OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gerrit Stulp

Gerrit Stulp (Huizum, 13 september 1935 - Leeuwarden, 6 april 2019) was een Nederlandse organist, dirigent en componist.

## Opleiding

Hoewel van gereformeerde afkomst viel hij al op dertienjarige leeftijd in als organist in de doopsgezinde kerk in Leeuwarden. Zijn eerste lessen op het orgel kreeg hij van B.J. Makkes van der Deijl. Hij vervolgde zijn opleiding later bij George Stam en Piet Post. Op het Gronings conservatorium krijgt hij les van onder meer Wim van Beek en op het Haags conservatorium van Nico van den Hooven. Verder volgt hij een masterclass bij professor Siegfried Reda en vanaf 1992 nog de studies compositie en muziekwetenschappen.

## Organist en dirigent

Zijn eerste aanstelling als organist krijgt hij de Schranskerk in Leeuwarden in 1951. Later volgen daarop de Parkkerk, Salvatorkerk en de Koepelkerk, allemaal in Leeuwarden. Als zijn specialiteit geldt de begeleiding van de gemeentezang en improvisatie. Hij is van mening dat een kerkorganist voor adequate begeleiding zich moet verdiepen in de tekst en ook theologische vorming moet hebben genoten om zich te kunnen verplaatsen in gemeenteleden die tot verschillende kerkelijke stromingen behoren. Hij was in die plaats de enige kerkmusicus verbonden aan de Gereformeerde Kerk van Leeuwarden en leidde daar de cantorij. Ook was hij dirigent van het ensemble Consortium Vocale Frisia.

## Componist en recensent

Als componist heeft hij koorwerken en orgelwerken geschreven. Hij heeft daarbij ook begeleidingen voor kerkliederen gecomponeerd. Zo was zijn Koraalboek, voorspelen voor en harmonisaties van de psalmen, kortweg ook Koraalboek voor de Psalmen genoemd uit 1995, in 2007 aan zijn elfde druk toe. Ook schreef hij een Liturgische Matthéuspassie, gebaseerd op Matthäuspassion van Johann Sebastian Bach voor uitvoering binnen een kerkdienst in de huidige tijd. De eerste uitvoering uitvoering vond plaats op Goede Vrijdag 1972 in de Salvatorkerk. Joop Rinzema, die een belangrijk aandeel had gehad in de totstandkoming ervan had de rol van verteller c.q evangelist. Later werd er een dubbelelpee gemaakt van deze passie. Hij heeft samen met Jacq. Huisman de muziekonderwijsmethode Musica Practica geschreven. Voor het Friesch Dagblad schreef hij recensies van muziekuitvoeringen.
* ↑ Gerrit Stulp: ‘Het orgel is mijn orkest’, Friesch Dagblad, 17 nov 2001
* ↑ www.fryskekomponisten.nl
* ↑ De cantorij tien jaar, De Nieuwe Dinkellander, 31 maart 2009
* ↑ Toelichting op de hoes van de dubbelelpee Liturgische Mattheüs Passie, uitgegeven door Mirasound SGLP 6091/6092
* Gemeinsame Normdatei: 1170633773
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5138 1596
* Library of Congress Control Number: no2008165448
* Virtual International Authority File: 39204546
* WorldCat (via VIAF): 39204546
# Kongeåstien

Kongeåstien is een gemarkeerd langeafstandswandelpad in Denemarken. De route is 67 kilometer lang en loopt langs de rivier de Kongeå, die van 1864 tot 1920 de grens met Pruisen vormde. De route loopt van Vejen tot de Kongeåslusen-sluis aan de Deense Waddenzee.
# Vasili Berezoetski

Vasili Vladimirovitsj Berezoetski (Russisch: Василий Владимирович Березуцкий) (Moskou, 20 juni 1982) is een Russisch voormalig voetballer die doorgaans als verdediger speelde.
Berezoetski begon zijn loopbaan als verdediger in 2000 bij FC Moskou. Na één seizoen ging hij naar CSKA Moskou, waarmee hij vier landstitels, zes bekers, zes supercups en de UEFA Cup won.
Berezoetski was van 2003 tot en met 2017 international van het Russisch voetbalelftal, waarmee hij derde werd op het Europees kampioenschap voetbal 2008. Hij nam deel aan het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk. Daar werd de selectie onder leiding van bondscoach Leonid Sloetski in de groepsfase uitgeschakeld na een gelijkspel tegen Engeland (1–1) en nederlagen tegen Slowakije (1–2) en Wales (0–3). Hij maakte in de openingswedstrijd tegen Engeland in blessuretijd de gelijkmaker. In 2018 beëindigde Berezoetski zijn voetbalcarrière. Na zijn actieve loopbaan kreeg Berezoetski een officiële FIFA-licentie als trainer. Vervolgens ging hij stagelopen bij de technische staf van Vitesse. Na zijn stage bleef hij bij Vitesse betrokken als assistent-trainer van het eerste elftal.
Zijn tweelingbroer is voetballer Aleksej Berezoetski.

## Erelijst
### UEFA Cup

    2005

### Russisch landskampioen

    2003, 2005, 2006, 2013, 2014, 2016

### Beker van Rusland

    2002, 2005, 2006, 2008, 2011, 2013

### Russische Superbeker

    2004, 2006, 2007, 2009, 2013, 2014
# Guillermo Barros Schelotto

Guillermo Barros Schelotto (La Plata, 4 mei 1973) is een Argentijns voormalig profvoetballer en voetbaltrainer. Hij is de tweelingbroer van Gustavo Barros Schelotto.

## Clubcarrière

Guillermo en zijn broer Gustavo doorliepen samen de jeugd bij Gimnasia La Plata. Guillermo brak bijna een jaar eerder door naar het eerste elftal. In 1993 won hij met de club de Copa Centenario. Op 14 september 1997 maakte hij de overstap naar Boca Juniors. Guillermo en zijn broer Gustavo werden door Diego Maradona aangeprezen bij de clubleiding van Boca en werden daarop ook binnen gehaald. Samen met Martín Palermo werd hij een succesvol aanvallersduo. Met de club won hij enkele nationale en internationale titels, al moest hij sommige grote momenten missen door blessures. Nadat Alfio Basile coach werd kreeg hij minder speeltijd en in 2007 maakte hij de overstap naar het Amerikaanse Columbus Crew, waarmee hij ook enkele prijzen won. Hij beëindigde zijn carrière waar ze begonnen was, bij Gimnasia La Plata en weigerde daar om betaald te worden.

## Trainerscarrière

In 2012 begon hij zijn trainerscarrière bij Lanús. Op 1 maart 2016 werd hij aangesteld als coach van Boca Juniors. Sinds januari 2019 is Schelotto hoofdtrainer van LA Galaxy.

## Erelijst

Als speler

### Argentinië

* Pan-Amerikaanse Spelen (1): 1995

### Gimnasia y Esgrima La Plata

* Copa Centenario de la AFA (1): 1993

### Boca Juniors

* Wereldbeker voor clubteams (2): 2000, 2003
* CONMEBOL Libertadores (4): 2000, 2001, 2003, 2007
* CONMEBOL Sudamericana (2): 2004, 2005
* CONMEBOL Recopa (2): 2005, 2006
* Primera División (6): 1998 Apertura, 1999 Clausura, 2000 Apertura, 2003 Apertura, 2005 Apertura, 2006 Clausura

### Columbus Crew

* MLS Cup (1): 2008
* MLS Supporters' Shield (2): 2008, 2009
* Eastern Conference (playoffs) (1): 2008
* Eastern Conference (regulier seizoen) (2): 2008, 2009
Als trainer

### Lanús

* CONMEBOL Sudamericana (1): 2013

### Boca Juniors

* Primera División (2): 2016/17, 2017/18
Individueel
* Major League Soccer MVP: 2008
* MLS Best XI: 2007, 2008
* MLS Cup MVP: 2008
1 Rossi · 2 López · 4 Weigandt · 5 Zambrano · 6 Rojo · 8 Cardona · 9 Orsini · 11 Salvio · 13 García · 14 Rolón · 16 Molinas · 17 Advíncula · 18 Fabra · 19 Barco · 20 Ramírez · 21 Campuzano · 22 Villa · 23 González · 24 Izquierdoz · 26 Fernández · 29 Briasco · 30 Zeballos · 31 Pavón · 32 Almendra · 33 Varela · 34 Obando · 36 Medina · 37 Sández · 38 Vázquez · Coach: Russo
# TransLink (Brits-Columbia)

TransLink (officieel:South Coast British Columbia Transportation Authority) is een organisatie die verantwoordelijk is voor het regionaal vervoersnetwerk in de Canadese stad Vancouver en omgeving. Daaronder vallen het exploiteren van het openbaar vervoer, onderhouden van de wegen en bruggen. Het hoofdkantoor staat in een voorstad van Vancouver, Burnaby.

## Geschiedenis

Het werd in 1998 door de Greater Vancouver Transportation Authority opgericht en werd in april 1999 officieel in dienst gesteld door de overheid van Brits-Columbia, ter vervanging van BC Transit in Vancouver en omgeving. Eind 2007 werd de organisatie verder verzelfstandigd en gereorganiseerd.

## Externe link

* (en) Officiële website van TransLink
# Auguste R. Lindt

Auguste Rudolf Lindt (Bern, 5 augustus 1905 – aldaar, 14 april 2000) was een Zwitsers jurist, bankier, diplomaat en hoge commissaris voor de Vluchtelingen.

## Levensloop

Auguste Lindt werd geboren als een zoon van een apotheker en fabrikant. Na het behalen van het gymnasium diploma studeerde hij rechtsgeleerdheid aan de Universiteit van Genève en promoveerde op het proefschrift Das sowjetrussische Aktienrecht . Hij begon zijn carrière als bankier in verschillende Europese steden. Daarna was Lindt werkzaam als speciaal correspondent in Duitsland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog functioneerde hij als chef van de civiele geheimen dienst. Vanaf 1946 was Lindt woordvoerder en adviseur voor het Departement van Buitenlandse Zaken. In 1952 werd Lindt aangesteld als bestuursvoorzitter van UNICEF. Van 1956 tot 1960 was hij werkzaam als hoge commissaris voor de Vluchtelingen. Vervolgens functioneerde hij als diplomaat in Washington D.C. en Moskou.
* (de) Perlentaucher, Das Kulturmagazine: August R. Lindt
* (de) HLS-DHS-CH: Lindt, August R.
# Antoine Bauwens

Antoine Bauwens (Gent, 11 september 1929 – aldaar, 31 oktober 2009) was een Belgisch CVP-politicus en vakbondsleider in de regio Gent. Bauwens was ook muzikant.

## Vakbondsleider

Hij werd geboren in een bescheiden familie in de Bloemekenswijk in Gent. In 1954 trouwde hij met Alina Franssen (1931-2013). Ze kregen drie zonen en een dochter, later ook acht kleinkinderen.
In 1947 ging hij in dienst bij de bodendienst van het Algemeen Christelijk Vakverbond. Via bijscholing bracht hij het van bode tot bediende op de rechtskundige dienst (1949). In 1955 werd hij er diensthoofd, om in 1971 gewestelijk ACV-secretaris te worden van het arrondissement Gent-Eeklo. Daar volgde hij Robert Van de Poele op, die dan nationaal secretaris werd. In die functie was Bauwens ook beheerder van dagblad Het Volk en bestuurder van verschillende organisaties in de sociale sector.
In 1971 werd hij CVP-gemeenteraadslid in de stad Gent, gevolgd door het schepenambt van Sociale Zaken en Huisvesting vanaf 1983 tot zijn pensionering in 1989.
Hij was de stichter, dirigent en bezieler van het ONA orkest, het SIVI-koor en het KBG Promenadeorkest. Bij verschillende gelegenheden nam hij plaats achter het orgel. Daarnaast componeerde hij ook zelf, onder meer een operette.
* ↑ Oud-schepen en musicus Antoine Bauwens overleden
* ↑ Okra - Geschiedenis van het Promenadeorkest. Gearchiveerd op 1 maart 2014. Geraadpleegd op 15 februari 2012.
# Olympic Club

De Olympic Club in San Francisco werd opgericht op 6 mei 1860 als de San Francisco Olympic Club en is de oudste sportclub in de Verenigde Staten. Het clubhuis is gelegen aan 665 Poststreet, vlak bij Union Square, en heeft een parkeergarage aan Sutter Street. De golfbanen hebben een eigen clubhuis.
Op de Olympic wordt aan verschillende sporten gedaan. Er zijn golf- en tennisbanen en er wordt onder meer gezwommen en squash en basketbal gespeeld. Sommige leden hebben Olympische medailles gewonnen.

## Fietsen

De eerste sport die door de leden met succes bekroond werd was fietsen. Clublid Ernest Ohrt werd zelfs coach van het United States Olympic Games cycling team in 1924.

## Golf

In 1918 nam de Olympic Club de 18-holes golfbaan over van de Lakeside Golf Club, die in financiële nood verkeerde. In 1922 werd land bijgekocht en werd de oorspronkelijke baan vervangen door twee nieuwe 18 holesbanen: de Ocean Course en de Links course. Zij werden in 1925 geopend, tegelijk met een nieuwe clubhuis. Tijdens een storm in de winter van 1925 werden beide banen vernield, dus in 1926 werden ze opnieuw aangelegd.
In 1994 werd aan de kust een 9-holes par 4 baan aangelegd. In 1996 werd de Ocean Course door een zware storm zozeer beschadigd dat hij geheel vernieuwd moest worden, hetgeen door Tom Weiskopf werd gedaan. In 2009 werden de greens van de Lakes Course gerenoveerd en hole 8 veranderd.

### US Open en US Amateur

Zowel het US Open als het US Amateur zijn herhaaldelijk op de Lakes gespeeld.
In 1955 werd het US Open op de Lakes gespeeld. Robert Trent Jones kwam voordien de nodige veranderingen aanbrengen, sommige tee's moesten verlengd worden en op hole 6 werd een bunker toegevoegd. De onbekende Jack Fleck versloeg de toen zeer bekende Ben Hogan, viervoudige winnaar van het Open, in de 18-holes play-off.
In 1966 werd het US Open weer op de Lakes gespeeld. Billy Casper won zijn tweede US Open door Arnold Palmer te verslaan in de play-off. Na negen holes gaf Palmer zich gewonnen. In 1987 won Scott Simpson de play-off van Tom Watson en in 1998 won Lee Janzen de play-off van Payne Stewart. In 2012 wordt het US Open weer op de Lakes gespeeld.

### US Amateur Four-Ball

In 2015 werd de eerste editie van het Four-Ball Amateur gespeeld.
| Jaar | USGA Toernooi | Winnaar |
| 1955 | US Open | Jack Fleck $^{po}$ |
| 1958 | US Amateur | Charles Coe |
| 1966 | US Open | Billy Casper $^{po}$ |
| 1981 | US Amateur | Nathaniel Crosby |
| 1987 | U.S. Open | Scott Simpson $^{po}$ |
| 1998 | US Open | Lee Janzen $^{po}$ |
| 2004 | US Junior Amateur | Sihwam Kim |
| 2007 | US Amateur | Colt Knost |
| 2012 | US Open | Webb Simpson |
| 2015 | 1ste US Amateur Four-Ball | Todd White en Nathan Smith |
| 2021 | 76ste US Women's Open | 3-6 juni |
$^{po}$ = gewonnen na play-off

## Tennis

In 1936 werden de eerste tennisbanen aangelegd. In 1937 werd de Davis Cup op Olympic gespeeld, waar het Amerikaanse team de finale van Japan won.
# Holbækmotorvejen

De Holbækmotorvejen (Nederlands: Holbækautosnelweg) is een autosnelweg in Denemarken, die loopt van Kopenhagen via Roskilde naar Holbæk. Bij Kopenhagen sluit de Holbækmotorvejen aan op de verschillende ringwegen en op de E47/E55. Tussen het Knooppunt Vallensbæk en Knooppunt Taastrup verloopt de Holbækmotorvejen samen met Motorring 4.
De Holbækmotorvejen is over de gehele lengte genummerd als Primærrute 21. Administratief is de weg echter bekend onder het nummer M11. De Primærrute 21 loopt vanaf Holbæk verder via de veerverbinding Sjællands Odde - Ebeltoft naar Randers, waar deze aansluit op de Nordjyske Motorvej. Daarnaast loopt Primærrute 23 tussen Roskilde Øst en Tølløse mee over de Holbækmotorvejen.

## Geschiedenis

In 1960 is begonnen met de aanleg van de Holbækmotorvejen en in 1976 was de autosnelweg tot Holbæk Øst gereed. In 2006 is een nieuw gedeelte geopend tussen Holbæk Øst en Holbæk Vest.
Er zijn plannen om de autosnelweg als Kalundborgmotorvejen door te trekken naar Kalundborg. Deze nieuwe autosnelweg zal dan het nummer van de Primærrute 23 krijgen.
# Jacques Kopinsky

Jacques Kopinsky, ook bekend als Sjaak, Sjors en George Kopinsky (Amsterdam, 1 maart 1924 - aldaar, 11 januari 2003) was een Nederlands kunstschilder en beeldhouwer. Hij was autodidact.

## Leven en werk

Kopinsky was het kind van Jacques Kopinsky (1899-1970) en Frederike Verrijk (1905-1991). Nadat tijdens de Duitse bezetting enkele Joodse ooms met hun gezin werden gedeporteerd, verrichtte hij kleinschalige verzetsactiviteiten, zoals kabels saboteren en richtingborden verdraaien. Hij werd gearresteerd en geïnterneerd in Kamp Amersfoort, vervolgens gedeporteerd naar Buchenwald en uiteindelijk naar Theresienstadt. Toen hij op een deportatietrein zat naar een ander concentratiekamp kon hij van de trein springen. Hij zou zich bij het Tsjechische verzet hebben gevoegd en uiteindelijk onderdak vinden bij een gezin in Bad Brambach, dat hem verstopte tot de val van het naziregime.
In de jaren zeventig ging hij voor behandeling van zijn oorlogstrauma naar de bekende psychiater Bastiaans. Deze stimuleerde hem om de beelden uit het verleden op kunstzinnige wijze te verwerken. De knik in de weg werd een centrale metafoor in zijn werk.
Het werk van Kopinsky is eigendom van de Stichting Collectie Kopinsky. Een aantal van zijn werken is in permanente bruikleen bij Museum Flehite in Amersfoort en in Nationaal Monument Kamp Amersfoort. Het logo van de stichting Nationaal Monument Kamp Amersfoort, een door prikkeldraad omgeven roos, is gebaseerd op twee tekeningen van Jacques Kopinsky. Een plaquette van zijn hand met hetzelfde motief ligt op de gedenkplaats.

## Externe link

* Een deel van het werk van Kopinsky. Utrecht Altijd. Geraadpleegd op 29 mei 2019.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jacques Kopinsky op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Jacques Kopinsky. RKD. Gearchiveerd op 12 augustus 2023. Geraadpleegd op 29 mei 2019.
* ↑ Johan Bosmans, Opnieuw correcties in de geschiedenis van Kamp Amersfoort - De verhalen van Jacques Kopinsky. Themanummer Kroniek, tijdschrift historisch Amersfoort (2009). Gearchiveerd op 29 mei 2019. Geraadpleegd op 29 mei 2019.
* ↑ (de) KZ Theresienstadt: Bekannte Gefangene. Gearchiveerd op 1 juni 2019. Geraadpleegd op 1 juni 2019.
* ↑ Cees Biezeveld, De verhalen van Jacques Kopinsky. Kroniek.Interruptio. Gearchiveerd op 29 mei 2019. Geraadpleegd op 29 mei 2019.
* ↑ Stichting Nationaal Monument Kamp Amersfoort. Gearchiveerd op 4 juli 2015. Geraadpleegd op 29 mei 2019.
* ↑ De Steen van Jacques Kopinsky Kamp Amersfoort. Traces of war. Geraadpleegd op 29 mei 2019.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 45856
# Anton Stortelder

Anton Henricus Franciscus Stortelder (Zieuwent, 5 juli 1950) is een Nederlands (landschaps)ecoloog die vooral is gespecialiseerd in de vegetatiekunde en agrarisch natuurbeheer. Hij schreef mee aan verscheidene Nederlandse ecologische standaardwerken, waaronder de boekenreeks De vegetatie van Nederland, waarvoor hij tevens nieuwe syntaxa (tevens voor Europa) beschreef. Stortelder is grondlegger van het concept boeren voor natuur.
Stortelder werkte tevens bij verscheidene Nederlandse organisaties, waaronder Wageningen Environmental Research en Vogelbescherming Nederland. In 1993 richtte hij Stichting Kerkenpaden op.

## Beschreven syntaxa

In onderstaande lijst staan syntaxa (gesorteerd op syntaxonomische rang) waarvan Stortelder (co-)auteur is en die een artikel op de Nederlandstalige Wikipedia hebben.

### Klassen

* klasse van berkenbroekbossen – Vaccinio-Betuletea pubescentis Stort., Hommel & De Waal 1998
* brummel-klasse – Lonicero-Rubetea plicati Haveman, Scham. & Stort. 1999

### Orden

* orde van berkenbroekbossen – Vaccinio-Betuletalia pubescentis Stort. et al. 1999

### Associaties

* bijvoet-ooibos – Artemisio-Salicetum albae Hommel, Stort. & Zonneveld 1999
* veldkers-ooibos – Cardamino amarae-Salicetum albae Stort., Hommel & Zonneveld ass. nov.
* zompzegge-berkenbroek – Carici curtae-Betuletum Stort., Hommel & De Waal 1998
# Antonio Oposa

Antonio "Tony" Oposa Jr. is een Filipijns milieuactivist.

## Biografie

Oposa werd geboren in Cebu in de Filipijnen. Oposa hielp bij de procedure in een van de eerste class-action-rechtszaken die door kinderen werd aangespannen om zich te verzetten tegen milieuschadelijke maatregelen van hun regering. In de jaren 1990 vertegenwoordigde hij 43 kinderen uit een plaatselijk dorp om de ontbossing rond het dorp te stoppen, die was goedgekeurd door de Filipijnse regering, op basis van het feit dat de rechten van de kinderen zouden worden geschaad door de ontbossing.
Hoewel de zaak aanvankelijk werd afgewezen door lagere rechtbanken op basis van het feit dat de kinderen geen rechtspositie hadden, vernietigde het Filipijnse Hooggerechtshof deze en bevestigde dat de kinderen wel rechtspositie hadden. Tijdens de juridische en wetgevende actie door werd de ontbossingsactiviteit stopgezet. De zaak inspireerde verschillende andere milieuzaken over de hele wereld, waarbij kinderen als eisers optraden om voor deze rechten te vechten.
Voor zijn activiteiten won Oposa in 2009 de Ramon Magsaysay Award. Anno 2024 leidt hij de Law of Nature Foundation. Hij is ook oprichter van Save Philippine Seas.
In 2013 klaagde Oposa zeven individuen en overheidsfunctionarissen aan wegens het overtreden van de Filipijnse milieuregels door geluidsoverlast van geluidsversterkers tijdens reguliere benefietdansevenementen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Antonio Oposa op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Antonio A. OPOSA, Jr.. Normandy Chair for Peace. Geraadpleegd op 7 oktober 2024.
* 1 2 Warrior Lawyer Profile: Antonio Oposa Jr. | Peter A. Allard School of Law. allard.ubc.ca. Geraadpleegd op 7 oktober 2024.
* ↑ (en) Ellison, Katherine, An Inconvenient Lawsuit: Teenagers Take Global Warming to the Courts. The Atlantic (9 mei 2012). Geraadpleegd op 7 oktober 2024.
* ↑ Ramon Magsaysay Award Foundation - Awardees. web.archive.org (22 maart 2014). Gearchiveerd op 22 maart 2014. Geraadpleegd op 7 oktober 2024.
* ↑ Antonio A. Oposa, Jr. | William S. Richardson School of Law. web.archive.org (22 maart 2014). Gearchiveerd op 22 maart 2014. Geraadpleegd op 7 oktober 2024.
* ↑ About CIEL - 2008 International Environmental Law Award Recipient - Antonio A. Oposa Jr.. web.archive.org (22 maart 2014). Gearchiveerd op 22 maart 2014. Geraadpleegd op 7 oktober 2024.
* ↑ (en) 2008 International Environmental Law Award Recipient - Antonio A. Oposa Jr.. Center for International Environmental Law. Geraadpleegd op 7 oktober 2024.
* ↑ PressReader.com - Digital Newspaper & Magazine Subscriptions. www.pressreader.com. Geraadpleegd op 7 oktober 2024.
# Antonius van Paduakerk (Sittard)

De Antonius van Paduakerk is een voormalig kerkgebouw in de Sittardse wijk Ophoven. De kerk is gelegen aan de Kromstraat 40A, naast het voormalig Franciscanerklooster aldaar. De kerk diende voorheen als parochiekerk van de rooms-katholieke parochie van de Heilige Antonius van Padua.
De kerk werd ingewijd in 1918 en is gesloten sinds 2011.

## Geschiedenis

De voormalige buurtschap Ophoven heeft nooit een eigen kerk gehad en was zodoende altijd aangewezen op de kerken binnen de voormalige vestingstad. Toen Ophoven in het begin van de twintigste eeuw uitgroeide tot een stadswijk, kwam er ook meer behoefte aan een eigen kerkgebouw. In 1917 werd in een nieuw gedeelte van de wijk gestart met de bouw van een parochiekerk, naar plannen van de Sittardse stadsarchitect Jos Wielders. In 1918 was de bouw voltooid en werd de kerk ingewijd.
In 2011 werd er voor de laatste keer een plechtige heilige Heilige Mis gehouden, wegens het teruggelopen kerkbezoek. Het gebouw raakte hierna buiten gebruik, waarna het te koop werd gezet. In 2017 is het opgekocht.

## Beschrijving

De voormalige parochiekerk van Ophoven is een bakstenen bouwwerk, een voorbeeld van baksteenexpressionisme. De eenbeukige kerk staat fysiek in verbinding met het naastgelegen Franciscanenklooster. Op het dak staat een dakruiter. Het gebouw is in 1954 verbouwd en uitgebreid.
* Kerkgebouwen in Limburg: Antonius van Padua
* ↑ 2018 - Lezing VKKL, Vereniging kleine kernen Limburg
# Gallaix

Gallaix is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse stad Leuze-en-Hainaut. Gallaix was een zelfstandige gemeente, tot die bij de gemeentelijke herindeling van 1977 toegevoegd werd aan de gemeente Leuze-en-Hainaut.

## Bezienswaardigheden

* De Heilig Kruiskerk (Église Sainte-Croix) is een bakstenen neoclassicistisch kerkgebouw van 1851.

## Natuur en landschap

Gallaix ligt aan de Rieu de la Motte die zuidoostwaarts naar de Westelijke Dender vloeit. De hoogte bedraagt 51-82 meter.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Nabijgelegen kernen

Pipaix, Leuze-en-Hainaut, Thieulain, Maulde

## Externe link

* Website van de gemeente
# Cystodytes luteus

Cystodytes luteus is een zakpijpensoort uit de familie van de Polycitoridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1988 voor het eerst geldig gepubliceerd door Françoise Monniot.
# Cystodytes planus

Cystodytes planus is een zakpijpensoort uit de familie van de Polycitoridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1974 voor het eerst geldig gepubliceerd door Françoise Monniot.