OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Veljko Stojnić

Veljko Stojnić (Servisch: Вељко Стојнић) (Sombor, 4 februari 1999) is een Servisch wielrenner die in 2020 prof werd bij Vini Zabù-KTM. Stojnić reed in 2023 de Ronde van Italië. Hij was daarmee de eerste renner die onder Servische vlag een grote ronde reed.

## Overwinningen
### 2016

    Servisch kampioen tijdrijden, junioren

### 2017

    Servisch kampioen tijdrijden, junioren
    Servisch kampioen op de weg, junioren

### 2018

    Servisch kampioen tijdrijden, elite

### 2020

    Servisch kampioen tijdrijden, elite

### 2021

    Bergklassement Sazka Tour

### 2022

    6e etappe Ronde van Venezuela
    4e etappe Ronde van Guadeloupe

### 2024

    4e etappe Ronde van Albanië
    Eindklassement Ronde van Albanië

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 2023 | 101e | | |

## Ploegen

* 2020 – Vini Zabù-KTM
* 2021 – Vini Zabù
* 2022 – Team Corratec
* 2023 – Team Corratec-Selle Italia
* (en) Profiel van Veljko Stojnić op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Veljko Stojnić op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Veljko Stojnić op de website van de UCI
* Profiel van Veljko Stojnić op De wielersite
* ↑ Tot begin mei heette de ploeg Team Corratec, maar na het aantrekken van Selle Italia als sponsor werd de naam veranderd.
Bartolozzi · Bertazzo · M. Bevilacqua · S. Bevilacqua · De Bonis · Di Renzo · Frapporti · González · Gradek · Iacchi · Mareczko · Orrico · Pearson · Petelin · Schneiter · Stacchiotti · Stojnić · Tortomasi · van Elzakker · van Empel · Zardini · Ferri (stagiair) · Masotto (stagiair) · Tosin (stagiair)
Amella · Baldaccini · Barać · Conti · Dalla Valle · Gandin · Iacchi · Konychev · Masotto · Murgano · Olivero · Ponomar (vanaf 10/8) · Quarterman · Quartucci · Stojnić · Stöckli · Tivani · Vacek · van Empel · Viviani · Zambelli · Darbellay (stagiair) · Debons (stagiair) · Tsarenko (stagiair)
# Vladislav Bobrik

Vladislav Joerjevitsj Bobrik (Russisch: Владислав Юрьевич Бобрик) (Novosibirsk, 6 januari 1971) is een Russische voormalige professionele wielrenner. Hij beoefende de sport op topniveau van 1993 tot en met 1999. Hij was opgeleid op de wielerschool in Sint-Petersburg.

## Titels

1990
* 3e etappe Tour de Trump
1991
* 3e etappe Redlands Classic
1994
* Giro di Lombardia
* 1e etappe Vuelta a Aragón
* Trofeo dello Scalatore 3
1995
* etappe 8b Paris-Nice
1997
* Memorial Nencini

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1993 | 61e | | |
| 1994 | | 62e | |
| 1995 | 28e | | opgave |
| 1996 | | | 16e |
| 1997 | opgave | | |
| 1998 | 23e | opgave | |
| 1999 | | | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Luik-Bast.‑Luik | Ronde van Lombardije | Waalse Pijl | WK op de weg |
| 1993 | 142e | | 20e | | |
| 1994 | | | 1 | | 27e |
| 1995 | 17e | | 18e | | |
| 1996 | | | 30e | | 15e |
| 1997 | | | | | |
| 1998 | 73e | 14e | | 49e | |
| 1999 | 84e | 21e | | 36e | |
# Jean-Pierre Calteux

Johann Peter (Jean-Pierre) Calteux (Bonnevoie, 12 juni 1911 – Luxemburg-Stad, 9 oktober 1983) was een Luxemburgs kunstschilder en graficus.

## Leven en werk

Jean-Pierre Calteux was een zoon van spoorwegbeambte Michel Calteux en Thérèse Kremer. Hij werd geboren in Bonnevoie, in de gemeente Hollerich, dat in 1920 als een van de stadsdelen van Luxemburg werd samengevoegd met de hoofdstad. Hij werd opgeleid tot timmerman aan de École d'artisans de l'État, de ambachtsschool in Limpertsberg. Bij een ongeluk verloor hij zijn rechterhand en hij besloot over te stappen naar de schilderkunst. Hij studeerde aan de École des arts décoratifs in Straatsburg. In 1935 werd hij aangesteld als professeur aan zijn oude ambachtsschool.
Hij sloot zich aan bij de kunstenaarsvereniging Cercle Artistique de Luxembourg en nam van 1933 tot 1977 deel aan de jaarlijkse salons. Voor het Luxemburgs paviljoen op de New York World's Fair (1939) schilderde Calteux samen met Félix Glatz en Jean-Pierre Beckius een 130 m² grote voorstelling die het Luxemburgse landschap weergaf als idyllisch en vruchtbaar en het Moezellandschap in zijn bijzonderheid. Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam hij met andere kunstenaars uit de gouw Moselland deel aan tentoonstellingen in Duitsland, met onder anderen Josy Meyers, Jean Schaack en Jang Thill in Schloss Schönhausen (september 1941) bij Berlijn en met Will Kesseler, Albert Kratzenberg, Meyers en Thill in het Kaiser-Friedrich-Museum (maart 1942) in Berlijn. Aanvankelijk maakte hij vooral grafisch werk, na de oorlog ging hij zich meer richten op het schilderen. In 1954 ontving hij ex aequo met Henri Dillenburg de Prix Grand-Duc Adolphe. In 1960 werd hij door groothertogin Charlotte van Luxemburg benoemd tot ridder in de Orde van de Eikenkroon.
Calteux overleed op 82-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* 1971 La Place de l'Hôtel de Ville à Dudelange, aangekocht door de gemeente Dudelange en in 1981 geschonken aan erfgroothertog Henri van Luxemburg en diens vrouw.
* La Liseuse, aangekocht door prins Felix van Luxemburg.
* Nature Morte, aangekocht door het Ministerie van Cultuur.

## Prijzen en onderscheidingen

* 1932 Prijs van de stad Straatsburg
* 1954 Prix Grand-Duc Adolphe
* 1960 Ridder in de Orde van de Eikenkroon
* 1 2 Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 46-47. Gearchiveerd op 29 juli 2023.
* ↑ Catherine Lorent, "Kunst und Propaganda in der Weltausstellung", Hémecht, jaargang 63 (2011), n° 3, p. 315-326.
* ↑ "Zur Mosellandausstellung im Reichsgau Wartheland", Escher Tageblatt, 24 maart 1942.
* ↑ "Salon du Cercle Artistique de Luxembourg", Luxemburger Wort, 21 december 1954.
* ↑ "Ordre de la Couronne de Chêne", Mémorial du Grand-Duché de Luxembourg, n$^o$ 17, 11 maart 1960. Gearchiveerd op 29 juli 2023.
* Musée national d'archéologie, d'histoire et d'art: lkl003224
# Marijke Arijs

Marijke Arijs (Antwerpen, 1961) is literair vertaalster, journaliste en schrijfster.

## Loopbaan

Marijke Arijs studeerde aan het Hoger Instituut voor Vertalers en Tolken in Antwerpen en aan de Universidad Complutense in Madrid.
Sinds 1992 recenseert ze Franse, Spaanse, Italiaanse en Portugese literatuur voor De Standaard. Van haar hand verschenen onder meer vertalingen van Franstalige auteurs als Françoise Sagan, Eric-Emmanuel Schmitt, Olivier Rolin, Colette, Yannick Grannec, Colombe Schneck en Patrick Modiano en Spaanstalige auteurs als Juan Carlos Onetti, Eduardo Halfon, Selva Almada en Antonio Orejudo. Ze is de vaste vertaalster van Amélie Nothomb, zette de memoires van prins Charles-Joseph de Ligne om in het Nederlands en vertaalde de bewerking van Lazarillo de Tormes van Fernando Fernán Gómez voor theater. In 1995 publiceerde ze In een dorpje van La Mancha en in 2018 De hoed van Federico, een reeks reisverhalen over literair Spanje. Ze was jurylid voor de Prijs der Nederlandse Letteren in 2007 en voor de Libris Literatuur Prijs in 2011. Ze gaf seminaries literair vertalen aan de Katholieke Universiteit Leuven, voor de postacademische vertaalopleiding Vertalen op Europees niveau, en is docent aan de Universiteit Antwerpen en de Vertalersvakschool in Antwerpen en Amsterdam.
In 2010 werd ze bekroond met de Prix de la traduction littéraire de la communauté française.
# Zandberg (Harelbeke)

Zandberg is een wijk ten zuidoosten van het stadscentrum van Harelbeke, op de grens met Kortrijk, bij de Ring van Kortrijk (R8). De wijk werd opgericht in de naoorlogse periode en groeide exponentieel in de jaren 1950 samen met de oprichting van een parochie- en bedevaartkerk ter ere van de Heilige Rita. Gezien ze gelegen is op een verhoging, zou haar naam nauw verwant kunnen zijn met de herkomst van de naam Harelbeke die afkomstig is van het Germaanse harula; zanderige heuvelrug of zandberg.

## Geschiedenis

In de 16de eeuw lag er op de grens van Kortrijk en Harelbeke een landgoed genaamd de Sandtberch, hetgeen door keizer Karel V in leen gegeven werd aan Jacques van Welsenaers alias Coenkin (ca. 1514-1569).
Mogelijk verwees de naam van het toenmalige landgoed Sandtberch, ook al naar het gegeven dat het landgoed zich bevond op een verhoging.
Formeel werd de wijk op 29 juni 1948 opgericht bij Koninklijk Besluit als het 'gehucht Zandberg. De snelgroeiende wijk zou zich door het succes van de naoorlogse economie gebouwd zijn voor de opkomende middenklasse.
De grenzen van de wijk en de latere parochie werden bij koninklijk besluit in 1948 als volgt afgebakend:
* de as van de spoorwegweg van Kortrijk naar Oudenaarde
* de as van de spoorweg van Kortrijk naar Gent
* de as van de Gaverbeek
* de as van de Groeningestraat
* de as van de Kortrijksesteenweg
* de as van de Leie
* de grensscheiding tussen de gemeenten Kortrijk en Harelbeke
Tot en met de 20e eeuw liet Harelbeke zijn stadsexpansie steevast gepaard gaan met een bijkomende parochie. Zo vormde de Sint-Ritakerk de kern van de nieuw te bouwen Zandberg.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Ritakerk was ontworpen om spraakmakend en vooruitstrevende architectuur aan te brengen. De structuur zou met met zijn imposante betonnen tentstructuur de veeleer alledaagse omgeving belichten. De kerk liep door zijn complexe structuur initieel vertraging bij de bouw, maar werd uiteindelijk geleverd in 1961.
* Erfgoedkring De Roede van Harelbeke. Tijdingen. september 2016. 19de jaargang. nr. 1.
* ↑ Provincie West-Vlaanderen, Omgevingsanalyse Harelbeke December 2014. Steunpunt Sociale Planning (december 2014). Gearchiveerd op 13 juli 2021. Geraadpleegd op 10 juli 2021.
* ↑ Koninklijke Bibliotheek van België, Briefwisseling tussen Jac. van Welsenis en de Koninklijke Bibliotheek te Brussel aangaande de familie van Welsenaers/van Welsenes, gebaseerd op het onderzoek van dr. Jan Soete, 1955, p. 3.
* ↑ Belgisch Staatsblad, 1948, nr 194-195.
# Station Kilburn High Road

Kilburn High Road is een spoorwegstation van London Overground aan de Watford DC Line.

## Geschiedenis

Kilburn High Road werd in 1852 geopend als Kilburn & Maida Vale station door de London and North Western Railway (LNWR). Aan het begin van de 20e eeuw had het station perrons langs alle vier sporen uit Euston, maar met de bouw van de Watford DC Line, tussen 1910 en 1912, betekende dat die de stoptreinen bij het station overnam. De regionale treinen reden daarna over de sporen die voorheen door de stoptreinen werden gebruikt. De sneldiensten werden voortaan gereden over de twee zuidelijkste sporen. De perrons langs de hoofdlijn werden bijna volledig gesloopt tijdens de elektrificatie van de West Coast Main Line, waarbij het laatste perrongebouw verdween in de jaren 1980 toen de perronkappen van de LNWR werden verwijderd. De huidige voetgangersbrug en gebouwen op straatniveau zijn niet het gevolg van geplande modernisering, maar van drie of vier grote branden die hier sinds het begin van de jaren 1970 hebben plaatsgevonden.

## Reizigersdienst

De normale dienst tijdens de daluren omvat:
* 4 treinen per uur naar London Euston
* 4 treinen per uur naar Watford Junction
Het station wordt af en toe gebruikt als een keerpunt van de Londense metro door buiten dienst zijnde metrostellen wanneer ze de metrosporen op station Queens Park niet kunnen gebruiken vanwege geplande technische werkzaamheden of storingen, en / of worden verhinderd om terug te keren naar het DC-spoor stadinwaarts aldaar. De vierde rail (gebonden aan de tractiestroom retourrail) loopt door tot Kilburn High Road om deze bewegingen mogelijk te maken, maar het vervoeren van reizigers naar Kilburn High Road door metrostellen is niet toegestaan omdat de perronhoogte is afgestemd op Network Rail-treinen (perrons op deze lijn ten noorden van station Queens Park bevinden zich op een "overgangshoogte" die hoger is dan die voor normale metroperrons en lager dan spoorwegperrons). Iedere dag rijden twee metrostellen op en neer voor het roestrijden ten behoeve van de vierde rail, deze diensten staan alleen op niet openbare kaarten en documenten binnen de London Underground.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kilburn High Road railway station op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Office of Rail and Road, Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station (21 november 2024). Geraadpleegd op 21 november 2024.
Station London Euston · South Hampstead · Kilburn High Road · Queen's Park · Kensal Green · Willesden Junction · Harlesden · Stonebridge Park · Wembley Central · North Wembley · South Kenton · Kenton · Harrow & Wealdstone · Headstone Lane · Hatch End · Carpenders Park · Bushey · Watford High Street · Watford Junction
# Microterys garibaldia

Microterys garibaldia is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Girault.
# Johanneskerk (Veenwouden)

De Johanneskerk is een kerkgebouw in Veenwouden in de Nederlandse provincie Friesland. De kerk is een rijksmonument.

## Beschrijving

De Johanneskerk uit 1648 verving een middeleeuwse kerk. De zaalkerk kreeg in de 18e eeuw spitsboogvensters. In de zadeldaktoren hangt een klok uit 1715 gegoten Jan Crans. De preekstoel dateert uit de 17e eeuw en het houten tongewelf uit de 18e eeuw. Het orgel uit 1890 is gemaakt door Bakker & Timmenga.
* Interieur in 2007
# Abdij van Aubazine

De Abdij van Aubazine is een voormalige cisterciëncer abdij in de Franse gemeente Aubazine. De abdij werd gesticht in de 12e eeuw en in de abdijkerk zijn glasramen uit deze periode bewaard gebleven. In de 19e en 20e eeuw was er in de kloostergebouwen een katholiek weeshuis gevestigd, waar Gabrielle Chanel (Coco Chanel) rond 1900 haar jeugd doorbracht.

## Geschiedenis

De abdij werd gesticht in de eerste helft van de 12e eeuw op een beboste hoogvlakte, op een hoogte van 300 meter. Stichter was de heilige Étienne d'Obazine, die in de abdijkerk begraven werd. Om de abdij van water te voorzien moest het water van een hoger gelegen bron worden omgeleid. Hiervoor werd het Canal des Moines aangelegd, een aquaduct dat muren tot 40 meter hoog heeft. Het water voedde een visvijver en werd ook gebruikt om een watermolen en een ijzersmederij aan te drijven. De cisterciënzers konden zo in betrekkelijke autarkie leven in Aubazine.
Tijdens de Franse Revolutie werd de abdij afgeschaft. Een rijke dame uit de streek kocht de abdijgebouwen en richtte er een weeshuis in, dat werd geleid door de kloosterorde Filles du Saint-Coeur de Marie. Vanaf 1895 verbleven Gabrielle Chanel, de latere modeontwerpster Coco Chanel, en haar twee zussen in het weeshuis na de dood van hun moeder. Chanel verbleef acht jaar in het weeshuis en bezocht in haar latere leven nog regelmatig haar 'tantes' in het klooster.

## Gebouwen

De abdijkerk is beroemd om haar authentieke, 12e-eeuwse glasramen. Deze glasramen zijn niet figuratief. Verder bevat de kerk de 13e-eeuwse graftombe van de heilige Étienne d'Obazine. Deze rijk versierde tombe met een gisant van de stichter werd geschonken door koning Lodewijk IX van Frankrijk. De kloostergebouwen bevatten een slaapzaal, de keuken, de kapittelzaal en het scriptorium. Daarnaast zijn er het aquaduct en de visvijver.

## Galerij

* Abdijkerk
* Graftombe van Étienne d'Obazine
* Glasraam in de kerk
* Klooster
* Canal des Moines
* ↑ (fr) Tuul Morandi, Sur les pas des dames de coeur de la Corrèze, Détours en France, april 2023, pp. 66-67
* ↑ (fr) Bienvenu à l'abbaye d'Aubazine (abbaye.aubazine.com) Geraadpleegd op 10 februari 2024.
# Vlag van Pelt

De vlag van Pelt werd door de gemeenteraad op 31 januari 2019 en nogmaals op 23 mei 2019 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Belgisch Limburgse gemeente Pelt. Op 28 juni 2019 werd hij door het ministerieel besluit bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 21 december 2022 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Elf even hoge banen van wit, geblokt van rood en van wit, rood, geblokt van geel en van rood, geel, rood, geel, rood, geel, rood en geel.
De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit.
# Loxostege graeseri

Loxostege graeseri is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys graeseri door Otto Staudinger in een publicatie uit 1892.
De soort komt voor in het Russische Verre Oosten.
# Pierre Gautherat

Pierre Gautherat (Colmar, 16 januari 2003) is een Franse wielrenner woonachtig in België en onder meer voormalig veldrijder die vanaf 2023 voor AG2R-Citroën uitkomt. Hij werd voor dit team op negentienjarige leeftijd beroepsrenner, na het seizoen ervoor vanaf 1 augustus 2022 er als stagiair te hebben gereden.

## Overwinningen
### 2023

    Proloog en 1e etappe Vredeskoers-GP Jeseniky U23
    Puntenklassement Vredeskoers-GP Jeseniky U23

### 2024

    Jongerenklassement Ronde van de Provence

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | Omloop Het Nieuwsblad |
| 2023 | opgave | opgave | 83e | | |
| 2024 | 35e | 56e | 57e | 98e | 11e |

## Ploegen

* 2022 – SCO Dijon-Team Matériel-Velo.com
* 2022 – AG2R-Citroën stagiair vanaf 1-8
* 2023 – AG2R-Citroën
* 2024 – Decathlon AG2R La Mondiale
* 2025 – Decathlon AG2R La Mondiale Team
Berthet · Bouchard · Calmejane · Champoussin · Cherel · Cosnefroy · Dewulf · Gall · Godon · Hänninen · Jullien · Jungels · Lapeira · L. Naesen · O. Naesen · O'Connor · A. Paret-Peintre · V. Paret-Peintre · Peters · Prodhomme · Raugel · Retailleau (vanaf 1/8) · Sarreau · Schär · Touzé · Van Avermaet · Van Hoecke · Vendrame · Venturini · Warbasse · Delphis (stagiair) · Gautherat (stagiair) · Tronchon (stagiair)
Baudin · Berthet · Bonnamour · Bouchard · Cherel · Cosnefroy · Dewulf · Gall · Gautherat · Godon · Hänninen · Labrosse (Vanaf 1/8) · Lapeira · L. Naesen · O. Naesen · O'Connor · A. Paret-Peintre · V. Paret-Peintre · Peters · Prodhomme · Raugel · Retailleau · Sarreau · Schär · Touzé · Tronchon · Van Avermaet · Vendrame · Venturini · Warbasse · Chaussinand (stagiair) · Veistroffer (stagiair) · Verschuren (stagiair)
Armirail · Baudin · Bennett · Berthet · Boasson Hagen · Bonnamour (tot 25/3) · Bouchard · Cosnefroy · De Bondt · De Pestel · Dewulf · Gall · Gautherat · Godon · Hänninen · Labrosse · Lafay · Lapeira · Naesen · O'Connor · A. Paret-Peintre · V. Paret-Peintre · Peters · Pollefliet · Prodhomme · Retailleau · Touzé · Tronchon · Vendrame · Warbasse
* (en) Profiel van Pierre Gautherat op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Pierre Gautherat op de website van de UCI
* Profiel van Pierre Gautherat op De wielersite
# Beaumontia

Beaumontia is een geslacht uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae). De soorten komen voor in China, het Indisch subcontinent en Zuidoost-Azië.

## Soorten

* Beaumontia brevituba Oliv.
* Beaumontia grandiflora Wall.
* Beaumontia jerdoniana Wight
* Beaumontia khasiana Hook.f.
* Beaumontia longituba Craib
* Beaumontia macrantha (Ridl.) Rudjiman
* Beaumontia multiflora Teijsm. & Binn.
* Beaumontia murtonii Craib
* Beaumontia pitardii Tsiang
* ↑ (en) Beaumontia Wall. Royal Botanic Gardens, Kew
Aganonerion · Acokanthera · Adenium · Aganosma · Allamanda · Alstonia · Alyxia · Amalocalyx · Anodendron · Apocynum . Asclepias · Baharuia · Baissea · Beaumontia · Caralluma · Carissa · Catharanthus · Cerbera · Ceropegia (lantaarnplanten) · Chonemorpha · Cleghornia · Cynanchum · Dewevrella · Dischidia · Ditassa · Echites · Elytropus · Epigynum · Eucorymbia · Forsteronia · Hoodia · Hoya · Hylaea · Huernia · Ichnocarpus · Ixodonerium · Kopsia · Landolphia · Lhotzkyella · Macroditassa · Mandevilla · Manothrix · Margaretta · Marsdenia · Matelea · Melinia · Melodinus · Merrillanthus · Metaplexis · Metastelma · Microdactylon · Microloma · Miraglossum · Mitostigma · Morrenia · Motandra · Nautonia · Neoschumannia · Nephradenia · Notechidnopsis · Odontadenia · Odontanthera · Oncinema · Oncostemma · Ophionella · Orbea · Orbeanthus · Orbeopsis · Orthanthera · Orthosia · Oxypetalum · Oxystelma · Pachycarpus · Pachycymbium · Pachypodium · Papuechites · Parameria · Parapodium · Parepigynum · Parsonsia · Pectinaria · Pentacyphus · Pentarrhinum · Pentasachme · Pentastelma · Pentatropis · Peplonia · Pergularia · Periglossum · Petopentia · Pherotrichis · Philibertia · Piaranthus · Pleurostelma · Plumeria · Pseudolithos · Quaqua · Quisumbingia · Raphistemma · Raphionacme · Rauvolfia · Rhyncharrhena · Rhyssolobium · Rhyssostelma · Rhytidocaulon · Riocreuxia · Rojasia · Sarcolobus · Sarcostemma · Schistogyne · Schistonema · Schubertia · Secamone · Secamonopsis · Seutera · Sindechites · Sisyranthus · Solenostemma · Sphaerocodon · Stapelia · Stapelianthus · Stapeliopsis · Stathmostelma · Stenomeria · Stenostelma · Stigmatorhynchus · Schizozygia · Tacazzea · Tectiphiala · Trachelospermum · Urceola · Vallariopsis · Vinca (maagdenpalm) · Vincetoxicum (engbloem)
# Michele Orecchia

Michele Orecchia (Marseille, 26 december 1903 – Moncalieri, 11 december 1981) was een Italiaans wielrenner, die professional was tussen 1927 en 1934.
In 1927 werd Orecchia derde bij het wereldkampioenschap op de weg voor amateurs en in 1928 nam hij deel aan de Olympische Spelen te Amsterdam. In de Ronde van Frankrijk van 1932 won hij de achtste etappe.

## Belangrijkste overwinningen

1928
* 1e etappe Giro della Provincia Di Reggio Calabria
1932
* 8e etappe Ronde van Frankrijk

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk |
| 1928 | | |
| 1929 | 9e | opgave |
| 1930 | 13e | |
| 1931 | 11e | 25e |
| 1932 | 21e | 14e (1) |
| 1933 | 28e | |
| 1934 | 18e | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Ronde van Lombardije |
| 1928 | | 8e |
| 1929 | 8e | 22e |
| 1930 | | |
| 1931 | 24e | |
| 1932 | 10e | |
| 1933 | 28e | 24e |
| 1934 | 12e | |
* (en) Profiel van Michele Orecchia op ProCyclingStats
* Profiel van Michele Orecchia op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Michele Orecchia op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Michele Orecchia op olympedia.org
* Profiel van Michele Orecchia op De wielersite
* ↑ Etappe voor Orecchia. Het volk : dagblad voor de arbeiderspartĳ (18 juli 1932). Geraadpleegd op 5 november 2023 – via Delpher.