OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Piero Esteriore

Piero Esteriore (Laufen, 23 september 1977) is een Zwitsers zanger.

## Biografie

Esteriore groeide op in Aesch en leerde op zesjarige leeftijd drummen. Hij studeerde voor kapper maar werkte gelijktijdig aan zijn muzikale carrière. In 2004 nam hij deel aan MusicStars, een Zwitserse talentenjacht. Later dat jaar nam hij, samen met zijn voormalige tegenstanders Sergio Luvualu en Tina Masafret uit MusicStars, deel aan de Zwitserse preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Met het nummer Celebrate! won hij de finale, waardoor hij Zwitserland mocht vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2004, dat gehouden werd in Istanboel. Zwitserland eindigde als 22ste en laatste in de halve finale, zonder punten.

## Externe link

* Officiële website
1956: Lys Assia + Lys Assia · 1957: Lys Assia · 1958: Lys Assia · 1959: Christa Williams · 1960: Anita Traversi · 1961: Franca di Rienzo · 1962: Jean Philippe · 1963: Esther Ofarim · 1964: Anita Traversi · 1965: Yovanna · 1966: Madeleine Pascal · 1967: Géraldine · 1968: Gianni Mascolo · 1969: Paola · 1970: Henri Dès · 1971: Peter, Sue & Marc · 1972: Véronique Müller · 1973: Patrick Juvet · 1974: Piera Martell · 1975: Simone Drexel · 1976: Peter, Sue & Marc · 1977: Pepe Lienhard Band · 1978: Carole Vinci · 1979: Peter, Sue & Marc & Pfuri, Gorps & Kniri · 1980: Paola · 1981: Peter, Sue & Marc · 1982: Arlette Zola · 1983: Mariella Farré · 1984: Rainy Day · 1985: Mariella Farré & Pino Gasparini · 1986: Daniela Simmons · 1987: Carol Rich · 1988: Céline Dion · 1989: Furbaz · 1990: Egon Egemann · 1991: Sandra Simó · 1992: Daisy Auvray · 1993: Annie Cotton · 1994: Duilio · 1996: Kathy Leander · 1997: Barbara Berta · 1998: Gunvor · 2000: Jane Bogaert · 2002: Francine Jordi · 2004: Piero Esteriore & The MusicStars · 2005: Vanilla Ninja · 2006: Six4one · 2007: DJ BoBo · 2008: Paolo Meneguzzi · 2009: Lovebugs · 2010: Michael von der Heide · 2011: Anna Rossinelli · 2012: Sinplus · 2013: Takasa · 2014: Sebalter · 2015: Mélanie René · 2016: Rykka · 2017: Timebelle · 2018: ZiBBZ · 2019: Luca Hänni · 2021: Gjon's Tears · 2022: Marius Bear · 2023: Remo Forrer · 2024: Nemo
# Cathine

Cathine (d-norpseudoephedrine of (+)-norpseudoeffedrine), is een psychoactief middel uit de fenylethylamine- en amfetamine-groep. Het valt daarmee onder de stimulantia. Het is, samen met cathinon, een van de natuurlijke bestanddelen in Catha edulis (qat), en draagt bij aan het effect daarvan. De activiteit van de stof ligt tussen de 10 en 14% van die van amfetamine.

## Geschiedenis

Qat wordt al van oudsher in de Hoorn van Afrika en op het Arabisch Schiereiland gekweekt. Doorgaans worden de bladeren gekauwd vanwege het euforische effect. De zoektocht naar de actieve component leidde in de jaren 30 van de 20e eeuw naar cathine als het meest voorkomende alkaloïde in de plant. Cathine werd als de meest actieve component in de plant beschouwd, tot in de jaren 60 bleek dat de hoeveelheid cathine in de bladeren te klein was om verantwoordelijk te zijn voor de grootte van het euforisch effect. In 1975 werd in qatbladeren uit Jemen, Kenia en Madagaskar een ander alkaloïde gevonden: cathinon. Cathinon heeft een vergelijkbare moleculaire structuur (de OH-groep is geoxideerd tot keton), maar komt vooral in jongere planten, in grotere hoeveelheden voor. Voor wetenschappers werd cathinon daarmee een belangrijke kandidaat voor de echte actieve component. Dit werd in 1994 bevestigd in een dubbelblind onderzoek.

## Farmacologie

Zoals alle amfetamines, cathinon, en efedrine zorgt cathine voor het vrijmaken van norepinefrine. Het is ook, zij het in mindere mate, in staat dopamine vrij te maken. Bij gebruik als medicijn wordt de stof via de mond ingenomen. De halfwaardetijd in het lichaam ligt tussen de 1,8 en 8,6 uur.

## Chemie

Cathine is een van de vier stereo-isomeren van 2-amino-1-fenylpropan-1-ol (PPA).

## Wet- en Regelgeving

* Internationaal De lijst van verboden middelen hanteert een bovengrens van 5 μg/ml cathine in urine. Cathine is onder de Convention on Psychotropic Substances ingedeeld in Groep III.
* Verenigde Staten In de VS is cathine onder de Controlled Substances Act ingedeeld in groep IV.
* Australië In Australië is cathine officieel een schema 4-verbinding, maar nog niet goedgekeurd voor gebruik.
* Hongkong In Hongkong valt cathine onder Groep 1 van Chapter 134: Dangerous Drugs Ordinance. Onwettig bezit is strafbaar met hoge boetes of gevangenisstraf.
# Pyramids and stars

Pyramids and stars is een livealbum van The Tangent.

## Inleiding

Na de uitgifte van studioalbum The world that we drive through hield The Tangent in afgeslankte vorm een korte concertreeks in Europa, meest in kleine zalen. Een van de concerten vond plaats in de Colos-Saal in Aschaffenburg, Duitsland. De datumvermelding 03/11/04 leidde tot verwarring; de één schat in 3 november 2004 (Europese datumaanduiding), anderen noemen 11 maart 2004 (Amerikaanse datumaanduiding). Omdat The Tangent op 31 oktober 2004 in dezelfde tournee de Cultuurpodium Boerderij aandeed, lijkt de eerste datum de juiste. The Tangent speelde toen overigens America van Stephen Sondheim en Leonard Bernstein in plaats van Lucky Man van Greg Lake. Aan de hand van de gemaakte opnamen gaf de band in eigen beheer een livealbum uit, die alleen via de site of bij concerten te koop was; het was mede door een personeelsbezetting al rap niet meer verkrijgbaar.
De titel van het album verwijst naar het studioalbum Tales from Topographic Oceans van Yes. Een track van dat album leidde al naar de titel van hun debuutalbum The music that died alone. De hoes van het Yes-album laat behalve de bekende vissen ook piramides (zowel een Egyptische als één in de ogen van Roger Dean) als de sterrenhemel zien.

## Musici

* Andy Tillison – toetsinstrumenten, zang (en volgens hemzelf toespraken in navenant slechts Duits)
* Roine Stolt – gitaren, zang
* Sam Baine – toetsinstrumenten
* Jonas Reingold – basgitaar
* Zoltan Csörsz – drumstel, percussie
Op het album is een fluitist te horen, maar de credits vermelden zijn naam niet. Dutch progressive rock pages constateerde destijds geen fluitist op het podium, de klanken werden uit een synthesizer gehaald (Baine of Tillison).

## Muziek

Ergens tijdens de nummers werd een cover gespeeld van What the World Needs Now Is Love van Burt Bacharach en Hal David. De laatste track is een cover van de hit van Emerson, Lake & Palmer.
In 2023 werd het album opnieuw uitgegeven als eerste album van de set Pyramids, stars & other stories, live, dat overigens vermeldt dat het op 4 november 2004 is opgenomen.
* Fred Nieuwesteeg, The Tangent-Pyramids & stars. ProgWereld (24 januari 2023). Geraadpleegd op 25 april 2023 – via Progwereld.org.
* Bart Jan van der Vorst, The Tangent-Pyramids & stars. DPRPd (2 februari 2006). Geraadpleegd op 25 april 2023 – via Progwereld.org.
* Progarchives met Pyramids & stars (geraadpleegd 25 april 2023)
* exemplaar van het album (Progjam 001, waarvan de tracktijden)
* ↑ Setlist De Boerderij Zoetermeer (geraadpleegd 25 april 2023)
* ↑ Setlist Aschaffenburg, 3 november 2004 (geraadpleegd 25 april 2023)
* ↑ Er is vooralsnog geen optreden bekend in lente 2004.
* ↑ Scott MacDaniel over de hoes van Tales from Topographic Oceans (geraadpleegd 1 mei 2023) in combinatie met boekwerkje van album A place in the queue
# Playtex

Playtex is een Amerikaanse merknaam die sinds 1947 bestaat, als opvolger van het in 1932 opgerichte International Latex Corporation, en die sinds 1988 gebruikt wordt door twee verschillende bedrijven: Playtex Apparel (een dochterbedrijf van Hanesbrands) en Playtex Products (een dochterbedrijf van Edgewell Personal Care). Het eerste merk behelst beha's, shapewear en onderbroeken, terwijl het tweede bedrijf tampons, huishoudhandschoenen en babyproducten verkoopt.
# Hotze de Roos

Hotze de Roos (Langezwaag, 24 november 1909 – Krommenie, 15 oktober 1991) was een Nederlandse jeugdboekenschrijver.
De Roos werd geboren in Friesland, in het dorp Langezwaag, dat nu deel uitmaakt van de gemeente Opsterland. Later woonde hij in het Noord-Hollandse Krommenie. Na de lagere school en de ambachtsschool werd hij timmerman. Hij begon ook stukjes te schrijven voor de krant.
De Roos is vooral bekend geworden als schrijver van de jeugdboeken over de tweeling Sietse en Hielke Klinkhamer. Zij spelen de hoofdrol in de boekenserie De Kameleon.
Hij schreef het eerste Kameleon-boek in 1948 onder de titel Sietse en Hielke, de belhamels van de dorpssmid. Uitgeverij Kluitman wilde echter dat de titel werd veranderd in De schippers van de kameleon. De reden waarvoor De Roos voor Kluitman had gekozen was dat deze uitgeverij al bekendheid had opgebouwd met soortgelijke series, zoals Dik Trom en Pietje Bell.
De Hotze de Roosprijs is een prijs die jaarlijks aan een debuterende kinderboekenschrijver wordt uitgereikt.
Hotze de Roos overleed op 81-jarige leeftijd.

## Krommenie

* Ten noorden van Krommenie staat een molen genaamd De Woudaap die Hotze de Roos heeft geïnspireerd voor de Kameleon-serie;
* Te Krommenie is aan de Zuiderhoofdstraat een beeld van de Kameleon geplaatst.
* In Krommenie was een veldwachter Zwart.

## Externe link

* Portret van Hotze de Roos, de schrijver van Kameleonboeken
* ↑ Online publicatie van "De schippers van de Kameleon" (1948)
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: roos002
* Gemeinsame Normdatei: 121026612
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6874 384X
* MusicBrainz: 13cf2bf5-047f-4d77-9d0b-3bd08dee9bb7
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068865619
* Système universitaire de documentation: 194429563
* Virtual International Authority File: 20527063
* WorldCat (via VIAF): 20527063
# Loxostege sedakowialis

Loxostege sedakowialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys sedakowialis door Eduard Friedrich Eversmann in een publicatie uit 1852.
De soort komt voor in Afghanistan en Oost-Siberië.
# Achyra imperialis

Achyra imperialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Eurycreone imperialis door Christian Johannes Amandus Sauber in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in de Filipijnen (Luzon).
# Wapen van Raamsdonk

Het wapen van Raamsdonk was ongeveer 180 jaar in gebruik door de voormalige Noord-Brabantse gemeente Raamsdonk. Het gebruik duurde van 16 juli 1817 tot 1997, dat jaar ging de gemeente op in de gemeente Geertruidenberg.

## Geschiedenis

Het wapen is in vergelijkbare vorm sinds de 14e eeuw al in gebruik. Jan van Raemsdonc voerde al een dergelijk wapen. Waarom Van Raemsdonc voor dit symbool, een zwart schild met daarop twee zilveren handschoenen, gekozen heeft is onbekend.
In de 17e eeuw, en daaropvolgende tijd, werd het wapen ook als heerlijkheidswapen gevoerd. In 1751 is er een zegel gebruikt waarop het wapen gekroond werd door een vijfbladige kroon.

## Blazoen

De beschrijving van het wapen van de voormalige gemeente Raamsdonk luidt als volgt:
   In zwart twee paalsgewijs geplaatste handschoenen van zilver. Het schild gedekt door een gouden kroon van 15 paarlen.
# Semniomima fuscivenalis

Semniomima fuscivenalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Lygropia fuscivenalis door William Schaus in een publicatie uit 1920.
De soort komt voor in Peru.
# Simon Boels

Simon Boels (ook: Boel of Bol) (omstreeks 1554 - omstreeks 1633) was een Brabants glasschilder. Hij had een eigen atelier en voerde voornamelijk opdrachten uit voor de stad Leuven en de Parkabdij van Heverlee.

## Leven en werk

Boels was een telg uit een glasschildersfamilie. Zowel zijn grootvader Gerrit als zijn vader Pieter oefenden dit ambacht uit en hadden vanaf 1516 een familiaal atelier in Leuven. De eerste vermelding van Boels was in 1574 toen hij in het huwelijk trad met Marie Hebespiegels in de Leuvense Sint-Michielskerk. Samen kregen ze drie kinderen.
Boels werd in 1586, na de dood van zijn vader, benoemd tot officieel glasschilder van de stad Leuven en werd gildedeken. Hij voerde verscheidene opdrachten uit voor de stad. Zo vervaardigde hij in 1596 een aantal glasramen met wapenschilden voor enkele herenhuizen in de omgeving van de Sint-Pieterskerk en in 1607-1608 vervaardigde hij voor de Parkabdij van Heverlee een aantal glasramen als aanzet voor een grote opdracht die later naar zijn atelier zou gaan. De laatste vermelding van Boels als glasschilder was in 1616 toen hij nog een opdracht uitvoerde voor de kapel van het Sint-Jansbergklooster van Zelem.
Zijn atelier werd in 1626 overgenomen door Jean de Caumont, zijn schoonzoon. In 1633 kreeg hij zijn laatste benoeming als gildedeken.

## Literatuur

* Peter CROMBECQ, Het alfabetisch register van de twaalfde- tot achttiende- eeuwse stadsbestuurders van Leuven, p. 49, Edegem, 2010
* R. URBONIENE, Simon Boels, in: Allgemeines Künstlerlexikon, deel 12, p. 170, München-Leipzig, 1996
* Henri HYMANS en Max ROOSES, Simon Boels, in: Œuvres de Henri Hymans : études et notices relatives à l'histoire de l'art dans les Pays-Bas, deel 2, p. 61, Brussel, 1920
* Edward VAN EVEN, Simon Boels, in de Biographie Nationale, deel 2, kol. 587, Brussel, 1868
* Edmond LÉVY, Histoire de la peinture sur verre en Europe et particulièrement en Belgique, p. 139, Brussel, 1860

## Externe link

* Zeventiende-eeuwse glasramen terug in Leuven
* ↑ Historische oogslag op het voormalige kartuizersklooster te Zeelhem
# Serles bosklauwier

Serles bosklauwier (Chlorophoneus kupeensis; synoniem: Telophorus kupeensis) is een zangvogel uit de familie Malaconotidae. Het is een bedreigde, endemische vogelsoort in zuidwestelijk Kameroen. De wetenschappelijke naam verwijst naar de vindplaats Mount Kupe, de Nederlandse naam is een eerbetoon aan de soortauteur, de Schotse ornitholoog (en arts en dominee) William Serle.

## Kenmerken

De vogel is 20 cm lang. Het is een bosklauwier met een opvallend witte keel, een donker masker en een askleurige, grijze borst, buik, mantel en kruin. De vleugels, stuit en bovenstaartdekveren zijn helder olijfgroen. De anaalstreek is lichtgeel.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in zuidwestelijk Kameroen in een berggebied, dat bestaat uit een keten van vulkanen. Mount Cameroon is onderdeel van deze keten. De vogel werd rond de eeuwwisseling waargenomen op drie locaties, onder andere rond Mount Kupe. Het leefgebied bestaat uit de ondergroei van montaan, primair regenwoud tussen de 950 en 1450 m boven zeeniveau.

## Status

Serles bosklauwier heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2012 door BirdLife International geschat op 50 tot 250 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing, waarbij natuurlijk bos wordt gekapt en omgezet in gebied voor agrarisch gebruik. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 5 (en) Serles bosklauwier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Bulletin of the British Ornithologists' Club 71 p.41 BHL
# Ibelin (film)

Ibelin is een Noorse documentaire uit 2024, geregisseerd door Benjamin Ree.

## Verhaal

De film documenteert het leven van Mats Steen, een Noorse gamer die op 25-jarige leeftijd stierf aan de ziekte van Duchenne, een degeneratieve spierziekte. De titel komt van de naam van een personage uit World of Warcraft. Zijn ouders rouwden om wat zij dachten dat een eenzaam en geïsoleerd bestaan was geweest, en ontdekten pas later dat Mats al lang een levendig digitaal leven leidde dat een diepgaande impact had op een gemeenschap van medegamers.

## Release en ontvangst

Ibelin ging op 18 januari 2024 in première op het Sundance Film Festival in de World Documentary Competition waar hij de Audience Award won. Kort na de première verwierf Netflix de distributierechten.
De film kreeg positieve kritieken van de filmcritici, met een score van 100% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 15 beoordelingen. Variety prees de film en zei: "Het is een wereld op zichzelf, en een schitterend voorbeeld van hoe het maken van films - net als de digitale voetafdruk van een persoon - een vorm van onsterfelijkheid kan zijn die zelfs het meest verwoestende verlies verzacht"/ Andere recensies waren ook positief. Cineuropa schreef dat Ree "eindigt met een film die niet over de dood gaat, maar over vriendschap, liefde en het leven".

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2024 | Europese filmprijzen | European Young Audience Award | European Young Audience Award | Gewonnen |
| 2024 | Sundance Film Festival | Audience Award: World Cinema Documentary | Audience Award: World Cinema Documentary | Gewonnen |

## Externe link

* (en) Ibelin in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ibelin (film) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) The Moving Ibelin Captures a Life Only Seemingly Half-Lived, Vulture, 19 januari 2024
* 1 2 (en) Netflix Snaps Up Sundance Doc ‘Ibelin’ From ‘The Painter And The Thief’ Helmer Benjamin Ree, Deadline, 19 januari 2024
* ↑ (en) The Complete List of 2024 Sundance Film Festival Award Winners, Sundance Film Festival, 26 januari 2024
* ↑ (en) Ibelin op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 8 februari 2024
* ↑ (en) ‘Ibelin’ Review: A Shattering Documentary About a Gamer’s Secret Life, Variety, 19 januari 2024
* ↑ (en) Benjamin Ree - Director of Ibelin, Cineuropa, 25 januari 2024
# Veelkleurige bosklauwier

De veelkleurige bosklauwier (Chlorophoneus multicolor; synoniem: Telophorus multicolor) is een zangvogel uit de familie Malaconotidae (bosklauwieren).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in westelijk en centraal Afrika en telt drie ondersoorten:
* C. m. multicolor: van Sierra Leone tot Kameroen.
* C. m. batesi: van zuidelijk Kameroen tot westelijk Oeganda en noordwestelijk Angola.
* C. m. graueri: oostelijk Congo-Kinshasa, zuidwestelijk Oeganda en westelijk Rwanda.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Veelkleurige bosklauwier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Tjerk Luitjes

Tjerk Luitjes (Putten, 18 juli 1867 - Blaricum, 15 september 1946) was een Nederlandse anarchist. Een deel van zijn werk is gepubliceerd onder het pseudoniem Travailleur.

## Leven en werk

Luitjes werd in Putten geboren als zoon van de politieagent David Luitjes en van Margaretha Smit. Zijn ouders verhuisden naar Groningen, waar zijn vader was geboren. Hij groeide op in de stad Groningen en trad daar al op jonge leeftijd toe tot de socialistische jeugdbeweging en werd er lid van de Sociaal-Democratische Bond (SDB). Samen met Jan Schaper richtte hij in 1890 het satirische weekblad De Socialist op, dat slechts enkele maanden verscheen. Zijn volgende blad was De Volkszaak, dat hij de nieuwe naam De Arbeider gaf. Hij was inmiddels verhuisd naar Sappemeer en richtte in het begin van de jaren negentig van de 19e eeuw vele afdelingen van de SDB op in Oost-Groningen. Luitjes was een tegenstander van de parlementaire democratie. Hij zag kans om in 1893 door middel van de zogenaamde motie Hoogezand-Sappemeer het kerstcongres van de SDB de uitspraak te ontlokken dat deelname aan de verkiezingen niet was toegestaan. Dit vormde de directe aanleiding voor zijn tegenstanders om in het jaar daarop de Sociaal Democratische Arbeiders Partij (SDAP) op te richten. Zijn voormalige strijdmakkers als Schaper en Spiekman maakten hem het leven in Groningen zo moeilijk, dat hij in 1895 verhuisde naar Zwolle en daarna naar Arnhem. Hij werd er de uitgever van De Volksvriend, echter zonder veel succes. In Amsterdam begon hij een vegetarisch restaurant. Uiteindelijk vestigde hij zich in 1900 in Blaricum. Hij sloot zich aan bij de christen-anarchistische landbouwkolonie, maar raakte daar in conflict met de andere bewoners. Hij bleef een veelgevraagd spreker voor de anarchistische beweging ook in zijn vroegere werkgebieden in Oost-Groningen. Na 1910 nam hij wat afstand van het anarchisme en koos hij voor de parlementaire democratie. Dat leidde uiteindelijk tot een breuk met Domela Nieuwenhuis. Hij bleef wel betrokken bij de vrijdenkersvereniging De Dageraad, waarvoor hij spreekbeurten vervulde. Als aannemer wist Luitjes zoveel geld te verdienen dat hij na de Eerste Wereldoorlog kon gaan reizen met een 'woonauto' door Europa.
Luitjes trouwde op 18 juli 1894 in Arnhem met de in Monnickendam geboren Geertruida Maria (Trui) Visscher. Zij adopteerden twee kinderen via het Leger des Heils. Hij overleed in 1946 op 79-jarige leeftijd in Blaricum aan een overdosis verdovende middelen.
# Slunjska Selnica

Slunjska Selnica is een plaats in de gemeente Karlovac in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 116 inwoners (2001).
# Ramsay Island

Ramsay Island kan verwijzen naar:
* Ramsay Island (Brits-Columbia), een eiland in Brits-Columbia, Canada
* Ramsay Island (Manitoba), een eiland in Manitoba, Canada
* Ramsay Island (Northwest Territories), een eiland in de Northwest Territories, Canada
* Ramsay Island (Ontario), een eiland in Ontario, Canada
* Ramsay Island (Verenigde Staten), een eiland in Marquette County, Michigan, Verenigde Staten
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ramsay Island en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sitochroa umbrosalis

Sitochroa umbrosalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Aplographe umbrosalis door William Warren in een publicatie uit 1892.
De soort komt voor in Noord-China.
# Hahncappsia mancaloides

Hahncappsia mancaloides is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Loxostege mancaloides door Hans Georg Amsel in een publicatie uit 1956.
De soort komt voor in Venezuela.
# Hahncappsia cayugalis

Hahncappsia cayugalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Loxostege cayugalis door Hahn William Capps in een publicatie uit 1967.
De soort komt voor in Guatemala (Cayuga).
# Bulupayung (Patimuan)

Bulupayung is een bestuurslaag in het regentschap Cilacap van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bulupayung telt 6626 inwoners (volkstelling 2010).
# Kuruwaki

Kuruwaki is een bestuurslaag in het regentschap Oost-Soemba van de provincie Oost-Nusa Tenggara, Indonesië. Kuruwaki telt 692 inwoners (volkstelling 2010).
# Neroktog

Neroktog is een bestuurslaag in het regentschap Tangerang van de provincie Banten, Indonesië. Neroktog telt 16.211 inwoners (volkstelling 2010).
# Banjarsari (Sukatani)

Banjarsari is een bestuurslaag in het regentschap Bekasi van de provincie West-Java, Indonesië. Banjarsari telt 8789 inwoners (volkstelling 2010).