OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bajang (Mlarak)

Bajang is een bestuurslaag in het regentschap Ponorogo van de provincie Oost-Java, Indonesië. Bajang telt 2070 inwoners (volkstelling 2010).
# Bajangrejo

Bajangrejo is een bestuurslaag in het regentschap Purworejo van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bajangrejo telt 813 inwoners (volkstelling 2010).
# Bajera Utara

Bajera Utara is een bestuurslaag in het regentschap Tabanan van de provincie Bali, Indonesië. Bajera Utara telt 922 inwoners (volkstelling 2010).
# Bajulan

Bajulan is een bestuurslaag in het regentschap Nganjuk van de provincie Oost-Java, Indonesië. Bajulan telt 5385 inwoners (volkstelling 2010).
# Bakalan (Polokarto)

Bakalan is een bestuurslaag in het regentschap Sukoharjo van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bakalan telt 5205 inwoners (volkstelling 2010).
# Bakalan (Purwosari)

Bakalan is een bestuurslaag in het regentschap Pasuruan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Bakalan telt 4951 inwoners (volkstelling 2010).
# Bakalan Krapyak

Bakalan Krapyak is een bestuurslaag in het regentschap Kudus van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bakalan Krapyak telt 6628 inwoners (volkstelling 2010).
# Bakan

Bakan is een bestuurslaag in het regentschap Centraal-Lombok van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Bakan telt 5412 inwoners (volkstelling 2010).
# Bakas

Bakas is een bestuurslaag in het regentschap Klungkung van de provincie Bali, Indonesië. Bakas telt 1754 inwoners (volkstelling 2010).
# Bakbakan

Bakbakan is een bestuurslaag in het regentschap Gianyar van de provincie Bali, Indonesië. Bakbakan telt 5065 inwoners (volkstelling 2010).
# Bakiruk

Bakiruk is een bestuurslaag in het regentschap Belu van de provincie Oost-Nusa Tenggara, Indonesië. Bakiruk telt 2324 inwoners (volkstelling 2010).
# Bakulan (Temayang)

Bakulan is een bestuurslaag in het regentschap Bojonegoro van de provincie Oost-Java, Indonesië. Bakulan telt 2295 inwoners (volkstelling 2010).
# Lebakwangi (Walantaka)

Lebakwangi is een bestuurslaag in het regentschap Serang van de provincie Banten, Indonesië. Lebakwangi telt 3341 inwoners (volkstelling 2010).
# Pakijangan (Wonorejo)

Pakijangan is een bestuurslaag in het regentschap Pasuruan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Pakijangan telt 4252 inwoners (volkstelling 2010).
# Blauwe lupine

De blauwe lupine (Lupinus angustifolius) is een eenjarige plant die behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae of Fabaceae). De plant komt van nature voor in Zuid-Europa. De blauwe lupine wordt in Nederland nog sporadisch als groenbemester op zandgrond geteeld en soms in bermen ingezaaid. Het gewas stelt weinig eisen aan de grond en door de bittere smaak heeft het geen last van wildschade. Ook wordt een vrij lage pH nog goed verdragen. De plant heeft 2n = 40 chromosomen.
De plant wordt 30-60 cm hoog en heeft spaarzaam behaarde stengels. De handvormig samengestelde bladeren hebben vijf tot negen lijnvormige, tot 4 cm lange en 1,5 cm brede blaadjes.
De blauwe lupine bloeit van juni tot september met hemelsblauwe bloemen. De bloemen staan in een spiraal. De bovenlip van de kelk is tweespletig.
De zaden zijn donkergrijs met lichte vlekjes en zijn giftig voor vee.

## Voederlupine

Voor voederdoeleinden en voor menselijke consumptie zijn speciale rassen veredeld. Bitterstofarme rassen worden gebruikt als eiwitrijke groenvoeder voor het vee. Rassen met alkaloïdarme zaden worden verwerkt tot lupinemeel gebruikt voor menselijke consumptie. Ze bevatten ongeveer 25% vet en 40% hoogwaardig eiwit, waaronder de essentiële aminozuren methionine en tryptofaan.
* Zaden van voederlupine
* Vruchten en zaden

## Namen in andere talen

* Duits: blaue Lupine
* Engels: narrowleaf lupine, narrow-leafed lupin, blue lupin
* Frans: lupin bleu
* Spaans: lupinus, altramuz, lupín, lupino, tremoso
Voederlupine
* Duits: bitterstoffreie Lupine
* Engels: sweet lupin
* Frans: lupin doux
* Spaans: lupino

## Externe link

* Blauwe lupine (Lupinus angustifolius) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
... · L. angustifolius (Blauwe lupine) · L. luteus (Gele lupine) · L. polyphyllus (Vaste lupine) · ...
# Cendono (Kandat)

Cendono is een bestuurslaag in het regentschap Kediri van de provincie Oost-Java, Indonesië. Cendono telt 4324 inwoners (volkstelling 2010).
# Buana Sakti

Buana Sakti is een bestuurslaag in het regentschap Lampung Timur van de provincie Lampung, Indonesië. Buana Sakti telt 2323 inwoners (volkstelling 2010).
# Crash of the crown

Crash of the crown is het zeventiende studioalbum van Styx.

## Inleiding

Styx is lang zo productief niet meer als in de jaren zeventig, maar toch verschenen er sinds die periode onregelmatig albums van de band. Crash of the crown werd na vier jaar stilte uitgebracht. Daar waar The Mission een conceptalbum was, bevat Crash losse nummers met een verband in de teksten. Ze gaan over de opkomst en ondergang van grote rijken. Het album werd daarbij in vijf verschillende geluidsstudio’s opgenomen. IO Pages en Progwereld vonden het het beste album van Styx in jaren; de liedjes waren kort en bondig (zonder lange overbodige toevoegingen) en bevatten de voor Styx kenmerkende vocalen.
Het album behaalde in korte tijd een aantal albumlijsten lage noteringen. In de Billboard 200 haalde het plaats 114.

## Musici

* Tommy Shaw – akoestische en elektrische gitaren, mandoline, banjo, zang
* James Young – elektrische gitaar, zang
* Chuck Panozzo – basgitaar (Our wonderful lives, Lost at sea)
* Ricky Phillips – basgitaar (hij vertrok na dit album)
* Todd Sucherman – drumstel, percussie
* Lawrence Gowan – toetsinstrumenten, waaronder piano, hammondorgel (B3), synthesizers, mellotron, zang
met
* Will Evankovich – akoestische en elektrische gitaar, mandoline, synthesizers, soundscapes, percussie, zang (speelde ook in een late versie van The Guess Who); hij ging ook mee op tournee
* Michael Bahan – tablas (Coming out the other side)
* Steve Patrick – piccolotrompet (Our wonderful lives)
* Winston Churchill – "We will never surrender" (Save us from ourselves)

## Muziek

* Bert Treep: IO Pages 172, juli 2021 (recensie)
* Alex Driessen, Styx - Crach. progwereld (7 september 2021). Geraadpleegd op 13 december 2024 – via progwereld.org.
* Crash of the crown op Progarchives (geraadpleegd 13 december 2024)
* exemplaar van het album
# Souancé-au-Perche

Souancé-au-Perche is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 514 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nogent-le-Rotrou.

## Geografie

De oppervlakte van Souancé-au-Perche bedraagt 18,9 km², de bevolkingsdichtheid is 27,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Souancé-au-Perche met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Schoonspringen op de Olympische Zomerspelen 1904

Schoonspringen is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Zomerspelen 1904 in St. Louis.

## Heren
### 10 m torenspringen

| rang | sporter | land | punten |
| 1 | George Sheldon | USA | 12.66 |
| 2 | Georg Hoffmann | GER | 11.66 |
| 3 | Alfred Braunschweiger | GER | 11.33 |
| 3 | Frank Kehoe | USA | 11.33 |
| 5 | Otto Hooff | GER | |

### afsprong met uitdrijven onder water

| rang | sporter | land | afstand |
| 1 | William Dickey | USA | 19.05 m |
| 2 | Edgar Adams | USA | 17.52 m |
| 3 | Budd Goodwin | USA | 17.37 m |
| 4 | Newman Samuels | USA | 16.76 m |
| 5 | Charles Pyrah | USA | 14.02 m |

## Medaillespiegel

| rang | land | 1 goud | 2 zilver | 3 brons | totaal |
| 1 | Verenigde Staten | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 2 | Duitsland | 0 | 1 | 1 | 2 |
| totaal | totaal | 2 | 2 | 3 | 7 |
# Berlin-Neu-Hohenschönhausen

Neu-Hohenschönhausen is een stadsdeel in het district Lichtenberg in Berlijn. Het omvat een ontwikkelingsgebied dat in de jaren tachtig van de twintigste eeuw werd aangelegd. In 2023 woonden er 58.990 mensen, waarmee het het dichtstbevolke stadsdeel van het district is.

## Geschiedenis

Rond de oude dorpskern van Hohenschönhausen en ten noorden van de Leninallee (sinds 1992 Landsberger Allee) ontstonden in de jaren zeventig de nieuwe ontwikkelingsgebieden Hohenschönhausen I en II voor in totaal 25.000 inwoners. Vanwege de groeiende bevolking begont de ontwikkeling van Hohenschönhausen-Nord in 1981. Op 9 februari 1984 werd de symbolische eerste steen gelegd door Erich Honecker, voorzitter van de Staatsraad.
Door de Falkenberger Chausse en de buitenring van Berlijn is het gebied in vier wijken verdeeld, die aanvankelijk behoorden tot de stadsdelen Malchow, Wartenberg en Falkenberg. Veel gebouwen zijn prefabgebouwen. Op 1 april 1985 besliste de gemeenteraad van Oost-Berlijn dat dit gebied vanaf 1 september later dat jaar een zelfstandige wijk zou worden in het district Hohenschönhausen. De westelijke helft van het gebied bleef wel bij het district Weißensee. Bij het ontstaan van het district woonden er 67.000 mensen en in 1989 was dat aantal al gestegen tot 118.000 wat overeenkwam met ongeveer 9,2% van de totale bevolking van Oost-Berlijn. Op 5 oktober 1989 was de bouw van de wijk officieel voltooid.
Na Die Wende daalde het inwonersaantal. Rond de milleniumwisseling woonden er nog 110.000 mensen. Nadat de districten Hohenschönhausen en Lichtenberg werden samengevoegd werd dit de wijk Neu-Hohenschönhausen.

## Verkeer

Het station Hohenschönhausen werd in 1984 geopend en wordt bediend door 2 Regionalbahnen, één S-Bahn-lijn en drie tramlijnen. Ook stoppen er meerdere bussen.
Alt-Hohenschönhausen · Falkenberg · Fennpfuhl · Friedrichsfelde · Karlshorst · Lichtenberg · Malchow · Neu-Hohenschönhausen · Rummelsburg · Wartenberg
# Station St Mary Cray

Station St Mary Cray is een spoorwegstation van National Rail in de plaats St Mary Cray in de London Borough of Bromley in het zuidoosten van de regio Groot-Londen, Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southeastern.
# Imereticultuur

De Imereticultuur was een archeologische cultuur van het epipaleolithicum in de Kaukasus, voornamelijk in de vallei van de Kvirila, gedateerd op ca. 9 tot 8 duizend jaar geleden.
De cultuur is deel van een complex dat zich uitstrekte over de Pontische Steppe tot de Donaumonding, en kenmerkte zich door een bijna volledige afwezigheid van tweezijdig bewerkte stenen werktuigen. Er was een overgang van werktuigen van een paleolitisch type naar trapeziumvormige en rechte microlieten. De werktuigset vertoont enige overeenkomsten met de Zarzian- en Baradostian-culturen van het Zagrosgebied. Er was een diversificatie van de economie.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Имеретинская культура op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kultura imeretyjska op de Poolstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Émile Van Ermengem

Émile Pierre Marie Van Ermengem (Leuven, 15 augustus 1851 - Elsene, 29 september 1932) was een Vlaams bacterioloog, microbioloog en hoogleraar en decaan aan de Faculteit Geneeskunde van de Rijksuniversiteit Gent. Hij was in 1895 de ontdekker van het botulinetoxine en identificeerde de anaerobe bacterie Clostridium botulinum als bron van de in 1822 door de Duitser Julius Kerner beschreven ziekte botulisme.
Van Ermengem behaalde in 1875 zijn doctoraat in de geneeskunde aan de Katholieke Universiteit Leuven en startte zijn carrière aan de Berlijnse Humboldtuniversiteit bij Robert Koch. In 1886 publiceerde hij er zijn werk in het boek Neue Untersuchungen über die Cholera-Mikroben, geëditeerd door Richard Kukula. Het werk zou uitgroeien tot een standaardwerk met herdrukken tot in 2010.
Na zijn verblijf in Berlijn en bij verschillende laboratoria in o.a. Parijs, Londen, Edinburg en Wenen, werd hij aangesteld als professor in hygiëne en bacteriologie te Gent. Hij onderzocht er in 1895 nauwkeurig de voedselvergiftiging van alle aanwezigen en het verdachte overlijden van drie muzikanten die een begrafenisdienst verzorgden in Elzele. In het op de begrafenis geserveerde voedsel (een slecht klaargemaakte ham) en histologische preparaten van de milt van de betrokken overledenen kon hij de bacterie terugvinden en de werking van het gif identificeren. Hij duidde de bacterie toen nog aan met de naam Bacillus botulinus. Hij publiceerde in 1897 zijn bevindingen in het wetenschappelijke Zeitschrift für Hygiene und Infektionskrankheiten.
Zijn laboratorium (bacteriologie en gerechtelijke geneeskunde) bevond zich op een site aan de Bijloke waar enkele jaren na zijn grote ontdekking het Rommelaere Instituut werd opgetrokken.
Van Ermengem had twee zonen, de schrijver en criticus Franz Hellens en de dichter, schilder en kunstcriticus François Maret.

## Beperkte bibliografie

* Neue Untersuchungen über die Cholera-Mikroben, heruitgegeven Kessinger Publishing, 2010, ISBN 9781160460408

## Biografie

* Emile Pierre Marie Van Ermengem (1851-1932), Belgian Society for Microbiology
* ↑ SpringerLink, Ueber einen neuen anaëroben Bacillus und seine Beziehungen zum Botulismus, E. Ermengem PubMed 399378, Digital object identifier 10.1007/BF02220526
* Bibsys: 2118167
* Bibliothèque nationale de France: cb107035710 (data)
* CiNii: DA15532499
* Gemeinsame Normdatei: 117512060
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7019 7997
* Library of Congress Control Number: n88198564
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: nlk20010095403
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A012486073
* Système universitaire de documentation: 111643813
* Virtual International Authority File: 16327010
* WorldCat (via VIAF): 16327010
# Stoffel Bollu

Stoffel Bollu (7 februari 1987) is een Vlaams voormalig acteur. Hij heeft in verschillende Vlaamse series geacteerd, zoals Familie en Spoed.

## Carrière

In 2001 speelde Bollu het autistische jongetje Wim in Spoed. Van 2003 tot 2009 vertolkte Bollu als jeugdacteur de rol van Kobe Dierckx in de soap Familie. In het najaar van 2007 werd Bollu derde in Sterren Op Het IJs. Hij schaatste samen met Holiday on Ice-ster Lindsey Woolstencroft. Na de show waren ze ook te zien in de Holiday on Ice-show Mystery voor gastoptredens.
Van 2010 tot 2019 was hij als Lukas te zien in De Kotmadam. In 2024 kwam er een eenmalige comeback voor het laatste seizoen van De Kotmadam.
Na zijn acteercarrière werd hij actief in de human resources.
* ↑ Stoffel Bollu verdwijnt na 5,5 jaar uit 'Familie'. Gazet van Antwerpen. Geraadpleegd op 29 april 2023.
* ↑ Familie-fans waarschuwden Stoffel Bollu (18) voor priesterwijding. Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 30 april 2023.
* ↑ De ene werd makelaar, de ander woont in Indonesië: zo verging het de 29 studenten van ‘De kotmadam’, Gazet van Antwerpen, 16 juli 2024, geraadpleegd op 16 juli 2024
* 1 2 Stoffel Bollu maakt voor één keer comeback in ‘De kotmadam’: “Ik had snel door dat je hier niet goed je boterham kan verdienen”. www.nieuwsblad.be (13 december 2024). Geraadpleegd op 13 december 2024.
# Hagestein

Hagestein is een dorp in de Vijfheerenlanden aan de Lek, sinds 1 januari 2019 behorend tot de gemeente Vijfheerenlanden in de Nederlandse provincie Utrecht. Hagestein beschikt over een Hervormde kerk en een basisschool.

## Geschiedenis

Voordat het slot Hagestein werd gebouwd, heette de nederzetting Gasperde. In 1382 verkreeg Gasperde stadsrechten van Jan V van Arkel, maar in 1405 werd het tot de grond toe afgebroken. Later ontstond op de plaats van Gasperde de plaats Hagestein. Op 1 januari 1812 werd Hagestein bij de gemeente Everdingen gevoegd, om daar op 1 januari 1818 weer van te worden afgesplitst. Op 1 januari 1821 ging Hagestein van de provincie Utrecht over naar de provincie Zuid-Holland. De gemeente werd op 1 januari 1986 opgeheven en bij Vianen gevoegd. Samen met Vianen werd Hagestein in 2002 weer een deel van de provincie Utrecht.

## Kasteel Hagestein

In 1251 droeg Gijsbert van Gevengoie (van Goye) slot Hagestein op aan graaf Otto II van Gelre. Hij kreeg het daarna, zoals destijds gewoon was, weer als erfleen terug. Daarna belandde het in handen van Jan V van Arkel die in 1382 stadsrechten verleende aan Gasperden. Na de verovering op Jan V van Arkel in 1405 door Willem VI, graaf van Holland, werd het kasteel evenals het stadje Gasperden tot de grond toe afgebroken waarbij de stadsrechten verloren gingen.
Omdat de bisschop van Utrecht, Frederik III van Blankenheim, mee had geholpen bij de verovering kreeg deze als dank de zeggenschap over Hagestein. De bisschop van Utrecht gaf in 1484 het Land van Hagestein in leen aan Jan heer van Egmond, een nakomeling van Jan van Arkel, die zich er niet voor schaamde de bisschop te herinneren aan zijn erfelijke rechten op Hagestein. In 1510 deed Jan van Egmond voor vierendertighonderd pond afstand van Hagestein. Sindsdien was Hagestein het gezamenlijk bezit van de kapittels van de Dom en van Oudmunster in Utrecht.
Ze lieten er in 1546 naar ontwerp van Marcelis Keldermans en Willem van Noort een nieuw slot bouwen. Ook dit kasteel werd uiteindelijk, in 1855, afgebroken. De kapittels verkochten Hagestein in 1675 aan de George Frederik van Waldeck-Eisenberg, die tevens graaf van Culemborg was.
Hagestein is vooral bekend door de stuw in de Lek nabij deze plaats.
* Verovering van Kasteel Hagestein

## Geboren in Hagestein

* Frans van der Gun (1918-2001), CDA-politicus
# Grot van Öküzini

De Grot van Öküzini is een archeologische vindplaats in de provincie Antalya (Turkije). Deze grot werd bewoond tijdens het Epipaleolithicum (16.000 - 9.000 v.Chr.), dit is het einde van het Paleolithicum.

## Vondsten

In de grot werden verschillende gedecoreerde stenen gevonden. Het gaat enerzijds lineaire composities. Deze erg complexe composities hadden mogelijk een rol bij het rekenen (aftrekken). Anderzijds werd er ook een steen met een figuratieve compositie gevonden. Deze stelt een menselijk figuur voor gewapend met een spies en een rundachtige. Dit ritueel jachttafereel is typisch voor de mythologie van het Paleolithicum.
Verder werden in de bodem botfragmenten en resten van houtskool gevonden, die konden worden geanalyseerd met de C14-methode.
Vondsten uit de grot zijn tentoongesteld in het Museum van Antalya.
Mehmet Özdagan, Marcel Otte, Prehistorisch Anatolië, in Anatolia, een verhaal van 12.000 jaar, Lannoo, ISBN 978 94 014 3002 9
# Raqefetgrot

De Raqefetgrot ("Cyclamengrot") is een archeologische vindplaats in het Karmelgebergte in het noorden van Israël, ontdekt in 1956.
De oudste vondsten stammen uit het middenpaleolithische Moustérien en het daaropvolgende laatpaleolithische Levantijns Aurignacien. De meeste bekendheid kreeg de site echter door vondsten van het epipaleolithische Natufien, inclusief wat mogelijk de oudste bewijzen van het brouwen van een soort bier zijn.

## Natufische graven

In totaal werden 29 skeletten gevonden, in zowel enkelvooudige als dubbele graven. Vier van de graven konden worden gedateerd op een leeftijd van 13.700 tot 11.700 jaar. Bij de graven werden naast lentebloemen ook planten als salie, munt en helmkruid gevonden.
In een der kamers werden 13.000-jaar oude sporen van het brouwen van bier en mout uit een brij van wilde tarwe- en gerstsoorten, met sporen van haver, peulvruchten en lijnzaad gevonden. Dit werd mogelijk gebruikt bij rituele feesten ter ere van daar begraven voorouders.
In 2020 werden in de grot stenen platen met petrogliefen gevonden, waaronder een menselijke figuur die hoogstwaarschijnlijk als dansend werd afgebeeld.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Raqefet Cave op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rakefet-Höhle op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Ruth Schuster, Human Figure Detected on 14,000-year-old Burial Slab in Israel. Geraadpleegd op 12 maart 2022.
# Capo Carbonara

Capo Carbonara (Sardijns: Cabo Crabonaxa) is een kaap aan de zuidoostpunt van het Italiaanse eiland Sardinië. Het vormt het oostelijke uiteinde van de Golf van Cagliari. Samen met de eilanden Cavoli en Serpentara is het onderdeel van het Italiaanse area naturale marina protetta Capo Carbonara (beschermd marine natuurpark Capo Carbonara).
De kaap is onderdeel van de gemeente Villasimius en ligt op ongeveer 6 km van het centrum. De kaap heeft een lengte van 3,5 km met een maximale breedte van 1,8 km.
Belangrijke bezienswaardigheden zijn de restanten van een fort aan de westkant, de stranden Punta Molentis, Is Traias en Porto Giunco en Stagno di Notteri met een kolonie flamingo's langs de Tyrreense Zee aan de oostkant. Op de kaap staat ook een vuurtoren, die wordt beheerd door de Italiaanse luchtmacht.
# Udea micacea

Udea micacea is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Aporodes micacea door Arthur Gardiner Butler in een publicatie uit 1881.
De soort komt voor in Hawaï.
# Udea momella

Udea momella is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Richard Mally in een publicatie uit 2022.
De soort komt voor in Tanzania.
# Udea nomophilodes

Udea nomophilodes is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pionea nomophilodes door George Francis Hampson in een publicatie uit 1913.
De soort komt voor in Chili.
# Station Streatham Hill

Streatham Hill is een spoorwegstation van National Rail in Lambeth in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southern.
# Udea pachygramma

Udea pachygramma is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Phlyctaenia pachygramma door Edward Meyrick in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in Hawaï.
# Udea poliostolalis

Udea poliostolalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Hapalia poliostolalis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1918.
De soort komt voor in Taiwan.
# Udea renalis

Udea renalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Frederic Moore in een publicatie uit 1888.
De soort komt voor in India (West-Bengalen).
# Udea scorialis

Udea scorialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Scopula scorialis door Philipp Christoph Zeller in een publicatie uit 1847.
De soort komt voor op Sicilië.
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 18-2-2024.
* (de) Lepiforum e.V. (2008-2024). Udea scorialis Zeller, 1847. Bestimmungshilfe für die in Europa nachgewiesenen Schmetterlingsarten. Geraadpleegd op 19-2-2024.
# Udea sideralis

Udea sideralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Bernard Landry in een publicatie uit 2016.
De soort komt voor op de Galapagoseilanden.
# Bakung (Kanor)

Bakung is een bestuurslaag in het regentschap Bojonegoro van de provincie Oost-Java, Indonesië. Bakung telt 3821 inwoners (volkstelling 2010).
# Lebaniwaras

Lebaniwaras is een bestuurslaag in het regentschap Gresik van de provincie Oost-Java, Indonesië. Lebaniwaras telt 3025 inwoners (volkstelling 2010).