OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hans Lie

Hans Lie, voluit Hans Lie A Njoek (Nieuw-Nickerie, 21 januari 1941 – Tilburg, 30 april 2022), was een Surinaams-Nederlands kunstschilder en beeldhouwer. Hij woonde en werkte vanaf 1972 in Nederland.

## Biografie
### Studie in Nederland

Hans Lie ging in 1958 naar Nederland om te studeren Tilburg, alwaar hij zijn MO-akte tekenen behaalde op de Academie voor Beeldende Vorming. Ook studeerde hij aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen. Na zijn studietijd werd hij leraar aan het Vrije Atheneum van onderwijspionier Jan Theunissen. Daarnaast gaf hij les aan de Surinaamse Academie voor Beeldende Kunsten.

### Carrière in Suriname

Tekenen en schilderen deed hij traditioneel op papier en linnen, voor sculpturen en metalen plastieken gebruikte hij een bepaalde lastechniek. Hij exposeerde meermaals solo, en gezamenlijk tijdens de Nationale Kunstbeurs op Ons Erf, waarvan hij in 1965 samen met Richard de Keyzer aan de wieg stond. In 1967 werd hij onderscheiden met de Nationale Gouverneur Currie-prijs voor Kunsten en Wetenschappen.
In 1969 ontwierp hij het metalen kunstwerk op de voorgevel van het Frank Essed Gebouw. In de jaren 1970 maakte hij het kunstwerk Uit het moeras verrezen dat in het Wageningen in zijn geboortedistrict Nickerie staat.

### Terug in Nederland

Omdat hij wilde werken in een groter werkgebied keerde hij in 1972 terug naar Tilburg. Sindsdien was hij alleen nog actief als kunstschilder. Hij zette het liefst de verf met onstuimige en driftige penseelstrepen op het doek, maar hanteerde ook een verfijndere stijl. Hij schilderde vaak figuratieve voorstellingen in herkenbare vormen en maakte daarnaast uitstappen naar expressionistische en abstracte kunst. Hij gebruikte vaak heldere en felle kleuren waarin zijn tropische achtergrond herkenbaar was. In 1979 werd onderscheiden met de Grand Prix d'Art Contemporain voor zijn deelname aan een internationale kunsttentoonstelling in Monaco.
In 2009 werd zijn werk tentoongesteld in House of Arts in Paramaribo, samen met werk van Cliff Fan A Jon, Ron Flu, Soeki Irodikromo, Dorette Kuster, Paul Shang en Erwin de Vries. Van december 2020 tot en met mei 2021 was onder andere zijn werk te zien in de expositie Surinaamse school. Schilderkunst van Para­ma­ribo tot Amsterdam in het Stedelijk Museum Amsterdam.
Hans Lie overleed op 30 april 2022 in Tilburg op 81-jarige leeftijd.
Postuum werd medio 2024 een groepsexpositie georganiseerd door de Federation of Visual Artists in Suriname (FVAS) waarin ook werk van Lie was opgenomen.
# Wapen van Lexmond

Het wapen van Lexmond werd op 24 december 1817 bij besluit van de Hoge Raad van Adel aan de gemeente Lexmond in gebruik bevestigd. Op 1 januari 1986 fuseerde de gemeente samen met Ameide, Hei- en Boeicop, Leerbroek, Tienhoven, Meerkerk en Nieuwland tot de nieuw opgerichte gemeente Zederik. Het wapen van Lexmond is daardoor komen te vervallen. In het wapen van Zederik zijn geen elementen uit het wapen van Lexmond overgenomen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Van lazuur beladen met een varkenskop van goud.
De heraldische kleuren in het wapen zijn: lazuur (blauw) en goud (geel). Dit zijn de rijkskleuren.

## Geschiedenis

Het wapen werd in de achttiende eeuw reeds als heerlijkheidswapen gevoerd en is afgeleid van dat van vroegere bezitters van de heerlijkheid Lexmond, de heren van Vianen en Brederode. Deze voerden behalve de leeuw met barensteel, zoals te zien op het wapen van Tienhoven, ook een wapen met een of meerdere varkenskoppen. De afbeelding gaat terug tot het wapen van Willem, heer van Lumey, die ook het 'wilde zwijn der Ardennen' werd genoemd. Ook Reinoud III van Brederode (1492-1556) en Hendrik van Brederode (1531-1568) voerden het zwijnshoofd in hun wapen.
# Gothaer Waggonfabrik

De Gothaer Waggonfabrik was een Duitse fabrikant van rollend materieel en vliegtuigbouwer.
Het bedrijf werd in 1883 in Gotha opgericht door Fritz Bothmann. Hij bouwde aanvankelijk carrousels en later tram- en treinwagons. In 1910 kreeg het bedrijf de naam Gothaer Waggonfabrik AG. Het bedrijf ontwikkelde en produceerde onder die naam tijdens de Tweede Wereldoorlog een groot aantal vliegtuigen en projecten voor de Luftwaffe.
Op 22 februari 1944 werd een eskader Amerikaanse bommenwerpers van de United States Army Air Forces vanuit Engeland gezonden om de fabriek te bombarderen. Vanwege slecht weer werd de missie echter halverwege afgeblazen. Op de terugweg werd Nijmegen gebombardeerd als 'gelegenheidsdoel', waarbij ca. 800 burgerdoden vielen en een groot deel van de binnenstad werd verwoest.

## Vliegtuigen van Gotha

* G.I
* G.II
* G.III
* G.IV
* G.V
* G.VI
* G.VII
* G.VIII t/m X
* Go 145
* Go 146
* Go 147
* Go 229
* Go 242
* Go 244
* Go 345
* Ka 430

## Projecten tot 1945

* Go P.50
* Go P.60
# Vlag van Britswerd

De vlag van Britswerd is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Britswerd, in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân. De vlag werd in 1999 aangenomen en in 2001 geregistreerd. Het ontwerp van de vlag is van de hand van J.C. Terluin en R.J. Broersma.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Twee lengtebanen rood en blauw, met over alles heen een liggend geel anker, waarvan de steel begint op 1/3 vlaglengte en de punt ligt op 13/15 vlaglengte en een dikte heeft van vroeger 1/10 vlaghoogte en uitgaande van de ankersteel over de denkbeeldige lijnen van een broekingsdriehoek met de top op 1/3 vlaglengte, in het rood een gele klaver op rechte steel en in het blauw een lelie met afgesneden voet.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Rode baan: duidt op het land en de scheepsbouw bij het dorp.
* Blauw veld: staat voor het water van het voormalige Britswerdermeer, ingepolderd in 1855.
* Klaverblad: symbool voor de veehouderij en het grasland rond het dorp.
* Fleur de lis: de lelie kwam voor aan de rand van het Britswerdermeer.
* Anker: beeldt de scheepsbouw uit.
# Geuzenhof

De Geuzenhof is een woningencomplex in Amsterdam-West, gelegen tussen de Willem de Zwijgerlaan, Geuzenkade, Geuzenstraat, Korte Geuzenstraat en Admiraal de Ruijterweg. Het complex is onderdeel van het Plan Landlust uit 1931. Het complex staat sinds 2013 op de lijst van gemeentelijke monumenten.
De Geuzenhof bestaat uit twee woonblokken, van elkaar gescheiden door de Adriaan van Bergenstraat. In totaal zijn er circa 600 woningen, gebouwd tussen 1933 en 1940. Geuzenhof I is het noordelijke blok uit 1933-1935 en Geuzenhof II is het zuidelijke blok uit 1935-1940.
De woningen werden gebouwd door Bouwbedrijf Huibert van Saane namens de N.V. Landlust. Het complex was geïnspireerd op het enkele jaren daarvoor gebouwde Karl-Marx-Hof in Wenen waar de huizen ook rond een gemeenschappelijke binnenplaats staan. Het ontwerp van Geuzenhof I is van architect J. Dunnebier, die in 1929 betrokken was bij het ontwerp van Krugerhof aan de Tugelaweg, ook met een gemeenschappelijke binnentuin en bergingen in het souterrain in plaats van op de zolders.
Het zuidelijke deel van Geuzenhof II werd in dezelfde stijl ontworpen door J.F. Berghoef in samenwerking met J. Dunnebier. Dit deel onderscheidt zich door erkers over drie etages en een hogere voorgevel. Door problemen met de financiering werd de bouw vertraagd en kon het laatste deel van het complex pas in 1940 worden opgeleverd. Ook moest eerst in 1938 het meest zuidelijke deel van de Willem de Zwijgerlaan worden verlegd. In 1942 werd de naastgelegen Oranjehof opgeleverd, die ook door bouwondernemer Huibert van Saane werd gerealiseerd.
De woningen waren zeer modern, zij beschikten bij de bouw al over blokverwarming en een douche met centrale warmwatervoorziening. Voorts was er een droogkast voor de was, een radio in elke woning en een liftje voor de boodschappen. Op de begane grond waren bergingen met fietsenstallingen. In Geuzenhof II kregen de woningen keukens van de firma Bruynzeel, in 1937 ontworpen door Piet Zwart.
De open ruimte binnen de blokken was ingericht als gemeenschappelijke tuin. Het ontwerp hiervoor werd gemaakt door de tuinarchitecte Mien Ruys. Dit was haar eerste tuin voor sociale woningbouw en haar eerste grote gemeenschappelijke tuin in Amsterdam. De tuin van Geuzenhof I heeft een oppervlakte van 8.300 m$^2$ en een lengte van 220 meter. In 2022 werd deze tuin opnieuw aangelegd door de firma Copijn, op basis van het oorspronkelijke ontwerp uit 1935.

## Weblinks

Het verhaal van Geuzenhof, Gerlinde Schuller, documentatie over de geschiedenis van de Geuzenhof
* ↑ De Nieuwe Grachtengordel - De realisatie van het algemeen Uitbreidingsplan van Amsterdam; pagina 126. ISBN 978 90 6868 716 3
* ↑ Amsterdam op de kaart - Geuzenhof, www.amsterdamopdekaart.nl
* ↑ Mumm, Hagen, Bouwmodule van de Geuzenhof – Rendering/Animatie (2024).
* ↑ Mumm, Hagen, Kamerindeling van de Geuzenhof – Rendering/Animatie (2024).
* ↑ De geschiedenis van Geuzenhof II, www.geuzenhof2.nl
* ↑ De besloten binnentuin Geuzenhof van de befaamde Mien Ruys is dit weekend openbaar: ‘Groen en sociaal bouwen is hier honderd jaar geleden begonnen’, www.parool.nl; 6 juni 2024
# Tabitha van Krimpen

Tabitha van Krimpen (Woudenberg, 6 januari 1998) is bedrijfskundige en theoloog.

## Levensloop
### Studie

Van Krimpen groeide op in een Nederlands Hervormd gezin. Ze ging naar het vwo aan het Ichthus College in Veenendaal waar zij het profiel economie en maatschappij volgde. Hierna studeerde zij bedrijfskunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen waar ze in 2020 cum laude afstudeerde. Tot slot studeerde zij theologie aan de Protestantse Theologische Universiteit en Vrije Universiteit van Amsterdam. Ze behaalde hier de master Leadership & Change Management.

### Loopbaan

Van Krimpen was na haar studie werkzaam in de Thomaskerk in Amsterdam Zuid waar zij actief was op het gebied van communicatie en programmering. Hiena werd ze junior redacteur bij de Evangelische Omroep op NPO Radio 1. In 2021 werd zij uitgeroepen tot jonge Theoloog des vaderlands. Ze werkt tot op heden als freelance columnist bij het Nederlands Dagblad en is daarnaast trainee bestuurslid bij de Protestantse Kerk in Nederland en geeft landelijke lezingen over verschillende onderwerpen. In juni 2023 verscheen haar publicatie Bottom-up kerk: zijn waar twintigers zijn.

## Publicatie

* (2023) Bottom-up kerk: zijn waar twintigers zijn ISBN 9789043539289

## Externe link

* Eigen website
* ↑ Ilse Brandemann, Vrouwen in de theologie. ‘Het zijn vaak de feministen tegenover de mannenbroeders’. nd (7 maart 2022). Geraadpleegd op 9 januari 2025.
* ↑ Jan Blacquière, Tabitha van Krimpen (25) denkt te weten hoe je twintigers naar de kerk lokt: met een abonnement. Trouw (1 juni 2023). Geraadpleegd op 9 januari 2025.
# Hexurella rupicola

Hexurella rupicola is een spinnensoort uit de familie Hexurellidae. De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Ballyanthus

Ballyanthus is een geslacht uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae). De soorten komen voor in Somalië.

## Soorten

* Ballyanthus major Plowes
* Ballyanthus prognathus (P.R.O.Bally) Bruyns
* ↑ (en) Ballyanthus Bruyns Royal Botanic Gardens, Kew
Aganonerion · Acokanthera · Adenium · Aganosma · Allamanda · Alstonia · Alyxia · Amalocalyx · Anodendron · Apocynum . Asclepias · Baharuia · Baissea · Beaumontia · Caralluma · Carissa · Catharanthus · Cerbera · Ceropegia (lantaarnplanten) · Chonemorpha · Cleghornia · Cynanchum · Dewevrella · Dischidia · Ditassa · Echites · Elytropus · Epigynum · Eucorymbia · Forsteronia · Hoodia · Hoya · Hylaea · Huernia · Ichnocarpus · Ixodonerium · Kopsia · Landolphia · Lhotzkyella · Macroditassa · Mandevilla · Manothrix · Margaretta · Marsdenia · Matelea · Melinia · Melodinus · Merrillanthus · Metaplexis · Metastelma · Microdactylon · Microloma · Miraglossum · Mitostigma · Morrenia · Motandra · Nautonia · Neoschumannia · Nephradenia · Notechidnopsis · Odontadenia · Odontanthera · Oncinema · Oncostemma · Ophionella · Orbea · Orbeanthus · Orbeopsis · Orthanthera · Orthosia · Oxypetalum · Oxystelma · Pachycarpus · Pachycymbium · Pachypodium · Papuechites · Parameria · Parapodium · Parepigynum · Parsonsia · Pectinaria · Pentacyphus · Pentarrhinum · Pentasachme · Pentastelma · Pentatropis · Peplonia · Pergularia · Periglossum · Petopentia · Pherotrichis · Philibertia · Piaranthus · Pleurostelma · Plumeria · Pseudolithos · Quaqua · Quisumbingia · Raphistemma · Raphionacme · Rauvolfia · Rhyncharrhena · Rhyssolobium · Rhyssostelma · Rhytidocaulon · Riocreuxia · Rojasia · Sarcolobus · Sarcostemma · Schistogyne · Schistonema · Schubertia · Secamone · Secamonopsis · Seutera · Sindechites · Sisyranthus · Solenostemma · Sphaerocodon · Stapelia · Stapelianthus · Stapeliopsis · Stathmostelma · Stenomeria · Stenostelma · Stigmatorhynchus · Schizozygia · Tacazzea · Tectiphiala · Trachelospermum · Urceola · Vallariopsis · Vinca (maagdenpalm) · Vincetoxicum (engbloem)
# Maarsseveense Plassen

De Maarsseveense Plassen is een recreatiegebied in Maarsseveen, gemeente Stichtse Vecht, in de Nederlandse provincie Utrecht.
Het recreatiegebied bestaat uit de Grote Plas, een rechthoekige recreatieplas van ongeveer 2000 × 500 meter, en de Kleine Plas, die hoofdzakelijk door vissers en mensen die hun hond uitlaten bezocht wordt. Beide zijn ontstaan door zandwinning in de jaren 1960 ten behoeve van de aanleg van de Utrechtse wijk Overvecht.
Het zeer schone water van de Grote Plas is op sommige plekken tot 30 meter diep en er zijn dan ook een paar duikclubs actief. Daarnaast zijn er uitgebreide recreatieve voorzieningen en op mooie zomerdagen trekt het recreatiecentrum vele duizenden bezoekers. Er is een strand waarvoor betaald moet worden, met twee ingangen. Bij de ingang Westbroekse Binnenweg aan de noordzijde van de plas ligt een afgescheiden naaktstrand. In topjaren telt het betaalde gedeelte zo'n 128.000 bezoekers. Het grootste gedeelte van de plas is vrij toegankelijk en heeft een keur aan ligweiden aan het water waaronder twee naaktstrandjes (ook aan de noordkant van de plas). Rond de plas loopt een geasfalteerd voet-/fietspad dat in gebruik is bij joggers, skaters, fietsers en wandelaars. Ook worden er regelmatig hardloopwedstrijden gehouden. De lengte van dit pad rond de plas is bijna 5 km. Vogels als de kleine karekiet, fuut, meerkoet en wilde eend zijn aan de waterrand te vinden en tjiftjaf, koolmees, boomklever, boomkruiper, zwartkop, winterkoninkje, spotvogel en glanskop in de bomen en struiken.

## Bereikbaarheid

Vertrek van de Maarsseveense Plassen:
* U-OV buslijn 13 (gereden met een klein busje) vertrekt van maandag t/m zaterdag tot ongeveer 19.30 uur van diverse haltes aan de Gageldijk (ten zuidwesten van de plas).
* Tijdens andere tijdstippen kan men U-OV buslijn 6 vanaf de Nebraskadreef in Utrecht nemen.

## Externe link

* Recreatie Midden-Nederland - Maarsseveense plassen
# Leendert Keesmaat

Leendert Keesmaat (Dordrecht, 20 april 1911 - Waalsdorpervlakte, 13 maart 1941) was een Nederlandse verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Leendert Keesmaat was de oudste zoon van een gereformeerd gezin in Dordrecht. Zijn vader was ouderling bij de Wilhelminakerk. Als onderwijzer verhuisde Leendert Keesmaat naar Rotterdam en sloot zich aan bij de Geuzengroep rond Bernardus IJzerdraat. Na zijn arrestatie in november 1940 tot zijn dood zat Keesmaat vast in het Huis van Bewaring van Scheveningen, ook bekend als Oranjehotel. Tegelijkertijd werden ook zijn broers Arie en Wim gearresteerd. Keesmaats vrouw kreeg toestemming haar man in de gevangenis te bezoeken, maar werd eveneens vastgezet en pas na enkele maanden weer vrijgelaten. Ook Arie werd vrijgelaten.
Leendert en Wim Keesmaat sloegen ondanks de mishandelingen tijdens hun verhoren niet door, en werden uiteindelijk tijdens het "Geuzenproces" veroordeeld tot 3 respectievelijk 2 keer de doodstraf. Keesmaat is een van de achttien in het gedicht Het lied der achttien dooden van Jan Campert. Leendert Keesmaat werd op 13 maart gefusilleerd, de straf van de nog minderjarige Wim Keesmaat werd omgezet in levenslang.
Tijdens zijn gevangenschap hield Leendert een dagboek bij, dat hij op closetpapier schreef. Dit dagboek werd door een medegevangene overgedragen aan de familie. Keesmaat was getrouwd en vader van twee zonen. Hij is in 1945 herbegraven op de Essenhof in Dordrecht.
In de wijk Woudhoek in Schiedam is in de jaren zeventig de Geuzenbuurt aangelegd, waar ook een straat naar hem is vernoemd, de Leendert Keesmaathof.
# Oppervlaktechemie

De oppervlaktechemie of grensvlakchemie is een tak van de scheikunde die de materie bestudeert vanuit het standpunt van oppervlakken (doorgaans van vaste stoffen) of fasegrenzen waarbij op zijn minst één vaste stof betrokken is. Adsorptie en repulsie zijn belangrijke fenomenen binnen deze discipline. Voor de katalyse (eveneens deeltak van de chemie) is het fenomeen oppervlak van uiterst groot belang, aangezien de meeste katalysatoren werken vanuit oppervlakken zodat de totale specifieke oppervlakte ook de efficiëntie van de katalysator bepaalt. Een welbekend voorbeeld is de katalytische hydrogenering van alkenen tot verzadigde verbindingen. Deze verloopt door middel van palladium op koolstof (Pd/C) als katalysator: het palladium bindt waterstofgas aan het oppervlak om op die manier efficiënte en snelle hydrogenering te bewerkstelligen.
# Glyphodes luzonica

Glyphodes luzonica is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Dysallacta luzonica door Christian Johannes Amandus Sauber in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in Filipijnen (Luzon).
# Langelo (Drenthe)

Langelo (Drents: Langel) is een dorp in de gemeente Noordenveld, in de Nederlandse provincie Drenthe. Het is een van de kleinste brinkdorpen van Drenthe. Het dorp telde in 2023 220 inwoners. Tot 1998 maakte Langelo deel uit van de gemeente Norg.
Het dorp wordt doorsneden door de drukke weg (N373) van Norg naar Roden. Vlak bij het dorp is een installatie voor ondergrondse gasopslag aangelegd. Langelo bezit twee brinken: de Schoolbrink en de Westerbrink.
In 1255 wordt de plaatst vermeld als Langele en in 1560 als Langeloe In de 19e eeuw komen de spellingen Langelo en Langeloo voor. De naam zou duiden op een langgerekt bos dat er gelegen was op een lange zandrug, tussen Langeloërduinen en het dorp. Aan de hoofdweg staan enkele oude boerderijen. De oudste dateert uit 1792.

## Galerij

* De Schoolbrink in Langelo
* Langelo

## Geboren in Langelo

* Egbert Darwinkel (1965), voetbalkeeper
# California Midwinter International Exposition

De California Midwinter International Exposition, gebruikelijk aangeduid als "Midwinter Exposition" of "Midwinter Fair", was een wereldtentoonstelling die in 1894 werd gehouden in de Amerikaanse stad San Francisco.
Het initiatief voor de tentoonstelling kwam van de uitgever en eigenaar van de San Francisco Chronicle, Michael H. de Young, die in 1892 door president Benjamin Harrison was benoemd tot commissaris van de World's Columbian Exposition in 1893 in Chicago. De beheerder van het Golden Gate Park, John McLaren, verzette zich zonder succes tegen de tentoonstelling omdat het herstel van de natuur na de tentoonstelling decennia zou kosten.
De tentoonstelling werd gehouden rondom het huidige muziekveld. Voor de tentoonstelling, die door meer dan 2 miljoen bezoekers werd bezocht, werden meer dan 100 gebouwen opgetrokken. Het Palace of Fine Arts ("paleis van schone kunsten") werd het M.H. de Young Memorial Museum en is inmiddels deels herbouwd in een andere stijl. De Japanse Theetuin in het park is eveneens een overblijfsel van de tentoonstelling.
Het paviljoen van Land- en Tuinbouw was opgetrokken in Mission-stijl en stond pal ten westen van het Palace of Fine Arts. De als indianen tempel vormgegeven Mechanical Arts Building stond op de plaats waar nu de Californische academie van wetenschappen is gevestigd. Aan de oostzijde van het muziekveld vlak bij de Panhandle stond de Manufacturers and Liberal Arts Building die in moorsestjl was gebouwd.
# Mieczysław Mąkosza

Mieczysław Mąkosza (Baranovitsji, 16 november 1934) is een Pools scheikundige, gespecialiseerd in de organische synthese en de studie van reactiemechanismen.

## Biografie

Mąkosza werd geboren in Baranovitsji, een stad in het zuidwesten van Wit-Rusland. In 1956 studeerde hij af aan de toenmalige Universiteit van Leningrad (tegenwoordig Sint-Petersburg) en in 1963 verkreeg hij zijn doctorstitel aan de Technische Universiteit Warschau. In 1976 werd Mąkosza aangesteld tot hoogleraar aan die laatste universiteit.
Sedert 1979 is hij werkzaam als hoogleraar aan het Instituut voor Organische Chemie van de Poolse Academie van Wetenschappen. Mieczysław Mąkosza was tevens gedurende 25 jaar (juli 1979 tot juli 2004) directeur van die instelling.
Hij is lid van de Europese Academie voor Wetenschappen en de Deutsche Akademie der Wissenschaften Leopoldina.

## Werk

Mieczysław Mąkosza verricht onderzoek naar fasetransferreacties. De Makosza-reactie, waarbij carbenen als reactieve intermediairen voorkomen, werd naar hem genoemd.
Verder is hij bekend van zijn onderzoek naar de nucleofiele aromatische substitutie. Samen met Jerzy Winiarski ontdekte hij de plaatsvervangende nucleofiele substitutie, waarbij een waterstofatoom op de aromatische ring wordt vervangen en geen substituent, zoals bij de meeste andere soorten nucleofiele substituties.
Mąkosza is auteur en co-auteur van meer dan 300 wetenschappelijke publicaties en houder van een 70-tal patenten.

## Prijzen en onderscheidingen

Voor zijn wetenschappelijk werk kreeg Mąkosza al talrijke prijzen en onderscheidingen. Hij is in het verleden ook al een aantal keer genomineerd voor de Nobelprijs voor de Scheikunde. Mąkosza ontving een 3-tal eredoctoraten:
* Purdue-universiteit (1989)
* Technische Universiteit van Silezië (1998)
* Zuidelijke Federale Universiteit, Rusland (2001)
* ↑ (en) M. Mąkosza & J. Winiarski (1987) - Vicarious nucleophilic substitution of hydrogen, Acc. Chem. Res., 20 (8), pp. 282 - 289
* ↑ (pl) Prof. Chmielewski: Nobla mógł dostać Polak, Gazeta Wyborcza, 5 oktober 2005
# Tesla's ei van Columbus

Tesla's ei van Columbus is een toestel dat Nikola Tesla demonstreerde op de Columbian Wereldtentoonstelling van 1893 (World's Columbian Exposition) te Chicago. Tesla had dit toestel bedacht om het principe van draaiende magnetische velden en de inductiemotor te laten zien. Een stalen ei draaide rond in het magnetische veld en bleef door gyroscopische werking rechtop staan. Of het ei hiervoor de stompe of de puntzijde kiest is puur toeval.

## Constructie

Tesla gebruikte een toroïdale stator met een ijzerkern waaromheen vier spoelen waren gewonden. Door de spoelen liep tweefase wisselstroom (als in de alternator met variabele snelheid) zodat een draaiend magnetisch veld ontstond. Op een platform boven de magneten draaide het ei als op een podium rond. Het apparaat werkte bij frequenties van 25 tot 300 Hz, met een optimum tussen de 35 en 40 Hz. Replica's staan in het Nikola Tesla Museum (Музеј Николе Тесле) in Belgrado, het Technisch Museum in Zagreb and in het Ann Arbor Hands-On Museum.