OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tel Aviv Pride

Tel Aviv Pride (Hebreeuws: מצעד הגאווה בתל אביב; Mitza'ad Hagava be'Tel Aviv, letterlijk: 'de parade van trots in Tel Aviv') is de grootste LGBT-parade in zowel Israël als het continent Azië. In 2019 werd het bezocht door meer dan 250.000 mensen. Het week durende evenement, dat door de gemeente Tel Aviv-Jaffa wordt gefinancierd, vindt jaarlijks in de tweede week van juni plaats.

## Achtergrond

In de eerste decennia van Israëls bestaan stelde de bevolking zich doorgaans conservatief, homofoob en onverdraagzaam op jegens de LGBT-gemeenschap. Homoseksualiteit is de facto legaal sinds 1963 en de jure sinds 1988. Het werd op 22 maart 1988 door de Knesset gedecriminaliseerd.
Sindsdien maakte het land in relatief korte tijd een enorme verandering door; de homo-rechten zijn aanzienlijk verbeterd en steeds meer bekende figuren kwamen gaandeweg uit de kast. De regisseur en voormalig journalist Yair Qedar publiceerde de allereerste Israëlische homokrant HaZman HaVarod (הזמן הוורוד; 'De roze tijd') en kwam in 2009 met de documentaire Gay Days waarin hij de 'roze revolutie' in Israël in kaart bracht.
Na enkele kleine protestbijeenkomsten, die in de voorgaande jaren hadden plaatsgevonden en waarbij de opkomst - uit angst te worden herkend - vaak laag was, werd in 1998 de eerste pride in de huidige vorm georganiseerd. De overwinning van de transgender Dana International tijdens het Eurovisiesongfestival dat jaar zou hiervoor een grote bijdrage hebben geleverd. Sindsdien is het evenement jaarlijks gehouden.
Tot 2005 werd de Tel Aviv Pride georganiseerd door de HaAguda, een Israëlische non-profit LGBT-rechtenorganisatie. Door de toenemende populariteit konden zij het evenement niet meer financieren. In 2006 werd de bezoekers gevraagd om donaties, waar niet positief op werd gereageerd en er als gevolg dat jaar geen pride plaatsvond. Hierop besloot de gemeente Tel Aviv-Jaffa het week durende evenement voortaan te organiseren en financieren.
In 2013 kreeg de pride veel media-aandacht doordat politicus Yair Lapid bij de opening een toespraak hield. In 2018 was het 30 jaar geleden dat homoseksualiteit werd gedecriminaliseerd en 20 jaar geleden dat de eerste pride plaatsvond. Ter gelegenheid hiervan marcheerden bijna een kwart miljoen in de tot dan toe grootste parade ooit in Israël gehouden. Een jaar later kwamen er meer dan 250.000 bezoekers op het evenement af.
Tegenwoordig wordt de Tel Aviv Pride beschouwd als het belangrijkste culturele evenement in Israël. Jaarlijks komen er tienduizenden toeristen naar Tel Aviv om aan de pride deel te kunnen nemen. Zij zouden inmiddels een grote inkomstenbron voor de stad zijn. In 2017 zou het gaan om 100 miljoen sjekel, omgerekend circa 25 miljoen euro.
Ondanks het succes blijven mensenrechtenorganisaties aandacht vragen voor zaken waar de LGBT-gemeenschap mee te maken krijgt, zoals de gedwongen prostitutie van dakloze jongeren, de toename van AIDS en het feit dat de Tel Aviv Pride bijdraagt aan het pinkwash-fenomeen.
# Mahakam

De rivier Mahakam stroomt door Indonesië over een afstand van 980 km vanuit de hooglanden van het eiland Borneo tot aan de monding in de Straat Makassar. Samarinda, de hoofdstad van Oost-Kalimantan, ligt langs de rivier, 48 km vanaf de monding.

## Achtergrond

De Mahakam is de grootste rivier van Oost-Kalimantan met een stroomgebied van circa 77.100 km². Het stroomgebied ligt tussen 2° noorderbreedte en 1° zuiderbreedte en tussen 113° oosterlengte en 118° oosterlengte. De rivier vindt haar oorsprong in de Cemaru, waar zij naar het zuidoosten stroomt en samenvloeit met de Kedang Pehu nabij de stad Maura Pahu. Vanaf daar stroomt de rivier in oostelijke richting door de merenstreek van Mahakam, welke een vlak tropisch laagland is, omringd door veengrond.
* Virtual International Authority File: 315526605
* WorldCat (via VIAF): 315526605
# Le Bien Public

Le Bien Public was een Belgisch Franstalig katholieke krant die in Vlaanderen verscheen.

## Historiek

De krant werd in Gent tussen 1853 en 1940 uitgegeven en werd opgericht door Désiré Casier, Jules Lammens en Joseph de Hemptinne. Ze was een belangrijke spreekbuis voor de ultramontaanse strekking binnen de Katholieke Kerk. Hoofdredacteur van 1860 tot 1912 was Guillaume Verspeyen.
Na de bevrijding werd de krant overgenomen door de uitgeverij van de eveneens katholieke Antwerpse krant La Métropole.

## Bekende (ex-) medewerkers

* Désiré Casier
* Joseph de Hemptinne
* Hippolyte della Faille d'Huysse
* Charles de T'Serclaes de Wommersom
* Édouard Drumont
* Albert Dutry
* Jean Kockerols
* Jules Lammens
* Ernest Solvyns
* Pierre Verhaegen
* Guillaume Verspeyen

## Externe link

* Online archief Le Bien Public (1907); Stadsarchief Aalst
* SCHOKKAERT Luc; Fiche Le Bien Public; ODIS
* DEFOORT Hendrik; Fiche Le Bien Public; Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging; Lannoo; 1998
* ↑ DURNEZ Gaston & BRACKE Nele; Fiche La Métropole; Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging; Lannoo; 1998. Gearchiveerd op 13 mei 2023.
* ↑ NEVEJANS Annelies; Fiche Désiré Casier; ODIS
* ↑ Fiche Charles de T'Serclaes de Wommersom; ODIS
* ↑ Fiche Pierre Verhaegen; ODIS
# Folsom Europe

Folsom Europe is een jaarlijks SM- en leerfestival dat in september in Berlijn wordt gehouden. Het fetisjfestival begon in 2003, als Europese variant van de voorganger Folsom Street Fair die al in 1984 in San Francisco van start ging. Het festival wordt vooral bezocht door homoseksuelen, maar alle seksuele geaardheden zijn welkom.
# Grensnutschool

De grensnutschool (of marginalisme) is de richting in de economische theorie die haar waardetheorie baseert op het principe van het grensnut, en meer algemeen gebruik maakt van differentiaalrekening om economische verschijnselen te verklaren. Waarde wordt gezien als subjectief bepaald door veranderingen in de beschikbare en gewenste hoeveelheden van een goed. Deze denkrichting ontstond midden 19e eeuw ongeveer tegelijk in Engeland, Oostenrijk en Zwitserland.
De leiding van Alfred Marshall volgend, waren marginalisten voor hun verklaring van kosten verder sterk van het concept van marginale fysieke productiviteit afhankelijk. De neoklassieke traditie, die is voortgekomen uit het Britse marginalisme, liet in het algemeen het concept van nut voor wat het was en gaf in haar analyses een meer fundamentele rol aan de marginale substitutievoet.

## Geschiedenis

De grensnutaanpak komt voort uit een reactie op de arbeidswaardetheorie van de klassieke economen, met name Adam Smith en David Ricardo, die betoogden dat waarde ontstaat door de toepassing van menselijke arbeid op grondstoffen en kapitaalgoederen. Uit deze theorie werd al vroeg in de 19e eeuw door socialisten de conclusie getrokken dat de inkomensverdeling tussen arbeid en kapitaal in een kapitalistische economie onverdedigbaar is, omdat de winst op kapitaal afhankelijk is van de onteigening van de arbeiders, degenen die de waarde tot stand brengen. Dit spoorde liberale economen als Senior, Whately en Lloyd aan tot een zoektocht naar een nieuwe waardetheorie, die kapitalistische verhoudingen als natuurlijk en rechtvaardig kon voorstellen. Zij vonden die in het idee van de markt, niet de productie, als het centrale concept van de economische wetenschap.
Enkele tientallen jaren lang vonden marginalistische theorieën van waarde weinig weerklank. Dit veranderde pas ver in de tweede helft van de negentiende eeuw, toen de marxistische economie (vanaf 1867) een nog scherpere kritiek op de liberale economie mogelijk maakte van socialistische zijde. De eerder genegeerde ideeën van denkers als Gossen kregen daarop een positieve herwaardering. Wicksteed en Von Böhm-Bawerk openden een frontale aanval op het marxisme, en de grensnutleer werd rond de eeuwwisseling een belangrijke stroming binnen het economisch denken. Deze is nu een integraal onderdeel binnen de hoofdstroom van de economische theorie.
# Sonne (Rammstein)

Sonne is een single van de Duitse band Rammstein. Het is afkomstig van hun derde studioalbum Mutter.

## Video

In de video zijn de bandleden "dwergen" die werken voor de aan goudverslaafde Sneeuwwitje, ze zijn gedreven door hun seksuele obsessie voor haar. Blijkbaar kwam dit idee in hun op toen een paar van de bandleden een oude film van Disney aan het kijken waren, terwijl Sonne op de achtergrond speelde. Hierdoor kregen ze het idee voor de video. Ook (zoals verteld door Paul bij het maken van de Sonne video) kwam het idee van de video van een video die de bassist Oliver Riedel had gemaakt, hierin mixte hij delen van Sonne met Sneeuwwitje. Een ander idee ging over het vallen van de atoombom op Hiroshima (dit zou dan weer passen bij de tekst en de depressief klinkende zang). Zo waren er 40 ideeën voor de video. Sneeuwwitje wordt gespeeld door de Albanese soapactrice Yulia Stepanova.
De video werd opgenomen van 13 tot 15 januari 2001 in de Babelsberger Filmstudio te Potsdam. Het is de eerste video van Rammstein die geregisseerd werd door Jörn Heitmann.

## Live

Het nummer debuteerde als "Klitschko" op 16 april 2000. Het nummer was heel anders dan de definitieve versie uitgebracht op Mutter. Sonne werd ook gespeeld tijdens een aantal concerten van het Big Day Out Festival in 2001. Als Sonne live wordt gespeeld is de intro en outro iets langer. Het nummer is sinds het uitgebracht werd, op elk concert gespeeld.

## Cover

De Duitse schlagerzanger Heino coverde begin 2013 het nummer en noemde het in een interview "ein wirklich schönes Stück Volksmusik". Volgens de krant 'die Zeit' zou de band Heino's versie ''om te kotsen'' vinden, maar op hun eigen website gaf de band aan zich niet in deze woorden te herkennen en dat deze hen in de mond werden gelegd door de krant. Later zong de schlagerzanger het nummer met de band op het Wacken Open Air Festival van dat jaar.
Ook hebben de golden oldies (programma BNN) dit nummer gecoverd. Met het programma golden oldies a road to Berlin.

## Tracklist

* Sonne - 4:32
* Adios - 3:48
* Sonne (Clawfinger K.O. Remix) - 4:11
* Sonne (Clawfinger T.K.O. Remix) - 5:52
* Sonne (Instrumental) - 4:31
* ook verkrijgbaar als 2-track cd, met Sonne en Adios.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Sonne | 1828 | 947 | 187 | 182 | 168 | 147 | 194 | 186 | 129 | 125 | 112 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2014 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.

## Externe link

* Sonne Lyrics op herzeleid.com
* ↑ (en) Rammstein Official, Rammstein - Sonne (Official Video) (31 juli 2015). Geraadpleegd op 4 juni 2018.
* ↑ Studioversie is hier te vinden, hier speelt hij het live.
* ↑ http://www.abendblatt.de/vermischtes/article113123950/Hardrocker-Heino-veraeppelt-die-Szene-zurueck.html
* ↑ http://www.stern.de/kultur/musik/heino-covert-rammstein-der-blonde-raecher-aus-bad-muenstereifel-1960332.html
* ↑ 'Heino mit Rammstein auf dem Wacken Open Air 2013'
# Ik heb genoeg van jou

Ik heb genoeg van jou is een lied van de Nederlandse beatband ZZ en de Maskers. Het nummer is geschreven door de zanger van de band Bob Bouber. Bouber kwam aan met een tangoachtig lied. De rest van de band vond dat niet passen binnen de toenmalige populaire muziek en paste het nummer langzaam aan tot de definitieve versie. De bekendheid van het lied is niet te danken aan een uitgave per A-kant van een single. Het kwam de wereld in als B-kant van Shake hands, een cover van een Duitse schlager. De B-kant werd in Nederland echter veel bekender. Ik heb genoeg van jou was na uitgifte goed voor 30.000 exemplaren, alhoewel dit niet goed bijgehouden werd, aldus Jan de Hont in terugblik. Swaab was zowel producent als manager van de band en Artone gaf aan de band nooit aan hoeveel platen ze verkocht hadden, inclusief exemplaren in het buitenland.
De opnamen voor dit lied vonden plaats in het Bavohuis in Amsterdam. Lion Swaab trad op als muziekproducent, Luc Ludolph was geluidstechnicus, De band bestond uit Bob Bouber, Jan de Hont (gitaar), Jaap de Groot (slaggitaar), Hans de Hont (basgitaar), Alewijn Dekker (drumstel) en Ador Otting (orgel).

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

"Ik heb genoeg van jou" in de Nederlandse Top 40 binnen: 02-01-1965 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Nummer | 32 | 20 | 29 | 31 | 30 | 34 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 |
| Ik heb genoeg van jou | 1241 | - | 1393 | 1546 | 1242 | 1231 | 1102 | 1432 | 1205 | 1276 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* ↑ Peter Voskuil: Dutch Mountains (2017), ISBN 9789082471700
# Vlag van Ardèche

De vlag van Ardèche is de niet-officiële vlag van het Franse departement Ardèche. Net als de meeste andere departementen van Frankrijk heeft Ardèche geen officiële vlag, maar wordt de hier rechts afgebeelde vlag op niet-officiële wijze gebruikt. De vlag is afgeleid van het wapen van dit departement.
De vlag bestaat uit een blauw veld bezaaid met gele lelies, en een gele rand beladen met acht blauwe schildjes.
Deze vlag is ook die van de voormalige provincie Vivarais, waartoe het departement historisch gezien behoorde.
Naast deze vlag is er een logovlag in gebruik.
* ↑ France. www.cyber-flag.net. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Ardèche (Department, France). crwflags.com. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Drapeau de l'Ardèche. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
* ↑ Armoiries de l'Ardèche. emblemes.free.fr. Geraadpleegd op 18 januari 2025.
# San Giacomo delle Segnate

San Giacomo delle Segnate is een gemeente in de Italiaanse provincie Mantua (regio Lombardije) en telt 1745 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 16,3 km², de bevolkingsdichtheid is 106 inwoners per km².

## Demografie

San Giacomo delle Segnate telt ongeveer 650 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 8,3% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1858 |
| 2001 | 1704 |

## Geografie

San Giacomo delle Segnate grenst aan de volgende gemeenten: Concordia sulla Secchia (MO), Quistello, San Giovanni del Dosso.

## Geboren

* Vasco Bergamaschi (1909-1979), wielrenner

## Villa Arrigona

De Villa Arrigona in San Giacomo delle Segnate wordt beschouwd als een van de belangrijkste villa's in de provincie Mantua. De villa werd tussen 1619 en 1622 gebouwd in opdracht van graaf Pompeio Arrigoni van de adellijke familie Arrigoni door de architect Antonio Maria Viani, die in dienst was van de Gonzaga van Mantua.
De villa was een statig landgoed en werd grotendeels seizoensgebonden bewoond. Het gebouw bestaat uit twee verdiepingen met aangrenzend een laatbarok oratorium, park en cultureel gebied. De gevel wordt gekenmerkt door een timpaan die doet denken aan het Palazzo del Te, waaronder het grote stenen familiewapen opvalt. Tijdens de aardbeving van mei 2012 werd het gebouw zwaar beschadigd, hoewel de fresco's op de begane grond onbeschadigd bleven. De volgende uitgebreide renovaties zijn in 2019 voltooid.
Het park van de villa heeft een oppervlakte van 100.000 m².
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquanegra sul Chiese · Asola · Bagnolo San Vito · Bigarello · Borgoforte · Borgofranco sul Po · Bozzolo · Canneto sull'Oglio · Carbonara di Po · Casalmoro · Casaloldo · Casalromano · Castel Goffredo · Castel d'Ario · Castelbelforte · Castellucchio · Castiglione delle Stiviere · Cavriana · Ceresara · Commessaggio · Curtatone · Dosolo · Felonica · Gazoldo degli Ippoliti · Gazzuolo · Goito · Gonzaga · Guidizzolo · Magnacavallo · Mantua · Marcaria · Mariana Mantovana · Marmirolo · Medole · Moglia · Monzambano · Motteggiana · Ostiglia · Pegognaga · Pieve di Coriano · Piubega · Poggio Rusco · Pomponesco · Ponti sul Mincio · Porto Mantovano · Quingentole · Quistello · Redondesco · Revere · Rivarolo Mantovano · Rodigo · Roncoferraro · Roverbella · Sabbioneta · San Benedetto Po · San Giacomo delle Segnate · San Giorgio di Mantova · San Giovanni del Dosso · San Martino dall'Argine · Schivenoglia · Sermide · Serravalle a Po · Solferino · Sustinente · Suzzara · Viadana · Villa Poma · Villimpenta · Virgilio · Volta Mantovana
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Joseph Wouters

Joseph ("Jos") Wouters (Keerbergen, 21 februari 1942) is een voormalig Belgisch wielrenner.

## Korte carrière

Jos Wouters won als 19-jarige én als onafhankelijke in 1961 de wielerklassieker Parijs-Tours. Hij werd meteen bestempeld als een grote belofte, maar door zware tegenslag duurde zijn profcarrière amper enkele jaren. Hij kwam in 1962 ten val tijdens een derny-wedstrijd, alsook een jaar later tijdens de zesdaagse van Frankfurt. Het gevolg was dat hij op 23-jarige leeftijd diende te stoppen met het wielrennen.
Zijn belangrijkste overwinningen waren:
* 1961 Parijs-Tours en het Belgisch kampioenschap wielrennen voor onafhankelijken.
* 1962 Parijs-Brussel
* 1963 Brabantse Pijl
In totaal won hij 43 wedstrijden bij de profs.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Luik-Bast.‑Luik | Parijs-Tours | Parijs-Brussel | Brabantse Pijl | Wereld­ranglijsten |
| 1954 | | 16e | | | | | | | |
| 1961 | | | | | | 1 | | | |
| 1962 | 29e | | 10e | 6e | 4e | | 1 | | |
| 1963 | 27e | 9e | 5e | 19e | 30e | | 4e | 1 ↑ | 26e (SPP) |
| 1964 | 11e | 8e | | | | | | | |
| 1966 | | 40e | | | | | | | |

## Ploegen

1961 Solo - Van Steenbergen (België) 1962 Solo -Van Steenbergen (België) 1963 Solo - Terrot (België) 1964 Solo - Superia (België) 1964 Libertas (België) 1965 Lamot - Libertas (België)

## Externe link

* (en) Profiel van Joseph Wouters op ProCyclingStats
* Profiel van Joseph Wouters op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Joseph Wouters op Firstcycling.com
* Profiel van Joseph Wouters op De wielersite
Wielerploegen van Joseph "Jos" Wouters
Bar · Borgmans · Collette · Coppens · Cornelis · Goossens · Janssens · Joosen · Lelangue · Maes · Mortiers · Paulissen · Seneca · Severeyns · Simon · Van Buggenhout · Van Gompel · Van Huyck · Van Steenbergen · Vanderveken · Wouters
Buysse · Collette · Coppens · Covens · De Breucker · Demaer · Demunster · Goossens · Janssens · Joosen · Lelangue · Maes · Scherens · Schreel · Scrayen · Seneca · Severeyns · Van D'Huynslager · Van De Kerckhove · Van Gompel · Van Huyck · Van Poucke · Van Steenbergen · Vanderveken · Wouters
Bosmans · Covens · De Boever · De Breucker · Decabooter · De Muynck · De Wilde · De Wolf · Deferm · Demaer · Demunster · Haelterman · Haleydt · Ivens · Janssens · Joosen · Lelangue · Lykke · Proost · Scherens · Schreel · Scrayen · Seneca · Severeyns · Seynaeve · Sterckx · Stevens · Storms · Van Aerde · Van Coningsloo (vanaf 28/03) · Van Damme · Van De Kerckhove · Van Den Bossche · Van Steenbergen · Vanderbist · Wouters
Baguet · Borremans · Bosmans · Covent · Decabooter · De Muynck · De Pauw · De Thaey · De Wolf · Deferm · Delvael · Denson · Derboven · Desmet · Lelangue · Lykke · Maes · Proost · Schroeders · Scrayen · Sels · Sorgeloos ·
Stevens · Van Aerde · Van Damme (tot 31/07) · Van De Kerckhove · Van Looy · Van Steenbergen · Van Vreckom · Vanderbist · Wouters
# Benno Wiss

Benno Wiss (Dietwil, 13 juli 1962) is een voormalig Zwitsers wielrenner. Hij was van 1984 tot 1986 professional.

## Carrière

Als amateur won Benno Wiss in 1983 en 1984 het Circuit Franco-Belge. Als lid van het Zwitserse kwartet werd hij tweede op de ploegentijdrit tijdens de wereldkampioenschappen van 1983 in het Zwitserse Altenrhein. Het jaar daarop won hij ook de zilveren medaille op de olympische ploegentijdrit van 1984.
Na de Spelen stapte hij over naar de beroepsrenners en ging rijden voor het Franse team La Vie Claire bij kopman Bernard Hinault. In de open Ronde van de Toekomst van september 1984 won hij twee ritten.
In 1985 won hij de Grote Prijs van het kanton Zürich, een rit in lijn plus de ploegentijdrit in de Ronde van de Toekomst en een rit in de Ronde van Denemarken.
In maart 1986 besloot hij echter plots om te stoppen met koersen, omdat hij mentaal niet meer was opgewassen tegen de risico's van het vak. Zijn plaats in de ploeg werd ingenomen door de Zwitser Othmar Häfliger.

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1985 | 85e | | |
| Jaar | Ronde van Lombardije |
| 1985 | 26e |
# Tramsite Schepdaal

Tramsite Schepdaal is een trammuseum in Schepdaal, een plaats in de Belgische gemeente Dilbeek, ten westen van Brussel.

## Geschiedenis

Op 8 september 1887 werd de metersporige buurtspoorweglijn Schepdaal - Brussel Ninoofsepoort in dienst gesteld. De stelplaats van de lijn is in Schepdaal. Deze stelplaats werd vanaf 5 mei 1962 als het nationale museum voor de buurtspoorwegen gebruikt. Tot 1968 is de stelplaats nog gebruikt als tramstelplaats voor de lijn Brussel - Ninove (lijn Ni). Deze tramlijn langs de stelplaats is op 21 februari 1970 opgeheven.
In 1993 werd de gehele site (stationsgebouw en loodsen) beschermd. Het museum sloot in 1999 voor renovatiewerken. Tien jaar later, op 1 juli 2009, is het museum heropend door de vzw Erfgoed Vlaanderen. Eind 2012 trad Erfgoed Vlaanderen toe tot de nieuwe erfgoedkoepel Herita. De erfpacht overeenkomst tussen Herita en site eigenaar De Lijn is gestopt in 2023. Nog steeds wordt het trammuseum beheerd door vrijwilligers.
Er moet nog veel gebeuren, waaronder de (her)elektrificatie van het terrein van de stelplaats en het vernieuwen van de sporen en wissels, dit om meer kleine ritjes met trams mogelijk te maken.

## Tramsite

De site is in de oorspronkelijke staat gebleven met loodsen, een stationsgebouw, een weegbrug, een watertoren, een kolen- en zandmagazijn, een waterpomp, een kolenkade, een smidse en een lampenmagazijn. In de drie loodsen wordt trammaterieel bewaard. Loods 1 (locomotievenloods) bevat zowel normaalsporig als metersporig materieel. In loods 2 staan stoom- en elektrische trams en bijwagens voor goederen- en reizigersrijtuigen. Loods 3 is een werkruimte.
Het stationsgebouw bevatte vroeger de dienstwoning van de stationschef, de loketten en de wachtruimte voor de reizigers. Voor het trampersoneel, dat in vroege of late shift moest werken, waren er slaapvertrekken.

## Collectie

De collectie historische trams wordt in Loods 2 tentoongesteld. Het pronkstuk is het koninklijk rijtuig dat ooit voor Leopold II gebouwd is. Na vele jaren van twijfel kon men aan de hand van een oud krantenartikel bevestigen dat de koning meerdere ritten met het toestel heeft gemaakt. Ook heeft de sjah van Perzië erin gezeten bij zijn bezoek aan Oostende in 1900.

## Galerij

* Ingang van de tramsite (2009)
* Terrein met zicht op Loods 2 & 3 (2009)
* Voorplein met zicht op lampenhuis, pomphuis en goederenmagazijn (2024)
# Staats

Staats is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Stendal.
Staats ligt 18 à 20 km ten west-zuidwesten van de stad Stendal. Sinds 1 januari 2010 is het een Ortschaft van deze stad. Het dorp ligt 2 km ten oosten van Uchtspringe en dicht bij de Colbitz-Letzlinger Heide, die grotendeels militair oefenterrein is.
Staats is overwegend een boeren- en forensendorp. De belangrijkste onderneming in Staats is een middelgroot transportbedrijf.
Het dorp ontstond waarschijnlijk in de 13e eeuw. In 1890 werd Staats gedeeltelijk door een grote brand verwoest. In de DDR-periode (1949-1990) stond er in het dorp een kazerne van het Sovjet-Russische Rode Leger. Er was o.a. luchtafweergeschut gestationeerd.

## Geboren

* Christoph Kersten (Staats, 15 november 1733 - Gnadau, 5 februari 1796), zendeling van de Evangelische Broedergemeente (Hernhutters), die vanuit Duitsland werd uitgezonden naar Suriname.
* ↑ (de) Statistisches Landesamt Sachsen-Anhalt, Bevölkerung der Gemeinden – Stand: 31. Dezember 2020 (PDF)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Staats op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.