OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vermillion (Simone Simons album)

Vermillion is het eerste soloalbum van de Nederlandse zangeres Simone Simons, die bekend staat als de lead-/sopraanzangeres van Epica. Het werd uitgebracht op 23 augustus 2024.

## Tracklijst

Alle teksten zijn geschreven door Simone Simons, behalve waar genoteerd, alle muziek is geschreven door Arjen Lucassen, behalve waar genoteerd.

### Notities

* "Weight of My World" is het enige meertalige nummer op het album met teksten in het Duits, Nederlands en Engels.

## Personeel

* Simone Simons – zang
* Arjen Lucassen – alle instrumenten
Gast-/sessiemuzikanten
* Koen Herfst – drums
* Rob van der Loo – bas
* Mark Jansen – grunts op "The Core" en "R.E.D."
* Alissa White-Gluz – zang en grunts op "Cradle to the Grave"
* Joost van den Broek (ex-After Forever) – piano op "Dark Night of the Soul"
* Perttu Kivilaakso (Apocalyptica) - cello op "Dark Night of the Soul"
* John Jaycee Cuijpers – achtergrondzang op "Aeterna"
* Ben Mathot – viool op "Aeterna" en "Fight or Flight"
* Jurriaan Westerveld – cello op "In Love We Rust", "Cradle to the Grave" en "Vermillion Dreams"
R.E.D. koor
* Coen Janssen (Epica)
* Mark Jansen (After Forever, Epica, MaYaN, United Metal Minds)
* Isaac Delahaye (ex-God Dethroned, Epica, ex-MaYaN)
* Ariën van Weesenbeek (ex-God Dethroned, Epica, MaYaN)
* Rob van der Loo (ex-Delain, Epica, ex-MaYaN)
* Simone Simons (Epica)
* Peter Kettenis
* Monique Hooft
* Lori Linstruth
* Arjen Lucassen
* Joost van den Broek
* Jasper Erkens
* Johan van Stratum (Stream of Passion, VUUR)
Crew
* Simone Simons – tekst
* Lori Linstruth – tekst (1–9), fotografie
* Arjen Lucassen – muziek, engineering, productie, mixen
* Gjalt Lucassen - Latijnse tekst op "Aeterna"
* Jaap Toorenaar – Latijnse tekst op "Aeterna"
* Joost van den Broek – muziek (10), mastering
* Hedi Xandt – kunstwerk, ontwerp

## Hitlijsten

Hitlijst prestaties voor Vermillion :
| Grafiek (2024) | Hoogste positie |
| België (Ultratop Vlaanderen) | 45 |
| België (Ultratop Wallonië) | 176 |
| Nederland (Album Top 100) | 11 |
| Duitsland (Offizielle Top 100) | 72 |
| Zwitserland (Schweizer Hitparade) | 11 |
| Verenigd Koninkrijk (OCC) | 2 |
# Clobetasol

Clobetasolpropionaat (op de markt onder andere onder de merknaam Dermovate) is een geneesmiddel uit de geneesmiddelengroep corticosteroïden dat voornamelijk wordt gebruikt als kortetermijnbehandeling van resistente dermatosen, zoals psoriasis of eczeem. Het is een zeer sterk werkend dermatocorticosteroïde (klasse IV). Clobetasolpropionaat wordt op de markt gebracht als lotion, hydrogel, crème, vetcrème en zalf in de sterkte 0.05%. Een nadeel van (sterk werkende) dermatocorticosteroïden is dat het in de huid bij langduriger gebruik (dit kan al na twee weken dagelijks gebruik) irreversibele veranderingen kan veroorzaken zoals lokale atrofie, teleangiëctasieën en striae. Het wordt daarom voorbehouden voor een korte behandelingsduur en wordt in het algemeen alleen door dermatologen voorgeschreven op strikte indicatie. Niet te verwarren met clobetasoN, een minder sterk werkend corticosteroïde (klasse 2).
# National Defence Force

De National Defence Force (Arabisch: قوة الدفاع الوطني, Quwāt ad-Difāʿ al-Watanī) is een in 2012 opgerichte organisatie van Syrische milities die betrokken is geraakt bij de Syrische Burgeroorlog als officieus onderdeel van de Syrische strijdkrachten van de door alawieten gedomineerde regering. De (mannelijke en vrouwelijke) militieleden worden gerekruteerd onder minderheden zoals alawieten, christenen, sjiieten en druzen. Deze geloofsminderheden hechten veel belang aan het overleven van de Syrische staat, aangezien zij na de vervolgingen van religieuze minderheden in Egypte en Irak voor eenzelfde lot vrezen na een overwinning van extremistische moslims. Deze organisatie zou ongeveer 10.000 militieleden hebben, onder wie 500 vrouwelijke. Ook seculiere soennieten maken deel uit van de NDF.
De deelname in de NDF van minderheden zoals de druzen is niet altijd vanzelfsprekend. Zolang er sprake is van een passieve zelfverdediging van het woongebied van een minderheid lijkt dit model te werken. Zodra er echter sprake is van actieve deelname in de strijd van de regering tegen de rebellen ontstaan er spanningen tussen de regering en de minderheden.
* ↑ https://web.archive.org/web/20181022073503/https://english.al-akhbar.com/node/15616
* ↑ http://www.dailymail.co.uk/news/article-2266894/500-women-enlisted-armed-Kalashnikovs-Syrias-President-Assad-forms-Lionesses-National-Defence-army-fight-rebels.html
* ↑ http://www.youtube.com/watch?v=zF5y0Y3NeD4
* ↑ http://www.belfasttelegraph.co.uk/opinion/columnists/robert-fisk/syria-assad-sends-his-feared-ghost-soldier-militia-squads-to-the-battlefront-29230199.html
* ↑ (en) "Syria's pro-government militias a major boost for Assad's army", 21 september 2013. Gearchiveerd op 6 oktober 2012. Geraadpleegd op 23 september 2013.
* ↑ https://web.archive.org/web/20150610213444/http://www.aawsat.net/2013/08/article55312631
# Abel Thisso

Abel Thisso was een Nederlands militair en ad interim Gouverneur van Suriname.

## Biografie

Thisso was vaandrig bij de Staten van Zeeland toen hij naar Tobago gestuurd werd. Dit eiland stond in die tijd ook bekend onder de naam onder de naam Nieuw-Walcheren. Het eiland was in 1667 heroverd op de Fransen door Abraham Crijnssen. Thisso arriveerde in 1668 om als commandeur toezicht te houden op de teruggekeerde plantage-eigenaren. Hij stond onder bevel van Philip Julius Lichtenberg en later Pieter Versterre, de gouverneurs van Suriname. Thisso was familie van gevluchte Franse hugenoten en sprak geen woord Nederlands.
Onder zijn beleid was men niet tevreden en waren er veel opstanden. In 1672 werd Tobago door de Engelsen veroverd. Na de Vrede van Westminster zonden de Staten van Zeeland Thisso, die inmiddels was bevorderd tot luitenant, naar Suriname.
Na het overlijden van Versterre volgde Thisso, die ondertussen Raad van Politie was geworden, hem op met de rang van luitenant-gouverneur. In december 1677 droeg hij zijn functie over aan Tobias Adriaensen die echter na een paar maanden alweer vertrok.
Ook in Suriname begonnen de opstanden van inheemse volken tegen het beleid van Thisso. Zij streden tegen de aantasting van hun leefgebied en de tewerkstelling van inheemsen als slaafgemaakten op de plantages en voor het gouvernement. Zij overvielen plantages en vermoordden de Europese bewoners. Afrikaanse slaafgemaakten werden aanvankelijk ook vermoord, maar al snel begonnen de rebellen hen over te halen om over te lopen, wat dan ook in toenemende mate gebeurde. Het maatschappelijk en economisch leven kwam binnen korte tijd grotendeels tot stilstand. Suikermolens, rietvelden en kostgronden werden platgebrand. De Parakreek, waar aan het begin van de oorlog nog zestien plantages lagen, moest na enkele maanden zelfs geheel worden ontruimd, terwijl de planters zich terugtrokken op Paramaribo en het Fort Zeelandia. De Inheemse oorlog (1678-1686) leidde bijna tot het einde van de kolonie.
Bij zijn aankomst eind 1678 nam de nieuwe gouverneur Johannes Heinsius onmiddellijk maatregelen om de inheemse aanvallen te pareren. Thisso ontvluchtte het land met hetzelfde schip dat Heinsius naar Suriname had gebracht.
* Benjamins, H.D. en Snelleman, J.F. (1914-1917): Encyclopaedie van Nederlandsch West-Indië. Den Haag/Leiden: Martinus Nijhoff/E.J. Brill, pp. 674, 678.
* Buve, R. (1966): Johannes Heinsius, de rol van Van Aerssens voorganger tijdens de Surinaams-Indische Oorlog, 1678-1680, in: De West-Indische Gids, jrg. 15, nr. 1, pp. 14–26.
* Dikland, F. (2003): Zeeuwse archivalia uit Suriname en omliggende kwartieren 1667–1683.
* Wolbers, Julien (1861): Geschiedenis van Suriname, Amsterdam: De Hoogh, 1861. Fotomechanische herdruk: Amsterdam: Emmering, 1970. pp. 48-49.
# Gaël Suter

Gaël Suter (Aigle, 23 maart 1992) is een Zwitsers voormalig baan- en wegwielrenner.

## Carrière

In 2016 won hij de scratch tijdens de Europese kampioenschappen baanwielrennen. Suter nam deel aan de Olympische Zomerspelen van 2016. Tijdens deze Spelen behaalde hij een twaalfde plaats op het omnium. Hij was in de jeugd ook actief als veldrijder.

## Belangrijkste resultaten
### Baanwielrennen

| Jaar | ZK | EK | Overig |
| Beloften |||||
| 2014 | | 3 omnium | |
| Elite |||||
| 2011 | 1 sprint | | |
| 2012 | 3 puntenkoers, 3 koppelkoers | | |
| 2013 | 1 puntenkoers, 1 scratch 2 koppelkoers | | |
| 2014 | 3 koppelkoers | | Aigle: scratch Grenchen: puntenkoers, afvalkoers |
| 2015 | 1 sprint, 3 puntenkoers 3 omnium | | Oerlikon: puntenkoers, scratch |
| 2016 | 1 omnium, 2 keirin 2 1km tijdrit 2 koppelkoers | 1 scratch 2 omnium | Olympische Spelen: 12e omnium Fenioux: scratch Aigle: scratch Austral: scratch |
| 2017 | 2 omnium, 2 ploegenachtervolging | | |
| 2018 | | | Dudenhofen: koppelkoers |

### Wegwielrennen
#### 2009

    2 Zwitsers kampioenschap tijdrijden, junioren

#### 2010

    Giro del Mendrisiotto, junioren

#### 2013

    Proloog Ronde van Nieuw-Caledonië (ploegentijdrit)
* procyclingstats
* de wielersite
* profiel op cyclebase
* sportuitslagen
# Wapen van Vlist

Het wapen van Vlist werd op 21 november 1985 bij Koninklijk Besluit aan de Zuid-Hollandse gemeente Vlist toegekend naar aanleiding van de gemeentelijke herindeling, waarbij Haastrecht, Stolwijk en een deel van Gouderak bij de gemeente werden gevoegd. Het oude wapen uit 1818 werd daarbij vervangen door een geheel ander ontwerp, gebaseerd op de oude wapens van de toegevoegde gemeenten. Het wapen bleef in gebruik tot op 1 januari 2015 de gemeente opging in de nieuw gevormde gemeente Krimpenerwaard. In het wapen van Krimpenerwaard zijn geen elementen uit het wapen van 1818 opgenomen, het kasteel zoals aanwezig op het wapen van 1985 is hierop wel opgenomen.

## Oorsprong

De herkomst van het wapen van 1818 is onbekend. Er zijn geen afbeeldingen van voor de negentiende eeuw van een wapen van Vlist bekend en waarschijnlijk was het een nieuw ontwerp. Gesuggereerd wordt dat de boom het lommerrijke karakter van de gemeente symboliseert, terwijl de harten de vruchtbare polders van Vlist en Bonrepas symboliseren.
In het wapen van 1985 stelt de schuinbalk het riviertje de Vlist voor, terwijl het kasteel afkomstig is van het wapen van Haastrecht en de kazen van het wapen van Stolwijk.

## Blazoenering
### Wapen van 1818

De blazoenering van het wapen van 22 juli 1818 is als volgt:
   Een schild van zilver, waarop een boom, staande op zijn terras, alles van sijnople; de boom beladen met een vogel van sabel en geaccosteerd van 2 harten van keel.
De heraldische kleuren zijn zilver (wit), sinopel (groen), sabel (zwart) en keel (rood).

### Wapen van 1985

De blazoenering van het wapen van 21 november 1985 is als volgt:
   In sinopel een golvende schuinbalk van zilver, vergezeld boven van een kasteel, bestaande uit drie gekanteelde torens met afgeknotte daken, verbonden door muren, de middelste toren hoger dan de beide buitenste, beneden van drie opeengestapelde platte kazen, waarvan de grootte van boven naar beneden toeneemt, alles van goud. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee parels.
De heraldische kleuren zijn zilver (wit), sinopel (groen), goud (geel), sabel (zwart) en keel (rood). Het schild is bekroond met een gravenkroon.

## Zichtbaarheid

Het wapen van 1818 is zichtbaar op de gevel van het voormalige raadhuis uit 1911 aan de Oost Vlisterdijk 36.

## Verwante wapens

* Wapen van Haastrecht, met het kasteel
* Wapen van Stolwijk, met de kazen
* Wapen van gemeente Krimpenerwaard, met het kasteel

## Vergelijkbare wapens

Wat betreft de zilveren rivier op een achtergrond van sinopel vertoont het wapen gelijkenis (maar is niet verwant) met het wapen van Goudriaan, het wapen van Nissewaard, het wapen van waterschap Winsumer- en Schaphalsterzijlvest en het wapen van het Belgische Schaarbeek.
* Wapen van Goudriaan
* Wapen van Nissewaard
* Wapen van waterschap Winsumer- en Schaphalsterzijlvest
* Wapen van Belgische Schaarbeek
# Midsland (schip, 1974)

Het MS Midsland was een veerboot van Rederij Doeksen, die ingezet werd op de routes Harlingen - Terschelling en Harlingen - Vlieland v.v. Tot het voorjaar van 2021 was het in gebruik als reserveschip en voor extra afvaarten. Na de ingebruikname van MS Willem Barentsz en MS Willem de Vlamingh in 2020 is MS Midsland in 2021 verkocht aan de Griekse rederij 'Atlantides Group'.

## Geschiedenis

De veerboot werd in 1974 gebouwd door Cassens Werft in Emden en voer tot eind 1993 als Rheinland voor AG Ems. Oorspronkelijk had het schip een lengte van 60 meter, maar in 1980 werd het met 18 meter verlengd. Rederij Doeksen nam het in 1994 over en gaf het de naam Midsland. Het werd ingezet op de route Harlingen - Terschelling, daarnaast deed het schip geregeld dienst op de route Harlingen - Vlieland. Het was een zusterschip van de Schellingerland.
Midsland is het tweede schip onder deze naam. De vorige Midsland werd omgedoopt tot Vlieland en later verkocht.

## Indeling

MS Midsland had een enkel autodek, hierdoor kon er rollend materieel met een grote hoogte aan boord, bijvoorbeeld vrachtwagens. Er was plaats voor 55 personenauto's.
De passagierscapaciteit was 1200 personen. In het schip bevond zich een buffet en een bar, ook waren er enkele salons. Onder in het schip was een kinderspeelruimte met een ballenbak. Aan de zijkanten van het schip was ruimte om buiten te zitten en boven op het schip bevond zich een groot zonnedek.

## Onderhoud

Jaarlijks ging MS Midsland naar de werf in Harlingen voor inspectie en onderhoud.

## Inzet

Tot januari 2021 deed MS Midsland dienst als reserveschip. Wanneer de MS Friesland, (dienst Harlingen-Terschelling) of de MS Vlieland (dienst Harlingen-Vlieland) naar de werf waren voor onderhoud verzorgde de MS Midsland de dienst. In het hoogseizoen en bij evenementen werd het schip ingezet voor extra afvaarten naar beide eilanden.
In 2020 liep MS Vlieland ernstige averij op, het herstel hiervan duurde vijf maanden. In deze periode werd MS Midsland ingezet als vervangend schip op de verbinding Harlingen-Vlieland v.v.
Na de komst van de nieuwe schepen MS Willem Barentsz en MS Willem de Vlamingh werd MS Friesland het reserveschip. De MS Midsland werd in 2021 verkocht. Voor eigenaar 'Atlantides Shipping' gaat ze vanuit Athene naar diverse Griekse eilanden varen.

## Externe link

* Statische en actuele scheepsinformatie op www.marinetraffic.com.
Bronnen
* Midsland - IMO 7393066 op Shipspotting
* Midsland op Maritime Connector
* Midsland op Veerbootinfo
Referenties
* ↑ Rederij Doeksen verkoopt veerboot Midsland aan Griekse reder ... DVHN.nl d.d. 22 april 2021. Gearchiveerd op 7 april 2023.
* ↑ Terschelling TV Journaal 4 juli 2020 YouTube
* ↑ Twitterbericht Rederij Doeksen d.d. 21 augustus 2020
# Petroleuciscus borysthenicus

Petroleuciscus borysthenicus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Kessler.
* ↑ (en) Petroleuciscus borysthenicus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Petroleuciscus borysthenicus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Eric van Sauers

Eric van Sauers (Utrecht, 18 september 1964) is een Nederlands cabaretier, stand-upcomedian en acteur.

## Loopbaan

Na zijn afronding van de toneelschool in Amsterdam sloot Van Sauers zich aan bij Comedytrain. In 1997 won hij het Camerettenfestival, waarna in 1998 zijn eerste soloprogramma in première ging. In 2005 ontving hij de Neerlands Hoop voor zijn voorstelling: Eric van Sauers liegt. Van Sauers speelde in diverse films en televisieseries, veel in samenwerking met filmmaker Theo van Gogh. Samen met Koos Terpstra is hij eindredacteur van het televisieprogramma Dit was het nieuws.
Zijn jongere zus Mariëlle van Sauers is actrice en schrijfster.

## Soloprogramma's

* Eric van Sauers is Eric van Sauers (1998-2000)
* Een fijn warm mens (2000-2002)
* De ware liefde (2002-2004)
* Eric van Sauers liegt (2004-2006)
* Smulpapen (2006-2008)
* Ridder (2009-2011)
* Ontroert (2014-2016)
* De lief en leed tour (2017-2018)

## Filmografie
### Film

* Dorst (1988)
* In het belang van de staat (1997)
* De pijnbank (1998) - Martin Krawinkel
* Lef (1999)
* De nacht van Aalbers (2001) - Menno Lippens
* Baby Blue (2001)
* Polonaise (2002)
* Cool! (2004)
* Flirt (2005) - Foppe
* Sextet: De nationale bedverhalen (2007)
* Doodslag (2012) - Taxichauffeur
* Hart Beat (2016)
* Oh Baby (2017)
* Goudappels (2024) - Patrick Condari

### Televisie

* Zeg 'ns AAA (1986) - politieagent
* Meneer Rommel (1992)
* Bureau Kruislaan (1992 t/m 1995) - Marius Hoefdraad
* Pleidooi (1993)
* De Sylvia Millecam Show (1994)
* Vrienden voor het leven (1994)
* In de Vlaamsche pot (1994) - Roel
* SamSam (1994)
* Bamboe Beren (1995) - Slo-Lee
* 12 steden, 13 ongelukken (1995)
* Studio op stelten (1995)
* Zwarte Sneeuw (1996)
* Huisje, Boompje, Beestje (1996 t/m 2000)
* Au (1997)
* Zonder Ernst (1998)
* Schoon goed (1999)
* Het laatste oor (1999)
* Medea (2005) - Robin
* Koefnoen (2007) - diverse rollen
* Smeris (2014)
* Bureau Raampoort (2014) - Belker
* KLEM (2017) - Abdu
* De 12 van Oldenheim (2017) - Wout Plasmeijer
* Kamp Koekieloekie (2021) - Ben
* Nieuw zeer (2021) - diverse rollen
* Oogappels (2021-2023) - Patrick Condari
* De verschrikkelijke jaren tachtig (2022) - Ivo
* Tropenjaren (2022) - Steve
* Tweede Hans (2022) - Diederick

## Dvd's

* Eric van Sauers is Eric van Sauers (2003)
* De Ware Liefde/Een fijn warm mens (2005)
* Eric van Sauers Liegt/Smulpapen (2009)
* Ridder (2011)
# 't Dondert en 't bliksemt

"'t Dondert en 't bliksemt" is een nummer van de Nederlandse band Guus Meeuwis & Vagant. Het nummer verscheen op hun album Schilderij uit 1997. In januari 1998 werd het nummer uitgebracht als de tweede single van het album.

## Achtergrond

De muziek van "'t Dondert en 't bliksemt" is geschreven door Meeuwis en Ad Kraamer in samenwerking met Vagant-leden Jan Willem Rozenboom en Robin van Beek, terwijl de tekst is geschreven door Meeuwis, zijn broer Mark, Erwin Boerenkamps en Robbert Schrijen. Het nummer is geproduceerd door Kraamer. Het nummer is ontstaan als het lustrumlied van de studentenvereniging T.S.C. Sint Olof, waar de bandleden op dat moment deel van uitmaakten. Tevens werd een deel van de melodie (lala lalalalala) in 1979 al gebruikt in het nummer "Go West" van de Village People.
"'t Dondert en 't bliksemt" werd een hit in Nederland met een twaalfde plaats in de Top 40 en een vijftiende plaats in de Mega Top 100.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 31-01-1998 t/m 21-03-1998 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Positie | 29 | 23 | 19 | 14 | 12 | 13 | 27 | 40 | uit |

### Mega Top 100

Hitnotering: 17-01-1998 t/m 11-04-1998 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | |
| Positie | 91 | 44 | 34 | 30 | 27 | 24 | 15 | 23 | 35 | 47 | 58 | 71 | 85 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| 't Dondert en 't bliksemt | 1253 | 1413 | 1416 | 1468 | 1509 | 1754 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2019 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 Guus Meeuwis & Vagant - 't Dondert en 't bliksemt - DutchCharts
* ↑ Guus Meeuwis & Vagant - Schilderij | Discogs. Gearchiveerd op 21 februari 2021.
* ↑ Afkomstig uit Schilderij
* ↑ Guus Meeuwis & Vagant - 't Dondert en 't bliksemt | Top 40
# Andrés Aldama

Andrés Aldama Cabrera (Matanzas, 9 april 1956) is een Cubaans voormalig bokser. Hij werd olympisch kampioen in de weltergewichtklasse op de Olympische Spelen van 1980. Ook won hij het zilver in de halfweltergewichtklasse tijdens de Olympische Spelen in 1976. Hij verloor in de finale van Sugar Ray Leonard.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 1 1980 in Moskou, Rusland (– 67 kg)
* 2 1976 in Montréal, Canada (– 63,5 kg)

### Pan-Amerikaanse Spelen

* 1 1979 in San Juan, Puerto Rico (– 67 kg)
* (en) Profiel van Andrés Aldama op olympedia.org, geraadpleegd 1 januari 2025
* (en) Profiel van Andrés Aldama op sports-reference.com (gearchiveerd), geraadpleegd 1 januari 2025
1904: Albert Young · 1920: Bert Schneider · 1924: Jean Delarge · 1928: Ted Morgan · 1932: Edward Flynn · 1936: Sten Suvio · 1948: Július Torma · 1952: Zygmunt Chychła · 1956: Nicolae Linca · 1960: Nino Benvenuti · 1964: Marian Kasprzyk · 1968: Manfred Wolke · 1972: Emilio Correa · 1976: Jochen Bachfeld · 1980: Andrés Aldama · 1984: Mark Breland · 1988: Robert Wangila · 1992: Michael Carruth · 1996: Oleg Saitov · 2000: Oleg Saitov · 2004: Bachtijar Artajev · 2008: Bachit Sarsekbajev · 2012: Serik Sapijev · 2016: Danijar Jeleoessinov · 2020: Roniel Iglesias · 2024: Asadkhuja Muydinkhujaev
# Bernard Gavillet

Bernard Gavillet (Monthey, 6 maart 1960 – 13 juni 2024) was een Zwitserse wielrenner.

## Carrière

Gavillet werd Zwitsers kampioen in het klimmen een onderdeel van het wegwielrennen in Zwitserland. Verder nam hij zes keer deel aan een grote ronde, waarvan een 20e plaats in 1984 zijn beste resultaat was. Hij won een ploegentijdrit in de Ronde van Frankrijk in 1986. Verder won hij nog een aantal kleinere koersen.
Gavillet overleed op 13 juni 2024 op 64-jarige leeftijd.

## Overwinningen
### 1982

* Ebikon

### 1983

* Martigny-Mauvoisin

### 1984

* Zwitsers klimkampioen, Elite

### 1986

* 2e etappe a Ronde van Frankrijk (ploegentijdrit)

### 1987

* 5e etappe deel b Grand Prix Willem Tell (ITT)

## Resultaten in de voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1982 | 36e | | |
| 1983 | | 34e | |
| 1984 | 29e | 20e | |
| 1985 | opgave | | |
| 1986 | | 28e | |
| 1987 | | 57e | opgave |
| 1988 | | | |
| 1989 | | | |
| Jaar | Luik-Bast.‑Luik | Ronde van Lombardije | WK op de weg |
| 1982 | | | |
| 1983 | | 23e | |
| 1984 | | | |
| 1985 | 39e | | |
| 1986 | | | |
| 1987 | | | opgave |
| 1988 | | | |
| 1989 | | | |
Wielerploegen van Bernard Gavillet
Biondi · Bondue · É. Boyer · P. Boyer · Fignon · Gavillet · Gayant · Guyot · Lavainne · Lilholt · M. Madiot · Y. Madiot · Manfrin · Marie · Mottet · Pelier · Poisson · Rué · Tegström
Breukink · Clark · de Koning · de Rooij · Freuler · Gavillet · Harings · Hendriks · Imboden (tot 31/07) · Lubberding · Märki · Nulens · Peiper · Talen · Thurau (tot 31/07) · Vanderaerden · Van Lancker · van Loon · van Rijen · van Vliet · van Wijk · Wampers · Winnen
* ↑ Bernard Gavillet. www.procyclingstats.com. Geraadpleegd op 30 augustus 2020.
* ↑ (en) Cycling Archives, Bernard Gavillet. www.cyclingarchives.com. Geraadpleegd op 30 augustus 2020.
* ↑ WVcycling.com - Bernard Gavillet. www.wvcycling.com. Geraadpleegd op 30 augustus 2020.
* ↑ (fr) «Un coureur de classe et un fort caractère» Le cyclisme valaisan rend hommage à Bernard Gavillet, décédé
* (en) Profiel van Bernard Gavillet op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Bernard Gavillet op Firstcycling.com
* Profiel van Bernard Gavillet op De wielersite
# Wapen van Vreeswijk

Het wapen van Vreeswijk werd op 11 september 1816 door de Hoge Raad van Adel aan de Utrechtse gemeente Vreeswijk bevestigd. Op 1 juli 1971 ging Vreeswijk op in de gemeente Nieuwegein. Het wapen van Vreeswijk is daardoor komen te vervallen als gemeentewapen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Van lazuur met drie fascen van goud.
De heraldische kleuren zijn lazuur (blauw) en goud (goud of geel).

## Verklaring

Het wapen is gelijk aan het heerlijkheidswapen van de hoge heerlijkheid Vreeswijk. De herkomst is onbekend.