OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# DOS

DOS kan verwijzen naar:
* DOS (besturingssysteem) (disk operating system)
* Door Oefening Sterk, de naam van vele sportclubs in Nederland:
** DOS Kampen, een Nederlandse amateurvoetbalclub
** VV DOS, een voetbalclub uit Utrecht
** DOS '37, een voetbalvereniging uit Vriezenveen
** DOS'46, een korfbalvereniging uit Nijeveen
** SV DOS, een omnisportvereniging uit Diever-Dwingeloo
** HV DOS, een handbalvereniging uit Emmen/Emmer Compascuum
** HV DOS '80, een voormalige handbalvereniging uit Heesch
* Democratische Oppositie van Servië, een politiek verbond
DoS kan verwijzen naar:
* Denial of service (DoS)
* United States Department of State
Dos kan verwijzen naar:
* ¡Dos!, het tiende studioalbum van de Amerikaanse band Green Day
* Dos (album), een album van de Amerikaanse band Orquesta del Desierto
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van DOS en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Helstonemonument

Het Helstonemonument is een gedenkzuil op het Kerkplein in Paramaribo, Suriname. Het herinnert aan de Surinaamse componist Johannes Helstone.
Het werd onthuld op 11 januari 1948. Het werd gemaakt door Charles Nieleveld van wie ook het Monument voor de gevallenen afkomstig is dat twee jaar eerder aan de Waterkant was onthuld. In de top van het monument bevinden zich de initialen H M die Helstone Musicus betekenen. Eronder staat een achtste noot. Aan het monument zijn twee plaquettes bevestigd waarop Johan Mezas Helstones beeltenis heeft gegraveerd. Het monument is gemaakt van graniet en beton. Aan twee zijden van het monument bevinden zich twee grasperkjes met een fontein.
Johannes Helstone (1853-1927) ging voor opleiding naar het Koninklijk Conservatorium van Leipzig. Naast componist ontwikkelde hij zich als pianist en schrijver. Hij brak internationaal door als componist met Het pand der goden, een opera in vijf bedrijven. Zijn opera werd vier keer opgevoerd in Thalia, waarbij hij de laatste keer met een fakkeltocht voor een huldiging naar Buiten-Sociëteit Het Park werd geleid. Hij kreeg meerdere aanbiedingen om in het buitenland te komen werken, maar sloeg deze telkens af. Daarentegen gaf hij muziekles op lagere scholen, speelde hij in de hervormde kerk en gaf begeleiding aan bekende musici uit die tijd.
# Nederlands kampioenschap schaken vrouwen 2015

Het Nederlands kampioenschap schaken voor vrouwen 2015 werd (samen met het Nederlands kampioenschap algemeen) gespeeld van zondag 5 t/m zondag 12 juli 2015 in het Manor Hotel in Amsterdam in de vorm van een rond toernooi met 8 deelneemsters. Kampioene werd Anne Haast met 5½ punt uit 7 partijen. Ze verloor in de 2e ronde van Tea Lanchava, speelde in de laatste ronde remise tegen Bianca de Jong-Muhren en won haar overige partijen. Op de tweede plaats eindigde Zhaoqin Peng met 5 punten voor Tea Lanchava en Anna-Maja Kazarian (beide 4½ pt.).

## Eindstand

| Plaats | Deelneemster | Rating | Score |
| 1 | Anne Haast | 2371 | 5½ |
| 2 | Zhaoqin Peng | 2374 | 5 |
| 3 | Tea Lanchava | 2261 | 4½ |
| 4 | Anna-Maja Kazarian | 2120 | 4½ |
| 5 | Bianca de Jong-Muhren | 2329 | 3 |
| 6 | Iozefina Păuleț | 2197 | 2 |
| 7 | Lisa Hortensius | 2170 | 2 |
| 8 | Rosa Ratsma | 2088 | 1½ |
# Vorkstaartscharrelaar

De vorkstaartscharrelaar (Coracias caudatus) is een scharrelaar die een lange gevorkte staart heeft. Hij komt voor in Afrika.

## Kenmerken

De vogel is 28 tot 30 cm lang, met volgroeide staartuiteinden is de vogel 8 cm langer. De vogel weegt 87 tot 137 g. Het is een slank soort scharrelaar met een lange, golvende staart. De nominaat is wit op het voorhoofd en heeft een witte wenkbrauwstreep. De kruin en de nek zijn olijfgroen, de rug is warm bruin, de stuit en de vleugels zijn donkerblauw. De borst is lila. De rest van het verenkleed is ook blauw, maar in andere tinten.

## Verspreiding en leefgebied

Er zijn twee ondersoorten:
* C. c. lorti: van Eritrea tot westelijk Somalië en noordoostelijk Kenia.
* C. c. caudatus: van Oeganda en zuidwestelijk Kenia tot in Namibië en Zuid-Afrika.
Het leefgebied bestaat uit half open savannelandschap met verspreide bomen (acacia's) zoals in de nationale parken van Kenia en Tanzania, maar ook wel agrarisch landschap. Echter, de vogel mijdt de omgeving van menselijke nederzettingen.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. De vogel is plaatselijk talrijk en verder meestal algemeen. Om deze reden staat de vorkstaartscharrelaar als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Vorkstaartscharrelaar op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 6, 2001.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Station Dunfermline City

Dunfermline City (tot 3 oktober 2022 Dunfermline Town geheten) is een spoorwegstation van National Rail in Fife in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
* ↑ Office of Rail and Road, Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station (21 november 2024). Geraadpleegd op 21 november 2024.
* ↑ Historic city status for Dunfermline sees station name change
# El Celler de Can Roca

El Celler de Can Roca is een Catalaans restaurant gelegen in Girona. Het restaurant staat in de traditie van de Catalaanse gastronomie, maar is daar een zeer actuele versie van. Het restaurant biedt plaats aan een 45-tal bezoekers. Het wordt uitgebaat door de drie broers Roca. De oudste Joan Roca is de chef kok, de middelste Josep is de sommelier en de jongste Jordi staat in voor de desserts.

## Waardering

Het restaurant heeft sinds 2009 drie Michelinsterren. In de rangschikking van het tijdschrift Restaurant Magazine schoof het jaar na jaar vooruit met in 2009 een vijfde positie, in 2010 een vierde positie en in 2011 en 2012 een tweede plaats in de lijst van de 50 beste restaurants van de wereld. In 2013 werd uiteindelijk een eerste maal de eerste plaats behaald in deze lijst, wat in 2015 terug gebeurde. Van 2011 tot 2018 behoorde het restaurant onafgebroken tot de top drie van deze rangschikking.

## De chefs

De drie broers Roca i Fontané werden geboren in de Catalaanse stad Girona. Hun ouders openden in 1967 in de buitenwijk Taialà een restaurant met de naam Can Roca. Joan, Josep en Jordi leerden de koksstiel deels in het ouderlijk restaurant en deels in de Culinary Arts School. In 1986 openden ze naast Can Roca hun eerste versie van El Celler de Can Roca. In 1997 verhuisden ze een eerst keer en in 2007 vond het restaurant 100m verder een nieuwe stek in de moderne nieuwbouw in het centrum van Girona.
De oudste broer werkte eerder bij El Bulli (Roses, Spanje), El Racó de Can Faves (Sant Celoni, Spanje), Georges Blanc (Vonnas, Frankrijk) en La Galvia (D.F. Mexico). In het restaurant tekent hij de algemene lijnen uit en tot 2019 was hij ook manager van het restaurant Roca Moo in hotel Omm te Barcelona.
Josep staat als sommelier in voor de wijnen en de bijbehorende wijnkelder van zo'n 40.000 flessen.
Jordi zorgt voor de desserts. Hij publiceerde meerdere dessert kookboeken en heeft ook een eigen winkelketen met zoetigheden uitgebouwd onder de naam Rocambolesc met vestigingen in Girona, Madrid en Houston.
* Joan Roca (11 februari 1964)
* Josep Roca (26 augustus 1966)
* Jordi Roca (28 november 1978)

## Signatuurgerechten
### De wereld

Een bekende culinaire compositie van het restaurant is 'El Món' of 'De wereld' met 5 gerechten uit verschillende landen. De compositie is initieel verborgen in een accordeonsfeer op een boomstronk en bevat een Koreaanse kroket, taco uit Mexico, tomaat met linzen en kruiden uit Turkije, groenten uit China en tot slot honing, zoetigheden en amandel uit Marokko.

### De olijfboom

Een kleine bonsaistijl olijfboom wordt geserveerd met gekarameliseerde olijven opgevuld met ansjovis.
* De wereld, gesloten opgediend.
* De wereld, na opening.
* De olijfboom
# Jon Brower Minnoch

Jon Brower Minnoch (jesse)(Bainbridge Island, 29 september 1941 – Seattle, 10 september 1983) was een Amerikaanse man, die, toen hij zijn hoogste gewicht van 635 kilogram had bereikt, de zwaarste man was die ooit geleefd heeft. Hij was tevens de op een na zwaarste (Carol Yager is de zwaarste mens ooit) mens die ooit heeft geleefd. Het cijfer 635 was slechts een ruwe schatting, omdat zijn extreme grootte, slechte gezondheid en zijn gebrek aan mobiliteit verhinderde om een weegschaal te gebruiken. Zelfs een speciale weegschaal kon niet worden gebruikt, omdat hij simpelweg niet verplaatst mocht worden. Dat zou te veel risico met zich meebrengen.

## Vroegere leven

Toen Jon Brower Minnoch 12 jaar was, woog hij al 132 kilogram. Op een leeftijd van 22 jaar, was hij 1,85 meter lang en woog hij 178 kilogram.

## Ziekenhuisopnames

Minnochs gewicht bleef gestaag toenemen tot zijn eerst ziekenhuisopname in maart 1978, op een leeftijd van 37 jaar. Hij werd opgenomen, omdat hij hart- en ademhalingsproblemen had. In datzelfde jaar brak hij een record voor het grootste verschil in gewicht tussen leden van een getrouwd stel, toen hij zijn vrouw Jeannette, van 56 kilogram trouwde. Later werd hij vader van twee kinderen. Minnoch werd gediagnosticeerd met massief gegeneraliseerd oedeem, een aandoening waarbij er zich in het lichaam overtollige extracellulaire vloeistof ophoopt. Bij zijn opname in het ziekenhuis werd geschat door de endocrinoloog dr. Robert Schwartz, dat meer dan 408 kilogram van zijn totale lichaamsgewicht uit extracellulair vocht bestond.
Vervoer voor Minnoch was uiterst moeilijk. Het kostte meer dan een dozijn brandweerlieden en hulpverleners, een speciaal aangepaste stretcher en een boot de grootste moeite om hem te vervoeren naar de Universitair Medisch Centrum van Washington in Seattle. Daar werd hij geplaatst op twee bedden die tegen elkaar werden geschoven. Er waren dertien mensen nodig om hem gewoon om te rollen voor de verschoning van het beddengoed.

## Zijn dood

Hij werd na zestien maanden ontslagen uit het ziekenhuis met een streng dieet van 1.200 calorieën per dag. Hij woog toen 215 kilogram, na het verlies van ongeveer 419 kilogram; het grootste gewichtsverlies door een mens ooit vastgesteld. Toch werd hij, iets meer dan een jaar later in oktober 1981, weer toegelaten nadat zijn gewicht was toegenomen tot 432 kilogram. In verband met zijn onderliggende oedeemtoestand, die ongeneeslijk is en moeilijk te behandelen, werd besloten de behandeling te staken. Hij stierf 23 maanden later op 10 september 1983, op 41-jarige leeftijd. Op het moment van zijn dood woog hij 362 kilogram en had een BMI van 105,3.
# Nick Tandy

Nick Tandy (Bedford, 5 november 1984) is een Brits autocoureur. Hij rijdt nu voor Porsche in het IMSA WeatherTech SportsCar Championship. In 2015 won hij de 24 uur van Le Mans voor Porsche met teamgenoten Earl Bamber en Nico Hülkenberg.
# Heilig Kruiskerk (München-Forstenried)

De Heilig Kruiskerk (Heilig Kreuz) is een rooms-katholieke parochiekerk in Forstenried, een stadsdeel van München. Aan de grote romaanse crucifix van de kerk werden wonderen toegeschreven. Het maakte Forstenried tot een bedevaartsoord en gaf aanleiding tot de bouw van de kerk.

## Locatie

De parochiekerk van het Heilig Kruis staat aan de Forstenrieder Allee in de oude dorpskern van het Münchener stadsdeel Forstenried.

## Geschiedenis

De voorganger van de huidige kerk was een aan de heilige Bartholomeüs gewijde kapel. De kapel was verbonden aan een Augustijner koorherenstift, maar kreeg vanaf 1194 parochierechten. Sinds 1229 wordt het kruis vereerd in Forstenried. Het kruis is oorspronkelijk afkomstig uit het klooster van Andechs. Maar omdat de burcht van Andechs bedreigd werd met brandstichting besloot men het kruis te vervoeren naar een klooster in Seeon. De trekdieren hielden echter halt en weigerden verder te gaan. Zo kwam het kruis in Forstenried terecht. Na de Dertigjarige Oorlog nam het aantal pelgrims naar Forstenried sterk toe. Het Mirakelboek van de kerk rapporteert tot in de details over vele genezingen. Met de verhoging van de kerktoren in 1626 werd de kerk voor pelgrims reeds van verre zichtbaar. Vele wegkruisen markeren ook tegenwoordig nog de oude pelgrimsroute. Tot de secularisatie in 1803 bleef de kerk verbonden met het Augustijner stift. De voor bedevaartskerken karakteristieke ingang in het noorden werd daarna vervangen door een ingang op de zuidelijke zijde van de kerk.

## Inrichting

Het belangrijkste en oudste voorwerp in de kerk is het romaanse kruis uit het klooster van Andechs. Het wordt gedateerd op 1170 en is op byzantijnse wijze beschilderd. Beide voeten van de Heiland zijn met dezelfde spijker bevestigd. Het romaanse kruis maakt deel uit van het hoogaltaar uit 1611, dat wordt geflankeerd door beelden van de heilige Helena van Constantinopel en de apostel Bartholomeüs. Het houten tabernakel (1700) is gemaakt van donker hout en rijk met zilver versierd. Het rechter zijaltaar uit 1620 heeft een groot schilderij met als voorstelling de Hemelvaart van Maria, het linker zijaltaar toont de bewening van Christus. De muurbeelden van Christus, Maria en de apostelen zijn 17e-eeuws. De kerk heeft een kansel uit 1746 en de kruiswegstaties werden in 1769 gemaakt.

## Bouwbeschrijving

De huidige kerk is een oorspronkelijk laatgotisch gebouw uit de eerste helft van de 15e eeuw. In 1672 werd de kerk door Kaspar Zuccalli in barokke stijl verbouwd. De toren werd in 17e eeuw verhoogd en voorzien van een uitvormige koepel. De vrolijke rococo toevoegingen met elegante stuc-ornamenten werden in 1749 toegevoegd. Het kerkschip draagt een zadeldak, het ingesnoerde koor een schilddak. De muren worden aan de buitenzijde door steunberen ondersteund. De toren is in het kerkschip geïntegreerd, het onderste deel is vierkant, het bovenste achthoekig.
# Samuel Siegmund Rosenstein

Samuel Siegmund Rosenstein (Berlijn, 1832 - Den Haag, 31 januari 1906) was een Duitse arts en hoogleraar.
Rosenstein werd geboren in Berlijn als zoon van een rabbijn. Hij studeerde in zijn geboorteplaats en was leerling van Rudolf Virchow. Rosenstein promoveerde in 1855 op een verhandeling over nierziekten. Hij werd privaatdocent aan de universiteit van Berlijn in 1861.

## Hoogleraar

In 1866 later werd Rosenstein hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij was daarmee de tweede Joodse hoogleraar in Nederland. Rosenstein vond het toenmalige Academisch ziekenhuis aan de Munnekeholm maar klein, ondoelmatig en vies. Moderne hulpmiddelen zoals de thermometer en de stethoscoop werden nog maar weinig gebruikt. Hij was er mede verantwoordelijk voor dat er een nieuw ziekenhuis werd gebouwd (op de plaats waar nu het UMCG is gevestigd). Prof. dr. Rosenstein was rector magnificus in de tijd dat Aletta Jacobs werd toegelaten aan de universiteit.
In 1873 verliet Rosenstein Groningen en werd hoogleraar aan de Leidse universiteit, wat hij tot 1902 zou blijven. Onder anderen Hector Treub en Bastiaan van Dam promoveerden bij hem.
In de Oosterparkwijk in Groningen werd de S.S. Rosensteinlaan naar hem vernoemd. Op last van de bezetter werd de Joodse naam tijdens de Tweede Wereldoorlog vervangen door Rengerslaan. In 1995 werd de film Aletta Jacobs: Het hoogste streven opgenomen, waarin ook Rosenstein (gespeeld door Edwin de Vries) een rol speelt.
Rosenstein was lijfarts van koning Willem III.
* Wilde, I. de (1998) Nieuwe deelgenoten in de wetenschap. Vrouwelijke studenten en docenten aan de Rijksuniversiteit Groningen 1871-1919. Groninger Historische Reeks, 16.
* Dansen aan zee. De ziekte van Huntington in Katwijk en omstreken
* Bibsys: 3042301
* Biografisch Portaal: 56600470
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: rose029
* Gemeinsame Normdatei: 117595322
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0894 1305
* Library of Congress Control Number: no2019034730
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: nlk20000087892
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007506341305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001788188
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068282877
* Système universitaire de documentation: 16418385X
* Virtual International Authority File: 45084394
* WorldCat (via VIAF): 45084394
# Uitgeverij Koppernik

Uitgeverij Koppernik is een Nederlandse uitgeverij, gevestigd te Amsterdam. Uitgeverij Koppernik legt zich toe op zowel Nederlandse als vertaalde literatuur, met naast proza ook poëzie.

## Geschiedenis

Uitgeverij Koppernik werd in 2013 opgericht door Bart Kraamer en Chris de Jong. De naam van de uitgeverij is een verwijzing naar Copernicus. De uitgeverij kreeg meteen algemene belangstelling met de eerste uitgave: de voor meerdere prijzen genomineerde roman Zeer helder licht van Wessel te Gussinklo.

## Auteurs

Uitgeverij Koppernik geeft werk uit van Nederlandstalige auteurs onder wie Wessel te Gussinklo, Cees Nooteboom, Armando, H.C. ten Berge, Huub Beurskens, Wiel Kusters, Donald Niedekker, Jan Lauwereyns, alsook van buitenlandse auteurs onder wie Vladimir Nabokov, Witold Gombrowicz, T.S. Eliot, Samuel Beckett, Breyten Breytenbach, Peter Handke en Stig Dagerman.

## Externe link

* Website van de uitgeverij
# Vlag van de Australeilanden

De vlag van de Australeilanden is de vlag van de Australeilanden, een deel van Frans-Polynesië in de Grote Oceaan dat door Frankrijk wordt bestuurd.
De vlag bestaat uit drie verticale banen van rood, wit en rood (3-10-3) met een blauwe penu en vijf blauwe sterren in het midden van de witte baan. De vijf sterren symboliseren de vijf eilanden waaruit de archipel bestaat. De penu - een traditioneel uitgesneden stuk steen of koraal dat in de hele archipel wordt gebruikt om voedsel fijn te stampen, vergelijkbaar met een vijzel - is het embleem van de Australische eilanden. Het blauw herinnert aan de zee en het rood aan de plaats van de archipel in de Polynesische groep.
De voormalige vlag van de archipel bestond uit vijf horizontale banen van geel, rood, wit, groen en blauw, en een verticale witte baan aan de pool met de woorden 'ARCHIPEL DES ILES AUSTRALES' in zwart over vier lijnen.
Op 4 december 1985 besliste de Territoriale Regering dat de vlag van de archipels en eilanden van Frans-Polynesië naast de vlag van Frans-Polynesië en de vlag van Frankrijk mag wapperen.

## Vlaggen van de eilanden

* Raivavae
* Rapa Iti
* Rimatara
* Rurutu
* Tubuai
* ↑ Austral Islands (French Polynesia). www.fotw.info. Geraadpleegd op 26 januari 2025.
* ↑ Drapeaux de l'archipel des Îles australes. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 26 januari 2025.
# Henri Van Gilse

Henricus Adrianus Josephus (Henri) Van Gilse (Baarle-Hertog, 28 februari 1862 – aldaar, 10 november 1932) was een Belgisch grootgrondbezitter, brouwer en politicus.

## Levensloop

Hij groeide op in een brouwersgezin te Baarle-Hertog, een beroep dat hij uit zelf zou uitoefenen. Na de dood van zijn vader (Petrus) volgde hij hem op als burgemeester van dit dorp, een functie die hij eveneens uitoefende tot aan zijn dood. Zelf werd hij in deze hoedanigheid opgevolgd door Adrien Govaerts. Bij de wetgevende verkiezingen van 1921 was hij kandidaat op de kieslijst 'Katholieke Scheurmakers' in het kiesarrondissement Turnhout voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij werd evenwel niet verkozen.
Van Gilse was burgemeester tijdens de Eerste Wereldoorlog. Door het enclave-gegeven had het dorp een enigszins bevoorrechte status, gezien het door de neutrale status van Nederland ongenaakbaar was voor een Duitse inval. Hierdoor werd hij het dorp een toevluchtsoord voor circa 24.000 oorlogsvluchtelingen, maar ook een strategisch bolwerk waar spionnen, briefbemiddelaars (o.a. 'Werk Soldatengroet', 'Union Belge' en 'Post der Geallieerden' waren er actief) en oorlogsvrijwilligers verzamelden. Omstreeks 1915 liet Van Gilse op een persoonlijk stuk grond houten zendmasten (MN7) oprichten, die ongeveer een jaar later operationeel waren. Deze werd gebruikt om informatie over de Duitse troepenbewegingen op te vangen en door te sturen naar de Belgische stellingen achter de IJzer. Ook werden er de posities met getraceerd van U-boten en gegevens over luchtaanvallen met zeppelins. Na de oorlog werden de zendmasten afgebroken, maar in 2017 werd een replica op nagenoeg dezelfde plek opgebouwd.
Van 1744 tot 1933 (met uitzondering van de periode 1836 tot 1852) leverde de familie Van Gilse de burgemeester van het dorp. Naar deze familie is aldaar de 'burgemeester van Gilsestraat' vernoemd. In de straat bevindt zich onder meer de boerderij/brouwerij, brouwerswoning en latere villa waar de familie generatieslang woonde.
* ↑ Henricus A.J. van Gilse, Heemkundekring Amalia van Solms (Brabants Erfgoed)
* ↑ Sterfgevallen (p.3), Gazet van Antwerpen, 15 november 1932
* ↑ Lijsten der Candidaten voor de Wetgevende Verkiezingen (p.3), Gazet van Antwerpen, 7 november 1921
* ↑ OTTEN Hans, Prikkeldraad tussen moeder en drie kinderen (p.8), Gazet van Antwerpen, 26 maart 2014
* ↑ NUITEN Dennis, Het leven in de Grote Oorlog: zendmast werd dorp binnen gesmokkeld, Algemeen Dagblad, 11 november 2018
* ↑ VAN CLEMEN Sam, Zendmasten in neutraal Nederland (p.36), Gazet van Antwerpen, 20 november 2018
* ↑ BUSIO Marc, Baarle-Hertog ’14-’18 – Boodschapper van bezet België naar de buitenwereld, Historiek, 26 oktober 2023
* ↑ PLOMTEUX Greet, Fiche Burgemeester van Gilsestraat, Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ Boerderij/brouwerij en de brouwerswoning in de Burgemeester van Gilsestraat, Heemkundekring Amalia van Solms (Brabants Erfgoed)
# Kim Min-seok (langebaanschaatser)

Kim Min-seok (Anyang, 14 juni 1999) is een langebaanschaatser uit Zuid-Korea. Sinds seizoen 2024/2025 komt hij uit voor Hongarije, trainend bij Team Gold onder leiding van Johan de Wit.
Op de Olympische Winterspelen van 2018 in zijn eigen land won hij zilver met de achtervolgingsploeg en brons op de 1500 meter. Vier jaar later won Kim Min-seok wederom brons op de 1500m. Dit nadat hij als gevolg van de Coronapandemie in het seizoen 2020-2021, evenals andere Aziatische schaatsers, niet deelnam aan internationale wedstrijden. In juli 2022 werd Kim door de Koreaanse schaatsunie (KSU) voor achttien maanden geschorst vanwege zijn betrokkenheid bij een auto-ongeluk op het nationaal trainingscentrum nabij Seoel.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 35,30 | 26 januari 2025 | Calgary |
| 1000 meter | 1.07,64 | 25 januari 2025 | Calgary |
| 1500 meter | 1.42,54 | 10 maart 2019 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 3.42,18 | 16 september 2017 | Calgary |
| 5000 meter | 6.19,79 | 22 september 2017 | Calgary |
| 10000 meter | 14.05,75 | 12 januari 2025 | Thialf |
    (laatst bijgewerkt: 26 januari 2025)

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | WK Afstanden | Olympische Spelen | Wereldbeker | WK Junioren |
| 2014 | | | | | 5e (9e, 5e, , 5e) |
| 2015 | | | | 23e 1500m | 2 (17e, , 5e, 5e) DQ massastart |
| 2016 | | | | 0p 1500m 46e 5k/10k | 2 (23e, , , ) 1 massastart 1 achtervolging |
| 2017 | | 5e 1500m 21e massastart DNF achtervolging | | 16e 1500m 0p 5k/10k 21e massastart | |
| 2018 | | | 3 1500m 2 achtervolging | 14e 1500m | |
| 2019 | | 20e 1500m 7e achtervolging | | 2 1500m | |
| 2020 | | 15e 1500m | | 8e 1500m | |
| 2022 | | | 24e 1000m 3 1500m 6e achtervolging | 20e 1000m 16e 1500m | |
| 2025 | 8e (, 13e, , 8e) | | | | |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op juniorentoernooi (500m, 1500m, 1000m, 5000m).
    DNF = wel deelgenomen, maar niet gefinisht op een bepaalde afstand
    DQ = diskwalificatie voor bepaalde afstand
    0p = wel deelgenomen, maar geen punten behaald.
* Min-seok Kim op SchaatsStatistieken.nl
# Barry (Wales)

Barry is de hoofdplaats van de Welshe county borough Vale of Glamorgan. Barry telt 50.661 inwoners en is de meest zuidelijke stad van Wales. Barry ligt aan het kanaal van Bristol, een baai van de Atlantische Oceaan.

## Geboren

* Grace Williams (1906–1977), componiste
* Damian Green (1956), politicus
* Julia Gillard (1961), Australisch politica
* Alastair Reynolds (1966), sciencfictionschrijver
* David Davies (1985), zwemmer
* Alex Greenfield (1990), baanwielrenster