OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cees Snoeij

Cees Snoeij (Rotterdam, 1922 - Laren, 18 februari 2012) was een Nederlands decorbouwer en uitvinder.
Snoeij werkte in Laren voor het Singer Theater als decorbouwer en werd in de jaren 60, 70 en 80 landelijk bekend met zijn optredens voor TROS-radio en VARA- en RTL-televisie als klusjesman. Hij was een van de belangrijkste decorbouwers voor spelprogramma's als NCRV's Zeskamp en Spel zonder grenzen, waarvoor hij veel vernieuwingen in decorontwerp en -realisatie uitvond.
# Oost-Indisch Pakhuis (Amsterdam)

Het Oost-Indisch Pakhuis, oorspronkelijk het Nieuwe Magazijn geheten en sinds 1997 Pakhuis Oostenburg, is een voormalig pakhuis van de Vereenigde Oostindische Compagnie aan de Oostenburgervoorstraat in Amsterdam.

## Geschiedenis
### Bouw

In 1661 kocht de Verenigde Oostindische Compagnie het grootste deel van het toenmalige eiland Oostenburg om er scheepswerven en magazijnen te vestigen. Eerst werden daar een houtzagerij en een lijnbaan gevestigd, waarna er begonnen werd met de bouw van een vier verdiepingen tellend magazijn naar een ontwerp van Daniël Stalpaert: het Oost-Indisch Zeemagazijn. Dit kolossale gebouw stortte echter op 14 april 1822 spontaan in.
Op 18 april 1720 werd vlak bij het oude Zeemagazijn de eerste steen gelegd voor het pakhuis, dat “Het Nieuwe Magazijn” of “Het Swaare Pakhuis” werd genoemd. De zilveren troffel die het bewindhebberszoontje Dirk Sautijn daarbij gebruikte is bewaard gebleven en is te zien in het Amsterdams Historisch Museum. In het bestek werd het omschreven als “een zeer treffelijk Pakhuis van ongelovelijke dikke muren, bekwaam eeuwen te staan”. De muren kregen een dikte van 71 centimeter. Het magazijn bood opslag aan salpeter, suiker, katoenen garens uit Indonesië, tin, zink, koffie en drogerijen. Op de binnenplaats lag werfhout.

### Na de VOC

In 1820, na het failliet van de VOC, werden gebouwen en terreinen op Oostenburg overgedaan aan de Nederlandse marine. Het pakhuis was in die tijd bekend als het Salpeterhuis, en ging dienen als “Het Groot Magazijn van Levensmiddelen en Plunjes der Marine te Amsterdam”. In 1827 werd het pakhuis overgenomen door De Nederlandse Stoomapparatenfabriek, het latere Werkspoor. Nadien onderging het een aantal ingrijpende verbouwingen. De beide bouwdelen aan de korte zijde van de binnenhof werden gesloopt waardoor het middendeel nu geheel open was. Uit Engeland werden ijzeren ramen gehaald die in een groot gedeelte van de gevel werden geplaatst. De bouwmuren in het midden van de ruimtes werden vervangen door gietijzeren kolommen en balken. In 1949 werd het middendeel weer dichtgezet met glazen gevels en werden er betonvloeren op de tweede en derde verdiepingen aangebracht. De houten vloeren van de begane grond en de eerste verdieping werden eveneens vervangen door beton.

### Appartementen

Het pand werd in 1996 aan drie projectontwikkelaars (MUWI Vastgoed Ontwikkeling, Woningbouwvereniging Eigen Haard en Woningbouwvereniging Zomers Buiten) verkocht en het kreeg onder de naam Pakhuis Oostenburg een woonbestemming. Architectenbureau Reinder Nust kreeg de opdracht tot het maken van een ontwerp. Bij de restauratie was de bestaande toestand – resultaat van eeuwenlange industriële activiteit – het uitgangspunt. Dit industriële karakter moest ook in de nieuwe situatie terug te vinden zijn. Wel werd een geheel nieuw dak ontworpen. Omdat er licht geconstrueerd moest worden, de fundering liet geen extra gewicht toe, is de hele dakopbouw uitgevoerd in houtskeletbouw. De houten vloeren in de rest van het pand werden gedeeltelijk vervangen door beton. De eerste appartementen werden in maart 1998 opgeleverd.
# M. Pokora

M. Pokora of Matt Pokora, artiestennaam van Matthieu Tota (Strasbourg, 26 september 1985), is een Frans singer-songwriter, componist, danser en acteur. Pokora werd in de jaren 2000 bekend als lid van de boyband Linkup. Na die periode werd hij een succesvol solozanger in de Franstalige landen, alhoewel hij ook een korte tijd internationaal actief was in het Engels.

## Biografie

In 2003 won hij met de groep Linkup het derde seizoen van de show Popstars. Na met de groep een eerste album, Notre étoile, te hebben uitgebracht, ging hij verder als soloartiest. Hij bracht in 2004 zijn eerste soloalbum uit, getiteld M. Pokora. Daarna verschenen Player (2006), MP3 (2008), Mise à jour (2010), À la poursuite du bonheur (2012), Robin des bois (2014) en R.E.D. (2015).
In 2011 won Pokora het eerste seizoen van de show Danse avec les stars (de Franse versie van Dancing with the Stars). Bij het vijfde seizoen van die show, in 2014, was hij actief als jurylid.

## Privé

Vanaf augustus 2017 leeft hij samen met de Amerikaanse zangeres Christina Milian, met wie hij twee kinderen heeft.
* Bibliothèque nationale de France: cb14579768r (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135475678
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2022 2784
* Library of Congress Control Number: n2007042618
* MusicBrainz: 7cf0d208-4232-4a56-a83b-3f28b2dd88cd
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0134470
* Système universitaire de documentation: 08348924X
* Virtual International Authority File: 22387180
* WorldCat (via VIAF): 22387180
# County Kerry

County Kerry (Iers: Ciarraí) is een graafschap in het zuidwesten van Ierland, in de provincie Munster. Het heeft een oppervlakte van 4746 km² en een inwoneraantal van 145.502 (2011). De hoofdstad is Tralee.
Een van de beroemdste stadjes van Ierland, Killarney, ligt in Kerry. Het graafschap heeft twee nationale parken: het Nationaal Park Killarney en het Nationaal Park na Mara, Ciarraí. Het puntje van het schiereiland Dingle is het meest westelijk gelegen punt van het Ierse vasteland. Ook heeft het de hoogste berg van Ierland (de Carrauntoohil in de Macgillicuddy's Reeks).
De kustlijn van Kerry bestaat uit een reeks schiereilanden en baaien. Naast het schiereiland Dingle is er de Ring van Kerry, een populaire locatie voor toeristen (wandelen/fietsen), en het schiereiland Beara. Net uit de kust ligt een aantal eilandengroepen, waaronder de Blasket-eilanden en de Skellig-eilanden. Skellig Michael staat op de werelderfgoedlijst en is beroemd om het middeleeuwse klooster dat op de klippen van het eiland is gebouwd.
Op Ierse nummerplaten is de afkorting voor Kerry KY. De sportkleuren van het graafschap zijn groen en goud (ofwel "green and gold").

## Infrastructuur
### Trein

In County Kerry ligt de spoorlijn Mallow - Tralee met vier treinstations; Station Tralee, Station Farranfore, Station Killarney en Station Rathmore die via Station Mallow aansluit op Station Cork.

## Plaatsen

| Engels | Iers | Inwoners |
| Abbeydorney | Mainistir Ó dTorna | 0.418 418 |
| Abbeyfeale | Mainistir na Féile | 2.206 |
| Annascaul | Abhainn an Scáil | 0.291 291 |
| Ballinskelligs | Baile na Sceilge | 0.375 375 |
| Ballyferriter | Baile an Fheirtéaraigh | - |
| Ballylongford | Béal Átha Longphúirt | 0.415 415 |
| Ballymacelligott | Bailemhiceilegóid | - |
| Castleisland | Oileán Chiarraí | 2.536 |
| Dingle | An Daingean | 1.671 |
| Kenmare | Neidín | 2.566 |
| Kilgarvan | Cill Garbháin | 0.264 264 |
| Killarney | Cill Airne | 14.412 |
| Killorglin | Cill Orglan | 2.163 |
| Listowel | Lios Tuathail | 4.794 |
| Smerwick | Ard na Caithne | - |
| Tralee | Trá Lí | 26.079 |

## Historische plaatsen

* Gallarus Oratory
* Skellig Michael

## Toeristische trekpleisters

* Muckross House
* Gap of Dunloe
* Ring of Kerry
* Ladies View
* Nationaal Park na Mara, Ciarraí
* Nationaal Park Killarney

## Externe link

* (ga) (en) Website van Kerry County Council
# Avions Voisin

Avions Voisin was een Franse fabrikant van luxe personenauto's uit Issy-les-Moulineaux, een industrievoorstad van Parijs.
Het merk werd in 1919 opgericht door Gabriel Voisin, een luchtvaartpionier die zijn ervaring in de luchtvaart wilde toepassen in de auto-industrie. De fabriek moest in 1936 de productie staken door financiële problemen. De oprichter startte na de Tweede Wereldoorlog de productie van een kleine auto onder de naam Biscooter.

## Ontwikkelingen

Avions Voisin was op diverse gebieden een vooruitstrevende fabrikant. Zo paste Voisin schuivenmotoren toe en werden de carrosserieën gebouwd van aluminium, het materiaal dat in de vliegtuigindustrie populair werd.
Tegen de heersende mode in leverde Voisin vanaf 1926 ook geen kale chassis meer af, er werden alleen complete auto's afgeleverd.

## Sportieve resultaten

De schuivenmotor was van origine een ontwikkeling van het Amerikaanse Knight. Het systeem was betrekkelijk kostbaar om te bouwen, maar daarna was het probleemloos, zeker in vergelijking tot de traditionele zuigermotoren, waarvan vooral de zijkleppen aan slijtage onderhevig waren. Zuigermotoren werden in de tijd technisch steeds beter, terwijl de schuivenmotoren bleven zoals ze waren: trillingsarm en geruisloos, maar de prestaties bleven langzamerhand achter.
Tot aan het eind van de jaren 20 behaalde Voisin door de technische voorsprong van de schuivenmotoren flinke successen op sportief gebied. Hij vestigde met name heel veel wereldduurrecords: 1927-1929: 10 000 kilometer tegen gemiddeld 147 km/h, 30 000 km gemiddeld 133 km/h en ten slotte ook nog 50 000 kilometer gemiddeld 120 km/h (1930).

## Modellen

* 1919 C1
* 1919 C3
* 1924 C4
* 1926 C12 (4,5 liter cilinderinhoud)
* 1926 C16
* 1927 C7
* 1927 C11
* 1928 C15
* 1930 C20
* 1930 C25
* C27 Aérosport Coupé
* 1936 C30 (voorzien van een Graham motor)

## Externe link

* Informatieve site over Avions Voisin
* Website van de autofabriek Avions Voisin
# Adelita

La Adelita was een legendarische soldadera uit de Mexicaanse Revolutie. Zij is het onderwerp van een van de bekendste corrido's uit de revolutie.
Het is niet geheel zeker of zij daadwerkelijk heeft bestaan. Vermoedelijk was haar echte naam Altagracia Martínez en was ze afkomstig uit de omgeving van Mexico-Stad. Ze sympathiseerde met de revolutionairen en zou haar bijnaam hebben gekregen van Pancho Villa of Rodolfo Fierro. Vermoedelijk is zij later in opdracht van Pascual Orozco vermoord. Volgens het lied dat over haar is geschreven was zij verliefd op een sergeant, en zou zij met hem meegereisd en gevochten hebben. Zelfs de mannelijke revolutionairen waren onder de indruk van haar moed. Adelita is in Mexico een ware cultfiguur geworden, vergelijkbaar met Jeanne d'Arc in Frankrijk, en haar naam is synoniem geworden voor soldadera. Ook feministen gebruiken haar als symbool.
Hoewel het lied verschillende versies kent en grote delen vaak geïmproviseerd worden, is het volgende deel in de meeste versies opgenomen:
| En lo alto de la abrupta serranía acampado se encontraba un regimiento y una musa que valiente los seguía locamente enamorada del sargento. | In de hoogten van een steil gebergte vond men een militair kampenement en een dappere muze volgde hen dolverliefd op de sergeant. |
| Popular entre la tropa era Adelita la mujer que el sargento idolatraba y además de ser valiente era bonita que hasta el mismo Coronel la respetaba. | Populair onder de troepen was Adelita, de vrouw die de sergant vereerde, zij was niet slechts dapper maar ook mooi zodat zelfs de kolonel haar respecteerde. |
| Y se oía, que decía, aquel que tanto la quería: Y si Adelita quisiera ser mi novia y si Adelita fuera mi mujer le compraría un vestido de seda para llevarla a bailar al cuartel. | En men hoorde dat hij, die haar zo liefhad, zei: Als Adelita mijn verloofde zou willen zijn, als Adelita mijn vrouw zou willen zijn, zou ik haar een jurk van zijde kopen om met haar te dansen in de kazerne. |
| Y si Adelita se fuera con otro la seguiría por tierra y por mar si por mar en un buque de guerra si por tierra en un tren militar. | En als Adelita zou vertrekken met een ander zou ik haar volgen over land en over zee, over zee in een slagschip over land met een militaire trein. |
| Si acaso yo muero en campana Y mi cadaver en la tierra va a quedar, Adelita, por Dios te lo ruego Que por muerte tu vayas a llorar. | Als ik toch zou sterven op het slagveld en mijn lichaam op de grond blijft liggen, Adelita, verzoek ik je in Gods naam, dat je om mijn dood huilt. |
# Vlag van Nottinghamshire

De vlag van Nottinghamshire is de vlag van het Engelse graafschap Nottinghamshire. De vlag werd geregistreerd bij het Flag Institute op 20 mei 2011. De vlag bestaat uit een rood Kruis van Sint-Joris met witte lijnen op een groene achtergrond en een groen silhouet van het bronzen beeld van Robin Hood van James Woodford op een wit schild dat zich vlak bij Nottingham Castle bevindt.
Andy Whittaker van BBC Radio Nottingham organiseerde een wedstrijd na een suggestie van twee van zijn luisteraars, Jane Bealby en Mike Gaunt. Het uiteindelijke ontwerp werd samengesteld uit elementen van de ontwerpen die door een aantal mensen bij het radiostation waren ingediend om als nieuwe vlag van de county te worden gebruikt. De vlag heeft een lengte:breedte-verhouding van 5:3. De gebruikte kleuren zijn groen (PMS 364 C), wit en rood (PMS 186 C).
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Flag of Nottinghamshire op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Slag bij Košare

De Slag bij Košare (Servisch: Битка на Кошарама, Bitka na Košarama; Albanees: Beteja e Kosharës) was van 9 april 1999 tot 10 juni 1999 een veldslag tijdens de Kosovo-oorlog die werd uitgevochten tussen het Joegoslavisch leger en het paramilitaire Albanese UÇK. Het vond plaats in de omgeving van het dorpje Košare in de regio Gjakovë, vlak bij de grens van destijds Joegoslavië en Albanië.
De troepen van het UÇK probeerden Kosovo binnen te komen vanuit Albanië en sneden de routes van het Joegoslavisch leger af. De Albanezen slaagden erin de militaire kazerne in Košare van het Joegoslavisch leger in te nemen na een massaal vuurgevecht met de Joegoslavische soldaten. Het UÇK kreeg gedurende deze missie steun van het Albanese leger, de Albanese commandant Kudusi Lama coördineerde de luchtaanvallen in samenspraak met NAVO-opperbevelhebber Wesley Clark. De tactieken over land werden bedacht en uitgevoerd door het UÇK.
De Slag bij Košare is een van de beruchtste veldslagen gedurende de Kosovo-oorlog, mede door de aanzienlijke aantallen gesneuvelde soldaten. Hierdoor kregen enkele van hen later onderscheidingen:
Slag van Likošane · Slag van Prekaz · Slag van Llapushnik · Slag van Glodjane · Slag om de Belaćevac-kolenmijn · Slag om Lođa · Slag van Orahovac · Slag van Junik · Operatie Fenix · Slag van Podujevo · Slag van Košare · Albanees-Joegoslavische grensconflicten · Slag van Paštrik · Slag om Marec · Hinderlaag bij Mitrovica · Hinderlaag bij Meja · Hinderlaag bij Suharekë · Hinderlaag bij Suva Reka · Hinderlaag bij Kaçanik
Sloveense Oorlog (1991) · Kroatische Oorlog (1991-95) · Bosnische Burgeroorlog (1992-95) · Kroatisch-Bosniakse Oorlog (1992-94) · Kosovo-oorlog (1998-99) · Operatie Allied Force (1999) · Conflict in de Preševo-vallei (2001) · Macedonisch conflict (2001)
# Streektechniek

Met streektechniek, ook wel rechterhandtechniek genoemd, wordt geduid op alle technieken die gebruikt kunnen worden om een strijkinstrument met de strijkstok te bespelen (con arco). Sommige technieken worden met Italiaanse termen aangeduid, andere met Franse.

## Lijst van streektechnieken

* Col legno, met het hout van de stok strijken of op de snaren tikken
* Detaché, breed heen en weer strijken (streepjes op noten)
* Flautato, boven of vlak bij de hals strijken
* Fouetté, het midden tussen een spiccato op de snaar en een detaché met accenten
* Legato, gebonden strijken (boogjes)
* Martelé, gehamerd op de snaren, waarbij er duidelijk lucht tussen de noten komt
* Pizzicato, spelen zonder de strijkstok, door de snaar weg te laten schieten met de vinger (wordt veel gebruikt, maar is eigenlijk geen streektechniek aangezien de strijkstok niet wordt gebruikt)
* Ricochet, aantal keren laten stuiteren op 1 afstreek of opstreek
* Sautillé, snelle, compacte détache, die door druk en weinig oppervlak gaat stuiteren op de snaar (klinkt als een zeer snelle spiccato)
* Spiccato, springend, stuiterend, kort en licht op de snaar (puntjes op de noot + spicc.)
* Staccato, kort aan de snaar (puntjes op noten + stacc.)
* Sul pont, vlak bij de kam strijken (ook wel: sul ponticello)
* Sul tasto, vlak bij of boven de toets strijken
* Tremolo, de snaar snel na elkaar aanslaan
# Camassia

Camassia is een geslacht uit de aspergefamilie. De soorten komen voor in het westen van Canada en de Verenigde Staten.

## Soorten

* Camassia angusta
* Camassia cusickii
* Camassia howellii
* Camassia leichtlinii
* Camassia quamash
* Camassia scilloides
# Diora (plant)

Diora is een geslacht uit de aspergefamilie. Het geslacht telt één soort: Diora cajamarcaensis. Deze komt voor in Peru.
# Rinkovec

Rinkovec is een plaats in de gemeente Bednja in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 318 inwoners (2001).
# Spoorwegmuseum van Azerbeidzjan

Het Spoorwegmuseum van Azerbeidjan (Azerbeidzjaans: Azərbaycan Dəmiryol Muzeyi) is een spoorwegmuseum in Bakoe, Azerbeidzjan. Het museum werd geopend in 2019.
Het museum is gevestigd in het historische gebouw van het Sabunchu-treinstation in het stadscentrum van Bakoe, vlak bij het Jafar Jabbarli-plein.

## Geschiedenis

De opening van het Azerbeidzjaanse Spoorwegmuseum vond plaats op 19 november 2019, in aanwezigheid van president İlham Əliyev.
Tijdens de COVID-19-pandemie was het museum gesloten, en werden werken uitgevoerd. Nadat het was uitgebreid met nieuwe tentoonstellingen, werd het op 28 december 2023 weer geopend voor bezoekers.
Het historische Sabunchu-treinstation (vlak bij het metrostation 28 Mei), een van de drie gebouwen die het historische stationscomplex van het Bakoe-passagiersstation vormen, is de thuisbasis van het Azerbeidzjaanse Spoorwegmuseum. Dit gebouw werd op 6 juli 1926 in gebruik genomen, de dag waarop de eerste geëlektrificeerde spoorlijn in Azerbeidzjan werd geopend. Het Sabunchu-treinstation in Bakoe was het eerste stationsgebouw dat elektrische treinen ontving.
Het gebouw is gebouwd volgens de nationale architectuurtradities van Azerbeidzjan en doet qua uiterlijk en vele elementen denken aan het Paleis van de Shirvanshah. Opmerkelijk zijn de ramen van het gebouw, gemaakt in de stijl van de nationale "shabaka"-kunst, het decor uit de Shirvanshah-periode in het bovenste deel van de voorgevel van de ingang en de stenen beelden van leeuwen op de klokkentoren.
Het museum beschikt over twee tentoonstellingszalen, een bioscoopzaal en zalen voor het organiseren van culturele en zakelijke evenementen. Er worden evenementen gehouden zoals signeersessies, voorleesuren, boek- en kunsttentoonstellingen en ontmoetingen met bekende personen. In de hallen zijn diverse interessante tentoonstellingen te zien die betrekking hebben op de ontwikkelingsfasen van de spoorwegsector in Azerbeidzjan. Er worden onder andere foto- en videomateriaal tentoongesteld dat de geschiedenis van de aanleg van de spoorwegen in de 19e eeuw weergeeft. Ook zijn er treinmodellen te zien. Verder werd er een fotohoek ingericht om de invloed van president Hejdar Alijev bij de ontwikkeling van de spoorwegen in Azerbeidzjan te benadrukken.

## Fotogalerij

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Azerbaijan Railway Museum op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Islamitisch Museum (Jeruzalem)

Het Islamitisch Museum is een museum dat zich bevindt in de Oude Stad van Jeruzalem, vlak bij de Al-Aqsamoskee op het domein van de Haram al-Sharif.
Een van de huidige gebouwen werd oorspronkelijk gebouwd in 1282 tijdens de Mammelukse periode. Het huidige moderne museum werd opgericht in 1922 en verhuisde in 1929 naar de huidige locatie.
Het museum herbergt een grotere collectie belangrijke islamitische manuscripten. De Haram-documenten uit de Mammelukse periode werden in de jaren 70 herontdekt in de collecties van het museum. Het herbergt ook een grotere collectie koranmanuscripten.
De directeur van het Islamitisch Museum, Khader Salameh, is tevens directeur van de bibliotheek van de Al-Aqsamoskee.
* Bibliothèque nationale de France: cb121091540 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 5205772-0
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0693 1998
* Library of Congress Control Number: nr2003001016
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000352311
* Système universitaire de documentation: 029470692
* Union List of Artist Names: 500300684
* Virtual International Authority File: 141927987
* WorldCat (via VIAF): 141927987
# Henry Johnson (bluesmuzikant)

Henry "Rufe" Johnson (Union County, 8 december 1908 – Union, 4 februari 1974) was een Amerikaanse bluesmuzikant (gitaar, mondharmonica, piano, zang).

## Biografie

Johnson werd geboren in de kleine nederzetting Bogansville, vlak bij de steden Union en Jonesville in South Carolina. Zijn oudere broer, Roosevelt, leerde Johnson de beginselen van het gitaarspel, en hij werd verder geïnstrueerd door zijn neef Thelmon Johnson. Zijn stijl van spelen, was die in de stijl van de Piedmontblues. Zijn bijnaam Rufe, die hij in zijn jeugd al kreeg stond voor Rooster (haantje). In 1933 leerde hij zichzelf ook pianospelen, en speelde in de lokale kerk. In 1952 stapte hij over van boerderijwerk naar een baan in het ziekenhuis, terwijl hij naast zijn kerkelijk werk ook meer wereldlijk materiaal ging spelen. Tijdens de jaren 1970 werd hij ontdekt door Pete Lowry, speelde hij meerdere albums in en trad hij op met zijn jeugdvriend 'Peg Leg Sam' Jackson, met Willie Moore en Guitar Shorty. Hij vond eindelijk een groter publiek met zijn album The Union County Flash, zijn roem was echter van korte duur, want hij stierf binnen een jaar na de albumrelease aan nierfalen.

## Discografie

* 1972: Union County Flash (Trix Records)
* 1973: Carolina Country Blues (Trix Records)
* 1972: Peg Leg Sam: Medicine Show Man (Trix Records)

## Literatuur

* Andrew M. Cohen The Hands of Blues Guitarists American Music 14 (1996): 455–479

## Externe link

* Discografie
* ↑ (en) Henry Johnson (2). Discogs. Gearchiveerd op 24 november 2021. Geraadpleegd op 24-11-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Henry Johnson (Bluesmusiker) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Neolithodes flindersi

Neolithodes flindersi is een tienpotigensoort uit de familie van de Lithodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Ahyong.
# Werk aan het Spoel

Werk aan het Spoel is een onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het werk ligt langs de Lek op een kilometer ten oosten van Fort Everdingen, vlak bij de stad Culemborg. Het is gebouwd in de periode 1816-1824 en had tot doel om de aldaar gelegen waaiersluis te beschermen. Samen met de inundatievoorzieningen van Fort Everdingen kon hiermee de polder tussen Culemborg en de Diefdijk onder water worden gezet om Holland te beschermen tegen de vijand.

## Nieuwe bestemming

Stichting Werk aan het Spoel heeft in opdracht van de gemeente Culemborg het fort een nieuwe bestemming gegeven voor horeca en culturele activiteiten te midden van een historisch en landschappelijk decor.

## Fotogalerij

* Bomvrij gebouw
* Genieloods
* Fortwachterswoning
* Forthuis en Openluchttheater
* Kogelvanger
* Groepsschuilplaats Type P
* Interieur van deze groepsschuilplaats
* Groepsschuilplaats ingang
* Luchtfoto van Werk aan het Spoel door de Luchtvaartafdeeling, 1920-1940
* Luchtfoto van Werk aan het Spoel door de Luchtvaartafdeeling, 1920-1940
* Panoramafoto Werk aan het Spoel