OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Einöllen

Einöllen is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Kusel. Einöllen telt 410 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Lauterecken-Wolfstein.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Adenbach · Albessen · Altenglan · Altenkirchen · Aschbach · Bedesbach · Blaubach · Börsborn · Bosenbach · Breitenbach · Brücken · Buborn · Cronenberg · Deimberg · Dennweiler-Frohnbach · Dittweiler · Dunzweiler · Ehweiler · Einöllen · Elzweiler · Erdesbach · Eßweiler · Etschberg · Föckelberg · Frohnhofen · Ginsweiler · Glan-Münchweiler · Glanbrücken · Gries · Grumbach · Haschbach am Remigiusberg · Hausweiler · Hefersweiler · Heinzenhausen · Henschtal · Herchweiler · Herren-Sulzbach · Herschweiler-Pettersheim · Hinzweiler · Hohenöllen · Homberg · Hoppstädten · Horschbach · Hüffler · Jettenbach · Kappeln · Kirrweiler · Konken · Körborn · Kreimbach-Kaulbach · Krottelbach · Kusel · Langenbach · Langweiler · Lauterecken · Lohnweiler · Matzenbach · Medard · Merzweiler · Nanzdietschweiler · Nerzweiler · Neunkirchen am Potzberg · Niederalben · Niederstaufenbach · Nußbach · Oberalben · Oberstaufenbach · Oberweiler im Tal · Oberweiler-Tiefenbach · Odenbach · Offenbach-Hundheim · Ohmbach · Pfeffelbach · Quirnbach/Pfalz · Rammelsbach · Rathsweiler · Rehweiler · Reichweiler · Reipoltskirchen · Relsberg · Rothselberg · Ruthweiler · Rutsweiler am Glan · Rutsweiler an der Lauter · Sankt Julian · Schellweiler · Schönenberg-Kübelberg · Selchenbach · Steinbach am Glan · Thallichtenberg · Theisbergstegen · Ulmet · Unterjeckenbach · Wahnwegen · Waldmohr · Welchweiler · Wiesweiler · Wolfstein
# Wapen van Est en Opijnen

Het wapen van Est en Opijnen toont het wapen van de voormalige gemeente Est en Opijnen. De gemeente werd met het wapen bevestigd bij Koninklijk Besluit op 27 december 1884. De omschrijving luidt:
"Gevierendeeld; het eerste en vierde kwartier van zilver beladen met 2 gekanteelde balken van keel, vergezeld van eene barensteel van lazuur; het tweede en derde kwartier van keel beladen met 3 palen van vair, waarboven in goud een uitkomende leeuw van keel. (Randschrift 'GEMEENTEBESTUUR VAN EST EN OPIJNEN' in sabel op een lint van zilver.)"

## Geschiedenis

Het wapen met de barensteel lijkt afkomstig te zijn van het geslacht Van Arkel. Het huis en de heerlijkheid Opijnen waren een leen van het huis Waardenburg. Rudolph I de Cock had op 5 augustus 1265 bezittingen geruild met graaf Otto II van Gelre; de dorpen Hiern, Neerijnen en Opijnen tegenover Rudolphs bezittingen in Rhenoy. Lang bleef het een bezit van het geslacht Cock van Opijnen tot Hillegond de Cock van Opijnen in de eerste helft van de 16e eeuw met Johan van Masschereel trouwde. Het wapen met de kleuren van Châtillon komt dan ook veel voor in de omgeving, het kwam voor in de wapens van Haaften, Ophemert, Est en Waardenburg. Op 1 januari 1978 werden de gemeente Haaften, Waardenburg, Est en Opijnen, Varik en Ophemert samengevoegd tot een nieuwe gemeente Neerijnen. Het paalvair van de familie De Cocq van Haaften werd opgenomen in het wapen van Neerijnen.

## Afbeeldingen

* De Cocq van Opijnen
* Van Arkel
* Wapen van Neerijnen
* ↑ Est en Opijnen, op website: Hoge Raad van Adel
* ↑ Ralf Hartemink, op website: ngw.nl
* ↑ R. L. Van Tuyl en J. N. A. Groenendijk A Van Tuyl Chronicle: 650 Years in the History of a Dutch-American Family Bladzijde 579
* ↑ W.F.M. Ahoud, Heerlijkheid Est en Opijnen, op website: geldersarchief.nl
* ↑ De verschillende gezichten van Neerijnen, op website: neerijnen.nl
Aalst · Ammerzoden · Angerlo · Appeltern · Batenburg · Beesd · Beltrum · Bemmel · Bergharen · Bergh · Beusichem · Borculo · Brakel · Buurmalsen · Deil · Didam · Dinxperlo · Dodewaard · Doornspijk · Dreumel · Driel · Echteld · Eibergen · Elst · Est en Opijnen · Everdingen · Ewijk · Gameren · Geesteren · Geldermalsen · Gendringen · Gendt · Groenlo · Groesbeek ·
Haaften · Hedel · 's-Heerenberg · Heerewaarden · Hemmen · Hengelo · Herwen en Aerdt · Herwijnen · Heteren · Heukelum · Hoevelaken · Horssen · Huissen · Hummelo en Keppel · Hurwenen · Kerkwijk · Keppel · Kesteren · Laren · Lichtenvoorde · Lienden · Lingewaal · Maurik · Millingen aan de Rijn · Nederhemert · Neede · Neerijnen · Netterden · Niftrik · Nijbroek · Ophemert · Overasselt · Pannerden · Poederoijen · Renkum · Rijnwaarden · Rossum · Ruurlo · Steenderen · Terborg · Twello · Ubbergen · Valburg · Varik · Vorden · Vuren · Waardenburg · Wadenoijen · Wamel · Wehl ·
Warnsveld · Wisch · Zeddam · Zelhem · Zoelen · Zuilichem
Dorps-, heerlijkheids- en stadswapens:
Acquoy · Baak · Barlham · Bredevoort · Doreweerd · Elden · Enspijk · Gellicum · Groessen · Hakfort · Hellouw · IJzendoorn · Kell
· Lede en Oudewaard · Lichtenberg · Loil · Maasbommel · Meijnerswijk · Meteren · Middagten · Rhenoy . Rumpt · Tricht · Verwolde · Wildenborch
# Tienhoven aan de Lek

Tienhoven aan de Lek of kortweg Tienhoven is een dorp en voormalige gemeente in de gemeente Vijfheerenlanden, in de Nederlandse provincie Utrecht. Met 805 inwoners was Tienhoven aan de Lek op 1 januari 2021 de woonplaats met het laagst aantal inwoners binnen de gemeente Vijfheerenlanden.
Tienhoven aan de Lek ligt aan de westkant van de plaats Ameide en in het verlengde van het dorp Langerak aan de zuidelijke kant van de rivier de Lek. In 2023 telde het dorp ruim 805 inwoners. Onder het dorp valt een deel van de buurtschap Hoogewaard.
Bij de vorming van de gemeentes op 1 januari 1812 werd Tienhoven bij de gemeente Ameide gevoegd. Per 1 april 1817 werd het een zelfstandige gemeente onder de naam Tienhoven (ZH). Op 1 januari 1986 werd Tienhoven bij de toen nieuw gevormde gemeente Zederik gevoegd. Hierdoor kwam een einde aan de zelfstandigheid van de tot dan toe zelfstandige Zuid-Hollandse gemeente Tienhoven. Per 1 januari 2019 zijn de Zuid-Hollandse gemeenten Zederik, Leerdam en de Utrechtse gemeente Vianen samengevoegd tot de nieuwe gemeente Vijfheerenlanden, die bij de provincie Utrecht werd ingedeeld.
Tot 1 januari 2019 heette dit dorp van oudsher kortweg "Tienhoven", maar vanwege de gemeentelijke herindeling werd de toevoeging "aan de Lek" aangebracht om verwarring te voorkomen met twee andere nederzettingen in de provincie Utrecht: de woonplaats Tienhoven in de gemeente Stichtse Vecht (voordien in de gemeente Maarssen) en de buurtschap Tienhoven bij Everdingen, eveneens in de gemeente Vijfheerenlanden (voordien in de gemeente Vianen).

## Dorpsbeeld

Kenmerkend voor het dorp is de (nu protestantse) kerk die in een bocht in de dijk ligt. Bij restauratiewerkzaamheden aan de kerk kwamen bouwfragmenten tevoorschijn uit de laat-Karolingische tijd (9e of 10e eeuw). In de kerk worden alleen in het zomerseizoen diensten gehouden. Opvallend is de afwezigheid van een orgel. De gemeentezang wordt begeleid door koperblazers.
De eigenlijke kern van Tienhoven is relatief klein en ligt rond de kerk. Een tweede bebouwde kom ligt tegen Ameide aan. Tussen deze beide kommen staat het landgoed Herlaar. Op deze plek stond in de middeleeuwen het Huis Herlaar.

## Monumenten

* Lijst van rijksmonumenten in Vijfheerenlanden
* Lijst van gemeentelijke monumenten in Vijfheerenlanden
* De kerk aan de dijk
* Het huis Herlaar
* Een langhuisboerderij

## Recreatie

Aan de rand van de buurtschap Hoogewaard liggen de velden van de voetbalvereniging VV Ameide.
In Tienhoven bevindt zich een camping (de Koekoek) in de uiterwaarden van de rivier de Lek.

## Geboren in Tienhoven

* Ger van der Grijn (1924-2011), acteur
* Hans van Es (1930-2022), burgemeester
# Wapen van Gemert

Het wapen van Gemert werd op 16 juli 1817 bij besluit van de Hoge Raad van Adel aan de toenmalige Noord-Brabantse gemeente Gemert bevestigd. Op 14 februari 1976 werd het wapen gewijzigd. Op 1 januari 1997 ging de gemeente, samen met de gemeente Bakel en Milheeze, op in de nieuw opgerichte gemeente Gemert-Bakel, waarmee het wapen kwam te vervallen. Het wapen van Gemert-Bakel is afgeleid van het wapen van Gemert.

## Blazoenering

De blazoenering bij het eerste wapen uit 1817 luidt als volgt:
   In goud een kruis van zilver; een hartschild van zilver met een adelaar van sabel.
De heraldische kleuren zijn goud (geel), zilver (wit) en sabel (zwart). Het kleurgebruik in dit wapen (metaal op metaal) is in de heraldiek in het algemeen onjuist. De beschrijving is later toegevoegd, oorspronkelijk stond in het register uitsluitend een tekening.
De blazoenering bij het tweede wapen uit 1976 luidt als volgt:
   In goud een kruis van zilver; een hartschild van zilver met een adelaar van sabel. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee parels.
Het wapen is gelijk aan het eerste wapen, vermeerderd met een gravenkroon van drie bladeren en twee parels.

## Geschiedenis

Het is afgeleid van dat van de kamer Biezen van de Duitse Orde, waartoe Gemert behoorde. Deze kamer voerde het kruis van sabel op zilver, met als hartschild de Duitse adelaar. De armen van het kruis beladen met een Jeruzalems kruis, ook wel krukkenkruis genaamd. De Orde stelde een schepenbank in, die een zegel met een kruis en een adelaar voerde, waarvan varianten uit de veertiende en de zeventiende eeuw bekend zijn. Vermoed wordt dat het kruis oorspronkelijk zwart van kleur is. Het plaatsen van een zilver op goud is normaal gesproken heraldisch onjuist en wordt alleen bij pauselijke wapens als correct beschouwd. Overige wapens met een dergelijk kleurgebruik worden tot de raadselwapens gerekend.
In 1976 is het wapen voorzien van een gravenkroon. Opvallend is dat het verder ongewijzigd is gebleven, aangezien reeds in 1947 een verbetering is voorgesteld.

## Dorpswapen

De gemeente Gemert-Bakel heeft in een raadsvergadering op 19 november 1997 dorpswapens voor de zeven kernen vastgesteld. Voor het dorpswapen van Gemert is een zwart kruis en dito plompeblad op een zilveren schild vastgesteld.

## Verwante wapens

* Wapenschild van de Duitse Orde
* Wapen van Gemert-Bakel
* Dorpswapen van Gemert
# Klaas van der Meulen (schip, 1912)

Klaas van der Meulen is de huidige naam van het skûtsje dat voor de SKS-commissie van Woudsend uitkomt. Het schip heette eerder Keimpe van der Meulen, naar de vader van schipper/eigenaar Klaas van der Meulen. Na het overlijden van Klaas in 1973 hebben zijn zoons het skûtsje zijn naam gegeven.

## Geschiedenis

Het skûtsje is in 1912 gebouwd op Scheepswerf De Pijp in Drachten. De eerste eigenaar en schipper was Sjoerd Joukes Visser uit Idskenhuizen die het skutsje Solo deo Gloria (Alleen aan God de Eer) noemde en kocht voor 2975 gulden. In 1920 werd zijn neef Pieter Rintjes Visser uit Langweer de schipper tot circa 1952, waarna het skutsje werd verkocht aan baggerwerken Haringsma. In 1965 kocht Klaas van der Meulen het skutsje, dat inmiddels tot woonboot was verbouwd en bracht het terug in "oude" staat en als wedstrijdskutsje voor het skûtsjesilen bij de SKS.
In de achjarige periode van 1965-1972 werd hij achtereenvolgens 7e, 3e, 3e, 3e, 9e, 8e, 7e en 4e in het eindklassement. In 1973 is Van der Meulen tijdens het skûtsjesilen in het SKS-kampioenschap bij Stavoren na een hartaanval overleden.
Het skûtsje werd eigendom van de Erven van der Meulen, later ondergebracht in de Stichting Skûtsje Klaas van der Meulen. Hij is als schipper voor Woudsend opgevolgd door zijn zoons die dit ieder dertien jaar invulden, Keimpe van 1974-1986, Taeke van 1987-1999 en Ype van 2000-2012. Het familieschip werd hierbij in 1974 omgedoopt tot Klaas van der Meulen. Keimpe werd in 1981 derde, in 1982 tweede in het eindklassement en kampioen in 1985. Teake eindigde als derde in 1987 en werd kampioen in 1989 en 1991. De hoogste eindklassering van zoon Ype was de vierde plaats in 2003.
De periode 2013-2044 wordt door vier kleinzonen ingevuld voor ieder acht jaar. Teake Klaas van der Meulen (Teakeszoon) vulde de periode 2013-2020 in, de vijfde plaats in 2015 was zijn hoogste eindklassering. In 2021 werd hij opgevolgd door zijn neef Klaas van der Meulen.

## Namen

* Keimpe van der Meulen (1965-1973)
* Klaas van der Meulen (1974-heden)

## Schippers

Sjoerd Joukes Visser van 1912-1920 en Pieter Rintjes Visser van 1920 tot circa 1952 op de Soli Deo Gloria.
* Klaas van der Meulen (1965-1973)
* Keimpe van der Meulen (1974-1986)
* Teake van der Meulen (1987-1999)
* Ype van der Meulen (2000-2012)
* Teake Klaas van der Meulen (Teakeszoon) (2013-2020)
* Klaas van der Meulen (Ypeszoon) (2020-heden)

## Externe link

* Website Skûtsje Klaas van der Meulen
# Ryan Ferreira

Ryan Ferreira (1980) is een Amerikaanse jazz- en fusiongitarist, die ook werkt op het gebied van de improvisatiemuziek.

## Biografie

Ferreira begon vervolgens (beïnvloed door de muziekcollectie van zijn ouders) rockmuziek te spelen. Hij studeerde aan de Eastman School of Music en ontmoette muzikanten als Bobby McFerrin, Peter Erskine, Dave Holland en Kenny Wheeler. Hij werkte vanaf begin jaren 2000 in het New Yorkse jazzcircuit. De eerste opnamen ontstonden in 2003 met The Respect Sextet (album The Full Respect, met Eli Asher, James Hirschfeld, Josh Rutner, Red Wierenga, Malcolm Kirby, Ted Poor). Als gastsolist werkte hij in 2004 met de HR-Bigband bij diens Steely Dan-tribute Do It Again. Met de Jerseyband, die zich had gewijd aan de fusion van jazz en metal, bracht hij tussen 2003 en 2011 meerdere albums en ep's uit.
In de opvolgende jaren speelde hij onder andere met André Canniere, Janet Planet, Ike Sturm, Chris Dingman (Waking Dreams, 2010), met Tim Bernes Snakeoil (You've Been Watching Me, ECM Records, 2014) en met Colin Stetson (Sorrow (A Reimagining of Gorecki's 3rd Symphony), 2016). Op het gebied van jazz was hij tussen 2003 en 2014 betrokken bij zeven opnamesessies.
In 2015 werd hij met Fabian Almazan, Anna Webber, Chris Dingman, Linda Oh en Henry Cole uitgenodigd voor de SWR New Jazz Meeting. Daarbij ontstond een dubbel-cd met delen van de concerten (Realm of Possibilities). Tegenwoordig behoort hij tot de band Elemental van Stephan Crump. In 2015 onderwees hij als artist in residence aan de School of Music van de University of Washington in Seattle.
* ↑ (en) Ryan Ferreira. Discogs. Gearchiveerd op 13 december 2021. Geraadpleegd op 13-12-2021.
* ↑ (en) The Respect Sextet. Discogs. Geraadpleegd op 13-12-2021.
* ↑ (en) hr Bigband. Discogs. Gearchiveerd op 9 december 2021. Geraadpleegd op 13-12-2021.
* ↑ (en) Jerseyband. Discogs. Gearchiveerd op 13 december 2021. Geraadpleegd op 13 december 2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ryan Ferreira op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 135389259
* Library of Congress Control Number: no2012159259
* Virtual International Authority File: 80152381
* WorldCat (via VIAF): 80152381
# Janet Planet (film)

Janet Planet is een Amerikaanse coming-of-agefilm uit 2023, geschreven en geregisseerd door Annie Baker in haar speelfilmregiedebuut. De hoofdrollen worden vertolkt door Julianne Nicholson en Zoe Ziegler.

## Verhaal

Lacy is een elfjarig meisje dat in het westen van Massachusetts woont met haar alleenstaande moeder Janet, een acupuncturist met wie ze een heel hechte band heeft. Op een zomerkamp in 1991 belt Lacy 's avonds haar moeder en vertelt haar nuchter dat ze zelfmoord zal plegen als ze haar niet ophaalt, maar ze heeft spijt van haar beslissing na een vriendschappelijke ontmoeting met twee van haar medekampeerders.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Julianne Nicholson | Janet |
| Zoe Ziegler | Lacy |
| Elias Koteas | Avi |
| Sophie Okonedo | Regina |
| Will Patton | Wayne |

## Productie

Janet Planet is het filmregiedebuut van toneelschrijver Annie Baker. De titel is genoemd naar de gelijknamige zangeres van de Australische dancegroep Confidence Man.

## Release en ontvangst

Janet Planet ging op 1 september 2023 in première op het Filmfestival van Telluride en werd ook vertoond op het Internationaal filmfestival van Berlijn 2024 in de Panorama-sectie. De film ging op 21 juni 2024 in première in de Amerikaanse bioscopen.
De film kreeg overwegend positieve kritieken van de filmcritici, met een score van 85% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 133 beoordelingen.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2025 | Film Independent Spirit Awards | Beste debuutfilm | Annie Baker | In afwachting |
| 2025 | Film Independent Spirit Awards | Beste eerste script | Annie Baker | In afwachting |
| 2025 | Film Independent Spirit Awards | Beste cinematografie | Maria von Hausswolff | In afwachting |
| 2025 | Critics Choice Awards | Beste jonge acteur / actrice | Zoe Ziegler | In afwachting |

## Externe link

* (en) Janet Planet in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Janet Planet op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Janet Planet op Box Office Mojo, geraadpleegd op 21 december 2024
* 1 2 (en) ‘Janet Planet’ Review: Julianne Nicholson and Zoe Ziegler Redefine the Mother-Daughter Portrait in Annie Baker’s Exquisite Debut, The Hollywood Reporter, 1 september 2023, geraadpleegd op 21 december 2024
* ↑ (en) A24 Debuts First Trailer for Annie Baker's Critically Acclaimed 'Janet Planet', Collider, 4 april 2024, geraadpleegd op 21 december 2024
* ↑ (en) Janet Planet op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 21 december 2024
# Sander Hollanders

Sander Hollanders (Kerkrade, 13 september 2001) is een Nederlands basketballer.

## Carrière

Hollanders speelde in de jeugd van BA Limburg en maakte zijn debuut voor die ploeg in het seizoen 2017/18. Hij speelde bij de club tot in 2022. Toen won hij de BNXT League Rising Star of the Year, eerder won hij ook al de Kees Akerboom Trofee samen met Jett Speelman. In 2022 maakte hij de overstap naar Donar Groningen waar hij twee seizoenen speelde.
In de zomer van 2024 tekende hij bij de Belgische eersteklasser Spirou Charleroi.

## Erelijst

* Kees Akerboom Trofee: 2021
* BNXT League Rising Star of the Year: 2022
* ↑ Rising Star 2021-2022, Sander Hollanders: "I am less decisive in the role I get". bnxtleague.com. Geraadpleegd op 21 december 2024.
* ↑ Langeslag, Kim, Sander Hollanders wint Kees Akerboom-trofee. www.l1nieuws.nl (24 april 2021). Geraadpleegd op 21 december 2024.
* ↑ Donar contracteert BNXT Dutch Rising Star 2022. Donar. Geraadpleegd op 21 december 2024.
* ↑ Sander Hollanders verheugt zich op een nieuw seizoen bij Donar. Donar. Geraadpleegd op 21 december 2024.
* ↑ Sander Hollanders vertrekt bij Donar. Donar. Geraadpleegd op 21 december 2024.
* ↑ Kleinen, Jelle, Sander Hollanders vervolgt loopbaan in België. www.l1nieuws.nl (18 juni 2024). Geraadpleegd op 21 december 2024.
* Profiel op Proballers
# Evklidi

Evklidi (Grieks: Ευκλείδη) (Euclides) is een metrostation in de Griekse stad Thessaloniki dat op 30 november 2024 werd geopend. Het station is genoemd naar de Griekse wiskundige Euclides van Alexandrië.

## Geschiedenis

Sinds de grote stadsbrand van 1917 waren er diverse voorstellen gedaan voor het aanleggen van een metronet in Thessaloniki die niet verder kwamen dan de tekentafel. In 1976 reserveerde de landelijke overheid gelden voor de metro in Thessaloniki en in de jaren 80 van de 20e eeuw kwam de stad met een eigen project voor een metro/sneltram. De eerste werkzaamheden begonnen in 1986 en in 1988 besloot burgemeester Kouvelas het geheel uit te voeren als metro in openbouwputtunnels ook buiten de oude stad. Het gemeentelijke project werd echter om financiële redenen in 1989 stilgelegd. Dit project zou ten zuiden van Papafi twee takken krijgen, waarvan het noordelijkste station aan de westtak bij de Archiologiku Mousioustraat zou komen en werd ingetekend als Archiologiku Mousiou (Archeologisch museum).
Deze westtak en de tunnel onder de oude stad, die al in 1918 was voorgesteld, vormen de basis voor het tracé van lijn 1 dat in 2003 werd vastgelegd. In april 2006 werd gekozen voor een automatische metro naar het voorbeeld van de metro van Kopenhagen. Volgens het ontwerp zou die in geboorde tunnels op ongeveer 9 meter diepte komen, archeologische vondsten leidden echter tot een wijziging van het ontwerp waarbij de tunnels ongeveer tussen de 14 en 31 meter diep kwamen te liggen. Het station werd, net als de vlak bij gelegen technische school, genoemd naar de Griekse wiskundige Euclides en niet naar het Archeologisch museum waarvan het hoofdgebouw al sinds 1962 niet meer in de betreffende straat staat.

## Ligging en inrichting

Het station ligt tussen het Militouplein en de Papanastasioustraat in een kuip met een glazendak waardoor het daglicht het station binnenvalt. De hoofdingang, met lift en roltrappen, ligt in het verlengde van de Archiologiku Mousiou aan het Militouplein. Deze ingang ligt haaks op de stationshal. In de stationshal zijn de kaartverkoop en de kaartautomaten naast deze toegang te vinden, terwijl het kantoor van de stationsopzichter achter de OV-poortjes in het westelijke deel van de hal te vinden is. De oostelijke toegang heeft twee roltrappen die recht boven het perron liggen en komt via een pad uit op de Papanastasioustraat iets ten zuiden van de technische school. De bovenste roltrappen van de twee roltrapgroepen tussen hal en perron zijn extra lang om de extra hoogte te overbruggen. De lift tussen hal en perron ligt tussen de westelijke roltrappen
* ↑ Het gemeentelijke project op karfitsa.gr
# Let de Stigter-Huising

Alida Diderika (Let) de Stigter-Huising (Rotterdam, 14 augustus 1930 – Doorn, 14 december 2024) was een Nederlands politicus van de VVD.
Ze had economie gestudeerd in haar geboorteplaats Rotterdam en was wethouder in Naarden voor ze in oktober 1980 benoemd werd tot burgemeester van Maarn. De Stigter-Huising ging daar in september 1995 met pensioen waarna ze in 1996 voorzitter werd van de 'Gebiedscommissie Utrechtse Heuvelrug' dat later Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug zou worden. Bij haar afscheid daar begin 2005 werd een fietspad van Rhenen naar Driebergen naar haar vernoemd: het 'Let de Stigterpad'.
De Stigter-Huising overleed op 14 december 2024 op 94-jarige leeftijd.
* ↑ NPUH - Fietspad Let de Stigterpad in het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug (2006)
* ↑ Familiebericht NRC, 21 december 2024.
# Wapen van Haps

Het wapen van Haps werd op 16 juli 1817 bij besluit van de Hoge Raad van Adel aan de toenmalige Noord-Brabantse gemeente Haps bevestigd. Het wapen is op 19 februari 1968 bij Koninklijk Besluit vervangen door een nieuw wapen dat vrijwel gelijk is aan het oude, maar is gedekt met een kroon. Op 1 januari 1994 ging de gemeente op in Cuijk, waarmee het wapen van Haps kwam te vervallen.

## Blazoenering

De blazoenering bij het eerste wapen luidt als volgt:
   Zijnde van lazuur, beladen met Sint Nicolaas.
De heraldische kleuren zijn lazuur (blauw) en goud (geel). Dit zijn de rijkskleuren. De beschrijving is later toegevoegd, oorspronkelijk stond in het register uitsluitend een tekening.
De blazoenering bij het tweede wapen luidt als volgt:
   In azuur het beeld van Sint Nicolaas, houdende in de linkerhand een kromstaf, terwijl de rechterhand beschermend is uitgestrekt boven 3 kinderfiguren oprijzende uit een kuip, alles van goud, vergezeld van een gouden zon, uitgaande van de rechterbovenhoek van het schild. Het schild gedekt met een gouden kroon van 3 bladeren en 2 paarlen.
In de heraldiek zijn links en rechts van achter het schild bezien, voor de toeschouwer zijn deze verwisseld. De voorstelling en de kleuren zijn gelijk aan die van het eerste wapen, maar het tweede wapen is gedekt met een gravenkroon.

## Geschiedenis

Het wapen is afgeleid van een schependomzegel van Haps uit het midden van de achttiende eeuw. Voor die tijd had de schepenbank geen eigen zegel. Het zegel toont Sint Nicolaas, de parochieheilige van de gemeente. Waarschijnlijk had men de kleuren niet gespecificeerd, waardoor de voorstelling is uitgevoerd in de rijkskleuren: goud op blauw.