OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Onze Lieve Vrouw Koningin van de Vrede

De O.L. Vrouw Koningin van de Vredekerk (ook Vredeskerk genoemd) is een voormalige parochiekerk aan de Ringbaan-West te Tilburg. De kerk is ontworpen door architect Harrie Pontzen en werd in 1954 in gebruik genomen.
Het is een kleine, gedrongen basiliek met stijlkenmerken van de Bossche School. Een echte toren ontbreekt. De enige klok hing in een klokkenstoel bij het koor. Het meest in het oog springende onderdeel is de achthoekige doopkapel noordelijk van de hoofdingang.
Het gebouw is sinds 2010 niet meer in gebruik als parochiekerk. Het heeft nog even dienst gedaan tijdens de restauratie van de Goirkese kerk. De kerk is in 2015 definitief gesloten en nadien door Bedaux de Brouwer-architecten omgebouwd tot een complex van 39 kleine woningen.
# Openluchtmuseum Bachten de Kupe

Het Openluchtmuseum "Bachten de Kupe" is een openluchtmuseum in Izenberge in de gemeente Alveringem in West-Vlaanderen. Het wordt ook wel eens 'klein Bokrijk' genoemd. Bachten de Kupe betekent in het West-Vlaams "achter de kuip", hiermee wordt het gebied ten westen van de rivier de IJzer aangeduid. Het archief van Bachten de Kupe wordt sinds 2011 bewaard in het voormalig gemeentehuis van Oostduinkerke.

## Geschiedenis

Het museum werd opgebouwd sinds 1971. De belangrijkste stichters, conservators en ontwikkelaars van het heemkundig museum waren Marcel Messiaen (1921-2024), hoofdman van de heemkundige kring 'Bachten de Kupe' en Louis Van Heule (1910-1983), pastoor van Izenberge.
Het is een gereconstrueerd klein boerendorp, dat een beeld geeft van het leven in de Westhoek in het uiterste westen van België vanaf de zeventiende eeuw tot de eerste helft van de twintigste eeuw. Het openluchtmuseum omvat 46 authentieke gebouwen: een schuur van 1759, uit Leisele; een boerenhuis van voor 1650, uit Beveren; een bakhuis van omstreeks 1800, uit Veurne; een wagenhuis van 1760, uit Hondschoote; stallen van 1780, uit Proven; arbeidershuisjes van 1770-1780, uit Krombeke/Oostvleteren; midden-19e-eeuwse smidse, uit Bambeke. Ook vindt men er een Houtlandse boerderij en twee rosmolens.
In augustus 2021 kwam een samenwerking tot stand met de gemeente Alveringem. Die leidde tot de instroom van tientallen vrijwilligers, die het museumdorp een opknapbeurt gaven en zorgden voor openstelling van Pasen tot november.

## Literatuur

* Marcel WITHOUCK, De paster van Izenberge, Veurne, 1980.
* Gudrun STEEN, “Mijn levenswerk mag niet verloren gaan”, in: Het Laatste Nieuws, 29 juli 2017.
# Heilig Hartkerk (Tilburg)

De Heilig-Hartkerk of Noordhoekse kerk was een neogotische kerk aan de Noordhoekring in Tilburg.

## Geschiedenis

Het kerkgebouw werd in 1898 voltooid, naar een ontwerp van architect en kerkenbouwer Pierre Cuypers. Bouwpastoor was George van Zinnicq Bergmann. De kerk was gewijd aan het Heilig Hart van Jezus, een thematiek die rond die eeuwwisseling door de katholieke kerk nieuw leven werd ingeblazen.
De Noordhoekse kerk was een kruisbasiliek met dakruiter, zeer brede gewelven en een rond gesloten koor gesteund door luchtbogen. Het koor vertoonde sterke gelijkenissen met dat van de Amsterdamse Sint-Willibrorduskerk, eveneens van Cuypers. De geplande 90 meter hoge toren is wegens geldgebrek nooit gebouwd. Desalniettemin was het de grootste kerk van Tilburg en een van de indrukwekkendste van Nederland anno 1900. Het bakstenen kruisgewelf was in zijn soort het grootste van het land. Het middenschip was veertien meter breed, breder dan het middenschip van de Sint Bavo in Haarlem, die toen in aanbouw was.
Het kerkgebouw kwam landelijk in het nieuws door de moord op Marietje Kessels op 22 augustus 1900. Zij werd dood in het gewelf van de kerk gevonden. De zaak werd nooit opgelost. Hoewel het gebouw kort daarna opnieuw is ingewijd bleef zij lange tijd geassocieerd met de moordzaak en het taboe om er openlijk over te praten.
Het oorspronkelijke interieur van het neogotische gebouw werd in de loop der tijd diverse malen aangepast, zoals met twaalf glas-in-loodramen van Joep Nicolas (1938-1939) en nieuwe wandschilderingen van Egbert Dekkers (1954).
In de tweede helft van de twintigste eeuw nam het kerkbezoek sterk af. In 1974 werd de Noordhoekse kerk gesloten. In 1975 volgde sloop, naar men zei wegens gebreken en achterstallig onderhoud. Dat jaar werd ook een andere Tilburgse kerk gesloopt, in de wijk Besterd, maar het karwei aan de Noordhoek trok opvallend veel belangstelling.
* Ontwerp
* Interieur
* Overzicht
* ↑ Heilig-Hartkerk bij mooistegeslooptekerk.nl
# Sankt Stephan

Sankt Stephan (Frans (verouderd): Saint-Etienne) is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Bern, en maakt deel uit van het district Obersimmental-Saanen. Sankt Stephan telt 1.339 inwoners.

## Geboren

* August Fetscherin (1849-1882), Zwitsers arts

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Boltigen · Gsteig bei Gstaad · Lauenen · Lenk im Simmental · Saanen · Sankt Stephan · Zweisimmen
# Obersimmental-Saanen

Verwaltungskreis Obersimmental-Saanen is een district in het kanton Bern met hoofdplaats Saanen. Het district omvat 7 gemeenten op 574,88 km².

## Geschiedenis

Bij de herindeling van het kanton Bern in 2010 is het district gevormd uit de voormalige districten Obersimmental en Saanen.

## Gemeenten

De volgende gemeenten maken deel uit van het district.
| Gemeentenaam | Inwoners (x) | Oppervlakte (km²) |
| Boltigen | 1.313 | 77,01 |
| Gsteig bei Gstaad | 987 | 62,37 |
| Lauenen | 816 | 58,71 |
| Lenk | 2.454 | 126,8 |
| Saanen | 6.858 | 119,71 |
| St. Stephan | 1.339 | 57,79 |
| Zweisimmen | 2.987 | 73,11 |
| Totaal (7) | x | 574,88 |
Bern-Mittelland · Biel/Bienne · Emmental · Frutigen-Niedersimmental · Interlaken-Oberhasli · Jura bernois · Oberaargau · Obersimmental-Saanen · Seeland · Thun
# Henk Ovink

Henk Ovink (Doetinchem, 8 november 1967) is een voormalig Nederlandse speciale gezant bij de Verenigde Naties en overstromingsdeskundige. Hij is kernlid van de Sociaal Creatieve Raad.

## Biografie

Ovink werd in 2015 aangesteld als eerste watergezant van Nederland en vervulde deze functie tot oktober 2023.
Hij maakte deel uit van de Amerikaanse president Obama’s ‘Hurricane Sandy Rebuilding Taskforce', die in 2015 na orkaan Sandy de zwaar getroffen Amerikaanse oostkust moest wapenen tegen klimaatverandering, zeespiegelstijging en extreme stormen. Hij bracht daar Nederlandse kennis en polderdenken in. Op basis van zijn ervaringen ontwikkelde Ovink een nieuwe aanpak van klimaatadaptatie. Deze aanpak beschrijft hij in zijn boek: Too Big. Rebuild by Design: A Transformative Approach to Climate Change.
In 2012 was Ovink samen met George Brugmans en Joachim Declerck een van de curatoren van de vijfde editie van de Internationale Architectuur Biennale Rotterdam: MAKING CITY. Dit trio legde ook de basis voor het door Ovink getrokken project Water as Leverage.
* ↑ Henk Ovink neemt afscheid als speciale VN-Watergezant. nporadio1.nl (23 oktober 2023). Geraadpleegd op 7 december 2023.
* ↑ (en) "How Dutch stormwater management could have mitigated damage from Hurricane Florence", cbsnews.com. Gearchiveerd op 24 september 2018. Geraadpleegd op 23 september 2018.
* ↑ (en) Waterstaat, Ministerie van Infrastructuur en, Henk Ovink appointed as first Special Envoy for International Water Affairs for the Kingdom of the Netherlands. government.nl. Geraadpleegd op 23 september 2018.
* ↑ (en) Lakshmi, K., "Water expert spells out a strategy for resilient Chennai", The Hindu, 8 september 2018. Gearchiveerd op 8 april 2020. Geraadpleegd op 23 september 2018.
* Gemeinsame Normdatei: 140426507
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7753 2436
* Library of Congress Control Number: no2010037078
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987009116574005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 322687802
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 61339
* Système universitaire de documentation: 151692602
* Virtual International Authority File: 271283259
* WorldCat (via VIAF): 271283259
# Station Eltham

Eltham is een spoorwegstation van National Rail in Eltham, gelegen in de Royal Borough of Greenwich in het zuidoosten van de Britse metropool Groot-Londen. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southeastern.
# Softdrug

Softdrugs (ook wel: lichte narcotica of lichte bedwelmingsmiddelen) zijn drugs waarvan sommige overheden, zoals de Nederlandse, vinden dat ze een toelaatbaar risico meebrengen. De middelen staan genoemd op lijst II van de Nederlandse Opiumwet. Juridisch gezien is het bezit en vervaardigen van deze middelen strafbaar. In de praktijk wordt het in bezit hebben van deze drugs in kleine hoeveelheden niet vervolgd.
In de volksmond wordt met softdrugs meestal marihuana (of wiet) en hasj bedoeld. Officieel vallen ook veel benzodiazepinen en andere slaapverwekkende en kalmerende middelen hieronder, alsmede een groot aantal hallucinogene paddenstoelen (paddo's).

## Gedoogbeleid

Het wettelijk onderscheid tussen hard- en softdrugs is in Nederland geïntroduceerd. Inmiddels hebben enkele andere Europese landen, waaronder België, Zwitserland en Spanje, deze indeling deels overgenomen. Het onderscheid komt tot uiting in de strafmaat voor strafbare feiten bij de verschillende soorten drugs en de prioriteitenstelling bij de opsporing ervan.

## Gemeentelijk beleid

In Nederland is de gedoogde verkoop van marihuana voorbehouden aan 593 (2014) erkende coffeeshops in 101 gemeenten; de teelt valt echter buiten het gedoogbeleid en is vrijwel altijd wél strafbaar. De trend is dat politie en justitie steeds actiever en telkens met zwaardere middelen de teler vervolgt. De detaillist blijft door dit beleid veelal buiten schot. Deze inconsequentie in het drugsbeleid wordt in de media vaak aangeduid met het zogenaamde 'voordeur-achterdeur-beleid'.
Het coffeeshopbeleid verschilt per gemeente. Gemeenten kunnen kiezen voor de 'nuloptie'. Weinig gemeenten staan de opening van nieuwe coffeeshops of uitbreiding van het aantal toe. Het aantal gemeenten dat een coffeeshop gedoogt is 105. Dit is 24% van het totaal gemeenten. In nog 4 gemeenten is er nog ruimte voor exploitatie van een coffeeshop. 69% van alle gemeenten voert een nulbeleid: er is geen coffeeshop gewenst binnen de gemeentegrenzen. 23% voert een maximumbeleid en staat geen uitbreiding toe.
Door de ontbrekende marktwerking is er sprake van een oligopolie en in veel gemeenten lijkt het geleidelijk te leiden tot een monopolie voor gevestigde coffeeshophouders.

## Legalisering

Op 6 december 2012 legaliseerde de Amerikaanse staat Washington als eerste staat het gebruik van marihuana. Het in bezit hebben van de softdrug voor eigen gebruik is vanaf die dag niet meer strafbaar. De staat gaat hiermee een stap verder dan Nederland waar officieel het in bezit hebben nog wel strafbaar is.

## Strafbaarheid

In veel landen, met name buiten Europa, wordt er geen onderscheid gemaakt tussen hard- en softdrugs, noch in handel in verdovende middelen of eigen gebruik. In de meeste landen staan er hoge straffen op het bezit van drugs. In enkele landen (zoals Singapore) kan er zelfs de doodstraf voor worden gegeven.

## Externe link

* Opiumwet
* ↑ Lijst II van de Opiumwet
# Michelle Bromley

Michelle Bromley (Blacktown, New South Wales, 24 december 1987) is een Australisch professioneel tafeltennisster. Zij speelt rechtshandig met de shakehandgreep.
Zij nam namens haar land deel aan de Olympische Zomerspelen 2020 maar won geen medailles.

## Externe link

* (en) Profiel van Michelle Bromley op olympedia.org
# Xochipilli

Xochipilli was, volgens de Azteekse mythologie, de god van de liefde, zang, bloemen, schoonheid, spelen en de maïs. In het Nahuatl betekent zijn naam 'bloemenprins': xochitl betekent bloem, en pilli betekent prins. Ook wordt er vaak verwezen naar Macuilxochitl, wat 'vijf bloemen' betekent.
Xochipilli's vrouw heette Mayahuel en zijn tweelingzus heette Xochiquetzal. Omdat Xochipilli een van de goden is die voor een goede oogst en vruchtbare landbouwgrond verantwoordelijk is, wordt hij vaak geassocieerd met Tlaloc, god van de regen, en Cinteotl, god van het maïs.
Ongeveer in het midden van 1800 werd er een standbeeld van Zochipilli opgegraven bij de rand van de vulkaan Popocatépetl (vlak bij Tlamanalco). Het standbeeld bleek uit de 16e eeuw te komen en was gemaakt door de Azteken die daar toen woonden. Het standbeeld stelde een persoon voor, terwijl deze zat op een tempelachtig voetstuk. Zowel het standbeeld als het voetstuk zijn overdekt met gravures van gewijde bloemen, waarvan één onbekende. De figuur zit met zijn benen gekruist en met zijn ogen en mond open. Tegenwoordig is het standbeeld te zien in het Nationaal Antropologiemuseum in Mexico-Stad.
Wasson, Schultes, en Hofmann (drie archeologen die het standbeeld hebben bestudeerd) veronderstelden dat dit standbeeld Xochipilli voorstelt, in een soort trance. De in combinatie met de houding van het lichaam, stellen de duidelijk gegraveerde bloemen volgens hen bedwelmende (hallucinogene) kruiden voor. Waarschijnlijk werd deze kruiden gebruikt voor heilige vieringen bij de Azteken. Ook is bekend dat de vulkaan Popocatépet (op de plaats waar het standbeeld oorspronkelijk stond) bedwelmende zwavelwolken uit kan stoten.
# Seedorf (Bern)

Seedorf (Bern) is een gemeente en plaats in het district Seeland van het Zwitserse kanton Bern. Saxeten telt 2.968 inwoners.
# Germaine Hoffmann

Germaine Hoffmann-Schmit, (Ospern, 28 april 1930 – 22 juli 2024) was een Luxemburgs kunstschilder en collagekunstenaar.

## Leven en werk

Germaine Schmit trouwde in 1950 met de schrijver Léopold Hoffmann (1915-2008). Zij zijn de ouders van een dochter, die trouwde met acteur André Jung, en regisseur Frank Hoffmann. Vanaf 1968 tot 1998 volgde ze avondcursussen en zomeracademies in diverse artistieke technieken, onder andere bij de Académie Européenne Libre des Beaux-Arts en het Lycée des Arts et Métiers.
Hoffmann-Schmit maakt schilderijen en collages in gemengde techniek, waarin ze vaak gescheurde kranten verwerkt. Ze was lid van de Cercle Artistique de Luxembourg en nam vanaf 1987 deel aan de salons van de kunstenaarsvereniging. Solo exposeerde ze onder andere in Galerie Simoncini (1986, 1991), in het kasteel van Clervaux (1988) en in het Casino Luxembourg (2020) met de tentoonstelling Die Zeit ist ein gieriger Hund. In 2008 werd de kunstenares benoemd tot ridder in de Orde van Verdienste van Adolf van Nassau.
Ze werd 94 jaar oud.

## Onderscheidingen

* 2001 Speciale juryprijs op de eerste Biennale d'art contemporain in Straatsburg
* 2008 Ridder in de Orde van Verdienste van Adolf van Nassau
* ↑ "Germaine Hoffmann", Lëtzebuerger Konschtlexikon, MNAHA.
* ↑ Giulio-Enrico Pisani, ["Germaine Hoffmann dévore à pleine dents…"], Zeitung vum Lëtzebuerger Vollek", 2020.
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 135.
* ↑ "HOFFMANN Germaine", Cercle Artistique de Luxembourg.
* ↑ Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0
* ↑ "Casino Luxembourg to Exhibit Works of Local Artist Germaine Hoffmann", Chronicle.lu. 24 augustus 2020; "Germaine Hoffmann at Casino Luxembourg", Daily Lazy, 2020.
* ↑ Trauer um Germaine Hoffmann: Luxemburger Künstlerin ist verstorben
# Phaedropsis alitemeralis

Phaedropsis alitemeralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Lygropia alitemeralis door Harrison Gray Dyar Jr. in een publicatie uit 1914.
De soort komt voor in Nicaragua, Costa Rica en Panama.
* ↑ Bernard Landry, Yves Basset, Paul D. N. Hebert & Jean-Michel Maes (2020). On the Pyraloidea fauna of Nicaragua Tropical Lepidoptera Research, Volume 30, Number 2. pag. 93-102.
* 1 2 Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Phaedropsis alitemeralis. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 24-2-2024.
# Phaedropsis fuscicostalis

Phaedropsis fuscicostalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Haritala fuscicostalis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1895.
De soort komt voor in Nicaragua, Costa Rica en Grenada.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 25-02-2022.
* (en) Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Phaedropsis fuscicostalis. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 25-02-2022.
# Tylostega luniformis

Tylostega luniformis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Xi-Cui Du en Hou-Hun Li in een publicatie uit 2008.
De soort komt voor in China (Sichuan).
# Bicilia lentistrialis

Bicilia lentistrialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Nacoleia lentistrialis door Paul Dognin in een publicatie uit 1906.
De soort komt voor in Belize en Paraguay.
# Mabilleodes

Mabilleodes is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Odontiinae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Hubert Marion en Pierre Viette in een publicatie uit 1956.

## Soorten

* Mabilleodes alacralis Hayden, 2011
* Mabilleodes anabalis Viette, 1989
* Mabilleodes catalalis Marion & Viette, 1956
* Mabilleodes catalalis (Viette, 1953)
* Mabilleodes kenrickalis (Marion & Viette, 1956)
* Mabilleodes lithosialis (Hampson, 1899)
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 20-4-2023.
# Nijdam (schaatsen)

Nijdam is een van origine Nederlands skate- en schaatsmerk dat zich met name op de recreatieve skater en schaatser richt. Het merk kent een relatief lange historie die ruim honderd jaar geleden begon in Akkrum (Friesland) toen Hotse Nijdam eind 19e eeuw schaatsen ging maken. Destijds was het maken van schaatsen een echt ambachtswerk, waaraan verschillende ambachtslieden te pas kwamen. Jaren later, na diverse omzwervingen, is het merk in 1996 in handen gekomen van Schreuders Sport International te Leerdam, een groothandel in sportartikelen.

## Externe link

* Website van Nijdam
# Radessa

Radessa is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Eugene Gordon Munroe in een publicatie uit 1977.

## Soorten

* Radessa pardalota Munroe, 1977
* Radessa vittilimbalis Munroe, 1977
* Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 2-11-2023.
# Tiryns

Tiryns (Oudgrieks: Τίρυνς) (In het Grieks: Τίρυνθα, Tirýntha) is een prehistorische burchtruïne in de Griekse nomos Argolis op de Peloponnesos, enkele kilometers ten noorden van Nauplion.

## Mythologie

Volgens een mythe was Tiryns gesticht door de held Perseus, die onder andere ook het hoofd van Medusa afhakte. Hij zou volgens Homerus geholpen zijn door de Cyclopen, die kolossale steenblokken tot een cyclopische vestingmuur opeenstapelden, en door de zeegod Poseidon, die er bronnen liet ontspringen. Een andere sage vertelt dat hier de wieg stond van de kleine Herakles: hij wurgde als baby de twee slangen, die de jaloerse Hera met kwade bedoelingen op hem had afgestuurd. Het was koning Eurystheus, een afstammeling van Perseus, die Heracles van hieruit ook met de Twaalf Werken opscheepte.

## Geschiedenis

De geschiedenis leert dat Tiryns een van de belangrijke politieke centra van de Myceense periode was. De citadel met woonpaleis van het megarontype dateert vermoedelijk uit de 14e eeuw v.Chr., al tonen archeologische sporen aan dat de heuvel al veel vroeger bewoond was en al vóór ca. 2000 v.Chr. een rol heeft gespeeld. De invallende Doriërs verwoestten de burcht rond 1200 v.Chr. Nog lange tijd daarna bleef Tiryns als zelfstandige vestingstad bestaan, tot zij in 468 v.Chr. door het naburige Argos verwoest, en sindsdien nooit meer opnieuw werd bewoond. De opgravingen (onder meer door Heinrich Schliemann, Wilhelm Dörpfeld) hadden plaats van 1884 tot 1929 en opnieuw sinds 1965; bij de laatste werden een beveiligde toegangen naar onderaardse waterreserves ontdekt, alsook andere vondsten die wijzen op een bedreiging van buitenaf aan het einde van de 13e eeuw v.Chr.

## Beschrijving

De 700m lange ringmuur heeft een gemiddelde dikte van meer dan 8m, en doet zijn Homerische epitheton "machtig ommuurd" alle eer aan. Die stevige vestingwerken, nog imposanter dan die van het naburige Mykene, waren wel noodzakelijk, want in tegenstelling tot Mykene had Tiryns géén strategische ligging: de heuvel waarop de burcht is gebouwd, was nauwelijks 18m hoger dan de omringende vlakte, in de Oudheid een zoutmoeras. De muren maken van overal een machtige indruk en toch gaan de archeologen gaan ervan uit dat ze oorspronkelijk nog een flink stuk hoger zijn geweest. Via een oprit [1] voor strijdwagens bereikt men een hoofdtoegang [2], waar binnendringers van drie zijden konden worden bestookt. Uniek is de aanwezigheid van fraaie kazematten [3], met hun "valse" spitsbooggewelven. In het eigenlijke woonpaleis [6] vallen verschillende bouwfasen te onderscheiden. Opvallend was de hoge graad van comfort: naast de koninginnenkamer is een badkamer met hellende vloer en een toilet met waterafvoer. Er werden fragmenten van kleurrijke fresco’s gevonden, die nu een ereplaats kregen in de afdeling Prehistorie van het Nationaal Archeologisch Museum van Athene. Vanuit de koninklijke vertrekken heeft men een goed uitzicht over de wat lager gelegen benedenburcht [9], die bij vijandelijke aanvallen een toevlucht kon bieden voor omwonenden met hun huisdieren.
# Anania teneralis

Anania teneralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Hapalia teneralis door Aristide Caradja in een publicatie uit 1939.

## Verspreiding

De soort komt voor in China (Shaanxi, Hebei, Sichuan).

## Synoniemen

* Hapalia teneralis Caradja, 1939 (basioniem)
** Tenerobotys teneralis (Caradja, 1939) (typesoort van dat geslacht)
* (en) Nuss, M.; et al. (2003–2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 25-3-2023.
* Andreas Trankner, Houhun Li & Matthias Nuss (2009). On the systematics of Anania Hübner, 1823 (Pyraloidea: Crambidae: Pyraustinae) Nota lepidopterlogica 32 (1): 63-80, pag. 71.
# Ercta

Ercta is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Francis Walker in een publicatie uit 1859.

## Soorten

* Ercta dixialis Snellen, 1895
* Ercta elutalis (Walker, 1859)
* Ercta gaudealis Rothschild, 1915
* Ercta pedicialis Snellen, 1895
* Ercta scotialis Hampson, 1912
* Ercta trichoneura Hampson, 1912
* Ercta vittata (Fabricius, 1794)
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 1-4-2023.
# Sitochroa

Sitochroa is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Jacob Hübner in een publicatie uit 1825.

## Soorten

* Sitochroa aureolalis (Hulst, 1886)
* Sitochroa chortalis (Grote, 1873)
* Sitochroa concoloralis (Lederer, 1857)
* Sitochroa dasconalis (Walker, 1859)
* Sitochroa fraudulentalis (Warren, 1895)
* Sitochroa malekalis (Amsel, 1950)
* Sitochroa palealis (Denis & Schiffermüller, 1775) - Bruidsmot
* Sitochroa straminealis (Hampson, 1900)
* Sitochroa subtilis Filipjev, 1927
* Sitochroa umbrosalis (Warren, 1892)
* Sitochroa urmiensis Alipanah, 2020
* Sitochroa verticalis (Linnaeus, 1758) - Fijne golfbandmot
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 29-3-2023.