OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Permanente vorming

Permanente vorming, permanente educatie of levenslang bijleren is het voortdurend actualiseren van de vakkennis in de snel evoluerende maatschappij. Het volstaat dus niet eenmaal een diploma te behalen. De eenentwintigste eeuw is immers de eeuw van kennisverwerving. Wie in het werk wil mee-evolueren, moet zich her-, om-, of bijscholen. Dit kan met (avond)onderwijs, zelfstudie, het bijwonen van congressen, deelnemen aan (wetenschappelijke) internetfora. Ook een externe of interne bedrijfsstage of een sabbatjaar om zich te herbronnen, kunnen daar toe bijdragen.
Hoewel de filosofie al decennialang een terugkerend onderwerp was, kreeg de term Europabreed betekenis toen de Europese Unie 1996 uitriep tot het 'Jaar van een leven lang leren'. In 2024 organiseerde de Europese Unie de "European Year of Skills: What's Comes Next?"

## In Vlaanderen

In Vlaanderen is administratie permanente vorming ook een afdeling van het Ministerie van Onderwijs die de verschillende vormen van onderwijs buiten het voltijds dagonderwijs overkoepelt:
* deeltijds kunstonderwijs
* basiseducatie
* het volwassenenonderwijs
* onderwijs voor sociale promotie
* Huis van het Nederlands
* het afstandsonderwijs, zoals het BIS

## In Nederland

In Nederland stimuleert de Rijksoverheid het volgen van onderwijs door volwassenen, zowel werkenden en ondernemers als werkzoekenden, om zo beter aansluiting te vinden bij de veranderende arbeidsmarkt. Het doel is de kansen op (nieuw) werk te vergroten.
De Leven Lang Leren-regeling stimuleert mensen tot het volgen van verschillende vormen van zelfstandig leren of formeel onderwijs (bijvoorbeeld cursussen of een gerichte opleiding) op eigen kosten of middels subsidies, ervaringscertificaten en/of een vorm van studiefinanciering die het volgen van onderwijs aantrekkelijker maakt. Het kabinet maakt jaarlijks een begroting voor de kosten van de Leven Lang Leren-regeling, welke door verschillende bedrijfssectoren minimaal wordt verdubbeld. Het uiteindelijke doel is om de arbeidsmarkt te verbeteren, de Nederlandse economie concurrerend te houden ten opzichte van andere landen en om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk Nederlanders toekomstbestendig zijn en blijven.

## Externe link

* Permanente vorming bij de Vlaamse overheid
* ↑ De Heerenveensche Koerier, Het steenhouwersvak vraagt een jarenlange opleiding, 10 juni 1950
* ↑ Nederlands Dagblad, Over onderwijs en vorming, 2 mei 1973
* ↑ Leeuwarder Courant, 'Stijging kosten van het onderwijs zal doorgaan', 5 juli 1989
* ↑ Trouw, Leren houdt niet bij pensioen op, 2 september 1995
* ↑ European Union, European Year of Skills, 8 mei 2024
* ↑ Rijksoverheid, Leven Lang Ontwikkelen, Rijksoverheid
# Station Gilze-Rijen

Station Gilze-Rijen is een spoorwegstation in de gemeente Gilze en Rijen, gelegen aan de zuidzijde van de kern Rijen. Er is een eilandperron, waar onder andere treinen in de richting van Breda/Dordrecht en Tilburg/'s-Hertogenbosch vertrekken. Er zijn een grote onbewaakte fietsenstalling, fietskluizen en een grote parkeerplaats aanwezig. Verder zijn er een taxistandplaats en een bushalte aanwezig.

## Eilandperron

Op 30 april 2010 ontdekte ProRail dat de uit 1918 stammende perronwand van het eilandperron van het station Gilze-Rijen op instorten stond. Door de strenge vorst van de winter 2009-2010 was het voegwerk van de perronwand dermate beschadigd dat stenen begonnen los te laten. Het perron werd tijdelijk gestut met planken en balken en er werd een snelheidsbeperking bij het station ingesteld, het goederenvervoer werd omgeleid.

## Treinverbindingen

De volgende treinserie stopt in de dienstregeling 2025 te Gilze-Rijen:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| 6600 | Sprinter (NS) | Dordrecht – Breda – Gilze-Rijen – Tilburg – 's-Hertogenbosch – Nijmegen – Arnhem Centraal | Rijdt alleen doordeweeks tot 19:00 uur tussen Nijmegen en Arnhem Centraal v.v. |

## Busverbindingen

Vanaf station Gilze-Rijen rijdt elke dag streekbus 130 richting station Breda of richting Gilze AZC. De buurtbussen rijden respectievelijk naar 's Gravenmoer (buurtbus 230) en Waalwijk (buurtbus 231).

## Ontwikkeling aantal reizigers

Het aantal door NS vervoerde reizigers (per gemiddelde werkdag) ontwikkelde zich sedert 2019 als volgt:
| Jaar | Aantal reizigers |
| 2019 | 3.029 |
| 2020 | 1.474 |
| 2021 | 1.644 |
| 2022 | 2.229 |
| 2023 | 2.386 |

## Afbeeldingen

* Station rond 1907-1910
* Station in 1950
* Stationsgebouw Rijen
* Perron
* DDZ op het station

## Externe link

* Station Gilze-Rijen op Stationsweb
* ↑ NS Dashboard, Reizigersgedrag 2023 Gilze-Rijen
* ↑ BN/De Stem: Stationsperron staat op instorten
Bergen op Zoom · Best · Boxmeer · Boxtel · Breda · -Prinsenbeek · Cuijk · Deurne · Eindhoven: -Centraal · -Stadion · -Strijp-S · Etten-Leur · Geldrop · Gilze-Rijen · Heeze · Helmond · -Brandevoort · -Brouwhuis · -'t Hout · 's-Hertogenbosch · -Oost · Lage Zwaluwe · Maarheeze · Oisterwijk · Oss · -West · Oudenbosch · Ravenstein · Roosendaal · Rosmalen · Tilburg · -Reeshof · -Universiteit · Vierlingsbeek · Vught · Zevenbergen
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Noord-Brabant
# Italo de Lorenzo

Italo De Lorenzo (Utrecht, 19 april 1939 – 2 januari 2025) was een Italiaans atleet en ondernemer.
Van 1959 tot 1967 was hij lid van de Italiaanse bobsleeploeg. In 1964 won hij de Europese kampioenschappen tweemansbobsleeën in St. Moritz. Een jaar later werd hij tweede bij de wereldkampioenschappen met de viermansbob.
Vanaf 1964 verzorgde hij, samen met de sportjournalist en verslaggever Frans Henrichs, commentaar voor radio en televisie. Op 7 april 1978 richtten zij gezamenlijk de Bob- en Sleebond Nederland (BSBN) op. Tegenwoordig is hij ere-voorzitter van de BSBN. Ook geeft De Lorenzo vanaf de jaren zeventig lezingen over de sport en zijn land van herkomst.
Zijn vader is Guido De Lorenzo, de oprichter van de eerste en oudste ijssalon in Nederland en bedenker van de term ijssalon.
Samen met zijn vrouw Mia opende Italo De Lorenzo in 1971 in Utrecht ijssalon Venezia aan de Oudegracht. Naast de werkzaamheden in de zaak richtte hij met drie andere vooruitstrevende ijsbereiders ITAL op, de vereniging voor Italiaanse ambachtelijke ijsbereiders. Hij is ook de eerste buitenlandse examinator voor de vakopleiding IJsbedrijf en was tot 2005 actief als voorzitter van de Europese Vereniging voor Ambachtelijke IJsbereiders (Artglace).
In 2003 werd hij door de Italiaanse staat benoemd tot Cavaliere al Merito della Repubblica Italiana vanwege zijn verdiensten in Nederland en het versterken van de betrekkingen tussen beide landen.
In 2008 is De Lorenzo benoemd tot Delegato (regionaal vertegenwoordiger) van de Accademia Italiana della Cucina, een non-profitorganisatie met als doel het beschermen van de tradities van de Italiaanse keuken door het promoten en zo nodig aanzetten tot verbetering.
In 2011 is hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

## Externe link

* Geschiedenis van de BSBN
# The Brady Bunch

The Brady Bunch is een Amerikaaanse sitcom die van 1969 tot 1974 werd uitgezonden door ABC. Deze comedy, bedacht door Sherwood Schwartz, ging over een samengesteld gezin met zes kinderen. De serie leidde tot verschillende films waarin de hoofdrolspelers terugkeerden en een aantal spin-off-series.

## Externe link

* (en) The Brady Bunch in de Internet Movie Database
# Aanbraden

Aanbraden is het dichtschroeien van vlees, vis of gevogelte door het direct in het hete vet of de olie te leggen, zodat het een bruin korstje krijgt.
De bedoeling van aanbraden is ervoor te zorgen dat het vlees van binnen vochtig, dat wil zeggen mals, blijft, zodat er weinig smaak verloren gaat. Na het aanbraden wordt het vuur naar beneden gedraaid, zodat het vlees kan garen.
Er wordt gedacht dat het vocht na het aanbraden nauwelijks nog aan het vlees kan ontsnappen. Dat is echter niet zo; door het aanbraden zelf verliest het vlees al extra vocht. Doordat de structuur van het buitenste vlees veranderd is, kan het vocht na het aanbraden juist sneller ontsnappen, dan bij vlees dat niet aangebraden wordt. Door het aanbraden van vlees droogt het vlees dus sneller uit.
Biefstuk wordt vaak kort aangebraden en daarna uit de pan gehaald. Deze 'biefstuktechniek' is alleen bruikbaar voor 'massief' vlees waarvan de binnenkant niet in aanraking is geweest met de buitenwereld en dus in principe bacterievrij is. Met producten zoals tartaar of gehakt is deze techniek dus niet bruikbaar, het vlees moet dan dus tot binnenin doorbakken zijn, het is daarentegen niet nodig het aan te braden.
* na zeer kort aanbraden wordt een biefstuk bijna rauw, bleu of very rare genoemd, afhankelijk of men de Nederlandse, Franse of Engelse term hiervoor gebruikt
* even aanbraden maakt het rood, saignant of rare
* bij iets langer aanbraden heet de biefstuk rosé, à point of medium
* na extra lang braden wordt het doorbakken, bien cuit of well done genoemd
Hoe langer in de pan, hoe meer vocht er verloren gaat, waardoor het vlees taaier wordt.
# DSM-ramp

De DSM-ramp begon in de ochtend van 7 november 1975 in de Limburgse plaats Beek als gevolg van een ontploffing in een naftakraker op het terrein van chemieconcern DSM. Deze kraker werd op 5 november opgestart na een onderhoudsbeurt. Dat opstarten duurt enkele dagen. Op 7 november scheurde er een leiding, vermoedelijk door broosheid van een lasverbinding. Daardoor ontsnapte zeer brandbaar gas onder hoge druk dat door de wind langs hete ovens werd gevoerd, waardoor het ontplofte. Door de explosie en de hevige branden in de installatie en opslagtanks voor nafta ontstonden elders opnieuw branden. Er werden 14 mensen gedood en meer dan 100 mensen raakten gewond. Veel installaties werden verwoest. Pas op 12 november waren alle branden geblust.

## Ongeval 2003

Op 1 april 2003 vond in de fabriek "Melamine 2" van DSM Melamine Europe BV, eveneens gelegen op de site Chemelot, nog een zwaar ongeval plaats. Als gevolg van een explosie in de zoutoven van deze fabriek kwamen 3 personen om het leven.

## Fotogalerij

* Brandende opslagtanks voor nafta
* De brand gezien vanaf de snelweg
* Persconferentie na de ramp. V.l.n.r. Commissaris van de Koningin Van Rooy, ministers Lubbers en Boersma
* Industriecomplex Chemelot in 2011; de rampplek bevond zich links van het midden.
# Levensbron (Ridderkerk)

De Levensbron is een kerkgebouw van de Protestantse Kerk in Nederland in de Nederlandse plaats Ridderkerk, provincie Zuid-Holland.

## Geschiedenis

In augustus 1994 begon de bouw van de kerk aan de Jan Luykenstraat. Deze kerk werd gebouwd als vervanging van de Ontmoetingskerk aan de Jhr. de Savornin Lohmanstraat.
Op 27 augustus 1995 werd het nieuwe kerkgebouw in gebruik genomen met ruimte voor 600 kerkgangers.

## Externe link

* Officiële website
* De Levensbron
# Kerk aan de Haven

De Kerk aan de Haven is de hervormde kerk van Waalwijk. Ze is gelegen aan de Grotestraat 121.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk was dit de katholieke kerk van Waalwijk. Er gaat een ouder kerkje aan vooraf, waarvan in 1309 werd vermeld dat het een speciaal Maria-altaar bezat. Het patronaatsrecht was in handen van de Norbertijnen. Omstreeks 1450 was dit gebouw echter te klein geworden. Mogelijk had het ook schade opgelopen tijdens de Sint-Elisabethsvloed van 1421.
De bouw van de nieuwe kerk, in laatgotische stijl, duurde tot 1520. In 1580 raakte de kerk echter zwaar beschadigd door oorlogshandelingen tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Onder leiding van Jan van Leefdael werd de kerk in 1617 hersteld. De toren en de doopkapel werden niet herbouwd; deze lagen namelijk sinds 1388 op het grondgebied van Besoyen, dat tot Gewest Holland behoorde, en dat was protestants geworden. Wel werd een bescheiden vieringtoren gebouwd met bolvormige spits, en ook werden een aantal smeedijzeren kruizen op de dakuiteinden en op de vieringtoren aangebracht. Een witte streep op het plein voor de kerk geeft de oude grens tussen Holland en Brabant nog aan.
In 1648 werd de kerk in beslag genomen door de Hervormden. In 1822 kwam er een nieuw orgel, gebouwd door Cornelis van Oeckelen. In 1939 werd het gebouw gerestaureerd. Een volgende restauratie kwam gereed in 2008. Achter de kerk lag de oorspronkelijke haven, die vanaf de rijksweg 59 gedempt is.

## Gebouw

Het gebouw is een laatgotische bakstenen kruiskerk met vieringtoren. De steunberen zijn versierd met pinakels. Aan de buitenzijde van het koor zijn tekens aangebracht met zwart geglazuurde bakstenen, welke onder meer duiden op het gemeenschappelijk gebruik van de kerk door de geestelijke en wereldlijke macht.
Er zijn grafstenen aanwezig van Diederik van Nuyssenberg (1558-1626), heer van Zuidewijn en zijn vrouw Margaretha Steydelin. Ook is er een grafsteen uit 1544 van Herman Coenen, Norbertijn en pastoor van Waalwijk. Voorts bezit de kerk een houten preekstoel uit 1658, afkomstig uit de tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoeste kerk van Schore. Het Van Oeckelen-orgel stamt uit 1822. Voorts is er een houten tien-geboden-bord en een onze-vader-bord, beide kort na 1652 en in sierlijk handschrift, en een predikantenbord uit 2007. In de vieringtoren hangt een klok uit 1694. Deze toren werd in 1944 nog door de Schotse bevrijders als uitkijkpost gebruikt. Een aantal van hen heeft hun naam in het hout gekrast.

## Externe link

* ReliWiki
# Henri Coandă

Henri Marie Coandă (Boekarest, 7 juni 1886 - aldaar, 25 november 1972) was een Roemeens uitvinder, aerodynamisch ingenieur en de geestelijk vader van de straaljager.
Coandă werd geboren als tweede zoon van generaal Constantin Coandă en Aida Danet, die vijf zonen en twee dochters hadden.
Coandă verwierf de grootste bekendheid door zijn onderzoek naar het verschijnsel dat een vloeistofstroom een convex oppervlak volgt, in plaats van een rechte lijn in de oorspronkelijke richting te blijven volgen. Coandă deed in 1910 als eerste proeven met een vliegtuig aangedreven door een voorloper van de straalmotor (een thermojet). Bij een van de proeven raakte zijn prototype door dit later naar hem genoemde 'Coandă-effect' zwaar beschadigd. Verder onderzoek door Henri Coandă zorgde ervoor dat het effect ook nuttig toegepast kon worden. Hiervoor verkreeg Coandă in 1934 een Frans patent.
Het vliegveld van Boekarest, voorheen Otopeni genaamd, heet sinds 2004 Henri Coandă International Airport (Aeroportul Internațional Henri Coandă).
* Bibliothèque nationale de France: cb16747803z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 124723489
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2208 447X
* Library of Congress Control Number: n83225444
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003576552
* SNAC: w61p1nmb
* Virtual International Authority File: 954286
* WorldCat (via VIAF): 954286
# Daneborg

Daneborg of Station Daneborg is een militaire basis in het oosten van Groenland op het schiereiland Wollaston Forland. Het is gelegen ten noorden van de poolcirkel in het Nationaal Park Noordoost-Groenland, het grootste nationaal park ter wereld. De basis is het hoofdkwartier van de Deense Siriuspatrouille (Deens: Siriuspatrullen): een speciale militaire eenheid die met zijn hondensleeën over het park waakt. De basis bestaat uit 23 barakken en een hut die dienstdoet als museum. Een dieselaggregaat zorgt voor de stroomvoorziening. Er is een klein vliegveld. Het aantal inwoners wisselt afhankelijk van het seizoen: in de winter verblijven er doorgaans 12 soldaten en 80 sledehonden.

## Geschiedenis

De laatste uit 1823 daterende Inuit-nederzetting in Noordoost-Groenland genaamd Eskimonæs, gelegen op Claveringeiland, die tevens diende als kunstwachtstation, werd in de Tweede Wereldoorlog op 13 maart 1943 door de Duitsers vernietigd. In de zomer van 1944 werd, 27 km noordoostelijker, de huidige basis gebouwd door een eenheid van Amerikaanse troepen van de kustwacht onder leiding van kapitein Strong. De basis diende als weerstation en werd 'OYK' genoemd. Nog voor de bouw van de basis afgerond was kreeg de eenheid het bevel de plaats te verlaten. De basis werd overgenomen door de Northeast Greenland Sledge Patrol, de voorgangers van de Siriuspatrouille. Deze eenheid moest tijdens de Tweede Wereldoorlog de noordelijke kust van Groenland bewaken tegen de Duitsers. De Duitsers wilden er immers een weerstation neerzetten om de weersvoorspellingen in Europa te verfijnen.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het station omgedoopt naar Daneborg, aangezien er ook basis met de naam 'OYK' bestond op de Faeröer. Tot en met 1974 was er ook een weerobservatietoren in Daneborg.

## Trivia

Eli Knudsen, de enige geallieerde soldaat die tijdens de Tweede Wereldoorlog sneuvelde in de regio, ligt begraven in station Daneborg. Hij overleed toen hij met de Noordoost-Groenlandse sledepatrouille een Duits weerstation ontdekte. Bij die confrontatie kwam ook een Duitser om het leven: luitenant Gerhard Zacheris.
* ↑ (en) Warcovers.dk: Daneborg Weather Station
* ↑ Eos: 'Op patrouille met de hondenslee'. Gearchiveerd op 24 juni 2016.
# Daratumumab

Daratumumab is een experimentele monoklonale antistof die wordt ingezet tegen multipel myeloom. Daratumumab bindt aan CD38. Daratumumab werd oorspronkelijk ontwikkeld door Genmab, maar wordt nu doorontwikkeld in samenwerking met Janssen Biotech, een dochteronderneming van Johnson & Johnson. De wereldwijde rechten op het medicament van Genmab zijn door Janssen Biotech overgenomen.

## Klinische trials

In juni 2012 werden bemoedigende resultaten gemeld voor een fase I/II klinische trial met betrekking tot patiënten met terugkerend multipel myeloom. Nieuwere onderzoeken laten opnieuw veelbelovende resultaten zien.
* ↑ World Health Organization (2009). International Nonproprietary Names for Pharmaceutical Substances (INN). Proposed INN: List 101 (PDF). WHO Drug Information 23 (2). Gearchiveerd van origineel op 3 maart 2012. Geraadpleegd op 26 september 2014. }
* ↑ 'Agreement for Investigational Anti-Cancer Agent Daratumumab'. Janssen Biotech. Gearchiveerd op 14 februari 2020. Geraadpleegd op 26 september 2014.
* ↑ "ASCO: Drug Shows Promise in Myeloma", MedPage Today. Geraadpleegd op 26 september 2014.}
* ↑ "'Daratumumab Continues To Show Promise For Relapsed/Refractory Myeloma Patients (ASH 2012)'", The Myeloma Beacon. Gearchiveerd op 8 juli 2014. Geraadpleegd op 26 september 2014.
* ↑ June 02, 2014 Daratumumab Safe, Shows Activity in Relapsed/Refractory Multiple Myeloma. Gearchiveerd op 10 maart 2016. Geraadpleegd op 21 juni 2023.
# Dario Dukić

Dario Dukić (Doboj, 13 mei 1973) is een Belgisch voormalig volleyballer met Bosnische roots.

## Levensloop

Dukić werd geboren in het Bosnische Doboj. Hij kwam uit voor Knack Roeselare, VC Lennik, VC Zellik en VC Zorgvliet Antwerpen. Vervolgens ging hij aan de slag bij het Kroatische HOK Domaljevac Županja, maar keerde in 1999 terug naar de Belgische competitie bij VC Averbode. In 1999 maakte hij de overstap naar het Nederlandse Vrevok, waarmee hij in 2000 landskampioen werd en in 2001 de Beker van Nederland won. Vervolgens ging hij aan de slag in de Franse competitie, alwaar hij actief was bij Saint-Quintin Volley, Maromme Canteleu Volley 76 en VC Michelet Halluin. Hij sloot zijn spelerscarrière af als speler-trainer van Maromme Canteleu Volley 76. Vervolgens was hij coach van Grand Nancy VB en Saint-Quintin Volley.
Zijn zoon Marin is eveneens actief in het volleybal.
* (en) Fiche Dario Dukic, CEV
* Fiche Dario Dukić, Volleybox
* (fr) Portrait Dario Dukic, Matélé Sports, 11 december 2020 (Facebook)
* ↑ (en) Fiche Dario Dukić, World of Volley
* 1 2 De omzwervingen van volleyballer Dario Djukic, De Morgen, 11 januari 1999
* ↑ Vrevok Nederlands volleybalkampioen, Canon van Nederland, 1 januari 2000
* ↑ (fr) La nouvelle vie de Dario Dukic, l’ancien entraîneur-joueur de Canteleu/Maromme, Paris Normandie, 15 oktober 2014
* ↑ COPPENS Marcel, Veertig buitenlanders in Belgische Lotto League en een pak Belgen in het buitenland, Volley Magazine, 20 oktober 2022
* ↑ Marin Dukic nieuwe receptie-hoek, Volley Menen, 26 april 2023
# My Blue Heaven (Nederlandse film)

My Blue Heaven is een Nederlandse film uit 1990 van Ronald Beer. De film is gebaseerd op een scenario van hemzelf. Het gaat over een Indische familie die in de jaren 60 emigreert naar Nederland en aldaar aanvankelijk niet wordt geaccepteerd.

## Verhaal

Nadat Indonesië onafhankelijk is geworden migreren veel Indonesiërs naar Nederland. De familie Benoit besluit een Indisch restaurant te gaan openen. De Indonesiërs zijn niet zo geliefd bij de Nederlanders; zij vinden dat zij dom en lui zijn. In eerste instantie wordt er lacherig over de opening van het restaurant gedaan. Wanneer blijkt dat het restaurant klanten begint aan te trekken en de plaatselijke snackbar klanten dreigt te verliezen wordt men vijandiger. Tot overmaat van ramp wordt de zoon van de snackbarhouder verliefd op de Indonesische dochter van de restauranthouder.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ruud de Wolff | Paatje |
| Ivon Pelasula | Brenda Benoit |
| Koen Wauters | Hans van de Broeck |
| Bo Bojoh | Maatje |
| Leen Jongewaard | vader Van de Broeck |
| Michel Sorbach | Boetie |
| Angélique Corneille | Bella |
| Remco Djojosepoetro | Hannies |
| Victor Reinier | Mickey |
| Con Meijer | Meijer |
| Edda Barends | mevrouw Van de Broeck |
| Bert Luppes | Leen |
| Tatjana Šimić | Suzy |
| Julius Wendrich | Ko |
| Bert André | meneer Koopmans |
| Herman Hefkamp | meneer Zoet |
| Carola Gijsbers van Wijk | mevrouw Koopmans |
| Hans Beijer | schooldirecteur |
| Hans van den Berg | Dhr. Pot |
| Simone Dresens | |
| Wil Zuidema | Tante Sjaan |
| Karla Wildschut | Tante Toos |
| Ineke Cohen | Juf Gaastra |
| Matijs Jansen | Remy |
| Bob Goedhart | |
| Koos Elferink | |
| Nico Schaap | |
| Pier van Brakel | |
| Tim Beekman | |
| Duck Jetten | Mw. Wang |
| Ronald Beer | Dhr. Wang |
| Job van As | Leider Buikschuivers |
| Steve Wong | |
| Yuri Wong | |
| Vincent Stoof | |
| Edwin Bakker | |
| Yvette Valkering | |
# David Allan

David Allan (Alloa, 13 maart 1744 – Edinburgh, 6 augustus 1796) was een Schotse kunstschilder, portrettist en tekenaar. Hij wordt soms de "Schotse Hogarth" genoemd.

## Levensloop

Allan werd geboren in Schotland als zoon van David Allan en Janet Gullan. Zijn moeder heeft hij nooit gekend, aangezien zij twee dagen na zijn geboorte stierf. Allan deed zijn eerste ervaringen in de kunst op als leerling bij de boekdrukker Robert Foulis in Glasgow, die in 1754 een tekenacademie had opgericht. In 1767 ging Allan naar Rome, waar hij studeerde aan de Accademia di San Luca onder Gavin Hamilton. Hij had hiervoor de financiële steun verkregen van enkele weldoeners (Lord Cathcart, Lady Frances Erskine, Lady Charlotte Erskine en Mrs Abercrombie of Tullibody). In Rome bestudeerde hij vooral de oude meesters.
Een van de originele werken die hij in deze periode schilderde, is het werk Origin of Portraiture, dat nu hangt in de Scottish National Gallery in Edinburgh en dat een Korinthische vrouw voorstelt die de schaduw van haar geliefde overtekent.
In 1777 vestigde hij zich als portret- en historieschilder in Londen. Drie jaar later verhuisde hij naar Edinburgh, waar hij, naast het portretschilderen, ook het genre met een satirische inslag beoefende. In 1786, na de dood van Alexander Runciman, werd Allan er aangesteld tot directeur van de Academy of Art.

## Werk

Allan maakte vooral naam als portretschilder en vervaardigde ook scènes uit het Franse en Italiaanse leven. De grootste bekendheid verwierf hij echter met het schilderen en tekenen van scènes uit zijn geboorteland Schotland. Zijn schetsen in aquarel hebben invloed gehad op de Engelse genreschilderkunst.