OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tandoori masala

Tandoori masala (ook wel afgekort tot tandoori) is een saus die in verscheidene vormen al duizenden jaren in India wordt gebruikt. Het is een mengeling van yoghurt, gember, knoflook, peper, komijn en Garam Masala (een Indiaas mengsel van gemalen specerijen in ieder geval bestaande uit kardemom, kruidnagel, nootmuskaat en kaneel).
Het woord tandoori komt van het Hindiwoord tandoor, dat kleioven betekent.

## Kip tandoori

Kip tandoori is een gerecht met kippenpoten, gemarineerd in tandoorisaus. Na het marineren worden deze samen met veel ui in een oven gebakken of gegrild. Het geheel wordt vervolgens geserveerd met rijst. Goede kip tandoori is krokant aan de buitenkant en zacht van binnen. Het gerecht zou in de eerste helft van de 20e eeuw bedacht zijn door een kok in Pesjawar. Nadat deze Lala Kundan Lal Gujral na de deling van India naar Delhi verhuisde en daar het restaurant Moti Mahal opende, zou het gerecht een plaats hebben gekregen in de Indiase keuken.

## Kip tikka

Chicken tikka masala kent ongeveer hetzelfde bereidingsproces behalve dat het hier om gesneden (botloze) kip gaat en dat het waarschijnlijk in het Verenigd Koninkrijk (in de Indiase gemeenschap) min of meer 'per ongeluk' ontstaan is.
# Pont Vieux (Espalion)

De Pont Vieux (Frans voor oude brug) is een middeleeuwse stenen brug over de Lot in de Franse gemeente Espalion (Aveyron).

## Geschiedenis

In 1060 lag hier al een stenen brug over de Lot. Deze brug werd in de loop der eeuwen talloze keren hersteld en herbouwd en de huidige brug gaat terug tot de eerste helft van de 13e eeuw. De heren van Calmont d'Olt hieven tol op de brug waarvan de opbrengst werd gebruikt voor het onderhoud. Het was een versterkte brug met drie torens en een valbrug. Aan de zijkanten van de brug stonden een twintigtal winkels. In de 19e eeuw werd een nieuwe brug over de Lot gebouwd. In 1888 werd de Pont Vieux beschermd als monument historique.

## Beschrijving

De brug is opgebouwd uit roze zandsteen. Drie bogen overspannen de rivier en een vierde boog verbindt de noordelijke oever met de straat. De middelste boog is veel hoger dan de andere om de brug te beschermen tegen hoog water. Hierdoor vertoont het wegdek een steile helling. Om de pijlers te beschermen tijdens hoog water zijn deze versterkt met driehoekige uitsteekstels. Een van deze uitsteeksels is bekroond met een ijzeren kruis uit 1728.
Gemotoriseerd verkeer is verboden op de Pont Vieux. De jaarlijkse transhumance richting de Aubrac, die eind mei in Espalion passeert, gaat wel over de brug.

## Afbeeldingen

* Verlichte brug
* Pont Vieux en Vieux Palais
* Wegdek
* IJzeren kruis
* 1 2 (fr) Pont-Vieux à Espalion. Monumentum: Carte des Monuments Historiques français. Geraadpleegd op 1 december 2024.
* 1 2 (fr) Patrimoine bâti. Pays d'Espalion, Office de Tourisme. Geraadpleegd op 1 december 2024.
# Voliba scoparialis

Voliba scoparialis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Gabrisa scoparialis door Francis Walker in een publicatie uit 1866.
De soort komt voor in Australië (Nieuw-Zuid-Wales).
# Alice Arm

De Alice Arm is de oostelijke arm van de Observatory Inlet in het westen van Brits-Columbia in Canada.

## Geografie

De Observatory Inlet heeft twee armen, de noordwestelijke Hastings Arm en de oostelijke Alice Arm. De Alice Arm is ongeveer 25 kilometer lang en heeft een scherpe afbuiging, loopt ongeveer in een noordoost-zuidwest-as. Ze wordt gevoed door de Kitsault River.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Het waterlichaam is onderdeel van het traditionele grondgebied en de hulpbronnen van de Nisga'a. De naam in het Nisga'a is K'alii Ts'im Gits'oohl (letterlijk "binnen, een heel eind achter").
De Engelse naam werd in 1868 verleend door kapitein Daniel Pender ter ere van Alice Mary Tomlinson, de tweede dochter van Richard Woods, griffier van het Hooggerechtshof van Brits-Columbia en echtgenote van de eerwaarde Robert Tomlinson die verantwoordelijk was voor de Anglicaanse missie in Kincolith (Ging̱olx), nabij de monding van de Nass. In hetzelfde gebied werd Alice Rock ook vernoemd naar mevrouw Tomlinson, die met haar man direct na hun trouwdag in 1868 in een Haida-kano een reis van vierentwintig dagen naar Kincolith maakte. Alice Woods en Robert Tomlinson trouwden in april 1868 in Victoria.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Alice Arm op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Fijn d'r vandoor in m'n automobiel

Fijn d'r vandoor in m'n automobiel is een single van Gerard Cox.
Fijn d’r vandoor in m’n automobiel gaat over de geneugten van het autobezit. Cox zette zich af tegen het openbaar vervoer. Het is een cover van een lied van Chuck Berry, die in het lied nog even wordt aangehaald (Chuck Berry is op de radio).
De B-kant Verkeer(d) is geschreven door Cox zelf met medewerking van muziekproducent Ton op 't Hof en Hans Jansen, ooit lid van Ekseption en Spin.

## Hitnotering
### Nederlandse Single Top 100

Cox had weer eens een liedje in de hitparade, maar dat kwam omdat deze hitparade inmiddels uitgebreid was van 50 naar 100 plaatjes.
Hitnotering: 28-4-1990 t/m 22-6-1990 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | |
| Positie: | 97 | 87 | 77 | 69 | 65 | 63 | 69 | 81 | uit |
Het werd even stil in de zangloopbaan van Cox, hij maakte in die jaren de serie Vreemde praktijken voor de KRO.
* dutchcharts (Single top 100/Ultratop50), VRT Top30, Nederlandse Top 40 (niet genoemd betekent geen notering)
* www.discogs.com
* het is voor zover bekend de laatste single van Cox die op 7” single verscheen.
# Kuna Konavoska

Kuna Konavoska is een plaats in de gemeente Konavle in de Kroatische provincie Dubrovnik-Neretva. De plaats telt 30 inwoners (2001).
# Cokro (Tulung)

Cokro is een bestuurslaag in het regentschap Klaten van de provincie Midden-Java, Indonesië. Cokro telt 1320 inwoners (volkstelling 2010).
# Bah Sorma

Bah Sorma is een bestuurslaag in het regentschap Pematang Siantar van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Bah Sorma telt 3131 inwoners (volkstelling 2010).
# Jaro

Jaro kan verwijzen naar:
* Jaro (Leyte), een gemeente in de Filipijnse provincie Leyte
* Jaro (Iloilo), een district in de Filipijnse stad Iloilo
* JARO, de Jeugd Amateurs Radio Omroep, opgericht door Kees van Maasdam en Herman Stok in 1949
* Jaroslav (voornaam), een van oorsprong Slavische voornaam die ook wel wordt ingekord tot Jaro
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jaro en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Fierensblokken

De Fierensblokken zijn modernistische (oorspronkelijk sociale) woonblokken gelegen in de Nationalestraat te Antwerpen en zijn ontworpen door Gustave Fierens. De gebouwen zijn opgenomen in de Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed.

## Geschiedenis

De blokken werden gezet door de huisvestingsmaatschappij Onze Woning, onderdeel van de COO. Ze waren een van de zes blokken door de maatschappij gezet. De andere waren Stuivenbergplein (1931, Alfons Francken), Geelhandplaats (1934, Alfons Francken), Halenstraat (1937, Hugo Van Kuyck), Arsenaalstraat-Kloosterstraat (1937, Alfons Francken), de Canadablokken op de Luchtbal (1939, Hugo Van Kuyck)
De Fierensblokken werden gebouwd gedurende 1938 en 1939 en zijn gebaseerd op het idee van de "Existenzminimumwoning". Het was een rationale benadering van sociale huisvesting ontwikkeld op de Congrès Internationaux d'Architecture Moderne te Frankfurt (1929) en Brussel (1930). Deze waren modern voor hun tijd en bezaten afvalkokers, centrale verwarming, keuken en zelfs elk een badkamer.
De werken werden uitgevoerd door de firma Entreprises Générales de Construction Van Riel & Van den Bergh op de gronden van een voormalige gasfabriek.
In 2015 wilde het stadsbestuur deze slopen. Na zware protesten uit de buurt en door erkenning van de hoge architecturale waarde, werden deze plannen afgevoerd.

## Gebouwen

De blokken bestaat uit twee complexen. Het hoofdcomplex is een volledige stratenblok. Het andere bestaat uit een gevelrij aan de andere zijde van de Van Craesbeeckstraat.

### Hoofdblok

Het hoofdblok is begrensd door de Nationalestraat, Willem Lepelstraat, Van Craesbeeckstraat en de Kronenburgstraat en bezit een binnenkoer. Deze is toegankelijk door twee hoge rondboogpoorten in de Van Craesbeeckstraat.
Het woonblok beschikt over winkelruimte op het gelijkvloers aan de zijde van de Nationale- en Kronenburgstraat. Aan deze straatzijde zijn de eerste twee bouwlagen van de gevel bekleed met donkerbruine keramische tegels Het blok bezit acht bouwlagen, enkel aan de Nationalestraat zijn er zeven bouwlagen.
Aan de zijde van de binnenkoer sieren verticale lichtstraten de gevel en voorzien zo licht in de trappenhallen. Ook de dubbele boven elkaar liggende balkonrij is een groot verticaal element in deze gevel. Hoewel de gehele afwerking op elkaar afgestemd is is zo goed als overal het schrijnwerk vervangen.
Op de hoek van elke gevel staat de architect vermeld met "G. FIERENS ARCHITEKT K.M.B.A.".

### Blok overzijde van de Van Craesbeeckstraat

Dit blok heeft vijf bouwlagen en bestaat enkel uit een vleugel. Het complex bevat de verticale kenmerken zoals de façade van het binnenplein van het hoofdblok, namelijk de dubbele balkonrij en lichtstraten van de trappenhallen.

#### Bronnen

* Vanreusel, Hanne, Verpoest, Luc (2024). "Fierens wijst de weg": Restauratie en renovatie van een sociaal wooncomplex in Antwerpen uit de late jaren dertig. MenL 43 (4): 40-60

#### Referenties

* ↑ Modernistische woonblokken Onze Woning in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
* ↑ Knack - 22 juni 2016, pagina 61
* ↑ Noot - Koninklijke Maatschappij der Bouwmeesters van Antwerpen
# The Least You Can Do

The Least You Can Do is een nummer van de Britse muzikant Phil Collins uit 2003. Het is de derde single van zijn zevende soloalbum Testify.
Het nummer verscheen samen met het nummer Wake Up Call als dubbele A-kant. "The Least You Can Do" is een ballad die gaat over een man die, na een scheiding, hoopt dat zijn vrouw weer bij hem terugkomt en excuses aanbiedt voor haar fouten. Het nummer bereikte geen hitlijsten in het Verenigd Koninkrijk, maar werd wel een klein hitje in het Nederlandse taalgebied. In Nederland bereikte het de 9e positie in de Tipparade, en in Vlaanderen de 12e positie in de Tipparade.
# Kunstkast

Een kunstkast is een kast of bureau met laden waarin verzamelaars van kunstvoorwerpen of rariteiten uit met name de zeventiende en achttiende eeuw hun kostbaarheden konden opbergen. Niet zelden waren deze kasten voorzien van geheime opbergladen en fraai versierde fronten, waarin de verzamelaars zaken opsloegen als munten, fossielen, edelstenen of artefacten. De kasten werden gewoonlijk uitgevoerd in degelijke houtsoorten als eikenhout of het kostbare ebbenhout of belijmd met bijvoorbeeld olijfhout of notenhout. Ook ivoor en kantwerk werden toegepast.
De opbergkastjes en -laden werden veelal voorzien van miniatuurschilderingen met Bijbelse, historische of mythologische motieven of met op klein formaat uitgevoerde kopieën van bekende meesters als bijvoorbeeld Rubens. Antwerpen was in de zeventiende eeuw een toonaangevend centrum voor de vervaardiging van kunstkasten. Diverse kunstenaars specialiseerden zich in het beschilderen van de kasten, zoals Michiel II Coignet en Frans Francken (II).
# Coracornis

Coracornis is een geslacht van zangvogels uit de familie dikkoppen en fluiters (Pachycephalidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Coracornis raveni – Roodrugfluiter
* Coracornis sanghirensis – Sangirfluiter
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Kurili

Kurili is een plaats in de gemeente Kanfanar in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 31 inwoners (2001).
# Grot van Belle-Roche

De Grot van Belle-Roche is een belangrijke archeologische en paleontologische site in de Belgische gemeente Sprimont. In een tunnel uitgesleten door de rivier de Amblève en nadien weer opgevuld zijn de oudste sporen van menselijke aanwezigheid in de Benelux aangetroffen (ca. 500 ka) en verschillende tienduizenden fossielen van grote zoogdieren uit het Cromeriaan. Veel opgegraven materiaal is te zien in het museum Grand Curtius in Luik.

## Geschiedenis

De voormalige grot is in 1980 ontdekt in een rotswand op een zestigtal meter boven het huidige niveau van de Amblève. Arbeiders van de steengroeve van Belle-Roche die een nieuw stuk rots blootlegden, troffen een vindplaats van fossielen aan. Tientallen grote zoogdierensoorten uit de tussenijstijd van het Cromeriaan werden geïdentificeerd, waaronder Panthera leo fossilis, Panthera gombaszoegensis, Crocuta brevirostris, Canis mosbachensis, Equus mosbachensis, Dicerorhinus etruscus, Capreolus capreolus sussenbornensis... Veruit de meeste resten waren botten en tanden van de Ursus deningeri, een berensoort die in de grot overwinterde. De grot was ontstaan als een tunnel die door de Amblève was uitgesleten en die nadien weer door de rivier was verlaten. Na enkele tienduizenden jaren raakte de grot opgevuld met sediment en puin van door erosie veroorzaakte instortingen, wat de goede conservatie van de fossielen verklaart.
Menselijke resten zijn er niet aangetroffen, maar wel een honderdtal stenen werktuigen voornamelijk uit vuursteen, waaronder twee vuistbijlen uit het Acheuléen. Waarschijnlijk zijn ze gemaakt door de homo heidelbergensis. Door kruising van drie dateringstechnieken is de ouderdom van de assemblage vastgesteld op ongeveer 500.000 jaar (500 ± 70 ka).
Opgravingscampagnes hebben elkaar opgevolgd tot 1998. De steenwinning heeft lange tijd stilgelegen maar zou door een besluit van Waals minister Willy Borsus uit 2020 weer worden hervat, weliswaar met bescherming van de voormalige grot.

## Literatuur

* Jean-Marie Cordy en Marguerite Ulrix-Closset, La grotte de la Belle-Roche à Sprimont. Un gisement à galets aménagés du Pleistocène moyen ancien , in: Notae Praehistoricae, 1981, p. 30
* Jean-Marie Cordy, La grotte de la Belle-Roche (Sprimont, province de Liège). Un gisement paléontologique et archéologique d'exception au Benelux, in: Bulletins de l'Académie Royale de Belgique, 1993, p. 165-186
* Jean-Marie Cordy en Christelle Draily, L'industrie lithique de La Belle-Roche à Sprimont (Liège, Belgique): Paléolithique inférieur , in: Notae Praehistoricae, 1997, p. 11-20
* Gilles Rixhon e.a., "$^{10}$Be dating of the Main Terrace level in the Amblève valley (Ardennes, Belgium). New age constraint on the archaeological and palaeontological filling of the Belle‐Roche palaeokarst", in: Boreas, 2014, nr. 2, p. 528-542. DOI:10.1111/bor.12066
* Benoît de Seille, La Belle-Roche, un patrimoine naturel, culturel et scientifique à préserver, 2020. ISBN 978-2808307987
# Liers

Liers (Waals: Liesse) is een plaats en deelgemeente in de Belgische provincie Luik. Liers maakt sinds de grote gemeentelijke herindeling van 1977 deel uit van de gemeente Herstal. De plaats ligt ongeveer 20 kilometer ten zuidwesten van Maastricht.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Natuur en landschap

Liers ligt aan de Chaussée Brunehaut, die van Tongeren naar Herstal voert. Liers ligt in Droog-Haspengouw op een hoogte van ongeveer 150 meter. Liers ligt aan de rand van de Luikse agglomeratie. In het oosten ligt de A13 met direct ten oosten daarvan een groot bedrijventerrein. In het noorden loopt Spoorlijn 34 met daaraan Station Liers gelegen. De omgeving van Liers is nog landelijk.

## Bezienswaardigheden

* Ten noordwesten van Liers ligt Fort Liers dat deel uitmaakt van de fortengordel rond de stad Luik.
* De Sint-Remigiuskerk
* De beschermde feodale motte

## Nabijgelegen kernen

Fexhe-Slins, Villers-Saint-Siméon, Voroux-lez-Liers, Milmort

## Externe link

* Website van de gemeente
# Bisdom San Marco Argentano-Scalea

Het bisdom San Marco Argentano-Scalea (Latijn: dioecesis Sancti Marci Argentanensis-Scaleensis, Italiaans: diocesi di San Marco Argentano-Scalea) is een in Italië gelegen rooms-katholiek bisdom met zetel in de stad San Marco Argentano. Het bisdom behoort tot de kerkprovincie Cosenza-Bisignano en is samen met het aartsbisdom Rossano-Cariati en het bisdom Cassano all'Jonio suffragaan aan het aartsbisdom Cosenza-Bisignano.

## Geschiedenis

Het bisdom San Marco Argentano werd in 1179 door paus Gregorius VII opgericht. Op 27 juni 1818 werd het door paus Pius VII met de apostolische constitutie De utiliori samengevoegd met het bisdom Bisignano. Paus Johannes Paulus II voegde op 4 april 1979 met de apostolische constitutie Quo aptius het bisdom Bisignano bij Cosenza en werd de naam van het bisdom veranderd in San Marco Argentano-Scalea. Op 30 januari 2001 werd het bisdom suffragaan aan het aartsbisdom Cosenza-Bisignano.
* Kathedraal van San Marco Argentano
* Bisschop Bonanno
# Kirsten Neycken-Bartholemy

Kirsten Neycken-Bartholemy (Eupen, 19 mei 1972) is een Belgisch Duitstalig politica voor de SP.

## Levensloop

Kirsten Neycken-Bartholemy volgde tussen 1988 en 1994 een opleiding tot kapster en nadien oefende ze dat beroep tot in 2012 uit. Nadien werd ze vaklerares aan het Robert-Schuman-Instituut in Eupen, van 2012 tot 2023 in de opleiding schoonheidsverzorging en sinds 2023 in de deeltijdse opleiding.
In 2000 sloot Neycken-Bartholemy zich aan bij de SP en voor deze partij zetelt ze sinds december 2012 in de gemeenteraad van Eupen.
Van januari 2013 tot mei 2019 zetelde ze eveneens in het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap, waar ze van 2016 tot 2019 ondervoorzitter was. Bij de Duitstalige Gemeenschapsverkiezingen van mei 2019 werd Neycken-Bartholemy niet herkozen, maar in april 2022 werd ze opnieuw parlementslid van de Duitstalige Gemeenschap in opvolging van Céline Kever, die uit de politiek stapte. Van januari tot november 2023 was ze in het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap fractievoorzitter voor haar partij, een functie die ze sinds juli 2024 opnieuw uitoefent.

## Externe link

* Fiche Kirsten Neycken-Bartholemy op de website van het Parlement van de Duitstalige Gemeenschap.
* ↑ Kirsten Neycken-Bartholemy rückt für Céline Kever ins Parlament, BRF, 28 april 2022. Gearchiveerd op 30 juni 2022.
# Wildkogel

De Wildkogel is een 2224 meter hoge berg in de Oostenrijkse deelstaat Salzburg. Hij ligt ten noorden van het Salzachtal bij de plaatsen Neukirchen am Großvenediger en Bramberg am Wildkogel. De berg ligt in de Kitzbüheler Alpen.
In de winter bevindt zich hier een groot skigebied met 75 kilometer aan skipistes, 47% blauw, 40% rood en 13% zwart. De hoogste lift komt tot 2150 meter. Om boven te komen zijn er een kabelbaan, vier stoeltjesliften en negen sleepliften. Op de berg is ook een veertien kilometer lange rodelbaan en de langste loipe van de deelstaat Salzburg van 200 kilometer.
In de zomer zijn er mogelijkheden voor bergwandelen, mountainbiken en parapenten.

## Externe link

* Skiarena Wildkogel
# Þingvallavatn

Het Þingvallavatn-meer is met zijn oppervlakte van 84 km² het grootste natuurlijke meer van IJsland. Het diepste punt ligt op 114 meter. Aan de noordoostelijke kust ligt Vellankatla, waar prachtig te zien is dat water van onder het lavaveld het meer in stroomt en ook vanuit een onder de oppervlakte gelegen krachtige waterbron gevoed wordt. Het meeste water in het meer is afkomstig van dergelijke waterbronnen. Slechts een klein gedeelte wordt door de Öxará aangevoerd. In deze rivier bevindt zich ook de waterval Öxarárfoss. Minder belangrijke riviertjes zijn de Ölfusvatnsá en de Villingavatnsá. Ook warme bronnen voeden het meer, zoals die van Varmagjá bij Þorsteinsvík nabij Nesjavellir in het zuidwesten. Het water wordt door de Sogið (de Zuiger of de Slurper), de langste bronrivier van IJsland, naar zee afgevoerd.
Het Þingvallavatn is, net als Mývatn, een van de zoetwatermeren op IJsland waar vis in voorkomt. Het water is zeer helder, zeer koud en bevat veel vis, voornamelijk leden van de zalmenfamilie (Salmonidae), zoals de geslachten Salmo en Salvelinus. Het Þingvallavatn is een mooi voorbeeld van een biotoop waar een diersoort in 10000 jaar heeft kunnen evolueren en zich aan de veranderende omstandigheden heeft kunnen aanpassen. De oorspronkelijke trekzalm (of beekridder, de Salvelinus alpinus) is in de afgelopen 100 eeuwen geëvolueerd tot 4 ondersoorten: een visetende en een plantenetende (sílableikja respectievelijk murta op zijn IJslands) soort die zich in het diepe water thuis voelen, en een slakkenetende en een dwergsoort die zich vooral op de bodem thuis voelen. Ook het stekelbaarsje heeft zich tot twee ondersoorten ontwikkeld: een die in diep water leeft, en een die aan het oppervlak zwemt. Een andere veel voorkomende vis is de beekforel (Salmo trutta, of urriðinn op zijn IJslands).
Zoals de naam van het meer al suggereert ("Þingvellir-meer") maakt Þingvallavatn deel van het Nationale Park Þingvellir uit. Het meer is door meerdere vulkaansystemen omgeven, zoals de Hrafnabjörg in het noordoosten, en het Hengillgebergte in het zuidwesten. De diepte van het meer werd waarschijnlijk ongeveer 12.000 jaar geleden tijdens de laatste ijstijd door gletsjers uitgeslepen. Zo'n 1000 jaar later barstte de nabijgelegen schildvulkaan Skjaldbreiður uit en legde het grootste deel van het huidige lavaveld van Þingvellir neer. Weer 1000 jaar later damde lava uit de Hrafnabjörg de uitgang van het reeds ontstane meer af, waardoor dit zijn huidige vorm kreeg. De beide eilandjes in het meer, Sandey en Nesjaey, zijn restanten van oude vulkanen.
# Apavatn

Apavatn is een meer in het zuidwesten van IJsland. Met een wateroppervlakte van ongeveer 14 km² is het een stuk groter dan het naburige meer Laugarvatn, dat iets ten noorden van Apavatn ligt.
Apavatn staat bekend bij vissers als een goede vislocatie, vooral forel komt hier in grote aantallen voor.
Het is niet geheel duidelijk waar de naam vandaan komt. Er wordt gezegd dat de naam van het Oud-IJslandse woord ap afkomstig zou zijn, dat modder of klei zou betekenen. Het woord api bestaat ook, en betekent aap, maar het is zeer onwaarschijnlijk dat de IJslanders dit dier kenden toen ze het meer haar naam gaven.
# Látrabjarg

Látrabjarg is een klif, gelegen op de landtong Bjargtangar, het meest westelijke puntje van IJsland en het meest westelijke punt van het Europese continent. De kliffen worden bewoond door miljoenen vogels, waaronder papegaaiduikers, jan-van-genten, zeekoeten en alken. Van de alk woont 40% van de wereldpopulatie op deze klif. Het is Europa's grootste vogelklif: 14 kilometer lang en tot 440 meter hoog.
De dichtstbijzijnde plaats is Patreksfjörður.
# Lundey

Lundey (Papegaaiduikereiland) is een klein eilandje in de Kollafjörður, de fjord waar de IJslandse hoofdstad Reykjavik aan ligt. Het onbewoonde eilandje meet ongeveer 400 bij 150 meter en is maximaal 14 meter hoog. Het is een toevluchtsoord voor vele soorten zeevogels, waaronder de papegaaiduiker, de zwarte zeekoet en diverse sternen. Vanaf Sæbraut, een van de twee havens van Reykjavík, worden er tochtjes naar het eiland georganiseerd.

## Andere eilanden met de naam Lundey in IJsland

Ook in de Skagafjörður in het noorden van IJsland ligt een ander, 41 meter hoog rotsig eilandje dat Lundey heet.
Het derde eilandje dat Lundey heet ligt in de Skjálfandi ongeveer 7 kilometer noordelijk van Húsavík voor de kust van Tjörnes. Dit is meer een rots in zee dan een eiland en boven op deze rots staat een vuurtoren. Op beide eilanden komen veel papegaaiduikers voor, vandaar de naam.
# Car Nicobar

Car Nicobar is het noordelijkste eiland en tevens hoofdeiland van de Indiase eilandengroep de Nicobaren. Het eiland heeft een oppervlakte van 127 km² en beslaat daarmee 7% van de totale oppervlakte van de eilandengroep. Toch woont meer dan de helft van de bevolking op het eiland (29.145 mensen, census 2001). De hoofdplaats van Car Nicobar is Malacca.