OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Til-Châtel

Til-Châtel is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dijon. Til-Châtel telde 1.158 inwoners (op 1 januari 2021).

## Geografie

De oppervlakte van Til-Châtel bedroeg op 1 januari 2022 26,37 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 43,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Til-Châtel met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Tot behoud huis de Haas

Partij Tot behoud huis de Haas is een politieke partij in de Nederlandse gemeente Lansingerland. De partij is voor het eerst in de gemeenteraad gekozen tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 22 november 2006 met in totaal 1.098 stemmen. Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart 2010 werd de partij wederom met 1 zetel gekozen in de gemeenteraad. In die jaren was Pedro de Haas gemeenteraadslid.

## Achtergrond

De partij was opgericht vanwege het voornemen van de gemeente om het huis aan de Berkelseweg 60 te slopen voor de woningbouw, maar richtte zich nadrukkelijk op alle inwoners van Lansingerland die menen niet of onvoldoende gehoord te worden. In 2000 werd het woonhuis onteigend door de Hogesnelheidslijn nadat er procedures waren gestart in 1997. Het echtpaar de Haas besloot niet te vertrekken en de HSL werd pal naast de woning gebouwd. Het huis van de familie De Haas werd in 2011 alsnog gesloopt. Filmmaker Deborah van Dam heeft een documentaire gemaakt over het leven van de familie de Haas. Deze documentaire is op 6 mei 2014 uitgezonden op NPO 2. De première heeft op 9 maart 2014 plaatsgevonden in Cinerama in Rotterdam. In 2014 werd geen zetel behaald. In 2015 is het appartementencomplex opgeleverd op de plaats van het huis van de familie de Haas. Het appartementencomplex heeft de naam Huis de Haas gekregen.
Op dinsdag 29 november 2016 is Aad de Haas overleden en op dinsdag 21 februari 2017 is Nel de Haas-Ruigrok overleden.
# Marc Lievens

Marc Lievens (Brugge, 16 juli 1948) is een voormalig Belgisch wielrenner die in de periode 1969 - 1978 professioneel actief was.

## Belangrijkste Overwinningen

1973
* Omloop van het Houtland

## Voornaamste ereplaatsen

1970
* 7e GP Denain
1971
* 2e in 5e etappe Ronde van Zwitserland 1971
* 6e Kampioenschap van Zürich

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Amstel Gold Race | Parijs-Brussel | E3 Harelbeke |
| 1972 | | 36e | 42e | | | |
| 1973 | 53e | 23e | 12e | 14e | | |
| 1974 | 26e | | | | | 10e |
| 1975 | 59e | | | | 21e | |
| 1976 | | 22e | 28e | 14e | | |
# Juan José Amador

Juan José Amador Castaño (Manizales, 20 april 1998) is een Colombiaans wielrenner die anno 2018 rijdt voor Manzana Postobón Team.

## Carrière

In 2016 werd Amador nationaal kampioen tijdrijden bij de junioren door het parcours drie seconden sneller af te leggen dan de nummer twee, Adrián Bustamante. Ruim een week later nam hij deel aan de Pan-Amerikaanse kampioenschappen, waar hij vierde werd in de tijdrit en negende in de wegwedstrijd.
In 2017 werd hij prof bij Manzana Postobón Team. Hij nam dat jaar onder meer deel aan de Brabantse Pijl en de Ronde van het Taihu-meer.

## Baanwielrennen
### Palmares

| Jaar | CK | P-AK | WK | Overig |
| Junioren |||||
| 2016 | | 1 Ploegenachtervolging | | |

## Wegwielrennen
### Overwinningen
#### 2016

    Colombiaans kampioen tijdrijden, Junioren

## Ploegen

* 2017 – Manzana Postobón Team
* 2018 – Manzana Postobón Team
* (en) Profiel van Juan José Amador op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Juan José Amador op de website van de UCI
* Profiel van Juan José Amador op De wielersite
Aguirre · Amador · Bohórquez · Bol · García · Higuita · Molano · Orjuela · Osorio · Paredes · Piedra · Reyes · Sierra · Suaza · Vilela · Villegas · Chía (stagiair) · Rivera (stagiair) · Ruiz (stagiair)
Aguirre · Amador · Bohórquez · Bol · Duarte · García · Higuita · Molano · Orjuela · Osorio · Paredes · Parra · Reyes · Sierra · Suaza · Vilela · Villegas
# Microsphecia brosiformis

Microsphecia brosiformis is een vlinder uit de familie wespvlinders (Sesiidae), onderfamilie Tinthiinae.
Microsphecia brosiformis is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hübner in 1808. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Mario Vogt

Mario Vogt (Stuttgart, 17 januari 1992) is een Duits voormalig wielrenner.

## Carrière

In 2008 werd Vogt Duits kampioen op de weg bij de nieuwelingen. Twee jaar later werd hij tweede in het eindklassement van de Driedaagse van Axel. In datzelfde jaar won hij twee etappes en het eindklassement in de Ronde van Valromey. Daarnaast wist hij in 2010 de eerste etappe in de Ronde van Nedersaksen op zijn naam te schrijven en zegevierde hij in het eindklassement van de Rothaus Regio-Tour. Zijn volgende zege liet vier jaar op zich wachten, hoewel hij met een derde plaats in het eindklassement van de GP Rüebliland in september 2010 dichtbij kwam. In 2014 won hij zowel het berg- als het jongerenklassement van de Memorial im. J. Grundmanna J. Wizowskiego. In 2016 werd hij nationaal klimkampioen en won hij met zijn ploeg het Duits kampioenschap ploegentijdrijden. In de Ronde van de Filipijnen in 2017 won hij het bergklassement.
In maart 2018 won Vogt de eerste etappe in de Ronde van Cartier, voor Onur Balkan en Jawhen Sobal.
Hij was nadien in 2022 en 2023 actief als ploegleider bij Bike Aid.

## Overwinningen
### 2008

    Duits kampioen op de weg, Nieuwelingen

### 2010

    1e en 4e Ronde van Valromey
    Eindklassement Ronde van Valromey
    1e etappe Ronde van Nedersaksen, Junioren
    Rothaus Regio-Tour

### 2014

    Berg- en jongerenklassement Memorial im. J. Grundmanna J. Wizowskiego

### 2016

    Duits klimkampioen
    Duits kampioen ploegentijdrijden, Elite

### 2017

    Bergklassement Ronde van de Filipijnen

### 2018

    1e etappe Ronde van Cartier

### 2019

    Eindklassement Ronde van Iskandar Johor
    2e en 5e etappe Ronde van de Filipijnen
    Puntenklassement Ronde van de Filipijnen

## Ploegen

* 2011 – Team Heizomat
* 2012 – Team Specialized Concept Store
* 2013 – Rad-net Rose Team
* 2014 – Rad-net Rose Team
* 2015 – Rad-net Rose Team
* 2016 – Rad-net Rose Team
* 2017 – Attaque Team Gusto
* 2018 – Team Sapura Cycling
* 2019 – Team Sapura Cycling
* (en) Profiel van Mario Vogt op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Mario Vogt op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Mario Vogt op de website van de UCI
* Profiel van Mario Vogt op De wielersite
Donohoe · Guy · Hill · Huang · Kalma · Kerkez · Kranjec · Lavrič · Lu · Paulič · Sajnok · Vogt
Abdul Halil · Azman · Cahyadi · Ewart · Misbah · Niño · Othman · Page · Pérez · Saharil · Vogt · Zakaria · Zariff
# Leonel Quintero

Leonel Quintero (Nirgua, 13 maart 1997) is een Venezolaans wielrenner die anno 2020 rijdt voor Victoire Hiroshima.

## Carrière

In mei 2017 werd Quintero tiende in de door Matías Muñoz gewonnen wegwedstrijd voor beloften tijdens de Pan-Amerikaanse kampioenschappen. Op het nationale kampioenschap in juni werd hij vijfde in de tijdrit, op bijna twee minuten van winnaar Pedro Gutiérrez. In oktober behaalde hij zijn eerste UCI-zege toen hij in de vierde etappe van de Ronde van Venezuela solo als eerste over de finish kwam.

## Overwinningen
### 2015

    Venezolaans kampioen op de weg, Junioren

### 2017

    Venezolaans kampioen tijdrijden, Beloften
    4e etappe Ronde van Venezuela

### 2020

    4e en 8e etappe Ronde van Táchira
    Puntenklassement Ronde van Táchira

### 2022

    Puntenklassement Ronde van Japan
    2e etappe Ronde van Kumano

### 2023

    Bergklassement Ronde van Japan

## Ploegen

* 2018 – Start Team Gusto
* 2019 – Inteja-Imca-Ridea DCT (tot 1-4)
* 2019 – Start Team Gusto (vanaf 1-6)
* 2020 – Matrix Powertag
* 2021 – Matrix Powertag
* 2022 – Matrix Powertag
* 2023 – Victoire Hiroshima
* (en) Profiel van Leonel Quintero op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Leonel Quintero op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Leonel Quintero op de website van de UCI
* Profiel van Leonel Quintero op De wielersite
Afewerki · Aular · Bazán · Coward · Gonzáles · Gonzales · León · Montellano · Musie · Quintero · Villanueva
# Roman Semjonov

Roman Semjonov (Russisch: Роман Семёнов) (Pavlodar, 23 januari 1993) is een Kazachs wielrenner die in 2015 reed voor Seven Rivers Cycling Team.

## Carrière

Als junior werd Semjonov in 2011 dertigste in de wegwedstrijd op het wereldkampioenschap. Een jaar later werd hij negende in de tijdrit voor eliterenners op het nationale kampioenschap. In 2014, zijn derde seizoen bij Continental Team Astana, werd Semjonov vijfde in de strijd om de nationale wegtitel en tweede in de Giro del Medio Brenta. Na het opdoeken van zijn ploeg reed Semjonov in 2015 voor Seven Rivers Cycling Team, dat tot eind mei een clubteam was.

## Ploegen

* 2012 – Continental Team Astana (vanaf 28-4)
* 2013 – Continental Team Astana
* 2014 – Continental Team Astana
* 2015 – Seven Rivers Cycling Team
* (en) Profiel van Roman Semjonov op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Roman Semjonov op de website van de UCI
* Profiel van Roman Semjonov op De wielersite
Axmetov · Ayazbajev · Benfatto · Bïjigitov · Davïdenok · Fedosejev · Gackïy · Galejev · Ïşanov · Koelimbetov · Majdos · Okïşev · Panassenko · Pernebekov · Qojatajev · Rive · Scartezzini · Semenov · Şemyakïn
# Serghei Belous

Serghei Belous (Tiraspol, 21 november 1971) is een voormalig profvoetballer uit Moldavië, die gedurende zijn carrière speelde als middenvelder. Hij beëindigde zijn actieve loopbaan in 2005.

## Interlandcarrière

Belous speelde in totaal 26 keer voor het Moldavisch voetbalelftal in de periode 1994-1999 en scoorde eenmaal voor de nationale ploeg. Hij maakte zijn debuut in het oefenduel op 16 april 1994 tegen de Verenigde Staten, dat eindigde in een 1-1 gelijkspel. Belous viel in dat duel na 73 minuten in voor Igor Oprea.
Interlanddoelpunt :
| # | Datum | Locatie | Tegenstander | Goal(s) | Uitslag | Wedstrijd |
| 1 | 12/10/1994 | Chisinau, Moldavië | Wales | 8' | 3–2 | EK-kwalificatie |

## Erelijst
### Tekstilschik Tiraspol

* Moldavisch landskampioen
    1989

### Tiligul-Tiras Tiraspol

* Moldavisch bekerwinnaar
    1993, 1994, 1995

### Sheriff Tiraspol

* Moldavisch landskampioen
    2004
# Egoitz Fernández

Egoitz Fernández Ayarzagüena (Santurtzi, 21 oktober 1992) is een Spaans wielrenner die anno 2018 rijdt voor Team Euskadi.

## Carrière

In 2017 behaalde Fernández zijn eerste UCI-overwinning door in de laatste etappe van de Ronde van Tochigi de groepssprint te winnen van ploeggenoot Yusuke Hatanaka en Benjamin Hill. In het eindklassement werd de Spanjaard veertiende, met een achterstand van ruim drie minuten op Hill. Later dat jaar werd hij onder meer vierde in de Circuito de Getxo en zevende in het eindklassement van de Ronde van Hokkaido.
In 2018 maakte hij de overstap naar Team Euskadi.

## Overwinningen
### 2017

    3e etappe Ronde van Tochigi

## Ploegen

* 2017 – Team UKYO
* 2018 – Team Euskadi
* (en) Profiel van Egoitz Fernández op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Egoitz Fernández op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Egoitz Fernández op de website van de UCI
* Profiel van Egoitz Fernández op De wielersite
Alonso · Azkarate · Azurmendi · Buades · Fernández · García · Goikoetxea · Insausti · Juaristi · López · López-Cózar · Martín
# Bjarne Vanacker

Bjarne Vanacker (Torhout, 30 mei 1997 – aldaar, 6 november 2017) was een Belgisch wielrenner.

## Carrière

Als junior werd Vanacker onder meer zesde in Gent-Menen en derde in het eindklassement van de Keizer des Juniores.
In mei 2017 werd Vanacker tiende in het door Senne Leysen gewonnen nationale kampioenschap tijdrijden voor beloften. Vijf maanden later werd hij vijftiende in de Piccolo Ronde van Lombardije. Hij reed dat jaar voor het team EFC-L&R-Vulsteke. Op 6 november werd hij 's ochtends dood aangetroffen in bed.
Bron
* (en) Profiel van Bjarne Vanacker op ProCyclingStats
* Profiel van Bjarne Vanacker op De wielersite
* Profiel van Bjarne Vanacker op De Wielersite
Referentie
* ↑ Belgische belofte Bjarne Vanacker (20) overleden. WielerFlits.nl (6 november 2017). Gearchiveerd op 7 november 2017. Geraadpleegd op 6 november 2017.
# Alessandro Pessot

Alessandro Pessot (Conegliano, 1 juli 1995) is een Italiaans wielrenner die in 2019 en 2020 als beroepsrenner reed voor Bardiani CSF.

## Carrière

In 2017 won Pessot de eerste etappe van de Carpathian Couriers Race, door het peloton drie seconden voor te blijven. Dankzij zijn overwinning nam hij de leiderstrui over van Piotr Konwa, die een dag eerder de proloog had gewonnen. In de overige twee etappes wist de Italiaan zijn leiderstrui met succes te verdedigen, waardoor hij het eindklassement op zijn naam mocht schrijven. De Pool Kamil Małecki werd, met een achterstand van twee seconden, tweede.
In 2019 werd Pessot prof bij Bardiani CSF. In zijn eerste seizoen mocht hij onder meer deelnemen aan Milaan-San Remo en de Amstel Gold Race. Zijn beste resultaat was een tweede plek in de zesde etappe van de Ronde van China I, achter Mychajlo Kononenko.

## Overwinningen
### 2017

    1e etappe Carpathian Couriers Race
    Eindklassement Carpathian Couriers Race

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Amstel Gold Race |
| 2019 | 167e | opgave |

## Ploegen

* 2019 – Bardiani CSF
* 2020 – Bardiani-CSF-Faizanè
* (en) Profiel van Alessandro Pessot op ProCyclingStats
* Profiel van Alessandro Pessot op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Alessandro Pessot op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Alessandro Pessot op de website van de UCI
* Profiel van Alessandro Pessot op De wielersite
Albanese · Barbin · Bresciani · Carboni · Covili · Guardini · Maestri · Maronese · Orsini · Pessot · Romano · Rota · Savini · Senni · Simion · Tonelli · Wackermann
# Freeby

Freeby is een civil parish in het bestuurlijke gebied Melton, in het Engelse graafschap Leicestershire met 244 inwoners.
# Emmenomma joshuabelli

Emmenomma joshuabelli is een spinnensoort uit de familie Macrobunidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2015 door Almeida-Silva, Griswold en Brescovit.
De soort komt voor in Chili.
# Sirete

Sirete is een bestuurslaag in het regentschap Nias van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Sirete telt 784 inwoners (volkstelling 2010).
# Turoyo

Turoyo (Aramees: ܛܘܪܝܐ, Turoyo) (Ṭūr 'Abdiniaans Aramees), of modern Suryoyo (Aramees: ܣܘܪܝܝܐ, Suryoyo) genoemd, is een centrale variant van het neo-Aramees die traditioneel wordt gesproken in de regio Tur Abdin in het zuidoosten van Turkije en in het noordoosten van Syrië. Turoyo-sprekers zijn Arameeërs behorend tot de Syrisch-Orthodoxe kerk. De taal wordt vooral gesproken in de Aramese diaspora, onder Arameeërs. De taal is geclassificeerd als een kwetsbare taal. De meeste sprekers gebruiken het klassiek Syrisch voor literatuur en aanbidding. Turoyo is onderling niet verstaanbaar met andere neo-Aramese varianten.

## Etymologie

De term Ṭuroyo komt van het woord ṭuro, wat 'berg' betekent, en duidt daarmee een specifieke Neo-Aramese taal aan van het berggebied van Tur Abdin in het zuidoostelijke deel van het moderne Turkije (vandaar Turabdiniaans Aramees). Andere, meer algemene namen voor de taal zijn Suryoyo of Surayt. De grote meerderheid refereert naar Turoyo in eigen taal simpelweg met Suryoyo.

## Geschiedenis

Het thuisland van Turoyo is de Aramese regio Tur Abdin. Deze regio werd bewoond door Aramese christenen. De Turoyo-sprekende bevolking vóór de Aramese genocide was grotendeels aanhanger van de Syrisch-Orthodoxe Kerk. In 1970 woonden er naar schatting nog 20.000 Turoyo-sprekers in het gebied, maar ze migreerden geleidelijk naar West-Europa en elders in de wereld. De Turoyo-sprekende diaspora wordt nu geschat op 250.000. In de diasporagemeenschappen is Turoyo meestal een tweede taal die wordt aangevuld met meer reguliere talen. De taal wordt door UNESCO als bedreigd beschouwd. Tegenwoordig zijn er nog maar honderden sprekers in Tur Abdin. Turoyo is geëvolueerd uit de Aramese spreektaalvariëteiten die al meer dan duizend jaar in Tur Abdin en de omliggende vlakte worden gesproken sinds de eerste introductie van Aramees in de regio. Het is sterk beïnvloed door Klassiek Syrisch, dat zelf de variant was van het Oostelijk Midden-Aramees dat verder naar het westen werd gesproken, in de stad Urhoy (Edessa), tegenwoordig bekend als Urfa. Vanwege de nabijheid van Tur Abdin tot Edessa, en de nabijheid van hun moedertalen, betekende dit dat Turoyo een grotere gelijkenis vertoont met Klassiek Syrisch dan Noordoost-Neo-Aramese varianten.

## Dialecten

Alle Turoyo dialecten zijn onderling verstaanbaar. Het grootste verschil zit in het dialect van Midyat (Midyoyo) met de rest van de sprekers. Kleine verschillen zijn verder te vinden in het dialect van Beth Kustan (Kusnoyo) en de Turo D' Izlo regio (Izloyo).

## Alfabet

Turoyo wordt in Syrische (Serto) karakters geschreven. Het alfabet wordt van rechts naar links geschreven. Vanuit de diaspora hebben verschillende Arameeërs het initiatief genomen om Turoyo in het Latijnse alfabet te schrijven. Echter is Turoyo tot op heden niet gestandaardiseerd. Er is geen vaste manier van schrijven in het Latijnse alfabet. Hoewel Turoyo in Syrische (Serto) karakters wordt geschreven wordt online gebruik gemaakt van Estrangelo.
# Luscious Jackson

Luscious Jackson is een muziekformatie in het genre alternatieve muziek. De band werd opgericht in 1991. In 2000 brachten ze naar buiten dat ze uit elkaar gingen. Er kwam nog wel een album Greatest Hits uit in 2007. Sinds 2011 zijn ze weer bij elkaar.
De band produceerde onder meer de soundtrack Down to Earth voor de sciencefictionanimatiefilm Titan A.E.. De formatie trad op tijdens de Tibetan Freedom Concerten: in Washington D.C. in 1998 en Amsterdam in 1999.
Daniel Lanois produceerde het album Fever In Fever Out uit 1996.

## Discografie
### Albums

* In Search of Manny [EP] (1992)
* Natural Ingredients (1994)
* Fever in Fever Out (1996)
* Electric Honey (1999)
* Greatest Hits (2007)

### Neven en solo projecten

* Punk Debutante von Cooler Kids (2003)
* City Beach von Jill Cunniff (2007)
* Gimme Splash von Gabby Glaser (2007)

### Singles

* Let Yourself Get Down (Edit)
* Daughters of the Kaos
* CitySong (NY State of the World) (Radio Re-mix)
* Deep Shag (Sunny Ray Mix)
* Here (Squirmel Mix)
* Naked Eye (Radio Edit)
* Under Your Skin
* Why Do I Lie? (Remix)
* Ladyfingers (Guitar Up Version)
* Nervous Breakthrough

### Videoclips

* Life of Leisure
* Daughters of the Kaos
* CitySong
* Deep Shag
* Here
* 69 Année Érotique
* Naked Eye
* Under Your Skin
* Ladyfingers
* Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!
* No Preservatives

## Externe link

* Officiële website
# Jan Hendrik Maronier (1827-1920)

Jan Hendrik Maronier (Rotterdam, 16 juni 1827 – Renkum, 29 november 1920) was een Nederlandse predikant en auteur.

## Persoonlijk leven

Maronier werd in 1827 te Rotterdam geboren als zoon van de boekhouder Jan Hendrikszoon Maronier en van Susanna Maria van Lil. Hij trouwde op 20 juli 1853 te Arnhem met Aletta Nijhoff, dochter van de boekhandelaar, uitgever en geschiedschrijver Isaac Anne Nijhoff en van Martina Cornelia Houtkamp. Hij overleed in november 1920 op 93-jarige leeftijd in Renkum. Zijn neef (oomzegger) Jan Hendrik (1883-1981) was conservator van het Koninklijk Instituut van Land- en Volkenkunde en beeldend kunstenaar.

## Werkzame leven

Hij studeerde theologie en werd achtereenvolgens remonstrants predikant in Zevenhuizen en Bleiswijk (1851), in Leiden (1853), in Utrecht (1869) en van 1881 tot 1893 in zijn geboorteplaats Rotterdam. Hij publiceerde veel werken op godsdienstig gebied. Zijn "Inrichting der christelijke gemeenten" werd in 1874 bekroond door het Teyler's Godgeleerd Genootschap. In 1892 schreef hij een inleiding bij "De Zwijndrechtsche Nieuwlichters (1816-1832) volgens de gedenkschriften van Maria Leer", de door de toen 91-jarige schrijfster Louise Sophie Blussé, onder het pseudoniem D.N. Anagrapheus, opgetekende memoires van een van de leiders van deze sekte. Zijn "Geschiedenis van het protestantisme" werd in 1897 bekroond door het Haagsche Genootschap tot verdediging van den Christelijke godsdienst. In 1905 schreef hij een omvangrijke biografie over de remonstrant Jacobus Arminius.
# Lani Wittevrongel

Lani Wittevrongel (Brugge, 12 juli 2004) is een Belgische professionele baan- en wegwielrenner.
Ze won reeds op 19-jarige leeftijd een zilveren medaille op de Scratch op het EK 2024 in Apeldoorn, Nederland.
Op hetzelfde evenement won ze al een gouden medaille op het Junioren EK 2022 in Anadia (Portugal).

## Resultaten
### 2022

1ste Scratch, Junioren EK 2022

### 2023

    Belgisch Kampioenschap op de baan
       1ste Scratch
       2de Omnium
       2de Puntenkoers

### 2024

    2de Scratch op het EK 2024
* ↑ UCI––profiel
* ↑ Cycling Archives––profiel
* ↑ PCS––profiel
* ↑ Hertsberge leeft
* ↑ Het Laatste Nieuws
# Tankerness House Museum

Het Tankerness House Museum, ook bekend onder de naam The Orkney Museum, is een museum, gelegen in Kirkwall op Mainland, een van de Schotse Orkney-eilanden.

## Geschiedenis

Tankerness House werd gebouwd in de zestiende eeuw als de aartsdiaconie voor de St. Magnus Cathedral. De woning bestaat uit een aantal vleugels gegroepeerd om een binnenplaats met een poort aan de straatzijde. Boven de poort die toegang geeft tot deze stadswoning hangt het wapenschild van de eerste protestantse dominee en aartsdiaken, samen met zijn initialen M G F, Master Gilbert Fulzie, en de jaaraanduiding 1574. De poort en de noordelijke vleugel vormen het oudste deel van het complex.
Tankerness House werd uitgebreid heringericht en verbouwd in de achttiende eeuw. Vanaf 1641 werd Tankerness House bewoond door de familie Baikie van Tankerness, die het huis zijn naam gaven.
In 1968 werd de woning gerestaureerd en ingericht als museum. Het complex is een A-listed Building.

## Collectie

Het museum vertelt het verhaal van de Orkney-eilanden door de eeuwen heen, beginnende in de prehistorie. Zo zijn er exposities over de Orkneys in het neolithicum, in de tijd van de Picten, in het Vikingen-era en in de Middeleeuwen.
Hoogtepunten in de collectie zijn onder meer de klasse I Pictische steen Knowe of Burrian, de vondsten uit een Vikingbootgraf in Scar (Sanday) met de Scar plaque van walvisbot, en de houten kist waarin de botten van Sint Magnus werden bewaard.

## Beheer

Het Tankerness House Museum wordt beheerd door de Orkney Islands Council.