OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Droezjba-pijpleiding

De Droezjba-pijpleiding (Russisch: нефтепровод Дружба; [nefteprovod Droezjba]) is de langste oliepijpleiding ter wereld (gevolgd door de Bakoe-Tbilisi-Ceyhan-pijpleiding). Het Russische deel wordt beheerd door het Russische staatsbedrijf Transneft.
De pijpleiding werd aangelegd in 1964 door de Sovjet-Unie voor het olietransport van Centraal-Rusland (Europees-Rusland) naar plaatsen ten westen hiervan over een lengte van ongeveer 4000 kilometer. Het hele systeem met vertakkingen omvat 8900 kilometer aan pijpleidingen, 45 oliepompstations en 38 tussenpompstations. De capaciteit van de Droezjba-pijpleiding omvat 1,2 tot 1,4 miljoen vaten per dag. De capaciteit tussen Wit-Rusland en Polen wordt nog vergroot.
Droezjba betekent "vriendschap", verwijzend naar het feit dat de pijpleiding bedoeld was voor de olievoorziening aan de westelijke regio's van de Sovjet-Unie, die veel energie nodig hadden, voor haar "socialistische broederbondgenoten" in het voormalige Oostblok en voor West-Europa. Het is de langste pijpleiding voor het transport van Russische en Kazachse olie door Europa. Een deel van de leiding is sterk verouderd, waardoor milieuverontreinigingen door olielekkages toenemen.

## Traject

De pijpleiding start in Almetjevsk in het zuidoosten van Europees-Rusland, waar oliepijpleidingen uit West-Siberië (Chanto-Mansië), het Oeralgebied en de Kaspische Zee bijeen komen en loopt vandaaruit via Samara en Brjansk naar Mazyr in het zuidwesten van Wit-Rusland, waar de pijpleiding splitst in een noordelijke en een zuidelijke tak. De noordelijke loopt via Polen naar Duitsland (via Schwedt (Oder); jaarlijks 49,8 miljoen ton). De zuidelijke loopt door Oekraïne, Slowakije en Tsjechië naar Hongarije. De capaciteit voor het verre buitenland (дальнего зарубежья; dalnego zapoebezja; "landen van buiten het GOS") bedraagt jaarlijks 66,5 miljoen ton olie.

## Toekomstplannen

Er zijn plannen om de noordelijke tak verder door te trekken naar de Duitse Noordzeehavenstad Wilhelmshaven, hetgeen olietankerverkeer over de Oostzee zou kunnen verminderen en het eenvoudiger moeten maken om Russisch olie naar de Verenigde Staten te vervoeren.
Een ander voorstel is het Droezjba-Adria pijpleidingintegratieproject, waarbij de zuidelijke tak van de Droezjba-pijpleiding verder wordt doorgetrokken van Hongarije door Kroatië naar de Adriatische Zee, naar de diepzeehaven Omišalj (op Krk).
In de eerste fase zou het Kroatische deel van de Adria-pijpleiding moeten worden geherconstrueerd vanaf het oliepompstation Sisak tot de haven van Omišalj.
Het voorstel werd gelanceerd door de Kroatische president Stipe Mesić, maar heeft negatieve publiciteit verkregen door klachten van natuurbeschermingsorganisaties, zoals "Eko Kvarner".

## Externe link

* (en) Transneft Druzhba-Adria Pipeline Integration Project
# Ilévia

Ilévia (tot 1994 TCC genoemd en daarna tot 2019 Transpole) is een vervoermaatschappij die het openbaar vervoersnetwerk in de metropool van Rijsel (LMCU) beheert. Het netwerk bestaat uit een metro-, tram- en busnetwerk. Ilévia is eigendom van Keolis, een internationaal opererend vervoerbedrijf die 70% eigendom is van SNCF. In januari 2019 werd de naam van Transpole veranderd in de huidige naam Ilévia. De naam "Transpole" was een porte-manteau van de woorden "transport" en "metropool".

## Metro

De metro van Rijsel betreft een VAL-systeem die volledig autonoom rijdt zonder bestuurders. Het totale netwerk heeft een lengte van 43,6 km en in totaal 62 stations verdeeld over 2 lijnen.

## Tram

De tram van Rijsel bestaat uit twee metersporige lijnen die Rijsel, Roubaix en Tourcoing. Het netwerk heeft een totale lengte van 17,5 km met in totaal 36 stations.

## Bus

Naast de metro en tram exploiteert Ilévia ook nog 68 stedelijke buslijnen waarvan 8 deels in België liggen.
# Hein Boeken

Hein (Hendrik Jan) Boeken (Amsterdam, 2 december 1861 – aldaar, 19 oktober 1933) was een Nederlandse schrijver en dichter, gelieerd aan de Tachtigers. Hij was een vriend van Willem Kloos.

## Leven en werk

Boeken studeerde klassieke talen te Amsterdam en promoveerde in 1899 op het proefschrift Adnotationes ad Apuleii Metamorphoseon (een boekbespreking van Apuleius' Metamorphoses). Daarna gaf hij les in oude talen en werd directeur van de Brinioschool te Hilversum.
Boeken kwam al op jonge leeftijd in aanraking met De Nieuwe Gids, waarin hij in 1887 zijn eerste sonnetten publiceerde en waarvan hij vervolgens tot aan zijn dood redactielid bleef. Hij was een ‘leerling’ en levenslange vriend van Willem Kloos, die hij al kende uit zijn studietijd en voor wie hij in alle opzichten veel heeft gedaan. Kloos roemt hem in zijn memoires om zijn hulpvaardigheid.
Boeken las en schreef acht vreemde talen, maar hem ontbrak "die kennis van de wereld en haar wegen, die gewoonlijk de echte dichter en wijsgeer vreemd blijft", aldus G.H. 's-Gravesande in de Encyclopedie van de Wereldliteratuur. ’s-Gravesande noemt hem een soms "kinderlijke geest".
In 1916 stond Hein Boeken terecht voor moord op zijn vrouw. Hij had haar naar eigen zeggen geholpen uit het leven te stappen op het moment dat ze in een psychiatrische inrichting zou worden opgenomen. Hij werd schuldig bevonden aan doodslag, "doch niet strafbaar" geacht vanwege een storing in zijn "verstandelijke vermogens".
Boeken was in zijn tijd vermaard als gelegenheidsdichter die bij elke feestelijkheid een sonnet voordroeg. Zijn literaire verzen zijn van belang omdat Boeken, evenals Albert Verwey, al vroeg experimenteerde met vrij ritme en polymetrie. Mede omdat zijn verzen door deze experimenteerdrift vaak “slecht in het gehoor” liggen is veel van zijn werk inmiddels in de vergetelheid geraakt.

## Versfragment

De blinde en melaatse Violane spreekt:
Zoals de vlam het hout mint dat zij verteert Zo minde God mij die mijn vlees verteerde En mij in d'oogen van dien man verneerde Die tot zijn liefste zoet mij had begeerd
# Fratelli Ruffatti

Fratelli Ruffatti (gebroeders Ruffatti) is een Italiaans orgelbouwersbedrijf in Padua dat opgericht werd in 1940. Het bedrijf bouwt en restaureert pijporgels.

## Geschiedenis

In 1940 richtten de broers Alessio, Antonio en Giuseppe Ruffatti het bedrijf Fratelli Ruffatti op, dat geënt was op de tradionele orgelbouw op de principes van de 17e-eeuwse Venetiaanse orgelbouwschool. Al snel kreeg het bedrijf een goede reputatie en bouwde indrukwekkende instrumenten, niet alleen voor Italië, maar ook voor Ierland, Groot-Brittannië, Noord-Amerika, China, Afrika en Australië. Alleen al voor Italië bouwde het ruim 400 instrumenten.

## Innovaties

Het bedrijf ontwikkelde en paste verschillende innovaties in de orgelbouw toe, zoals draad van koolstofvezel, zodat kans op storingen in de tractuur geminimaliseerd wordt. Andere mechanische overbrengingen zijn zo geconstrueerd, dat ze een lage wrijving opleveren en daardoor het gemak van de bespeelbaarheid van het orgel vergroten. Meer toepassingen van koolstofvezel in plaats van hout worden gebruikt, waar door variaties in luchtvochtigheid en temperatuur zich normaliter doen gelden. Dit komt niet alleen de toonzuiverheid maar ook de werking van mechanische onderdelen ten goede.

## Restauraties

Het bedrijf voert restauraties aan historische orgels uit. Hierbij worden innovatieve technieken voor de documentatie en restauratie toegepast, die veelal berusten op eigen vindingen en tot doel hebben dat de restauraties effectiever en minder ingrijpend hoeven te zijn.
Het bedrijf staat bekend om de spraakmakende instrumenten die het in de loop der jaren heeft geïnstalleerd, zoals het orgel van Christ Cathedral in Garden Grove (Californië), het orgel in het heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima in Fátima, en het orgel met 117 registers, ontworpen door Diane Bish voor de Coral Ridge Presbyterian Church in Fort Lauderdale, Florida. In Zweden werd in de Kathedraal van Uppsala eveneens een orgel van het bedrijf geïnstalleerd. In Mexico in de kathedraal van Nuestra Señora de la Asunción in Aguascalientes is ook een orgel van dit bedrijf in gebruik. In 2017 is in de Buckfast Abbey Church in Devon een van de twee Ruffatti-orgels geplaatst.

## Externe link

* Website: https://ruffatti.com/
# Jan Goessens

Jan Goessens (Gent, 20 oktober 1962) is een voormalig Belgisch wielrenner.

## Belangrijkste overwinningen

1988
* GP d'Isbergues
1989
* 3e etappe Ronde van Luxemburg

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1986 | | |
| 1987 | 131e | |
| 1988 | | |
| 1989 | 112e | |
| 1990 | 114e | |
| 1991 | opgave | |
| 1993 | | 100e |
| Jaar | Milaan-San Remo | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Parijs-Tours | Parijs-Brussel | Omloop Het Volk | Wereld­ranglijsten |
| 1986 | | | | | | | 109e | | | |
| 1987 | 93e | | 45e | | 30e | 58e | | 19e | 3 | |
| 1988 | 91e | 22e | | 66e | 79e | | 2 | 45e | | 24e (UWB) |
| 1989 | 15e | | 28e | 21e | | | 33e | 29e | 12e | |
| 1990 | | 59e | 29e | 55e | 4e | 117e | 17e | 77e | | |
| 1991 | 105e | 171e | | 92e | 18e | | 63e | 13e | 22e | |
| 1993 | | | 38e | | 85e | | | | 20e | |

## Externe link

* (en) Profiel van Jan Goessens op ProCyclingStats
* Profiel van Jan Goessens op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Jan Goessens op Firstcycling.com
* Profiel van Jan Goessens op De wielersite
Wielerploegen van Jan Goessens
Baeyens · Bomans · Dernies · Goessens · Haghedooren · Ilegems · Lieckens · Lurquin · Mannaerts · McKenzie · Nevens · Onnockx · Segers · Sergeant · Somers · Van De Vijver · Van de Walle · Van Eynde · Van Holen · Van Itterbeeck · Van Oyen
Bomans · Dernies · Goessens · Lieckens · Lurquin · Mannaerts · Nevens · Roes · Sergeant · Van De Vijver · Van de Walle · Van Eynde · Van Itterbeeck · Vekemans · Verdonck · Wijnant · Willems
Bomans · De Clercq · Deneut · Dernies · Goessens · Houdart · Lurquin · Mannaerts · Robeet · Roes · Van De Vijver · Van Eynde · Van Itterbeeck · Vekemans · Verdonck · Willems
Achermann · Bomans · Brasseur · Breu · Dauwe · Dernies · Diem · F. Dierickx · M. Dierickx · Ducrot · Goessens · Küttel · Pauwels · Robeet · Scharmin · Schönenberger · Van De Vel · A. van der Poel · J. van der Poel · Verbeeck · Wegmüller · Wijnands
Achermann · Bomans · Brasseur · Breu · Dauwe · Dernies · Diem · Dierickx · Goessens · Küttel · Lapage · Pauwels · Robeet · Steinmann · Van De Vel (tot 28/02) · A. van der Poel · J. van der Poel · Wegmüller · Farazijn (stagiair) · Nelissen (stagiair)
Arroyo · Baldato · Ballerini · Bomans · Ceci · Cesarini · Chioccioli · Cipollini · Gelfi · Goessens · Gusmeroli · Halupczok · Jacobs · Jaskuła · Lecchi · Moreau · Pillon · Poli · Rebellin · Rocchi · Tchmil · Van Itterbeeck · Vanzella · Verstrepen · Vona · Willems
Biets · Bouillon · Coppens · Corvers · Dauwe ·
De Muynck ·
Dexters · Eeckhout · Enthoven · Evenepoel · Feys · Goessens · Haghedooren · Heynderickx · In 't Ven · Lapage · Lodge · Nottebart ·
Peers · Redant · Stumpf · Thijs · Van Brabant · Van Itterbeeck · Verbeken · Verstrepen · Willems
# Mecklenburgerbocht

De Mecklenburgerbocht (Duits: Mecklenburger Bucht or Mecklenburgische Bucht; Deens: Mecklenburg Bugt) is een baai in de Oostzee, tussen Duitsland en Denemarken. De baai wordt in het zuiden begrensd door de Duitse deelstaten Mecklenburg-Voor-Pommeren en Sleeswijk-Holstein. In het noorden liggen de Deense eilanden Lolland, Falster en Møn.
De Lübeckerbocht en de Wismarerbocht zijn onderdeel van de Mecklenburgerbocht. In het westen gaat de Mecklenburgerbocht bij het eiland Fehmarn over in de Kielerbocht en de Fehmarnbelt. De baai loopt van dit eiland Fehmarn in het westen tot aan het schiereiland Darß in het oosten. Naast de eerdergenoemde baaien vormen ook de Neustädterbocht en de Boltenhagenbocht een onderdeel van de Mecklenburgerbocht.

## Plaatsen en havens

De belangrijkste plaatsen, en ook havens, aan de Mecklenburgerbocht zijn de Hanzesteden Lübeck, Rostock en Wismar. Andere plaatsen aan de baai zijn:

### Sleeswijk-Holstein

* Burg auf Fehmarn (Fehmarn)
* Großenbrode
* Dahme
* Kellenhusen
* Grömitz
* Neustadt in Holstein
* Sierksdorf
* Scharbeutz
* Timmendorfer Strand
* Lübeck-Travemünde

### Mecklenburg-Voor-Pommeren

* Boltenhagen
* Insel Poel
* Rerik met het schiereiland Wustrow
* Heiligendamm (stadsdeel van Bad Doberan)
* Kühlungsborn
* Warnemünde (stadsdeel van Rostock)
* Graal-Müritz
* Dierhagen
* Wustrow
* Ahrenshoop
* Darß

## Baltisch Schild en Blinkermuur

In 2024 werd een 971 meter lange prehistorische muur ontdekt op een diepte van 21 meter, ongeveer 10 kilometer uit de kust. Naar het nabije onderzeese eiland Blinker werd deze aangeduid als Blinkermuur. Er wordt aangenomen dat het de oudste megastructuur van Europa is (ongeveer 10.000 jaar oud) en dat jager-verzamelaars hiermee kuddes rendieren naar een smalle strook dreven om ze aan te vallen.
De muur werd gebouwd op het land (misschien langs een meer) in de periode na het Weichselien, toen het grootste deel van het zuidelijke Oostzeegebied droog land was. In de millennia hierna zorgde de postglaciale opheffing ervoor dat het Baltisch Schild omhoog ging, wat weer leidde tot bodemdaling van de huidige zuidelijke Oostzee, waardoor deze volstroomde met water en de muur onder water kwam te liggen. Zo zijn er meerdere artefacten uit de Steentijd bewaard gebleven, die waarschijnlijk verloren zouden zijn gegaan als ze boven water waren gebleven. Een andere locatie waar dit soort vondsten zijn gedaan is Doggerland, ten westen van Denemarken.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bay of Mecklenburg op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mecklenburger Bucht op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Spider-Man 3 (soundtrack)

Spider-Man 3: Music from and Inspired by is de originele soundtrack, met nummers van en geïnspireerd door diverse artiesten voor de film Spider-Man 3 uit 2007 van Sam Raimi. Het album werd uitgebracht op 1 mei 2007 door Record Collection.
In tegenstelling tot de eerste twee Spider-Man soundtrackreleases bevat het album geen filmmuziek van Christopher Young. Het hele concept van deze soundtrack is dat elk nummer exclusief voor de soundtrack is geschreven (of opgenomen in het geval van The Flaming Lips), met uitzondering van Chubby Checkers hit uit 1960 "The Twist". Het album bevat niet het James Brown-nummer "People Get Up and Drive Your Funky Soul", dat in de film wordt gespeeld tijdens de scène waarin Peter, onder invloed van de buitenaardse symbiont, op straat paradeert en danst.
Bovendien was de digitale versie beschikbaar voor pre-order op iTunes en bevat een bonustrack: "Theme from Spider-Man" door The Flaming Lips.

## Tracklijst

* ↑ (en) Spider-Man 3 Soundtrack.Net, geraadpleegd op 8 december 2024
* ↑ (en) Various – Music From And Inspired By Spider-Man 3 Discogs, geraadpleegd op 8 december 2024
* ↑ (en) Spider-Man 3 (Music from and Inspired By the Motion Picture) - Various Artists iTunes, geraadpleegd op 8 december 2024
# Cormophyta

De Cormophyta is de historische naam voor een groep van landplanten Embryophyta die een cormus: een diploïde uit wortel, stengel en blad bestaand plantenlichaam hebben. Het gaat om Embryophyta, met uitzondering van de mossen in wijdere zin (levermossen, bladmossen en hauwmossen). Strikt genomen hebben Rhynia en verwante groepen uit het Devoon ook geen wortel en bladen en zijn dus thallofyten.
De groep Cormophyta staat tegenover de niet meer erkende groep Thallophyta, waar de plant bestaat uit een thallus.

## Literatuur

* (de) Haeckel, E.H.P.A.; 1866: Generale Morphologie der Organismen, Verlag von Georg Reimer. pp. vol.1: i–xxxii, 1–574, pls I–II; vol. 2: i–clx, 1–462, pls I–VIII.
* (nl) Kalkman C. 1972: Mossen en vaatplanten: bouw, levenscyclus en verwantschappen van de Cormophyta. A. Oosthoek's uitgeversmaatschappij N.V., Utrecht
* (nl) Lanjouw, J. 1968: Compendium van Pteridophyta en Spermatophyta. Academische Paperback. Oosthoek's Uitgeversmaatschappij NV
* (nl) Stoffers, A.L. red. 1982: Compendium van de Spermatophyta. Bohn, Scheltema & Holkema. Utrecht / Antwerpen
# José Pesarrodona

José Pesarrodona Altimira (Sant Salvador de Guardiola, 1 februari 1946) is een voormalig Spaans wielrenner en winnaar van de Ronde van Spanje.
De focus van het seizoen lag voor Pesarrodona gewoonlijk bij de Ronde van Spanje. Voor 1976 had hij al tweemaal een toptiennotering neergezet en in 1973 had hij al enige tijd in de gouden leiderstrui gereden. 1976 was echter het belangrijkste jaar in de carrière van Pesarradona: hij won de Vuelta door in de laatste etappe de tijdrit beter te rijden dan alle concurrenten. Zo veroverde hij de Gouden Trui op Hennie Kuiper en liet zich huldigen tot winnaar van een van de belangrijkste wedstrijden van het jaar.
Na 1976 werd hij nog eenmaal tweede en een keer achtste, maar hij kon de ronde niet meer winnen. Na zijn wielerloopbaan werd hij commentator bij de Catalaanse krant Avui.

## Belangrijkste overwinningen

1971
* 4e etappe Ronde van Asturië
1973
* 2e etappe Escalada a Montjuïc
1974
* proloog Ronde van Asturië
* Prueba Villafranca de Ordizia
* 7e etappe Ronde van Catalonië
1976
* Ronde van Spanje
* 1e etappe Ronde van Zwitserland
1978
* 6e etappe Ronde van Aragon

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1971 | | | opgave |
| 1972 | 14e | | 8e |
| 1973 | 4e | | 4e |
| 1974 | | 29e | 37e |
| 1975 | | 34e | 18e |
| 1976 | | 11e | ↑ |
| 1977 | | opgave | 8e |
| 1978 | | opgave | 2 ↑ |
| Jaar | WK op de weg | Wereld­ranglijsten |
| 1971 | | |
| 1972 | | |
| 1973 | 33e | 20e (SPP) |
| 1974 | | |
| 1975 | | |
| 1976 | | 13e (SPP) |
| 1977 | | |
| 1978 | | 31e (SPP) |
# Vanessa Matz

Vanessa Matz (Luik, 12 augustus 1973) is een Belgisch politica voor Les Engagés.

## Levensloop

Matz promoveerde in 1996 tot licentiate in de rechten aan de Universiteit Luik.
Na haar studies werkte ze van oktober 1996 tot maart 2000 als juridisch medewerker voor de PSC-fractie in de Senaat, verbonden aan de Senaatscommissies Binnenlandse Zaken en Justitie. Vervolgens was Matz van maart 2000 tot december 2003 juridisch medewerker van William Ancion, eerste schepen in Luik. Van oktober 2004 tot november 2006 was ze politiek secretaris van de cdH-fractie in het Waals Parlement en daarna van november 2006 tot december 2007 politiek directeur van het cdH. Vervolgens was Matz van januari tot april 2008 kabinetschef van Josly Piette, federaal minister van Werk. Van september 2008 tot september 2011 was ze ten slotte politiek secretaris van het cdH.
In april 2008 werd Matz door haar partij gecoöpteerd in de Senaat. In juli 2009 volgde ze Anne Delvaux op als rechtstreeks gekozen senator, een mandaat dat ze uitoefende tot in mei 2014. Als senator maakte ze deel uit van de commissies Financiën en Economische Aangelegenheden, Justitie, Binnenlandse Zaken en Buitenlandse Aangelegenheden en Landsverdediging en van oktober 2009 tot mei 2010 was ze voorzitter van het Federaal Adviescomité voor Europese Aangelegenheden.
Vanaf de verkiezingen van 25 mei 2014 zetelde ze voor de kieskring Luik in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Ze legde er zich toe op het beleid rond binnenlandse en buitenlandse zaken, justitie, infrastructuur, landsverdediging, handelsrecht, economie en maatschappelijke emancipatie. Na de verkiezingen van 9 juni 2024 werd Matz er tot februari 2025 fractievoorzitter voor haar partij.
Op lokaal politiek niveau werd Matz in oktober 1994 voor de toenmalige PSC verkozen tot gemeenteraadslid van Aywaille. Ze was er van 1998 tot 2000 schepen van Openbare Werken en Netheid, van 2001 tot 2006 schepen van Stedenbouw, Leefmilieu en Informatie en van 2006 tot 2012 eerste schepen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 stelde Matz zich vanwege gezondheidsredenen geen kandidaat meer.
Na de federale verkiezingen van juni 2024 was Matz een van de hoofdonderhandelaars voor haar partij bij de vorming van de regering-De Wever, die in februari 2025 tot stand kwam. Zijzelf werd in deze regering minister van de Modernisering van de Overheid, belast met Overheidsbedrijven, Ambtenarenzaken, Federale Wetenschappelijke Instellingen, Digitalisering en Regie der Gebouwen.
Sinds februari 2025 is Matz tevens nationaal vicevoorzitter van de partij Les Engagés.
Op 21 mei 2014 werd ze benoemd tot ridder in de Leopoldsorde.
# Ica (stad)

Ica is een stad in het zuiden van Peru, 200 kilometer ten zuidwesten van de hoofdstad Lima. De stad heeft 244.000 inwoners en ligt in de gelijknamige provincia en de gelijknamige regio van Peru. De stad werd in 1563 gesticht door Gerónimo Luis de Cabrera. Ze heette toen nog Villa de Valverde.
De stad is de zetel van het rooms-katholieke bisdom Ica.
De streek rond Ica wordt gekenmerkt door haar druiventeelt. Bekende producten zijn dan ook de traditionele Peruaanse drank Pisco en wijn. Toeristische attracties zijn onder meer enkele wijngaarden, een 18e-eeuwse kathedraal en het regionaal museum Maria Reiche. Dat stelt onder andere gebruiksvoorwerpen en schedels tentoon uit de Nazca-, Inca- en Paracascultuur. Enkele mummies bewijzen het gebruik van trepanaties voor de koloniale tijd. Daarnaast herbergt het museum een enorme collectie aan prehistorische gegraveerde stenen en potten en meubels, schilderijen en gebruiksvoorwerpen uit de post-koloniale tijd.
Daar de regio erg neerslagarm is, en omringd is door woestijn, kan wijn alleen verbouwd worden door middel van irrigatie. De eerste irrigatiekanalen stammen uit de Incaperiode en zijn meer dan 500 jaar oud.
In de buurt van de stad Ica werden stenen gevonden met merkwaardige, ingegraveerde voorstellingen. Deze stenen worden ook wel de stenen van Ica genoemd.

## Bestuurlijke indeling

Deze stad (ciudad) bestaat uit vier districten:
* Ica (hoofdplaats van de provincie)
* La Tinguiña
* Parcona
* Subtanjalla

## Geboren in Ica

* Hugo Sotil (1949-2024), voetballer
* ↑ Instituto Nacional de Estadística e Informática (INEI); Población Ciudades 2015 (vanaf blz.31. Gearchiveerd op 25 maart 2023.
* ↑ Instituto Nacional de Estadística e Informática (INEI); las Ciudades (vanaf blz.37). Gearchiveerd op 25 maart 2023.
Arequipa · Ayacucho · Cajamarca · Chiclayo · Chimbote · Chincha Alta · Cuzco · Huancayo · Huánuco · Huaraz · Ica · Iquitos · Juliaca · Lima · Pisco · Piura · Pucallpa · Puno · Sullana · Tacna · Tarapoto · Trujillo · Tumbes