OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kleiputten (Kortrijk)

De Kleiputten is een natuurgebied aangelegd op gedempte kleiputten op 't Hoge in Kortrijk. Het gebied is eigendom van de stad en wordt beheerd door Natuurpunt. Ongeveer de helft bestaat uit natuurreservaat, de rest bestaat uit een park. Het reservaat is enkel onder begeleiding toegankelijk. Er is een natuureducatief Centrum "De Steenoven" aan het kruispunt van de Schaapsdreef met de St.-Denijseweg.
Het gebied werd vanaf 1923 gebruikt voor de ontginning van klei. De laatste steenbakkerij sloot in 1960. De stad kocht de gronden in 1989, om de jaren daarna bomen en struiken aan te planten.
# Zeverenbeek

De Zeverenbeek is een waterloop die zich ten zuidwesten van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Deinze behorende plaats Zeveren bevindt en doorloopt tussen de plaatsen Grammene en Wontergem.
Het gebied is ongeveer 200 ha groot en omvat hooilanden, vochtige weilanden en broekbossen. Delen van het gebied worden als Vallei van de Zeverenbeek beheerd door Natuurpunt en is Europees beschermd als Natura 2000-gebied Bossen en heiden van Zandig Vlaanderen: oostelijk deel. Zeveren Planke was een brugje over de Zeverenbeek en is sedert 2013 een nieuw aangelegde voetgangersbrug door het gebied,
In wezen gaat het om een voormalige meander van de nabijgelegen Leie. Deze is gelegen in een vallei op ongeveer 8 meter hoogte, te midden van twee evenwijdige ruggen die elk ongeveer 15 meter boven zeeniveau uitkomen. De Zeverenbeek wordt omzoomd door broeklanden die doorsneden worden door evenwijdige dwarssloten. Het natuurgebied De Broeken, direct ten zuiden van de kom van Zeveren, heeft een zeldzame plantengroei met onder meer moeraszoutgras, breedbladige orchis, kleine valeriaan en kleine egelskop.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Cultuurregio Leie Schelde
# Pinzieleke

Pinzieleke is een natuurgebied bij Heist-op-den-Berg langs de rivier de Grote Nete.
De plek geniet lokale bekendheid, omdat daar ooit de veerpont was. Begin jaren '50 is deze veerpont afgeschaft.
Verder was het de plek waar jongeren leerden zwemmen. Vooral in de zomer was het daardoor een ontmoetingsplaats voor de bewoners van Heist-op-den-Berg. Dit eindigde nadat de Grote Nete sterk vervuilde door industriële waterlozing.
In 2018 zijn werkzaamheden getroffen om het natuurgebied uit te laten groeien tot een drassige plassengebied langs de Grote Nete.
* ↑ Kristof Van Rompaey, Leren zwemmen in de Nete was generaties lang doodnormaal: “De hoogdagen van Pinzieleke komen niet terug”. Het Nieuwsblad (23 juli 2020). Geraadpleegd op 18 augustus 2020.
* ↑ Voorbereidende werken Pinzieleke en Hogeweg afgerond. Sigmaplan (26 oktober 2018). Geraadpleegd op 18 augustus 2020.
# Mortagnebos

Het Mortagnebos is een bos tussen de tot de West-Vlaamse gemeente Zwevegem behorende plaatsen Moen en Sint-Denijs.
Het bos meet 14 ha en was tot 1971 nog landbouwgebied. Toen werd het bebost door het OCMW. Sinds 1992 wordt het beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos.

## Flora en fauna

Het bos, op voormalige landbouwgrond, is nog jong, maar toch treft men er al planten aan als: bosandoorn, gewone salomonszegel, speenkruid, maarts viooltje en geel nagelkruid. Zoogdieren zijn vos, bunzing, hermelijn, wezel en ree. Van de zeldzame broedvogels kunnen worden genoemd: wielewaal, zomertortel, bosuil, ransuil, torenvalk en sperwer.

## Toegankelijkheid

Het bos is toegankelijk via Broekenhoek of Marberstraat. Er zijn wandelpaden uitgezet.
* Natuur en Bos
# Oude Durme (Hamme)

De Oude Durme bij Hamme is een reeks meanders die tussen 1931 en 1937 van de rivier de Durme werden afgesneden.
Oorspronkelijk waren hier meersen die als hooiland werden gebruikt en 's-winters door de Durme werden bevloeid waartoe een ingenieus bevloeiingssysteem werd aangelegd. Hier zijn ook de oude dijken nog te zien. Deze werden tijdens het winterseizoen doorgestoken, om in maart weer te worden gedicht. Later werd het steken aan strenge regels onderworpen en na 1878 was het enkel nog in speciale gevallen mogelijk.
Nadat de Durme in 1827, door de aanleg van het Kanaal Gent-Terneuzen, van zijn bron werd afgesneden nam de hoeveelheid afgevoerd water snel af en nam de invloed van de Schelde toe waardoor de getijdewerking toenam. Na de Tweede wereldoorlog verdween ook het belang van de Durme als scheepvaartweg. Een belangrijke transporttak was, tot ongeveer 1920, het transport van beer uit Antwerpen landinwaarts, om door de boeren voor bemesting te worden gebruikt. De opkomst van kunstmest maakte hier een einde aan.
De oeverlanden werden niet enkel als hooiland gebruikt, maar ook om wilgentenen (wijmen) te oogsten die voor de mandenmakerij van belang waren.
Diverse kunstschilders werden aangetrokken door de Durmevallei, zoals Edmond Verstraeten, Ghisleen Verdickt en Achiel Van Sassenbrouck.
Er wordt veel aan recreatie gedaan in en rond de afgesneden meanders.
# Vlaspark

Het Vlaspark is een natuur- en recreatiegebied in de West-Vlaamse plaats Kuurne, met een ingang nabij de Luitenant-Generaal Gérardstraat.
Het betreft een van de weinige nog overgebleven groene gebieden langs de Leie, daar waar ook de Heulebeek in de Leie uitmondt.
Dit gebied omvat de Leiemeersen en was vroeger getekend door de vlasnijverheid. Hier werden de vlasschoven (kapellen) geplaatst, verschenen droogweiden, zwingelfabrieken en vlasroterijen. Er zijn nog drie industriële roterijen annex zwingelarijen uit de jaren '30 van de 20e eeuw behouden gebleven: de roterij Sabbe, en de roterijen van Debruyne en Verschaeve.
In het gebieden zijn paden aangelegd en recreatieve voorzieningen zoals picknickplaatsen en een speeltuintje.
# Palazzo della Provincia

Het Palazzo della Provincia was het provinciepaleis van de Italiaanse provincie Bari. In 2015 werd het paleis in haar hoedanigheid buiten gebruik gesteld. Thans is het de zetel van de metropolitane stad Bari. Het gebouw dateert uit het tijdperk van het fascistisch bestuur in het koninkrijk Italië.
Het Palazzo staat aan de kustlijn van de Adriatische Zee en is gelegen tussen de oudste wijk San Nicola en de nieuwe haven in de wijk Madonnella.

## Geschiedenis

Ingenieur Luigi Baffa (1894-1933) tekende in 1930 plannen op voor het provinciepaleis. Hij was hoofd van de technische diensten van de provincie Bari. Hij werkte samen met architecten uit de streek, alsook met lokale beeldhouwers en schilders. Na zijn dood nam ingenieur Vincenzo Chiaia de leiding over. De bouw duurde van 1932 tot 1935.

## Stijl

De stijl is eclectisch waarbij de romaanse stijl van de hoofdbasiliek San Nicola inspirerend was. Het grondplan van het gebouw is een onregelmatige vierhoek. Tijdens de bouw werd de toren met de klok hoger gemaakt dan voorzien was in de plannen. Er was een hoogte van 48 meter voorzien, maar dit werd uiteindelijk 62 meter.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Palazzo della Provincia (Bari) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ https://www.cittametropolitana.ba.it/home_page/la_provincia/00001111_Il_Palazzo.html
* ↑ (it) Palazzo della Provincia. Rotary Club, Bari (2015). Gearchiveerd op 13 augustus 2022. Geraadpleegd op 4 februari 2021.
# Hallwilermeer

Het Hallwilermeer (Duits: Hallwilersee) is een Zwitsers meer op de grens van het kanton Aargau en het kanton Luzern. De oppervlakte van het meer bedraagt ongeveer 10,3 km² en het diepste punt ligt op 47 meter diepte; het meer ligt op een hoogte van 449 m. Direct aan oever liggen de dorpjes Beinwil am See, Meisterschwanden en Seengen. In Seengen, aan de noordkant, staat een 'waterkasteel': Wasserschloss Hallwyl uit 1265.
In 1938 zette Sir Malcolm Campbell het toenmalige snelheidsrecord neer op het water van dit meer (210,66 km/u). Op 11 september 1932 vond op dit meer de eerste kanoslalomwedstrijd plaats.
# Teroldego

Teroldego is een rode inheemse druivensoort die bijna uitsluitend in de Italiaanse provincie Trentino wordt verbouwd, met name in het gebied dat bekendstaat als de Piana Rotaliana. Dit gebied omvat de gemeenten Mezzocorona, Mezzolombardo en de buurtschap Grumo in de gemeente San Michele all'Adige.

## Oorsprong en Geschiedenis

De oorsprong van Teroldego ligt waarschijnlijk in de regio Verona, nabij het Gardameer, waar de druif bekendstond als Tirodola. In de alluviale vlakte van Campo Rotaliano, gelegen tussen de rivieren Adige en Noce, wordt al sinds de oudheid wijn geproduceerd. De naam Teroldego zou mogelijk afkomstig zijn van de traditionele teeltmethode, waarbij de druiven worden geleid op een systeem van tirelle (draadharnassen). Andere theorieën suggereren een verband met een noord-Italiaans dorp genaamd Teroldege of een associatie met het Duitse dialect voor "goud van Tirol". Schriftelijke vermeldingen van de druif dateren echter pas uit de vroege 19e eeuw.
Onderzoek heeft aangetoond dat Teroldego verwant is aan de Italiaanse druivensoorten Lagrein en Marzemino, en nauw verwant is aan de Franse druivensoort Dureza, waarvan de Syrah afstamt.

## Kenmerken en Verspreiding

De Teroldego-druif heeft de volgende kenmerken:
* Het blad is groot, pentagonaal en trilobaat.
* De trossen zijn middelgroot tot groot, langwerpig en piramidaal, soms cilindrisch en gevleugeld.
* De bessen zijn middelgroot, rond en donkerblauw, met een dikke, leerachtige schil.
De druif staat bekend om zijn hoge productiviteit. Teroldego-wijnen worden gekenmerkt door een diepe robijnrode kleur met paarse reflecties. De geur is wijnachtig, met aroma's van viooltjes, frambozen, kersen en amandelen. De smaak is droog, goed gestructureerd, met weinig tannines, tonen van rozen, een relatief hoge zuurgraad en een gematigd alcoholgehalte.
Teroldego valt onder verschillende D.O.C.-categorieën, waaronder:
* Teroldego Rotaliano
* Trentino (DOC)
* Valdadige (DOC)
* Casteller (DOC)
In november is Teroldego ook als jonge wijn goed drinkbaar: Vino Novello.

## Internationale aanplantingen

Buiten Italië wordt Teroldego in beperkte mate verbouwd in:
* Australië: Aanplantingen in warme kustklimaten.
* Verenigde Staten: Kleine aanplantingen in Californië.
* Duitsland: Aanwezig in de wijnregio Moezel.
# Aletschgletsjer

De Aletschgletsjer is een gletsjer in de Berner Alpen. Het is de grootste gletsjer in Zwitserland en van de Alpen.
De Aletschgletsjer begint op verschillende plaatsen ten zuiden van de Mönch en de Jungfrau, op de grens tussen de kantons Bern en Wallis. De gletsjer hoort dus strikt genomen niet tot het Berner Oberland. Drie grote gletsjers, de Grosse Aletschfirn, de Jungfraufirn en het Ewigschneefeld verenigen zich bij de Konkordiaplatz in de Aletschgletsjer. Het uitzicht vanaf het Jungfraujoch strekt zich kilometers over de Aletschgletsjer uit. De gletsjer stroomt globaal naar het zuiden, Wallis in, en mondt in de rivier de Massa uit, die zelf na 11 km weer in de Rhône uitkomt.
De Aletschgletsjer is na het einde van de Kleine IJstijd halverwege de 19e eeuw met ongeveer 2,5 km geslonken, dus neemt net zoals alle andere gletsjers sindsdien in lengte en volume af. Door de opwarming van de Aarde is er sinds 1870 veel ijs afgesmolten en is de dikte met ongeveer 100 meter gereduceerd. De gletsjer is op korte termijn door zijn grote omvang relatief immuun tegen klimaatveranderingen. Waar vele andere, kleinere gletsjers aan het einde van de jaren 1970 weer groter werden, veranderde de Aletschgletsjer nauwelijks in omvang. Dat was aanvankelijk ook niet het geval in de latere warmere jaren, maar sinds 1990 trekt de Aletschgletsjer zich ten gevolge van de voortdurende en algemene opwarming van het klimaat weer verder terug.
De structuur van de gletsjer is vrij regelmatig, vooral omdat er geen plotselinge hoogteverschillen in voorkomen. Het oppervlak is over de hele gletsjer nogal vlak. Er liggen op het oppervlak gruis en stenen en loodrecht op de lengterichting liggen er over de hele gletsjer spleten.
Het gebied rondom de Aletschgletsjer, waaronder het Aletschwald aan het einde van de gletsjer, de Jungfrau tot aan de Bietschhorn, staat sinds 2001 op de lijst van werelderfgoed van de UNESCO. Het toeristische Aletschgebied, met onder andere de dorpen Riederalp, Bettmeralp en Fiescheralp, biedt wandelmogelijkheden, mountainbiketracks en wintersportvoorzieningen. Het ligt tussen de Aletschgletsjer en het dal van de Rhône.

## Gegevens

* hoogte van 4150 naar 1575 m boven zeeniveau
* lengte 22,6 km
* volgens verschillende berekeningen tussen de 81,7 en 128 km²
* volume 27 miljard ton ijs
* stroomsnelheid 180-200 m/jaar

## Externe link

* (de) (en) Eisströme im Aletschgebiet — Ice streams in the Aletsch region, 2011.
Albignagletsjer · Aletschgletsjer · Allalingletsjer · Corbassièregletsjer · Feegletsjer · Ferpèclegletsjer · Fieschergletsjer · Findelgletsjer · Gauligletsjer · Gornergletsjer · Hoge Grindelwaldgletsjer · Hüfigletsjer · Kanderfirn · Lage Grindelwaldgletsjer · Langgletsjer · Limmernfirn · Mont-Miné-Gletsjer · Morteratschgletsjer · Oberaletschgletsjer · Otemmagletsjer · Paradiesgletsjer · Plaine Morte-gletsjer · Rhônegletsjer · Saleinagletsjer · Triftgletsjer · Unteraargletsjer · Zinalgletsjer · Zmuttgletsjer
# SHS in het seizoen 1962/63

Het seizoen 1962/1963 was het negende jaar in het bestaan van de Haagse betaaldvoetbalclub SHS. De club kwam uit in de Eerste divisie en eindigde daarin op de 11e plaats. Tevens deed de club mee aan het toernooi om de KNVB beker, hierin werd in de derde ronde, na verlenging, verloren van GVAV (3–4).

## Wedstrijdstatistieken
### Eerste divisie

| | DHC | DWS | Eindhoven | Elinkwijk | Enschedese Boys | Excelsior | Fortuna | Go Ahead | Limburgia | RBC | Roda JC | Sittardia | Veendam | Velox | VVV |
| Thuis | 2 – 3 | 0 – 1 | 2 – 2 | 1 – 4 | 2 – 1 | 0 – 1 | 4 – 0 | 1 – 2 | 1 – 1 | 3 – 1 | 4 – 0 | 3 – 1 | 1 – 0 | 2 – 0 | 2 – 0 |
| Uit | 2 – 1 | 1 – 0 | 2 – 3 | 2 – 2 | 3 – 0 | 2 – 1 | 0 – 0 | 2 – 0 | 1 – 2 | 1 – 1 | 2 – 1 | 1 – 0 | 4 – 1 | 6 – 1 | 1 – 1 |

### KNVB beker

| 2e ronde | Vitesse | 0 – 5 (0 – 3) | SHS |
| 3 april 1963 Plaats: Arnhem Nieuw-Monnikenhuize | | | Onbekend |
| 3e ronde | GVAV | 4 – 3 (1 – 2, 3 – 3) | SHS |
| 30 april 1963 Plaats: Groningen Oosterpark | Piet Fransen 25', 90' (pen.) Rikkert La Crois 55', 93' | | 15', 28' Piet van Wouw 56' Jan de Kleijn |

## Statistieken SHS 1962/1963
### Eindstand SHS in de Nederlandse Eerste divisie 1962 / 1963

| Stand | Gespeeld | Gewonnen | Gelijk | Verloren | Punten | Doelpunten voor | Doelpunten tegen |
| 11e | 30 | 10 | 6 | 14 | 26 | 42 | 47 |

### Topscorers

| # | Naam | |
| 1. | Jan de Kleijn | 18 |
| 2. | Jan Fransz | 10 |
| 3. | Theo Valkenhoff | 4 |
| 4. | Roel Timmer | 3 |
| 5. | John Heikamp | 2 |
| 5. | Henk de Visser | 2 |
| 7. | Jan Eversdijk | 1 |
| 7. | Piet van Wouw | 1 |
| Onbekend doelpunt |||
| – | Onbekend | 1 |
| Totaal | Totaal | 42 |
| # | Naam | |
| 1. | Piet van Wouw | 2 |
| 2. | Jan de Kleijn | 1 |
| Onbekende doelpunten |||
| | Onbekend (tegen Vitesse) | 5 |
| Totaal | Totaal | 8 |
# Eugène van der Stegen de Schrieck

Eugène Gérard Ghislain van der Stegen de Schrieck, ook Van der Stegen de Schriek de Cesve, (Leuven, 6 april 1830 - Rosée, 14 oktober 1907) was een Belgisch katholiek politicus.

## Biografie
### Familie

Jonkheer - later graaf - Eugène van der Stegen was een lid van het geslacht Van der Stegen. Hij was een zoon van graaf Philippe van der Stegen (1796-1874) en diens tweede echtgenote, burggravin Justine van der Fosse (1795-1853), en een kleinzoon van Alexandre François van der Fosse. Hij trouwde in 1867 met jonkvrouw Emérence de Cesve (1833-1901), dochter van Théophile de Cesve, burgemeester van Rosée en senator. Het echtpaar kreeg drie zonen die trouwden met telgen uit de families Du Pont d'Ahérée, Snoy en De Beauffort. Nadat aan zijn vader in 1871 de titel van graaf op allen was verleend, werd ook Eugène graaf.
Van der Stegen verkreeg bij Koninklijk Besluit naamswijziging voor hem en zijn nageslacht tot Van der Stegen de Schrieck, dit laatste verwijzend naar een heerlijkheid die lange tijd in bezit van de familie was geweest.

### Loopbaan

Van der Stegen was vanaf 1872 provincieraadslid van Namen en dit tot in 1892. Van 1883 tot 1892 was hij voorzitter van de provincieraad. In dat laatste jaar werd hij katholiek senator voor het arrondissement Philippeville als opvolger van Justin de Labeville en vervulde dit mandaat tot in 1894. Hij werd toen opgevolgd door Julien Tournay-Detilleux.

## Literatuur

* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques. Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996, 570-571.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1999, Brussel, 1999.
# Mesofyt

Een mesofyt (Oudgrieks: μέσος, mesos = midden en φυτόν, phuton = plant) is een plant die aan een matig vochtig milieu is aangepast door de vorming van grotere en dunnere bladeren dan xerofyten. Mesofyten vormen de grootste ecologische groep van landplanten. Ze komen voor in warme, vochtige en gematigde klimaten.
Een voorbeeld van een mesofytische habitat is grasland in een gematigd, vochtig klimaat. Naast grassen kunnen hierin voorkomen: guldenroede, klaver, gewone margriet en Rosa multiflora.
# Léon Hardy

Léon Hardy (Thuillies, 27 mei 1901 - Wezembeek-Oppem, 29 mei 1979) was een Belgisch burgemeester en senator.

## Biografie

Léon Hardy, die landbouwer was, werd in 1946 gemeenteraadslid en burgemeester van Ragnies.
In 1945 werd hij gecoöpteerd PSC-senator, een mandaat dat hij slechts tot aan de verkiezingen van 1946 vervulde.
Hij trouwde in 1925 in Saint-Amand met Claire Dumont de Chassart (1904-1976), dochter van Gabriel Dumont de Chassart, afgevaardigd bestuurder van Établissements Dumont de Chassart. Ze kregen een zoon en twee dochters, met afstammelingen tot heden.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard, 1972.

## Externe link

* Léon Hardy in de ODIS
# Broughty Ferry

Broughty Ferry (Schots-Gaelisch: Bruach Tatha, Scots: Brochtie) is een voorstad van Dundee met ongeveer 13 000 inwoners aan de oever van de Firth of Tay in de Schotse lieutenancy Dundee in het raadsgebied City of Dundee. Vanaf 1864 was Broughty Ferry een Burgh tot in 1913 Broughty Ferry werd opgenomen in de koninklijke Burgh Dundee.
In Broughty Ferry bevindt zich Broughty Castle een van oorsprong vijftiende-eeuws kasteel, dat in de negentiende eeuw werd veranderd in een artilleriefort.
Broughty Ferry wordt sinds 1838 bediend door een spoorwegstation op de Edinburgh to Aberdeen Line

## Geboren

* Frank Munro (1947-2011), Schots voetballer
# Begraafplaats van Siechenhof

De begraafplaats van Siechenhof (Luxemburgs: Kierfecht um Sichenhaff of Pafendaller Kierfecht, Frans: Cimetière des Bons-Malades) is een begraafplaats in Siechenhof, in het stadsdeel Pfaffenthal, in de stad Luxemburg. Het is een van de veertien begraafplaatsen die worden beheerd door de Service Cimetières in de stad.
De begraafplaats werd oorspronkelijk gebruikt voor de overledenen van het leprozerie dat van de eerste helft van de 13e eeuw tot 1770 in Siechenhof was gevestigd. Vanaf 1781 werd de begraafplaats gebruikt voor de overledenen van de Sint-Michaelsparochie. De voormalige leprozenkapel werd in de 15 eeuw vergroot en na -vernieling door de Fransen- in de 17e eeuw vernieuwd. In de 18e eeuw kreeg zij haar huidige vorm. De kapel is gewijd aan Petrus de Martelaar. Zij doet tegenwoordig dienst als mortuarium.
De begraafplaats ligt ten oosten van de Alzette en wordt gedeeld door de spoorlijn Luxemburg - Troisvierges, die halverwege de 19e eeuw werd aangelegd. In het westelijke deel, vlak bij de kapel, zijn onder meer het graf van componist Laurent Menager en het Communardsgraf van François Sordet en Auguste Joseph Martin, die Frankrijk ontvluchtten na de 'bloedige week' in 1871. In het oostelijke deel van de begraafplaats staat een gedenkteken voor de Franse soldaten die tijdens de Frans-Duitse Oorlog (1870-1871) in Luxemburg het leven lieten. Op de begraafplaats staat ook het oorlogsgedenkteken Ons jongen.

## Begraven

* Jean Blaise (1872-1937), beeldhouwer
* Jacques Clement (ovl. 1954), president van 'Sang a Klang'
* Alfred Kowalsky (1879-1943), componist
* Laurent Menager (1835-1902), componist

## Foto's

* Grafmonument van Laurent Menager, met een door Jean Mich gemaakt portret
* Het Communardsgraf
* Ons jongen
* Grafmonument van de familie Blaise
* Het bovenste gedeelte van de begraafplaats
* De kapel op de begraafplaats
* ↑ "Einiges vom Siechenhof", Luxemburger Wort, 21 april 1941.
* ↑ Blanche Weicherding-Goergen (1983) "La Chapelle du Siechenhof", ons stad, nr. 13 (1983), p. 8-9.
# Roomkouter

De Roomkouter is een natuurgebied in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Temse behorende plaats Steendorp.
Het gebied meet 17,6 ha waarvan 15 ha natuurgebied en 2,6 ha park. Het natuurgebied wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos.
Het natuurgebied is ontstaan uit een kleiput die werd opgevuld Met grond uit het Deurgancksdok. Daarna werd de bodem ingezaaid en beplant met inheemse struikgewassen. Het gebied wordt begraasd. Men vindt er zeebies en zeeaster welke met de aangevoerde grond zijn meegekomen. Ook rode ogentroost groeit er.
In het parkgebied werd een droogloods voor bakstenen (luzzie) nagebouwd met informatie over Steendorp en de baksteennijverheid. Verder zijn er speeltoestellen.
# Peulisbossen

De Peulisbossen is een natuurgebied in de Antwerpse gemeente Putte, gelegen tussen Peulis en Rijmenam.
Het gebied wordt beheerd door Natuurpunt.
Het betreft een betrekkelijk klein gebied met vochtig bos dat vaak overstroomd doordat het een overloopgebied is van de Rehaegenbeek. Er zijn poelen en greppels terwijl om het bos weilanden te vinden zijn. In de vochtige delen vindt men onder meer: zwarte zegge, ijle zegge, gele waterkers, bosviooltje, dalkruid, lelietje van dalen en blauw glidkruid.
De fauna omvat onder meer: ree, houtsnip, buizerd, bosuil, sperwer, havik, wintertaling en alpenwatersalamander.
De Peulisbossen zijn buiten de broedtijd toegankelijk, maar moeilijk te betreden.
# Nationaal park Østmarka

Nationaal park Østmarka (Noors: Østmarka nasjonalpark) is een nationaal park in Oslo en Viken in Noorwegen. Het nationaal park is 53,9 vierkante kilometer groot en ligt in de gemeentes Oslo, Nordre Follo, Lørenskog, Rælingen en Enebakk. Het nationaal park werd opgericht op 10 november 2023 als 48ste nationaal park van Noorwegen. Het park omvat de heuvelachtige bossen en meren van een deel van de Østmarka.
# Kwade Putten

Kwade Putten is een historisch landschap ten noorden van de kom van de Antwerpse plaats Arendonk.
Het gebied is lang een heidegebied met vennen geweest. Vanaf ongeveer 1850 begon de ontginning waarbij het gebied grotendeels bebost werd. De aanwezige vennen werden gedeeltelijk omgevormd tot vijvers bij de, vooral in het westen van het gebied gelegen kasteeltjes en villa's, zoals Kasteel Tip, Villa Meerhoef en Kasteel Ter Hoge Heide.
In het oosten ligt het natuurgebied Hoge Vijvers.
# Broekelei

De Broekelei is een natuurgebied in de Belgische gemeente Keerbergen. Het gebied is 100 ha groot waarvan 30 ha wordt beheerd door Natuurpunt.

## Ontstaan

Het natuurgebied is een fossiele riviermeander die zo’n 10.000 jaar geleden ontstond tijdens de laatste ijstijd. Nu stroomt er de Spuibeek.

## Flora en fauna

Tot de flora behoren adderwortel en moerasviooltje, en ook orchideeën komen er voor. Van de vogels kunnen goudhaantje, ijsvogel, wintertaling en sijs worden genoemd.

## Toegankelijkheid

Er lopen wandelpaden, waaronder vlonderpaden, door het gebied.