OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Michelle Hooyboer-Winklaar

Michelle Janice Hooyboer-Winklaar (Toronto, 20 september 1969) is een voormalig Arubaans politica. Namens de Arubaanse Volkspartij was zij in het kabinet Mike Eman I minister van Economische Zaken, Sociale Zaken en Cultuur. In het kabinet Mike Eman II was zij minister voor Onderwijs, Gezinsbeleid en Volwasseneducatie. Hooyboer maakte in maart 2017 bekend uit de politiek te stappen aan het eind van de zittingsduur van het kabinet Mike Eman II.
Michelle Hooyboer-Winklaar werd als dochter van een Arubaanse moeder en een Bonaireaanse vader geboren in Toronto, Canada. Zij groeide op in Canada, studeerde daar en ging werken bij Bell en later bij AT&T. In 2005 werd ze general manager van Digicel Aruba.
Michelle Hooyboer-Winklaar is gehuwd en heeft twee kinderen.
# Nationaal Museum van Wereldculturen

Het Nationaal Museum van Wereldculturen (NMvW) is een rijksmuseum dat in 2014 is ontstaan door een 'fusie' van het Afrika Museum in Berg en Dal, het Rijksmuseum Volkenkunde in Leiden en het Tropenmuseum in Amsterdam De drie publiekslocaties van het museum waren dan ook in Berg en Dal, Leiden en Amsterdam. Sinds 1 mei 2017 heeft het Wereldmuseum (Rotterdam) een personele unie gesloten met het NMvW. Het bestuurscentrum is gevestigd in Leiden. Sinds 27 november 2023 is de locatie in Berg en Dal gesloten. In november 2023 kregen alle locaties de naam Wereldmuseum, in combinatie met de plaatsnaam. De collectie, die in feite bestaat uit een deel Rijkscollectie (NMVW) en een deel Gemeentelijke collectie (Wereldmuseum Rotterdam) wordt gezamenlijk beheerd en ontsloten via een collectiewebsite.
Stijn Schoonderwoerd, die sinds juni 2012 algemeen directeur was van Rijksmuseum Volkenkunde, was de eerste directeur/bestuurder van de nieuwe organisatie. Op 1 februari 2021 heeft hij de organisatie verlaten. Wayne Modest is op 1 januari 2021 benoemd tot inhoudelijk directeur. Marieke van Bommel begon op 1 januari 2022 als algemeen directeur.
De wetenschappelijke activiteiten van de drie musea zijn gebundeld in het Research Centre for Material Culture te Leiden.
Het Wereldmuseum in Rotterdam bleef gevestigd in het gebouw aan de Willemskade. Ze zijn destijds niet gefuseerd, maar delen wel een Raad van Toezicht, bestuur, management en collectiedeskundigheid in een personele unie in de vorm van de directeur.
Ook de collecties van het voormalige Museum Nusantara uit Delft en de collectie van het AAMU Museum voor hedendaagse Aboriginal kunst uit Utrecht zijn bij het NMvW ondergebracht. Delen van de collectie worden gedeeld via het digitale platform van Modemuze.
Het Afrika Museum in Berg en Dal sloot per november 2023, nadat de eigenaar van grond, gebouwen en collecties had besloten de lopende samenwerkingsovereenkomst na 1 januari 2025 niet te verlengen uit onvrede over de koers die het Nationaal Museum met het Afrika Museum wilde opgaan, onder meer de voorgenomen afbraak van het openluchtdeel van het museum.
# Darteritus

Darteritus (Engels: Dartitis) is een aandoening die voorkomt bij beoefenaars van darts. Hoewel de naam humoristisch klinkt is darteritus wel degelijk iets dat een probleem vormt bij darters die er last van hebben en wordt deze naam ook gebruikt in de dartssport. De Engelse naam dartitis is waarschijnlijk ontstaan door het samenvoegen van dart en arthritis (artritis of reuma), wat in het Nederlands is overgenomen met de naam darteritus. In feite is darteritus een soort faalangst die voornamelijk optreedt als de darter onder grote druk staat. Een mentale blokkade zorgt ervoor dat de pijl niet of zeer langzaam kan worden losgelaten richting het bord.

## Voorbeelden

De Nederlanders Albertino Essers en Berry van Peer hebben in het verleden last gehad van darteritus. Toen Berry van Peer in 2017 tegen Simon Whitlock speelde, duurde het steeds langer voordat hij zijn pijlen in het bord gooide, dit tot ontsteltenis van Whitlock en het publiek. Dit is het duidelijkst zichtbaar op het moment dat van Peer zijn laatste pijl in het bord gooit, waarmee hij de wedstrijd won. Ook Mensur Suljović, Kevin Painter en Eric Bristow hadden last van darteritus. Evenals de Nederlander Levy Frauenfelder.

## In andere sporten

In andere sporten bestaat een soortgelijke aandoening. Bij het boogschieten bestaat de term rozenvrees, bij biljart wordt het keuitis genoemd en bij schaatsen spreekt men van zwabbervoet.
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=BOZ8H1O6Fvo. Gearchiveerd op 22 januari 2021.
* ↑ Wagtman, Stan, Hoe serieus is darteritus? 'Ergste dat je als darter kan overkomen'. NU (20 december 2023).
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=CgH66UbqDJg. Gearchiveerd op 27 december 2022.
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=h1PhXeJmTv0. Gearchiveerd op 20 december 2022.
* ↑ https://www.dartsactueel.nl/levy-frauenfelder-trek-aan-de-bel-bij-mentale-problemen/. Gearchiveerd op 27 maart 2023.
* ↑ https://www.ad.nl/darts/darteritus-is-geen-aanstelleritis-maar-hoe-kom-je-er-vanaf~a60c5894/. Gearchiveerd op 21 januari 2021.
# Ernest Boucquéau

Ernest Joseph Boucquéau (Houdeng-Goegnies, 7 juni 1821 - Sint-Joost-ten-Node, 16 juli 1880) was een Belgisch industrieel en volksvertegenwoordiger.

## Biografie

Boucquéau was de zoon van de landbouwer Grégoire Boucquéau en Clotilde Dervaux. Hij bleef vrijgezel. Hij was een schoonbroer van Louis Faignart, industrieel en volksvertegenwoordiger, en Félix-Guillaume Wittouck, likeurstoker, suikerraffinadeur en burgemeester van Sint-Pieters-Leeuw.
Na zijn doctoraat in de rechten aan de Université libre de Bruxelles (1842) nam hij deel aan de snelle industriële ontwikkeling in Henegouwen. Hij stichtte de Forges, Fonderies et Laminoirs Ernest Boucquéau in La Louvière en maakte er een bedrijf in bestendige expansie van. Hij kreeg weldra de steun van zijn dorpsgenoot Gustave Boël die er directeur werd.
Toen het bedrijf dreigde ten onder te gaan wegens overinvestering en weigering van de banken om meer kredieten te verlenen, werd het faillissement vermeden doordat Boël al zijn spaarcenten ter beschikking stelde. Boucquéau beloonde deze trouw door van Boël zijn algemene erfgenaam te maken.
In 1870 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Zinnik. Hij bleef zetelen tot aan zijn dood. Tot in 1874 was dit als katholiek vertegenwoordiger, nadien evolueerde hij naar de liberale zijde.
In La Louvière is er een Rue Ernest Boucquéau.

## Literatuur

* Roland DE VULDERE, Biografisch repertorium der Belgische parlementairen, senatoren en volksvertegenwoordigers, 1830-1965, Rijksuniversiteit Gent, onuitgegeven licentiaatsthesis, 1965.
* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.

## Externe link

* Ernest Boucquéau in de ODIS
* ↑ Familie Boël, De Rijkste Belgen.
# US Open 2019 (tennis, rolstoelvrouwen)

Op het US Open 2019 speelden de rolstoelvrouwen de wedstrijden in het enkelspel op zaterdag 7 en zondag 8 september 2019 in het USTA Billie Jean King National Tennis Center te New York. Wegens overvloedige regen op vrijdag werden zowel de eerste ronde als de halve finale op zaterdag gespeeld.

## Toernooisamenvatting

Aan het toernooi namen zeven speelsters uit de top-8 deel, plus een wildcard uit de Verenigde Staten.
Titelverdedigster Diede de Groot uit Nederland was als eerste geplaatst. Zij slaagde erin om haar titel te prolongeren – in de finale versloeg zij het tweede reekshoofd, de Japanse Yui Kamiji. De Groot wist voor de tweede keer het US Open op haar naam te schrijven. Het was haar zevende grandslamtitel in het enkelspel.
De Nederlandse Marjolein Buis bereikte de halve finale – daarin werd zij uitgeschakeld door de Japanse nummer twee. De derde Nederlandse deelneemster, Aniek van Koot, strandde in de eerste ronde op de zelfde tegenstandster.

## Geplaatste speelsters

| Nr. | Speelster | Resultaat | Uitgeschakeld door |
| 1. | Diede de Groot | winnares | winnares |
| 2. | Yui Kamiji | finale | Diede de Groot |

## Toernooischema

Legenda :
| Q | Qualifier |
| WC | Deelname via wildcard |
| LL | Lucky Loser |
| r | Opgave / trok zich terug |
| w/o | Walk-over |
| Alt | Alternate |
| SE | Special Exempt |
| PR | Protected Ranking |
| d | Diskwalificatie |
* Ranglijstpositie tussen haakjes.
| eerste ronde | eerste ronde | eerste ronde | eerste ronde | eerste ronde | halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale | finale | finale | finale |
| 1 | Diede de Groot (1) | 6 | 6 | |
| | Sabine Ellerbrock (7) | 1 | 0 | |
| | Sabine Ellerbrock (7) | 1 | 0 | | 1 | Diede de Groot | 6 | 6 |
| | | | | | WC | Dana Mathewson | 3 | 2 |
| | Kgothatso Montjane (5) | 3 | 6 | 1 | WC | Dana Mathewson | 3 | 2 |
| WC | Dana Mathewson (18) | 6 | 0 | 6 | | | | |
| | | | | | | | | | 1 | Diede de Groot | 4 | 6 | 6 |
| | | | | | | | | | 2 | Yui Kamiji | 6 | 1 | 4 |
| | Marjolein Buis (4) | 6 | 6 | | | | | |
| | Giulia Capocci (6) | 1 | 4 | | | | | |
| | Giulia Capocci (6) | 1 | 4 | | | Marjolein Buis | 1 | 3 |
| | | | | | 2 | Yui Kamiji | 6 | 6 |
| | Aniek van Koot (3) | 1 | 3 | | 2 | Yui Kamiji | 6 | 6 |
| 2 | Yui Kamiji (2) | 6 | 6 | |
# N-methylaniline

N-methylaniline is een toxische organische verbinding met als brutoformule C$_7$H$_9$N. De stof komt voor als een kleurloze of lichtgele viskeuze vloeistof, die onoplosbaar is in water. Ze wordt bruin bij blootstelling aan lucht.

## Toxicologie en veiligheid

De stof ontleedt bij verhitting en bij verbranding, met vorming van giftige dampen, waaronder aniline en stikstofoxiden. N-methylaniline reageert hevig met sterke zuren en oxiderende stoffen. Ze tast sommige kunststoffen aan.
De stof is irriterend voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Ze kan effecten hebben op het bloed, met als gevolg de vorming van methemoglobine.
# Uljanički Brijeg

Uljanički Brijeg is een plaats in de gemeente Garešnica in de Kroatische provincie Bjelovar-Bilogora. De plaats telt 33 inwoners (2001).
# Aschbach (Rijnland-Palts)

Aschbach is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Kusel. Aschbach telt 321 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Lauterecken-Wolfstein.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Adenbach · Albessen · Altenglan · Altenkirchen · Aschbach · Bedesbach · Blaubach · Börsborn · Bosenbach · Breitenbach · Brücken · Buborn · Cronenberg · Deimberg · Dennweiler-Frohnbach · Dittweiler · Dunzweiler · Ehweiler · Einöllen · Elzweiler · Erdesbach · Eßweiler · Etschberg · Föckelberg · Frohnhofen · Ginsweiler · Glan-Münchweiler · Glanbrücken · Gries · Grumbach · Haschbach am Remigiusberg · Hausweiler · Hefersweiler · Heinzenhausen · Henschtal · Herchweiler · Herren-Sulzbach · Herschweiler-Pettersheim · Hinzweiler · Hohenöllen · Homberg · Hoppstädten · Horschbach · Hüffler · Jettenbach · Kappeln · Kirrweiler · Konken · Körborn · Kreimbach-Kaulbach · Krottelbach · Kusel · Langenbach · Langweiler · Lauterecken · Lohnweiler · Matzenbach · Medard · Merzweiler · Nanzdietschweiler · Nerzweiler · Neunkirchen am Potzberg · Niederalben · Niederstaufenbach · Nußbach · Oberalben · Oberstaufenbach · Oberweiler im Tal · Oberweiler-Tiefenbach · Odenbach · Offenbach-Hundheim · Ohmbach · Pfeffelbach · Quirnbach/Pfalz · Rammelsbach · Rathsweiler · Rehweiler · Reichweiler · Reipoltskirchen · Relsberg · Rothselberg · Ruthweiler · Rutsweiler am Glan · Rutsweiler an der Lauter · Sankt Julian · Schellweiler · Schönenberg-Kübelberg · Selchenbach · Steinbach am Glan · Thallichtenberg · Theisbergstegen · Ulmet · Unterjeckenbach · Wahnwegen · Waldmohr · Welchweiler · Wiesweiler · Wolfstein
# Gävlebok

De Gävlebok (Zweeds: Gävlebocken) is een grote bok van stro die elk jaar begin december in het centrum van de Zweedse stad Gävle wordt opgezet. De kerstbok is een Zweeds symbool voor de kerst. De traditie van deze reuzenbok stamt uit 1966 en is bedacht door Stig Gavlén. De bok wordt bijna elk jaar door vandalen in brand gestoken en heeft het maar enkele keren de hele december overleefd. Anno 2016 was hij in 51 jaar 35 keer verwoest, ondanks extra beveiliging.
* De bok is een bekend symbool voor de stad Gävle.
* Op 27 december 2008 werd de bok door een onbekende aangestoken en verbrandde hij geheel.
* In 2016 gebeurde dat opnieuw. Daarna ging het dankzij hekken en camera's en 24-uurbewaking vier jaar lang goed.
* In de nacht van 16 op 17 december 2021 werd de bok door een onbekende in brand gestoken.
* In december 2023 werd de bok door kauwen aangevreten omdat het stro nog te veel granen had.
# Urbain Vermeulen

Urbain Vermeulen (Lede - Oordegem, 28 december 1940 – Gent, 13 februari 2016) was hoogleraar islamkunde en klassiek Arabisch aan de Katholieke Universiteit Leuven (tot 2005) en buitengewoon hoogleraar arabistiek en islamkunde aan de Universiteit Gent (tot 2006). Hij was ook algemeen voorzitter van de Europese Unie van Arabisten en Islamologen.

## Levensloop

Vermeulen studeerde af als licentiaat geschiedenis aan de UGent in 1962. Tijdens zijn studie was hij lid van de studentenvereniging Vlaamse Geschiedkundige Kring, waarvan hij ook praeses was in het academiejaar 1960-1961. Zijn licentiaatsthesis werd gelauwerd met de André Schaepdrijverprijs 1962 (een prijs uitgereikt door OSGG, de alumnivereniging "Oud-studenten Geschiedenis Universiteit Gent"). Hij behaalde ook de diploma's van archivaris-paleograaf (1962), geaggregeerde HSO geschiedenis (UGent 1963), kandidaat in de rechten (UGent 1964) en licentiaat Oosterse taalkunde en geschiedenis (UGent 1965). In 1969 promoveerde Vermeulen aan de UGent tot doctor in de geschiedenis met de verhandeling De Eerste Internationale in de Belgische burgerlijke pers (promotor: prof. dr. Jan Dhondt).
Bij zijn studenten was hij gekend om zijn flamboyante en vaak humoristische wijze van lesgeven. Vermeulen werd regelmatig gevraagd als expert tijdens de Golfoorlog in Koeweit in het begin van de jaren 1990. Hij nam regelmatig stelling in het publieke debat over de islam en had ook kritiek op de islam. Ook trad hij meermaals op als islamdeskundige in assisenzaken met een mogelijk religieus element.
Hij publiceerde over Arabische volksliteratuur, de geschiedenis van Egypte en Syrië van de tiende tot de vijftiende eeuw en de islamdoctrine en begeleidde ook cultuurreizen naar Egypte.

## Publicaties

* De tranen van Boabdil, in: Streven, 1992
* De betrekkelijke charme van de Islam, in: Kultuurleven, 1993
* The last three wives of 'Antar, in: Guerre et paix / Ed. par C. Cannuyer e.a. - Brussel: Société belge d'études orientales (pp. 141-146), 1995
* De confrontatie van de godsdiensten ten tijde van de Kruistochten, in: Crux et Arma. Kruistochten. Ridderorden en Duitse Orde. Bilzen. pp. 15-28 (Bijdragen tot de geschiedenis van de Duitse Orde in de balije Biesen 4) 1997
* Law, christianity and modernism in islamic society, in : Orientalia Lovaniensia analecta, 86. 18th Congress of the Union Européenne des Arabisants et Islamisants, Leuven: Peeters, 1998
* Islam en christendom, het onmogelijke Gesprek?, Leuven: Davidsfonds, 1999, ISBN 90-5826-002-X
* Egypt and Syria in the Fatimid, Ayyubid and Mamluk eras (Vermeulen, U., Ed.; Van Steenbergen, J., Ed.), Leuven: Peeters, 2001
* Het Nederlands-Vlaams Instituut in Cairo, Ons Erfdeel, 2001
* Amr Du l-Kalb, Antar's last friend, in: Iranica selecta: Studies in honour of Professor Wojciech Skalmovski on the occasion of his seventieth birthday / Ed. by Alois Van Tongerloo. - Turnhout: Brepols (pp. 263-269), 2003
# Godfried van Voorst tot Voorst

Jan Joseph Godfried baron van Voorst tot Voorst jr. (Kampen, 29 december 1880 – Vierakker, 11 november 1963) was een Nederlands generaal. Hij was de zoon van Jan Joseph Godfried van Voorst tot Voorst sr.

## Levensloop

Gedurende het Jordaanoproer in Amsterdam (juli 1934) was Van Voorst tot Voorst enkele dagen verantwoordelijk voor het bevel over de militaire troepen die werden ingezet om het oproer de kop in te drukken. Tijdens de mobilisatie en de meidagen van 1940 was hij commandant van het Veldleger. Hij raakte in 1939 in conflict met generaal Reijnders, maar kon het goed vinden met koningin Wilhelmina, minister Dijxhoorn en generaal Winkelman.
Van Voorst tot Voorst was voorstander van de verdediging in de Grebbelinie en stond daarmee lijnrecht tegenover Reijnders, die zijn troepen wilde laten terugvallen op de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Ironisch genoeg moest Van Voorst tot Voorst in mei 1940 de Grebbelinie na drie dagen al opgeven waarna hij zijn troepen inderdaad terugtrok op de Nieuwe Hollandse Waterlinie.
Na de capitulatie werd hij als krijgsgevangene naar Duitsland gebracht, omdat hij weigerde zijn woord van eer te geven dat hij zich niet tegen de Duitsers zou verzetten. Hij keerde na afloop van de oorlog terug. Van Voorst tot Voorst werd voorzitter van de Commissie Verantwoording Krijgsgevangen Officieren en maakte deel uit van de Commissie Militaire Onderscheidingen en de Commissie Waalbrug.
Van Voorst tot Voorst was tweemaal gehuwd en had zes kinderen uit zijn eerste huwelijk. Zijn tweede echtgenote was een dochter van premier Charles Ruijs de Beerenbrouck. Hij overleed op 82-jarige leeftijd in Vierakker (gemeente Bronckhorst).

### Militaire loopbaan

* Tweede luitenant: 1 augustus 1901
* Eerste luitenant: 13 februari 1905
* Kapitein: 21 januari 1915
* Majoor: 29 april 1927
* Luitenant-kolonel: 2 mei 1930
* Kolonel: 2 mei 1932
* Generaal-majoor: 2 mei 1934
* Luitenant-generaal: 3 januari 1937- 31 maart 1937

## Onderscheidingen

* Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw
* Ridder in de Orde van Oranje-Nassau
* Mobilisatie-Oorlogskruis
* Ridder in de Orde van de Rode Adelaar
* Ridder in de Orde van de Dannebrog
* Ridder in het Legioen van Eer
* Ridder Grootkruis in de Kroonorde

## Publicaties

* Over Roermond! Een strategische studie ('s-Gravenhage, 1923).
* De militair-technische en de economische zĳde van het ontwapenings-vraagstuk voor den volkenbond ('s-Gravenhage, 1927).
* Studiën over ontwapening ('s-Gravenhage, 1927).
* De Duitsche herbewapening ('s-Gravenhage, 1936).
# Orbassano

Orbassano is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 21.667 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 22,1 km², de bevolkingsdichtheid is 980 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: -.

## Demografie

Orbassano telt ongeveer 8628 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 4,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 20.650 |
| 2001 | 21.581 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 273 m boven zeeniveau.
Orbassano grenst aan de volgende gemeenten: Torino, Rivoli, Rivalta di Torino, Beinasco, Nichelino, Volvera, Candiolo en None.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20100412114143/http://www.comune.orbassano.to.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Sam Dekker

Sam Dekker is een personage uit de Nederlandse soapserie Goede tijden, slechte tijden. Ze verscheen voor het eerst op 22 december 2015, gespeeld door Stijn Fransen. Zij verliet de serie op 6 juni 2018. Op 24 december 2024 keerde ze tijdelijk terug.

## Biografie

Sam werd geboren in een dorp in de buurt van Vancouver, Canada. De ouders van Sam, Bill Norris en Linda Dekker zijn aangesloten bij een plaatselijke kerkgemeenschap. Sams vader Bill is streng gelovig en streeft ernaar dat zijn gezin zich inzet voor de kerkgemeenschap. Linda en Rover Dekker zijn eerder vanuit Canada verhuisd naar Meerdijk, om daar een nieuwe start te maken. Sam zit nog op kostschool, en kon daarom niet eerder meeverhuizen met haar moeder en broer. Nu Sam kerstvakantie heeft, vliegt ze direct over naar Nederland, om samen met haar moeder en haar broer de feestdagen te vieren. Sam vertelt haar moeder dat ze niet meer terug wil naar Canada, om daar haar school af te maken. Rover krijgt dan ook van Sam te horen, ze is namelijk op de kostschool in Canada geschorst. Sam gaat vol voor haar sportcarrière maar krijgt geen steun van Linda. Ze besluit weg te gaan en woont een tijd bij Rik de Jong daar zoent ze tijdens een spel Twister Job Zonneveld en vertelt later aan iedereen dat hij haar heeft aangerand. Rikki de Jong herkent zich in Sam en zorgt ervoor dat het weer goed komt. Wanneer Sil Selmhorst terugkeert is Sam gelijk verliefd, maar zij is niet de enige. Amy Kortenaer vindt hem ook leuk en doet er alles aan Sam jaloers te maken. Tijdens een avond in Boks zoenen Sam en Sil in het bijzijn van Amy. Ook vertelt ze het verleden van Amy. Sam wint uiteindelijk de wedstrijd en zit bij de twee die door mogen. Voor Nina Sanders en Bing Mauricius gaan Job, Anna Brandt, Rover en Sam een caravan opknappen als huwelijkscadeau. Wanneer ze dit cadeau naar de bestemming willen brengen gaat het mis en ontploft de caravan terwijl Sacha Kramer hier nog in zit. Hierbij komt Sacha om het leven en belandt Sam tijdelijk in een rolstoel. Sam wordt verliefd op Olivier Lievens. Ze vraagt hem ten huwelijk. Ze trouwen op dezelfde dag als Anton Bouwhuis en Linda Dekker. Olivier Lievens is ongeneeslijk ziek. Hij krijgt euthanasie met behulp van Anton. Sam verhuist naar New York om daar een fotografie opleiding te volgen.
In de aflevering van donderdag 15 april 2021 wordt Linda door Sam gebeld. Sam is ten huwelijk gevraagd door haar vriend Justin. Linda wil samen met Anton voor een paar maanden naar Amerika alleen Anton ziet dat niet zitten met zijn praktijk.
In december 2021 krijgt Sam van Ludo Sanders en Janine Elschot voor haar en Justin een ticket om de kerstdagen bij Anton en Linda te vieren op Bonaire.
Na ruim zes jaar keert ze terug naar Meerdijk. Wanneer Linda denkt dat er een zwerver op de woonboot van Luuk Bos slaapt appt ze Janine Elschot dat ze snel moet komen. Als ze een bak water over de “zwerver” heen gooit blijkt het Sam te zijn. Ze keerde vanuit Vancouver terug omdat haar ex Justin vreemd is gegaan.
# Stamväg 50

De Stamväg 50 is een tweebaans lokale weg in het noorden van de Finse autonome regio Åland. Ze is 16 kilometer lang. De weg loopt van hoofdweg 2 bij Haraldsby door de gemeente Saltvik naar hoofdweg 4 nabij Kroklund.
# Huvudväg 3

De Huvudväg 3 (Fins: Valtatie 3) is een primaire hoofdweg in Åland (Finland) met een lengte van 27 kilometer. De weg verbindt de hoofdstad Mariehamn met de haven Långnäs, van waaruit veerboten van Ålandstrafiken vertrekken naar meerdere bestemmingen: onder andere Finland en verschillende eilanden van Åland. Een afslag in het oosten van Lemland leidt naar de haven Svinö, van waaruit de veerboot naar Degerby vertrekt.
De weg is over de hele lengte tweebaans, en langs ongeveer de helft hiervan loopt een gescheiden fietspad.
De weg maakt - samen met hoofdweg 1 - deel uit van de E18.
# Stamväg 40

De Stamväg 40 is een weg in de autonome Finse regio Åland. Ze is 12 kilometer lang. De weg loopt van Djäkenböle naar Gölby, en is over een groot deel voorzien van een vrijliggend fietspad.
# Zwin (zee)

Een zwin of een priel is een natuurlijke geul of kreek in buitendijkse gronden, onderhevig aan het getij.
Het woord wordt ook gebruikt voor de lineaire depressies die parallel met de kustlijn lopen aan stranden met een zachte helling (dissipatieve stranden). De tussenliggende ruggen (accumulaties van sediment op het strand) worden als strandbanken aangeduid. Een strandbank verdwijnt bij vloed telkens geheel onder water. Het diepe gedeelte van een zwin noemt men een zwinkuil. Op de stranden aan de Belgische en Nederlandse kust ziet men vaak zwinnen. 's Zomers zijn ze bij laagwater zeer geschikt voor kleine kinderen vanwege de geringe diepte en het relatief warme water (in vergelijking tot het zeewater). Bij opkomend en afgaand getij kunnen zwinnen echter gevaarlijk zijn omdat het water er soms langs muiden kan 'trekken'.