OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alex Foster

Paul Alexander Foster (Oakland, 10 mei 1953) is een Amerikaanse saxofonist en klarinettist.
Foster speelde in de groep Directions van drummer Jack DeJohnette en werkte bij McCoy Tyner, Nat Adderley en Freddie Hubbard. Halverwege de jaren zeventig werd hij een studiomuzikant die meespeelde op jazz- en pop-opnames en jingles. Ook was hij een muzikant in de Broadway-show "Ain't Misbehavin'". Vanaf 1982 ging hij samenwerken met bassist Jaco Pastorius. Hij ging drie keer met de bigband van Pastorius op wereldtournee en stond verschillende keren met de bassist in de opnamestudio, met kleine groepen. Midden jaren tachtig werd Foster saxofonist in de huisband van het het tv-programma Saturday Night Live. Begin jaren negentig verscheen een album van Foster als leider, tevens ging hij op tournee met het orkest van Gil Evans en Steps Ahead. Hij is muzikaal leider van Mingus Big Band, Orchestra en Dynasty.
In de jazz heeft Foster meegespeeld op opnames van onder meer Carmen McRae, Don Sebesky, Grover Washington jr., Rachelle Ferrell, Quincy Jones, Miles Davis en John Scofield. In de pop- en rockmuziek is hij te horen op platen van bijvoorbeeld Lou Reed, Thijs van Leer, Chic, Elton John, Sister Sledge, Marianne Faithfull, Aretha Franklin en Paul Simon.

## Discografie (selectie)

* Beginnings: Goodbye, Big World, 1991
* The News (met Kirk Lightsey, Tony Lakatos en George Mraz), Jazzline Records, 1995
* Pool of Dreams (met Michael Wolff), Truspace Records, 1997
# The Human Thing

The Human Thing is het tweede studioalbum van de Belgische indiepopgroep Das Pop. De band kreeg tijdens voorbereidingen te weinig steun van platenlabel PIAS, waar Das Pop het debuutalbum op uitbracht, en besloot het album in eigen beheer uit te brengen. Het album werd gepresenteerd tijdens het literair-muzikale festival De Nachten te Antwerpen. Er werden vier verschillende hoezen uitgebracht met elk een afbeelding van een ander bandlid.
De opnames namen een jaar in beslag, waarvan zes maanden in de studio. Tijdens de opnames verliet toetsenist Tom Kestens de band om meer aandacht aan zijn eigen band Lalalover te kunnen schenken. Na de opnames vertrok ook gitarist Lieven Moors.
Van het album werd een single uitgebracht; Telephone Love. Het album stond acht weken in de Vlaamse Ultratop 200 Albums waarvan twee weken op nummer 6.

## Tracklist

Alle teksten zijn geschreven door Das Pop, alle muziek is geschreven door Das Pop.

## Credits
### Bezetting

* Bent Van Looy (zang, drums)
* Lieven Moors (gitaar)
* Reinhard Vanbergen (gitaar)
* Niek Meul (bas)
* Tom Kestens (keyboard)
* Jan Vercruise (fluit op All Wrong)

### Productie

* Phil Vinall (mix)
* Teo Miller (mix)
# Iphigenia Bay

Iphigenia Bay is een baai in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

De baai heeft een breedte van 50 kilometer en sluit in het zuidwesten direct aan op de Golf van Alaska. De baai is omgeven door verschillende eilanden en staat in verbinding met verschillende zeestraten. Ten noordwesten ligt het Coronation Island, ten noorden Warren Island, ten noordoosten Kosciusko Island en Heceta Island en ten zuidoosten de Maurelle Islands en Noyes Island. De baai sluit in het noorden aan op Sumner Strait, in het noordoosten op Warren Channel en de Davidson Inlet, in het oosten op Bocas De Finas en in het zuidoosten op de Arriaga Passage.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

De baai kreeg haar naam toegekend in 1867 door de geograaf George Davidson, een werknemer van de United States National Geodetic Survey, en werd vernoemd naar het schip "Iphigenia Nubiana", onder bevel van kapitein William Douglas in 1788.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Baia di Iphigenia op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Port Real Marina

Port Real Marina is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het kanaal ligt tussen Lulu Island in het noorden en Baker Island en Saint Ignace Island in het zuiden. Het strekt zich uit, van west naar oost, van de Siketi Sound tot de kruising van het Portillo Channel in het noorden en het Ursua Channel in het zuidoosten.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

De naam van dit kanaal werd op 22 mei 1779 toegekend door Francisco Antonio Mourelle (1750-1820), een marineofficier en Spaanse ontdekkingsreiziger. De naam was aanvankelijk "Puerto de la Marina" en werd waarschijnlijk gegeven vanwege de omvang: het was groot genoeg om de hele Spaanse marinevloot te bevatten.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canale di Port Real Marina op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bucareli Bay

Bucareli Bay is een baai in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

De baai is ongeveer 40 kilometer lang. Ze ligt voor de westkust van Prins van Waleseiland tussen Baker Island, Saint Ignace Island en San Juan Bautista Island in het noordwesten en noorden en Suemez Island en een schiereiland van het Prins van Waleseiland in het zuidoosten. In het oosten is het verbonden met verschillende waterwegen, zoals de Ursua Channel, de San Alberto Bay en het Ulloa Channel. In het zuidwesten opent het direct naar de Golf van Alaska van de Grote Oceaan.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Volgens de United States Geological Survey werd de naam "Bucareli" in 1775 gegeven door Juan Francisco de la Bodega y Quadra, die de baai "Puerto y Entrada de Bucareli" noemde, ter ere van Antonio María de Bucareli y Ursúa, destijds onderkoning van Nieuw-Spanje. In de jaren 1790 noemde George Vancouver, die toegang had tot verschillende Spaanse kaarten, de baai "Puerto del Baylio Bucareli." Francisco Antonio Mourelle was aanwezig met Quadra in Bucareli Bay en schreef over het zien van het licht van uitbarstende vulkanen, hoewel hij waarschijnlijk iets anders zag, misschien bosbranden. De Spanjaarden bezochten Bucareli Bay herhaaldelijk in de late 18e eeuw. Ignacio de Arteaga bezocht het samen met Quadra en Mourelle in 1779.
Twee Amerikaanse marineschepen die tijdens de Tweede Wereldoorlog waren gebouwd, kregen allebei de naam USS Bucareli Bay; ze werden echter kort daarna allebei hernoemd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bucareli Bay op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ulloa Channel

Het Ulloa Channel is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het kanaal ligt tussen het Suemez Island in het westen en het Prins van Waleseiland in het oosten. Het sluit in het noordwesten aan op Bucareli Bay en in het zuidoosten op de Meares Passage.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Rond 1792 werd het kanaal door de Spanjaarden aangeduid met "Canal Ysla de Ulloa", wat "Kanaal van Ulloa Island" betekent, en verwijst mogelijk naar de Spaanse ontdekkingsreiziger Francisco de Ulloa. In 1907 werd het afgekort tot Ulloa Channel door E.F. Dickins van de United States Coast and Geodetic Survey.
* Ulloa Channel
# Cordova Bay

Cordova Bay is een baai in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

De baai opent naar Dixon Entrance in het zuiden, tussen Cape Muzon op Dall Island en Point Marsh (een groep kleine eilandjes vlak bij het Prins van Waleseiland). Cordova Bay grenst in het westen aan Dall Island, Long Island, Tlevak Strait en Sukkwan Island, en in het oosten aan Prins van Waleseiland. In het noorden komt de Hetta Inlet op de baai uit.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

De naam Puerto Cordova y Cordova werd in 1792 gegeven door de Spaanse ontdekkingsreiziger luitenant Don Jacinto Caamaño, ter ere van admiraal Luis de Córdova y Córdova. De naam werd in 1798 gepubliceerd door George Vancouver.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Cordova Bay op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Tlevak Strait

De Tlevak Strait is een zeestraat in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Ten oosten en noordoosten van de zeestraat liggen Sukkwan Island en Prins van Waleseiland, ten zuidwesten en westen Dall Island en ten zuiden Long Island. In het noordwesten sluit ze aan op de Meares Passage, in het zuidoosten mondt ze uit in Cordova Bay. Vanuit het zuiden komt de Kaigani Strait op de zeestraat uit.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

De straat dankt haar naam aan kapitein Tebenkov van de Russische Keizerlijke Marine. In 1952 werd de naam als "Proliv Tlevaak" aangeduid door de Russische Hydrografische Dienst.
* Tlevak Strait
# Nichols Passage

De Nichols Passage is een zeestraat in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

De zeestraat ligt in de eilandengroep van de Gravina Islands tussen Gravina Island in het noordwesten en Annette Island in het zuidoosten. In het zuiden komt de zeestraat uit in de Clarence Strait, in het noordoosten in de Tongass Narrows.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.
* Nichols Passage
* Tongass Narrows
# Eastern Passage (Alaska)

De Eastern Passage is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het kanaal heeft een lengte van 29 kilometer en loopt in zuidoostelijke richting. In het noordwesten mondt het kanaal uit in Sumner Strait nabij de monding van de rivier de Stikine. In het zuidoosten eindigt het kanaal in de The Narrows die het verbinden met het Blake Channel. Het kanaal scheidt de noordoostelijke helft van Wrangell Island van het vasteland van Alaska.
Aan het noordelijk uiteinde van het kanaal ligt de plaats Wrangell.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Het kanaal werd in 1877 vernoemd door William Healy Dall van de United States Coast and Geodetic Survey. Het werd voor het eerst doorkruist en in kaart gebracht in 1793 door James Johnstone, een van de officieren van George Vancouver tijdens zijn expeditie van 1791-1795.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Eastern Passage (Alaska) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Clarence Strait

Clarence Strait (oorspronkelijk Duke of Clarence Strait) is een zeestraat in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten. De zeestraat is onderdeel van de Inside Passage.

## Geografie

De zeestraat scheidt het Prins van Waleseiland in het westen van Zarembo Island, Etolin Island, het Cleveland Peninsula van het vasteland van Alaska, Revillagigedo Island, Gravina Island, Annette Island, Hotspur Island en Duke Island in het oosten. De zeestraat is 203 kilometer lang en strekt zich uit van Sumner Strait in het noorden tot aan Dixon Entrance in het zuiden. Aan de westkant ligt de Kasaan Bay, de Cholmondeley Sound en de Moira Sound, in het noorden komt de Stikine Strait uit op de Clarence Strait en in het oosten de Ernest Sound, het Behm Canal, de Tongass Narrows, de Nichols Passage en de Felice Strait. In het zuidoosten van de zeestraat liggen de Percy Islands.
De vuurtoren van Guard Island en vuurtoren van Lincoln Rock, beide nabij Clarence Strait, waren belangrijke hulpmiddelen voor de navigatie in het gebied van Clarence Strait in het pre-automatische tijdperk.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Clarence Strait werd in 1793 door George Vancouver vernoemd ter ere van Prins William, hertog van Clarence. Jacinto Caamaño, die de regio een jaar voor Vancouver had verkend, noemde de zeestraat Entrada de Nuestra Senora del Carmen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Clarence Strait op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Wrangell Narrows

De Wrangell Narrows is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

De Wrangell Narrows is een kronkelig, 35 kilometer lang kanaal tussen Mitkof Island in het zuidoosten en oosten en het Lindenberg Peninsula van Kupreanof Island in het noordwesten. Zuidelijker ligt het kanaal na een doorgang naar het Duncan Canal tussen Woewodski Island en Mitkof Island. In het noorden mondt het kanaal uit op Frederick Sound, in het zuiden op Sumner Strait.
De stad Petersburg ligt aan het noordelijke uiteinde van de Narrows, evenals de plaats Kupreanof aan de overzijde van de Narrows.
De Wrangell Narrows is een van de zes Listed narrows in Zuidoost-Alaska en is onderdeel van de Inside Passage. Er zijn ongeveer 60 lichten en boeien om het te markeren vanwege de kronkelige aard en de gevaren voor de navigatie.
Het kanaal wordt gebruikt door vissersboten en veerboten van Alaska Marine Highway. Zeer grote schepen (zoals de grootste cruiseschepen) gebruiken het niet omdat het te ondiep en smal is om veilig te passeren. Omdat dit de enige veilige Inside Passage is op deze breedtegraad, moeten deze grotere schepen in "buitenwateren" varen. De Dry Strait ten oosten van Mitkof Island wordt niet vaak gebruikt door scheepvaartverkeer, ondanks dat het een breder kanaal is, omdat het gevaarlijk ondiep is en deel uitmaakt van het grotere estuarium van de Stikine.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

De oorspronkelijk naam van het kanaal is Dakxhatgwak Séet in het Tlingit. Later werd het Gantee Yaak’w Séet (Stoombootkanaal) genoemd, wat verwijst naar het feit dat het een doorgang voor stoomschepen was geworden.
Het werd in 1838 door G. Lindenberg "Proliv Vrangelya" (Engels: Wrangell Strait) genoemd, naar admiraal Ferdinand von Wrangel. De vertaling Wrangell Strait bleef in gebruik, terwijl Wrangell Narrows verwees naar het smalste centrale deel. In 1919 werd het op de nautische kaart 8170 van het Department of Commerce veranderd van Wrangell Strait naar Wrangell Narrows.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wrangell Narrows op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gastineau Channel

Het Gastineau Channel (Tlingit: Séet Ká) is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten. Aan het waterlichaam ligt de hoofdstad van Alaska, Juneau.

## Geografie

Gastineau Channel scheidt het vasteland van Alaska in het noordoosten van Douglas Island in het zuidwesten. Aan weerszijden van het kanaal liggen delen van de stad Juneau. In het noordwesten en zuidoosten staat het kanaal in verbinding met de Stephens Passage.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

De eerste Europeaan die het kanaal zag, was Joseph Whidbey toen hij begin augustus 1794 diende op de Vancouver-expeditie van de Royal Navy. Hij zag het eerst vanuit het zuiden en later vanuit het westen. Het is waarschijnlijk vernoemd naar John Gastineau, een Engelse civiel ingenieur en landmeter.

## Kenmerken

Het kanaal is voor grote schepen alleen bevaarbaar vanuit het zuidoosten tot aan de Douglas Bridge over een lengte van ongeveer 15,6 kilometer. Tussen de brug en Juneau International Airport is het (over een lengte van ongeveer 13 kilometer) alleen bevaarbaar voor kleinere vaartuigen en alleen bij vloed. Het kanaal wordt steeds slechter bevaarbaar vanwege de ondiepte. De twee belangrijkste oorzaken hiervoor zijn:
* Isostatische terugslag na het terugtrekken van gletsjerijs
* Sedimentatie en opvulling van het Gastineau Channel door slibachtig sediment geproduceerd door de Mendenhall Glacier en de Mendenhall River.
Als de huidige trends zich voortzetten, kan het kanaal uiteindelijk droog en/of onbevaarbaar worden.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gastineau Channel op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Thomas Alkier

Thomas Alkier (Recklinghausen, 11 augustus 1965) is een Duitse jazz-drummer.
Alkier was al in 1980 actief als professioneel muzikant, hij speelde toen met Tyree Glenn en de Gene Mighty Flea Connors Band. Vanaf 1982 speelde hij in het kwartet van Charlie Mariano. Ook was hij tot 1993 lid van de band van Volker Kriegel en speelde hij met Dizzy Gillespie.
Van 1983 tot 1987 studeerde aan de Hochschüle für Musik in Keulen en in 1990 werd hij lid van het Vienna Art orchestra. Vanaf 1993 leidde hij een kwintet mat Matthieu Michel. Hij toerde in binnen- en buitenland en speelde met talloze musici. Hij speelde in het trio van Uli Lenz en begeleidde Gitte Hænning tijdens drie tournees. Sinds 2004 is hij drummer bij de Duitse groep Nighthawks. Hij deed mee aan meerdere producties van Carla Bley en Steve Swallow.
Sinds 1987 geeft hij les aan de Folkwang Universität in Essen.
Alkier is te horen op albums van onder meer Eartha Kitt, Stefan Bauer, Christof Lauer, Markus Stockhausen, NDR Bigband , Klaus König en Joachim Kühn.

## Discografie

* Laut, 2002 (met Thomy Jordi en Eric St-Laurent)
* Bibsys: 10016838
* Bibliothèque nationale de France: cb139417709 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134795326
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5516 3190
* Library of Congress Control Number: no98036883
* MusicBrainz: 07019d06-d103-4fb3-9803-de0607849248
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007333336705171
* Système universitaire de documentation: 160144817
* Virtual International Authority File: 19293934
* WorldCat (via VIAF): 19293934
# Saginaw Channel

Saginaw Channel is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten. De waterweg is onderdeel van de Inside Passage.

## Geografie

De waterweg strekt zich uit van het Lynn Canal in het noordwesten tot Stephens Passage in het zuidoosten. Het scheidt de eilanden Shelter Island in het oosten van het noordelijkste deel van Admiralty Island in het westen. Op minder dan 15 kilometer naar het oosten ligt de hoofdstad van Alaska, Juneau.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

In 1869 werd het kanaal door commandant R.W. Meade van de United States Navy vernoemd naar het schip de U.S.S. Saginaw.
* Saginaw Channel
# Christophe Coppens

Christophe Coppens (1969) is een Belgisch beeldend kunstenaar. Hij leeft en werkt in Los Angeles. Tot 2012 stond hij internationaal bekend als modeontwerper (accessoires) en hoedenontwerper.

## Modeontwerper

Coppens werd opgeleid als theaterregisseur en acteur. Op 21-jarige leeftijd richtte hij zijn eigen label voor modeaccessoires op. Zijn eerste experimentele hoedencollectie werd snel internationaal opgemerkt; in de jaren daarna ontwierp hij volledige collecties accessoires voor mannen en vrouwen en opende hij eigen winkels in Antwerpen, Brugge en Brussel.
In deze periode werkte hij regelmatig samen met internationale modeontwerpers. Coppens ontwierp hoeden voor de modeshows van onder andere Issey Miyake en Guy Laroche. Coppens heeft ook accessoires gemaakt voor popsterren zoals Rihanna, Grace Jones, de Scissor Sisters en Beth Ditto. Met Róisín Murphy werkte hij uitgebreid samen, aan de kleding die ze droeg tijdens haar wereldtournee 'Overpowered' in 2008-2006. Hij maakte ook accessoires voor de Belgische koninklijke familie.

## Kunstenaar

In 2012 nam Coppens officieel afscheid van de mode-industrie om zich volledig aan beeldende kunst te wijden.

## Prijzen

* Han Nefkens Fashion Award 2008

## Tentoonstellingen (selectie)

* “Everything is Local ; Landscape Part 1”, 2013, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam
* “The Art Of Fashion”, 2009, groepstentoonstelling Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam
* “No References”, 2008, Platform 21, Amsterdam
* “The Dollhouse III: Return to the Dollhouse”, 2003, Z33, Hasselt
* “The Dollhouse II: Life Goes On”, 2002, Brakke Grond, Amsterdam
* “The Dollhouse”, 2001, Museum Charlier, Brussel
# Preston Tower

Preston Tower is een vijftiende-eeuws kasteel, gelegen in Preston ten zuiden van Prestonpans in de Schotse regio East Lothian. De toren was eigendom van de familie Hamilton van Preston.

## Geschiedenis

Van Preston wordt beweerd dat Preston het eigendom was van de familie Home; volgens de geschreven archieven was Preston echter in de dertiende eeuw eigendom van de familie Seton alvorens Preston eigendom werd van de familie Liddle. Door huwelijk kwam Preston aan het einde van de veertiende eeuw in handen van de Hamiltons van Rossavon, Fingalton en Preston. Het was hoogstwaarschijnlijk deze familie die Preston Tower bouwde.
Preston Tower dateert uit de vijftiende eeuw, al lijken er veertiende-eeuwse delen in de toren te zijn.
In 1544 werd Preston in brand gestoken door de graaf van Hertford. In 1626 werd de borstwering herbouwd en werden twee verdiepingen toegevoegd, voorzien van Renaissance-ramen. In 1650 werd Preston Tower wederom in brand gestoken, ditmaal door Oliver Cromwell. Het kasteel werd hersteld, doch werd in 1663 per ongeluk weer door brand verwoest. De familie verliet hierop het kasteel en betrok het nabijgelegen Preston House.
In 1673 werd de familie Hamilton verheven tot baronet van Nova Scotia, wat in 1684 ongedaan werd gemaakt. In de negentiende eeuw wisten zij hun eigendommen terug te krijgen. In 1936 werd Preston Tower geconsolideerd. In 1969 werd de woontoren gekocht door de National Trust for Scotland. De toren werd in 2004-2005 gerestaureerd.

## Bouw

Preston Tower is een woontoren met een L-vormige plattegrond. Het kasteel heeft zes verdiepingen, waarvan vier uit de vijftiende eeuw en twee uit de zeventiende eeuw. Na de vierde verdieping is er een overhangende borstwering, die op de hoeken is opengewerkt. De binnenplaats en de buitengebouwen zijn verdwenen, enkel de omwalling en de duiventil uit de zeventiende eeuw zijn overgebleven. De kelderruimte is gewelfd en nabij de ingang met ijzeren hek bevindt zich een put-gevangenis. De ingang tot de woontoren bevindt zich op de eerste verdieping en was enkel bereikbaar via een (houten) trap aan de buitenzijde.

## Folklore

Van Preston Tower wordt gezegd dat er een green lady (Groene Dame) rondwaart.

## Beheer

Preston Tower is eigendom van de National Trust for Scotland en wordt beheerd door de East Lothian Council. Enkel de tuinen kunnen vrij worden bezocht.

## Externe link

* (en) Royal Commission on the Ancient and Historical Monuments of Scotland, Preston Tower
Bronnen
* M. Coventry, The Castles of Scotland (2006). Fourth Edition. Birlinn Limited. ISBN 1-84158-449-5.
* C. McWilliam, The Buildings of Scotland - Lothian except Edinburgh (2003). Yale University Press. ISBN 0-300-09626-7.
Referenties
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 M. Coventry, The Castles of Scotland (2006). Blz. 541.
* ↑ C. McWilliam, The Buildings of Scotland - Lothian except Edinburgh (2003). Blz. 393.