OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# John Boyne

John Boyne (Dublin, 30 april 1971) is een Ierse schrijver en journalist.

## Biografie

Boyne studeerde aan de Universiteit van Dublin en de Universiteit van Norwich waar hij de Curtis Brown Prijs won. Tijdens zijn tijd in Dublin werd zijn eerste werk gepubliceerd. Om in zijn onderhoud te voorzien werkte hij overdag in de boekhandelketen Waterstone's, terwijl hij tot laat in de avonden aan zijn boeken werkte.
John Boyne schreef tot nu toe dertien romans voor volwassenen, zeven romans voor jongeren en een verhalenbundel. Zijn boeken zijn in meer dan vijftig talen uitgegeven.
Zijn bekendste boek De jongen in de gestreepte pyjama werd een bestseller. Wereldwijd zijn er meer dan 7 miljoen exemplaren van verkocht. Het boek is in 2009 verfilmd (The Boy in the Striped Pyjamas) en kwam in Nederland in januari 2009 in de bioscopen.
In november 2008 verscheen de Nederlandse vertaling van Mutiny on the Bounty, getiteld De Scheepsjongen. Het vertelt het verhaal van de reis van het schip The Bounty dat onder leiding van kapitein William Bligh naar Tahiti vaart om loten van de broodboom te halen en deze vervolgens te transporteren naar de Britse koloniën in het Caribisch gebied. Daar zouden deze bomen vruchten moet leveren als voedsel voor de slaven. Er breekt echter een muiterij uit op het schip en de kapitein en een deel van de bemanning worden overboord gezet in een sloep. Het verhaal wordt verteld door de hoofdpersoon, John Jacob Turnstille, de scheepsjongen aan boord van The Bounty.
In mei 2009 verscheen Boynes zevende roman: The House of Special Purpose. In het jaar 2014 bracht hij Stay Where You Are and Then Leave uit, een roman over een zoon die zijn vader zoekt tijdens WOI. In november 2015 verscheen het jeugdboek De jongen op de berg. In 2022 verscheen All the Broken Places, in Nederland is de verschijningsdatum 4 oktober 2022 onder de titel Toen de wereld brak. Het is het vervolg op De jongen met de gestreepte pyjama.
# Blackbird (The Beatles)

Blackbird is een lied, geschreven door Paul McCartney van The Beatles. Zoals bij alle Beatles-nummers die door McCartney of John Lennon zijn geschreven, wordt het nummer toegeschreven aan Lennon-McCartney. Blackbird verscheen in 1968 op het album The Beatles. Dit album staat ook wel bekend als The White Album.

## Achtergrond

De inspiratie voor de tekst van Blackbird kwam volgens McCartney van de oplopende spanningen door de protesten van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging tegen de rassenscheiding in de Verenigde Staten. Waar bandlid John Lennon waarschijnlijk veel directer zou hebben verwezen naar deze problematiek, gebruikte McCartney de 'blackbird' als metafoor voor een zwarte vrouw, om haar te bemoedigen. In het nummer is op de achtergrond een licht getik te horen, afkomstig van het tikken van McCartneys voet op de maat, dat refereert aan het marcheren van de Afro-Amerikanen.
Voor de muziek liet McCartney zich naar eigen zeggen inspireren door de Bourrée uit de suite in e-kleine terts voor luit BWV 996 van Johann Sebastian Bach. In hun jeugd hadden McCartney en George Harrison dit stuk leren spelen op hun gitaren.

## Opnames

Op 11 juni 1968 nam Paul McCartney Blackbird op in studio twee van de Abbey Road Studios in Londen. Omdat George Harrison en Ringo Starr op dat moment in de Verenigde Staten waren en John Lennon in studio drie Revolution 9 aan het opnemen was, is McCartney de enige Beatle die te horen is in het nummer. Het nummer werd in 32 takes opgenomen. McCartney bespeelde een Martin D 28 akoestische gitaar en zong de tekst van het nummer. Anders dan vaak wordt beweerd, zou het getik op de achtergrond niet het geluid van een metronoom zijn, maar het tikken van McCartney's voet, dat door technicus Geoff Emerick apart werd opgenomen. Aan take 32 werden tijdens het mixen geluiden van een zingende merel toegevoegd uit het geluidsarchief van Abbey Road. De mono-opname van het nummer bevat andere vogelopnames dan de stereo-versie.

## Bezetting

* Paul McCartney - akoestische gitaar, zang, voetgetik

## Hitnotering
### Nederlandse Single Top 100

Hitnotering: 20-11-2010 t/m 27-11-2010 :
| Week | 1 | 2 | |
| Nummer | 91 | 91 | uit |

### Evergreen Top 1000

Evergreen Top 1000 "Blackbird" :
| Jaar | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 |
| Positie | - | - | - | - | - | - | 163 | 188 | 113 | 100 | 44 | 86 | 100 | 96 | 125 | 109 |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Blackbird | 413 | 523 | 368 | 330 | 251 | 239 | 460 | 142 | 122 | 164 | 132 | 86 | 90 | 67 | 92 | 108 | 108 | 96 | 121 | 102 | 104 | 110 | 101 | 117 | 126 | 87 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* 1 2 Miles, B. (1997). Paul McCartney: Many Years From Now. London: Secker & Warburg.
* ↑ Lewisohn, M. (1989). The Beatles Recording Sessions. London: Hamlyn.
# Monique Lamoureux

Monique Edith Lamoureux (Grand Forks, 3 juli 1989) is een Amerikaans voormalig ijshockeyster. Monique Lamoureux scoorde in februari 2018 de gelijkmaker in de finale van de Olympische Winterspelen in Pyeongchang, terwijl haar tweelingzus Jocelyne de winnende shootoutgoal maakte waarmee de twee met hun teammaten olympisch kampioen werden. De zussen Lamoureux bemachtigden met het Amerikaanse team ook de zilveren medaille op zowel de Olympische Winterspelen in Vancouver (2010) als die in Sotsji (2014).

## Biografie

Monique Lamoureux komt uit een familie waarin ijshockey centraal stond. Niet alleen zij en haar tweelingzus Jocelyne waren actief als ijshockeyer, ook hun vier broers Jean-Philippe, Jacques, Pierre-Paul en Mario schaatsten bij grote ijshockeyclubs. Hun vader was op zijn beurt reservegoalie in een ijshockeyteam op de universiteit, hun moeder was marathonloper.
De zussen speelden beiden op 12-jarige leeftijd in het Peewee A Boys-team, waardoor ze aan het staatskampioenschap van North Dakota mochten meedoen. Na afloop kregen ze een studiebeurs voor de Shattuck-Saint Mary's in Minnesota. De twee hielpen de school drie staatstitels te winnen, in 2005, 2006 en 2007. De Lamoureux-zussen gingen vervolgens in het seizoen 2008/09 spelen voor de Minnesota Golden Gophers van de Universiteit van Minnesota. Monique was al snel een van de topscorers van het team.
In 2009 verhuisden Monique en Jocelyne Lamoureux terug naar hun geboortestaat North Dakota om uit te komen voor de North Dakota Fighting Hawks van de Universiteit van North Dakota. Monique werd in 2014 geselecteerd voor de Boston Blades. Met het Amerikaanse team won ze zes keer goud (2009, 2011, 2013, 2015-2017) en één keer zilver (2012) op het WK. Tevens nam ze met haar zus drie keer deel aan de Olympische Winterspelen: in 2010 en 2014 wonnen ze olympisch zilver, in 2018 olympisch goud.
Jocelyne en Monique Lamoureux beëindigden beiden in februari 2021 hun sportieve carrière.

## Privé

Lamoureux is sinds mei 2016 getrouwd en is moeder van twee zoons. Ze was tussen 2010 en 2012 eerder gehuwd.
* (en) Profiel van Monique Lamoureux op sports-reference.com (gearchiveerd)
* 1 2 3 (en) House of Hockey, Sports Illustrated (1 februari 2010)
* ↑ (en) USA Hockey's Lamoureux twins, 2018 Olympic champions, retire, Olympics.com (9 februari 2022)
* ↑ (en) There's nothing ordinary about Hall of Fame Lamoureux sisters, Grand Forks Herald (10 juni 2016)
* ↑ Monique Lamoureux en haar tweelingzus Jocelyne waren tegelijk zwanger en bevielen eind 2018/begin 2019 zes weken na elkaar.
* ↑ (en) U.S. Ice Hockey Star Monique Lamoureux-Morando Welcomes Son Mickey, Team USA (12 december 2018)
* ↑ (en) Monique Lamoureux-Kolls has No. 1 fan, ESPN.com (13 april 2012)
1998: Verenigde Staten · 2002: Canada · 2006: Canada · 2010: Canada · 2014: Canada · 2018: Verenigde Staten · 2022: Canada
# Koning Winter (wielerprijs)

De titel Koning Winter werd tussen 2011 en 2019 jaarlijks toegekend aan de beste veldrijder van het voorbije seizoen. De winnaar, die gekozen werd door een vakjury en de lezers van Cycling.be Magazine, werd plechtig gekroond tijdens de Cyclocross Masters. In 2011 werd Sven Nys verkozen tot de eerste Koning Winter. Daarna won hij de trofee nogmaals in 2013 en 2014. De eerste niet-Belgische Koning Winter was Mathieu van der Poel, die de trofee in 2015 voor het eerst won. Ook in 2017, 2018 en 2019 werd Van der Poel verkozen tot Koning Winter.

## Overzicht winnaars

| Seizoen | Winnaar |
| 2010-2011 | Sven Nys |
| 2011-2012 | Kevin Pauwels |
| 2012-2013 | Sven Nys |
| 2013-2014 | Sven Nys |
| 2014-2015 | Mathieu van der Poel |
| 2015-2016 | Wout van Aert |
| 2016-2017 | Mathieu van der Poel |
| 2017-2018 | Mathieu van der Poel |
| 2018-2019 | Mathieu van der Poel |

### Meervoudige winnaars

| Aantal | Winnaar | Jaren |
| 4 | Mathieu van der Poel | 2015, 2017, 2018 en 2019 |
| 3 | Sven Nys | 2011, 2013 en 2014 |
* ↑ Sven Nys is Koning Winter, Sport.be, 25/02/2011
* ↑ Koning Winter: Mathieu Van der Poel wint!, Sport.be, 03/03/2015
# Nicolas Vanwinsen

Nicolas Vanwinsen (ca. 1991) is een Belgisch politicus voor CD&V te Heist-op-den-Berg.

## Levensloop

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2024 werd hij in Heist-op-den-Berg vanop de 17e plaats met 663 voorkeurstemmen verkozen op de CD&V-kieslijst. Hij had zelf het initiatief genomen om op de lijst te worden geplaatst. Op 5 december werd hij opgenomen in de nieuwe gemeenteraad. Nicolas Vanwinsen is daarmee de eerste Belgische verkozene en gemeenteraadslid ooit met het syndroom van Down. Tijdens gemeenteraden wordt hij begeleid door een vertrouwenspersoon en buddy Kristel Van Craen. Zijn hoofdstreven is, net als dat van de gehandicaptenbeweging: inclusie van mensen met een beperking. Hij is van plan zich in te zetten voor gelijke kansen, voor betere ondersteuning aan werkgevers die mensen met een beperking in dienst hebben en voor administratief eenvoudiger maken en aanmoedigen van vrijwilligerswerk.
Zijn grootmoeder Diane Vandewijngaerden was was 23 jaar lang burgemeester van Heist-op-den-Berg en zijn grootvader Alfons Verbist 17 jaar lang.
* ↑ Kim Clemens en Bert Provoost, Nicolas (33) is ’s lands eerste verkozene met downsyndroom: “Ik dacht er al langer over na om in de politiek te gaan” . Het Nieuwsblad (14 oktober 2024). Geraadpleegd op 9 december 2024.
* ↑ (fr) Jacques Hermans, Qui est Nicolas Vanwinsen, le premier mandataire politique belge atteint de trisomie 21? . La Libre Belgique (15 oktober 2024). Gearchiveerd op 11 december 2024. Geraadpleegd op 11 december 2024.
* ↑ Nicolas Vanwinsen eerste Belgische gemeenteraadslid met syndroom van Down - 'Goede ideeën over inclusie'. RTL Nieuws (14 oktober 2024). Gearchiveerd op 12 december 2024. Geraadpleegd op 12 december 2024.
* ↑ Lisa Ceuppens, Eerste verkozene ooit in ons land met syndroom van Down in Heist-op-den-Berg: "Hij is overdonderd door het succes". Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (VRT) (14 oktober 2024). Geraadpleegd op 9 december 2024.
* 1 2 Bart Segers, Eerste gemeenteraadslid ooit in ons land met syndroom van Down legt eed af in Heist-op-den-Berg: "Nicolas kon het vrij snel zonder spiekbriefje". Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (VRT) (4 december 2024). Geraadpleegd op 9 december 2024.
* 1 2 Bert Provoost, Man met downsyndroom verkozen in gemeenteraad in België: ’Ik kon het eerst niet geloven’ . De Telegraaf (14 oktober 2024). Gearchiveerd op 14 oktober 2024. Geraadpleegd op 12 december 2024.
* ↑ Antoon Verbeeck, Nicolas (33) is eerste verkiezingskandidaat met downsyndroom in Heist: “Mijn oma was burgemeester en is mijn grote voorbeeld” . Het Laatste Nieuws (8 augustus 2024). Geraadpleegd op 9 december 2024.
* ↑ Florian Callens, Nicolas Vanwinsen, het eerste verkozen gemeenteraadslid met syndroom van Down, legt eed af in Heist-op-den-Berg. Business AM (4 december 2024). Geraadpleegd op 9 december 2024.
# Isthmomys flavidus

Isthmomys flavidus is een zoogdier uit de familie van de Cricetidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Bangs in 1902.
Isthmomys flavidus heeft een kop-romplengte van 13 tot 17 cm en een staartlengte van 16 tot 21 cm. De soort leeft in regenwouden van 1.000 tot 1.500 meter hoogte in westelijk Panama. Er zijn twee gescheiden populaties, één in Chiriquí en één op het schiereiland Azuero. Isthmomys flavidus is een nachtactief knaagdier.
# Palynology

Palynology is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de palynologie.
Het tijdschrift is onder de naam "Geoscience and Man" opgericht in 1970 en kreeg haar huidige naam in 1977. Het wordt thans uitgegeven door Taylor & Francis op initiatief van AASP The Palynological Society.
* Palynology op OCLC WorldCat
* Palynology op Genamics JournalSeek
# Alessandro Pinarello

Alessandro Pinarello (Conegliano, 12 juli 2003) is een Italiaans wielrenner die in 2022 prof werd bij Bardiani CSF Faizanè.

## Carrière

Als tweedejaars junior won Pinarello de Trofeo Buffoni, voor Finlay Pickering en Dario Igor Belletta. Eerder dat jaar werd hij al derde in het eindklassement van de Ronde van Lunigiana en eindigde hij op de dertigste plek in de door Romain Grégoire gewonnen wegwedstrijd op het Europese kampioenschap. In 2022 werd Pinarello prof bij Bardiani CSF Faizanè. In de Ronde van Belvedere eindigde hij op de zesde plek. Twee weken later werd hij negende in de tijdrit in de Carpathian Couriers Race. In het algemeen klassement van de Poolse etappekoers eindigde hij op plek dertien. Ook de rest van het seizoen reed Pinarello voornamelijk zijn wedstrijden in het beloftencircuit. Zo werd hij begin oktober zevende in de Ronde van Lombardije voor beloften. Twee dagen reed hij de Ronde van de Drie Valleien, op 1.Pro-niveau. In april 2023 werd hij derde in zowel de GP Palio del Recioto als de GP della Liberazione. Later dat jaar werd hij zesde in het eindklassement van de Ronde van de Elzas, op anderhalve minuut van winnaar Sebastian Berwick.
Het seizoen 2024 begon voor Pinarello in Turkije, waar hij aan de start stond van de Ronde van Antalya. In de derde rit, een bergetappe met aankomst op meer dan zevenhonderd meter hoogte, was enkel Davide Piganzoli beter. Ook in het eindklassement moest Pinarello genoegen nemen met een tweede plek achter zijn landgenoot. Op 1 april werd hij vierde in de door Gal Glivar gewonnen Ronde van Belvedere. Een dag later was Pinarello wel de beste in de GP Palio del Recioto, waar hij Diego Pescador klopte in een sprint-à-deux.

## Overwinningen
### 2021

    Trofeo Buffoni

### 2024

    GP Palio del Recioto

### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Lombardije |
| 2024 | opgave |

## Ploegen

* 2022 – Bardiani CSF Faizanè
* 2023 – Green Project-Bardiani CSF-Faizanè
* 2024 – VF Group-Bardiani CSF-Faizanè
* 2025 – VF Group-Bardiani CSF-Faizanè
Battaglin · Bonillo · Cañaveral · Colnaghi · Covili · El Gouzi · Fiorelli · Gabburo · Marcellusi · Martinelli · Mazzucco · Modolo · Mulubrhan (vanaf 21/4) · Nieri · Pellizzari · Pinarello · Rastelli · Santaromita · Tarozzi · Tolio · Tonelli · Trainini (tot 5/4) · Visconti (tot9/3) · Zana · Zanoncello · Zoccarato · Magli (stagiair)
Bonillo · Colnaghi · Conforti · Covili · El Gouzi · Fiorelli · Gabburo · Lucca · Magli · Marcellusi · Martinelli · Mulubrhan · Nieri · Paletti · Pellizzari · Petrucci (tot 9/2) · Pinarello · Rastelli · Santaromita · Scalco · Scott (tot 20/7) · Tarozzi · Tolio · Tonelli · Zanoncello · Zoccarato · Cadena (stagiair) · Cavallo (stagiair) · Rojas (stagiair)
Biagini · Colnaghi · Conforti · Covili · Fiorelli · Gabburo · Lucca · Magli · Marcellusi · Martinelli · Paletti · Pellizzari · Pinarello · Pinazzi · Pozzovivo (vanaf 25/2) · Rojas · Scalco · Tarozzi · Tolio · Tonelli · Turconi · Zanoncello · Zoccarato
* (en) Profiel van Alessandro Pinarello op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Alessandro Pinarello op de website van de UCI
# Leona Maguire

Leona Maguire (november 1994) en haar tweelingzuster Lisa Maguire zijn golfsters uit Ierland. Beide zijn lid van de Slieve Russell Club in Ballyconnell in County Carlow. Leona stond nummer 1 op de wereldranglijst.
In 2008 stonden de twee toen dertienjarige zusjes tegenover elkaar in de finale van het Nationaal Kampioenschap Matchplay. Het was de derde keer dat ze samen in een finale stonden en de eerste keer dat Leona won.
In 2010 speelde de tweeling in de Curtis Cup, zij waren de jongste deelneemsters ooit en kwalificeerde Leona zich als jongste ooit voor het Brits Amateurkampioenschap.
In maart 2011 won Leona met vijftien slagen voorsprong het Portugees Amateurkampioenschap op de Aroeira Club in Lissabon. In juni 2011 werd zij nationaal kampioene strokeplay op Elm Park. Ze stond daarna op de 5de plaats van de wereldranglijst.

## Gewonnen

Onder meer:
* 2007: Hermitage Scratch Cup (jongste winnaar ooit)
* 2008: Nationaal Kampioenschap Matchplay
* 2011: Portugees Amateur Kampioenschap
* 2012: Irish Women's Close (matchplay)
* 2013: Hermitage Scratch Cup
* 2015: NCAA South Bend Regional, ACC Championship

### Teams

* Curtis Cup: 2010 (met Lisa)
* WAGR
* BBC over Portugees Kampioenschap
* Nationaal kampioen in 2011
* ↑ Jongste deelneemsters in de Curtis Cup
* ↑ Winnares NK Matchplay in 2012. Gearchiveerd op 24 september 2015.
# INIT-gebouw

Het INIT-gebouw is een bedrijfsverzamelgebouw in Amsterdam-Centrum gevestigd aan de Jacob Bontiusplaats op het Oostenburgereiland. Het ligt ingeklemd tussen de Isaac Titsinghkade en Oostenburgermiddenstraat en is op initiatief van bouwonderneming Heijmans NV neergezet.
Ter plaatse had ooit de VOC er haar magazijnen. Later fabriceerde Werkspoor er scheepmotoren en machines, en had Stork er haar fabriek. Aan de overkant van de vaart was de NSM gevestigd. De terreinen werden steeds meer verlaten doordat bedrijven vertrokken dan wel werden opgeheven. Heijmans BV kocht het terrein in 1998 om er woon- en werkruimte te creëren.
Architectenbureau Groosman Partners ontwierp voor deze locatie een bedrijfsverzamelgebouw (circa 90 m breedte bij 190 m lengte bij 19 m hoogte) met een vloeroppervlak van 64.000m² aangevuld met een parkeergelegenheid. De buitenzijde van het gebouw bestaat uit drie schilden: aan de buitenkant een vliesgevel van zonwerende beglazing in dunne profielen, vervolgens een spouw met zonwerend doek, en dan een verplaatsbare binnengevel van aluminium en enkelglas. De buitenkant leverde de typering "glazen doos" op. Het meest opvallende aan het gebouw is de achtergevel waarop naast elkaar de namen van drie kranten van De Persgroep Nederland prijken: Het Parool, Trouw en de Volkskrant. De gemeente Amsterdam heeft een deel van de vijf verdiepingen in gebruik, onder andere voor de Gemeentereiniging en de gemeentelijke Ombudsman). Het gebouw is voorzien van een sprinklerinstallatie, zodat op brandwerende scheidingen kon worden bezuinigd.
INIT is een afkorting van initiatief, maar kan ook gelezen worden als "in it".
* Technisch rapport
* Architectuurgids Nederland
* ↑ Document over Stadsdeelwerd
* ↑ Contactpagina Ombudsman met adres. Gearchiveerd op 5 augustus 2019. Geraadpleegd op 5 augustus 2019.
# Maria Moeder van God

Het feest van de H. Maria, Moeder van God (Sanctae Dei Genetricis Mariae in het Latijn) is een hoogfeest binnen de Rooms-Katholieke Kerk dat valt op 1 januari, de octaafdag van Kerstmis. Op die dag viert de Kerk dat Maria, uit wie Jezus werd geboren, waarachtig moeder van God is (Theotokos). Voorheen was de naam van het feest de Besnijdenis van de Heer, ook nog in de Tridentijnse mis.
In Nederland en in Suriname is deze dag een verplichte feestdag, in België niet.

## Externe link

* www.katholieknederland.nl
* ↑ Verplichte feestdagen RKDocumenten.nl
* ↑ (en) Days of Obligation. Catholictt. Geraadpleegd op 22 juli 2024.
* ↑ Decreten van de Bisschoppenconferentie van België kerknet.be
# Vorarefilie

Vorarefilie (afgekort vore) is een parafilie gekenmerkt door de erotische wens om opgeslokt te worden door een andere persoon of creatuur, of de omgekeerde erotische wens iemand in te slikken. Het woord vorarefilie is afgeleid van het Latijnse vorare ("inslikken, inzwelgen") en het Griekse φιλία (philía, "houden van").
In de fantasie wordt het slachtoffer meestal in zijn geheel ingeslikt, hoewel sommigen ook fantaseren dat er gekauwd wordt. Men kan hier het onderscheid maken tussen soft vore en hard vore. Bij soft vore komt er geen bloed aan te pas, het inslikken verloopt bijna geweldloos. Bij hard vore wordt een persoon eventueel verscheurd en wordt op hem gekauwd. Erotisch kannibalisme kan men zien als een type hard vore. Bij erotisch kannibalisme wenst een persoon dat hij gegeten wordt door een ander mens of wenst iemand een ander mens te eten.
Bij vorarefilie wordt in tegenstelling tot erotisch kannibalisme niet steeds gefantaseerd over een mens die een mens verorbert, maar zijn andere wezens betrokken, zoals slangen, planten, draken, dieren. Vorarefilisten beschrijven met plezier hoe na het inslikken de prooi in de buik te zien is van diegene die haar inslikte. Het is een subcultuur die enkel in de fantasie kan beleefd worden en hij wordt geuit in prenten, verhalen, films en videogames.
Vorarefilie kan ook gezien worden als een variant van macrofilie en/of microfilie. De fascinatie voor uitzonderlijk grote of uitzonderlijk kleine mensen en dingen past goed bij het verlangen om met die dingen één te worden. Een typische fantasie is die van de omgekeerde geboorte waarbij een persoon geheel verzwolgen wordt door een vagina en terugkeert in de baarmoeder.

## Boeken

* Hedo, Charlie (2015). Bereid Me, Smashwords Publishing. ISBN 9781311750808
# Rotnen

Rotnen is een klein Zweeds riviertje binnen de gemeente Älvdalen in de Zweedse provincie Dalarnas län.
Rotnen is zo'n 60 km lang en stroomt van noord naar zuid. Het is niet duidelijk waar het riviertje zijn bron heeft; het stroomt uit een groot moerasgebied. Het is niet bevaarbaar (alleen mer wildwaterkano), want het bestaat voor een grootgedeelte uit stroomversnellingen in een rotsbedding. Bij Rot, net ten noorden van Älvdalen, stroomt Rotnen in de Österdalrivier.