OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jos Alberts (wielrenner, 1961)

Jos (J.M.F.) Alberts (Geleen, 10 november 1961) is een voormalig Nederlands wielrenner.
Alberts werd in 1984 beroepsrenner bij de ploeg AVP-Vidital. In 1985 trad hij toe tot de Panasonic Raleighploeg van Peter Post. Hij kwam uit in de Ronde van Spanje van dat jaar. Nadat hij in de tweede etappe op een achterstand van bijna 40 minuten was gezet, gaf hij in de derde etappe op. Later dat jaar pakte hij zijn studie weer op. Eind 1986 behaalde hij zijn MBA Bedrijfskunde aan Universiteit Nyenrode.
In 1987 kwam Alberts uit voor de ADR Renting profploeg en in 1988 startte hij samen met zijn vader de ZERO Ploeg op; een initiatief dat zich vooral richtte op jonge profwielrenners. In augustus 1989 was de Ridderronde van Maastricht de laatste wedstrijd die Alberts reed.
Vanaf 1989 werkte hij beroepsmatig in sportmarketing, eerst gespecialiseerd in de wielersport, later voetbal. Alberts was in 2012 kortstondig algemeen directeur bij voetbalclub Fortuna Sittard. In 2016 startte hij mee de opleiding Sportmanagement op aan SYNTRA in Hasselt. Daar geeft hij nu zijn kennis door aan een nieuwe generatie sportmanagers.

## Grote rondes

Deelnames aan grote rondes.
| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1985 | | | opgave |
# Simpang III Jongar

Simpang III Jongar is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Tenggara van de provincie Atjeh, Indonesië. Simpang III Jongar telt 284 inwoners (volkstelling 2010).
# Wapen van Schermerhorn

Het wapen van Schermerhorn werd op 22 oktober 1817 per besluit van de Hoge Raad van Adel aan de Noord-Hollandse gemeente Schermerhorn toegekend. Na de opheffing van de gemeente op 1 augustus 1970 is het wapen van het dorp Schermerhorn komen te vervallen. De nieuw ontstane gemeente Schermer nam in het nieuwe wapen geen elementen op uit het wapen van Schermerhorn. Op 1 januari 2015 is de gemeente Schermer opgegaan in de gemeente Alkmaar, deze gemeente is het oude wapen van Alkmaar blijven gebruiken.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Van synople, beladen met een mol van sabel op een terras van natuurlijke kleur.
Het wapen is groen van kleur met daarop een mol. De mol is zwart van kleur en staat op een bruine ondergrond. Bruin is geen heraldische kleur en wordt daarom aangeduid als "natuurlijke kleur".

## Geschiedenis

Mogelijk gebruikte de gemeente Schermerhorn in de 18e eeuw een zegel met daarop een schild staande tussen twee leeuwen en op het schild nog een aanziende (naar heraldisch rechts kijkende) leeuw. Ook zou het schild gedekt zijn door een markiezenkroon.
Het wapen kan gezien worden als een sprekend wapen, omdat de bewoners van Schermerhorn ook wel Wroeters genoemd werden. Volgens een volksverhaal kregen zij deze bijnaam naar aanleiding van een geschil met de bewoners van Oosthuizen.
# Wapen van Sint Jansteen

Het wapen van Sint Jansteen werd op 31 juli 1817 bevestigd door de Hoge Raad van Adel aan de Zeeuwse gemeente Sint Jansteen. Per 1 april 1970 ging Sint Jansteen op in de gemeente Hulst. Het wapen van Sint Jansteen is daardoor definitief komen te vervallen als gemeentewapen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   In zilver een gebouw in natuurlijke kleur; een schildvoet van goud, beladen met een ketting, waaraan een steen hangt, alles van zwarte kleur.
De heraldische kleuren zijn zilver (wit), natuurlijke kleuren, goud (goud of geel) en sabel (zwart). In het register van de Hoge Raad van Adel zelf wordt geen beschrijving gegeven, maar een afbeelding.

## Verklaring

De afbeelding verwijst mogelijk naar het in 1170 vermelde kasteel (steen), de woning van de vrijheren van Sint Jan ter Steene.
# Wapen van Sint Odiliënberg

Het wapen van Sint Odiliënberg werd op 2 mei 1939 bij Koninklijk Besluit verleend aan de Limburgse gemeente Sint Odiliënberg. Per 1991 ging Sint Odiliënberg op in gemeente Posterholt (sinds 1994 Ambt Montfort). Het gemeentewapen kwam daardoor te vervallen. De drie bloemen werden opgenomen in het derde wapen van Posterholt in 2001, tevens het eerste van Ambt Montfort. Per 2007 valt Sint Odiliënberg onder de gemeente Roerdalen..

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Doorsneden; I in goud een leeuw van keel; II in azuur drie zilveren vijfbladeren met gouden harten, geplaatst twee en één. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.
De heraldische kleuren zijn goud (goud of geel), keel (rood), azuur (blauw) en zilver (wit). Het schild wordt gedekt met een gravenkroon.

## Geschiedenis

Sint Odiliënberg behoorde vroeger tot Sticht Utrecht, Hertogdom Gelre en vanaf 1813 tot Limburg. Ten tijde van hun Gelderse periode gebruikte de schepenbank in het land van Montfort, waaronder Sint Odiliënberg viel, de volgende zegel met de volgende afbeelding: St.Servaas (of St.Pieter) houdende in de linkerhand een sleutel en in de rechter een boek, voor zijn knie het wapen van Gelderland. De toenmalige burgemeester diende op basis van al deze historische feiten een ontwerp in. De Hoge Raad van Adel verwierp het voorstel omdat de combinatie Utrecht\Gelderland niet uniek is. Uiteindelijk is het gemeentewapen afgeleid van het wapen van de familie Van Vrymersum. Deze familie bezat een boerderij vanaf de 14e tot in de 17e eeuw in het gebied. Het wapen bevatte geen leeuw, maar een hond. Het is verder verrassend dat het wapen van deze familie werd gekozen, omdat zij niet het belangrijkste geslacht waren in het gebied noch heerlijke rechten hebben gehad.

## Verwante wapens

* Laatste wapen van Posterholt en eerste van Ambt Montfort
# Wapen van Smilde (waterschap)

Het wapen van Smilde werd op 31 mei 1966 per Koninklijk Besluit verleend aan het Drentse waterschap Smilde. Het waterschap werd in 1995 opgeheven, hierdoor is sinds dat jaar ook het wapen komen te vervallen. Het waterschap is opgegaan in het waterschap Noorderzijlvest, dat een wapen heeft aangenomen dat niet gebaseerd is op het wapen van Smilde.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Van natuurhermelijn, beladen met een rechterschuinbalk van azuur; met een van keel gezoomd hartschild, golvend doorsneden: 1 in zilver een omziende vliegende adelaar van sabel van terzijde gezien; 2 golvend gedwarsbalkt van azuur en zilver van zes stukken. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.
Het wapen is van natuurhermelijn, wat in dit geval zoveel wil zeggen als dat het wit is met de zwarte hermelijnstaartjes met om elk staartje een vakje. Schuin over het wapen, van heraldisch rechtsboven naar linksonder, loopt een blauwe schuinbalk. Op de schuinbalk een gedeeld hartschild met rode schildzoom. Het eerste deel is van zilver met een zwarte vliegende adelaar, deze kijkt naar achteren en is van opzij gezien. Het tweede, onderste, deel is gegolfd, afwisselend van blauw en zilver. Op het schild staat een gravenkroon.

## Symboliek

Het wapen is een van de twee Nederlandse wapens met dit soort hermelijn, het andere Nederlandse voorbeeld is het wapen van Leidse Rijn. Omdat het voor Nederland een nieuw soort hermelijn betrof, was er zelfs nog geen naam voor, in eerste instantie werd gekozen voor geplekt hermelijn, maar alleen wapenstukken kunnen geplekt zijn. Een leeuw kan wel geplekt, bezaaid, zijn met iets. Het hermelijn staat in het wapen symbool voor onontgonnen terrein, de schuinbalk voor de Smildervaart.
Het hartschild zelf bestaat uit verschillende delen die ook symbool staan voor verschillende zaken, het schild is afkomstig van de heerlijkheid Hoogersmilde, de zoom in dit wapen staat symbool voor de ligging van de heerlijkheid in een met heide begroeid hoogveengebied.

## Vergelijkbare wapens

* Het wapen van Smilde.
* Het wapen van Leidse Rijn
* Het wapen van Bregenz
* Hartemink, Ralf, Smilde (waterschap). Nederlandse Gemeentewapens. Geraadpleegd op 10 augustus 2014.
Referenties
* ↑ Wapen: Waterschap Smilde. Hoge Raad van Adel (31 mei 1966). Geraadpleegd op 10 augustus 2014.
Drentse Aa · Amsterdamscheveld · Bargerbeek · Eemszijlvest · Emmer-Erfscheidenveen · Hesselte · Hunze en Aa · Loo- en Drostendiep · Meppelerdiep · Middenveld · De Monden · Nijeveen-Kolderveen · Noordenveld · Oostermoerse Vaart · De Oude Vaart · Reest en Wieden · Riegmeer · De Runde · Smilde · 't Suydevelt · De Veenmarken · De Vledder en Wapserveense Aa · Weerdinge · De Wold Aa · Wold en Wieden · Zuiveringsschap Drenthe
# Wapen van Sterkenburg

Het wapen van Sterkenburg is officieel nooit aan de Utrechtse gemeente Sterkenburg toegekend. De gemeente maakte gebruik van het wapen van de ridderhofstad c.q. Heerlijkheid Sterkenburg, welke wel werd bevestigd door de Hoge Raad van Adel op 30 september 1818. tot 8 september 1867. De gemeente Sterkenburg ging toen op in gemeente Driebergen, sinds 2006 onderdeel van gemeente Utrechtse Heuvelrug.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Van gegolfde dwarsbalken van goud en rood van acht stukken, de drie bovenste rode dwarsbalken beladen met vijf en de onderste met drie zilveren ballen.
De heraldische kleuren zijn goud (goud of geel), keel (rood) en zilver (wit).

## Verklaring

Onbekend is de oorsprong van het wapen. Wel wordt beweerd dat de heer van Sterkenburg, nadat in 1818 het nieuwe openbaar bestuur in vorm van gemeenten werd doorgevoerd, uit eerzucht alleen het wapen voor de heerlijkheid heeft aangevraagd en niet voor de gemeente.
* ↑ Gemeente Sterkenburg. Hoge Raad van Adel. Gearchiveerd op 25 juni 2022. Geraadpleegd op 14 juli 2015.
* 1 2 Wapen: Ridderhofstad Sterkenburg. Hoge Raad van Adel. Gearchiveerd op 25 juni 2022. Geraadpleegd op 14 juli 2015.
* ↑ Wapen: Gemeente Sterkenburg. Nederlandse Gemeentewapens. Geraadpleegd op 14 juli 2015.
* ↑ Hans Sleeuwenhoek en Henk Jan Derksen, Van gehucht tot forensendorp; Aflevering 08: De herindelingen. Gearchiveerd op 14 juli 2015. Geraadpleegd op 14 juli 2015.
Abcoude · Abcoude-Baambrugge · Abcoude-Proostdij · Achttienhoven · Amerongen · Benschop · Breukelen · Breukelen-Nijenrode · Breukelen-Sint Pieters · Bunnik · Cothen · Darthuizen · De Vuursche · Doorn · Driebergen · Driebergen-Rijsenburg · Everdingen · Haarzuilens · Hagestein · Harmelen · Hoenkoop · Hoogland · Houten · Indijk · Jaarsveld · Jutphaas · Kamerik · Kockengen · Langbroek · Leersum · Linschoten · Loenen · Loenersloot · Loosdrecht · Maarn · Maarssen · Maarsseveen · Maartensdijk · Mijdrecht · Nigtevecht · Noord-Polsbroek · Odijk · Oudenrijn · Polsbroek · Rijsenburg · Ruwiel · Schalkwijk · Snelrewaard · Sterkenburg · Stoutenburg · Tienhoven · Vianen · Vinkeveen · Vinkeveen en Waverveen · Vleuten · Vleuten-De Meern · Vreeland · Vreeswijk · Waarder · Waverveen · Werkhoven · Westbroek · Willeskop · Willige Langerak · Wilnis · Zegveld · Zuilen · Zuid-Polsbroek
# Wapen van Stoutenburg

Het wapen van Stoutenburg werd op 11 september 1816 door de Hoge Raad van Adel aan de Utrechtse gemeente Stoutenburg bevestigd. In 1969 ging Stoutenburg op in de gemeente Leusden. Het wapen van Stoutenburg is daardoor komen te vervallen als gemeentewapen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Van lazuur met eene burg, staande op een berg, alles van goud.
De heraldische kleuren zijn lazuur (blauw) en goud (goud of geel).

## Verklaring

Het wapen van Stoutenburg is een sprekend wapen. Stoutenburg is afgeleid van Stuthenborch of Stoutenborch, wat trotse burcht betekent. Het wapen werd ook op een historische vlag gebruikt, het betreft mogelijk de defileervlag uit 1938. In het wapen van Leusden werd het wapen van gemeente Stoutenburg niet opgenomen, omdat de gouden burcht op een blauwe achtergrond geen historische grondslag bevatte. De Hoge Raad van Adel adviseerde om het oudere wapen van zilver met de zes lelies van keel van Wouter van Stoutenburg te gebruiken.
# Paciano Aniceto

Paciano Basilio Aniceto (Santa Ana, 9 maart 1937) is een Filipijnse geestelijke en een aartsbisschop van de rooms-katholieke Kerk.
Aniceto werd op 23 december 1962 tot priester gewijd. Op 7 april 1979 werd hij benoemd tot hulpbisschop van het aartsbisdom Tuguegarao en titulair bisschop van Tlos; zijn bisschopswijding vond plaats op 27 mei 1979. Vier jaar later, op 20 oktober 1983 werd Aniceto benoemd tot bisschop van het bisdom Iba. Op 31 januari 1989 werd hij benoemd tot aartsbisschop van het aartsbisdom San Fernando.
Aniceto ging op 25 juli 2014 met emeritaat.
# Wapen van Thorn (Limburg)

Het wapen van Thorn bestaat uit het wapen van de voormalige gemeente Thorn met de weergave van een draak-vertrappende aartsengel Michael die het wapen van het Heilige Roomse Rijk draagt. De beschrijving luidt:
""Op een met gouden sterren bezaaid ovaal veld van lazuur de goudgevleugelde aartsengel Michael, in een maliënkolder van zilver, een roodgeklauwden draak van sinopel vertrappend en doodend, en houdende in de regterhand een pijl van goud en in de linkerhand aan een lint van keel een klein gouden schild, beladen met een rijksadelaar van sabel."
Opmerkelijk is dat registertekening van de Hoge Raad van Adel op enkele punten afwijkt ten opzichte van de beschrijving. Op de tekening van de Hoge Raad van Adel is de adelaar op het gouden schildje omziend en heeft rode klauwen. Tevens staat een randschrift met het opschrift: "Gemeentebestuur van Thorn, hertogdom Limburg".

## Geschiedenis

Abdijvorstendom Thorn was een onafhankelijk stift, bekrachtigt door keizer Otto III. Het gebied bestond naast de stad Thorn uit de plaatsen Baexem, Ell, Grathem, Haler, Ittervoort en Stramproy. De parochiekerk had de aartsengel Michael als beschermheilige, voor het klooster was dat Maria. Op de zegels van de schepenbank stond aartsengel Michael. Het oudst bekende zegel is afkomstig uit begin 15e eeuw. Deze zegels waren in gebruik tot 1793. Als teken dat Thorn een vrije rijksheerlijkheid was stond de Rijksadelaar op het zegel. De stad Thorn zelf voerde een ander wapen; een poort met drie zilveren torens op een rood veld. Dit wapen is mogelijk een aangenomen wapen van het (destijds) gelijknamige Thorn in Pruisen, tegenwoordig in Polen gelegen. Het wapen is terug te zien op het wapen van Stramproy. Bij de wapenaanvraag was het de wens van de gemeente om de afbeelding zoals op het zegel van de schepenbank aan te vragen. Opmerkelijk is dat in de wapenomschrijving sprake is van de schildvorm welke een ovaal zou moeten zijn, voor zover bekend is dit uniek in Nederland. In 2007 ging de gemeente Thorn met Heel en Maasbracht op in de fusiegemeente Maasgouw. In het wapen van Maasgouw werden geen elementen van Thorn overgenomen, behalve ter herinnering een zwaard en abdissenstaf als de symbolen voor de wereldlijke en geestelijke macht van het voormalige vorstendom Thorn.
# Wapen van Urk

Het wapen van Urk werd op 15 december 1819 per besluit door de Hoge Raad van Adel aan de gemeente Urk toegekend. De gemeente Urk ligt in de provincie Flevoland, maar was tot 1950 een gemeente in de provincie Noord-Holland en van 1950 tot 1986 een gemeente in de provincie Overijssel.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Van lazuur, beladen met een schelvisch in zijne natuurlijke kleur.
De kleur lazuur, ook wel aangeduid als ultramarijn, is een verfstof, en in de heraldiek de normale benaming voor "blauw". De sterke binding die de vissersgemeenschap met de zee heeft, wordt door de blauwe kleur tot uitdrukking gebracht. De heraldische etiquette verbiedt echter in een wapen het gebruik van metaal op metaal of van kleur op kleur. Op voorstel van de Hoge Raad van Adel wordt daarom sinds 1955 de schelvis in zilver afgebeeld.

## Verklaring

Het wapen is een sprekend wapen. Urk is van oudsher een vissersgemeenschap en dat wordt uitgedrukt met de schelvis. Deze heeft van nature de volgende kleuren: de rug is donker groenbruin, de flanken zilverwit en de buik wit. Verder is de vis herkenbaar aan de kindraad.
# Wapen van Vallei en Eem

Het wapen van Vallei en Eem werd op 12 juni 1997 per koninklijk besluit aan het waterschap Vallei en Eem verleend. Het waterschap lag in de provincies Gelderland en Utrecht. In 2013 is het waterschap met het waterschap Veluwe opgegaan in het waterschap Vallei en Veluwe. Hiermee verviel het wapen van Vallei en Eem.

## Blazoenering

De blazoenering luidde als volgt:
    Verdeeld door de omgekeerde gaffelsnede; rechts in keel een kruis van zilver, links in azuur een mispelbloem van zilver, van onderen in sinopel een golvende dwarsbalk van zilver. Het schild gedekt met een gouden kroon met vijf bladeren.
Het wapen van Vallei en Eem is gedeeld in drie stukken, het linker stuk, het rechter stuk en het onderste stuk. In de heraldiek is het linker deel het rechter deel en het rechter gedeelte de linker. Het meest linkse stuk bevat een kruis van wit met daarom heen rood. Het rechterdeel een mispelboem van zilver met daarom heen een blauw veld. het onderste gedeelte een golvende dwarsbalk van zilver met daaromheen een groen vlak. Ten slotte de kroon op het schild is een Markiezenkroon.

## Symboliek

Omdat het waterschap in twee provinciën ligt, is er met het zilveren kruis een verwijzing gemaakt naar de provincie Utrecht en met de mispelboem een verwijzing gemaakt naar de provincie Gelderland. Het voetstuk laat zien dat het om een waterschapswapen gaat.

## Vergelijkbare wapens

* Het wapen van Noord-Veluwe
* Het wapen van Het Heemraadschap De rivier de Eem, beken en aankleve van dien
* Het wapen van Winsumer- en Schaphalsterzijlvest
# Wapen van Velp

Het wapen van Velp werd op 16 juli 1817 bevestigd door de Hoge Raad van Adel aan de Noord-Brabantse gemeente Velp. Per 1 juli 1942 ging Velp op in de gemeente Grave. Het gemeentewapen kwam daardoor te vervallen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Van lazuur, beladen met den St. Vincentius van goud.
De heraldische kleuren zijn lazuur (blauw) en goud (goud of geel). Dit zijn de rijkskleuren. In het register van de Hoge Raad van Adel zelf wordt geen beschrijving gegeven, alleen een afbeelding.

## Verklaring

De heilige Vincentius verwijst naar de Sint-Vincentiuskerk in Velp
* ↑ Gemeente Velp. Hoge Raad van Adel. Geraadpleegd op 5 september 2015.
* ↑ Wapen: Gemeente Velp. Hoge Raad van Adel. Geraadpleegd op 5 september 2015.
* ↑ Velp (NB). Nederlandse Gemeentewapens. Geraadpleegd op 5 september 2015.
Aalburg · Aalst · Aarle-Rixtel · Alem · Alem, Maren en Kessel · Almkerk · Alphen en Riel · Andel · Baardwijk · Bakel en Milheeze · Beek en Donk · Beers · Berghem · Berkel-Enschot · Berlicum · Besoyen · Beugen en Rijkevoort · Bladel en Netersel · Bokhoven · Borkel en Schaft · Boxmeer · Budel · Capelle · Chaam · Cromvoirt · Cuijk · Cuijk en Sint Agatha · De Werken en Sleeuwijk · Den Dungen · Deurne en Liessel · Dieden, Demen en Langel · Diessen · Dinteloord (en Prinsenland) · Dinther · Dommelen · Drongelen, Haagoort, Gansoijen en Doeveren · Drunen · Duizel en Steensel · Dussen · Eersel · Eethen · Emmikhoven en Waardhuizen · Empel en Meerwijk · Engelen · Erp · Esch · Escharen · Fijnaart en Heijningen · Gassel · Geffen · Geldrop · Gemert · Genderen · Gestel en Blaarthem · Giessen · Ginneken en Bavel · Grave · 's Gravenmoer · Haaren · Halsteren · Haps · Haren en Macharen · Hedikhuizen · Heesch · Heeswijk · Heeswijk-Dinther · Heeze · Helvoirt · Herpt · Hoeven · Hooge en Lage Mierde · Hooge en Lage Zwaluwe · Hoogeloon, Hapert en Casteren · Huijbergen · Kessel · Klundert · Landerd · Leende · Liempde · Lierop · Lieshout · Linden · Lith · Luyksgestel · Maarheeze · Maasdonk · Maashees en Overloon · Made en Drimmelen · Maren · Meeuwen · Megen, Haren en Macharen · Mierlo · Mill en Sint Hubert · Moergestel · Nederwetten en Eckart · Nieuw-Ginneken · Nieuw-Vossemeer · Nieuwkuijk · Nistelrode · Nuenen en Gerwen · Nuland · Oeffelt · Oerle · Oijen en Teeffelen · Oost-, West- en Middelbeers · Oploo, Sint Anthonis en Ledeacker · Ossendrecht · Oud en Nieuw Gastel · Oudenbosch · Oudheusden · Princenhage · Prinsenbeek · Putte · Raamsdonk · Ravenstein · Reek · Reusel · Riethoven · Rijsbergen · Rijswijk · Roosendaal en Nispen · Rosmalen · Sambeek · Schaijk · Schijndel · Sint Anthonis · Sint-Michielsgestel · Sint-Oedenrode · Soerendonk, Sterksel en Gastel · Sprang · Sprang-Capelle · Standdaarbuiten · Stiphout · Stratum · Strijp · Terheijden · Teteringen · Tongelre · Uden · Udenhout · Veen · Veghel · Veldhoven en Meerveldhoven · Velp · Vessem, Wintelre en Knegsel · Vierlingsbeek · Vlierden · Vlijmen · Vrijhoeve-Capelle · Wanroij · Waspik · Werkendam · Westerhoven · Wijk en Aalburg · Willemstad · Woensel (en Eckart) · Woudrichem · Wouw · Zeeland · Zesgehuchten · Zevenbergen
# Wapen van Veluwe

Het wapen van Veluwe werd op 11 juni 2007 per koninklijk besluit aan het waterschap Veluwe verleend. In 2013 is het waterschap met het waterschap Vallei en Eem opgegaan in het waterschap Vallei en Veluwe. Hiermee verviel het wapen van Veluwe.

## Blazoenering

De blazoenering luidt als volgt:
    In sinopel drie verkorte golvende punt van zilver, uitgaande van de bovenrand en de twee onderste schildhoeken, in het hart vergezeld van een mispelbloem van zilver, geknopt en gepunt van goud. Het schild gedekt met een gouden kroon van vijf.
Het wapen bestaat uit een nispelbloem van zilver met daaromheen een groen veld. De golvende dwarsbalken zijn van zilver en ten slotte de kroon is een Markiezenkroon van goud.

## Geschiedenis

In 1999 ontwierp de Hoge Raad van Adel een wapen voor het waterschap Veluwe, het ontwerp werd al gauw door het waterschap afgewezen. Het waterschap vroeg daarop om het ontwerp aan te passen. Hierop reageerde het waterschap pas in 2007 weer. Toen werd het dossier opnieuw bekeken en werden er twee nieuwe ontwerpen aan het waterschap voorgelegd. Uiteindelijk werd het tweede wapen als waterschapswapen gekozen.
De nispelbloem in het wapen komt in alle drie de wapens van de opgeheven waterschappen Veluwe, Noord-Veluwe en Oost Veluwe voor. De kronkelende dwarsbalken verwijzen naar de drie opgeven waterschappen. Het groene gedeelte verwijst naar de landschapsschone natuur in het waterschap.

## Verwante wapens

* Het wapen van het waterschap Noord-Veluwe
* Het wapen van het zuiveringschap Veluwe
* Het wapen van het waterschap Oost Veluwe
# Wapen van Waarde

Het wapen van Waarde werd op 21 februari 1950 verleend bij koninklijk besluit aan de Zeeuwse gemeente Waarde. Per 1970 ging Waarde op in de gemeente Reimerswaal. Het wapen van Waarde is daardoor definitief komen te vervallen als gemeentewapen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:
   Gedeeld; I in sabel met twee golvende, versmalde dwarsbalken, beneden vergezeld van een ruit, alles van zilver; II in goud drie leliën van sinopel, geplaatst 2;1. Het schild gedekt door een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.
De heraldische kleuren zijn sabel (zwart), zilver (wit), goud (goud of geel) en sinopel (groen). Het schild wordt gedekt met een gravenkroon.

## Verklaring

Het wapen is een combinatie van het per 1819 bevestigde heerlijkheidswapen van heerlijkheid Waarden en van de in 1816 toegevoegde gemeente Valkenisse. Overigens voerde de gemeente tot 1950 een variant op het heerlijkheidswapen waarbij een malie (een open ruit) werd afgebeeld in plaats van een ruit.

## Vergelijkbare wapens

* Wapen van de heerlijkheid Waarden
* Wapen van Valkenisse