OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Michael Ruppert

Michael C. Ruppert (Washington D.C., 3 februari 1951 - Calistoga, 13 april 2014) was uitgever en hoofdredacteur van de nieuwsbrief From the Wilderness die naar eigen zeggen in 2005 een oplage van 20.000 abonnees in veertig landen had.
Tot 1978 werkte Ruppert als narcotica rechercheur bij het Los Angeles Police Department. Hij werd gedwongen te vertrekken nadat hij volgens eigen zeggen in 1977 drugs-activiteiten van de CIA ontdekte en probeerde deze aan het licht te brengen. Volgens de politie van Los Angeles onderging hij een psychische crisis; hij dacht dat hij gevolgd werd en klaagde dat hij onvoldoende bescherming kreeg. De versies komen overeen dat hij ontslag heeft genomen.
In september 2004 verscheen van deze auteur het boek Crossing the Rubicon, met een voorwoord door Catherine Austin Fitts. Dit is zijn voornaamste werk. Het boek geeft een gedetailleerde analyse van de gebeurtenissen rond 11 september en komt tot de conclusie dat de aanslagen van 11 september 2001 gepleegd zijn met actieve medewerking dan wel mede-organisatie vanuit de Amerikaanse regering.
Op 13 april 2014 werd het lichaam van Michael Ruppert gevonden door vastgoedeigenaar en goede vriend Jack Martin. Ruppert had zelfmoord gepleegd door zich met een pistool door het hoofd te schieten.

## Complete bibliografie

* Ruppert, Michael C., Crossing the Rubicon: The Decline of the American Empire at the End of the Age of Oil, New Society Publishers, 2004. ISBN 0-86571-540-8
* Ruppert, Michael C., A presidential Energy Policy: Twenty-five Points Adressing The Siamese Twins of Energy and Money, New World Digital Publishing, 2009. ISBN 978-0-578-02156-0
* Ruppert, Michael C., Confronting Collapse: The Crisis of Energy and Money in a Post Peak Oil World, Chelsea Green Publishing, 2009. ISBN 978-1-60358-264-3
# Michael Russell (tennisser)

Michael Craig Russell (Detroit, 1 mei 1978) is een Amerikaanse tennisser. Hij bereikte in 2007 zijn hoogste positie op de ATP-ranglijst toen hij 60e stond. Hij heeft nog geen ATP-toernooien in het enkelspel/dubbelspel gewonnen. Wel was Russell succesvol op de Challenger Tour waar hij elf toernooien won in het enkelspel en twee in het dubbelspel. Russell speelde voor zijn profcarrière college-tennis in de Verenigde Staten voor de University of Miami. Zijn favoriete ondergrond is gravel.

## Prestatietabel

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Prestatietabel grand slam, enkelspel

| Toernooi | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2004 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |
| Australian Open | – | – | – | 1R | 1R | – | – | 1R | 2R | – | 1R | 2R | 1R | 1R |
| Roland Garros | – | – | – | 4R | 1R | – | – | 1R | – | – | 1R | 1R | – | |
| Wimbledon | – | – | 1R | – | 1R | – | – | 1R | – | – | 2R | 1R | 2R | |
| US Open | 1R | – | 1R | 1R | – | – | 1R | 1R | – | – | 1R | 1R | 1R | |

### Prestatietabel grand slam, dubbelspel

| Toernooi | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2004 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2011 |
| Australian Open | – | – | – | – | – | – | – | – | – | – | 1R | – | – |
| Roland Garros | – | – | – | – | – | – | – | 1R | – | – | 1R | 1R | 1R |
| Wimbledon | – | – | – | – | – | – | – | 1R | – | – | – | 2R | 1R |
| US Open | 1R | – | – | 1R | – | – | – | – | – | – | 1R | 1R | |
# Michael Sata

Michael Chilufya Sata (Mpika, 6 juli 1937 – Londen, 28 oktober 2014) was de president van Zambia van 2011 tot 2014.

## Loopbaan

Voordat Sata in 1963 de politiek inging, werkte hij bij de politie, spoorwegen en bij de vakbond. In 1963 werd hij lid van de UNIP. Namens die partij werd hij in 1985 gouverneur van Lusaka.
In 2001, 2006 en 2008 was Sata presidentskandidaat, maar verloor hij steeds, de laatste keer nipt. In september 2011 lukte het Sata wel om de presidentsverkiezingen in Zambia te winnen. Sata behaalde 43% van de stemmen, waarmee hij zittend president Rupiah Banda, die 36,1 procent van de stemmen haalde, ruim achter zich liet.

## Beleid

Sata stond bekend om zijn anti-Chinese retoriek. Hij beschuldigde Chinese investeerders, die de laatste jaren voor miljarden hebben geïnvesteerd in de Zambiaanse economie, Zambianen als slaven te behandelen. Vlak na zijn inauguratie stelde Sata voorwaarden aan Chinese investeerders: "Ik verwelkom de investeringen van Chinese bedrijven, maar alleen als ze zich aan de wet houden." In februari 2013 werden de Collum Coal Mining Industries van concessiehouder Xu Jianxue door de regering-Sata onteigend. Het bedrijf zou al jarenlang de milieu- en veiligheidsvoorschriften overtreden en de productiecijfers vervalsen.
Sata overleed in een ziekenhuis in Londen op 77-jarige leeftijd.
* ↑ President Michael Sata Has Died. Zambia Reports (29 oktober 2014). Gearchiveerd op 29 oktober 2014. Geraadpleegd op 29 oktober 2014.
* ↑ Anti-Chinese kandidaat wint verkiezingen in Zambia, nrc.nl (23 september 2011)
* ↑ President Zambia toont lef met eisen aan Chinese investeerders, Trouw (28 september 2011)
* ↑ Nederlands Dagblad (23 februari 2013)
* ↑ Zambiaanse president Sata overleden - ‘populist met scherpe tong’, nrc.nl (29 oktober 2014)
Kenneth Kaunda · Frederick Chiluba · Levy Mwanawasa · Rupiah Banda · Michael Sata · Guy Scott (waarnemend) · Edgar Lungu · Hakainde Hichilema
# Ring om de zon (Simak)

Ring om de zon (Engelse titel: Ring around the Sun) is een sciencefictionroman uit 1952 van de Amerikaanse schrijver Clifford D. Simak. Simak kaart in het boek diverse sciencefiction onderwerpen aan zoals parallelle universums, invasie van buitenaardsen en ontvoeringen door buitenaardsen. Hij kaartte ook de dreigende werkloosheid aan als gevolg van producten die langere tijd mee (zouden) gaan. De titel van het boek verwijst naar de parallelle universums. De schrijver gaat uit van een oneindig aantal Aardes, die rond de zon cirkelen, steeds met een seconde tijdverschil. De roman verscheen als feuilleton van december 1952 tot februari 1953 in het blad Galaxy Science Fiction.

## Synopsis

Het boek speelt zich af in 1978 in de Verenigde Staten. Na de catastrofale Tweede Wereldoorlog probeert de wereld zich te herstellen, terwijl de Koude Oorlog nog volop bezig is. Het Mccarthyisme heerst nog (het boek dateert uit 1952). Jay Vickers probeert in dat tijdperk te overleven. De wereld om hen heen wordt steeds vaker geconfronteerd met mutanten. Zij maken gebruik van onverslijtbare producten zoals de leeflangauto’s (auto’s die een levenlang meegaan) en onverwoestbare scheermesjes. Het verhaal begint als Vickers panne krijgt met zijn auto en door de plaatselijke garagist als vervangende auto een leeflangauto aangeboden krijgt. Vickers wil eigenlijk niet, maar Eb de garagist heeft geen andere. Tijdens het gebruik van die leeflangauto komt een kleine volksopstand opgang tegen de mutanten. Hun producten worden geboycot, hun apparatenwinkels vernield en geplunderd. Ook de leeflangauto van Vickers wordt vernield. Vickers moet vluchten. Hij komt er steeds meer achter dat hijzelf een mutant is. Hij meent zich bijvoorbeeld te herinneren dat hij een prille liefde kende in Kathleen Prescott van een naburige boerderij. Deze blijkt Kathleen blijkt niet bestaan te hebben, net zomin als de boerderij. Er blijkt een herinnering in zijn hoofd geplant te zijn. De garagist is inmiddels verdwenen, de dorpsbevolking zag in hem een mutant en wilde hem lynchen. Eb verdween echter zo maar in het niets, naar een parallel universum dat slechts één seconde van de echte (?) Aarde gesitueerd is. Die Aarde kent nauwelijks enige bevolking en van een wereldoorlog hebben de bewoners niets gemerkt. Langzaamaan komt Vickers erachter dat hijzelf inderdaad ook een mutant is. Maar tevens ziet hij in dat meerdere mensen in zijn omgeving mutanten in diverse stadia van ontluiking zijn. De mutanten proberen op die manier de wereld langzaam in hun greep te krijgen en de bevolking van de overvolle planeet te verspreiden over de alternatieve versies.
* Uitgave Born SF 1978;
* Born NV Uitgeversmaatschappij kwam pas na 25 jaar met de vertaling.
* Simaks internationale doorbraak City verscheen in de Bruna SF-reeks
# Richard Spruce

Richard Spruce (Ganthorpe (Yorkshire), 10 september 1817 – Coneysthorpe, 28 december 1893) was een Engels botanicus die in onder andere Zuid-Amerikaanse planten verzamelde.
Spruce vertrok in 1849 naar Zuid-Amerika. Aan boord van zijn schip ontmoette hij een broer van Alfred Russel Wallace, deze onderzocht rubberplanten. In 1864 bracht hij zo'n 30.000 planten naar Engeland.
* Bibliothèque nationale de France: cb13164249v (data)
* Author citation (botany): Spruce
* CiNii: DA0661324X
* Gemeinsame Normdatei: 119527243
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8086 7894
* Library of Congress Control Number: n84028856
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00950588
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jcu20191024055
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007276967905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070686467
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003855117
* SNAC: w6t15t9g
* Système universitaire de documentation: 050329065
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 49851
* Virtual International Authority File: 7525584
* WorldCat (via VIAF): 7525584
# Michael Seresin

Michael Stephen Seresin (Wellington, 17 juli 1942) is een Nieuw-Zeelandse cameraman (director of photography).
Seresin heeft meerdere malen een samenwerking gehad met filmregisseur Alan Parker, waaronder de films Midnight Express en Fame. Naast zijn werk in de film is Seresin een wijnboer en heeft hij in 1992 Seresin Estate in Marlborough opgericht. Bij de New Year Honours 2009 werd hij benoemd tot Officier in de Nieuw-Zeelandse Order of Merit voor diensten aan de film- en wijnindustrie. Hij speelde de rol van conciërge in de film Step Up. Seresin was naast zijn reguliere werk ook extra cameraman aan de film Gravity. Voor zijn werk aan Angela's Ashes werd hij in 2000 genomineerd voor een BAFTA Award voor beste cinematografie. Hij is lid van de British Society of Cinematographers. Hij is de halfbroer van Ben Seresin, die ook cameraman is.

## Filmografie

* 1972: The Ragman's Daughter
* 1976: Attention les yeux!
* 1976: L'ordinateur des pompes funèbres
* 1976: Bugsy Malone met Peter Biziou
* 1977: Sleeping Dogs
* 1978: Midnight Express
* 1980: Foxes
* 1980: Fame
* 1981: Tattoo met Arthur J. Ornitz
* 1982: Shoot the Moon
* 1984: Birdy
* 1987: Angel Heart
* 1990: Come See the Paradise
* 1996: City Hall
* 1998: Mercury Rising
* 1999: Angela's Ashes
* 2001: Domestic Disturbance
* 2003: The Life of David Gale
* 2004: Harry Potter and the Prisoner of Azkaban
* 2006: Paris, je t'aime segment "Parc Monceau"
* 2006: Step Up
* 2010: All Good Things
* 2014: Dawn of the Planet of the Apes
* 2017: War for the Planet of the Apes
* 2018: Mowgli
* 2021: Gunpowder Milkshake
# The Wirtschaftswunder

The Wirtschaftswunder was een Duitse newwaveband uit Limburg an der Lahn. Hun muziek wordt onder de Neue Deutsche Welle geklasseerd.
De bezetting van de groep was uiterst internationaal: zanger was Angelo Galizia uit Italië, gitarist was Tom Dokoupil uit Tsjecho-Slowakije, toetsenist was Mark Pfurtscheller uit Canada, en de drummer was de Duitser Jürgen Beuth.
Hun eerste undergroundhit scoorden ze in 1980 met het nummer 'Der Kommissar', gebaseerd op de gelijknamige televisieserie. Dit nummer stond wekenlang in de hitparade van het tijdschrift Sounds, dat tevens de term Neue Deutsche Welle gelanceerd had. Hun eerste langspeelplaat, Salmobray, verscheen in 1981. De stijl van hun muziek zat nog duidelijk in de punk, en vertoonde daarnaast ook avant-garde-invloeden.
Ze sloten een contract af met ZYX Music, toen nog Pop-Import geheten; na een ongeval tijdens een tournee waren ze echter tot een pauze genoopt, en vervolgens, terwijl het contract nog liep, sloten ze een nieuw contract bij Deutsche Grammophon af. Hierop daagde Pop-Import hen voor de rechtbank: ze verloren het proces en konden zodoende niet de vruchten van hun grote populariteit plukken, die ze dankzij een optreden in het programma Bio's Bahnhof verworven hadden. Ook de winst van hun tweede plaat, simpelweg The Wirtschaftswunder getiteld en sterker richting popmuziek neigend, konden ze niet incasseren.
In 1985 hield The Wirtschaftswunder ermee op. Tom Dokoupil verhuisde naar Keulen om er als componist voor film- en televisiemuziek te werken. De drie overige leden richtten een groep genaamd Chin Chat op, die een tournee door Duitsland maakte en in Formel Eins optrad. Eind jaren tachtig trok Galizio terug naar zijn heimat Sicilië. Pfurtscheller leidt tot op heden de opnamestudio Chin Chat en creëerde enkele elektroprojecten, en Beuth werkte in het theater en als muziekpedagoog.

## Discografie
### Singles

* 1980: Allein
* 1980: Television/Der Kommissar
* 1982: Der große Mafioso
* 1982: E’succeso in Kabul
* 1984: Pizza

### Albums

* 1981: Salmobray
* 1982: The Wirtschaftswunder
* 1982: Tscherwonez (muziek bij de gelijknamige film van Gabor Altorjay)
* 1984: Pop Adenauer
* 1991: Die Gute Wahl (Das Beste)
# Michael Stuart Brown

Michael Stuart Brown (Brooklyn, New York, 13 april 1941) is een Amerikaanse wetenschapper op het gebied van de genetica. In 1985 won hij, samen met collega Joseph L. Goldstein de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor het beschrijven van de regulatie van het cholesterolmetabolisme.

## Biografie

De Joodse Amerikaan Brown werd geboren in Brooklyn als zoon van Harvey en Evelyn Katz Brown. Hij studeerde in 1963 aan de Universiteit van Pennsylvania af in scheikunde en behaalde in 1966 zijn M.D. aan de Pennsylvania Medical School. Hij verhuisde vervolgens naar Dallas om daar aan het medisch centrum van de Universiteit van Texas onderzoek te gaan verrichten naar het metabolisme van cholesterol.
In 1972 ontdekte hij samen met zijn collega Joseph L. Goldstein dat menselijke cellen receptoren bevatten voor Low Density Lipoproteïne of LDL (een bepaald soort lipoproteïne) die cholesterol aan de bloedstroom onttrekken. Een gebrek aan LDL-receptoren is de oorzaak van familiaire hypercholesterolemie, een erfelijke aandoening die de kans op cholesterol-gerelateerde ziekten sterk vergroten. Hun werk verschafte belangrijke inzichten in o.a. het verband tussen verhoogde cholesterolgehaltes en (ischemische) hartklachten.
Brown is nog steeds aan de universiteit van Texas verbonden, waar hij onder meer leiding geeft aan het onderzoek op het gebied van cholesterol en atheromatose. Hij wordt algemeen erkend als een van de meest vooraanstaande wetenschappers van zijn vakgebied.

## Belangrijke wetenschappelijk onderscheidingen (selectie)

* In 1984 won hij de Louisa Gross Horwitz Prize van de Columbia University, samen met collega Joseph L. Goldstein
* In 1985 won hij de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde, eveneens samen met Goldstein
* In 1988 ontving hij de National Medal of Science, de hoogste academische onderscheiding in de Verenigde Staten
# Spoorlijn Somain - Vieux-Condé

De spoorlijn Somain - Vieux-Condé was een Franse spoorlijn die Somain via Vieux-Condé verbond met België. De spoorlijn was 35,8 km lang.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd door de private spoorwegmaatschappij Compagnie des Mines et du Chemin de fer d'Anzin in verschillende fases geopend tussen 1838 en 1874 om de steenkoolmijnen rond Denain en Somain met elkaar te verbinden. De uitbreiding naar Péruwelz via spoorlijn 92 was bedoeld om een uitweg te hebben naar de Belgische markt.
Hoewel de spoorlijn vooral was aangelegd voor het goederenverkeer werd de lijn ook veel gebruikt voor het reizigersverkeer. Zowel goederen- als reizigersverkeer werden door de Franse spoorwegmaatschappij geëxploiteerd.
Grensoverschrijdend personenverkeer werd stopgezet op 16 april 1963. Vanaf 1967 werden in de streek steeds meer mijnen gesloten waardoor het internationale goederenverkeer op 31 december 1973 werd stopgezet. In Frankrijk werd het laatste gedeelte van de spoorlijn buiten dienst gesteld.

## Heden

Een deel van het tracé is herbruikt om de tramlijn van Valenciennes naar Denain aan te leggen. De uitbreiding van het tramnet van Anzin naar Condé-sur-l'Escaut gebruikt ook een klein deel van deze voormalige spoorlijn bij het eindpunt.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Somain

    RFN 250 000, spoorlijn tussen Busigny en Somain
    RFN 258 000, spoorlijn tussen Aubigny-au-Bac en Somain
    RFN 262 000, spoorlijn tussen Douai en Blanc-Misseron
    RFN 268 000, spoorlijn tussen Somain en Halluin
    lijn tussen Somain en Sin-le-Noble
    lijn tussen Somain en Waziers

### Denain-Mines

    lijn tussen Azincourt en Denain

### Bruay-sur-l'Escaut

    RFN 262 311, raccordement van Bruay

### Fresnes-sur-Escaut

    RFN 255 000, spoorlijn tussen Saint-Amand-les-Eaux en Blanc-Misseron

### Vieux-Condé grens

    Spoorlijn 92 tussen Péruwelz en Péruwelz grens
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Somain_-_Péruwelz
* http://www.trains-fr.org/facs/lig59.htm
# Station New Cross

New Cross is een station van London Overground aan de East London Line en van regionale spoorlijnen van Southeastern. Het station, dat in 1850 is geopend, ligt in de wijk New Cross in de London Borough of Lewisham in Zuid-Londen.

## Niet te verwarren met

* Station New Cross Gate
* ↑ Office of Rail and Road, Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station (21 november 2024). Geraadpleegd op 21 november 2024.
# Spoorlijn Lourches - Valenciennes

De spoorlijn Lourches - Valenciennes is een Franse spoorlijn die Lourches via Denain verbindt met Valenciennes. De lijn is 18,8 km lang en heeft als lijnnummer 254 000.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Compagnie des chemins de fer du Nord en in twee gedeeltes geopend, van Prouvy-Thiant tot Valenciennes op 1 november 1884 en van Lourches tot Prouvy-Thiant op 10 augustus 1888.
Tussen 13 december 2020 en 4 september 2021 is de lijn gesloten voor renovatie van de bovenbouw en het vervangen van een drietal bruggen.

## Treindiensten

De SNCF verzorgt her personenvervoer met TER treinen.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| P 63 | TER (SNCF) | Cambrai – Lourches – Valenciennes | |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Lourches

    RFN 250 000, spoorlijn tussen Busigny en Somain

### Denain

    RFN 256 000, spoorlijn tussen Denain en Saint-Amand-les-Eaux

### Prouvy-Thiant

    RFN 252 000, spoorlijn tussen Prouvy-Thiant en Le Cateau
    RFN 254 610, stamlijn ZI de Valenciennes-Aéroport

### Valenciennes-Faubourg-de-Paris

    RFN 253 000, spoorlijn tussen Valenciennes-Faubourg-de-Paris en Hautmont
    RFN 267 000, spoorlijn tussen Fives en Hirson

### Valenciennes

    RFN 262 000, spoorlijn tussen Douai en Blanc-Misseron
    RFN 263 300, raccordement van Beuvrages
    RFN 267 000, spoorlijn tussen Fives en Hirson

## Elektrische tractie

De lijn werd in 1963 geëlektrificeerd met een spanning van 25.000 volt 50 Hz.
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Lourches_-_Valenciennes
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1951.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1960.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Hermann Niehoff

Hermann Niehoff was een Duitse generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1944 was hij luitenant-generaal en commandant van Heeresgebiet Südfrankreich (de Duitse legergroep in Zuid-Frankrijk), en werd geconfronteerd met de Amerikaans-Franse invasie van Zuid-Frankrijk (Operatie Dragoon). Vanaf 2 maart 1945 was hij de garnizoenscommandant van de vesting Breslau (Festung Breslau) tijdens de slag om Breslau; hij gaf zich op 6 mei 1945 over aan het 6e Sovjetleger.

## Levensloop
### Eerste Wereldoorlog

Na het behalen van zijn eindexamen trad Niehoff tijdens de Eerste Wereldoorlog op 12 juni 1915 als Fahnenjunker toe tot het Infanterie-Regiment Herzog Ferdinand von Braunschweig Nr. 57 en werd met zijn regiment direct naar het westfront gestuurd. Hier werd hij op 27 januari 1916 bevorderd tot Leutnant (luitenant) en beëindigde de Eerste Wereldoorlog als Kompanieführer (kapitein). Voor zijn inzet ontving Niehoff beide klassen van het IJzeren Kruis en het Hamburger Hanzeatenkruis.
Na het einde van de oorlog sloot hij zich aan bij het Freikorps Wesel dat vervolgens werd opgenomen in de Reichswehr. Daar diende hij aanvankelijk in het 17e Infanterie-Regiment, werd op 1 april 1925 bevorderd tot Oberleutnant, en stapte toen over naar het I. Bataillon van het 16e Infanterie-Regiment in Bremen.

### Tweede Wereldoorlog

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij onder meer van 1940 tot 1943 commandant van het Infanterie-/Grenadier-Regiment 464 van de 253. Infanterie-Division. In deze functie werd hij op 29 september 1941 onderscheiden met het Ehrenblatt des Heeres en op 6 januari 1942 met het Duitse Kruis in Goud.
Van april 1943 tot begin maart 1945 was Niehoff commandant van de 371. Infanterie-Division. Zijn troepen werden in maart 1944 meerdere weken omsingeld in de ketel van Kamenez-Podolski. Nadat hij op 15 juni 1944 het Ridderkruis van het IJzeren Kruis had ontvangen, werd hem op 5 maart 1945 het Eichenlaub (764e toekenning) verleend. Op 7 maart 1945 volgde hij Generaal-majoor Hans von Ahlfen op als commandant van de tot vesting verklaarde stad Breslau tijdens de slag om Breslau. Hij werd op 1 april bevorderd tot General der Infanterie.
Op 6 mei 1945 capituleerde Niehoff en droeg Breslau als een ruïne over aan het Rode Leger, nadat leidende vertegenwoordigers van de kerken in Breslau hem hiertoe hadden gevraagd. Niehoff werd door een Sovjetrechtbank ter dood veroordeeld voor oorlogsmisdaden en die werd vervolgens door genade omgezet tot 25 jaar gevangenisstraf. Hij keerde na zijn tijd als krijgsgevangene eind 1955 terug naar West-Duitsland.

### Naoorlogse periode

Na de oorlog werkte Niehoff in de industrie en schreef talrijke artikelen over de ondergang van Breslau. In 1959 publiceerde hij samen met Hans von Ahlfen het boek So kämpfte Breslau bij uitgeverij Gräfe und Unzer, dat een commercieel succes werd en een jaar later werd gevolgd door een tweede uitgebreide editie. Hij verhuisde naar Leichlingen aan de Wupper en vervolgens naar het Beierse Riegsee.