OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alexander Dumarey

Alexander Dumarey (Knokke-Heist, 1985) is fotojournalist en documentaire fotograaf. Voor VRT NWS maakte hij onder meer de fotoreeksen 'Markante plekken' en 'Op reis met Vlaamse meesters'. De rode draad door het werk van Dumarey is het verloop van de tijd. Geschiedenis, verandering en sporen van het verleden zijn onderwerpen die telkens opnieuw terugkeren.

## Biografie

Dumarey verhuisde op éénjarige leeftijd naar Gent en groeide er op tussen de textielfabrieken. Als kind in de Bloemekenswijk had hij Filature du Rabot, Filature Nouvelle Orléans en UCO E.J. Braun in de onmiddellijke nabijheid, en als tiener in Drongen woonde hij vlak bij de leegstaande blekerij Alsberge-Van Oost. Gefascineerd door de architectuur van de imposante fabrieksgebouwen, hun verval en het desolate van de oude industriële sites trok hij in 2003 het fabrieksterrein op, camera in de hand, om de gebouwen in beeld te brengen vooraleer ze volledig instorten. Hij kreeg de smaak te pakken en ging al snel op zoek naar andere plekken om te fotograferen. Gent had op dat vlak veel te bieden: veel fabrieken staan leeg in en rond de stad. Gaandeweg nam fotografie een steeds grotere plaats in Dumareys leven in.
Tussen 2017 en 2020 maakt Dumarey voor VRT NWS de reeksen "Permanent gesloten", "Markante plekken" en "Op reis met Vlaamse meesters". In 2019 fotografeert hij het patrimonium van de Koninklijke Schenking voor het onderzoeksproject "Immo Royal", een samenwerking tussen VRT NWS, Knack, De Tijd en Apache.
In 2020-2021 herfotografeert Dumarey meer dan 70 foto's van Gentse textielfabrieken uit de collectie van het Industriemuseum. Met het collectiebeeld in de hand bezoekt Dumarey alle plekken en gaat op zoek naar het juiste perspectief. De foto's zijn te zien in de tentoonstelling "Alexander Dumarey. Kathedralen van de industrie" in het Industriemuseum (24/04/2021 - 26/09/2021). Er is ook een gelijknamig boek uitgegeven door Borgerhoff & Lamberigts.
De openluchtfototentoonstelling (Z)onder water in de gemeente Laarne tijdens de zomer van 2021 toont beelden die Alexander Dumarey maakte van desolate openluchtzwembaden in binnen- en buitenland. De beelden staan er in schril contrast met de Kasteeldreef, de eeuwenoude toegangsweg naar een adellijk buitenverblijf, het Kasteel van Laarne. Zowel het kasteel als de dreef zijn nog intact. De openluchtzwembaden, vakantievertier voor de gewone man, doorstonden de tand des tijds niet.
Eind 2021 brengt Dumarey samen met VRT NWS-journalist Jos Vandervelden het boek "De verborgen geschiedenis van Vlaanderen" uit. Hiervoor fotografeert hij 50 historische plekken zoals ze er op dat moment bijliggen. In november 2022 verschijnt het vervolg, "De verloren geschiedenis van Vlaanderen".
Sinds 2016 werkt Dumarey aan zijn reeks “Uchilishte’’, waarin hij de verlaten scholen van Bulgarije documenteert. In de loop van tien reizen naar het land heeft hij meer dan tweehonderd deze scholen vastgelegd. Deze reeks vormt in 2023 de basis van het Bulgaars paviljoen op de Architectuurbiënnale in Venetië.
# Alue Punti (Teunom)

Alue Punti is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Jaya van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Punti telt 208 inwoners (volkstelling 2010).
# Alue Sane

Alue Sane is een bestuurslaag in het regentschap Pidie Jaya van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Sane telt 725 inwoners (volkstelling 2010).
# Alue Siron

Alue Siron is een bestuurslaag in het regentschap Nagan Raya van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Siron telt 219 inwoners (volkstelling 2010).
# Alue Siwah Serdang

Alue Siwah Serdang is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Timur van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Siwah Serdang telt 522 inwoners (volkstelling 2010).
# Alue Sundak (Woyla)

Alue Sundak is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Barat van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Sundak telt 79 inwoners (volkstelling 2010).
# Alue Tampak

Alue Tampak is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Barat van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Tampak telt 1120 inwoners (volkstelling 2010).
# Alue Udeung

Alue Udeung is een bestuurslaag in het regentschap Bireuen van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Udeung telt 560 inwoners (volkstelling 2010).
# Moga (plaats)

Moga is een bestuurslaag in het regentschap Pemalang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Moga telt 8060 inwoners (volkstelling 2010).
# Palpita hexcornutialis

Palpita hexcornutialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Jagbir Singh Kirti en Harjinder Singh Rose in een publicatie uit 1992.
De soort komt voor in India (Uttar Pradesh, Uttarakhand).
# Kaleo (plaats)

Kaleo is een bestuurslaag in het regentschap Bima van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Kaleo telt 4463 inwoners (volkstelling 2010).
# Esmé Stollenga

Esmé Stollenga (15 mei 1995) is een Nederlands langebaanschaatsster namens Gewest Fryslân. Ze woont in Groningen.

## Biografie

Stollenga studeerde verpleegkunde aan de Hanzehogeschool Groningen. Ze had lange tijd last van een rugblessure, waaraan ze werd geopereerd. Hierbij werden vier schroeven geplaatst, maar die braken af tijdens een val bij een training als C-juniore in 2011. In 2016 behaalde ze als debutante de Utrecht City Bokaal voor onder andere Lotte van Beek. Tot 2018 kwam ze uit voor gewest Groningen/Drenthe. In november 2018 plaatste ze zich als 23-jarige voor twee World Cup-wedstrijden in Japan. In 2021 won ze de IJsselcup en op 11 december 2022 won ze voor de tweede keer de Utrecht City Bokaal.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 37,92 | 28 december 2021 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.15,70 | 31 oktober 2021 | Heerenveen |
| 1500 meter | 2.05,01 | 2 oktober 2016 | Inzell |
| 3000 meter | 4.41,17 | 2 januari 2016 | Heerenveen |

## Resultaten

| Jaar | NK Afstanden | NK Sprint |
| 2017 | 12e 500m 10e 1000m | 12e |
| 2019 | 9e 500m | 9e |
| 2020 | 17e 1000m | 13e |
| 2021 | 7e 500m 15e 1000m | 12e |
| 2022 | 11e 500m 13e 1000m | 7e |
| 2023 | 9e 500m 9e 1000m | 9e |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op sprinttoernooi (500m, 1000m, 500m, 1000m).
* ↑ Eurosport–profiel. Gearchiveerd op 20 oktober 2019.
* ↑ Lars van Soest, Verrassing in Thialf: ‘Nooit buiten Europa geweest’. De Telegraaf (3 november 2018). Gearchiveerd op 4 november 2018.
* ↑ Speedskating Results
# Duizendhoek

Een duizendhoek is een meetkundige figuur, een veelhoek met 1000 hoeken en 1000 zijden. Een regelmatige duizendhoek is een regelmatige veelhoek met $n=1000$. De hoeken van een regelmatige duizendhoek zijn:
    $\alpha ={\frac {(n-2)}{n}}\cdot 180^{\circ }={\frac {998}{1000}}\cdot 180^{\circ }\approx 179{,}64^{\circ }$
De oppervlakte $A$ voor een regelmatige duizendhoek wordt gegeven door de volgende formule, met $a$ de lengte van een zijde:
    $A=250\ a^{2}\ \mathrm {ctg} \ {\frac {\pi }{1000}}\simeq 79577,2\ a^{2}$
De afbeelding van een regelmatige duizendhoek is op het beeldscherm van een computer niet van een cirkel te onderscheiden.

## Descartes

René Descartes gebruikte de duizendhoek in zijn filosofische overwegingen. Hij neemt de duizendhoek als voorbeeld in zijn zesde meditatie om aan te tonen dat er een verschil tussen intelligentie en verbeeldingskracht is. Zijn overweging is dat bij het zich inbeelden van een duizendhoek het geproduceerde beeld niet zo duidelijk is als dat wat zich voordoet bij het inbeelden van een driehoek. Het is ook niet anders dan een tienduizendhoek, maar hij begrijpt wel wat een duizendhoek is, net zoals hij begrijpt wat een driehoek is. Daarom moet de verbeelding volgens Descartes op een of andere manier anders zijn dan de geest.
# Diatraea tabernella

Diatraea tabernella is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Harrison Gray Dyar Jr. in een publicatie uit 1911.
De soort komt voor in Costa Rica, Panama en Colombia.
Diatraea tabernella voedt zich met suikerriet resulterend in gaatjes in de stengels. De veroorzaakte schade vergemakkelijkt het binnendringen van de schimmel Glomerella tucumanensis waardoor roodrot ontstaat.
* 1 2 3 Atencio, Randy & Goebel, François-Régis & Milián, José & Rodríguez, Mérida & Fernandez, Luisana. (2017). Yield Loss in Sugarcane Due to Diatraea tabernella Dyar(Lepidoptera: Crambidae) in Panama DOI:10.1007/s12355-017-0518-6
* ↑ Glomerella tucumanensis op de Engelstalige Wikipedia. Geraadpleegd op 14-12-2024.
# Oude Stadsbegraafplaats Leeuwarden

De Oude Stadsbegraafplaats Leeuwarden is de algemene begraafplaats aan de Spanjaardslaan in de stad Leeuwarden.

## Geschiedenis

Na 1829 kon het Oldehoofsterkerkhof, de Westerkerk en de Galileërkerk niet meer worden gebruikt. De nieuwe begraafplaats buiten de bebouwde kom werd aangelegd op de terp Fiswerd. Het ontwerp voor de begraafplaats werd in 1830 gemaakt door tuinarchitect Lucas Pieters Roodbaard. De Joodse begraafplaats kwam aan de westzijde te liggen. Een gemetselde dambrug met ijzeren toegangshek (1832) naar ontwerp van Jaane van der Wielen geeft toegang tot de begraafplaats. De twee poorthuisjes met zuilenportico's naar een ontwerp van architect Isaäc Warnsinck waren bedoeld als doodgraverswoningen annex bergruimte voor baren en gereedschappen. De algemene begraafplaats werd in 1833 geopend. Het electisch-classicistische lijken- en schijndodenhuis aan de oostzijde werd in 1874 gebouwd naar ontwerp van Thomas Adrianus Romein.
Na opening van de Noorderbegraafplaats in 1919 werden er geen nieuwe graven meer uitgegeven. De begraafplaats aan de Spanjaardslaan, sinds 1967 een rijksmonument, werd op 31 december 1969 gesloten. Uiteindelijk zijn er bijna 50.000 mensen begraven. In 1996 werd de Stichting Oude Stadsbegraafplaats Leeuwarden opgericht. In 2007 probeerde de gemeente geld te krijgen voor de restauratie van de begraafplaats via het televisieprogramma BankGiro Loterij Restauratie, maar er werd niet gewonnen. Voor het toegangshek ligt een steen met een tekst van dichter Jean Pierre Rawie.
* Tekening begraafplaats door Lucas Roodbaard
* Toegangsbrug met hek. Rijksmonument 507430.
* Lijken- en schijndodenhuis uit 1874 door Thomas Adrianus Romein. Rijksmonument 507434.
* Monumentenregister.cultureelerfgoed.nl rijksmonumentcomplex 507429
* Website dodenakkers - Leeuwarden - Oude Stadsbegraafplaats aan de Spanjaardslaan
* ↑ Infobord bij ingang begraafplaats
# Sint-Jacobus de Meerderekerk (Enschede, 1934)

De Sint-Jacobus de Meerderekerk is een kerk aan de Oude Markt in de Nederlandse stad Enschede. De Jacobusparochie is vooral bekend als parochie waar Alphons Ariëns als kapelaan gewerkt heeft. Ter herinnering aan hem wordt hier jaarlijks in november de 'Ariënsgedachtenis-viering' gehouden.

## Voormalige gebouwen

De eerste Enschedese parochiekerk sinds de Reformatie verrees op de Oude Markt in 1842. Dit neoclassicistische gebouw, ontworpen door Christiaan Kramm, werd tijdens de stadsbrand in 1862 verwoest en in 1863 vervangen door een kerk in neogotische stijl, naar ontwerp van H.J. van den Brink. Deze kerk werd in 1932 wegens bouwvalligheid afgebroken.

## Bouw huidige kerk

In 1931 kregen architecten H.W. Valk en J.H. Sluijmer de opdracht samen een nieuwe kerk te ontwerpen. Onbekend is welk aandeel elke architect had in het ontwerp. De eerste steen werd gelegd door pastoor W.A. Rademaker op 25 juli 1932, het feest van Sint Jakobus de Meerdere, de patroonheilige van Enschede. Aannemer was G. Ribberink uit Hengelo. De consecratie geschiedde op 29 juni 1933 door mgr. J. H. G. Jansen, aartsbisschop van Utrecht. Kapelaan van de Jacobusparochie rond de bouwjaren (nl. van 1929 tot najaar 1933) was G.J.A. Leussink. De torenklokken dateren van 1958. De volgende kunstenaars hebben de volgende elementen van de kerk bijgedragen:
* Mari Andriessen: Piëta
* Charles Eyck: Kruiswegstaties en St. Jozefbeeld met kind
* Leo Brom: Calvariegroep
* Joep Nicolas: Sacramentsaltaar
* Charles Eyck en Jos ten Horn: Glas-in-loodramen
Het midden van de kerk bestaat uit een grote en een kleine hangkoepel met relatief kleine, ronde ramen en koperen daken. Tussen de zuilen waarop deze rusten worden spitsbogen gebruikt.

## Functie

De kerk had van begin 2012 tot september 2014 de functie van 'Eucharistisch Centrum' voor de stadsparochie St.-Jacobus de Meerdere. Daarna is die functie overgegaan naar de Sint-Jozefkerk. In de Jacobuskerk worden sindsdien regelmatig internationale (deels Engelse) Missen opgedragen.
# Sint-Janspomp

De Sint-Janspomp is een van de twee waterpompen op de Oude Markt in Leuven (België). Zowel de Collegepomp als de Sint-Janspomp dateren van het begin van de achttiende eeuw, maar die laatste pomp in arduin, zoals die vandaag staat, werd slechts in 1856 geplaatst. De hendel is verdwenen, doch sinds 2010 wordt er continu grondwater naar boven gepompt.
Aan beide zijkanten staat het wapenschild van Leuven. Aan beide zijden staat een waterbekken.
De pomp is deel van een beschermd stadsgezicht sinds 1994.
* ↑ Mondelaers, Lydie; Clara Verloove, Sint-Janspomp. Inventaris Onroerend Erfgoed. Onroerend Erfgoed (2009).
* ↑ Verachtert, Dries, Sint-Janspomp terug in werking. Leven in Leuven (2010). Gearchiveerd op 4 februari 2018.
# Aquino van Dijck

Peter Marinus (Aquino) van Dijck (Venray, 1922 – Wolvega, 31 mei 2002) was een Nederlands docent, glazenier en beeldhouwer.

## Leven en werk

Van Dijck werd opgeleid tot huisschilder aan de schilderschool in Boxtel, volgde de lerarenopleiding en vervolgens de kunstnijverheidsschool in Maastricht. Hij werd in 1940 lid van de Broedercongregatie Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Smarten en kreeg de kloosternaam Aquino, naar Thomas van Aquino. Na zijn intrede maakte hij kennis met het glazeniersvak. In 1958 stichtte hij in Wolvega een katholieke technische school, waar hij jaren les gaf. Als kunstenaar maakte hij onder meer glas-in-loodramen en keramische plastieken. Hij ging in 1983 met pensioen.
Toen in 1999 de broederscommuniteit in Wolvega werd opgeheven, sloot Van Dijck zich aan bij de communiteit in Voorhout. Hij bleef in Wolvega wonen en overleed er een aantal jaren later, op 79-jarige leeftijd. Hij werd begraven op het Broederskerkhof in Voorhout.

## Enkele werken

* 1963 ramen voor de Mariakapel in de Sint-Franciscuskerk (Wolvega)
* 1965 drie glas-in-loodramen voor de Gereformeerde Adelaarkerk in de wijk Bilgaard, Leeuwarden
* 1968 gevelplastiek chr. mavo, later Bornego College, Sportlaan, Wolvega (Het gebouw is in 2018 gesloopt, het kunstwerk zal worden herplaatst.)
* 1979 keramisch reliëf school De Striepe, Hoofdweg, Oldeholtpade
* 1980 ontwerp wandkleed voor het gemeentehuis van Weststellingwerf in Wolvega
* 1989 plaquette voor Stuyvesant-monument, Pepergaweg, Peperga
* 1994 replica's van zes 17e-eeuwse glas-in-loodramen voor de kerk in Hollum
* 2002 zeven glas-in-loodramen over de geschiedenis van de kath. technische school in Wolvega voor een appartementencomplex in Wolvega
* drie glas-in-loodramen voor de Pelgrimskapel in de Bonifatiuskapel in Dokkum
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ "Aquino van Dijck exposeert in 'De Zandloper'", De Feanster, 9 december 1997, p. 3. Gearchiveerd op 11 november 2020.
* ↑ Overlijdensannone, Leeuwarder Courant, 3 juni 2002. Gearchiveerd op 11 november 2020.
* ↑ "Broeder Aquino bij plattelandsvrouwen", De Feanster, 27 september 1990, p. 9. Gearchiveerd op 11 november 2020.
* ↑ Broeder Aquino uit Wolvega overleden, Leeuwarder Courant, 3 juni 2002. Gearchiveerd op 11 november 2020.
* ↑ Replica's van gebrandschilderde ramen in hervormde kerk te Hollum op YouTube
* ↑ Bonifatiuskapel, Dokkum. Gearchiveerd op 6 mei 2021.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 473417
# Diatraea brunnescens

Diatraea brunnescens is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Harold Edmund Box in een publicatie uit 1931.
De soort komt voor in Venezuela en Brazilië.
# Sint-Josephkerk (Tegelen)

De Sint-Josephkerk is een verdwenen kerkgebouw in de wijk Sint Josephparochie in het stadsdeel Tegelen van de Nederlandse gemeente Venlo.
Het gebouw was een zogeheten zaalkerk met een noordelijke toren. De eenbeukige niet-georiënteerde kerk had een zijbeuk, die visueel was afgescheiden van de zaal door kolommen die qua grootte uit de Bossche school komen.

## Geschiedenis

Plannen voor een nieuwe parochie in Tegelen dateerden al uit 1938, maar de Tweede Wereldoorlog zorgde ervoor dat deze plannen moesten worden uitgesteld. De parochie werd uiteindelijk in 1949 alsnog opgericht. In 1950 werd een tijdelijk gebedsgebouw opgericht. Dit was parochiehuis 't Zaelke, dat tot 1957 in gebruik was als noodkerk. Het duurde zes jaar voordat het ontwerp en de plannen voor de Sint-Josephkerk werden goedgekeurd. Op 7 december 1957 werd de nieuwe kerk uiteindelijk ingewijd en in gebruik genomen. De stichting Passiespelen Tegelen schonk de nieuwe parochie een luidklok.
De kerk werd gaandeweg verfraaid met het nodige marmer voor het altaar en vanaf 1960 werden de ramen voorzien van glas in beton door Daan Wildschut. De pastorie werd in 1962 voltooid. In 1964 werden de pilaren tussen schip en zijbeuk bekleed met grijsverglaasde tegels en in 1966 werden de houten deuren vervangen door aluminium deuren. In 1978 werden de oorspronkelijk witte muren groen-grijs geverfd en in 1986 werd het priesterkoor heringericht volgens de ideeën van Dom Hans van der Laan. Daarna volgden nog tal van aanpassingen. In 2000 werd besloten het doopvont te verplaatsen. Deze stond aanvankelijk in de doopkapel onder de toren, maar deze ruimte werd te klein bevonden.
De kerk werd in 2009 gesloten vanwege gestaag dalende bezoekersaantallen en veel achterstallig onderhoud. De laatste pontificale hoogmis werd gehouden op 19 maart 2009, in aanwezigheid van bisschop Frans Wiertz. De kerk werd hierna aan de eredienst onttrokken.
Diverse onderdelen, waaronder een deel van de marmeren tegelvloer, kregen een nieuw thuis in de Sint-Barbarakapel in Offenbeek. In april 2022 haalden vrijwilligers de 350 kilo zware klok uit de toren en in mei van datzelfde jaar werd het kerkgebouw gesloopt, waarna er plannen werden gemaakt om op de betreffende locatie zorgwoningen te bouwen.
# Diatraea instructella

Diatraea instructella is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Harrison Gray Dyar Jr. in een publicatie uit 1911.
De soort komt voor in Mexico.
# Ferrari 550

De Ferrari 550 Maranello en de Ferrari 550 Barchetta zijn tweezits sportwagens gebouwd door Ferrari.
Het verdwijnen van de F512 M liet alleen de F50 en de F355 achter als modellen met een middenmotor. Ondanks het feit dat de 550 een softer GT model was nam hij de plaats in van de F512 M als het topmodel van de Ferrari range, daarmee de F50 voorbijstrevend.
De 550-lijn werd in 2002 vervangen door de 575M.

## Modellen
### 550 Maranello

De 550 Maranello is geïntroduceerd in 1996 en was een topmodel met een voorin liggende V12 zoals die niet door Ferrari was gebouwd sinds de Daytona. Hij deelde zijn 5.5L motor met de 2+2 456 maar werd gepositioneerd als het topmerk van de Italiaanse fabrikant. De motor is gekoppeld aan een zesversnellings handgeschakelde versnellingsbak. De naam is een verwijzing naar de motor (5.5L) en de plaats waar Ferrari zijn hoofdkantoor heeft, Maranello.

### 550 Barchetta

Ferrari introduceerde een cabrio-versie van de 550 tijdens de Paris Motor Show van 2000. Deze Barchetta was een pure roadster die alleen werd geleverd met een stoffen nooddak, gebruik hiervan werd afgeraden bij snelheden boven de 110 km/h. Er werden 448 Barchetta's geproduceerd, vier meer dan de bedoeling was.

## Motorsport

Ondanks het feit dat Ferrari de 550 niet bedoeld had voor motorsport kozen enkele privé-teams de 550 als wagen voor diverse raceseries. De eerste racewaardige 550 werd gebouwd voor Red Racing om te voldoen aan de eisen gesteld door de FIA. De auto werd 550 GT gedoopt en werd voor het eerst getest in april 1999. Hij werd gebruikt tijdens het FFSA GT Championship in Frankrijk. In 2001 werd de auto verkocht aan XL Racing waar deze vervolgens verder werd ontwikkeld. De 550GT maakte zijn laatste racerondes tijdens de 24 uur van Le Mans van 2003.
In 2001 bouwde Prodrive meerdere raceversies van de 550 voor verschillende klanten. Hoewel dit de naam van Ferrari binnenbracht in het GT-racen, was de Ferrari fabriek niet bezig met de fabricage van de wagens. Dit lag volledig in handen van Prodrive. Uiteindelijk werden er tien auto gemaakt van het type 550-GTS. De 550-GTS heeft ongeveer vijf jaar meegedraaid in het internationale race-circuit en heeft in die tijd meerdere kampioenschappen op zijn naam geschreven.Waaronder in 2003,2004 en 2005 het FIA GT kampioenschap in de klasse GT en in 2005 GT-1
Na het succes van de 550-GTS ging Ferrari zijn opvolger, de 575M, ook als racewagen aanbieden aan privéteams.

## Prijzen

De 5.5L V12 in de 550 won zowel in 2000 als 2001 de titel "Motor van het jaar" in de categorie boven 4.0L.

## Externe link

* Website Ferrari
# Diatraea muellerella

Diatraea muellerella is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Harrison Gray Dyar Jr. en Carl Heinrich in een publicatie uit 1927.
De soort komt voor in Mexico.
# Nozeroy

Nozeroy is een gemeente in het Franse departement Jura (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 398 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lons-le-Saunier. De koning van Nederland draagt de titel baron van Nozeroy.

## Geografie

De oppervlakte van Nozeroy bedraagt 3,7 km², de bevolkingsdichtheid is 107,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gräfliches Hofbrauhaus Freising

Gräfliches Hofbrauhaus Freising GmbH is een Duitse brouwerij in Freising (Beieren).

## Geschiedenis

In 1160 liet bisschop Albert I von Harthausen, de regent van het Prinsbisdom Freising, voor het eerst bier brouwen op de Domberg van Freising. De brouwerij bleef tot 1803 bisschoppelijk bezit; toen werd het eigendom van het Land (later Koninkrijk) Beieren.
In 1812 kocht Maria Leopoldine von Österreich-Este, voormalige keurvorstin van Beieren, de brouwerij van Freising (samen met enkele anderen, waaronder die in Haag an der Amper). Maria Leopoldine was gehuwd met graaf Ludwig von Arco.
In 1891 werd graaf Ernst von Moy de eigenaar van het Hofbrauhaus, dankzij zijn huwelijk met de dochter van graaf Arco.
In 1911 werd een nieuwe moderne brouwerij gebouwd volgens de toenmalige stand van de techniek. Daar wordt nog steeds bier gebrouwen volgens het Beierse Reinheitsgebot, met water uit een eigen bron.
In 1998 kocht de adellijke familie van Graf zu Toerring-Jettenbach het Hofbrauhaus Freising.

## Producten

* Huber Weisses: weissbier (overgenomen van Weissbräu Huber)
* Graf Ignaz: pils en lager, genoemd naar Ignaz Felix Graf zu Toerring-Jettenbach uit de 18e eeuw
* Hofbrauhaus bier: "1160", "Dunkel", "Radler", "Jägerbier", "Festbier", "Wintermärzen", "Leicht" en "Alkoholfrei".
* Graf Toerring: "Bock", "Export Hell", "Original", "Barthelmarkt" (speciaal gebrouwen voor de Barthelmarkt in Oberstimm, een deelgemeente van Manching), "Wintermärzen", "Radler"
* Karibik: Limonades en Cola Mix

## Externe link

* Website van de brouwerij
* 1 2 3 www.hofbrauhaus-freising.de (18 juli 2018)