OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leo Van Hoorick

Leo van Hoorick (Zele, 10 augustus 1887 – Ukkel, 23 maart 1965) was een Vlaams journalist, uitgever, boekhandelaar en pionier van Nederlandstalige vakbladen en technische uitgaven in Vlaanderen. Hij speelde een belangrijke rol in het Vlaamse verenigingsleven in Brussel en droeg bij aan de opbloei van de Vlaamse cultuur en uitgeverij, met name in de naoorlogse periode.

## Biografie

Leo van Hoorick volgde middelbaar onderwijs in Gent en studeerde aan de regimentsschool in Philippeville. Na een korte loopbaan als ambtenaar begon hij vlak voor de Eerste Wereldoorlog als parlementair redacteur voor De Vlaamsche Gazet van Brussel en Het Laatste Nieuws. In 1922 verliet hij de redactie en richtte zijn eigen onderneming op.
In 1930 startte hij een drukkerij en boekhandel onder de naam Simon Stevin. In 1920 lanceerde hij Kroniek der Bouwnijverheid (later De Bouwkroniek), een toonaangevend vakblad voor de bouwsector in Vlaanderen. In 1926 volgde het blad Houthandel en -nijverheid. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij als officier.

## Culturele en maatschappelijke bijdragen

Van Hoorick was een sleutelfiguur in de Vlaamse gemeenschap en verenigingsleven in Brussel. Zijn engagement kwam tot uiting in diverse initiatieven en rollen:
* Secretaris van het Brussels propagandacomité voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit.
* Secretaris van het Liberaal Vlaams Verbond.
* Medestichter van de Brusselse afdeling van het Vlaams Economisch Verbond.
* Voorzitter van de Vlaamse Club voor Kunsten, Wetenschappen en Letteren te Brussel (1954-1964).
* Oprichter van De Brusselse Post (1950), een maandblad dat hij met eigen middelen financierde.
* Medestichter van de Vereniging ter Bevordering van het Vlaamse Boekwezen.
* Ondervoorzitter van het Vlaams Komitee voor Brussel.
* Medeoprichter van het Brussels Tehuis (1952), samen met Jozef Clottens.
Hij was ook lid van de Kultuurraad voor Vlaanderen en zette zich in voor de Vlaamse uitgeverij en het Vlaamse gezelschapsleven in de moeilijke naoorlogse context van Brussel.

## Literatuur

* "Leo Van Hoorick overleden", in: Neerlandia, jg. 69, 1965.
* "In memoriam F.M. Leo Van Hoorick", in: De Brusselse Post, april 1965, pp. 1-2.
* "Leo van Hoorick", in: Officieel Jaarboek van de Belgische Pers, 1966.
* H. Liebaers, "Honderd jaar na zijn geboorte", in: De Vlaamse Gids, jg. 73, nr. 3, 1989, pp. 54-60.
* L. Simons, Het boek in Vlaanderen sinds 1800, 2013.
* F. van Campenhout, "Leo Van Hoorick", in: Zilvermeeuwtjes, maart 2015, pp. 10-13.
* Dit artikel is een bewerking van het artikel Van Hoorick, Leo in de Encyclopedie van de Vlaamse beweging, geschreven door Gaston Durnez en Sam Van Clemen, dat beschikbaar is gesteld onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding 4.0.
# Saint-Rémy-de-Provence

Saint-Rémy-de-Provence (Occitaans: Sant Romieg de Provença) is een gemeente in het Franse departement Bouches-du-Rhône en de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur, en telt 9.547 inwoners (per 1 januari 2022), die Saint-Rémois(es) worden genoemd. De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Arles en van het gemeentelijk samenwerkingsverband Communauté de communes Vallée des Baux – Alpilles, waarvan het de centrumstad is.
De belangrijkste economische sectoren zijn de landbouw en het toerisme.

## Geschiedenis
### Glanum

In de oudheid lag op het grondgebied van de gemeente de stad Glanum. Deze werd verlaten in de 3e eeuw.

### Saint-Rémy

Er ontstond een nieuwe bewoningskern rond de priorij Saint-Martin, gesticht in de 11e eeuw. Tot de 12e eeuw hing de stad af van de heren van Les Baux. In 1331 liet paus Johannes XXII de priorij seculariseren en vestigde er een kapittel. Hij liet ook een klokkentoren bouwen. In de middeleeuwen was Saint-Rémy een ommuurde stad met drie poorten: de Porte Notre-Dame, de Porte Saint-Martin en de Porte Sarrasine. Jeanne de Laval, weduwe van René I van Anjou die de titel van dame van Saint-Rémy droeg, verleende in 1482 bepaalde vrijheden aan de stad, waaronder het recht een wekelijkse markt te houden.
In 1818 stortte de kerk Saint-Martin tijdens restauratiewerken grotendeels in, waarbij de 14e-eeuwse klokkentoren wel bewaard bleef. Tussen 1821 en 1827 werd een nieuwe kerk gebouwd met financiële steun van koning Lodewijk XVIII.

## Bezienswaardigheden

* Romeinse stad Glanum (archeologische site)
* Hôtel Estrine, met een museum gewijd aan de schilderkunst en grafische kunst van de 20e en 21e eeuw
* Hôtel de Sade, stadspaleis uit de Renaissance (15e-16e eeuw)
* Hôtel Mistral de Mondragon, stadspaleis uit de Renaissance (16e eeuw), met het Musée des Alpilles
* Musée Chabaud
* Collégiale Saint-Martin (Kapittelkerk)
* Saint-Paul-de-Mausole (voormalig klooster, kamer Vincent van Gogh en expositie van vereniging Valetudo)
* Schilderijenwandelroute Vincent van Gogh
Het natuurgebied Parc naturel régional des Alpilles ligt deels in de gemeente en sinds 2016 is de zetel van het natuurpark in Saint-Rémy-de-Provence gevestigd.

## Geografie

Het zuiden van de gemeente ligt in het massief van de Alpilles.
De oppervlakte van Saint-Rémy-de-Provence bedroeg op 1 januari 2022 89,09 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 107,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Rémy-de-Provence met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Geboren

* Michel de Nostredame (Nostradamus) (1503-1566), apotheker en astroloog
* Jean-Marie Balestre (1921-2008), directeur in de autosport

## Overleden

* Maxime de la Falaise (1922-2009), Brits model en actrice
* Alice Miller (1923-2010), Zwitsers psychologe, schrijfster en kunstschilderes
# Johann David Ludwig Graf Yorck von Wartenburg

Johann David Ludwig Graf Yorck von Wartenburg (Potsdam, 26 september 1759 – Gut Klein-Öls, bij Ohlau in Neder-Silezië, 4 oktober 1830) was een Duits aristocraat en militair. Hij bracht het in Pruisische dienst tot veldmaarschalk.
Na in Pruisen in ongenade te zijn gevallen nam hij in 1782 dienst in Nederland. Hij werd kapitein in het regiment De Meuron, een regiment Zwitsers in dienst van de VOC, en verbleef op de Kaap de Goede Hoop en Ceylon. In 1785 nam hij ontslag. Teruggekeerd in Pruisische dienst trok hij aan de zijde van Napoleon naar Moskou. Later speelde hij een grote rol in de Duitse bevrijdingsoorlogen.
Hij droeg onder andere de Orde Pour le Mérite, het grootkruis van het IJzeren Kruis en de Hoge Orde van de Zwarte Adelaar. De Russische keizer maakte hem commandeur in de Orde van Sint-Joris. Hij droeg ook de Oostenrijkse Orde van Maria Theresia waarin hij commandeur was.
De componist Ludwig van Beethoven noemde zijn Yorckscher Marsch, die hij in 1808 of 1809 componeerde, naar hem.

## Militaire loopbaan

* Gefreiten: 1772
* Leutnant: 1777
* Kapitän: mei 1787
* Major: 1792
* Oberst: 1805
* Generalmajor: juni 1807
* Generalgouverneur: 1811
* Generalleutnant: 1812
* General der Infanterie: 1 januari 1814
* Generalfeldmarschall: 5 mei 1821

## Decoraties

* Pour le Mérite op juni 1807
* Grootkruis van het IJzeren Kruis op 31 maart 1814
* Orde van de Zwarte Adelaar
* IJzeren Kruis
* Commandeur in de Orde van Sint-Joris
* Commandeur in de Maria-Theresia Orde
* Graf in maart 1814
* Commandeur in de Orde van Sint-George op 10 december 1813
* ↑ VOC-opvarenden. Geraadpleegd op 24-05-2020.
* ↑ https://www.napoleon-series.org/research/decorations/c_pourlemerite2.html
* Bibliothèque nationale de France: cb17006946c (data)
* Gemeinsame Normdatei: 120310805
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6680 8062
* Library of Congress Control Number: n2003071529
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000207834
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007296539905171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001187196
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070057524
* Système universitaire de documentation: 135486211
* Virtual International Authority File: 20508533
* WorldCat (via VIAF): 20508533
# Bob ten Hoope

Cornelis Jan (Bob) ten Hoope (Bussum, 14 februari 1920 − aldaar, 18 januari 2014) was een Nederlands schilder, tekenaar en etser.

## Biografie

Vanaf 1935 volgde Ten Hoope verscheidene opleidingen in Amsterdam waaronder aan de latere Gerrit Rietveld Academie. Hij was een studiegenoot van Karel Appel en de twee schilders hebben elkaar over en weer geportretteerd. Hij werkte voornamelijk in het Gooi, in zijn geboorteplaats en tientallen jaren in Frankrijk (Pont-en-Royans).
Hij was lid van de Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars (BBK), de Vereeniging van Beeldende Kunstenaars Laren-Blaricum, Kunstenaarsvereniging De Onafhankelijken en van Le Carrefour. Een vriendenkring bestaat in de vorm van de stichting vrienden van Bob ten Hoope.

## Werken

Bob ten Hoope schilderde voornamelijk (naakt)portretten, figuren en landschappen.

## Tentoonstellingen

Bob ten Hoope exposeerde in 1949 voor 't eerst, in Hotel Hamdorff en later ook in het Singer Museum te Laren; in dat laatste museum werd na zijn overlijden op 27 januari 2014 een herdenkingsbijeenkomst gehouden. Sinds juli 2021 is in het voormalig Karmelietenklooster in Beauvoir-en-Royans een permanente tentoonstelling van zijn werk ingericht.

## Prijzen en onderscheidingen

In 1956 ontving Bob ten Hoope de Prix du Carrefour en later de Prix Arts et Lettres. Hij werd in 2010 onderscheiden met de Jan Hamdorffprijs, een tweejaarlijkse oeuvreprijs van de gemeente Laren en werd toen ook ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Bron
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Officiële website
Referentie
* ↑ Historische Kring Bussum, Bob ten Hoope, een Nederlandse Fransman. Gearchiveerd op 27 oktober 2022. Geraadpleegd op 27 oktober 2022.
* ↑ Website Bob ten Hoope France.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 39609
* Union List of Artist Names: 500101162
* Virtual International Authority File: 96430887
* WorldCat (via VIAF): 96430887
# Oud-Romeinse keuken

In de Oud-Romeinse keuken waren voor de gewone man brood, bonen en linzen het hoofdbestanddeel van de dagelijkse maaltijden. Er bestonden ook eetkramen of thermopolia. De gegoede burgerij at drie maaltijden per dag.

## Maaltijden
### Ientaculum

Oorspronkelijk worden broodachtige vlaaien van spelt met wat zout als ientaculum (ontbijt) gegeten, bij de welstellenden ook eieren, kaas en honing. Daarbij dronk men melk en at men fruit. Er werd ook graag moretum, een soort kruidenkwark, gegeten bij het brood.

### Prandium

Het prandium kan men ook als een licht middagmaal zien. Er worden vooral koude spijzen gegeten, zoals ham, brood, olijven, fruit, kaas, vruchten (dadels). Het prandium was overvloediger dan het ontbijt, maar voor de Romeinen niet van centraal belang. Veel belangrijker was voor hen de cena.

### Cena

In de vroege republiek bestond de cena (avondmaal) in wezen uit de puls of pulmentum, een dikke brij uit spelt- of bonenmeel. Waarschijnlijk aten de welgestelden bij hun puls eieren, kaas en honing, echter zelden of nooit vlees of vis. Voor de gegoede burgerij bestond het avondmaal uit een mensa prima (het eerste gerecht; hoofdgerecht) en een mensa secunda (het tweede gerecht; het dessert).

## Tafelcultuur

Hiernaast is een Triclinium of eetkameropstelling voor negen gasten afgebeeld. De opdiener (meestal een slaaf) stond in het midden en reikte kleine porties aan. De gasten lagen aan tafel. Het verlaten van de tafel, voor wat dan ook, werd als onbeleefd beschouwd. Handen en voeten werden vooraf gewassen. Aangezien men voornamelijk met de handen at werden die tijdens de maaltijd veelvuldig gereinigd.

## Voedselbereiding

De bakoven nam bij de voedselbereiding een belangrijke plaats in. In de meeste keukens was er een kweern of graanmolen en een olijfoliepers. Andere gebruiksvoorwerpen waren :
* olla, een kruikvormige pot,
* cacabulus, een klokvormige kookpot, soort tajine,
* vergieten en zeven om te filteren,
* patina of ovenschaal om te braden,
* sartagines of kachel,
* vijzel om ingrediënten te vermalen voor bijvoorbeeld saus,
* forma of formella vormen om voedsel te versieren,
* harpago de trulla, furca, carnarium, pollepels, vorken en messen.

## Ingrediënten

Een lekkernij was ubera seminabis of uier van een zeug.

## Dranken

Naast water, was er Mulsum, een mengsel van wijn en honing, meestal verdund met water. Er was rode en witte wijn uit verschillende streken, die vervoerd werden met amforen. Er was ook een voorloper van glühwein, conditum paradoxum, een mengsel van wijn, honing, peper, laurier, dadels, mastiek en saffraan, die eventueel warm werd opgediend.

## Gerechten

In het Kookboek van Apicius staan veel recepten voor Romeinse gerechten.
Een aantal Romeinse gerechten zijn:
* Tetrapharmacum een vermaard gerecht
* Garum, een veel gebruikte vissaus
* Moretum, verse kaas met kruiden
# Walkin' in the rain with the one I love

Walkin’ in the rain with the one I love is de debuutsingle van Love Unlimited. Het is afkomstig van hun debuutalbum From a Girl’s Point of View We Give to You... Love Unlimited. Love Unlimited was gelieerd aan Barry White, een van de zangeressen Gloedan James was met hem getrouwd.

## Hitnotering

De single haalde de 14e plaats in de Billboard Hot 100. In het Verenigd Koninkrijk haalde het in tien weken notering eveneens een veertiende plaats.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 20 t/m 24 in 1972 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | |
| Positie: | 36 | 21 | 15 | 15 | 26 | uit |

### Nederlandse Daverende 30

Hitnotering: 20-5-1972 t/m 16-6-1972 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie: | 25 | 16 | 12 | 17 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

Walkin' in the rain with the one I love stond alleen in 1999 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1826.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* www.discogs.com
# Ruw (boek)

Ruw is een boek gepubliceerd in 2009 en geschreven door Marie Kessels. Het boek gaat over de plotseling blind geworden Gemma en beschrijft haar leven en haar omgang met haar blindheid.

## Inhoud

Het boek zou het best te typeren zijn als een onderdeel van het slice of life genre. Dit genre stelt het dagelijks leven centraal en beschrijft een kort stukje uit de hoofdpersoon zijn of haar leven. In dit boek staat Gemma centraal die op een bestelbusje is gereden waardoor zij blind is geworden. Het boek volgt haar in haar verkenning van het lezen in braille en haar wandelingen met een blindenstok, die zij in het begin voornamelijk 's nachts maakt omdat zij zich dan beter weet te oriënteren. Om dit beeldend te beschrijven gebruikt het boek soms de stream of consiousness. Ook haar (soms veranderde) contact met vrienden en kennissen staat centraal.
Het boek bevat daarnaast veel verwijzingen naar (blinde) schrijvers en artiesten en citaten van hen, zoals Blind Willie McTell, John Hull en het boek De stad der blinden van José Saramago.

## Erkenning

Het boek werd in 2009 genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs maar won de prijs niet. De nominatie beschreef de positieve instelling van Gemma en de wijze waarop haar blindheid een nieuwe wereld voor haar opent, een wereld die zeer zintuigelijk beschreven wordt.

## Ontvangst

Literatuurcriticus Arie Storm was positief over ruw, wat hij als verrassend positief (gezien het onderwerp) beschreef. Ook zag hij in het boek een 'een pleidooi [...] voor beter lezen, voor langzamer lezen, en voor het genot dat dit kan verschaffen'. Hoewel hij het boek kritisch noemde, was hij positief over het boek, dat hij vier van de vijf mogelijke sterren gaf.
De recensie van het Nederlands Letterenfonds vond dat het boek ook een zekere positieve invalshoek bevatte. Daarnaast focuste deze recensie op de zintuiglijkheid van het boek; ondanks het gebrek aan zicht wist Marie Kessels toch een breed pallet aan zintuigelijke indrukken te gebruiken om zaken te beschrijven.
Toch werd het boek niet door eenieder positief ontvangen. Zo schreef schrijver Coen Peppelenbos over het boek dat dit echt op een publiek van academici gericht is, door de hoogdravende manier waarop het geschreven is en de vele verwijzingen naar andere schrijvers. Bij Peppelenbos riep het gebrek aan het verhaal frustratie op en hij was dan ook kritisch op de nominatie voor de Liberis Literatuur Prijs.
* ↑ Overzicht jury's, genomineerden en winnaars 1994-2023. Libris Literatuur Prijs (28 juni 2022).
* ↑ Jury Libris Literatuurprijs, Marie Kessels - Ruw. Libris Literatuur Prijs (28 juni 2022).
* ↑ Storm, Arie, Marie Kessels - Ruw ****. Parool (17 juni 2009).
* ↑ Marie Kessels - Ruw. Nederlands Letterenfonds. Gearchiveerd op 1 maart 2024. Geraadpleegd op 1 maart 2024.
* ↑ Peppelenbos, Coen, Recensie: Marie Kessels – Ruw. Tzum - Literair webblog (9 mei 2010).
# S. Klein

S. Klein On The Square, of kortweg S. Klein, was een populaire warenhuisketen die was gevestigd in de Amerikaanse stad New York.
De vlaggenschipwinkels (een hoofdgebouw en een damesmodegebouw) bevonden zich aan Union Square East in Manhattan. Het warenhuis voerde in de jaren 1920 de idiomatische slogan "on the square" (wat "eerlijk en oprecht" betekent). S. Klein positioneerde zich als een stap boven de regionale discountwinkels van die tijd (zoals Two Guys en Great Eastern Mills), was modebewuster dan E.J. Korvette en een betaalbaardere optie vergeleken met traditionele warenhuizen als Macy's of Abraham & Straus. Het assortiment van de S. Klein-warenhuizen hadden een compleet assortiment, inclusief meubelafdelingen, bontafdelingen en afdelingen voor huisdieren.

## Geschiedenis

De in Rusland geboren Samuel Klein (1886-1942) richtte S. Klein op in 1905 of rond 1912, in het blok Union Square East, tussen 14th Street en 15th Street (in het voormalige Union Square Hotel).
S. Klein begon in de jaren zestig met de bouw van nieuwe winkels in de buitenwijken, maar op een ongebruikelijke manier. In plaats van een ankerwinkel te zijn in de regionale winkelcentra die destijds werden gebouwd, bouwde S. Klein vaak een winkel op een perceel in de buurt van het winkelcentrum zelf, maar zonder er verbinding mee te maken. De meeste winkels waren gevestigd in New York en New Jersey in de regio Groot-New York. S. Klein had winkels in het zuiden, in onder meer Alexandria, Virginia, en in het Beltway Plaza in Greenbelt, Maryland. S. Klein was ook aanwezig in Philadelphia en de voorsteden, met winkels op Roosevelt Blvd, Marple-Springfield en Cherry Hill. De winkel in Glenolden werd toegevoegd na de overname van het voormalige Topp's-gebouw.
De oprichter van S. Klein stierf in 1942 en zijn nabestaanden verkochten de zaak in 1946 voor ongeveer $3 miljoen aan Grayson-Robinson Stores, Inc., een grote winkelketen. Deze ging failliet, waarna de S. Klein-warenhuizen in 1965 werden overgenomen door McCrory Stores.
Halverwege de jaren 1970 leek het moederbedrijf van S. Klein, McCrory Stores, dat op zijn beurt onderdeel was van 'Rapid-American Corp., meer geïnteresseerd in het onroerend goed dat het bedrijf bezat dan in de detailhandelsactiviteiten (een lot dat Two Guys in 1982 zou treffen) en het begon de winkels in clusters te sluiten. In 1978 zouden de laatste winkels van de keten sluiten. De vlaggenschipwinkels op Union Square in Manhattan zijn nu de locatie van het appartementencomplex Zeckendorf Towers.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel S. Klein op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Barmash, Isadore, "All 4 Klein's Stores To Be Closed Soon", The New York Times, 11 juli 1975. Geraadpleegd op 16 augustus 2024.
# Wahnesia ephippiata

Wahnesia ephippiata is een libellensoort uit de familie van de Argiolestidae, onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 als Argiolestes ephippiatus door Maurits Lieftinck.
# Santabárbara

Santabárbara, in haar beginjaren begin bekend als Época, was een Spaanse pop-, softrock- en hardrockband. De band was aan het begin van de jaren 70 in Barcelona opgericht. De band bestond uit Enric Milián (bas, zang), Mario Balaguer (gitaar) en Alberto Lopez (drums). Tijdens hun carrière waren ze vooral succesvol in Spanje. Buiten Spanje werd het nummer Charly een hit in meerdere landen.

## Biografie

Eind 1969 vormde de groep zich als trio onder de naam Época. In de beginjaren richtte de band zich op een hardrockgeluid, beïnvloed door Britse en Amerikaanse artiesten als Deep Purple, Led Zeppelin, Grand Funk Railroad, Alice Cooper en Black Sabbath.
In 1971 brachten ze hun enige single uit met de nummers "No Estoy Bien" en "Buscaré Otra Chica". Hoewel het weinig commerciële impact had, wordt het nu gezien als een van de voorlopers van Spaanse heavy metal.
In 1973 tekende de band bij EMI Music en veranderde ze haar naam in Santabárbara. Qua muziekstijl veranderde het trio ook en ze richtten zich nu op softrock en easy listening-muziek. Datzelfde jaar brachten ze het nummer "Charly" uit, een ballad die wereldwijd succes haalde. In Spanje was dit voor het trio het begin van periode van succes die zou duren tot de laatste jaren van het decennium.
Gedurende bijna hun hele carrière wisselde het trio qua muziekstijl tussen de twee uitersten van de soft- en de hardrock. De hardrock invloeden zijn met name te horen op de B-kantjes van de singles, en op het album "No dejes de soñar" uit 1974. Omdat de toegankelijkere nummers duidelijk meer (commercieel) succes behaalde, legde het trio zich meer en meer toe op de softrock.
In 1977 overleed de drummer Alberto López. De groep ging als duo verder. In 1980 overleed gitarist Mario Balaguer, wat het definitieve einde van Santabárbara betekende.

## Discografie
### Albums

* "No dejes de soñar" - (EMI, 1974).
* "Regreso" - (RCA, 1979).
* "Las aventuras de Tom Sawyer" - (RCA, 1981).

### Singles

* (als"Época"): "No estoy bien / Buscaré otra chica" (Ariola, 1971).
* "Charly / San José" (EMI, 1973).
* "Recuerdo de mi niñez / Rock and roll" (EMI, 1973).
* "Adiós amigo / Colores" (EMI, 1974).
* "Chiquilla / Baja de tu nube" (EMI, 1974).
* "Ponte una cinta en el pelo / Brillará un nuevo sol" (EMI, 1975).
* "Cariño mío / En silencio" (EMI, 1975).
* "¿Dónde están tus ojos negros? / Ven conmigo" (EMI, 1976).
* "Dama triste / Paz" (EMI, 1977).
* "Adiós amor / Cantando" (EMI, 1978).
* "Regreso junto a ti / Las Ramblas" (RCA, 1979).
* "Abrázame / Atrapado" (RCA, 1979).
* "Caroline / Mirando al sol" (RCA, 1980)

### Nederlandse Top 40

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Charly | | 29-09-1973 | 8 | 7 | |
| Donde Estan Tus Ojos Negros | | 06-11-1976 | tip16 | - | |

### NPO Radio 2 Top 2000

Van deze artiest stond alleen Charly in 2000 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1925. De noteringen van 2024 voor eventuele andere nummers zijn nog niet verwerkt.