eigen "cosmische" filosofie en lyrische poëzie die verlichting en vrede predikte boven alles.
In 1993 overleed Sun Ra, ook wel geïnterpreteerd als zijn terugkeer naar Saturnus. Het Sun Ra Arkestra trad in 1984 op op het Sfinks Festival in Boechout. In 2008 stonden ze op het Incubate festival (toen nog ZXZW geheten) in Tilburg op als speciale festivalgast, de zogeheten artist in residence. Het legendarische orkest gaf tussen 14 en 21 september nagenoeg elke dag een concert op diverse locaties in Tilburg. Het collectief stond daarbij onder leiding van Marshall Allen, de saxofonist die sinds de jaren vijftig deel uitmaakt van de groep en na de dood van Sun Ra het stokje overnam.
Voor een uitgebreide discografie van Sun Ra, zie het artikel Discografie van Sun Ra.
* Bibsys: 71593
* Biblioteca Nacional de España: XX1545227
* Bibliothèque nationale de France: cb139001848 (data)
* CiNii: DA1626921X
* Gemeinsame Normdatei: 119226200
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6863 8759
* Library of Congress Control Number: n88607003
* MusicBrainz: c27cac8e-4c4a-48c0-a4ba-41399b9c176d
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00967150
* Nationale bibliotheek van Australië: 35374700
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007460371505171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000773629
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071764860
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A005658369
* SNAC: w6kd58mh
* Système universitaire de documentation: 087880040
* Trove: 930471
* Virtual International Authority File: 22328921
* WorldCat (via VIAF): 22328921
# Kaisergalerie

De Kaisergalerie is een winkelgalerij in het centrum van Hamburg aan de Große Bleichen 23-27. De galerij verbindt de Große Bleichen met de Belichenfleet en het ligt tussen de winkelgalerijen Galleria en het Kaufmannshaus en tegenover de winkelgalerij Hanseviertel.

## Geschiedenis

In 1881 bracht keizer Wilhelm I een bezoek aan de Hamburgse Senaat in het voormalige Jenisch Paleis. Toen het kasteelachtige gebouw werd vervangen door de huidige Kaisergalerie, ontworpen door Emil Großner in 1907-1909 in de Weense Secessionstijl, werd een naam gekozen om deze gebeurtenis te herdenken. Oorspronkelijk werd het als kantoorgebouw.
Tot 2011 was hier het Ohnsorg Theater gevestigd: in 1936 verhuisde het theaterensemble “Niederdeutsche Bühne” naar Große Bleichen 23-27. In 1946 kreeg het podium de naam Richard Ohnsorg Theater. Het tijdperk aan de Große Bleichen eindigde in 2011 met de verhuizing naar het Bieberhaus aan de Heidi-Kabel-Platz. Van 1986 tot 2004 was hier ook de centrale bibliotheek van de openbare bibliotheek van Hamburg gevestigd, totdat deze werd verplaatst naar de Hühnerpostenstraße.
Na het vertrek van de bibliotheek en het theater werden in 2011 plannen gemaakt voor de omvangrijke renovatie door het architectenbureau David Chipperfield. Hierbij richtte men zich op het behoud van deze historische elementen. De monumentale gevels, het delicate stucwerk en de indrukwekkende kroonluchters getuigen van een rijk verleden dat zorgvuldig bewaard is gebleven. De passage, die in 2014 werd heropend is voorzien van zandstenen zuilen en terrazzovloeren en huisvest luxe merkwinkels.
* ↑ (de) Jahnke, Kristina, Die Restaurierung: Vergangenheit und Zukunft im Einklang. Kaisergalerie (26 augustus 2024). Gearchiveerd op 17 september 2024. Geraadpleegd op 17 september 2024.
# Wadicosa

Wadicosa is een geslacht van spinnen uit de familie wolfspinnen (Lycosidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Wadicosa arabica Kronestedt, Feulner & Roobas, 2024
* Wadicosa benadira (Caporiacco, 1940)
* Wadicosa bleyi (Dahl, 1908)
* Wadicosa cognata Kronestedt, 2015
* Wadicosa commoventa Zyuzin, 1985
* Wadicosa daliensis Yin, Peng & Zhang, 1997
* Wadicosa enucleata (Roewer, 1959)
* Wadicosa fidelis (O. Pickard-Cambridge, 1872)
* Wadicosa ghatica Kronestedt, 2017
* Wadicosa intermediata Abhijith & Sudhikumar, 2024
* Wadicosa jocquei Kronestedt, 2015
* Wadicosa mabweana (Roewer, 1959)
* Wadicosa manubriata (Simon, 1898)
* Wadicosa okinawensis (Tanaka, 1985)
* Wadicosa oncka (Lawrence, 1927)
* Wadicosa paulyi Kronestedt, 2017
* Wadicosa prasantae Ahmed, Anam, Saikia, Manthen & Saikia, 2014
* Wadicosa quadrifer (Gravely, 1924)
* Wadicosa russellsmithi Kronestedt, 2015
* Wadicosa sordidecolorata (Strand, 1906)
* ↑ Zyuzin, A. A. (1985) Generic and subfamilial criteria in the systematics of the spider family Lycosidae (Aranei), with the description of a new genus and two new subfamilies. Trudy Zoologicheskogo Instituta Akademii Nauk SSSR, Leningrad 139: 40-51, 1 pl.
# Ali Larter

Alison Elizabeth Larter (Cherry Hill Mall, 28 februari 1976) is een Amerikaans actrice.
Haar carrière begon toen ze als dertienjarige model werd. Ze reisde de hele wereld rond. Later verhuisde ze naar Los Angeles om het daar te maken als actrice. Na rollen in afleveringen van een aantal televisieseries maakte ze in 1999 haar speelfilmdebuut in een bijrol in Varsity Blues. Een hoofdrol had ze het jaar daarop in Final Destination. Later kreeg ze rollen in onder meer Legally Blonde en een aantal films uit de Resident Evil-reeks. Tussen 2006 en 2010 speelde ze de rol van Niki Sanders en Tracy Strauss in de televisieserie Heroes.

## Filmografie

* The Man in the White Van (2023)
* The Hater (2022)
* The Last Victim (2021)
* Resident Evil: The Final Chapter (2016)
* The Diabolical (2015)
* You're Not You (2014)
* Resident Evil: Afterlife (2010)
* Obsessed (2009)
* Crazy (2008)
* Resident Evil: Extinction (2007)
* Marigold (2007)
* Homo Erectus (2007)
* Confess (2005)
* A Lot Like Love (2005)
* Three Way (2004)
* Final Destination 2 (2003)
* Jay and Silent Bob Strike Back (2001)
* American Outlaws (2001)
* Legally Blonde (2001)
* Final Destination (2000)
* House on Haunted Hill (1999)
* Drive Me Crazy (1999)
* Giving It Up (1999)
* Varsity Blues (1999)

### Televisieseries

*Exclusief eenmalige gastrollen
* Dawson's Creek – Kristy Livingstone (1998, twee afleveringen)
* Heroes – Niki Sanders/Jessica Sanders en Tracy Strauss (2006–2010)
* Legends – Crystal McGuire/Crystal (2014)
* The Pitch – Amelia Slater (2016)
* Splitting Up Together – Paige (2018–2019)
* The Rookie – Dr. Grace Sawyer (2019–2020)
* Top Secret Videos – NSA Agent Daniels (2020–2021)
* Landman – Angela Norris (2024– )

## Externe link

* (en) Ali Larter in de Internet Movie Database
* Fansite Ali Larter
* Biblioteca Nacional de España: XX1541155
* Bibliothèque nationale de France: cb14053007w (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058516610806706
* Gemeinsame Normdatei: 14048213X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0930 4738
* Library of Congress Control Number: no2002095563
* Nationale bibliotheek van Australië: 42247950
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007441348105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001256132
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 252218388
* SNAC: w63x8drx
* Système universitaire de documentation: 196406641
* Trove: 1457306
* Virtual International Authority File: 107175703
* WorldCat (via VIAF): 107175703
# Kraayenstein

Kraayenstein is een wijk aan de westelijke rand van Den Haag. De wijk bestaat uit de woonbuurt Kraayenstein, ten westen van de Lozerlaan de woonbuurt Vroondaal en het natuur- en recreatiegebied Madestein tot aan de Oorberlaan, de grens tussen Den Haag en Monster (gemeente Westland).
De wijk is vernoemd naar een vroegere buitenplaats Kraayenstein dat gelegen was in het Zwarte Poldertje, sinds 1900 een groot tuinbouwgebied.
De wijk grenst aan de wijken Bouwlust en Vrederust, Kijkduin en Ockenburgh en Loosduinen.
De wijk, met voornamelijk koopappartementen en huurwoningen in het hogere segment, heeft een bewonersaantal van 5250 (in 2017). Rond het winkelcentrum Kraayenstein gelegen aan de halfhoge Kraayensteinlaan en het eindpunt van tram 2 bevindt zich voornamelijk hoogbouw.

## Bewonersoverleg

Voor de bewoners van Kraayenstein is er de stichting bewonersoverleg Kraayenstein. De leden/wijkbewoners nemen deel aan de diverse commissies in Loosduinen, bijvoorbeeld ruimtelijke ordening en verkeer, welzijn en beheer.

## Transport

De eerste railverbinding in dit gebied, wat toen nog lang geen woonwijk was, was de stoomtram der WSM. In 1882 opende het eerste deel, Den Haag Lijnbaan--Loosduinen. De baan, emplacement en remise lagen naast wat nu Lippe Biesterfeldweg heet, waar sinds 1983 tramlijn 2 rijd. Op de hoek van de Loosduinse Hoofdstraat staat nu nog het voormalige WSM-hoofdkantoor. De Lippe Biesterfeldweg is dicht bij de Kraayensteinlaan. In 1888 opende een zijlijn naar Kijkduin, die tot 1928 bestond. De Tramstraat herinnert daar nog aan. In 1883 werd de lijn Loosduinen--Poeldijk--Naaldwijk geopend (later verlengd naar Delft & Maassluis), en later dat jaar Poeldijk--'s-Gravezande. (later verlengd naar Hoek van Holland) De lijn naar Poeldijk reed parallel aan maar op afstand van de Margaretha van Hennebergweg naar de Escamplaan, achter de huizen, maar daar is allang niets meer van te zien. Er waren ook veilingsporen. Op de Margaretha van Hennebergweg rijden tegenwoordig wel trams, maar alleen voor in & uitrukken tussen remise Zichtenburg en keerlus Kraayensteinlaan. In 1932 verviel Loosduinen--Den Haag. Het passagiersvervoer op het WSM-net werd in 1932 al opgeheven, maar de goederentreinen bleven tot 1968 in het gebied komen.