OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mark Mastenbroek

Mark Mastenbroek (Amsterdam, 22 december 1944) is een Nederlands auteur. Hij schrijft onder andere reisboeken en beschouwingen over beeldende kunst. Hij is docent Kunstgeschiedenis aan het Geert Groote College Amsterdam in Amsterdam.

## Leven en werk

Mark Mastenbroek is de zoon van de schilderes Mary Noothoven van Goor. In 1953 bezocht hij als leerling de Geert Groote School te Amsterdam. In 1958 was hij oprichter en tot 1966 schrijver van het literair tijdschrift HSP. Mastenbroek behaalde in 1964 zijn HBS-B examen. Hij haalde in 1975 zijn onderwijsbevoegdheid voor handvaardigheid en kunstgeschiedenis en werkt sinds 1970 als leraar aan de Vrije school. Hij schrijft reisverhalen en beschouwingen over beeldende kunst en geeft voordrachten daarover. Hij is opgetreden als leider van kunstreizen naar onder andere Italië, Egypte en Frankrijk. Naast docent en organisator binnen het onderwijs is hij redactielid van tijdschriften en websites. Mastenbroek heeft sinds 1990 meerdere boeken gepubliceerd. Inmiddels is hij begonnen aan een schilderkunstig project: zeven schilderijen naar teksten van de auteur Wolfgang Borchert.

## Citaat

Mastenbroek bewondert de dichter Nico Verhoeven. "Als je me vraagt wie de belangrijkste Nederlandse dichter van na de Tweede Wereldoorlog is, dan luidt het prompte antwoord: Verhoeven. Wat mij betreft is er geen twijfel mogelijk." Volgens Mastenbroek is Verhoeven vergeten vanwege "het feit dat hij binnen zijn experimentele taalgebruik tevens een uitgesproken spiritueel mensbeeld uitdroeg en vertegenwoordigde".

## Publicaties

Mastenbroek publiceerde onder andere in het tijdschrift Jonas, het tijdschrift Motief, het academisch weekblad Intermediair, Citroën-magazine Dynamique, Vrije Opvoedkunst. Op zijn eigen website zijn reisfoto's van zijn hand te zien.

### Dichtbundels

* Naast Kaïn
* Mijzelf, mijzelf
* Op reis
* Naarinen
* Hoe, vader word je weer een vlinder? Amsterdam, 2014 ISBN 978-9-079133-12-3

### Boeken

* Licht op Rembrandt, Zeist, 1992
* Parijse miniaturen, Zeist, 1990
* Rome in miniaturen, Zeist, 1991
* Toscaanse miniaturen, Zeist, 1990, ISBN 90-6038-269-2
* Niemandsland, Amsterdam, 1991
* Blik op het sublieme: Markante kunstcolleges, Pentagon, Amsterdam 2024 ISBN 978-94-93362-13-0

## Trivia

* Mark Mastenbroek is de bedenker van een bolvormig 'patentschema kunstgeschiedenis' waarmee de schilderstijlen en kunststromingen van de 20e eeuw in hun onderlinge relaties van contrasten en verwantschappen driedimensionaal, op chronologische wijze kunnen worden weergegeven.
# Atacora (bergketen)

De Atacora is een bergketen in het noordwesten van Benin met als hoogste punt Mont Aledjo (658 meter).
De Atacora maakt onderdeel van een ruimere bergketen die van het zuidwesten naar het noordoosten door West-Afrika loopt. In Ghana wordt de keten Akwapim Hills genoemd. Het centrale deel loopt door Togo en wordt daar het Togogebergte genoemd. Hier ligt in hoogste punt, Mont Agou (986 meter). In Benin eindigt de keten met een 300 meter hoge wand waar de Atacora in het noordwesten overgaat in het laagland van de Pendjari. In het oosten gaat het gebergte over in de peneplain van Gourma.
De grootste bevolkingsgroep van de Atacora zijn de Somba. Traditioneel leven zij in huizen met twee verdiepingen (tata). Bij het begin van de Franse kolonisatie van de regio (begin 20e eeuw) vormde het relatief ontoegankelijke Atacoragebergte een toevluchtsoord voor opstandelingen zoals Kaba. Het Beninse departement Atacora is naar de bergketen genoemd.
* ↑ (fr) La Géographie. Gouvernement de la république du Bénin. Geraadpleegd op 30 november 2024.
* ↑ (en) Atakora Mountains: mountains, western Africa. britannica.com. Geraadpleegd op 30 november 2024.
* ↑ Grote Lekturama Wereldatlas, Afrika **. Lekturama (1987), p. 99.
# Uit het moeras verrezen

Uit het moeras verrezen is de omschrijving van een monument langs de oprit van de schouwburg van het Welzijnsinstituut Nickerie (WiN) in Nieuw-Nickerie, Suriname. Deze tekst staat op een bord voor het kunstwerk.
Het metalen monument werd gemaakt door Hans Lie en is een symbool voor de bloei van het district Nickerie die in grote mate te danken is aan de verbouw van rijst in de moerassen. Het gedenkteken was in 2013 danig verweerd en had een spookachtige uitstraling. Het bord met de bijgaande tekst was toen redelijk nieuw.
Het achterliggende pand werd sinds de oplevering in 1976 beheerd door het Cultureel Centrum Nickerie (CCN), maar werd circa 1988 verlaten. In 2005 is de Nickerie City Church in een gedeelte gevestigd na herstelwerkzaamheden te hebben uitgevoerd.
# Gregory Mathews

Gregory Macalister Mathews (10 september 1876 - 27 maart 1949) was een Australische amateurornitholoog.
Mathews verwierf een vermogen dankzij aandelen in de mijnbouw en verhuisde in 1900 naar Engeland en hield zich vooral bezig met de vogelkunde. Tussen 1935 en 1938 was hij voorzitter van de British Ornithologists' Club, wat toen vooral een exclusief gezelschap was van leden van de British Ornithologists' Union dat zich richtte op biogeografie en het ontdekken van nieuwe vogelsoorten. Hij beschreef 39 vogelgenera en 42 soorten (10 samen met een andere auteur) waaronder Huttons pijlstormvogel (Puffinus huttoni). Daarnaast beschreef hij meer dan 260 ondersoorten (waaronder de ondersoort Malurus splendens musgravi van het prachtelfje) en 30 herindelingen in nieuw benoemde geslachten (bijvoorbeeld Nesofregetta). Hij stond bekend als een extreme splitter van taxa. Zijn meest bekende werk is het standaardwerk The birds of Australia in 12 delen, uitgegeven tussen 1910 en 1927.
In 1939 ontving hij een hoge onderscheiding (Orde van het Britse Rijk) voor zijn verdiensten voor de ornithologie. In 1939 werd hij gekozen tot Fellow of the Royal Australasian Ornithologists Union. Tussen 1946 en 1947 was hij voorzitter van deze unie.
* Australian Dictionary of Biography: mathews-gregory-macalister-7517
* Gemeinsame Normdatei: 116837861
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6399 498X
* Library of Congress Control Number: no95023763
* Nationale bibliotheek van Australië: 36174750
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 203625811
* SNAC: w6bv8wjh
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 32100
* Trove: 617234
* Virtual International Authority File: 34040708
* WorldCat (via VIAF): 34040708
# Fortunate Son (lied)

Fortunate Son is een nummer van de Amerikaanse band Creedence Clearwater Revival, van het album Willy and the Poor Boys uit 1969. Het werd in oktober dat jaar uitgebracht als single, tezamen met Down on the Corner.

## Achtergrond

Deze plaat was erg populair ten tijde van de Vietnamoorlog en wordt ook vaak gebruikt op soundtracks van o.a. Vietnamfilms en periodes die in de Vietnam oorlog spelen, (zoals in Forrest Gump) televisie series (zoals Tour of Duty) en computer spellen. De plaat verhaalt de gedachten van een man die opgeroepen wordt voor de dienstplicht, en die als "gewone man" (niet de zoon van een senator, miljonair of legeraanvoerder) daadwerkelijk de (Vietnam)oorlog uit moet gaan vechten. Het is geïnspireerd door de persoon van David Eisenhower, de kleinzoon van de voormalige Amerikaanse president Dwight David Eisenhower, die in 1968 met Julie Nixon, de dochter van toenmalig Amerikaans presidentskandidaat Richard Nixon in het huwelijk trad. John Fogerty, de schrijver van het nummer, had zo'n donkerbruin vermoeden bij het zien van de publiciteit omtrent dat huwelijk dat geen van de huwelijksfeestgangers ooit daadwerkelijk betrokken zouden raken bij de oorlog.
De plaat werd uitsluitend een hit in de VS, Canada, Frankrijk en België.
In thuisland de VS bereikte de plaat de 3e positie in de Billboard Hot 100. In buurland Canada werd de 6e positie bereikt en in Frankrijk de 144e. In de VS won de plaat in december 1970 de "RIAA Gold Disc Award".
In Nederland werd de plaat destijds wel regelmatig gedraaid op de zeezenders en de landelijke radiozenders, desondanks werden zowel de Nederlandse Top 40 op Radio Veronica als de Hilversum 3 Top 30 op Hilversum 3 niet bereikt.
In België bereikte de plaat de 12e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 en de 6e positie in de voorloper van de Waalse Ultratop 50.
Sinds de editie van 2012 staat de plaat genoteerd in de sinds december 1999 jaarlijks uitgezonden NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, met als hoogste notering een 140e positie in 2024.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Fortunate Son | 1762 | 1013 | 408 | 295 | 265 | 264 | 213 | 203 | 196 | 175 | 172 | 187 | 140 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2012 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
# Johannes de Doperkerk (Raard)

De Johannes de Doperkerk is een kerkgebouw in Raard in de Nederlandse provincie Friesland.

## Geschiedenis

De kerk op de deels afgegraven terp was oorspronkelijk gewijd aan Johannes de Doper en was eigendom van het klooster Klaarkamp. De eenbeukige kerk met driezijdige koorsluiting en rondboogvensters uit de 13e eeuw werd in 1787 of 1807 gewijzigd. Het muurwerk werd verlaagd en werd er een toren gebouwd. In de vlakopgaande toren met ingesnoerde spits hangt een klok (1523) van klokkengieter Wolter Schonenborch en een klok (1620) van Hans Falck. De preekstoel dateert uit 1650.
De kerk is een rijksmonument en is eigendom van Stichting Alde Fryske Tsjerken. In de kerk is het OerKa Irene Verbeek Museum gevestigd.
* Noordoostzijde
* Interieur (1943)
# Summer Holiday (Cliff Richard)

Summer Holiday is een nummer van de Britse zanger Cliff Richard met zijn begeleidingsband The Shadows. Bruce Welch en Brian Bennett, leden van die band, schreven het nummer en het werd geproduceerd door Norrie Paramor. Het werd uitgebracht op 8 februari 1963 als leadsingle van het gelijknamige album. Het bereikte de eerste positie op de hitlijsten in Australië, België, Canada, Denemarken, Noorwegen, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

## Achtergrond

In 1986 kwam het Nederlandse duo MC Miker G & DJ Sven met een remix van Summer Holiday (genaamd Holiday Rap, gemixt met het nummer Holiday van Madonna). Hiervoor gebruikten de twee de melodie van Summer Holiday voor hun refrein.

## Hitnoteringen
### Single Top 100

Hitnotering: 11-05-1963 t/m 10-08-1963 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | |
| Positie: | 5 | 5 | 5 | 4 | 3 | 3 | 3 | 2 | 9 | 9 | 9 | 9 | 10 | 10 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 |
| Summer Holiday | 578 | 1081 | 1282 | 1388 | 1604 | 1516 | 1560 | 1510 | 1465 | 1487 | 1710 | 1882 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
# Tina Hausmann

Tina Hausmann (29 oktober 2006) is een Zwitsers autocoureur.

## Carrière
### Karting

Hausmann maakte haar autosportdebuut in het karting. In 2019 nam zij deel aan de Mini- en Junior-klassen van de Zwitserse Rotax Max Challenge, waarin zij respectievelijk achtste en vierde werd. In 2021 nam zij deel aan de OK-klasse van de ADAC Kart Masters.

### Formule 4

In 2023 stapte Hausmann over naar het formuleracing en debuteerde zij in het eerste seizoen van de Formula Winter Series voor AKM Motorsport. Al in haar eerste race op het Circuito Permanente de Jerez werd zij vierde, gevolgd door een podiumfinish in de tweede race van het weekend. Na vier races verliet zij echter de klasse weer. Met 27 punten werd zij tiende in de eindstand.
Vervolgens kwam Hausmann uit in het Italiaans Formule 4-kampioenschap en het Euro 4 Championship voor AKM als de enige full-time inschrijving van het team. In het Italiaans kampioenschap was een zestiende plaats op het Circuit Paul Ricard haar beste race-uitslag, waardoor zij puntloos veertigste in de eindstand werd. Zij behaalde wel zeven overwinningen in het vrouwenkampioenschap, waardoor zij met 310 punten de titel in deze klasse won. In de Euro 4 was een elfde plaats op het Autodromo Nazionale Monza en werd zo twintigste in de eindstand. Met zes zeges en 222 punten werd zij ook hier kampioen in de vrouwenklasse.
In 2024 begon Hausmann het seizoen in het Formule 4-kampioenschap van de Verenigde Arabische Emiraten, waar zij voor Xcel Motorsport enkel in het tweede raceweekend op het Yas Marina Circuit reed.

### F1 Academy

In 2024 stapte Hausmann over naar de F1 Academy, waarin zij voor Prema Racing reed. Zij kreeg in dit kampioenschap steun van het Formule 1-team van Aston Martin. Een vierde plaats in de seizoensfinale op Yas Marina was haar beste race-uitslag. Met 31 punten werd zij tiende in het eindklassement.
# Wapen van Opsterland

Het wapen van Opsterland is het gemeentelijke wapen van de Nederlandse gemeente Opsterland. Het wapen is op 25 maart 1818 officieel door de Hoge Raad van Adel vastgesteld.

## Geschiedenis

Het huidige wapen is sinds 1818 niet gewijzigd, voor de officiële vaststelling is het wapen meerdere malen aangepast. De eerste keer dat het wapen enigszins herkenbaar is is in 1622, dat jaar verscheen op een kaart een zegel met de vijf bomen. Tot 1739 komt alleen de haas op verschillende plekken op het wapen voor. Soms rent de haas naar links en soms naar rechts. In 1739 verschijnt de hond voor het eerst.

## Blazoen

De beschrijving van het wapen luidt als volgt:
   Van zilver, beladen met 5 populierboomen, staande op een groene grond, over dewelke heenloopt een haas van keel, vervolgd wordende door een hond van dezelfde kleur, waarvan het voorste gedeelte slechts zigtbaar is.
Het schild is zilverkleurig met daarop vijf groene populieren die op een groene ondergrond staan. Over de grond rent een rode haas, van links naar rechts (voor de kijker van rechts naar links), achtervolgd door een eveneens rode hond. Van de hond is alleen het voorste gedeelte te zien: de kop, voorpoten en de borstkas. Het schild wordt gedekt door een kroon van vijf bladeren. Dit is een markiezenkroon.

## Vergelijkbare wapens

* Het wapen van Hasker Veenpolder
* Het wapen van De Groote Veenpolder in Opsterland en Smallingerland
# Synagoge (Nijmegen)

De Synagoge in Nijmegen is een uit 1756 stammende synagoge aan de Nonnenstraat in de Benedenstad.

## Geschiedenis

Aan het begin van de veertiende eeuw was Nijmegen de belangrijkste Joodse vestiging van het land. De Joodse gemeenschap van die tijd verdween echter omdat zij zwaar werd vervolgd vanwege de pestepidemie van 1349, waarvan zij de schuld kregen. Hierna vestigden zich wederom Joden in de stad en een eerste synagoge wordt aan het begin van de vijftiende eeuw vermeld als schola judeorum in de huidige benedenstad aan de Jodengas. De Joodse gemeenschap in Nijmegen verdween opnieuw aan het einde van die eeuw. In de zeventiende eeuw is er weer een Joodse gemeenschap in de stad en er was een huissynagoge aan de Vleeshouwerstraat die in 1697 na klachten gesloten werd door de gemeente. Hierna werd een voormalige herberg aan de Grotestraat als gebedsruimte gebruikt.
Op 5 september 1756 werd de synagoge aan de Nonnenstraat in gebruik genomen. De Joodse gemeenschap vestigde hierna in aangrenzende panden een Joodse school en mikwe. In 1804 werd Nijmegen het opperrabbinaat van Gelderland. In 1881 ging het opperrabbinaat naar Arnhem. In 1872 werd naast de synagoge een school gebouwd in quasi-oosterse stijl naar ontwerp van gemeentearchitect Pieter van der Kemp. De synagoge werd begin twintigste eeuw te klein en werd verkocht.

## Synagoge aan de Gerard Noodtstraat

Op 11 april 1913 werd de Nieuwe Synagoge aan de Gerard Noodtstraat, door Oscar Leeuw ontworpen, in gebruik genomen. Er waren 150 zitplaatsen voor mannen en een galerij met 100 zitplaatsen voor vrouwen, marmeren trappen naar de heilige arke (aron hakodesj) en een biema. De ingangstoren lijkt op een grote thorarol en in de gevel is veel symboliek verwerkt.
In de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw door de Duitse bezetter als opslagruimte gebruikt en de wandschilderingen werden vernietigd. Het pand raakte zwaar beschadigd bij het bombardement op de Nijmeegse binnenstad van 22 februari 1944.
Na de oorlog was de Joodse gemeenschap gedecimeerd en het gebouw was nu te groot. Het naastgelegen schooltje werd als synagoge in gebruik genomen en de oorspronkelijke synagoge werd aan de gemeente Nijmegen verkocht.

## Terug aan de Nonnenstraat

De Joodse gemeenschap was aan het einde van de twintigste eeuw weer gegroeid en kocht, via de Stichting Synagoge Nijmegen, in 1999 voor het symbolische bedrag van één gulden de oude synagoge aan de Nonnenstraat van de gemeente Nijmegen. Het pand was in de jaren 70 ook weer hersteld van de oorlogsschade.
Het gebouw was onder meer gebruikt als dependance van Nijmeegs Museum Commanderie van Sint-Jan. Het pand werd gerestaureerd en op 26 november 2000 wederom als synagoge gewijd.
* ↑ Nijmegen, Joods Historisch Museum
* ↑ Synagoge aan de Nonnenstraat, Huis van de Nijmeegse geschiedenis
# Vojsava Tripalda

Vojsava Tripalda (?-1402/05), na haar huwelijk Vojsava Kastrioti, was de vrouw van de Albanese edelman Gjon Kastrioti. Ze was de moeder van negen kinderen, waaronder die van de Albanese volksheld Skanderbeg.

## Vermelding

Vojsava Tripalda wordt voor het eerst genoemd door de Albanese auteurs Marin Barleti en Gjon Muzaka na ongeveer zeventig jaar na haar dood. Beide auteurs leefden kort na het overlijden van Skanderbeg. Volgens de laatstgenoemde auteur was Vojsava een dochter van Muzaka-telg Domenico Muzaka.

## Levensloop

Vojsava werd geboren in Polog, een dorpje in het huidige Noord-Macedonië. Haar etniciteit is onder vele historici onderwerp van discussie. Ze wordt hoofdzakelijk gelinkt aan het Albanese huis Muzaka of aan een slavische adel. Ze trouwde met Gjon Kastrioti, een Albanese landsheer van het vorstendom Kastrioti.

## Nageslacht

Uit het huwelijk met haar gemaal Gjon Kastrioti kreeg ze negen kinderen:
* Reposh Kastrioti
* Stanisha Kastrioti ⚭ Ottomaanse prinses
* Konstantin III Kastrioti
* Mara Kastrioti ⚭ Stefan Crnojević
* Gjergj Kastrioti ⚭ Andronika Arianiti
* Jelena Kastrioti ⚭ Pavel Balsha
* Mamica Kastrioti ⚭ Muzaka Thopia
* Angjelina Kastrioti ⚭ Vladan Arianiti
* Vlajka Kastrioti ⚭ Gjin Muzaka
* ↑ https://books.google.nl/books?id=usxBAAAAYAAJ&q=%22uxori+Voisavae+nomen+erat%22&dq=%22uxori+Voisavae+nomen+erat%22&hl=en&redir_esc=y
* ↑ https://books.google.al/books?id=itbVKZvX67oC&pg=PA308&dq=%22ivani+uxorem%22&hl=sq&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwirw6SuhZyCAxWOcvEDHQDjDSUQ6AF6BAgKEAI#v=onepage&q=%22ivani%20uxorem%22&f=false
# Rookie of the Year (Champcar en IndyCar Series)

De Rookie of the Year Award is een prijs uitgereikt aan de bestpresterende nieuwe coureur in zowel de IndyCar Racing League als het voormalige Champ Car kampioenschap.

## Geschiedenis

De prijs werd oorspronkelijk uitgereikt in de CART en latere Champ Car, maar is tegenwoordig alleen nog te winnen in de Indycar. Sinds 1997, een jaar nadat deze serie het levenslicht zag, wordt de prijs jaarlijks toegekend.

## Rookie of the Year Award-winnaars
### CART Rookies of the Year (1979 tot 2003)

* 1979 - Bill Alsup
* 1980 - Dennis Firestone
* 1981 - Bob Lazier
* 1982 - Bobby Rahal
* 1983 - Teo Fabi
* 1984 - Roberto Guerrero
* 1985 - Arie Luyendyk
* 1986 - Dominic Dobson
* 1987 - Fabrizio Barbazza
* 1988 - John Jones
* 1989 - Bernard Jourdain
* 1990 - Eddie Cheever
* 1991 - Jeff Andretti
* 1992 - Stefan Johansson
* 1993 - Nigel Mansell
* 1994 - Jacques Villeneuve
* 1995 - Gil de Ferran
* 1996 - Alessandro Zanardi
* 1997 - Patrick Carpentier
* 1998 - Tony Kanaan
* 1999 - Juan Pablo Montoya
* 2000 - Kenny Bräck
* 2001 - Scott Dixon
* 2002 - Mario Dominguez
* 2003 - Sébastien Bourdais

### Champ Car World Series Rookies of the Year (2004 tot 2007)

* 2004 - A. J. Allmendinger
* 2005 - Timo Glock
* 2006 - Will Power
* 2007 - Robert Doornbos

### Indy Racing League/IndyCar Series Rookies of the Year (1997 tot heden)

* 1997 - Jim Guthrie
* 1998 - Robby Unser
* 1999 - Scott Harrington
* 2000 - Airton Daré
* 2001 - Felipe Giaffone
* 2002 - Laurent Rédon
* 2003 - Dan Wheldon
* 2004 - Kosuke Matsuura
* 2005 - Danica Patrick
* 2006 - Marco Andretti
* 2007 - Ryan Hunter-Reay
* 2008 - Hideki Mutoh
* 2009 - Raphael Matos
* 2010 - Alex Lloyd
* 2011 - James Hinchcliffe
* 2012 - Simon Pagenaud
* 2013 - Tristan Vautier
* 2014 - Carlos Muñoz
* 2015 - Gabriel Chaves
* 2016 - Alexander Rossi
* 2017 - Ed Jones
* 2018 - Robert Wickens
* 2019 - Felix Rosenqvist
* 2020 - Rinus Veekay
* 2021 - Scott McLaughlin
* 2022 - Christian Lundgaard
* 2023 - Marcus Armstrong
* 2024 - Linus Lundqvist
# Wapen van Oud en Nieuw Gastel

Het wapen van Oud en Nieuw Gastel werd op 16 juli 1817 bij besluit van de Hoge Raad van Adel aan de toenmalige Noord-Brabantse gemeente Oud en Nieuw Gastel bevestigd. Op 1 januari 1997 ging Oud en Nieuw Gastel op in de nieuwe gemeente Halderberge, waardoor het wapen van Oud en Nieuw Gastel kwam te vervallen. In het wapen van Halderberge zijn de vogels uit het wapen van Oud en Nieuw Gastel opgenomen.

## Blazoenering

De blazoenering bij het wapen luidt als volgt:
   Coupé; het bovenste parti; zijnde het eerste deel van goud, beladen met drie burgten van zilver, staande twee en een; het tweede van lazuur, beladen met drie malie's van zilver, staande twee en een; het onderste van keel, beladen met drie canetten van synople, staande twee en een.
De heraldische kleuren zijn goud (geel), zilver, lazuur (blauw) en sinopel (groen). De beschrijving is later toegevoegd, oorspronkelijk stond in het register uitsluitend een tekening.

## Geschiedenis

Het wapen is het wapen van Oud Gastel dat vanaf 1635 in gebruik was op schependomzegels. De drie maliën zijn afkomstig uit het wapen van het Markiezaat Bergen op Zoom, waaronder Oud Gastel sinds 1458 viel. De herkomst van de drie burchten is onbekend, evenals die van de drie vogels, die het meest op eenden lijken. Het wapen is een raadselwapen, omdat het kleurgebruik in zowel het veld met de burchten (metaal op metaal) als in het veld met de vogels (kleur op kleur) in strijd is met de regels omtrent kleurgebruik in de heraldiek.

## Verwant wapen

* Wapen van Halderberge
# Lijst van tramlijnen in Zuid-Holland

Hieronder is een lijst te vinden van tramlijnen in de provincie Zuid-Holland.
De trams in Zuid-Holland worden gereden door:
* HTM: Rail Haaglanden inclusief RandstadRail lijnen 3, 4 en 34
* RET: Rail Rotterdam
Rotterdam, Den Haag en de rest van Zuid-Holland kent ook busvervoer, gereden door HTM, RET, EBS, Arriva, Connexxion en Qbuzz. Deze lijnen zijn niet in deze lijst verwerkt. Zie hiervoor: stads- en streekvervoer in Zuid-Holland.
Voor metrovervoer in de regio Rotterdam door RET zie: Rotterdamse metro.

## Lijnen 1 tot en met 10

* Lijn 1: Rail Haaglanden: Scheveningen Noord – Delft Tanthof
* Lijn 1: Rail Rotterdam: Rotterdam De Esch – Vlaardingen Holy
* Lijn 2: Rail Haaglanden: Den Haag Kraayenstein – Leidschendam
* Lijn 2: Rail Rotterdam: Charlois – Keizerswaard
* RandstadRail 3: Den Haag Loosduinen – Zoetermeer Centrum
* Lijn 3: Rail Rotterdam: Beverwaard – Station Rotterdam Centraal
* RandstadRail 4: Den Haag De Uithof – Station Lansingerland-Zoetermeer
* Lijn 4: Rail Rotterdam: Molenlaan – Heemraadsplein
* Lijn 5: Rail Rotterdam: Station Rotterdam Centraal – Barendrecht Carnisselande
* Lijn 6: Rail Haaglanden: Den Haag Leyenburg – Leidschendam Noord
* Lijn 6: Rail Rotterdam: Heemraadsplein – Kleiweg
* Lijn 7: Rail Rotterdam: Marconiplein – Woudestein
* Lijn 8: Rail Rotterdam: Schiebroek – Spangen
* Lijn 9: Rail Haaglanden: Scheveningen Noord – Vrederust

## Lijnen 11 tot en met 20

* Lijn 10: Rail Haaglanden: Scheveningen Noord – Vrederust
* Lijn 11: Rail Haaglanden: Scheveningen Haven – Station Den Haag HS
* Lijn 11: Rail Rotterdam: Rotterdam De Esch – Schiedam Woudhoek
* Lijn 12: Rail Haaglanden: Den Haag Duindorp – Station Den Haag HS
* Lijn 15: Rail Haaglanden: Station Den Haag Centraal – Nootdorp
* Lijn 16: Rail Haaglanden: Station Den Haag Centraal – Wateringen
* Lijn 17: Rail Haaglanden: Den Haag Statenkwartier – Wateringen
* Lijn 19: Rail Haaglanden: Leidschendam – Station Delft

## Lijnen 31 tot en met 40

* Lijn 34: Rail Haaglanden: Den Haag De Savornin Lohmanplein – Station Lansingerland-Zoetermeer