OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Knooppunt Vlaardingen

Knooppunt Vlaardingen is een knooppunt in Nederland, gelegen in de provincie Zuid-Holland, bij Vlaardingen. Hier sluit de A24 op de A20 . Het knooppunt is vormgegeven als een half-sterknooppunt. Het knooppunt werd op 7 december 2024 geopend met de opening van de A24 (Blankenburgverbinding).

## Richtingen knooppunt

Aansluitende wegen :
| richting Maassluis / Naaldwijk | richting Vlaardingen / Rotterdam / Gouda |
| richting Rozenburg | |

## Naamgeving

De oorspronkelijke werknaam die in de RWS-Doelenstrategie was opgenomen, was "Maeslant". Deze naam was een directe afgeleide van de naam van de waterkering in de Nieuwe Waterweg en refereerde aan het naburige Maasland. Uiteindelijk is er gekozen om de naam "Vlaardingen" te gaan gebruiken voor het knooppunt, naar de naastgelegen stad. De gemeente Vlaardingen zelf had de wens om de naam 'Flardingaplein' te gebruiken.

## Configuratie

Het knooppunt is vormgegeven als een half-sterknooppunt, waarbij de A20 via een TOTSO verloopt, men moet dan afslaan om de A20 te volgen. De doorgaande verbinding op het knooppunt loopt vanaf Rotterdam richting Europoort met 2x3 rijstroken op de aansluitende wegvakken, maar 2x2 rijstroken door het knooppunt zelf. De ontwerpsnelheid van het knooppunt bedraagt 80 km/h. De A20 naar Hoek van Holland sluit er met directe verbindingsbogen op aan. Het knooppunt ligt naast de Krabbeplas, ongeveer halverwege de aansluitingen Vlaardingen-West en Maassluis. De verzorgingsplaats Aalkeet is voor de bouw van het knooppunt opgeheven.
* ↑ Openbare besluiten van het college van BenW - 31 oktober 2017 | vlaardingen.nl
Almere · Amstel · Arnestein · Assen · Azelo · Badhoevedorp · Bankhoef · Batadorp · Beekbergen · Benelux · Beverwijk · Bodegraven · Boterdiep · Buren · Burgerveen · Coenplein · De Baars · De Hoek · De Hogt · De Nieuwe Meer · De Poel · De Punt · De Stok · Deil · Diemen · Drachten · Drie Klauwen · Eemnes · Ekkersweijer · Emmeloord · Empel · Euvelgunne · Everdingen · Ewijk · Galder · Gooimeer · Gorinchem · Gouwe · Grijsoord · Hattemerbroek · Heerenveen · Hellegatsplein · Het Vonderen · Hintham · Hoevelaken · Hofvliet · Holendrecht · Holsloot · Hoogeveen · Hooipolder · IJmuiden (niet officieel) · Joure · Julianaplein · Kerensheide · Kethelplein · Klaverpolder · Kleinpolderplein · Kooimeer · Kruisdonk · Kunderberg · Lankhorst · Leenderheide · Lunetten · Maanderbroek · Markiezaat · Muiderberg · Neerbosch · Noordhoek · Ommedijk · Oud-Dijk · Oudenrijn · Paalgraven · Princeville · Prins Clausplein · Raasdorp · Reitdiep · Ressen · Ridderkerk · Rijkevoort · Rijnsweerd · Rottepolderplein · Rozenburg · Sabina · Sint-Annabosch · Stelleplas · Slufter · Ten Esschen · Terbregseplein · Tiglia · Vaanplein · Valburg · Velperbroek · Velsen · Vlaardingen · Vught · Waterberg · Watergraafsmeer · Werpsterhoek · Westerlee · Ypenburg · Zaandam · Zaarderheiken · Zonzeel · Zoomland · Zuidbroek · Zurich Geplande knooppunten: De Liemers · Zestienhoven Voormalige knooppunten: Bocholtz · Ekkersrijt · Europaplein (Groningen) · Europaplein (Maastricht) · Lindenholt
# Halte Idaard-Roordahuizum

Halte Idaard-Roordahuizum (afkorting Id) is een voormalige halte aan de Staatslijn A. De halte lag bij Idaard en Roordahuizum tussen de huidige stations Grou-Jirnsum en Leeuwarden.
Het stationsgebouw werd pas in 1890 gebouwd. In 1959 werd het pand gesloopt.

## Externe link

* Station Idaard-Roordahuizum op Stationsweb
0,0: Arnhem Centraal · 0,5: Arnhem Velperpoort · 1,2: Arnhem Presikhaaf · 1,3: Plattenburg · 3,2: Café Unie · 3,9: Hotel Naeff · 4,2: Velp · 7,0: Wordt-Rheden · 8,0: Rheden · 9,4: De Steeg · 10,0: Hotel Den Engel · 10,4: Diepesteeg · 10,9: Holleweg · 12,6: Ellecom · 13,0: Villa Hofstetten · 14,3: Dieren · 16,2: Spankeren · 18,4: Leuvenheim · 20,3: Brummen · 21,4: Weg naar Voorst · 23,1: Het Vosje · 24,4: Voorstonden · 26,6: Hoven · 27,5: Zutphen · 28,0: Nieuwstad · 30,2: Hungerink-Mettray · 31,3: Eefde · 35,3: Gorssel · 36,2: Epse · 40,0: Colmschate · 40,9: Snippeling · 43,5: Deventer · 44,1: Boksbergerweg · 45,6: De Platvoet · 47,6: Rande · 48,3: Diepenveen West · 50,6: Puinweg · 51,4: Hoenlo · 53,1: Olst · 55,5: Beltenweg · 56,2: Duurschestraat · 58,1: De Boerhaar · 59,0: Bovendorp · 59,6: Wijhe · 62,8: Wijnvoorden · 64,0: Herxen · 65,5: Windesheim · 68,0: Herculo · 71,4: Ittersum · 73,5: Zwolle · 81,5: Berkum · 88,0: Dedemsvaart · 95,5: Staphorst · 100,7: Meppel · 106,3: Nijeveen · 114,5: Steenwijk · 120,0: Willemsoord · 122,5: Peperga · 127,0: Wolvega · 134,6: Oudeschoot · 134,6: Heerenveen IJsstadion · 137,1: Heerenveen · 143,7: Stobbegat · 148,8: Akkrum · 153,7: Grou-Jirnsum · 158,1: Idaard-Roordahuizum · 159,9: Wirdum · 166,2: Leeuwarden
Akkrum · Buitenpost · De Westereen · Deinum · Dronryp · Feanwâlden · Franeker · Grou-Jirnsum · Harlingen · -Haven · Heerenveen · Hindeloopen · Hurdegaryp · IJlst · Koudum-Molkwerum · Leeuwarden · -Camminghaburen · Mantgum · Sneek · -Noord · Stavoren · Wolvega · Workum
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Friesland
# Beleg van Brussel (1746)

Het Beleg van Brussel tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog vond plaats tussen januari en februari 1746. Een Frans leger onder de algemene leiding van Maurits van Saksen, belegerde en veroverde in een gedurfde en innovatieve wintercampagne de stad Brussel, dat toen de hoofdstad van de Oostenrijkse Nederlanden was en door een Oostenrijks garnizoen werd verdedigd.
De Fransen werden aangemoedigd door het feit dat een groot deel van het Pragmatieke leger was gedwongen naar Engeland terug te keren, waar de jakobitische opstand van 1745 was uitgebroken en Bonnie Prince Charlie een overwinning had behaald in de Slag bij Prestonpans. Hierdoor waren er nog maar weinig troepen over om zich actief tegen de Franse troepen te verzetten. Nadat de Fransen twee bressen hadden geslagen in de stadsmuren van Brussel, waren de verdedigers gedwongen om zich over te geven na een beleg van drie weken. De capitulatievoorwaarden werden ondertekend in de nacht van 20 op 21 februari. Op 25 februari kreeg maarschalk Maurits van Saksen bij de Lakensepoort de stadssleutels overhandigd en trok hij de stad binnen.
De gouverneur van de Oostenrijkse Nederlanden, graaf Kaunitz, werd hierdoor gedwongen zich met de Zuid-Nederlandse regering naar Antwerpen terug te trekken en later naar Aken. De belegering had zijn mening over de Oostenrijkse bondgenoten een flinke deuk gegeven, vooral over Groot-Brittannië en de Nederlandse Republiek, die naar zijn mening vrijwel niets hadden gedaan om Brussel tegen de Fransen te beschermen. Een decennium later zou Kaunitz een van de architecten van de Frans-Oostenrijkse alliantie zijn, waarmee Oostenrijk zijn vroegere alliantie met Groot-Brittannië verliet en zich aansloot bij zijn traditionele vijand Frankrijk.
De Fransen grepen de verovering van Brussel aan voor het innemen van nog andere steden en forten in de Nederlanden waaronder Bergen en Namen. Brussel bleef onder Franse bezetting totdat het werd teruggegeven aan de Habsburgers in de Vrede van Aken samen met de rest van de Zuidelijke Nederlanden, hoewel de Fransen pas in januari 1749 effectief de stad verlieten.
# Mörigen

Mörigen (Bernduits: Mörge; Frans (verouderd): Morenges) is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Bern, en maakt deel uit van het district Biel/Bienne. Mörigen telt 867 inwoners.

## Geboren

* Franz Gertsch (1930-2022), kunstschilder

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Aegerten · Bellmund · Biel/Bienne · Brügg · Evilard · Ipsach · Lengnau (BE) · Ligerz · Meinisberg · Mörigen · Nidau · Orpund · Pieterlen · Port · Safnern · Scheuren · Schwadernau · Sutz-Lattrigen · Twann-Tüscherz
* Bibliothèque nationale de France: cb12139388g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4298557-2
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 000445
* Virtual International Authority File: 239589670
* WorldCat (via VIAF): 239589670
# Syllepte hemichionalis

Syllepte hemichionalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Paul Mabille in een publicatie uit 1900.

## Verspreiding

De soort komt voor op de Comoren en in Madagaskar.

## Ondersoorten

* Syllepte hemichionalis hemichionalis Mabille, 1900
* Syllepte hemichionalis idalis Viette, 1958 (Comoren)
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 8-12-2024.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2024). Syllepte hemichionalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 8-12-2024.
# Syllepte invalidalis

Syllepte invalidalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Richard South in een publicatie uit 1901.
De soort komt voor in China (Hubei) en Japan.
# Syllepte iophanes

Syllepte iophanes is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Notarcha iophanes door Edward Meyrick in een publicatie uit 1894. De spanwijdte van het mannetje bedraagt 35 millimeter.
De soort komt voor in India (Sikkim). China, Thailand, Cambodja en Indonesië (Zuidoost-Borneo, Java).
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 7-12-2024.
* (en) Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Syllepte iophanes. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 10-4-2023.
* 1 2 Meyrick, E. (1894). On Pyralidina from the Malay Archipelago – Transactions of the Entomological Society of London: 455–480, pag. 462-463.
* 1 2 Singh, Navneet & Kirti, Jagbir & Singh, Harsimran. (2016). Inventory of subfamily Pyraustinae (Crambidae: Lepidoptera) from Sikkim. Journal of Entomology and Zoology Studies 2016; 4(6): 700-705.
# Belgische gemeenteraadsverkiezingen 1938

De Belgische gemeenteraadsverkiezingen van 1938 vonden plaats op zondag 16 oktober 1938. De vorige gemeenteraadsverkiezingen vonden plaats op zondag 9 oktober 1932 en de volgende op 24 november 1946.
De gemeenteraden van alle 2.670 Belgische gemeenten werden verkozen voor een periode van zes jaar.

## Zonder stemming

In een aantal gemeenten waren er evenveel (of zelfs minder) kandidaten als het aantal te verkiezen gemeenteraadsleden, waardoor de kandidaten automatisch verkozen zijn.
* Dit is het geval in 364 gemeenten (13,63% van alle gemeenten)
* In totaal 2.738 gemeenteraadsleden (11,56% van alle raadsleden)
* In totaal 172.671 kiesgerechtigden die niet moesten stemmen (3,31% van alle kiesgerechtigden)

## Uitslagen

In Antwerpen werd Camille Huysmans (BWP) als burgemeester herkozen.
In Brussel werden 41 gemeenteraadsleden verkozen: 13 PL-LP, 12 PSC-CVP, 9 PSB-BSP, 4 Rex en 3 PCB-KPB. Burgemeester Adolphe Max (PL-LP) werd herverkozen.
In Luik werden de volgende gemeenteraadsleden verkozen: 13 socialisten, 9 katholieken, 7 liberalen en 4 communisten. Liberaal Xavier Neujean bleef burgemeester.
* ↑ Dewachter, Wilfried, Lismont, E. (1970). De politieke participatie aan de gemeenteraadsverkiezingen. Res Publica 3: 316
# Gedenkzuil van de Franciscanessen van Roosendaal

De gedenkzuil van de Franciscanessen van Roosendaal is een keramieken beeldengroep op een betonnen achterwand. Het staat rechts naast de Sint-Petrus-en-Pauluskathedraal in de Henck Arronstraat in Paramaribo, Suriname.
Het beeld werd op 29 januari 2014 onthuld door zuster Egno Monk en de vanuit Nederland overgekomen algemeen overste Margriet van der Vliet, in het bijzijn van bisschop Choennie en tal van genodigden.
De Franciscanessen van Roosendaal zijn in Suriname aanwezig vanaf 1856 toen zes zusters van deze orde zich in Paramaribo vestigden. Sinds 2003 was Engo Monk de enig overgeblevene. Zij werd geboren in 1942 en overleed in 2019. Haar afscheid, tijdens een plechtige eucharistieviering op 21 januari 2018 in de kathedraal, luidde daarom het einde in van een periode van 162 jaar van de Franciscanessen in Paramaribo.
Het gedenkteken werd gemaakt door Leo Wong Loi Sing, een Surinaams kunstenaar die vaker werk heeft gemaakt voor het Bisdom Paramaribo. Het monument drukt een een golf uit die de zusters overzee naar Suriname heeft gebracht. In het kunstwerk is Egno Monk prominent afgebeeld met een kind in haar handen, symbool voor het onderwijs dat de zusters hebben gegeven aan kinderen uit alle bevolkingsgroepen. De vrucht verbeeldt het resultaat hiervan en de palmbladeren het gevoel van de tropen. Het Franciscaanse Tau-kruis onder een witte duif betekenen respectievelijk 'zegen' en 'vrede'. De twee knielende engelen zijn de wachters ter bescherming van de zusters.
# Matéri

Matéri is een van de 77 gemeenten (communes) in Benin. De gemeente ligt in het departement Atacora en heeft een oppervlakte van 1.740 km². Matéri telt 113.958 inwoners (2013). De gemeente is onderverdeeld in zes arrondissementen:
* Dassari
* Gouandé
* Matéri
* Nodi
* Tantéga
* Tchanhoun-Cossi
De gemeente werd opgericht in 1978. Het nationaal park Pendjari ligt deels in de gemeente.

## Geografie

De gemeente grenst in het westen aan Togo en in het noorden aan Burkina Faso. Het westelijk deel van de gemeente bestaat uit de riviervlakte van de Pendjari terwijl het oostelijk deel (de arrondissementen Matéri en Nodi) heuvelachtig is als uitloper van het Atacoragebergte. Het landschap bestaat voornamelijk uit savanne.
De meeste neerslag valt in de maanden augustus en september.

## Bevolking

In 2002 telde Matéri 83.721 inwoners. In 2013 waren dit 113.958 inwoners.
De belangrijkste bevolkingsgroepen zijn de Bialbe, de Fulbe, de Moba, de Kountimba en de Mossi.
In 2002 hing 60,8% van de bevolking van Matéri een inheemse godsdienst aan, 25,4% was katholiek, 2,5% protestants en 7,1% moslim.
    Opm: Bevolkingscijfers in duizendtallen
    Bron: Matéri, Commune in Benin; 1979-2013: volkstellingen
    Bron: Institut National de la Statistique Benin; 2013: volkstelling

## Geboren

* Noélie Yarigo (1985), Benins-Frans atlete

## Afbeeldingen

* Rijstbouw
* Struisvogelkwekerij in Dassari
* Gouandé
* Openbare basisschool in Gouandé
* ↑ (en) Matéri, Commune in Benin (citypopulation.de) Geraadpleegd op 4 december 2024.
* ↑ (fr) Destination Bénin : TANGUIÉTA, VOUS OFFRE UNE VUE SURPRENANTE À TRAVERS LA MONTAGNE FENDUE. Gouvernement de la république du Bénin (11 januari 2021). Geraadpleegd op 8 december 2024.
* ↑ (fr) MATERI: Symbole de l'authenticité ethnique. decentralisation.gouv.bj. Geraadpleegd op 4 december 2024.
* 1 2 (fr) Matéri. Association nationale des communes du Bénin. Geraadpleegd op 4 december 2024.
* ↑ Volkstelling 2002-02-15 insae, geraadpleegd via geohive. Gearchiveerd op 31 maart 2022.
* Virtual International Authority File: 5155767396527761953
* WorldCat (via VIAF): 5155767396527761953
# Achel (bier)

Achel wordt gebrouwen in de huisbrouwerij van de trappistenabdij De Achelse Kluis in Hamont-Achel. Het was een trappistenbier tot aan de verkoop van de abdij in januari 2023.

## Geschiedenis

Toen eind jaren 1990 de laatste niet-Belgische trappistenbrouwerij, het Nederlandse La Trappe, haar licentie kwijtraakte wegens een samenwerkingsovereenkomst met Bavaria, trok de vereniging van trappistenbrouwers aan de alarmbel. Slechts vijf abdijen brouwden nog. Van deze vijf is de abdij van Westmalle verreweg de grootste door haar relatief zware investeringen in reclame.
De monniken van Westmalle herinnerden zich de kleine abdij van Hamont-Achel, die in 1851 was opgericht. Net als de meeste, toen nog wijdvertakte benedictijnenabdijen verbouwde ook deze abdij al gauw haar eigen gewassen en werd er acht jaar later, in 1859, bier, kaas en brood gemaakt. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de abdij grotendeels verwoest en in 1917 werd het koper van de brouwketels geconfisqueerd en omgesmolten tot munitie. Omdat de abdij op naam stond van twee trappisten met de Nederlandse nationaliteit wees de Belgische overheid na de oorlog een aanvraag voor vergoeding van oorlogsschade af. Pas in 1997 werden door de abdij van Westmalle de benodigde fondsen vrijgemaakt en personeel beschikbaar gesteld voor een nieuwe brouwerij in Achel. Het terug in productie brengen van het bier gebeurde onder impuls van Marc Gallant, de toenmalige abt van Achel.
In de zomer van 2020 vertrokken de laatste monniken uit de abdij. Hierdoor verloren de bieren in januari 2021 hun Authentieke Trappistenlabel. Het bier bleef tot 25 januari 2023 wel een trappist aangezien de Sint-Benedictusabdij ressorteert onder de abdij van Westmalle, maar het verloor ook deze titel door de verkoop van de abdij aan de Belgische ondernemer Jan Tormans, eigenaar van de Tormans group.

## Producten

In 1998 zag de Achel 5 als eerste het licht, een blonde Ale van hoge gisting met een sterkte van 5 graden volumeprocent. Het was bedoeld voor de vele dagjesmensen die de bossen rond de Achelse Kluis bezoeken. Wandelaars en fietsers hebben geen behoefte aan een zwaarder bier. De Achel 5 is dus een dorstlessende doordrinker en geen zware Grand Cru waar voorzichtig en met smaak aan moet worden genipt. Dit bier werd maar lauw onthaald door de critici, die van een trappist niets minder dan wereldklasse verwachtten.
Een jaar later kwam de zwaardere Achel 7. De kritieken waren eveneens teleurstellend. Een mengsel van deze twee brouwsels, de Achel 6, kreeg de eerste voorzichtige positieve reacties en toen in augustus 2001 de blonde Achel 8 voorgesteld werd, haalde de trappistengemeenschap opgelucht adem. Eindelijk hadden de zes Belgische trappistenabdijen, na een winterslaap van zestig jaar, opnieuw hun eigen bier.
De Achelse brouwerij brouwt vier bieren: Achel 8 Blond en Achel 8 Bruin zijn alleen op tap verkrijgbaar in de abdij zelf en op fles van 33 cl. Verder is er nog Achel Extra Bruin (9,5%) en sinds 2010 Achel Extra Blond (9,5%), beide afgevuld in flessen van 75 cl.

## Externe link

* Achelse kluis - brouwerij
# Kulmhof (vernietigingskamp)

Kulmhof (ook bekend als Chelmno) was een vernietigingskamp van de nazi's in het geannexeerde deel van Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het lag ongeveer zeventig kilometer buiten Łódź, bij het dorp Chełmno nad Nerem (Kulmhof an der Nehr).

## Geschiedenis

Kulmhof werd op 8 december 1941 geopend, het was het eerste kamp dat speciaal was opgericht voor genocide, nog voordat de Wannseeconferentie had plaatsgevonden. Dit vernietigingskamp maakte, in tegenstelling tot andere vernietigingskampen, ook geen deel uit van Aktion Reinhardt. Mensen werden direct na aankomst omgebracht, in een van de drie gaswagens. De lichamen werden daarna in de bossen van Rzuchów in massagraven gedeponeerd en later in open crematoria verbrand. Het ging voornamelijk om Joden en Roma die kwamen via het getto van Łódź. In de loop van de oorlog werden ook Hongaarse en Tsjechische joden en Russische krijgsgevangenen naar het kamp gedeporteerd. Ze werden in de eerste periode, van 8 december 1941 tot 9 april 1943 (de kasteelperiode), in een plaatselijk kasteel verzameld. In de tweede periode dat Kulmhof in gebruik werd genomen als vernietigingskamp, van juni 1944 tot januari 1945, werden de mensen in de kerk van Chełmno verzameld. Er werden ten minste 150.000 mensen in het kamp vermoord, schattingen lopen op tot 400.000. Op 17 januari 1945 bereikte het Rode Leger het kamp, maar toen hadden de nazi's het zelf al volledig vernietigd, daarom weten we relatief weinig over dit kamp. Alles wat we over Kulmhof weten, komt door verhalen van de enkele overlevenden. Drie overlevenden, Mordechai Podchlebnik, Simon Srebrnik en Mordechaï Zurawski, deden hierover hun verhaal en getuigden ook bij verschillende rechtszaken.
# Wapen van Morra

Het wapen van Morra is het dorpswapen van het Nederlandse dorp Morra, in de Friese gemeente Noardeast-Fryslân. Het wapen werd in 1988 geregistreerd.

## Beschrijving

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   In goud een paal van azuur, beladen met een orgelpijp van zilver met labium van goud, de paal rechts vergezeld van een afgerukte arendskop en links van een bot, beide van azuur.
De heraldische kleuren zijn: goud (goud), azuur (blauw) en zilver (zilver).

## Symboliek

* Blauw paal: symbool voor de weg van Dokkum naar Lauwersoog.
* Adelaarskop: ontleend aan het wapen van het geslacht Van Heemstra dat ten westen van het dorp een state bewoonde. Ook is de adelaar een symbool voor Johannes de Evangelist, de patroonheilige van de Sint-Johanneskerk van Morra.
* Bot: afkomstig van het wapen van de familie Botma. Deze familie bewoonde ook een stins in het dorp.
* Orgelpijp: verwijst naar het orgel van de kerk van Morra dat het oudste was van de gemeente Dongeradeel.
* Kleurstelling: eveneens overgenomen van het wapen van het geslacht van Heemstra.
* Het wapen van Van Heemstra.
# Orthorexia nervosa

Orthorexia nervosa (orthos = recht of juist, orexis = (eet)lust en nervosa = van psychische aard) is een eetstoornis waarbij iemand lijdt aan een preoccupatie of zelfs obsessie heeft voor gezond eten. Orthorexia nervosa is niet opgenomen in de DSM-5 als erkend ziektebeeld. Bij orthorexia is er sprake van een intensieve dwangmatigheid in het binden aan een bepaalde voedingswijze. Het denken en gedrag past zich ernaar aan. Kenmerkend voor orthorexia is dat de kwaliteit van het eten gezien wordt als kwaliteit van het leven. Vaak mijdt de persoon bepaalde soorten voedsel. Hierdoor kan de persoon te weinig en onvoldoende gevarieerd eten. In sommige gevallen kan het obsessieve gedrag ook tot problemen in de sociale omgang leiden.

## Etymologie

De aandoening is voor het eerst in 1997 beschreven door Steven Bratman, een Amerikaanse arts en expert op het gebied van alternatieve geneeswijzen. Het woord is afkomstig uit het Grieks: orthos betekent correct en orexis eetlust.

## Oorzaken

Net als bij veel andere eetstoornissen wordt van orthorexia de oorzaak gezocht in de onderliggende emoties en gedachten. Orthorexia ontwikkelt zich vaak als een persoon zich niet goed voelt over zichzelf zonder strikte eetregels. Ze mijden voedsel waarvan ze denken dat het "slecht" is, vanuit een gevoel van onveiligheid of onwaardigheid als ze dat voedsel tot zich zouden nemen. Ook kan het zijn dat iemand met orthorexia zich overmatig overlaadt met nutriënten, omdat ze niet kunnen leven met de gedachte dat ze een tekort zouden hebben. Naast erfelijke aanleg, worden oorzaken gevonden in zowel psychische als omgevingsfactoren zoals traumatische gebeurtenis(sen), faalangst en perfectionisme, angst om de controle over zichzelf te verliezen, onrealistisch zelfbeeld. Orthorexia nervosa is een relatief nieuwe eetstoornis. De bijdrage van sociale media aan deze stoornis is groot: de gezondheidshype die op deze platformen een podium vindt, zorgt ervoor dat grote groepen kwetsbare mensen meegezogen worden in een tunnelvisie. Vaak voelt men zich wel superieur door het gevolgde dieet, waardoor het lijkt alsof de persoon geen gebrek aan eigenwaarde heeft. Orthorexia nervosa komt vaker voor bij diëtisten en mensen die werken in de gezondheidszorg.

## Bekende mensen met de stoornis

Hoewel de stoornis niet opgenomen is in de DSM-5, zijn er bekende mensen die aangeven er toch aan te lijden, zoals:
* Jet van Nieuwkerk
* KallMeKris

## Externe link

* Website Orthorexia van Steven Bratman
# Syllepte leopardalis

Syllepte leopardalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botyodes leopardalis door Frederic Moore in een publicatie uit 1888.
De soort komt voor in India (West-Bengalen).