OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Philogonius

Philogonius was patriarch van Antiochië van 320 tot 324. Zijn feestdag is 20 december. Voor hij bisschop werd, was hij advocaat en had kinderen.
Philogonius was de eerste patriarch van Antiochië na het Edict van Milaan van 313, dat wil zeggen na de christenvervolgingen. Hij was een groot tegenstander van het arianisme en verdedigde patriarch Alexander van Alexandrië in zijn betoog. De controverse rond het arianisme zal een van de onderwerpen zijn tijdens het Eerste Concilie van Nicea in 325, dus na zijn dood.
# Thandiwe Newton

Thandiwe Adjewa Newton (Londen, 6 november 1972), voorheen Thandie Newton, is een Britse actrice. Haar moeder is Zimbabwaans, haar vader Engels. Ze groeide op in Londen en Penzance (Cornwall), en studeerde archeologie en antropologie aan de Universiteit van Cambridge.
Haar eerste film, Flirting, kwam uit in 1991. Hierna speelde ze in nog enkele andere films, zoals Beloved (1998) en W. (2008). Voor haar rol in de film Crash won ze een BAFTA Award voor beste actrice. Thandiwe is sinds 11 juli 1998 getrouwd met Ol Parker en heeft drie kinderen.

## Filmografie

* 1991 - Flirting
* 1991 - Pirate Prince
* 1993 - The Young Americans
* 1994 - Interview with the Vampire
* 1994 - Jefferson in Paris
* 1994 - Loaded
* 1995 - Journey of August King
* 1997 - Gridlock'd
* 1997 - In Your Dreams
* 1998 - Besieged
* 1998 - Beloved
* 2000 - Mission: Impossible II - Nyah Nordoff-Hall
* 2002 - The Truth about Charlie
* 2003 - Shade
* 2004 - The Chronicles of Riddick
* 2005 - Crash
* 2006 - The Pursuit of Happyness
* 2007 - Run, Fatboy, Run
* 2007 - Norbit
* 2008 - RocknRolla
* 2008 - W.
* 2009 - 2012
* 2010 - Huge
* 2010 - Vanishing on 7th Street
* 2011 - Retreat
* 2016 - Westworld - Maeve Millay
* 2017 - Line of Duty - Roz Huntley
* 2018 - Solo: A Star Wars Story - Val
* 2021 - Reminiscence
* 2023 - Chicken Run: Dawn of the Nugget - Ginger (stem)
* 2024 - Mufasa: The Lion King - Eshe (stem)

## Externe link

* (en) Thandiwe Newton in de Internet Movie Database
* Bibsys: 7056978
* Biblioteca Nacional de España: XX1343627
* Bibliothèque nationale de France: cb14033353g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 140983074
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1086 2622
* Library of Congress Control Number: no99070745
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: pna2007389344
* Nationale bibliotheek van Australië: 43569032
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007439982705171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001722446
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 188695850
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A019100012
* Système universitaire de documentation: 059403683
* Trove: 1459181
* Virtual International Authority File: 120242910
* WorldCat (via VIAF): 120242910
# Vadediji

Vadediji is een plaats in de gemeente Žminj in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 68 inwoners (2001).
# Nansenpaspoort

Het Nansenpaspoort was een door de Volkenbond ingevoerd identiteitsbewijs of reisdocument voor vluchtelingen die niet beschikten over een geldig paspoort uit het door hen ontvluchte land. Dit document werd genoemd naar de poolreiziger, wetenschapper en diplomaat Fridtjof Nansen, die op 27 juni 1921, na de Eerste Wereldoorlog, de eerste Hoge Commissaris voor Vluchtelingen werd namens de Volkenbond. In die functie, die kan worden gezien als voorloper van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties, zette hij zich in voor het lot van vluchtelingen en staatlozen en hun rechten.
Ten behoeve van Russische en Armeense vluchtelingen die zich geen paspoort konden verschaffen, werd dit document in juli 1922 door de Volkenbond ingevoerd op voorstel van Nansen. Het probleem van vluchtelingen zonder reisdocumenten was aanzienlijk verergerd doordat nieuwe Russische bolsjewistische machthebbers het Russisch staatsburgerschap ontnamen aan allen die na de Russische Revolutie het land verlaten hadden, hetgeen betekende dat ruim een miljoen mensen met een enkele pennenstreek statenloos werden.
Deze documenten werden vanaf 1922 aan Russische en vanaf 1924 ook aan de Armeense vluchtelingen verstrekt. In 1926 kwamen tevens Assyrische, Assyro-Chaldeeuwse en Turkse vluchtelingen ervoor in aanmerking. Ook door Nederland en België werd dit document erkend.
Nansens commissariaat was de eerste internationale organisatie die zich bezighield met vluchtelingen. Na Nansens dood in 1930 werd het opgevolgd door het Office international Nansen pour les réfugiés dat direct onder het secretariaat van de Volkenbond viel en eveneens nansenpaspoorten bleef verstrekken.
# Vadreš

Vadreš is een plaats in de gemeente Barban in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 58 inwoners (2001).
# Station Hackbridge

Hackbridge is een spoorwegstation van National Rail in Sutton in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southern.
# Aleksandra & Konstantin

Aleksandra & Konstantin (Wit-Russisch: Аляксандра і Канстанцін; Russisch: Константин и Александра) zijn een Wit-Russisch zangduo bestaande uit Aleksandra Kirsanova en Konstantin Drapezo.'

## Eurovisiesongfestival 2004

In 2004 debuteerde Wit-Rusland op het Eurovisiesongfestival. Op 31 januari 2004 werd de Wit-Russische nationale finale gehouden, waar Aleksandra & Konstantin als winnaar uit de bus kwamen met het liedje My Galileo. Tijdens het Eurovisiesongfestival 2004, wat in Istanboel, Turkije werd gehouden traden Aleksandra & Konstantin als tweede op in de halve finale van 12 mei. Ze wisten echter de finale niet te halen en eindigden als negentiende, met maar tien punten.
Door de bijzonder slechte Engelse uitspraak van Aleksandra Kirsanova werd er een fictieve prijs naar haar vernoemd, de Alexandra Award. De prijs werd in de periode 2004-2006 en 2013 uitgereikt door een Songfestivalfansite aan de persoon met de slechtste Engelse accent, als een soort 'spin-off' van de bekende Barbara Dex Award (vernoemd naar de Belgische zangeres Barbara Dex). Alle keren dat de prijs werd uitgereikt, ging deze naar Wit-Rusland.

## Discografie
### Albums

* За ліхімі за марозамі (Ковчег, 2001)
* Сойка (2003)
* A&K Лепшае (West Records, 2004)
* Аўтаномная Навігацыя (West Records, 2006)
* Ключы златыя (Vigma, 2009)
* М1 (Vigma, 2013)

### Ep's

* My Galileo. The Best (2004)
* Масьленіца (2011)
# Barry Jenkins (filmmaker)

Barry Jenkins (Miami, 19 november 1979) is een Amerikaanse filmregisseur en scenarioschrijver.

## Biografie

Jenkins groeide op in Liberty City, een arme buurt in Miami. Toen hij drie jaar oud was, raakte zijn moeder verslaafd aan crack. Hij heeft twee broers, die elk van een andere vader zijn. Jenkins' biologische vader verliet zijn moeder nog voor zijn geboorte omdat hij ervan overtuigd was dat zijn moeder niet zwanger was van zijn kind. Hij overleed toen Jenkins twaalf jaar oud was.
Jenkins maakte op de middelbare school deel uit van het footballteam. Nadien studeerde hij aan Florida State University in Tallahassee.
In 2008 schreef en regisseerde Jenkins zijn debuutfilm Medicine for Melancholy, een romantisch drama over twee zwarte twintigers uit San Francisco die na een onenightstand besluiten om de volgende 24 uur samen door te brengen. Acht jaar later werd zijn tweede film, Moonlight (2016), uitgebracht. De film volgt drie periodes uit het leven van een zwarte, homoseksuele jongen die zijn plaats in de wereld zoekt. De film bevat enkele autobiografische elementen. Jenkins woonde een tijdje in Brussel om het scenario voor Moonlight te schrijven.

## Filmografie
### Film

* Medicine for Melancholy (2008)
* Moonlight (2016)
* If Beale Street Could Talk (2018)
* Mufasa: The Lion King (2024)

### Televisie

* The Underground Railroad (2021)
* (en) Barry Jenkins in de Internet Movie Database
* 1 2 (en) Where’s The Next Film, Barry? Thefader.com, 4 oktober 2016
* Gemeinsame Normdatei: 1128173352
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 6109 6528
* Library of Congress Control Number: no2017022085
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007388366905171
* Système universitaire de documentation: 201866862
* Virtual International Authority File: 1071148814289245330009
* WorldCat (via VIAF): 1071148814289245330009
# Marina Kaye

Marina Dalmas beter bekend als Marina Kaye (Marseille, 9 februari 1998) is een Franse singer-songwriter. Ze is vooral bekend door haar hit "Homeless". In 2014 heeft ze haar ep Homeless uitgebracht, gevolgd door haar album Fearless in 2015.

## Carrière

In 2011 heeft ze de Franse talentenshow La France a un incroyable talent, de Franse versie van het programma ... Got Talent gewonnen. Ze was ten tijde van deze talentenjacht pas 13. In de finale zong ze "Rolling in the Deep" en "Set Fire to the Rain" van Adele en "Firework" van Katy Perry.
In 2012 had ze een rol in de Franse musicalkomedie Adam et Ève: La Seconde Chance. Rond deze tijd heeft ze ook materiaal online gezet als een voorbereiding op haar eerste album. In 2012 deed ze de openingsact voor Thirty Seconds to Mars en in 2014 voor Lindsey Stirling tijdens concerten in Frankrijk, verder had Kaye gastoptredens op Juste pour rire festival in Montreal.
Haar doorbraak in eigen land kwam pas later met haar single "Homeless" van haar ep Homeless. De single stootte door naar de top van de Franse Single Charts.
Op 18 mei 2015 bracht ze haar album Fearless uit.

## Discografie
### Albums

| Jaar | Album | Hoogste notering | Hoogste notering | Hoogste notering | Opmerkingen |
| Jaar | Album | FR | BE (Wa) | Zwi | Opmerkingen |
| 2015 | Fearless | 3 | 23 | 25 | |
| 2017 | Explicit | | | | |

### Ep's

* 2014: Homeless

### Singles

| Jaar | Lied | Hoogste notering | Hoogste notering | Hoogste notering | Opmerkingen | Album / ep |
| Jaar | Lied | FR | BE (Wa) | Zwi | Opmerkingen | Album / ep |
| 2015 | "Homeless" | 1 | 24 | 39 | | Homeless Later ook op album Fearless |

## Privé

Op 12 augustus 2023 huwde ze met haar partner.
# Valencia Street Circuit

Het Valencia Street Circuit was een Formule 1 stratencircuit in de stad Valencia in Spanje, waar tussen 2008 en 2012 de Europese Grand Prix Formule 1 gehouden werd onder de naam Grand Prix van Europa Telefónica. De race werd gereden in de haven van Valencia.

## Historie

Er is in 2007 een contract voor zeven jaar getekend. Het contract is gesloten tussen Ecclestone en de Valmor Sport group, die geleid wordt door de voormaliger motorsportrijder Jorge Martinez Aspar en Villarreal voetbalclub's president Fernando Roig.
Het verloop van de officiële baan werd op 19 juli 2007 bekendgemaakt door Valencia's raadslid en transportminister, Mario Flores. De baan is van asfalt, 5,44 km lang en heeft 25 bochten, waarvan 11 rechtsom en 14 linksom.
De baan werd voor het eerst gebruikt in het laatste weekend in juli 2008. Toen werden er het Spaanse Formule 3-kampioenschap en de International GT Open verreden.

## Formule 1

Vanaf 2008 is de Formule 1 actief op dit circuit.
| Jaar | Winnaar | Constructeur | Chassis | Bandenmerk |
| 2012 | Fernando Alonso | Ferrari | F2012 | P Pirelli |
| 2011 | Sebastian Vettel | Red Bull-Renault | RB7 | P Pirelli |
| 2010 | Sebastian Vettel | Red Bull-Renault | RB6 | B Bridgestone |
| 2009 | Rubens Barrichello | Brawn-Mercedes | BGP 001 | B Bridgestone |
| 2008 | Felipe Massa | Ferrari | F2008 | B Bridgestone |
# Pan Sonic

Pan Sonic (oorspronkelijk Panasonic geheten) is het Finse duo Mika Vainio en Ilpo Väisänen in het experimenteel elektronische muziek genre.
De belangrijkste invloeden van Pan Sonic zijn aldus de band afkomstig uit de vroege jaren tachtig van industriële bands als Throbbing Gristle, Einstürzende Neubauten en Suicide tot reggae, hip-hop en dub. Evenals rock-and-roll artiest Hasil Adkins en country music artiest Johnny Cash. Vainio zegt dat de muziek van Pan Sonic een mengeling van deze twee muziekstromingen is, die de harde en pure klanken uit de industriële techno uitstrijkt tot lange doffe soundscapes aanverwant aan de instrumentale reggae en dub muziek.
Een deel van de uitrusting van de band is gemaakt door het zogenaamd derde lid, Jari Lehtinen. Deze en andere zelfgemaakte instrumenten zijn kenmerkend voor het geluid van de band. Daarnaast gebruiken ze samplers en een MPC2000 sequencer. Pan Sonic zijn grote fans van het experimenteren en aan kunst gerelateerde optredens; ze hebben tentoonstellingen en geluidsinstallaties gemaakt voor musea. Tevens heeft het duo muziek gemaakt voor Japanse modeshows.

## Biografie

De band is geformeerd in 1993 als techno band met een derde lid Sami Salo (die later het project verliet). De band was gestationeerd in Barcelona om te ontkomen aan de strenge Finse winters. Inmiddels woont Mika Vainio in Berlijn, Ilpo Väisänen woont echter nog in Barcelona. De eerste plaat werd als 12-inch uitgebracht op het Finse label Sähkö Recordings. De band was oorspronkelijk Panasonic genaamd maar het gelijknamige bedrijf ontdekte dit en dreigde een rechtszaak aan te spannen als zij de naam niet wijzigden. Het conflict werd opgelost en de band nam de letter "a" weg uit de naam en heet sindsdien "Pan Sonic". De vermiste "a" leeft verder in de titel van hun album "A" uit 1999.

## Discografie
### Albums

* Vakio (1995)
* Kulma (1997)
* A (1999)
* Endless (1998) (onder de naam 'Vainio Väisänen Vega' met Alan Vega)
* Aaltopiiri (2001)
* V (2003) (met Merzbow)
* Kesto (2004)
* Resurrection River (2005) (met Alan Vega als Vega/Vainio/Väisänen)
* Nine Suggestions (2005) (met John Duncan as Duncan/Vainio/Väisänen)
* Katodivaihe (2007)

### Ep's / singles

* Panasonic EP (1994)
* Osasto EP (1996)
* Arctic Rangers 2 x7" (1998)
* Medal 12" (1998) (met Alan Vega)
* B (1999)
* Destria (Live) (1999)
* Motorlab #3 (2001) (met Barry Adamson)
# Raymond & Maria

Raymond & Maria is een popgroep uit Zweden. In 2002 begonnen Johann, Staffan en Per de band, en daar kwamen later Maria en Camilla bij. In 2004 brak de band door in Zweden met het lied Ingen vill veta var du köpt din tröja ('Niemand wil weten waar je je trui hebt gekocht'). De band werd vooral bekend door de anti-commerciële boodschap die ze uitstralen.
De naam van de groep komt van een parenclub met dezelfde naam in Stockholm.

## Discografie
### Albums

* Vi ska bara leva klart (2004)
* Hur mycket jag än tar finns alltid lite kvar (2006)
* Jobs where they don't know our names (2012) - Japan en Zuid-Korea
* Jobs where they don't know our names (1) (2012) - Zweden, Noorwegen, Finland, Denemarken

### Ep's

* Jobs where they don't know our names (2012) - VS, Verenigd Koninkrijk en Canada

### Singles

* Ingen vill veta var du köpt din tröja (2004)
* Nej (2004)
* Min pappa (2004)
* Redan Idag (2005)
* Storstadskvinnor faller ner och dör (2006)
* Kärlek 1 (2006)
* The fish are swimming slower every year (2011)

## Externe link

* (en) Officiële website
# Two Gallants

Two Gallants zijn een Amerikaans indierockduo uit San Francisco, Californië. De naam Two Gallants vindt zijn oorsprong in een verhaal in Dubliners van James Joyce.

## Geschiedenis

Het duo Two Gallants bestaat uit Adam Stephens (1981) en Tyson Vogel (1981). Adam Stephens is de leadzanger en wordt daarbij zo nu en dan ondersteund door Vogel. Stephens heeft een kenmerkende rauwe stem, die goed bij de muziekstijl past. Verder bespeelt Stephens een akoestische gitaar en mondharmonica. Vogel is meesterdrummer van Two Gallants. Naast zijn ondersteunende zangwerk (hogere stem dan Stephens), speelt hij ook af en toe een nummer mee op de akoestische gitaar.
Het duo trad voor het eerst op onder de naam Two Gallants in 2002, toen beiden twintig jaar waren, maar de twee maakten al sinds hun twaalfde samen muziek. Na de opname van hun debuutalbum The Throes bij Alive Records zetten ze de tournee voort waaraan ze al voor de opname waren begonnen. Daar kwam bij dat ze in meer clubs en bars gingen spelen. In juli 2005 tekende Two Gallants een contract met Saddle Creek Records. In augustus 2005 traden ze voor het eerst op in Europa, te weten in Londen, Reading en Leeds. In februari 2006 verscheen bij Saddle Creek het tweede album, What the Toll Tells. Uit dit album vloeiden twee singles voort: Las Cruces Jail en Steady Rollin'. Het duo toerde door Europa vlak na de verschijning van het album, speelde in maart op South by Southwest en toerde daarna, in mei en juni, door de Verenigde Staten en delen van Canada. Ook speelden ze op menig Europees zomerfestival, waarna ze in september opnieuw begonnen aan tournees door Europa en Amerika. In september 2007 verscheen het derde reguliere album van Two Gallants bij Saddle Creek. De single daarvan was Despite What You've Been Told.

## Discografie
### Albums

* The Throes (2004 · Alive Records)
* What the Toll Tells (2006 · Saddle Creek)
* Two Gallants (2007 · Saddle Creek)
* The Bloom and the Blight (September 4, 2012 · ATO Records)

### Ep's

* Nothing to You (remix) + 3 (2006, Alive Records)
* The Scenery of Farewell (2007, Saddle Creek)

### Singles

* I'm Her Man (2004, Alive Records)
* Las Cruces Jail (2005, Saddle Creek)
* Steady Rollin' (2006, Saddle Creek)
* Despite What You've Been Told (2007, Saddle Creek

## Externe link

* (en) Officiële website
# Valeria Luiselli

Valeria Luiselli (Mexico-Stad, 16 augustus 1983) is een Mexicaanse schrijfster. Van haar verschenen in Nederlandse vertaling Valse papieren (Papeles falsos), De gewichtlozen (Los ingrávidos) en Archief van verloren kinderen (Lost Children Archive) bij uitgeverij Karaat. Luiselli publiceerde onder meer werk in The New York Times en Letras Libres. Ook schrijft ze een maandelijkse column in de krant El País en werd een van haar libretto's opgevoerd door het New York City Ballet. Haar boeken zijn in meerdere talen vertaald, waaronder Engels, Frans, Italiaans, Portugees en Nederlands.

## Biografie

Valeria Luiselli is de dochter van een diplomaat. Deze werd de eerste Mexicaanse ambassadeur in Zuid-Afrika. In die tijd leerde de opgroeiende Valeria Luiselli Nelson Mandela kennen. Na omzwervingen door Costa Rica, Zuid-Korea, Zuid-Afrika, India, Frankrijk en Spanje woont Luiselli sinds 2008 in New York, samen met haar man, de schrijver Álvaro Enrigue en haar dochter. Ze studeerde aan de Universidad Nacional Autónoma de México, UNAM (Nationale Autonome Universiteit van Mexico), en studeert inmiddels voor een doctoraat vergelijkende literatuurwetenschappen aan Columbia University.

## Vertaalde publicaties

Valse papieren (2010) is een zoektocht in verhalen, essays en beschrijvingen. Geen roman, reisverhaal of essay op zich, maar alles tegelijk. Cees Nooteboom schreef het voorwoord voor de Nederlandse editie uit 2012. Het boek begint met de tocht naar het graf van de Russische dichter Joseph Brodsky.
De roman De gewichtlozen verscheen in Nederland in 2014. Centraal staat een jonge redactrice in New York die onderzoek doet naar het leven van de Mexicaanse dichter Gilberto Owen.
De roman De geschiedenis van mijn tanden (La historia de mis dientes) verscheen in Nederland in 2015 en gaat over een veilingmeester met een verzamelwoede. Erin worden niet alleen vragen opgeroepen over de waarde van kunst, maar ook over de waarde van de anekdotes over de kunstwerken. De schrijfster zelf noemde De geschiedenis van mijn tanden een roman-essay.
Vertel me het einde (Tell Me How It Ends: An Essay in 40 Questions) is een essay over de problematiek omtrent de Centraal-Amerikaanse (en in dit geval voornamelijk jonge) vluchtelingen die proberen de grens met de Verenigde Staten te bereiken en over te steken. Het verscheen in Nederland in 2017.
In de roman Archief van verloren kinderen (Lost Children Archive) is de problematiek van de naar de Verenigde Staten vluchtende Centraal-Amerikaanse kinderen vervlochten in een verhaal over een uiteenvallend gezin dat van New York naar Arizona reist. De roman verscheen in 2019 en werd in 2021 bekroond met de International Dublin Literary Award.
# Sad Café

Sad Café was een Engelse softrock band die in 1976 werd opgericht in Manchester. Voorman van de band was zanger Paul Young.
Sad Café werd opgericht in 1976 door Vic Emerson (toetsen), Ashley Mulford (gitaar), John Stimpson (bas) en Tony Cresswell (drums), allen ex-leden van Mandalaband, aangevuld met zanger Paul Young en tweede gitarist Ian Wilson. Een in dat jaar opgenomen debuutalbum werd echter niet uitgebracht. Het echte debuut werd een jaar later het album Fanx ta-ra. De grootste successen van de band waren de albums Misplaced ideals (1978) en Façades (1979) en de van dat laatste album afkomstige hitsingles Every Day Hurts en My oh My.
Omdat verder (hit)succes uitbleef ging de band in 1981 uit elkaar. In 1985 sloot Paul Young zich aan bij Mike and the Mechanics en richtte hij bovendien een nieuw Sad Café op, in een gewijzigde bezetting. Young overleed op 15 juli 2000 aan een hartaanval, waardoor er een einde kwam aan Sad Café. In 2011 verscheen een album waarop zijn laatste materiaal is te horen.

## Discografie
### Singles

Onderstaande singles haalden de Amerikaanse en/of Engelse hitlijsten met twee notaties in de Single Top 100:
* Januari 1979 # 71 "Run Home Girl" (US)
* September 1979 # 3 "Every Day Hurts" (UK) / # 48 in NL
* Januari 1980 # 32 "Strange Little Girl" (UK)
* Maart 1980 # 14 "My Oh My" (UK)/ # 42 in NL
* Juni 1980 # 62 "Nothing left Toulouse" (UK)
* September 1980 # 41 "La-Di-Da" (UK)
* December 1980 # 40 "I'm in love again" (UK)
* Augustus 1981 # 78 "La-Di-Da" (US)

### Albums

Onderstaande album haalden de Amerikaanse en/of Engelse hitlijsten; in Nederland verscheen geen enkel album in de Album Top 100:
* Fanx ta-ra (1977, # 56UK)
* Misplaced ideals (1978, #50 UK)
* Misplaced ideals (1979, Amerikaanse versie van de eerste twee albums, #94 US)
* Façades (1979, #8 UK, #146 US)
* Sad Café (1980, #46 UK, #160 US)
* Sad Café live (1981, #37 UK)
* Olé (1981, #72 UK)
* Politics of existing (1985)
* Whatever it takes (1989)
* Chronicles, album van Paul Young met medewerking leden van Sad Café (2011)
# Tractus (liturgie)

De tractus (ofwel de cantus tractus) is een katholieke liturgische solozang van een psalmmelodie. Het is het misgezang dat in de vastentijd (vanaf zondag Septuagesima tot Pasen) wordt gezongen ter vervanging van het Alleluia. Het maakt deel uit van het proprium van de mis. In de Tridentijnse mis volgt dit gezang op de graduale
Kenmerken van de tractus zijn:
* Geschreven in de 2e (hypodorische) of 8e (hypomixolydische) kerktoonsoort
* Wordt niet onderbroken door een responsorium of antifoon
* Vervangt het Alleluia op boetedagen en in de vastentijd.
De tractus vindt zijn oorsprong in de Joodse psalmgezangen.
# 26 East, Volume 1

26 East, Volume 1 is een studioalbum van Dennis DeYoung. Hij maakte jarenlang deel uit van Styx en ook uit dit album blijkt wat zijn invloed was op de muziek van die band. Het album is opgenomen in allerlei studios. Het was de bedoeling dat dit het laatste album van DeYoung zou zijn (hij is hier 73), maar er was zoveel inspiratie dat platenlabel Frontiers Records voorstelde er twee albums van te maken. Deel 2 verscheen in 2021. 26 East (101st Place) in Chicago was het huisadres van een opgroeiende DeYoung. De muziek is in de stijl van Styx, rock met een vleugje progressieve rock.

## Musici

* Dennis DeYoung – alle muziekinstrumenten behalve:
* Jim Peterik – gitaar, basgitaar, toetsinstrumenten, zang, vuvuzela
* August Zadra – elektrische gitaar, zang
* Jimmy Leahy – akoestische en elektrische gitaar
* Craig Carter – basgitaar, zang
* Mike Morales – drumstel
* John Blasucci – toetsinstrumenten
* Suzanne DeYoung – achtergrondzang
* Mike Aquino – elektrisch gitaar
* Kevin Chalfant – achtergrondzang
* Matthew DeYoung – drumstel op To the good old days
* Ed Breckenfeld – drumstel op Unbroken
* Children’s Choir of Chicago –zang (o.l.v. Josephine Lee)
* Julian Lennon – zang To the good old days

## Muziek

AD2020 stamt uit de Styx-periode..
* 26 East, Volume 1 op Sea of Tranquility, progressieve rocksite (geraadpleegd 7 april 2021)
* Blues Town Music, recensie (geraadpleegd 7 april 2021)
* exemplaar van het album