OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van attracties in Familiepark Drievliet

Lijst met (voormalige) attracties in het Nederlandse attractiepark Familiepark Drievliet te Den Haag.

## Huidige attracties

| Naam | Openingsjaar | Attractietype |
| Cinemagic 5D | 2009 | 5D-bioscoop |
| Chute | 2016 | Vrijevaltoren |
| Doolhof | 2018 | Doolhof |
| Draaimolen | 1973 | Draaimolen |
| Draaikolk | 1998 | Breakdance |
| Dynamite Express | 2005 | Achtbaan |
| El Loco | 2006 | Rondrit |
| Formule X | 2007 | Achtbaan |
| Glijbaan Brigade | 2000 | Hara Kiri Raft Slide |
| Goldcurse | Onbekend | Troika |
| Grand Prix | Onbekend | Botsauto's |
| Jolly Jumper | Onbekend | Paardenbaan |
| Jungle River | 1997 | Boomstamattractie |
| Jungle Show | Tweede helft jaren 1980 | Animatronicsshow |
| Kakelkarousel | Onbekend | Draaimolen |
| Kleutertuin | Onbekend | Speeltuin |
| Kopermijn | 1996 | Achtbaan |
| Kwal | 1998 | Enterprise |
| Luchtballonrad | Onbekend | Reuzenrad |
| Monorail | 1968 | Monorail |
| Nautilus | 2003 | Frisbee |
| Old MacDonalds Tractorrit | Onbekend | Rondrit |
| De Piraat | 1980 | Schommelschip |
| Spookmuseum | Onbekend | Spookhuis |
| Spray Park | 2019 | Spraypark |
| Theeleut | 2006 | Theekopjesattractie |
| Tijdmachine | 2016 | Magic bikes |
| Twistrix | 2001 | Achtbaan |
| Vliegende Vissen | 2011 | Spin 'n Puke |
| Zeebonkenhonk | 2010 | Speeltuin |
| Zweefmolen | Onbekend | Zweefmolen |

## Voormalige attracties

| Naam | Opening - sluiting | Attractietype | Opmerkingen |
| Astroliner | Onbekend - 1997 | Simulator | Oorspronkelijke locatie naast de Cinemagic, waar nu het pad ligt wat het oude deel met het nieuwe deel van het park verbindt. In 1998 verplaatst naar de locatie waar nu Glijbaan Brigade staat. |
| Cinemagic | Onbekend - 2008 | IMAX-bioscoop | Cinemagic bevond zich in hetzelfde gebouw als waar de Cinemagic 5D zich nu bevindt. |
| Jet Star | Onbekend - 1995 | Achtbaan | Vervangen door de Kopermijn. |
| Moonraker | Onbekend - 2010 | Spin 'n puke | Oorspronkelijke locatie was tussen het Spookmuseum en de Autoscooter. In 1998 verplaatst naar de locatie waar de draaikolk nu staat. Vervangen door de Vliegende Vissen. |
| Old '99 | Onbekend - 2004 | Rondrit | Gesloten om plaats te maken voor de Dynamite Express. Vervangen door de El Loco. |
| Waterorgel | Onbekend - 2004 | Waterorgel | Verwijderd om plaats te maken voor de Dynamite Express. |
| Xtreme | 2004 - 2006 | Achtbaan | Stond op de locatie waar de Formule X nu staat. |
| Waterwars | Onbekend - 2016 | Waterballonnenspel | |
Afbeeldingen · Lijst van attracties
# County Kildare

County Kildare (Iers: Cill Dara) is een Iers graafschap ten zuidwesten van County Dublin in de provincie Leinster. Het graafschap heeft een oppervlakte van 1693 km², en inwoneraantal van 210.312 (2011).
De hoofdstad van het graafschap is Naas. De stad Kildare is de oudste van Ierland, en bevat veel historische bezienswaardigheden.

## Bijzonderheden

* The Curragh renbaan. County Kildare staat ook bekend om de kwaliteit van de paarden die er gefokt worden.
* Moore Abbey ligt in het stadje Monasterevin. Het is de plek waar Sint-Evin in de 6e eeuw een klooster heeft gesticht.
* Industrie: In Leixlip staat een grote Intel-fabriek.
* Maynooth is het onderwijscentrum van het graafschap. Hier staat NUI Maynooth, een universiteit die bekendstaat om belangrijk praktisch en theoretisch onderzoek.
Op de Ierse nummerplaten wordt het graafschap afgekort tot KE. De sportkleur van het graafschap is wit.

## Plaatsen

| Engels | Iers | Inwoners |
| Allenwood | Fiodh Alúine | 1.685 |
| Ardclough | Ard Cloch | 300 |
| Athy | Baile Átha Í | 11.035 |
| Ballymore Eustace | Baile Mór | 689 |
| Caragh | Cearthach | 966 |
| Celbridge | Cill Droichid | 20.601 |
| Clane | Claonadh | 8.152 |
| Kilcock | Cill Choca | 8.674 |
| Kildangan | Cill Daingin | 317 |
| Kildare | Cill Dara | 10.302 |
| Leixlip | Léim an Bhradáin | 16.733 |
| Lyons Hill | Liamhain | - |
| Maynooth | Maigh Nuad | 17.259 |
| Monasterevin | Mainistir Eimhín | 5.307 |
| Naas | Nás na Ríogh | 26.180 |
| Newbridge | An Droichead Nua | 24.366 |
| Oughter Ard | Uachtar Árd | - |
| Rathangan | Ráth Iomgháin | 3.263 |
| Sallins | Na Solláin | 6.269 |
| Stickens | | 100 |
| Straffan | Teach Srafáin | 853 |
| Suncroft | Crochta na Gréine | 746 |

## Galerij

* Landschap in het zuidelijk deel van Kildare
* Rivier de Barrow en Whites Castle, Athy
* Kathedraal van Kildare
* Straat in Athy
* Hoofdstraat van Naas

## Externe link

* (ga) (en) Website van Kildare County Council
# Sachi Miyachi

Sachi Miyachi (Tokio, 1978) is een Japans installatiekunstenaar, performancekunstenaar en tekenaar.

## Opleiding en werk

Miyachi is een in Japan geboren en in Amsterdam gevestigde beeldend kunstenaar. In Tokio volgde zij van 1997 tot 2001 een kunstopleiding aan de Wako University. In Amsterdam studeerde ze aan de Gerrit Rietveld Academie richting audiovisueel (2004-2007) en aan het Sandberg Instituut (2007-2009).
De installaties en performances van Miyachi zijn vaak locatiegebonden. Haar lokale onderzoek resulteert in immense houten bouwwerken die de kunstenaar handmatig construeert. Elke installatie belichaamt haar visie op de sociale en architectonische omgeving. Miyach's werk was te zien bij ArtZuid 2019, het World Trade Center in Amsterdam en in de parkeergarage op de Amsterdamse Zuidas.
In 2014 won Miyachi met haar werk 'In The Fall - Transition into the better' de Theodora Niemeijer Prijs en exposeerde haar werk in het Van Abbemuseum.

## Prijzen

* 2014: Theodora Niemeijer Prijs.

## Werk in de publieke ruimte

* 2024-2026: Reed Bank Cycles, Almere

## Kunstenaarspublicaties

* Practising Structures: India, 2020 (N.K.G. Publications)

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Ontdek installatiekunstenaar, performancekunstenaar, tekenaar Sachi Miyachi. rkd.nl. Geraadpleegd op 10 november 2023.
* ↑ Sachi Miyachi. IJsselbiënnale. Geraadpleegd op 10 november 2023.
* ↑ (en) Sachi Miyachi kunstenaarsprofiel. ARTZUID. Geraadpleegd op 10 november 2023.
* ↑ 2014 Sachi Miyachi. www.stichtingniemeijerfonds.nl. Geraadpleegd op 10 november 2023.
* ↑ Reed Bank Cycles. www.landartflevoland.nl. Gearchiveerd op 10 november 2023. Geraadpleegd op 10 november 2023.
* ↑ (en) Practising Structures: India – Sachi Miyachi. de Appel Amsterdam. Gearchiveerd op 10 november 2023. Geraadpleegd op 10 november 2023.
# Feijoa

De feijoa (Feijoa sellowiana, synoniem: Acca sellowiana) of ananasguave is een plant uit de mirtefamilie (Myrtaceae).
Het is een groenblijvende struik of tot 7 m hoge boom met een lichtgrijze schors en jonge twijgen die wit behaard zijn. De tegenoverstaande bladeren zijn kortgesteeld, glad en glanzend aan de bovenzijde, ovaal, gaafrandig, leerachtig en 3-6 cm x 2-3 cm groot. De onderzijde van het blad is zilverig behaard.
De 3-4 cm brede, tweeslachtige bloemen groeien solitair of in kleine groepen bijeen. De vier kroonbladeren zijn circa 2 cm lang, teruggeslagen en aan de bovenzijde karmijnrood, hoewel dat vaak niet goed te zien is omdat de witte onderzijde naar boven omgeslagen is. De vier kelkbladen zijn kleiner, teruggeslagen, aan de bovenkant roodbruin en aan de onderkant viltig behaard. In het midden van de bloem staan de talrijke rode, tot 2,5 cm lange meeldraden met gele helmknoppen en de centrale, rode stijl die langer en dikker is dan de meeldraden
De vruchten zijn ei- of peervormig, bleekgroen of geelgroen en 4-8 × 3-7 cm groot. Aan de basis van de vruchten blijft de bloemkelk behouden. Het vruchtvlees is wit met een doorschijnend midden, korrelig en sappig. Het smaakt zoetzurig en ruikt naar ananas. De vrucht bevat twintig tot veertig of soms meer dan honderd kleine, langwerpige zaden.
De vruchten kunnen als handfruit gegeten worden. Ze kunnen in fruitsalades, zoetwaren, koeken en taarten verwerkt worden. Ook kan van de feijoa marmelade, vruchtenwijn of chutney worden gemaakt.
De feijoa komt oorspronkelijk uit de hooglanden van het zuiden van Brazilië, Uruguay, het westen van Paraguay en het noorden van Argentinië. De plant wordt wereldwijd in de (sub)tropen gekweekt op plaatsen waar het voor de guave (Psidium guajava) te koud is. Vooral in Nieuw-Zeeland wordt de soort veel voor zijn vruchten gekweekt. In Europa wordt de soort onder andere verbouwd in het Middellandse Zeegebied in Frankrijk en Italië. In België en Nederland wordt de feijoa als potplant of kuipplant verkocht. De plant moet hier koel maar vorstvrij overwinterd worden.
* Farbatlas Exotische Früchte: Obst und Gemüse der Tropen und Subtropen; Rolf Blancke; Verlag Eugen Ulmer (2000); ISBN 3800135205
* Farbatlas Mediterrane Pflanzen; Andreas Bärtels, Verlag Eugen Ulmer (1997); ISBN 3800134888
* Pflanzen der Tropen; Jens G. Rohwer; BLV (2002); ISBN 3405157714
    Nederlandse vertaling: Tropische planten: met inbegrip van bomen, struiken en voedselgewassen; vertaald uit het Duits door P. Heukels; Tirion Natuur (2003); ISBN 9052105200
* Morton, J. 1987. 'Feijoa'. p. 367–370. In: Fruits of warm climates. Julia F. Morton, Miami, FL.
* Neglected Crops: 1492 from a Different Perspective. 1994. J.E. Hernándo Bermejo and J. León (eds.). Plant Production and Protection Series No. 26. FAO, Rome, Italië. p. 229-237.
* Hewett, E.W. 1993. New horticultural crops in New Zealand. p. 57-64. In: J. Janick and J.E. Simon (eds.), New crops. Wiley, New York.
* ”Feijoa” Fruit Facts, California Rare Fruit Growers
# Henri van Grunsven

Henricus Adrianus Constantinus Maria (Henri) van Grunsven (Gennep, 29 maart 1904 - Weert, 1992) was een Nederlands burgemeester. Hij bekleedde dit ambt voor de gemeenten Horst (1934-1952) en Weert (1952-1969).

## Leven en werk

Van Grunsven werd geboren als zoon van Aldegonda Johanna Martina van Grunsven-Verzett (1869-1975) en Marcellus Franciscus van Grunsven (1864-1919), die van 1903 tot aan zijn dood op 22 oktober 1919 burgemeester was van Ottersum. Een broer van Henri van Grunsven, Marcel van Grunsven, was tussen 1926 en 1961 burgemeester van Heerlen.
Henri van Grunsven creëerde in zijn tijd bij Weert onder meer ruim 2500 nieuwe banen door het stichten van achttien nieuwe bedrijven en het uitbreiden van zeker 38 ondernemingen. Hij trouwde in 1935 in Deventer met Christine Schoemaker met wie hij vier kinderen kreeg. Van Grunsven ging met pensioen op 29 maart 1969.
* 1 2 3 Burgemeester van Weert benoemd, Limburgs Dagblad van 18 oktober 1952
* ↑ Koninklijke Bibliotheek
* ↑ Stamboom Nederland
* 1 2 Weert neemt afscheid van burgemeester dr. H. van Grunsven, Limburgs Dagblad van 29 maart 1969
* ↑ Familiebericht: Ondertrouwd, Limburgs Dagblad van 7 oktober 1935
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9760 8364
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072853875
* Virtual International Authority File: 37289989
* WorldCat (via VIAF): 37289989
# Saguinus kulina

Saguinus kulina is een zoogdier uit de familie van de klauwaapjes (Callitrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Lopes et al. in 2023.

## Voorkomen

De soort komt voor in Brazilië.
* ↑ Lopes, G. P., Rohe, F., Bertuol, F., Polo, E., Lima, I. J., Valsecchi, J., ... & Hrbek, T. (2023). Taxonomic review of Saguinus mystax (Spix, 1823)(Primates, Callitrichidae), and description of a new species. PeerJ, 11, e14526.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Saguinus kulina Lopes, Rohe, Bertuol, Polo, I. J. Lima, Valsecchi, Santos, Nash, M. N. F. Silva, Boubli, Farias, & Hrbek, 2023. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 24-12-2023.
# Nornett stadion

Het Nornett stadion (voormalige naam: Bossekop) is een ijsbaan in Alta in de provincie Finnmark in het noorden van Noorwegen. De natuurijsbaan is geopend in 1961 en ligt op 37 meter boven zeeniveau. De ijsbaan ligt voorbij de poolcirkel en is de meest noordelijk gelegen ijsbaan van Noorwegen. De belangrijkste wedstrijden die er ooit zijn gehouden zijn de Noorse allround kampioenschappen van 1974 voor mannen en in 1999 voor zowel mannen als vrouwen.
In de jaren 1965 tot 1970 maakt de ijsbaan van Alta deel uit van de beroemde en beruchte “skøytekarussel”, een schaatstournee langs afgelegen ijsbanen rond of zelfs ver boven de poolcirkel, waar flink wat prijzengeld mee te verdienen viel.

## Schaatsinterland Noorwegen - Nederland

Op 21 februari 2015 is in Alta een schaatsinterland Noorwegen - Nederland gehouden op initiatief van Bart Veldkamp. De schaatsinterland stond in het teken van een geldinzameling voor de plaatselijke ijsclub voor een ijsmachine en nieuwe verlichting. Bovendien was het doel om de jeugd te enthousiasmeren voor de schaatssport. Voor Nederland namen Mark Tuitert, Ard Schenk, Jan Bols, Bart Veldkamp, Ben van der Burg en Yep Kramer deel. Voor Noorwegen namen deel Ådne Søndrål, Magne Thomassen, Kjell Storelid, Jarle Pedersen, Frode Bartholdsen en Roar Grönvold. De wedstrijd bestond uit een 500 meter, 1500 meter en een ploegenachtervolging. De interland eindigde uiteindelijk in een gelijkspel (5-5).

## Nationale kampioenschappen

* 1974 - NK allround mannen
* 1999 - NK allround mannen/vrouwen
* (en) Bossekop Alta speedskatingnews.info
* (en) Alta – Bossekop skatebase.com van 05 april 2005
* ↑ http://nos.nl/artikel/2020759-schaatsnostalgie-in-noorwegen.html
* ↑ http://www.npogeschiedenis.nl/nieuws/2009/december/Unieke-vondst-Noorse-schaatsfilm-uit-1965-met-Ard-Schenk.html
* ↑ http://www.ad.nl/ad/nl/1742/Schaatsen/article/detail/3831288/2015/01/16/Nederland-met-Ard-Schenk-in-nostalgische-schaatsinterland.dhtml
* ↑ http://www.telegraaf.nl/telesport/schaatsen/23715300/__Gelijkspel_voor_schaatshelden__.html
Niet-erkende ijsbanen
# Burseraceae

Burseraceae is een botanische naam, voor een familie van bedektzadigen. Een familie onder deze naam wordt universeel erkend door systemen van plantentaxonomie, en zo ook door het APG II-systeem (2003). Ook de omschrijving is stabiel. De familie telt circa vijfhonderd soorten, van meest bomen maar ook struiken. Deze komen voor in de tropen en subtropen.
De familie is het meest bekend als leverancier van reukstoffen, zoals mirre, olibanum en wierook. Het hout van Aucoumea klaineana, okoumé, is echter ook zeer algemeen aanwezig in Nederlandse gebouwen.
# Saint Patrick (Grenada)

Saint Patrick is een van de zes parishes van Grenada. De hoofdstad is Sauteurs.

## Overzicht

Saint Patrick is de meest noordelijke parish van Grenada. Het bestaat uit de hoofdstad Sauteurs, en de dorpen Chantimelle, Samaritan, Mt Craven, Mt Rich, Montreuil, Rose Hill, Hermitage, Belmont, en Snell Hall.
Het gebied was oorspronkelijk bewoond door inheemse Cariben. Op het einde van de 17e eeuw vestigden de Fransen zich in het gebied en verdreven de inheemsen. Bij Leapers' Hill vond de Kalinago slachting plaats. In 1718 werd de parish Notre Dame du Bon Secours opgericht, en bevonden zich voornamelijk koffie en suikerrietplantages in het gebied.
Lake Antoine is een kratermeer in een dode vulkaan. Het meer heeft een grote varieteit van vogelsoorten. In de parish bevinden zich ook de Mt Rich petrogliefen.

## Galerij

* Belmont Estate
* Strand van Bathway
* Mt Rich petrogliefen
* Kerk van St Patrick
* ↑ Statoid Parishes of Grenada, 2001
* ↑ (en) Statistics of Grenada, Total Population count by Parish 2011
* 1 2 (en) Grenada National Trust, St Patrick
* ↑ (en) Lonely Planet, Lake Antoine
* ↑ (en) Bradt Guides, Amerindian petroglyphs
# Brassicales

Brassicales is een botanische naam, voor een orde in het plantenrijk: de naam is gevormd uit de familienaam Brassicaceae. Een orde onder deze naam wordt zo af en toe erkend door systemen van plantentaxonomie, waaronder het APG-systeem (1998) en het APG II-systeem (2003).
De orde bestaat volgens APG II-systeem (2003) uit de volgende families:
NB: de familie tussen "[+ ... ]" is optioneel.
Het Cronquist-systeem (1981) bevatte een orde met een enigszins vergelijkbare samenstelling onder de naam Capparales, alhoewel met minder soorten. De toenmalige familie Capparaceae is door APG II ingevoegd bij de familie Brassicaceae.
# Salambati

Salambati is een plaats in de gemeente Svetvinčenat in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 25 inwoners (2001).
# Samanie Loe A Foe

Samanie Loe A Foe (15 mei 2006) is een Surinaams voetbalster. Ze komt uit voor PVV in de Eerste Divisie en speelt voor het Surinaamse voetbalelftal.

## Carrière

Samanie Loe A Foe komt uit voor de club Politie Voetbal Vrienden (PVV) die begin 2023 uitkomt in de Eerste Divisie, het hoogste niveau in het voetbal voor vrouwen in Suriname.
In 2021 speelde ze in het Surinaams voetbalelftal U-17 tijdens de kwalificatiewedstrijden in het CONCACAF Women's Championship tegen Grenada, Belize, de Britse Maagdeneilanden en Saint Kitts en Nevis.
Ze speelde in 2022 in twee kwalificatiewedstrijden voor het Wereldkampioenschap voetbal vrouwen van 2023. Op 18 februari 2022 leed ze met haar team een grote Nederlaag van 9-0 tegen Mexico, waarna de kansen klein waren om nog te kunnen doorstoten naar het eindtoernooi. De thuiswedstrijd tegen Anguilla werd gewonnen met 5-0.
In maart 2022 speelde ze in het Surinaamse elftal U-20 uit tegen de Verenigde Staten. Deze wedstrijd werd met 14-0 verloren. Suriname wist zich niettemin te plaatsen en was het jaar erop ingedeeld in de groep met Guyana, de Dominicaanse Republiek en Dominica. Suriname eindigde als derde in de groep en ging niet door naar de tweede ronde.
* ↑ Keynews, SVB vrouwen: Aanvalslinie PVV moeilijk te verdedigen, 30 januari 2023
* ↑ De Ware Tijd, U20-voetbalmeisjes zullen sterk aanvallen, 9 september 2021
* ↑ De Ware Tijd, Covid-19-besmettingen krijgen U20-voetbalselectie niet klein, 15 September 2021
* ↑ De Ware Tijd, Nationale U-17 meisjesvoetbalselectie gaat voor groepswinst, 17 oktober 2021
* ↑ Caribbean Football Union, Curacao and St. Kitts and Nevis punch their tickets to the 2022 Concacaf U17 Championship, 25 oktober 2021
* ↑ Keynews, Vrouwenvoetbalselectie klaar voor krachtmeting met Puerto Rico, 8 april 2022
* ↑ Soccerway, S. Loe-A-Foe
* ↑ De Ware Tijd, ‘U20-vrouwenvoetbalselectie zal hard moeten knokken’, 13 april 2023
* ↑ De Ware Tijd, U20 Concacaf: Suriname wint prestigestrijd van Dominica, 19 april 2023
# Samenhangende objectenregistratie

Een samenhangende objectenregistratie, kortweg SOR, is een uniforme registratie van basisgegevens over fysieke objecten, dat als één registratie functioneert. Hieronder vallen objecten die in het terrein zichtbaar zijn, zoals gebouwen, wegen, water, spoorlijnen en bomen, terreindelen, alsook enkele (registratieve) objecten als woonplaatsen, gemeentegrenzen en openbare ruimten.
Dit registratiesysteem wordt sinds 2021 door het Nederlandse Ministerie van Binnenlandse Zaken ontwikkeld om het weerwar aan geo-basisregistratiesystemen te harmoniseren en het archiveren en opzoeken van gegevens aldus te vereenvoudigen. Onder de diverse registratiesystemen vallen onder meer de basisregistratie adressen en gebouwen (BAG), de basisregistratie grootschalige topografie (BGT), de basisregistratie topografie (BRT) en het Nationaal Wegenbestand.
* ↑ Op weg naar een samenhangende objectenregistratie - De geobasisregistraties - Geobasisregistraties. Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties (15 december 2020). Gearchiveerd op 3 november 2022.
* ↑ Samenhangende objectenregistratie (SOR). VNG. Geraadpleegd op 3 november 2022.
# San Pancrazio Salentino

San Pancrazio Salentino is een gemeente in de Italiaanse provincie Brindisi (regio Apulië) en telt 10.503 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 55,9 km², de bevolkingsdichtheid is 188 inwoners per km².

## Demografie

San Pancrazio Salentino telt ongeveer 3429 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 0,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 10.624 |
| 2001 | 10.551 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 62 meter boven zeeniveau.
San Pancrazio Salentino grenst aan de volgende gemeenten: Avetrana (TA), Erchie, Guagnano (LE), Mesagne, Salice Salentino (LE), San Donaci, Torre Santa Susanna.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20120220162658/http://www.sps.br.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Brindisi · Carovigno · Ceglie Messapica · Cellino San Marco · Cisternino · Erchie · Fasano · Francavilla Fontana · Latiano · Mesagne · Oria · Ostuni · San Donaci · San Michele Salentino · San Pancrazio Salentino · San Pietro Vernotico · San Vito dei Normanni · Torchiarolo · Torre Santa Susanna · Villa Castelli
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# San Silvestro (Pisa)

De kerk van San Silvestro is een kerk op de piazza San Silvestro in Pisa, die was toegewijd aan de heilige Sylvester. De kerk is gedeconsacreerd sedert het begin van de 19e eeuw.

## Geschiedenis

De kerk en het bijhorende klooster werden gebouwd voor 1118 en dat jaar werd ze tijdens een plechtige ceremonie waaraan de oprichters en paus Gelasius II deelnamen, door de Pisaanse aartsbisschop Pietro Moriconi aan de benedictijnse monniken van Montecassino geschonken die er bleven tot in 1270. In 1331 kwam het complex in het bezit van de dominicanessen van het klooster Santa Croce in Fossabanda, die de eerste renovaties doorvoerden. In 1782 werd het klooster omgebouwd tot een conservatorium voor de dochters van Pisaanse edellieden door de Toscaanse groothertog Leopold I. en in het begin van de 19e eeuw werd ze overgedragen aan de Orde van Sint-Franciscus van Sales. Daarna kwam ze in het bezit van het Ministerie van Binnenlandse Zaken dat het gebruikte als gevangenis, later voor studentenverblijven en als een werkplaats voor het restaureren van fresco's.

## Beschrijving

De kerk heeft drie beuken gescheiden door zuilen waarvan de kapitelen versierd zijn met vegetale motieven. Aan de oostzijde is er een apsis die grotendeels verbouwd werd tijdens de renovaties die sedert de 14e eeuw plaatsvonden. Het gebeeldhouwde en vergulde plafond is uit de 17e eeuw. Er zijn negen schilderijen van Aurelio Lomi in verwerkt. In het midden zien we de verrijzenis van Christus met daar rond afbeeldingen van de vier evangelisten. Verder is er een afbeelding van de heilige Catharina met keizer Maxentius, de kroning van keizer Constantijn door paus Sylvester, een schilderij met de heilige Dominicus en Petrus en Paulus en een aanbidding der koningen'.
De gevel werd tussen 1770 en 1772 herbouwd in barokstijl door Giuseppe Vaccà naar een ontwerp van Anton Francesco Quarantotti. Ze verwijderden de gebeeldhouwde architraaf uit de 12e eeuw met beelden uit het leven van de paus Sylvester I en Constantijn de Grote. De architraaf wordt nu bewaard in het Museo nazionale di San Matteo samen met tal van andere middeleeuwse en moderne werken uit de kerk. Hierbij is een altaarstuk van de heilige Catharina dat volgens de legende in 1235 werd gevonden, drijvend op de Arno en door de prior van San Silvestro werd gered uit het water.
De beelden op de gevelhoeken van de heilige Sylvester en de heilige Domenicus zijn van Giovanni Antonio Cybei. De kerk is voorzien van een vierkante bakstenen klokkentoren aan de linkerzijde.
* De heilige Sylvester
* De heilige Dominicus

## Roofkunst

Tijdens de Franse bezetting tussen 1799 en 1814, werden talrijke kunstwerken uit Pisa door de Napoleonistische troepen geroofd. Een ervan was een Madonna met Kind en engelen van Turino Vanni uit de San Silvestro. Het werk bevindt zich nog steeds in Frankrijk.
* ↑ Chiesa di San Silvestro op de website Commune di Pisa.
* 1 2 3 Chiesa di San Silvestro op Pisa Turismo.