OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Juan Yrausquin

Juan David Elias Yrausquin (Oranjestad, 1 januari 1980) is een Arubaans politicus. In het tweede kabinet Mike Eman was hij minister van Financiën en Overheidsorganisatie. Hij is lid van de Arubaanse Volkspartij (AVP).

## Biografie

Yrausquin kwam op z'n achtste naar Nederland en groeide op in Dordrecht. Hij doorliep de Havo aan het Luzac College in Rotterdam en deed automotive management aan de IVA Driebergen. Hij keerde terug naar Aruba waar hij werkzaam was in het familiebedrijf. In deze periode was hij tevens voorzitter van de Arubaanse Werkgeversorganisatie ATIA.
In juni 2009 werd Yrausquin lid van de AVP en nam als lijstduwer deel aan de verkiezingen van september 2009. Hij werd met voorkeurstemmen lid van de Staten van Aruba van 2009 tot 2013. Als bijzondere gedelegeerde van de Staten van Aruba diende hij tijdens de behandeling van de Rijkswet wijziging Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden in verband met de opheffing van de Nederlandse Antillen een motie [Yrausquin-Herdé] in voor het instellen van een geschillenregeling in het Koninkrijk ter beslechting van strikt juridische geschillen over de interpretatie van statutaire bepalingen.
In het tweede kabinet Mike Eman werd hij minister van Financiën en Overheidsorganisatie. Tijdens zijn ministerschap kwam men tot afronding van de onderhandelingen met de vakbonden voor ambtenaren en onderwijzend personeel over een ingrijpende pensioenhervormingsoperatie ter zekerstelling van dekking van de verplichtingen. Begin juli 2014 bood Yrausquin zijn ontslag aan na de begrotingscrisis die leidde tot de hongerstaking van premier Mike Eman. Hij zegde ook het lidmaatschap van de AVP op. In 2015 ging hij in New York public administration studeren aan de Columbia-universiteit. In 2016 werd hij opnieuw lid van de AVP nadat hij werd voorgedragen als Gevolmachtigd Minister van Aruba in Nederland als opvolger van Alfonso Boekhoudt die benoemd werd tot Gouverneur van Aruba. Yrausquin was Gevolgmachtigd Minister van november 2016 tot november 2017.
Yrausquin is gescheiden en heeft drie kinderen.
* ↑ Bio Gevolmachtigde Minister J.D.E. Yrausquin, arubahuis.nl
* ↑ https://web.archive.org/web/20140512213031/http://www.overheid.aw/index.asp?nmoduleid=19&spagetype=21&nPageID=1119
* ↑ https://web.archive.org/web/20141119120004/http://www.atiaaruba.org//history/41
* ↑ https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-32213-14.html.
* ↑ https://www.dewittinstitute.org/who-is-de-witt/. Gearchiveerd op 6 juni 2023.
* ↑ http://caribischnetwerk.ntr.nl/2014/07/05/yrausquin-stapt-op-plasterk-bevestigt-cft-team/
* ↑ https://web.archive.org/web/20161114085924/http://www.kkc-curacao.com/pfm-yrausquin-nieuwe-gevolmachtigde-minister-aruba/
# Leopold De Boeck

Léopold Joseph (Leopold) De Boeck (Halle, 1 februari 1846 – 15 november 1906) was een Belgisch liberaal politicus en brouwer.

## Levensloop

De Boeck werd geboren als zoon van Felix Léopold De Boeck en Philippine Nerinckx, een achternicht van Emile Nerinckx. Hij was gehuwd met Anne Marie De Boeck.
De Boeck was tweemaal burgemeester van Halle, een eerste maal van 1891 (verkozen op 19 oktober 1890) tot 1895 en een tweede maal na het overlijden van Louis Joseph Cuvelier in 1901 tot zijn eigen dood in 1906.
Hij was voorzitter van het zangkoor Cercle Roland de Lattre en in 1905 de eerste ondervoorzitter van Halattraction, de organisator van het Halse carnaval.
De Boeck stierf in 1906 ten gevolge een longontsteking op zestigjarige leeftijd.
* ↑ (fr) Le Petit bleu du matin. Koninklijke Bibliotheek van België (16-11-1906). Gearchiveerd op 10 september 2023. Geraadpleegd op 11 maart 2019.
# Valverde del Camino

Valverde del Camino is een gemeente in de Spaanse provincie Huelva in de regio Andalusië met een oppervlakte van 219 km². In 2007 telde Valverde del Camino 12.621 inwoners.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Semniomima ligatalis

Semniomima ligatalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Episemnia ligatalis door Herbert Druce in een publicatie uit 1895.
De soort komt voor in Mexico.
# Wapen van Horssen

Het wapen van Horssen werd op 20 juli 1816 per besluit door de Hoge Raad van Adel aan de Gelderse gemeente Horssen bevestigd. Vanaf 1984 is het wapen niet langer als gemeentewapen in gebruik omdat de gemeente Horssen opging in de gemeente Druten. In het wapen van Druten is de leeuw uit het wapen van Horssen opgenomen, aangepast aan historische beschrijvingen.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Van lazuur, beladen met een klimmende leeuw van goud.
Het wapen is in rijkskleuren uitgevoerd.

## Verklaring

Het wapen is gebaseerd op het wapen van familie Bouwens. In 1747 erfde Mr. Jan Bouwens (1725-1788) de heerlijkheid Horssen van zijn tante en werd daarmee Heer van Horssen.

## Verwante wapens

* Wapen van Druten
* Familiewapen van familie Bouwens
* ↑ Wapen: Gemeente Horssen. Hoge Raad van Adel (13 september 1909). Gearchiveerd op 25 januari 2022. Geraadpleegd op 2 juli 2015.
* ↑ Hartemink, Ralf, Horssen. Nederlandse Gemeentewapens. Geraadpleegd op 2 juli 2015.
* ↑ Martens, René A.M., De geschiedenis van de landgoederen Horssen en Heijendaal. Gearchiveerd op 3 juli 2015. Geraadpleegd op 2 juli 2015.
Aalst · Ammerzoden · Angerlo · Appeltern · Batenburg · Beesd · Beltrum · Bemmel · Bergharen · Bergh · Beusichem · Borculo · Brakel · Buurmalsen · Deil · Didam · Dinxperlo · Dodewaard · Doornspijk · Dreumel · Driel · Echteld · Eibergen · Elst · Est en Opijnen · Everdingen · Ewijk · Gameren · Geesteren · Geldermalsen · Gendringen · Gendt · Groenlo · Groesbeek ·
Haaften · Hedel · 's-Heerenberg · Heerewaarden · Hemmen · Hengelo · Herwen en Aerdt · Herwijnen · Heteren · Heukelum · Hoevelaken · Horssen · Huissen · Hummelo en Keppel · Hurwenen · Kerkwijk · Keppel · Kesteren · Laren · Lichtenvoorde · Lienden · Lingewaal · Maurik · Millingen aan de Rijn · Nederhemert · Neede · Neerijnen · Netterden · Niftrik · Nijbroek · Ophemert · Overasselt · Pannerden · Poederoijen · Renkum · Rijnwaarden · Rossum · Ruurlo · Steenderen · Terborg · Twello · Ubbergen · Valburg · Varik · Vorden · Vuren · Waardenburg · Wadenoijen · Wamel · Wehl ·
Warnsveld · Wisch · Zeddam · Zelhem · Zoelen · Zuilichem
Dorps-, heerlijkheids- en stadswapens:
Acquoy · Baak · Barlham · Bredevoort · Doreweerd · Elden · Enspijk · Gellicum · Groessen · Hakfort · Hellouw · IJzendoorn · Kell
· Lede en Oudewaard · Lichtenberg · Loil · Maasbommel · Meijnerswijk · Meteren · Middagten · Rhenoy . Rumpt · Tricht · Verwolde · Wildenborch
# 20 Natresbataljon

20 Infanteriebataljon Bewaken & Beveiligen Korps Nationale Reserve, of 20 INFBAT BB KNR is onderdeel van het Korps Nationale Reserve (Natres). Het korps maakt sinds 1948 deel uit van de Koninklijke Landmacht.
Het Korps Nationale Reserve bestaat uit circa 3.800 actief dienende reservisten, verdeeld over drie regionaal georganiseerde bataljons van elk ongeveer 750 tot 900 militairen. De drie bataljons zijn ingedeeld bij 11 Luchtmobiele Brigade, 13 Lichte Brigade en 43 Gemechaniseerde Brigade. De bevelsautoriteit van het bataljon is sinds 2012 Commandant 11 Luchtmobiele Brigade, met standplaats Schaarsbergen (Oranjekazerne).
11 Luchtmobiele Brigade heeft een reservisteneenheid: 20 IBB KNR. Het gaat om zo'n 900 reservisten die de brigade kan inzetten in de provincies Zuid-Holland en Gelderland en de regio Amsterdam.

## 20 IBB KNR

20 IBB KNR is verantwoordelijk voor:
* Bewakings- en beveiligingsopdrachten. Zoals wacht houden aan kazernepoorten. Of bewaken en beveiligen van ontruimde gebieden en vitale objecten als energiecentrales.
* Militaire bijstand bij rampenbestrijding. Bijvoorbeeld bij watersnoden en de uitbraak van besmettelijke dierziektes als mond- en klauwzeer en varkenspest.
* Militaire bijstand aan civiele autoriteiten voor het handhaven van de openbare orde en veiligheid.
* Militaire steunverlening aan militaire transporten door Nederland bij grote oefeningen of inzet.
* Militaire steunverlening aan eenheden van de Nederlandse krijgsmacht tijdens vertrek of terugkeer van uitzending.
* Militaire steunverlening aan civiele autoriteiten bij grote evenementen, zoals de Nijmeegse Vierdaagse.
* Ceremoniële activiteiten, bijvoorbeeld Prinsjesdag en herdenkingen.
20 IBB KNR bestaat uit de volgende compagnieën:
* Alfa Compagnie (Frederikkazerne, Den Haag)
* Bravo Compagnie
* Charlie Compagnie
* Delta Compagnie (Frederikkazerne, Den Haag)
* Echo Compagnie (Legerplaats Stroe, Stroe (Gelderland))
* Foxtrot Compagnie (Oranjekazerne, Schaarsbergen)
* ↑ https://www.defensie.nl/organisatie/landmacht/eenheden/11-luchtmobiele-brigade/reservistenbataljon. Gearchiveerd op 1 april 2023.
# Eddy Seigneur

Eddy Seigneur (Beauvais, 15 februari 1969) is een voormalig Frans wielrenner. Seigneur was een uitstekende tijdrijder, hij werd viermaal Frans kampioen tijdrijden. Bovendien werd hij in 1995 ook Frans kampioen op de weg.

## Carrière

Seigneur werd beroepswielrenner in 1992 en bleek al een echte hardrijder te zijn, die naast een heel goede tijdrit ook soms in etappes voor verrassingen kon zorgen. Seigneur won in zijn tweede jaar de Grote Prijs Rennes en etappes in de Vierdaagse van Duinkerken en de Ronde van de Oise. Een jaar later won Seigneur de etappe op de Champs Elysées in de Ronde van Frankrijk, een van de weinige keren in de recente tourgeschiedenis dat de slotrit niet in een massasprint eindigde. Eerder had Seigneur dat jaar al een etappe en het eindklassement in de Vierdaagse van Duinkerke gewonnen. Een jaar later werd hij Frans kampioen, maar zijn carrière raakte vervolgens in verval. Seigneur reed voor voornamelijk kleinere ploegen en won nog slechts een paar kleinere wedstrijden, al werd hij wel viervoudig Frans kampioen tijdrijden (1996, 2002-2004). Aan het eind van 2005 heeft hij een punt achter zijn loopbaan gezet. In 2007 werd hij ploegleider bij de Franse wielerploeg Cofidis, in 2013 bij het Zwitserse IAM Cycling.

## Belangrijkste Overwinningen

1993
* GP Rennes
1994
* Eindklassement Vierdaagse van Duinkerke
* 21e etappe Ronde van Frankrijk
1995
* Frans kampioen op de weg, Elite
1996
* Eindklassement Ronde van Poitou-Charentes
* Frans kampioen tijdrijden, Elite
1997
* Eindklassement Omloop van Lotharingen
2002
* Frans kampioen tijdrijden, Elite
2003
* Frans kampioen tijdrijden, Elite
2004
* Frans kampioen tijdrijden, Elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1992 | 112e | | |
| 1993 | opgave | | |
| 1994 | | 51e (1) | |
| 1995 | | opgave | opgave |
| 1996 | | opgave | |
| 1998 | | | |
| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Parijs-Roubaix | Luik-Bast.‑Luik |
| 1992 | | | | |
| 1993 | | | | 41e |
| 1994 | 117e | | 35e | |
| 1995 | | | | |
| 1996 | | 52e | | |
| 1998 | | 84e | | |
# Semniomima auranticeps

Semniomima auranticeps is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Noctuelia auranticeps door George Francis Hampson in een publicatie uit 1913.
De soort komt voor in Peru.
# Chris Veelo

Christiaan (Chris) Veelo (Amsterdam, 25 januari 1906 – Den Haag, 20 oktober 1982) was een Nederlands pianist.
Hij was zoon van Anna Cornelia Doppenberg en koopman Pieter Johannes Veelo. Hijzelf was getrouwd met Nel Tuyter. De zoon Lex Veelo werd musicus; zoon Jan Veelo acteur. Dochter Ariane Veelo was pianiste; haar dochters Mirjam Karres en Sandra Karres zijn musiciennes.
Hij kreeg zijn piano-opleiding aan het Haags Conservatorium. Pianodocent was Hugo van Dalen; Veelo studeerde er ook cello. Hij mocht met een staatsstipendium verder piano stureden bij Paul de Conne in Wenen. Daarop ontwikkelde hij zich tot zowel recital- en concertpianist als begeleider. Zo speelde hij bijvoorbeeld met het Residentie Orkest (in 1979 was hij er tweede dirigent in een werk van Diderik Wagenaar) en het Utrechts Symfonie Orkest en was soloreptitor bij de Nederlandse Opera. Hij was in die jaren regelmatig op de radio te horen met een van de omroeporkesten.
Daarnaast deed hij ook pedagogisch werk; hij was ook weer repetitor bij de operaklas van Lothar Wallerstein bij genoemd conservatorium. Hij gaf voorts privéles in Den Haag, was docent aan de Muziekschool in Dordrecht en gaf zomercursussen aan het Mozarteum in Salzburg. Hij was pedagoog tot vlak voor zijn dood. Onder zijn leerlingen bevinden zich componist Simon Burgers en Elisabeth Nijenhuis. Ook kleindochter Sandra Karres was leerlinge van hem.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij tussen 1942 en 1944 tewerkgesteld bij danseres Ilse Meudtner.

## Nel Tuyter

Johanna Petronella Adriana Hendrika Tuyter, geboren in 1909, was sopraan/alt en ook opgeleid aan het Haags Conservatorium. Zij is de componist achter Een liedje van verlangen voor het Haagsch Crisicomité (1934).
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 10, pagina 97
* ↑ Gemeente Amsterdam: persoonskaart Christiaan Veelo
* ↑ Karres Music (geraadpleegd 15 februari 2024). Gearchiveerd op 15 februari 2024. Geraadpleegd op 15 februari 2024.
* ↑ Gemeente Amsterdam: Tewerkgestelden 1940-1945
# Fezzano

Fezzano is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Porto Venere.
Het dorpje ligt aan zee aan de westelijke zijde van de berg Monte Castellana. Het beschikt over een kleine jachthaven. Aan de haven ligt ook een klein parkje en een voetbalveldje.

## Geschiedenis

In de romeinse tijd lag op de plek waar nu Fezzano ligt, het plaatsje Alphidianus. Op 1 juni 2023 werden er tijdens de bouw van een nieuwe parkeergarage resten gevonden van oude muren, van wel 3,5 meter hoog. Argeologen aanwezig bij de opgravingen stellen dat het gaat om een gebouw voor opslag of gebruikt werd als stal, naar aanleiding van het opgraven van een gedeelte van een grote container (een dolium).
Fezzano wordt voor het eerst vermeld in 1052 in een schenkingsdocument.
Tot 1740 was Fezzano een integraal onderdeel van de parochie van Marola. Daarna kreeg het zijn eigen parochie.
Tijdens de bezetting door het Eerste Franse Keizerrijk in 1805 had Fezzano een zelfstandige gemeente.

## Bezienswaardigheden
### Chiesa di San Giovanni Battista

Verstopt tussen de huizen staat de parochiekerk van Johannes de Doper, gebouwd rond 1740. De kerk werd gebouwd om offers te kunnen brengen, maar wordt soms ook gebruikt voor optredens.
De kerk is het thuis van vijf grote canvas schilderijen door de in Fezzano geboren schilder, Guiseppe Tori. Ook staat er een houten beeld dat gemaakt en geschilderd is door Anton Maria Maragliano.

## Geboren

* Simonetta Cattaneo Vespucci (1453-26 april 1476), edelvrouw.
* Guiseppe Tori (ca, 1700s), artiest.

## Cultuur

Ieder jaar wordt op 24 juni de patroonheilige Johannes de Doper geëerd en dat gaat gepaard met een klein festival met muziek en dans. Bij deze gelegenheid wordt ook een markt gehouden met onder andere handwerk, eten en wijn. Ook is er een schilderijententoonstelling aanwezig.
* 1 2 (en) Fezzano What to See and to do - Visit Portovenere. visitportovenere.com. Geraadpleegd op 20 juli 2024.
* ↑ Marina del Fezzano · Via Dei Cantieri, Fezzano di Portovenere SP, Italië. Marina del Fezzano · Via Dei Cantieri, Fezzano di Portovenere SP, Italië. Geraadpleegd op 20 juli 2024.
* ↑ (it) Documento Soprintendenza Archeologica PDF (7 maart 2012). Geraadpleegd op 23 juli 2024.
* ↑ (it) Fezzano, la Soprintendenza conferma: "Sono i resti del fundus Alphidianus di epoca romana". Città della Spezia (12 juni 2023). Geraadpleegd op 23 juli 2024.
* 1 2 3 4 (it) Fezzano - S. Giovanni Battista | Diocesi della Spezia Sarzana e Brugnato. www.diocesilaspezia.it. Geraadpleegd op 20 juli 2024.
* 1 2 3 (en) Fezzano. Proloco Portovenere. Gearchiveerd op 21 maart 2023. Geraadpleegd op 20 juli 2024.
# Begraafplaatsen en herdenkingssites van de Eerste Wereldoorlog (Westelijk Front)

Begraafplaatsen en herdenkingssites van de Eerste Wereldoorlog (Westelijk Front) is sinds 2023 (45e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed) een inschrijving op de Unesco-Werelderfgoedlijst in België en Frankrijk. Het Werelderfgoed omvat 139 verschillende herdenkingsmonumenten en militaire begraafplaatsen aan het Westelijk Front van de Eerste Wereldoorlog: 43 plekken in Noord-België (27 in Vlaanderen en 16 in Wallonië) en 96 sites in Noord- en Oost-Frankrijk.

## België
### Vlaanderen

Zevenentwintig sites bevinden zich in de Vlaamse Westhoek:
* Monument voor de vermisten Nieuport Memorial (Nieuwpoort)
* Duitse militaire begraafplaats Vladslo (Diksmuide)
* Crypte van de IJzertoren (Diksmuide)
* Belgische militaire begraafplaats Oeren (Alveringem)
* Belgische militaire begraafplaats Houthulst (Houthulst)
* Duitse militaire begraafplaats Langemark (Langemark-Poelkapelle)
* Canadees Monument The Brooding Soldier (Langemark-Poelkapelle)
* Gemenebest militaire begraafplaats Tyne Cot Cemetery (Zonnebeke)
* Cluster van 2 Gemenebest militaire begraafplaatsen in en rond het Doelbos (Zonnebeke) (Buttes New British Cemetery, Polygon Wood en Polygon Wood Cemetery)
* Gemenebest militaire Essex Farm Cemetery (Ieper)
* Cluster van 4 Gemenebest militaire begraafplaatsen nabij Pilkem (Ieper)
* Monument voor de vermisten Menenpoort (Ieper)
* Gemenebest militaire begraafplaats Bedford House Cemetery (Ieper)
* Cluster van 4 Gemenebest militaire begraafplaatsen nabij de Palingbeek (Ieper) (Spoilbank Cemetery, Chester Farm Cemetery, Woods Cemetery, First D.C.L.I. Cemetery, The Bluff, Hedge Row Trench Cemetery)
* Cluster van 2 militaire begraafplaatsen op de Kemmelberg (Heuvelland) (Ossuaire Kemmelberg en Monument Aux Soldats Français)
* Cluster van 2 Gemenebest militaire begraafplaatsen rond Spanbroekmolen (Heuvelland) (Spanbroekmolen British Cemetery)
* Iers monument Island of Ireland Peace Tower (Mesen)
* Gemenebest militaire begraafplaats Lijssenthoek (Poperinge)

### Wallonië

* Begraafplaats van Robermont in Luik
* Het Fort van Loncin in Ans
* De Franse militaire begraafplaatsen van l’Orée de la Forêt, Le Plateau en de Frans-Duitse begraafplaats Le Radan in Tintigny
* L’enclos des fusillés in Tamines
* De Franse militaire begraafplaats Cimetière de la Belle-Motte in Aiseau-Presles
* St. Symphorien Military Cemetery in Bergen
* Ploegsteert Memorial (Strand, Prowse Point, Mud Corner, Toronto Avenue, Ploegsteert Wood en Rifle House) in Komen-Waasten

## Frankrijk

In Frankrijk gaat het om 96 sites, waaronder:
* Chemin des Dames
* Ossuarium van Douaumont
* Canadian National Vimy Memorial
* Fort Douaumont
* Caverne du Dragon
* Thiepval Memorial
* Longueval Road Cemetery
* Nécropole nationale d'Assevent
* Nécropole nationale de Notre-Dame de Lorette
* Monument van Navarin
* Deutscher Soldatenfriedhof Neuville-Saint-Vaast
* Amerikaanse militaire begraafplaats in Romagne-sous-Montfaucon
* Militaire begraafplaats op de Hartmannswillerkopf
* ↑ De Morgen
* ↑ RTBF
# Willemijn Hoebert

Willemijn Hoebert (Wilnis, 15 september 1978) is een Nederlandse weervrouw.

## Loopbaan

Na haar studie aan de Wageningen Universiteit, de University of Miami en het meteorologisch instituut van Australië (Melbourne) is Hoebert gaan werken voor MeteoVista, een meteorologiebedrijf mede opgericht door Gerrit Hiemstra. Bij Meteovista werkte Hoebert als meteoroloog en productmanager Weer en Verkeer, een functie waarbij ze onder meer verantwoordelijk was voor de gladheidsbestrijding in Nederland.
Sinds juli 2010 presenteert Hoebert het weer bij de NOS, aanvankelijk als vervangster van collega Marjon de Hond die in augustus 2010 bij de NOS vertrok. Per april 2011 trad zij, als vierde weervrouw/meteoroloog, in dienst van de NOS.
Ze maakt ook korte filmpjes van het weer van vandaag of van de week, die ze dan op Instagram zet.

## Privé

In haar jeugd woonde Hoebert in Indonesië en Portugal. Hoebert is getrouwd en heeft twee zoons.

## Externe link

* www.willemijnhoebert.nl archive
* Willemijn Hoebert op nos.nl
* ↑ De geluksmomenten van Willemijn Hoebert. Margriet (4 augustus 2017).
# Siberiabrug

De Siberiabrug is een brug in het Antwerpse havengebied op de rechteroever van de Schelde. De brug ligt over het noordelijke hoofd van het Suezdok, een klein dok dat het Kattendijkdok met het Amerikadok verbindt.
Tot 1938 was de Siberiabrug een hydraulische draaibrug. In 1938 werden de noodsasdeuren gesloopt. Tussen 1938 en 1947 werd de geul-Siberiabrug gemoderniseerd en verbreed van 18 m naar 21 m, en werd de hydraulische draaibrug vervangen door twee elektrische basculebruggen met elk 2 rijstroken. De zuidelijke brug werd in 1991 gesloopt en in 1997 door een ophaalbrug vervangen. Bij hoge zomertemperaturen bleef de basculebrug tijdelijk open staan, terwijl de ophaalbrug gewoon verder bleef werken. De oude stalen brugconstruktie zette met de warmte te veel uit en kon niet goed in het slot terechtkomen. Bij het neerkomen kon de brug niet volledig dicht en bleef dan zo'n 20 cm omhoog staan. Sinds 2017 is deze brug dan ook uit gebruik genomen en blijft open staan voor het scheepvaartverkeer. Alle verkeer loopt nu over de zuidelijke brug.
In 1997 werd aan de onderzijde van de noordelijke brug een kunstwerk van de Antwerpse kunstenares Nancy Van Meer bevestigd in het kader van de tentoonstelling Bridge Art tijdens het Portival-festival in de Haven van Antwerpen. Ook 5 andere bruggen in de oude haven werden op deze manier "aangekleed". De kunstwerken waren enkel zichtbaar als de bruggen geopend werden voor het scheepvaartverkeer.
De naam van de brug is afgeleid van het Siberiadok dat in 1887 werd gegraven. Waar het Siberiadok aansloot op het Suezdok werd de Siberiabrug aangelegd. Het Siberiadok is nu een deel van het Amerikadok.
Het VHF-werkkanaal is 69. Het VHF-contactkanaal is 69 ( Stadshaven ).
Er liep ooit een treinspoor over deze brug. Via de oude Straatsburgbrug kon het noorden bereikt worden, en langs de Rijnkaai en de Schelde het zuiden.
Albertbrug · Asiabrug · Berendrechtbrug · Boudewijnbrug · Droogdokbrug · Farnesebrug · Frederik Hendrikbrug · Kattendijkbrug · Kempischebrug · Kruisschansbrug · Lefèbvrebrug · Lillobrug · Londenbrug · Luikbrug · Meestoofbrug · Melselebrug · Mexicobrug · Nassaubrug · Noorderlaanbrug · Noordkasteelbrug · Noordlandbrug · Oosterweelbrug · Oudendijkbrug · Petroleumbrug · Royersbrug · Siberiabrug · Straatsburgbrug · Van Cauwelaertbrug · Willembrug · Wilmarsdonkbrug · Zandvlietbrug · Ophaalbrug Merksem Groot Dok · Ophaalbrug Merksem Klein Dok