OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Indothele

Indothele is een geslacht van spinnen uit de familie Dipluridae.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Indothele dumicola (Pocock, 1900)
* Indothele lanka Coyle, 1995
* Indothele mala Coyle, 1995
* Indothele rothi Coyle, 1995
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Ischnothele huambisa

Ischnothele huambisa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dipluridae.
Het dier behoort tot het geslacht Ischnothele. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Coyle.
# Gewestplanfraude

De gewestplanfraude was het schandaal waarbij de gewestplannen werden vervalst tijdens de goedkeuringsprocedure. Dat gebeurde op de opeenvolgende kabinetten van de staatssecretarissen Luc Dhoore, Mark Eyskens en Paul Akkermans (alle drie CVP) in de periode 1973-1981.
Van de aanvankelijke acht betichten werden zes kabinetsmedewerkers in beschuldiging gesteld, waaronder Leonard Quintelier (CVP), die daarvoor even in voorarrest zat. Het Hof van Beroep van Brussel kwam uiteindelijk niet toe aan een behandeling ten gronde, aangezien de zaak (ook volgens het parket) verjaard was in 1994. Sommige delen van de oorspronkelijke gewestplannen waren wel al door de Raad van State vernietigd.
De beklaagden hebben hun advocatenkosten (1.745.207 frank) terugbetaald gekregen uit de Vlaamse schatkist dankzij minister Theo Kelchtermans (CVP).
Tijdens het gerechtelijk onderzoek is het origineel van het gewestplan Aalst-Ninove-Geraardsbergen-Zottegem verloren gegaan.
In de periode 1987-1990 was in het Vlaams Parlement ook een onderzoekscommissie actief over de totstandkoming van het gewestplan Halle-Vilvoorde-Asse.
* ↑ "Hof van Beroep: geknoei met gewestplannen verjaard", De Tijd, 30.11.1994
* ↑ "Overheid betaalt proceskosten gewestplanfraude", De Tijd, 15.02.1996; Vlaams Parlement, antwoord op schriftelijke vraag van Willy Kuijpers (VU), 08.11.1995. Gearchiveerd op 22 juli 2021.
* ↑ Vlaams Parlement, antwoord op actuele vraag van Bruno Tobback (SP) en Johan Malcorps (Agalev), plenaire vergadering 27.03.1996 (namiddag)
* ↑ Eindverslag 30.03.1990. Gearchiveerd op 22 juli 2021.
# Weefvak

Een weefvak is een combinatie van een invoegstrook en uitvoegstrook, meestal bij een klaverbladknooppunt op autosnelwegen.
Op een weefvak kunnen zowel bestuurders invoegen op de doorgaande hoofdrijbaan als uitvoegen vanaf diezelfde rijbaan. Doordat veel bestuurders dus tegelijk van strook wisselen en daarvoor ruimte nodig hebben, is de doorvoercapaciteit van een weefvak beperkt.
Bestuurders die een zijdelingse verplaatsing willen uitvoeren (in- of uitvoegen) moeten bestuurders die dezelfde rijstrook blijven volgen, voor laten gaan. Soms wil een bestuurder invoegen, terwijl tegelijkertijd een bestuurder wil uitvoegen. Wettelijk is niet geregeld wie er dan voorrang heeft. Het CBR schrijft voor aan rijscholen om aan te leren dat de uitvoegende bestuurder eerst gaat.$^{:pag.35,§3.4}$

## Variant: rangeerbaan

Om de doorvoercapaciteit te vergroten, wordt er soms een rangeerbaan aangelegd waarop het verkeer vanaf de toerit en het verkeer vanaf de hoofdrijbaan van strook kunnen wisselen. Aan het eind van de rangeerbaan kan het verkeer vanaf de toerit de hoofdrijbaan op, of kan het verkeer (van de hoofdrijbaan) de snelweg af. Hierdoor ondervindt het verkeer in de doorgaande richting geen overlast van de weefbewegingen.
Het meeste verkeer op de rangeerbaan gaat daarom van de linkerstrook naar de rechterstrook en van de rechterstrook naar de linkerstrook. Lokaal verkeer dat maar één afslag verder wil rijden, blijft op de rechterstrook. Bestuurders die zich vergist hebben in de afslag of een stuk file op de hoofdrijbaan willen ontlopen, blijven op de linkerstrook. Rangeerbanen worden veelal toegepast bij knooppunten die uitgevoerd zijn als klaverblad.
* Weefvak (Utrechtsebaan bij het Prins Clausplein in Voorburg)
* Weefvak met rangeerbaan (Rijksweg 28 bij knooppunt Hattemerbroek)
* ↑ Rijprocedure B, versie 1 januari 2024
rijstrook · vluchtstrook · spitsstrook · invoegstrook · uitvoegstrook · weefstrook · bufferstrook · plusstrook · wisselstrook · redresseerstrook · voorsorteerstrook · klimstrook Doelgroepstroken: busstrook · carpoolstrook · vrachtwagenstrook · fietsstrook · passeerstrook
# Mick Makker

Mick Makker (Blaricum, 5 februari 1993) is een Nederlands roeier, die zowel in 2022 als in 2023 in de acht zilver behaalde bij de Wereldkampioenschappen roeien, en het jaar erop nogmaals zilver bij de Olympische Spelen van Parijs.

## Levensloop

Makker begon in 2013 met roeien bij ASR Nereus en behaalde met zijn vereniging onder meer twee keer de winst op Henley en vier maal wist hij de Oude Vier van de Varsity te winnen.
In 2022 behaalde Makker met de Holland Acht bij de Wereldkampioenschappen in Račice verrassend de zilveren medaille, nadat zij door een mishaal kort na de start kansloos hadden geleken.
In 2023 maakte Makker deel uit van de acht die brons behaalde op de EK in Bled. Op de Wereldkampioenschappen van dat jaar in Belgrado nam Makker wederom deel in de acht, die net als de editie ervoor als tweede eindigde achter de Britse acht.
Bij de Olympische Spelen van 2024 in Parijs behaalde Makker de zilveren medaille in de acht, achter de Britse acht.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2024 | Parijs | 2 in de acht |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2022 | Račice | 2 in de acht |
| 2023 | Belgrado | 2 in de acht |

### Europese kampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2022 | München | 2 in de acht |
| 2023 | Bled | 3 in de acht |
# Ischnothele indicola

Ischnothele indicola is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dipluridae.
Het dier behoort tot het geslacht Ischnothele. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Tikader.
# Thelechoris rutenbergi

Thelechoris rutenbergi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Dipluridae.
Het dier behoort tot het geslacht Thelechoris. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Ferdinand Karsch.
# Kris Verdonck

Kris J.Y. Verdonck (Antwerpen, 1972) is een Belgisch filmmaker, regisseur en journalist. Tevens is hij curator van Outsider-Art-tentoonstellingen en gitarist bij Diane Grace.

## Biografie

Verdonck is historicus van opleiding en behaalde zijn master Geschiedenis aan de Universiteit Gent in 1997. Daarna sloeg hij een andere richting in en studeerde hij af aan de Antwerpse filmschool KASKA/DKO waarmee hij tot 2018 verbonden bleef. Verdonck woont en werkt in Oostende en is vooral bekend als maker van Vlaamse literaire verfilmingen zoals Doctor Pafke, naar het boek van JMH Berckmans met wie hij een persoonlijke vriendschapsrelatie onderhield. Ook maakte hij Knetterende Schedels, een film waarvan de titel refereert naar de gelijknamige publicatie uit 1969 Van Roger van de Velde. Het boek van Van de Velde is een bundeling van de persoonlijke verhalen van de schrijver/journalist die grotendeels tot stand kwamen in de gevangenis van Merksplas. Verdonck koos deze gevangenis dan ook uit als filmlocatie.
Voor Doctor Pafke werd Verdonck in 2016 op het Third Culture Film Festival in Hong Kong genomineerd als best director en best editor. Met Knetterende schedels won hij in 2018 een prijs voor beste cinematografie. Ook deze prijs won hij in China, ditmaal op het filmfestival van Macau.
In 2017 organiseerde Verdonck 'de nacht van Robbe' in de Arenbergschouwburg te Antwerpen, een benefietavond voor bevriend regisseur Robbe De Hert. De avond werd onbezoldigd bijgestaan en creatief ondersteund door verschillende bekende spelers uit de sector, zoals dEUS-frontman Tom Barman, schrijver Jeroen Olyslaegers, Maarten Inghels (stadsdichter 2017) Mark Lefever en Marcel Vanthilt.
Naast het maken van films en het creëren van videoclips voor verschillende underground-bands, waaronder PJDS, behoort hij ook tot de vaste mediaploeg rond de Vlaamse zanger Guido Belcanto. Verdonck was bijvoorbeeld de eindverantwoordelijke voor het camerawerk van de officiële videoclip Johnny vergeet me niet, uitgebracht door Starman Records.
* ↑ HR. www.standaard.be. Gearchiveerd op 26 juni 2022. Geraadpleegd op 26 juni 2022.
* ↑ Redactie Knack, Kortfilm over 'Pafke, het Mafke' brengt Jean-Marie Berckmans weer tot leven. Knack (30 april 2015). Gearchiveerd op 18 juni 2022. Geraadpleegd op 25 juni 2022.
* ↑ Kortfilm over J.M.H. Berckmans wint prijs in Hongkong. www.nieuwsblad.be (19 april 2016). Gearchiveerd op 25 juni 2022. Geraadpleegd op 25 juni 2022.
* ↑ China bekroont kortfilm over verslaafde journalist. www.gva.be (27 december 2018). Gearchiveerd op 18 juni 2022. Geraadpleegd op 25 juni 2022.
* ↑ Week voor benefietavond Robbe De Hert: “100 procent zeker dat zijn film er komt”. Gazet van Antwerpen. Gearchiveerd op 16 juni 2022. Geraadpleegd op 25 juni 2022.
# Mick Spek

Mick Spek, artiestennaam van Mick van der Spek (Katwijk aan Zee, 25 juli 1997), is een artiest, rapper en muziekproducent. Zijn muziek valt onder de noemer hiphop. Hij is vooral bekend van het produceren van eerdere muziek van Joost Klein.

## Biografie

Na het afronden van de HAVO, ging hij naar de Herman Brood Academie. Hij produceerde en draaide voor Joost Klein en werkte aan zijn eigen muziek. Zijn eerste eigen optreden was op 27 oktober 2018 in De Schuit in Katwijk aan Zee. Mick Spek was getekend bij Bankpioniers, het Platenlabel van Kraantje Pappie. Hij heeft uiteindelijk besloten om het, net als zijn goede vriend Joost Klein, in eigen beheer te houden. Na het album 1983 heeft Mick Spek geen muziek meer voor Joost Klein geproduceerd.

## Discografie

Album :
| Album | Datum van verschijnen |
| De Kust Roept (Deluxe) | 6 december 2019 |
| De Kust Roept | 22 november 2019 |
| Mick Spek | 22 oktober 2018 |
EP's :
| EP | Datum van verschijnen |
| Twee Vreemden | 17 november 2023 |
| Atlantis | 30 maart 2018 |
| Kust | 28 april 2017 |
* Spotify
* Mick van der Spek, Herman Brood Academie
* Zoekresulaten, kattuk.nl
# Aïn El-Hanech

Aïn El-Hanech (Arabisch: عين الحنش , Bron van de slang) is een Early Stone Age-vindplaats op de locatie van een oud meer, gelegen in de gemeente Guelta Zerka, ongeveer 7 km ten noordwesten van El Eulma, in de wilaya van Sétif in Algerije.

## Geschiedenis van het onderzoek

De site van Aïn El-Hanech werd in 1947 ontdekt door de Franse paleoantropoloog Camille Arambourg (1885-1969), tijdens zijn paleontologisch onderzoek naar continentale afzettingen in de regio Sétif.

## Beschrijving

De site leverde fossiele botten op van dieren uit het Vroeg Pleistoceen, geassocieerd met een chopper-industrie van het Oldowan-type. De paleofauna omvatte olifanten, paardachtigen, runderen, zwijnen, nijlpaarden en neushoorns. De bewerkte kiezelstenen bestaan uit veelvlakken, subsferoïden en gefacetteerde sferoïden, analoog aan die gevonden op de Olduvai-locaties in Tanzania. Ze werden gevonden in een laag die volgens het paleomagnetisme 1,8 miljoen jaar oud was. Het betreft kiezelstenen die door rudimentair bijwerken tot stenen werktuigen zijn gevormd.

## Paleomilieu

De overblijfselen van flora en fauna weerspiegelden een omgeving van alluviale vlakte en open savanne vergelijkbaar met die welke momenteel in het Middellandse Zeegebied voorkomt.
De site getuigt van seizoensgebonden bewoning aan de oevers van een oud meer. Dergelijke locaties leverden kalksteen en vuursteenknollen op voor het maken van werktuigen, en de mogelijkheid om op dieren te jagen die kwamen drinken.

## Analyse

Hoewel er op de locatie geen menselijke fossielen zijn gevonden, illustreert de ouderdom van de Aïn El-Hanech-afzettingen de vroege expansie van de vroege mens naar Noord-Afrika, minstens 1,8 Ma geleden.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Aïn Hanech op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Virtual International Authority File: 53144647635759345493
* WorldCat (via VIAF): 53144647635759345493
# Alexander Münninghoff

Alexander Harry Joan Frans Silvius Münninghoff (Posen, 13 april 1944 – Den Haag, 28 april 2020) was een Nederlands journalist. Van 1974 tot 2007 werkte hij voor de Haagsche Courant. Münninghoff heeft veel artikelen en boeken over de schaaksport geschreven. In 1983 won hij de Prijs voor de Dagbladjournalistiek en in 2015 de Libris Geschiedenis Prijs voor zijn boek De stamhouder.

## Leven en werk

Münninghoffs grootvader, een Nederlander, had zich na de Eerste Wereldoorlog in Letland gevestigd, waar hij trouwde met een Russische gravin van Baltisch-Duitse afkomst. De familie verliet Letland in 1939 vanwege het Molotov-Ribbentroppact en de dreigende inval van de Sovjet-Unie. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, die na de ondertekening van het Molotov-Ribbentroppact was uitgebroken, vocht Münninghofs vader voor de Waffen SS aan het Oostfront. Münninghoffs moeder was net als veel andere Baltische Duitsers in Posen terechtgekomen, waar Alexander Münninghoff in 1944 werd geboren.
Münninghoff doorliep het Gymnasium Haganum. Hij studeerde Slavische taal- en letterkunde aan de Universiteit Leiden en aan de Universiteit van Amsterdam. Hij werkte indertijd voor de MID als instructeur Russisch. Als journalist was hij tussen 1986 en 1991 correspondent in Moskou voor de Haagsche Courant. Voor dezelfde krant was hij oorlogscorrespondent in Cambodja en El Salvador. Verder versloeg hij de Eerste Golfoorlog tussen Iran en Irak. In 2014 publiceerde hij de bewogen geschiedenis van zijn familie onder de titel De stamhouder. Een familiekroniek. Voor dat boek ontving hij op 25 oktober 2015 de Libris Geschiedenis Prijs. Hij presenteerde op televisie diverse programma's voor Schooltv van TELEAC.
Münninghoff woonde jarenlang in het Statenkwartier in Den Haag, waar hij 28 april 2020 op 76-jarige leeftijd overleed.

## Politiek

In 2009 richtte Münninghoff samen met Maurice Koopman en Jan Nagel de partij OokU (Onafhankelijke Ouderen- en Kinderen Unie) op. Deze groepering deed onder de naam 50PLUS in 2011 mee aan de Nederlandse Provinciale Statenverkiezingen en Eerste Kamerverkiezingen, waarvoor hij ook op de lijst stond. Nagel en Münninghoff waren schaakvrienden.

## Schaken

Münninghoff was een verdienstelijk schaker. Hij schreef ook boeken over schakers (Donner, Euwe en Fischer) en over de Haagse schaakvereniging Discendo Discimus. Zijn boek Max Euwe - biografie van een wereldkampioen (1976) verscheen ook in Russische (1979) en Engelse vertaling (2001).

## Televisieserie

De stamhouder werd verfilmd door regisseur Diederik van Rooijen en in 2023 uitgezonden door AVROTROS. De rol van Alexander Münninghoff werd vertolkt door Matthijs van de Sande Bakhuyzen. Zijn vader werd gespeeld door Robert de Hoog en door Marcel Hensema en zijn grootvader door Gijs Scholten van Aschat.
# Henk ten Hoeve

Hendrik (Henk) ten Hoeve (Heerenveen, 15 september 1946) is een Nederlands politicus. Hij was van 2015 tot 2019 lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal namens de Onafhankelijke Senaatsfractie (OSF). Eerder was Ten Hoeve van 2003 tot 2011 al senaatslid voor deze partij.

## Biografie

Ten Hoeve studeerde economie tussen 1963 en 1971 aan de Nederlandse Economische Hogeschool te Rotterdam. In 1974 begon Ten Hoeve zijn loopbaan als leraar economie en conrector aan de Christelijke Scholengemeenschap Oostergo te Dokkum. Van 1988 tot 2008 was hij daar lid van de Centrale Directie van het inmiddels geheten Dockinga College.

### Politiek

Ten Hoeve werd in 1975 penningmeester bij de Fryske Nasjonale Partij, maar vanaf 1976 tot 1980 verruilde hij die rol tot die van voorzitter. Van 1980 tot 1988 werd Ten Hoeve verkozen tot lid van de Provinciale Staten van Friesland. In 2003 kreeg hij bij de verkiezingen voor de Eerste Kamer één stem meer dan lijsttrekker Fons Zinken. Zodoende werd Ten Hoeve als nummer twee op de lijst met voorkeurstemmen verkozen. In 2007 werd hij herkozen. In 2011 werd door onderlinge afspraken tussen de OSF en 50PLUS van Jan Nagel besloten om een 50PLUS'er op de eerste plaats te zetten voor de Eerste Kamerverkiezingen van dat jaar. Kees de Lange werd zodoende de nieuwe senator voor de OSF. In juni 2015 werd Ten Hoeve opnieuw senator.

## Persoonlijk

Ten Hoeve is protestants-christen. Hij is sinds 1970 getrouwd en heeft een dochter en twee zonen.
* Parlement.com: vggt1fohmezu
# Philip Howard (graaf)

Philip Howard, 20e graaf van Arundel (Londen, 28 juni 1557 – aldaar, 19 oktober 1595) was een Engels edelman. Hij werd in 1970 heilig verklaard door paus Paulus VI, als een van de veertig martelaren van Engeland en Wales. Hij wordt meestal als de 20e, maar soms ook als de 13e earl van Arundel genummerd.

## Biografie

Hij werd geboren aan de Strand in Londen, als de oudste zoon van Thomas Howard, 4e hertog van Norfolk en Mary FitzAlan, dochter van Henry FitzAlan, 19e graaf van Arundel. Hij werd in aanwezigheid van de koninklijke familie in het Paleis van Whitehall gedoopt. Hij werd naar zijn peetoom, koning Filips II van Spanje genoemd.
Op 14-jarige leeftijd trouwde hij met zijn pleegzuster, Anne Dacre. Na jaren van verwijdering werden zij later herenigd en bouwden zij een sterk huwelijk op. Hoewel zijn vader in 1572 zonder vorm van proces schuldig werd verklaard en vervolgens werd geëxecuteerd, slaagde Philip Howard er in om, na het overlijden van zijn grootvader van moederszijde, het erfdeel van zijn moeder te verkrijgen. In 1580 werd hij Earl van Arundel.
Howard en het grootste deel van zijn familie bleef tijdens de regeerperiode van koningin Elizabeth I van Engeland katholiek, ook toen dit heel gevaarlijk was. Om katholieke samenzweringen tegen te gaan, was het de familie verboden om Engeland zonder toestemming van het hof te verlaten. Zeker voor Howard, een achterneef van de koningin, lag dit gevoelig. Toen hij werd betrapt werd hij daarom op 25 april 1585 opgesloten in de Tower of London. Hoewel de beschuldiging van hoogverraad nooit werd bewezen, bleef hij tien jaar opgesloten in de Tower, dit totdat hij in 1595 aan dysenterie overleed. Op zijn sterfbed had hij een verzoekschrift ingediend om zijn vrouw en zijn zoon, die pas na zijn gevangenneming was geboren, te zien. De koningin antwoordde dat zijn verzoek zou worden toegekend, als hij eerst terugkeerde tot het protestantisme. Dit weigerde hij echter en hij stierf alleen in de Tower. Hij werd onmiddellijk geprezen als een katholieke martelaar.
Hij werd zonder ceremonie begraven onder de vloer van de kerk van St Peter ad Vincula, binnen de muren van de Tower. Negenentwintg jaar later kregen zijn weduwe en zijn zoon toestemming van Jacobus I om het lichaam over te brengen naar de FitzAlan kapel, net buiten Arundel Castle. Zijn graf werd in 1971 verplaatst naar de katholieke kathedraal van Arundel en is nog steeds een bedevaartsoord.
Hij werd in 1589 zonder proces schuldig verklaard. Zijn zoon Thomas werd uiteindelijk hersteld en volgde hem op als earl van Arundel, en ook in de andere titels van zijn grootvader. De hertogelijke titel werd echter eerst in 1660 aan de familie teruggegeven.
# Wegenautoriteit

De Wegenautoriteit is een Surinaamse overheidsinstantie. Ze werd in 1995 opgericht en valt onder het ministerie van Openbare Werken. De autoriteit is verantwoordelijk voor de onderhoud en beheer van de wegen, inclusief de omgeving eromheen, zoals bermen en parkeervakken, en aanverwante zaken, zoals de weging van voertuigen, de bescherming van de kwaliteit van de wegen en advisering van wegaangelegenheden.
In 2007 stelde de Europese Commissie expertise beschikbaar aan de Wegenautoriteit en steunde met een bedrag van drie miljoen euro ten gunste van de opwaardering van de transportsector in Suriname. Het bedrag was bestemd voor de vergroting van de efficiëntie en de subsidie gebeurde in combinatie met een miljoenenrenovatie aan de Nieuwe Haven en de weg en veerverbinding naar Guyana.
In 2013 werd directeur Ramkalup ontslagen vanwege malversaties. Hetzelfde gebeurde ook met directeur Norden in 2018. Hij werd opgevolgd door Graciëlla Jozefzoon.
* ↑ Wegenautoriteit, geschiedenis, werkzaamheden
* ↑ Dagblad Suriname, Staat kan rekeningen niet betalen, 13 september 2013
* ↑ Starnieuws, Bermwand Bigi Pan verzakt, 28 oktober 2013
* ↑ Starnieuws, Hendrikschool viert 130 jarig bestaan, 9 november 2017
* ↑ Starnieuws, Wegenautoriteit wil stringent optreden tegen schelpafgraving, 16 oktober 2011
* ↑ Starnieuws, Wegenautoriteit krijgt aslast weegsysteem, 14 februari 2017
* ↑ Dagblad Suriname, “Als het aan mij ligt kunnen boetes boven SRD 30.000 opgelegd worden”, 26 mei 2017
* ↑ Dagblad Suriname, Commissie moet maximum aslast voor primaire wegen vaststellen, 5 januari 2017
* ↑ Waterkant, EC helpt Surinaamse transportsector opkrikken, 25 juli 2007
* ↑ Dagblad Suriname, Parmessar geeft Wegenautoriteit-directeur ontslag, 19 september 2013
* ↑ Starnieuws, Ontslagcommissie beslist over lot Ramkalup, 14 november 2013
* ↑ Starnieuws, DNA-leden vragen pg onderzoek bij Wegenautoriteit, 3 april 2018
* ↑ Starnieuws, Directeur Wegenautoriteit uit zijn functie ontheven, 18 april 2018
* ↑ Starnieuws, Graciëlla Jozefzoon directeur Wegenautoriteit, 9 augustus 2018
# Wegontwerp

Wegontwerp is het bepalen van de ligging, het horizontaal en verticaal alignement, het dwarsprofiel en de vormgeving van wegen, kruispunten en knooppunten van wegen. Het wegontwerp is als vakgebied onderdeel van de verkeerskunde.
Uitgangspunt bij het wegontwerp is de wegcategorisering, hetgeen bepaalt wat voor soort weg wordt ontworpen, bijvoorbeeld een autosnelweg of een woonerf. Op basis hiervan wordt meestal een ontwerpsnelheid vastgesteld, bijvoorbeeld 130 km/h voor een autosnelweg of 10 km/h voor een woonerf. De toegepaste waarden verschillen echter zowel tussen landen als tussen gebieden, zo wordt vaak in stedelijke gebieden een lagere ontwerpsnelheid aangehouden voor autosnelwegen dan in landelijke gebieden.

## Wegontwerp in Nederland

Uitgangspunt voor het wegontwerp in Nederland is de wegcategorisering conform de duurzaam veilig visie. Ook de ontwerprichtlijnen die in Nederland worden gehanteerd zijn gebaseerd op deze visie. In Nederland worden de volgende ontwerphandboeken gehanteerd bij het wegontwerp:
* Nieuwe Ontwerprichtlijnen voor Autosnelwegen (NOA) - autosnelwegen
* Handboek Wegontwerp - overige wegen buiten de bebouwde kom
* ASVV - wegen binnen de bebouwde kom

### Overzicht Nederlandse ontwerprichtlijnen

| onderwerp | ontwerprichtlijnen | uitgever |
| autosnelwegen | Richtlijn Ontwerp Autosnelwegen 2019 | Rijkswaterstaat |
| buiten de bebouwde kom | Handboek Wegontwerp 2013 | CROW |
| binnen de bebouwde kom | ASVV 2021 | CROW |
| verkeersregelinstallaties | Handboek Verkeerslichtenregelingen 2022 | CROW |
# Vinylfluoride

Vinylfluoride is een organisch halogenide met als brutoformule C$_2$H$_3$F. Het is een extreem ontvlambaar kleurloos vloeibaar gas (samengeperst) met een etherische geur. Het werd voor het eerst bereid in 1901 door de Belgische chemicus Frédéric Swarts, door middel van een reactie van zink met 1,1-difluor-2-broomethaan. Tegenwoordig wordt de stof anders bereid.
De stof wordt in de chemische sector veel aangewend bij organische synthese.

## Synthese

Vinylfluoride wordt bereid door ethyn en waterstoffluoride te laten reageren met elkaar:
    ${\ce {C2H2 + HF -> C2H3F}}$

## Toepassingen

Vinylfluoride is de primaire component in de productie van polyvinylfluoride. Het wordt ook aangewend als koelmiddel.

## Toxicologie en veiligheid

Vinylfluoride kan spontaan polymeriseren en is carcinogeen. De stof ontleedt bij verhitting en bij verbranding, met vorming van giftige gassen (waterstoffluoride).