OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hou me vast (De Dijk)

"Hou me vast" is een nummer van de Nederlandse band De Dijk. Het nummer verscheen op hun album Nooit genoeg uit 1991. Dat jaar werd het nummer uitgebracht als de tweede single van het album. In 2010 verscheen een Engelstalige versie van het nummer onder de titel "Hold On Tight", gezongen door Solomon Burke. Op 15 oktober van dat jaar werd het uitgebracht als de tweede single van het album Hold On Tight.

## Achtergrond

De tekst van "Hou me vast" is geschreven door zanger Huub van der Lubbe, terwijl de muziek is geschreven door toetsenist Pim Kops en drummer Antonie Broek. Van der Lubbe haalde de inspiratie voor de tekst uit een ritueel dat hij met zijn dochter had. Hij vertelde hierover: "Toen zij één jaar oud was, haalde ik haar elke avond voordat ik zelf ging slapen even uit bed om haar te laten plassen. Ik zei dan altijd: houd me vast, houd papa maar goed vast."
"Hou me vast" werd geen grote hit. De Top 40 werd niet gehaald en het bleef steken op de negende plaats in de Tipparade, terwijl in de Nationale Top 100 plaats 66 werd behaald. In 2011 werd een documentaire over de band vernoemd naar het nummer "Hou me vast".
In 2010 werd een nieuwe, Engelstalige versie van "Hou me vast" uitgebracht. Deze versie werd gezongen door de Amerikaanse soulzanger Solomon Burke en kreeg de titel "Hold On Tight". Het nummer verscheen op het album Hold On Tight, dat enkel bestaat uit Engelstalige versies van oude nummers van De Dijk die door Burke worden gezongen. Het nummer werd naar het Engels vertaald door tekstschrijver Wouter Planteijdt. Het nummer werd op 15 oktober 2010 uitgebracht als single, vijf dagen na het overlijden van Burke. Deze versie kwam niet in de Top 40 of de Tipparade terecht, maar in de Single Top 100 overtrof het het origineel met plaats 63 als hoogste notering.

## Hitnoteringen
### Hou me vast
#### Nationale Top 100

Hitnotering: 15-06-1991 t/m 06-07-1991 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie | 87 | 72 | 66 | 71 | uit |

### Hold On Tight
#### Single Top 100

Hitnotering week 1 t/m 2: 23-10-2010 t/m 30-10-2010 Hitnotering week 3: 05-11-2011 :
| Week | 1 | 2 | | 3 | |
| Positie | 63 | 99 | uit | 97 | uit |

#### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 |
| Hold On Tight (nummer van Solomon Burke & De Dijk) | 1988 | 1984 | 1842 | 1505 | 1896 |
* ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ 2019 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot en met de laatste editie (2024).
* 1 2 3 4 5 6 7 De Dijk - Hou me vast - DutchCharts
* 1 2 3 4 5 6 Solomon Burke & De Dijk - Hold On Tight - DutchCharts. Gearchiveerd op 3 augustus 2023.
* ↑ De Dijk - Hou me vast
* ↑ Zo schrijft Huub van der Lubbe 'de beste liedteksten van Nederland' - NPO Radio 1. Gearchiveerd op 21 oktober 2020.
* ↑ De Dijk - Hou me vast | Top 40. Gearchiveerd op 12 maart 2023.
* ↑ Hou me vast - De Dijk - NPO Radio 2
* ↑ Solomon Burke & De Dijk - Hold On Tight | Pop | Written in Music. Gearchiveerd op 16 juni 2023.
# Léon de Jong

Léon Willem Evert de Jong (Gouda, 31 augustus 1982) is een Nederlands politicus namens de Partij voor de Vrijheid (PVV).

## Biografie

De Jong deed de mbo-opleidingen Facilitaire Dienstverlening en Detailhandel Marketing en was werkzaam in commerciële functies in de detailhandel.
Hij was van 17 juni 2010 tot 20 september 2012 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Hij hield zich in de Tweede Kamer bezig met de portefeuilles Sociale Zaken & Werkgelegenheid en Infrastructuur.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2014 was De Jong voor de PVV lijsttrekker in Den Haag. Hij werd verkozen tot fractievoorzitter en werd onmiddellijk geconfronteerd met het weglopen van zijn fractiegenoot Chris van der Helm bij de PVV, na de omstreden Marokkanen-uitspraak van PVV-leider Geert Wilders op de avond van de verkiezingen in een Haags café, waarvoor Wilders zich voor de rechter moest verantwoorden. Op 28 september 2015 werd bekend dat De Jong de Haagse gemeentepolitiek zou verlaten om fractiemedewerker te worden bij de PVV-fractie in het Europees Parlement. In maart 2017 keerde De Jong terug in de Tweede Kamer.

## Privé

Op 26 mei 2014 maakte PVV-fractiesecretaris Fleur Agema in Fab Magazine bekend een relatie te hebben met De Jong. Samen kregen ze in februari 2015 een dochter.

## Trivia

* De Jong is ook actief in de muziekbranche en nam in 2004 deel aan Popstars - the Rivals onder de naam Leon van der Velden. Als onderdeel van het duo 'In Front' bracht hij in 2008 een album uit. Hij is een erkend Elvis-imitator.
# Beverbos

Het Beverbos is een natuurgebied in de provincie Vlaams-Brabant in België, dat gelegen is langs de Maalbeek tussen Wemmel en Strombeek-Bever. De naam Beverbos verwijst naar het gehucht Bever en het Hof te Bever die langs de Maalbeekvallei gelegen zijn. De Lees(t)beek mondt uit in de Maalbeek aan de zuidwestelijke rand van het bos.
Het Beverbos bestaat grotendeels uit elzenbroekbos, moerasgebied met rietkragen en moerassige weilanden. De drassige gronden worden nat gehouden door bronnen met helder, kalkrijk water, waardoor het gebied in het verleden weinig geschikt werd bevonden voor akkerbouw. Hierdoor heeft het gebied een vegetatie met onder meer aronskelk, dotterbloem, gele lis, waterweegbree, egelskop en salomonszegel, weten te behouden.
In de moerassige gedeelten komen verschillende soorten amfibieën voor zoals bruine kikker, gewone pad, alpenwatersalamander en gewone watersalamander. De rietkragen bieden beschutting voor de sprinkhaanrietzanger en de bosrietzanger. De hoger gelegen beboste gedeelten herbergen onder meer spechten, roofvogels zoals buizerd en boomvalk en verschillende soorten kleine zangvogels. Een relatieve nieuwkomer is de halsbandparkiet, een exoot die concurreert om nestholtes met de inheemse broedvogels zoals boomklevers en spechten.
Het bos wordt sinds 2003 door Natuurpunt beheerd en maakt deel uit van het project "Groene Corridor" waarmee de provincie Vlaams-Brabant in het Noordwesten van de provincie aan natuurherstel en natuurverbinding wil werken.

## Externe link

* Beverbos, www.natuurpunt.be
* ↑ Regionaal landschap Groene Corridor
# Deer Abbey

Deer Abbey is (een ruïne van) een dertiende-eeuwse Cisterciënzer abdij, gelegen in Old Deer in de Schotse regio Aberdeenshire.

## Geschiedenis

Deer Abbey werd gesticht in 1219 door William Comyn, graaf van Buchan, die er uiteindelijk werd begraven. Het moederhuis was Kinloss Abbey. De abdij was gewijd aan de Maagd Maria. De abdij werd gebouwd op een plaats van een eerdere abdij van keltische origine, die gerelateerd was aan Sint Drostan, een discipel van Sint Columba. Deze eerdere abdij was bekend geworden door het tiende-eeuwse manuscript genaamd Book of Deer.
In 1543 werd Robert Keith als commendator, titulaire abt, aangesteld over de abdij. In 1544 woonden er in de abdij een abt en elf monniken. Het religieuze leven in de abdij eindigde met de reformatie in 1560. In eerste instantie werden de abdijgebouwen ingericht voor andere doeleinden. In 1587 werden de landerijen van Deer Abbey samengebracht in een baronie. Rond 1590 werd een begin gemaakt met de afbraak van de abdij met als doel de stenen elders te gebruiken. De meeste abdijgebouwen werden afgebroken tot de fundamenten behalve de zuidelijke vleugel. Deze vleugel werd in 1809 deels herbouwd door de toenmalige eigenaar James Ferguson van Pitfour.
In 1854 werd aan het oosteinde van de kerk door admiraal Ferguson een mausoleum opgericht. In 1926 verwierf het rooms-katholiek diocees van Aberdeen de abdij, die het in 1933 in staatsbeheer gaf. Het mausoleum werd in deze periode verwijderd. De entree van het mausoleum werd gebruikt als poort voor het terrein waarop de abdij ligt.
In 1986 en in 2002 zijn er beperkte archeologische opgravingen geweest op het terrein op de abdij.

## Bouw

Deer Abbey volgt de standaard plattegrond zoals gebruikelijk voor Cisterciënzer abdijen. De kerk lag aan de noordzijde van een binnenplaats, waar omheen de andere kloostergebouwen lagen.
Van de kerk en de kloostergebouwen zijn slechts de fundamenten overgebleven. Enkel de zuidelijke vleugel heeft nog een substantiële hoogte, al hoewel dit deels stamt van een reconstructie uit 1809. In de west- en zuidvleugel bevonden zich de keuken, de refter, het kapittelhuis, het infirmarium en het huis van de abt.

## Beheer

Deer Abbey wordt beheerd door Historic Scotland.
# Diemerbos

Het Diemerbos is een in de jaren 1990 aangelegd bos in Diemen. Het grenst in het westen aan de Gaasp en de Bijlmerweide, in het oosten aan het Amsterdam-Rijnkanaal, in het noorden aan Diemen Noord en in het zuiden aan de Gaasperdammerweg. Het park is verbonden met de Bijlmerweide via de Veeneikbrug, een fiets- en voetgangersbrug over de Gaasp.
Het bos maakt een belangrijk deel uit van natuurgebied "Gaasp en Diem" en is een jong bos. De bomen werden in het begin van de jaren negentig aangeplant in een open polder met veel water. Maar bij de graafwerkzaamheden voor het bos werden in de veengrond oude stammen gevonden omdat er lang geleden ook al een bos was.
Er zijn picknickplekken, een grote ligweide, (verharde) wandelpaden en een speelbos. Aan de andere kant van de A9 mag de natuur meer haar gang gaan. Daar is het moerasbos, ook wel het Telegraafbos genoemd omdat het dagblad De Telegraaf destijds de nieuwe boomaanplant sponsorde.
Tussen 2008 en 2011 is het Diemerbos door Staatsbosbeheer opgeknapt. Ook de schooljeugd heeft vele houten versieringen aangebracht met daarop teksten. In 2012 werden de fietspaden in en rond het Diemerbos opgeknapt wegens vele verzakkingen en hobbels.
* Diemerbos, uitzicht.
* Een van de vele door schoolkinderen geschreven teksten op houten objecten.
* Fiets- en voetgangersbrug (Veeneikbrug over de Gaasp) van Diemerbos richting de Bijlmerweide.
* Brug vanaf het begin in het Diemerbos.
# Kantongerecht Sneek

Het Kantongerecht van Sneek was gevestigd aan de Marktstraat in Sneek. De laatste zitting in Sneek vond plaats op 27 maart 2013. Tegenwoordig is in het gebouw een horecagelegenheid gevestigd.

## Historie

De rechtbank van Sneek werd in 1811 door het Frans bestuur gesticht. De eerste zittingen vonden plaats in het oostelijke koor van de Grote of Martinikerk. Hierna werd op het stadhuis rechtgesproken. In 1839 volgde een verhuizing naar een nieuw gebouw aan de Marktstraat, mede door de invoering van de Wet op de rechterlijke organisatie (1827). In Friesland kwamen toen drie arrondissementsrechtbanken (de rechtbank Leeuwarden, de rechtbank Sneek en de rechtbank Heerenveen) met daarboven een provinciaal gerechtshof in Leeuwarden.
In 1966 werd de eerste vrouwelijke kantonrechter van Nederland benoemd te Sneek.

## Justitiegebouw

Het gebouw aan de Marktstraat is in 1838 gebouwd naar ontwerp in empirestijl van de Sneker stadsarchitect P.J. Rollema. Het schilderen van het exterieur werd in december 1839 aanbesteed.
De hardstenen classicistische voorgevel is voorzien van Korinthische voluten. Boven de ingang is een motto aangebracht, dat is ontleend aan Domitius Ulpianus: IUS SUUM CUIQUE (ieder zijn recht).
Het gebouw kent een entree met een lange gang, die tot achter het gebouw leidt. Aan de rechterkant van deze gang waren twee vertrekken, die werden gebruikt als spreekkamer en dienstruimte. Geheel achterin bevindt zich de rechtszaal; hiernaast was het woonvertrek van de huisbewaarder. Op de bovenverdieping was de Audiëntie-zaal met een kleine publieke tribune die via een trap te bereiken was. Daarachter lag de griffie. De zittingszaal is fraai vormgegeven met in stucwerk uitgevoerde elementen die aan de rechtspraak zijn ontleend. Het gebouw is in 1968 aangewezen als rijksmonument. Achter het gebouw bevindt zich de voormalige Cellulaire Gevangenis van Sneek.
# Kasteel van Isoré

Het Kasteel van Isoré (Frans: Château d'Isoré) is een kasteel in het Franse Beaumont-en-Véron in het departement Indre-et-Loire.

## Bouw

Het kasteel is in meerdere fases gebouwd. Zo was het originele gebouw geen kasteel maar een Manoir. Pas in de 17de eeuw werd het gebouw uitgebreid met de oostelijke vleugel en de vier bijgebouwen. Ook werd er toen een tiendeschuur en een kapel bijgebouwd. In de 19de eeuw ten slotte werden er nog een vierkante toren toegevoegd.
Het interieur is gerestaureerd naar Louis XVI stijl zoals in de 18de eeuw.

## Geschiedenis

De legende wil dat het kasteel is genoemd naar de reus Isoré uit een verhaal van Chrétien de Troyes uit de 12e eeuw. Isoré was een Moorse koning die de pelgrims naar Compostella vanuit het noorden beroofde en vermoordde. Een kluizenaar, Willem van Oranje (van de Franse stad Orange), ging het gevecht met hem aan, sloeg hem het hoofd af en maakte zo de weg naar Compostella weer vrij.
Meer waarschijnlijk komt de naam van het latijn Isuriacum of het eigendom van Isurius, een gallo-romeinse edelman.
De eerst bekende eigenaar is Jean d'Armagnac die het domein verwerft in 1581. Het kasteel, toen nog een manoir want het had geen torens, bestond toen uitsluitend uit de oostvleugel en het hexagonale trappenhuis. Jean d'Armagnac was eerste kamerheer van de Franse koning, een functie die hij doorgaf aan zijn zoon Jean II d’Armagnac. Het familiewapen met de rode leeuw hangt boven de ingang van het trappenhuis. In de 17e eeuw hebben belangrijke aanpassingen plaats en wordt de noordvleugel gebouwd evenals de schuur en de bijgebouwen.
Na 1714 verdwijnen de d'Armagnacs en is er een opeenvolging van verschillende eigenaars voor kortere periodes. In 1916 wordt het kasteel opgeëist door het Franse leger en gebruikt als rekruteringsplaats voor reservisten. Dat dit geen goede zaak was voor de staat van het gebouw wordt aangetoond door het feit dat de laatste adellijke eigenares, Jeanne Vatar des Aubiers, het domein verkoopt aan een landbouwersfamilie die er een boerderij van maakt.
In 1983 wordt het kasteel gekocht door de gemeente Avoine (Indre-et-Loire) die er een tehuis voor bejaarden van wilde maken, maar dit bleek uiteindelijk niet mogelijk. Het kasteel werd toen op de privé markt verkocht tot het in 2009 door de huidige eigenaars werd verworven.

## Externe link

* www.chateaudisore.eu
# Zillebos

Het Zillebos is een bosgebied in Genk, dat zich bevindt ten zuidoosten van de wijk Kolderbos. Het bos is gelegen op het kempens Plateau. Het gebied wordt beheerd door de stad Genk.
De naam van het bos verwijst naar de oude maateenheid zille, die de oppervlakte aangaf welke een boer op een dag kon ploegen.
In het bos vindt men nog de restanten van een oude zand- en grindgroeve, en ook ligt er een oude trambedding. Bovendien vindt men hier een zendmast van 222 meter hoogte. Deze voormalige BRT/VRT televisie en radio zendmast wordt momenteel enkel nog gebruikt voor radio en digitale uitzendingen (FM, DAB+, DVB-T2).
Het bos, dat door de bewoners van de aangrenzende wijken als wandelbos wordt gebruikt, heeft een netwerk van paden en er zijn een drietal gemarkeerde wandelingen in uitgezet, die ook het nabijgelegen Bethanië aandoen.

## Externe link

* Zillebos
# Oostertoegangsspoorbrug

De Oostertoegangsspoorbrug, beter bekend als de Oostelijke Onderdoorgang, is een spoorbrug aan de oostzijde van het Centraal Station in het centrum van Amsterdam. De brug voert over de Oostertoegang, het water dat de verbinding vormt tussen het Open Havenfront en het IJ. Er zijn wegen aan beide zijden van het water die uitkomen op De Ruijterkade. Aan de westelijke kant ligt het Stationsplein en aan de oostelijke kant het Oosterdokseiland. De brug bestaat uit vijf tweesporige bruggen naast elkaar waarvan een van beton. Deze combinatie van bruggen is bijzonder breed en over de bruggen lopen tien sporen van de Nederlandse Spoorwegen. Het eerste deel van de overbrugging werd in gebruik genomen in 1889 met de opening van het Centraal Station.
De naam van de brug verwijst naar de ligging van de brug ten opzichte van het station.
Kringtramlijn 22 reed tot 1944 met de klok mee onder het westelijk gedeelte van de brug. In 1950 werd opnieuw een kringlijn ingesteld nu echter als buslijn.
Sinds 2005 rijdt tram 26 onder het westelijk gedeelte van de brug. Sinds eind 2009 rijden de bussen naar het busstation IJ-zijde onder het westelijke gedeelte van de brug en van het busstation onder het oostelijk gedeelte van de brug.

## Stenen Leeuwen

Oorspronkelijk pronkten 22 stenen leeuwen op de spoorwegviaducten rond het Centraal Station. Ze werden in 1875 met de hand gehakt en stonden symbool voor de strijd tussen het rijk en de stad over de plaats van het station. Amsterdam wilde niet dat het station in het hart van de haven kwam omdat de scheepvaart onbelemmerde toegang moest houden tot de stad maar het station kwam toch op die plaats. Daarom zijn drie poorten gemaakt en daarop kwamen de leeuwen.
Door latere uitbreiding was er geen plaats meer voor en werden ze verwijderd en verkocht. Er wordt nu gepleit om twee exemplaren bij de Oostertoegang terug te plaatsen op de plek waar ze oorspronkelijk stonden. Er zijn er zestien door het hele land teruggevonden waarvan er nog vier in het Beatrixpark staan.

## Foto's

* De hoofdoverspanning.
* De onderkant van de stalen bruggen.
* Vanaf het noorden gezien, met de betonnen brug voor.
# Konijnenberg (Vosselaar)

De Konijnenberg van Vosselaar is een sikkelduin van donkergele zavel midden in de dorpskern. De Konijnenberg en de groene omgeving, een geheel van 18 hectare, is beschermd als landschap. Het hoogste punt ligt op 36,33 meter hoogte boven de zeespiegel. Het is de hoogste landduin van de Antwerpse Kempen. De Konijnenberg heeft een lengte van 700 meter en een breedte tussen de 70 tot 120 meter.
# Dorper Bemd

De Dorper Bemd is een natuurgebiedje te Zutendaal dat zich bevindt tussen de pastorie en de Dalerschans. Het heeft een oppervlakte van 2,5 ha en is in bezit van de gemeente.
Vroeger was dit een hooiland, en tegenwoordig wordt het op een natuurlijke wijze beheerd. Er zijn houtwallen, oude bomen, amfibieënpoelen, knotwilgen, bloemrijke hooilanden en hoogstamboomgaarden te vinden.
# Kasteel van Meysembourg

Kasteel Meysembourg (Frans: Château de Meysembourg; Luxemburgs: Schlass Meesebuerg) is gesitueerd op ongeveer 2 kilometer ten zuidwesten van Larochette in midden Luxemburg. Als bewoonde locatie heeft het een geschiedenis die teruggaat tot de 12e eeuw. Het huidige kasteel is gebouwd in 1880 in neorenaissance stijl en is in privébezit.
Het kasteel is beschermd erfgoed.

## Geschiedenis

De familie Meysembourg wordt voor het eerst genoemd in de 12e eeuw toen de Vrouwe van Meysembourg in dienst was van Ermesinde, gravin van Luxemburg. Archiefbronnen tonen aan dat Walter van Meysembourg eigenaar was in 1176 en Eberhart van Maysembourg in 1296. In 1443 werd het kasteel verwoest door Philips de Goede, maar voor 1500 weer herbouwd. Het werd opnieuw verwoest door de troepen van Louis François, hertog van Boufflers in 1683–1684. Het enige dat van dit kasteel overgebleven is, is de kapel en delen van de buitenmuur. Custine de Wiltz, de laatste in lijn van erfgenamen, vluchtte voor de invasie van de Fransen in 1794. Na een openbare veiling in 1798 kwam het kasteel in handen van de Waalse adellijke familie de Cassal en uiteindelijk, na de aftocht van de Fransen, van Jean-François Reuter de Heddersdorf. Laatstgenoemde verdreef de inwoners van het omliggende dorp en nam bezit van de achtergelaten grond, waar geleidelijk een landschapspark in Engelse stijl werd aangelegd.
In 1855 nam Prins Charles de Arenberg het kasteel over, sloopte het en liet het in 1880 in neorenaissance stijl herbouwen onder leiding van de architect Charles Arendt. In 1971 werd het door de erven Arenberg verkocht aan de advocaat Alfons Spiegelburg. Na het overlijden van Spiegelburg kwam het in 2011 in bezit van de familie Clasen.
Op het ogenblik is een controverse gaande over de definitieve bestemming van het gebied rond het kasteel, dat van bijzondere ecologische en landschapshistorische waarde is.
Het kasteel van Meysembourg werd tussen 2014 en 2016 volledig gerenoveerd. Het is niet opengesteld voor bezoekers.
# Burcht Ansembourg

Burcht Ansembourg (Luxemburgs: Buerg Aansebuerg, Frans: Vieux Château d'Ansembourg, Duits: Burg Ansemburg) is een burcht in Centraal-Luxemburg. Burcht Ansembourg is een van de kastelen die bij de vallei van de Zeven Kastelen hoort.

## Geschiedenis

De burcht wordt in 1135 voor het eerst vermeld. Toen was het in bezit van Hubert d'Ansembourg. De burcht is waarschijnlijk gebouwd in het midden van de 12de eeuw. In het begin van de 14de eeuw zijn de zuidwestelijke torenpoort en de noordelijke toren gebouwd door Jofroit d'Ansembourg. In 1565 werd de hoofdingang gebouwd. In 1683 werd het kasteel beschadigd door de Franse troepen. In de 17de eeuw werd hierdoor het nieuwe Château D’Ansembourg gebouwd. Tegenwoordig is de burcht eigendom van graaf Gaston-Gaëtan de Marchant et d'Ansembourg. Hij kreeg de burcht na het overlijden van zijn vader. De burcht is privéterrein en daarom niet te bezichtigen. In het gebouw is wel een hotel ondergebracht.
# Koubergsbos

Het Koubergsbos (ook: Koudenbergsbos of Kabergenbos, in het Frans: Bois d'Oleye) is een natuurgebied tussen Rukkelingen-Loon en Batsheers.
De naam van het bos is afkomstig van ene Jans van Caldenbergh, die in de jaren vóór 1612 veldwachter was.
Het zuidrand van het bos loopt samen met de taalgrens en daarmee de gemeentegrens tussen Heers en het Waalse Liek (Frans: Oleye).
Het Koubergsbos is een van de weinige bossen die, buiten de beekdalen, in Droog-Haspengouw zijn overgebleven.

## Externe link

* Koubergsbos
# Tractus corticobulbaris

De tractus corticobulbaris is een baan van witte stof verantwoordelijk voor het doorgeven van motorische informatie van de motorische schors in de hersenschors naar de pyramis medullae oblongatae. Het grootste deel van de informatie die via de tractus corticobulbaris wordt doorgegeven komt uit bij de kernen van de hersenzenuwen, met uitzondering van de zenuwen die de ogen aansturen (n. III, IV en VI). Dit betekent dat de tractus vooral belangrijk is voor het aansturen van de spieren in het gezicht en de nek.
De naam corticobulbaris is afgeleid van de twee worden cortex, of hersenschors, en bulbus, een term waarmee de hersenstam wordt bedoeld.
De tractus corticobulbaris loopt via de corona radiata door het genu ("knie") van de capsula interna naar de hersenstam.
* ↑ Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
* ↑ Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
* 1 2 Blumenfeld, H. (2010). Neuroanatomy through Clinical Cases, 2e druk. Sinauer Associates, Inc. Publishers, Sunderland, MA, Verenigde Staten.
# Cromeleque dos Almendres

De Cromeleque dos Almendres is een steencirkel in Évora, Portugal. Het is de grootste steencirkel op het Iberisch schiereiland en een van de grootste in Europa. De steencirkel werd in 1966 ontdekt door Henrique Leonor Pina.
De Cromeleque dos Almendres is een dubbele steencirkel, bestaande uit een ronde en ovale cirkel. De steencirkel werd opgebouwd in het neolithicum en de bouw ging door tot in de kopertijd. Men neemt aan dat het bouwwerk een religieuze en ceremoniële betekenis had, er zijn aanwijzingen dat het gaat om een observatorium. Er zijn stenen georiënteerd op de richtingen van de equinox.
Er zijn enkele stenen aangetroffen met tekeningen (petroglief) en er zijn vier stenen met kleine ronde gaatjes (Cup marks). Monoliet 8 is op borsthoogte vlak gemaakt en bevat groeven waarmee astronomische observaties van de lente-equinox mogelijk waren door hier stenen op te plaatsen. De stenensoorten komen niet voor in de nabije omgeving en de stenen zijn in de loop der tijd vervormd door weersinvloeden.
Op 1400 meter afstand is een alleenstaande menhir aangetroffen. Deze menhir is ca. 4,5 meter hoog en heeft een diameter van 0,9 meter. Deze menhir wijst naar de richting van zonsopkomst tijdens de winterzonnewende.
In de omgeving van de Cromeleque dos Almendres is ook een anta aangetroffen, dit is een type hunebed.

## Afbeeldingen

* Bepaalde stenen met tekeningen
* Monoliet 8
* De alleenstaande menhir