OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Le Feu follet

Le Feu follet kan verwijzen naar:
* Le Feu follet (1931), roman van Pierre Drieu La Rochelle
* Le Feu follet (1963), verfilming van deze roman door Louis Malle
* Le Feu Follet (tijdschrift), Frans literair tijdschrift
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Le Feu follet en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Piet Oellibrandt

Petrus "Peet" Oellibrandt (Beveren-Waas, 1 december 1935 – 15 juni 2014) was een Belgisch wielrenner. Hij was beroepsrenner van 1958 tot 1967. Naast wegwielrenner was hij ook actief als baanwielrenner.

## Belangrijkste overwinningen

Oellibrandt won 40 wedstrijden als beroepsrenner. Hieronder de belangrijkste resultaten:
* 1959: Belgisch kampioenschap wielrennen voor elite.
* 1960-1962-1963: Scheldeprijs in Schoten.
* 1960-1961-1962: Belgisch kampioenschap achtervolging op de baan.
* 1961: Omloop Mandel-Leie-Schelde.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Luik-Bast.‑Luik | Ronde van Lombardije | Parijs-Tours | Scheldeprijs | WK op de weg |
| 1958 | 134e | 17e | 39e | | | 28e | | |
| 1959 | 12e | 12e | 22e | | 21e | 51e | | 27e |
| 1960 | 49e | 56e | 28e | 18e | | 11e | 1 | |
| 1961 | 115e | | 81e | | | 102e | | |
| 1962 | | 24e | | | | | 1 | |
| 1963 | | | | | | | 1 | |

## Externe link

* (en) Profiel van Piet Oellibrandt op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Piet Oellibrandt op Firstcycling.com
* Profiel van Piet Oellibrandt op De wielersite
Wielerploegen van Piet Oellibrandt
Andries · Baert · Beeckaert · Butzen · De Baere · De Brabanter · De Hertog · De Laet · Demunster · Deboodt · Decock · Decraeye · Deleye · Deltour · Despeghel · Devoldere · Doom · Doumont · Flecy · Hanssen · Hermans · Heye · Huyskens · Janssens · Lamote · Lapage · Lauwers · Ledru · Mertens · Messelis · Meuris · Nulens · Oellibrandt · Ongenae · Pascal · Patteeuw · Pauwels · Preuss · Saelens · Schotte · Tuytens · Uytterhaegen · Van Avermaet · Van den Brande · Van den Broeck · Van Haesebroeck · Van Holsbeke · Van Ryssel · Vandaele · Vandersmissen · Vanhoutte · Van Tieghem · Verachtert · Vindevogel · Vrancken
Andries · Bocklant · Boonen · Borra · Boucquet · Brands · Colmenarejo · E. Coppens · R. Coppens · Couchez · Covent · De Pré · Dekkers · D. Delameilleure · G. Delameilleure · De Loof · A. Desmet · W. Desmet · Foré · G. García · H. García · Gómez del Moral · Gonzales · Henckaerts · Heuvelmans · Jiménez · Jongen · Lauwers · Lenaers · Mangeas · Mayoral · Mendiburu · Nijdam · Oellibrandt · Ongenae · Peelen · Planckaert · Quesada · Roman · Rosa · Samyn · Sánchez · Segu · Sels · Sivilotti · Soler · Stevens · Suárez · Suñé · Tortellá · Tous · Van den Broeck · Van Der Vloet · Van Holsbeke · Van Tongerloo · Vandecaveye · Vandenberghe · Vanhoutte
# Maksym Averin

Maksym Oleksandrovitsj Averin (Oekraïens: Максим Олександрович Аварін) (Lviv, 28 november 1985) is een Azerbeidzjaans wielrenner die tot 2017 reed voor Synergy Baku Cycling Project. Hij is de zoon van voormalig wielrenner Aleksandr Averin.
Tot juli 2014 reed hij met een Oekraïense licentie, sindsdien met een Azerbeidzjaanse; de nationaliteit van zijn vader.
In 2016 nam Averin deel aan de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, maar reed deze niet uit.
Op 13 april 2017 maakte de UCI bekend dat Averin bij een dopingcontrole positief heeft getest op het middel meldonium. Ruim een maand later werd hij voor vijftien maanden geschorst en werden al zijn resultaten sinds zijn positieve test geschrapt.

## Overwinningen
### 2013

    4e etappe Ronde van China I

### 2014

    Trofej Poreč

### 2015

    Azerbeidzjaans kampioen tijdrijden, Elite
    Azerbeidzjaans kampioen op de weg, Elite
    2e etappe Ronde van Slowakije

### 2016

    2e etappe Ronde van Azerbeidzjan
    Azerbeidzjaans kampioen op de weg, Elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | WK op de weg |
| 2016 | opgave |

## Ploegen

* 2004 – Lokomotiv
* 2012 – Amore & Vita (vanaf 1-4)
* 2013 – Atlas Personal-Jakroo
* 2014 – Synergy Baku Cycling Project
* 2015 – Synergy Baku Cycling Project
* 2016 – Synergy Baku Cycling Project
* 2017 – Synergy Baku Cycling Project (tot 24-05)
* (en) Profiel van Maksym Averin op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Maksym Averin op de website van de UCI
* (en) Profiel van Maksym Averin op olympics.com
* (en) Profiel van Maksym Averin op olympedia.org
* Profiel van Maksym Averin op De wielersite
* Profiel op de Wielersite
Asanov · Averin · Brammeier · Cəbrayılov · Davison · Eibegger · İlyasov · İsgəndərov · İsmayılov · Ələkbərov · Əsədov · Klemme · Lane · Lavery · McConvey · C. Schweizer · M. Schweizer · Sokol · Soeroetkovytsj · Walker
Asanov · Averin · Jabrayilov · Eibegger · Ilyasov · Isgenderov · İsmayılov · Əlizadə · Asadov · Mugerli · Pliușchin · Soeroetkovytsj · Tamouridis · van Winden
Asanov · Averin · Cəbrayılov · İlyasov · Əlizadə · Əsədov · Kvasina · Qəhrəmanlı · Məmmədov · Mugerli · Pozdnijakov · Rumac · Soeroetkovytsj · Tamouridis
Asanov · Averin · Cəbrayılov · İlyasov · Əlizadə · Əsədov · Məmmədov · Mikayılzadə · Pozdnjakov · Qəhrəmanlı · Rumac
# Minya (gouvernement)

Gouvernement Minya (Arabisch: محافظة المنيا ) is een van de gouvernementen in Egypte.

## Demografie
### Statistiek

* Oppervlakte: 32,279 km²
* Percentage van Egypte: 3,2%
* Inwoneraantal: 3.700.000
* 115 mensen per km²

## Bestuurlijke indeling

* Het gouvernement Minya bestaat uit 9 steden, 57 lokale bestuurlijke eenheden, 346 kleine plaatsen en 1429 dorpen.

## Geografie
### Steden/plaatsen/dorpen

De hoofdstad van het gouvernement is het gelijknamige Minya. Het gouvernement heeft een van de hoogste inwoneraantallen van Egypte. Het bestaat uit negen steden en 3.375 plaatsen.
De negen steden zijn:
* Abu Qirqas
* El Idwa
* Minya
* Beni Mazar
* Deir Mawas
* Maghagha
* Mallawi
* Matai
* Samalut
Andere plaatsen zijn onder andere:
* Achetaton (Amarna)
* Dehenet (Akoris of Tihna el Gebel)
* Ansena (Antinopolis of Sheikh Ibada)
* Beni Hasan
* Deir el-Bersha
* el-Sheikh Sa'id
* Fraser Tombs
* Hatnub
* Hebenu (Kom el Ahmar)
* Herwer (Hur)
* Khmun (Hermopolis Magna of El Ashmunein)
* Per Medjed (Oxyrhynchus of El Bahnasa)
* Sharuna (el-Kom el-Ahmar Sawaris)
* Speos Artemidos (Istabl Antar)
* Tuna el-Gebel
* Zawyet el-Maiyitin

## Onderwijs

Het gouvernement Minya heeft een universiteit.

## Nationale feestdag

De nationale feestdag van het gouvernement Minya is op 18 maart. Ter nagedachtenis van wie gestorven zijn bij Deir Mawas op 18 maart 1919.

## Economie

Het gouvernement Minya is een belangrijke agrarische en industriële regio met onder andere suikerbiet, katoen, bonen, sojabonen, knoflook, uien en groenten zoals tomaat, aardappel, watermeloen en druiven.

## Belangrijke inwoners

* Abdel Hakim Amer, militair generaal
* Achnaton, farao van de achttiende dynastie
* Choefoe, tweede farao van de vierde dynastie
* Hoda Shaarawi, activiste
* Louis Awad, schrijver en intellectueel
* Maria al-Qibtiyya, vrouw van Mohammed
* Sanaa Gamil, actrice
* Suzanne Mubarak, first lady van Egypte
* Taha Hussein, schrijver en intellectueel
# Translatio, imitatio en aemulatio

Translatio (of interpretatio), imitatio en aemulatio (vertalen, navolgen en overtreffen) zijn vormen van omgang met oudere voorbeelden met name in de Romeinse en renaissancecultuur. In de volgorde van begrippen zit een toenemende waardering voor het resultaat.
De minste waardering was er voor de translatio of interpretatio. Hiervan was sprake wanneer een schrijver een tekst vertaalde of een parafrase daarvan gaf, en wanneer een kunstenaar een kunstwerk namaakte. De volgende stap van imitatio bestond uit het imiteren van de stijl van een schrijver of kunstenaar en leidde tot het ontstaan van een nieuw kunstwerk. Zo schreef Pieter Corneliszoon Hooft zijn Nederlandsche Historiën in de stijl van de Romeinse geschiedschrijver Tacitus. Het hoogste doel was de aemulatio, waarbij men het voorbeeld overtrof. Zo beoogde Joost van den Vondels toneelstuk Jeptha bijvoorbeeld een verbetering te zijn van het drama Jepthes van de Schotse Neolatijnse dichter George Buchanan, en zijn treurspel Adam in ballingschap van het Latijnse drama Adamus exul, dat Hugo de Groot in 1601 op achttienjarige leeftijd had geschreven en dat Vondel van een senecaanse tragedie omvormde tot een sophoclesiaanse. In Frankrijk was het voortdurend streven naar aemulatio de belangrijkste aanleiding tot de Strijd tussen de klassieken en de modernen aan het eind van de 17e eeuw .
Vanwege de grote waardering voor de kunstvormen van imitatio en aemulatio is in de Romeinse kunst en literatuur veel terug te vinden van de Griekse voorbeelden waar zij zich op inspireerden. In de kunst van de renaissance zijn duidelijk de invloeden van de klassieke beelden te zien, en in de literatuur van renaissance en barok is de antieke cultuur de voornaamste bron voor thematiek en vormgeving van de teksten. Dit geldt niet alleen voor de Neolatijnse literatuur - waar om begrijpelijke redenen de translatio een relatief geringe rol speelde - maar ook voor de literatuur in de verschillende volkstalen. Zoals uit het voorbeeld van Vondels Jeptha blijkt, kon ook aemulatio plaatsvinden van meer eigentijdse kunstwerken.

## Literatuur

* J.D.P. Warners, 'Translatio', 'Imitatio' en 'Aemulatio' (3 artikelen), in: De nieuwe taalgids 49 (1956), p. 289-295 (Translatio) en De nieuwe taalgids 50 (1957), p. 82-88 (Imitatio), p. 193-201 (Aemulatio)
# Whole Lotta Rosie

Whole Lotta Rosie is een nummer van de Australische hardrockband AC/DC uit 1978. Het is het achtste nummer op het album Let There Be Rock, dat werd uitgebracht in maart 1977. Het is geschreven door Angus Young, Malcolm Young en Bon Scott. Het nummer is uitgegroeid tot een klassieker en doet het nog altijd goed in toplijsten, zoals de NPO Radio 2 Top 2000.
Het nummer, met name de riff van het lied, is grotendeels gelijk aan Dirty Eyes, opgenomen in 1976 maar pas in 1997 uitgebracht op het album Volts.
De single-uitvoering die in 1978 werd uitgebracht is aanmerkelijk korter dan de versie op het album. Een groot deel van de gitaarsolo en het karakteristieke gitaar-bandduel dat de song zo herkenbaar maakt is voor de single-versie uit het nummer weggelaten.
De plaat werd wereldwijd een grote hit. In Nederland werd de plaat op zaterdag 3 juni 1978 verkozen tot de 376e Troetelschijf van de week op Hilversum 3 en werd zodoende een grote hit. De plaat bereikte de 3e positie in de Nederlandse Top 40, de 5e positie in de Nationale Hitparade en 4e positie in de TROS Top 50. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd de 10e positie bereikt.
In België bereikte de single met een 12e positie alleen de Vlaamse Ultratop 50.

## Rosie

De "Rosie" die in dit nummer wordt bezongen is de voornaam van een nogal omvangrijke groupie waar zanger Bon Scott volgens Angus Young een one-night stand mee zou hebben gehad na een optreden in Melbourne.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Whole Lotta Rosie in de Nederlandse Top 40 – binnen 17-06-1978 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | |
| Nummer | 22 | 9 | 7 | 4 | 3 | 4 | 8 | 12 | 14 | 16 | 25 | 35 | 37 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 24-06-1978 t/m 23-09-1978. Hoogste notering: #5.

### TROS Top 50

Hitnotering: 08-06-1978 t/m 21-09-1978. Hoogste notering: #4.

### TROS Europarade

Hitnotering: 08-07-1978 t/m 12-08-1978. Hoogste notering: #9 (1 week).

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Whole Lotta Rosie | 53 | 29 | 15 | 13 | 19 | 17 | 21 | 33 | 12 | 18 | 17 | 28 | 34 | 45 | 64 | 43 | 53 | 73 | 59 | 73 | 81 | 91 | 107 | 100 | 112 | 118 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Originele Hits
* ↑ Ewing, Jerry. VOX, februari 1998. Albums. Re-issues. Blazer of Glory. AC/DC - Bonfire (EMI). P. 78
# Allennig II

Allennig II is de naam van een theatertour en muziekalbum van Daniël Lohues. Het is de opvolger van Allennig. Deze tour vond plaats tussen januari 2008 en juni 2008. Het album is opgenomen met technicus Bart Wagenmakers in Studio Zeezicht.

## Ontwerp van de hoes

De albumhoes is wederom van Roel Venderbosch. Allennig II is de Lente, waar Allennig I de winter verbeeldde. De hoes laat hetzelfde huis met boom zien als het vorige album. Nu is echter alles groen en komt de zon op achter het huis. Opvallend is dat het huis nu voorzien is van een dakkapel.

## Inhoud

Het nummer As de liefde mar blef winnen bevat citaten uit Bachs prelude in E groot, uit het Wohltemperiertes Klavier deel 1 (BWV 854).
Het nummer Hij wul de klokken laoten luuden handelt over pastoor Harm Schilder uit Tilburg. Het lied vertelt over een pastoor die de klokken wil luiden, maar daarbij op weerstand stuit van omwonenden die hierdoor geluidsoverlast ervaren.

## Tracklist

* Tik tak
* Morgen wordt het beter toch, ofniet?
* Angst is mar veur eben, spiet is veur altied
* Oma had geliek
* Als de liefde mar blef winnen
* Hier kom ik weg
* Ondertussen zingt Joni over Canada
* Het verschil tussen wereld en planeet
* Mar dat doe'j ja niet
* 't Is en blef 'n gevecht
* Hij wul de klokken laoten luuden
* Boben op 'n strobult
* Ik denk aal aan joe
* Baat bij muziek
* Zingen tot de morgenzun
* De ganzenkoning wul met

## Externe link

* Allennig (gearchiveerd)
* ↑ Tegelaar, S. (2008). Ook Daniël Lohues zit niet achter raadsel steen. Website Brabants Dagblad. Verkregen op 05-04-2008 via deze link.
# Vlag van Charente-Maritime

De vlag van Charente-Maritime is de niet-officiële vlag van het Franse departement Charente-Maritime. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Charente-Maritime geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag is verticaal verdeeld in twee helften; 1e. Blauw, met een witte mijter tussen drie gele lelies, 2e. Rood, met een gekroonde patrijs en een gele euigpoothoenders die naar rechts kijkt.
Het ontwerp combineert de vlaggen van de twee voormalige provincies die samen het huidige departement vormen; Saintonge (zuidelijk deel), Frans sinds 1365, en Aunis (noordelijk deel), Frans sinds 1271, maar het werd Engels tijdens de Honderdjarige Oorlog.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* Vlag van Saintonge
* Vlag van Aunis
* Logovlag
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
* ↑ Charente-Maritime (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
* ↑ Drapeaux de Charente-maritime. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
* ↑ Armoiries de la Charente-maritime. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 20 januari 2025.
# Maqsat Ayazbajev

Maqsat Muchtaruli Ayazbajev (Kazachs: Мақсат Мұхтарұлы Аязбаев) (Baktybay, 27 januari 1992) is een Kazachs wielrenner die anno 2018 rijdt voor Apple Team. Tot 2014 kwam hij uit voor de opleidingsploeg van Astana: Continental Team Astana.

## Belangrijkste overwinningen
### 2010

    1e etappe Giro della Lunigiana
    Eindklassement Giro della Lunigiana

### 2012

    Eindklassement Ronde van Bulgarije

### 2013

    Trofeo Internazionale Bastianelli

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix |
| 2015 | 130e | opgave |
| 2016 | | opgave |

## Ploegen

* 2012 – Continental Team Astana
* 2013 – Continental Team Astana
* 2014 – Continental Team Astana
* 2014 – Astana Pro Team (stagiair vanaf 1-8)
* 2015 – Astana Pro Team
* 2016 – Astana Pro Team
* 2017 – Keyi Look Cycling Team
* 2018 – Apple Team
* (en) Profiel van Maqsat Ayazbajev op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Maqsat Ayazbajev op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Maqsat Ayazbajev op de website van de UCI
* Profiel van Maqsat Ayazbajev op De wielersite
Axmetov · Ayazbajev · Benfatto · Bïjigitov · Davïdenok · Fedosejev · Gackïy · Galejev · Ïşanov · Koelimbetov · Majdos · Okïşev · Panassenko · Pernebekov · Qojatajev · Rive · Scartezzini · Semenov · Şemyakïn
Agnoli · Aru · Božič · Brajkovič · Dyaçenko · Fominykh · Fuglsang · Gasparotto · Gavazzi · Groezdev · Guardini · Guarnieri · Hryvko · Huffman · V.Iglinski · M.Iglinski · Kamışev · Kangert · Kessiakoff · Landa · Loetsenko · Moeravjov · Nibali · Scarponi · Tiralongo · Tlewbajev · Vanotti · Westra · Zejts · Ayazbajev (stagiair) · Davïdenok (stagiair) · Qojatajev (stagiair)
Agnoli · Aru · Ayazbajev · Boom · Božič · Cataldo · De Vreese · Dyaçenko · Fominykh · Fuglsang · Groezdev · Guardini · Hryvko · Kamışev · Kangert · Landa · Loetsenko · López · Malacarne · Nibali · Qojatajev · Rosa · Sánchez · Scarponi · Taaramäe · Tiralongo · Tlewbajev · Vanotti · Westra · Zejts
Agnoli · Aru · Ayazbajev · Boom · Capecchi · Cataldo · De Vreese · Fominykh · Fuglsang · Groezdev · Guardini · Hryvko · Kamışev · Kangert · Loetsenko · López · Malacarne · Nibali · Ömirzaqov · Qojatajev · Rosa · Sánchez · Scarponi · Smukulis · Tiralongo · Tlewbajev · Vanotti · Westra · Zacharov · Zejts · Bïjigitov (stagiair) · Koelimbetov (stagiair)
Adïlov · Ayazbajev · Davïdenok · Fedosejev · Galejev · Gackïy · Gladïlïn · Gorbwşïn · Lavrentev · Lwkyanov · Rïve · Şşerbïnïn · Wsmanov · Zaycev · Zemlyakov
# Kerncentrale Watts Bar

Kerncentrale Watts Bar in Rhea County, Tennessee, heeft een reactor in bedrijf en een tweede is in aanbouw. De bouw begon in 1973 en in 1996 kwam de eerste reactor in bedrijf. De bouw van de tweede reactor werd geannuleerd maar in 2007 werden plannen gemaakt om deze alsnog af te werken. Op 31 augustus 2016 kwam deze ook in gebruik.
De centrale is een onderdeel van de Tennessee Valley Authority, een van de weinige Amerikaanse staatsbedrijven in de nutssector. In 1973 werd met de bouw aangevangen om in de stijgende behoefte naar elektriciteit te kunnen voorzien.
Het was de bedoeling om twee Westinghouse drukwaterreactoren te bouwen elk met een vermogen van ruim 1000 megawatt (MW). In 1988, door een tegenvallende vraag naar elektriciteit, werd de bouw van de tweede reactor stilgelegd. Het werk was op dat moment voor 80% klaar. De bouw van de eerste reactor ging door en die kwam in mei 1996 in gebruik.
In 2007 viel het besluit de bouw van de tweede reactor te herstarten. Het wordt de eerste tweede generatie reactor die in het land wordt gebouwd. In augustus 2015 was het werk gereed en twee maanden later gaf de Nuclear Regulatory Commission toestemming de reactor te activeren. In oktober 2016 begon de tweede reactor elektriciteit aan het net te leveren. Watts Bar heeft daarmee de laatste reactor die in de 20e eeuw werd opgestart en de eerste reactor die in de 21e eeuw wordt opgestart in de Verenigde Staten.
| Reactorblok | Reactortype | Vermogen | Gemiddeld jaarlijkse productie | Begin bouw | Inbedrijfsname |
| Watts Bar 1 | Drukwaterreactor | 1121 MW | 10000 GWh | 1973 | 1996 |
| Watts Bar 2 | Drukwaterreactor | 1180 MW | | 1973/2007 | 2016 |
# Francesco Alidosi

Francesco Alidosi (Castel del Rio, 1460 – Ravenna, 24 mei 1511) was een Italiaans kardinaal.

## Biografie

Francesco was de derde zoon van Giovanni Alidosi, heer van Castel del Rio, en Cipriana Franceschi. Samen met kardinaal Giuliano della Rovere, de latere paus Julius II, ging hij in 1494 naar Frankrijk. Della Rovere was op de vlucht voor paus Alexander VI en zocht bescherming in het Franse kamp. Francesco werd later secretaris en rechterhand van Julius II.
Op 6 maart 1504 werd Francesco gekozen tot bisschop van Mileto, waarna hij in 1505 overgeplaatst werd naar Pavia. Dit bisdom zou hij tot aan zijn dood aanhouden. Op 1 december 1505 volgde zijn benoeming tot kardinaal-priester, waarbij hij de titelkerk Santi Nereo e Achilleo werd toegewezen.
Francesco fungeerde als tussenpersoon tussen Michelangelo en Julius II en uit naam van de paus tekende hij in 1506 het contract voor de fresco’s van de Sixtijnse Kapel. Later deed hij dat ook voor het bronzen standbeeld van de paus in Bologna, dat bestemd was voor de Sint-Petroniusbasiliek. Hij was beschermheer van Desiderius Erasmus en een kunstmecenas.
Kardinaal Alidosi werd berucht door zijn wreedheid. Nadat hij aangesteld was als pauselijk legaat voor Bologna liet hij aanhangers van de Bentivoglio-familie, die eerder in opstand tegen de paus waren gekomen, wurgen. Dit leidde tot groot ongenoegen binnen Bologna. In november 1508 besloot de paus daarom Alidosi terug te trekken.
In 1510 werd hij door Julius II ter verantwoording geroepen naar aanleiding van klachten uit Bologna. Anderen menen echter dat de paus zijn hulp nodig had met betrekking tot de op handen zijnde vrede met Venetië, die op 24 februari 1510 tot stand kwam.
Tot verontwaardiging van Bologna werd Alidosi in april 1510 opnieuw als pauselijk legaat voor de stad aangesteld. De inwoners van de stad verdachten hem ervan voor de Fransen te werken, terwijl de oorlog met Venetië plaatsvond. Op 7 oktober 1510 werd hij door de hertog van Urbino gevangengenomen en eenmaal terug in Bologna, beschuldigd van hoogverraad. Hoewel gehoopt werd dat Francesco door de paus gestraft zou worden, werd hij vrijgesproken van de beschuldigingen.
Na de val van Bologna in 1511 wilde paus Julius II de partijen die betrokken waren bij de verdediging van de stad ter verantwoording roepen. Francesco Maria della Rovere en Alidosi werden naar het tijdelijk verblijf van de paus in Ravenna ontboden. Op zijn weg naar het pauselijk verblijf in Ravenna werd de kardinaal door toedoen van Francesco Maria della Rovere vermoord.
Alidosi stierf op 24 mei 1511 en werd begraven in de kathedraal van Ravenna.

## Externe link

* Francesco Alidosi
* Gemeinsame Normdatei: 129911739
* Virtual International Authority File: 33090204
* WorldCat (via VIAF): 33090204
# Kasteel van Anvaing

Het kasteel van Anvaing is een waterburcht in Anvaing in de provincie Henegouwen en hoofdverblijfplaats van de graaf de Lannoy. Stephanie de Lannoy groeide op in dit kasteel, samen met haar familie.
Het kasteel is streng symmetrisch en heeft 4 hoektorens, die in de 19de eeuw werden verbouwd. Het interieur is Frans, en telt verschillende salons. De trap is in empirestijl uitgewerkt.
De 18de-eeuwse tuinen zijn ook Frans van stijl en werden op last van de markies Jean de Mesgrigny aangelegd. De grote vijver aan het kasteel is gevuld met water uit de naburige rivier, de Rhosnes.
Op 28 mei 1940 was het kasteel het toneel van een belangrijke historische gebeurtenis: de Belgische capitulatie voor de Duitsers werd er ondertekend.
Het kasteel is niet voor publiek geopend.