OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Internationale luchthaven Ramón Villeda Morales

Internationale luchthaven Ramón Villeda Morales, ook bekend als Internationale luchthaven La Mesa, is een internationale luchthaven gelegen in de buurt van San Pedro Sula in Honduras. De luchthaven is vernoemd naar voormalig president Ramón Villeda Morales. Het is de drukste luchthaven van Honduras en doet dienst als basis voor CM Airlines. In 2023 maakten 1.270.997 passagiers gebruik van de luchthaven.

## Geschiedenis

In februari 1965 werd de Internationale luchthaven Ramón Villeda Morales officieel geopend om het oude vliegveld te vervangen. In 1997 werd de huidige terminal in gebruik genomen. Een jaar later in oktober 1998 raakte het vliegveld zwaar beschadigd door orkaan Mitch en moest tien dagen sluiten. De orkaan veroorzaakte zware overstromingen, waardoor de luchthaven drie meter onder water was komen te staan. Er werd een muur gebouwd om dat in de toekomst te voorkomen, maar deze muur stortte in 2020 tweemaal in na orkanen Eta en Iota.

## Luchtvaartmaatschappijen en bestemmingen
### Passagiers

Vanaf de Internationale luchthaven Ramón Villeda Morales kan worden gevlogen met de volgende luchtvaartmaatschappijen naar de volgende bestemmingen (januari 2025):
| Luchtvaartmaatschappij | Bestemmingen |
| Aerolíneas Sosa | La Ceiba, Roatán |
| Aeroméxico Connect | Mexico-Stad |
| Air Europa | Madrid |
| American Airlines | Miami |
| Avianca Costa Rica | Seizoensgebonden: New York, San José |
| Avianca El Salvador | San Salvador |
| CM Airlines | Guatemala-Stad, Roatán, Tegucigalpa, Útila |
| Copa Airlines | Panama-Stad |
| Delta Air Lines | Atlanta |
| TAG Airlines | Guatemala-Stad |
| Tropic Air | Belize City |
| Spirit Airlines | Fort Lauderdale, Houston, New Orleans, Orlando |
| United Airlines | Houston Seizoensgebonden: Newark |
| Volaris El Salvador | Miami, San Salvador |

### Vracht

Daarnaast heeft de luchthaven vrachtverbindingen met de volgende luchthavens:
| Luchtvaartmaatschappij | Bestemmingen |
| AeroUnion | Miami, San José |
| Amerijet International | Panama-Stad, Miami, San Juan, Santo Domingo |
| Avianca Cargo | Miami |
| Cargojet | Guatemala-Stad, Miami, San José |
| Copa Cargo | Panama-Stad |
| DHL Aero Expreso | Miami, San Salvador |
| DHL de Guatemala | Guatemala-Stad |
| FedEx Express | Guatemala-Stad, Miami |
| FedEx Feeder | Miami |
| LATAM Cargo Colombia | Miami |

## Incidenten en ongevallen

* Op 1 november 2010 stalen vijf mannen een in beslag genomen vliegtuig van het militaire gedeelte van de luchthaven en vlogen ermee weg.
* Op 31 december 2012 raakte een Jetstream 31 van de baan. Niemand raakte gewond, maar het vliegtuig werd total loss verklaard.
* Op 15 maart 2022 raakte een Piper PA-34-200T Seneca II van de baan, de luchthaven moest daardoor enkele uren sluiten. Niemand raakte gewond.
# Gerrit (Gerhardus) Spengler

Gerrit (Gerhardus) Spengler (Laren, kasteel Ampsen 8 maart 1752 – Lepel, Keizerrijk Rusland (tegenwoordig Wit-Rusland) 8 oktober 1812) was een Nederlands, later Engels en Russisch beroepsmilitair.

## Levensloop

Gerrit Spengler was een zoon van Johan Carel Spengler en Susanna Wilhelmina Alberta de Vulder. Op 8 juli 1778 trouwde hij te Breda met Maria Sophia d’Erpel (1752-1828).
Het Franse leger onder bevel van generaal Pichegru nam op 19 januari 1795 Amsterdam in. Als majoor-ingenieur in het Nederlandse Staatse leger leed hij onder de bezetting van Nederland. Vanwege deze nieuwe politieke context emigreerde Gerrit Spengler naar Engeland, waar hij werd benoemd tot luitenant-kolonel-ingenieur van de Kroon van Engeland bij de Royal Engineers, tijdens het bewind van koning George III.
In 1806 emigreerde hij met zijn vrouw, jongste dochter en zoon (zijn twee oudste dochters en zoon waren al daarvoor overleden) naar Rusland om tsaar Alexander I te dienen. Rusland had inderdaad aanzienlijke behoeften aan wegeninfrastructuur en zorgen voor de navigatie op de rivieren. Op 26 december 1807 werd hij bevorderd tot kolonel-ingenieur en in 1808 onderscheiden met de orde van Sint-Anna 2e klasse. In 1810 verliet hij het keizerlijke leger om zich aan te sluiten bij het civiele korps van ingenieurs van land- en riviercommunicatieroutes en werd hij benoemd tot directeur van het 1e district van het Berezina-riviersysteem, een zijrivier van de Dnjepr. Hij vestigde zich in Lepel in het Gouvernement Vitebsk.
In 1812 lanceerde keizer Napoleon de Russische veldtocht. De Franse troepen staken op 24 juni 1812 de rivier de Memel over. Tijdens hun snelle opmars naar de provincie Vitebsk in de richting van Smolensk werd Gerrit Spengler gevangen genomen door de Franse troepen. Hij stierf op 8 oktober 1812 en werd begraven met de eer toekomend aan een hoge Russische officier, een salvo afgevuurd door veertig huzaren van Napoleon's Grande Armée. In Franse en Russische bronnen wordt hij als ‘Baron de Spengler’ en Gerret Legor Spengler aangeduid.
Zijn weduwe keerde met haar dochter Susanne Marie Sophie Spengler terug naar Nederland en overleed in 1828 in Breda. Zijn zoon Jan Carel bleef in Rusland wonen onder de naam Karl Legorovitsj Spengler en werd de stamvader van een Russische tak. Hij trouwde met Jelena Nikolajevna Smartskaja (1792 – ..) Op 23 december 1823 kregen zij een zoon Edoeard Karlovitsj Spengler, waarvan de overige Russische Spenglers afstammen.
# Henk van Leeuwen

Henk van Leeuwen (Rotterdam, 2 april 1951) is een voormalig Nederlands profvoetballer. De aanvaller genoot zijn opleiding bij Feyenoord, maar brak pas door bij Roda JC en met name FC Den Haag, waar hij zeven jaar zou doorbrengen.
Van Leeuwen kwam als speler van FC Den Haag tot twee interlands voor het Nederlands voetbalelftal. In beide wedstrijden had hij een basisplaats en maakte de 90 minuten vol. Beide wedstrijden (tegen Israël en Tunesië) werden gewonnen en in de laatste wedstrijd scoorde hij. Een knieblessure hield hem weg van de WK-eindronde van 1978 in Argentinië.
Van Leeuwen sloot zijn carrière af bij DS '79 en is nu belegger in onroerend goed en adviseur in de vastgoedsector.

## Statistieken

| seizoen | club | land | competitie | wed. | dlp. |
| 1969/70 | Feyenoord | Nederland | Eredivisie | 1 | 0 |
| 1970/71 | Feyenoord | Nederland | Eredivisie | 0 | 0 |
| 1971/72 | Feyenoord | Nederland | Eredivisie | 1 | 0 |
| 1972/73 | Roda JC | Nederland | Eerste divisie | 38 | 17 |
| 1973/74 | Roda JC | Nederland | Eredivisie | 30 | 4 |
| 1974/75 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 27 | 10 |
| 1975/76 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 33 | 16 |
| 1976/77 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 23 | 10 |
| 1977/78 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 33 | 15 |
| 1978/79 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 22 | 3 |
| 1979/80 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 15 | 3 |
| 1980/81 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 24 | 6 |
| 1981/82 | FC Den Haag | Nederland | Eredivisie | 0 | 0 |
| | DS'79 | Nederland | Eerste divisie | 22 | 7 |
| 1982/83 | DS'79 | Nederland | Eerste divisie | 17 | 1 |

## Erelijst

Naast de eerder genoemde interlands speelde Van Leeuwen 7 wedstrijden in Europa Cup. Eenmaal mocht hij opdraven in een Europa Cup 1 duel namens Feyenoord en zesmaal voor de Europa Cup II namens FC Den Haag. De kwartfinale wedstrijden tegen West Ham United in 1976 vormden het hoogtepunt.
Van Leeuwen maakte op 15 mei 1975 het enige doelpunt in de gewonnen KNVB Beker-finale tegen FC Twente.
# Aleksandr Vdovin

Aleksandr Vdovin (Russisch: Александр Вдовин; Votkinsk, 21 augustus 1993) is een Russisch wielrenner die anno 2018 rijdt voor Lokosphinx, waar hij ploeggenoot is van zijn tweelingbroer Sergej.

## Carrière

In 2014 maakte Vdovin, samen met zijn tweelingbroer, de overstap naar Lokosphinx, de ploeg waar zij in 2013 als stage hadden gelopen. Namens die ploeg was hij in 2016 de beste in het jongerenklassement van de Ronde van Portugal.

## Overwinningen
### 2016

    Jongerenklassement Ronde van Portugal

### 2018

    3e etappe Ronde van Iran (Azerbeidzjan)

## Ploegen

* 2013 – Lokosphinx (stagiair vanaf 1-8)
* 2014 – Lokosphinx
* 2015 – Lokosphinx
* 2016 – Lokosphinx
* 2017 – Lokosphinx
* 2018 – Lokosphinx
* (en) Profiel van Aleksandr Vdovin op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Aleksandr Vdovin op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Aleksandr Vdovin op de website van de UCI
* Profiel van Aleksandr Vdovin op De wielersite
Botsjkov · Karpenkov · Neoestrojev · Rybalkin · Sjaloenov · Sjilov · Sokolov · Svesjnikov · A.Vdovin · S.Vdovin
Neoestrojev · Samolenkov · Sjilov · Sokolov · Strachov · A.Vdovin · S.Vdovin · Zjoeravlev
Ivsjin · Jevtoesjenko · Samolenkov · Sjilov · Sokolov · Stasj · Strachov · A.Vdovin · S.Vdovin · Zakarin
Jevtoesjenko · Samolenkov · Sokolov · Stasj · Strachov · Svesjnikov · A. Vdovin · S. Vdovin
# Onze-Lieve-Vrouw-van-Hallekapel (Brusselsesteenweg)

Deze kapel ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Halle bevindt zich in de Vlaams-Brabantse gemeente Halle. Ze is gelegen aan de Brusselsesteenweg naast huisnummer 121.
Tussen twee rijhuizen bevindt zich deze neogotische kapel uit de late negentiende eeuw. Ze bezit verschillende kenmerken van de neogotiek zoals de spitsboogvormen, het maaswerk met drielobben en haar verticaliteit. In de top van de gevel staat 'AVE MARIA' geschreven. De kapel is opgetrokken uit baksteen en de details (bijvoorbeeld de deuromlijsting) zijn vervaardigd uit witte natuursteen. Een topkruis bekroont het geheel.
De kapel ligt iets naar achter ten opzichte van de aanpalende woningen. Zo ontstaat een kapeltuintje, afgesloten met een ijzeren hekken.

## Traditie

Deze kapel maakt deel uit van de Weg-Om. De Weg-Om is een van de oudste processiewegen van het land, die verschillende kapelletjes in het centrum van Halle en de velden net buiten de stad verbindt. De ommegang is 5,6 km lang en vertrekt van aan de Basiliek in Halle in zuidwestelijke richting. De Weg-Om trekt nog steeds tal van bedevaarders aan.
* ↑ Anne-Mie Havermans, Kapellen in Halle, Cultuurregio Pajottenland & Zennevallei (2022), inv.nr. HAL062.
# Montmorillon

Montmorillon is een gemeente in het Franse departement Vienne (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats is de onderprefectuur van het arrondissement Montmorillon. De gemeente telde 5.867 inwoners op 1 januari 2022.

## Geschiedenis

De plaats werd voor het eerst genoemd in de 11e eeuw. Montmorillon was een heerlijkheid die afhing van de graven van Marche. In de 12e eeuw werd de plaats, die op de grens tussen de graafschappen Marche en Poitou lag, versterkt om de oversteek over de Gartempe te bewaken.
Aan het einde van de 11e eeuw werd er door augustijnen een hospitaal gesticht in de stad: het Maison-Dieu. En in de 13e eeuw werd de Notre-Dame in Montmorillon een kapittelkerk. In de 16e eeuw werd het kasteel van Montmorillon afgebroken. Na de Hugenotenoorlogen leefde de plaats weer op: het Maison-Dieu werd heropgebouwd, de stad kreeg opnieuw markten en in de 18e eeuw werden rijke burgerhuizen gebouwd.
Na de Franse Revolutie werden de vestingmuren vervangen door wandelboulevards en werd er een nieuwe brug gebouwd. In 1878 werd het station geopend op de spoorlijn Poitiers-Limoges.

## Geografie

De oppervlakte van Montmorillon bedroeg op 1 januari 2022 57 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 102,9 inwoners per km². De Gartempe stroomt door de gemeente.
De onderstaande kaart toont de ligging van Montmorillon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Montmorillon.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Bezienswaardigheden

De gemeente zet zich toeristisch in de kijker als Cité de l’écrit et des métiers du livre. In de 18e eeuw werd er in de watermolens op de Gartempe papier gemaakt. Vanaf de jaren 1990 wordt er jaarlijk een Salon du livre (boekenbeurs) gehouden. En is de stad is het Musée de la Machine à écrire et à calculer gevestigd, een museum gewijd aan schrijf- en rekenmachines.
Een andere museum is het Musée du Macaron. Macarons zijn sinds de 17e eeuw een specialiteit van Montmorillon.

### Afbeeldingen

* Brug over de Gartempe
* Gezicht op Montmorillon
* Partnersteden
* Gemeentehuis

## Geboren in Montmorillon

* Régine Deforges (1935-2014), schrijfster en uitgeefster
* Simon Pagenaud (1984), autocoureur
# Hailee Steinfeld

Hailee Steinfeld (Los Angeles, VS, 11 december 1996) is een Amerikaans actrice, model en zangeres.

## Biografie

Voor haar acteerprestatie in True Grit won ze dertien awards en werd ze nog eens twaalfmaal genomineerd voor onder meer een Oscar voor beste vrouwelijke bijrol, een BAFTA voor beste vrouwelijke bijrol en een MTV Movie Award voor beste nieuwkomer. In mei 2011 werd ze gekozen als gezicht voor Miu Miu. Hailee presenteerde de MTV EMA's in 2018.
Ze bracht op 7 augustus 2015 het nummer "Love Myself" uit. Ze maakte haar doorbraak met het nummer "Starving", waarmee ze 18 weken in de Nederlandse Top 40 verbleef. Het piekte op de zevende plaats.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Love Myself | 2015 | 07-11-2015 | 26 | 10 | Nr. 37 in de Single Top 100 |
| Rock Bottom | 2016 | 07-05-2016 | tip17 | - | met DNCE |
| Starving | 2016 | 03-09-2016 | 7 | 18 | met Grey & Zedd / Nr. 11 in de Single Top 100 |
| Most Girls | 2017 | 28-04-2017 | | | Nr. 76 in de Single Top 100 |
| Let Me Go | 2017 | 04-11-2017 | tip4 | - | met Alesso, Florida Georgia Line & Watt / Nr. 77 in de Single Top 100 |
| Capital Letters | 2018 | 10-02-2018 | tip9 | - | met Bloodpop / Nr. 95 in de Single Top 100 |
* ↑ Nieuw gezicht Miu Miu: 14-jarige Hailee Steinfeld, AD, 19 mei 2011.
* Bibsys: 14024997
* Biblioteca Nacional de España: XX5450199
* Bibliothèque nationale de France: cb16768021b (data)
* CiNii: DA18722796
* Gemeinsame Normdatei: 1064683614
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2069 2479
* Library of Congress Control Number: no2011086258
* MusicBrainz: 373f5bcf-f1ce-4515-83ed-0b8ed636bc14
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0207931
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007327855005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 400832844
* Système universitaire de documentation: 16519362X
* Virtual International Authority File: 171709613
* WorldCat (via VIAF): 171709613
# Shawn Brady

Shawn Brady is een personage uit de soapserie Days of Our Lives. De rol werd al door verschillende acteurs gespeeld, maar Frank Parker speelde de rol het langst.

## Personagebeschrijving

Shawn en zijn vrouw Caroline Brady hebben vier kinderen: Roman, Kimberly, Kayla en Bo. Ze hebben ook nog Max en Frankie Brady geadopteerd. In 1983 kwamen ze in Salem wonen, Roman en Kayla woonden daar toen al.
Na enkele jaren kwam uit dat Bo niet de echte zoon was van Shawn, maar die van Victor Kiriakis die een affaire gehad had met Caroline.
Samen met Caroline runde hij de Brady Fish Market en sinds 1992 de Brady Pub.
Shawn heeft nog een broer Eric, die zijn dochter Kimberly lastigviel toen ze jong was, en twee zussen. Molly is de moeder van Colin Murphy en in 2007 kwam aan het licht dat hij nog een oudere zus Colleen had, die de grote liefde was van Santo DiMera. Deze relatie bleek de basis te zijn van de vete tussen de familie Brady en DiMera. Colleen had jaren geleden haar dood geveinsd en had een tijd in Zuid-Amerika doorgebracht. Begin 2008 kwam dit aan het licht en Shawn verenigde zich met zijn zus enkele dagen voor ze stierf. Amper een maand later kwam Shawn zelf om het leven in een vliegtuig toen hij zijn zuurstofmasker af gaf om Bo te redden, die hij altijd als zijn zoon was blijven zien.

## Externe link

* Shawn bij soapcentral.com
# Pelusios bechuanicus

Pelusios bechuanicus is een schildpad uit de familie pelomedusa's (Pelomedusidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Vivian Frederick Maynard FitzSimons in 1932. De soort Pelusios upembae werd vroeger als ondersoort van Pelusios bechuanicus beschouwd maar tegenwoordig als een volwaardige soort. De soortaanduiding bechuanicus betekent vrij vertaald 'wonend in Beetsjoeanaland' (Engels: Bechuanaland), dit is een oude naam voor Botswana.

## Uiterlijke kenmerken

De schildpad kan een schildlengte bereiken van 33 centimeter en is hiermee de grootste soort van alle Afrikaanse doosschildpadden uit het geslacht Pelusios. Mannetjes worden slechts iets kleiner en kunnen tot 30 cm lang worden.
het schild heeft een langwerpig ovale vorm en is breder aan de achterzijde, het rugschild is sterk koepelvormig. De wervelschilden zijn langer dan breed, een nekschild ontbreekt. De marginaalschilden aan de achterzijde zijn niet voorzien van een puntig uitsteeksel. De kleur van zowel het rugschild als het buikschild is zeer donker tot zwart, het buikschild is soms wat lichter in het midden en bezit een scharnier dat omhoog geklapt kan worden bij gevaar en zo de achterzijde beschermt. Juvenielen hebben een lengtekiel op het midden van het schild, die verdwijnt naarmate de schildpad ouder wordt. De plastronformule is als volgt: abd > fem > hum > intergul >< an > pect > gul. De naden tussen de hoornplaten aan de buik hebben soms een witte kleur.
De kop is breed en heeft een afgeronde snuit, de kleur is zeer donker tot zwart met een onregelmatig patroon van gele vlekken en strepen. Onder de kop zijn twee maar meestal drie baarddraden aanwezig. De huid van de nek, poten en staart heeft een geelgrijze kleur en is lichter aan de onderzijde. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door een langere en dikkere staart en een iets holler buikschild.

## Levenswijze

De vrouwtjes zetten vrij grote legsels af van twintig tot vijftig eieren. De eieren hebben net die van alle andere Afrikaanse doosschildpadden een vrij zachte schaal. De eieren zijn wit van kleur en zijn ongeveer 22 millimeter breed en 36 cm lang.
Pelusios bechuanicus is een carnivoor die jaagt op vissen en ongewervelde dieren. De vrouwtjes zetten vrij grote legsels af van twintig tot vijftig eieren.

## Verspreiding en habitat

Pelusios bechuanicus komt voor in delen van Afrika en leeft in de landen Angola, Botswana, Namibië, Zaïre, Zambia en Zimbabwe. De habitat bestaat uit diepe, heldere rivieren en andere wateren, onder meer de bovenloop van de Zambezi (tot aan de Victoriawatervallen), de bovenloop van de Kafue en het moerasgebied Kafue Flats.
# Jacob Tipper

Jacob Tipper (Dudley, 2 december 1991) is een Engels baan- en wegwielrenner die anno 2022 rijdt voor Ribble-Weldtite-Huub.

## Carrière

In december 2015 won Tipper de proloog in de Ronde van Al Zubarah. De leiderstrui die hij daaraan overhield raakte hij pas in de laatste etappe kwijt aan Maher Hasnaoui. Eerder dat jaar was hij al zesde geworden in het eindklassement van de Ronde van Sharjah.
Op de baan won Tipper in januari 2017, samen met Daniel Bigham, Charlie Tanfield en Jonathan Wale, de ploegenachtervolging tijdens de nationale kampioenschappen. Een week later werd hij, achter Ivan Balykin, tweede in de Grote Prijs Oued Eddahab, een Marokkaanse eendagswedstrijd. In de zesde etappe van de Ronde van Marokko trok Tipper, samen met Jakub Mareczko, Marco Coledan, Adil Jelloul en David Rivière, ten aanval. Nadat Jelloul en Rivière in de slotfase waren afgehaakt en een aanval van Coledan mislukte, won de Brit de sprint-à-deux van Mareczko.

## Baanwielrennen
### Palmares

| Jaar | BK | EK | WK | Overig |
| 2017 | 1 Ploegenachtervolging | | | |
| 2018 | 2 Ploegenachtervolging | | | |

## Wegwielrennen
### Overwinningen
#### 2011

    South East Road Race League Winter 3

#### 2015

    Proloog Ronde van Al Zubarah

#### 2018

    6e etappe Ronde van Marokko
    11e etappe Ronde van het Qinghaimeer

#### 2019

    1e etappe Tour of the North

#### 2020

    Kirkby C.C. - Eddie Soens Memorial

## Ploegen

* 2016 – Pedal Heaven
* 2017 – Brother DriverPlan-NRG
* 2018 – Memil CCN Pro Cycling
* 2019 – Ribble
* 2020 – Ribble-Weldtite-Huub
* 2021 – Ribble-Weldtite-Huub
* 2022 – Ribble-Weldtite-Huub
* (en) Profiel van Jacob Tipper op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Jacob Tipper op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Jacob Tipper op de website van de UCI
* Profiel van Jacob Tipper op De wielersite
* ↑ (it) Tour du Maroc, in mezzo al vento Tipper ha la meglio su Mareczko e Coledan. cicloweb.it (11 april 2018). Geraadpleegd op 12 april 2018.
Chapman · Ferguson · Fox · Fry · Gardias · Gullen · Jones · McGowan · Paton · Pullar · Stedman · Tanfield · Tipper · Townsend · Webber · Wilkinson · Womersley
Eefting · Hetherington · Josefsson · H. Kanerva · J. Kanerva · Moncorgé · Orr · Sizko · Tipper · Volkers
# Valentići

Valentići is een plaats in de gemeente Kaštelir-Labinci in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 70 inwoners (2001).
# Cyril Ngonge

Cyril Ngonge (Ukkel, 26 mei 2000) is een Belgisch voetballer van Congolese afkomst die doorgaans als aanvaller speelt. Hij staat sinds 2024 onder contract bij het Italiaanse Napoli. Ngonge maakte in 2024 zijn debuut voor het Belgisch elftal.

## Carrière

Ngonge ruilde in 2014 de jeugdopleiding van RSC Anderlecht voor die van Club Brugge, waar hij in februari 2017 een profcontract tot 2019 ondertekende. Ngonge sloot in datzelfde jaar 2017 aan bij de beloften van Club Brugge. Op 2 december 2018 maakte hij zijn officiële debuut in het eerste elftal: in een competitiewedstrijd tegen Standard Luik viel hij na 20 minuten in voor Emmanuel Dennis.
Club Brugge verhuurde Ngonge in augustus 2019 voor een seizoen aan PSV, waar hij aansloot bij de selectie van Jong PSV. In augustus 2020 nam RKC Waalwijk hem over en medio 2021 stapte hij vervolgens over naar FC Groningen. In een wedstrijd tegen AZ, op 24 oktober 2021, maakte Ngonge een bijzonder doelpunt via een scorpion kick: hij tikte de bal, na een voorzet, met zijn hak in het doel.
Ngonge had de reputatie een moeilijke jongen te zijn waardoor hij in het najaar van 2022 zonder club zat. In januari 2023 kreeg het woelwater toch een contract bij het Italiaanse Hellas Verona, waar het talent van de Belgische aanvaller helemaal ontbolsterte met 11 goals in 34 competitiewedstrijden van de Serie A. Hij trok de aandacht van verscheidene grote clubs zoals Aston Villa en vertrok in januari 2024 uiteindelijk naar de Italiaanse topclub SSC Napoli, dat een transfersom van zo'n 18 miljoen euro betaalde. Ngonge kreeg er een contract van 4,5 jaar.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Europees | Europees | Overige | Overige | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2018/19 | Club Brugge | Eerste klasse | 3 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 5 | 0 |
| 2019/20 | → Jong PSV | Eerste divisie | 22 | 7 | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 | 22 | 7 |
| 2020/21 | RKC Waalwijk | Eredivisie | 20 | 5 | 1 | 0 | - | - | - | - | 21 | 5 |
| 2021/22 | FC Groningen | Eredivisie | 31 | 7 | 3 | 1 | - | - | - | - | 34 | 8 |
| 2022/23 | FC Groningen | Eredivisie | 11 | 3 | 1 | 0 | - | - | - | - | 12 | 3 |
| 2022/23 | Hellas Verona | Serie A | 14 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 2 | 15 | 3 |
| 2023/24 | Hellas Verona | Serie A | 19 | 6 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 21 | 6 |
| 2023/24 | SSC Napoli | Serie A | 13 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 14 | 1 |
| 2024/25 | SSC Napoli | Serie A | 3 | 0 | 2 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 2 |
| TOTAAL | TOTAAL | TOTAAL | 136 | 32 | 9 | 3 | 2 | 0 | 1 | 0 | 148 | 35 |