OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dylan Kennett

Dylan Kennett (Christchurch, 8 december 1994) is een Nieuw-Zeelands baan- en voormalig wegwielrenner die vanaf 2018 tot 2021 reed voor het St George Continental Cycling Team.

## Carrière

In 2015 maakte Kennett deel uit van de Nieuw-Zeelandse ploeg die tijdens de Wereldkampioenschappen baanwielrennen de ploegenachtervolging won. Kennett heeft deelgenomen aan de Olympische Zomerspelen van 2016 in Rio de Janeiro hij behaalde hier een achtste plaats op het omnium en een vierde plaats met de Nieuw-Zeelandse ploeg op de ploegenachtervolging. In 2019 won Kennet de Ronde van het Taihu-meer.

## Belangrijkste resultaten
### Baanwielrennen

| Jaar | NK | OK | WK | Overig |
| Junioren |||||
| 2011 | | | 3 omnium 3 ploegenachtervolging | |
| 2012 | | | 2 achtervolging 2 ploegenachtervolging 2 1km tijdrit 3 koppelkoers | |
| Elite |||||
| 2012 | 1 koppelkoers | 1 scratch 2 ploegenachtervolging | | |
| 2013 | 1 ploegenachtervolging | 1 ploegenachtervolging 1 scratch 3 omnium | | Zesdaagse van Fiorenzuola |
| 2014 | 1 koppelkoers 1 achtervolging 2 scratch 2 1km tijdrit | | 3 ploegenachtervolging | Gemenebestspelen: 3 ploegenachtervolging |
| 2015 | 1 koppelkoers 1 achtervolging 2 scratch 3 puntenkoers 3 1km tijdrit | | 1 ploegenachtervolging | |
| 2016 | 2 achtervolging 3 1km tijdrit | 1 achtervolging | | |
| 2017 | 1 achtervolging 1 scratch 1 puntenkoers 1 koppelkoers | | 2 ploegenachtervolging | |
| 2018 | | | | Gemenebestspelen: 3 achtervolging |
| 2019 | 1 scratch 2 koppelkoers 2 ploegenachtervolging 3 achtervolging | | | |

### Wegwielrennen
#### 2015

    2 Nieuw-Zeelands kampioenschap tijdrijden, belofte

#### 2018

    Proloog en 4e etappe Ronde van het Taihu-meer

#### 2019

    3e etappe Ronde van het Taihu-meer
    Eind- en puntenklassement Ronde van het Taihu-meer

#### 2020

    5e etappe New Zealand Cycle Classic
    Puntenklassement New Zealand Cycle Classic
    3 Nieuw-Zeelands kampioenschap tijdrijden, Elite
    3 Nieuw-Zeelands kampioenschap wegwedstrijd, Elite

## Ploegen

    2018 – St George Continental Cycling Team (vanaf 18 juli)
    2019 – St George Continental Cycling Team
    2020 – St George Continental Cycling Team
    2021 – St George Continental Cycling Team
* profiel op procyclingstats.com
* profiel op de wielersite
* profiel op cyclebase.nl
# Sint-Dionysiuskerk

Sint-Dionysiuskerk kan verwijzen naar:

## België

* Sint-Dionysiuskerk (Fléron)
* Sint-Dionysiuskerk (Geluwe)
* Sint-Dionysius en Sint-Niklaaskerk (Gotem)
* Sint-Dionysiuskerk (Grand-Axhe)
* Sint-Denijskerk (Houwaart)
* Sint-Denijskerk (Kalken)
* Sint-Dionysiuskerk (Lede)
* Sint-Dionysiuskerk (Liek)
* Sint-Denijskerk (Luik)
* Sint-Dionysiuskerk (Moerkerke)
* Sint-Dionysiuskerk (Opoeteren)
* Sint-Dionysiuskerk (Putte)
* Sint-Dionysiuskerk (Roborst)
* Sint-Denijskerk (Serskamp)
* Sint-Dionysius en Sint-Genesiuskerk te Sint-Denijs
* Sint-Dionysiuskerk (Sint-Denijs-Boekel)
* Sint-Denijskerk (Sint-Denijs-Westrem)
* Sint-Denijskerk (Veurne)
* Sint-Denijskerk (Vorst)
* Sint-Dionysiuskerk (Zarren)

## Duitsland

* Sint-Dionysiuskerk (Asel)
* Dionysiuskerk (Bremerhaven-Lehe)
* Dionysiuskerk (Bremerhaven-Wulsdorf)
* Sint-Dionysiuskerk (Krefeld)
* Sint-Dionysiuskerk (Rhens)

## Frankrijk

* Sint-Denijskerk, een kerk in Noordpene
* Sint-Dionysiuskerk (Sint-Omaars), een kerk in Sint-Omaars
* Église Saint-Denys de la Chapelle, een kerk in Parijs
* Kathedraal van Saint-Denis, een kerk in Saint-Denis

## Griekenland

* Kathedraal van Sint Dionysius de Areopagiet

## Nederland

* Sint-Dionysiuskerk (Asselt)
* Sint-Dionysiuskerk (Heerhugowaard)
* Sint-Dionysiuskerk (Heijen)
* Sint-Dionysiuskerk (Nijswiller)
* Sint-Dionysiuskerk (Putte, Nederland)
* Sint-Dionysiuskerk (Rijssen)
* Dionysius- of Schildkerk in Rijssen
* Sint-Dionysiuskerk (Schinnen)
* Dionysiuskerk (Slappeterp)
* Sint-Dionysiuskerk van Uithuizen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Dionysiuskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tsaparang

Tsaparang was de hoofdstad van het voormalige koninkrijk Guge. Guge lag in het westelijk deel van Tibet in het gebied van een van de districten van het vroegere koninkrijk Zhangzhung, dat in de eerste helft van de zevende eeuw geannexeerd werd door het Tibetaanse rijk. Na de val van dat rijk in het midden van de 9e eeuw ontstond een politieke en staatkundige fragmentatie van Tibet. In die situatie gingen krijgsheren en hun afstammelingen uit de periode van het rijk eigen vorstendommen en ministaatjes creëren. Guge werd de belangrijkste daarvan.
Het gebied maakt nu deel uit huidige regio Ngari. Het ligt in de nabijheid van de heilige berg Kailash en het meer Manasarovar. De stichting van Tsaparang dateert van eind tiende eeuw. Yeshe-Ö, koning van Guge tussen 959 en 1036, maakte van Tsaparang de hoofdstad van het land.
António de Andrade en Manuel Marques wisten in 1624 Tsaparang te bereiken. Andrade kreeg in toestemming om een katholieke kapel in de stad te bouwen. Van 1625 tot 1629/30 werkte Andrade als missionaris in Tsaparang. Andrade maakte ook nog een tweede reis naar de stad. Uiteindelijk werd de missie een complete mislukking.
Guge werd in 1630 veroverd door het koninkrijk Ladakh. In 1642 is er een invasie van de troepen van Güshri Khan in hun campagne voor de verovering van Centraal-Tibet. Ladakh slaagde er kort daarna weer in Guge terug te veroveren. In 1685 wisten troepen van Sanggye Gyatso, de regent in Tibet, het land te veroveren en Guge werd geannexeerd. Dat ging gepaard met immense schade aan de stad Tsaparang en veel tempels en kloosters. De laatste koning van Guge, Lozang Pema Trashidé, (1676-1743) werd in 1692 naar Lhasa gevoerd, waar hij de rest van zijn leven zou verblijven.
In 1715 arriveerde Ippolito Desideri in Tsaparang op weg naar Lhasa. Hij vond de stad totaal verlaten en in ruïnes, een situatie die tot op heden voortduurt.
In 1948 wist Ernst Lothar Hoffman (Lama Anagarika Govinda) de meeste fresco's te fotograferen in twee voor een deel nog aanwezige bouwwerken, de Lokhang Marpo ( Rode kapel) en Lokhang Karpo ( Witte Kapel). Tijdens de Culturele Revolutie werd een deel van die fresco's vernield. Giuseppe Tucci heeft veel over de tempels van westelijk Tibet, waaronder die van Tsaparang, geschreven in onder meer The Temples of Western Tibet and Their Artistic Symbolism, Volume III.2: Tsaparang.
* (en) Kapstein, Matthew (2007), The Tibetans, Blackwell Publishing, Oxford, ISBN 0-631-22574-9
* (en) Filippi, Felippo de (bewerking, 2006), An account of Tibet: The travels of Ippolito Desideri, Rupa & Co, New Delhi, ISBN 81-291-0777-5
* (en) Schaik, Sam van (2011) Tibet, a history, Yale University Press, ISBN 9780300154047
* (en) Govinda, Anagarika (2005), The Way of the White Clouds, Woodstock & New York: The Overlook Press, ISBN 1585674656
# Peter Hambleton

Peter Hambleton (geboren 1960) is een Nieuw-Zeelands acteur. Zijn meest bekende rol is die van de dwerg Glóin in The Hobbit-trilogie van Peter Jackson.

## Filmografie
### Films (selectie)

| Jaar | Film | Rol | Opmerkingen |
| 1992 | Absent Without Leave | Stowaway | |
| 1994 | The Last Tattoo | Peter Davis | |
| 2010 | Home by Christmas | Sergeant Syd Gurton | |
| 2010 | Stolen | DS Larry Reid | Tv-film |
| 2010 | Spies and Lies | Eerste-Minister Peter Fraser | Tv-film |
| 2011 | Tangiwai | Commentator 2 | Tv-film |
| 2012 | The Hobbit: An Unexpected Journey | Glóin William | |
| 2013 | The Hobbit: The Desolation of Smaug | Glóin | |
| 2014 | The Hobbit: There and Back Again | Glóin | |

### Televisie (selectie)

| Jaar | Serie | Rol | Opmerkingen |
| 1987 | Adventurer | Pat Cassidy | |
| 1989 | Night of the Red Hunter | Ben Piper | |
| 1991 | Shark in the Park | Mr. Hinchey | Gastrol in afl. "Silver Spurs" |
| 1996 | Oscar & Friends | Vader | Stem |
| 1999 | A Twist in the Tale | Mike Johnson | Gastrol in afl. "A Crack in Time" |
| 2002 | The Strip | Commentator 2 | Father Donleavy |
| 2015 | The Brokenwood Mysteries | Ralph | Gastrol in afl. "To Die or Not to Die" |
# Gemaal Parksluizen

Het Gemaal Parksluizen is een gemaal in Rotterdam, dat als boezemgemaal wordt gebruikt. Het gemaal werd in 1967 in opdracht van het Hoogheemraadschap van Delfland gebouwd en is ontworpen door Van der Grinten Ingenieursbureau D.H.V, architect Joost van der Grinten, in brutalistische stijl.
De capaciteit bedroeg bij oplevering 573 m³/min. Het boezemwater wordt vanuit de Coolhaven aangevoerd, waarna het middels een persleiding wordt geloosd op de Parkhaven.
Het gemaal, inclusief het slakkenhuis voor de centrifugaalpomp, is geheel vervaardigd uit beton. Aanvankelijk werd de pomp aangedreven door een dieselmotor. In 2007 is deze vervangen door een elektromotor. Tevens is de waaier van de pomp vervangen, waardoor de capaciteit is vergroot tot 1200 m³/min. Het gemaal is na de verbouwing op afstand te bedienen. In geval van stroomuitval schakelt een dieselmotor automatisch in.
Het gemaal staat langs de Parksluizen, aan de noordwestelijke kant. Het bestaat uit een cilindrisch deel met lichtkoepel, waaronder zich het eigenlijke gemaal bevindt, verbonden met twee rechthoekige dienstwoningen. Het is voorzien van een gevelreliëf met het wapen van Delfland, ontworpen door Nico Witteman. Sinds 19 januari 2021 is het een gemeentelijk monument.
* 1 2 Parksluizen | NGS. www.gemalen.nl. Gearchiveerd op 16 maart 2022. Geraadpleegd op 23 februari 2022.
* ↑ Gemaal Parksluizen. wederopbouwrotterdam.nl. Geraadpleegd op 2 januari 2025.
* ↑ Monumentenregister Rotterdam. monumentenregister.rotterdam.nl. Geraadpleegd op 2 januari 2025.
* ↑ Nieuwe gemeentelijke monumenten!. wederopbouwrotterdam.nl. Geraadpleegd op 2 januari 2025.
(niet compleet)
Polder · Gemaal · Hoogheemraadschap Delfland
# Ecocentrisme

Ecocentrisme is een term uit de milieufilosofie en de ethiek. Het is het wereldbeeld dat niet de mens (antropocentrisme) maar het ecosysteem in het centrum der dingen plaatst.
Volgens het ecocentrisme heeft de natuur intrinsieke waarde, een waarde op zich. De mens is deel van het hele ecosysteem en is dus zeker niet alleen normbepalend. De belangen van het ecosysteem gaan altijd boven die van mensen uit. In deze visie bestaat in feite geen fundamenteel verschil tussen de mens zelf en zijn omgeving. Het ecocentrisme is daarom ook een moreel objectivisme dat zich onderscheidt van moreel subjectivisme dat stelt dat buiten de mens als waarde-toekennend subject niets intrinsieke waarde heeft. Een bloem denkt zichzelf niet mooi, en is pas mooi als een waarderend subject (de mens) de kwalificatie mooi toekent aan een bloem. De objectivist (ecocentrisme) repliceert daarop dat de bloem bepaalde intrinsieke eigenschappen heeft die het oordeel van het subject bepaalt.
Milieufilosofen zoals Jaap Kruithof achten het ecocentrisme een milieuvriendelijke grondhouding, omdat de mens natuur en milieu vanuit deze grondhouding niet snel zal misbruiken. Aangezien de mens onderdeel vormt van het ecosysteem, komt het centraal stellen daarvan bij definitie neer op een mensvriendelijke houding.
# Michael Northey

Michael James Northey (24 maart 1987) is een Nieuw-Zeelands wielrenner die zowel op de weg als op de baan actief is.
Northey kwam in 2011 uit voor Pure Black Racing. Hij reed in 2009 als prof bij Land Rover-Orbea. In 2003 werd Northey derde op de Nieuw-Zeelandse kampioenschappen puntenkoers voor nieuwelingen. In 2004 won hij op de Oceanische Spelen de ploegenachtervolging bij de elite, samen met Matthew Haydock, Dayle Cheatley en Joshua England. Daarnaast werd hij tweede op de achtervolging en de scratch voor junioren. In 2009 werd hij derde op het nationaal kampioenschap criterium.
In 2010 won hij een etappe in de Ronde van Walla Walla en een etappe in de Ronde van Southland.

## Overwinningen

2004
* Ploegenachtervolging op de Oceanische Spelen, Elite (met Matthew Haydock, Dayle Cheatley en Joshua England)
2010
* 3e etappe Ronde van Walla Walla
* 5e etappe Ronde van Southland
2012
* 1e etappe Ronde van Loir-et-Cher

## Grote ronden

Geen
# Till the Clouds Roll By

Till The Clouds Roll By is een Amerikaanse musicalfilm uit 1946, in Technicolor. De film is een fictieve biografie van componist Jerome Kern, die zelf enige medewerking verleende maar overleed voor de film af was. De film kende meerdere regisseurs, en optredens van vele bekende acteurs, met onder andere Judy Garland, Frank Sinatra en Lucille Bremer.
Het eerste kwartier van de film bestaat uit een verkorte aanpassing van de musical Show Boat, maar door de film heen komen meerdere musicals aan de beurt, elk met een fragment. Het is in deze fragmenten dat de sterren op het doek verschijnen. De cast voor het eigenlijke verhaal is veel kleiner.
De film is een van de vele films waarvan MGM het copyright niet heeft verlengd met als gevolg dat de film zich tegenwoordig in het publiek domein bevindt.
De film staat ook bekend als de eerste film met een soundtrackalbum, deze kwam op dezelfde dag als de film uit. Er is nog geen officiële versie hiervan op cd verschenen.
De titel is die van een van de liedjes: "Till the Clouds Roll By" uit de musical Oh Boy!

## Rolverdeling

Eigenlijk verhaal:
| Acteur | Personage |
| Walker, Robert Robert Walker | Jerome Kern |
| Heflin, Van Van Heflin | James L. Hessler |
| Bremer, Lucille Lucille Bremer | Sally Hessler |
Speciale optredens van:
| Acteur | Personage |
| Allyson, June June Allyson | Jane |
| Charisse, Cyd Cyd Charisse | dans-specialty |
| Garland, Judy Judy Garland | Marilyn Miller |
| Grayson, Kathryn Kathryn Grayson | Magnolia Hawks, in Show Boat + finale |
| Horne, Lena Lena Horne | Julie LaVerne, in Show Boat + finale |
| Lansbury, Angela Angela Lansbury | Londen-specialty |
| Shore, Dinah Dinah Shore | Dinah Shore |
| Sinatra, Frank Frank Sinatra | finale |
| Williams, Esther Esther Williams | Esther Williams |
# 28e dynastie van Egypte

De 28e dynastie van Egypte werd gevormd door Amyrtaios uit Saïs die het in 404 v.Chr. lukte om de Nijldelta te bevrijden van de Perzische overheersing. Rond 400 v.Chr. had hij het gehele land veroverd, waarmee zijn regering de 28e dynastie vormde.
# Joseph Williams

Joseph Williams (Santa Monica, 1 september 1960) is een Amerikaans zanger. Hij is vooral bekend als leadzanger van de groep Toto.

## Biografie

Williams is de zoon van componist John Williams. Zijn moeder, die in zijn jeugdjaren overleed, was actrice Barbara Ruick. In 1986 werd hij leadzanger van Toto nadat Fergie Frederiksen uit de band was gezet. Hij debuteerde met het album Fahrenheit. Het album The Seventh One uit 1988, met hits als Stop Loving You en Pamela werd een groot succes. Datzelfde jaar verliet hij de groep om een solocarrière uit te bouwen.
Net als zijn vader componeerde Williams filmmuziek. In 1998 keerde hij eenmalig terug naar Toto voor het album Toto XX, naar aanleiding van het twintigjarig bestaan van de band. Op het album Falling in Between uit 2006 had hij een gastoptreden als zanger van het nummer Bottom of Your Soul. In 2010 keerde Williams definitief terug naar de groep.
* Bibliothèque nationale de France: cb14145877q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135046815
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1742 3892
* MusicBrainz: e9eb5a12-95c8-4bc6-985c-e3b540a81dda
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007278192805171
* Système universitaire de documentation: 088741184
* Virtual International Authority File: 10057220
* WorldCat (via VIAF): 10057220
# Villa Vrijenban

Villa Vrijenban is een rijksmonument aan de Nieuwe Plantage 58 in de plaats Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.
Het voormalige raadhuis van de gemeente Vrijenban uit 1878 staat aan het begin van de oprit van de Reineveldbrug over de Schie richting de Brasserskade. Het is gebouwd naar een ontwerp van Bastiaan Schelling. Het gebouw was zowel raadhuis als burgemeesterswoning van de gemeente Vrijenban.
In 1921 ging de gemeente Vrijenban grotendeels op in de gemeente Delft. Sindsdien diende het gebouw als ambtswoning van de Delftse burgemeesters. In 1965 werd de villa te groot geacht voor de burgemeester en werd een nieuwe ambtswoning aangeschaft aan de Prins Bernhardlaan. In 1965 werd het verkocht aan de Gist- en Spiritusfabriek, die er een nieuw kantoor wilde bouwen, maar geen toestemming kreeg van de gemeente. Enkele jaren later verwierf een projectontwikkelaar het pand met het doel er een appartementencomplex neer te zetten, maar deze kreeg ook geen sloopvergunning.
Het gebouw kwam leeg te staan en raakte steeds meer in verval. Uiteindelijk kocht de gemeente het pand terug en verkocht het daarna voor één gulden aan een aannemer, met als voorwaarde dat deze het pand zou opknappen. Het interieur werd volledig vervangen en geschikt gemaakt als kantoorruimte, en de buitenkant werd tot in details hersteld.
Sinds 2011 is het pand in gebruik geweest als bedrijfspand van enkele ICT-bedrijven en vanaf 2022 zetelt er een investeringsbedrijf. Op de toren wappert tegenwoordig een vlag met het wapen van de voormalige gemeente Vrijenban. Een deel ervan, het blauwe kruis, het wapen van de heerlijkheid Vrijenban, is ook te zien op het schild dat één van de leeuwen bij de toren vasthoudt. De andere leeuw toont het wapen van Zuid-Holland.
Links naast het gebouw, waar sinds 1931 de brughelling is, was tussen 1887 en 1907 een remise van de HTM-stoomtram. De oude lage krappe Reineveldbrug was verderop gelegen. Daar gingen tot 1931 ook alle trams over, op enkelspoor. Sinds 1866 reed hier de paardentram.
Een stukje boven de voordeur staat "legi sacrum", wat "aan de wet gewijd" betekent, een herinnering aan de tijd dat het gebouw nog een raadhuis was.

## Externe link

* Historische Vereniging Delfia Batavorum
* ↑ Delfia Batavorum - Delftse Verhalen - Villa Vrijenban - H.V. van Walsum. delfia-batavorum.nl. Geraadpleegd op 5 februari 2025.
* ↑ Haan, Michiel de, Aha! Dit betekent de nieuwe vlag op Villa Vrijenban. indebuurt Delft (20 augustus 2022). Geraadpleegd op 5 februari 2025.
* ↑ Railatlas Den Haag en omstreken vanaf 1864, J. Blok & D.v.d. Spek, uitgeverij de Alk, 2009.
# Station Soest (Nederland)

Station Soest is een spoorwegstation in Soest aan de enkelsporige spoorlijn Den Dolder - Baarn. Het station werd geopend op 27 juni 1898. Soest is het enige kruisingsstation aan deze lijn, waar de treinen in beide richtingen elkaar kunnen passeren. Het perron direct aangrenzend aan het stationsgebouw is niet meer in gebruik, de treinen halteren langs het eilandperron.

## Treindienst

In de dienstregeling van 2025 stopt op dit station de volgende treinserie:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| 5500 | Sprinter (NS) | Utrecht Centraal – Den Dolder – Soest – Baarn | Rijdt 's avonds en in het weekend 1x per uur. |

## Ontwikkeling aantal reizigers

Het aantal door NS vervoerde reizigers (per gemiddelde werkdag) ontwikkelde zich sedert 2019 als volgt:
| Jaar | Aantal reizigers |
| 2019 | 235 |
| 2020 | 107 |
| 2021 | 125 |
| 2022 | 178 |
| 2023 | 207 |

## Afbeeldingen

* Kruising van twee treinstellen Plan V
* Het stationsgebouw
* Sprinter met SLT-materieel op het station
* Het perron
* ↑ Bron: NS Dashboard, Reizigersgedrag 2023 Soest, Aantal instappers, uitstappers en overstappers van NS-trein op NS-trein (per gemiddelde werkdag).
* ↑ Sporenschema station Soest sporenplan.nl
0: Den Dolder · De Paltz · 5: Soest Zuid · 6: Soest · 8: Soestdijk · 10: Baarn Buurtstation · 11: Baarn
Abcoude · Amersfoort: -Centraal · -Schothorst · -Vathorst · Baarn · Bilthoven · Breukelen · Bunnik · Den Dolder · Driebergen-Zeist · Hoevelaken · Hollandsche Rading · Houten · -Castellum · Leerdam · Maarn · Maarssen · Rhenen · Soest · -Zuid · Soestdijk · Utrecht: -Centraal · -Leidsche Rijn · -Lunetten · -Maliebaan · -Overvecht · -Terwijde · -Vaartsche Rijn · -Zuilen · Veenendaal: -Centrum · -West · Vleuten · Woerden
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Utrecht
# Provinciale weg 502

De provinciale weg 502, ook wel N502, is een provinciale weg in Noord-Holland die loopt van de aansluiting met de N9 ter hoogte van Burgervlotbrug via Petten en Callantsoog naar Julianadorp. De weg bestaat uit twee gedeelte, waarbij de bebouwde kom van Callantsoog beide delen van elkaar scheidt.
De N502 begint op de N9 bij Burgervlotbrug. Hierbij loopt de N502 via de Mennonietenbuurt in een rechte lijn naar Petten. Bij Petten buigt de weg af richting het noorden en loopt parallel langs de kust. De N502 vormt de oostelijke grens van het natuurgebied Zwanenwater & Pettemerduinen. Hier is ook een aansluiting op de Kernreactoren Petten (EHC). Vervolgens gaat de N502 door de buurtschap Sint Maartenszee. Na het kruispunt met de N503 buigt de weg nogmaals af richting de kust om kort onderbroken te worden door de bebouwde kom van Callantsoog. Na Callantsoog gaat de N502 weer parallel langs de kust naar het noorden, via de buurtschap Groote Keeten, om te eindigen ten westen van Julianadorp.
De weg is voor grotendeels uitgevoerd als tweestrooks-gebiedsontsluitingsweg met hoofdzakelijk een maximumsnelheid van 80 km/h (op enkele delen 50 of 60 km/h). Tussen Groote Keeten en Julianadorp is de weg vormgegeven als erftoegangsweg met een maximumsnelheid van 60 km/h.
De N502 draagt achtereenvolgens de namen Pettemerweg, Westerduinweg, Zuidschinkeldijk en Duinweg.
N23 · N194 · N196 · N197 · N198 · N199 · N200 · N201 · N202 · N203 · N204 · N205 · N206 · N207 · N208 · N209 · N210 · N211 · N212 · N213 · N214 · N215 · N216 · N217 · N218 · N219 · N220 · N221 · N222 · N223 · N224 · N225 · N226 · N227 · N228 · N229 · N230 · N231 · N232 · N233 · N234 · N235 · N236 · N237 · N238 · N239 · N240 · N241 · N242 · N243 · N244 · N245 · N246 · N247 · N248 · N249 · N250 · N307 N401 · N402 · N403 · N404 · N405 · N406 · N407 · N408 · N409 · N410 · N411 · N412 · N413 · N414 · N415 · N416 · N417 · N418 · N419 · N420 · N421 · N439 · N440 · N441 · N442 · N443 · N444 · N445 · N446 · N447 · N448 · N449 · N450 · N451 · N452 · N453 · N454 · N455 · N456 · N457 · N458 · N459 · N460 · N461 · N462 · N463 · N464 · N465 · N466 · N467 · N468 · N469 · N470 · N471 · N472 · N473 · N474 · N475 · N476 · N477 · N478 · N479 · N480 · N481 · N482 · N483 · N484 · N487 · N488 · N489 · N490 · N491 · N492 · N493 · N494 · N495 · N496 · N497 · N498 · N501 · N502 · N503 · N504 · N505 · N505 (Andijk) · N506 · N507 · N508 · N509 · N510 · N511 · N512 · N513 · N514 · N515 · N516 · N517 · N518 · N519 · N520 · N521 · N522 · N523 · N524 · N525 · N526 · N527 · N806 · N830 · N848 Cursief vermelde wegen zijn voormalige Provinciale wegen