OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Presidentsverkiezingen in de Oranje Vrijstaat 1855

De presidentsverkiezingen in de Oranje Vrijstaat van 15 mei 1855 waren de tweede verkiezingen voor het ambt van staatspresident van de Oranje Vrijstaat. Jacobus Nicolaas Boshof werd uit vier kandidaten gekozen door het Vrijstaatse volk.

## Geschiedenis

De verkiezingen vonden plaats precies een jaar na de eerste verkiezingen in 1854, die door Josias Philip Hoffman werden gewonnen.
Hoffman was slechts voor enkele maanden staatspresident. Hij werd gedwongen ontslag te nemen vanwege een politiek schandaal, waarbij hij als vriendschappelijk gebaar een vat buskruit had geschonken aan het stamhoofd van de Basotho, Moshoeshoe I. Men vond dit een zeer onverstandig besluit vanwege de spanningen tussen de Boeren en de Basotho, en het feit dat Hoffman het geschenk in eerste instantie probeerde te verbergen voor de Volksraad.
Hoffman weigerde aanvankelijk af te treden, maar toen een groepje Boeren, aangevoerd door enkele leden van de Volksraad, bezit hadden genomen van het fort en hun kanonnen hadden gericht op de presidentiële woning, besloot Hoffman zijn ambt neer te leggen. Zijn ambt werd tijdelijk waargenomen door de Samengestelde Commissie voor bestuur van de Regering van de Oranje Vrijstaat, waarvan Koos Venter de voorzitter was. Ondertussen werden nieuwe verkiezingen uitgeschreven.

## Uitslag

| Kandidaat | Stemmen | Percentage |
| Jacobus Nicolaas Boshof | 1.188 | 77,80% |
| Jacobus Johannes Venter | 180 | 11,79% |
| Andries du Toit | 137 | 8,97% |
| Josias Philip Hoffman | 22 | 1,44% |
| Totaal | 1.527 | 100,00% |
* 1 2 (en) McCall Theal, George (1908). History of South Africa Since September 1795, Vol. 4. Swan Sonnenschein & Co., p. 15-16.
* ↑ "Procesverbaal van de opening der stembriefjes, die ter benoeming van eenen 'Staats President' voor of op den 15den Mei, 1855, zyn ingediend.", The Friend of the Free State and Bloemfontein Gazette, 9 juni 1855. Geraadpleegd op 7 oktober 2024. – via Center for Research Libraries.
Presidentsverkiezingen: 1854 · 1855 · 1859 · 1863 · 1868 · 1873 · 1878 · 1883 · 1888 · 1893 · 1896
# Palestina (Nijkerk)

Palestina is een buurtschap behorende tot de gemeente Nijkerk en de gemeente Amersfoort. Het ligt net ten westen van Nijkerkerveen en de buurtschap Holkerveen en ten noorden van Hooglanderveen. In het gebied lopen de wegen Palestinaweg, Palestinaweg-Oost en Palissaden. De Palissaden vormt de grens tussen de provincies Gelderland en Utrecht en daarmee ook de grens tussen de gemeenten Nijkerk en Amersfoort. Aan de oostzijde wordt Palestina begrensd door de A28 en in het zuiden door de waterloop de Laak en de wijk Vathorst van Amersfoort.
De buurtschap is genoemd naar boerderij Palestina aan de Palestinaweg nummer 3. De naam werd al in 1843 en 1855 genoemd, en komt mogelijk door de afgelegen ligging. In de buurtschap staan ongeveer 20 huizen met in totaal 50 bewoners.
Palestina viel tot 1998 onder de gemeente Nijkerk. Vanaf dat jaar ging het zuidelijke deel over naar de gemeente Amersfoort voor de aanleg van de nieuwbouwwijk Vathorst. Sindsdien vormt de Laak niet langer de grens tussen Nijkerk en Amersfoort.

## Grauwe Veen

Palestina lag evenals het nabijgelegen Holkerveen in het Grauwe Veen. Het Grauwe Veen was tot het begin van de 17e eeuw onbewoond. Het werd enkel gebruikt door bewoners uit het omliggende gebied om er voor eigen gebruik turf te steken. Vanaf begin 17e eeuw vestigden zich op de hoger gelegen delen de eerste bewoners die het gebied gingen ontginnen. Vanaf 1750 nam de bevolking in het gebied sterk toe en werden ook de laaggelegen delen van het veen in cultuur gebracht.

### Bron

* Nederlandse plaatsnamen verklaard, Gerald van Berkel en Kees Samplonius (2018)
* plaatsengids.nl

### Referentie

* ↑ archiefeemland.nl
* ↑ W.H. Leenders, F. Brouwer, M. Knotters - De bodemgesteldheid van het herinrichtingsgebied Nijkerk - Putten : resultaten van een bodemgeografisch onderzoek. Wageningen 1990
Stad: Nijkerk Dorpen: Hoevelaken · Nijkerkerveen Buurtschappen: Achterhoek · Appel · Bontepoort (deels) · Doornsteeg · Driedorp · Holk · Holkerveen · Kruishaar · Nekkeveld · Palestina · Prinsenkamp · Slichtenhorst · De Veenhuis · 't Woud · Wullenhoven
Gelderland: Steden en dorpen in Gelderland Nederland: Provincies · Gemeenten
# Anápolis FC

Anápolis FC is een Braziliaanse voetbalclub uit Anápolis, in de deelstaat Goiás. De aartsrivaal van de club is stadsgenoot AA Anapolina.

## Geschiedenis

De club werd in 1946 opgericht als União Esportiva Operária. Vijf jaar later nam de club de naam Anápolis FC aan, nadat Anápolis SC ontbonden werd. De club nam enkele keren deel aan de staatscompetitie tot 1953. De competitie was meestal vaak enkel toegankelijk voor clubs uit Goiânia, er was ook een stadscompetitie. Vanaf 1962 werd de club een vaste waarde in de competitie en in 1965 werden ze zelfs staatskampioen, het was de eerste keer dat een club van buiten de hoofdstad Goiânia won. Hierdoor mocht de club ook deelnemen aan de Taça Brasil 1966, de eindronde om de landstitel. Nadat Rabello verslagen werd verloor de club in de tweede ronde van Americano.
Door financiële problemen fuseerden de drie profteams uit de stad (Anápolis FC, Anapolina en Ipiranga) tot Grêmio Anapolino. De club speelde twee seizoenen in de hoogste divisie maar kreeg nooit de fans op de hand waardoor in 1972 werd de fusie ongedaan gemaakt. Anápolis en Ipiranga keerden terug naar de competitie, in tegenstelling tot Anapolina dat een terug een amateurclub werd, voor enkele jaren dan toch.
In 1981, 1982 en 1986 nam de club ook aan de nationale Série B deel, maar kon daar geen potten breken. In 1989 degradeerde de club uit de hoogste klasse, maar kon onmiddellijk terugkeren. Sindsdien degraderede de club nog verschillende keren maar on telkens na één of twee seizoenen terugkeren.
In 2024 bereikte de club de finale van de Série D, die ze verloren van Retrô. Hierdoor promoveerde de club voor het eerst sinds de invoering van de Série D naar de Série C, waar ze in 2008 voor het laatste gespeeld hadden.

## Erelijst

Campeonato Goiano
    1965
ABC · Anápolis · Botafogo-PB · Brusque · Caxias · Confiança · CSA · Figueirense · Floresta · Guarani · Itabaiana · Ituano · Londrina · Maringá · Náutico · Ponte Preta · Retrô · São Bernardo · Tombense · Ypiranga de Erechim
# Retrô FC Brasil

Retrô FC Brasil is een Braziliaanse voetbalclub uit Camaragibe in de staat Pernambuco.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 2016 en werd in 2019 een profclub. Datzelfde jaar nam de club deel aan de Série A2 van de staatscompetitie. De club bereikte daar uiteindelijk de titelfinale, die ze verloren van Decisão, na strafschoppen. Echter promoveerde de club wel als vicekampioen. In de hoogste klasse werd de club meteen derde in de eerste fase waardoor ze zich voor de tweede fase plaatsten. Hier verloren ze van Afogados. De club plaatste zich zo zowel voor de Copa do Brasil 2021 als de nationale Série D. In de Copa do Brasil versloeg de club Série B-club Brusque en verloor dan in de tweede ronde pas na straschoppen van het grote Corinthians. In de Série D bereikte de club de tweede ronde, waarin ze verloren van ABC. In 2022 plaatste de club zich eigenlijk niet voor de Série D, maar omdat Salgueiro zich terugtrok en Vera Cruz verzaakte mocht de club toch aantreden. De club werd groepswinnaar, maar verloor dan in de tweede ronde van Santa Cruz. In de staatscompetitie had de club dat jaar de titelfinale bereikt, die ze verloren van Náutico.
Ook in 2023 werd de club vicekampioen, nu verloren ze de finale van Sport. In de Série D van dat jaar verloor de club in de derde fase van Maranhão. In 2024 bereikte de club de finale van de Série D en won deze van Anápolis. De club was zo de eerste club uit de staat die de titel in de Série D kon veroveren en promoveerde naar de Série C.

## Erelijst

Campeonato Brasileiro Série D
    2024
ABC · Anápolis · Botafogo-PB · Brusque · Caxias · Confiança · CSA · Figueirense · Floresta · Guarani · Itabaiana · Ituano · Londrina · Maringá · Náutico · Ponte Preta · Retrô · São Bernardo · Tombense · Ypiranga de Erechim
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Retrô Futebol Clube Brasil op de Portugeestalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ituano FC

Ituano FC is een Braziliaanse voetbalclub uit de stad Itu, in de deelstaat São Paulo.

## Geschiedenis

De club werd in 1947 opgericht als AA Sorocabana. In 1960 werd de naam Ferroviário Atlético Ituano aangenomen en in 1990 Ituano.
De Club speelde in de jaren vijftig en zestig enkele seizoenen in de lagere divisies van de staatscompetitie en werd dan terug een amateurclub. In 1980 werden ze terug een profclub en begonnen weer in de derde divisie. Exact tien jaar later maakte de club voor het eerst haar opwachting bij de elite. Van 1993 tot 1995 speelde de club ook in de nationale Série C. In 1994, toen de club uit de staatscompetitie degradeerde, bereikte de club de kwartfinales en miste zo net een promotie naar de Série B.
Na drie seizoenen slaagde de club er weer in te promoveren en kon nu twee jaar standhouden. Van 2000 tot 2003 speelden ze opnieuw in de Série C, waarvan twee jaar als tweedeklasser in de eigen staatscompetitie. In 2002 keerde de club terug naar de staatselite en werd dat jaar zelfs kampioen, al moet de kanttekening gemaakt worden dat dit het enige jaar was dat de grote topclubs niet in de competitie speelden, negen clubs namen immers deel aan het Torneio Rio-São Paulo 2002. Een jaar later werd de club zelfs kampioen van de Série C en mocht zo in de Série B aantreden. De club eindigde in de reguliere competitie op een vierde plaats, wat heden recht zou geven op promotie, maar toen werd er nog een tweede fase gespeeld waarin de club even veel punten behaalde als Fortaleza en Brasiliense, maar door een slechter doelsaldo promoveerden de twee andere clubs. Na nog twee keer een tiende plaats degradeerde de club in 2007 en een jaar later verdween de club ook uit de Série C, die na dit jaar ook een volwaardige competitie werd naar model van de Série B. De Série D werd nu de nieuwe laagste nationale divisie.
In 2014 volgde een nieuw hoogtepunt na jaren middelmatige resultaten. In de Paulistão 2014 bereikte de club de finale om de titel, na in de halve finale topper Palmeiras uit te schakelen. In de finale, tegen Santos konden ze de staatstitel na strafschoppen binnen halen. In de daaropvolgende Série D bereikte de club de tweede ronde, die ze verloren van Moto Club. Twee jaar later bereikte de club de kwartfinale tegen CSA. In 2017 overleefde de club de groepsfase niet eens en in 2018 plaatsten ze zich niet voor de Série D. In 2019 wel weer en deze keer bereikten ze de halve finale waarin ze van Brusque verloren, maar de promotie naar de Série C was zo wel een feit. In 2021 werd de club kampioen en promoveerde terug naar de Série B, waar ze tot 2024 speelden.

## Erelijst

Campeonato Brasileiro Série C
    2003, 2021
Campeonato Paulista
    2002, 2014

## Overzicht seizoenen Campeonato Paulista

| Competitie | Aantal | Periode |
| Série A1 | 31 | 1990-1994, 1998-1999, 2002- |
| Série A2 | 13 | 1982-1989, 1995-1997, 2000-2001 |
| Série A3 | 7 | 1955-1959, 1980-1981 |
| Segunda Divisão | 1 | 1966 |
ABC · Anápolis · Botafogo-PB · Brusque · Caxias · Confiança · CSA · Figueirense · Floresta · Guarani · Itabaiana · Ituano · Londrina · Maringá · Náutico · Ponte Preta · Retrô · São Bernardo · Tombense · Ypiranga de Erechim
# Criciúma EC

Criciúma EC is een Braziliaanse voetbalclub uit Criciúma in de deelstaat Santa Catarina.

## Historie

De voorganger van de club werd in 1947 opgericht als Comerciário Esporte Clube. In de jaren 60 verdween deze club maar in 1976 werd de club door oud-leden heropgericht en in 1978 in Criciúma Esporte Clube hernoemd. De clubkleuren zwart-geel-wit stammen uit 1984. Het grootste succes was het winnen van de Copa do Brasil in 1991 waardoor de club ook aan de Copa Libertadores deel mocht nemen. Hierin werd Criciúma in 1992 in de kwartfinale uitgeschakeld door São Paulo FC. Daarna ging het bergafwaarts en zakte de club terug naar de Série C in 2005. Een jaar later promoveerde Criciúma en in 2012 werd de Série A weer bereikt, waar de club tot 2014 speelde. Criciúma is de meest succesvolle club van de deelstaat Santa Catarina. In 2019 degradeerde de club naar de Série C. In 2021 degradeerde de club uit de hoogste klasse van de staatscompetitie, waar het sinds 1977 een vaste waarde was. Later dat jaar kon de club in de nationale Série C wel weer een promotie afdwingen. De club beperkte de afwezigheid bij de elite tot één seizoen en kon als promovendus in 2023 de staatstitel pakken. Later dat jaar kon de club ook opnieuw promotie naar de nationale Série A afdwingen, maar degradeerde weer na één seizoen.

## Stadion

De club speelt haar thuiswedstrijden in het Estádio Heriberto Hülse. Het stadion is gebouwd in 1955 en biedt plaats aan iets minder dan 29.000 toeschouwers. Het is vernoemd naar Heriberto Hülse, gouverneur van Santa Catarina tussen 1958 en 1960 en donateur van de lichtmasten.

## Erelijst

Copa do Brasil
    1991
Série B
    2002
    runner-up: 2012
Série C
    2006
Campeonato Catarinense
    1968, 1986, 1989, 1990, 1991, 1993, 1995, 1998, 2005, 2013, 2023, 2024
    runner-up: 1982, 1987, 1994, 2001, 2002, 2007, 2008
Copa Santa Catarina
    1993
    runner-up: 1998
Recopa Catarinense
    2024

## Externe link

* Officiële website
Amazonas · América Mineiro · Athletic · Athletico Paranaense · Atlético Goianiense · Avaí · Botafogo-SP · Chapecoense · Coritiba · CRB · Criciúma · Cuiabá · Ferroviária · Goiás · Novorizontino · Operário Ferroviário · Paysandu · Remo · Vila Nova ·
Volta Redonda ·
# Slag bij Appomattox Station

De Slag bij Appomattox Station maakt deel uit van de Appomattox-veldtocht tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Op 8 april 1865 vond er een confrontatie plaats tussen de Noordelijke cavalerie, onder bevel van Generaal Majoor George Armstrong Custer, en de reserve artillerie van het derde korps van het Army of Northern Virginia onder leiding van kolonel Lindsay Walker.
Het was een unieke strijd tussen Zuidelijke artillerie zonder infanteriesteun en Noordelijke cavalerie. Kolonel Lindsay en zijn eenheid moest het station verdedigen totdat generaal Robert E. Lee arriveerde, zodat hij de nodige voorraden kon inslaan. De artillerie werd onder de voet gelopen door Custer en zijn mannen. Het station en de voorraden vielen daarmee in Noordelijke handen. Terwijl Custer de voorraden probeerde te vernietigen, ondernamen de Zuidelijken een tegenaanval. Deze mislukte echter waardoor Custer er alsnog in slaagde van de vijandelijke voorraden te vernietigen.

## Bron

National Park Service - Appomattox Station
# Islamitisch Front

Het Islamitisch Front (Arabisch: الجبهة الإسلامية, al-Jabhat al-Islāmiyyah, IF) is een fusie van zeven rebellengroepen die betrokken zijn bij de oorlog in Syrië, die werd opgericht op 22 november 2013. De groep wordt gesteund en bewapend door Saoedi-Arabië en is sterker dan het VSL. Schattingen over de sterkte lopen op tot 70.000 strijders, maar de eenheid binnen de organisatie was vaak ver te zoeken.
Het Islamitisch Front verwerpt representatieve democratie en secularisme, in plaats daarvan willen zij een islamitische staat met de sharia. In januari 2014 bekende Abu Khaled al-Suri, een topman van het Ahrar ash-Sham dat onderdeel is van het Islamietisch Front, dat hij zichzelf als een lid van al-Qaeda beschouwt.
De groepering werkt samen met andere rebellengroepen in Syrië, onder andere met het Vrij Syrisch Leger, Jabhat al-Nusra (onderdeel van Al Qaida) en het Leger van de Moedjahedien.
De grootste rebellengroeperingen bleven zelfstandig opereren. Hierdoor was er van eenheid weinig meer te bespeuren en spoedig begonnen de deelnemers weer hun eigen namen te gebruiken. Anno 2015 lijkt het erop dat het Islamitisch Front weinig meer is dan een verzamelnaam voor zelfstandig opererende groepen, die slechts in naam verenigd zijn.
* ↑ BBC News - Leading Syrian rebel groups form new Islamic Front
* ↑ Six Islamist factions unite in largest Syria rebel merger | Reuters
* ↑ Syrian FSA fades in shadow of Saudi-backed opposition front. Gearchiveerd op 17 maart 2021.
* ↑ Al-Qaeda and ISIS: The Renunciation of Abu Bakr al-Baghdadi. Gearchiveerd op 15 juni 2018. Geraadpleegd op 27 juni 2014.
* ↑ Front to Back – Foreign Policy. Gearchiveerd op 20 januari 2023.
* ↑ National news from McClatchy DC News | Washington DC
* ↑ Al Nusrah Front, Free Syrian Army launch joint operation - The Long War Journal. Gearchiveerd op 19 mei 2023.
* ↑ Islamic Front in Syria deals another blow to rebel alliance - CNN.com. Gearchiveerd op 29 november 2022.
* ↑ carnegieendowment.org/syriaincrisis/?fa=59471
# Ananas (geslacht)

Ananas is een geslacht uit de bromeliafamilie (Bromeliaceae), alwaar het wordt ondergebracht in de onderfamilie Bromelioideae. De meest gekweekte soort is de ananas (Ananas comosus). Daarnaast worden andere soorten gekweekt als sierplant vanwege hun decoratieve bladeren en vruchten.
Ananassoorten zijn terrestrische, overblijvende, kruidachtige planten. De stugge bladeren groeien in grote rozetten, waarvan de diameter 2 meter kan bereiken. De bladeren zijn lang en lancetvormig met een getande of gladde rand; ze kunnen 80 cm lang worden. De bloeiwijze groeit in het hart van het rozet op een korte, stevige stengel: de bloemen staan dicht opeen in een compacte kop. De samengestelde vrucht wordt bekroond door een rozet van bladeren.
Dit geslacht komt van nature voor in Zuid-Amerika; het is in de Caraïben geïntroduceerd door de Carib-indianen. In 1493 zag Columbus als eerste Europeaan planten van dit geslacht in Guadeloupe. Via Europa werd het verspreid naar de Pacifische Eilanden door de Spanjaarden en de Engelsen. Commerciële ananasplantages werden gevestigd in Hawaï, de Filipijnen, Zuidoost-Azië, Florida en Cuba. De ananas is een van 's werelds populairste tropische fruitsoorten.
De naam ananas komt van het woord ananá, naná, nanas uit het Tupi-Guaraní en betekent fruit met sterke geur.
Een andere soort ananas is abacaxi' (een ananas met doorn in de bladeren).
De ananas bevat het enzym bromelaïne, dit is een stof die vaak gebruikt wordt voor het malser maken van vlees. Dit enzym is aanwezig in alle delen van de plant, maar de steel is de belangrijkste commerciële bron, waarschijnlijk omdat deze direct beschikbaar is na de oogst van het fruit. Ananassen hebben een lange traditie als medicinale plant onder de inwoners van Zuid- en Midden-Amerika.

## Soorten, variëteiten en vormen

| Ananas ananassoides var. typicus Ananas arvensis Ananas bracteatus Ananas bracteatus var. albus Ananas bracteatus var. hondurensis Ananas bracteatus var. paraguariensis Ananas bracteatus var. rudis Ananas bracteatus var. striatus Ananas bracteatus var. tricolor Ananas bracteatus var. typicus Ananas comosus Ananas erectifolius Ananas genesio-linesii Ananas guaraniticus Ananas macrodontes Ananas microcephalus Ananas microcephalus var. major Ananas microcephalus var. minor Ananas microcephalus var. missionensis Ananas microcephalus var. mondayanus Ananas microstachys var. typicus | Ananas mordilona Ananas nanus Ananas pancheanus Ananas parguazensis Ananas pyramidalis Ananas sativus Ananas sativus var. hispanorum Ananas sativus var. lucidus Ananas sativus var. muricatus Ananas sativus var. sagenarius Ananas sativus f. typicus Ananas sativus var. variegatus Ananas strictus Ananas viridis |
* Ananas comosus
* Ananas nanus
* Ananasplantage
* Ananas bracteatus var. striatus
# Linkrot

Linkrot is het fenomeen waarbij op een internetpagina met links na enige tijd steeds meer aangeklikte links niet werken, omdat de doelpagina uit de lucht is, een andere naam heeft gekregen of omdat de webpagina of site niet meer bestaat. Dit is meestal een teken dat de weblink verouderd is.
Wanneer een pagina wordt opgevraagd die niet meer bestaat, dan komt er vaak de foutcode "Error 404" op het scherm. Deze foutcode wordt verstuurd door de webserver die de opgevraagde pagina niet kan vinden. Sommige archiefdiensten zoals de Wayback Machine, WebCite of archive.today bieden de mogelijkheid om oude pagina's op te vragen en kunnen alternatieve spiegellinks creëren.

## Linkrot vermijden

Om linkrot te vermijden, kunnen hyperlinks centraal opgeslagen worden. Hierdoor wordt controleren en wijzigen makkelijker (als de URL's over de volledige website/het internet verspreid zitten, gaat dat veel moeilijker). Permalinks gebruiken voor pagina's verhoogt de kans dat de link in de toekomst blijft werken. Als een URL wijzigt kan dit aangegeven worden met de HTTP-statuscode 301 Moved Permanently. Dit geeft de zoekmachines zoals Google de mogelijkheid om deze links te updaten in hun zoekindex.
Linken naar subpagina's ("deeplink") verhoogt de kans op linkrot.

## Linkrot opsporen

Linkrot opsporen kan manueel of automatisch (met software die links controleert) gebeuren. Sommige websites beschikken over een contactformulier waar de gebroken links gemeld kunnen worden.
# Teyumbaita

Teyumbaita (betekent 'hagedis (teyú) en papegaai (mbaitá)' in de Braziliaanse inheemse Tupi-Guaraní-taal naar de kenmerkende snavel) is een geslacht van uitgestorven hyperodapedontine rhynchosauriërs uit het Laat-Trias (Vroeg-Norien) van Paleorrota, Rio Grande do Sul, Zuid-Brazilië .
De fossielen bestaan uit het holotype UFRGS-PV -0232-T, een gedeeltelijk skelet met schedel. Toegewezen zijn het gedeeltelijke skelet met bijna volledige schedel UFRGS-PV-0290-T, het fragmentarische skelet UFRGS-PV-0420T en de rechteronderkaak UFRGS-PV-0418T. Ze werden ontdekt in het onderste deel van de Caturrita-formatie en werden voor het eerst toegewezen aan het geslacht (nu beschouwd als een nomen dubium) Scaphonyx als een S. sulcognathus. De soortaanduiding betekent 'de trogkaak'. Deze laatste soort werd in 2010 door Felipe Chinaglia Montefeltro, Max Cardoso Langer en Cesar Leandro Schultz aan zijn eigen geslacht toegewezen. De typesoort is Scaphonyx sulcognathus. De combinatio nova is Teyumbaita sulcognathus.
Uitgebreid fossiel materiaal van een tweede, nog niet nader genoemde soort, waaronder het skelet CRILAR-Pv 586, is bekend van de Hoyada del Cerro Las Lajas-vindplaats van de Ischigualasto-formatie (Argentinië).

## Fylogenie

Cladogram naar Montefeltro, Langer and Schultz (2010):
| Rhynchosauria | Mesosuchus Howesia Rhynchosauridae Rhynchosaurus Brasinorhynchus Stenaulorhynchus Fodonyx Hyperodapedontinae Isalorhynchus Hyperodapedon Teyumbaita |
* ↑ Teyumbaita. www.prehistoric-wildlife.com. Geraadpleegd op 07-07-2022.
* ↑ Fossilworks: Teyumbaita. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 07-07-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Teyumbaita op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.