OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Thijs van Dam

Thijs Johannes Reinier (Thijs) van Dam (Delft, 5 januari 1997) is een Nederlands hockeyer die uitkomt voor HC Rotterdam en het Nederlands elftal. Van Dam speelt als aanvaller.
Van Dam begon op jonge leeftijd met hockey bij Ring Pass Delft. Na de C-junioren vertrok hij naar HC Rotterdam.
Van Dam debuteerde in juli 2016 voor Jong Oranje en werd in 2017 met het team Europees kampioen. Tevens kwam Van Dam in 2016 uit voor het Nederlands zaalhockeyteam, waarmee hij dat jaar het Europees kampioenschap speelde. In januari 2017 sloot hij voor het eerst aan bij het Nederlands elftal, toen hij deel uitmaakte van de selectie voor de Hockey World League in India, waar het team zevende werd. In 2018 behaalde Van Dam brons in de Champions Trophy en werd hij geselecteerd voor het WK hockey, waar het Nederlands team zilver pakte. Van Dam speelde in elk duel en scoorde een doelpunt, in de cross-over tegen Canada. Bovendien werd hij uitgeroepen tot grootste talent van het toernooi. Begin 2019 moest Van Dam de Hockey Pro League aan zich voorbij laten gaan door een heupoperatie. Van Dam was op tijd hersteld voor het EK 2019, waar brons gewonnen werd. In 2021 werd Van Dam met de Nederlandse selectie Europees kampioen en maakte hij deel uit van de Olympische selectie. Ook in 2024 is hij weer geselecteerd voor de Olympische Spelen.

## Belangrijkste prestaties
### Rotterdam

* 2016 – ABN AMRO Cup
* 2017 – ABN AMRO Cup

### Nederlands elftal

* 2016 – 7e EK zaalhockey
* 2017 – 1 EK –21
* 2017 – 7e Hockey World League
* 2018 – 3 Champions Trophy
* 2018 – 2 WK
* 2018 – Grootste Talent op het WK
* 2019 – 3 EK
* 2021 – 1 EK
* 2024 – 1 Olympische spelen
* Profiel op hockey.nl
* Profiel bij de FIH
* ↑ Delftenaar Van Dam naar WK hockey, Delftse Post.
* ↑ Revaliderende Thijs van Dam droomt nog van het EK hockey, hockey.nl
Seve van Ass · Billy Bakker · Lars Balk · Pirmin Blaak · Thierry Brinkman · Jorrit Croon · Thijs van Dam · Jonas de Geus · Jeroen Hertzberger · Jip Janssen · Robbert Kemperman · Joep de Mol · Mirco Pruyser ·
Glenn Schuurman · Mink van der Weerden · Sander de Wijn · Coach: Max Caldas
Seve van Ass ·
Lars Balk ·
Koen Bijen ·
Pirmin Blaak ·
Justen Blok ·
Thierry Brinkman ·
Jorrit Croon ·
Thijs van Dam ·
Jonas de Geus ·
Steijn van Heijningen ·
Tjep Hoedemakers ·
Jip Janssen ·
Floris Middendorp ·
Joep de Mol ·
Duco Telgenkamp ·
Derck de Vilder ·
Floris Wortelboer ·
Steijn van Heijningen (invaller) ·
Tijmen Reyenga (invaller) · Coach: Jeroen Delmee
# Middle Brook

Middle Brook is een buurt van de gemeente Gambo in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De plaats ligt aan de oostkust van het eiland Newfoundland.

## Geografie

De buurt Middle Brook ligt aan de monding van het gelijknamige riviertje in een inham van Freshwater Bay. De buurt omvat de noordelijke helft van de dorpskern van Gambo en is gelegen aan provinciale route 320. Middle Brook ligt direct ten noorden van de eveneens tot Gambo behorende buurt Dark Cove.

## Geschiedenis

De plaats was gemeentevrij totdat ze in 1965 geannexeerd werd door de buurgemeente Dark Cove. De nieuw ontstane gemeente had het statuut van local improvement district (LID) en ging bekendstaan als Dark Cove-Middle Brook. Die gemeente werd in 1970 verder uitgebreid en ging vanaf 1980 uiteindelijk bekendstaan als Gambo.
* ↑ (en) Pitt, R.D., The Canadian Encyclopedia, 'Gambo', 2012 (laatste update 2015). Geraadpleegd op 10 april 2023. Gearchiveerd op 10 april 2023.
* ↑ (en) Canadian Geographical Names Database, 'Middle Brook', 2021. Geraadpleegd op 11 april 2023. Gearchiveerd op 13 april 2023.
* 1 2 (en) Government of Newfoundland and Labrador, Historical Statistics of Newfoundland and Labrador, Vol. 2, Newfoundland en Labrador, 1998, tabel A-9.
# Molen van Frisen

De Molen van Frisen of Oude Molen was een watermolen op de Voer in Sint-Martens-Voeren in de Voerstreek, Belgisch Limburg. Zij ligt aan het straatje Onder 't Spoor, onder een spoorviaduct van de Spoorlijn 24 van Tongeren naar Aken.
Anno 2010 is de eerstvolgende watermolen op de Voer stroomopwaarts gezien de Ordenmolen in Sint-Pieters-Voeren en stroomafwaarts de Pompmolen.
De molen was in gebruik als korenmolen met een bovenslagrad en werd in de jaren 1920 gebruikt om het dorp van elektriciteit te voorzien.
Het gebouw bestaat uit twee vleugels rondom een smal erf en wordt aan de west/zuidwestzijde en noordoostzijde door een rivierarm omgeven. De vleugel aan de westzijde bestaat uit het molenhuis, een woonhuis en een stal. Het woonhuis en molenhuis zijn één bakstenen gebouw onder één zadeldak dat stamt uit de tweede helft van de 19e eeuw, met oudere delen uit het begin van de 17e eeuw. Het metalen bovenslagrad bevindt zich tegen de zuidwestelijke achtergevel van het molenhuis.
In 1973 was de watermolen nog in bedrijf, maar in 2010 is dat niet meer het geval. Het binnenwerk is nog aanwezig, maar het metalen bovenslagrad en de watergoot die het water aanvoerde zijn door roest aangetast. Tevens is de watergoot onvolledig en is watertoevoer niet mogelijk.
* De wateraanvoer
* Het rad overgroeid
* Idem
* De molentak na het rad
* Van links komt de Voer zelf, van rechts de molentak na de molen, en rechts van de weg komen ze samen
* De Voer voor samenvloeiing met de molentak
# Alfons Van den Brande

Alfons Van den Brande (Kessel, 15 februari 1928 – Lier, 23 april 2016) was een Belgisch wielrenner.

## Levensloop en carrière

Van den Brande werd professioneel wielrenner in 1952. In 1961 stopte hij met wielrennen.

## Belangrijkste overwinningen

* 1 , 2e etappe A, Ronde van België, 1957

## Belangrijkste ereplaatsen

* 3 , Ronde van Vlaanderen 1954
* 3 , Dwars door Vlaanderen, 1955
* 2 , Waalse Pijl, 1955

## Resultaten in grote wielerrondes

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1954 | | opgave | |

## Externe link

* (en) Profiel van Alfons Van den Brande op ProCyclingStats
* Profiel van Alfons Van den Brande op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Alfons Van den Brande op Firstcycling.com
* Profiel van Alfons Van den Brande op De wielersite
* ↑ Fiche op de Wielersite. Gearchiveerd op 4 mei 2016.
Wielerploegen van Alfons Van den Brande
Andries · Baert · Beeckaert · Butzen · De Baere · De Brabanter · De Hertog · De Laet · Demunster · Deboodt · Decock · Decraeye · Deleye · Deltour · Despeghel · Devoldere · Doom · Doumont · Flecy · Hanssen · Hermans · Heye · Huyskens · Janssens · Lamote · Lapage · Lauwers · Ledru · Mertens · Messelis · Meuris · Nulens · Oellibrandt · Ongenae · Pascal · Patteeuw · Pauwels · Preuss · Saelens · Schotte · Tuytens · Uytterhaegen · Van Avermaet · Van den Brande · Van den Broeck · Van Haesebroeck · Van Holsbeke · Van Ryssel · Vandaele · Vandersmissen · Vanhoutte · Van Tieghem · Verachtert · Vindevogel · Vrancken
Andries · Bar · Blavier · Borgmans · Bosmans · Buysse · De Boever · Demunster · De Pré · Debaar · Decock · Dekkers · Deloof · Demaer · Desmet · Dewitte · Doom · Duerinckx · Englebert · Grondelaers · Kennedy · Luyten · Martinato · Meuleman · Noyelle · Ongenae · Palmans · Planckaert · Roman · Rosseel · Schaeken · Schaerlaeckens · Schepens · Schmidt · Truye · Van de Wiele · Van D'Huynslager · Van den Brande · Van den Broeck · Van Wynsberghe · Vandaele · Vandecaveye · Vanthournout · Verheyden · Verpaelt
# Lijst van voorzitters van het Vlaams Parlement

Dit is een lijst van voorzitters van het Vlaams Parlement, dat van 1971 tot 1980 de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap heette en van 1980 tot 1996 de Vlaamse Raad.

## Lijst

| Nr. | Voorzitter | Partij | Begin | Einde | Kieskring | Zittingsperiode(s) |
| 1 | Robert Vandekerckhove (1917-1980) | CVP | 7 december 1971 | 9 mei 1974 | Mechelen-Turnhout | 1971-1974 |
| 2 | Jan Bascour (1923-1996) | PVV | 9 mei 1974 | 14 juni 1977 | Brussel | 1974-1977 |
| 3 | Maurits Coppieters (1920-2005) | VU | 14 juni 1977 | 24 april 1979 | Dendermonde-Sint-Niklaas | 1977-1978 1979-1980 |
| 4 | Henri Boel (1931-2020) | SP | 24 april 1979 | 22 december 1981 | Leuven | 1979-1980 1980-1981 |
| 5 | Jean Pede (1927-2013) | PVV | 22 december 1981 | 3 december 1985 | Gent | 1981-1985 |
| 6 | Frans Grootjans (1922-1999) | PVV | 3 december 1985 | 2 februari 1988 | Antwerpen | 1985-1987 |
| (5) | Jean Pede (1927-2013) | PVV | 2 februari 1988 | 18 oktober 1988 | Gent | 1988-1991 |
| 7 | Louis Vanvelthoven (1938) | SP | 18 oktober 1988 | 13 januari 1994 | Gent | 1988-1991 1991-1995 |
| 8 | Eddy Baldewijns (1945) | SP | 13 januari 1994 | 13 juni 1995 | Hasselt | 1991-1995 |
| 9 | Norbert De Batselier (1947) | SP | 13 juni 1995 | 12 juli 2006 | Dendermonde-Sint-Niklaas | 1995-1999 1999-2004 2004-2009 |
| 10 | Marleen Vanderpoorten (1954) | VLD | 13 juli 2006 | 13 juli 2009 | Antwerpen | 2004-2009 |
| 11 | Jan Peumans (1951) | N-VA | 13 juli 2009 | 25 mei 2019 | Limburg | 2009-2014 2014-2019 |
| 12 | Kris Van Dijck (1963) | N-VA | 18 juni 2019 | 11 juli 2019 | Antwerpen | 2019-2024 |
| 13 | Wilfried Vandaele (1959) | N-VA | 13 juli 2019 | 2 oktober 2019 | West-Vlaanderen | 2019-2024 |
| 14 | Liesbeth Homans (1973) | N-VA | 2 oktober 2019 | 8 januari 2025 | Antwerpen | 2019-2024 2024-2029 |
| 15 | Freya Van den Bossche (1975) | Vooruit | 8 januari 2025 | heden | Gent | 2024-2029 |

## Externe link

* 40 jaar voorzitters van het Vlaams Parlement
# Iffley

Iffley is een plaats in het bestuurlijke gebied City of Oxford, in het Engelse graafschap Oxfordshire, gelegen op de linkeroever van de Theems.
De kerk van St Mary the Virgin is gebouwd in Normandische stijl. Het authentieke karakter van Iffley is grotendeels onaangetast door nieuwbouw.
* St Mary's Church
* Plattegrond
# Michelau in Oberfranken

Michelau in Oberfranken is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van de Landkreis Lichtenfels. Michelau in Oberfranken telt 6.320 inwoners.
* Schwürbitz met Herz-Jesu-kerk
* Fischerhof
* Fischerhof
Altenkunstadt · Bad Staffelstein · Burgkunstadt · Ebensfeld · Hochstadt am Main · Lichtenfels · Marktgraitz · Marktzeuln · Michelau in Oberfranken · Redwitz an der Rodach · Weismain
# Pierre Ponthier

Pierre-Joseph Ponthier (Ouffet, 1858 - Kasongo, 1893) was een Belgische officier actief bij het leger van de Onafhankelijke Congostaat. Hij stierf tijdens de veldtochten van de Onafhankelijke Congostaat tegen de Arabo-Swahili.

## Biografie

Ponthier maakte carrière in het Belgisch leger. Het was vrijwilliger voor de strijdkrachten van de Onafhankelijke Congostaat en vertrok op 19 maar 1887 uit België. Hij werd benoemd tot kapitein van de Force publique. In 1889 verdedigde hij met een detachement van honderd man succesvol Basoko tegen een overmacht van de Arabo-Swahili.
In maart 1890 reisde hij terug naar België maar in augustus van dat jaar keerde hij al terug naar Congo samen met Soedanese soldaten die in Egypte waren gerekruteerd voor de Force publique. Hij werd onder het commando van Willem Frans Van Kerckhoven gesteld om de Arabo-Swahili te verjagen uit Haut-Uele. In september 1891 leidde hij detachement van 200 soldaten van Leopoldstad naar Bumba. Voorbij Bumba werd zijn detachement aangevallen, waarbij er aan de kant van de Force publique 73 doden vielen. Hierop trokken Ponthier en zijn mannen zich terug op Bumba. Hij kreeg versterking van een detachement geleid door Adhémar Daenen en samen vielen ze een kamp van de Arabo-Swahili aan. In september 1892 moest Ponthier door een voetblessure terugkeren naar België. In maart 1893 keerde hij genezen terug naar Congo. Hij was in Stanley Falls samen met Hubert Lothaire toen dat in mei 1893 werd aangevallen door de Arabo-Swahili. De aanval werd afgeslagen en onder bevel van Lothaire vertrok hij met een legermacht van 300 man om de Arabo-Swahili te verjagen. Ze vervoegden het leger van Francis Dhanis dat strijd leverde met de Arabo-Swahili van Rumaliza. Bij deze gevechten werd hij geraakt door een kogel in de benen. Een week later overleed hij.
In de Belgische geschiedschrijving wordt hij herinnerd voor zijn bijdrage aan de "anti-slavernij strijd" in Congo.

## Erkenning

* De stad Ubundu droeg in de koloniale tijd zijn naam: Ponthierville of Ponthierstad.
* In Etterbeek is de Kommandant Ponthierstraat naar Pierre Ponthier vernoemd
* ↑ (fr) Ponthier. Biographie Coloniale Belge, T. I, 1948, col. 766-771 (1948). Geraadpleegd op 15 mei 2022.
* ↑ (fr) Commandant Ponthier. ReflexCity. Geraadpleegd op 6 juni 2023.
# Asaphis violascens

Asaphis violascens is een tweekleppigensoort uit de familie van de Psammobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1775 door Forsskål.
Rechter en linker klep van hetzelfde exemplaar:
* Rechter klep
* Linker klep
# Midi-Pyrénées

Midi-Pyrénées (Occitaans: Miègjorn-Pirenèus) is een voormalige regio in het zuiden van Frankrijk. De regio is qua oppervlakte de grootste van Europees Frankrijk (alleen Frans-Guyana in Zuid-Amerika is groter), en is bijvoorbeeld groter dan Nederland of Denemarken.
Midi-Pyrénées is in de twintigste eeuw gecreëerd als een samenvoeging van een groot deel van de periferie. De hoofdstad van de regio is Toulouse, tevens de vierde stad van het land, en het geheel is samengesteld uit verschillende delen van voormalige Franse provincies. De regio maakt na de regionale herindeling per januari 2016 deel uit van de regio Occitanie.

## Aangrenzende regio's

Aangrenzende regio's :
| | Limousin | Auvergne |
| Aquitanië | | Languedoc-Roussillon |
| Aragón (ES) | | Catalonië (ES) Andorra (AD) |

## Externe link

* (en) Midi-Pyrénées
# 500 Single & 750 Twin TT

De 500 Single & 750 Twin TT was een race die werd georganiseerd in het kader van de Isle of Man TT. Ze werd slechts twee keer verreden: tijdens de Isle of Man TT 1909 en de Isle of Man TT 1910, beide malen op de St John's Short Course op het eiland Man.

## Voorgeschiedenis

De TT van Man was in 1907 voor het eerst georganiseerd, middels een samenwerking tussen de Britse motorfietsbond Auto-Cycle Union en het gouvernement van Man, de Tynwald. Men was in die jaren nog zoekende naar de beste reglementen en een klassen-indeling. In 1907 en 1908 werd bepaald dat het aantal cilinders bepalend was, ongeacht de cilinderinhoud. Zo ontstonden de Single Cylinder TT en de Twin Cylinder TT. In die jaren bleek dat de tweecilinders qua snelheid in het nadeel waren ten opzichte van de eencilinders, wat geen probleem opleverde omdat ze hun eigen klasse hadden.

## 500 Single & 750 Twin TT

In 1909 en 1910 werd slechts één race gereden, waarin beide klassen samen reden, met eencilinders met een maximale cilinderinhoud van 500 cc en tweecilinders met een maximale cilinderinhoud van 750 cc. Nu bleken de tweecilinders in het voordeel te zijn. De snelheden namen snel toe en de ACU maakte zich daar zelfs zorgen over. Ze besloot al in 1910 dat de tweecilinders vanaf 1911 slechts 670 cc mochten meten. Dat werd uiteindelijk zelfs nog minder: in de Senior TT van 1911 was de cilinderinhoud van de twins beperkt tot 585 cc.

### Uitslag 500 Single & 750 Twin TT 1909

| Pos | Coureur | Merk | Snelheid | Tijd | Motor |
| 1 | Harry Collier | 6 hp Matchless | 49.01 mph | 3:13.37.8 | Tweecilinder |
| 2 | Lee Evans | 5 hp Indian | 48.07 mph | 3:17.35.2 | Tweecilinder |
| 3 | Oliver Godfrey | 3½ hp Rex | 44.89 mph | 3:31.31.6 | Eencilinder |

### Uitslag 500 Single & 750 Twin TT 1910

| Pos | Coureur | Merk | Snelheid | Tijd | Motor |
| 1 | Charlie Collier | 5 hp Matchless | 50.59 mph | 3:07.54 | Tweecilinder |
| 2 | Harry Collier | 5 hp Matchless | 49.29 mph | 3:12.45 | Tweecilinder |
| 3 | Walter Creyton | 3½ hp Triumph | 48.02 mph | 3:17.58 | Eencilinder |
Vanaf 1911 pakte de Auto-Cycle Union de zaken anders aan: met richtte twee klassen in: de Junior TT en de Senior TT. Deze namen zonder referentie aan cilinderinhoud en cilinderaantal boden de mogelijkheid ze jaarlijks in te vullen afhankelijk van de ontwikkeling van de motorfietsen, die in deze periode erg snel gingen. In 1911 bestond de Junior TT uit eencilinders tot 300 cc en tweecilinders tot 340 cc en de Senior uit eencilinders tot 500 cc en tweecilinders tot 585 cc. Vanaf 1912 tot 1976 kreeg de Junior TT 350cc-motorfietsen, de Senior TT kreeg van 1912 tot 1984 motorfietsen van 500 cc. Het aantal cilinders deed niet meer ter zake en de Fédération Internationale des Clubs Motocyclistes nam het systeem over, eerst bij het Europees kampioenschap wegrace en later ook bij het wereldkampioenschap wegrace.
# Dylan Bouwmans

Dylan Bouwmans (Gemert, 16 januari 1997) is een Nederlands wielrenner die anno 2018 rijdt voor Metec-TKH Continental Cyclingteam p/b Mantel. Hij is de zoon van oud-prof Eddy Bouwmans.

## Carrière

In 2016 verruilde hij zijn club Willebrord Wil Vooruit voor Rabobank Development Team. Zijn debuut voor zijn nieuwe ploeg maakte hij in de Ster van Zwolle, die hij afsloot op plek 42. In 2017 maakte hij de overstap naar Metec-TKH Continental Cyclingteam p/b Mantel. In september van dat jaar won hij het bergklassement van de Olympia's Tour.

## Overwinningen
### 2015

    Grote Prijs Bati-Metallo

### 2017

    Bergklassement Olympia's Tour

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Parijs-Tours |
| 2019 | 58e |

## Ploegen

* 2016 – Rabobank Development Team
* 2017 – Metec-TKH Continental Cyclingteam p/b Mantel
* 2018 – Metec-TKH Continental Cyclingteam p/b Mantel
* (en) Profiel van Dylan Bouwmans op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Dylan Bouwmans op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Dylan Bouwmans op de website van de UCI
* ↑ Davy Gunst en Dylan Bouwmans naar Rabo Dev Team. Rabobank Development Team (7 september 2015). Geraadpleegd op 27 mei 2016.
Bax · Bol · Bouwmans · Budding · Cornelisse · Godrie · Gunst · van der Heijden · Hofstede · Honigh · Korevaar · Lenderink · Maas · Meijers · Nieuwenhuis · Nieuwpoort · Olieslagers · Tusveld · de Vries · Wouters
Ariesen · van Bakel · van den Berg · Bouwmans · Dekker · Eising · Gmelich Meijling · Hamelink · van der Horst · de Kleijn · Krul · de Laat · de Lange · Lindenburg · Nieuwpoort · van der Tuuk
# Blackwood's Magazine

Blackwood's Magazine was een Brits tijdschrift dat in 1817 als maandelijks verschijnend blad werd opgericht door William Blackwood, een uitgever uit Edinburgh. Blackwood begon het op de Tory's gerichte tijdschrift als tegenhanger van The Edinburgh Review, dat politiek gezien vooral was georiënteerd op de Whigs.
Het blad verscheen oorspronkelijk onder de titel 'Edinburgh Monthly Magazine' en kende aanvankelijk weinig succes, maar toen het zich onder de nieuwe redacteur John Gibson Lockhart en John Wilson onder de titel 'Blackwood's Edinburgh Magazine' ging richten op sensatie, satire en scherpe essays nam het aantal lezers snel toe. Onder de vele fans stond het blad destijds bekend als Maga.
Er ontstond in 1821 een hevige controverse met het rivaliserende blad The London Magazine. Redacteur John Scott van dat blad beschuldigde Blackwood's Magazine van laster, wat zelfs leidde tot een duel, dat zou worden beslecht in Hampstead. Uitdager Lockhart verscheen echter niet tijdig ter plaatse en diens secondant Jonathan Christie ging ten slotte het duel aan. Scott raakte hierbij ernstig gewond en overleed aan de gevolgen.
Hoewel het blad rechts-georiënteerd was, publiceerde het wel het werk van vrijgevochten dichters als Percy Bysshe Shelley, John Keats en Samuel Taylor Coleridge. De laatste twee werden eerder in het blad overigens hevig bekritiseerd. Ook Thomas de Quincey leverde regelmatig bijdragen. ‘Maga’ publiceerde ook de eerste verhalen van George Eliot.
Het blad hield op te bestaan in 1980.
# Paul Cattermole

Paul Gerald Cattermole (St. Albans, 7 maart 1977 – Dorset, 6 april 2023) was een Britse muzikant. Hij was een lid van de succesvolle popgroep S Club 7. Hij was lange tijd de vriend van Hannah Spearritt en was de leadzanger van Charlie Bullitt, totdat hij de groep in oktober 2005 verliet.
Aanvankelijk had Cattermole het plan om rugbyspeler te worden, maar hij vond dat hij niet goed genoeg was om zijn droom te verwezenlijken. Hij was, net als Hannah Spearritt, lid van het National Youth Music Theatre en was samen met haar te zien in Pendragon (1994). Op hetzelfde moment was hij samen met Emma Bunton (later bekend van de Spice Girls) te zien in een schoolproductie. Een van Cattermoles leraren vertelde in een interview: "Paul was een stille student en erkende in eerste instantie zijn talenten als ster niet. Dit leek om te slaan toen hij met Emma Bunton te zien was in de schoolproductie. Vanaf dat moment vermoedde ik al dat hij nog veel zou bereiken." Cattermole's baantjes, voor S Club 7, waren onder andere, krantenjongen, postbode, slager, deurwaarder, vuilnisman en schoonmaker. Hij volgde theater- en acteerworkshops aan de prestigieuze Mountview Drama School. Op dat moment vormde hij met een aantal vrienden een nu-metalband Skua. Tijdens een show werd hij ontdekt door Simon Fullers 19 Management en uitgenodigd voor een auditie voor S Club 7.
De groep had in Engeland vier nummer 1-hits en één nummer 1-album. In Nederland kwamen ze met Bring it all back tot een vierde plaats in de Nederlandse Top 40. Hij was te zien in de series rondom de groep - Miami 7 (1999), LA 7 (2000), Hollywood 7 (2001) en de eerste vier afleveringen van Viva S Club (2002). Hij deed mee aan twee tournees door Engeland en won samen met de groep twee Brit Awards. In maart 2001 werd hij in Covent Garden (Londen) samen met leden Jon Lee en Bradley McIntosh betrapt op het roken van cannabis. In oktober 2001 onthulde Hanna Spearritt dat zij en Cattermole de afgelopen zes maanden een geheime relatie hadden.
Toch leek Cattermole op zoek naar het wat ruigere werk. Hij was de eerste die S Club 7 in juni 2002 verliet, vanwege zijn afkeer van popmuziek en de overmatige commercie rondom de popmuziek. Na zijn vertrek bij S Club 7 sloot hij zich weer aan bij zijn band Skua om "echte" muziek te gaan maken. Skua ging echter al uit elkaar, voor ze goed en wel begonnen. Cattermole verdween in de anonimiteit tot begin 2005 toen hij opnieuw verscheen als de leadzanger en tekstschrijver van de rockband Charlie Bullitt. In 2005 trad de groep in clubs en kroegen op in onder meer Londen, Brighton en Aberdeen. Het grote succes leek echter niet te komen. In oktober 2005 verliet Cattermole in goed overleg de groep.
Cattermole werd dood in zijn huis in Dorset aangetroffen, slechts een aantal weken nadat S Club 7 een reünietour had aangekondigd en hij ook terug zou keren bij de band. Cattermole werd 46 jaar oud.