OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De tamme boerenzoon

De tamme boerenzoon is een single van Andre van Duin. Het is afkomstig van zijn album De tamme boerenzoon.
Volgens de gegevens van het album betreft De tamme boerenzoon een cover van De wilde boerndochtere van Ivan Heylen met een nieuwe tekst door Jan Fillekers. Volgens de singlelabels zou het gaan om een lied van Harry Bannink met tekst van Jan Fillekers. Nadat Heylen in de media Bannink beschuldigde van plagiaat besloot Bannink, die geen zin had in gedoe, de rechten over te dragen aan Heylen. Van Duin zong het bijna parlando.
De B-kant Samen in bad is een cover van Qu’est-ce qu’on est bien dans son bain, geschreven door Christian Sarrel, Frank Thomas en Jean-Michel Rivat, een plaatje van Henri Salvador uit 1971. Het werd voorzien van een Nederlandse tekst door Fillekers.

## Hitnotering

Ivan Heylen zat Van Duin dwars met het origineel in de Nederlandse hitparades. Het origineel haalde de eerste plaats en zorgde samen met Sugar baby love van The Rubettes dat Van Duin de eerste plaats niet haalde. In België kreeg Van Duin helemaal geen voet aan de grond.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 24 t/m 31 in 1974 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Positie: | 20 | 6 | 2 | 2 | 4 | 9 | 14 | 37 | uit |

### Nederlandse Daverende 30

Hitnotering: 15-6-1974 t/m 2-8-1974 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie: | 17 | 6 | 3 | 3 | 5 | 13 | 27 | uit |

### Radio Noordzee Top 50

Hitnotering: 15-6-1974 t/m 9-8-1974 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Positie: | 25 | 6 | 5 | 2 | 3 | 10 | 17 | 44 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

De tamme boerenzoon stond alleen in 2004 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1661.
* ↑ 45cat.com: De tamme boerenzoon
* ↑ Discogs: albumgegevens
* ↑ Discogs: singlegegevens
* ↑ De Grote Harry Bannink Podcast - aflevering 23 - Jan Fillekers en Henk van der Horst. Gearchiveerd op 27 augustus 2018.
* ↑ YouTube: De tamme boerenzoon. Gearchiveerd op 25 mei 2023.
* ↑ Second Hand Songs: cover
* ↑ Discogs: Henri Salvador,
# Lijst van koepelkerken in Nederland
## Koepelkerken

Kerken met een koepelvormig dak komen niet veel voor in Nederland. In dit artikel proberen we een complete lijst aan te leggen van koepelkerken in Nederland compleet met de specificaties van het gebouw. In dit artikel kunt u meer algemene informatie over koepelkerken in het Nederlandstalig gebied vinden.

## Karakteristieke eigenschappen van een koepel
### Rotunda

Een rotunda (van het Latijnse rotundus) is een bouwwerk met een cirkelvormige plattegrond.
Een rotunda kan vrijstaand zijn (zoals het Baptisterium in Pisa) of onderdeel van een gebouw (zoals de rotunda van het Capitool in Washington). Een rotunda wordt vaak bekroond met een koepel.

### Oculus

Oculus is het Latijnse woord voor oog. Het woord oculus blijft in gebruik in sommige contexten, meestal als de naam voor de cirkelvormige opening in de top van de koepel van het Pantheon in Rome, Italië, maar ook voor andere soorten ronde ramen.

### Lantaarn

Een lantaarn is een opengewerkte bekroning van een grote koepel of een toren en is meestal achthoekig van vorm. Een lantaarn op een toren wordt in een aantal gevallen in Nederland gebruikt om een carillon in te hangen; dit kan zijn in de vensters van de lantaarn dan wel binnen in het midden er van, zoals in Enkhuizen op de Zuidertoren.

## Lijst van koepelkerken met specificaties

| Naam | Huidige eigenaar/ gebruiker | Plaats | Adres | Architect | Oorspronkelijke bouwjaar | Hoogte binnenkoepel | Hoogte buitenkoepel | Diameter binnenkoepel | Diameter buitenkoepel | Diameter oculus | Diameter rotunda | Diameter lantaarn | Hoogte vloer - oculus | Afstand oculus - lantaarn | Hoogte plafond lantaarn - vloer | Totale hoogte kerk inclusief lantaarn |
| Koepelkerk Arnhem | Nederlandse Gereformeerde Kerk Arnhem-Koepelkerk. | Arnhem | Jansplein 60, 6811GD | Aytink van Falkenstein | 1837-1838 | 8,43 m | 10 m | 12 m | 22,39 m | 2,20 m | 13,9 m | 2,9 m | 26.49 m | 1 m | 26,5 m | 27,5 m |
| Ronde Lutherse Kerk Amsterdam | | Amsterdam | | Adriaan Dortsman | 1668-1671 | | | | | | | | | | | |
| Koepelkerk Arkel | | Arkel | | | 1855 | | | | | | | | | | | |
| Koepelkerk Willemstad | | Willemstad | | Coenraad (III) van Neurenberg | 1597-1607 | | | | | | | | | | | |
| Koepelkerk Sappemeer | Museaal Centrum Sappemeer | Sappemeer | | Vermoedelijk Conraet Roeleffs | 1655 | | | | | | | | | | | |
| Koepelkerk Renswoude | Hervormde Gemeente Renswoude (PKN) | Renswoude | | Jacob van Campen | 1639-1641 | | | | | | | | | | | |
# Physical Review D

Physical Review D: Particles, Fields, Gravitation and Cosmology (Physical Review D) is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de natuurkunde. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Phys. Rev. D. Het tijdschrift ontstond in 1970 als een afsplitsing van Physical Review.
# Ave Regina Caelorum

Het Ave Regina Caelorum is een van de vier traditionele Maria-antifonen. De andere drie zijn Alma Redemptoris Mater, Regina Caeli en Salve Regina.

## Achtergrond

Zoals alle Maria-antifonen wordt het gezongen in een bepaalde periode van het Kerkelijk jaar, en wel van Maria Lichtmis (2 februari) tot Witte Donderdag. Het wordt gezongen tijdens het koorgebed ter afsluiting van de completen.
Het is niet duidelijk wie de tekst heeft geschreven. Men neemt aan dat ze uit de 12e eeuw stamt. Als auteurs worden wel genoemd: Bernardus van Clairvaux en Herman van Reichenau. Het was Paus Clemens VI die deze hymne in de 1e helft van de 14e eeuw aan de Getijden toevoegde.

## Tekst

| Latijn | Nederlands |
| Ave, Regina Caelorum, Ave, Domina Angelorum: | Wees gegroet, Hemelkoningin, Wees gegroet, vorstin van de Engelen. |
| Salve, radix, salve, porta Ex qua mundo lux est orta: | Heil U, wortel; Heil U, poort waaruit het licht voor de wereld is opgegaan. |
| Gaude, Virgo gloriosa, Super omnes speciosa, | Verheug U, glorierijke Maagd, die bovenal lieflijk zijt. |
| Vale, o valde decora, Et pro nobis Christum exora. | Gegroet, Gij wonderschone, en wees onze voorspraak bij Christus. |

## Muziek

Oorspronkelijk werd dit gezang a capella in de Gregoriaanse traditie gezongen. Later zijn ook meerstemmige versies voor koor gemaakt, zoals door Guillaume Dufay (1397-1474), Pierre de la Rue (1460-1518), Giovanni Pierluigi da Palestrina (1525-1594), Tomás Luis de Victoria (1548-1611), Francesco Suriano (1549-1620), Chiara Margarita Cozzolani (1602-1678), Anton Bruckner (1824-1896) en Louis Toebosch (1916-2009).
Dufay en De Victoria componeerden elk een Missa Ave Regina caelorum.

## Externe link

* Encyclopedie van het Katholicisme
* ↑ (en) Castellano Lubov, Deborah, Pope's Pentecost Regina Coeli: How can I better listen to Holy Spirit?. vaticannews.va (19 mei 2024). Geraadpleegd op 25 december 2024.
# Nationaal park Gauja

Het Nationaal park Gauja (Lets: Gaujas nacionālais parks) is het oudste en grootste nationaal park in Letland. Het werd in 1973 opgericht.
Het park beslaat een driehoekig gebied in het stroomgebied van de Gauja, beginnend bij Valmiera en eindigend voorbij Sigulda. De zandsteenformaties langs de rivier dateren uit het Devoon en hebben dit gebied de bijnaam het "Lijflandse Zwitserland" (Vidzemes Šveice) opgeleverd.
Van het grondgebied wordt 54% ingenomen door loofbos, naaldbos en gemengd bos. Tot de broedvogels in het nationale park behoren de zwarte ooievaar, de oehoe, de ijsvogel en de witrugspecht. Het hoogveen van Suda (Sudas purvs) is een vogelreservaat. 34% van het park is in gebruik voor landbouw en menselijke activiteiten. Het park omvat ook verschillende belangrijke historische en archeologische monumenten en is een van de belangrijkste toeristengebieden van Letland.
In het park bevinden zich drie bezoekerscentra. Het hoofdkantoor bevindt zich in Sigulda.
Gauja · Ķemeri ·
Rāzna · Slītere
# Het Kruispunt (Tilburg)

Het Kruispunt is een protestants kerkgebouw in de Noord-Brabantse stad Tilburg,. De kerk is gelegen aan de Offenbachstraat 105.

## Geschiedenis

In 1973 werd vanuit de Gereformeerde Gemeente van Sprang-Capelle een evangelisatiepost opgezet in Tilburg-Noord, meer precies in de wijk Heikamp. Bijeenkomsten vonden aanvankelijk plaats in de open lucht, daarna nog in een woning en in een Groene Kruisgebouw. In 1982 kocht men een een werkplaats met woning aan die tot een kerk werd verbouwd waarin 180 zitplaatsen aanwezig waren.
Om het karakter van het gebouw meer openheid te verlenen werden enkele verbouwingen doorgevoerd waardoor ook een inloophuis ontstond.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen gebouw onder zadeldak met in de voorgevel een aantal glasramen aangebracht wat de indruk van een kerkgebouw geeft. De zijgevel heeft grote rechthoekige vensters. Er is geen toren, enkel een soort spits aan de voorgevel.

## Gelijknamig wijkcentrum

Aan de Sinopelstraat in Tilburg-West ligt een (seculier) wijkcentrum, dat ook de naam "Het Kruispunt" draagt.
* Website Het Kruispunt
# Alfred Deller

Alfred George Deller (Margate, 31 mei 1912 - Bologna, 16 juli 1979) was een Engelse contratenor en een van de figuren die het gebruik van de contratenorstem terug bekend heeft gemaakt in de 20e eeuw. Hij was grotendeels een autodidact.
Als jonge knaap kreeg hij zangles van zijn vader. Toen hij de baard in zijn keel kreeg bleef hij doorzingen als contratenor. Hij heeft zich toegelegd op het Engels barokrepertoire en de renaissancemuziek van John Dowland en Henry Purcell. In 1948 richtte hij het Deller Consort op. Dit ensemble legde zich toe op de uitvoering van dit repertoire.
In 1960 zong Deller de rol van Oberon in Benjamin Brittens opera A Midsummer Night's Dream. Dit was de eerste maal sinds de barokperiode dat een componist een rol schreef voor contratenor en Britten heeft hem speciaal voor Deller geschreven.
Alfred Deller trouwde met Kathleen Margaret ('Peggy') Lowe (1913–2006) in 1937. Ze kregen drie kinderen. Hun oudste zoon, Mark Deller, werd ook zanger en trad vaak op met zijn vader. Een andere zoon, Simon, werd muziekleraar en gaf les aan de Guildford Cathedral choir school, waar hij uiteindelijk directeur werd. Deller stierf terwijl hij op vakantie verbleef in Bologna.

## Externe link

* (en) Alfred Deller (1912-1979) - A discography, www.medieval.org
* ↑ Microsoft Encarta vermeldt 30 mei voor zijn geboortedatum.
* Biblioteca Nacional de España: XX4660244
* Bibliothèque nationale de France: cb138931224 (data)
* CiNii: DA09761695
* Gemeinsame Normdatei: 118671405
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1586 3296
* Library of Congress Control Number: n81139128
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000040882
* MusicBrainz: 113a1384-1d7d-4e70-86e6-a5fc0da0c1b0
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0016095
* Nationale bibliotheek van Australië: 36061933
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007272291905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070193339
* SNAC: w6dn5bdh
* Système universitaire de documentation: 032949855
* Trove: 1204783
* Virtual International Authority File: 2655849
* WorldCat (via VIAF): 2655849
# Gunnar Sköld

Alf Gunnar Sköld (Västerås, 24 september 1894 - aldaar, 24 juni 1971) was een Zweedse wielrenner.

## Carrière

In Kopenhagen werd hij de eerste wereldkampioen wegwielrennen bij de amateurs in 1921. In 1922 werd hij 4e. Hij was tot 1948 de enige Zweedse wereldkampioen bij de amateurs tot Harry Snell dit ook lukte.
Sköld deed ook mee aan de Olympische Zomerspelen 1924 en werd 4e in de individuele rit op de weg. Met de Zweedse ploeg pakte hij het brons op het ploegentijdrit, achter winnaar Frankrijk en België. Het team bestond uit Sköld, Erik Bohlin en Ragnar Malm. De achterstand op Frankrijk was bijna een half uur en op België bijna een kwartier. De voorgift op nummer 4 Zwitserland was ruim 10 minuten.
In 1925 reed hij nog 1 seizoen, voordat hij zijn wielerloopbaan beëindigde. Hij werkte nog voor zijn wielerploeg Uppsala CK als vice-president en had zijn eigen wielerwinkel.
* (en) Profiel van Gunnar Sköld op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Gunnar Sköld op olympedia.org
* Profiel van Gunnar Sköld op De wielersite
* Bibliothèque nationale de France: cb17072239n (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5971 9802
* Virtual International Authority File: 6383147605371057760000
* WorldCat (via VIAF): 6383147605371057760000
# Emine Erdoğan

Emine Erdoğan [emine ˈæɾdoan] (Istanboel, 21 februari 1955) is de vrouw van president Recep Tayyip Erdoğan en first lady van Turkije.

## Biografie
### Jonge jaren

Emine Erdoğan werd geboren als vijfde (en laatste) kind en enige dochter van Cemal en Hayriye Gülbaran in Üsküdar (Istanboel). Haar familie komt oorspronkelijk uit de zuidoostelijke provincie Siirt en is van Turks-Arabische afkomst.

### Familie

Recep Tayyip Erdoğan en Emine Gülbaran trouwden op 4 februari 1978. Het echtpaar heeft vier kinderen: zonen Ahmet Burak en Necmettin Bilal en dochters Esra en Sümeyye.
* ↑ Recep Tayyip Erdoğan op een persconferentie in New York. Bron: (tr) "Ben Türk'üm eşim Arap, sıkıntı yok", Habertürk, 19 december 2006.
* ↑ (tr) Emine Erdoğan, biyografi.net
* ↑ (en) Thousands expected to attend wedding of Erdoğan's daughter, Tehran Times, 14 mei 2016 (bron: Hürriyet Daily News).
# Francesco Secchiari

Francesco Secchiari (Fivizzano, 24 augustus 1972) is een voormalig Italiaans wielrenner. Hij was lange tijd een van de adjudanten van zijn streekgenoot Mario Cipollini en maakte onderdeel van diens bekende rode trein. Secchiari's taak was meestal om alles in het werk te stellen voor een overwinning van Mooie Mario in een massasprint. Hiervoor reed hij op kop van het peloton om de achterstand op koplopers te dichten en hield het tempo hoog zodra de vluchters waren ingerekend.
Secchiari reed meestal in dienst van kopmannen; in het begin samen met Alessandro Petacchi voor de sprinter Fabrizio Guidi, later voor Cipollini en tussen de Cipollini-jaren door voor Marco Pantani. Hierdoor heeft hij weinig kansen gehad om zelf een wedstrijd te proberen te winnen. Toch lukte het hem wel om een paar overwinningen te boeken als beroepswielrenner, waarvan een etappe in de Ronde van Zwitserland het opvallendst is.
Secchiari's laatste overwinning dateert van 2000. Hij verkeerde in de tweede etappe van de Ronde van Burgos in een lange vlucht samen met Karsten Kroon en Víctor Hugo Peña. Hoewel het trio voor de finish weer werd ingerekend, had Secchiari genoeg punten verzameld in de metas volantes om de trui voor het puntenklassement te mogen aantrekken. Hij verdedigde die trui de dagen erop en werd winnaar van dat klassement.

## Belangrijkste overwinningen

1995
* 3e etappe Ronde van Portugal
1997
* GP Industria Artigianato e Commercio Carnaghese
* 7e etappe Ronde van Portugal
1998
* Ronde van Toscane
* 2e etappe Ronde van de Abruzzen
* 3e etappe deel b Ronde van de Abruzzen
* Ronde van de Abruzzen
2000
* 9e etappe Ronde van Zwitserland
* Puntenklassement Ronde van Burgos

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1995 | 66e | | |
| 1996 | opgave | | |
| 1997 | opgave | | |
| 1998 | 24e | | |
| 1999 | 27e | opgave | |
| 2000 | 59e | | opgave |
| 2001 | 48e | | |
| 2002 | opgave | | |
| 2003 | 96e | | opgave |
| 2004 | | 143e | |
| Jaar | Milaan-San Remo | GP Ouest France‑Plouay |
| 1995 | 129e | |
| 1996 | | |
| 1997 | | |
| 1998 | | 5e |
| 1999 | | |
| 2000 | | 59e |
| 2001 | | |
| 2002 | 129e | |
| 2003 | | |
| 2004 | | |
# De Ark (Oosterhout)

De Ark was een interkerkelijk centrum in Oosterhout in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het was gelegen aan Arkendonk 98.

## Geschiedenis

Het gebouw, ontworpen door architectenbureau Van Klingeren, kwam gereed in 1976. Het diende zowel als parochiekerk en Gereformeerde kerk, en wel voor de noordelijke nieuwbouwwijk Dommelbergen.
Vanaf 2004 werd De Ark nog uitsluitend door de PKN-kerk gebruikt en vanaf 2017 was hij niet meer als kerk in gebruik. Er kwam nu een kringloopwinkel in het gebouw.

## Gebouw

Het betreft een uiterst sober gebouw zonder toren met plat dak, een kerkzaal en enkele bijruimtes.
* ReliWiki
* Protestantse gemeente Oosterhout
* BHIC
* Gereformeerde kerkken
# The ringmaster, volume 1

The ringmaster, volume 1 is een studioalbum van multi-instrumentalist Robert Reed, bekend van onder andere Magenta.

## Inleiding

Robert Reed speelt binnen die band meerdere muziekinstrumenten en schrijft ook het merendeel van de muziek en teksten. Desalniettemin schrijft hij ook muziek die hij binnen die band, die ingedeeld wordt onder de progressieve rock niet kwijt kan. Het is grotendeels instrumentale muziek naar zijn voorbeeld Mike Oldfield, maar dan wel uit zijn beginperiode. Ze bestaat uit lange stukken die vaak een elpeekant lang zijn. Dit geldt ook voor The ringmaster, volume 1. Het is een conceptalbum over de muze binnen de muziek, die je vaak inspiratie geeft, maar je net zo vaak juist blokkeert om verder te gaan. De muziekstijl van het album is gelijk aan de vroege albums van Oldfield, haast orkestrale muziek met een mengeling van folk, rock en progressieve rock. De binding met Oldfield is verder terug te vinden in degenen met wie hij samenwerkt. Dit project werd geïnitieerd door Les Penning, die Oldfield bijstond bij Ommadawn. Een andere musicus Tom Newman is eveneens gelieerd aan Oldield, merendeels als muziekproducent, bijvoorbeeld Tubular Bells.
Het album begint met een mondelinge introductie.

## Musici

Opnamen vonden plaats in de Big Studio in Wales, Phillips nam zijn drumopnamen in de Phantom Recording Studio.
* Robert Reed – alle muziekinstrumenten behalve
* Simon Phillips – drumstel
* Angharad Brinn – zang
* Micaela Haslam, Heather Cairncross – Synergy Vocals
* Tom Newman – sleebellen
* Troy Donocley – Uillean pipes, whistles
* Steve Bingham – viool
* Karla Powell – hobo
* Les Penning - spreekstem

## Muziek

De set werd aangevuld met een dvd in 5.1.
* Jacco Stijkel, Robert Reed, The Ringmaster, part 1. Progwereld (21 december 2021). Geraadpleegd op 14 januari 2022 – via progwereld.org.
* (de) Stefan Rosenthal, Robert Reed, The Ringmaster, part 1. Power Metal (15 december 2021). Geraadpleegd op 14 januari 2022 – via powermetal.de.
* André de Waal, IO Pages 177 (februari 2022)
* exemplaar van het album (Tigermoth 1021)
# Doorgaan

Doorgaan is een single van André van Duin.
De A-kant Doorgaan is een parodie op We zullen doorgaan, geschreven en gezongen door Ramses Shaffy. Rick Beekman gaf leiding aan koor en orkest. Het verscheen destijds niet op een album.
André van Duin schreef zelf een nieuwe tekst bij de muziek. Vanwege de herhalingen waarmee Shaffy de coupletten eindigde, speelde Van Duins versie hier ook op in. Hij zou onder andere 'doorgaan / tot we aan het gaatje zijn' (midden in de single). De uitdrukking tot aan het gaatje gaan komt hiervandaan.
Er werd een videoclip in Egmond aan Zee geschoten voor het televisieprogramma Op losse groeven. Van Duin ging daarin als dirigent op een soort pieremachochel ten onder in de golven maar kwam halverwege de clip weer boven en dirigeerde daarna op het strand een koor bestaande uit vertegenwoordigers van verschillende beroepsgroepen zoals een politieagent, een brandweerman, een kok, een serveerster en een verpleegster. Het programma werd trouwens genoemd in het lied ("ik wil in losse groeven staan"). Aan het eind van het lied komen er allerlei absurde zinnen voor om maar te kunnen rijmen zoals "Tante Leen, Johnny Jordaan", een banaan heeft cellofaan en "Kunt U mij verstaan, mijn broer heeft een hijskraan".
De B-kant, Daer was laetst een boer, werd geschreven door Harry Bannink en Eli Asser. Zij schreven het origineel voor Hetty Blok in 1969. Van Duin zong het in 1975 met een kinderkoor. Dit liedje kwam van het album 14 Brandnieuwe van André van Duin uit 1974. Het werd tevens uitgegeven op Zing mee met André, een verzameling kinderliedjes.
Zowel A- als B-kant werd geproduceerd door Bert Schouten. Beide arrangementen waren van Ferry Wienneke.

## Hitnotering
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: week 24 t/m 29 in 1975 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie: | 16 | 8 | 9 | 13 | 28 | 40 | uit |

### Nederlandse Nationale Hitparade

Hitnotering: 14-6-1975 t/m 11-7-1975 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie: | 21 | 6 | 10 | 26 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

Doorgaan stond alleen in 2004 in de NPO Radio 2 Top 2000, op plek 1586.
* ↑ Dutch charts: Doorgaan
* ↑ Trouw (23 oktober 2012), 'Van Duin ging als eerste tot het gaatje'. Gearchiveerd op 15 maart 2018.
* ↑ YouTube: Doorgaan. Gearchiveerd op 16 mei 2023.
* ↑ YouTube: Daer was. Gearchiveerd op 18 juli 2017.
# Microterys agaeus

Microterys agaeus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Hayat.
# Harari (regio)

Harari is een regio (kilil of staat) van Ethiopië. De hoofdstad van de regio is Harar en de regio heeft 203.000 inwoners (2007). Het is qua oppervlakte de kleinste regio van Ethiopië.
De regio ligt in het oostelijk deel van Ethiopië en is geheel omsloten door de regio Omoriya. Deze relatief zeer kleine regio is in 1995 opgericht rond de stad Harar, dat voor 1995 de hoofdstad was van de provincie Hararghe. De omvangrijkste etnische groepen zijn de Oromo (52,3%), de Amharen (32,6%) en in mindere mate de plaatselijke Harari (7,1%).
* ↑ (en) Citypopulation.de (regions, kolom "A (km²)". Gearchiveerd op 1 september 2022.
* 1 2 (en) (am) Officiële schatting voor 1 juli 2007 van het Centraal statistisch agentschap van Ethiopië
* ↑ (en) Census 1994, via de site van de Ethiopische ambassade in Londen
Regio's (kililoch): Afar · Amhara · Benishangul-Gumuz · Gambela · Harari · Oromia · Sidama · Somali · Tigray · Yedebub Biheroch Bihereseboch na Hizboch · Zuidwest
Bestuurlijk onafhankelijke steden (astedader akababiwach): Addis Abeba · Dire Dawa
# Stefano Casagranda

Stefano Casagranda (Borgo Valsugana, 23 maart 1973) is een voormalig Italiaans wielrenner. Hij was vooral knecht voor zijn kopmannen (onder hen Fabio Baldato, Damiano Cunego en Ivan Gotti), maar heeft zelf ook een aantal wedstrijden gewonnen. Dat waren allemaal etappes in meerdaagse wedstrijden.
In 2004 werd Casagranda op de rustdag uit de Tour de France gezet. Voorafgaand aan die Ronde van Frankrijk hadden de ploegen een convenant ondertekend om wielrenners betrokken in een dopingonderzoek niet in de Tourselectie op te nemen. Omdat Casagranda, samen met oud-ploeggenoot Martin Hvastija, genoemd werd in een dopingonderzoek, ontnam de Tourdirectie hen verdere deelname. Aanvankelijk kondigde Casagranda een rechtszaak aan tegen de Tourdirectie, maar daarvan is later niets meer vernomen. Ook in 1998 verliet hij al voortijdig de Tour vanwege dopingproblematiek.
Casagranda moet niet verward worden met Stefano Casagrande, de oudere broer van Filippo en Francesco Casagrande, die ook in de jaren 90 actief was als wielrenner.

## Belangrijkste overwinningen

1996
* 5e etappe Parijs-Nice
1997
* 2e etappe Hofbrau Cup (ploegentijdrit)
1998
* 1e etappe Ronde van Trentino
2000
* 4e etappe Castilië en León
2001
* 3e etappe Ronde van Denemarken
2002
* 1e etappe Regio Tour International

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1996 | opgave | | |
| 1997 | opgave | | |
| 1998 | buiten tijd | opgave | |
| 1999 | | | 108e |
| 2000 | | | 116e |
| 2001 | 108e | | 133e |
| 2002 | | opgave | |
| 2003 | | | 135e |
| 2004 | | opgave | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Parijs-Brussel |
| 1996 | 140e | 56e | 21e | 94e |
| 1997 | 70e | | | 17e |
| 1998 | 74e | | | |
| 1999 | | | | |
| 2000 | | | | |
| 2001 | | | | |
| 2002 | | | | |
| 2003 | | 92e | | |
| 2004 | | 111e | 37e | |