OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Elmhurst (Illinois)

Elmhurst is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Cook County en DuPage County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 42.762. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 45.203, een stijging van 2441 (5,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 26,6 km², geheel bestaande uit land. Elmhurst ligt op ongeveer 212 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Elmhurst.

## Geboren

* Lindy Remigino (1931-2018), atleet
* Fred Lorenzen (1934-2024), autocoureur
* Nancy Reno (1965), beachvolleyballer
* Mike Allemana (1969), jazzgitarist en -componist
* Senta Moses (1973), actrice
* Tom Tallitsch (1974), jazzsaxofonist, -componist, muziekpedagoog en pianoleraar en jazz radiopresentator
* Rachel Melvin (1985), actrice

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Elmhurst op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Didymostoma aurotinctalis

Didymostoma aurotinctalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Bocchoris aurotinctalis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor op het eiland Fergusson, deel uitmakend van de D'Entrecasteaux-eilanden in Papoea-Nieuw-Guinea en in Australië (Queensland).
# Kanderfirn

De Kanderfirn is een firnbekken en dalgletsjer in de Berner Alpen, in het kanton Bern in Zwitserland. De Kanderfirn ligt boven het Gasterndal, op het grondgebied van de Zwitserse gemeente Kandersteg. De gletsjer met een geprononceerde tong was in 2013 iets meer dan 6 km lang. De oppervlakte bedroeg in 2018 iets minder dan 12 km².

## Ligging

De op het westen gerichte gletsjer begint op de westelijke flank van de Tschingelhorn en op de bijna volledig met ijs bedekte Petersgrat (tot 3205 m boven zeeniveau), waarover de kantonnale grens tussen Bern en Wallis loopt. De Petersgrat vormt een belangrijk ijsbevoorradingsgebied voor de Kanderfirn. Het stroomt met een gestage helling van ongeveer 10% naar het zuidwesten, aan de noordkant geflankeerd door de steile rotswanden van de Blüemlisalp.
In het laagste deel wordt de Kanderfirn ook wel de Alpetligletsjer genoemd. De gletsjertong bevond zich in 2010 op een hoogte van 2.300 m boven zeeniveau boven een steile val in het Gasterntal. De gletsjer wordt ontwaterd door de rivier de Kander, die door het Kandertal naar de Thunersee stroomt. In het noordoosten is de Kanderfirn via de met firn bedekte Tschingelpass verbonden met de Tschingelfirn en via de met gletsjers bedekte Petersgrat in het zuidoosten met de Tellinggletsjer en de Üssertalgletsjer.

## Werelderfgoed

De Kanderfirn is in juni 2007 opgenomen op de UNESCO werelderfgoedlijst als natuurerfgoed onderdeel van de dat jaar in gebied substantieel uitgebreide inschrijving Zwitserse Alpen Jungfrau-Aletsch erkend tijdens de 31e sessie van de UNESCO Commissie voor het Werelderfgoed in Christchurch. De site wordt erkend als toonbeeld van de vorming van de Hoge Alpen, met de meeste gletsjers en de grootste gletsjer in Eurazië. Het Alpengebied beschikt over een grote diversiteit aan ecosystemen, met inbegrip van successiestadia (voornamelijk door de terugtrekking van gletsjers als gevolg van de klimaatverandering). De plek is van universele waarde, vanwege zowel haar schoonheid als de schat aan informatie over de vorming van bergen en gletsjers, maar ook vanwege klimaatveranderingen en ecologische en biologische processen.
* ↑ (en) Swiss Alps Jungfrau-Aletsch, UNESCO World Heritage Convention, Beschrijving is beschikbaar onder licentie CC-BY-SA IGO 3.0, geraadpleegd op 13 april 2024
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kanderfirn op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Albignagletsjer · Aletschgletsjer · Allalingletsjer · Corbassièregletsjer · Feegletsjer · Ferpèclegletsjer · Fieschergletsjer · Findelgletsjer · Gauligletsjer · Gornergletsjer · Hoge Grindelwaldgletsjer · Hüfigletsjer · Kanderfirn · Lage Grindelwaldgletsjer · Langgletsjer · Limmernfirn · Mont-Miné-Gletsjer · Morteratschgletsjer · Oberaletschgletsjer · Otemmagletsjer · Paradiesgletsjer · Plaine Morte-gletsjer · Rhônegletsjer · Saleinagletsjer · Triftgletsjer · Unteraargletsjer · Zinalgletsjer · Zmuttgletsjer
# Eusabena paraphragma

Eusabena paraphragma is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Notarcha paraphragma door Edward Meyrick in een publicatie uit 1889.
De soort komt voor in Indonesië (Ambon), Nieuw-Guinea, Australië (Queensland).
# Unteraargletsjer

De Unteraargletsjer (Duits: Unteraargletscher) is een gletsjer in Zwitserland.

## Ligging

De Unteraargletsjer is de grootste van de twee bovenlopen van de Aare in het Berner Oberland. De gletsjer wordt gevoed door de Finsteraargletsjer en de Lauteraargletsjer, en behoort tot een groep gletsjers aangeduid als de Aargletsjer. De gletsjer stroomt ongeveer 6 km in oostelijke richting naar beneden naar de Grimselsee in het bovenste Haslital.

## Evolutie

De huidige Unteraargletsjer en nog meer de noordelijke zijgletsjer, de Lauteraargletsjer, was een van de bezienswaardigheden van Zwitserland in de barok en sinds 1827 het eerste onderzoeksobject van het nieuw opkomende gletsjeronderzoek of glaciologie. Franz Joseph Hugi en vanaf 1840 Louis Agassiz werkten hier.
De samenvloeiing van Lauteraar- en Finsteraargletsjer leverde een middenmorene op in de Unteraargletsjer waar Agassiz als onderzoeksstation het Hôtel des Neuchâtelois liet bouwen. Nadat dit gletsjersjalon vervallen raakte, werd boven de gletsjer langs de gletsjerrand aan de voet van de Rothornes op een hoogte van 2.392 meter in 1844 het Pavillon Dollfus gebouwd, wat in 1894 werd gerenoveerd en in 1931 nieuw herbouwd tot de huidige Lauteraar-Hütte.
In de 19e eeuw lag de helling van de Unteraargletsjer 560 m lager, tegenwoordig ongeveer 400 m lager dan die van de Oberaargletsjer.

## Werelderfgoed

De Unteraargletsjer, en het hele Aargletsjercomplex, is in juni 2007 opgenomen op de UNESCO werelderfgoedlijst als natuurerfgoed onderdeel van de dat jaar in gebied substantieel uitgebreide inschrijving Zwitserse Alpen Jungfrau-Aletsch erkend tijdens de 31e sessie van de UNESCO Commissie voor het Werelderfgoed in Christchurch. De site wordt erkend als toonbeeld van de vorming van de Hoge Alpen, met de meeste gletsjers en de grootste gletsjer in Eurazië. Het Alpengebied beschikt over een grote diversiteit aan ecosystemen, met inbegrip van successiestadia (voornamelijk door de terugtrekking van gletsjers als gevolg van de klimaatverandering). De plek is van universele waarde, vanwege zowel haar schoonheid als de schat aan informatie over de vorming van bergen en gletsjers, maar ook vanwege klimaatveranderingen en ecologische en biologische processen.
* ↑ (en) Swiss Alps Jungfrau-Aletsch, UNESCO World Heritage Convention, Beschrijving is beschikbaar onder licentie CC-BY-SA IGO 3.0, geraadpleegd op 13 april 2024
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Unteraargletscher op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Albignagletsjer · Aletschgletsjer · Allalingletsjer · Corbassièregletsjer · Feegletsjer · Ferpèclegletsjer · Fieschergletsjer · Findelgletsjer · Gauligletsjer · Gornergletsjer · Hoge Grindelwaldgletsjer · Hüfigletsjer · Kanderfirn · Lage Grindelwaldgletsjer · Langgletsjer · Limmernfirn · Mont-Miné-Gletsjer · Morteratschgletsjer · Oberaletschgletsjer · Otemmagletsjer · Paradiesgletsjer · Plaine Morte-gletsjer · Rhônegletsjer · Saleinagletsjer · Triftgletsjer · Unteraargletsjer · Zinalgletsjer · Zmuttgletsjer
# Zinalgletsjer

De Zinalgletsjer (Frans: Glacier de Zinal) is een 7 km lange gletsjer in de Walliser Alpen in het zuiden van Zwitserland. In 1973 had de gletsjer een oppervlakte van 15,4 km². Uit de gletsjer stroomt de rivier Navizence via een gletsjergrot.
Albignagletsjer · Aletschgletsjer · Allalingletsjer · Corbassièregletsjer · Feegletsjer · Ferpèclegletsjer · Fieschergletsjer · Findelgletsjer · Gauligletsjer · Gornergletsjer · Hoge Grindelwaldgletsjer · Hüfigletsjer · Kanderfirn · Lage Grindelwaldgletsjer · Langgletsjer · Limmernfirn · Mont-Miné-Gletsjer · Morteratschgletsjer · Oberaletschgletsjer · Otemmagletsjer · Paradiesgletsjer · Plaine Morte-gletsjer · Rhônegletsjer · Saleinagletsjer · Triftgletsjer · Unteraargletsjer · Zinalgletsjer · Zmuttgletsjer
# Malanville

Malanville is een van de 77 gemeenten (communes) in Benin. De gemeente ligt in het departement Alibori. De gemeente heeft een oppervlakte van 3.016 km² en telt 168.641 inwoners (2013). De gemeente is onderverdeeld in vijf arrondissementen:
* Garou
* Guéné
* Madécali
* Malanville
* Tomboutou
De plaats werd genoemd naar Henri Malan (1869-1912), een Frans koloniaal bestuurder. Het gebied werd vroeger Tassi genoemd door de Zarma.

## Geografie

Malanville ligt aan de Niger die hier de grens vormt met buurland Niger. Malanville heeft regelmatig te lijden onder overstromingen van de rivier. Er is een brug over de Sota, een zijrivier van de Niger, die Malanville verbindt met Gaya in Niger. Dit is een economisch belangrijke grensovergang. Malanville is verbonden met hoofdstad Cotonou (730 kilometer naar het zuiden) via de autoweg RNIE2.

## Economie

Malanville is samen met Karimama de gemeente met de grootste rijstproductie van het land. Op de markt van Malanville worden landbouwproducten en ook vis verhandeld.

## Bevolking

In 2002 telde de gemeente 101.628 inwoners. In 2013 waren dit er 168.641.
De bevolking bestaat voor het grootste deel uit moslims (91% in 2020). De meest gesproken taal is Dendi.
    Opm: Bevolkingscijfers in duizendtallen
    Bron: Malanville Commune in Benin; 1979-2013: volkstellingen
    Bron: Institut National de la Statistique Benin; 2013: volkstelling

## Afbeeldingen

* Entree van het gemeentehuis
* Gerechtsgebouw
* Rijstvelden
* Markt van Garou
* ↑ (en) Malanville Commune in Benin (citypopulation.de) Geraadpleegd op 20 augustus 2024.
* ↑ (fr) Lagrange, Magali, "Au Bénin, Malanville attend impatiemment la réouverture de la frontière nigérienne", rfi, 8 juli 2024. Geraadpleegd op 25 juli 2024.
* ↑ (en) Benin - 2.3.1 Niger Malanville Border Crossing. Logistics Cluster. Geraadpleegd op 25 juli 2024.
* ↑ (fr) MONOGRAPHIE DE LA COMMUNE DE GLAZOUE. Gemeente Glazoué (2023). Geraadpleegd op 18 december 2024.
* ↑ Volkstelling 2002-02-15 insae, geraadpleegd via geohive. Gearchiveerd op 31 maart 2022.
* ↑ (fr) Destination Bénin : MALANVILLE, cité frontalière aux mille atouts. Gouvernement de la république du Bénin (14 november 2020). Geraadpleegd op 25 juli 2024.
* Bibliothèque nationale de France: cb12426002p (data)
* Library of Congress Control Number: n94037396
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007535407605171
* Virtual International Authority File: 158428726
* WorldCat (via VIAF): 158428726
# Filodes mirificalis

Filodes mirificalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Auxomitia mirificalis door Julius Lederer in een publicatie uit 1863.
De soort komt voor op de Nicobaren, een eilandengroep in de Golf van Bengalen behorende tot India.
# Filodes sexpunctalis

Filodes sexpunctalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Pieter Snellen in een publicatie uit 1890.
De soort komt voor in China en India (West Bengalen).
# Filodes tenuimarginalis

Filodes tenuimarginalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1918.
De spanwijdte bedraagt 46 millimeter.
De soort komt voor in Indonesië (Sulawesi).
# Ennio van der Gouw

Ennio van der Gouw (Bramhall (Verenigd Koninkrijk), 14 februari 2000) is een Nederlands voetballer die als doelman voor SV Zulte Waregem speelt. Hij is een zoon van Raimond van der Gouw.

## Carrière

Van der Gouw werd geboren in Engeland, waar zijn vader Raimond destijds doelman was bij Manchester United. Hij speelde in Nederland in de jeugd van SV Schalkhaar als middenvelder voordat hij op advies van zijn vader de switch maakte naar keeper. In 2014 stapte hij over naar de jeugdopleiding van FC Twente en tekende er vijf jaar later zijn eerste profcontract. In het seizoen 2020/21 werd Van der Gouw vanuit de beloftenselectie doorgeschoven naar de selectie van de hoofdmacht waar hij derde keeper werd achter Joël Drommel en Jeffrey de Lange. Bij gebrek aan perspectief op speelminuten in het eerste elftal vertrok Van der Gouw in de zomer van 2022 uit Enschede en tekende bij VVV-Venlo een contract voor twee jaar met een optie voor een extra seizoen. Na de oefencampagne gaf trainer Rick Kruys bij de start van het seizoen 2022/23 de voorkeur aan Lukáš Zima als eerste doelman. Van der Gouw maakte op 16 september 2022 zijn profdebuut als invaller, nadat Zima in een thuiswedstrijd tegen Jong PSV een kwartier voor tijd geblesseerd uitviel. Omdat Zima hierna maandenlang uit de roulatie was, werd Van der Gouw de nieuwe nummer een onder de lat. Die plek stond hij de rest van het seizoen niet meer af. Dankzij een prima debuutseizoen trok Van der Gouw de belangstelling van andere clubs. Op 12 juli 2023 werd bekend dat hij een vierjarig contract tekende bij SV Zulte Waregem.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Playoffs | Playoffs | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | FC Twente | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2021/22 | FC Twente | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| 2022/23 | VVV-Venlo | Eerste divisie | 32 | 0 | 1 | 0 | 4 | 0 | 37 | 0 |
| 2023/24 | SV Zulte Waregem | Eerste klasse B | 2 | 0 | 2 | 0 | — | — | 4 | 0 |
| 2024/25 | SV Zulte Waregem | Eerste klasse B | 15 | 0 | 0 | 0 | — | — | 15 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 49 | 0 | 3 | 0 | 4 | 0 | 56 | 0 |
| Bijgewerkt tot en met 20 december 2024 |||||||||||
# Cangetta albocarnea

Cangetta albocarnea is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door William Warren in een publicatie uit 1896.
De soort komt voor in India (Meghalaya).
# Cangetta cervinalis

Cangetta cervinalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Aristide Caradja in een publicatie uit 1934.
De soort komt voor in China (Guangdong) en het Russische Verre Oosten.
# Panepistimio

Panepistimio (Grieks: Πανεπιστήμιο) (Universiteit) is een metrostation in de Griekse stad Thessaloniki dat op 30 november 2024 werd geopend.

## Geschiedenis

Na de grote stadsbrand van 1917 stelde premier Venizelos een commissie in die met voorstellen voor de wederopbouw van Thessaloniki moest komen. Onderdeel van het wederopbouwplan uit 1918 was de aanleg van een metro, die binnen de stadsmuren in een tunnel onder de Egnatialaan zou lopen en ten oosten van de universiteit bovengronds. De stad werd herbouwd zonder metro en in 1968 kwam er een nieuw voorstel voor een metro, dit keer als ringlijn, dat evenmin werd uitgevoerd.
Het gemeentelijke sneltram/metroproject uit de jaren 80 van de 20e eeuw omvatte geen bovengronds traject en langs de Egnatialaan werd zelfs een ongeveer 650 meter lange openbouwputtunnel gebouwd tussen de jaarbeurs en de universiteit. Dat project werd echter in 1989 stilgelegd om financiële redenen en de ongebruikte tunnel wordt sindsdien het gat van Kouvelas genoemd, naar de burgemeester van destijds.
In 2003 werd de aanbesteding geopend voor de gerealiseerde metro en in april 2006 werd gekozen voor een automatische metro naar het voorbeeld van de metro van Kopenhagen. Volgens de plannen zou die in geboorde tunnels op ongeveer 9 meter diepte komen, archeologische vondsten leidden echter tot een wijziging van het ontwerp waarbij de tunnels ongeveer tussen de 14 en 31 meter diep kwamen te liggen. Het diepste punt is Panepistimio met een diepte van 37 meter.

## Ligging en inrichting

Het station ligt in een kuip langs de oostrand van de Egnatialaan onder de 3 septemberlaan. De stationshal ligt boven in de kuip en heeft een rechtstreekse toegang in de vorm van een lift aan de oostkant. Aan de westkant is een ronde hal waar de drie andere toegangen van het station op uitkomen. De noordelijke bij de Aristoteles universiteit, de westelijke, eveneens met lift, bij de universiteit van Macedonië en de zuidelijke langs de Egnatialaan. Aan de noordkant van de kuip zijn een lift en een vaste trap die de stationshal met het perron op 37 meter diepte verbindt. Het zuidelijke deel heeft net als het Deense voorbeeld twee roltrapgroepen tussen hal en perron.
De wanden van de stationshal zijn afgewerkt met gepolijste grijze stenen en een roodbruine fries. Dezelfde bruin tint is gebruikt op de scheidingswanden rond de roltrappen. De perrons zijn in verband met de inzet van automatische metrostellen voorzien van perrondeuren. In het kaderplan van de metro is voor 2040 een derde metrolijn ingetekend die de op 30 november 2024 geopende tunnels bij Panepistimio moet kruisen, waarmee het station een overstappunt zal worden.
* ↑ Het gemeentelijke project op karfitsa.gr
* ↑ De plannen voor 2040 op athenstransport.com
# George Miller

George Miller kan verwijzen naar:
* George Miller (politicus), Amerikaans congreslid uit Californië
* George Miller (regisseur), Australisch regisseur
* George Miller (voetballer), Schots voetballer en voetbalcoach
* George Armitage Miller, Amerikaans psycholoog
* George Miller (artiest), Japans artiest en YouTube persoonlijkheid. Beter bekend onder zijn artiestennaam Joji.
* George Miller (polospeler), Brits Olympisch kampioen polo
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van George Miller en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ghesquierellana phialusalis

Ghesquierellana phialusalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys phialusalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Sierra Leone.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 21-10-2023.
* De Prins J. & De Prins W. (2011–2023). Ghesquierellana phialusalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 21-10-2023.
# Geographia (handschrift)

De Geographia van Ptolemaeus werd in 1409 in Rome uit het Grieks naar het Latijn vertaald door Jacobus Angelus (Jacopo d’Angelo). Andere bronnen geven een datum van 1406 of tussen 1406 en 1409. De vertaling van Jacopo d’Angelo was gebaseerd op een eerdere onvoltooide vertaling van Manuel Chrysoloras. De Koninklijke Bibliotheek van België is in het bezit van een handschrift met die eerste Latijnse vertaling (hs. 14887).

## Beschrijving

Het handschrift is geschreven op 108 perkamenten folia van 400 bij 535 mm. Het is een handgeschreven kopie uit 1482 – 1485 van een gedrukte versie van de vertaling van Jacopo d’Angelo, die vanaf 1477 in druk verscheen. Het is afkomstig uit de verzameling van Raphaël de Marcatellis, een natuurlijke zoon van Filips de Goede, die van 1478 tot 1508 abt was van de Sint-Baafsabdij in Gent.

## Inhoud

Het werk van Ptolemaeus is onderverdeeld in acht boeken.
* In Boek I geeft hij een beschrijving van de projecties die hij gebruikt: de orthogonale projectie, die gebruikt werd door Eratosthenes en Marinus van Tyrus, en de conische projectie van Hipparchus die ook door Ptolemaeus zelf werd gebruikt.
* Boeken II – VII bevatten de lengte en breedte coördinaten van ongeveer 8.000 plaatsen in graden en minuten.
* Boek VIII bevat de 27 kaarten van de in die tijd gekende wereld. De vraag of deze kaarten origineel van Ptolemaeus zijn blijft onbeantwoord. Volgens sommige onderzoekers zouden ze in de 2e of 3e eeuw zijn toegevoegd door Agathodemon (of Agathos Daimon) in Alexandrië.
Het boek bevat achteraan vier moderne kaarten die in 1485 toegevoegd zijn en die mogelijk van de hand zouden zijn van Jan van Kriekenborch. Het zijn kopieën van kaarten gemaakt door de benedictijnermonnik Donnus (Domitius Nicolaus Germanus) en die in 1482 gedrukt werden in de derde editie van de Cosmografia gedrukt bij Lienhart Holle in Ulm.
* 1 2 3 4 Hossam Elkhadem, Claudius Ptolemaeus, Geographia en Cosmographia.
* ↑ Walter de Smaele, Claudius Ptolemaeus in de Cultuurbibliotheek. Gearchiveerd op 1 april 2022.
* ↑ Paolo Farzone, Iacopo di Angelo da Scarperia, op Treccani. Gearchiveerd op 16 november 2022.
* ↑ Wouter Bracke, Vlaanderen in 100 Kaarten, Davidsfonds, 2015, p. 16.
# Cirrhochrista biangularis

Cirrhochrista biangularis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Michael Seizmair in een publicatie uit 2023.
De soort komt voor in Saudi-Arabië.
# Regering-Van den Brande II

De regering-Van den Brande II (30 januari 1992 - 20 oktober 1992) was de tweede Vlaamse Regering (Vlaamse Executieve) onder leiding van christendemocraat Luc Van den Brande.
Na de parlementsverkiezingen van 24 november 1991 stapten aanvankelijk enkel CVP en SP in de nieuwe Vlaamse regering. Dit werd de regering-Van den Brande I. Aangezien de Vlaamse regering toen proportioneel werd samengesteld volgens de sterkte van de partijen in de Vlaamse Raad, kon de regering nog verruimen als andere partijen ook ministers voordroegen. Op 30 januari 1992 werd de coalitie uitgebreid met de VU toen Johan Sauwens minister werd. Doordat de partijsamenstelling van de regering wijzigde, sprak men van de regering Van den Brande II. Ze kreeg op 5 februari 1992 het vertrouwen.

## Samenstelling

De regering-Van den Brande II bestond uit 8 ministers (7 ministers + 1 minister-president). CVP had 4 ministers (inclusief de minister-president), SP 3 en VU 1.
| Minister | Bevoegdheid | Partij |
| Luc Van den Brande (1945) | Voorzitter | CVP |
| Luc Van den Brande (1945) | Economie en KMO's, Wetenschapsbeleid, Energie en Externe Betrekkingen | CVP |
| Norbert De Batselier (1947) | Vicevoorzitter | SP |
| Norbert De Batselier (1947) | Leefmilieu en Huisvesting | SP |
| Theo Kelchtermans (1943) | Openbare Werken, Ruimtelijke Ordening en Binnenlandse Aangelegenheden | CVP |
| Hugo Weckx (1935) | Cultuur en Brusselse Aangelegenheden | CVP |
| Luc Van den Bossche (1947) | Onderwijs en Ambtenarenzaken | SP |
| Johan Sauwens (1951) | Verkeer, Buitenlandse Handel en Staatshervorming | VU |
| Leona Detiège (1942) | Tewerkstelling en Sociale Aangelegenheden | SP |
| Wivina Demeester-De Meyer (1943) | Financiën en Begroting, Gezondheidsinstellingen, Welzijn en Gezin | CVP |
# Tinjomoyo

Tinjomoyo is een bestuurslaag in het regentschap Semarang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tinjomoyo telt 9666 inwoners (volkstelling 2010).