OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hartelkering

De Hartelkering in het Hartelkanaal bij Spijkenisse maakt, samen met de Maeslantkering, deel uit van de Europoortkering, het meest recente onderdeel van de Deltawerken.
De bouw van de Hartelkering liep ongeveer gelijk met die van de Maeslantkering, van 1991 tot en met 1997.
De beslissing om te sluiten en weer te openen wordt genomen door het computersysteem (Beslis en Ondersteunend Systeem (BOS)), bij de Maeslantkering. In principe sluiten beide keringen altijd gelijktijdig.
De Hartelkering bestaat uit twee ellipsvormige schuiven met een overspanningslengte van 49,3 en 98 meter, die tussen ovale torens verticaal beweegbaar zijn opgehangen. De zogenaamde kerende hoogte bedraagt in gesloten toestand drie meter boven NAP. De schuiven worden na het neerlaten mogelijk door golven overspoeld, wat een onvoorspelbaar effect heeft op de belasting van de schuiven. Door hun ellipsvorm zijn zij hier echter tegen bestand. De Hartelkering is met opzet niet hoger gemaakt: de hoeveelheid water die over de kering zou spoelen veroorzaakt geen problemen in het achterland, terwijl een hogere kering zou kunnen leiden tot overstromingen in het Europoort-gebied en tot een overstroming van de dijk van de Brielse Maas.
Jaarlijks wordt deze kering, samen met de Maeslantkering getest.
De eerste sluiting tijdens een stormvloed was van 8 november 2007 om 23.10 uur tot 9 november 2007 om 19.25 uur tijdens een noordwesterstorm. Tijdens deze storm werden ook de Maeslantkering en de Oosterscheldekering gesloten. Op 3 januari 2018 werd de kering gesloten vanwege de storm en het hoge water. Bij deze storm werd ook de Oosterscheldekering, Ramspolkering, Hollandse IJsselkering en de Maeslantkering gesloten. Dit was de eerste keer dat alle vijf grote stormvloedkeringen in Nederland gesloten waren. Op 21 december 2023 waren voor de tweede keer alle vijf de grote stormvloedkeringen in Nederland dicht, ditmaal vanwege de storm Pia.

## Sluitingsdata

| Datum | Peil (m boven NAP) | Bijzonderheden |
| 20071008 8 november 2007 | 2,84 | Tijdens deze storm werden ook de Maeslantkering en de Oosterscheldekering gesloten. |
| 20181008 3 januari 2018 | 2,60 | Tijdens deze storm werden, voor het eerst in de geschiedenis, alle vijf de grote stormvloedkeringen gesloten. Zie ook: Storm van 3 januari 2018 |
| 21 december 2023 | 3,00 | Tijdens de Storm Pia waren voor de tweede keer in de geschiedenis alle vijf de grote stormvloedkeringen gesloten. Zie ook: Pia (storm) |
# Koikla

Koikla is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Koikla behoorde tot in oktober 2017 tot de gemeente Leisi. In die maand werd Leisi bij de fusiegemeente Saaremaa gevoegd.

## Bevolking

Het dorp had 55 inwoners op 31 december 2011 en 54 inwoners op 31 december 2021.
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 23 december 2024.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 23 december 2024. Tik boven het middelste vak ‘Koikla village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 23 december 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Koikla village’ in.
# Johan t'Serclaes van Tilly

Johan t'Serclaes, graaf van Tilly (Tilly, februari 1559 - Ingolstadt, 30 april 1632) was een huurlingengeneraal die in de Dertigjarige Oorlog de troepen van de keizer van het Heilige Roomse Rijk aanvoerde. Hij gold als een van de bekwaamste veldheren van zijn tijd.

## Levensloop

Johan t'Serclaes werd geboren in het kasteel van Chantilly bij het dorpje Tilly, nu een deelgemeente van Villers-la-Ville in Waals-Brabant. Hij was de zoon van Martin t'Serclaes, heer van Montignies-sur-Sambre en van Tilly en seneschalk van de graaf van Namen. Hij studeerde bij de jezuïeten te Keulen. Hij vocht eerst in Spaanse dienst, waar hij onder Alexander Farnese deelnam aan het Beleg van Antwerpen in 1585. Hij vocht ook aan katholieke zijde in de Franse godsdienstoorlogen. Later kwam hij in keizerlijke dienst en vocht onder Giorgio Basta tijdens de Lange Oorlog tegen de Ottomanen. Daar kreeg hij de rang van veldmaarschalk.
In december 1619 werd hij in Würzburg aan het hoofd gesteld van een leger van 21.000 man voetvolk en 4.000 ruiters, gemobiliseerd door de Katholieke Liga. Met dit leger moest hij de Boheemse Opstand tegen de katholieke Habsburgers onderdrukken. Zijn glansrijkste overwinning was de eerste veldslag van de Dertigjarige Oorlog, de Slag op de Witte Berg (Bila Hora) nabij Praag in 1620.
Tezamen met Albrecht von Wallenstein behaalde hij in de daarop volgende jaren diverse successen.
In 1631 veroverde hij de stad Maagdenburg op de protestanten, waar zijn troepen een verschrikkelijk bloedbad aanrichtten. Nog hetzelfde jaar werd zijn leger in de Slag bij Breitenfeld vernietigend verslagen door Gustaaf II Adolf van Zweden. Op zijn terugtocht door Beieren raakte t'Serclaes in een gevecht zwaargewond en overleed kort daarop in Ingolstadt.
t'Serclaes van Tilly ligt opgebaard in de Genadekapel in Altötting, in een kist met doorkijkraam; Bertolt Brecht schreef hier een gedicht over.

## Beschouwing

Johan t'Serclaes gold als een vroom katholiek. Hij was niet gehuwd en leefde celibatair. Hij kreeg de bijnaam 'de geharnaste monnik'. In tegenstelling tot andere legerleiders in de Dertigjarige Oorlog was hij niet uit op persoonlijk gewin. Bij het begin van die oorlog was hij al relatief oud en veel meer ervaren dan de meeste van zijn tegenstanders.

## Literatuur

* (fr) Tilly ou la guerre de Trente Ans, 1618-1632, comte (Charles) de Villermont, Paris-Tournai, 1860 (deux tomes).
* (fr) Nos beaux portraits. Faux Tilly et vrai Orange-Nassau. Propos autour du portrait présumé de Philippe-Guillaume d’Orange-Nassau attribué à Frans Pourbus le Jeune, Bernard van de Walle de Ghelcke, in Le Parchemin, Brussel, n° 436, juillet-août 2018, pp. 381–436.
* ↑ De juiste spelling is t'Serclaes met afkappingsteken na de letter t. Komt van: des Heer > ds Heer > tsHeer. t'Serclaes = zoon des heer Claes. Zoals in veel andere Brabantse familie namen : t'Serjacobs, t'Serrarnts, t'Sergielis, t'Sergherems, t'Sergobelens, t'Sergrant, t'Sergys, t'Sersarys, t'Servrancx enz.
# Stijve moerasweegbree

Stijve moerasweegbree (Baldellia ranunculoides subsp. ranunculoides) is een lid van de waterweegbreefamilie. Er zijn twee ondersoorten van Baldellia ranunculoides, de stijve moerasweegbree en de kruipende moerasweegbree (Baldellia ranunculoides subsp. repens). Het opvallendste verschil tussen deze twee is dat de ondersoort ranunculoides rechtopstaande stengels heeft en de ondersoort repens kruipende.
De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als bedreigd en zeldzaam. Sinds 1950 is het voorkomen zeer sterk achteruitgegaan (75–100%). Voor monitoring in het kader van Natura 2000 wordt de plant als indicatorsoort aangemerkt als typische soort.

## Beschrijving

Stijve moerasweegbree wordt 5–50 cm hoog. De soort bloeit met witte of paarse bloemen in juni tot en met september. Het is een waterplant (hydrofyt). Het geslacht is te onderscheiden door de karakteristieke wantsengeur bij kneuzing.

## Ecologie

De plant groeit op open, zonnige, periodiek overstroomde, meso-oligotrofe tot mesotrofe, soms zelfs iets brakke, al of niet (zwak) humeuze, zeer fosfaatarme, meestal zure maar soms ook kalkhoudende zand- en leembodems, soms op kattenklei. De plant kan ook blijvend onder water staan en vormt dan atypische, ongesteelde lijnvormige bladeren. Het is een lichtminnaar die groeit in moerassen en in en aan randen van allerlei wateren die zowel van natuurlijke als kunstmatige oorsprong kunnen zijn.

## Verspreiding

De atlantische soort komt noordelijk voor tot in Zuid-Scandinavië en Schotland en komt in Nederland vooral voor in de Pleistocene streken en in de duinen. De zeer sterke achteruitgang is te wijten aan grondwaterwinning en toegenomen eutrofiëring. De plant is schaduwgevoelig, verdraagt maandenlang droogvallen van haar standplaats maar bezit weinig concurrentiekracht. Insectenbezoek is schaars en naast kruisbestuiving vindt vooral zelfbestuiving plaats. De zaden worden door water of vogels verspreid.
# Kathleen van der Hooft

Kathleen van der Hooft (Knokke-Heist, 28 oktober 1957) is een Belgisch liberaal politica voor Open Vld.

## Biografie

Van der Hooft behaalde in 1979 een licentie in de moraalwetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel en ging vervolgens aan de slag als leerkracht zedenleer. Deze baan combineerde ze met een universitaire opleiding criminologie aan de VUB, die ze in 1981 afrondde met het behalen van haar licentie. Nadien werkte van der Hooft in een opvangcentrum voor geplaatste jongeren in Brugge en tot 1989 in een studentencentrum dat zich bezighoudt met uitwisselingsprojecten.
In 1982 was zij voor het eerst kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen in Knokke-Heist voor de toenmalige PVV, maar werd niet verkozen. Bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen in oktober 1988 werd ze wel verkozen als gemeenteraadslid, een mandaat dat zij nog steeds uitoefent. Van 1989 tot 1994 maakte ze als OCMW-voorzitter deel uit van het gemeentebestuur van Knokke-Heist, een functie die ze van 2001 tot 2006 opnieuw uitoefende. Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012 werd van der Hooft in januari 2013 nogmaals OCMW-voorzitter, alsook schepen voor Wonen, Welzijn, Tewerkstelling en Ontwikkelingssamenwerking. Na de lokale verkiezingen van oktober 2018 bleef van der Hooft haar schepenfuncties uitoefenen en werd ze eveneens bevoegd voor Zorg, totdat ze zich eind 2022 terugtrok uit het schepencollege.
Na het einde van haar eerste periode als OCMW-voorzitter eind 1994 ging van der Hooft als office manager aan de slag bij een interimkantoor. Nadien werkte ze van 1996 tot 1999 als loopbaanadviseur bij een outplacementkantoor in Gent en was ze 2006 tot 2013 outplacementconsulent bij het dienstverleningsbedrijf Galilei en van 2013 tot 2014 zelfstandig loopbaanadviseur en outplacementconsulent.
Van juli 1999 tot oktober 2000 zetelde van der Hooft voor het arrondissement Brugge in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Ze verving er toenmalig federaal staatssecretaris Pierre Chevalier en zetelde in de commissie Sociale Zaken. Na haar afloop van dit mandaat was ze van 2000 tot 2006 provincieraadslid van West-Vlaanderen.
Van der Hooft was eveneens twintig jaar lang voorzitter van de liberale vrouwenbond Hoger Leven. Van 2004 tot 2008 was ze nationaal voorzitster van de VLD- en daarna de Open Vld-Vrouwen.

## Externe link

* Persoonlijke weblog
* ↑ Kathleen van der Hooft: Brugpensioen in vraag stellen, Nieuwelingen in het parlement, De Burgerkrant, januari 2000.
* ↑ Profiel Kathleen van der Hooft op LinkedIn.
# Dave Donkervoort

Dave Donkervoort, eigenlijk David Rouw (Wijchen, 17 februari 1962) is een Nederlands radio-dj. Hij verwierf bekendheid als sidekick van Tom Mulder op Radio 10 FM.

## Loopbaan
### Piratenradio

Donkervoort begon bij Radio Keizerstad in Nijmegen en Radio Exclusief. Nadat de overheid in 1985 Radio Exclusief definitief het zwijgen had opgelegd, kwam hij terecht bij Delta Radio, destijds een van de grootste piraten in het oosten van het land. Na Delta Radio kwam hij in 1988 terecht bij Hitradio Bako (Super 106) in België.

### Radio 10

Donkervoort begon zijn professionele carrière bij Radio 10. Toen in 1989 Ron Sterrenburg vertrok bij Radio 10 nam Donkervoort zijn plek over en presenteerde daar een nachtprogramma. Donkervoort presenteerde vervolgens vele programma's op Radio 10 FM. Zo maakte hij het ochtendprogramma (Hits in de Spits) en in 2003 deed hij enige tijd het middagprogramma. In datzelfde jaar werd de programmering, met oog op de aanstaande veiling van FM-frequenties, gewijzigd en presenteerde hij samen met Tom Mulder het ochtendprogramma Tom & Dave in de Morgen. Na het mislopen van de FM-frequentie werd de programmering opnieuw gewijzigd en presenteerde Donkervoort lange tijd een programma tussen 14.00 en 18.00 uur en later tussen 16.00 en 19.00 uur. Een bekend onderdeel dat hij enige tijd in de middag presenteerde was de Filmquiz, waarin hij een klein fragment liet horen van een bekende film en luisteraars moesten raden uit welke film het fragment kwam. Hier kon 50 euro mee worden verdiend.

### 100% NL

In 2006 verliet Donkervoort Radio 10 Gold en vertrok naar 100% NL, waarvan Herbert Visser inmiddels de eigenaar was geworden. Hier presenteerde hij onder het pseudoniem ADHDave het ochtendprogramma verwijzend naar het feit dat hij zelf ADHD heeft. Door wijzigingen bij het station heeft Donkervoort enige tijd ook een programma gemaakt tussen 17.00 en 19.00 uur en later ook het ochtendprogramma nog alleen gemaakt. Halverwege 2008 werd bekend dat 100% NL zijn programmering aanpaste. Het programma van Donkervoort kwam hiermee te vervallen. Wel is hij nog steeds werkzaam voor het station.

### Lokale radio

Sinds 1 april 2016 is Donkervoort weer te horen op de radio, met zijn wekelijkse programma HadieDave. Dit programma wordt syndicated uitgezonden op diverse lokale omroepen in Nederland.

## Trivia

* Donkervoort heeft een grote liefde voor zwarte muziek. Dit was vooral hoorbaar bij het in 1984 opgerichte Radio Exclusief, waar hij de Disco Dance Top 50 op zaterdagmiddag presenteerde.
* In 2013 was Donkervoort werkzaam met Rapper Sjors als producer.
* Donkervoort runt in Arnhem zijn bedrijf Purple Studio. Muzikanten nemen daar hun muziek op.
# Baljuwschap Douai

Het baljuwschap Douai was een van de 25 bestuurlijke onderdelen van het graafschap Vlaanderen. Het gebied komt tegenwoordig ongeveer overeen met het arrondissement Douai in Frankrijk.

## Geschiedenis

Het gebied ontstond ergens na 931 uit de samenvoeging van:
* Douai en Lécluse, het westelijke kwartier van de voormalige gouw Oosterbant
* Orchies en Marchiennes, het zuidelijke kwartier van de voormalige gouw Pévèle
In de nasleep van de Vlaamse Opstand (1297-1305) moest Vlaanderen Douai – inclusief Orchies, dat soms onterecht beschouwd wordt als een afzonderlijk gebied – afstaan aan het kroondomein van de koning van Frankrijk, op grond van het Verdrag van Pontoise (1312). Samen met de kasselrij Rijsel en het Doornikse vormde Douai een Franse uitloper tussen het graafschap Vlaanderen en het graafschap Henegouwen. Deze situatie bestond slechts een halve eeuw; in 1369 keerden Douai en Rijsel terug naar Vlaanderen, ter gelegenheid van het huwelijk tussen Margaretha van Male en Filips de Stoute.
Douai behoorde opnieuw 300 jaar tot het graafschap Vlaanderen, totdat de Spaanse Nederlanden te maken kregen met de expansie-oorlogen van Lodewijk XIV van Frankrijk. Gedurende de Devolutieoorlog gaf het garnizoen zich zonder veel strijd over aan het Franse leger (1667). Afgezien van een kortstondige bezetting (1710–1713) in de Spaanse Successieoorlog, bleven de stad en het bijhorende baljuwschap in Frans bezit. Uiteindelijk werd het baljuwschap opgeheven in het kader van de Franse Revolutie.

## Heersers

Vermoedelijk stelde de graaf van Vlaanderen aanvankelijk een burggraaf aan te Douai, om de grafelijke functies in zijn plaats uit te oefenen. In elk geval gingen deze functies ten laatste in de 13e eeuw over op een baljuw, die door de graaf benoemd en betaald werd.
De nakomelingen van de voormalige heersers bleven een tijdlang de naam de Douai voeren. Later namen twee takken van deze adellijke familie een nieuwe naam aan:
* d'Auberchicourt
* d'Oisy
Onder deze afstammelingen werd de kreet Douai! gebruikt als een slagzin. Deze uitroep is voor het eerst bekend bij Baudouin d'Auberchicourt.
De twee adellijke takken voerden de volgende wapenschilden, die dus mogelijk tijdelijk gefungeerd hadden als symbool van hun bezit Douai:
* Wapen toegeschreven aan de dynastie Auberchicourt.
* Wapen toegeschreven aan de dynastie Oisy (in feite van het huis van Heilly, heren van Nieuwpoort).
Belle-Ambacht (Bailleul) · Broekburg-Ambacht (Bourbourg) · Brugse Vrije · Doornik (Tournai) · Dowaai (Douai) · Ieper · Kassel-Ambacht (Cassel) · Kortrijk · Land van Aalst · Land van Beveren · Land van Bornem · Land van Dendermonde · Land van den Doel · Oudburg (Gent) · Oudenaarde · Orchies · Rijsel (Lille) · Saeftinghe · Sint-Omaars (Saint-Omer) · Veurne-Ambacht · Vier Ambachten · Waasland · Waasten (Warneton) · Winoksbergen-Ambacht (Bergues)
* ↑ (fr) Pattou, Etienne, Châtelains de Douai. Racines histoire (6 augustus 2020). Gearchiveerd op 24 oktober 2021. Geraadpleegd op 28 december 2020.
# Diapsiden

Diapsiden zijn Amniota met twee openingen aan beide zijden in het deel achter de oogkas van hun schedel (zie afbeeldingen). Ze omvatten onder andere de krokodillen, hagedissen, slangen, en vogels en mogelijk de schildpadden . Bij de laatste twee groepen zijn een of beide gaten in de evolutie weer verloren gegaan, maar ze worden op grond van hun afstamming toch tot de diapsiden gerekend.
Diapsiden ontwikkelden hun twee openingen (temporale fenestra) aan elke kant van hun schedel in het laat Carboon, ongeveer 300 miljoen jaar geleden. Er zijn ten minste 7.925 soorten reptielen beschreven, in omgevingen over de hele wereld.
* Schema schedelvormen
* Schedel synapsida (onder andere zoogdieren)
* Schedel anapsida (mogelijk de nog levende schildpadden)
* Schedel diapsida (onder andere dinosauriërs, slangen en vogels)

## Taxonomie

De oudst bekende diapside is Petrolacosaurus uit het Late Carboon van Noord-Amerika. In het Perm zijn de Diapsida nog niet zo belangrijk. Er zijn slechts enkele geslachten uit het Vroege Perm bekend. In het Late Perm ontstaan de groepen die in het Mesozoïcum zullen domineren. De voornaamste landdieren tijdens het Perm zijn de Synapsida en de Anapsida. Aan het einde van het Perm sterven de meeste dieren uit in de grootste uitstervingsgolf uit de evolutie. Alle drie groepen reptielen worden zwaar getroffen, maar de diapsiden weten zich beter te herstellen. Met de ontwikkeling van de archosauriërs en de Lepidosauriërs in het Mesozoïcum begint het tijdperk van de reptielen.
Onder is een mogelijke stamboom van de Diapsida:
| Diapsida | Araeoscelida ?Sphodrosaurus ?Palacrodon ?Omphalosaurus Avicephala  Neodiapsida  Apsisaurus  Eosuchia  ?Younginiformes ?Claudiosaurus ?Ichthyopterygia  Sauria  ?Thalattosauriformes Lepidosauromorpha Archosauromorpha |
# Koimla

Koimla is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in december 2014 behoorde Koimla tot de gemeente Lümanda, tot in oktober 2017 tot de gemeente Lääne-Saare en sindsdien tot de fusiegemeente Saaremaa.

## Bevolking

Het dorp had 91 inwoners op 31 december 2011 en 78 inwoners op 31 december 2021.

## Geschiedenis

Koimla werd voor het eerst genoemd in 1592 onder de naam Koymell. De plaats maakte deel uit van het landgoed van Kärla.
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 23 december 2024.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 23 december 2024. Tik boven het middelste vak ‘Koimla village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 23 december 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Koimla village’ in.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Koimla. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 23 december 2024. Geraadpleegd op 23 december 2024.
# Hromgla

Qal'at ar-Rum (in het Arabisch: qalʿa al-rūm (قلعة الروم), “Kasteel van Roum”), Rumkale in het Turks, Hromgla (in het Armeens: Հռոմկլայ, hromklaj), Claia of Glaia in de Latijnse kerkelijke geschriften, betekent letterlijk “Romeins kasteel”, maar eigenlijk was het Byzantijns. Het was een imposante versterkte burcht aan de Eufraat op 50 km ten noordoosten van Gaziantep in Turkije.
De strategische belangrijkheid van de plaats was al gekend door de Assyriërs, maar de huidige resten stammen uit de hellenistische periode en het oude Rome. In de middeleeuwen werd de plaats bezet door de Byzantijnen en de Armeniërs
De burcht werd veroverd door de kruisvaarders tijdens de Eerste Kruistocht en opgenomen in het graafschap Edessa. In 1151 werd de vesting afgestaan aan de Katholikos van Armenië door de echtgenote van Jocelin II van Edessa, Beatrix van Saone. De Katholikos vestigde er zijn residentie en het beroemde scriptorium waar onder meer Toros Roslin actief was.
De vesting werd opgenomen in het koninkrijk van het Cilicisch-Armenië in 1258 en veroverd door de Mammelukken op 28 juni 1292 na een lange belegering.
De vesting, vandaag een ruïne, is slechts toegankelijk per boot vanuit Halfeti.

## Referenties

* ↑ Ken Parry, The Blackwell Companion to Eastern Christianity, Wiley-Blackwell, Oxford, 2007, p. 399.
* ↑ Levon Chookaszian, Toros Roslin, Bioraphy.

## Literatuur

* Angus Donal Stewart, The Armenian Kingdom and the Mamluks: War and Diplomacy During the Reigns of Hetʻum II (1289-1307), Brill, 2001
* Jace Stuckey, The Eastern Mediterranean Frontier of Latin Christendom, Routledge 2017
# Jordan Bardella

Jordan Bardella (Drancy, 13 september 1995) is een Frans politicus. Sinds 13 september 2021 is hij partijvoorzitter van het Rassemblement national (RN).

## Carrière

Bardella komt uit een bescheiden gezin van Italiaanse afkomst, en groeide op in de beruchte Cité Gabriel Péri in de gevaarlijke banlieue van Seine-Saint-Denis nabij Parijs, een departement met veel armoede, immigratie en druggebruik. Hij bezocht een katholieke privéschool en studeerde geografie aan de Sorbonne, maar brak die studie af om in de politiek te gaan.
Hij is sinds 2012 lid van het Rassemblement national (tot 2018 het Front national, FN) en werd in 2015 medewerker bij de partijfractie in het Europees Parlement. Hij was woordvoerder van de partij van 2017 tot 2019, sinds 2018 lid van het nationaal bureau, nationaal directeur van Génération nation (voorheen Front national de la jeunesse) van 2018 tot 2021 en vicepartijvoorzitter van 2019 tot 2022. Hij is sinds 2015 lid van de Regionale Raad van Île-de-France.
Bij de Europees Parlementsverkiezingen 2019 leidde hij op 23-jarige leeftijd de RN-lijst, die 22 zetels haalde. Hij werd verkozen tot lid van het Europees Parlement. In 2024 was hij opnieuw lijsttrekker; RN behaalde toen 30 zetels.
In 2021 werd hij door Marine Le Pen benoemd tot eerste RN-vicevoorzitter en fungeerde daarmee als interim-voorzitter van de partij tijdens haar presidentscampagne in 2022. Tijdens het RN-congres dat volgde, werd hij verkozen tot voorzitter van de partij, met Louis Aliot als tegenkandidaat.
In juli 2024 werd Jordan Bardella fractieleider van de Patriotten voor Europa (Patriots for Europe), de nieuw gevormde, radicaal rechtse fractie in het Europees Parlement. Na de christendemocratische EVP en de socialistische S&D is deze fractie de derde grootste politieke formatie in het Europese halfrond.
In november 2024 werden zijn memoires, Ce que je cherche, gepubliceerd bij uitgeverij Fayard.

## Privé

Zijn familie van moederskant immigreerde in de jaren zestig, zijn overgrootvader van vaderskant kwam in de jaren dertig vanuit Kabylië (Algerije) naar Frankrijk en werkte als arbeider in de bouw in Villeurbanne naast Lyon.
Bardella heeft een relatie met Nolwenn Olivier, nichtje van Marine Le Pen.