OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Quand vient l'automne

Quand vient l'automne is een Franse dramafilm uit 2024, geschreven, geregisseerd en geproduceerd door François Ozon. De hoofdrollen worden vertolkt door Hélène Vincent en Josiane Balasko.

## Verhaal

In een rustig Bourgondisch dorp genieten oude vriendinnen en buren Michelle en Marie-Claude van een rustig leven na hun pensioen. Michelle kijkt ernaar uit om de zomer door te brengen met haar kleinzoon Lucas, maar zijn verblijf wordt geannuleerd wanneer Michelle per ongeluk giftige paddenstoelen aan zijn moeder serveert. Aanvankelijk terneergeslagen, begint Michelle zich minder eenzaam te voelen wanneer Marie-Claude's zoon thuiskomt uit de gevangenis.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Hélène Vincent | Michelle |
| Josiane Balasko | Marie-Claude |
| Pierre Lottin | Vincent Perrin |
| Ludivine Sagnier | Valérie Tessier |

## Productie

Begin juni 2023 maakte FOZ, het productiehuis van François Ozon, bekend dat het op zoek was naar een landhuis in Bourgogne-Franche-Comté en Yonne, waar François Ozon tussen september en 7 november zou filmen. Half september, tijdens een interview op het 78e congres van de Fédération nationale des cinémas français in Deauville, legde de regisseur uit dat het een film is waarin de natuur zeer aanwezig zal zijn en die spreekt over het verstrijken van de tijd. Nog half september zocht de productie, na in augustus zonder succes kinderaudities te hebben gehouden, figuranten in Donzy, in het huis rond Clamecy. Begin oktober 2023 werd Jérôme Alméras genoemd als DoP.

### Filmopnames

De filmopnames gingen van start in oktober 2023 in het departement Nièvre, in de gemeente Donzy, in de Moulin du Commandeur en in de bar Chez Didier, en in Cosne-Cours-sur-Loire. Begin november vonden opnames plaats in Nevers, in de Donald's Pub-bar.

## Release en ontvangst

Quand vient l'automne ging op 9 september 2024 in première in Cosne-Cours-sur-Loire. De film werd later vertoond op het Internationaal filmfestival van San Sebastián in de competitie voor de Gouden Schelp. De film werd op 2 oktober 2024 uitgebracht in de Franse bioscopen. De film kreeg 3,5 op 5 sterren op Allociné van de filmcritici, gebaseerd op 36 beoordelingen. Quand vient l'automne ontving in december 2024 vier nominaties voor de Prix Lumières.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2025 | Prix Lumières | Beste regisseur | François Ozon | In afwachting |
| 2025 | Prix Lumières | Beste actrice | Hélène Vincent | In afwachting |
| 2025 | Prix Lumières | Beste jong mannelijk talent | Pierre Lottin | In afwachting |
| 2025 | Prix Lumières | Beste scenario | François Ozon | In afwachting |
| 2024 | Internationaal filmfestival van San Sebastián | Gouden Schelp | François Ozon | Genomineerd |
| 2024 | Internationaal filmfestival van San Sebastián | Zilveren Schelp voor beste bijrol | Pierre Lottin | Gewonnen |
| 2024 | Internationaal filmfestival van San Sebastián | Juryprijs voor beste scenario | François Ozon | Gewonnen |
# Zalf

Een zalf (Latijn: unguentum) is een halfvast dermaticum dat bestaat uit één fase. In de farmacie wordt een onderscheid gemaakt tussen een zalf en een crème. Een crème bestaat in tegenstelling tot een zalf uit een waterfase en een vette fase (alsmede een emulgator om de waterfase en vette fase te laten mengen).
Er wordt onderscheid gemaakt in drie soorten zalven:
* Hydrofiele zalven zijn mengbaar met water. Meestal bestaat de zalfbasis uit een mengsel van vloeibare en vaste macrogolen (polyethyleenglycolen). Deze zalven kunnen ook een bepaalde hoeveelheid water bevatten.
* Hydrofobe zalven zijn niet (of nauwelijks) mengbaar met water; meestal kunnen deze zalven een zeer kleine hoeveelheden water opnemen. De zalfbasis bestaat over het algemeen uit stoffen als witte vaseline, vloeibare paraffinen, plantaardige oliën (bijvoorbeeld arachideolie), dierlijke vetten (bijvoorbeeld reuzel), synthetische vetten (triglyceriden) en wassen (bijvoorbeeld witte bijenwas).
* Water-emulgerende zalven zijn zalven die grotere hoeveelheden water kunnen opnemen. Door te mengen worden het emulsies: afhankelijk van de gebruikte soort emulgator worden het water-in-olie-emulsies (w/o-emulsies) of olie-in-water-emulsies (o/w-emulsies). Water-in-olie-emulgatoren zijn bijvoorbeeld wolvetalcoholen, sorbitanesters, monoglyceriden en vetalcoholen. Olie-in-water-emulgatoren zijn bijvoorbeeld gesulfateerde vetalcoholen, polysorbaten, macrogolcetostearylethers of -esters van vetzuren met macrogolen. De zalfbasis bestaat verder uit dezelfde stoffen als de basis van hydrofobe zalven.
Voor het opbouwen van een zalf kunnen hydrofobe verdikkingsmiddelen worden gebruikt, zoals bijenwas, wolvet, carnaubawas of candelillawas. Door aanhangers van de natuurgeneeskunde worden zalven op basis van paraffine of vaseline vaak vermeden, omdat deze een te grove molecuulstructuur zouden hebben die de huid doet verstoppen. Zij maken gebruik van natuurlijke verdikkingsmiddelen, of gebruiken een (plantaardige) olie in plaats van een zalf, aangezien een zalf in wezen een verdikte olie is.
# Pyrausta coccinealis

Pyrausta coccinealis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Synchromia coccinealis door Francis Walker in een publicatie uit 1866.
De soort komt voor in de Dominicaanse Republiek.
# Antoniuskerk (Surhuizum)

De Antoniuskerk is een kerkgebouw in Surhuizum in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

In 1614 werd met gebruik van stenen van de voorganger, gewijd aan Antonius van Padua, een nieuw schip gebouwd. De kerktoren met steunberen en wimbergen dateert uit circa 1300. Tussen de vrijstaande toren en het schip bevindt zich een luchtboog. De kerkklok is in 1630 gegoten door Hans Falck. De gemetselde spits is achtzijdig tussen vier topgevels en werd in 1817 vernieuwd.
De zaalkerk met rondboogvensters kreeg op 27 april 1734 een nieuw driezijdig gesloten koor met een Dorisch poortje. Volgens opschrift in de kroonlijst is de eerste steen gelegd door Eelko van Haersma (16 jaar oud), zoon van grietman Arent van Haersma.
Het interieur wordt gedekt door een houten tongewelf. De drie gebrandschilderde ramen (1734) in het koor zijn vervaardigd door Ype Staak. De preekstoel met klankbord dateert uit de 18e eeuw. Het orgel uit 1920 is gemaakt door P. van Dam. De kerk is een rijksmonument.
* Interieur naar het oosten met kansel, herenbank en koor
* Interieur met orgel (2017)
* Klok
# Pyrausta comastis

Pyrausta comastis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Proteroeca comastis door Edward Meyrick in een publicatie uit 1884.
De soort komt voor in Australië en Nieuw-Zeeland.
# Borobodur: The Planet of Doom

Borobodur - The Planet of Doom is een computerspel in het platformspel-genre voor de Commodore Amiga, ontwikkeld door het Nederlandse Team Hoi — toen nog opererend onder de naam Soft Eyes — en uitgebracht door het Britse Thalamus Ltd in 1992.

## Publicatie

Borobodur werd in 1992 wereldwijd uitgebracht op 3,5-inch diskettes. Thalamus liet voor de Borobodur doos en advertentie artwork vervaardigen door de bekende Fantasy-artiest Oliver Frey. Het Britse magazine Amiga Computing kende Borobodur een score van 74% toe.

## Details

Borobodur was de laatste game waaraan Pieter Opdam, Reinier van Vliet en Metin Seven gezamenlijk samenwerkten onder de naam Soft Eyes. Opdam ontwikkelde het leeuwendeel van de game, waarbij Seven een deel van de graphics vervaardigde en van Vliet de muziek componeerde.
In 1994 verliet programmeur Pieter Opdam Soft Eyes om in Groot-Brittannië bij de games-uitgever Team 17 aan de slag te gaan, waar hij onder meer meewerkte aan Worms games. Reinier verzorgde voor Pieters vertrek nog muziek voor enkele games van Pieter. De overgebleven Soft Eyes teamleden — Reinier van Vliet, Metin Seven en Ramon Braumuller — veranderden hun naam in Team Hoi rondom de ontwikkeling van het platformspel Hoi.
Na zijn vertrek naar Groot-Brittannië veranderde Pieter zijn voornaam in Peter, en wordt ook wel "Pete" genoemd.
Reinier, Ramon en Metin waren liefhebbers van Japanse games, en de makers van Sonic the Hedgehog noemden zich Sonic Team, ook wel 'Team Sonic'. Mede daarom besloten Reinier, Ramon en Metin om de teamnaam Soft Eyes te veranderen in Team Hoi, ook omdat Hoi de tot dusver meest succesvolle en bekendste game van Reinier, Metin en Ramon was.

## Platforms

| Jaar | Platform |
| 1992 | Amiga |

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Platform | Datum | Score |
| Amiga Computing | Amiga | 199205 mei 1992 | 74% |
| Amiga Action | Amiga | 199204 april 1992 | 70% |
| Games-X | Amiga | 199112 december 1991 | 60% |
| Amiga Format | Amiga | 199204 april 1992 | 35% |
| Amiga Power | Amiga | 199205 mei 1992 | 34% |
Externe links
* (en) Borobodur in de Hall Of Light database
* (en) Borobodur in de Lemon Amiga database
* (en) Borobodur in de MobyGames database
* Team Hoi games, YouTube afspeellijst
# Hervormde kerk (Gerkesklooster)

De Hervormde kerk van Gerkesklooster is een kerkgebouw in Gerkesklooster in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

Het gebouw uit de 15e eeuw was een brouwerij van het voormalige klooster Jeruzalem. In 1629 werd de brouwerij verbouwd tot kerk. In 1769 kreeg de kerk op de verlaagde muren een nieuwe kap. De klok (1858) in de toren is gegoten door Van Bergen. In de gevels bevinden zich (dichtgemetselde) korfbogige nissen en vensters. De banken zijn afkomstig uit de kerk van Britswerd. Het orgel uit 1975 is gebouwd door de firma Flentrop. Het kerkgebouw is een rijksmonument.
* Korfbogige nis (2017)
# Hlína

Hlína, Duits: Hlina, is een gemeente in Tsjechië 16 km ten zuidwesten van Brno. Hlína telde 319 inwoners in 2024.
Babice nad Svitavou · Babice u Rosic · Běleč · Bílovice nad Svitavou · Biskoupky · Blažovice · Blučina · Borač · Borovník · Braníškov · Branišovice · Bratčice · Brumov · Březina (voorheen okres Blansko) · Březina (voorheen okres Tišnov) · Bukovice · Cvrčovice · Čebín · Černvír · Česká · Čučice · Deblín · Dolní Kounice · Dolní Loučky · Domašov · Doubravník · Drahonín · Drásov · Hajany · Heroltice · Hlína · Hluboké Dvory · Holasice · Horní Loučky · Hostěnice · Hradčany · Hrušovany u Brna · Hvozdec · Chudčice · Ivaň · Ivančice · Javůrek · Jinačovice · Jiříkovice · Kaly · Kanice · Katov · Ketkovice · Kobylnice · Kovalovice · Kratochvilka · Křižínkov · Kupařovice · Kuřim · Kuřimská Nová Ves · Kuřimské Jestřabí · Lažánky · Ledce · Lelekovice · Lesní Hluboké · Litostrov · Loděnice · Lomnice · Lomnička · Lubné · Lukovany · Malešovice · Malhostovice · Maršov · Medlov · Mělčany · Měnín · Modřice · Mokrá-Horákov · Moravany · Moravské Bránice · Moravské Knínice · Moutnice · Nebovidy · Nedvědice · Nelepeč-Žernůvka · Němčičky · Neslovice · Nesvačilka · Níhov · Nosislav · Nová Ves · Nové Bránice · Odrovice · Ochoz u Brna · Ochoz u Tišnova · Olší · Omice · Opatovice · Ořechov · Osiky · Oslavany · Ostopovice · Ostrovačice · Otmarov · Pasohlávky · Pernštejnské Jestřabí · Podolí · Pohořelice · Ponětovice · Popovice · Popůvky · Pozořice · Prace · Pravlov · Prštice · Předklášteří · Přibice · Příbram na Moravě · Přibyslavice · Přísnotice · Radostice · Rajhrad · Rajhradice · Rašov · Rebešovice · Rohozec · Rojetín · Rosice · Rozdrojovice · Rudka · Řícmanice · Říčany · Říčky · Řikonín · Senorady · Sentice · Silůvky · Sivice · Skalička · Skryje · Sobotovice · Sokolnice · Stanoviště · Strhaře · Střelice · Svatoslav · Synalov · Syrovice · Šerkovice · Šlapanice · Štěpánovice · Šumice · Telnice · Těšany · Tetčice · Tišnov · Tišnovská Nová Ves · Trboušany · Troskotovice · Troubsko · Tvarožná · Újezd u Brna · Újezd u Rosic · Újezd u Tišnova · Unín · Unkovice · Úsuší · Velatice · Veverská Bítýška · Veverské Knínice · Viničné Šumice · Vlasatice · Vohančice · Vojkovice · Vranov · Vranovice · Vratislávka · Všechovice · Vysoké Popovice · Zakřany · Zálesná Zhoř · Zastávka · Zbraslav · Zbýšov · Zhoř · Žabčice · Žatčany · Žďárec · Želešice · Železné · Židlochovice
# Vlag van Kruibeke

De vlag van Kruibeke werd door de gemeenteraad op 2 september 1987 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Oost-Vlaamse gemeente Kruibeke. Op 17 november 1987 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 16 september 1988 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Twee even hoge banen van rood en van wit, met op het rood een witte uitkomende eenhoorn
De vlag is gebaseerd op het gemeentewapen, waarbij de eenhoorn van de top van het wapen naar het rode veld van de vlag is verplaatst.
In 2025 is Kruibeke samen met Beveren en Zwijndrecht opgegaan in de gemeente Beveren-Kruibeke-Zwijndrecht. De vlag is daardoor als gemeentevlag komen te vervallen.

## Eerdere vlaggen

Voor de fusie van 1977 was de vlag twee verticale banen van groen-wit, waar de kleuren van het oude wapen komt.
De voormalige gemeenten Bazel, Rupelmonde en Steendorp was de vlag twee verticale banen van blauw-geel. De kleuren van de vlag waren ontleend aan die van het oude wapens.
* De vlag van de voormalige gemeente Kruibeke
* Het oude wapen van Kruibeke
* De vlag van de voormalige gemeenten Bazel, Rupelmonde en Steendorp
* Het wapen van Bazel
* Het wapen van Rupelmonde
* Het wapen van Steendorp
# Pyrausta culminivola

Pyrausta culminivola is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Aristide Caradja in een publicatie uit 1939.
De soort komt voor in China (Tibet).
# Guilleville

Guilleville is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 173 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chartres.

## Geografie

De oppervlakte van Guilleville bedraagt 13,0 km², de bevolkingsdichtheid is 13,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Guilleville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Belgische wetgevende verkiezingen 1878

Gedeeltelijke wetgevende verkiezingen vonden plaats in België op dinsdag 11 juni 1878, met een tweede ronde op 18 juni. 66 van de 132 Kamerzetels werden herverkozen, namelijk die in de provincies Henegouwen, Limburg, Luik en Oost-Vlaanderen. Er vonden ook Senaatsverkiezingen plaats. Het aantal zetels in de Kamer en Senaat werd aangepast aan de bevolkingsgroei, waardoor er ook buitengewone verkiezingen plaatsvonden in de arrondissementen Antwerpen, Brussel en Kortrijk.
De verkiezingen waren een grote overwinning voor de liberalen, geholpen door de nieuwe wet-Maou van 9 juli 1877 die een geheime stemming verzekerde. De katholieke regering-Malou I trad af en in de plaats kwam er een liberale regering-Frère-Orban II, die al snel een schoolstrijd ontketende. Bij de verkiezingen van 1884 zouden de katholieken weer een meerderheid behalen.

## Zetelverdeling

De zetelverdeling in de Kamer van volksvertegenwoordigers zag er als volgt uit, met de veranderingen ten opzichte van de vorige verkiezing:
| Provincie | Arrondissement | Zetels | Verschil |
| Antwerpen | Antwerpen | 7 | +1 |
| Antwerpen | Mechelen | 3 | – |
| Antwerpen | Turnhout | 3 | – |
| Limburg | Hasselt | 2 | – |
| Limburg | Maaseik | 1 | – |
| Limburg | Tongeren | 2 | – |
| Oost-Vlaanderen | Aalst | 3 | – |
| Oost-Vlaanderen | Oudenaarde | 3 | – |
| Oost-Vlaanderen | Gent | 8 | +1 |
| Oost-Vlaanderen | Eeklo | 1 | – |
| Oost-Vlaanderen | Dendermonde | 3 | – |
| Oost-Vlaanderen | Sint-Niklaas | 3 | – |
| West-Vlaanderen | Brugge | 3 | – |
| West-Vlaanderen | Roeselare | 2 | – |
| West-Vlaanderen | Tielt | 2 | – |
| West-Vlaanderen | Kortrijk | 4 | +1 |
| West-Vlaanderen | Ieper | 3 | – |
| West-Vlaanderen | Veurne | 1 | – |
| West-Vlaanderen | Diksmuide | 1 | – |
| West-Vlaanderen | Oostende | 1 | – |
| Brabant | Leuven | 5 | – |
| Brabant | Brussel | 14 | +1 |
| Brabant | Nijvel | 4 | – |
| Henegouwen | Doornik | 4 | – |
| Henegouwen | Aat | 2 | – |
| Henegouwen | Charleroi | 7 | +2 |
| Henegouwen | Thuin | 3 | – |
| Henegouwen | Bergen | 5 | – |
| Henegouwen | Zinnik | 3 | – |
| Luik | Hoei | 2 | – |
| Luik | Borgworm | 2 | +1 |
| Luik | Luik | 8 | – |
| Luik | Verviers | 4 | +1 |
| Luxemburg | Aarlen | 1 | – |
| Luxemburg | Marche | 1 | – |
| Luxemburg | Bastenaken | 1 | – |
| Luxemburg | Neufchâteau | 1 | – |
| Luxemburg | Virton | 1 | – |
| Namen | Namen | 4 | – |
| Namen | Dinant | 2 | – |
| Namen | Philippeville | 2 | – |
| | | 132 | +8 |

## Verkozenen

* Kamer van volksvertegenwoordigers (samenstelling 1878-1882)
* Samenstelling Belgische Senaat 1878-1882
# Theo van de Sande

Theo van de Sande (Tilburg, 10 mei 1947) is een Nederlandse cameraman en filmproducent.

## Loopbaan

Van de Sande studeerde in 1970 af aan de Filmacademie te Amsterdam. Sinds 1972 is hij actief als cameraman en heeft verschillende films, documentaires en televisieseries gedraaid. Van de Sande begon als camera-assistent bij Frans Bromet en Jan de Bont. Bij de opnames van Dakota in 1974 stapte Jan de Bont op en nam Van de Sande zijn werk over. Zijn eerste zelfstandige film was Vaarwel in datzelfde jaar. De doorbraak kwam met Het meisje met het rode haar, geregisseerd door Ben Verbong, waarbij Van de Sande zorgde voor het visuele contrast tussen de ontkleurde film en het rode haar van Renée Soutendijk.
In 1982 en 1987 ontving hij een Gouden Kalf voor beste camerawerk. In 1987 ontving De aanslag een Oscar voor Beste niet-Engelstalige film. Van de Sande woont sinds 1987 in Los Angeles.

## Filmografie (selectie)
### Cameraman

* 1974: Dakota
* 1974: Vaarwel
* 1976: Oronoque (regie Aat den Ouden)
* 1981: Het meisje met het rode haar
* 1982: Van de koele meren des doods
* 1983: De illusionist
* 1984: Schatjes!
* 1985: Het bittere kruid
* 1985: De aanslag
* 1987: Zoeken naar Eileen
* 1992: Wayne's World
* 1997: Volcano
* 1998: Blade
* 1999: Cruel Intentions
* 2003: Out of Time

### Filmproducent

* 2005: Cowboy del Amor
* 2007: Steel a Pencil for Me

### Hoofd cinematografie

* 2011: Just Go with It

## Externe link

* (en) Theo van de Sande in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1288761
* Gemeinsame Normdatei: 139480994
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0929 3450
* Library of Congress Control Number: no2004034952
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007439549705171
* Système universitaire de documentation: 19089847X
* Virtual International Authority File: 225145542508096640938
* WorldCat (via VIAF): 225145542508096640938
# Canadese strijdkrachten

De Canadese strijdkrachten (Engels: Canadian Armed Forces; Frans: Forces armées canadiennes) zijn de samengestelde strijdkrachten van Canada, zoals vastgesteld door de National Defence Act.

## Structuur

De huidige vorm van de Canadese strijdkrachten dateert van 1 februari 1968, toen de marine, het leger en de luchtmacht werden samengevoegd in een enkele structuur.
Deze enkelvoudige eenheid bestaat uit drie hoofdtakken. Van 1975 tot 2011 heetten ze maritiem commando, landmachtcommando en luchtcommando. In 2011 kregen de drie onderdelen hun historische naam terug, zonder echter aan de structuur te raken:
* Koninklijke Canadese marine,
* Canadese landmacht,
* Koninklijke Canadese luchtmacht.
Samen worden zij gecontroleerd door de Krijgsmachtraad, die wordt voorgezeten door de defensiestafchef. Aan de top van de commandostructuur staat de opperbevelhebber, de regerende Canadese monarch, thans Koning Charles III, vertegenwoordigd door de Gouverneur-generaal van Canada.

## Taken

* Canada en de Canadese soevereiniteit vrijwaren door te patrouilleren langs de kusten, het luchtruim te bewaken, search and rescue-missies te leiden en de civiele reddingsdiensten bij te staan bij rampen.
* Samen met de Verenigde Staten, de belangrijkste bondgenoot, Noord-Amerika verdedigen. Hiertoe werken beide landen samen via NORAD, dat het lucht- en zeeruim bewaakt.
* Bijdragen aan de internationale vrede en veiligheid met operaties elders in de wereld, meestal in samenwerking met bondgenoten.
# Gochsheim (Neder-Franken)

Gochsheim is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van de Landkreis Schweinfurt. Gochsheim 6.392 inwoners.

## Geschiedenis

Gochsheim was tot 1803 een rijksdorp.
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Bergrheinfeld · Dingolshausen · Dittelbrunn · Donnersdorf · Euerbach · Frankenwinheim · Geldersheim · Gerolzhofen · Gochsheim · Grafenrheinfeld · Grettstadt · Kolitzheim · Lülsfeld · Michelau i.Steigerwald · Niederwerrn · Oberschwarzach · Poppenhausen · Röthlein · Schonungen · Schwanfeld · Schwebheim · Sennfeld · Stadtlauringen · Sulzheim · Üchtelhausen · Waigolshausen · Wasserlosen · Werneck · Wipfeld
# Lijst van conflicten en oorlogen met Surinaamse betrokkenheid

Dit is een lijst van conflicten en oorlogen met Surinaamse betrokkenheid, inclusief het grotere Nederlands-Guiana.
| Begin | Eind | Naam conflict | Partijen | Partijen | Uitkomst |
| Begin | Eind | Naam conflict | Partij 1 | Partij 2 | Uitkomst |
| 1667 | 1667 | Invasie van Suriname | Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden | Koninkrijk Engeland | Nederlandse overwinning Vrede van Breda |
| 1678 | 1686 | Inheemse oorlog | Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden | Inheemse volken | Vrije vestiging inheemsen en formele beëindiging inheemse slavernij Vredesverdrag van 1686 |
| 1757 | 1793 | Boni-oorlogen | Nederlands Suriname | Marrons van Suriname: Adyáko, Boni, Baron, Jolicoeur e.a. | Nederlandse overwinning Guerilla en strafexpedities Moord op Boni (1793) Diverse vredesverdragen |
| 1804 | 1804 | Slag om Suriname | Bataafse Republiek • Nederlands-Guiana Eerste Franse Republiek | Verenigd Koninkrijk | Britse overwinning Britse bezetting van Suriname tot 1816 |
| 1980 | 1980 | Sergeantencoup | Henck Arron | Desi Bouterse | Omverwerping regering door Bouterse Decembermoorden (1982) Herstel democratie (1987) |
| 1982 | 1982 | Rambocuscoup | Soerinder Rambocus | Desi Bouterse | Mislukt. Bouterse behoudt de macht. |
| 1986 | 1992 | Binnenlandse Oorlog | Nationaal Leger | Junglecommando Tucajana Amazones | Onbeslist Bloedbad van Moiwana (1986) Vredesverdrag (1992) |
| 1990 | 1990 | Telefooncoup | Ramsewak Shankar | Desi Bouterse | Omverwerping regering door Bouterse Herstel democratie (1991) |
# Canal Grande (Venetië)

Het Canal Grande (Grote Kanaal) is het belangrijkste kanaal in Venetië in Italië. Het is tussen de 30 en 70 meter breed en circa 5 meter diep. Het is oorspronkelijk de loop van een oude rivier, mogelijk een tak van de Brenta, die tussen de moerassige eilandjes slingerde waarop later Venetië werd gebouwd. Sinds de middeleeuwen is het de centrale waterweg van de stad.
Langs het Canal Grande staan vele paleizen, zoals het Ca' Dario, Palazzo Vendramin-Calergi, Palazzo dei Camerlenghi, Ca' Pesaro, Ca' d'Oro, Ca' Rezzonico en het Palazzo Vernier dei Leoni met de Peggy Guggenheim Collection.
Ook staan er verschillende kerken, waarvan de Basiliek van Santa Maria della Salute het spectaculairst is.
Er zijn vier bruggen over het Canal Grande, van zuidoost naar noordwest:
* Ponte dell'Accademia
* Rialtobrug, de bekendste en oudste
* Ponte Degli Scalzi
* Ponte della Costituzione
Zowel gondels als openbaar vervoer per boot (Vaporetto) gaan veelvuldig door het kanaal. De Gondola-traghetto is een voetveer dat het Canal Grande oversteekt.

## Galerij

* Canal Grande
* Canal Grande en de Rialtobrug
* Ponte dell'Accademia
* Canal Grande en de Basiliek van Maria della Salute
* Canal Grande