OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rockin' All Over the World (lied)

"Rockin' All Over the World" is een muzikaal nummer in de stijl van rock, oorspronkelijk gecomponeerd en uitgebracht door John Fogerty, voormalig lid van Creedence Clearwater Revival. Het nummer maakte zijn debuut op John Fogerty’s tweede solo-album, uitgebracht in 1975.
Het lied is meerdere malen gecoverd door andere artiesten, waarvan de cover door de Britse band Status Quo de bekendste is.

## Achtergrond

Fogerty’s versie van het lied haalde de 27e plaats in de hitlijsten. Muziekrecensent Dave Marsh van Rolling Stone Magazine gaf het nummer een positieve beoordeling.
De versie van Status Quo werd in 1977 opgenomen voor het gelijknamige album. Tijdens de opnames voor de videoclip van het lied verbleef basgitarist Alan Lancaster in Australië, en wilde niet speciaal voor de opnames terugkomen naar Engeland. Derhalve werd hij in de video vervangen door een etalagepop met een gitaar.
Status Quo zong het nummer ook tijdens de openingsact van Live Aid, waarna "Rockin' All Over the World" door de BBC ook werd gebruikt om hun tv-uitzending van het evenement te promoten. In 1988 werd "Rockin' All Over the World" gebruikt ter promotie van Sport Aid. Voor deze gelegenheid nam Status Quo een nieuwe versie van het lied op getiteld "Running All Over The World", met een iets aangepaste tekst. Deze versie haalde de 17e plaats in de Britse hitlijsten.

## Andere versies

Andere covers van "Rockin' All Over the World" zijn opgenomen door The Georgia Satellites, Bon Jovi, Bertus Staigerpaip, Wolfgang Petry, Platero y Tú, Carl Wilson (1983) en The Beach Boys.
"Rockin' All Over the World" wordt veelvuldig gebruikt door de Duitse voetbalclub Bayer Leverkusen. Tevens brengen Leyton Orient, Millwall F.C. en Blackpool FC het nummer vaak ten gehore na een gewonnen thuiswedstrijd.
Tijdens een aflevering vamn de BBC2-serie The Story of Music, werd een versie van "Rockin' All Over the World" opgevoerd door een strijkorkest en een zanger van klassieke muziek.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Rockin' All Over the World (Status Quo) | 763 | 665 | 710 | 1016 | 829 | 641 | 876 | 939 | 812 | 910 | 962 | 986 | 1103 | 1123 | 1344 | 1246 | 1170 | 1324 | 1384 | 1170 | 1142 | 1096 | 1236 | 1334 | 1384 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2000 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
# Elley Duhé

Elley Duhé (Mobile, 14 februari 1992) is een Amerikaans zangeres. Ze is onder andere bekend van de nummers Bad Memories, een samenwerking met James Carter, Meduza en Fastboy, en Back To You, een samenwerking met Lost Frequencies en X Ambassadors.

## Biografie

Elley Duhé werd geboren in Mobile in de Amerikaanse staat Alabama. Op veertiende jarige leeftijd kreeg ze van haar vader een gitaar waarna ze op haar vijftiende begon met zingen in coffeeshops. Duhé werd geïnspireerd door haar vader en ooms die in musicals in New Orleans speelde. Na te gezongen te hebben in restaurant, privéfeesten en bars, ging Duhé langs bij schrijvers uit Nashville, Los Angeles en Austin. Hier spendeerde Duhé drie jaar aan. In 2012 deed Duhé mee aan de Blind Auditions van The Voice, maar stootte niet door naar de volgende ronde.
In oktober 2016 bracht Duhé in samenwerking met Tarro de single Millenium uit. Deze werd meer dan twee miljoen keer bekeken op YouTube en 1,4 miljoen keer beluisterd op Spotify. Haar volgende single, Immortal werd zelfs 4,5 miljoen keer beluisterd op hetzelfde muziekplatform en bijna een miljoen keer bekeken op YouTube. In 2017 en 2018 werkte Duhé samen met artiesten als Cool & Dre, Zedd en Gryffin voor de singles Fly, Happy Now en Tie Me Down. In 2018 bracht Duhé ook haar eerste EP getiteld '"Dragon Mentality.
Drie jaar later bracht Duhé de opnieuw een single getiteld Kids of the Night uit. In 2022 bracht Duhé in samenwerking met Meduza, James Carter en Fastboy de single Bad Memories uit. Deze single viraal ging op TikTok. In de zomer datzelfde jaar tekende Duhé een nieuw contract bij beatBread waarmee ze meer muziek onafhankelijk onder haar eigen label, Not Fit for Society, kan uitbrengen.

## Discografie

* "Millenium" (met Tarro) (2016)
* "Immortal" (2016)
* "Fly" (2017)
* "Can You Touch" (2017)
* "Ain't No Feeling" (2018)
* "Lost My Mind" (2018)
* "Happy Now" (met Zedd) (2018)
* "Way Down Low" (2018)
* "Tie Me Down" (2018)
* "Us" (met Kid Ink)
* "Easy" (met Kyd the Band) (2019)
* "Villains" (2019)
* "Good Die Young" (2019)
* "Nature" (2019)
* "Middle of the Night" (2020)
* "Love Me Hard" (2020)
* "Kids of the Night" (2021)
* "Traitor" (2021)
* "Pieces" (2022)
* "Don't Leave Me Lonely" (met Clean Bandit) (2022)
* "Back To You" (met Lost Frequencies en X Ambassadors) (2022)
* "Bad Memories" (met Meduza, James Carter en Fastboy) (2022)
* "Forever" (met Gryffin) (2022)
* "Money on the Dash" (met Whethan) (2023)
* "Face Myself" (met Teddy Swims) (2023)
* "Delirium" (2023)
* "Midnight Oil" (met Whethan) (2023)
# Kanton Saint-Pierre-2

Saint-Pierre-2 is een kanton van het Franse overzees departement Réunion. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Saint-Pierre.
Het kanton omvat uitsluitend een deel van de gemeente Saint-Pierre.
Bij de herindeling van de kantons door het decreet van 24 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, werd de indeling van de kantons binnen de gemeente aangepast.
# Kanton Saint-Denis-3

Saint-Denis-3 is een kanton van het Franse overzees departement Réunion. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Saint-Denis.
Het kanton omvat uitsluitend een deel van de gemeente Saint-Denis.
Bij de herindeling van de kantons door het decreet van 24 februari 2014, met uitwerking op maart 2015, werden de kantons binnen de gemeente Saint-Denis aangepast.
# Angá Diaz

Angá Díaz, officieel Miguel Aurelio Diaz Zayas (San Juan y Martínez, 15 juni 1961 – Barcelona, 9 augustus 2006), was een Cubaanse percussionist.
De geboorteplaats van Angá Díaz ligt in de provincie Pinar del Río in Cuba, een gebied dat bekend is om zijn rumba-tradities. Angá is een bijnaam die hij deelde met zijn vader. Hij begon al vroeg met percussie spelen, trad op en maakte professionele opnamen terwijl hij nog op school zat. Hij werd bekend als een van de oprichters van de pionierende latin jazz-Grammy Award-winnende groep Irakere en het was met hen dat hij zijn techniek op vijf conga's perfectioneerde.
Met zijn explosieve solo's en inventieve patronen op vijf conga's werd hij beschouwd als een van de beste congaspelers ter wereld. Hij was toegewijd aan de ontwikkeling van de conga, en doorbrak percussie-tradities door traditionele latin ritmes, jazz, jungle, funk en hip-hop te spelen terwijl hij vasthield aan zijn specifieke Cubaanse wortels.
In de jaren negentig als onafhankelijk muzikant was Angá vrij om zich aan een variëteit aan projecten te wijden. Hij speelde met verscheidene Cubaanse artiesten, waaronder Afro-Cuban All Stars, Buena Vista Social Club, Omar Sosa, Omara Portuondo en Orisha. Hij maakte opnamen en toerde vaak met internationale muzikanten zoals Steve Coleman, Baba Sissoko, Ry Cooder, Pascal Coulon, Malik Mezzadri, Buddy Montgomery en John Patitucci.
In 1994 nam hij Pasaporte op met Tata Guines; dat leverde hem in 1995 de EGREM Album van het jaar prijs op (de Cubaanse Grammy). Twee jaar later voegde Angá zich bij de Amerikaanse trompettist Roy Hargrove waarmee hij de Grammy winnende plaat Cristol Habana uitbracht. In 2000 nam hij met Rubén González de Grammy-genomineerde plaat Chanchullo uit, en in datzelfde jaar werkte hij samen met Pascal Coulon aan de cd Arpa Fusion.
Zijn muzikale reis was een persoonlijke zoektocht om nieuwe geluiden te onderzoeken en ritmische mengvormen te creëren. Hij was meer dan alleen een performer, en hij toonde zijn toewijding aan de ontwikkeling van zijn instrument door masterclasses te geven op verschillende scholen en universiteiten in Noord-Amerika en Europa. Voor dit doel bracht hij Anga Mania! uit, een instructie video waarop hij vele van zijn technieken uitlegde en de filosofie achter zijn spel; de video won in 2000 de Percussion Video van Drum Magazine.
Angá Diaz is de vader van het muzikale duo Ibeyi.
In 2005 nam hij Echu Mingua op en in 2006 vertrok hij op zijn wereldtournee met dezelfde naam. Miguel "Angá" Diaz overleed onverwachts aan een hartaanval in zijn huis in Barcelona. Hij werd 45 jaar oud.
# Anker (elektronica)

Anker Innovations Co., Ltd (Anker) is een Chinees bedrijf dat consumentenelektronica produceert. Het bedrijf is opgericht in september 2011 door Steven Yang en het hoofdkantoor staat in Changsha. In 2020 werd Zhao Dongping aangesteld als nieuwe CEO.

## Producten

De producten van Anker werden aanvankelijk exclusief verkocht via Amazon Marketplace, een e-commerceplatform van Amazon. Vanaf 2016 werden de producten ook verkocht in Amerikaanse winkels als Best Buy, Target en Kohl's.
* batterijladers en powerbanks
* oplaadkabels
* hoofdtelefoons en oordopjes
* draadloze luidsprekers
* soundbars
* beveiligingscamera's
* zaklampen
Het bedrijf hanteert verschillende merknamen voor specifieke producten, zoals Soundcore, Eufy, Nebula, Roav en Bolder.

## Eufy

Beveiligingsonderzoeker Paul Moore ontdekte in 2022 dat de beveiligingscamera's van Eufy, een merknaam van Anker, ongevraagd beelden uploaden naar het internet, ook al had Moore dit uitgeschakeld. Daarbij bleek het product slecht beveiligd. Zo konden de beelden van elke camera worden opgevraagd en waren deze niet versleuteld of met een wachtwoord afgeschermd.
Eufy gaf aan dat de camerabeelden wel altijd versleuteld bewaard worden op de beveilingscamera zelf en dat de geüploade beelden alleen nodig zijn voor pushmeldingen op een smartphone.
# Seattle Kraken

Seattle Kraken is een professionele Amerikaanse ijshockeyclub uit Seattle. Kraken speelt sinds 2021 in de National Hockey League (NHL) als lid van de Pacific Division in de Western Conference. Het team is eigendom van Seattle Hockey Partners bestaande uit de Amerikaanse zakenman en miljardair David Bonderman, filmproducent Jerry Bruckheimer en sportbestuurder Tod Leiweke.

## Achtergrond

In 2017 keurde de Seattle City Council een Memorandum van overeenstemming met de Oak View Group goed voor de renovatie van de KeyArena. Dit stadion zou volledig geschikt gemaakt worden voor basketbal en de thuisbasis worden van de Seattle Storm van de Women's National Basketball Association. Een jaar later werden de lease- en ontwikkelingsovereenkomsten goedgekeurd. De uitbreiding van het complex (waar in totaal 700 miljoen dollar mee gemoeid is) zou plaats bieden aan een ijshockeystadion.
Op 13 februari 2018 deed de Oak View Group de officiële aanvraag bij de NHL voor een uitbreidingsteam en betaalde de aanvraagvergoeding van 10 miljoen dollar. Toetreding tot de NHL zou het team 650 miljoen dollar kosten. Op 4 december 2018 werd de aanvraag goedgekeurd.
Tod Leiweke werd op 11 april 2018 benoemd tot CEO van het club. Sinds juli 2019 is de Canadees Ron Francis (een voormalig NHL Hockey Hall of Fame ijshockeyspeler) voorzitter van de club.
Na de laatste afbetaling van de toetredingskosten werd Seattle Kraken op 30 april 2021 officieel het 32ste team in de NHL.
Dave Hakstol werd 24 juni 2021 benoemd als allereerste coach van het team. In 2024 volgde na 3 seizoenen ontslag. Dan Bylsma volgde hem op. Bylsma was al actief in de AHL voor de franchise als manager.

## Eerste seizoen

Kraken speelt voor het eerst mee in in het seizoen 2021-2022. De datum van de Seattle Kraken Expansion Draft was vastgesteld op 21 juli 2021 (twee dagen voor de 2021 NHL Expansion Draft). Dat was het moment dat de club zijn eerste spelers vast kon leggen.

## Selectie

Bijgewerkt tot 16 oktober 2021
| # | Naam | Nationaliteit | Pos. |
| 22 | Mason Appleton | Verenigde Staten | C |
| 12 | Alex Barré-Boulet | Canada | C |
| 14 | Nathan Bastian | Canada | RW |
| 43 | Colin Blackwell | Verenigde Staten | C |
| 9 | Ryan Donato | Verenigde Staten | C |
| 72 | Joonas Donskoi | Finland | RW |
| 7 | Jordan Eberle | Canada | RW |
| 67 | Morgan Geekie | Canada | C |
| 37 | Yanni Gourde | Canada | C |
| 19 | Calle Jarnkrok | Zweden | C |
| 90 | Marcus Johansson | Zweden | LW |
| 73 | Kole Lind | Canada | RW |
| 16 | Jared McCann | Canada | LW |
| 17 | Jaden Schwartz | Canada | C |
| 15 | Riley Sheahan | Canada | C |
| 13 | Brandon Tanev | Canada | LW |
| 21 | Alex Wennberg | Zweden | C |
| 3 | Will Borgen | Verenigde Staten | D |
| 29 | Vince Dunn | Canada | D |
| 4 | Haydn Fleury | Canada | D |
| 5 | Mark Giordano | Canada | D |
| 6 | Adam Larsson | Zweden | D |
| 55 | Jeremy Lauzon | Canada | D |
| 24 | Jamie Oleksiak | Canada | D |
| 28 | Carson Soucy | Canada | D |
| 60 | Cris Driedger | Canada | GK |
| 31 | Philipp Grubauer | Duitsland | GK |
# Anna Ferrieri

Anna Ferrieri ook wel Anna Castelli Ferrieri (Milaan, 6 augustus 1918 - aldaar, 22 juni 2006) was een Italiaanse architect en ontwerper. Ze was medebestuurder van het meubelbedrijf Kartell.

## Biografie

Anna Ferrieri was de dochter van journalist Enzo Ferrieri. Ferrieri studeerde architectuur aan het Politecnico di Milano alwaar ze in 1943 afstudeerde. Ze werkte enige tijd als redacteur voor vaktijdschrift over architectuur.
Ze huwde de ingenieur Giulio Castelli waarmee ze in 1949 in het bedrijf Kartell ging. Het bedrijf kende vooral groei door haar toonaangevende ontwerpen. Ze gebruikte veel het door andere minder gebruikte kunststof, maar ook metaal en polyurethaan. In 1988 verkochten ze het bedrijf aan hun schoonzoon, Claudio Luti.
In 1972 exposeerde Ferrierri haar ontwerpen in een tentoonstelling Italy: The New Domestic Landscape dat doorging in het Museum of Modern Art in New York.
Daarnaast gaf Castelli Ferrieri tussen 1984 en 1986 les Industriële vormgeving aan de Politecnico di Milano en tussen 1986 en 1992 les aan de Milan Domus Academy. Ze was tevens lid van verschillende organisaties waaronder socia dell'Istituto Nazionale di Urbanistica (INU), Istituto Nazionale di Urbanistica (INU) en Associazione per il disegno industriale (ADI) waar ze oprichter van was in 1956 en voorzitster van was tussen 1969 en 1971.
Ferrieri bracht ook twee boeken uit. From Project to Product: Plastic and Design (1984) en Interfacce Della Materia (1991).

## Werk (selectie)

* Componibili, modulair opbergmeubel
* Barkruk
* Stoel
* Stoel Baarituoli
* Stapelbare stoel 4870
* kunstbus.nl - Anna Ferrieri
* ↑ lzf-lamps.com - Women in design: Anna Castelli Ferrieri
* ↑ phaidon.com - Anna Castelli Ferrieri, the Woman who Made plastic fantastic
# Zegel van Libië

Sinds de val van het regime van Moammar al-Qadhafi heeft Libië geen officieel staatswapen meer. In plaats daarvan zijn er verschillende zegels gebruikt.

## Zegels

In april 2011 nam de Nationale Overgangsraad, in plaats van het tot dan toe gebruikte staatswapen, een zegel in gebruik. In het zegel staan drie halve manen, in de kleuren rood, zwart en groen. Deze kleuren komen ook terug in de vlag van Libië. Rechts daarnaast staan drie golven met daarboven een ster. In de rand staat zowel in het Arabisch als in het Engels de naam van de Nationale Overgangsraad, gevolgd door de naam Libië.
* Zegel van de Nationale Overgangsraad
* Vroege versie, gebruikt in maart en april 2011
* Zegel dat gebruikt wordt sinds 15 maart 2021, door de Regering van Nationale Eenheid
Toen de Nationale Overgangsraad in 2012 opgevolgd werd door het Algemeen Nationaal Congres werd ook een nieuw zegel ingesteld. Op het in 2013 ingevoerde biometrische paspoort worden de islamitische wassende maan en ster gebruikt.

## Historische wapens

Voor Qadhafi aan de macht kwam werd in het koninkrijk Libië de zogeheten Kroon van Libië als wapen gebruikt. Daarna werd de Valk van de Qoeraisj gebruikt, in eerste instantie met een rood-wit-zwarte borstplaat. Toen Libië lid werd van de Federatie van Arabische Republieken nam Libië het wapen van die organisatie over. De tekst onder het wapen betekent Federatie van Arabische Republieken. In 1977, toen Libië een Arabisch-Socialistische Volksrepubliek werd, kreeg het borstschild dezelfde groene kleur als de toenmalige vlag van Libië. Dit symboliseerde de islam en het Groene Boek van al-Qadhafi.
* Koninkrijk Libië (1951-1969)
* Libisch-Arabische Republiek (1970-1972)
* Libisch-Arabische Republiek, van de Federatie van Arabische Republieken (1972-1977)
Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Rwanda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Seychellen · Sierra Leone · Soedan · Somalië · Swaziland · Tanzania · Togo · Tsjaad · Tunesië · Westelijke Sahara · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Soedan
Afhankelijke gebieden: Brits Territorium in de Indische Oceaan · Canarische Eilanden · Ceuta · Melilla · Madeira · Mayotte · Réunion · Sint-Helena · Tristan da Cunha
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Siegel Libyens op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Coat of arms of Libya op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Anne de Blok

Anne de Blok (1990) is een Nederlandse onderzoeksjournaliste en documentairemaker.

## Biografie

Anne de Blok begon haar carrière in 2014 bij onderzoekscollectief Follow the Money. Daar deed ze onderzoek naar het Nederlandse toezicht op Europese subsidiestromen, dat uitmondde in een artikel en documentaire genaamd ‘Vissen naar subsidie’. Een coproductie van Follow the Money en KRO Reporter, waarvoor ze in 2015 De Loep won, een prijs voor beste onderzoeksjournalistiek Nederland en Vlaanderen.
Daarna reconstrueerde De Blok samen met Jacco Versluis wat er gebeurde in de eerste dagen na het neerstorten van vlucht MH17 in Oekraïne. Het onderzoek leidde tot een 90 minuten durende televisiedocumentaire voor KRO Reporter dat uitgezonden werd een jaar na de ramp.
Sinds 2016 werkte De Blok als onderzoeksjournalist voor het KRO-NCRV-televisieprogramma De Monitor. Voor dit programma maakte ze een drieluik over de GGZ in Nederland waarvoor ze in 2017 De Tegel ontving, de belangrijkste Nederlandse prijs voor journalistiek.
In 2021 en 2022 maakte De Blok voor De Correspondent een reconstructie van het Nederlandse hulpmiddelenbeleid ten tijde van de coronapandemie.

### Erkenning

In 2015 won De Blok de VVOJ-aanmoedigingsprijs De Loep voor Vissen naar subsidie.
In 2017 won de Bok De Tegel voor de drieluik Verwarde mensen die ze maakte voor De Monitor.
* ↑ Villamedia, de eerste digitale loep.
* ↑ Luizen in de pels: Anne de Blok en Frederick Mansell.
* ↑ MH17, een reconstructie van een ramp. Gearchiveerd op 1 augustus 2023. Geraadpleegd op 1 augustus 2023.
* ↑ De Tegel 'Verwarde Mensen'.
* ↑ Operatie Mondkapje, een reconstructie van de Nederlandse aanpak van de coronacrisis..
# Annemasse

Annemasse is een gemeente in het Franse departement Haute-Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Julien-en-Genevois. De gemeente telde 37.918 inwoners op 1 januari 2021. Hiermee is het na Annecy de gemeente met de meeste inwoners van het departement.

## Geschiedenis

De gemeente gaat terug op een Gallo-Romeinse nederzetting, Namasce. In de middeleeuwen hing Annemasse bestuurlijk af van Annecy maar economisch was de plattelandsgemeente afhankelijk van de markt van Genève. In 1801 telde de plaats maar 600 inwoners, al was ze hoofdplaats geworden van een kanton. In 1860, na de definitieve annexatie van Savoye door Frankrijk werd de Grande Zone Franche ingesteld. De gemeente begon te groeien na 1880, toen de spoorlijn Bellegarde-Évian werd geopend. Annemasse werd het spoorwegknooppunt van het noorden van het departement Haute-Savoie. Er vestigde zich industrie in de gemeente, vooral na de Eerste Wereldoorlog toen Zwitserse industriëlen er fabrieken bouwden om de Franse markt te kunnen blijven bedienen na de afschaffing van de Grande Zone Franche. Ondertussen ontwikkelde de gemeente zich van een dorp naar een stedelijke omgeving.

## Geografie

De oppervlakte van Annemasse bedroeg op 1 januari 2021 4,98 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 7.614,1 inwoners per km². De gemeente ligt vlak bij de Frans-Zwitserse grens en maakt onderdeel van het stedelijk gebied rond het Zwitserse Genève.
De onderstaande kaart toont de ligging van Annemasse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Annemasse. Sinds 2019 heeft Annemasse een halte op lijn 17 van de tram van Genève.
In Annemasse ligt sinds de jaren 1940 een vliegveld, Aérodrome Marcel Bruchon, gebruikt door sportvliegtuigen en helikopters.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Sport

Annemasse was in 2004 en 2023 startplaats van een etappe in de wielerkoers Ronde van Frankrijk.

## Geboren

* Wolfgang Windgassen (1914-1974), Duits Wagner-vertolker, heldentenor
* Pascal Dupraz (1962), voetbaltrainer
* Jean-Marc Gaillard (1980), langlaufer
* Jérôme Coppel (1986), wielrenner
* Tessa Worley (1989), alpineskister
* Aurélien Paret-Peintre (1996), wielrenner
* Sofiane Augarreau (2001), voetballer

## Overleden

* Michel Montignac (1944-2010), dieetgoeroe
# Hutspot

Hutspot, ook wel peen en uien, wortelstamppot, wortelstoemp (Vlaams en Limburgs) of peestamp (Brabants) genoemd, is een typisch Nederlands wintergerecht. Het wordt gemaakt door aardappelen, wortelen (meestal winterpeen) en uien samen gaar te koken – eventueel met laurierblad en peperkorrels en zure appel – en het geheel daarna te stampen tot een stamppot.
Hutspot gaat traditioneel vergezeld van gekookt klapstuk of al dan niet gerookt spek, waarbij de wortelen en uien in het kookvocht worden gegaard.

## Geschiedenis

Hutspot bestond als gerecht in de Lage Landen al voordat de aardappel in Europa bekend was. En mogelijk ook voordat de wortel, die afkomstig is uit Iran, hier gangbaar werd. De hutspot die in 1574 bij het Leidens ontzet werd gegeten, bevatte pastinaak als basis. In Vlaanderen wordt dit gerecht stamppot genoemd, in Brussel stoemp. Soms gaan er ook witte- of bruine bonen door.

## Betekenis in Nederland en Vlaanderen

Het Groene Boekje zet de woorden 'hutspot' en hutsepot op één regel en beschouwt ze dus als twee aanvaarde schrijfwijzen van hetzelfde woord. In Vlaanderen wordt met 'hutsepot' echter een ander gerecht bedoeld, namelijk een stoofschotel in bouillon.