OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Akmarijp

Akmarijp (Fries: Eagmaryp) is een dorp in de gemeente De Friese Meren, in de Nederlandse provincie Friesland. Akmarijp ligt tussen Terhorne en Joure. Akmarijp vormt samen met Terkaple een tweelingdorp, met een gezamenlijke dorpsbelangenvereniging. In 2023 telde het dorp 110 inwoners en was daarmee het kleinste van de beide dorpen. Akmarijp is een lintdorp langs de Fjildwei.

## Geschiedenis

Akmarijp werd vanaf 1315 vermeld als Ackrommariip, Accomaripe, Achmaripe en Ackmaryp. De plaatsnaam verwijst naar de rand (Oudfries: Ripe) van de plaats Akkrum, of een landstrook bij/van Akkrum.
Tot de gemeentelijke herindeling in 1984 lag Akmarijp in de voormalige gemeente Utingeradeel. Tot 2014 lag de plaats in de voormalige gemeente Skarsterlân.

## Klokkenstoel

Op de begraafplaats staat een van de klokkenstoelen in Friesland.

## Ooievaarsdorp

Bij Akmarijp bevindt zich het ooievaarsdorp Earrebarredoarp De Graverij.

## Bevolkingsontwikkeling

| 1999 | 2002 | 2003 | 2004 | 2014 | 2018 | 2019 | 2021 | 2023 |
| 123 | 114 | 115 | 115 | 120 | 110 | 105 | 110 | 110 |

## Geboren in Akmarijp

* Fedde Jonkman (1941-2024), politicus
# We Don't Need Another Hero

We don't need another hero is een nummer gezongen door Tina Turner en titelsong van de film Mad Max Beyond Thunderdome (Mad Max 3) uit 1985.. Op 8 juli van dat jaar werd het nummer wereldwijd op single uitgebracht.

## Achtergrond

Er zijn een 7"-single en twee 12"-singles van uitgebracht. Het nummer werd geschreven door Terry Britten en Graham Lyle. De opname van het kinderkoor King's House School in Richmond vond plaats in de Abbey Road Studios in Londen, zonder dat Tina Turner aanwezig was. In 1986 ontving de plaat een Golden Globe-nominatie voor Best Original Song en een Grammy-nominatie voor Best Female Pop Vocal Performance.
De plaat werd een hit in de Verenigde Staten en Europa. In Turners' thuisland de Verenigde Staten werd de 2e positie bereikt in de Billboard Hot 100. In het Verenigd Koninkrijk werd de 3e positie bereikt in de UK Singles Chart. In Duitsland, Zwitserland, Spanje, Canada en Australië werd zelfs de nummer 1-positie bereikt.
In Nederland was de plaat op donderdag 27 juni 1985 TROS Paradeplaat op de befaamde TROS donderdag op Hilversum 3 en werd mede hierdoor een grote hit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 7e positie in zowel de Nederlandse Top 40 als de Nationale Hitparade. De plaat piekte op de 5e positie in de TROS Top 50. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd de 2e positie bereikt.
In België bereikte de plaat de 3e positie in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
Sinds de editie van december 2001, staat de plaat regelmatig genoteerd in de jaarlijkse NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 20-7-1985 t/m 5-10-1985 :
| Week: | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | |
| Positie: | 30 | 22 | 15 | 12 | 9 | 8 | 7 | 7 | 9 | 10 | 17 | 22 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 20-7-1985 t/m 19-10-1985 :
| Week: | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | |
| Positie: | 21 | 16 | 8 | 8 | 8 | 7 | 11 | 13 | 14 | 20 | 25 | 26 | 33 | 35 | uit |

### TROS Top 50

Hitnotering: 11-7-1985 t/m 24-10-1985. Hoogste notering: #5 (1 week).

### TROS Europarade

Hitnotering: 1-8-1985 t/m 16-1-1986. Hoogste notering:#2 (4 weken).

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11-'18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| We Don't Need Another Hero | 1552 | 1237 | 1186 | 1367 | 1661 | 1854 | 1842 | 1634 | - | 1958 | - | 1976 | 1617 | 1935 | 1983 | 1253 | 1638 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2001 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ }(en) We Don't Need Another Hero www.songfacts.com
* ↑ (en) songtekst www.metrolyrics.com
* ↑ (en) Dallaglio: my secret life as Tina Turner's backing vocalist www.telegraph.co.uk (9 oktober 2005)
* ↑ top 40
* ↑ Single Top 100
# Love Is a Losing Game

"Love Is a Losing Game" is een nummer van de Britse zangeres Amy Winehouse. Het nummer verscheen op haar album Back to Black uit 2006. Op 7 december 2007 werd het nummer uitgebracht als de vijfde en laatste single van het album.

## Achtergrond

"Love Is a Losing Game" is geschreven door Winehouse zelf en geproduceerd door Mark Ronson. De originele demo van het nummer is te vinden op de tweede cd van de deluxe-versie van het album Back to Black, waarop Winehouse enkel door zichzelf op gitaar begeleid wordt en aan het eind aan de engineer vraagt of het een goede take was. Ze zong het nummer live tijdens de Mercury Prize-uitreikingen in 2007 en tijdens de Brit Awards in 2008. Voor het nummer won ze in 2008 een Ivor Novello Award in de categorie Best Song Musically and Lyrically.
"Love Is a Losing Game" was de laatste single die uitkwam tijdens het leven van Winehouse en gold als de minst succesvolle single van het album. In het Verenigd Koninkrijk kwam het oorspronkelijk niet verder dan positie 46, maar na haar overlijden in 2011 piekte het op de 33$^e$ plaats. In Ierland piekte het nummer op dezelfde positie, terwijl het in Italië de twaalfde plaats behaalde. In Vlaanderen bereikte het de Ultratop 50 niet en bleef het steken op de zestiende plaats in de Tipparade. In Nederland bereikte het nummer enkel in de week van 30 juli 2011, de eerste editie na haar overlijden, de Single Top 100 met een 88$^e$ plaats.
Er zou een videoclip van "Love Is a Losing Game" worden opgenomen, maar deze werd afgelast nadat Winehouse niet kwam opdagen tijdens de opnames. Twee alternatieve video's werden gemaakt: een montagevideo met foto's van Winehouse en live-optredens van het nummer, en een video waarin het nummer compleet live werd gespeeld, welke verscheen op de dvd I Told You I Was Trouble. Prince zong het nummer live tijdens een aantal van zijn concerten en tijdens een optreden op 21 januari 2007 kwam Winehouse het podium op om het nummer samen te zingen. Sam Smith maakte tevens een cover van het nummer voor de heruitgave van zijn debuutalbum In the Lonely Hour uit 2015. Datzelfde jaar werd het optreden van Winehouse tijdens de Mercury Prize-uitreikingen gebruikt in de documentaire Amy over haar leven en overlijden. Het nummer werd gebruikt in een aflevering van de televisieserie Silent Witness.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Love Is a Losing Game | 1073 | 1217 | 1159 | 1172 | 1614 | 1669 | 1659 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2018 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Love Is a Losing Game op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Little Red Rooster

"Little Red Rooster" (of "The Red Rooster" zoals de oorspronkelijke titel was) is een klassiek bluesnummer. Howlin' Wolf nam "The Red Rooster" in 1961 op. Het nummer wordt toegeschreven aan bluesarrangeur en songwriter Willie Dixon, alhoewel eerdere nummers tot inspiratie hebben gediend. Een verscheidenheid aan artiesten heeft het nummer opgenomen, waaronder Sam Cooke, Willie Mabon, The Doors en The Rolling Stones.

## The Rolling Stones

Little red rooster is een single van de Engelse band The Rolling Stones in 1964. De plaat werd in een groot aantal landen uitgebracht (waaronder het Verenigd Koninkrijk, Nederland en België), maar niet in de Verenigde Staten. Daar verscheen in plaats van Little red rooster in december 1964 Heart of Stone als single. Little red rooster staat wel op de Amerikaanse lp The Rolling Stones, Now!
De achterkant van de single is Off the hook, een nummer van Mick Jagger en Keith Richards.
In een groot aantal Europese landen werd Little red rooster op het eind van 1964 ook uitgebracht op een ep, samen met Time is on my side (de orgelversie), Congratulations en Off the hook. Dat gebeurde ook in België (Decca 457.050) en in Nederland (Decca 457050).

### Tracklist
#### 7" Single

Decca DL 25 158 (1964)
* Little red rooster - 3:01
* Off the hook - 2:32
London 882 150-7
* Little red rooster
* Off the hook

### Hitnotering

Little red rooster :
| Hitlijst | Datum van binnenkomst | Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | Laatste notering |
| Nederlandse Top 40 | 02-01-1965 | Positie: | 21 | 4 | 6 | 5 | 6 | 6 | 9 | 12 | 19 | 20 | 27 | 38 | 20-03-1965 |
| Tijd voor Teenagers Top 10 | 09-01-1965 | Positie: | 4 | 4 | 6 | 6 | 7 | | | | | | | | 06-02-1965 |

#### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Little Red Rooster | 756 | 516 | 573 | 546 | 595 | 594 | 729 | 821 | 653 | 851 | 854 | 1097 | 1181 | 1129 | 1161 | 1524 | 1024 | 1349 | 1669 | 1718 | 1862 | 1984 | 1981 | - | 1667 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2000 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
# Arnisdale Free Church

De Arnisdale Free Church is een kleine monumentale kerk van de Free Church of Scotland (Continuing) in het Schotse dorp Arnisdale. De kerk is gebouwd in het jaar 1856. De kerk staat aan de oever van Loch Hourn, een diepe inham van de Atlantische Oceaan.
De eerste predikant van de gemeente kwam in 1861, de tweede in 1922. Van 1926 tot 1980 was de gemeente weer vacant. De kerk is eenvoudig ingericht en wordt nog eenmaal per zondag gebruikt voor de erediensten, samen met de naburige gemeente Glenelg. Het witgepleisterde gebouw is opgenomen op de monumentenlijst van Historic Environment Scotland onder monumentnummer ID 275646.

## Afbeeldingen

* Aanzicht op de kerk
* Interieur van de kerk
* Begraafplaats
* De kerk en omgeving van bovenaf gezien
* Het andere kerkje van de gemeente in Glenelg
# Arno Adams

Arno Adams (Belfeld, 23 september 1956) is een Nederlands zanger die soul in het Limburgs van zijn geboortedorp zingt.

## Biografie

Op dertigjarige leeftijd stopte hij met werken om zich volledig op muziek te kunnen richten. Aanvankelijk was hij zanger voor Take It Or Shake It, een in binnen- en buitenland optredende coverband in de stijlen pop, soul, blues en jazz met zestien leden. Daarna vervolgde hij als solozanger.
In 1996 bracht hij zijn eerste album uit onder de titel Double A Adams. Rond de eeuwwisseling stapte hij over van het Engels naar het Limburgs. Tot 2013 verschenen bij elkaar vijf albums in het Limburgs. In 2002 werd hij met zijn album Dans met mich onderscheiden met de ING-Pries Vuur Ut Limburgs Leed. Zijn album Ich weit desse d'r bus uit 2004 schreef hij in de afkickkliniek Paschalis in Oostrum waar hij opgenomen was vanwege problemen met drank, drugs en gokken.
In 2012 bevond hij zich op een dieptepunt, met veel hoofdpijn en weinig zin om zich met muziek bezig te houden. In de zomer van dat jaar onderging hij een hersenoperatie, waarna hij weer meer inspiratie kreeg. In 2013 kwam Adams met een nieuw album, getiteld Maondaagmorgezon, onder begeleiding van pianist Mike Roelofs en de bassist Jo Didderen. Ondertussen benaderde Hans Heijnen hem om een documentaire over zijn leven te maken. Deze ging in december 2013 in première. Deze film werd in 2014 op de landelijke televisie getoond. In 2022 bracht hij een album uit met zijn grootste hits, getiteld Ut is wie ut is.
In 2020 werd hij onderscheiden met de Veldeke Oeuvre-Pries van 't Limburgs Leed. Omroep L1 noemt hem De Koning van de Limburgse blues.

## Albums

* 1996: Double A Adams
* 2000: D'r is gen verschil
* 2002: Dans met mich
* 2004: Ich weit desse d'r bus
* 2007: Mooderzeel allein
* 2013: Maondaagmorgezon
* 2022: Ut is wie ut is
* 1 2 3 4 Muziekencyclopedie, Arno Adams
* ↑ L1, Filmer Hans Heijnen gefascineerd door Arno Adams, 23 november 2013
* ↑ L1, Dubbelelpee van Arno Adams: ‘Greatest hits? Dat is wat overdreven, daarom hebben we hem maar ‘Ut is wie ut is’ genoemd’, 30 maart 2022
* ↑ New Folk SOunds, Arno Adams ontvangt oeuvreprijs, 2020
* ↑ L1, Arno Adams, koning van de Limburgse blues, had oeuvreprijs niet verwacht, 18 september 2020
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: adam026
* MusicBrainz: b83dedc0-2869-40b5-b273-c62eb047991e
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 382690974
* Virtual International Authority File: 311828165
* WorldCat (via VIAF): 311828165
# Arno Claeys

Arno Claeys (5 april 1994) is een Belgisch voetballer die als verdediger speelt. Hij speelde tot 2016 bij KV Kortrijk en komt uit de jeugdwerking van de club.

## Clubcarrière

Claeys debuteerde op 12 april 2014 op de 3e speeldag van play-off 2 in de Jupiler Pro League. KV Kortrijk won in eigen huis met 4-1 van KV Mechelen. Op de eerste speeldag van het seizoen 2014/15, de derby tegen SV Zulte Waregem, zat hij de volledige wedstrijd op de bank. Op 24 mei 2015 start Claeys voor de eerste keer in de basis tegen Club Brugge, het is de laatste wedstrijd van het seizoen 2014/15.
In mei 2016 ondertekende Claeys een contract van één jaar met optie op een extra jaar bij Eendracht Aalst, dat na de competitiehervorming in 2016 werd ondergebracht in Tweede klasse amateurs. In januari 2018 leende de club hem voor de rest van het seizoen uit aan KSV Temse. Uiteindelijk maakte hij op definitieve basis de overstap naar Temse, waarmee hij in het seizoen 2017/18 zevende was geëindigd in Tweede klasse amateurs. Claeys groeide er uit tot aanvoerder. In februari 2019 raakte bekend dat Claeys vanaf het seizoen 2019/20 zou uitkomen voor Knokke FC. Hier bleef hij slechts één seizoen, want in 2020 stapte hij over naar KSKV Zwevezele.
Zijn eerste seizoen bij Zwevezele ging bijna volledig in rook op vanwege de coronapandemie. In het seizoen 2021/22 kwam Claeys met Zwevezele uit in de Tweede afdeling. In januari 2022 raakte evenwel bekend dat de club zich na afloop van het seizoen vrijwillig zou terugtrekken uit het nationale voetbal. Claeys werd in februari 2022 aangekondigd als toekomstige versterking bij SC Toekomst Menen, maar de reeksgenoot van Zwevezele koos uiteindelijk ook voor een heropstart in Vierde provinciale. Ook hier bleef hij niet lang, zijn volgende bestemming werd KSC Dikkelvenne.
# Vlag van Prince Edward Island

De vlag van Prince Edward Island is een banier die gemodelleerd is naar het wapen van Prince Edward Island. De vlag heeft een hoogte-breedteverhouding van 2:3 en is in gebruik sinds 24 maart 1964.
Boven in de vlag staat een Engelse leeuw, die voorkomt in de wapens van Eduard, hertog van Kent (waarnaar Prince Edward Island is vernoemd) en koning Eduard VII. Aan de onderzijde drie kleine eiken onder een grote eik. De kleine eiken staan voor de drie counties van de provincie. Zij worden beschermd door de grote eik: het Verenigd Koninkrijk. Dit komt ook terug in het motto van de provincie: Parva sub ingenti ("De kleine onder de bescherming van de grote").
De randen van de vlag, afgezien die aan de hijszijde, bestaan uit rode en witte blokken; de enige elementen die niet in het provinciale wapen zijn te vinden. Rood en wit worden gezien als de symbolische kleuren van Prince Edward Island.
De luitenant-gouverneur van Prince Edward Island, de vertegenwoordiger van de Canadese Kroon in de provincie, heeft een persoonlijke standaard waarop het gekroonde wapenschild van Prince Edward Island op een blauwe achtergrond staat, omringd door tien esdoornbladeren die de tien Canadese provincies moeten symboliseren.
# Vlag van Saskatchewan

De vlag van Saskatchewan werd officieel aangenomen op 22 september 1969. De vlag heeft twee gelijke horizontale banen in groen (boven) en geel. In de bovenste baan staat aan de linkerkant het wapen van Saskatchewan. Aan de rechterkant staat een rode lelie. Het ontwerp, van de hand van Anthony Drake, is de winnende inzending van een ontwerpwedstrijd met ruim vierduizend inzendingen.
De groene baan staat voor het noorden van Saskatchewan, dat grotendeels uit bossen bestaat. De gele baan symboliseert het zuiden, waar prairies en akkerbouw het landschap domineren. De rode lelie is de 'provinciale bloem'.
Er is een rood luipaard in het gouden schildhoofd. Dit is een koninklijk symbool van Engeland, maar de kleuren zijn omgekeerd. Eronder zijn drie gouden schoven te zien op een groene achtergrond, die de landbouw van de provincie symboliseren.
Voorafgaand aan de aanname van de huidige vlag had Saskatchewan geen eigen vlag. Hoewel men in de praktijk wellicht een Brits blauw vaandel met het provinciale wapen gebruikte, is een dergelijke vlag nooit officieel in gebruik geweest.
De luitenant-gouverneur van Saskatchewan, de vertegenwoordiger van de Canadese Kroon in de provincie, heeft een persoonlijke standaard waarop het gekroonde wapenschild van Saskatchewan op een blauwe achtergrond staat, omringd door tien esdoornbladeren die de tien Canadese provincies moeten symboliseren.
# Erwin Bakker

Erwin Bakker (Deurne, 10 oktober 1979) is een Nederlandse mountainbiker.

## Biografie
### String om olympische nominatie

In 2004 hikte hij tegen een olympische nominatie aan. Voor Nederland waren er drie startbewijzen voor de mannen beschikbaar en de eerste twee gingen naar Bart Brentjens en Bas Peters. Voor de derde plaats kwamen Thijs Al, Erwin Bakker en Maarten Tjallingii in aanmerking. Uiteindelijk mocht de eerst genoemde afreizen naar Athene.

### Doping

In 2005 werd hij bij de Ronde van Valladolid betrapt met een te hoge T/E-ratio in zijn bloed, hetgeen duidt op gebruik van het mannelijke geslachtshormoon testosteron. Later in juni datzelfde jaar werden er tijdens een out-of-competitioncontrole in zijn urinemonster sporen van epo aangetroffen. Dit monster werd afgenomen voorafgaand aan de wereldbekerwedstrijd in het Canadese Mont-Sainte-Anne, waar hij zevende werd en waarna hij op een tiende plek stond in het overall-klassement. Hij werd per direct ontslagen door zijn team Heijdens-Ten Tusscher. Hij werd aanvankelijk voor dit vergrijp door de Nederlandse wielerbond (KNWU) voor twee jaar geschorst en kreeg een boete opgelegd van 1350 euro.
Hij reed echter enkele wedstrijden onder de naam van zijn broer Jarno, waaronder een wedstrijd in Duitsland die hij won. Hij werd herkend door een journalist op de huldigingsfoto en werd door het internationaal sporttribunaal (TAS) in Lausanne levenslang geschorst. In 2018 werd de schorsing echter omgezet in een schorsing van acht jaar en daarmee opgeheven.

## Erelijst
### 1999

* Nederlands Kampioen Mountainbike Under 23

### 2000

* 16e EK U23, Rhenen
* 3e Nederlands Kampioenschap Mountainbike Under 23

### 2001

* 1e Grand Prix d’Europe, Malmedy
* Nederlands Kampioen Mountainbike Under 23

### 2003

* 23e EK, Graz
* 3e Europacup Groesbeek

### 2004

* 12e EK, Wałbrzych
* 3e NK MTB Elite
* 1e Grand Prix d’Europe, Malmedy
* 12e UCI World Cup Men's Elite Livigno (It)
* 1e Benelux Kampioenschap (BE)

### 2005

* 11e UCI World Cup Men's Elite Spa Francorchamps (BE)
* 9e UCI World Cup Men's Elite Houffalize (BE)
* 11e UCI World Cup Men's Elite Willingen (GER)
* 7e UCI World Cup Men's Elite Mont St Anne (Canada)
* 3e UCI World Cup Men's Elite Angel Fire Resort (USA)
* 2e Liquigascup E1 Luca (It)
* 3e NK, Zoetermeer
* 3e Uci World Cup New Mexico
* 1e Beker Van België Ronse
* 10e in WB-eindklassement
* 2022
* 1e Nederlands kampioen mountainbike Spaarnwoude Masters 40+
* 2023
* 1e Nederlands kampioenschap mountainbike Oldebroek Masters 40+
* 4e Nederlands kampioenschap gravel Banholt
* 1e Nederlands kampioenschap mountainbike marathon Eijsden Masters 40+
* Profiel op De Wielersite
* Levenslange schorsing voor mountainbiker Bakker (NU.nl, 10 mei 2006)
* ↑ Bakker twee jaar geschorst, De Wielersite, 9 september 2005
* ↑ Bakker levenslang geschorst, De Wielersite, 12 mei 2006
* ↑ Levenslange schorsing mountainbiker Bakker opgeheven, Algemeen Dagblad, 29 juni 2018. Gearchiveerd op 30 maart 2019.
# Anatoli Aljabjev

Anatoli Nikolajevitsj Aljabjev (Russisch: Анатолий Николаевич Алябьев) (Danilkovo (Oblast Archangelsk), 12 december 1951 – Sint-Petersburg, 11 januari 2022) was een Sovjet-Russisch biatleet.

## Carrière

Aljabjev werd in 1979 nationaal kampioen in de individuele wedstrijd. Een jaar later maakte Aljabjev zijn internationale debuut tijdens de Olympische Winterspelen 1980 in het Amerikaanse Lake Placid. Tijdens deze spelen won Aljabjev de gouden medaille in de individuele wedstrijd en de estafette, op de sprint won hij de bronzen medaille.
Tijdens de wereldkampioenschappen in 1981 en 1982 won Aljabjev de bronzen medaille op de estafette.
Aljabjev overleed op 70-jarige leeftijd in Sint-Petersburg aan COVID-19.

## Belangrijkste resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1980 | Lake Placid | 1 20 km individueel 3 10 km sprint 1 4 x 7,5 km estafette |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1981 | Lahti | 6e individueel 7e sprint 3 4 x 7,5 km estafette |
| 1982 | Minsk | 3 4 x 7,5 km estafette |
# Georgië op het Eurovisiesongfestival 2012

Georgië nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2012 in Bakoe, Azerbeidzjan. Het was de vijfde deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. De De Georgische publieke omroep (GPB) was verantwoordelijk voor de Georgische bijdrage in 2012.

## Selectieprocedure

Pas op 9 december 2011 gaf de Georgische nationale omroep te kennen te zullen deelnemen aan de editie van 2012 van het Eurovisiesongfestival. Geïnteresseerden kregen tot 15 januari de tijd om liedjes op te sturen. Deze moesten in het Georgisch of in het Engels geschreven zijn. Zowel artiesten als componisten moesten over de Georgische nationaliteit beschikken. Er waren maar dertien inzendingen, waarvan negen door een jury werden geselecteerd voor de nationale finale op 19 februari 2012. De winnaar daarvan was Anri Dzjochadze met zijn lied I'm a Joker.

## Nationale finale

| Volgorde | Artiest | Lied |
| 1 | Mirror Illusion | "Whisper" |
| 2 | November | "Letter to a friend" |
| 3 | Industrial City | "Broken" |
| 4 | Levan Dzjibladze (Leo Jee) | "It's my life" |
| 5 | Edward Tatiani (Eddie) | "Hey you" |
| 6 | Boris Bedia | "It's life" |
| 7 | Vanilla Cage | "Breaking the cage" |
| 8 | REMA | "Feel me" |
| 9 | Anri Dzjochadze | "I'm a Joker" |

## In Bakoe

In Bakoe trad Georgië aan in de tweede halve finale op donderdag 24 mei en eindigde daarin op de veertiende plaats, vóór Joan Franka die Nederland vertegenwoordigde.
2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
Albanië · Azerbeidzjan · België · Bosnië en Herzegovina · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Macedonië · Malta · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Turkije · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland