OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pieter Busschaert (auteur)

Pieter Busschaert (Dendermonde, 17 december 1988) is een Belgische theoloog, auteur en inspecteur. Hij is vooral bekend om zijn bijdragen aan het katholiek onderwijs en zijn publicaties over theologische en onderwijskundige thema's.

## Biografie

Pieter Busschaert werd geboren in Dendermonde en studeerde theologie aan de KU Leuven. Hij is gehuwd met Lieslot Mahieu.

## Loopbaan

Sinds 2020 is Busschaert actief als inspecteur voor de onderwijsinstellingen van de Broeders van Liefde. In deze rol houdt hij toezicht op de kwaliteit en adviseert hij scholen binnen deze onderwijsnetwerken. Daarnaast is hij docent aan de Hogeschool West-Vlaanderen (HOWEST), waar hij zich richt op pedagogische en theologische vakken.

## Diaken

Busschaert is tevens kandidaat-diaken in het bisdom Brugge, waar hij bijdraagt aan het pastoraal werk en betrokken is bij liturgische diensten.

## Publicaties

Pieter Busschaert is auteur van verschillende boeken waarin hij zich richt op theologische vraagstukken en onderwijsthema's:
* HET KLAVERTJE VIER VOOR DE HEDENDAAGSE SCHOOL (2019) – Dit boek gaat over de vier pijlers van modern katholiek onderwijs en biedt praktische richtlijnen voor scholen om deze principes toe te passen.
* Zoeken in Geloof (2021) – Een diepgaande verkenning van spirituele zoektocht en geloofsbeleving in de moderne samenleving.
* STUDEREN KAN IEDEREEN LEREN (2022) – Een praktische gids die studenten helpt om betere studiemethoden te ontwikkelen en hun academische prestaties te verbeteren.
* Moeder over Drank (2024) – Dit recent verschenen werk behandelt thema's van verslaving, macht en verantwoordelijkheid vanuit een persoonlijk en spiritueel perspectief.
# Abraham Busschop

Abraham Busschop of Abraham Bisschop (Dordrecht, gedoopt op 9 april 1670 – Middelburg, 22 maart 1729 of 3 december 1730), was een 18e-eeuwse schilder van vooral vogels uit de Noordelijke Nederlanden.

## Leven

Volgens Houbraken was hij een zoon van Cornelis Bisschop (1630-1674) en broer van Jacobus Bisschop (1658 – 1697). In 1715 lid werd hij lid van het Sint-Lucasgilde in Middelburg. Van zijn vader Cornelis leerde hij het "beeldenschilderen": het op ware grootte afbeelden van mensfiguren die werden uitgezaagd om toeschouwers te misleiden, waaraan ook zijn oudste broer en drie zussen meededen. Abraham Busschop werd bekend om zijn stillevens en schilderijen van vogels en andere dieren. Hij beschilderde bovendeur- en plafondstukken in Dordrecht en later vanaf rond 1715 in Middelburg. Busschop als vogelschilder staat nu in de schaduw van zowel zijn voorganger en voorbeeld Melchior d'Hondecoeter, de belangrijkste 17de-eeuwse vogelschilder, als de latere Aart Schouman (1710 - 1792).
* Plafondstuk met vogels, met 'De raaf die beroofd wordt van de veren waarmee hij zich had getooid'. Trompe-l'oeil met onder meer goudvink, edelpapegaai, (grote) paradijsvogels, ijsvogel, geelvleugelara, molukkenkaketoe en muskuseend, 1708
* Vogels bij een ruïne, rond 1720 (1715-1724)
* Muskuseend, duif, kip, haan, kuiken, gebroken zuil
* Vogels in een landschap: gans, ijsvogel, eend, kievit 1700-1731
* Parklandschap met parelhoenders, kippen en kuikens, 1723
* Een knobbelzwaan, een gans, en ander gevogelte op een beboste rivieroever
# Crazy Horse (opperhoofd)

Crazy Horse (4 december 1849 – Fort Robinson, 5 september 1877) was een aanvoerder van de Oglala Lakota-indianen, die bekend werd als een groot krijgsleider van de Lakota. Zijn indiaanse naam was Tashunka Witko, wat zoveel betekent als "Steigerend Paard".
Crazy Horse leidde het verzet van drie voornoemde volken tegen de overname van Amerikaanse kolonisten en goudzoekers van hun geliefde Paha Sapa (Black Hills) in Zuid-Dakota en Wyoming. Hij was de tegenstrever van generaal George Armstrong Custer, die sneuvelde in de slag bij de Little Bighorn, een fase in de grote Siouxoorlog van 1876. Wanneer Crazy Horse ten strijde trok, droeg hij zijn haar los en had hij een bliksemschicht op zijn hoofd geverfd.
Black Hills heeft een heilige betekenis voor de inheemse bewoners en er zat goud en mineralen. Dat bracht veel Amerikaanse goudzoekers en geluksjagers naar de streek en daarmee ook de gevechten tussen indianen en de V.S.
In september 1877, vier maanden na zijn overgave aan de Amerikaanse troepen onder generaal George Crook, werd Crazy Horse dodelijk verwond door een bajonetzwaaiende militaire bewaker. Hij verbleef er met zijn neef Touch the Clouds. Naar verluidt verzette hij zich tegen gevangenschap in Fort Robinson in Nebraska.
In de omgeving van Mount Rushmore wordt sinds 1948 gewerkt aan het Crazy Horse Memorial (170 m x 195 m). Dit monument zal, wanneer het gereed is, Crazy Horse voorstellen, zittend op een paard.
Het is niet zeker dat foto's van hem ook werkelijk van hem zijn, omdat hij niet wilde gefotografeerd worden.

## In de populaire cultuur

* Crazy Horse is de naam van een Amerikaanse rockband, die veel met Neil Young samenwerkte.
* Ook een Belgische band vernoemde zich naar het opperhoofd.
* Le Crazy Horse Saloon is een befaamd cabaret in Parijs.
* Zowel in 1955 als in 1995 werden er Amerikaanse verfilmingen aan zijn leven gewijd.

## Literatuur

Joseph M. Marshall: The Journey of Crazy Horse: A Lakota History. Penguin Books, 2005.
* ↑ The Memorial to Crazy Horse Has Been Under Construction For Almost 70 Years. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
* ↑ {Cite news | title=Boekbespreking: 'The Killing of Crazy Horse' by Thomas Powers| url=https://www.latimes.com/archives/la-xpm-2010-dec-26-la-ca-thomas-powers-20101226-story.html%7C date=December 26, 2010| first=Susan| last=Salter Reynolds| work=Los Angeles Times| access-date=October 30, 2013}
* ↑ Brennan to Camp, undated (probably December 1908), Camp Collection, Little Bighorn Battlefield National Monument.
# Microterys hermonicus

Microterys hermonicus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Simutnik.
# Fredrik Kessiakoff

Fredrik Kessiakoff (Nacka, 17 mei 1980) is een Zweeds voormalig wielrenner en mountainbiker. Hij kwam van 2011 tot en met 2014 uit voor Astana.

## Carrière

In 2004 eindigde Kessiakoff als twaalfde in de olympische mountainbikerace in Athene, gevolgd door de zeventiende plaats op de Olympische Spelen van 2008 in Peking.
Hij reed in 2012 zijn eerste Ronde van Frankrijk. Hij streed tijdens deze ronde samen met Thomas Voeckler om het bergklassement en eindigde hierin als tweede, achter de Fransman. In de Ronde van Spanje wist Kessiakoff, net zoals eerder in het seizoen in de Ronde van Zwitserland, de individuele tijdrit te winnen. Eind 2014 kon Kessiakoff geen nieuwe World Tour ploeg vinden. Omdat hij geen niveau lager wilde koersen stopte hij met wielrennen. Zodoende werd de Ronde van Lombardije zijn laatste koers. Hij reed deze echter niet uit.

## Palmares
### Mountainbike

| Seizoen | Wereldbeker | OS | WK | EK | ZK | Overige | Totaal aantal zeges |
| Als prof ||||||||
| 2003 | | NVT | 39e | | 3 | | 0 |
| 2004 | | 12e | 21e | | 1 | | 1 |
| 2005 | | NVT | 4e | 13e | | Sunshine Cup | 1 |
| 2006 | | NVT | 3 ↑ | 4e | 1 | Nalles, Nordic Championship, Bundesliga | 4 |
| 2007 | Maribor | NVT | 4e | 3 ↑ | 1 | Afxentia I, Afxentia II | 3 |
| 2008 | | 17e | 4e | 7e | 1 | Sunshine Cup | 2 |
| Totaal | 1 | 0 | 0 | 0 | 4 | 7 | 12 |

### Wegwielrennen
#### Overwinningen
##### 2011

    2e etappe Ronde van Oostenrijk
    Eindklassement Ronde van Oostenrijk

##### 2012

    7e etappe Ronde van Zwitserland (ITT)
    11e etappe Ronde van Spanje (ITT)

#### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 2009 | 50e | | 72e |
| 2010 | | | |
| 2011 | | | 34e |
| 2012 | | 40e | 61e (1) |
| 2013 | 90e | opgave | |
| 2014 | | | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Amstel Gold Race | Ronde van Lombardije | Waalse Pijl | Clásica San Sebastián | WK op de weg | Wereld­ranglijsten |
| 2009 | 105e | 51e | opgave | | 42e | 78e | 152e (UWK) |
| 2010 | | | | | opgave | | |
| 2011 | | 106e | | 52e | | 54e | |
| 2012 | | | 10e | | | 15e | 111e (UWT) |
| 2013 | | | | | | opgave | |
| 2014 | | | opgave | | | | |

## Ploegen

* 2000-Crescent
* 2001-Crescent
* 2002-Crescent
* 2003-Motorex-Bianchi
* 2004-Siemens Mobile-Cannondale
* 2005-Siemens-Cannondale
* 2006-Cannondale-Vredestein
* 2006-Team Barloworld (stagiair)
* 2007-Cannondale-Vredestein
* 2008-Full-Dynamix-IT
* 2009-Fuji-Servetto
* 2010-Team Garmin-Transitions
* 2011-Astana
* 2012-Astana
* 2013-Astana
* 2014-Astana
# Die Schuldigkeit des ersten Gebots

Die Schuldigkeit des ersten Gebots (Inzet voor het eerste gebod) is een spiritueel lied met muziek van Wolfgang Amadeus Mozart en libretto van Ignatz Anton von Weiser en Johann Adam Wieland.

## Historie

Het was het eerste muziekdrama van Mozart en werd gecomponeerd toen hij elf jaar oud was. Alleen het eerste deel is geschreven door Mozart, terwijl de andere twee zijn geschreven door zijn leraren Michael Haydn en Anton Cajetan Adlgasser (alleen de bijdrage van Mozart blijft over). Deel een van het liedspel werd voor het eerst uitgevoerd op 12 maart 1767 in het aartsbisschoppelijk paleis in Salzburg. Deel twee werd uitgevoerd op 19 maart en deel drie op 26 maart. Het werk is geschreven voor drie sopraan, twee tenoren en een orkest (2 fluiten, 2 hobo's, 2 fagotten, 2 hoorns, bas en strijkers).

## Personen

* Gerechtigkeit (Mezzosopraan)
* Christgeist, (tenor)
* Mercy, mercy (sopraan)
* Ein lauer und hinnach eifriger Christ (tenor)
* Weltgeist (sopraan)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Die Schuldigkeit des ersten Gebots op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb13915097r (data)
* Gemeinsame Normdatei: 7649471-8
* Library of Congress Control Number: n85177102
* MusicBrainz work: e2fa6e13-543b-4702-ae62-ac88ce1a15e1
* Nationale bibliotheek van Australië: 35969807
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007581259505171
* Virtual International Authority File: 179457571
* WorldCat (via VIAF): 179457571
# Hervormde kerk (Uitwijk)

De Hervormde kerk is het historische kerkje van Uitwijk, gelegen aan Kerkplein 2.
Omstreeks 1100 begon men met de bouw van deze aan Onze-Lieve-Vrouw gewijde kerk, terwijl er mogelijk ook al een houten voorganger heeft gestaan. Deze kerk was oorspronkelijk een eenvoudig zaalkerkje. Omstreeks 1280 werd aan de oostzijde het driezijdig gesloten koor gebouwd en omstreeks 1300 kwam de zware vlakopgaande bakstenen toren gereed. Deze bestaat uit drie geledingen die gescheiden zijn door bakstenen waterlijsten welke zijn uitgevoerd met muizentanden. De bovenste geleding moet hoger zijn geweest. Naar wordt aangenomen is de toren omstreeks 1400 door de bliksem getroffen, waarna de bovenste geleding maar half is opgebouwd.
Het schip van de kerk is tegenwoordig gepleisterd. In het portaal bevindt zich een koepelgewelf.
In 1607 trad de eerste Hervormde predikant in het kerkje aan. Dit was Cornelius Pollets. Op een fraai bord is een lijst van alle predikanten weergegeven. In de kerk bevindt zich een grafsteen uit 1639.
De orgelkast stamt uit 1842 en is vervaardigd door Carl Friedrich August Naber. Hierin is een orgel geplaatst dat vervaardigd is door Jacobus Armbrost in 1841 voor de kerk van Geesteren en in 1971 in de kerk van Uitwijk geplaatst.
# Christa Schroeder

Emilie Christine Schroeder (Hann. Münden, 19 maart 1908 - München, 28 juni 1984), ook gekend als Christa Schroeder, was een van Hitlers persoonlijke secretaresses voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Biografie

Schroeder is geboren in Hannoversch Münden. Na het overlijden van haar ouders verhuisde ze naar Nagold. Daar werkte ze voor een advocaat, van 1929 tot maart 1930.

## Werken voor Hitler

Ze verliet in 1930 Nagold voor München, Schroeder ging er werken als steno-typiste in de Oberste SA-Führung (Hoog commando van de Sturmabteilung (SA)). Ze maakt er voor het eerst kennis met Hitler begin 1933, toen hij juist verkozen was tot kanselier. Hij wierf Schroeder aan in juni 1933.
Zij leefde in de Wolfsschanze nabij Rastenburg, het hoofdkwartier voor het Oostfront van Adolf Hitler van 1941 tot 20 november 1944. Begin januari 1945 trokken Hitler en zijn staf, waar Schroeder toe behoorde, zich terug in de Führerbunker in Berlijn. Hitler zou tot april 1945 regelmatig gelunched hebben met Schroeder en haar mede-secretaresse Johanna Wolf.

### Hitlers laatste dagen

Op 21 april 1945 tijdens de slag om Berlijn beval Hitler, dat ze naar Obersalzberg werd gevlogen met onder anderen Karl-Jesko von Puttkamer, Albert Bormann, Theodor Morell, Hugo Blaschke, Johanna Wolf. De groep verliet Berlijn met verschillende vliegtuigen van de Fliegerstaffel des Führers, het persoonlijke eskadron van Hitler in de volgende drie dagen. Ze scheef haar memoires over haar tijd als Hitlers secretaresse in het boek Er war mein Chef (hij was mijn baas). Het is een belangrijk document over de Nazi-jaren.

## Leven na de oorlog

Nadat ze gearresteerd was op 28 mei 1945 in Hintersee nabij Berchtesgarden, werd Schroeder ondervraagd door Albert Zoller. Zoller was een Frans verbindingsofficier bij het 7th US Army. Hij schreef Hitler, Private ("Hitler privé), de basis hiervoor was informatie uit de ondervragingen en interviews met Schroeder en Göring. Op 12 mei 1948 werd Schroeder vrijgelaten. Postuum, in 1985, verschenen haar memoires: Er war mein Chef: Aus dem Nachlaβ der Sekretärin von Adolf Hitler (Ned. uitgave, 2011: Hij was mijn Führer: De memoires van Adolf Hitlers secretaresse").
Na de oorlog werkte ze als secretaresse voor een bouwfirma in München.
Ze stierf op 28 juni 1984 op 76-jarige leeftijd in München.
# Microterys hortulanus

Microterys hortulanus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Erdös.
# Pascal Lance

Pascal Lance (Toul, 23 januari 1964) is een Frans voormalig wielrenner. Hij was professional tussen 1989 en 1997. Op zijn palmares staan onder meer vier zeges in de Franse tijdritkoers Chrono des Herbiers.

## Belangrijkste overwinningen

1985
* Eindklassement Circuit des Mines
1987
* Chrono des Herbiers
1988
* Chrono des Herbiers
* Eindklassement Circuit des Mines
1990
* 3e etappe Ruta del Sol
1992
* 6e etappe Tour du Poitou-Charentes et de la Vienne
* Eindklassement Tour du Poitou-Charentes et de la Vienne
1993
* 4e etappe deel b Ronde van de Sarthe
* 3e etappe deel a Route du Sud
1994
* Chrono des Herbiers
1995
* Chrono des Herbiers
* 4e etappe Ronde van de Sarthe
* 3e etappe Internationaal Wegcriterium
* Proloog Regio Tour International

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1989 | | | |
| 1990 | | 51e | 68e |
| 1991 | | 99e | |
| 1992 | 107e | | |
| 1993 | | 68e | |
| 1994 | | | |
| 1995 | | buiten tijd | opgave |
| 1997 | | buiten tijd | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Parijs-Tours | GP Ouest France‑Plouay | Rund um den Henninger Turm |
| 1989 | | | 72e | 64e | | |
| 1990 | | | | 134e | 5e | |
| 1991 | | 87e | | | | |
| 1992 | 143e | | | | | 8e |
| 1993 | | | | 106e | | |
| 1994 | | | | 85e | | |
| 1995 | | | | | | |
| 1997 | | | | | | |
# Katholieke Kerk in Maleisië

De Katholieke Kerk in Maleisië is een onderdeel van de wereldwijde Katholieke Kerk, onder het geestelijk leiderschap van de paus en de curie in Rome.
In 2021 woonden ongeveer 1.292.000 (4,0%) katholieken in Maleisië. Maleisië bestaat uit drie kerkprovincies, met 9 bisdommen die de Romeinse ritus volgen, waaronder 3 aartsbisdommen. De bisschoppen zijn lid van de bisschoppenconferentie van Maleisië, Singapore en Brunei. President van de bisschoppenconferentie is Julian Leow Beng Kim, aartsbisschop van Kuala Lumpur.
Sinds 1983 heeft Maleisië een apostolisch delegaat en sinds 2011 een apostolisch nuntius. Nuntius voor Maleisië is sinds 29 september 2020 aartsbisschop Wojciech Załuski, die tevens nuntius is voor Oost-Timor en apostolisch delegaat voor Brunei.
Maleisië is nog nooit bezocht door een paus.

## Indeling

* Kerkprovincie Kota Kinabalu:
** Aartsbisdom Kota Kinabalu
** Bisdom Keningau
** Bisdom Sandakan
* Kerkprovincie Kuala Lumpur:
** Aartsbisdom Kuala Lumpur
** Bisdom Melaka-Johor
** Bisdom Penang
* Kerkprovincie Kuching:
** Aartsbisdom Kuching
** Bisdom Miri
** Bisdom Sibu

## Nuntius
### Apostolisch delegaat

* Aartsbisschop Renato Raffaele Martino (1983 - 3 december 1986, later kardinaal)
* Aartsbisschop Alberto Tricarico (28 februari 1987 - 26 juli 1993)
* Aartsbisschop Luigi Bressan (26 juli 1993 - 25 maart 1999)
* Aartsbisschop Adriano Bernardini (24 juli 1999 - 26 april 2003)
* Aartsbisschop Salvatore Pennacchio (20 september 2003 - 8 mei 2010)

### Apostolisch Nuntius

* Aartsbisschop Leopoldo Girelli (delegaat: 13 januari 2011, nuntius: 18 juli 2011 - 16 januari 2013)
* Aartsbisschop Joseph Salvador Marino (16 januari 2013 - 11 oktober 2019)
* Aartsbisschop Wojciech Załuski (29 september 2020 - heden)

## Kardinalen

Maleisië heeft 1 kardinaal-elector. De namen van electors zijn in de lijst in vet aangegeven. Tussen haakjes staat het jaar van benoeming tot kardinaal.
* Sebastian Francis (2023)

### Overleden kardinalen van Maleisië

* Anthony Soter Fernandez (2016)

### Andere kardinalen gerelateerd aan Maleisië

* Renato Raffaele Martino (2003)
# Mario Biondi (zanger)

Mario Biondi, echte naam Mario Ranno, (Catania, 28 januari 1971) is een Italiaanse zanger.
Hij is de zoon van een lokaal bekende volkszanger, van wie hij ook de artiestennaam Biondi heeft overgenomen. In 2006 had hij in zijn vaderland zijn eerste succes met het album Handful of Soul. Hij zingt in het Engels met een hoorbaar Italiaans accent, dat hij met enige zelfspot gebruikt. Zijn diepe warme stem doet denken aan crooners als Barry White en Lou Rawls. Zijn albums bevatten zowel ballads als dansnummers, en hebben een jazzy karakter. De in Nederland voornamelijk in de gayscene bekende DJ Dimitri from Paris nam een nummer van Biondi op in de compilatie Return to the Playboy Mansion (2008).

## Discografie

* 2006: Handful of Soul - (Schema Records)
* 2007: I Love You More Live
* 2009: If
* 2010: Yes you live
* 2011: Change Of Scenes - (Schema Records)
* 2015: Beyond
* 2018: Brasil
* 2021: Dare
* 2022: Romantic
* 2023: Crooning Undercover
# Ilmenbergen

De Ilmenbergen (Russisch: Ильменские горы; Ilmenskieje gory), ook wel Ilmengebergte (Ильменский хребет) genoemd, zijn een groep van bergketens aan de oostzijde van de Zuidelijke Oeral in het westen van de Russische oblast Tsjeljabinsk in de omgeving van de stad Miass. De hoogste piek is de Ilmentaoe met 747,3 meter. De bergen zijn gevormd uit granieten en gneisen met veel pegmatische aders en diverse mineralen, zoals miaskiet, ilmeniet, apatiet, granaat en topaas (in totaal ruim 180 mineralen).
De bergen zijn bedekt met bossen met lariksen, pijnbomen en berken. In de valleien bevinden zich veel graslanden en moerassen. De bergen vormen onderdeel van de zapovednik Ilmenski.
Ten zuidwesten van de bergen ligt de stad Miass en ten noorden de stad Karabasj. Aan de noordoostzijde worden de bergen begrensd door het Stuwmeer van Argazi.
# Et si tu pars

Et si tu pars is een single van Art Sullivan & Kiki. Het is afkomstig van hun enige album Et si tu pars. Het lied is een tweetalig chanson, hetgeen toen niet al te vaak voorkwam. Het werd geschreven door de beide zangers Art Sullivan en Kiki van Oostindië in samenwerking met Jacques Velt (echte naam waarschijnlijk Jacques Verdonck), die vaker voor Sullivan schreef en muziekproducent Will Hoebee. In de productie werd die laatste ondersteund door Peter Koelewijn.
Het duo bracht als zodanig slechts één studioalbum uit. Kiki was niet zozeer zangeres, ze was het model dat de platenhoezen van een aantal Alle 13 goed! sierde. Ze stond echter wel eerder in de Nederlandse en Belgische hitparades met Patrick, mon chéri (Kiki & Pearly). De volgende single van Sullivan en Kiki, L’amour a la française, stond niet op het album. Daar dat nummer geen hit werd, werd de samenwerking verbroken.

## Hitnotering

Het plaatje haalde de Nederlandse hitparade.

### Nederlandse Top 40

Alarmschijf.
Hitnotering: week 12 t/m 18 in 1977 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie: | 25 | 15 | 13 | 13 | 18 | 36 | 39 | uit |

### Nederlandse Nationale Hitparade

Hitnotering: 26-3-1977 t/m 29-4-1977 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |
| Positie: | 16 | 13 | 9 | 12 | 25 | uit |

### Belgische BRT Top 30

Hitnotering: 2-4-1977 t/m 20-5-1977 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie: | 22 | 11 | 11 | 9 | 5 | 28 | 21 | uit |

### Vlaamse Ultratop 30

Hitnotering: 2-4-1977 t/m 27-5-1977 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Positie: | 22 | 12 | 11 | 9 | 10 | 13 | 18 | 23 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

Et si tu pars stond alleen in 2000 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1828.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40
* www.discogs.com
# Bartletts Harbour

Bartletts Harbour is een plaats en local service district in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De plaats bevindt zich in het noorden van het eiland Newfoundland.

## Geschiedenis

In 1987 kreeg Bartletts Harbour voor het eerst beperkt lokaal bestuur doordat de plaats een local service district werd.

## Geografie

Bartletts Harbour ligt aan de westkust van het Great Northern Peninsula, het meest noordelijke gedeelte van Newfoundland. Het dorp ligt net ten westen van de plaats Castors River North, aan de oevers van St. John Bay.

## Demografie

Demografisch gezien is de designated place Bartletts Harbour, net zoals de meeste kleine dorpen op Newfoundland, aan het krimpen. Tussen 1991 en 2021 daalde de bevolkingsomvang van 180 naar 105. Dat komt neer op een daling van 75 inwoners (-41,7%) in 30 jaar tijd.
* Demografische ontwikkeling van Bartletts Harbour tussen 1991 en 2021
* Bron: Statistics Canada (1991–1996, 2001–2006, 2011–2016, 2021)