OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Diamonds on the Soles of Her Shoes

Diamonds on the Soles of Her Shoes is een nummer van de Amerikaanse muzikant Paul Simon. Het nummer verscheen op zijn album Graceland uit 1986. In april 1987 werd het nummer uitgebracht als de vierde single van dat album.

## Achtergrond

Simon schreef dit nummer toen hij op reis ging naar Zuid-Afrika ter voorbereiding op zijn album Graceland. Ter plekke aldaar verzamelde hij muziek van de lokale inwoners. Een van de artiesten die hij ontmoette was Joseph Shabalala, de oprichter van het mannelijke zangkoor Ladysmith Black Mambazo. Hij nam de groep mee naar Londen om Homeless op te nemen, een ander bekend nummer dat op Graceland verscheen.
Toen Simon terugkeerde naar zijn thuisstad New York om het muziekalbum af te maken, trad hij met Ladysmith Black Mambazo en een aantal andere muzikanten op in het televisieprogramma Saturday Night Live op 10 mei 1986. Het album zou oorspronkelijk in de lente uitkomen, maar dit werd later verschoven naar augustus. Omdat de muzikanten nog in New York waren en er extra tijd beschikbaar was, besloot Simon om nog een nummer met de groep op te nemen, wat uiteindelijk resulteerde in Diamonds on the Soles of Her Shoes. Ladysmith Black Mambazo zingt de eerste paar regels van de tekst in het Zoeloe: O kod wa u zo-nge li-sa namhlange (a-wa a-wa) / Si-bona kwenze ka kanjani (a-wa a-wa) / Amanto mbazane ayeza. Dit kan worden vertaald als: "Het is niet gebruikelijk, maar in onze dagen zien we die dingen gebeuren. Zij zijn vrouwen, ze kunnen voor zichzelf zorgen".
Diamonds at the Soles of Her Shoes werd uitgebracht als de vierde single van het album, maar werd geen grote hit. In de Verenigde Staten behaalde het geen hitlijsten, terwijl in het Verenigd Koninkrijk de 77$^e$ plaats werd behaald. In Nederland kwam het slechts tot de 85$^e$ plaats in de Nationale Hitparade Top 100, maar in Vlaanderen werd de 28$^e$ plaats in de Ultratop 50 behaald. Desondanks bleek het een populair nummer en kwam het in Nederland in 2018 voor het eerst in de Radio 2 Top 2000 terecht.

## Hitnoteringen
### Nationale Hitparade Top 100

Hitnotering: 21-03-1987 t/m 28-03-1987 :
| Week | 1 | 2 | |
| Nummer | 88 | 85 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Diamonds on the Soles of Her Shoes | 862 | 920 | 889 | 796 | 923 | 1002 | 936 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2018 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Diamonds on the Soles of Her Shoes op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vlaamse Universiteiten en Hogescholen Raad

De Vlaamse Universiteiten en Hogescholen Raad vzw (VLUHR) is een overkoepelend orgaan in het Vlaamse hoger onderwijs. De VLUHR vertegenwoordigt de vijf Vlaamse universiteiten, verenigd in de Vlaamse Interuniversitaire Raad (VLIR), de 16 Vlaamse hogescholen, verenigd in de Vlaamse Hogescholenraad (VLHORA) en de 5 associaties. De raad is opgericht op 20 december 2010.

## Doel

De VLUHR treedt niet op als vervanger van de VLIR en de VLHORA maar oefent de decretale taken uit die in het Vlaamse hoger onderwijs gezamenlijk worden uitgevoerd door hogescholen en universiteiten. Deze taken betreffen de organisatie van de externe kwaliteitszorg, de internationale samenwerking en overleg over ontwikkelingssamenwerking. De oprichting van VLUHR creëerde voor de overheid eveneens één duidelijk aansprekingspunt.

## Bestuur

De VLUHR wordt bestuurd door een raad van bestuur met daarin vertegenwoordigers van de VLIR en de VLHORA en twee vertegenwoordigers van de associaties.
De algemene vergadering bestaat uit alle hogeschooldirecteurs, rectoren en associatievoorzitters van de Vlaamse Gemeenschap.
Zowel op het vlak van de externe kwaliteitszorg als voor internationalisering en ontwikkelingssamenwerking werden bestuurscomités opgericht. In het bestuurscomité kwaliteitszorg zetelen internationale experten.

## Kwaliteitszorg

Tot 2015 werden alle opleidingen aan de Vlaamse universiteiten en hogescholen om de acht jaar beoordeeld. Deze externe beoordeling - ook wel visitatie genoemd – werd georganiseerd door de Cel Kwaliteitszorg van de Vlaamse Universiteiten en Hogescholen Raad (VLUHR KZ). VLUHR KZ treedt gedurende het visitatieproces op als procesbegeleider en -bewaker.
De feitelijke beoordeling van de opleiding gebeurt door een onafhankelijke, deskundige en gezaghebbende visitatiecommissie. De commissie schrijft haar bevindingen en aanbevelingen neer in een onafhankelijk en openbaar visitatierapport. Dit rapport vormt de basis voor de opleiding om een accreditatie aan te vragen bij de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO).
In 2015 werden de opleidingsvisitaties voor de meeste opleidingen opgeschort in de aanloop naar een nieuw stelsel dat meer de nadruk legt op een instellingsreview, waarbij de instelling ook dient aan te tonen hoe ze de opleidingskwaliteit garandeert.
* ↑ https://web.archive.org/web/20160304224240/http://www.vluhr.be/default.aspx?PageId=202
# Reut Alush

Reut Alush (Hebreeuws: רעות אלוש) (Kirjat Bialik, 26 november 1990) is een Israëlische toneel- en televisieactrice.
Alush heeft Tunesische en Jemenitische wortels. Als kind speelde ze toneel op school en op de middelbare school had ze een filmvak. Haar militaire dienst vervulde ze als luitenant bij de Israëlische luchtmacht. Alush volgde haar driejarige toneelopleiding aan de Yoram Loewenstein Performing Arts Studio in Tel Aviv. Haar broer, Aviv Alush, acteert ook. Als televisieactrice debuteerde ze in het in 2016 verschenen Charlie Golf One. De misdaadserie Blackspace, waarin Alush een hoofdrol heeft, was te zien op Netflix en NPO Plus.

## Filmografie

* 2016: Charlie Golf One - als Shirli (15 afleveringen)
* 2017: Metim LeRega - als Alice (2 afleveringen)
* 2018: The stylist - als Arbel (1 aflevering)
* 2019-2020: HaTachana - als Noam (7 afleveringen)
* 2020: Hinuma
* 2020-2024: Blackspace - als Morag Shmuel (14 afleveringen)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Reut Alush op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 4 5 6 7 (he) רעות אלוש, אחותו של אביב אלוש, מתעקשת לעשות את זה בזכות עצמה. Maariv (19 oktober 2017). Geraadpleegd op 9 januari 2025.
* 1 2 3 (he) אחותו של אביב אלוש הולכת בדרכו: "אני מודה לו על כך שהוא לא עזר לי". xnet.ynet.co.il (15 november 2016). Geraadpleegd op 9 januari 2025.
* ↑ Alex van Vogelpoel, Blackspace: Na Fauda en Hit & Run derde Israëlische thriller op Netflix. Netflix-Nederland.nl (21 september 2021). Gearchiveerd op 24 april 2023. Geraadpleegd op 9 januari 2025.
* ↑ Tom van Steensel, Blackspace: Israëlische misdaadserie komt naar Netflix. BNNVARA (13 september 2021). Gearchiveerd op 24 april 2023. Geraadpleegd op 9 januari 2025.
* ↑ Anke Meijer, Blackspace: Israëlische serie over schietpartij op school. VPRO Gids (6 juli 2021). Gearchiveerd op 24 april 2023. Geraadpleegd op 9 januari 2025.
* ↑ (en) Adrian Hennigan, ‘Blackspace’ Is Your Next Israeli Binge Watch on Netflix . Haaretz (3 juni 2021). Geraadpleegd op 9 januari 2025.
# Apostolische prefectuur Padang

Apostolische prefectuur Padang kan verwijzen naar:
* Bisdom Padang, een bisdom in Indonesië, heette apostolische prefectuur Padang in de periode 1952-1961
* Aartsbisdom Medan, een aartsbisdom in Indonesië, heette apostolische prefectuur Padang in de periode 1923-1932
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Apostolische prefectuur Padang en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lijst van wijken en buurten in Brussel

Dit is een lijst van wijken en buurten in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De lijst is niet compleet.
* Brussel-Stad
** Brussel
*** Marollen
*** Europese Wijk
**** Wijk van de Squares
**** Leopoldswijk (ook in Elsene, Etterbeek en Sint-Joost)
*** Zavel
*** Noordwijk
*** Onze-Lieve-Vrouw-ter-Sneeuw
*** Broek of Martelaarswijk (rond Martelarenplein)
*** Galgenberg
*** Treurenberg
*** Kunstberg
*** Koudenberg
** Haren
*** Buda
** Laken
*** Oud Laken
*** Heizel
*** Mutsaard
** Neder-Over-Heembeek
*** Neder-Heembeek
*** Over-Heembeek
*** Ransbeek-Heembeek
* Anderlecht
** Aa
** Biestebroek
** Broek
** Buffon
** Dageraad
** Goede Lucht (Bon Air)
** Klein Eiland
** Kuregem
** Meir
** Mijlemeers
** Moortebeek
** Neerpede
** Peterbos
** Poxcat
** Het Rad
** Scherdemaal
** Scheut
** Scheutveld
** Veeweide
** Vijverswijk
** Vlazendaal
** Vogelenzang
** Waasbroek
* Elsene
** Boondaal
** Solbos
** Tenbos
** Matonge
* Etterbeek
** De Jacht
* Evere
** Paduwa
** Picardie
** Germinal
* Ganshoren
* Jette
** Dielegem
* Koekelberg
* Oudergem
** Hertoginnedal/Putdael
** Luxorpark
** Vogelzang
* Schaarbeek
** Brabantwijk
** Collignon
** Helmet
** Terdelt
* Sint-Agatha-Berchem
* Sint-Gillis
** Kastelein
* Sint-Jans-Molenbeek
** Oud Molenbeek of Historisch Molenbeek
** Ossegem
** Karreveld
** Havenwijk
* Sint-Joost-ten-Node
* Sint-Lambrechts-Woluwe
** Georges Henri
** Gribaumont
** Gulledelle
** Kapelleveld
** Roodebeek
** Sterrebeeldenwijk
** Stokkel (deels)
** Tervurense Poort
** Woluwelaan
* Sint-Pieters-Woluwe
** Centrum
** Europawijk
** Kelle
** Mooi-Bos/Sinte-Aleidiswijk
** Hertoginnedal/Putdael
** Stokkel (deels) (ook in Kraainem en Sint-Lambrechts-Woluwe)
** Vogelzang
* Ukkel
** Carloo
** Diesdelle
** Kalevoet
** Neerstalle
** Stalle
* Vorst
** Hoogte Honderd
** Neerstalle
* Watermaal-Bosvoorde
** Watermaal
** Bosvoorde
* ↑ De Wijkmonitoring van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest heeft het gewest verdeeld in 145 wijken (118 woonwijken, 18 groene gebieden, 6 industriegebieden en stations, en 3 begraafplaatsen) om statistische gegevens vast te leggen; deze wijken komen veelal niet overeen met de hier genoemde wijken.
* 1 2 3 4 5 6 Gemeentelijk Mobiliteitsplan
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 zoom op Sint-Lambrechts-Woluwe
# Gorges de la Bourne

De Gorges de la Bourne is een kloof in het zuidoosten van Frankrijk, in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, departementen Isère en Drôme. De kloof is gevormd door de rivier de Bourne, die zich in het hoogplateau van de Vercors heeft ingegraven. Tussen het hoogste punt, nabij Villard-de-Lans, en de uitgang van de kloof bij Pont-en-Royans is het hoogteverschil ongeveer 800 m, op een afstand van ongeveer 22 km.
De D531 volgt de Gorges over de hele lengte. Deze weg werd in de 19e eeuw aangelegd, een werk van tientallen jaren. De weg is op vele plaatsen in de rotsen uitgehouwen en maar net breed genoeg voor één wagen.
Het grootste hoogteverschil tussen de bodem van de kloof en de top van het plateau is ongeveer 600 m, de kloof is op sommige plaatsen maar enkele tientallen meters breed.

## Bezienswaardigheden

* de Grottes de Choranche bij het gelijknamige dorp, met duizenden spaghettistalactieten die weerspiegeld worden in een ondergronds meer;
* het stadje Pont-en-Royans aan de uitgang van de kloof, met zijn 'maisons suspendus', huizen die boven de rivier gebouwd zijn;

## Dorpen

* Villard-de-Lans
* Les Jarrands
* La Balme de Rencurel
* Vezor
* Choranche
* Choranche-les-Bains
* Pont-en-Royans

## De Gorges de la Bourne in de geschiedenis

Volgens John Lazenby is de Gorges de plaats waar Hannibal, aan het begin van de Tweede Punische Oorlog tegen Rome in 218 v.Chr., begon aan zijn klim naar de Alpen.
* ↑ John Francis Lazenby, 1998: Hannibal's war: a military history of the Second Punic War (en)
# Vlag van Bilzen

De vlag van Bilzen werd door de gemeenteraad op 16 maart 1989 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Belgisch Limburgse gemeente Bilzen. Op 6 juni 1989 werd hij door het ministerieel besluit bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 8 november 1989 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Drie even hoge banen van geel, van rood en van groen.
De kleuren van de vlag zijn afkomstig op het gemeentewapen. Geel en rood zijn de kleuren van het graafschap Loon, groen is de kleur van de boom op het gemeentewapen.
In 2025 is Bilzen samen met Hoeselt opgegaan in de gemeente Bilzen-Hoeselt. De vlag is daardoor als gemeentevlag komen te vervallen.
# Otilio Arellano

Otilio Arellano (Manilla, 9 februari 1916 - San Juan, 31 mei 1981) was een Filipijns architect.

## Biografie

Otilio Arellano werd geboren op 9 februari 1916 in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Zijn ouders waren Amalia Ocampo en architect Arcadio Arellano. Arellano studeerde architectuur aan het Mapua Institute of Technology en behaalde daar in 1940 zijn Bachelor of Science-diploma. Na zijn afstuderen was hij werkzaam als architect.
Arellano's ontwerpen waren modernistisch van aard en hij was een van de eerste naoorlogse architecten in zijn vaderland die zich liet inspireren door Filipijnse symbolen. Hij verkreeg bekendheid doordat zijn werk diverse keren te zien was internationale exposities. Zo was hij de ontwerper van de poort van het Wallace Field tijdens de Philippine International Fair in 1953 en was hij de architect van het Filipijns paviljoen op de wereldtentoonstelling van 1964. Dit paviljoen viel op door het dak dat veel weg had van een salakot, een traditionele Filipijnse hoed met brede rand. Ook kreeg hij van first lady Imelda Marcos de opdracht om het Metropolitan Theater, ontworpen door zijn oom Juan Arellano, te restaureren.
Arellano kwam in 1981 op 65-jarige leeftijd om het leven toen zijn huis aan Arellano Street afbrandde. Bij deze brand kwamen ook zijn vrouw Liwayway Almario, zijn dochter Citas en een dienstmeisje om het leven. Zoon Deogracias, die in de kelder van het huis woonde, overleefde samen met zijn gezin de brand. Naast Citas en Deogracias kregen Arellano en zijn vrouw nog een zoon en twee dochters, onder wie kunstenares Agnes Arellano.
# Freek Bakker

Frederik (Freek) Lambertus Bakker (Baarn, 17 juni 1951) is een Nederlands predikant, theoloog, Indonesiëkundige en Surinamist.

## Biografie

Bakker woonde als kind in Indonesië. In 1963 verhuisde het gezin naar Nederland, maar na drie jaar gingen zijn ouders en jongste broer terug naar Indonesië, waar de vader in Yogyakarta aan de slag ging als zendingspredikant. Bakker werd met zijn broer in een pleeggezin ondergebracht; hun zus kwam bij een ander gezin terecht.
Hij ging theologie studeerde en rondde dit in 1977 af met een doctoraalscriptie getiteld De weg naar God op Bali. Hij behandelt daarin de filosofie van enkele oude teksten uit de religie van Bali, die hij vervolgens vergelijkt met de inhoud van moderne publicaties vanuit deze religie. In 1993 promoveerde hij aan de Vrije Universiteit op een proefschrift met de titel The Struggle of the Hindu Balinese Intellectuals. Developments in Modern Hindu Thinking in Independent Indonesia. In het boek gaat het over de opvattingen van vier Balinese hindoedenkers en de ideeën neergelegd in publicaties van de Parisada Hindu Dharma Indonesia, de belangrijkste hindoe-organisatie van het land. In 1999 publiceerde hij een tweede boek, nu in het Nederlands, over het hindoeïsme in Suriname. De titel daarvan is Hindoes in een creoolse wereld (Zoetermeer: Meinema). In deze periode maakte hij ook verschillende reizen naar India, Indonesië en Suriname.
Van 1977 tot 2003 was hij predikant in verschillende gemeenten van de Protestantse Kerk in Nederland. In 2003 werd hij als onderzoeker benoemd aan het Centrum IIMO, een instituut voor interculturele theologie en interreligieuze dialoog verbonden aan de Universiteit Utrecht. Tevens werd hij docent interculturele theologie en Indische religies aan de Subfaculteit Godgeleerdheid van deze universiteit. Toen de subfaculteit werd opgeheven, werd hij als docent en onderzoeker religiewetenschap verbonden aan het departement Filosofie en Religiewetenschap van dezelfde universiteit. Op 1 februari 2017 ging hij met pensioen. Zijn onderzoek bleef hij echter voortzetten.
Verder is hij voorzitter van de Contactgroep Hindoes-Christenen van de Raad van Kerken in Nederland en redactielid van het tijdschrift Oso. Behalve op het Caraïbische hindoeïsme richt zijn onderzoek zich de laatste jaren op de beelden van belangrijke religieuze figuren in de film. Over de film schreef hij twee belangrijke boeken The Challenge of the Silver Screen: An Analysis of the Cinematic Portraits of Jesus, Rama, Buddha, and Muhammad (Leyden et al.: Brill 2009) en Jezus in beeld: Een studie naar zijn verschijnen op het witte doek (Westervoort: Van Gruting 2011). Na zijn pensioen publiceerde hij in 2018 Hindus in the Netherlands (Berlijn: LIT Verlag).
In 2021 verscheen Het verdriet van de zending. De stem van de kinderen in Nederland (Zendingserfgoedreeks). Hierin interviewde Bakker dertien personen die net als hij in een pleeggezin waren opgegroeid omdat hun ouders als zendeling actief waren in het buitenland.
# Landgoed Blankenburg

Landgoed Blankenburg ligt bij de Waalsdorpervlakte en de Wassenaarse duinen en heeft een ingang aan de Buurtweg, waarvandaan een lange rechte oprit naar het huis leidt. Aan de westkant van Blankenburg ligt Landgoed Voorlinden.
Blankenburg was voor de 17de eeuw slechts een boerderij. In 1743 was er een hofstede met een herenhuis, een koetshuis, stallen, vijvers en boerenwoningen. Er was ook een ommuurde moestuin.
Ten behoeve van een overdracht werd er in 1764 van het landgoed een kaart gemaakt, waarop te zien is dat er toen een vierkant huis stond omgeven door water. Tussen het huis en de duinen was een groot bos. Hier bevond zich ook een sterrenbos, wat in die tijd geheel in de mode was. Later werd deze geometrische tuin veranderd in een Engelse landschapstuin.
In 1870 werd Blankenburg gekocht door Guillaume Groen van Prinsterer, die daarvoor op Landgoed Oud-Wassenaar woonde. Hij overleed in 1876 maar zijn echtgenote Betsy van der Hoop bleef er wonen totdat zij drie jaar later overleed. Later werd Blankenburg gekocht door de familie van Roijen.
In 1917 werd Blankenburg verbouwd. Een deel van het park is toegevoegd aan Landgoed Voorlinden. Blankenburg wordt nog steeds bewoond en is niet opengesteld.
Op 13 juni 1945 trof Th.C. Koot het lichamelijke overschot van Hans Werner Müller-Lehning
# All I Ask

"All I Ask" is een nummer van de Britse zangeres Adele. Het nummer werd uitgebracht als de tiende track op haar album 25 uit 2015.

## Achtergrond

"All I Ask" werd geschreven door Adele, Bruno Mars, Philip Lawrence en Christopher Brody Brown en geproduceerd door The Smeezingtons, bestaande uit Mars, Lawrence en Ari Levine. In het nummer vraagt de zangeres om een laatste nacht met haar partner, voordat zij uit elkaar gaan. Het nummer is geïnspireerd door de Amerikaanse singer-songwriter Billy Joel. De piano is het enige instrument dat in het nummer gebruikt wordt.
Adele vertelde dat zij veel plezier had om samen met Mars aan het nummer te werken. De twee waren het oorspronkelijk wel oneens over de tekstregel "Take me by the hand while we do what lovers do", maar Mars veranderde later van gedachten en zei dat "lovers" een "geweldig woord is dat het lied groter maakt omdat niemand het zegt. Niemand praat zo, het springt eruit." Adele beschouwt haar vocalen op het nummer als haar "meest opschepperige". Het nummer werd in twee takes opgenomen.
Alhoewel het niet werd uitgebracht als single, zorgden downloads en streams ervoor dat "All I Ask" wereldwijd een hit werd. In de Britse hitlijsten kwam het tot plaats 41, terwijl in de Amerikaanse Billboard Hot 100 plaats 77 werd bereikt. Het kwam ook in Australië, Canada, Finland, Frankrijk, Ierland, Schotland en Zuid-Korea in de hitlijsten terecht, waarbij het in Schotland met een twaalfde plaats de hoogste notering bereikte.
Adele zong "All I Ask" voor het eerst live op 17 november 2015 tijdens haar one-night-only show Adele Live in New York City. In januari 2016 zong zij het in The Late Late Show with James Corden tijdens de Carpool Karaoke. In 2016 zong zij het tijdens de uitreiking van de Grammy Awards, maar kende hierbij technische problemen. Twee dagen later zong zij het nogmaals in The Ellen DeGeneres Show. In 2016 zong zij het regelmatig tijdens haar tournee. Het nummer werd tevens gecoverd door Bruno Mars met zijn band The Hooligans op BBC Radio 1.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| All I Ask | 1404 | 1525 | 1049 | 1551 | 1301 | 967 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2019 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel All I Ask (Adele song) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bermuda op de Olympische Zomerspelen 1936

Bermuda debuteerde op de Olympische Spelen tijdens de Olympische Zomerspelen 1936 in Berlijn, Duitsland. Het zou tot 1976 duren voordat de eerste medaille werd behaald.

## Deelnemers en resultaten
### Zwemmen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Leonard Spence | 100m vrije slag (m) | 25e | serie 4: 4e in 1.01,9 |
| John Young | 100m vrije slag (m) | 43e | serie 6: 6e in 1.07,8 |
| Edmund Cooper | 400m vrije slag (m) | 33e | serie 5: 5e in 5.53,8 |
| Percy Belvin | 200m schoolslag (m) | 22e | serie 2: 5e in 3.09,8 |
| Leonard Spence | 200m schoolslag (m) | DSQ | serie 4: 1e in 2.52,0 halve finale 2: gediskwalificeerd |
| Edmund Cooper Leonard Spence Dudley Spurling John Young | 4x200m vrije slag (m) | 14e | serie 1: 5e in 10.50,5 |
* (de) Organisationskomitee für die XI. Olympiade Berlin 1936 E.V. (1937). The XIth Olympic Games, Berlin, 1936; Official Report. Wilhelm Limpert, Berlijn.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomerspelen van 1936; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1, deel 2, deel 3, deel 4, deel 5 en deel 6.
Afghanistan · Argentinië · Australië · België · Bermuda · Bolivia · Brazilië · Brits-Indië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Costa Rica · Denemarken · Duitsland · Egypte · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Hongarije · IJsland · Italië · Japan · Joegoslavië · Letland · Liechtenstein · Luxemburg · Malta · Mexico · Monaco · Nederland · Nieuw-Zeeland · Noorwegen · Oostenrijk · Peru · Polen · Portugal · Republiek China · Roemenië · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Zuid-Afrika · Zweden · Zwitserland
# Josiane Dostie

Josiane Dostie (Saint-Jean-sur-Richelieu (Canada), 10 augustus 1991) is een Belgisch politica voor de marxistische partij PVDA-PTB.

## Biografie

Dostie groeide op in de Canadese Franstalige provincie Quebec. Ze volgde universitaire studies in de Franse stad Toulouse en vestigde zich daarna in 2013 in Brussel. Dostie ging er aan de slag als redactrice.
Begaan door de strijd tegen sociale ongelijkheid en het aanpakken van de klimaatverandering, sloot Josiane Dostie zich in 2017 aan bij de PVDA. Ze was eerst enkele jaren actief in de lokale afdeling van Vorst en nadien in de afdeling in Sint-Jans-Molenbeek. Ook was ze van 2019 tot 2024 parlementair medewerker voor de PTB-fractie in het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar ze zich boog over dossiers rond cultuur en kinderopvang.
Bij de Brusselse gewestverkiezingen van juni 2024 werd Dostie voor de Franstalige PTB-lijst verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, waar ze voorzitter was van de commissie Gelijke Kansen en Vrouwenrechten.
In oktober 2024 raakte Dostie verkozen in de gemeenteraad van Sint-Jans-Molenbeek. De PVDA-PTB belandde er in het schepencollege en in december 2024 werd ze schepen van Stedenbouw, Gelijke Kansen en Vrouwenrechten, Informatica en Armoedebestrijding. Hierdoor diende Josiane Dostie haar ontslag in als parlementslid.
* ↑ (fr) Une Johannaise élue dans un parlement belge, Le Canada Français, 6 juli 2024.
* ↑ Fiche Josiane Dostie op de website van de PVDA.
* ↑ Financieel geplaagd Molenbeek stelt bestuursakkoord voor: ‘Voortbestaan staat op het spel’, BRUZZ, 6 december 2024.