OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sympathy for the Devil (nummer)

Sympathy for the Devil is een rocknummer van The Rolling Stones. Het is een van de bekendste nummers van de Stones en verscheen in 1968 op het album Beggars Banquet.
Het nummer werd geschreven door het duo Jagger/Richards maar is toch vooral het werk van Jagger. Sympathy for the Devil werd opgenomen in de Olympic Studios in Londen. Opmerkelijk is dat Keith Richards op de bas speelt en niet, zoals gewoonlijk, Bill Wyman.

## Betekenis

Het lied is geschreven vanuit het standpunt van Lucifer, de duivel, en geïnspireerd op het boek De Meester en Margarita van de Russische schrijver Michail Boelgakov. Lucifer legt uit hoe hij duizenden jaren lang getuige is geweest van het geweld dat de mensheid tegen zichzelf gebruikt heeft. Vaak in naam van religie.
Het was destijds een controversieel nummer, zoals wel vaker met muziek van de Stones. Dit omdat het werd uitgelegd als een oproep tot duivelsaanbidding. Daarnaast kan het gezien worden als protest tegen de Vietnamoorlog.

## Bezetting

* Mick Jagger - zang
* Brian Jones - akoestisch gitaar (onhoorbaar in de eindmix)
* Keith Richards - basgitaar
* Keith Richards - elektrische gitaar
* Bill Wyman - maracas en andere percussie
* Charlie Watts - drums
* Rocky Dijon - conga's
* Nicky Hopkins - piano
* Keith Richards, Brian Jones, Bill Wyman, Marianne Faithfull, Anita Pallenberg & Jimmy Miller - zang

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Sympathy for the Devil | 29 | 34 | 44 | 28 | 14 | 26 | 38 | 45 | 59 | 38 | 43 | 43 | 46 | 50 | 35 | 37 | 46 | 60 | 51 | 49 | 65 | 66 | 63 | 78 | 79 | 110 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.

## Evergreen Top 1000

Evergreen Top 1000 :
| Jaar | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 |
| Positie | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 195 | 222 | 195 | 200 | 154 | 160 | 140 |

## Covers

Het nummer is een aantal malen gecoverd, onder andere door Bryan Ferry in 1973. De bekendste versie is die van Guns N' Roses uit 1994. Hun versie werd als soundtrack gebruikt voor de film Interview with the Vampire uit 1994. De melodie van het Stonesnummer wordt vaak in andere nummers verwerkt.
* Gemeinsame Normdatei: 7666489-2
* MusicBrainz work: 3bd3f49b-8e19-366c-80a9-f00d4ac78285
* Virtual International Authority File: 212922511
* WorldCat (via VIAF): 212922511
# Into My Arms

Into My Arms is een nummer van de Australische band Nick Cave and the Bad Seeds. Het nummer verscheen op hun album The Boatman's Call uit 1997. Op 27 januari van dat jaar werd het nummer uitgebracht als de eerste single van het album.

## Achtergrond

"Into My Arms" is een rustig liefdeslied, waarin zanger Nick Cave enkel wordt begeleid door een piano en een akoestische basgitaar. De tekst van het nummer gaat over de breuk tussen Cave en zijn eerste vrouw, de Braziliaanse journaliste Viviane Carneiro, en de latere korte relatie en breuk tussen hem en de Engelse muzikante PJ Harvey. In zijn lezing The Secret Life of the Love Song, gegeven aan de Academie van beeldende kunsten in Wenen, noemde Cave "Into My Arms" een van de nummers waar hij het meest trots op is. Tijdens de begrafenis van zijn goede vriend en INXS-zanger Michael Hutchence, later in 1997, zong Cave het nummer, maar verzocht wel dat de camera's die de dienst opnamen uit zouden worden gezet.
In de videoclip van "Into My Arms", opgenomen in zwart-wit tegen een zwarte achtergrond, zingt Cave het nummer terwijl beelden van verschillende mensen, die uiteindelijk gaan huilen, hem afwisselen. De video werd geregisseerd door Jonathan Glazer. Op de dvd The Work of Director Jonathan Glazer zei Cave dat hij het een goed geproduceerde video vond, maar dat hij de deprimerende clip niet vond passen bij het melancholische optimisme dat hij met het nummer wilde overbrengen.
"Into My Arms" werd een kleine hit in Australië, Nieuw-Zeeland en het Verenigd Koninkrijk. Opvallend genoeg bereikte het de achtste plaats in Noorwegen. Het nummer was genomineerd voor een ARIA Music Award, de Australische muziekawards, in de categorie "beste single van het jaar". De luisteraars van het Australische radiostation Triple J zetten het nummer op de achttiende plaats van de beste nummers van 1997. In 1998 zetten zij het nummer op de 84e plaats van de beste nummers ooit, en in 2009 steeg het nummer naar plaats 36. Het nummer is gecoverd door onder anderen Ane Brun en Roger Daltrey.
Het nummer kwam voor in de films Zero Effect (1998), On the Beach (2000), He Died with a Felafel in His Hand (2001), Gettin' Square (2003), About Time (2013) en Journeyman (2017). Ook kwam het voor in afleveringen van The L Word, Skins, City Homicide en The Mist.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Into My Arms | 819 | 630 | 575 | 417 | 382 | 167 | 180 | 176 | 129 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2016 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
# Nothomastix pronaxalis

Nothomastix pronaxalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys pronaxalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Sri Lanka en Maleisië (Sarawak).
# James Worthy (schrijver)

James Patrick Pugh (Amsterdam, 1980), bekend onder het pseudoniem James Worthy, is een Nederlands schrijver, journalist en columnist.

## Carrière

Worthy is de zoon van een Britse vader en een Nederlandse moeder. Sinds 2001 was hij actief als blogger. Hij begon bij Nalden.net en liep stage bij het jongerentijdschrift Break-Out!, alvorens hij vanuit een voorliefde voor hiphop terechtkwam bij State Magazine van BNN. Worthy bouwde ook een naam op via internet, door onder meer actief te zijn op Twitter, verschillende hiphopfora en een blog op zijn eigen website. In dezelfde periode schreef hij artikelen voor vrouwenbladen als Viva, Flair, Fancy en Cosmopolitan, waarin seks en liefde veelal terugkerende thema's waren.
Worthy's debuutroman, simpelweg getiteld James Worthy, verscheen in april 2011 bij Lebowski Publishers. In de eerste zes maanden na uitgave werd het boek, met dank aan een promotiecampagne via sociale media en platenlabel Top Notch, meer dan twintigduizend keer verkocht. De schrijfstijl en thematiek waarmee Worthy eerder bekendheid vergaarde als blogger en columnist, keerden terug in de autobiografische roman over een schrijver met een obsessie voor seks en zichzelf.
Met Pepijn Lanen deelde Worthy de blog Wat een leven. In mei 2011 werd dit in boekvorm gepubliceerd door Overamstel Uitgevers.
In juni 2012 kwam Worthy's tweede roman Zwarte Sylvester uit. Het is een zwarte komedie over een terminaal zieke jongeman, die voor hij sterft de grootste seriemoordenaar ooit wil worden. Recensenten vergeleken de thematiek van het verhaal met dat van romans als A Clockwork Orange en American Psycho en films als Natural Born Killers, Se7en, The Fly en Saw.
Worthy heeft als freelance-journalist geschreven voor Top Notch, Nieuwe Revu, BLEND, CJP Magazine en Nowhere. Als columnist schreef hij sinds 2011 elke vrijdag voor dagblad Sp!ts. Sinds de samenvoeging van Sp!ts met Metro in oktober 2014 schreef hij wekelijks voor laatstgenoemde. Ook heeft hij columns geschreven voor Toto, Playboy en JFK Magazine. In 2016 trad hij in dienst bij Het Parool met een vaste rubriek voor drie dagen per week.
Een bundel van zijn columns kwam in februari 2018 uit als Mottenballen voor de ziel. In september 2019 verscheen In de buik van de wolf, zijn derde roman.
Worthy is onder meer vaste columnist voor &C: het tijdschrift van Chantal Janzen.
# Opperste Sovjet van de Georgische Socialistische Sovjetrepubliek

De Opperste Sovjet van de Georgische Socialistische Sovjetrepubliek (Georgisch: საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭო, sakartvelos ssr-is oemaglesi sabtsjo) was de benaming van de opperste sovjet (wetgevende vergadering met bepaalde uitvoerende bevoegdheden) van de Georgische sovjetrepubliek en bestond van 1938 tot 1990. In dat jaar werd zij vervangen door de Hoge Raad van de Republiek Georgië, die louter wetgevende bevoegdheden kende en democratisch verkozen werd. De Hoge Raad werd na de coup in januari 1992 buitenspel gezet en vervolgens in het najaar van 1992 opgevolgd door het huidige Parlement van Georgië. Verkiezingen voor de Opperste Sovjet vonden om de vier jaar plaats en de sovjet kwam twee sessies per jaar bijeen. De laatste verkiezingen voor de Opperste Sovjet vonden in 1985 plaats.
Tussen de zittingen van de Opperste Sovjet in, nam het Presidium van de Opperste Sovjet het dagelijks bestuur waar. De voorzitter van het Presidium was het hoofd van de Georgische SSR. Het Presidium werd in 1990 ontbonden en de bevoegdheden van de voorzitter van het Presidium werden overgeheveld naar de voorzitter van de Hoge Raad.

## Voorzitters van het Presidium van de Opperste Sovjet

| Voorzitter | Begin termijn | Einde termijn |
| Voorzitter van het Presidium van de Opperste Sovjet |||
| Filipp Iesejevitsj Macharadze | 10 juli 1938 | 10 december 1941 |
| Daoed Alijevitsj Davitadze (wnd.) Michail Konstantinovitsj Delba (wnd.) | 10 december 1941 | 3 januari 1942 |
| Georgij Fjodorovitsj Stoeroea | 3 januari 1942 | 26 maart 1948 |
| Vasilij Barnabovitsj Gogoea | 26 maart 1948 | 6 april 1952 |
| Zachari Nikolajevitsj | 6 april 1952 | 15 april 1952 |
| Vladimir Gedevanovitsj | 15 april 1952 | 29 oktober 1953 |
| Miron Dmitrijevitsj Tsjoebinidze | 29 oktober 1953 | 19 april 1959 |
| Georgi Samsonovitsj Dzotsenidze | 19 april 1959 | 9 januari 1976 |
| Pavel Georgijevitsj Gilasjvili | 9 januari 1976 | 29 maart 1989 |
| Otar Jevtichijevitsj Tsjerkezija | 29 maart 1989 | 17 november 1989 |
| Givi Grigorjevitsj Goembaridze | 17 november 1989 | 14 november 1990 |
| Voorzitter van de Hoge Raad (1990-1992) |||
| Zviad Gamsachoerdia | 14 november 1990 | 14 april 1991 |
| Akaki Asatiani | 14 april 1991 | 2 januari 1992 |
| Bron: WSM |||
* ↑ Высшие органы государственной власти ССР Грузия - Грузинской ССР - Республики Грузия, geraadpleegd 30 juni 2022
# Sungai Laru

Sungai Laru is een bestuurslaag in het regentschap Lahat van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Sungai Laru telt 2143 inwoners (volkstelling 2010).
# Valdeurspinnen (Ctenizidae)

De valdeurspinnen (Ctenizidae) zijn een familie van spinnen. Ze danken hun naam aan het gebruik van een goed verborgen nest voor het vangen van de prooi. Er zijn echter ook spinnen uit andere families die deze methode toepassen waardoor de naam valdeurspinnen niet altijd wordt gebruikt voor soorten uit de Ctenizidae-familie, bijvoorbeeld ook voor de Idiopidae.
De valdeurspinnen maken een tunnelvormig nest op de bodem of soms op boomschors of bladeren, waarvan het uiteinde wordt afgesloten door een goed gecamoufleerd klepje gemaakt van substraat en spinrag. Rond de afgesloten opening zijn door de spin struikeldraden gesponnen, die als een prooi langs loopt worden aangeraakt. De spin merkt de trillingen op, opent razendsnel de 'deur' van zijn nest en valt de prooi aan.

## Geslachten

* Cteniza Latreille, 1829
* Cyrtocarenum Ausserer, 1871
# Survival of the Fattest

Survival of the Fattest is een compilatiealbum van het Amerikaanse punklabel Fat Wreck Chords. Het werd uitgegeven op 12 maart 1996 en is het tweede album uit de Fat Music-serie

## Nummers

* "California Dreamin'" (cover van The Mamas and the Papas, van "We're Not Shonen Knife") - Hi-Standard - 2:19
* "Justified Black Eye" (van ¡Leche con Carne!) - No Use for a Name - 2:38
* "Nick Northern" (van Demmamussabebonk) - Snuff - 3:14
* "Nation States" (van Less Talk, More Rock) - Propagandhi - 2:21
* "Sleep" (van Hoss) - Lagwagon - 1:54
* "Titty Twister" (van Strap on Seven Inch) - Diesel Boy - 1:52
* "Mother Superior" (van For God and Country) - Good Riddance - 3:25
* "Libel" (van 'Til It Kills) - Tilt - 2:21
* "Raum der Zeit" (van Uuaarrgh!) - Wizo - 1:38
* "Rottin' Apple" (van Suburban Teenage Wasteland Blues) - Strung Out - 2:30
* "Vincent" (cover van Don McLean) - NOFX - 3:21
* "Run" (van Coughing Up a Storm) - Frenzal Rhomb - 2:51
* "Wait for the Sun" (van Growing Up) - Hi-Standard - 2:18
* "Laymen's Terms" (van Let's Talk About Leftovers) - Lagwagon - 2:48
* "Talk Show" (van For Those About to Mock) - Bracket - 3:44
* "Walk" - (niet eerder uitgegeven) Snuff - 1:52
* "Country Roads" (cover van John Denver; van Denver) - Me First and the Gimme Gimmes - 2:18
# Good Riddance/Ill Repute

Good Riddance/Ill Repute is een split-ep van de hardcore punk-bands Good Riddance en Ill Repute. Het album werd in 1996 uitgegeven door het label It's Alive Records. De nummers van Good Riddance zijn oorspronkelijk twee van de zeven demo's die zijn opgenomen tijdens de opnamesessies voor het studioalbum A Comprehensive Guide to Moderne Rebellion. Deze zeven demo's zijn echter niet op het album te horen.

## Nummers
### Kant A (Good Riddance)

* "Lame Duck Arsenal" - 2:15
* "Off the Wagon" - 2:39

### Kant B (Ill Repute)

* "Bleed"
* "Roots"

## Muzikanten
### Good Riddance

* Russ Rankin - zang
* Luke Pabich - gitaar
* Chuck Platt - basgitaar
* Sean Sellers - drums
* ↑ (en) Informatie over het album op The Un-Official Fat Wreck Wiki. Gearchiveerd op 5 oktober 2017.
* ↑ (en) Informatie over het album op RevHQ.com
# Johannes Nepomukkerk

De Johannes Nepomukkerk is de katholieke kerk van de parochiekern Woudrichem binnen de Sint Elisabethparochie. De kerk bevindt zich in de Woudrichemse vesting aan de Vissersdijk. De kerk werd gebouwd nadat een kleine groep Woudrichemse katholieken aan koning Willem I toestemming had gevraagd voor de oprichting van een kerk en om de te benoemen pastoor een jaarlijks traktement te geven. Op 1 juni 1836 beschikte koning Willem I gunstig. In de gemeenteraadsvergadering van 29 juni 1836 maakte de burgemeester de oprichting van de parochie bekend. In 1837 had de parochie voldoende geld ingezameld om met de bouw te beginnen.
Nadat de Woudrichemse katholieken tot 1838 een noodkerk gebruikt hadden, kwam in 1838 de waterstaatskerk in neoclassicistische stijl gereed, ontworpen door J. de Kroon. De eerste steen werd op 20 maart 1838 gelegd door J.P. Wilmer, de secretaris van vicariaat. Kenmerkend is de boognis boven de ingang, voorzien van dorische zuilen en het beeld van Johannes Nepomucenus. De zaalkerk heeft op het dak een achtkantig klokkentorentje met een door zink afgedekt koepeltje.
In het interieur bevinden zich ionische zuilen en het geheel wordt met een tongewelf overdekt. Er is een houten altaarretabel uit 1840 met een altaarstuk uit 1839 van de hand van Jan Baptist van der Hulst. Het stelt de geboorte van Christus voor. Een gesneden eiken communiebank dateert van 1840.
Inmiddels heeft op 15 december 2024 de allerlaatste eucharistieviering plaatsgevonden. De pastor van de Sint Elisabethparochie heeft definitieve en volkomen sluiting van deze kerk in januari 2025 aangekondigd.
# Operation Phoenix

Operation Phoenix is het vierde studioalbum van de Amerikaanse punkband Good Riddance dat op 4 mei 1999 werd uitgegeven door het punklabel Fat Wreck Chords. Het was, tot het de uitgave van het studioalbum My Republic, het laatste album waar drummer Sean Sellers aan heeft meegewerkt. Dave Raun (van Lagwagon) verving hem voor onbepaalde tijd totdat Dave Wagenschutz (van Kid Dynamite) als permanente drummer bij de band kwam spelen.
Er was voor het eerst een duidelijke verandering in het opnamepatroon van de band; de drie vorige studioalbums waren opgenomen in San Francisco met producer Ryan Greene, maar voor de opnamesessies van dit album is de band naar The Blasting Room in Fort Collins gegaan waar het door Jason Livermore, Bill Stevenson en Stephen Egerton werd geproduceerd. Dit was het begin van een langdurige samenwerking, wat inhoudt dat Good Riddance alle albums die tussen 1999 en 2003 werden uitgegeven liet opnemen door dezelfde producenten in dezelfde studio. Ook het studioalbum My Republic uit 2006 werd door Livermore en Stevenson in The Blasting Room opgenomen.

## Nummers

* "Shadows of Defeat" - 2:12
* "Blueliner" - 1:38
* "The Hardest Part" - 1:43
* "Eighteen Seconds" - 0:30
* "Heresy, Hypocrisy, and Revenge" - 2:21
* "Self-Fulfilling Catastrophe" - 2:06
* "Article IV" - 2:59
* "Indoctrination" - 1:09
* "Shit-Talking Capitalists" - 1:26
* "Letters Home" - 2:22
* "30 Day Wonder" - 1:52
* "Dear Cammi" - 1:04
* "Yesterday Died - Tomorrow Won't Be Born" - 1:38
* "Winning the Hearts and Minds" - 2:19
* "A Time and a Place" - 1:50
* "Second Coming" (cover van Battalion of Saints) - 1:26
* "After the Nightmare" / "My War" (bonustrack, cover van Black Flag) - 10:50

## Muzikanten
### Good Riddance

* Russ Rankin - zang, basgitaar voor het nummer "My War"
* Luke Pabich - gitaar
* Chuck Platt - basgitaar, achtergrondzang (niet voor het nummer "My War")
* Sean Sellers - drums (niet voor het nummer "My War")

### Aanvullende muzikanten

* Bill Stevenson - drums en gitaar op het nummer "My War"
* Chuck Division - basgitaar
* ↑ (en) Review van Operation Phoenix AllMusic
* ↑ (en) Review van Operation Phoenix Punknews.org
* ↑ (en) Biografie van Good Riddance AllMusic
# Nocino

Nocino is een likeur die hoofdzakelijk door maceratie en/of distillatie van hele, onrijpe walnoten (Juglans regia) is gearomatiseerd en die een gehalte aan suiker, uitgedrukt in invertsuiker, van ten minste 100 g per liter heeft. Het alcoholvolumegehalte van nocino is minstens 30 % vol.
De likeur is afkomstig uit de regio van Emilia-Romagna in Italië. Het is een donkerbruine likeur met een aromatische, bitterzoete smaak. Commerciële nocino heeft een alcoholpercentage van rond de 40%.
"Nocino di Modena" (Italië) en "Orehovec" (Slovenië) zijn beschermde geografische aanduidingen van nocino.

## Bereiding

* 20 walnoten in de groene bast, geplukt in juni en direct verwerkt
* 1 fles inmaakbrandewijn, jenever of wodka
* 3 tot 6 kruidnagels
* 1 of 2 stokjes pijpkaneel
* 1 vanillestokje, 1 theelepel geraspte nootmuskaat en/of een biologische citroen in schijfjes
* 300 à 500 gram bruine basterdsuiker
* een grote glazen pot, uitgekookt met soda
Hak de noten in grove stukken. Doe alle ingrediënten in de glazen pot en laat die op een zonnige plek trekken. Schud de pot dagelijks om, zodat de smaken zich vermengen. Zeef de vloeistof na zestig dagen door een schone doek en doe hem in een mooie fles.
* 1 2 Verordening (EG) Nr. 110/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende de definitie, de aanduiding, de presentatie, de etikettering en de bescherming van geografische aanduidingen van gedistilleerde dranken en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1576/89 van de Raad. Publicatieblad L039 van 13 februari 2008, blz. 16
# Spookklauwier

De spookklauwier (Malaconotus blanchoti) is een zangvogel uit de familie Malaconotidae (bosklauwieren). De naam van de vogel is ontleend aan het Afrikaans (Spookvoël).

## Herkenning

De vogel is 23 tot 26 cm lang en weegt 65 tot 84 g. Het is een vrij grote soort bosklauwier, met een forse, zwarte tot donkerbruine snavel. Er is geen verschil tussen de seksen. De kop en nek zijn grijs, er loopt een witte streep van het oog naar de snavel. De keel, borst en buik zijn cadmiumgeel, de mantel, vleugel en staart zijn olijfkleurig groen. Op de borst neigt het geel naar oranje. De vogel dankt zijn naam aan het geluid dat hij maakt. Dit is een lage, onheilspellend klinkende fluittoon die zacht begint, luider wordt en plotseling weer ophoudt. Dit geluid is lastig te lokaliseren waardoor de vogel ook moeilijk waarneembaar is.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt wijdverspreid voor in Afrika ten zuiden van de Sahara en telt zeven ondersoorten:
* M. b. approximans: van oostelijk Ethiopië en Somalië tot noordelijk Tanzania.
* M. b. blanchoti: van Senegal en Gambia tot noordelijk Kameroen.
* M. b. catharoxanthus: van noordelijk Kameroen tot Eritrea, Ethiopië, Oeganda en westelijk Kenia.
* M. b. hypopyrrhus: van Tanzania tot Zuid-Afrika.
* M. b. interpositus: Angola, zuidoostelijk Congo-Kinshasa en westelijk Zambia.
* M. b. citrinipectus: zuidwestelijk Angola en noordelijk Namibië.
* M. b. extremus: oostelijk Zuid-Afrika.
Het leefgebied bestaat uit half open bos en bossavanne. De vogel houdt zich bij voorkeur op in de wat dichter begroeide stukken met struikgewas, vaak laag bij de grond. De vogel jaagt daar op grote insecten en kleine gewervelde dieren zoals hagedissen.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Men veronderstelt dat de soort niet zeldzaam is en mogelijk in aantal vooruit gaat. Om deze redenen staat de spookklauwier als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Spookklauwier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Handbook of the Birds of the World deel 14, 2009.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Michal Očenáš

Michal Očenáš (Žilina, 7 januari 1991) is een Slowaaks voetbalscheidsrechter. Hij is in dienst van FIFA en UEFA sinds 2017. Ook leidt hij sinds 2015 wedstrijden in de Fortuna Liga.
Op 23 mei 2015 leidde Očenáš zijn eerste wedstrijd in de Slowaakse nationale competitie. Tijdens het duel tussen Spartak Myjava en MFK Ružomberok (1–1) trok de leidsman viermaal de gele kaart. In Europees verband debuteerde hij op 29 juni 2017 tijdens een wedstrijd tussen KÍ Klaksvík en AIK Fotboll in de eerste voorronde van de UEFA Europa League; het eindigde in 0–0 en Očenáš trok eenmaal de gele kaart. Zijn eerste interland floot hij op 7 oktober 2020, toen Polen met 5–1 won van Finland. Kamil Grosicki (driemaal), Krzysztof Piątek en Arkadiusz Milik scoorden voor Polen en namens Finland kwam Ilmari Niskanen tot een doelpunt. Tijdens deze wedstrijd hield Očenáš zijn kaarten op zak.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 7 oktober 2020 | Gdańsk, Polen | Polen – Finland | 5 – 1 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 0 |
| 11 september 2023 | Riga, Letland | Letland – Wales | 0 – 2 | EK 2024 kwalificatie | 7 | 0 | 0 |
| 10 juni 2024 | Hradec Králové, Tsjechië | Tsjechië – Noord-Macedonië | 2 – 1 | Vriendschappelijk | 3 | 0 | 0 |
Laatst bijgewerkt op 28 juni 2024.
# Stanislas-Arthur-Xavier Touchet

Stanislas-Arthur-Xavier Touchet (Soliers, 13 november 1842 – Orléans, 23 september 1926) was een Frans kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.

## Biografie

Na een studie aan het seminarie van Saint-Sulpice in Parijs werd hij op 13 juni 1872 tot priester gewijd, waarna hij pastoraal werk ondernam in het aartsbisdom van Besançon (1872-1894).
Op 18 mei 1894 werd hij gekozen tot bisschop van Orléans, waarna de wijding volgde op 15 juli 1894 in de kathedraal van Besançon. Tijdens zijn bestuur verzette hij zich fel tegen de scheiding van kerk en staat in Frankrijk die in 1905 per wet geregeld werd. Ook zette hij zich in voor de heiligverklaring van Jeanne d'Arc. Vanaf 19 juni 1922 was hij bisschop-troonassistent van Zijne Heiligheid.
Tijdens het consistorie van 11 december 1922 werd Stanislas-Arthur-Xavier door paus Pius XI tot kardinaal gecreëerd, waarbij hem de titelkerk van de Santa Maria sopra Minerva werd toegewezen.
Stanislas-Arthur-Xavier Touchet overleed op 23 september 1926 te Orléans, waar hij in de kathedraal begraven werd.
Referenties
* ↑ Zaligverklaring van Jeanne d’Arc volgde in 1909, de heiligverklaring in 1920 door paus Benedictus XV
Externe links
* (en) Cardinals of the Holy Roman Church
* (en) Catholic hierarchy
* Bibliothèque nationale de France: cb121837378 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 138478791
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7973 7777
* Library of Congress Control Number: nr94023142
* Base Léonore: LH//2615/64
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003563660
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071568735
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CUBV155650
* Système universitaire de documentation: 03042030X
* Virtual International Authority File: 39421138
* WorldCat (via VIAF): 39421138