OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Borstbeeld van Anthony Nesty

Het borstbeeld van Anthony Nesty staat bij de zwemvereniging De Dolfijn in Paramaribo, Suriname. Het staat aan de Henri J. Benjaminstraat, op de hoek met de O'Ferralstraat. Op een plaquette staat een overzicht van de prestaties van de zwemmer Anthony Nesty, en met name zijn gouden medaille tijdens de Olympische Spelen van Seoul van 1988 die de aanleiding vormde voor het beeld.
Het borstbeeld is gemaakt van met goud bespoten cement. Het is gemaakt door Erwin de Vries die direct na de Olympische zege voorstelde om het beeld te maken. De overheid gaf hem deze opdracht en hij leverde het beeld in augustus 1989 op. In een periode van besluiteloosheid waar het beeld te plaatsen, kwam het eerst bij de familie Nesty zelf thuis te staan. In 1995 werd het op het middenterrein van de De Dolfijn onthuld, de zwemvereniging waar Nesty zijn sportloopbaan was begonnen.
Anthony Nesty veroverde een gouden medaille tijdens de Pan-Amerikaanse Spelen van 1987 en 1991, de CONSANAT van 1988, de Goodwill Games van 1990 en de WK van 1991. Daar waar heel Suriname voor uitliep was echter zijn winst tijdens de Olympische Spelen van 1988. Bij terugkeer op het vliegveld van Zanderij werd hij opgewacht door duizenden mensen die hem die in een triomftocht naar Paramaribo begeleidden. Daar aangekomen werd hij onder aanwezigheid van 20.000 mensen onthaald in het André Kamperveenstadion. Vicepremier Henck Arron maakte hier bekend dat de 100.000 gulden die de bevolking bijeengebracht had, om hem in staat te stellen te studeren in de Verenigde Staten, door de regering verdubbeld zou worden.
# Linwood (Schotland)

Linwood is een dorp in de Schotse council Renfrewshire in het historisch graafschap Renfrewshire ongeveer 22 kilometer ten zuidwesten van Glasgow en 2,5 kilometer ten noordoosten van Johnstone. Het dorp ligt aan de A761, vlak bij de kruising met de A737 die de plaats verbindt met Glasgow International Airport en de M8 naar Glasgow.
# Vaidotai

Vaidotai is een dorp in het zuiden van Litouwen op de zuidwestelijke grens het stedelijk rayon van de hoofdstad Vilnius. Het dorp ligt in een omgeving van productiebossen, aan de rivier de Vokė, alwaar een voormalige watermolen staat.

## Verkeer en vervoer

Het dorp wordt ontsloten door de stadsbuslijnen 3 en 8 van Vilnius. Vlak bij het dorp loopt de stedelijke hoofdweg A19.

## Bevolking

In 2011 telde Vaidotai 1268 inwoners, van wie 596 mannen en 674 vrouwen.
Inwoners per jaar :
| Jaar | Aantal |
| 1959 | 436 |
| 1970 | 522 |
| 1979 | 698 |
| 1987 | 824 |
| 1989 | 1293 |
| 2001 | 1387 |
| 2011 | 1268 |
* ↑ Inwoners per plaats (XLS). 2011 Census van populatie en huizen. Litouws statistisch bureau. Gearchiveerd op 22 september 2013. Geraadpleegd op 10 september 2013. “ward (seniūnija)”
# Station Dronten

Station Dronten is een spoorwegstation in Dronten aan de Hanzelijn, tussen station Lelystad Centrum en station Kampen Zuid.
De Hanzelijn en daarmee het station werden op 6 december 2012 officieel geopend en op 9 december dat jaar in gebruik genomen.
Het station ligt te midden van bedrijventerreinen in het noorden van Dronten en bestaat uit twee perrons aan de zijkant van de sporen op zeven meter boven het maaiveld. Het westelijke gedeelte van de perrons ligt op een viaduct over de ontsluitingsweg De Noord. Er zijn in totaal vier sporen: twee perronsporen en twee doorgaande sporen. Het station heeft over een deel van beide perrons een overkapping. Beide perrons zijn toegankelijk met zowel een trap als een lift.

## Treinverbindingen

In de dienstregeling 2025 stoppen op dit station de volgende treinseries:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| 9000 | Sprinter (NS) | Leeuwarden – Meppel – Zwolle – Dronten – Lelystad Centrum | Rijdt na 20:00 uur en in het weekend 1x/uur tussen Leeuwarden en Zwolle. Rijdt na 21:00 uur 1x/uur op het hele traject. |

## Busverbindingen

De bushalte Dronten, Station ligt in het concessiegebied IJssel-Vecht, in handen van EBS, en wordt bediend door de volgende buslijnen:
| Lijn | Route | Soort | Bijzonderheden |
| 143 | Kampen, Station - Dronten, Station | Streekbus | Rijdt niet op zondagavond |
| 146 | Kuinre, Burchtstraat - Luttelgeest - Emmeloord - Nagele - Swifterbant - Dronten, Station | Streekbus | |
| 147 | Harderwijk, Station - Biddinghuizen - Dronten, Station | Streekbus | |
| 521 | De Gilden → Dronten, Station → Oud-Dronten → De Fazant → De Landstreken → De Manage → Flevo Golfresort → De Landmaten → Centrum → Dronten, Station → De Munten → De Gilden | Buurtbus | Ringlijn tegengesteld aan lijn 522, rijdt niet 's avonds en op zondag |
| 522 | De Gilden → De Munten → Dronten, Station → Centrum → De Landmaten → Flevo Golfresort → De Manage → De Landstreken → De Fazant → Oud-Dronten → Dronten, Station → De Gilden | Buurtbus | Ringlijn tegengesteld aan lijn 521, rijdt niet 's avonds en op zondag |
| 646 | Dronten, Station - Aeres Hogeschool | Schoolbus | |
| 663 | Lelystad, Station Centrum - Dronten, Station - Kampen, GSG Pieter Zandt | Schoolbus | |
Tot de ingebruikname van de Hanzelijn was Dronten met Lelystad en Zwolle met het openbaar vervoer verbonden door de Hanzeliner, een hoogwaardige busverbinding.

## Ontwikkeling aantal reizigers

Het aantal door NS vervoerde reizigers (per gemiddelde werkdag) ontwikkelde zich sedert 2019 als volgt:
| Jaar | Aantal reizigers |
| 2019 | 3.545 |
| 2020 | 1.818 |
| 2021 | 1.987 |
| 2022 | 2.619 |
| 2023 | 2.810 |

## Afbeeldingen

* Station Dronten in aanbouw in april 2009
* Spoor 2
* Vooraanzicht
* SNG op het station
# Windmotor Britswerd

De Windmotor Britswerd is een voormalige poldermolen nabij het Friese dorp Britswerd, dat in de Nederlandse gemeente Súdwest-Fryslân ligt.
De molen was een kleine Amerikaanse windmotor van het merk Record met een windrad van 18 bladen, die rond 1925 werd gebouwd. Hij stond ongeveer een kilometer ten zuiden van het dorp nabij de Oosterwierumeroudvaart. De rotor windmotor is tussen 1995 en 2004 verdwenen; het restant is in 2013 gesloopt. Slechts de betonnen fundering is nog aanwezig.
# Yas Marina Circuit

Het Yas Marina Circuit is het nieuwe, en enige circuit in Abu Dhabi. Het circuit is ontworpen door Hermann Tilke. Het circuit is gelegen op het Yas eiland, dat ongeveer op een half uur rijden ligt van de stad Abu Dhabi. Het circuit heeft 16 bochten (na de verbouwing van het circuit), en wordt al het Arabische Monaco genoemd.

## Duurste circuit

Het circuit is het duurste circuit ooit gebouwd. Het circuit heeft ongeveer 893 miljoen euro gekost. Bij deze kosten zijn ook de aanleg van het kunstmatige eiland waarop het circuit ligt en het hagelnieuwe hotel meegerekend. Ook de lichtinstallatie heeft een flink aandeel in het bedrag. De kosten voor de aanleg van het circuit waren aanvankelijk geraamd op 225 miljoen euro.

## Formule 1

Vanaf 2009 wordt op dit circuit de Etihad Airways Abu Dhabi Grand Prix gehouden. Dit is meestal de laatste Grand Prix van het Formule 1-seizoen, sinds 2009 was het alleen in 2011, 2012 en 2013 niet de laatste race van het jaar.
| Jaar | Winnaar | Team | Bandenmerk |
| 2009 | Sebastian Vettel | Red Bull Racing | B Bridgestone |
| 2010 | Sebastian Vettel | Red Bull Racing | B Bridgestone |
| 2011 | Lewis Hamilton | McLaren | P Pirelli |
| 2012 | Kimi Räikkönen | Lotus F1 Team | P Pirelli |
| 2013 | Sebastian Vettel | Red Bull Racing | P Pirelli |
| 2014 | Lewis Hamilton | Mercedes | P Pirelli |
| 2015 | Nico Rosberg | Mercedes | P Pirelli |
| 2016 | Lewis Hamilton | Mercedes | P Pirelli |
| 2017 | Valtteri Bottas | Mercedes | P Pirelli |
| 2018 | Lewis Hamilton | Mercedes | P Pirelli |
| 2019 | Lewis Hamilton | Mercedes | P Pirelli |
| 2020 | Max Verstappen | Red Bull Racing | P Pirelli |
| 2021 | Max Verstappen | Red Bull Racing | P Pirelli |
| 2022 | Max Verstappen | Red Bull Racing | P Pirelli |
| 2023 | Max Verstappen | Red Bull Racing | P Pirelli |
| 2024 | Lando Norris | McLaren | P Pirelli |

## Externe link

* (en) Officiële site
* (en) Circuitpagina op Formula1.com

## Galerij

* Sebastian Vettel in actie op het circuit
# Mesopsocus

Mesopsocus is een geslacht van stofluizen uit de familie Mesopsocidae. Er zijn meer dan 60 beschreven soorten in Mesopsocus.

## Species

De volgende 67 soorten behoren tot het geslacht Mesopsocus:
* Mesopsocus acutilobus Broadhead & Richards, 1982
* Mesopsocus alatus Broadhead & Richards, 1982
* Mesopsocus angolanus (Badonnel, 1977)
* Mesopsocus apterus Kaplin, 1990
* Mesopsocus atlasicus Badonnel, 1945
* Mesopsocus badhysi Kaplin, 1990
* Mesopsocus balachowskyi Badonnel, 1984
* Mesopsocus blancae Baz, 1988
* Mesopsocus boops (Hagen, 1859)
* Mesopsocus bousemani (Mockford, 2005)
* Mesopsocus brachyonematus (Li, 2002)
* Mesopsocus broadheadi Badonnel, 1982
* Mesopsocus carthaginensis Lienhard, 1988
* Mesopsocus clarki Badonnel, 1982
* Mesopsocus corniculatus (Li, 2002)
* Mesopsocus curvimarginatus (Li, 2002)
* Mesopsocus deserticus Garcia Aldrete, 1999
* Mesopsocus dichotomus (Li, 2002)
* Mesopsocus difficilis Broadhead & Richards, 1982
* Mesopsocus diopsis Enderlein, 1902
* Mesopsocus dislobus Yoshizawa, 1998
* Mesopsocus duboscqui Badonnel, 1938
* Mesopsocus enderleini Badonnel, 1982
* Mesopsocus fenestristigma (Badonnel, 1977)
* Mesopsocus fuscifrons Meinander, 1966
* Mesopsocus gabonensis Badonnel, 1977
* Mesopsocus giganteus Lienhard, 1995
* Mesopsocus graecus Lienhard, 1981
* Mesopsocus gynevolans Lienhard, 2009
* Mesopsocus helveticus Lienhard, 1977
* Mesopsocus hiemalis Marikowskii, 1957
* Mesopsocus hongkongensis Thornton, 1959
* Mesopsocus immunis (Stephens, 1836)
* Mesopsocus incomitatus Smithers, 1957
* Mesopsocus jiensis (Li, 2002)
* Mesopsocus jinicus (Li, 2002)
* Mesopsocus kopetdaghensis Kaplin, 1992
* Mesopsocus laricolus (Li, 2002)
* Mesopsocus laterimaculatus Ball, 1937
* Mesopsocus laticeps (Kolbe, 1880)
* Mesopsocus latreillei Badonnel, 1982
* Mesopsocus lienhardi Badonnel, 1982
* Mesopsocus marikovskyi Badonnel, 1982
* Mesopsocus meinanderi Badonnel, 1982
* Mesopsocus mockfordi Badonnel, 1982
* Mesopsocus montinus Enderlein, 1907
* Mesopsocus neimongolicus (Li, 2002)
* Mesopsocus nigrimaculatus (Li, 2002)
* Mesopsocus nigrostigma Badonnel, 1977
* Mesopsocus nitidifrons Broadhead & Richards, 1982
* Mesopsocus phaeodematus Li, 2002
* Mesopsocus propinquus Broadhead & Richards, 1982
* Mesopsocus salignus (Li, 2002)
* Mesopsocus similis Badonnel, 1977
* Mesopsocus smithersi Badonnel, 1982
* Mesopsocus stenopterus (Li, 2002)
* Mesopsocus strongylotus (Li, 2002)
* Mesopsocus tetensi Badonnel, 1982
* Mesopsocus thorntoni Badonnel, 1982
* Mesopsocus troodos Lienhard, 1995
* Mesopsocus tumorosus Smithers, 1957
* Mesopsocus unipunctatus (Müller, 1764)
* Mesopsocus vernus Lienhard, 1977
* Mesopsocus wardi Meinander, 1973
* Mesopsocus yemenitus Lienhard, 1988
* Mesopsocus yeni New, 1991
* Mesopsocus ypsilon Ball, 1937
# Noureddine Farihi

Noureddine Farihi (Casablanca, 18 mei 1957 – Antwerpen, 19 oktober 2022) was een Belgische acteur van Marokkaanse afkomst.

## Biografie

Farihi debuteerde als acteur in De Zwarte Komedie van Bert Verhoye. Zijn bekendste rol was vroeger die van Mohammed 'Mo' Fawzi in Thuis die hij van 1999 tot 2011 vertolkte. In 2021 speelde hij als Hassan in de Franstalige dramatische televisierie Braqueurs, la série in 2022 als commissaris Van Bocksel in Pandore. Hij speelde verder gastrollen in Walhalla (Said), Taxios, Los (taxibestuurder), Flikken (Samier Benani), Branxelles (Nourdine), Badoir (chauffeur), Nachtwacht (Wensdjin), Danni Lowinski (Kemal Ozlan) en Chaussée d'Amour. Verder had Farihi gastrollen in films als The Last Voyage of the Demeter (2023), The Magic Flute (2022), Spider in the Web (2019) en Patser (2018, als Oom Farid).

## Persoonlijk

Farihi was tweemaal getrouwd en kreeg uit zijn eerste huwelijk een dochter en uit zijn tweede huwelijk een zoon. Hij overleed in de nacht van 18 op 19 oktober 2022 op 65-jarige leeftijd thuis aan de gevolgen van kanker.

## Externe link

* (en) Noureddine Farihi in de Internet Movie Database
* ↑ Acteur Noureddine Farihi (65), gekend als Mo uit ‘Thuis’, overleden: “Hij zal bijzonder hard gemist worden”. Het Nieuwsblad (19 oktober 2022). Gearchiveerd op 19 oktober 2022. Geraadpleegd op 23 oktober 2022.
* ↑ Collega en vriend Saïd Boumazoughe over verlies Noureddine Farihi: "Voor jullie was hij Mo'ke uit "Thuis", voor ons de man die alle drempels heeft overwonnen". VRT NWS (19 oktober 2022). Gearchiveerd op 19 oktober 2022. Geraadpleegd op 23 oktober 2022.
* ↑ 'Mo' uit Thuis: "Ik durfde niet kijken toen mijn kersverse zoon ter wereld kwam". Gazet van Antwerpen (6 april 2011). Gearchiveerd op 19 oktober 2022.
* ↑ Noureddine Farihi, Mo uit ‘Thuis’, overleden na ‘korte en oneerlijke strijd’ tegen kanker: “We gaan hem missen”. Het Laatste Nieuws (19 oktober 2022). Gearchiveerd op 25 oktober 2022.
* ↑ Acteur en pionier Noureddine Farihi - Mo uit "Thuis" - is overleden. VRT NWS (19 oktober 2022). Gearchiveerd op 19 oktober 2022.
# Tikehau

Tikehau is een atol en onderdeel van de Tuamotueilanden die weer onderdeel zijn van Frans-Polynesië. Het atol is bijna ovaalvormig en meet zo'n 19 bij 27 km. De eilanden hebben een landoppervlakte van ongeveer 20 km². Bestuurlijk/administratief valt het eiland onder de gemeente Rangiroa.
Tikehau werd in 1816 ontdekt door de Russische ontdekkingsreiziger Otto von Kotzebue. In 1987 ondernam Jacques-Yves Cousteau een expeditie naar het atol.

## Beschrijving

Het is een bewoond atol. Volgens de volkstelling van 2017 wonen er 560 mensen, voornamelijk in het dorp Tuherahera. Oorspronkelijk leefde de bevolking van traditionele visserij en het maken van kopra. Daarnaast is er nu een kwekerij van pareloesters. Verder wordt toerisme steeds belangrijker. Sinds 1977 is er een vliegveld met een start- en landingsbaan van 1200 m. Volgens cijfers uit 2019 waren er jaarlijks 1100 vluchten en werden 40.000 passagiers vervoerd. Er is een luxe hotelresort aangelegd.

## Ecologie

Naast de grote rijkdom aan vissoorten, zijn de nauwelijks bewoonde motu's rijk aan vogels. Op het eiland komen 47 vogelsoorten voor waaronder negen soorten van de Rode Lijst van de IUCN waaronder het hendersonstormvogel (Pterodroma atrata) en de endemische, Tahitiaanse patrijsduif (Alopecoenas erythropterus), saffierlori (Vini peruviana) en tuamotukarekiet (Acrocephalus atyphus).
* Detailkaart
* Tikehau, Pearl beach hotel
* saffierlori (Vini peruviana)
* Tikehau in 1816
* ↑ Avibase checklist Tikehau
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tikehau op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sionskerk (Tilburg)

De Sionskerk is een voormalig protestants kerkgebouw in de Noord-Brabantse stad Tilburg. Het gebouw is gelegen aan het Molenbochtplein 33.

## Geschiedenis

Al in 1874 was er sprake van een aantal gereformeerden in Tilburg. Dit waren vaak arbeiders die bij de Spoorwegen werkten en vaak uit Noord-Nederland afkomstig waren. Daarom werd aan de Lange Nieuwstraat 51 een Evangelisatie-locaal gebouwd. Dit was een kerkgebouw zonder toren met de voorgevel aan de straatzijde waarin rondbogige vensters waren uitgespaard. Architect was Sytze Wierda.
Nadat de – grotere – Sionskerk in 1923 in gebruik was genomen, werd het oorspronkelijke kerkje verkocht. Het deed nog enige tijd dienst als turnlokaal en winkel. In 2003 werd het, samen met de pastorie, gesloopt en op de plaats ervan verrezen woningen.
De Sionskerk was een ontwerp van Albert Kool in de expressionistische stijl van de Amsterdamse School. Ook deze kerk bevond zich in een wijk waar veel spoorwegarbeiders te vinden waren. Het betrof een bakstenen bouwwerk met een zware toren in de voorgevel die gedekt was met een zadeldak. Ook deze kerk werd uiteindelijk te klein en men bouwde toen ook de Opstandingskerk die in 1965 in gebruik werd genomen. Toen kwam de naam Sionskerk voor de kerk aan het Molenbochtplein in gebruik.
De financiële lasten van twee kerken bleken te zwaar, waarop de Sionskerk in 1970 werd afgestoten. Het gebouw kreeg hierna een nieuwe bestemming als opslagplaats, kunstatelier en kantoor.
* ReliWiki: Lange Nieuwstraat
* ReliWiki: Sionskerk
* Wiki Midden-Brabant
* Tilburgers
* Amsterdamse Schoolplatform
# Moerdijkspoorbrug

De Moerdijkspoorbrug bij Moerdijk overspant het Hollandsch Diep en maakt deel uit van de Spoorlijn Breda - Rotterdam. Het is een van de drie Moerdijkbruggen.

## Historie

De eerste Moerdijkspoorbrug werd geopend op 1 januari 1872. Het ontwerp van de brug was van hoofdingenieur van Staatsspoorwegen J.G. van den Bergh; de metalen bovenbouw werd ontworpen door Theodor Stang. De enkelsporige vakwerkbrug bestond uit veertien boogvormige overspanningen van elk ruim honderd meter, die aan de oever waren gebouwd en vervolgens naar hun plaats werden gevaren. De brugdelen werden geconstrueerd door de Koninklijke Van Vlissingen & Dudok van Heel (Werkspoor NV). Bij de opening was de Moerdijkbrug de langste spoorbrug van Europa. Ten behoeve van de scheepvaart kon de brug aan de Brabantse zijde geopend worden door middel van een draaibrug.
De brug werd gebruikt door de treinen, die tot de dag van opening hun eindpunt hadden bij de haven van het even verderop gelegen Moerdijk aan de zuidzijde respectievelijk in Willemsdorp aan de noordzijde.
In 1944 werd de brug door de Duitsers vernield om de geallieerden te beletten West-Nederland in te trekken. Hierbij werd een aantal brugpijlers onherstelbaar beschadigd, wat het herstel van de brug enorm vertraagde. Bovendien werd de prioriteit gegeven aan het snelle provisorische herstel van de verkeersbrug, waarvoor een aantal overspanningen van de spoorbrug werden geleend. Pas in 1946 werd de herstelde spoorbrug weer in gebruik genomen. In verband met materiaaltekorten kreeg de nieuwe brug geen veertien, maar slechts tien overspanningen. De zanddam aan het noordelijke uiteinde van de brug werd 400 meter verlengd om het gat op te vullen. Tegelijkertijd werd de halte Willemsdorp opgeheven en de krappe spoorboog die naar de brugoprit leidde verruimd en verlegd.

## Huidige brug

Begin jaren 1950 werden onder leiding van de jonge ingenieur C.L. Wisse de enkelsporige stalen boogbruggen vervangen door de huidige dubbelsporige vakwerkbrug. Veertien verschillende staalbedrijven uit het hele land waren betrokken bij de productie van de enorme hoeveelheden staal die benodigd waren voor de tien nieuwe overspanningen. Omdat het treinverkeer zo min mogelijk hinder mocht ondervinden werden gedurende twee jaar de overspanningen een voor een in hun geheel vervangen. In 1955 was de nieuwe spoorbrug in zijn geheel klaar.

## Foto's

* Gravure van de spoorbrug bij de opening, in L'Illustration Européenne
* Bovenbouw van de draaibrug, Moerdijkbrug 1865-1870
* De spoorbrug in de periode 1920-1940
* De Moerdijkbruggen na het opblazen door de Duitsers
* Bruggenstichting database
# Abby Bishop

Abby Bishop (Booleroo Centre, South Australia, 29 november 1988) is een Australische basketbalspeelster. Ze nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en behaalde hierbij een bronzen medaille.

## Clubbasketbal

Bishop begon haar loopbaan in eigen land in de WNBL bij de Australian Institute of Sport, waarna ze van 2006 tot 2010 zou uitkomen voor Canberra Capitals. Met deze laatste club werd ze driemaal Australisch landskampioen. In 2010 werd ze gedraft door de Seattle Storm in de WNBA, waarvoor ze 16 wedstrijden in actie kwam en de titel behaalde in de WNBA. Na 1 seizoen trok Bishop terug naar haar thuisland waar ze speelde voor Dandenong Rangers en Adelaide Lightning. Tijdens het seizoen 2012-2013 speelde Bishop voor het Franse Perpignan Basket. In 2013 keerde ze terug naar de Canberra Capitals. Tussendoor kwam ze ook uit voor de Hongaarse ploegen PEAC-Pécs en Aluinvent DVTK Miskolc. In februari 2015 raakte bekend dat Bishop terugkeert naar Seattle Storm in de WNBA.

## Nationaal elftal

Bishop werd voor het eerst geselecteerd voor de 'Opals' in 2007. In 2012 maakte Bishop een eerste keer deel uit van de Australische olympische selectie. De Australische vrouwen troffen de Verenigde Staten in de halve finales, waarin ze uitgeschakeld werden. In de kleine finale won Australië van de Russische selectie, zodat Bishop een eerste Olympische medaille in ontvangst mocht nemen.

## Erelijst
### Canberra Capitals

* Australisch landskampioen: 2007, 2009, 2010

### Seattle Storm

* Amerikaans landskampioen: 2010

### Australië

* 2007: 1 Oceanisch kampioenschap
* 2011: 1 Oceanisch kampioenschap
* 2012: 3 OS Londen

### PEAC-Pécs

* Hongaars bekerwinnaar: 2014
* (en) Profiel op Basketball Australia
* (en) Profiel van Abby Bishop op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Profiel op basketball-reference
* (en) Profiel op website Australian Olympic team
* (nl) Profiel op WNBA.com
* (en) Profiel op website Seattle Storm
2 Swin Cash · 5 Abby Bishop · 7 Jana Veselá · 10 Sue Bird · 15 Lauren Jackson · 20 Camille Little · 25 Svetlana Abrosimova · 30 Tanisha Wright · 34 Le'coe Willingham · 40 Alison Lacey · 43 Ashley Robinson · Coach Brian Agler
# Jenny Whittle

Jennifer Hazel (Jenny) Whittle (Gold Coast, Queensland, 5 september 1973) is een Australische basketbalspeelster. Ze nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen en behaalde hierbij een zilveren en bronzen medaille.

## Clubbasketbal

Whittle begon haar loopbaan in 1989 in eigen land in de WNBL bij de Australian Institute of Sport, waarna ze van 1992 tot 1997 zou uitkomen voor Brisbane Blazers. In die periode speelde ze haar laatste jaar voor Osnabrück SC in Duitsland. In 1998 ging ze spelen bij Perth Breakers. In 1999 ging ze spelen in de WNBA voor Washington Mystics. Na het seizoen ging ze spelen voor Bulleen Boomers. Na één seizoen ging ze spelen voor Tarbes Gespe Bigorre in Frankrijk. In 2001 ging ze haar tweede seizoen spelen voor de Washington Mystics. In 2003 verhuisde ze naar CB Ciudad de Burgos in Spanje. In 2005 keerde ze terug naar Australië om te spelen voor Canberra Capitals. Met deze laatste club werd ze één maal Australisch landskampioen in 2006. In 2006 ging ze spelen voor Mizo Pécs in Hongarije. In 2007 keerde ze terug naar Australië om haar loopbaan af te sluiten bij Adelaide Lightning. Met deze club werd ze één maal Australisch landskampioen in 2008.

## Nationaal elftal

Whittle werd voor het eerst geselecteerd voor de 'Opals' in 1994. In 1996 maakte Whittle een eerste keer deel uit van de Australische olympische selectie. De Australische vrouwen wonnen brons. Haar hoogtepunt was op de Wereldkampioenschappen basketbal in 2006, waar ze als aanvoerder de wereldcup in ontvangst mocht nemen.

## Erelijst
### Canberra Capitals

* Australisch landskampioen: 2006

### Adelaide Lightning

* Australisch landskampioen: 2008

### Australië

* 1996: 3 OS Atlanta
* 1997: 1 Oceanisch kampioenschap
* 1998: 3 WK Duitsland
* 2000: 2 OS Sydney
* 2002: 3 WK China
* 2001: 1 Oceanisch kampioenschap
* 2003: 1 Oceanisch kampioenschap
* 2005: 1 Oceanisch kampioenschap
* 2006: 1 WK São Paulo
* (en) Profiel van Jenny Whittle op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Profiel op basketball-reference
* (en) Profiel op basketball-reference WNBA
* (en) olympedia Jenny Whittle
* (en) Profiel op olympics.com.au