OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wim Daems

Wim Daems (5 februari 1948 - 22 november 2009) was een wetenschapsjournalist en Vlaams jeugdauteur. In de jaren 1970 was hij werkzaam bij het weekblad De Spectator; nadien bij EOS. Daems overleed in 2009 op 61-jarige leeftijd als gevolg van longkanker.

## Beeld van een meisje

Zijn boek Beeld van een meisje (1994) ontving stevige kritiek. In het boek ontmoet het meisje van de titel een Duitse neonazistische vrachtwagenbestuurder die het bestaan van de gaskamers ontkent, waardoor het meisje haar twijfels krijgt. Het boek zou de lezer aan het denken moeten zetten. Maar doordat de argumenten geen echt weerwerk krijgen, zou het de lezer aan zijn lot overlaten. Volgens Etienne Vermeersch werkte de wijze waarop de auteur zowel het thema van adolescentie en seksualiteit als de revisionistische passages kritiekloos aanbrengt averechts. Na berichten hierover in de krant 'De Morgen', zagen uitgever Davidsfonds en de auteur zich gedwongen het boek uit de handel te nemen. Daems ontving de "SKEPPtische Put" van SKEPP voor het schrijven van dit boek.

## Prijzen

* Met zijn boek "Het Koopkind" won Wim Daems de Prijs Knokke-Heist Beste Jeugdboek 1988: de jury prees eensgezind dit werk omwille van o.m. "de originele benadering van een hedendaagse thematiek, de boeiende en aangrijpende plot, de prachtige beschrijving van de Afrikaanse leefgewoonten, de treffende typering van de personages en de genuanceerde visie op het conflict tussen regering en guerrilla"
* In 1997 kreeg Wim Daems als eerste de "SKEPPtische Put" van SKEPP voor het schrijven van zijn boek Beeld van een meisje.
* In 2000 kreeg Wim Daems de Zesde Vijs voor z'n kritisch-wetenschappelijke artikels.

## Werken

* De tunnel, geïll. door Kris Nauwelaerts. - Leuven: Infodok, 1987 (terrorisme)
* Het koopkind, Leuven: Davidsfonds, 1988 (Afrika)
* Drie enkel naar het paradijs, Leuven: Infodok, 1989 (bedreigde stam in Mindanao)
* Als de slangen dansen, Leuven: Infodok, 1990 (propaganda- en maffiapraktijken)
* De horizonjagers, Leuven: Davidsfonds/Infodok, 1991 (Columbus)
* Musca Domestica, Leuven: Davidsfonds, 1993 (discriminatie van migranten)
* Beeld van een meisje, Leuven: Davidsfonds, cop. 1994 (adolescentie en seksualiteit)
Onder het pseudoniem Pim Pernel werkte hij in 1976 bij Brukselbinnenstebuiten in Brussel mee aan de redactie van de 'Brukselkrant aug.76'.
* 1 2 3 Skeptische Put: De Winnaars. SKEPP. Gearchiveerd op 18 mei 2015. Geraadpleegd op 27 april 2015.
* ↑ 10 jaar SKEPP in november 2000. SKEPP (1 november 2000). Gearchiveerd op 20 augustus 2016. Geraadpleegd op 27 april 2015.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: daem011
* Gemeinsame Normdatei: 143451871
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1504 9489
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07373571X
* Virtual International Authority File: 167642936
* WorldCat (via VIAF): 167642936
# Jan Lodewijk Bonebakker

Jan Lodewijk Bonebakker, beter bekend als J.L. Bonebakker, (Amsterdam, 11 juli 1907 – Hengelo of Delden, 2 april 2000) was een Nederlands ingenieur, industrieel en liefhebber van klassieke muziek.
Na de Hogereburgerschool te hebben afgerond in 1924 ging hij studeren. Hij kreeg zijn ingenieursopleiding aan de TH Delft waarbij hij in 1929 afstudeerde als Elektro-technisch ingenieur. Hij ging werken bij Heemaf ging werken. Vanaf 1939 klom hij op tot procuratiehouder (1945), chef installatiebureau (1948) totdat hij in 1951 toetrad tot de directie. Tussen 1960 en 1965 was een curator van de TH Delft en vanaf 1956 bestuurslid van de stichting Eindhovens Hogeschoolfonds. In de jaren zestig was hij commissaris bij Batavus. Toen Heemaf fuseerde tot Holec zat hij daar in de directie. Voorts leidde hij de Industriële Kring Hengelo en NEMOG. In 1969 ging hij met pensioen bij Holec.
Bonebakker legde een speciale interesse voor muziek aan. Zo was hij betrokken bij de Algemene Muziekschool Hengelo, het Overijsselsch Philharmonisch Orkest (was er sinds 1964 voorzitter), Opera Forum (vanaf 1972) etc. Hij had ook enige tijd zitting in de Raad voor de Kunst. Zelf was hij ook begenadigd musicus, fluitist.
Bonebakker werd in 1964 benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau; in 1975 kreeg hij de Zilveren Anjer opgespeld.
Hij werd begraven op de begraafplaats Langestraat in Delden, alwaar zijn vrouw al lag begraven.

## Familie

Hij was zoon van Wilhelmina Maria Gunning en Adrianus Bonebakker. Hijzelf trouwde met Maria Johanna Hudig. Dochter Wilhelmina Maria (Marika) Bonebakker (1933-2023) trouwde met Antoine Jean (Jan) d’Ailly en trok naar Canada waar ze langdurig verbonden was aan CAMMAC Music Centre. Ze was (mede)auteur van Hope in de colour of orange: Dutch civilian memories of war en liberation over verhalen over de bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog en de bevrijding daarvan.
* Redactie, Ir. Bonebakker officier. De Twentsche Courant Tubantia (29 april 1964). Geraadpleegd op 23 december 2024 – via delpher.nl.
* Redactie, Ir. Bonebakker met pensioen. De Twentsche Courant Tubantia (12 mei 1969). Geraadpleegd op 23 december 2024 – via delpher.nl.
* Begraafplaatsen online (geraadpleegd 23 december 2024)
* ↑ In memoriam Marika D’Ailly (geraadpleegd 23 december 2024
# James Burnett

James Burnett, Lord Monboddo (25 oktober 1714 - 26 mei 1799) was een Schotse rechter, linguïst, onderzoeker van taalevolutie en filosoof. Hij is vooral bekend als de stichter van de hedendaagse vergelijkende historische linguïstiek. Monboddo was een van de onderzoekers die zich bezighield met de ontwikkeling van de eerste concepten van evolutie, en wordt gezien als de voorloper van het idee van het principe van de natuurlijke selectie dat verder ontwikkeld werd in de theorie van Charles Darwin.

## Publicaties

* The Origin and Progress of Man and Language (6 volumes, 1773-1792)
* Antient Metaphysics (6 volumes, 1779 - 1799)
* Decisions of the Court of Session (1738-1760)
* British Museum, James Burnett to Cadell and Davies, 15 May, 1796, A letter bound into Dugald Stewart, Account of the Life and Writings of William Robertson, D.D., F.R.S.E, 2nd ed., London (1802). Shelf no.1203.f.3
* Letter from Monboddo to James Harris, 31 December, 1772; reprinted by William Knight 1900 ISBN 1-85506-207-0
* Letter from Monboddo to Sir John Pringle, 16 June, 1773; reprinted by William Knight 1900 ISBN 1-85506-207-0
* Letter of Lord Monboddo to William Jones dated June 20, 1789 reprinted by William Knight, Lord Monboddo and some of his contemporaries, Thoemmes Press, Bristol (1900) ISBN 1-85506-207-0
* Yale University Boswell Papers, James Burnett to James Boswell, 11 april en 28 mei 1777 (C.2041 and C.2042)

## Literatuur

* Orang-Utans and the Origins of Human (Library of Eighteenth-Century Texts) ISBN 1843714647

## Externe link

* Lord Monboddo
# Sipak

Sipak is een bestuurslaag in het regentschap Bogor van de provincie West-Java, Indonesië. Sipak telt 10.816 inwoners (volkstelling 2010).
# Wapen van de heerlijkheid Oostwaard

Het wapen van de heerlijkheid Oostwaard werd bij Koninklijk Besluit van 27 april 2007 bevestigd.

## Geschiedenis

Het wapen van de heerlijkheid Oostwaard werd in 2007 bevestigd en het wapendiploma door de Hoge Raad van Adel afgegeven. Dit gebeurde op verzoek van jhr. mr. R.O.N. van Holthe tot Echten, lid van de familie Van Holthe, in zijn hoedanigheid van heer van Oostwaard. Uit een meegestuurde notariële akte uit 2002 bleek dat de aanvrager de titel van zijn vader had geërfd en dat hij er de enige rechthebbende op was. Zijn vader was jhr. mr. Henric Gerrit van Holthe tot Echten (1922-2001). Deze titel was weer afkomstig van de maternelle grootvader van die laatste, een Van Notten.
Het wapen waarvoor de eigenaar bevestiging vroeg was een voor 1795 al gevoerd wapen dat ontleend was aan de Amsterdamse familie Croock, die eerder de naam Swaen had gevoerd. Deze familie die eigenaar was geweest van de heerlijkheid had dus haar wapen daarop over laten gaan, zoals het manuscriptwapenboek Wapenen der steden, dorpen en heerlijkheden in Utrecht gelegen uit 1745 (berustend in het Centraal Bureau voor Genealogie) aantoonde. Aldus werd dit (eertijds sprekende familie)wapen in 2007 bevestigd voor de heerlijkheid Oostwaard.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   In azuur een zwaan van zilver, gebekt en gepoot van keel, staande op een grasgrond van sinopel.
Het wapen is blauw van kleur met een witte (zilveren) zwaan. De poten en bek zijn rood van kleur. De grasgrond waarop de zwaan staat is groen.
* Jaarverslag van de Hoge Raad van Adel 2007
* Nederland's Adelsboek 85 (1995), p. 399-400.
Noot
* ↑ Wapen: heerlijkheid Oostwaard. Hoge Raad van Adel. Geraadpleegd op 3 maart 2015.
Aagtekerke · Baak · Bennebroek · Blitterswijk · Cadier · Cleverskerke · De Vuursche · Dorenweerd · Geersdijke · Hemmen · Hensbroek · Hoogkerk, Leegkerk en Dorkwerd · Kattendijke · Kerkwijk · Laag Nieuwkoop · Lede en Oudewaard · Lichtenberg · Limmen · Nederveen-Cappel · Oostwaard · Oostcapelle · Poortvliet · Sint Philipsland · Verwolde · Wanssum · Westervoort · Wisch · Wiskerke · Zaanen
# Luis Lemus

Luis Enrique Lemus Dávila (Aguascalientes, 21 april 1992) is een Mexicaans wielrenner die anno 2018 rijdt voor Israel Cycling Academy. Daarvoor reed hij voor Airgas-Safeway en drie seizoenen voor het Amerikaanse continentale team Jelly Belly.
In 2016 nam Lemus deel aan de wegwedstrijd op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, maar reed deze niet uit.

## Overwinningen
### 2012

    Mexicaans kampioen op de weg, Elite
    Mexicaans kampioen op de weg, Beloften

### 2013

    Mexicaans kampioen op de weg, Elite

### 2014

    Mexicaans kampioen op de weg, Beloften
    2e etappe Ronde van Hokkaido

### 2016

    Mexicaans kampioen op de weg, Elite

## Ploegen

* 2012 – Jelly Belly Cycling
* 2013 – Jelly Belly p/b Kenda
* 2014 – Jelly Belly p/b Maxxis
* 2015 – Airgas-Safeway Cycling Team
* 2016 – Cycling Academy Team
* 2017 – Israel Cycling Academy
* 2018 – Israel Cycling Academy
* (en) Profiel van Luis Lemus op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Luis Lemus op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Luis Lemus op de website van de UCI
* (en) Profiel van Luis Lemus op olympedia.org
* Profiel van Luis Lemus op De wielersite
Aiken · Darville · C.Easter · G.Easter · Gagne · Gottlieb · Horner · Lemus · Lyons · Mauch · McCutcheon · Meacham · Medina · Rodrigues · Vincent
Boivin · Craven · Dempster · Díaz · Goldstein · Lemus · Lowndes · Neilands · Perry · Räim · Sagiv · Schreurs · Turek · Williams · van Winden · Yechezkel · Einhorn (stagiair) · Niv (stagiair) · Sessler (stagiair)
Ávila · Boivin · Dempster · Díaz · Earle · Enger · Gebremedhin · O. Goldstein · R. Goldstein · Hermans · Jensen · Lemus · Neilands · Niv · Perry · Plaza · Räim · Sagiv · Sbaragli · Schreurs · Turek · Williams · van Winden · Yechezkel
# Wonogriyo

Wonogriyo is een bestuurslaag in het regentschap Lumajang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Wonogriyo telt 3351 inwoners (volkstelling 2010).
# Aartsbisdom Blantyre

Het aartsbisdom Blantyre (Latijn: Archidioecesis Blantyrensis) is een rooms-katholiek aartsbisdom met als zetel Blantyre in Malawi. Hoofdkerk is de Our Lady of Wisdom-kathedraal.
Het aartsbisdom is ontstaan uit de apostolische prefectuur Shire, opgericht in 1903. In 1908 werd dit een apostolisch vicariaat. In 1952 kreeg het de naam Blantyre en in 1959 werd het verheven tot aartsbisdom. De Nederlandse montfortaan Jan Theunissen werd de eerste aartsbisschop.
Lusaka heeft drie suffragane bisdommen:
* Bisdom Chikwawa
* Bisdom Mangochi
* Bisdom Zomba
In 2018 telde het aartsbisdom 41 parochies. Het bisdom heeft een oppervlakte van 9.166 km$^2$ en telde in 2018 3.554.000 inwoners waarvan 48,4% rooms-katholiek was.

## Aartsbisschoppen

* Jan Theunissen, S.M.M. (1959-1967)
* James Chiona (1967-2001)
* Tarcisius Gervazio Ziyaye (2001-2013)
* Thomas Luke Msusa, S.M.M. (2013-)
* Archdiocese of Blantyre. catholic hierarchy (2019). Gearchiveerd op 28 augustus 2021. Geraadpleegd op 28 augustus 2021.
* ↑ gcatholic.org Geraadpleegd 28 augustus 2021. Gearchiveerd op 28 augustus 2021.
# Babette Vandeput

Babette Vandeput (24 januari 1998) is een Belgische atlete, die gespecialiseerd is in het discuswerpen. Zij veroverde vijf Belgische titels.

## Biografie

Vandeput nam in 2015 deel aan de wereldkampioenschappen U18 in Cali. Ze werd tiende in de finale. In 2017 werd ze voor het eerst Belgisch kampioene discuswerpen.
In 2017 trok ze naar Arkansas State University om atletiek en studies te combineren.
Tot 2021 was Vandeput aangesloten bij Atletiekclub Lanaken. In oktober 2021 maakte ze de overstap naar Atletiekclub Lyra.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| discuswerpen | 2017, 2021, 2022, 2023, 2024 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| discuswerpen | 57,23 m | 21 juli 2024 | Lokeren |

## Palmares
### discuswerpen

* 2015: 10e WK U18 te Cali – 44,99 m
* 2017: 1 BK AC – 50,75 m
* 2017: 10e EK U20 in Grosseto - 45,70 m
* 2018: 2 BK AC – 49,86 m
* 2019: 11e EK U23 te Gävle - 49,67 s
* 2021: 1 BK AC – 51,45 m
* 2022: 1 BK AC – 56,00 m
* 2023: 1 Ter Specke Bokaal te Lisse - 54,01 m
* 2023: 1 BK AC – 54,98 m
* 2024: 1 BK AC – 54,51 m
* ↑ Babette Vandeput wordt tiende in finale WK atletiek U18, Het Nieuwsblad, 16 juli. Gearchiveerd op 22 maart 2019.
* ↑ Discuswerpster Babette Vandeput blikt terug op eerste jaar in de States: “Al mijn records door het krachtwerk verbeterd”, Het Nieuwsblad, 2 juni 2018. Gearchiveerd op 18 oktober 2019.
Externe links
* (en) World Athletics-profiel voor Babette Vandeput
* Profiel op de website van de EAA
# Station Ayr

Ayr is een spoorwegstation in Ayr, Schotland. Het station werd geopend op 12 januari 1886 en ligt aan de Ayrshire Coast Line
# French Postcards

French Postcards is een Amerikaanse romantische komedie-dramafilm uit 1979, geregisseerd door Willard Huyck. Het scenario werd geschreven door Huyck samen met Gloria Katz. De film speelt zich af in Parijs en volgt een groep Amerikaanse uitwisselingsstudenten die een jaar studeren aan een fictief instituut.

## Verhaal

Een groep Amerikaanse uitwisselingsstudenten studeert een jaar in Parijs aan het fictieve "Institute of French Studies", geleid door Madame Catherine Tessier en haar man, Monsieur Tessier. Student Laura brengt veel tijd alleen door, bezoekt musea en kunstgalerijen en stuurt regelmatig ansichtkaarten naar haar vriend thuis, die niet met haar mee wilde reizen. Alex richt zich minder op studeren en meer op liefde en het leven in Parijs, en krijgt een affaire met zijn docent en mede-directeur van het instituut, Madame Tessier. Joel worstelt met besluiteloosheid, wat het ingewikkeld maakt wanneer hij verliefd wordt op Toni, een lokale boekhandelmedewerkster.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Miles Chapin | Joel |
| Blanche Baker | Laura |
| David Marshall Grant | Alex |
| Valérie Quennessen | Toni |
| Debra Winger | Melanie |
| Mandy Patinkin | Sayyid |
| Marie-France Pisier | Madame Catherine Tessier |
| Jean Rochefort | Monsieur Tessier |
| Lynn Carlin | Mrs. Weber |
| George Coe | Mr. Weber |
| Christophe Bourseiller | Pascal |
| François Lalande | Monsieur Levert |
| Anémone | Christine |
| Veronique Jannot | Malsy |
| Marie-Anne Chazel | Cecile |
| Laurence Ligneres | Madame Levert |
| André Penvern | Jean-Louis |
# Jules Giroul (1857-1920)

Jules Victor Lambert Giroul (Vaux-et-Borset, 28 juli 1857 - Hoei, 23 april 1920) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Jules Victor Giroul promoveerde tot doctor in de rechten (1881) aan de universiteit van Luik.
Hij werd gemeenteraadslid (1887) en schepen (1890) van Hoei. Van 1892 tot 1894 was hij provincieraadslid. In 1900 werd hij verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Hoei en vervulde dit mandaat tot in 1914.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Palpita cincinnatalis

Palpita cincinnatalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Eugene Gordon Munroe in een publicatie uit 1952.
De soort komt voor in de oostelijke helft van de Verenigde Staten.
# Pyrasia

Pyrasia is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door M. O. Martin in een publicatie uit 1986.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Pyrasia gutturalis (Staudinger, 1879) uit Turkije.
# Lineodes leuschneri

Lineodes leuschneri is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Maria Alma Solis in een publicatie uit 2023.
De soort komt voor in Peru.
# Euctenospila

Euctenospila is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Odontiinae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door William Warren in een publicatie uit 1892.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Euctenospila castalis Warren, 1892 uit tropisch Afrika.
# After Midnight

After Midnight kan verwijzen naar:
* After Midnight (nummer), een liedje van J.J. Cale, tevens vertolkt door Eric Clapton
* After Midnight (cocktail), een cocktail met gin.
* After Midnight (televisieprogramma), Amerikaans televisieprogramma.

## Films

* After Midnight (1921)
* After Midnight (1927)
* After Midnight (1989)
* After Midnight (1990)

## Muziekalbums

* After Midnight (Nat King Cole)
* After Midnight (The Seldom Scene)
* After Midnight: Kean College, 2/28/80, een livealbum van de Jerry Garcia Band uit 2004
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van After Midnight en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Autodeur

Een autodeur of portier is een onderdeel van een auto, waardoor men in de auto kan stappen. Een personenauto heeft meestal twee of vier deuren.
Zijn er twee deuren, dan zijn de deuren meestal breder, wat meer comfort biedt bij het instappen. Dat comfort geldt echter niet voor de passagiers op de achterbank: de achterbank (als die er is) is dan bereikbaar door de rugleuning van de voorstoelen naar voren te klappen.
Vaak wordt het kofferdeksel van de kofferbak ook als deur geteld ("derde of vijfde deur"), wanneer men door deze deur in de passagiersruimte kan komen.

## Draairichting

De scharnieren van autoportieren zitten doorgaans aan de voorzijde van de auto. De deuren kunnen dan niet openwaaien als het slot openspringt. Sommige auto's van voor 1961 hadden de scharnieren aan de achterzijde, vooral bij de voordeuren; de instap is dan gemakkelijker. Deze deuren worden wel zelfmoordportieren genoemd en werden in 1961 verboden. Bij het openen van de deur tijdens het rijden, zou deze door de rijwind helemaal openslaan en kan de passagier uit het voertuig vallen. Ook bij een geopend portier en een aanrijding langs achter, komt een uitstappende passagier ongelukkig gekneld te zitten. De deursloten zijnde gaandeweg verbeterd en in 2006 is het Europese verbod op dit type portier weer opgeheven.
Varianten op de gewone autodeur die openscharniert zijn de vleugeldeur en de schuifdeur.

## Sluiting

Als extra beveiliging hebben autodeuren een kierstand. Om de deur goed dicht te doen, is het daarom vaak nodig de deur vrij hard dicht te slaan. Staat de deur in de kierstand, dan kan hij soms worden dichtgetrokken of dichtgeduwd, maar vaak is het nodig de deur te openen en dicht te slaan.
Moderne auto's hebben centrale deurvergrendeling. Door de deur van de bestuurder te vergrendelen (met de sleutel of een zender), worden alle andere deuren ook vergrendeld.
Het is vaak mogelijk een deur te vergrendelen en daarna te sluiten. De vergrendeling springt dan vaak weer open, wat een beveiliging is tegen het in de auto achterlaten van de autosleutel.
Vanwege het vermelde in de twee vorige alinea's moet de bestuurder de deuren pas vergrendelen nadat alle passagiers de deur gesloten hebben.
De binnenverlichting van een auto is vaak gekoppeld aan de autodeuren. Is een deur geopend, dan brandt het licht.
Vaak hebben de achterdeuren een beveiliging zodat ze niet van binnenuit geopend kunnen worden (kinderslot). Daardoor kunnen kinderen op de achterbank de deur niet openen. Dit kinderslot is doorgaans met een palletje in de zijkant van de deur te activeren. Wanneer er geen kleine kinderen achter in de auto zitten, kan dit kinderslot gemakkelijk worden gedeactiveerd, zodat de passagiers achter in de auto de deur zelf kunnen openen. Ook de politie maakt van een kinderslot gebruik, om ontsnapping van een arrestant te voorkomen.
* ↑ Gert Wegman, Suicide doors toen en nu.. Gearchiveerd op 1 mei 2021. Geraadpleegd op 30 april 2021.
* ↑ De zelfmoorddeur is terug, Algemeen Dagblad, 11 mei 2010. Gearchiveerd op 27 maart 2014.
# Raul de Barros

Raul de Machado de Barros, beter bekend als Raul de Barros (Rio de Janeiro, 25 november 1915 — Itaboraí, 8 juni 2009) was een Braziliaans componist, dirigent, instrumentalist en trombonist.
Barros is de auteur van de choro "Na Glória" en was een der grootste Braziliaanse trombonisten. Hij overleed in juni 2009.

## Werken

* "A felicidade vem depois" (met Zé Kéti)
* "Copacabana” (met Alberto Ribeiro)
* "Gilda"
* "Ginga do candango"
* "Na Glória" (met Ari dos Santos)
* "Melodia celestial"
* "Parabéns para você" (met Tuiu)
* "Pau no burro" (com A. Guedes)
* "Pororó...pororó"
* "Prá moçada se acabar"
* "Rock em samba"
* "Tema de gafieira flor de Liz"
* "Voltarás" (met Murilo Latini)
# Antigona corbis

Antigona corbis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1818 voor het eerst geldig gepubliceerd door Jean-Baptiste de Lamarck.
# Aplidium cellis

Aplidium cellis is een zakpijpensoort uit de familie van de Polyclinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1987 voor het eerst geldig gepubliceerd door Françoise Monniot.