OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Amígo (nummer van Chef'Special)

Amígo is een nummer van de Nederlandse band Chef'Special uit 2016. Het is de derde single van hun gelijknamige derde studioalbum.
"Amígo" is een vrolijk nummer dat gaat over het sluiten van nieuwe vriendschappen. Het nummer werd een radiohit in Nederland, maar haalde de Nederlandse Top 40 niet. In plaats daarvan bleef het steken op een 2e positie in de Tipparade. Wel staat het hoog genoteerd in de NPO Radio 2 Top 2000.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Amígo | 493 | 506 | 664 | 562 | 434 | 517 | 576 | 634 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2017 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
# Ambassade van Suriname in België

De ambassade van Suriname in België staat aan de Franklin Rooseveltlaan 200 in Brussel.
De ambassade werd begin oktober 1976 geopend. Robert Ferrier was de eerste ambassadeur in België en was dat ook vanaf het begin bij de Europese Gemeenschap in Brussel. In zijn hoedanigheid van directeur van het Surinaamse ministerie van Economische Zaken was hij in 1962 ook al lid van de permanente Nederlandse delegatie bij de EEG.
De Belgische ambassade voor Suriname is gevestigd in Kingston, Jamaica. België heeft wel een ereconsulaat in Suriname.

## Ambassadeurs

De volgende lijst is niet compleet:
| Ambassadeur | start | vertrek |
| Robert Ferrier | oktober 1976 | 1980 |
| Carlo Lamur | 1981 | 1982 |
| Donald Mc Leod | 1983 | 1984 |
| Ronald Kensmil | 1984 | 1986 |
| Frank Leeflang | 1986 | 1988 |
| Donald Mc Leod | 1989 | 1993 |
| Ewald Leeflang | 1994 | 1996 |
| Gerard Hiwat | 2001 | 2010 |
| Wilfred Christopher | 2011 | 2015 |
| Sieglien Burleson | 2018 | 2021 |
| Gilbêrt van Lierop | 2022 | |

## Externe link

* Officiële website
* 1 2 De Telegraaf, CD-nieuws, 8 oktober 1976
* ↑ Nieuw Suriname, Robert Ferrier permante vertegenwoordiger bij de E.E.G., 09 juli 1962
* ↑ Ambassade van België in Jamaica, Ereconsulaat in Paramaribo (Suriname). Gearchiveerd op 10 september 2021.
* ↑ Surinaamse ambassade in Brussel, Voormalige Ambassadeurs van Suriname in belgie vanaf 1976 tot heden
* ↑ Europese Commissie, H.E. Ambassador Carlo Lamur, Head of the Mission of Surinam to the Kingdom of Belgium and the EC, on the left, presenting his credentials to Gaston Thorn., 18 mei 1981. Gearchiveerd op 4 december 2021.
* ↑ Europese Commissie, H.E. Ambassador Donald Aloysius Mc Leod, Head of the Mission of Suriname to the EC, on the right, presenting his credentials to Gaston Thorn., 25 januari 1983. Gearchiveerd op 4 december 2021.
* ↑ Europese Commissie, H.E.Ambassador Ronald Listeri Kensmil, Head of the Mission of Suriname to the EC, on the right, presenting his credentials to Gaston Thorn., 18 september 1984. Gearchiveerd op 4 december 2021.
* ↑ Europese Commissie, H.E. Ambassador F.J. Leeflang, Head of the Mission of Suriname to the EC, on the right, presenting his credentials to Lorenzo Natali., 18 december 1986. Gearchiveerd op 4 december 2021.
* ↑ Europese Commissie, H.E. Ambassador Donald Aloysius Mc Leod, Head of the Mission of Suriname to the EC, on the right, presenting his credentials to Jacques Delors, in the presence of Manuel Marín, Vice-President of the CEC in charge of Cooperation and Development and Fisheries, on the left, 21 februari 1989. Gearchiveerd op 4 december 2021.
* ↑ Europese Commissie, H.E. Ambassador Ewald C. Leeflang, Head of the Mission of Suriname to the EC, on the right, presenting his credentials to Jacques Delors., 17 oktober 1994. Gearchiveerd op 4 december 2021.
* ↑ Starnieuws, Ambassadeurs voor India, België en OAS, 18 november 2011. Gearchiveerd op 5 november 2021.
* ↑ De Ware Tijd, President beëdigt vier ambassadeurs, 9 oktober 2018. Gearchiveerd op 9 september 2021.
* ↑ De Ware Tijd, President Santokhi beëdigt drie ambassadeurs, 18 januari 2022
# Criophthona ecista

Criophthona ecista is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Conoprora ecista door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1913.
De soort komt voor in Australië.
# Criophthona sabulosalis

Criophthona sabulosalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1910.
De soort komt voor in Kenia en Zambia.
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 24-2-2024.
* De Prins J. & De Prins W. (2011–2024). Criophthona sabulosalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 24-2-2024.
# Doopsgezinde kerk (Heerenveen)

De doopsgezinde kerk is de Vermaning in de plaats Heerenveen in de provincie Friesland.

## Beschrijving

Er waren meerdere Doopsgezinde Gemeenten in Heerenveen. Na het samengaan werd op 7 juni 1762 de eerste steen gelegd van een nieuw kerkgebouw. Boven de ingang (1838) is op een gevelsteen deze gebeurtenis nog eens vastgelegd. De zaalkerk is een rijksmonument. Zowel het interieur als exterieur ondergingen later wijzigingen. Het orgel uit 1900 is gemaakt door Bakker & Timmenga. Er is geen kansel meer aanwezig.
# Streets (Kensington)

Streets is een single van Kensington. Het is de eerste single van het dan nog te verschijnen studioalbum Rivals.

## Hitnoteringen

Het plaatje, een digital download, verkocht voornamelijk in het begin goed. Streets was terug te vinden in de beide Nederlandse hitparades. Het aantal weken in de top 40 bedroeg elf tegenover vijfendertig weken (14.12.2014) in de top 100. De verkoop leverde op dat er meer dan 30.000 exemplaren zijn verkocht, zijnde de platinastatus.
Voordat de verkoop op gang kwam, was het alarmschijf en 3FM Megahit.

### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 29-04-2014 t/m 28-06-2014 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | |
| Positie: | 29 | 27 | 22 | 24 | 27 | 27 | 28 | 32 | 32 | 37 | 40 | Uit |

### Nederlandse Single Top 100

Hitnotering: (week 1 t/m 30) 12-04-2014 t/m 01-11-2014 Hitnotering: (week 31 t/m 40) 06-12-2014 t/m 07-02-2015 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| Positie: | 32 | 19 | 25 | 25 | 26 | 35 | 36 | 40 | 43 | 43 | 59 | 51 | 37 | 39 | 47 | 54 | 58 | 58 | 35 | 38 | 54 |
| Week: | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | |
| Positie: | 57 | 54 | 61 | 72 | 57 | 80 | 80 | 94 | 96 | uit | 59 | 71 | 95 | 100 | 75 | 77 | 74 | 64 | 87 | 95 | uit |

### Belgische VRT Top 30 / Vlaamse Ultratop 50

Het nummer kwam in Vlaanderen niet verder dan de tipparade.

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Streets | 581 | 151 | 152 | 294 | 334 | 287 | 373 | 401 | 447 | 586 | 662 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2014 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
Eloi Youssef · Casper Starreveld · Niles Vandenberg · Jan Haker
# Holding Back the Years

Holding Back the Years is een nummer van de Britse band Simply Red. Het is de derde single van hun debuutalbum Picture Book uit 1985. Op 4 november dat jaar werd het nummer wereldwijd op single uitgebracht. Het nummer gaat over een zware tijd die zanger Mick Hucknall achter de rug heeft.

## Achtergrond

De plaat werd wereldwijd een hit en behaalde in thuisland het Verenigd Koninkrijk de 2e positie in de UK Singles Chart en de nummer 1-positie in Ierland. Ook in de Verenigde Staten bereikte de single de nummer 1-positie in de Billboard Hot 100.
In Nederland was de plaat op zondag 17 november 1985 de 98e Speciale Aanbieding bij de KRO op Hilversum 3 en werd een hit. De plaat bereikte de 5e positie in de Nationale Hitparade en de 3e positie in de Nederlandse Top 40. In de TROS Top 50 werd géén notering behaald, aangezien 4 dagen later, op donderdag 21 november 1985, deze hitlijst voor de laatste keer op Hilversum 3 werd uitgezonden. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd de 40e positie bereikt.
Ook in België werd de single een hit en bereikte de 8e positie in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
Sinds de allereerste editie in december 1999 staat de plaat onafgebroken genoteerd in de jaarlijkse NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, met als hoogste notering een 319e positie in 2003.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Holding Back the Years | 435 | 465 | 569 | 661 | 319 | 408 | 379 | 454 | 633 | 446 | 378 | 363 | 357 | 451 | 478 | 404 | 451 | 449 | 503 | 538 | 572 | 602 | 621 | 705 | 678 | 671 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
# Paul Vermeiren

Paul Vermeiren (Herentals, 27 augustus 1963) is een Belgisch voormalig boogschutter.

## Levensloop

Vermeiren nam driemaal deel aan de Olympische Zomerspelen, met name in 1988 te Seoel, 1992 te Barcelona en 1996 te Atlanta. In Seoul 17de, Barcelona 9de, maar zijn beste resultaat behaalde hij er in 1996 met een vierde plaats. In een interview met Frank Raes na zijn verloren kamp in Atlanta liet hij z'n emoties de vrije loop. Met enkele krachttermen en welgemeende tranen probeerde hij zijn ontgoocheling weg te spoelen. 'De vierde plaats is iedereen morgen vergeten', dacht hij toen. In 1988 werd hij er 17e en in 1992 9e in de eindstand.
Daarnaast was hij ook 4 maal actief op de Wereldspelen: 1985 Londen (4de), 1989 Karlsruhe (4de), 1993 Den Haag, alwaar hij zilver behaalde en Lahti (9de). Vermeiren nam vijfmaal deel aan de wereldkampioenschappen veldschieten, met een beste resultaat in 1990 te Loen (Nor) met, alweer een 4de plaats. In 1997 werd hij Europees kampioen in Ardesio (Ita). Ook in de Olympische discipline was hij verschillende malen actief op WK en EK. Zijn beste resultaat behaalde er in 1993 te Antalya (WK) met een 8e plaats. Op het EK 1990 te Barcelona was hij 7de. Hij werd ook 11 maal Belgisch kampioen in 3 verschillende disciplines. In 2003 kondigde Vermeiren zijn afscheid van de sport aan.
Vermeiren is afkomstig uit Lille en was beroepsmilitair. Hij was actief in onder andere Kosovo, Bosnië en Afghanistan. Hij is getrouwd met de Roemeense ex-boogschutster Diana Nicolaescu en heeft twee kinderen. Hij coacht ook jonge boogschutters. Tegenwoordig is hij ook actief in de locale politiek te Lille.
* (en) Fiche Paul Vermeiren, Olympics
* (en) Profile Paul Vermeiren, World Archery
* (en) Profiel van Paul Vermeiren op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Fiche Paul Vermeiren, sportuitslagen.org
* ↑ (en) Biographical information Paul Vermeiren, Olympedia
* 1 2 Boogschutter Paul Vermeiren: "Zonder Frank Raes was ik enkel berichtje in de krant", Sporza, 22 april 2020
* ↑ SONCK Koen, Paul Vermeiren, boogschutter, De Standaard, 5 juni 2004
* ↑ MEULEMANS Ivo, Hoe zou het nog zijn met Paul Vermeiren? “Ik hoop dat Wout van Aert me onttroont als beste Lilse olympiër”, Het Nieuwsblad, 19 juli 2021
* ↑ (en) Archery at the 1988 Seoul Summer Games: Men's Individual, Sport-reference
* ↑ (en) Archery at the 1992 Barcelona Summer Games: Men's Individual, Sports-reference
* ↑ (en) Fiche Paul Vermeiren, The World Games
* ↑ SONCK Koen; Paul Vermeiren (40), boogschutter, De Standaard, 5 juni 2004
* ↑ SCHILLEBEECKX Frans, Olympische Paul Vermeiren hoopt nog op functie bij de bond, RTV, 25 juni 2017
* ↑ Belgische olympiërs blikken terug..., Radio 2, 10 augustus 2012
# Goniorhynchus calamitalis

Goniorhynchus calamitalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys calamitalis door Pieter Snellen in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in Indonesië (Lombok, Java).
# Goniorhynchus pasithea

Goniorhynchus pasithea is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Lygropia pasithea door James Farish Malcolm Fawcett in een publicatie uit 1916.
De soort komt voor in Kenia.
# Goniorhynchus plumbeizonalis

Goniorhynchus plumbeizonalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1896.
De soort komt voor in India (Meghalaya) en Myanmar.
# Station Errekalde

Station Errekalde is een spoorwegstation in de wijk Errekalde, in het district Añorga van de gemeente San Sebastian in Spanje, in de autonome gemeenschap Baskenland. Het station is deel van het spoorwegnetwerk van EuskoTren. Er stoppen zowel de treinen van de lijn tussen San Sebastian en Bilbao, als de Topo.
Het station bestaat uit twee sporen met daartussen een eilandperron.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Estación de Errekalde op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Where the Wild Roses Grow

"Where the Wild Roses Grow" is een duet tussen de Australische rockband Nick Cave and the Bad Seeds en Kylie Minogue. Het nummer werd in oktober 1995 uitgebracht op het album Murder Ballads en op single. Het werd geschreven door Nick Cave en geproduceerd door Tony Cohen en Victor Van Vugt.

## Achtergrond

De single werd wereldwijd een hit en bereikte in Minogues' thuisland Australië de 2e positie, in Nieuw-Zeeland de 11e, Duitsland de 12e, Zweden de 3e, Ierland de 6e en in het Verenigd Koninkrijk de 11e positie in de UK Singles Chart. In de Eurochart Hot 100 werd de 9e positie behaald.
In Nederland was de plaat in week 42 van 1995 Megahit op Radio 3FM en werd mede hierdoor een radiohit. De plaat bereikte de 9e positie in zowel de Nederlandse Top 40 op Radio 538 als de publieke hitlijst; de Mega Top 50 op Radio 3FM.
In België bereikte de single de 3e positie in zowel de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd de 8e positie bereikt in de Waalse Ultratop 50.
Sinds de editie van december 2009 staat de single onafgebroken genoteerd in de jaarlijkse NPO Radio 2 Top 2000 van de Nederlandse publieke radiozender NPO Radio 2, met als hoogste notering een 718e positie in 2019.

## Videoclip

De videoclip van de single werd geregisseerd door Rocky Schenck en geproduceerd door Nick Verden. In de clip wordt de suggestie gewekt dat het personage van Kylie Minogue is vermoord door het personage van Nick Cave. In enkele droomachtige sequenties is te zien hoe het personage van Kylie Minogue zich in het water bevindt, een verwijzing naar het schilderij Ophelia. Aan het einde van de videoclip stopt het personage van Nick Cave een roos in de mond van Minogue en sluit vervolgens haar oogleden.
In Nederland werd de videoclip destijds op televisie uitgezonden door de muziekzender TMF.

## Covers

Guido Belcanto maakte zijn eigen Nederlandstalige bewerking van dit nummer "De Wilde roos" op zijn plaat "Balzaal der gebroken harten". Hiervoor werkte hij samen met Tine Embrechts.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 28-10-1995 t/m 16-12-1995 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Nummer | 37 | 19 | 10 | 9 | 9 | 21 | 34 | 35 | uit |

### Mega Top 50

Radio 3FM Megahit week 42 1995. Hitnotering: 28-10-1995 t/m 16-12-1995. Aantal weken genoteerd: 8. Hoogste notering: #9 (2 weken).

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Where the Wild Roses Grow | 1626 | - | 1497 | 1369 | 1350 | 1096 | 787 | 805 | 977 | 934 | 864 | 865 | 718 | 883 | 901 | 959 | 848 | 709 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2007 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ "Where the Wild Roses Grow" EMI, YouTube. Geraadpleegd op 5 april 2023
# Tanjung Gedang

Tanjung Gedang is een bestuurslaag in het regentschap Merangin van de provincie Jambi, Indonesië. Tanjung Gedang telt 1023 inwoners (volkstelling 2010).
# Tanjung Gelam

Tanjung Gelam is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Ilir van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Tanjung Gelam telt 1260 inwoners (volkstelling 2010).
# Tanjung Gunung (Sei Bingai)

Tanjung Gunung is een bestuurslaag in het regentschap Langkat van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Tanjung Gunung telt 2046 inwoners (volkstelling 2010).
# Tanjung Harapan (Tanjung Lubuk)

Tanjung Harapan is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ilir van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Tanjung Harapan telt 1146 inwoners (volkstelling 2010).
# Tanjung Harapan (Tanjung Raja)

Tanjung Harapan is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Ilir van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Tanjung Harapan telt 861 inwoners (volkstelling 2010).
# Tanjung Heran (Taba Penanjung)

Tanjung Heran is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu Tengah van de provincie Bengkulu, Indonesië. Tanjung Heran telt 515 inwoners (volkstelling 2010).
# Tanjung Heran (Pugung)

Tanjung Heran is een bestuurslaag in het regentschap Tanggamus van de provincie Lampung, Indonesië. Tanjung Heran telt 3571 inwoners (volkstelling 2010).
# Henry Green

Henry Green, synoniem voor Henry Vincent Yorke (Tewkesbury, 29 oktober 1905 – Londen, 13 december 1973) was een Engels schrijver.

## Leven en werk

Green werd geboren in een gegoede ondernemersfamilie en studeerde in Eton en Oxford. Nog tijdens zijn studie schreef hij de roman Blindness (1926). Na zijn studie trad hij in het familiebedrijf. Uit die tijd dateert Living (1929), over het leven van fabrieksarbeiders in Birmingham. De roman Party Going (1939) verhaalt van een groep jongeren die op weg naar Zuid-Frankrijk in een hotel stranden en daar onder druk van het wachten een bijna extra-temporele ervaring hebben. Caught (1943) is gebaseerd op Greens ervaringen als brandweerman te Londen tijdens de Blitz. Oorlogservaringen spelen ook een belangrijke rol in de roman Back (1946), waarin Green het bewustzijn analyseert van een soldaat die terugkeert uit de oorlog.
Greens bekendste roman Loving (1945) speelt zich af op een kasteel in Ierland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De intrige beweegt zich hier om de ontdekking door een bediende dat zijn meesteres haar man ontrouw is; dit gegeven wordt een voortdurend verwijzingspunt waar omheen een net van allusies wordt geweven. Loving werd in 1999 opgenomen in Modern Library’s lijst van 100 beste Engelstalige romans uit de twintigste eeuw.
Na tien boeken, in 1952, stopte Green als literair schrijver. In zijn latere leven deed hij veel studie naar het Ottomaanse rijk.

## Typering

Greens werk kenmerkt zich door een bijzondere belangstelling voor de zonderlinge, bijna bevreemdende complexiteit van gewone mensen. Daarbij wordt hij beschouwd als een bijzonder stilist: de poëtisch-impressionistische stijl speelt een grote rol bij het scheppen van de sfeer in zijn werk. Vaak geeft hij aan passages, aanvankelijk niet meer dan stemmingsbeelden, vage ondertonen mee, welke die beelden plotseling in een ander perspectief kunnen plaatsen.
Zijn romans worden grotendeels verhaald in dialoogvorm, met toneelmatige introducties en commentaar. Van een traditionele opbouw (begin-midden-einde) is nauwelijks sprake. De compositie van zijn boeken en het bewust streven naar een perfecte vormgeving staan direct in verband met Greens visie op het leven als een toevallige opeenvolging van episoden, waarop slechts de esthetische kunst een ordening kan toepassen.
# VOC-mentaliteit

De VOC-mentaliteit is een term die in 2006 werd geïntroduceerd door de Nederlandse minister-president Jan Peter Balkenende. Balkenende reageerde met zijn uitspraak op Femke Halsema tijdens de algemene politieke beschouwingen van 28 september naar aanleiding van de Miljoenennota voor het jaar 2007 in de Tweede Kamer tijdens de Algemene beschouwingen over de opbloei van de werkgelegenheid.
   Ik begrijp niet waarom u hier zo negatief en vervelend over doet. (...) Laten we blij zijn met elkaar! Laten wij optimistisch zijn! Laten we zeggen: Nederland kan het weer! Die VOC-mentaliteit, over grenzen heen kijken, dynamiek! Toch?
Balkenende verwees hiermee naar de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC). Dit handelsbedrijf, de eerste naamloze vennootschap met vrij verhandelbare aandelen ter wereld met vestigingen in meerdere landen, werd door Balkenende gezien als een bedrijf met handelsgeest, daadkracht en durf.
Door anderen werd het geassocieerd met een gewelddadige handelwijze en kolonisatie. Zo zei SP-leider Jan Marijnissen: "De VOC-tijd kende nogal wat rooftochten. Ook is de kolonisatie door de Nederlanders toen ontstaan, zoals Indonesië. Als onze premier zegt dat hij terug wil naar de VOC-tijd, kan dat gek overkomen in het buitenland."
Het was niet de eerste keer dat Balkenende sprak over een 'VOC-mentaliteit': op 26 april 2006 gebruikte hij de term toen hij de Nederlandse creatieve industrie roemde, een dag later omschreef hij ermee de handelwijze van John de Mol en in juni 2006 zei hij: "Ik wil weer een VOC-mentaliteit".
De uitspraak van Balkenende bracht Hans Goedkoop op het idee om een televisieserie over de Gouden eeuw te maken.
* ↑ Balkenende formuleert de "VOC-mentaliteit", opname uit de Algemene beschouwingen 2006. YouTube.
* ↑ Handelingen II 2006/07, 6, p. 280.
* 1 2 VOC mentaliteit ????, Volkskrant-blog, 28 september 2006
* ↑ Balkenende: Bill Gates vindt dat Nederland het goed doet, 26 april 2006
* ↑ Davidoffs archief
* ↑ De Gouden Eeuw, Han Ceelen, VPRO Gids 48, 8 t/m 14 december 2012. Geraadpleegd 14 december 2012