OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Batterij aan de Schalmdijk

Batterij aan de Schalmdijk is een aarden vestingwerk van de Grebbelinie. Het werd in 1786 aangelegd in de buurt van het Fort aan de Buursteeg en de Linie van Juffrouwwijk. Het had als doel de vijand de toegang tot de Emminkhuizerberg te beletten.

## Geschiedenis
### Aanleg

De verdediging van de Grebbelinie was gebaseerd op inundatie om de vijand op een afstand te houden. Het terrein ten noordnoordoosten van de Emminkhuizerberg lag echter hoger waardoor de inundatie verre van volledig was en dit veroorzaakte een zwakke plek in de linie.
In 1786 werd ten westen van het Fort aan de Buursteeg een aarden redoute aangelegd. De redoute ligt op de plaats waar de Schalmdijk, de Juffrouwdijk en Slaperdijk bij elkaar komen. Met de dreiging van een Franse aanval werd in 1794 hier een houten wachthuis gebouwd. Verder kwam er een houwitser en twee kanonnen als bewapening. Toen de aanval kwam, werd er in de buurt van de redoute niet gevochten.
De Fransen zagen het nut van de Grebbelinie in en versterkten deze. De redoute werd vergroot voor een batterij voor 8 à 10 kanonnen. Het kreeg de vorm van een rechthoek, grotendeels omringd door aarden wallen en volledig omringd door een natte gracht. De batterij is zo’n 130 meter lang en 70 meter breed. In de wallen waren opstelplaatsen voor kanonnen, de meeste waren gericht op het oostzuidoosten, maar ook een paar kanonnen konden naar het noordnoordoosten vuren om te verhinderen dat de vijand over de Schalmdijk zou oprukken. Er waren twee toegangen, een in het westen en in het zuidwesten. Na de aanleg van de linie van Juffrouwwijk in 1799 werd het een voorpost van deze linie.

### Tweede Wereldoorlog

Met het naderen van de Tweede Wereldoorlog kreeg de Grebbelinie een prominente rol in de verdediging van Nederland. Diverse versterkingen werden hier aangebracht, er kwamen loopgraven, een opstelplaats voor een antitankkanon, een S3 kazemat en een koepelkazemat. Militairen van de 22e Regiment Infanterie, onder bevel van kapitein Van den Oever, werden hier gelegerd en zij kwamen op 13 mei 1940 onder vuur te liggen. Een soldaat, H. Buurman, die op de uitkijk stond, kwam hierbij om het leven. Een patrouille van vijf man slaagde er in een Duits mitrailleurnest uit te schakelen. Toen het bevel tot terugtrekken werd gegeven trok de meerderheid terug naar de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Alleen de bemanning van de kazematten bleef achter, zij volgden later en wisten ook ongezien de batterij te verlaten. Tijdens de oorlog is het staal van de koepelkazemat verwijderd en er resteert alleen nog het betonnen deel.

## Huidige situatie

Op het terrein zijn de wallen nog enigszins te herkennen. Verder staat er een S3 kazemat, met het hoofdschietgat gericht op de Schalmdijk, en zijn de betonnen resten van een koepelkazemat te vinden. In het talud van de Schalmdijk liggen nog resten van een tankversperring.
Op zo’n 300 meter ten zuidzuidwesten van de batterij ligt de Linie van Juffrouwwijk en op zo’n 600 meter naar het oostzuidoosten ligt het Fort aan de Buursteeg.
# Nokia Arena

De Nokia Arena ofwel Tampereen Kannen areena (Dekarena van Tampere) is een stadion in de Finse stad Tampere. In het stadion worden voornamelijk ijshockeywedstrijden en culturele evenementen zoals concerten gehouden. Het is de thuisbasis van de twee lokale ijshockeyclubs Ilves en Tappara. In zowel 2022 als 2023 werden er wedstrijden voor het wereldkampioenschap ijshockey voor mannen georganiseerd. De Nokia Arena is ontworpen door Poolse architect Daniel Libeskind.

## Geschiedenis

In 2010 werd de bouw van het stadion goedgekeurd door de gemeenteraad van Tampere en in 2018 begon de constructie van het gebouw. Toen in 2020 bekend werd dat de arena 'UROS Live' genoemd zou worden, werd dit uitgebreid bespot en bekritiseerd in kranten en op sociale media. 'Uros' betekent 'mannetje' en wordt in hedendaags Fins gebruikt om mannelijke dieren te beschrijven. Hierdoor heeft het een connotatie zoals het woord 'dekhengst'. De naamgevingsovereenkomst - die was afgesloten met technologiebedrijf Uros uit Oulu op basis van zijn hoofdsponsorschap - werd echter in 2021 beëindigd. Later in 2021 werd bekend dat electronicabedrijf Nokia de nieuwe hoofdsponsor zou worden en dus werd de naam uiteindelijk Nokia Arena.
Op 3 december 2021 werd de Nokia Arena geopend met een ijshockeywedstrijd tussen Tappara en Ilves. Het eerste concert was een optreden van Finse rockband Eppu Normaali en het Filharmonisch Orkest van Tampere op 15 december 2021.
# Lizzy Banks

Elizabeth (Lizzy) Banks (Malvern, 7 november 1990) is een Britse voormalige wielrenster.

## Carrière

In 2018 reed ze bij het Amerikaanse UnitedHealthcare Women's Team. Vanaf 2019 reed zij voor Bigla Pro Cycling, dat halverwege het seizoen 2020 verder ging als Paule Ka. In 2021 kwam ze uit voor Ceratizit-WNT en in 2022 en 2023 voor EF Education-TIBCO-SVB.
In de Ronde van Italië voor vrouwen 2019 won Banks de achtste etappe naar Maniago door op tien kilometer voor de finish weg te springen uit een kopgroep. Haar ploeggenote Leah Thomas werd tweede op een halve minuut.
In augustus 2020 werd Banks tweede in de GP de Plouay achter haar medevluchtster en landgenote Lizzie Deignan. In september won Banks de vierde (en langste) etappe van de Ronde van Italië voor vrouwen 2020 naar Tivoli; op de slotklim wist ze haar medevluchtster Eugenia Bujak uit het wiel te rijden.
Banks reed in juli 2023 haar laatste wedstrijd, de Giro Donne. Op 28 juli 2023 kreeg ze bericht van de Britse antidopingautoriteit UKAD dat ze positief had getest op formoterol en chloortalidon. Ze wist met succes aan te tonen dat ze al vier jaar formoterol gebruikt voor haar astma en dat chloortalidon in zo'n lage dosis werd aangetroffen dat het om een besmetting moest gaan. Vlak voor de rechtszaak trok UKAD de beschuldiging in en er volgde dus geen straf of schorsing. Het hele proces duurde negen maanden en Banks besloot echter om erna niet meer terug te keren in het peloton.

## Palmares
### 2018

    2e in 1e etappe Tour de Feminin - O cenu Českého Švýcarska

### 2019

    8e etappe Giro Rosa (WWT)
    2e in GP Cham-Hagendorn
    3e in eindklassement GP Elsy Jacobs
    3e in 3e etappe Giro delle Marche

### 2020

    2e in GP de Plouay (WWT)
    4e etappe Giro Rosa (WWT)

## Ploegen

* 2018 – UnitedHealthcare Women's Team
* 2019 – Bigla Pro Cycling
* 2020 – Bigla Pro Cycling / Paule Ka
* 2021 – Ceratizit-WNT
* 2022 – EF Education-TIBCO-SVB
* 2023 – EF Education-TIBCO-SVB
# Anania shafferi

Anania shafferi is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Algedonia shafferi door Wolfgang Speidel en Hubert Hanigk in een publicatie uit 1990. De soort is vernoemd naar de Engelse entomoloog Michael Shaffer. De spanwijdte van het mannetje bedraagt 29 millimeter en van het vrouwtje 30 millimeter.
De soort komt voor in Noord-Pakistan (Khyber-Pakhtunkhwa) en in Noord-India (Jammu en Kasjmir). Ondanks dat voor de typelocatie Afghanistan wordt vermeld, komt deze soort daar volgens Speidel & Hanigk niet voor.
# Onderscheidingsteken voor bijzondere operationele inzet Nederlandse Douane

Het onderscheidingsteken voor bijzondere operationele inzet Nederlandse Douane is een Nederlandse ministeriële herinneringsonderscheiding voor operationele inzet.
Het teken ingesteld ter waardering van de ambtenaren die zich voor of door de Douane langdurig of veelvuldig bijzonder operationeel hebben ingezet in Nederland of daarbuiten.
Het gaat daarbij om een langdurige of veelvuldige bijzondere operationele inzet van een ambtenaar die meer belastend is dan een reguliere inzet en dat de ambtenaar extra offers moet brengen ten aanzien van sociale relaties, ‘het thuisfront, huis en haard’ en bewegingsvrijheid.
Het onderscheidingsteken kan ook postuum worden toegekend.
Het onderscheidingsteken is cirkelvormig met een middellijn van 35 millimeter en is vervaardigd van messing met een antiekbronzen afwerking. De voorzijde van het onderscheidingsteken toont in hoog reliëf het oostelijk gedeelte van het westelijk halfrond en westelijk gedeelte van het oostelijk halfrond met daarop een gekroond douane-embleem oprijzend uit de Zuid-Atlantische Oceaan. De keerzijde vertoont in reliëf het gestileerde Rijkswapen uit de Rijkshuisstijl.
Het moiré lint is 27 millimeter breed en wordt in het midden gekenmerkt door de Nederlandse vlag. Het rood-wit-blauw wordt geflankeerd door twee banen van elk 3 millimeter mintgroen, de formele communicatiekleur van de Douane. Aan weerszijden daarvan een baan van elk 3 millimeter uitgevoerd in Rijksoverheid (donker)blauw, met aan weerszijden een witte baan van 1 millimeter. Tot slot worden de randen van het lint gekenmerkt door een baan van elk 3 millimeter in het blauw van de Werelddouaneorganisatie (World Customs Organization).
Museummedaille · Erepenning · Medaille van de Maatschappij tot Redding van Drenkelingen · Doggersbank-medaille · Broeder van de Orde van de Nederlandse Leeuw · Antwerpsche Medaille 1832 · Onderscheidingsteken voor Langdurige, Eerlijke en Trouwe Dienst · Eremedaille voor Kunst en Wetenschap · Eremedaille voor Voortvarendheid en Vernuft · De Ruyter-medaille · Regeringsmedaille · Medaille van het Carnegie Heldenfonds · Medaille van Verdienste van het Nederlandse Rode Kruis · Medaille voor trouwe dienst van het Nederlandse Rode Kruis · Erkentelijkheidsmedaille 1940-1945 · Inhuldigingsmedaille 1948 · Herinneringsmedaille Luchtbescherming 1940-1945 · Medaille van de Noord- en Zuid-Hollandsche Redding Maatschappij · Zilveren Anjer · Cultuurfonds Onderscheiding · Vrijwilligersmedaille Openbare Orde en Veiligheid · Vaardigheidsmedaille van de Nederlandse Sport Federatie · Inhuldigingsmedaille 1980 · Herinneringsmedaille VN-Vredesoperaties · Herinneringsmedaille Multinationale Vredesoperaties · Herinneringsmedaille Internationale Missies · Huwelijksmedaille 2002 · Herinneringsmedaille Buitenlandse Bezoeken · Marinemedaille · Landmachtmedaille · Marechausseemedaille · Luchtmachtmedaille
Zie ook: Ridderorden en onderscheidingen in Nederland
# Cabugao

Cabugao is een gemeente in de Filipijnse provincie Ilocos Sur op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2010 telde de gemeente bijna 36 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Cabugao is onderverdeeld in de volgende 33 barangays:
| Alinaay Aragan Arnap Baclig Bato Bonifacio Bungro Cacadiran Caellayan Carusipan Catucdaan | Cuancabal Cuantacla Daclapan Dardarat Lipit Maradodon Margaay Nagsantaan Nagsincaoan Namruangan Pila | Pug-os Quezon Reppaac Rizal Sabang Sagayaden Salapasap Salomague Sisim Turod Turod-Patac |

## Demografie

Cabugao had bij de census van 2010 een inwoneraantal van 35.706 mensen. Dit waren 1.859 mensen (5,5%) meer dan bij de vorige census van 2007. Ten opzichte van de census van 2000 was het aantal inwoners gegroeid met 4.247 mensen (13,5%). De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode kwam daarmee uit op 1,27%, hetgeen lager was dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (1,90%).
De bevolkingsdichtheid van Cabugao was ten tijde van de laatste census, met 35.706 inwoners op 95,56 km², 373,7 mensen per km².

## Geboren in Cabugao

* José María Sison (1939-2022), schrijver en activist
* Deogracias Savellano (1959-2025), politicus
# Gollhofen

Gollhofen is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim. Gollhofen telt 867 inwoners.
Bad Windsheim · Baudenbach · Burgbernheim · Burghaslach · Dachsbach · Diespeck · Dietersheim · Emskirchen · Ergersheim · Gallmersgarten · Gerhardshofen · Gollhofen · Gutenstetten · Hagenbüchach · Hemmersheim · Illesheim · Ippesheim · Ipsheim · Langenfeld · Marktbergel · Markt Bibart · Markt Erlbach · Markt Nordheim · Markt Taschendorf · Münchsteinach · Neuhof a.d.Zenn · Neustadt a.d.Aisch · Oberickelsheim · Obernzenn · Oberscheinfeld · Scheinfeld · Simmershofen · Sugenheim · Trautskirchen · Uehlfeld · Uffenheim · Weigenheim · Wilhelmsdorf
# Anania taitensis

Anania taitensis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Algedonia taitensis door Koen Maes in een publicatie uit 2005.
De soort komt voor in Kenia. De soort is vernoemd naar de typelocatie (Taitaheuvels).
# Aluvifushi

Aluvifushi is een van de onbewoonde eilanden in het midden van de Malediven, die van noord naar zuid lopen. Het hoort bij de Dhaalu-atol.
# David Prosho

David Prosho (Leicestershire, 17 februari 1965) is een Brits acteur.

## Biografie

Prosho studeerde van 1983 tot en met 1986 in drama, televisie en theaterwetenschap aan de University of Winchester in Winchester.
Prosho begon in 1995 met acteren in de Britse televisieserie Hollyoaks, waarna hij nog meerdere rollen speelde in televisieseries en films. Hij is vooral bekend van zijn rol als rechercheur Ian Mitchell in de televisieserie Scott & Bailey waar hij in 31 afleveringen speelde (2011-2016).

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2016 To Walk Invisible: The Bronte Sisters - als
* 2007 Britz - als senior officier
* 2005 The Government Inspector - als Steve Haws
* 2005 Faith - als Green
* 2000 Blind Ambition - als Mike Waite
* 2000 This Is Personal: The Hunt for the Yorkshire Ripper - als rechercheur Parks
* 1999 Walking on the Moon - als mr. Holmes
* 1997 Police 2020 - als dr. Fortnum

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2022 The Undeclared War - als Sean Cleary - 2 afl.
* 2020 The First Team - als bookmaker Terry - 2 afl.
* 2017 In the Dark - als Ted Carter - 2 afl.
* 2011-2016 Scott & Bailey - als rechercheur Ian Mitchell - 31 afl.
* 2012 Secret State - als MI6 agent - 2 afl.
* 2012 The Syndicate - als Jimmy - 2 afl.
* 1999-2001 The Cops - als brigadier - 16 afl.
* 2000 Coronation Street - als Josh Cunningham - 2 afl.
* 2000 The Vice - als medewerker immigratiedienst - 2 afl.
* 1996 Children's Ward - als Pete Jones - 2 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel David Prosho op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) David Prosho in de Internet Movie Database
# Lotharingen (district)

Lotharingen (Duits: Lothringen) was een district (Bezirk) van Elzas-Lotharingen. De andere districten waren Neder-Elzas en Opper-Elzas.

## Geschiedenis

Het district werd na de Duitse annexatie van de Elzas en een deel van Lotharingen in 1871 samengesteld uit delen van de Franse departementen Moselle en Meurthe. In overeenstemming met het Verdrag van Versailles stond Duitsland het gebied in 1919 weer aan Frankrijk af. Van 1940 tot 1945 behoorde het gebied tot nazi-Duitsland.

## Bestuurlijke indeling

Lotharingen, bestuurd door een districtspresident, was verdeeld in bestuursdistricten (Landkreise) en een stadsdistrict (Stadtkreis). Aan het hoofd van de bestuursdistricten stond een Kreisdirektor; het bestuur van het stadsdistrict Metz werd door de districtspresident waargenomen.
| Land-/Stadtkreis | Ontstaan uit arrondissement | Bevolking | Opmerking |
| Bolchen | Boulay-Moselle | 41.621 (1890) 41.825 (1910) | |
| Diedenhofen | Briey (deels) en Thionville | 84.505 (1890) 115.873 (1900) | In 1901 opgedeeld in Diedenhofen-Ost en Diedenhofen-West |
| Forbach | Forbach | 68.696 (1890) 94.191 (1910) | |
| Metz (district) | Metz-Campagne | 76.805 (1890) 113.674 (1910) | |
| Metz (stadsdistrict) | Metz-Ville | 60.186 (1890) 68.598 (1910) | |
| Saarburg | Sarrebourg | 63.096 (1890) 66.222 (1910) | |
| Saargemünd | Sarreguemines | 66.527 (1890) 74.186 (1910) | |
| Salzburg | Château-Salins | 48.956 (1890) 45.303 (1910) | |

## Districtspresidenten (Bezirkspräsidenten) 1871-1918

* 1871-1871: Adolf von Bonin
* 1872-1873: Botho zu Eulenburg
* 1873-1874: Adolf von Arnim-Boitzenburg
* 1875-1877: Robert von Puttkamer
* 1877-1880: Friedrich von Reitzenstein
* 1880-1883: Julius Adalbert von Flottwell
* 1883-1901: Hans von Hammerstein-Loxten
* 1901-1912: Friedrich von Zeppelin-Aschhausen
* 1912-1918: Karl von Gemmingen-Hornberg
# Francesco Quinn

Francesco Daniele Quinn (Rome, 22 maart 1963 – Malibu (Californië), 5 augustus 2011) was een in Italië geboren Amerikaans acteur.

## Biografie

Quinn werd geboren in Rome als zoon van Anthony Quinn en is van Mexicaanse, Ierse en Italiaanse afkomst.
Quinn leerde het acteren aan de HB Studio in Greenwich Village. Hij begon in 1985 met acteren in de miniserie Qua Vadis, waarna hij nog meerdere rollen speelde in televisieseries en films.
Quinn was van 1992 tot en met 2011 getrouwd met een nicht van Alex Higgins, met wie hij een zoon en dochter had. Op 5 augustus 2011 stierf hij aan een hartinfarct terwijl hij aan het hardlopen was met zijn zoon. Hij was sportief actief in skiën, snowboarden, windsurfen, vrijduiken, fietsen en motorcrossen. Quinn was een fervent reiziger en sprak vloeiend Engels, Frans, Spaans en Italiaans.

## Filmografie
### Films

Selectie:
* 2011 Transformers: Dark of the Moon – als Dino (stem)
* 2008 Hell Ride – als Machete
* 2006 Park – als parkwerker
* 1995 Red Shoe Diaries 5: Weekend Pass – als Tommy
* 1986 Platoon – als Rhah

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2010-2011 The Glades – als Eduardo Garcia – 2 afl.
* 2011 Il commissario Manara – als Fabrizio Raimondi – 7 afl.
* 2011 Zen – als Gilberto Nieddu – 3 afl.
* 2008 The Shield – als Beltran – 5 afl.
* 2003 24 – als Syed Ali – 5 afl.
* 2002 JAG – als Kabir Atef – 4 afl.
* 1999-2001 The Young and the Restless – als Tomas del Cerro – 90 afl.
* 1985 Qua Vadis – als Marcus Vinicus – 6 afl.

### Computerspellen

* 2010 Mass Effect 2 – als stem
* 2008 Endwar – als stem
* 2008 Quantum of Solace – als stem
* 1999 Command & Conquer: Tiberian Sun – als generaal Vega
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Francesco Quinn op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Francesco Quinn in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1709932
* Bibliothèque nationale de France: cb142182760 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 129591998
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4879 6416
* Library of Congress Control Number: nr2002040351
* Virtual International Authority File: 33081155
* WorldCat (via VIAF): 33081155
# Jan Ponstijn

Jan Ponstijn (Amsterdam, 3 oktober 1883 – Bergen, Noord-Holland, 11 januari 1970) was een Nederlandse kunstschilder, tekenaar, aquarellist, etser, fotograaf en meubelontwerper. Zijn vader was architect. Hij volgde een opleiding aan de Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers in Amsterdam. Na twee jaar op die school geweest te zijn, kreeg hij werk bij het kantoor van de architect C. van Arkel en ging daarna voor verschillende meubelfabrieken aan het werk als meubelontwerper. In Amsterdam was hij op enige scholen tekenleraar. In het Regionaal Archief te Alkmaar bevinden zich door Ponstijn onder meer gemaakte foto's.
Het werk van Vincent van Gogh en Leo Gestel werd bewonderd door Ponstijn. Ponstijn woonde en werkte van 1935 tot 1970 in Bergen NH. Zijn werk wordt tot de Bergense School gerekend. Hij was lid van het KunstenaarsCentrumBergen (KCB), Arti et Amicitiae in Amsterdam en de Vereeniging Sint Lucas in Amsterdam.
* Portret van Gerard van Vliet (1914)
* Mata Hari (1935)
* Ivang (1950)
* Lelies (1957)

## Werk in openbare collecties (selectie)

* Rijksmuseum Amsterdam
* Regionaal Archief Alkmaar

## Literatuur

* D.A. Klomp: In en om de Bergensche School. Tauber Architecten BV in Alkmaar, herdruk t.g.v. het veertigjarig jubileum op 21 oktober 1995. De 1e druk was in Amsterdam bij A.J.G. Strengholt, in 1943.
* ↑ Objecten in het Rijksmuseum
* ↑ Foto's bij het Regionaal Archief Alkmaar
* Biografisch Portaal: 30989421
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9682 7397
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 117926558
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 102847
* Virtual International Authority File: 291803498
* WorldCat (via VIAF): 291803498
# De Berini's

De Berini's was een Rotterdams zang- en cabaretduo, gevormd door Marjolein Meijers en Hans Kemeling. De Berini's heeft 21,5 jaar bestaan.
De samenwerking begon in 1984. De naam De Berini's haalden ze van het Rotterdamse brommermerk Berini. Ze speelden een typisch Rotterdams echtpaar, Annie en Harrie de Bruin, waarvan Annie het hanige vrouwtje en Har de sul was. Hun rollen werden benadrukt door de instrumentkeuze; Annie speelde contrabas en Harrie ukelele. Met pettycoat en vetkuif, en een Rotterdams accent, maakten ze parodieën op muziek uit de jaren 1950. Ze begonnen in cafés en kleine zalen en bereikten uiteindelijk de grote podia.
Marjolein en Hans hadden al eerder geprobeerd samen iets te doen. In 1982 vormden ze kort het duo Handje Contantje, maar erg succesvol was dat niet. In Het naadje van de kous, de eerste voorstelling als De Berini's, begonnen ze als Rotterdamse typetjes met parodieën op bekende rock-'n-rollnummers; in de loop der jaren groeiden ze uit tot een herkenbaar stel met een krachtig verhaal en mooie liedjes in de voorstelling. Op 27 mei 2006 speelden ze En nou is het afgelopen, hun laatste voorstelling. Ze stopten ermee omdat Marjolein Meijers zich muzikaal anders ontwikkelde dan Hans Kemeling. Kemeling koos als meubel- en decormaker voor een rol achter de schermen.
In 2010 was er nog eenmaal een herleving van De Berini's, maar de rol die Hans Kemeling oorspronkelijk op zich nam, werd gespeeld door Bob Fosko.

## Theater

* 1989-1992 "Het naadje van de kous"
* 1992-1994 "Groeten uit Rotterdam"
* 1994-1996 "Almondestraat 53a"
* 1997-1998 "Onbekend terrein"
* 1999-2001 "Negerzoenen"
* 2001-2003 "Sloophamer"
* 2003-2005 "Noorderstil"
* 2005-2006 "En nou is het afgelopen"
* 2010 "Opgevoerd"

## Registraties
### CD's

* 1988 Live!
* 1990 Kousen met Naad
* 1993 Groeten uit Rotterdam
* 1995 De Straat
* 1998 Onbekend Terrein
* 1999 Zoenen
* 2002 Sloophamer
* 2003 Noorderstil

### Video

* 1992 Kousen met naad
* 1993 Groeten uit Rotterdam
* 1995 De Straat
* 1996 Almondestraat 53a
* 2000 Negerzoenen

### DVD

* 2006 Het Beste Van De Berini's

### TV

* 1988-1990 Kindertelevisie voor Veronica; 26 afleveringen "Mijn eerste keer"
* 2003 Tv-registratie "Sloophamer"
* 2006 Tv-registratie "En nou is het afgelopen"

### Boek

* 1999 Kop houwe en geniete! (ISBN 90 6005 478 4)

## Prijzen

* 1995 Nationale Scheveningen Cabaretprijs
* De Berini's. Website van Marjolein Meijers. Url bezocht op 6 september 2020. Gearchiveerd
* ↑ De verbazing van Annie en Harrie. Algemeen Dagblad, 25 november 1985
* ↑ Het is afgelopen met de Berin's. De Volkskrant, 14 december 2005]. Gearchiveerd op 22 april 2023.
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 7148 329X
* MusicBrainz: 72b05490-d1b6-4c85-b540-1d68ab08591a