OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Soulex

Muziekvereniging Soulex werd in 1986 opgericht in de toenmalige gemeente Budel, die tegenwoordig deel uitmaakt van Cranendonck. De vereniging stelt zich ten doel de situatie van popmuzikanten en -bands in de regio Cranendonck te verbeteren.

## Popoefenruimte

Tot aan de realisatie van de popoefenruimte in Gemeenschapshuis De Borgh te Budel, midden jaren 90 van de vorige eeuw, waren muzikanten en bandjes genoodzaakt om te repeteren in schuren en zolders. Na veel inspanning en lobbywerk is de ruimte er gekomen en kunnen muzikanten in een professionele omgeving repeteren. Dankzij geluidsisolatie ondervindt de omgeving hiervan geen hinder of last.

## Uitvoeringen en presentaties

Soulex organiseert één keer per jaar een groepenpresentatie, waarbij lokale en regionale bands de gelegenheid hebben op te treden voor een breder publiek.
Verder organiseert Soulex jaarlijks in het voorjaar een open podium, waarbij het veelbelovendste talent wordt beloond met een wisseltrofee en studiotijd krijgt om een demo op te nemen.
In het 25-jarig jubileum jaar (2011) werd een kampvuursessie georganiseerd waarbij vooral akoestische bands optraden. Vanwege de zeer positieve reacties van het publiek wordt dit evenement sindsdien jaarlijks in de zomer georganiseerd.

## Triestes wisseltrofee

* 1994: Wayang Thee
* 1995:
* 1996:
* 1997:
* 1998: $500
* 1999: The Forsaken
* 2000: Leech
* 2001: Opiate
* 2002: Feed Forward
* 2003: Super 88
* 2004: Full of Hate
* 2005: The Anti-Meritocratics
* 2006: Project-A
* 2007: Fire of Autumn
* 2008: 9th Wonders
* 2009: Pocket Full Of Blues
* 2010: Clock
* 2011: Stardom Junkies
* 2012: Cheek Dimples

## Soulex wisseltrofee

* 2013: Skyway Avenue
* 2014: The Backstabbing Bastards
* 2015: Speed Queen (B)
* 2016: Argonath (B)
* 2017: Velvet Antlers
* 2018: De Stekkers
* 2019: Ten Pickles For Johnny
* 2023: Jane Doe
# Tivoli Schouwburg

Tivoli Schouwburg was een schouwburg aan de Coolsingel 25 in Rotterdam. Hij werd opgericht door toneelspeler en regisseur Jan Cornelis de Vos sr. en Willem van Korlaar sr.. De schouwburg werd ontworpen door de architect Abraham Salm. In dat plan, werd het naastgelegen café-restaurant D. Deinum op Coolsingel 24 een onderdeel. Ook kreeg hij een restaurant en kegelbaan. Op de eerste etage waren de balkons en gaanderijen. Het gebouw werd op 4 oktober 1890 geopend. Op 29 maart 1891 werd de Wintertuin geopend, die ontworpen was door IJme Gerardus Bijvoets. In de Wintertuin vestigde zich in 1903 de eerste vaste bioscoop van Nederland.

## Ligging

De schouwburg lag ter hoogte van de plek waar anno nu het Stadhuisplein zich bevindt, tegenover de burgemeesterskamer in het huidige stadhuis.. Wie voor 1915 de schouwburg uitliep, kwam uit op het comedie bruggetje, een in 1853 aangelegde draaibrug over de Coolvest, die uitkwam op de Raamstraat. Daarna werd de Coolvest gedempt tot deel van de Coolsingel.

## Interieur

De zaal van de schouwburg was gestoffeerd in lichtblauw en had gouden ornamenten. Ook het brandscherm en satijnen voordoek waren lichtblauw. Er hing een koperen kroonluchter met gasverlichting (gaskroon). Gasten konden in de zaal zitten, maar ook op het balkon een etage hoger. Op de balustrade zaten cartouches met de namen van toneelspelers die toen beroemd waren: Breeman, Albregt, Kleine-Gartman, Snoek, Peters en Driessen. Voor het toneel was een brede orkestbak met aan beide zijden twee loges voor steeds vier personen.

## Exploitatie

De schouwburg deed eerst vooral dienst als een variététheater. Er waren veel werken te zien in de naturalistische traditie. Zo werden er drama's van Henrik Ibsen opgevoerd en een toneelbewerking van de roman Noodlot door Louis Couperus. In de Wintertuin trad bijvoorbeeld de operazanger Carl Pfläging op.
Op 10 oktober 1903 startte Fraciscus Petrus J. Goeman met de exploitatie van de Wintertuin als permanent filmtheater, The Royal American Bioscope. Het is de eerste vaste bioscoop in Nederland. Later werd het omgedoopt naar Tivoli Bioscope. In 1927 wordt deze Tivoli-Bioscope overgenomen door de maatschappij Groote Schouwburg en gaat dan Tivoli Schouwburg heten.

## Gebeurtenissen

* Jacobus Hendrikus de Jager debuteerde in 1902 in Tivoli Schouwburg.
* In 1902 had Koos Speenhoff in Tivoli Schouwburg zijn eerste grote optreden.
* In 1904 werd in Tivoli Schouwburg een blijspel over Kaat Mossel opgevoerd, geschreven door Anthonie van Sprinkhuyzen.
* In een zaaltje van Tivoli werd op 10 juni 1918, het Genootschap van Beroepsmusici tot onderlinge Kunstbeoefening opgericht dat nu bekend is als het Rotterdams Philharmonisch Orkest.
* De voorstelling Als de zon opgaat van het gezelschap Het Schouwtooneel ging op 15 oktober 1925 in première in het Tivoli.
# Tjerk Noordraven

Tjerk Tijmen André Noordraven (Nijmegen, 4 februari 1987) is een Nederlandse kinderboekenschrijver. In het openbaar draagt hij altijd een opgezette vleerhond op zijn schouder.

## Loopbaan

Noordraven groeide op in Nijmegen. Na de middelbare school woonde hij twee jaar lang in Italië, waar hij Italiaanse letterkunde studeerde. Daarna kwam hij terug naar Nederland voor een studie Nederlandse taal en cultuur. Na zijn studie werkte hij als redacteur van boeken, tot hij in 2017 debuteerde als kinderboekenschrijver.
Hij debuteerde in juni 2017 met Het nieuwe spookhuis (9+), het eerste boek uit de serie De engste serie ooit. Al na een week kreeg het boek een tweede druk. In januari 2018 volgde De Transsylvanië Express. Daarna volgden nog meer delen. In totaal krijgt de serie acht delen.
In 2018 stond hij met zijn debuut in de finale van de Hotze de Roosprijs.
In najaar 2018 werd zijn boek Het nieuwe spookhuis gepromoot door middel van tv-spotjes. Nadat deze spotjes werden uitgezonden rond het Sinterklaasjournaal kwamen er bij de Ster klachten binnen dat de spotjes te eng zouden zijn. De Ster besloot vervolgens dat de spotjes niet meer uitgezonden mochten worden. Noordraven zelf reageerde daar als volgt op: "Dat was nogal overtrokken allemaal. Je kunt het filmpje nog op YouTube zien, het is echt niet zo eng. Mensen klagen tegenwoordig over alles."
In 2019 schreef Tjerk Noordraven een serie voor Storytel: De duisterzone (10+). Dit is een audioserie met heel veel geluidseffecten.
In 2020 kwam hij met twee nieuwe boekenseries: Giel en de geesten (7+) en Monster Zoo (8+). In 2022 volgde de serie Meester Spion (8+).
Tjerk Noordraven woont in Noordwijk aan Zee.

## Trivia

* Hij heeft een echt mensenbot in zijn bezit.
* Zijn schrijftafel staat vol met vleermuizen op sterkwater en opgezette vogelspinnen. Deze hebben allemaal een naam.
# Tkalci

Tkalci is een plaats in de gemeente Krapina in de Kroatische provincie Krapina-Zagorje. De plaats telt 406 inwoners (2001).
# Bisdom Romblon

Het bisdom Romblon (Latijn: Dioecesis Rombloniensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Romblon, op de Filipijnen. Het omvat de provincie Romblon. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Capiz.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 19 december 1974, uit delen van het bisdom Capiz en het apostolisch vicariaat Calapan, en was suffragaan aan het aartsbisdom Jaro. Op 17 januari 1976 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuwe verheven aartsbisdom Capiz.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 1.567 km$^2$ en telde 574.170 inwoners waarvan 81,4% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Nicolas Mollenedo Mondejar (19 december 1974 - 21 november 1987)
* Vicente Salgado y Garrucho (30 mei 1988 - 30 januari 1997)
* Arturo Mandin Bastes (3 juli 1997 - 25 juli 2002)
* Jose Corazon Tumbagahan Tala-oc (11 juni 2003 - 25 mei 2011)
* Narciso Villaver Abellana (15 oktober 2013 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Diocese of Romblon. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 18 december 2024.
Capiz (aartsbisdom) · Kalibo · Romblon
# Tomaš

Tomaš is een plaats in de gemeente Bjelovar in de Kroatische provincie Bjelovar-Bilogora. De plaats telt 310 inwoners (2001).
# Tomaševec Biškupečki

Tomaševec Biškupečki is een plaats in de gemeente Sveti Ilija in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 390 inwoners (2001).
# Asia Scope

Asia Scope is de naam van een jaarlijks overzees Aziatisch filmfestival in Rotterdam.

## Geschiedenis

Officieel heet het festival Asiascope Rotterdam. Het festival wordt voor het eerst georganiseerd in 2003 bij het filmtheater De Lantaren/Venster, toen onder de naam JONC Filmforum. In dat jaar werd het Nederlandstalige film Jacky (2000) van de Chinese-Nederlandse regisseur Fow Pying Hu getoond.
Wat begon met slechts een film is het festival inmiddels uitgegroeid tot een volwaardig meerdaags festival waar producties van Aziatische regisseurs en documentairemakers over overzeese Aziaten getoond. In de beginjaren wordt het filmfestival opgezet door een aantal actieve leden van Jongeren Organisatie Nederlandse Chinezen (JONC). Inmiddels is het festivalprogramma uitgeroeid tot 13 films en met circa 2.500 bezoekers (2009).

## Filosofie

Dat het overzeese Aziatisch filmfestival in Rotterdam plaatsvindt is niet vreemd. In Stadsregio Rotterdam bevindt zich namelijk een van de grootste Aziatisch (Chinese) gemeenschap van Europa. In de diverser wordende samenleving en de veranderende internationale verhoudingen, is identiteit niet meer iets vanzelfsprekends. De verzuiling is de Aziaten grotendeels onbekend, evenmin het leven als een gastarbeider.
Vooral voor de tweede en derde generatie Aziatische jongeren in het westen is het soms schipperen tussen twee culturen (Never Perfect, getoond op festival in 2009. De worsteling met de cultuur en generatiebotsing en de dubbele identiteit is voortdurend de rode draad van het festival geweest. Asiascope biedt met haar festival Aziatische regisseurs en de kijkers een platform om met elkaar te communiceren en hun eigen identiteit te bevestigen of herbevestigen.
Vanwege haar bijdrage aan de multiculturaliteit en het integratiedebat wordt het Asiascope permanent gesteund door Prins Bernhard Cultuurfonds, VSB Fonds, ErasmusStichting en JONC. De Asiascope gaat sinds 2007 door het leven als een stichting.

## Externe link

* Asia Scope
# Bisdom Savannah

Het bisdom Savannah (Latijn: Dioecesis Savannensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Savannah, in de Amerikaanse staat Georgia. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Atlanta.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 19 juli 1850, uit delen van de bisdommen Charleston en Mobile, en was suffragaan aan het aartsbisdom Baltimore. Op 9 januari 1857 verloor het gebied bij de oprichting van het apostolisch vicariaat Florida. Op 5 januari 1937 veranderde het van naam naar bisdom Savannah-Atlanta, waarna het op 2 juli 1956 opsplitste in het bisdom Savannah en het bisdom Atlanta. Op 10 februari 1962 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuw verheven aartsbisdom Atlanta.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 95.928 km$^2$ en telde 2.987.000 inwoners waarvan 2,8% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Francis Xavier Gartland (23 juli 1850 - 20 september 1854)
* John Barry (9 januari 1857 - 19 november 1859)
* Jean Marcel Pierre Auguste Vérot (23 juli 1861 - 11 maart 1870)
* Ignazio Camillo Guglielmo Maria Pietro Persico (11 maart 1870 - 25 augustus 1872)
* William Hickley Gross (14 februari 1873 - 31 maart 1885)
* Thomas Albert Andrew Becker (26 maart 1886 - 29 juli 1899)
* Benjamin Joseph Keiley (2 april 1900 - 18 maart 1922)
* Michael Joseph Keyes (27 juni 1922 - 23 september 1935)
* Gerald Patrick Aloysius O’Hara (16 november 1935 - 17 oktober 1959)
* Thomas Joseph McDonough (23 februari 1960 - 25 februari 1967)
* Gerard Louis Frey (31 mei 1967 - 7 november 1972)
* Raymond William Lessard (5 maart 1973 - 7 februari 1995)
* John Kevin Boland (7 februari 1995 - 19 juli 2011)
* Gregory John Hartmayer (19 juli 2011 - 5 maart 2020)
* Stephen Douglas Parkes (8 juli 2020 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Kerkprovincie met aartsbisdom en suffragane bisdommen
* Bisschop Gregory John Hartmayer (2011-2020)
* Diocese of Savannah. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 7 januari 2025.
Atlanta (aartsbisdom) · Charleston · Charlotte · Raleigh · Savannah
# Sungai Karang (Vii Koto Ilir)

Sungai Karang is een bestuurslaag in het regentschap Tebo van de provincie Jambi, Indonesië. Sungai Karang telt 1734 inwoners (volkstelling 2010).
# Selanegara (Kaligondang)

Selanegara is een bestuurslaag in het regentschap Purbalingga van de provincie Midden-Java, Indonesië. Selanegara telt 2770 inwoners (volkstelling 2010).
# Gillis Johannis le Fèvre de Montigny (1765-1821)

Gillis Johannis le Fèvre de Montigny (Gemonde, 10 september 1765 - Maassluis, 19 mei 1821) was een Nederlandse militair. Hij was als ingenieur belast met het ontwerpen van verdedigingswerken en als cartograaf belast met het maken van militaire landkaarten.

## Leven en werk

Le Fèvre de Montigny werd in 1765 in Gemonde geboren als zoon van de kapitein-ingenieur en latere luitenant-kolonel en directeur van de Nederrijn- en IJssellinie Johannes Nicolaes le Fèvre (de Montigny) en van Maria de Bruyn. Evenals zijn vader maakte hij carrière in het leger. Hij werd op 18 september 1776 cadet bij het Regiment Oranje-Gelderland. Hij diende bij de genie en ontwierp verdedigingswerken in diverse delen van het land. Van 1795 tot 1800 was hij als kapitein-ingenieur adjudant van de directeur-generaal van de genie H. van Hooff en vanaf 1800 was hij adjudant van de raadpensionaris Rutger Jan Schimmelpenninck. In 1803 ontwierp hij de vestingwerken bij Den Helder.
In 1803 weigerde ingenieur Jan Blanken op zijn bevel een inspectiereis te maken. Het voorval leidde tot het ontslag van Blanken uit het leger, die vervolgens carrière zou maken bij wat later rijkswaterstaat zou heten. In 1811 werd Le Fèvre de Montigny aangewezen als 1e administrateur van het Cadaster. Daarvoor was hij al in 1806 examinator van landmeters die bij de voorloper van het kadaster, de verponding, aangesteld wilden worden. In 1814 werd hij bevorderd tot luitenant-kolonel ingenieur bij de genie.
Le Fèvre de Montigny trouwde op 11 november 1807 te Zwartewaal met (H)Elena (Lena) van der Slui(j)s. Hij overleed in mei 1821 op 55-jarige leeftijd. Zijn gelijknamige achter-achterkleinzoon Gillis Johannis was in de tweede helft van de 20e eeuw bevelhebber van de Nederlandse landstrijdkrachten en chef-Defensiestaf.
* Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis (RKD): Fevre de Montigny, Gilles Johannes le
* Zijper Museum: Militaire manuscriptkaart van de Zijpe van 1800
* Belonje, J. Cartografie van de Zijpe p. 16 in De Zijper Historie Bladen (ZHB), 1986
* 1 2 Repertorium van Nederlandse kaartmakers 1500 - 1900
* ↑ Nederland's Patriciaat jaargang 7, blz. 172, 1916
* 1 2 Militaire manuscriptkaart van de Zijpe van 1800. Gearchiveerd op 19 april 2022.
* ↑ De stelling Den Helder
* ↑ "De Physique Existentie dezes Lands : Jan Blanken inspecteur-generaal van de waterstaat (1755-1838)". p.18
* ↑ Retranchement
* ↑ Volgens het Nederland's Patriciaat NP 7, blz. 172 heette zij Lena, dat correspondent met haar doopinschrijving als Lena in 1784 in Zwartewaal. Bij haar huwelijk in 1807 werd zij Elena genoemd. In de registers van de burgerlijk stand komt zij meerdere malen voor met de naam Helena en een enkele maal met de naam Elena.
* Biografisch Portaal: 62951201
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: fevr002
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8930 3544
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 122133218
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 96065
* Virtual International Authority File: 282673084
* WorldCat (via VIAF): 282673084
# Michel Adanson

Michel Adanson (Aix-en-Provence, 7 april 1727 – Parijs, 3 augustus 1806) was een Frans botanicus, natuuronderzoeker en mycoloog.
In 1730 verhuisde hij met zijn familie van Aix naar Parijs. Nadat hij het Collège Sainte-Barbe verliet studeerde hij aan de Universiteit van Parijs onder René-Antoine Ferchault de Réaumur en Bernard de Jussieu. Ook werkte hij in de Jardin des Plantes. Eind 1748 verliet hij Frankrijk voor een expeditie naar Senegal en de Canarische Eilanden. Hij bleef 5 jaar in Senegal. Hier verzamelde en beschreef hij vele dieren en planten. Verder deed hij onder andere meteorologische observaties, en maakte hij woordenboeken over de talen die in Senegal gesproken werden.
Na zijn terugkeer in 1754 naar Parijs verwerkte hij zijn aantekeningen tot zijn Histoire naturelle du Sénégal (1757). In 1761 liet hij een verhandeling over de Baobab het licht zien. In 1763 publiceerde hij Familles des plantes.
Carl Linnaeus vernoemde het plantengeslacht Adansonia (Baobab) uit de kaasjeskruidfamilie naar hem. Het Muséum national d'histoire naturelle vernoemde het botanische tijdschrift Adansonia naar hem.
Adanson is begraven op kerkhof Père-Lachaise. Zijn praalgraf bestaat uit een monumentale obelisk in natuursteen.
# Bisdom Kidapawan

Het bisdom Kidapawan (Latijn: Dioecesis Kidapavanensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Kidapawan, op de Filipijnen. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Cotabato.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 12 juni 1976, als de territoriale prelatuur Kidapawan, uit delen van de territoriale prelatuur Cotabato, en was suffragaan aan het aartsbisdom Davao. Op 5 november 1979 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuw verheven aartsbisdom Cotabato. Op 15 november 1982 werd het verheven tot bisdom.

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 5.199 km$^2$ en telde 1.022.758 inwoners waarvan 56,9% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Prelaten

* Federico Ocampo Escaler (12 juni 1976 - 23 februari 1980)

### Bisschoppen

* Orlando Beltran Quevedo (prelaat: 23 juli 1980, bisschop: 15 november 1982 - 22 maart 1986; kardinaal in 2014)
* Juan de Dios Mataflorida Pueblos (3 februari 1987 - 27 november 1995)
* Romulo Geolina Valles (24 juni 1997 - 13 november 2006)
* Romulo Tolentino de la Cruz (14 mei 2008 - 15 maart 2014)
* José Colin Mendoza Bagaforo (25 juli 2016 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Bisschop Orlando Beltran Quevedo (1980-1986), de eerste bisschop, kardinaal in 2014
* Bisschop Romulo Geolina Valles (1997-2006)
* Diocese of Kidapawan. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 18 december 2024.
Cotabato (aartsbisdom) · Kidapawan · Marbel
# Floris Burgers

Floris Burgers (Nijmegen, 30 januari 1994) is een voormalig voetballer die als middelvelder speelde. Tegenwoordig werkt hij als wetenschapper bij de Radboud Universiteit.
Burgers begon bij SV AWC en kwam in de E-jeugd in de jeugdopleiding van N.E.C.. In oktober 2013 werd hij vanuit Jong N.E.C./FC Oss bij de selectie van FC Oss gehaald en op 28 februari 2014 debuteerde hij als invaller voor Jorzolino Falkenstein in de thuiswedstrijd tegen FC Eindhoven (4-0). In de zomer van 2015 stapte hij over naar USV Hercules dat toen in de Topklasse Zondag uitkwam. Vanaf het seizoen 2020-2021 komt hij uit voor JOS Watergraafsmeer Daarna speelde Burgers nog voor AVV Swift in Amsterdam.
Naast voetballer is Burgers politiek actief voor de PvdA. Toen hij bij FC Oss speelde stond hij voor de PvdA Wijchen als lijstduwer op de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen. In 2024 werd hij bestuurslid voor de PvdA in Amsterdam. Burgers promoveerde als antropoloog aan de University of East Anglia in Norwich op basis van etnografisch onderzoek naar onderwijs en sociale verandering in Oeganda. Sinds 2023 werkt Burgers voor de Radboud Universiteit in Nijmegen, hij doet onderzoek naar onderwijs en sociale ongelijkheid.

## Externe link

* Profiel soccerway.com
* 1 2 dr. F. Burgers (Floris) Radboud Universiteit. www.ru.nl. Geraadpleegd op 14 november 2024.
* ↑ FC Oss neemt revanche en vernedert FC Eindhoven, De Stentor, 28 februari 2014
* ↑ JOS Watergraafsmeer versterkt zich met Floris Burgers. Het Amsterdamsche Voetbal (23 maart 2020). Gearchiveerd op 23 maart 2020. Geraadpleegd op 23 maart 2020.
* ↑ Swift-captain Floris Burgers huivert vanuit Oeganda voor PVV: ’Past toch niet bij Nederland?’ Voetbal Telegraaf.nl. www.telegraaf.nl (15 januari 2024). Geraadpleegd op 14 november 2024.
* ↑ Floris Burgers Nr. 12 op kandidatenlijst
# Michel Bellen

Michel Bellen (Antwerpen, 13 januari 1946 – Bierbeek, 10 juni 2020), ook wel de Wurger van Linkeroever genoemd, was een Belgische crimineel die wordt beschouwd als de eerste seriemoordenaar van Vlaanderen.

## Misdaden

In augustus 1964 verkrachtte hij een vrouw nadat hij haar had achtervolgd uit de supermarkt in Linkeroever. De vrouw kon ontsnappen. Na deze eerste verkrachting zou Bellen uiteindelijk drie moorden plegen. De eerste moord vond plaats in december 1964. Na de verkrachting van een 21-jarige verpleegster wurgde hij haar in een steeg met een stuk prikkeldraad. Een maand later, in 1965, verkrachtte en vermoordde hij een 37-jarige verpleegster. Hij werd uiteindelijk in 1966 door het hof van assisen veroordeeld tot de doodstraf. Die straf werd later omgezet tot levenslang. In 1982 werd hij echter voorwaardelijk vrijgelaten. Vier maanden daarna vermoordde Bellen een studente in haar flatkamer in Leuven. In maart 1984 werd hij na veroordeling wederom geïnterneerd. Van 1989 tot 1994 correspondeerde hij met kunstenaar Danny Devos, wat resulteerde in een aantal kunstprojecten en performances.
Hij overleed aan hartfalen in de nacht van 9 op 10 juni 2020 in een psychiatrische instelling.
* 1 2 "Wurger van Linkeroever" en "eerste seriemoordenaar van Vlaanderen" Michel Bellen (74) is overleden vrt.be, Helen Goedgebeur, 10 juni 2020. Gearchiveerd op 1 december 2022.
* 1 2 3 De Wurger van Linkeroever is niet meer: hoe een onhandelbaar kind de eerste seriemoordenaar van ons land werd nieuwsblad.be, 10 juni 2020
* ↑ Wurger van de Linkeroever – 1 ensembles.mhka.be, 1994
* ↑ Danny Devos ensembles.mhka.be
* ↑ Seriemoordenaar en verkrachter Michel Bellen, de Wurger van Linkeroever, is overleden, gva.be, 10 juni 2020. Gearchiveerd op 2 juli 2020.
# Michel Bezançon

Michel Bezançon (Boulogne-sur-Seine, 12 februari 1932 – 14 januari 2023) was een Frans architect en stedenbouwkundige. Hij verwierf bekendheid als de ontwerper van het Franse wintersportgebied La Plagne en van daarin gelegen skidorpen als het functionele Plagne Centre, het utopisch-modernistische Plagne Aime 2000 en de meer traditioneel-ogende dorpen Plagne Villages en Montchavin. Met zijn architectenbureau ontwierp hij ook Valmorel. Hij werkte ook als stedenbouwkundige voor het Franse ministerie van Bouw. In 1985 ging Bezançon met pensioen. Hij overleed in 2023.
# Tužno

Tužno is een plaats in de gemeente Vidovec in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 1011 inwoners (2001).
# Michel Corthouts

Michel Corthouts (4 juli 1952) is een Belgisch politicus van de PS.

## Levensloop

Corthouts werd beroepshalve ambtenaar op het ministerie van Nationale Opvoeding en syndicaal afgevaardigde bij de onderwijsafdeling van het CGSP. Van 1993 tot 2017 was hij eveneens directeur-generaal van de Waals-Brabantse afdeling van de Waalse vervoersmaatschappij TEC.
Van 1983 tot 1993 was hij federaal secretaris van de Waals-Brabantse afdeling van de PS, de partij waarvoor Corthouts van 1982 tot 1988 OCMW-raadslid en van 1988 tot 1998 gemeenteraadslid van Geldenaken was. Van 1987 tot 1994 was hij eveneens provincieraadslid van Brabant en van 1994 tot 2018 provincieraadslid van Waals-Brabant. Van maart tot oktober 2000 was Corthouts voorzitter van de Waals-Brabantse provincieraad, van 2000 tot 2006 was hij gedeputeerde van de provincie en van 2006 tot 2012 was hij ondervoorzitter van de provincieraad. Daarnaast is hij sinds 2012 gemeenteraadslid van Hélécine.
In oktober 2018 werd Corthouts lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers in opvolging van Stéphane Crusnière, die financieel en administratief directeur van de Régie Communale Autonome van Waver werd. Bij de verkiezingen van 2019 was hij geen kandidaat meer.
* ↑ Fiche Michel Corthouts op cumuleo.be. Gearchiveerd op 30 juni 2022.
* ↑ (fr) Michel Corthouts wordt de nieuwe voorzitter van de Waals-Brabantse provincieraad, Le Soir, 31 maart 2000.
* ↑ (fr) Michel Corthouts volgt Stéphane Crusnière op in de Kamer, La Dernière Heure, 2 oktober 2018. Gearchiveerd op 2 oktober 2018.