OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bero (winkelcentrum)

Het Bero (eigen schrijfwijze: BERO) is een winkelcentrum in het stadsdeel Lirich van Oberhausen. het centrum, dat werd geopend in 1971 is gelegen op een driehoekig perceel aan de Concordiastrasse (noordoost), Am Förderturm (zuid) en de Bebelstrasse (noordwest).
In 1971 was het winkelcentrum het eerste overdekte winkelcentrum in het Ruhrgebied en is een van de oudste winkelcentra van Duitsland. Het complex dat meerdere malen is gerenoveerd en uitgebreid biedt naast winkels, ruimte aan restaurants en dienstverleners op een totale oppervlakte van 44.000m². Naast een parkeergarage beschikt het centrum over grote parkeerplaatsen rondom het centrum.

## Geschiedenis

Het BERO werd op 1 april 1971 geopend op het terrein van de voormalige Concordia-mijn.
In 1974 had een kleine brand plaats waarna het Bero gerenoveerd moest worden. In 1983 vond een grote brand plaats in het Bero waardoor gerenoveerd moest worden.
In 2013 werd het winkelcentrum gemoderniseerd en uitgebreid met 16.000m², waardoor de oppervlakte toenam tot 44.000m², naar een ontwerp van de architect Bernhard Reiser. Tevens werd een parkeergarage met twee verdiepingen en 820 parkeerplaatsen gerealiseerd. Op 26 september 2015 werd de modernisering en uitbreiding, waarmee 40 miljoen euro waren gemoeid, opgeleverd.
Het centrum is eigendom van de Zuid-Afrikaanse investeerder Zenprop.

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bero-Zentrum Oberhausen op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 Shopping-Center im Zentrensystem des Ruhrgebietes. Gearchiveerd op 30 juli 2021. Geraadpleegd op 30 juli 2021.
* ↑ Website Bero. Gearchiveerd op 23 augustus 2018. Geraadpleegd op 30 juli 2021.
* ↑ http://www.oberhausen-rheinland.de/?page_id=3656
* ↑ (de) Stadtgeschichte Firmen: Der Rollerdrome am Bero-Center Oberhausen.. Lokalkompass. Gearchiveerd op 30 juli 2021. Geraadpleegd op 30 juli 2021.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 30 juli 2021. Geraadpleegd op 30 juli 2021.
* 1 2 Bero-Zentrum. www.oberhausen.de. Geraadpleegd op 30 juli 2021.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 30 juli 2021. Geraadpleegd op 30 juli 2021.
* ↑ DEAL - Magazine | Real Estate | Investment | Finance. www.deal-magazin.com. Geraadpleegd op 30 juli 2021.
# Dude Cowboy

Dude Cowboy is een Amerikaanse western uit 1941 geregisseerd door David Howard en geschreven door Morton Grant. Dude Cowboy gaat over de federaal-agent Terry McVey die in the Silver Bar Dude Ranch undercover gaat als cowboy, om de verdwijning van Frank Adams te onderzoeken die mogelijk te maken heeft met een zaak over vals geld.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Tim Holt | Terry McVey |
| Marjorie Reynolds | Barbara Adams |
| Ray Whitley | Smokey |
| Lee 'Lasses' White | Prof. Whopper Hatch |
| Louise Currie | Gail Sargent |
| Helen Holmes | Aunt Althea Carter |
| Eddie Kane | Gordon West |
| Eddie Dew | French |
| Byron Foulger | Frank Adams |
| Tom London | Silver City Sheriff |
| Lloyd Ingraham | Pop Stebbins |
| Glenn Strange | Henchman Krinkle |
# Aage Meinesz

Aage Meinesz (Malang, 19 juni 1942 – Den Haag, 31 oktober 1985) was een Nederlands kluiskraker die bekend werd onder het alias de Meesterkraker, dat hij kreeg vanwege zijn goed voorbereide berovingen en zijn vaardigheid met de thermische lans.
Als gereedschap gebruikte hij vaak een thermische lans, een apparaat bestaande uit een buis gevuld met staven magnesium waar zuurstof doorheen wordt geperst. Door ontsteking ontstaat een vlam van 3500 graden die door beton en het dikste metaal brandt. Begin jaren 70 pleegde hij zijn grootste kraak ooit (die elke Nederlandse krant haalde). Uit de kluis van de Nederlandsche Middenstandsbank in Helmond stal Meinesz 600.000 gulden. De particuliere spaarkluisjes liet hij bewust ongemoeid.
In 1973 werd Meinesz aangehouden en veroordeeld tot 4,5 jaar cel in de Blokhuispoort, de strafgevangenis in Leeuwarden. Op ingenieuze wijze wist hij daaruit te ontsnappen om vier maanden later weer opgepakt te worden. Toen zijn gevangenisstraf er uiteindelijk opzat, stond de gehele vaderlandse pers bij de gevangenispoort om foto’s te maken en citaten uit zijn mond op te tekenen. Meinesz werd gevraagd of het moeilijk was om zo spectaculair uit de gevangenis in Leeuwarden te ontsnappen. Daarop antwoordde hij nonchalant: "Een bankkluis kraken kost ook moeite, ik heb die capaciteiten nu eenmaal."
De vader van Aage, Jelle Meinesz was kapitein bij de landmacht. Zijn moeder heette Conny May de Jongh Swemer. Meinesz is geboren in Malang op Java, waar zijn ouders op dat moment woonden. Na de oorlog kwam hij in Den Haag terecht. Zijn jeugd bracht hij grotendeels door in kampen, tehuizen en opvoedingsgestichten. Zijn vader was al jong uit het leven van Meinesz verdwenen. Zijn moeder werkte als secretaresse bij defensie en overleed in 1955 onder dubieuze omstandigheden. In de jaren zestig kreeg Meinesz een baantje als metaalbewerker en hij was achtereenvolgens spuiter en autohandelaar. Meinesz woonde het grootste deel van zijn 'werkzame leven' in Utrecht.
Hij had een uitbundige levensstijl, waarvoor veel geld nodig was. In de misdaad was hij erop tegen om geweld te gebruiken. Hij stopte liever met inbreken dan een bewaker te moeten aanvallen. Door het grote aantal kraken en de geweldloosheid waarmee hij deze uitvoerde, kregen zijn daden een eigen stijl binnen het criminele circuit. Later vertelde hij op de televisie, bij Willem Duys, over zijn daden.
In 1976 verscheen zijn samen met de journalist Henri Remmers geschreven autobiografisch boek Mijn nachten met de thermische lans.
Meinesz is één keer getrouwd geweest en kreeg uit dit huwelijk een dochter en een zoon. Daarna heeft hij bij verschillende vriendinnen nog twee zoons gekregen en een dochter. In 1985 overleed hij aan darmkanker. Hij werd op de algemene begraafplaats Westduin in Den Haag begraven. Het graf is inmiddels geruimd.

## Trivia

Op de langspeelplaat 'Uitholling Overdwars' worden de daden van 'Aage M' door de band 'Jong Oranje' bezongen.
# Mullerthal Trail

De Mullerthal Trail (Luxemburgs: Mëllerdall Trail) is een langeafstandswandelpad in het Mullerthal (natuurpark Mëllerdall, Luxemburgs Klein Zwitserland) in Luxemburg. De bewegwijzerde route is 112 kilometer lang en bestaat uit drie lussen. De route loopt door bossen en langs rotsformaties en kloven van zandsteen.

## Routes

De Mullerthal trail is een bekroonde wandelroute in Luxemburg. Deze trail bestaat totaal uit zo'n 112 km aan wandelpaden, onderverdeeld in drie hoofdroutes:
* Route 1: Echternach - Rosport - Moersdorf - Herborn. De totale lengte is 38 km
* Route 2: Echternach - Berdorf - Mullerthal - Hersberg - Scheidgen. De totale lengte is 40 km
* Route 3: Mullerthal - Blumenthal - Larochette - Beaufort. De totale lengte is 39 km
Daarnaast zijn er verschillende wat men noemt Extra Touren. Ook deze wandelingen zijn rondwandelingen en vaak iets korter en gelegen grenzend aan het kerngebied van de drie bovenstaande trails, waardoor ze telkens ook in combinatie met één van bovenstaande gewandeld kunnen worden.
* ExtraTour A: Mederdach - Nommern - Meysembourg - Larochette. De totale lengte is 23 km.
* ExtraTour B: Beaufort - Bigelbaach - Dillingen. De totale lengte is 13 km.
* ExtraTour C: Altrier - Bech- Hersberg. De totale lengte is 9 km.
* ExtraTour D: Junglinster - Graulinster - Altlinster - Bourglinster. De totale lengte is 32 km.
De hoofdroutes worden aangeduid met een rode gestileerde 'M', terwijl de ExtraTouren door een oranje 'M' worden bewegwijzerd.
Alle circulaire wandelingen zijn zowel in wijzerzin als tegenwijzerzin aangeduid en kunnen dus in beide richtingen gestapt worden. Gezien de aard van het terrein lenen de verschillende wandelingen zich enkel voor wandelaars en zijn ze niet geschikt voor buggies of rolstoelgebruikers.

## Externe link

* Mullerthal Trail
# Unintended

Unintended is de vijfde en tevens laatste single van het debuutalbum Showbiz (1999) van de Britse rockband Muse.

## Muziekvideo

De muziekvideo bevat verschillende stelletjes die door elkaar worden 'gemixt' en hun lichamen zijn vervormd. De bandleden blijven echter normaal.

## Uitgave

Het nummer werd op 5 juni 2000 uitgebracht op 7" vinyl, dubbel-cd en cassette. Later kwam de single als ep beschikbaar op streaming media. De live-uitvoering van Sober (vinyl, streaming media en Benelux-cd) werd opgenomen in Paradiso te Amsterdam. Unintended en Plug In Baby zijn samen de enige singles van Muse die op muziekcassette zijn uitgebracht. Unintended piekte op 5 in de Noorse VG-lista, behaalde de 20e positie in de UK Singles Chart en haalde nipt de Single Top 100 op 99.

## Tracklist

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Matthew Bellamy.

## Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Unintended | 859 | 1138 | 1079 | 1119 | 1021 | 942 | 861 | 749 | 911 | 958 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2015 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.

## Externe link

* (en) Unintended op de MuseWiki
* 1 2 3 Muse - Unintended. Dutch Charts.
* 1 2 (en) Muse. Official Charts.
* ↑ Unintended - Muse. NPO 3FM.
# Batuque FC

Batuque Futebol Clube is een Kaapverdische voetbalclub uit Mindelo, gelegen op het eiland São Vicente. Een bekende speler van de club is Héldon Ramos.

## Erelijst

Voetbalkampioenschap van São Vicente
    2001–02, 2002–03, 2009–10, 2011–12
Openingstoernooi van São Vicente
    2006/07
Beker van São Vicente
    2000–01, 2005–06, 2009/10, 2013/14
Supercup van São Vicente
    2009–10, 2011/12, 2013/14
# Petite fleur

"Petite fleur" is een nummer van de Amerikaanse jazzmuzikant Sidney Bechet uit 1952. De versie van Chris Barber's Jazz Band uit 1958 werd een hit.

## Achtergrond

"Petite fleur" is geschreven door Sidney Bechet. De instrumentale compositie werd, samen met tien andere nummers, op 21 januari 1952 opgenomen door de Sidney Bechet All Stars. Tien dagen later, op 31 januari, werd het door Bechet en het orkest van Claude Luter ten gehore gebracht in de Salle Pleyel in Parijs. Bechet en het orkest van Luter speelden het in de jaren die volgden nog twee keer. Op 7 maart 1954 voerde Bechet het samen met Michel Attenoux uit bij een Belgisch radiostation in Brussel. Op 8 december 1954 speelde hij het wederom met het orkest van Luter in de Olympia in Parijs.
De Britse jazzmuzikant Chris Barber was op zoek naar nieuwe muziek om op te nemen toen hij op "Petite fleur" stuitte. Op 3 september 1955 nam hij voor het eerst een eigen versie op. Een jaar later, op 10 oktober 1956, nam hij een tweede versie op, die zou uitgroeien tot een hit. Deze opname verscheen in 1956 op het album Chris Barber Plays (Vol. 3). In 1958 werd deze versie voor het eerst uitgebracht als single, maar deze werd maar weinig verkocht. Platenmaatschappij Pye Records gaf het in januari 1959 opnieuw uit, dit keer met succes. In het Verenigd Koninkrijk werd de B-kant beslagen door "Bugle Boy March", terwijl in de rest van de wereld "Wild Cat Blues" werd uitgebracht.
"Petite fleur" werd een grote hit. Het bereikte de derde plaats in de Britse UK Singles Chart en de vijfde plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100 en werd meer dan een miljoen keer verkocht. In onder meer Noorwegen, Zweden en een voorloper van de Waalse Ultratop 50 werd het een nummer 1-hit en in Duitsland werd de derde plaats gehaald. In Nederland werd het eveneens een nummer 1-hit in de hitlijst van het tijdschrift Muziek Parade, een voorloper van de Single Top 100, en in Vlaanderen werd de derde positie in een voorloper van de Ultratop 50 gehaald.

## Hitnoteringen
### Muziek Parade

Hitnotering: april 1959 t/m oktober 1959 :
| Maand | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Nummer | 4 | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 | 9 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00-'01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 |
| Petite fleur | 1348 | - | 1767 | 1765 | 1890 | - | 1410 | 1407 | 1740 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Petite Fleur op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Petite fleur op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vitellaria

Vitellaria is een geslacht uit de familie Sapotaceae. Het geslacht telt een soort die voorkomt in westelijk tropisch Afrika tot in Oeganda.

## Soorten

* Vitellaria paradoxa C.F.Gaertn.
* ↑ (en) Vitellaria C.F.Gaertn., Suppl. Carp.: 131 (1807). Royal Botanic Gardens, Kew
# Back Home

Back Home is een hit van de Haagse rockband Golden Earring, afkomstig van het album "Golden Earring" (ook bekend als "Wall of dolls") uit 1970. In juli dat jaar werd het nummer op single uitgebracht.

## Achtergrond

Back Home markeert de voornaamste muzikale kentering in de ontwikkeling van Golden Earring. Na de keurige beatmuziek en de sferische psychedelica van 1969, sloeg de harde rockriff van Back Home in als een bom. Op de allereerste editie van Pinkpop, Pinkpop 1970 in Geleen, speelden ze de single voor het eerst live voor publiek. Diezelfde nazomer stond de plaat vijf weken op nummer één in zowel de Nederlandse Top 40 op Radio Veronica als de destijds nieuwe publieke hitlijst op Hilversum 3; de Hilversum 3 Top 30, een record voor de groep. In totaal verbleef Back Home respectievelijk 20 en 19 weken in de hitparade.
Op Huilen is voor jou te laat van Corry en de Rekels na is Back Home in de Nederlandse Top 40 de grootste hit van het jaar 1970; in het Top 100 Jaaroverzicht van de Hilversum 3 Top 30 was het zelfs de grootste hit van 1970.
Plotsklaps werd Golden Earring veruit de populairste band van Nederland. Back Home is afkomstig van de lp Wall of dolls. De opvolger van Back home, Holy holy life, is een nummer in dezelfde sfeer.
In de sinds december 1999 jaarlijks uitgezonden NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, staat de plaat onafgebroken genoteerd met als hoogste notering een 476e positie in 2000.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 18-07-1970 t/m 28-11-1970 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | |
| Positie | 18 | 5 | 3 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 2 | 4 | 7 | 9 | 14 | 22 | 25 | 37 | uit |

### Hilversum 3 Top 30

Hitnotering: 18-07-1970 t/m 21-11-1970 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | |
| Positie | 23 | 10 | 5 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 2 | 2 | 4 | 8 | 11 | 11 | 16 | 26 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Back Home | 610 | 476 | 585 | 868 | 604 | 766 | 564 | 627 | 845 | 655 | 810 | 719 | 1011 | 734 | 995 | 1140 | 1302 | 1235 | 1291 | 1550 | 1318 | 1432 | 694 | 1281 | 1257 | 1469 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
Discografie
# Pater

Pater is in de Rooms-Katholieke Kerk de naam die gegeven wordt aan een monnik, kloosterling, missionaris of lid van een religieuze congregatie die priester is.
Het woord zelf komt uit het Latijn, Grieks en Umbrisch en betekent "vader". Een frater ("broeder") is ook een lid van een kloostergemeenschap, religieuze congregatie of niet-diocesaan instituut, maar géén priester. Het woord pater wordt hetzelfde vervoegd in het Latijn als mater, wat moeder betekent. Een missiepater is een pater die zich bezighoudt met missionaire bezigheden.
In de Oosters orthodoxe kerk wordt een priester-monnik een hiëromonnik genoemd.
# Buurttuin

Een buurttuin is een gemeenschappelijke tuin, een perceel dat collectief is aangelegd en collectief wordt onderhouden. Het onderscheidt zich van een volkstuin waarbij percelen worden toegewezen aan individuen of families.
De buurttuinen liggen op privé- of openbare grond waar fruit, groenten en/of bloemenplanten worden gekweekt. Over de hele wereld kunnen gemeenschapstuinen verschillende doeleinden vervullen, zoals esthetische en gemeenschapsverbetering, fysiek of mentaal welzijn of landbehoud.
Buurttuinen bevinden zich meestal op straatniveau, maar ook op daken van onder andere flatgebouwen. De wens om een buurtuin aan te leggen kan om verschillende redenen ontstaan, bijvoorbeeld omdat wijkbewoners vinden dat er te weinig groen in hun buurt is, of om een niet legaal hondenuitlaatveld een betere bestemming te geven. De tuin moet een plek zijn waar men elkaars buren kan ontmoeten en om samen te tuinieren, te eten of muziek te maken.

## Buurttuinen in België (selectie)

* Buurttuin Duifkes, Antwerpen
* Buurttuin Walle en anderen, Kortrijk
* Buurttuin Hal 5, Leuven
* Buurttuin in de Biesten, Nazareth
* Buurttuin 't Hoogveldje, Wilsele

## Buurttuinen in Nederland (selectie)

* Buurttuin Oost Indisch Groen, Amsterdam
* Buurttuin I.C. v.d. Lindestraat, Biervliet
* Buurttuin Breda, Breda
* Buurttuin de Viertuin, Den Haag
* BuurtTuin KV, Deventer
* Buurttuin, Stadstuinderij De Raam, Gouda
* Buurttuin Oosterpoort, Groningen
* Buurttuin BietjeBijBietje, 's-Hertogenbosch
* Buurttuin By-Tuin, Heilo
* Buurttuin Oase, Leiden
* Buurttuin Sint Maartenspoort, Maastricht
* Buurttuin Dakpark, Rotterdam
* Buurttuin de Zandloper, Utrecht
* Buurttuin De groene Kloosterwei, Warmond
# Vitunj

Vitunj is een plaats in de gemeente Ogulin in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 141 inwoners (2001).
# Gonophora

Gonophora is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1837 gepubliceerd door Louis Alexandre Auguste Chevrolat.

## Soorten

* Gonophora aemula (Gestro, 1897)
* Gonophora akalankita Maulik, 1919
* Gonophora albitarsis (Gestro, 1910)
* Gonophora angulipennis (Gestro, 1913)
* Gonophora angusta (Gestro, 1917)
* Gonophora apicalis (Baly, 1858)
* Gonophora atra (Gestro, 1885)
* Gonophora basalis (Gestro, 1885)
* Gonophora bicoloripes (Pic, 1930)
* Gonophora bimaculata (Chapuis, 1876)
* Gonophora blandula (Würmli, 1976)
* Gonophora borneana (Gressitt, 1939)
* Gonophora bowringii (Baly, 1858)
* Gonophora brevicornis (Weise, 1905)
* Gonophora cariosa (Gestro, 1897)
* Gonophora cariosicollis Gestro, 1903
* Gonophora chalybeata Baly, 1858
* Gonophora chapuisi Baly, 1876
* Gonophora clathrata (Gestro, 1908)
* Gonophora coomani Pic, 1930
* Gonophora diluta (Gestro, 1897)
* Gonophora donckieri Pic, 1934
* Gonophora exilis (Gestro, 1919)
* Gonophora femorata (Weise, 1913)
* Gonophora gibbera Uhmann, 1960
* Gonophora haemorrhoidalis (Weber, 1801)
* Gonophora integra (Baly, 1858)
* Gonophora laevicollis (Uhmann, 1928)
* Gonophora lineata (Baly, 1878)
* Gonophora linkei Uhmann, 1930
* Gonophora maculipennis (Gestro, 1906)
* Gonophora masoni (Baly, 1888)
* Gonophora mindoroica (Uhmann, 1955)
* Gonophora mjobergi (Uhmann, 1939)
* Gonophora nigricauda (Motschulsky, 1866)
* Gonophora nigrimembris (Weise, 1924)
* Gonophora nitidicollis (Gestro, 1899)
* Gonophora oenoptera (Gestro, 1897)
* Gonophora opacipennis Gestro, 1903
* Gonophora pallida (Baly, 1858)
* Gonophora pitambara (Basu, 1999)
* Gonophora pulchella (Gestro, 1888)
* Gonophora raapii (Gestro, 1897)
* Gonophora raktava (Basu, 1999)
* Gonophora ritsemae Gestro, 1896
* Gonophora rufula (Gestro, 1897)
* Gonophora sundaica (Gestro, 1910)
* Gonophora taylori Spaeth, 1933
* Gonophora tibialis (Baly, 1878)
* Gonophora uhmanni Pic, 1930
* Gonophora unifasciata (Gestro, 1885)
* Gonophora unimaculata (Pic, 1930)
* Gonophora whitei (Baly, 1858)
* Gonophora xanthomela (Wiedemann, 1823)
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Lidewij Edelkoort

Lidewij Edelkoort (Wageningen, 1950) is een voorspeller en onderzoeker van nieuwe trends. Ze studeerde mode en ontwerp aan de Kunstacademie van Arnhem.
In 1971 begon Edelkoort als modecoördinator en styliste bij De Bijenkorf. Daar viel ze op door haar vermogen de koopwensen van klanten voor het volgende seizoen te voorspellen. Na vier jaar vertrok ze naar Parijs, waar ze samen met Clemens Rameckers en Arnold van Geuns het adviesbureau Trend Union voor mode en schoonheidsproducten begon. Haar eigen bedrijf Studio Edelkoort richtte ze op in 1991. In 1993 richtte ze de organisatie Heartwear op waarmee ze kledingproducenten uit ontwikkelingslanden probeert op de Westerse markt te krijgen. Van 1999 tot 2008 was ze voorzitter van het college van bestuur van de Design Academy Eindhoven.
Het blad Time rekende haar in 2003 tot de 25 invloedrijkste mensen in de modewereld. In 2012 kreeg ze de onderscheiding Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs en was ze te gast bij het tv-programma Zomergasten.

## Privé

Edelkoort had tot 2018 een relatie met grafisch ontwerper Anthon Beeke, hij stierf in 2018. Het stel ontmoette elkaar in 1987 op een designcongres in Amsterdam.

## Publicaties (selectie)

* Fetishism in fashion, compiled by Lidewij Edelkoort & edited by Philip Fimmano. Amsterdam, Frame Publishers, 2013. ISBN|978-94-9172713-9
* Lidewij Edelkoort et al.: The pop-up generation. Design between dimension. Amsterdam, BIS Publishers, 2012. ISBN|978-90-6369-282-7
* Ninke Bloemberg, Lidewij Edelkoort et al.: Nijntje in de mode. Utrecht, Centraal Museum, 2011. ISBN|978-90-5647-507-9
* Li Edelkoort (et al.): Bloom book. Natuur en cultuur in de 21ste eeuw. Warnsveld, Terra, 2001. ISBN|90-5897-040-X
* See All This Art Magazine #34 The Wardrobe as Art Collection, 2023
# Algemene begraafplaats Bergen

De algemene begraafplaats Bergen is een begraafplaats uit 1920, gelegen aan de Kerkedijk in de Nederlands plaats Bergen (Noord-Holland). De begraafplaats werd ontworpen door de gemeentearchitect J.C. Leijen. De begraafplaats bestaat uit een algemeen deel en een Rooms-Katholiek gedeelte. Er is in totaal ruimte voor 2500 graven.

## Oorlogsgraven van het Gemenebest

Er is een ereveld met 247 doden uit de Tweede Wereldoorlog afkomstig uit landen van het Gemenebest. De meesten waren vliegeniers. Van 34 van hen is de identiteit onbekend. Er liggen ook 13 Poolse vliegeniers. Er staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht. De Commonwealth War Graves Commission is verantwoordelijk voor dit ereveld, die de begraafplaats heeft ingeschreven als Bergen General Cemetary.
Nog op 11 mei 2004 zijn zes bemanningsleden van een Britse bommenwerper hier begraven. Zij waren gevonden bij graafwerk in Opmeer. Het toestel was op 10 mei 1941 neergehaald, op weg naar Berlijn voor een bombardement. De piloot van het toestel lag al op deze begraafplaats.

## Bekende namen

Op dit kerkhof liggen begraven:
* Adriaan Roland Holst (1888-1976), dichter
* Charley Toorop (1891-1955), schilderes
* E. du Perron (1899-1940), schrijver
* Lucebert (1924-1994), dichter en schilder
* Leo Derksen (1926-2002), journalist
* Joost Zwagerman (1963-2015), schrijver
* Jan van Herwijnen (1889-1965), schilder