OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joost van der Grinten

Gijs Joost van der Grinten (Venlo, 10 augustus 1927 − Soest, 17 november 2017) was een Nederlands architect en de eerste Nederlandse hoogleraar Industrieel ontwerpen.

## Biografie

Van der Grinten studeerde vanaf 1946 bouwkunde aan de Technische Universiteit Delft. Vervolgens werkte hij vanaf 1958 aan zijn alma mater, onder andere als assistent van prof. Frits Eschauzier waar hij onderzoek deed naar opleidingen industrieel ontwerpen in Europa. Dat onderzoek bevatte aanbevelingen die onder andere leidde tot de oprichting van de opleiding 'Industriële Vormgeving' aan de TU Delft. In 1962 werd hij benoemd tot eerste, buitengewoon hoogleraar 'Industriële Vormgeving' te Delft. In 2002 noemde de faculteit Industrieel Ontwerpen een zaal naar haar grondlegger.
Daarnaast was hij werkzaam bij het architectenbureau Environmental Design waarmee hij in 1954 de Prix de Rome won.
Vanaf 1971, na ontslag te hebben genomen bij de universiteit, wijdde hij zich aan het vioolbouwen. In 2012 publiceerde hij een autobiografie. Eind 2017 overleed hij op 90-jarige leeftijd in zijn woonplaats.

## Gebouwen (selectie)

* 1958 – Station Den Helder (gemeentelijk monument)
* 1959 – Sint-Nicolaaskerk, Venlo (rijksmonument)
* 1963 – Boskapel, Nijmegen (gemeentelijk monument)
* 1968 – Gemaal Parksluizen, Rotterdam (gemeentelijk monument)
* 1970 – Salvatorkerk, Amsterdam (met Leo Heijdenrijk; gemeentelijk monument)
* 1974 – Tandheelkundig Instituut / F.A.F.C. Wentgebouw, Universiteit Utrecht (met Environmental Design; gesloopt)
# Eoophyla cervinalis

Eoophyla cervinalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Acentropinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Aulacodes cervinalis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1897.

## Verspreiding

De soort komt voor in Indonesië (Papoea).

## Ondersoorten

* Eoophyla cervinalis cervinalis (Hampson, 1897)
* Eoophyla cervinalis distincta (Rothschild, 1915)
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 21-4-2022.
# Sitochroa fraudulentalis

Sitochroa fraudulentalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Spilodes fraudulentalis door William Warren in een publicatie uit 1895.
De soort komt voor in India (Meghalaya).
# Cyrtulus mauiensis

Cyrtulus mauiensis is een slakkensoort uit de familie van de Fasciolariidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2006 voor het eerst geldig gepubliceerd door P. Callomon & M.A. Snyder.
* ↑ Bouchet, P. (2012). Cyrtulus mauiensis (Callomon & Snyder, 2006). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=1318013
* ↑ Callomon, P. & Snyder, M. A. (2006). On the genus Fusinus in Japan II: F. undatus, F. similis and related Pacific taxa, with the description of F. mauiensis n. sp. Venus. 65(3), 177-191
# Mie (voedsel)

Mie is een Chinese deegwaar die veel lijkt op Italiaanse spaghetti, maar dan dunner. Mie wordt gemaakt uit tarwemeel en is een vorm van noedels. De benaming komt uit de Chinese Min Nan-taal en is via Indonesië in de Nederlandse taal gekomen. In het Standaardmandarijn heet het "lāmiàn" (in de Hanyu pinyin-schrijfwijze).
Mie kan zowel vers gemaakt worden bereid of, zoals sommige Italiaanse pasta's, worden gedroogd zodat de houdbaarheid wordt verlengd. Traditioneel werden de strengen buiten te drogen gehangen, maar inmiddels is dit door grootschalige productiemethoden achterhaald.
In Nederland bekende gerechten, die met mie gemaakt worden, zijn bami goreng en de Chinees-Surinaamse chow mein.
In Nederland is ook eiermie bekend met ei als additioneel ingrediënt in de bereidingswijze. Deze wordt in de Min Nan-taal "mie pok" en in het Standaardmandarijn "miàn báo" genoemd.
Mie wordt in Indonesië "bakmi" genoemd. Dit is als "bami" in de Nederlandse taal gekomen. De Thaise benaming voor mie is ba-mie.
* ↑ Mie. Calorielijst. Gearchiveerd op 30 juli 2013.
* ↑ Calorieën in mie (gekookt). wijvallenaf.nl.
# Orchesella villosa

Orchesella villosa is een springstaartensoort uit de familie van de Entomobryidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1762 door Geoffroy. Het komt voor in Europa en is invasief in Noord-Amerika.

## Kenmerken

Met een gemiddelde lengte van zo'n 3,5 tot 5,5 mm is het een van onze grootste springstaarten. Het lichaam is altijd dicht behaard. Typisch heeft het kleine, onregelmatig verspreide vlekken over het lichaam, waarbij het derde en vierde abdominale segment vaak half-mondvormige dwarsbanden hebben in de voorste helft. De tweede en derde antennesegmenten zijn doorgaans tweekleurig, met lichte uiteinden, terwijl het eerste, vierde en vijfde segment licht van kleur zijn. De antennes zijn 3,5 keer de diagonaal van de kop en 0,75 keer de lichaamslengte. Over het algemeen heeft het lichaam een gele kleur met bruinpaarse vlekken.
* ↑ Taxonomische informatie over Orchesella villosa bij Fauna Europaea.
* ↑ De springstaarten van Nederland: het genus Orchesella (Hexapoda: Entognatha: Collembola) (2007) door Matty Berg
# Mieke Blankers-Kasbergen

Maria Theresia Josina (Mieke) Blankers-Kasbergen (Oudewater, 28 februari 1950) is een Nederlands politicus van het CDA. Van september 2007 tot december 2017 was zij burgemeester van de gemeente Ouder-Amstel.

## Loopbaan

Ze was van 1999 tot 2006 wethouder in Haarlemmermeer met onder andere verkeer en vervoer in haar portefeuille. Vervolgens werd ze daar gemeenteraadslid en daarnaast was ze vanaf januari 2007 voorzitter van de Gebiedscommissie Investeringsbudget Landelijk Gebied (ILG) voor de regio Zuid-West/Rijnland provincie Noord-Holland. Ook was ze fractievoorzitter van het CDA in de Regioraad Stadsregio Amsterdam (voorheen Regionaal Orgaan Amsterdam; ROA).
Van september 2007 tot december 2017 was Blankers burgemeester van Ouder-Amstel waar ze indirect Jaap Nawijn opvolgde die burgemeester van Heemskerk werd. Ze heeft per 15 december 2017 om eervol ontslag verzocht. Op 19 december 2017 heeft Joyce Langenacker haar opgevolgd.
* ↑ Erepenning voor Mieke Blankers-Kasbergen Nieuwsbericht gemeente Ouder-Amstel d.d. 19 december 2017
* ↑ Burgemeester Ouder-Amstel vertrekt RTVA, april 2017, bezocht 22-9-2017. Gearchiveerd op 9 december 2024.
# Runaway Boys

"Runaway Boys" is een nummer van de Amerikaanse band Stray Cats. Het nummer verscheen op hun debuutalbum Stray Cats uit 1981. Op 21 november 1980 werd het uitgebracht als de debuutsingle van de groep.

## Achtergrond

"Runaway Boys" is geschreven door groepsleden Brian Setzer en Slim Jim Phantom (onder zijn echte naam Jimmy McDonnell) en geproduceerd door Dave Edmunds. Setzer was verantwoordelijk voor de muziek, terwijl Slim Jim Phantom hielp met de tekst. Volgens Setzer is het het eerste nummer dat hij ooit schreef. De tekst gaat over een typisch tienerleven en de rebelsheid die hierbij hoort.
"Runaway Boys" betekende de doorbraak van Stray Cats in Europa. In hun thuisland, de Verenigde Staten, werd de single niet uitgebracht; hier verscheen het nummer pas in 1982 voor het eerst op hun Amerikaanse debuutalbum Built for Speed. De single bereikte de negende plaats in de UK Singles Chart en werd een nummer 1-hit in Finland. In Nederland bereikte het de derde plaats in de Top 40 en de vierde plaats in de Nationale Hitparade, terwijl in Vlaanderen de derde plaats in een voorloper van de Ultratop 50 werd gehaald.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 13-12-1980 t/m 21-02-1981 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| Nummer | 30 | 17 | 7 | 5 | 4 | 3 | 3 | 6 | 13 | 23 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 20-12-1980 t/m 28-02-1981 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| Nummer | 21 | 12 | 6 | 5 | 4 | 16 | 11 | 17 | 35 | 37 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06-'08 | '09 | '10 |
| Runaway Boys | 1417 | 1629 | 1717 | - | 1130 | 1670 | 1620 | - | 1957 | 1875 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* ↑ Brian Setzer: How I Wrote the Stray Cats' "Runaway Boys" | GuitarPlayer
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Runaway Boys op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Anneessenswijk

De Anneessenswijk is een wijk in de Belgische hoofdstad Brussel. De wijk ligt in het westen van de Vijfhoek van Brussel. Door de wijk lopen de Arteveldestraat, Zennestraat en Fabrieksstraat als enkele van de verkeersassen. Een van de grotere pleinen, ook naamgevend voor de wijk is het Anneessensplein in het oosten van de wijk.
De wijk wordt afgelijnd door de Hopstraat, Papenvest, Kogelstraat, Kartuizersstraat, Sint-Kristoffelsstraat en de Rijkeklarenstraat in het noorden, de Anspachlaan, het Fontainasplein en de Maurice Lemonnierlaan in het oosten, de Zuidlaan en de Slachthuislaan in het zuidwesten en de Ninoofsepoort en de Barthélémylaan langs het kanaal Charleroi-Brussel in het westen.
# Château Rauzan-Ségla

Château Rauzan-Ségla (ook wel gespeld als Rausan-Ségla) is een wijndomein in Bordeaux en een tweede cru uit het classificatiesysteem voor Bordeauxwijn van 1855. Het ligt in het dorp Margaux. De oppervlakte van de wijngaarden is ongeveer 52 ha met een aanplant van cabernet sauvignon (54%), merlot (40%), petit verdot (5%) en cabernet franc (1%). De gemiddelde leeftijd van de wijnstokken is 30 jaar. 100% van het sap wordt vergist op staal (inox). De gemiddelde productie per jaar is 20.000 kisten van twaalf flessen.
De kwaliteit van de wijnen is altijd wat beter geweest dan het naburige Château Rauzan-Gassies, maar liep wat achter in kwaliteit ten opzichte van de klassering, totdat er een nieuwe inrichting ten behoeve van de vinificatie werd geïnstalleerd en de chai werd herbouwd. 1983 is de eerste jaargang die werd gemaakt met de nieuwe apparatuur. Maar ook werd geld gestoken in de wijn zelf, bijvoorbeeld door een strenge kelderselectie. Zo werd bijvoorbeeld de totale oogst van 1987 gedeclasseerd. Vanaf die tijd kent de kwaliteit van de wijn een stijgende lijn, waarbij vooral 1996, 2000, 2002 en 2005 in het oog springen qua kwaliteit. De familie Wertheimer (eigenaar van Chanel Inc.) streeft ernaar de vroegere glorie van de wijn te herstellen door voortdurend, stapsgewijs te blijven investeren in kwaliteit. Inmiddels kan de wijn worden beschouwd als een "Super Second", geen blockbuster, eerder een Palmer dan een Pauillac, maar een wijn met ontegenzeggelijke klasse. Rauzan-Ségla is een goed verzorgde, maar iets weinig gestructureerde Margaux. Een wijn met charme en finesse, maar met juist iets te weinig inhoud voor zijn klasse als 2de cru. Redelijk houdbaar.

## Geschiedenis van het château

Pierre de Mesures de Rauzan vestigde dit domein in Margaux in 1661. In het begin omvatte het domein ook Château Desmirail en Château Marquis de Terme, evenals de andere Rauzan: Château Rauzan-Gassies. Tegen de tijd dat Thomas Jefferson Bordeaux bezocht in 1787 had de wijn zich genesteld aan de top van de tweede crus. Op dat moment was het eigendom van de formidabele Madame de "Rozan", die twee dochters had. De ene trouwde met Baron Pierre Louis de Ségla, de andere met de heer van Gassies, waarna het domein werd opgesplitst. Het Ségla-deel bleef tot 1860 in handen van de familie, maar werd toen verkocht aan Eugène Durand-Dassier. Tegen het einde van de eeuw wisselde het door huwelijksverbintenissen van eigendom naar de familie Cruse. Toen werd het château gebouwd: een comfortabel landhuis met interessante elementen uit de Nederlandse school en die van Norman Shaw.
De familie Cruse bleef eigenaar tot 1956. De heer Meslon heeft de wijngaarden korte tijd gepacht en plantte in die periode te veel merlot in een wijngaard die verwaarloosd was. Daarna ging het geheel over in handen van John Holt and Sons (Liverpool), een later onderdeel van de Lonrho-groep, die ook eigenaar was van de exportmaatschappij Eschenauer. Er was een verdere tussenperiode qua bestuur tegen het einde van de jaren 1980, voordat het château werd gekocht door het luxegoederen concern Chanel in 1994.
# Synagoge (Culemborg)

De synagoge van Culemborg is een voormalige synagoge en doet tegenwoordig dienst als Nederlands-Gereformeerde kerk. Het gebouw ligt aan de Jodenkerkstraat in Culemborg (Nederlandse provincie Gelderland) en is een rijksmonument.

## Geschiedenis

De synagoge is 1867 voor negenduizend gulden in gebouwd en werd in juli 1868 ingewijd. Daarvoor had er al een synagoge gestaan die vanaf 1790 in gebruik is geweest. De synagoge is zoals gebruikelijk bij synagoges gericht op het oosten richting Jeruzalem. Langs de boog om de ingang staat de Hebreeuwse tekst: כִּי בֵיתִי בֵּית תְּפִלָּה יִקָּרֵא לְכָל הָעַמִּים (Jesaja 56:7) met de volgende betekenis: Want mijn huis zal een gebedshuis genoemd worden voor alle volken.

## Aantal joodse inwoners in Culemborg

Het ledental van de joodse gemeenschap in Culemborg daalde vanaf de bouw van de synagoge tot aan de Tweede Wereldoorlog sterk. Desalniettemin is de synagoge tot aan de Tweede Wereldoorlog in gebruik geweest.
* In 1770 48 leden.
* In 1809 98 leden.
* In 1840 148 leden.
* In 1869 230 leden.
* In 1899 167 leden.
* In 1930 66 leden.

## Tijdens en na de oorlog

Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft de Duitse bezetter de synagoge als stal gebruikt. Na de Tweede Wereldoorlog zijn er slechts veertien Culemborgse joden teruggekeerd. De overige joden waren omgekomen in de Holocaust. Als gevolg hiervan is in 1947 de joodse gemeente van Culemborg bij de Utrechtse joodse gemeente gevoegd. Op 15 december 1949 is de synagoge verkocht, nadat er eerst nog een meubelfabriek in was gevestigd. Wat er met het oorspronkelijke interieur van de synagoge is gebeurd is onbekend. Op 1 juni 1950 werd de voormalige synagoge ingewijd tot een gereformeerde kerk. Ds. J. Kok was de eerste predikant en gebruikte de tekst rondom de deur van Jesaja bij de inwijding. Het gebouw is in 1983 geheel gerestaureerd. Voor het hek van de synagoge is een herinneringstegel aan de in de Tweede Wereldoorlog omgekomen joden opgenomen in de bestrating.
* Ingang met de Hebreeuwse tekst die betekent: Want mijn huis zal een bedehuis heten voor alle volken.
* Detailopname tekst om de deur.
* Gevelsteen
* De eerste steen gelegd door G.B. Walg op 9 Elloel 5627 - 9 september 1867.
* ↑ http://rijksmonumenten.nl/monument/11548/synagoge/culemborg/
* ↑ http://www.jhm.nl/cultuur-en-geschiedenis/nederland/gelderland/culemborg
# Nelson Bermúdez

Nelson Bermúdez (Caracas, circa 1978/1979) is een Venezolaans beeldhouwer. Hij staat bekend om het maken van beelden van bekende mensen.

## Biografie

Nelson Bermúdez werd in circa 1978/1979 geboren. Hij zette het bedrijf van zijn vader voort, genaamd Esculturas Bermúdez C.A. Zijn vader was hoogleraar in het kunstonderwijs. Hij leerde het vak van hem zonder verdere artistieke opleiding te volgen. Hij woont in de wijk Propatria in Caracas, waar hij ook werd geboren. Door een advertentie van zijn bedrijf in de Gouden Gids werd hij voor het eerst gevonden voor een opdracht van de Venezolaanse regering. Rond 2007 werd hij in zijn bedrijf ondersteund door vijf mensen: zijn vrouw, zijn zoon en drie assistenten.
Hij maakte vele honderden klein beeldjes die onder meer dienen als geschenk. Maar hij maakt ook levensgrote beeldhouwwerken, bijvoorbeeld een serie voor de Paseo de los Insignes aan de Avenida Bolívar in Caracas. In 2007 werkte hij aan het achtste beeld daar, over Martin Luther King, die met subsidie van de Andesgemeenschap tot stand kwam. Het maken van een beeld kan omgerekend meer dan honderdduizend euro bedragen.
Andere beelden van zijn hand waren van de Zuid-Amerikaanse revolutionairen als Agustín Farabundo Martí en Augusto César Sandino. Voor het ministerie van grondstoffen maakte hij het beeldhouwwerk Chavéz Minero dat in 2019 werd onthuld. Dit is een beeld van voormalig president Hugo Chávez met een staaf goud in zijn hand, schouder aan schouder met een mijnbouwwerker met een houweel in zijn hand. Het beeld eert het belang van Chávez voor de mijnbouwsector.
Ook maakte hij beeldhouwwerken in opdracht van diplomatieke posten. Ambassadeur Rodrigo Oswaldo Chaves Samudio onthulde in Griekenland medio 2010 Bermúdez' beeld van Francisco de Miranda, die daar 224 jaar eerder voet aan wal zette. In 2016 werd in het Venezolaans Instituut voor Cultuur en Samenwerking in Suriname, gelieerd aan de Venezolaanse ambassade, een borstbeeld van Hugo Chávez van Bermudez onthuld.
# Mieke Versyp

Mieke Versyp (Gent, 15 oktober 1965) is een Belgische auteur, dansrecensente en dramaturge.

## Leven

Versyp studeerde filosofie aan de Universiteit Gent en werd gebeten door de kunsten. Ze was een tijdje actief als theater- en dansrecensent en tot en met 2011 was ze ook vaste productiedramaturg in het Vlaamse kinderkunstencentrum KOPERGIETERY. Daarna werd ze freelance dramaturg voor dat kunstencentrum en onder meer Studio Orka. In 2004 richtte ze het theatergezelschap Jenny op met onder meer illustrator en auteur Gerda Dendooven. In 2007 besloot ze zich toe te leggen op jeugdliteratuur en schreef ze haar eerste boek bij uitgeverij Lannoo. Ze heeft een dochter en woont momenteel in Gent.

## Werk

De Gentse schrijfster debuteerde in 2007 met het opvallende prentenboek Linus, met illustraties van Pieter Gaudesaboos en Sabien Clement, wat bekroond werd met een Boekenwelp, Gouden Uil en Boekenpluim. Het boek krijgt in 2011 ook een theaterbewerking van het gezelschap Tank Vzw. Ze schreef niet enkel prentenboeken maar maakte met Eksternacht ook een bundeling van korte autobiografische verhalen over mislukte liefdes in de jaren 1940, 1950 en 1960. De verhalen gaan over haar ouders en grootouders en het boek is gevuld met tekeningen, foto’s en voorwerpen uit die tijd.
Versyp maakt fantasierijke verhalen en creëert een goede wisselwerking tussen tekst en illustratie. Ze werkt dan ook samen met allerlei illustratoren, onder meer met Trui Chielens voor Hoe ik het kopbeest versloeg: 23 manieren om niet onzichtbaar te zijn. Het hoofdpersonage Taula neemt je mee in haar leefwereld; een tienermeisje in een huis met zeven kinderen van verschillende vaders. De schijfster gaat geen onderwerp uit de weg en hoewel het thema zwaar kan aanvoelen, blijft de toon luchtig. En dat element kenmerkt ook meteen de stijl van Mieke Versyp; speelse verhalen met dubbele en donkere lagen die jong en oud niet onberoerd laten.
# Bisdom Jayapura

Het bisdom Jayapura (Latijn: Dioecesis Iayapuraensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Jayapura, hoofdstad van de provincie Papoea, in Indonesië. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Merauke.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 12 mei 1949, als de apostolische prefectuur Hollandia, uit delen van het apostolisch vicariaat Nuova Guinea Olandese. Op 14 juni 1954 werd het verheven tot apostolisch vicariaat. Het veranderde tweemaal achtereen van naam, op 28 juni 1963 naar apostolisch vicariaat Kota Baru en op 12 juni 1964 naar apostolisch vicariaat Sukarnapura. Op 15 november 1966 werd het verheven tot bisdom en werd suffragaan aan het aartsbisdom Merauke. Het veranderde vervolgens nogmaals tweemaal van naam, op 25 april 1969 naar bisdom Djajapura en op 22 augustus 1973 naar bisdom Jayapura.
Het verloor gebied bij de oprichting van de apostolische prefectuur Manokwari (1959) en het bisdom Timika (2003).

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 115.349 km$^2$ en telde 1.023.270 inwoners waarvan 8,5% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Prefecten

* Oscar Cremers (3 juni 1949 - 1954)

### Bisschoppen

* Rudolf Joseph Manfred Staverman (apostolisch vicaris: 29 april 1956, bisschop: 15 november 1966 - 6 mei 1972)
* Herman Ferdinandus Maria Münninghoff (6 mei 1972 - 29 augustus 1997)
* Leo Laba Ladjar (29 augustus 1997 - 29 oktober 2022; hulpbisschop sinds 6 december 1993)
* Yanuarius Teofilus Matopai You (29 oktober 2022 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Bisschop Yanuarius Teofilus Matopai You (2022-heden)
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Diocese of Jayapura. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 31 december 2024.
Merauke (aartsbisdom) · Agats · Jayapura · Manokwari-Sorong · Timika
# Frygische Weg

De Frygische Weg (Turks: Frigya Yolu) is een langeafstandswandelpad in Turkije. De rood-wit bewegwijzerde paden zijn in totaal 506 kilometer lang en lopen door Frygië. De drie routes hebben een verschillend startpunt ( Gordium (Polatli, Ankara), Seydiler (Afyonkarahisar), en Ahmetoglu (Kutahya)). en komen samen op hetzelfde punt. Het pad werd gecreëerd in 2013.

## Externe link

* Frygische Weg
Lycische Weg · Sint-Paulus-pad · Evliya Çelebi Weg · Caria-pad · Pad van Abraham · Araratberg · Sarıkamış paden · Kaçkar · Hitieten-pad · Gastronomieroute · Onafhankelijkheidspad · Kürebergen-pad · Frygische Weg · Tolerantieweg · Tussen Twee Zeeën · Via Egnatia · Sultanspad
# Bisdom Denpasar

Het bisdom Denpasar (Latijn: Dioecesis Denpasarensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Denpasar, hoofdstad van de provincie Bali, in Indonesië. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Ende.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 10 juli 1950, als de apostolische prefectuur Denpasar, uit delen van het apostolisch vicariaat Isole della Piccola Sonda. Op 3 januari 1961 werd het verheven tot bisdom.

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 25.953 km$^2$ en telde 9.425.352 inwoners waarvan 0,5% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Prefecten

* Hubertus Hermens (19 juli 1950 - 2 januari 1961)

### Bisschoppen

* Paul Sani Kleden (4 juli 1961 - 17 november 1972)
** Antoine Hubert Thijssen (apostolisch administrator: 23 februari 1973 - 4 september 1980)
* Vitalis Djebarus (4 september 1980 - 22 september 1998)
* Benyamin Yosef Bria (14 april 2000 - 18 september 2007)
* Silvester Tung Kiem San (22 november 2008 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Bisschop Silvester Tung Kiem San (2008-heden)
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Logo van het bisdom
* Diocese of Denpasar. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 1 januari 2025.
Ende (aartsbisdom) · Denpasar · Labuan Bajo · Larantuka · Maumere · Ruteng