OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kiruna (gemeente)

Kiruna, Fins: Kiiruna; Samisch: Giron, is zowel een gemeente in Zweden als de grootste stad van het landschap Lapland. Lapland is het meest noordelijk landschap van Zweden, gelegen tegen Finland en Noorwegen aan. Het westen van de gemeente ligt grotendeels in het Scandinavische Hoogland.
In Kiruna wordt behalve Zweeds van oudsher ook Meänkieli, Fins en Noord-Samisch gesproken. Deze drie talen zijn als minderheidstalen erkend. De belangrijkste activiteit in de gemeente wordt geleverd door het mijnbouwbedrijf LKAB.

## Aardrijkskunde

De gemeente Kiruna behoort tot Norrbottens län. Het is de grootste gemeente binnen Europa met een oppervlakte van 20.714,7 km², de helft van Nederland. De gemeente telde 22.555 inwoners op 31 december 2021. Tachtig procent van de inwoners, 22.906, woonde op 30 september 2019 in de stad Kiruna.
De gemeente strekt zich in het westen voor een groot deel over het Scandinavische Hoogland uit. De hoogste berg van Zweden, de Kebnekaise, ligt in de gemeente Kiruna. Er zijn een zeven grote, niet gereguleerde rivieren: de Kalixälven, Torne, Rautasrivier, Lainiorivier, Vittangirivier, Muonio en Könkämä. Er zijn een groot aantal meren. Het grootste is Torneträsk, het op zes na grootste meer van Zweden. Behalve een aantal natuurreservaten ligt ook het nationale park Abisko in Kiruna.
Er zijn zeven bevolkingskernen van meer dan 200 inwoners, daarvan is Kiruna het grootst. Er zijn verder nog Vittangi, Jukkasjärvi, Svappavaara, Kuttainen, Karesuando en Övre Soppero met ieder minder dan 1.000 inwoners. Er zijn twaalf kleinere dorpen, waarvan alleen Idivuoma meer dan 100 inwoners heeft. Dat zijn onder andere Lannavaara, Abisko, Masugnsbyn, Saivomuotka, Kauppinen, Paksuniemi, Laxforsen, daar de noordwest oever van, Kurravaara, Närvä, Piksinranta en Mertajärvi. Deze dorpen zijn op inwonertal gesorteerd.
Nog meer dorpen in de gemeente Kiruna zijn: Altajärvi, Björkliden, Jostojärvi, Kaalasjärvi, Kattuvuoma, Kuoksu, Lainio, Laukuluspa, Merasjärvi, Nedre Soppero, Nurmasuando, Parakka, Piilijärvi, Puoltsa, Riksgränsen, Salmi, Sevujärvi, Tuolpukka, Vassijaure en Vivungi.

## Websites

* (sv) Fishing Map. gearchiveerd
Arjeplog · Arvidsjaur · Boden · Gällivare · Haparanda · Jokkmokk · Kalix · Kiruna · Luleå · Pajala · Piteå · Älvbyn · Överkalix · Övertorneå
Bestuurscentrum: Kiruna (Tätort)
Tätort: Jukkasjärvi · Karesuando · Kuttainen · Övre Soppero · Svappavaara · Vittangi
Småort: Abisko · Idivuoma · Kauppinen · Kurravaara · Lannavaara · Laxforsen · Masugnsbyn · Mertajärvi · Närvä · Paksuniemi · Piksinranta · Saivomuotka
Overig: Alalahti · Alttajärvi · Årosjåkk · Björkliden · Holmajärvi · Jänkänalusta · Kaalasjärvi · Kalixfors · Kattuvuoma · Käyrävuopio · Krokvik · Kuoksu · Lainio · Laukkusluspa · Luongaslompolo · Maunu · Merasjärvi · Nedre Soppero · Nurmasuanto · Paittasjärvi · Parakka · Piilijärvi · Pirttivuopio · Poikkijärvi · Puoltsa · Rautas · Rensjön · Salmi · Silkkimuotka · Stenbacken · Suijajärvi · Torneträsk · Tuolluvaara · Vassijaure · Viikusjärvi · Vittangi · Vivungi
# Hendrik Fagel (1706-1790)

Hendrik Fagel ('s-Gravenhage, 7 december 1706 - aldaar, 19 november 1790), ook genoemd Hendrik Fagel de Oude, was jurist en griffier van de Staten-Generaal van de Nederlanden.

## Biografie

Fagel was lid van de familie Fagel en een zoon van mr. Cornelis Gerrit Fagel (1663-1746), raadsheer in het Hof van Brabant en in het Hof van Holland, en Elisabeth Dierquens (1674-1745). Hij trouwde in 1733 met Catharina Anna Sluysken (1714-1783) uit welk huwelijk vijf dochters en een zoon werden geboren.
In 1728 werd Fagel benoemd tot commies bij de Staten-Generaal, waar zijn oom François Fagel (1659-1746) griffier was. Die laatste zorgde er ook voor dat hij in 1742 benoemd werd tot tweede griffier bij de staten en toen zijn oom in 1744 aftrad volgde hij deze op als griffier. Dit ambt zou hij tot zijn overlijden in 1790 bekleden, dus 46 jaar. Vanaf 1767 werd hij in dat ambt geholpen door zijn zoon François Fagel (1740-1773), vanaf 1787 door zijn kleinzoon, Hendrik baron Fagel die hem ook na zijn overlijden in 1790 in dat ambt zou opvolgen.
Fagel gold in zijn ambt onder de Republiek als invloedrijk, maar minder indrukwekkend als diverse voorgangers en was zoals vele leden van dit geslacht aanhanger van het Oranjehuis. Hij heeft in belangrijke mate bijgedragen aan de totstandkoming van de Fagel-collectie, het imposante familiebezit aan boeken en drukwerken dat zich nu in het Trinity College in Dublin bevindt. Hij is bijgezet op de begraafplaats Ter Navolging in Scheveningen. Ook de laatste mannelijke telg van het geslacht Fagel, Jacob John baron Fagel, griffier der Staten van Holland, ligt daar begraven.
Biografie in het Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek 3, k. 390-391.
* ↑ Aa, A.J. van der, Biographisch woordenboek der Nederlanden, deel 6
# Sint-Dionysiuskerk (Impe)

De Sint-Dionysiuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lede behorende plaats Impe, gelegen aan Impedorp 64.

## Geschiedenis

De kerk brandde in 1582 uit en werd in 1607-1608 herbouwd. In 1773 werd het schip vergroot in classicistische stijl naar ontwerp van Philip Gobert.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerd bakstenen kerkgebouw met ingebouwde westtoren en classicistisch schip. De ingebouwde westtoren heeft een achthoekige bovengeleding. Het koor is laatgotisch.
Het schip wordt overkluisd door Boheemse kappen.
De hoofd- en zijaltaren en de biechtstoel zijn 18e-eeuws. De preekstoel is van 1888 en het Vereecken-orgel is van 1881.
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Sint-Martinuskerk (Edelare)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Oudenaarde behorende plaats Edelare, gelegen aan Edelareberg.

## Geschiedenis

De kerk werd voor het eerst vermeld in 1110, waarbij het patronaatsrecht aan de Abdij van Ename werd verleend. In 1115 zou de parochie ondergeschikt zijn aan die van Pamele. De oudste delen van de huidige kerk zijn 13e-eeuws. Omstreeks 1400 werd de kerk vergroot met een westelijke travee met toren. Ook werd het koor vergroot. Later werd een transept toegevoegd. In de 17e en 18e eeuw vonden verbouwingen plaats. In de 18e eeuw werden onder meer de kleine romaanse ramen vergroot. Begin 19e eeuw werd het westportaal dichtgemetseld en kwam daar het altaar. Het portaal kwam in het oostelijke koor. Niet lang daarna werd de kerk verlaten en raakte in verval. Vanaf 1876 vond restauratie plaats en in 1893 werd de kerk weer in gebruik genomen. In 1973 werd de kerk getroffen door brand, waarna restauratie volgde.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukig kerkgebouw met transept en westtoren, waarin zich het portaal bevindt. Naast baksteen werd zandsteen en hardsteen toegepast. In gevels van het schip zijn muurresten in Doornikse steen te vinden. De zware westtoren is 15e-eeuws. De noordelijke transeptarm heeft een metselaarsteken. Ook is er een beschadigd reliëf, de graflegging voorstellende, in laatgotische stijl.
De kerk ligt op de helling van de Edelareberg en wordt omringd door een kerkhof.

## Interieur

Het interieur werd na de brand geheel vernieuwd. Het wordt overkluisd door een spitstongewelf. Het kerkmeubilair is van 1876 en later. Er zijn nog twee 16e-eeuwse grafzerken aanwezig.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Mainland

Mainland kan verwijzen naar:
* Mainland (Canada), een dorp op het Canadese eiland Newfoundland
* Mainland (Mid West), een plaats in West-Australië
* Mainland (Orkney), het grootste eiland van de Schotse Orkneyeilanden
* Mainland (Shetland), het grootste eiland van de Schotse Shetlandeilanden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Mainland en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Natalia Barbu

Natalia Barbu (Bălți, 22 augustus 1979) is een Moldavische zangeres.
Haar succes is voornamelijk voortgekomen uit het uitbrengen van haar single Ingerul meu in Roemenië waarmee ze elf weken lang in de Roemeense Top 100 heeft gestaan. Ze vertegenwoordigde Moldavië op het Eurovisiesongfestival 2007 met het nummer Fight, waarmee ze de 10e plek met 109 punten behaalde.
In 2024 won Barbu Etapa Națională 2024 met het lied In the Middle, waarmee ze Moldavië mocht vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2024. Ze kon er niet doorstoten tot in de finale.
2005: Zdob și Zdub · 2006: Arsenium & Natalia Gordienko · 2007: Natalia Barbu · 2008: Geta Burlacu · 2009: Nelly Ciobanu · 2010: SunStroke Project & Olia Tira · 2011: Zdob și Zdub · 2012: Pasha Parfeny · 2013: Aliona Moon · 2014: Cristina Scarlat · 2015: Edoeard Romanjoeta · 2016: Lidia Isac · 2017: SunStroke Project · 2018: DoReDoS · 2019: Anna Odobescu · 2021: Natalia Gordienko · 2022: Zdob și Zdub & Frații Advahov · 2023: Pasha Parfeny · 2024: Natalia Barbu
* MusicBrainz: 4af46e6b-6bd3-4dbe-9eee-cb6c122dd175
* Virtual International Authority File: 8149294098480520813
* WorldCat (via VIAF): 8149294098480520813
# De Betteld

De Betteld is een Nederlands campingbedrijf dat zich richt op een protestants-christelijke doelgroep. De eerste camping werd in 1972 geopend in Zelhem, als onderdeel van de boerderij van de familie Hobelman. Nadien breidde de camping uit met vestigingen in Amerongen (2012), Cadzand (2013), Doorn (2014), en het Belgische Limauges. De camping te Zelhem fungeert als hoofdvestiging van de Betteld Groep.
In november 2017 werd het vakantiepark in Zelhem geportretteerd in de televisiedocumentaire van Holland doc (EO), Kamperen met God. Hierbij werd aandacht besteed aan het campinggedeelte en het conferentiecentrum.
In Amerongen is de accommodatie gevestigd in het voormalige ‘Bethanië’, onderdeel van het Zendings Diaconessen Huis.
De locatie Cadzand bevindt zich op het terrein van de voormalige camping de Elzenhof, dat in 2013 werd overgenomen. In 2020 werd de camping verbouwd tot een luxe vakantie- en conferentieoord waar tevens geen gebruik meer wordt gemaakt van aardgas.
Het Belgische Camp de Limauges behoorde vanaf 1939 tot 2020 tot de Belgische Evangelische Zending (BEZ) voor kerkelijke gemeenten, kampen en groepen. In 2019 veranderde de naam in VIANOVA. Een jaar later 2020 nam de Betteld het management over.
* ↑ 'Onze ecstazy-pil is Jezus' Algemeen Dagblad (31 juli 1993)
* ↑ „Het begon in 1972 met een kampeerveldje” Het Reformatorisch Dagblad ( 16 november 2019). Gearchiveerd op 30 juli 2021.
* ↑ De Betteld in tv documentaire Kamperen met God De Gelderlander (20 oktober 2012). Gearchiveerd op 12 september 2021.
* ↑ De Betteld bouwt een nieuw gasloos vakantiepark Pretwerk.nl (23 oktober 2019). Gearchiveerd op 12 september 2021.
# Naaktkeelfluiter

De naaktkeelfluiter (Pachycephala nudigula) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in de bergen van de Kleine Soenda-eilanden en telt twee ondersoorten:
* P. n. ilsa: Soembawa.
* P. n. nudigula: Flores.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen tot zeer algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Naaktkeelfluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Seppe Thys

Seppe Thys (21 oktober 1992) is een Belgische atleet, die gespecialiseerd is in de sprint. Hij werd eenmaal Belgisch kampioen.

## Loopbaan

Thys nam in 2011 op de 4 x 400 m deel aan de Europese kampioenschappen U20. Hij werd met de Belgische ploeg zesde in de finale. Het jaar nadien werd hij Belgisch indoorkampioen op de 400 m. In 2013 veroverde hij op de 4 x 400 m na diskwalificatie van de Russische ploeg goud op de Europese kampioenschappen U23.

## Kampioenschappen
### Internationale kampioenschappen
#### Outdoor

| Onderdeel | Titel | Jaar |
| 4 x 400 m | Europees kampioen U23 | 2013 |

### Belgische kampioenschappen
#### Indoor

| Onderdeel | Jaar |
| 400 m | 2012 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Wind | Datum | Plaats |
| 200 m | 21,60 s | +2,0 m/s | 21 mei 2016 | Oordegem |
| 400 m | 46,86 s | | 6 juni 2015 | Genève |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 200 m | 21,98 s | 21 februari 2015 | Gent |
| 400 m | 47,70 s | 20 februari 2016 | Gent |

## Palmares
### 400 m

* 2012: 1 BK indoor AC – 49,10 s
* 2016: 2 BK indoor AC – 47,70 s

### 4 x 400 m

* 2011: 6e EK U20 – 3.10,89
* 2013: 1 EK U23 – 3.04,90
* Uitslagen EK U20 2011 op de website van de EAA
* Uitslagen EK U23 2013 op de website van de EAA
Externe links
* Profiel op website van de EAA
# Sjoerd van Aylva (1616-1679)

Sjoerd van Aylva (Rinsumageest, 23 juli 1616 - aldaar, 19 oktober 1679) was een Nederlands bestuurder.

## Biografie

Van Aylva was een zoon van Tjaerd van Aylva (1581-1628), grietman van Dantumadeel, en Jets van Aylva (1589-1618). Sjoerd was lid van de familie Van Aylva. Van Aylva werd als "Suffridus Aijlva" in 1631 ingeschreven als student letteren aan de universiteit van Leiden. In 1649 is Sjoerd van Aylva samen met Douwe Meckema van Aylva, grietman van Westdongeradeel, Hero van Ockinga en Saco van Teyens een contract aan met Passchier Hendriks Bolleman om het hoogveen rond Bakkeveen te kunnen exploiteren. In 1663 kocht Sjoerd driekwart van de oppervlakte van Bakkeveen en in 1674 volgde de aankoop van het volledige eigendom van de Bakkeveensche Vaart. Naar hem is in Bakkeveen ook de straatnaam "Sjoerdlân" genoemd. Deze eigendommen rond Bakkeveen zou hij nalaten aan zijn zoon Tjaerd.
In 1656 werd Sjoerd benoemd tot grietman van Dantumadeel waarna hij in 1658 de Melkema State te Rinsumageest liet herbouwen. Van Aylva raakte met de stad Dokkum in conflict over de grenzen van de jurisdictie van Dantumadeel en die van de stad. Uiteindelijk werd in 1662 besloten dat de stadsgracht van Dokkum als grens werd aangehouden. In 1666 deed Sjoerd van Aylva afstand van het grietmanschap van Dantumadeel ten gunste van zijn zoon, Tjaerd van Aylva. Sjoerds andere zoon, Epe van Aylva, was grietman van Kollumerland en Nieuwkruisland. Zelf werd Van Aylva benoemd tot raadsheer aan het Hof van Friesland. Hij overleed in 1679 op de Melkema State te Rinsumageest.
* Kaart van de grietenij Dantumadeel uit 1664 met linksonder in de cartouche "De Ed. Heer Jr. Sjoerdt van Aylva" vermeld als grietman.
* De Melkema State op een tekening van Jacobus Stellingwerff uit 1723.
* Kwartieren van Sjoerd van Aylva in het wapenboek van Gerrit Hesman.
* Kwartieren van Juliana van Mouderick in het wapenboek van Gerrit Hesman.

## Huwelijk en kinderen

Van Aylva trouwde op 25 december 1641 met Juliana van Mouderick (1623-1670), dochter van Adriaan van Mouderick en Sjouck van Roussel. Sjoerd van Aylva en Juliana van Mouderick kregen ten minste tien kinderen:
* Cecilia Susanna van Aylva (1643-1708).
* Jets van Aylva (1647-1723).
* Tjaerd van Aylva (1647-1647), grietman van Dantumadeel. Hij trouwde met Helena Maria thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg.
* Epe van Aylva (1650-1720), grietman van Kollumerland en Nieuwkruisland. Hij trouwde met Luts van Aylva.
* Auck van Aylva (1652-1699).
* Sythje van Aylva, jong overleden.
* Ulbe van Aylva, jong overleden.
* Sepck van Aylva (1656-1721), trouwde met Johan van Molenschot, militair.
* Ulbe van Aylva, jong overleden.
* Ulbe van Aylva, jong overleden.
# Corantijnstrand

Het Corantijnstrand is een rivierstrand in Nickerie in Suriname. Het ligt aan de monding van de Corantijn in de Atlantische Oceaan, aan de kustlijn van Stalweide.
Het strand wordt minstens sinds de jaren 1920 gebruikt voor recreatie. Op het strand was toen een politiepost aanwezig. Sinds 2019 bevindt zich een politiepost in het nabijgelegen Backtrack, van waar illegale oversteken worden gemaakt naar Guyana.
Het strand werd medio 20e eeuw meermaals bezocht door hoogwaardigheidsbekleders, zoals de gouverneur in 1949, prins Bernhard in 1950 en prinses Beatrix in 1958.
In 1975 startte een project van anderhalf jaar waarin het strand werd aangepakt en de Zeedijk werd verlengd. In de jaren 1980 werd het strand uitgebreid bezocht door recreanten. Vervolgens liep de aantrekkingskracht terug. Het strand is ook sindsdien voor recreatie in gebruik.
Jaarlijks worden er sinds minimaal 2011 dragraces op het strand georganiseerd met meer dan honderd deelnemers. Het evenement is in trek bij duizenden bezoekers die ook uit andere delen van het land afkomstig zijn. Het wordt georganiseerd in het Paasweekeinde en tijdens Srefidensi.
Verder is er nog 't Strandje. Dit is een tweede strand achter de Zeedijk, dat in 2024 werd opengesteld voor het publiek.
* ↑ Suriname, Droevig ongeval, 29 oktober 1926
* ↑ Suriname, Nickerie-nieuws, 22 maart 1929
* ↑ Dagblad De West, Politie- en militaire post geopend bij backtrack route, 11 december 2019
* ↑ Het Nieuws, Gouverneur terug, 28 februari 1949
* ↑ De Tijd, Prins Bernhard te Nickerie, 8 februari 1950
* ↑ De Tijd, Prinses Beatrix in Nickerie en Wageningen, 26 februari 1958
* ↑ Vrije Stem, Versnelde aanpak voorzieningen Nickerie, 3 juli 1975
* ↑ Starnieuws, Hoe belangrijk is district Nickerie voor Suriname?, 20 oktober 2019. Gearchiveerd op 31 januari 2020.
* ↑ Times of Suriname, Corantijnstrand wederom vervuild, 20 augustus 2015
* ↑ Starnieuws, Phagwaviering in Nickerie ontaard, 9 maart 2012
* ↑ Starnieuws, Stichting Sari opent ‘Beach shop’, 19 december 2011. Gearchiveerd op 15 mei 2021.
* ↑ Starnieuws, Dragrace Nickerie overweldigend succes, 26 april 2011
* ↑ Starnieuws, Dragraces in Nickerie tijdens Paasweekeinde, 7 april 2012
* ↑ Starnieuws, Dragrace Nickerie trekt duizenden bezoekers, 2 april 2013
* ↑ Starnieuws, Record aantal deelnemers dragrace in Nickerie, 30 maart 2013
* ↑ Starnieuws, Srefidensie dragrace in Nickerie, 16 november 2011
* ↑ Starnieuws, Heel weekend feest rond 25 november in Nickerie, 2 november 2012
* ↑ Dagblad Suriname, Duizenden toeristen genieten van ‘nieuwe’ strand nabij zeedijk Nickerie, 12 augustus 2024
Braamspunt · Brokopondo · Christiaankondre · Corantijnstrand · Langamankondre · Oemansanti · Overbridge River Resort · Stoneiland · White Beach
# Newfoundland and Labrador Route 430

Newfoundland and Labrador Route 430, afgekort Route 430 of NL-430, is een 413 km lange provinciale weg van de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. Een andere benaming van de weg is Great Northern Peninsula Highway, vernoemd naar het grote noordelijke schiereiland van Newfoundland die hij doorkruist van zuid naar noord.
Route 430 is de belangrijkste verkeersader van dat schiereiland en in die hoedanigheid de enige weg die richting de afgelegen vikingnederzetting en werelderfgoedsite L'Anse aux Meadows leidt. Voor toeristische redenen staat de weg dan ook gemeenzaam bekend als "The Viking Trail". De weg doorkruist ook het Nationaal Park Gros Morne, dat eveneens werelderfgoed is.

## Traject

Route 430 begint centraal in het westen van Newfoundland in de plaats Deer Lake, als aftakking van de Trans-Canada Highway (NL-1). Na van daaruit 33 km in noordwestelijke richting te gaan, bereikt de weg net voorbij Wiltondale het Nationaal Park Gros Morne. De weg gaat daarna nog 40 km verder in noordwestelijke richting, dwars doorheen het park, onder andere de kustlijn van East Arm volgend. Nabij het dorp Lobster Cove bereikt Route 430 de open wateren van de Saint Lawrencebaai.
Vanaf daar volgt de route de westkust van het Great Northern Peninsula voor 265 km aan een stuk, passerend door tientallen kustplaatsen zoals Parson's Pond en Hawke's Bay. De weg loopt langs dit deel van het tracé parallel aan de Long Range en passeert ter hoogte van St. John Bay ook de Highlands of St. John.
Bij Eddies Cove draait Route 430 naar het oosten en gaat de baan landinwaarts. Vanaf dat punt is het nog zo'n 75 km tot aan het eindpunt in St. Anthony, dat bij verre de grootste plaats van het schiereiland is. Op dat laatste deel van het traject is er geen enkel dorp of gehucht gevestigd. Wel komt de weg nog tweemaal even bij zeewater, namelijk het uiterste noorden van Hare Bay en het uiterste zuiden van Pistolet Bay.

### Nationale weg

De zuidelijkste 298 km van Route 430, met name tussen de Trans-Canada Highway en de veerhaven van St. Barbe, is erkend als een onderdeel van Canada's nationale wegennetwerk.
* ↑ Google Maps, Traject van Newfoundland and Labrador Route 430, 2020. Geraadpleegd op 9 februari 2020.
* ↑ (en) Jones, M. en Willey, L. red., Eastern Alpine Guide: Natural History and Conservation of Mountain Tundra East of The Rockies, Hannover en Londen, 2012, pp. 220-225. ISBN 9781512603033.
* ↑ (en) Canada’s National Highway System – Annual Report 2017, 2019, p. 42.
# Menkeleon bellulus

Menkeleon bellulus is een insect uit de familie van de mierenleeuwen (Myrmeleontidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Menkeleon bellulus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Banks in 1905.
# Protonoceras mitis

Protonoceras mitis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Archernis mitis door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1937.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Hobbe Baerdt van Sminia (1797-1858)

Hobbe Baerdt van Sminia (Leeuwarden, 30 september 1797 - Bergum, 25 juli 1858) was een Nederlands bestuurder.

## Biografie

Van Sminia was een zoon van Hector van Sminia (1763-1816) en Wiskje van Haersma (1768-1835). Hij werd op 3 november 1797 gedoopt te Leeuwarden. Hij is een telg uit de familie Van Sminia.
Van Sminia kreeg onderwijs aan de Latijnse school in Leeuwarden waarna hij rechten studeerde in Groningen. Hier promoveerde hij in 1821 op het proefschrift "De Pactis". In 1820 werd hij lid van de Provinciale Staten van Friesland. In 1823 volgde hij zijn oom Willem Livius van Sminia op als grietman van Tietjerksteradeel. Aansluitend was hij de eerste burgemeester van Tietjerksteradeel. In 1825 werd hij lid van de Ridderschap waardoor hij en zijn nageslacht tot de Nederlandse adel ging behoren. In 1840 was hij tevens lid van de dubbele Tweede Kamer.
Daarnaast publiceerde Van Sminia enkele geschiedkundige werken, onder andere onder de pseudoniemen A. v. H. en H. van Rollema. Ook was hij tussen 1840 en 1842 curator van het Rijksathenaeum te Franeker.

## Huwelijk en kinderen

Van Sminia trouwde op 15 juni 1823 te Heerenveen met Wiskje Coehoorn van Scheltinga (1802-1879), dochter van Menno Coehoorn van Scheltinga en Catharina Johanna van Eysinga. Zij kregen samen onder anderen de volgende kinderen:
* Catharina Johanna van Sminia (1834-1882), trouwde met Johan Æmilius Abraham van Panhuys, onder meer burgemeester van Tietjerksteradeel en Groningen, Statenlid en Commissaris van de Koning. Tevens was hij eigenaar van de borg Nienoord.
* Maria Clara van Sminia (1836-1908), trouwde met Adrianus Henricus van Slooten, burgemeester van Rauwerderhem.
* Boudina Lucia Ebella van Sminia (1844-1891), trouwde met Willem Hendrik de Beaufort, Statenlid en burgemeester van Vleuten, Oudenrijn en Haarzuilens.
# Driekus Barendregt

Hendrikus Gerardus (Driekus, Driek) Barendregt (Barendrecht, 27 januari 1930 - aldaar, 19 maart 1998) was een Nederlandse landbouwer en politicus voor de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP).
Geboren, getogen en gestorven in de Zuid-Hollandse plaats Barendrecht, zat Barendregt bijna dertig jaar in de gemeenteraad. Voor zijn partij had hij later ook zitting in de - opgeheven - Rijnmondraad alsook in de Provinciale Staten van de provincie Zuid-Holland. Hij besloot zijn politieke loopbaan als lid van de Eerste Kamer, waarvan hij de meeste tijd ook fractievoorzitter was.
Barendregt stond bekend om zijn krachtige stem en Barendrechtse tongval alsmede om zijn nuchtere en rechtlijnige beoordeling van zaken.

## Onderscheidingen

* Ridder in de Orde van Oranje-Nassau (26 augustus 1982)
* Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (6 juni 1995)
* Biografisch Portaal: 71326221
* Parlement.com: vg09llnx6wtz