OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wapen van Vleuten-De Meern

Het wapen van Vleuten-De Meern kent twee versies. De eerste werd op 5 mei 1958 door de Hoge Raad van Adel aan de Utrechtse gemeente Vleuten-De Meern toegekend. Bij de aanvraag van het wapen werd geen kroon toegevoegd. Drie jaar later vroeg de gemeente alsnog een kroon aan dat op 9 juni 1961 werd toegekend. In 2001 ging Vleuten-De Meern op in Utrecht. Het wapen van Vleuten-De Meern is daardoor komen te vervallen als gemeentewapen. Uit het wapen zijn geen elementen overgenomen in het gemeentewapen van Utrecht.

## Blazoenering

De blazoenering van het eerste wapen luidde als volgt:
   Gevierendeeld; I van goud, beladen met een halve klimmende leeuw van keel, getongd en geklauwd van azuur; II van keel, bezaaid met gouden blokjes en beladen met een klimmende en aanziende gouden leeuw; III in keel drie ruiten van zilver; IV in zilver drie zuilen van keel.
De blazoenering van het tweede wapen luidde als volgt:
   Gevierendeeld; I van goud, beladen met een halve klimmende leeuw van keel, getongd en geklauwd van azuur; II van keel, bezaaid met gouden blokjes en beladen met een klimmende en aanziende gouden leeuw; III in keel drie ruiten van zilver; IV in zilver drie zuilen van keel. Het schild gedekt door een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.
De heraldische kleuren zijn goud (geel of goud), zilver (wit), azuur (blauw) en keel (rood).

## Geschiedenis

Het wapen is samengesteld uit elementen van de wapens van de gefuseerde gemeenten Haarzuilens, Oudenrijn en Vleuten.

## Verwante wapens

* Wapen van Haarzuilens
* Wapen van Oudenrijn
* Weergave van het wapen van het huis Renesse omstreeks 1483 zoals afgebeeld in het wapenboek Codex 148
* Weergave van het wapen van de Renesses volgens het register van de Hoge Raad van Adel.
* Wapen van Renesse
* Wapen van Vleuten
# Wapen van Wedde

Het wapen van Wedde werd op 20 juni 1884 per Koninklijk Besluit door de Hoge Raad van Adel aan de Groninger gemeente Wedde toegekend. Vanaf 1 september 1968 is het wapen niet langer als gemeentewapen in gebruik omdat de gemeente Wedde opging in de gemeente Bellingwedde. Nadat de Hoge Raad van Adel het ingediende ontwerp van de gemeente had afgekeurd wegens zondiging van regels van de wapenkunde, kwam zij zelf met een ontwerpvoorstel. In dat ontwerp werd naast het kasteel en de twee golven twee gekruiste zeisen vermeld. Het gemeente stelde in plaats daarvan een hooimijt voor omdat het beter bij de legende in hun gemeente paste. De Hoge Raad van Adel verleende het wapen conform de wijziging. Een opmerkelijk feit is dat de gemeente in hetzelfde Koninklijk Besluit vrijgesteld werd van het betalen van de bijbehorende leges. In het wapen van Bellingwedde verwijst de blauwe vakken naar de vele overstromingen in het gebied en is in het hartschild het wapen van Schenck van Toutenburg geplaatst. Georg Schenck van Toutenburg (1480-1540) nam in 1536 de Wedderborg in en werd de eerste heer van Wedde tijdens de Gelderse overheersing. Zijn wapen werd ingemetseld in de toren.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Een gedeeld schild, hebbende rechts een kasteel van keel op een veld van zilver; links doorsneden, hebbende boven een hooischelf van goud op een veld van sinopel, en beneden twee golvende fascen van azuur op een veld van zilver.
Niet vermeld in de beschrijving maar wel op de tekening zijn de zwarte hekjes voor het kasteel.

## Verklaring

In het wapen staat de zilveren achtergrond voor de Tachtigjarige Oorlog, het kasteel voor de Wedderborg, de hooimijt voor de veeteelt en de twee golvende fasen voor de Dollard, waaruit de gemeente is ontstaan.

## Verwante wapens

* Wapen van Bellingwedde
* Wapen Schenck van Toutenburg
* 1 2 Jan Boltendal, ‘Het wapen der voormalige gemeente Wedde’, in: Driemaandelijks Tijdschrift voor Genealogie en Historie Westerwolde 11 (1990), nr. 4, p. 112-113
* ↑ Wapen: Gemeente Wedde. Hoge Raad van Adel (13 september 1909). Gearchiveerd op 11 februari 2023. Geraadpleegd op 31 mei 2015.
* ↑ Hartemink, Ralf, Wedde. Nederlandse Gemeentewapens. Geraadpleegd op 31 mei 2015.
Adorp · Aduard · Appingedam · Baflo · Bedum · Beerta · Bellingwedde · Bellingwolde · Bierum · De Marne · Delfzijl · Eemsmond · Eenrum · Ezinge · Finsterwolde · Grijpskerk · Grootegast · Haren · Hefshuizen · Hoogezand · Hoogezand-Sappemeer · Hoogkerk · Kantens · Kloosterburen · Leek · Leens · Loppersum · Marum · Meeden · Menterwolde · Middelstum · Midwolda · Muntendam · Nieuweschans · Nieuwe Pekela · Nieuwolda · Noordbroek · Noorddijk · Oldehove · Oldekerk · Onstwedde · Oosterbroek · Oude Pekela · Reiderland · Sappemeer · Scheemda · Slochteren · Stedum · Ten Boer · Termunten · Uithuizen · Uithuizermeeden · Ulrum · Usquert · Vlagtwedde · Warffum · Wedde · Wildervank · Winschoten · Winsum · 't Zandt · Zuidbroek · Zuidhorn
# Wapen van Heythuysen

Het wapen van Heythuysen kent twee versies. De eerste werd op 8 december 1819 bevestigd door de Hoge Raad van Adel aan de Limburgse gemeente Heythuysen. De tweede werd op 14 juli 1992 verleend, nadat in 1991 Heythuysen fuseerde met Grathem en Baexem tot een nieuwe gemeente met de naam Heythuysen. Per 2007 ging Heythuysen op in de gemeente Leudal. Het wapen van Heythuysen is daardoor komen te vervallen als gemeentewapen. De hoorns en de staf in het gemeentewapen werden opgenomen in het wapen van Leudal.

## Blazoenering
### Wapen per 1819

De blazoenering luidde als volgt:
   Van lazuur beladen met een bisschop, houdende in deszelfs regter hand een staf en in de linker een boek, alles van goud, en verzeld ter regter zijde door drie geopende rozen van goud, staande paaisgewijze en ter linker door een schildje van goud, beladen met 3 hoorns van azuur, het schildje van boven en van onderen vergezeld door een geopende roos van goud.
De heraldische kleuren zijn lazuur (blauw) en goud (goud of geel). Dit zijn de rijkskleuren waarin het is toegekend, waarschijnlijk is dit zo gedaan omdat de kleuren bij de aanvraag niet waren aangegeven. De oorspronkelijke kleuren van het kleine schildje waren rood voor de hoorns en goud voor het schild (Graafschap Horne). De afgebeelde bisschop is Sint-Nicolaas, patroonheilige van de gemeente.

### Wapen per 1992

De blazoenering luidde als volgt:
   Gedeeld; I in azuur een abdissestaf met sluier van goud; II in goud drie horens van keel. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee parels.
Naast de kleuren azuur (blauw) en goud is de kleur keel (rood) gebruikt. Het schild is gedekt met een gravenkroon.

## Verklaring

In beide wapens zijn de plaatselijke parochieheilige, Sint Nicolaas en het verwantschap met Horn verwerkt. Heythuysen viel tot het einde van de 17e eeuw onder schepenbank van Horn.

## Verwante wapens

* Familiewapen van het geslacht Horne
* Graafschap Horn
# Station Inverkeithing

Inverkeithing is een spoorwegstation van National Rail in Fife in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Leuven Chansonnier

Het Leuven Chansonnier is een laat 15e-eeuws handschrift dat in 2014 aan de oppervlakte kwam bij de verkoop van een erfenis door een Brussels veilinghuis. Het boekje van 96 perkamenten folia van 12 bij 8,5 cm groot, nog steeds in zijn oorspronkelijke met brokaat beklede band, bevat 50 meerstemmige liederen uit de traditie van de Franco-Vlaamse polyfonie. Het boekje opent met een geestelijk lied in het Latijn, het Ave Regina van Walter Frye, maar de 49 andere liederen zijn wereldlijke liederen in het Middelfrans. Een van de liederen is vierstemmig, alle andere liederen zijn voor drie stemmen. Dergelijke vondsten in hun originele staat zijn uiterst zeldzaam. Het manuscript werd aangekocht door het Fonds Léon Courtin – Marcelle Bouché, beheerd door de Koning Boudewijnstichting en aan de Alamire Foundation in bruikleen gegeven. Tot nadere informatie over de herkomst gevonden wordt, gaat het handschrift als Leuven Chansonnier door het leven.

## Inhoud

Het chansonnier vermeldt geen componisten, maar de onderzoekers konden de herkomst van 38 liederen achterhalen door vergelijking met andere liedboeken. Het boekje bevat onder meer werken van belangrijke Frans-Vlaamse meesters zoals Gilles Binchois, Johannes Ockeghem en Antoine Busnoys. Het manuscript is in bijzonder goede staat bewaard gebleven zodat van sommige liederen de volledige tekst nu voor het eerst beschikbaar werd.
Het boekje bevat ook twaalf liederen die tot nu toe onbekend waren en waarvan de herkomst niet kon achterhaald worden. Dit maakt de ontdekking van het boekje zeer belangrijk om de kennis van het wereldlijke lied uit de 15e eeuw te verdiepen. Ook tien van de twaalf liedteksten zijn volledig nieuw voor de onderzoekers. Uit deze periode zijn wereldwijd slechts zes vergelijkbare chansonniers bekend.

## Herkomst

Het handschrift bevat een wapenschild dat verwijst naar de hertogen van Savoye-Nemours, die bezittingen hadden in de Loirevallei, maar de herkomst kon nog niet eenduidig vastgesteld worden. De letter "I" in de achtergrond van het wapenschild zou kunnen verwijzen naar Jacques van Savoye, tweede hertog van Nemours (1531-1585), maar op basis van de datering van het handschrift is het onwaarschijnlijk dat hij de eerste eigenaar was.

## Weblinks

* Op de website van de Alamire Foundation kan men het handschrift online raadplegen
* Editie van de liederen in moderne en originele sleutels en de editie link van de Goldberg Stiftung
* Leuven Chansonnier op YouTube

### Bronnen

* Alamire Foundation
* Erfgoed Koning Boudewijnstichting
* Nieuws KU-Leuven
# Station Lenzie

Lenzie is een spoorwegstation van National Rail in East Dunbartonshire in Schotland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door ScotRail.
# Christoph Meili

Christoph Meili (12 april 1968) is een Zwitserse klokkenluider.
Begin 1997 werkte hij als nachtwaker bij de Zwitserse bank Schweizerische Bankgesellschaft. Hij ontdekte dat de bank gegevens over Joodse tegoeden vernietigde, terwijl er geëist was dat die tegoeden aan de familieleden van de in de Holocaust vermoorde Joden zouden worden uitgekeerd. Op 9 januari nam hij enkele delen van de oude administratie mee naar huis. Na telefonisch overleg overhandigde hij ze aan een Joodse organisatie, die ze naar de politie bracht.
De Zwitserse autoriteiten reageerden met een arrestatiebevel tegen Christoph Meili, omdat hij het bankgeheim zou hebben aangetast. Hierop vluchtte hij met zijn vrouw en twee kinderen naar de Verenigde Staten waar hij politiek asiel kreeg. Later werd het arrestatiebevel ingetrokken, maar Meili verkoos (tot 2004) niet naar zijn vaderland terug te keren. In 2009 is hij alsnog teruggekeerd. In de VS ontving hij de Prijs van '1939' Humanitaire Club en legde hij een verklaring af voor de Senaat. Meili en zijn familie zijn de enige Zwitsers die ooit asiel kregen in de VS. In 2005 werd hij tot Amerikaans staatsburger genaturaliseerd.
# Enrique Salinas

Enrique Eduardo Guillermo Salinas de Gortari (Mexico, 15 november 1952 - Huixquilucan, 6 december 2004) was een Mexicaans zakenman. Hij was de jongste broer van voormalig president Carlos Salinas.
Op 6 december 2004 werd zijn lichaam gevonden in een geparkeerde Volkswagen Passat. Hij had een plastic zak over zijn hoofd. Aanvankelijk ging men uit van zelfmoord, maar later bleek moord waarschijnlijker. Over de dader is niets bekend.
In tegenstelling tot zijn broers Carlos en Raúl had hij geen reputatie van oneerlijkheid en criminaliteit.
# Jacobine op 2

Jacobine op 2 is een protestants programma van de KRO-NCRV dat actuele ontwikkelingen rondom levensbeschouwing en spiritualiteit belicht over mensen en de manier waarop zij in het leven staan. Het programma werd uitgezonden tussen 2016 en 2022.
Elke uitzending staat in het teken van uiteenlopende maatschappelijke en ethische vraagstukken uit de actualiteit. Het programma is een voortzetting van de programma's Schepper & Co en Jacobine op Zondag.
# Malawivliegenvanger

De malawivliegenvanger (Batis dimorpha) is een zangvogel uit de familie Platysteiridae (lelvliegenvangers). De vogel werd in 1893 geldig beschreven door de Britse natuuronderzoeker George Ernest Shelley als Pachyprora dimorpha. Lang werd de soort beschouwd als ondersoort van de bruinflankvliegenvanger (B. capensis).

## Kenmerken

De vogel is 12 tot 13 cm lang en lijkt sterk op de bruinflankvliegenvanger, vooral de vrouwtjes zijn lastig van elkaar te onderscheiden. Beide soorten hebben de brede zwarte borstband. Het mannetje van de malawivliegenvanger mist echter het lichtbruin en is wit op de keel, buik en heeft een witte vleugelstreep.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in en nabij Malawi en telt twee ondersoorten:
* B. c. sola: noordelijk Malawi en oostelijk Zambia
* B. c dimorpha: centraal en zuidelijk Malawi en noordelijk Mozambique.
De leefgebieden liggen tussen de 1100 en 2500 meter boven zeeniveau in verschillende typen bos en in cultuur gebracht land.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als doorgaans algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Malawivliegenvanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Shelley (1893). List of Birds collected by Mr.Alexander Whyte,F.Z.S. in Nyassaland. Ibis 5 p. 18. Gearchiveerd op 30 maart 2023.
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1)
# Sheldon Bateau

Sheldon Bateau (Port of Spain, 29 januari 1991) is een voetballer uit Trinidad en Tobago die onder contract staat bij SK Beveren.

## Carrière

Bateau speelde sinds 2009 in het eerste team van San Juan Jabloteh. In 2012 kwam die club in de financiële problemen en ging in juli 2012 failliet. De spelers moesten een nieuwe club vinden en Bateau stapte over naar North East Stars. Voor die club zou hij echter nooit uitkomen. Eind augustus 2012 doorliep Bateau een stageperiode bij FC Twente. Het salaris werd echter een struikelblok en een transfer werd afgewend. Omdat Bateau een niet-Europeaan is, moest hij minimaal een salaris van 458.000 euro per jaar krijgen in Nederland. Ook AFC Ajax volgde deze speler een tijdje. Uiteindelijk was het KV Mechelen die de speler transfervrij overnam op 13 september 2012. In België golden deze salarisregels immers niet. Bateau tekende een contract van een jaar met optie tot twee extra seizoenen.
Sheldon Bateau maakte op 6 februari 2013 zijn debuut in het voetbalelftal van Trinidad en Tobago in een vriendschappelijke interland tegen Peru (0–2). In juni 2015 werd hij opgenomen in de selectie voor de CONCACAF Gold Cup 2015, zijn eerste interlandtoernooi.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Play-offs | Play-offs | Beker | Beker | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2009 | San Juan Jabloteh | TT Pro League | 5 | 2 | — | — | 0 | 0 | 5 | 2 |
| 2010/11 | San Juan Jabloteh | TT Pro League | 7 | 0 | — | — | 0 | 0 | 7 | 0 |
| 2011/12 | San Juan Jabloteh | TT Pro League | 4 | 2 | — | — | 0 | 0 | 4 | 2 |
| 2012/13 | KV Mechelen | Jupiler Pro League | 22 | 2 | 4 | 2 | 1 | 0 | 23 | 2 |
| 2013/14 | KV Mechelen | Jupiler Pro League | 35 | 1 | 6 | 1 | 0 | 0 | 41 | 2 |
| 2014/15 | KV Mechelen | Jupiler Pro League | 20 | 2 | 1 | 0 | 4 | 1 | 25 | 3 |
| 2015/16 | KV Mechelen | Jupiler Pro League | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 2015/16 | → Krylja Sovetov Samara | Eerste divisie | 18 | 0 | — | — | 1 | 0 | 19 | 0 |
| 2016/17 | Krylja Sovetov Samara | Eerste divisie | 20 | 0 | — | — | 2 | 0 | 22 | 0 |
| 2017 | Kairat Almaty | Premjer-Liga | 14 | 0 | — | — | 1 | 0 | 15 | 0 |
| 2018 | Kairat Almaty | Premjer-Liga | 25 | 0 | — | — | 1 | 0 | 26 | 0 |
| 2019 | Sarpsborg 08 FF | Eliteserien | 8 | 2 | — | — | 1 | 0 | 9 | 2 |
| 2019/20 | KV Mechelen | Jupiler Pro League | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 11 | 0 |
| 2020/21 | KV Mechelen | Jupiler Pro League | 8 | 0 | 4 | 1 | 1 | 0 | 13 | 1 |
| 2021/22 | KV Mechelen | Jupiler Pro League | 17 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | 20 | 0 |
| 2021/22 | Samsunspor | TFF 2. Lig | 14 | 0 | — | — | 0 | 0 | 14 | 0 |
| 2022/23 | → SK Beveren | Eerste klasse B | 32 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 33 | 0 |
| 2023/24 | SK Beveren | Eerste klasse B | 28 | 3 | 0 | 0 | 3 | 0 | 31 | 3 |
| 2024/25 | SK Beveren | Eerste klasse B | 8 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 10 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 297 | 14 | 16 | 4 | 20 | 1 | 323 | 16 |
# Wapen van Zonhoven

Het wapen van Zonhoven is meermalen aan de Belgisch Limburgse gemeente Zonhoven toegekend. De eerste keer was per Koninklijk Besluit op 6 februari 1822, nog ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Het wapen werd opnieuw verleend op 29 mei 1838.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen luidt als volgt:
   Van lazuur beladen met een zon van goud.
Het wapen is blauw van kleur met daarop een geheel gouden zon. Deze zon is een zogenaamd sprekend element. Omdat het wapen ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd verleend, kan gesproken worden van de rijkskleuren: een blauw schild met geheel goudkleurige wapenstukken. In België wordt dit omschreven als de kleuren van Nassau.

## Geschiedenis

In de 15e eeuw zegelde de Zonhovense schepenbank met een zegel waarop een aantal dwarsbalken staan afgebeeld met daarboven Sint Quintinus. Van het zegel zijn afdrukken uit 1412 en 1449. Van het tweede zegel is bekend dat ermee gezegeld werd vanaf 1475. Het tweede zegel toont een kruis met in een schildhoek achttien blokjes staande vijf, vijf, vier en vier, dit is het wapen van Elter. Uit het voorgaande zegel is wel Sint Quintinus overgenomen, deze staat ook op het tweede zegel boven op het schild. Vanaf 1558 wordt de heilige vervangen door een helm met een helmteken, eerst was dat nog het wapen en later een uitkomende leeuw (alleen de bovenste helft is zichtbaar omdat hij uit de helm komt). In 1593 staat de leeuw naast het schild, als een schildhouder. Eind jaren 1700 werd het wapen van de familie de Villenfagne de Vogelsanck gebruikt om mee te zegelen.
Het wapen werd in 1822 verleend door koning Willem I. Omdat het meest recente zegel mogelijk vergeten was, werd een nieuw wapen toegekend. Omdat er geen kleuren bekend waren, werd het verleend in de zogenaamde rijkskleuren: een blauw schild met gouden wapenstukken. Er is gekozen voor een sprekend wapen. Ondanks voorstellen door de Vlaamse Heraldische Raad om het wapen aan te passen is het Nederlandse wapen nog altijd in gebruik.
In 2021 bleek dat de gebruikte vlaggen allemaal een zon gebruiken die niet overeen komt met de zon die op het wapendiploma uit 1838 afgebeeld staat. De burgemeester en de voorzitter van Toerisme Zonhoven besloten een verzoek in te dienen om op het wapen en de gemeentelijke vlag de zon uit 1838 afgebeeld te krijgen. Het duurde tot 3 juni 2022 voordat de gemeentelijke vlag officieel werd aangepast met de juiste zon uit het gemeentewapen.

## Vergelijkbaar wapen

* Het wapen van Son en Breugel
# Critics' Choice Movie Award voor beste actiefilm

De Critics' Choice Movie Award voor beste actiefilm (Critics' Choice Movie Award for Best Action Movie) was een van de Amerikaanse filmprijzen van de Critics Choice Association die jaarlijks uitgereikt worden tijdens de Critics' Choice Awards. De prijs werd uitgereikt van 2008 tot 2020.
Vanaf 2021 werd deze vervangen door de Critics' Choice Super Award voor beste actiefilm.

## Winnaars en genomineerden
### 2008-2009

* 2008: The Dark Knight
** Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull
** Iron Man
** Quantum of Solace
** Wanted
* 2009: Avatar
** District 9
** The Hurt Locker
** Inglourious Basterds
** Star Trek

### 2010-2019

* 2010: Inception
** Kick-Ass
** Red
** The Town
** Unstoppable
* 2011: Drive
** Fast Five
** Hanna
** Rise of the Planet of the Apes
** Super 8
* 2012: Skyfall
** The Avengers
** The Dark Knight Rises
** Looper
* 2013: Lone Survivor
** The Hunger Games: Catching Fire
** Iron Man 3
** Rush
** Star Trek: Into Darkness
* 2014: Guardians of the Galaxy
** American Sniper
** Captain America: The Winter Soldier
** Edge of Tomorrow
** Fury
* 2015: Mad Max: Fury Road
** Furious 7
** Jurassic World
** Mission: Impossible – Rogue Nation
** Sicario
* 2016: Hacksaw Ridge
** Captain America: Civil War
** Deadpool
** Doctor Strange
** Jason Bourne
* 2017: Wonder Woman
** Baby Driver
** Logan
** Thor: Ragnarok
** War for the Planet of the Apes
* 2018: Mission: Impossible – Fallout
** Avengers: Infinity War
** Black Panther
** Deadpool 2
** Ready Player One
** Widows
* 2019: Avengers: Endgame
** 1917
** Ford v Ferrari
** John Wick: Chapter 3 – Parabellum
** Spider-Man: Far From Home

### 2020-2029 (Critics' Choice Super Award voor beste actiefilm)

* 2020 (1e): Da 5 Bloods
** Bad Boys for Life
** Extraction
** Greyhound
** The Hunt
** Mulan
** The Outpost
** Tenet
* 2021 (2e): No Time to Die
** Gunpowder Milkshake
** The Harder They Fall
** The Last Duel
** Nobody
** Wrath of Man
* 2022 (3e): Top Gun: Maverick
** Bullet Train
** RRR
** The Unbearable Weight of Massive Talent
** The Woman King

## Externe link

* Critics' Choice Awards
# Glyphodes uranoptris

Glyphodes uranoptris is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Margaronia uranoptris door Edward Meyrick in een publicatie uit 1929.
De soort komt voor op de Genootschapseilanden.
# Ewoud Kieft

Ewoud Matthijs Kieft (Groningen, 12 september 1977) is een Nederlands historicus en schrijver, zowel van historische werken als fictie. Ook is hij actief als muzikant.

## Leven en werk

Kieft studeerde geschiedenis aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Vervolgens deed hij onderzoek bij het NIOD en de Universiteit Utrecht naar religieuze radicalisering en het ontstaan van oorlogsenthousiasme in West-Europa 1870-1918, een onderwerp waarop hij in 2011 promoveerde. Tot 2012 was hij tevens vaste medewerker van NRC Boeken. Ook is hij actief als zanger en liedjesschrijver in verschillende muzikale projecten. Met zijn band De Harde Liefde bracht hij in 2017 het folk- en indiepopalbum Waar de wereld eindigt uit.

### Boeken

In 2006 publiceerde Kieft zijn eerste boek, Het Plagiaat, over de rivaliteit tussen Menno ter Braak en Anton van Duinkerken. In 2012 publiceerde hij een essaybundel over Willem Frederik Hermans en de Tweede Wereldoorlog onder de titel Oorlogsmythen, die genomineerd werd voor de AKO-Literatuurprijs. In 2015 bracht hij, voortbordurend op zijn proefschrift, het boek Oorlogsenthousiasme uit dat direct werd genomineerd voor de Libris Geschiedenis Prijs. In dit boek beschrijft Kieft, hoe leden van de Europese culturele elite rond 1900 konden veranderen in nationalistische, oorlogsverheerlijkende radicalen. Hij baseerde zich daarbij op eigen onderzoek en op egodocumenten van beroemde intellectuelen als Sigmund Freud, Hermann Hesse en Vladimir Majakovski. In april 2017 verscheen van zijn hand Het verboden boek Mein Kampf en de aantrekkingskracht van het nazisme, eveneens genomineerd voor de Libris Geschiedenis Prijs en winnaar van de Kleio Klasseprijs.
In 2020 verscheen Kiefts eerste roman, De onvolmaakten, een toekomstroman over een samenleving waarin kunstmatige intelligentie tot alle facetten van het dagelijks leven is doorgedrongen. In dat jaar droeg hij ook de Willem Arondéuslezing voor.

## Externe links en bronnen

* Informatie op TXT Radio
* Informatie op VPRO Mondo
* Informatie op Letterenfonds.nl
* Proefschrift van Kieft, Universiteit Utrecht
* Website van Ewoud Kieft
* ↑ Willem Arondéuslezing 2020 door Ewoud Kieft. Gearchiveerd op 28 juni 2021.