OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Heul (Houten)

De Heul is een buurtschap behorende tot de Nederlandse gemeente Houten, in de provincie Utrecht. Het ligt aan de rivier de Lek 1,5 kilometer ten zuidoosten van de kern van het lintdorp Schalkwijk.
In de buurtschap is een museum, een veevoederfabriek en een regionale dierenarts gevestigd. Ook is er een dagrecreatieterrein aan de Lek.

## Geschiedenis

De Heul is het centrum van het voormalige gerecht Pothuizen, een hoger gelegen gebied tussen de rivier De Lek en de Schalkwijkse ontginning. Het gerecht werd in 1330 toegevoegd aan Schalkwijk. Kerkelijk viel het lange tijd onder de parochie Houten.
Op de plek van de veevoederfabriek heeft tussen 1650 en 1970 een korenmolen gestaan. Deze wind annex rosmolen werd tijdens windstil weer aangedreven door een paard. In 1888 werd het paard vervangen door een stoommachine.
In 1820 kocht de bekende toneelspeler Andries Snoek een boerderij in De Heul. Na zijn dood in 1829 werd zijn woning gekocht door het hoogheemraadschap en omgevormd in een Dijkhuis. In 1865 brandde het huis af en werd het huidige Dijkhuis gebouwd. Enkele jaren later werd in Schalkwijk de vrijwillige brandweer opgericht. Het duurde echter tot het jaar 1897 dat De Heul een brandspuithuisje met brandspuit kreeg.

## Dijkdoorbraken bij De Heul

Op 5 januari 1523 breekt ter hoogte van boerderij Bothol de dijk door. Een gezin met vijf kinderen komt om het leven. Vee in Schalkwijk verdrinkt. Het Lekwater bereikt Leiden. Ook de werven en kelders in Utrecht lopen onder.
Op 6 januari 1638 brak ten noorden van buurtschap De Heul de Lekdijk door. De doorbraak vond plaats bij boerderij Eersbil. Landerijen lopen onder water en er was grote schade. Ook delen van de provincie Utrecht en Holland krijgen met wateroverlast te maken.
* ↑ Andries Snoek (1820) - geschiedenis van Schalkwijk (UT). www.oudschalkwijk.nl (18 september 2021). Geraadpleegd op 26 december 2024.
* ↑ Dijkdoorbraken in Houten oudhouten.nl
* ↑ De Lekdijk van Amerongen naar Vreeswijk - A.A.B. van Bemmel
Dorpen: 't Goy · Houten · Schalkwijk · Tull en 't Waal Buurtschappen: De Heul · Heemstede · Honswijk · Leebrug · Molenbuurt · Oud-Wulven · Wayen Utrecht · Plaatsen in de provincie Nederland · Provincies · Gemeenten
# Sameodes alexalis

Sameodes alexalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door William Schaus in een publicatie uit 1927.
De soort komt voor in de Filipijnen.
# Sameodes finbaralis

Sameodes finbaralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door William Schaus in een publicatie uit 1927.
De soort komt voor in de Filipijnen.
# Sameodes furvipicta

Sameodes furvipicta is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1913.
De soort komt voor in Indonesië (Papoea).
# Palpusia coenulentalis

Palpusia coenulentalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys coenulentalis door Julius Lederer in een publicatie uit 1863.
De soort komt voor in Brazilië.
# Palpusia fulvicolor

Palpusia fulvicolor is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pilocrocis fulvicolor door George Francis Hampson in een publicatie uit 1917.
De soort komt voor in Bolivia.
# Starmaker (televisieprogramma)

Starmaker was een Nederlands televisieprogramma in 2001 op de commerciële televisiezender Yorin, waarin een groep geselecteerde jongeren tot band werd gevormd in het oude Big Brother-huis.
Hier volgden ze verschillende workshops, waarna iedere week een deelnemer door de kijkers naar huis werd gestuurd. In eerste instantie was het het de bedoeling om zes jongeren over te houden. Zowel de kijkers als de deelnemers zagen uiteindelijk liever niemand meer vertrekken zodat besloten werd er tóch een zeven-tallige band van te maken. De winnaars kregen bij platenmaatschappij Sony BMG een contract aangeboden.
Onder de naam Starmaker werd een nummer één-hit gescoord met de single Damn (I think I love you). Deze werd uitgebracht voordat er deelnemers waren afgevallen, hoewel Hessel Deinum het programma al wel vrijwillig had verlaten. Het nummer werd in Nederland de best verkochte single van 2001. Als protest op zowel het programma als de single, werd door het team van het VARA Nederland 3 televisieprogramma Kopspijkers onder de naam One Day Fly de single I wanna be a one day fly uitgebracht, die Damn (I think I love you) destijds van de nummer 1-positie in zowel de publieke hitlijst; de Mega Top 100 op Radio 3FM als de Nederlandse Top 40 op Radio 538 stootte.
Uit Starmaker kwam de band K-otic voort, waarvan zangeres Sita zich enige tijd later afsplitste. In 2003 werd besloten de band op te heffen vanwege afnemend succes. In 2016 werd een eenmalig reünieconcert gegeven in de Heineken Music Hall.
Starmaker was vooral een succes onder tieners. Gemiddeld keken zo'n 350.000 mensen naar de verrichtingen van de talenten op de campus.

## Opvolger

Na het succes van Starmaker brachten Yorin en Endemol in februari 2002 een soortgelijk programma op de buis: Star Academy. De opvolger werd echter lang niet zo'n succes en werd uiteindelijk vroegtijdig van televisie gehaald. In Star Academy werden net als in Starmaker talenten opgesloten in het oude Big Brother-huis waar ze werden geschoold in diverse artistieke disciplines. Bedoeling was echter niet om een band te vormen maar om uiteindelijk in een dramaserie te kunnen spelen. Gemiddeld keken slechts 190.000 kijkers naar het programma.
* ↑ Nauwelijks kijkers Star Academy, Adformatie (6 maart 2002)
* ↑ Yorin stopt vroegtijdig met Star Academy, nu.nl (14 maart 2002)
# Elaïdinezuur

Elaïdinezuur (Grieks: elaion, olie) is een enkelvoudig onverzadigd vetzuur. Deze organische verbinding uit een onvertakte keten van 18 koolstofatomen met in het midden een enkelvoudige dubbele binding. Daar de beide delen van de keten in een trans-vorm aan de koolstofatomen van de dubbele binding zitten wordt ook wel van een transvetzuur gesproken. Het overeenkomstige cis-isomeer komt in de natuur veel meer voor en wordt oliezuur genoemd.
Elaïdinezuur ontstaat veel bij het harden van plantaardige oliën. Ook komt het zuur voor in melkvet, rundertalg en in het vet bij herkauwers.
Elaïdinezuur verhoogt de CETP-activiteit, dat op zijn beurt het VLDL verhoogt en het HDL-cholesterol verlaagt.
* ↑ Elaidic acid: structure, properties and food sources
* ↑ Abbey M, Nestel PJ (1994). Plasma cholesteryl ester transfer protein activity is increased when trans-elaidic acid is substituted for cis-oleic acid in the diet. Atherosclerosis 106 (1): 99–107. PMID 8018112.
# Ahlgrens bilar

Ahlgrens bilar (betekenis: Ahlgrens auto's) is een soort schuimsnoep dat gemaakt is van schuim en gemaakt door Cloetta. Het snoepgoed heeft de vorm van een auto en is beschikbaar in drie verschillende kleuren (wit, groen en roze). Het snoepgoed wordt met name verkocht in Zweden, maar ook in Noorwegen, Denemarken en Finland. Het werd in 1953 geïntroduceerd door Ahlgrens in Gävle, die het tot 2014 produceerde.

## Geschiedenis

Ahlgrens bilar ontstond in 1953. In de fabriek wilde men schuimsnoepjes maken die leken op Amerikaanse marshmallows, maar men slaagde er niet in om de snoepjes groot genoeg te maken. Een medewerker van de fabriek zei dat het resultaat vergelijkbaar is met de Franse sportwagen Bugatti. Omdat de smaak goed was, besloot men om het product uit te brengen zoals het was.
Ahlgrens bilar werden in het begin "skumbilar" (schuim-auto's) genoemd en werden in bulk verkocht. Het product was een kinder-snoepgoed, in tegenstelling tot het voor volwassenen bestemde Läkerol.
Sinds 1993 waren de schuimauto's het enige snoepgoed dat nog onder de naam Ahlgren verkocht werd, toen het bedrijf gekocht werd door Huhtamäki en Ahlgren werd gesloten.
In december 2011 fuseerde Leaf met Cloetta. De naam van het nieuwe bedrijf werd Cloetta, gevestigd in Ljungsbro met het hoofdkantoor in Stockholm. De voormalige zwemmer Bengt Baron werd de nieuwe CEO van het nieuwe bedrijf.
De snoepjes worden vormgegeven in stencils met maïsmeel waarin een pasta van suiker, glucose-fructosestroop, glucosestroop, gelatine, maïszetmeel, plantaardige olie en smaakstoffen. Aan de pasta wordt E270 (melkzuur), E903 (carnaubawas), E120 (karmijnzuur voor de roze auto's) en E141 (chlorofylline voor de groene auto's).
In 2010 werden bijna vier miljard Ahlgrens bilar geproduceerd.

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ahlgrens bilar op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# President van de Sovjet-Unie

Het ambt van President van de Sovjet-Unie bestond van 15 maart 1990 tot 25 december 1991. Voor die tijd kende de Sovjet-Unie de Voorzitter van het Presidium van de Opperste Sovjet van de USSR als staatshoofd van het land.
Op het plenum van het Centraal Comité van de Communistische Partij van de Sovjet-Unie in februari 1990 stelde secretaris-generaal Michail Gorbatsjov voor om de functie van president formeel in te voeren. Later keurde de Opperste Sovjet (parlement) Gorbatsjovs voorstel om de macht te concentreren in de handen van een president goed. Gorbatsjov stelde zich kandidaat voor het ambt van president en nodigde meer mensen uit zich te kandideren. Uiteindelijk meldden zich geen tegenkandidaten en op 15 maart 1990 werd Michail Gorbatsjov door het Congres van Volksafgevaardigden tot eerste president van de USSR gekozen. Gorbatsjov werd voor de duur van vijf jaar gekozen, doch, met het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in december 1991, trad Gorbatsjov op 25 december 1991 af.

## Inhoud van het ambt

De president van de Sovjet-Unie kreeg samen met de Raad van Ministers de uitvoerende macht in handen. De president ging over de buitenlandse politiek, was hoofd van de strijdkrachten en tekende alle wetten. De president werd voor de duur van vijf jaar gekozen en kon daarna nog eenmaal worden gekozen. In totaal kon een president dus tien jaar aanblijven.
Door de versterking van de staatsmacht verzwakte de macht van de Communistische Partij.
Gedurende de couppoging van augustus 1991 werd Gorbatsjov afgezet en de junta benoemde Gennadi Janajev tot "voorzitter van het Staatscomité van de Noodtoestand" (19 augustus). Gedurende drie dagen (19 - 21 augustus) bleef het presidentschap vacant, maar nadat Gorbatsjov opnieuw aan de macht kwam, hervatte hij zijn presidentschap (het is niet redelijk te stellen dat hij "opnieuw" president werd, omdat Gorbatsjov zijn afzetting door het Staatscomité van de Noodtoestand nooit erkende).

### President

| President | President | Ambtstermijn | Partij | Partij |
| | Michail Sergejevitsj Gorbatsjov (1931-2022) | 15 maart 1990 – 25 december 1991 | | CPSU |
* ↑ Mikhail Sergeyevich Gorbachev, biography.com
* ↑ Ofschoon in veel landen vóór 1990 het staatshoofd van de Sovjet-Unie ook al werd aangeduid met "president".
* Winkler Prins Jaarboek 1991 en 1992 (red. Winkler Prins)
* Brandpunt: Sovjet-Unie Perestrojka en Glasnost (1990) (red. John Bradley e.a., Nederlandse vert. Henk Hokke)
# Pieter Boddaert (schrijver)

Pieter Boddaert (Middelburg, 6 augustus 1694 - aldaar, 24 januari 1760) was een Nederlandse advocaat te Middelburg, commissaris van het Landrecht, griffier van het Leenhof van Vlaanderen, griffier van de Admiraliteit, secretaris van de Admiraliteit, dichter en schrijver.
Hij genoot bekendheid als stichtelijke dichter. Dit in groot contrast met zijn kleinzoon Pieter Boddaert jr.
Pieter Boddaert is de vader van de gelijknamige bioloog.

## Werken

* Nagelaten mengelgedichten (1761)
* Stichtelijke gedichten (3 dln., 1726-1738)

## Externe link

* Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
# Belang van Nederland

Belang van Nederland (afgekort: BVNL) is een Nederlandse politieke partij, opgericht in augustus 2021 door Wybren van Haga. De partij is vertegenwoordigd in gemeenten en waterschappen.

## Geschiedenis

Wybren van Haga, oorspronkelijk Tweede Kamerlid voor de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD), werd in 2019 uit de fractie van die partij gezet en sloot zich in 2020 aan bij Forum voor Democratie. Bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2021 behaalde Van Haga 241.193 voorkeurstemmen, tegenover 245.323 voor lijsttrekker Thierry Baudet. Op 13 mei 2021 maakte Van Haga samen met Hans Smolders en Olaf Ephraim bekend als zelfstandige fractie (Groep Van Haga) door te gaan in de Tweede Kamer. De notoire '5 mei-poster' van Baudet gaf hieraan de doorslag. Vier ex-Forum-Statenleden, verzameld onder Groep De Bie en Groep De Kok, sloten zich ook aan bij Van Haga. Op 7 augustus 2021 is de partij Belang van Nederland opgericht.
Eind 2021 werd Haags politicus Richard de Mos aangesteld als woordvoerder van de partij.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2022 behaalde de partij zetels in veertien gemeentes. BVNL heeft ook banden met enkele andere gemeenteraadsfracties, zoals Groep de Mos in Den Haag en Lijst Smolders Tilburg.
Bij de Provinciale Statenverkiezingen van 2023 deed BVNL mee in alle twaalf provincies, maar haalde daar geen enkele zetel. Tijdens de gelijktijdig gehouden waterschapsverkiezingen behaalde de partij in 5 van de 21 waterschappen één zetel.
Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 22 november 2023 wist de partij geen zetels te behalen. Wybren van Haga kondigde aan verder te gaan als wat hij zelf betitelt 'buitenparlementair Kamerlid'. Deze functie bestaat echter niet in het Nederlandse parlementaire stelsel.

## Standpunten

BVNL ziet zich als een klassiek liberale partij. ‘Cultureel conservatief, maar klassiek liberaal als het gaat om de rol van overheid’, aldus Van Haga. Verder ziet de partij individuele vrijheid, veiligheid en het beschermen van de Nederlandse historie en nationale identiteit als baken van haar ideologie. BVNL verlangt verder een kleine overheid, een zwaarder strafrechtsysteem en het invoeren van bindende referenda, bijvoorbeeld over de rol van de Europese Unie en het al dan niet weren van migranten. BVNL ziet abortus en euthanasie als een individueel recht binnen de huidige wetgeving.
BVNL pleit voor een rigoureus anders klimaat- en coronabeleid, zo is de partij tegen strenge klimaatregelgeving en het invoeren van lockdowns.

## Bestuur

Het partijbestuur bestaat uit vier personen:
* Partijvoorzitter: Wybren van Haga
* Secretaris: Arjan de Kok
* Penningmeester: Eric de Bie
* Algemeen-bestuurslid: Ennio Senese
# Microhyla

Microhyla is een geslacht van kikkers uit de familie smalbekkikkers (Microhylidae). De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Johann Jakob von Tschudi in 1838. Later werd de wetenschappelijke naam Micryla gebruikt. Er zijn veertig verschillende soorten, inclusief de pas in 2016 wetenschappelijk beschreven soorten Microhyla laterite en Microhyla mihintalei.
Alle soorten komen voor in grote delen van Azië en leven in de landen China en Japan tot India en Sri Lanka en zuidoostelijk Azië in Sumatra, Borneo, Java en Bali.

## Taxonomie

Geslacht Microhyla
* Soort Microhyla achatina
* Soort Microhyla annamensis
* Soort Microhyla annectens
* Soort Microhyla arboricola
* Soort Microhyla berdmorei
* Soort Microhyla borneensis
* Soort Microhyla butleri
* Soort Microhyla chakrapanii
* Soort Microhyla darevskii
* Soort Microhyla fissipes
* Soort Microhyla fusca
* Soort Microhyla heymonsi
* Soort Microhyla karunaratnei
* Soort Microhyla laterite
* Soort Microhyla maculifera
* Soort Microhyla malang
* Soort Microhyla mantheyi
* Soort Microhyla marmorata
* Soort Microhyla mihintaleiWijayathilaka,
* Soort Microhyla minuta
* Soort Microhyla mixtura
* Soort Microhyla mukhlesuri
* Soort Microhyla mymensinghensis
* Soort Microhyla nanapollexa
* Soort Microhyla nakkavaram
* Soort Microhyla nilphamariensis
* Soort Microhyla okinavensis
* Soort Microhyla orientalis
* Soort Microhyla ornata – Prachtsmalbekkikker
* Soort Microhyla palmipes
* Soort Microhyla perparva
* Soort Microhyla petrigena
* Soort Microhyla picta
* Soort Microhyla pineticola
* Soort Microhyla pulchella
* Soort Microhyla pulchra
* Soort Microhyla pulverata
* Soort Microhyla rubra
* Soort Microhyla sholigari
* Soort Microhyla superciliaris
* Soort Microhyla zeylanica

### Referenties

* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Microhyla. Gearchiveerd op 17 december 2019.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Microhyla.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Microhyla - Website Geconsulteerd 19 februari 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Microhyla - Website
Glyphoglossus · Kaloula · Metaphrynella · Microhyla · Micryletta · Phrynella · Uperodon
# Nautilus Pompilius (rockgroep)

Nautilus Pompilius (Russisch: Наутилус Помпилиус; Naoetiloes Pompilioes, soms afgekort tot NAOe (Russisch:Нау)) was een belangrijke Russische rockgroep, die werd opgericht in de stad Sverdlovsk (nu Jekaterinenburg) en die actief was tussen 1982 en 1997. De band is vernoemd naar de gelijknamige inktvissoort. Het was een invloedrijke groep op het vlak van de postpunk en new wave van de Russische rockmuziek. Een aantal van hun vroege nummers is verbonden met de perestrojkaperiode. In totaal bracht de groep bijna 20 albums uit.

## Geschiedenis

De groep werd in 1978 opgericht door Vjatsjeslav Boetoesov en Dmitri Oemetski, studenten aan de Academie van de Oeral voor Architectuur. Hun eerste album Nevidimka (Невидимка) werd uitgebracht in 1985, maar nauwelijks opgemerkt. De groep verkreeg pas populariteit na het uitbrengen van het album Razloeka (Разлука), waarna een stroom van albums volgde, die vaak met veel enthousiasme werden ontvangen door het Russische publiek. Deze populariteit was vooral te danken aan Ilja Kormiltsev, die het merendeel van de teksten schreef, maar nooit samen optrad met de groep. Ook was hij de producent van de groep. Eind jaren ’80 bereikte de populariteit van de groep haar hoogtepunt, toen de groep toerde door het GOS, Letland, Duitsland, Spanje en de Verenigde Staten, alwaar de muziek goed ontvangen werd.
Hun muziek verkreeg opnieuw grote populariteit door hun begeleidende muziek in de Russische film Brat uit 1997. In dat jaar ging de groep ook uit elkaar op aandringen van Boetoesov, die vond dat de groep veel te succesvol was geworden, waardoor deze te commercieel was geworden. Een jaar later startte hij een succesvolle solocarrière en stichtte de band Yu-Piter.

## Nummers

Tot hun bekendste nummers behoren: "Loopt over water" ("Прогулки по Воде"), "Afscheidsbrief" (Прощальное письмо, ook bekend als "Goodbye, America!"), "Aanblik vanaf het scherm" ("Взгляд с экрана"), "Flop-Flop" ("Хлоп-хлоп"), "De khaki bol" ("Шар цвета хаки"), "Gebonden door een ketting" ("Скованные одной цепью"), "Ik wil samen met je zijn" ("Я хочу быть с тобой"), "Op de oever van de naamloze rivier" ("На берегу безымянной реки") en "Toetanchamon" ("Тутанхамон").
# Fenologisch optimum

Het fenologisch optimum is een term uit de botanie en vegetatiekunde waarmee een jaarlijks terugkerende tijdsinterval in de vegetatieperiode wordt bedoeld waarin een plant, korstmos of vegetatietype tot volle ontplooiing is gekomen.
In een gematigd klimaat met duidelijke seizoenen (met bladverliezende planten) is het fenologisch optimum duidelijker dan in een tropisch klimaat (met groenblijvende planten), waar de seizoenen nauwelijks verschillen vertonen. Bij korstmossen en mossen zijn seizoensaspecten nauwelijks waarneembaar, zodat deze geen fenologisch optimum vertonen.
Bij het vegetatiekundig onderzoek betreft het fenologisch optimum veelal de beste tijd om vegetatiekarteringen en vegetatieopnamen te maken.
# Herdenkingsbank Christine de Bosch Kemper

De herdenkingsbank Christine de Bosch Kemper (1925) is een zitbank en gedenkteken in de Utrechtse gemeente Amersfoort.

## Achtergrond

Jkvr. Christine de Bosch Kemper (Amsterdam, 16 augustus 1840 – Amersfoort, 12 mei 1924) was lid van de familie Kemper en een dochter van de Amsterdamse hoogleraar prof. jhr. mr. Jeronimo de Bosch Kemper (1808-1876) en Maria Aletta Hulshoff (1810-1844). Ze was een jongere zuster van de feministe Jeltje de Bosch Kemper.
De Bosch Kemper zette zich vanaf 1867 in voor onderwijs aan meisjes. In 1880 vestigde ze zich in Amersfoort, waar ze gratis onderwijs gaf aan verarmde meisjes uit de betere kringen. Vanuit haar moeders erfenis richtte ze een studiefonds op. Ze ondersteunde daarnaast diverse maatschappelijk belangrijke instellingen. Na haar overlijden werd een comité opgericht om ter nagedachtenis een monumentale zitbank te laten oprichten. De houten bank kreeg een bakstenen ombouw met op de hoeken gekleurde, keramische papegaaien en heeft kenmerken van de late Amsterdamse School. Onderdelen voor de bank werden vervaardigd bij N.V. Goedewagen's Koninklijke Hollandse Pijpen en Aardewerken Fabriek en Plateelfabriek De Distel, beide gevestigd in Gouda. Het keramische beeldhouwwerk is bij een restauratie begin jaren negentig vervangen door kopieën in kunsthars.

## Beschrijving

De houten zitbank heeft een opengewerkte rugleuning en steunt op twee bakstenen muurdammen. De bank wordt aan drie kanten omgeven door gemetselde muurtjes met geometrische patronen. De zijmuren zijn trapsgewijs opgebouwd, met aan de voorzijde keramische tegels. In de zijmuren en de achtermuur zijn plantenbakken aangebracht. Op de hoekpunten van de bank is aan beide zijden een papegaai geplaatst.
Een gedenksteen in de muur achter de rugleuning heeft het opschrift
   TER HERINNERING AAN DE JONKVROUWE CHRISTINE DE BOSCH KEMPER 16-8-1840 - 22-5-1924

### Fotogalerij

* Herdenkingssteen
* Papegaai

## Waardering

De zitbank werd in december 2000 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister. De bank wordt beschouwd als "van algemeen belang vanwege zijn architectuur- en cultuurhistorische waarde als voorbeeld van een gedenkteken, uitgevoerd als zitbank (en als zodanig een bijzonder specimen van straatmeubilair), met de kenmerken van de late Amsterdamse School."
# Sungai Lingkar

Sungai Lingkar is een bestuurslaag in het regentschap Batang Hari van de provincie Jambi, Indonesië. Sungai Lingkar telt 2002 inwoners (volkstelling 2010).