OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hunter Schafer

Hunter Schafer (Trenton, 31 december 1998) is een Amerikaanse actrice en model.

## Biografie

Hunter Schafer werd in 1998 geboren in Trenton (New Jersey). Haar vader is een presbyteriaanse predikant en hun gezin verhuisde naar Raleigh (North Carolina) waar ze opgroeide. Ze heeft twee jongere broers en een jongere zus. Schafer zei dat ze als peuter al begon met het uiten van haar vrouwelijkheid. In de "seventh grade" kwam Schafer uit de kast bij haar ouders als homoseksuele jongen. Op veertienjarige leeftijd kwam ze uit de kast als transgendermeisje en begon ze met de transitie nadat ze de diagnose van genderdysforie had gekregen. Ze vroeg zich ook af of ze een non-binaire identiteit had en verklaarde dat het internet haar hielp om met haar genderidentiteit om te gaan. Ze wendde zich tot YouTube en sociale media om meer te weten te komen over de transitie van personen.
Schafer haalde voor het eerst de krantenkoppen in 2016 met haar activisme tegen de HB2-wetsvoorstel van North Carolina. Ze werd de jongste eiser op de lijst die werd genoemd in de rechtszaak van de ACLU en Lambda Legal tegen het wetsvoorstel House Bill 2. Het wetsvoorstel voorkwam dat transgenders de badkamer mochten gebruiken die bij hun genderidentiteit hoorde, maar in plaats daarvan werd het gebruik van de badkamer bepaald op basis van het geslacht dat ze bij hun geboorte hadden gekregen. De rechtszaak leidde uiteindelijk tot de intrekking van het wetsvoorstel.
In 2017 begon ze als model voor wereldwijde modemerken zoals Christian Dior, Helmut Lang en Marc Jacobs. Ze maakte haar acteerdebuut als transgender middelbare scholier Jules Vaughn in de HBO-tienerdramaserie Euphoria (2019-heden). Voor deze rol werd ze genomineerd voor verscheidene prijzen waaronder de MTV Movie & TV Award voor beste kusscène (samen met Dominic Fike). Daarna had Schafer filmrollen in onder andere The Hunger Games: The Ballad of Songbirds & Snakes (2023), Cuckoo (2024) en Kinds of Kindness (2024).

## Filmografie
### Films

* 2024: Kinds of Kindness - als Anna
* 2024: Cuckoo - als Gretchen
* 2023: The Hunger Games: The Ballad of Songbirds & Snakes - als Tigris Snow
* 2021: Belle - als Ruka "Ruka-chan" Watanabe (stem, Engelse nasynchronisatie)

### Televisie

* 2019-heden: Euphoria - als Jules Vaughn

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Film/serie | Uitslag |
| 2022 | MTV Movie & TV Award | Beste kusscène (samen met Dominic Fike) | Euphoria | Genomineerd |
# Jules Terlinden

Jules Marie Xavier Terlinden (Gent, 18 maart 1828 - Schaarbeek, 22 april 1908) was een Belgisch senator.

## Biografie

Jules Terlinden was een telg uit de familie Terlinden. Hij was een zoon van Charles Terlinden, kapitein van de Burgerwacht in Gent, en Marie-Isabelle De Ghendt. Hij was een oom van burggraaf Georges Terlinden, procureur-generaal bij het Hof van Cassatie, en baron Paul Terlinden, advocaat, burgemeester van Rixensart en volksvertegenwoordiger.
Hij trouwde met Delphine Dubois.
Na studies aan de Militaire School in Brussel werd hij:
* leerling onderluitenant (1846),
* aangeduid voor het stafpersoneel (1848),
* opgenomen in het corps van het stafpersoneel (1851),
* attaché bij de school voor de paardrijkunst (1851),
* attaché bij het tweede regiment kurassiers (1852),
* bevorderd tot luitenant (1853),
* bevorderd tot kapitein (1857),
* bevorderd tot majoor (1870),
* professor tactiek en strategie aan de krijgsschool (1870).
In 1888 werd hij onafhankelijk senator voor het arrondissement Brussel en vervulde dit mandaat tot in 1892.
In tegenstelling tot zijn broers werd hij niet in de adel opgenomen, hoewel hij soms als 'jonkheer' wordt vermeld (onder meer bij De Paepe en Raindorf).

## Literatuur

* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement Belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
# Gewone iora

De gewone iora (Aegithina tiphia) is een kleine zangvogel uit de gelijknamige familie Iora's die voorkomt in India en Zuidoost-Azië.

## Kenmerken

De gewone iora is een overwegend groen en geel gekleurde zangvogel van 14 cm lengte. Het zijn insectenetende vogels die bladeren afzoeken op ongewervelde prooien. De vogel is van boven olijfgroen en van onderen geel tot geelgroen. De iris is wit met een gele oogring. De vleugels zijn donker met een duidelijke dubbele witte vleugelstreep. Het mannetje is donkerder van boven en heeft een zwarte staart, het vrouwtje is daar olijfgroen. Ondersoorten die in India voorkomen zijn heldergeel van onderen en in de overige delen van het verspreidingsgebied neigt de kleur meer naar groen.

## Verspreiding en leefgebied

De gewone iora komt voor op het Indische Subcontinent, in heel Indochina, op de Grote Soenda-eilanden en het westen van de Filipijnen. Het is een algemene vogel van bosranden, gebieden met struikgewas langs kusten, mangrovebos, tuinen en plantages tot op 900 m boven de zeespiegel.
De soort telt elf ondersoorten:
* A. t. multicolor: zuidwestelijk India en Sri Lanka.
* A. t. deignani: zuidelijk en oostelijk India, noordelijk en centraal Myanmar.
* A. t. humei: centraal India.
* A. t. tiphia: van noordelijk India tot westelijk Myanmar.
* A. t. septentrionalis: de noordwestelijke Himalaya.
* A. t. philipi: het zuidelijke deel van Centraal-China, oostelijk Myanmar, noordelijk Thailand en noordelijk en centraal Indochina.
* A. t. cambodiana: zuidoostelijk Thailand, Cambodja en zuidelijk Vietnam.
* A. t. horizoptera: zuidoostelijk Myanmar en zuidwestelijk Thailand, Malakka, Sumatra en de nabijgelegen eilanden.
* A. t. scapularis: Java en Bali.
* A. t. viridis: centraal en zuidelijk Borneo.
* A. t. aequanimis: noordelijk Borneo en Palawan (Filipijnen).

## Status

De gewone iora heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Er is niets bekend over trends maar het is een algemeen voorkomende vogel. Om deze redenen staat deze iora als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* Foto's gemaakt in India
* Mannetje
* Mannetje
* Vrouwtje
* 'Mannetje
* 'Vrouwtje
* Zingend mannetje.
* Museumexemplaren van ondersoorten, Naturalis
* Aegithina tiphia aequanimis Bangs, 1922, man
* Aegithina tiphia aequanimis Bangs, 1922, vrouw
* Aegithina tiphia multicolor (Gmelin, 1789), man
* Aegithina tiphia multicolor (Gmelin, 1789), vrouw
* 1 2 (en) Gewone iora op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
* (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
* (en) Smythies, B.E., 1981. The birds of Borneo. The Sabah Society.
# Weg van jou (lied)

Weg van jou is een nummer van het Nederlandse zangduo Suzan & Freek uit 2020.
Op hun socialemedia-accounts kondigden Suzan & Freek het nummer aan als hun "nieuwe muziekbaby". Het nummer werd geschreven tijdens de coronapandemie. "We zijn momenteel dag en nacht thuis en hebben dan ook alle tijd om nieuwe nummers te schrijven", aldus Suzan & Freek. Hoewel de twee het nummer niet wilden kenmerken als een 'coronaliedje', waren de twee wel van mening dat het nummer goed past bij de coronacrisis. "‘Weg van jou’ vinden we een mooie dubbelzinnigheid hebben: "ik ben weg van jou, ze halen mij nooit weg van jou”. Misschien is het in de huidige situatie, waarin je zo veel met elkaar thuis bent, extra herkenbaar dat je beseft dat je het heel fijn hebt samen, ondanks dat je allebei je karaktertrekjes en onzekerheden hebt".
Het nummer werd een hit in Nederland en Vlaanderen. In de Nederlandse Top 40 bereikte het de 12e positie, en in de Vlaamse Ultratop 50 de 21e.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Weg van jou | 1181 | 1518 | 1591 | ? |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan. Een '?' betekent dat de notering nog niet is verwerkt.
* ↑ 2021 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Suzan & Freek zijn 'Weg Van Jou' met nieuwe single | NPO Radio 2
# Cime de Pépin

De Cime de Pépin, ook wel bekend als Mont Pepino of Cima del Pepino, is een berg van 2344 meter hoog, gelegen vlak bij de Tendapas, in de Ligurische Alpen, Frankrijk. De berg, die gelegen is in het Nationaal park Mercantour, is te beklimmen met een gemakkelijk wandelpad, dat begint bij de Tendapas.
# Het Wakend Oog

Het Wakend Oog is een wachthuisje aan de haven van West-Terschelling.
Het diende om de vissers van het eiland bescherming te bieden als zij bij zuidelijke stormen hun drooggevallen schepen moesten bewaken. Het oorspronkelijke gebouw was opgetrokken uit wrakhout, In 1882 werd het door de zoon van burgemeester Pierre Eschauzier van Terschelling herbouwd en opgetrokken uit steen. Het gebouw is mogelijk herbouwd om als vrijmetselaarstempel te kunnen dienen. In en op het gebouw bevinden zich diverse vrijmetselaarssymbolen, zoals het Alziend oog, passer en winkelhaak en als hoogste punt op het dak geplaatste piramides.
Het gebouw is thans in gebruik als koffiehuis.

## Plaquettes

* Eerstesteenlegging
* Gedenksteen P. Eschauzier
* Gedenksteen Willem Barentz
* Gedicht 1882-1982
# Porteous (winkel)

Porteous, Mitchell & Braun Co., of kortweg Porteous, was een middenklasse warenhuis gevestigd in Portland, Maine. Het hoofdkantoor van het bedrijf was gevestigd in het Porteous, Mitchell and Braun Company Building, een gebouw dat in 1904 werd gebouwd.

## Vlaggenschipwinkel

Toen de winkel in 1904 werd geopend, was het het grootste warenhuis in Maine. Het werd het vlaggenschip en hoofdkantoor van Porteous, gevestigd aan Congress Street in het centrum van Portland. Nadat het bedrijf de winkel op deze locatie sloot, werd deze gebruikt voor magazijnverkoop. Tegenwoordig is de hoofdlocatie gerestaureerd en is het de thuisbasis van Maine College of Art &amp; Design. Sinds 1996 is het gebouw opgenomen in het National Register of Historic Places.

## Expansie

Porteous breidde uit en opende vestigingen in Maine, New Hampshire en Vermont. Het eerste filiaal werd opgericht in 1965 en was de overname van een andere winkel die de deuren had gesloten. In Newington, New Hampshire opende Porteous haar deuren in de Newington Mall (anno 2024 The Crossings at Fox Run), op een locatie, waar voorheen Sutherland's was gevestigd.
Andere Porteous-filialen werden geopend in nieuwe winkelcentra die eind jaren 1970 en begin jaren 1980 openden, waaronder in de Auburn Mall in Auburn, Maine (1979), de Bangor Mall in Bangor, Maine (1978), de Burlington Square Mall (nu CityPlace Burlington) in het centrum van Burlington, Vermont en in de Aroostook Centre Mall in Presque Isle, Maine (1993). De voormalige W.T. Grant-winkel in het Cooks Corner Shopping Center in Brunswick, Maine was overgenomen door J.C. Penney, maar werd vervolgens gesloten toen de J.C. Penney-winkel in 1983 werd geopend in het uitgebreide Maine Mall in South Portland. Porteous opende in die tijd niet alleen haar deuren in The Maine Mall, maar nam ook de locatie Cooks Corner over. De vlaggenschipwinkel in het centrum van Portland sloot kort nadat de winkel in het Maine Mall werd geopend.

## Neergang en sluiting

Porteous was de laatste jaren (vanaf 1993) eigendom van de in Texas gevestigde Dunlaps Store-keten en opereerde onder de naam "PMB, Inc., een divisie van Dunlaps". De keten kreeg te maken met nieuwe concurrentie, omdat veel regionale en nationale ketens vestigingen openden in Maine, New Hampshire en Vermont, waar Porteous eerder een niche had veroverd in de middenklasse van warenhuizen. De keten begon halverwege de jaren negentig te sluiten, waarbij de winkels in Newington, New Hampshire en South Portland, Maine werden gesloten. In 2003 werd de keten volledig gesloten toen de laatste winkel in Presque Isle sloot.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Porteous (store) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Museum 't Behouden Huys

Museum 't Behouden Huys in het dorp West-Terschelling op het eiland Terschelling in de Nederlandse provincie Friesland richt zich met vaste en wisselende exposities op de Terschellinger geschiedenis, cultuur en zeevaart.

## Beschrijving

Het museum is vernoemd naar het Het Behouden Huys, het onderkomen waar de Terschellinger Willem Barentsz en zijn bemanning in 1596-1597 overwinterden op Nova Zembla. Het museum is gevestigd in twee originele commandeurswoningen en nieuwbouw aan de Commandeurstraat 30-32. Het museum werd op 5 mei 1939 gesticht onder door onder anderen de op Terschelling geboren Gerrit Knop, G. van Dieren, Jan Lieuwen, D. Smit, B. Stobbe en J.W. van Dieren en begon als een eenmalige tentoonstelling, die zo populair was dat men besloot er een permanent museum van te maken. De stichting "Schellinger Kultuur-historisch Museum Behouden Huys werd in 1955 opgeheven. De collectie werd in 1954 overgedragen aan de gemeente. Het eerste museumgebouw was al ingericht in 1952 en sinds de jaren vijftig zijn de gebouwen en de collectie eigendom van de gemeente Terschelling.

## Exposities

Elk jaar wordt in de nieuwbouwzaal een expositie gehouden die betrekking heeft op het eiland en zijn bewoners. De exposities sinds 1992 zijn als volgt:
* 1992: Strandvondsten
* 1993: Loodsdienst van Terschelling
* 1994: 400 jaar Brandaris
* 1995: Terschelling in de Tweede Wereldoorlog (ten gevolg van de 50ste verjaardag van de bevrijding)
* 1996: Willem Barentsz
* 1997: Willem Barentsz (vervolg)
* 1998: Rijkswaterstaat op Terschelling/Friese klederdracht
* 1999: De Lutine
* 2000: De Lutine (vervolg)
* 2001: Paulus de Terschellinger Boskabouter
* 2002: Geuzen en ander ongewenst bezoek
* 2003: Australisch avontuur van Vliestra
* 2004: Schip in Nood (redding op Terschelling)
* 2005: Feesten op Terschelling
* 2006: Vette Buit (relatie tussen Terschelling en Groenland)
* 2007: Fan Twa Kanten (met medewerking van Linette Raven)
* 2008: Veerdiensten in ver verleden (ten gevolge van van 100 jaar rederij Doeksen)
* 2009: Terschelling springt eruit (ten gevolge van 100 jaar toerisme op Terschelling)
* 2011: Alleen op de Boschplaat (over Jan Cornelis Femmesz)
* 2013: Schilderijen van Schylge
* 2014: Sprookjes en Sagen van Terschelling
* 2016: De grote brand van 1666
* 2020: Wonderlijke Waarheden van Terschelling
* 2021: Ode aan het landschap
* 2022: Het geheim van de Lutine
# Seinpaalduin

Seinpaalduin is een duin op Terschelling aan de westzijde van het dorp West-Terschelling. Het is een van de duinen in het Natura 2000-gebied Duinen Terschelling.
Op en rond het Seinpaalduin was in de Tweede Wereldoorlog de Stelling Seinpaalduin gelegen. Op het duin stond een Wassermann-radar, een ruim 40 meter hoge radartoren met een bereik van 300 km. Dit was hoger dan de vuurtoren de Brandaris. Om de radar op het duin lagen onder het zand nog eens een 35-tal aan bunkers. Ook waren een luisterapparaat en een schijnwerper bij deze stelling aanwezig. Er loopt een pad naar een uitzichtpunt op het duin dat ten zuiden van het Kaapsduin ligt.
* Seinpaalduin vanaf de Brandaris
* Luchtfoto van Seinpaalduin en Kaapsduin aan de westzijde van het dorp West-Terschelling.
# Kumquat

Kumquat is de aanduiding voor bepaalde plantensoorten uit het geslacht Citrus. Deze soorten werden voorheen ingedeeld bij het historische geslacht Fortunella. De bekendste soort is de Chinese kumquat.

## Struik

Chinese kumquat heeft witte bloemen en kan zo'n 4 meter hoog worden. Om goed tot bloei te komen heeft de plant een temperatuur nodig van 25–38 °C. De plant kan 's winters echter een temperatuur van −10 °C doorstaan.

## De vruchten

De plant produceert een langwerpige sinaasappelachtige vrucht van zo'n 4 cm lang. Deze wordt met schil en al gegeten. De schil heeft een zoete smaak terwijl het vruchtvlees zuur smaakt. De vrucht is rijk aan vitamine C en kalium.

## Externe link

* Citrus in de Flora of China
... · Acradenia · Acronychia · Aegle · Afraegle · Amyris · Casimiroa · Choisya · Citrus · Clausena · Dictamnus · Diplolaena · Fortunella · Limonia · Melicope · Murraya · Phellodendron · Poncirus · Ptelea · Ruta · Skimmia · Tetradium · Vangueriella · Vepris · Zanthoxylum · Zieria · ...
# Finale Europacup I 1992

De finale van de Europacup I van het seizoen 1991/92 werd gehouden op 20 mei 1992 in het Wembley Stadium in Londen. Voor het eerst sinds 1986 stond het Spaanse FC Barcelona opnieuw in de finale. FC Barcelona verloor toen de finale na strafschoppen, ditmaal wonnen ze na verlengingen van het Italiaanse Sampdoria. De Nederlander Ronald Koeman scoorde in de tweede verlenging via een vrije trap het enige doelpunt van de finale. Het was de eerste keer dat Johan Cruijff de trofee als trainer won. In de jaren 70 speelde hij 4 keer de finale van de Europacup I als speler van Ajax. Nadat de eerste finale kansloos verloren werd van AC Milan, won hij hem 2 jaar later driemaal op rij.

## Wedstrijd

Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 70.827 Scheidsrechter: Aron Schmidhuber (Duitsland) :
| 20 mei 1992 19:15 | Koeman 111' | Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 70.827 Scheidsrechter: Aron Schmidhuber (Duitsland) |
| Barcelona | Sampdoria |
FC Barcelona: :
| GK | 1 | Andoni Zubizarreta |
| RB | 2 | Albert Ferrer |
| CB | 4 | Ronald Koeman |
| LB | 3 | Nando |
| RM | 11 | Eusebio Sacristán |
| DM | 10 | Josep Guardiola | 113' |
| LM | 5 | Juan Carlos |
| AM | 9 | Michael Laudrup |
| AM | 6 | José Bakero | 74' |
| RF | 7 | Julio Salinas | 64' |
| LF | 8 | Christo Stoitsjkov |
| Invallers: |||
| GK | 12 | Carles Busquets |
| DF | 13 | José Ramón Alexanco | 113' |
| DF | 14 | Miguel Ángel Nadal |
| FW | 15 | Txiki Begiristain |
| MF | 16 | Andoni Goikoetxea | 64' |
| Coach: |||
| Johan Cruijff ||||
Sampdoria: :
| GK | 1 | Gianluca Pagliuca |
| RB | 2 | Moreno Mannini | 39' |
| CB | 5 | Pietro Vierchowod | 68' |
| CB | 6 | Marco Lanna |
| LB | 3 | Srečko Katanec |
| RM | 7 | Attilio Lombardo |
| CM | 4 | Fausto Pari |
| CM | 8 | Toninho Cerezo |
| LM | 11 | Ivano Bonetti | 72' |
| CF | 9 | Gianluca Vialli | 100' |
| CF | 10 | Roberto Mancini | 117' |
| Invallers: |||
| GK | 12 | Giulio Nuciari |
| DF | 13 | Dario Bonetti |
| MF | 14 | Giovanni Invernizzi | 72' |
| FW | 15 | Paulo Silas |
| MF | 16 | Renato Buso | 100' |
| Coach: |||
| Vujadin Boškov ||||
# Likee

Likee (voorheen LIKE) is een app voor het maken en delen van korte video's. De app is beschik baar voor iOS en Android besturingssystemen. De eigenaar is het Singaporaanse technologiebedrijf BIGO Technologie. Het moederbedrijf hiervan is het Chinese JOYY Inc. welke op de NASDAQ beurs geregistreerd staat. De oprichter van Likee is Jason Hu, een ondernemer uit Singapore die eerder voor JOYY werkte.

## Geschiedenis

Likee heette oorspronkelijk LIKE tot het midden 2019 opnieuw werd ontworpen.
In het tweede kwartaal van 2019 had Likee 80,7 miljoen actieve gebruikers.
In 2017 werd Likee beoordeeld als een van de beste entertainmentapplicaties van Google Play.

## Privacy

Net als andere video-apps is Likee door de internationale gemeenschap veroordeeld wegens problemen met privacy en gevoelige inhoud. Verschillende wetshandhavingsinstanties hebben gewaarschuwd dat de app kinderen kan blootstellen aan seksueel misdadigers.
Als reactie op de zorgen om privacy heeft BIGO Technologie en 2019 functies voor ouderlijk toezicht toegevoegd, waarmee ouders en verzorgers van Likee gebruikers de toegang tot de bepaalde inhoud kunnen controleren en beperken. Consumententoezichthouders hebben deze functies echter als ineffectief beschreven.
In juni 2020 verbood de Indiase regering Likee en 58 andere apps van Chinese bedrijven zoals TikTok. De benoemde redenen hiervoor waren privacy problemen. Er werd beargumenteerd dat de app een bedreiging zou zijn voor de soevereiniteit en veiligheid van het land. Spanningen aan de Indiase-Chinese grens en relaties tussen de twee landen verslechterden voorafgaand aan het verbod en hebben mogelijk meegewogen in de beslissing om deze in te voeren.
# West-End Theater

Het West-End Theater is een klein theater in West-Terschelling, een plaats op het Nederlandse waddeneiland Terschelling. Dit zogenaamde "mini-Tuschinski" (een verwijzing naar het Amsterdamse Tuschinski-theater) bevat een filmzaal in art deco-stijl met een capaciteit van circa 45 bezoekers, waar arthouse films en blockbusters vertoond worden. Ook wordt er kleinkunst opgevoerd zoals gedurende het jaarlijks op het eiland gehouden Oerol theaterfestival.
Het pand aan de Raadhuisstraat in West-Terschelling was een voormalige lingeriewinkel toen het in vier jaar tijd door Terschelling-icoon Willem Fries (ca. 1947–2022) tot theater verbouwd werd. De stijl was geïnspireerd op die van het Tuschinskitheater in Amsterdam. In 2005 werd West-End Theater gedurende het Oerol theaterfestival geopend met de muziekvoorstelling Jetje en haar dansorkest. Fries zelf was er tot zijn dood in 2022 de theaterdirecteur. Zijn zoon Gerrit Fries en partner hebben het stokje overgenomen.
De karakteristieke stijl waarop Willem Fries en zijn vrouw het theater runden is intact gehouden: film of voorstelling wordt voorafgegaan door uitleg voorgedragen vanuit een handgeschreven document. Toen Willem nog in leven was, deed hij dat zelf, standaard in een blauwe theaterjas. Thans vervult zijn zoon deze rol, in een zwarte theaterjas. In de pauze wordt traditioneel met een schaal kaas en worst rondgegaan.

## Bronnen

* West-End Theater Terschelling. Theaters in Nederland (10 september 2019).
* Annette Embrechts, Zomer Zonder Festival: Terug naar Oerol. Theaterkrant (27 juni 2020).
* Adriaan de Boer, Icoon van Terschelling gaf het Waddeneiland glans met zijn grote en heel kleine dromen. de Volkskrant (15 augustus 2022).
* "Voor een ouderwets avondje uit ga je naar het West-End theater", Terschelling Magazine nr. 2 (2024), pp.72-74.
# Stasimopus

Stasimopus is een spinnengeslacht uit de familie Stasimopidae.

## Soorten

* Stasimopus artifex Pocock, 1902
* Stasimopus astutus Pocock, 1902
* Stasimopus bimaculatus Purcell, 1903
* Stasimopus brevipalpis Purcell, 1903
* Stasimopus caffrus (C. L. Koch, 1842)
* Stasimopus castaneus Purcell, 1903
* Stasimopus coronatus Hewitt, 1915
* Stasimopus dreyeri Hewitt, 1915
* Stasimopus dylani Brandt, Sole & Lyle, 2023
* Stasimopus erythrognathus Purcell, 1903
* Stasimopus filmeri Engelbrecht & Prendini, 2012
* Stasimopus finni Brandt, Sole & Lyle, 2023
* Stasimopus fordi Hewitt, 1927
* Stasimopus gigas Hewitt, 1915
* Stasimopus griswoldi Engelbrecht & Prendini, 2012
* Stasimopus hamartia Brandt, Sole & Lyle, 2023
* Stasimopus hewitti Engelbrecht & Prendini, 2012
* Stasimopus ignis Brandt, Sole & Lyle, 2023
* Stasimopus insculptus Pocock, 1901
* Stasimopus karooensis Brandt, Sole & Lyle, 2023
* Stasimopus kentanicus Purcell, 1903
* Stasimopus kolbei Purcell, 1903
* Stasimopus leipoldti Purcell, 1902
* Stasimopus longipalpis Hewitt, 1917
* Stasimopus malesociatus Brandt, Sole & Lyle, 2023
* Stasimopus mandelai Hendrixson & Bond, 2004
* Stasimopus maraisi Hewitt, 1914
* Stasimopus meyeri (Karsch, 1879)
* Stasimopus minor Hewitt, 1915
* Stasimopus nanus Tucker, 1917
* Stasimopus nigellus Pocock, 1902
* Stasimopus obscurus Purcell, 1908
* Stasimopus oculatus Pocock, 1897
* Stasimopus palpiger Pocock, 1902
* Stasimopus patersonae Hewitt, 1913
* Stasimopus poweri Hewitt, 1915
* Stasimopus purcelli Tucker, 1917
* Stasimopus quadratimaculatus Purcell, 1903
* Stasimopus qumbu Hewitt, 1913
* Stasimopus robertsi Hewitt, 1910
* Stasimopus rufidens (Ausserer, 1871)
* Stasimopus schoenlandi Pocock, 1900
* Stasimopus schreineri Purcell, 1903
* Stasimopus schultzei Purcell, 1908
* Stasimopus spinipes Hewitt, 1917
* Stasimopus spinosus Hewitt, 1914
* Stasimopus steynsburgensis Hewitt, 1915
* Stasimopus suffuscus Hewitt, 1916
* Stasimopus teras Brandt, Sole & Lyle, 2023
* Stasimopus theaei Brandt, Sole & Lyle, 2023
* Stasimopus tysoni Hewitt, 1919
* Stasimopus umtaticus Purcell, 1903
* Stasimopus unispinosus Purcell, 1903
* Stasimopus venterstadensis Brandt, Sole & Lyle, 2023