OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Niek Roozen

Niek Roozen (Haarlem, 27 augustus 1997) is een Nederlandse acteur.

## Biografie

In 2014 speelde Roozen in de jeugdserie Brugklas van de AVROTROS het personage Max. In seizoen 4 zit het personage Max in de tweede klas, hij zal nog wel in afleveringen te zien zijn maar is geen van de hoofdpersonages meer. Daarnaast vertolkte hij een van de hoofdrollen in de film De bende van Urk, die in juni 2014 in première ging. en is hij gecast voor de film Solle naar een boek van de Zeeuwse schrijver Andreas Oosthoek.
In 2015 was Roozen te zien in de nieuwe serie op Zapp Het geheim van Eyck waarin hij de rol van Tim vertolkt, en in 2016 in de film Renesse, waarin hij Bas speelt.
In 2018 speelde hij in de rol van discipel mee in The Passion. Een jaar later speelde Roozen als Max mee in de film Brugklas: de tijd van m'n leven en speelde hij de beste vriend van vlogger Gio Latooy in diens eerste bioscoopfilm Project Gio. Daarnaast speelde hij in de films Vals, Misfit 2 en Verliefd op Cuba.
Van 2021 tot 2023 was Roozen een van de bekende Nederlanders in het kinderprogramma De Faker. In 2022 was Roozen een van de deelnemers aan het 22e seizoen van het RTL 4-programma Expeditie Robinson. In de derde aflevering kreeg Roozen een allergische reactie na het eten van een yam, waardoor het medische team moest worden opgeroepen. Hij viel uiteindelijk als achttiende af en eindigde daarmee op de vierde plek.
In 2023 deed Roozen mee aan de televisieprogramma’s Voor het blok, Beat the Champions VIPS en Waku Waku. In 2024 deed hij mee aan de televisieprogramma’s Moordfeest, Pokerface, 30 seconds en Oh, wat een jaar!.
Sinds 2024 presenteert Roozen het televisieprogramma Say Whut!? bij de AVROTROS.

## Externe link

* (en) Niek Roozen in de Internet Movie Database
* ↑ CV Niek Roozen
* ↑ TROS-tips: De brugklas. TROS. Geraadpleegd op 3 augustus 2014.
* ↑ Cast en crew. De bende van Urk. Geraadpleegd op 3 augustus 2014.
* ↑ Bende van Urk in première. Bende van Urk in première (20 juni 2014). Geraadpleegd op 3 augustus 2014.
* ↑ Twee Brugklas-acteurs te zien in Project Gio. AD (16 juli 2019). Geraadpleegd op 7 december 2019.
* ↑ Dit zijn álle 21 deelnemers van nieuwe reeks Expeditie Robinson.. RTL Boulevard (11 augustus 2022). Gearchiveerd op 12 augustus 2022. Geraadpleegd op 12 augustus 2022.
* ↑ Jansen, Dennis, Niek Roozen na vergiftiging bij Robinson: ‘Ga ik dit overleven?’. Algemeen Dagblad (13 september 2022). Geraadpleegd op 14 september 2022.
* Gemeinsame Normdatei: 1176586564
* Virtual International Authority File: 6927154923757063780006
* WorldCat (via VIAF): 6927154923757063780006
# Požun (Ozalj)

Požun is een plaats in de gemeente Ozalj in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 50 inwoners (2001).
# Lithofaan

Een lithofaan is een geëtst of gevormd kunstwerk in zeer dun doorschijnend porselein dat alleen duidelijk zichtbaar is wanneer het van achteren wordt verlicht met een lichtbron. Het is een ontwerp of scène in diepdruk die "en grisaille" (in grijze) tinten verschijnt.
Een lithofaan geeft een driedimensionaal beeld weer; totaal verschillend van tweedimensionale gravures en daguerreotypieën die "plat" zijn. De eigenschappen van de beelden veranderen afhankelijk van de lichtbron erachter. De afbeelding van een lithofaanpaneel verandert gedurende de dag, afhankelijk van de hoeveelheid zonlicht. De wisselende lichtbron maakt lithofanen interessanter voor de kijker dan standaard tweedimensionale plaatjes.
Het woord "lithofaan" is afgeleid van het Griekse "lithos", wat steen of rots betekent, en "phainein" dat betekent "doen verschijnen" of "plotseling doen verschijnen". Hieruit wordt een betekenis afgeleid voor lithofaan van "licht in steen" of "verschijnen in steen", aangezien het driedimensionale beeld plotseling verschijnt wanneer het vanachteren wordt verlicht met een lichtbron.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lithophane op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# János Kőrössy

János Kőrössy (ook Jancsy Korossy, Cluj, 26 december 1926 - 21 januari 2013) was een Roemeense jazzpianist, arrangeur en componist.

## Biografie

Kőrössy trad in de jaren 60 op in studenten- en jazzclubs in Boekarest, aanvankelijk als solist, daarna in een trio met bassist Johnny Răducanu en drummer Bob Iosifescu. Het trio nam met saxofonist Dan Mândrilă op voor Radiodifuziunii Române. In de jaren erop trad hij op in landen van het Warschaupact, op het Internationalen Jazzfestival in Praag (1960), Warschau (1961) en Boedapest (1962). In Polen ontstonden in 1961 opnamen met Roman Dyląg, Adam Jędrzejowski en Bernt Rosengren (Jancy Körössy in Poland). Voor het label Supraphon nam hij het album Iancsy Körössy – Jazz Recital op, gevolgd door Iancsy Körössy Plays His Own Compositions (Supraphon), Körössy János és együttes (Qualiton), Iancsy Körössy – Seria Jazz nr. 1 (Electrecord, in 1993 opnieuw uitgebracht în de serie Jazz Restitutio). Hij werkte ook mee aan de filmmuziek voor Alo, aţi greşit numărul.
In 1969 emigreerde Körössy naar de Bondsrepubliek Duitsland, waar hij datzelfde jaar opnames maakte voor MPS (Identification, met Charly Antolini en Hans Rettenbacher). Zijn bewonderaar Willis Conover van Voice of America opende voor hem de deur voor optredens in de Verenigde Staten. Hij speelde in Atlanta en werkte onder andere met Zoot Sims. In 1990 keerde hij naar Roemenië terug en trad daar op tijdens verschillende festivals, zoals in 1993 op het Festivalurile de Jazz de la Costineşti şi Galaţi en in 2001 op het Internationalen Jazzfestival in Boekarest. Hij trad verder op met Amerikaanse musici als Peter Perfido, James Singleton en Lee Konitz. Er verschenen enkele CD's: Sweet Home, Dor de acasă (in een duo met Ramona Horvath, op het label Electrecord) en Live In Graz. Na een gezamenlijke tournee met Nicolas Simion in 2001 keerde hij opnieuw langdurig naar Europa terug.
Korossy combineerde Roemeens volksmuziek met Amerikaanse jazz-ritmes, te horen op de dubbel-lp American Impressions & Romanian Landscapes. Hij arrangeerde in jazz-stijl de Rhapsodie No. 1 van George Enescu.

## Prijzen en onderscheidingen

In 1975 werd hij door Jimmy Carter onderscheiden voor zijn buitengewone verdiensten in de jazz. In 2002 eerde Radio Romania hem als de belangrijkste Roemeens muzikant. In 2006 kreeg hij de Orde van de ster van Roemenie (Commandeur).
# Max Meser

Max Meser (Sabadell, 24 juli 1992) is een Spaanse singer-songwriter en rockmuzikant.

## Biografie

Max Meser Juliana is geboren en opgegroeid in de Spaanse stad Sabadell, aan de Costa Brava. De singer-songwriter vertrok in 2012 naar Amsterdam om zijn muzikale geluk te beproeven.
In 2014 namen manager Phil Tilli (ex-Moke) en producer Matthijs van Duijvenbode Meser onder de vleugels. In die periode formeerde de Spaanse muzikant zijn band, waarin zijn jeugdvriend Isaac Wadsworth een plek kreeg naast drumster Gini Cameron en bassist Mano Hollestelle.
In oktober 2015 werd de eerste single ‘Weak For Love’ uitgebracht door PIAS. Kort daarna werd Meser uitgeroepen tot 3FM Serious Talent en ging de zanger mee op tournee met de Nederlandse zanger Douwe Bob.
Max Meser bracht in 2016 zijn debuutalbum ‘Change’ uit en presenteerde deze plaat in april in Melkweg Amsterdam. In november 2016 kondigde Meser in DWDD aan dat hij begin 2017 een nieuw album gaat opnemen met Andy Crofts (bekend van The Moons en Paul Weller) als producer. In 2017 gaat Max Meser mee op tour met Paul Weller en zal hij tijdens zijn shows in Nederland het voorprogramma verzorgen.

## Discografie
### Albums

* 2016 - Change
* 2017 - Pictures
* 2020 - Another Swing

### Singles

* 2015 - "Weak For Love"
* 2016 - "One Day"
* 2016 - "Hard To Say"

## Externe link

* Officiële website
* ↑ http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/gasten/max-meser. Gearchiveerd op 3 januari 2017.
* ↑ https://3voor12.vpro.nl/nieuws/2016/April/Max-Meser-Interview.html
* ↑ http://www.3fm.nl/nieuws/detail/363659/De-naam-Max-Meser-ga-je-in-2016-vaak-horen
* ↑ http://www.3fm.nl/nieuws/detail/363170/Max-Meser-benoemd-tot-3FM-Serious-Talent. Gearchiveerd op 3 januari 2017.
* ↑ https://www.paradiso.nl/web/Agenda-Item/Max-Meser.htm
* ↑ https://www.podiuminfo.nl/news/40157/Drie_Nederlandse_shows_voor_Paul_Weller/
# Prelošćica

Prelošćica is een plaats in de gemeente Sisak in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 722 inwoners (2001).
# Karheen Passage

De Karheen Passage is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het kanaal is ongeveer 10 kilometer lang en een kilometer breed. Het ligt tussen Tuxekan Island in het noordoosten en Heceta Island in het zuidwesten. Ten zuiden van het kanaal ligt het Prins van Waleseiland. In het noordwesten komt het kanaal uit in de Sea Otter Sound. In het zuidoosten komt vanuit het noordoosten de Tuxekan Passage op het kanaal uit en vanuit het zuidwesten de Tonowek Narrows die het verbinden met de Tonowek Bay.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Het kanaal werd in 1916 genoemd door de United States National Geodetic Survey. De naam is afgeleid van het dorp Karheen. Het waterlichaam werd oorspronkelijk "de doorgang naar Karheen Cannery" genoemd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canale di Karheen op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sea Otter Sound

De Sea Otter Sound is een baai in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

De baai heeft een lengte van 13 kilometer en is elf kilometer breed. Ze ligt tussen Heceta Island in het zuiden en een groep kleinere eilanden (waaronder Marble Island en Orr Island) voor de kust van het Prins van Waleseiland in het noorden. In het oosten wordt de baai begrensd door het Tuxekan Island. In het westen mondt de baai uit in de Davidson Inlet. In het zuidoosten mondt de Karheen Passage in de baai uit, in het noordoosten de El Capitan Passage.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

De naam van deze zeestraat werd in 1883 gegeven door William Healey Dall van de United States National Geodetic Survey en vernoemde het waterlichaam naar de zeeotter.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Stretto di Sea Otter op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Behm Canal

Het Behm Canal is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het kanaal is ongeveer 174 kilometer lang en scheidt Revillagigedo Island van het vasteland van Alaska, inclusief in het noordwesten het Cleveland Peninsula. Vanaf Clarence Strait loopt het kanaal noordwaarts en noordoostwaarts, door de Behm Narrows en langs de monding van de Unuk River, en vervolgens zuidwaarts naar het Revillagigedo Channel.
New Eddystone Rock is een grillig, veel gefotografeerd basalteiland in het Behm Canal.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Het kanaal werd in 1793 in kaart gebracht en vernoemd door George Vancouver, ter ere van Magnus von Behm, die gouverneur van Kamtsjatka was in 1779 toen de schepen van kapitein James Cook, met Vancouver onder de bemanning, arriveerden in Petropavlovsk-Kamtsjatski kort na de dood van Cook in Hawaï. Het was Behm die het nieuws van Cooks dood naar Europa bracht.
Het kanaal wordt door de Southeast Alaska Acoustic Measurement Facility (SEAFAC) gebruikt als akoestische testlocatie voor onderzeeërs van de Amerikaanse marine.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Behm Canal op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Behm Canal
# Tongass Narrows

De Tongass Narrows zijn een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten. De zeestraat is onderdeel van de Inside Passage.

## Geografie

Het waterlichaam strekt zich uit van Clarence Strait in het noordwesten tot aan het Revillagigedo Channel in het zuidoosten. Ten noordoosten ligt het Revillagigedo Island, ten zuidwesten liggen Gravina Island en Annette Island. Aan de noordkust van het kanaal liggen de plaatsen Ketchikan en Saxman, aan de zuidkust Ketchikan International Airport. Ter hoogte van Ketchikan splitst het Pennock Island de Tongass Narrows in twee takken. Vanuit het zuiden mondt tussen Gravina Island en Annette Island de Nichols Passage op het kanaal uit.
De oostkant van de nauwe doorgang omvat de steden Saxman en Ketchikan. Ketchikan International Airport ligt op Gravina Island. De noordkust van Tongass Narrows is steil en zwaar bebost. De zuidkust is laag, vlak en bebost, met af en toe open terrein, waar het land oploopt tot de California Ridge.
De waterweg maakt deel uit van de Alaska Marine Highway en wordt als zodanig gebruikt door charter-, commerciële vissers- en recreatievaartuigen, evenals commerciële vrachtschepen en tanks, kajaks en passagiersveerboten. Er is ook uitgebreid watervliegtuigverkeer op de Narrows, aangezien Ketchikan het regionale centrum is voor luchttransport naar geïsoleerde gemeenschappen.
Een voorstel om de Gravina Island Bridge over de Tongass Narrows te bouwen, werd opgeschort vanwege een nationale controverse over de "brug naar nergens".
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geologie

De geologische formatie van "groene steenschist uit het paleozoïcum" is te zien in de nauwe doorgangen nabij Ketchikan aan de oostkant en ook op Gravina Island.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tongass Narrows op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sumner Strait

Sumner Strait is een zeestraat in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten. De zeestraat is onderdeel van de Inside Passage.

## Geografie

De zeestraat is ongeveer 130 kilometer lang en 16 kilometer breed en strekt zich uit van de monding van de Stikine in het oosten tot Iphigenia Bay in het zuidwesten. Ten noordwesten van de zeestraat ligt Kuiu Island en ten noorden Kupreanof Island, Woewodski Island en Mitkof Island. Ten zuiden liggen Kosciusko Island, Prins van Waleseiland, Zarembo Island, Woronkofski Island en Wrangell Island. Ter hoogte van de monding ligt ten westen van de zeestraat het Coronation Island en ten oosten Warren Island. Ten oosten van de zeestraat ligt het vasteland van Alaska. Vanuit het noorden komt het Duncan Canal en de Wrangell Narrows op de zeestraat uit. Nabij de monding van de Stikine komt ook de ondiepe Dry Strait op Sumner Strait uit. Vanuit het zuiden komen de wateren Warren Channel (tussen Warren Island en Kosciusko Island), Shakan Bay, (tussen Kosciusko Island en het Prins van Waleseiland), Clarence Strait (tussen Prins van Waleseiland en Zarembo Island), Stikine Strait (tussen Zarembo Island en Woronkofski Island), Zimovia Strait (tussen Woronkofski Island en Wrangell Island) en Eastern Passage (tussen Wrangell Island en het vasteland van Alaska) op de zeestraat uit.
Het Cape Decision Light is een opmerkelijk hulpmiddel bij de navigatie op de Sumner Strait.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

De pelsjager William Brown was de eerste Europeaan die de zeestraat bezocht rond 1793. Later in datzelfde jaar bracht de officier James Johnstone van George Vancouver tijdens zijn expeditie van 1791-1795 de zeestraat in kaart. Het werd in 1875 vernoemd door William Healey Dall ter ere van Charles Sumner.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sumner Strait op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Wolflight

Wolflight is een studioalbum van Steve Hackett. De titel verwijst naar het feit dat Hackett, almaar op tournee met zijn "Genesis revisited"-muziek, alleen in de vroege ochtend aan componeren van nieuwe muziek toekwam. Wolflight is een de periode van een uur voor zonsopgang. Voorts was Hackett geïnteresseerd geraakt in de wolf, van nomadisch dier tot het vormen van roedels. De muziek werd gezien als een overzicht van zijn stijlen als gitarist binnen Genesis via zijn eerste soloalbum Voyage of the acolyte tot aan de "Genesis revisted"-stijl (achteraf genoemd The Total experience). Hackett had daartoe zijn toch al uitgebreide gitaarklanken uitgebreid met de exotische tokkelinstrumenten als oed en tär. Opnamen vonden plaats in de Map geluiddstudio, behalve de partijen van Mansurov en Kovács, die werden opgenomen in Boedapest.
Na het uitbrengen van het album volgde weer een aantal optredens, waarbij ook Cultuurpodium Boerderij in Zoetermeer werd aangedaan. Bassist in de toer was Roine Stolt, gitarist van The Flower Kings etc., maar toen dus deels bassist.

## Musici

* Steve Hackett – gitaar (1-10), banjo (8), oed (5,9), tipple (7), mondharmonica (4, 8), percussie (1, 4, 7) en zang (2, 3, 4, 5, 7, 8, 10)
* Amanda Lehmann – zang (2, 3, 4, 8)
* Jo Hackett (Lehmann) – zang (4)
* Roger King – toetsinstrumenten, programmeerwerk (1-10), geluidstechnicus
* Nick Beggs – basgitaar, chapman stick (8)
* Gary O’Toole – slagwerk (1, 5, 8)
* Hugo Degenhardt – slagwerk (9,10)
* Sara Kovács – didgeridoo (2)
* Malik Mansurov – tär (2)
* Chris Squire – basgitaar (3)
* Christine Townsend – viool, altviool (1, 2, 3, 4, 8)
* Rob Townsend – saxofoon (4, 8) en doedoek (5)

## Muziek

Het album verscheen ook dubbelelpee, waarvan kant 4 bestond uit de nummers Pneuma, Midnight sun en Caress. In dat dubbelalbum werd ook een compact disc met twaalf tracks meegeleverd.
Wolflight is geïnspireerd op het wolfgedrag, Corycian fire op de Corycische grot, Black thunder op Martin Luther King, Loving sea op Maxico en Dust and dreams op bezoeken aan Marokko.

## Verkoop

Het album haalde de albumlijsten van België (Vlaamse Ultratop, een week plaats 165; Waalse Ultratop; vier weken met hoogste plaats 74), Duitsland (een week plaats 49), Frankrijk (een week plaats 128), Italië (een week plaats 67)., Nederland (Album Top 100) (twee weken, hoogste plaats 49), het Verenigd Koninkrijk (een week plaats 31) en Zwitserland (een week plaats 63).
* hardcopy van het album
* interview in IO Pages; juni 2015
* ↑ Squire bespeelt hier niet zijn gebruikelijke Rickenbacker, maar op een Fender Precision; het is een van de laatste opnamen van de Yes-bassist
# Tokyo Metropolitan Gymnasium

Het Tokyo Metropolitan Gymnasium (Japans: 東京体育館, Tōkyō Taiikukan) is een sportcomplex en arena in het centrum van de Japanse hoofdstad Tokio, in de speciale wijk Shibuya, meer specifiek in de buurt Sendagaya. Het bouwwerk ligt ten zuiden van het nationaal park Shinjuku Gyoen en grenzend in het zuidoosten van 1958 tot 2015 aan het Olympisch Stadion en sinds 2019 aan het nieuw Olympisch Stadion in Shinjuku.
Het centrum van de arena is een grote overdekte zaal waar nationale en internationale sportevenementen worden georganiseerd. De arena kan plaats bieden aan 10.000 toeschouwers (6.000 vast, 4.000 tijdelijk). Onder de grote zaal bevindt zich een 50-meter zwembad dat net niet kwalificeert als zwembad met olympische afmetingen (50m x 20m, acht banen) met zitplaatsen voor 900 personen. Onder meer de Japanse nationale kampioenschappen waterpolo worden hier georganiseerd. Er is ook een 25m zwembad (25m x 13m, 6 banen), een ovalen buitenbaan, een krachttrainingsruimte en conferentiezalen.

## Geschiedenis

Het complex werd met een toenmalige kostprijs van 350 miljoen yen gebouwd van februari 1953 tot april 1954 voor het wereldkampioenschappen worstelen van dat jaar. Het was ook de locatie voor meerdere sporten op de Aziatische Spelen 1958, van de turncompetitie op de Olympische Zomerspelen 1964 en van de tafeltenniscompetitie op de Olympische Zomerspelen 2020.
Het bouwwerk kreeg tussen 1986 en 1990 een futuristische renovatie naar plannen van de Japanse architect Fumihiko Maki, die in 1993 laureaat werd van de Pritzker Prize.
Het complex was onder meer ook de locatie voor alle Japanse tafeltenniskampioenschappen sinds de opening, de jaarlijkse badmintonkampioenschappen van de Japan Super Series tussen 2007 en 2017 als onderdeel van de BWF Super Series, de wereldkampioenschappen judo 1958, de wereldkampioenschappen kunstschaatsen 2007, de wereldkampioenschappen volleybal voor mannen en voor vrouwen van 1998 en 2006, de eindrondes van het wereldkampioenschap volleybal vrouwen 2010 en het wereldkampioenschappen turnen 2011. In de arena gaan ook muziekoptredens door, waaronder de Berliner Philharmoniker gedirigeerd door Herbert von Karajan tijdens hun eerste tournee in Japan in 1957, Rainbow in 1976 en Katy Perry in 2015.
# Presika (Labin)

Presika is een plaats in de gemeente Labin in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 453 inwoners (2001).
# Live! (Bob Marley & The Wailers)

Live! is een livealbum van Bob Marley & The Wailers, opgenomen op 18 juli 1975 in de Lyceum Ballroom (tegenwoordig bekend als het Lyceum Theatre), een theater in het West End in Londen. Dit is een van Marleys bekendste optredens.
Het optreden volgde op een serie concerten in de VS in het kader van de Natty Dread Tour, de eerste grote tournee voor Marley in dat land. Omdat zijn muziek in Groot-Brittannië erg populair was onder Jamaicaanse immigranten werd besloten om een aantal Britse concerten aan deze tournee vast te plakken. Bob Marley en zijn Wailers stonden op 17 en 18 juli twee avonden in The Lyceum. De geluidsopnamen van 18 juli werden voor het Live!-album gebruikt. Tevens werden die avond beeldopnamen gemaakt, die later vaak zijn gebruikt in promotievideo's en dergelijke. Na deze twee shows gaf Bob nog twee concerten in Birmingham en Manchester.
Het album werd eind 1975 uitgebracht door Island Records in Groot-Brittannië. In Nederland duurde het tot het najaar van 1976 voordat de plaat in de toenmalige LP Top 50 kwam, mede dankzij het eerste Nederlandse concert dat Bob in die periode had gegeven.

## Nummers

Alle nummers zijn geschreven door Bob Marley, behalve waar aangegeven.

## Muzikanten

* Bob Marley - leadzang, slaggitaar
* Carlton Barrett - drums
* Aston Barrett - basgitaar
* Tyrone Downie - keyboards
* Al Anderson - leadgitaar
* Alvin Patterson - percussie
* I Threes - achtergrondzang

## Hitnoteringen

Live! in de Nederlandse Album Top 100 - binnen: 30-10-1976 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | |
| Nummer | 19 | 14 | 16 | 18 | 19 | 17 | 15 | 16 | 18 | 20 | 20 | uit |
* ↑ Allmusic review
Bob Marley · Junior Braithwaite · Beverley Kelso · Bunny Wailer · Peter Tosh · Cherry Smith · Constantine "Vision" Walker · Earl "Chinna" Smith · Aston Barrett · Joe Higgs · Earl Lindo · Carlton Barrett · Al Anderson · Alvin Patterson · Junior Marvin · Donald Kinsey · Tyrone Downie · I Threes (Rita Marley · Marcia Griffiths · Judy Mowatt)