OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Julien Dillens

Julien Dillens (Antwerpen, 8 juni 1849 – Sint-Gillis, 24 december 1904) was een Belgische beeldhouwer en medailleur.
Dillens werd geboren als zoon van een schilder. Hij studeerde onder Eugène Simonis aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel. In 1877 ontving hij de Prijs van Rome voor Een Galliër gevangengenomen door de Romeinen. Dit stelde hem in staat om vier jaar lang de Italiaanse Renaissance te bestuderen. Hij ontwikkelde een nieuw concept waarbij beeldgroepen geïndividualiseerde personages kregen. In Brussel realiseerde hij in 1881 de groepen getiteld Het gerecht en Herkenbald, de Brusselse Brutus.
Het Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België en het museum van Elsene bezitten werk van Dillens.
Hij werkte samen met Rodin aan de versiering van het beursgebouw in Brussel. Hij leverde ook de beelden die tot in de Eerste Wereldoorlog op de De Smet de Naeyerbrug in Oostende stonden. De engelenbeelden met ontblote boezem leverden de brug haar bijnaam van "Tettebrug" op. Zijn meest bekende werk is misschien wel Hommage aan t' Serclaes, dicht bij de Brusselse Grote Markt.
Hij liet zijn buitenverblijf bouwen in het kunstenaarsoord Sint-Idesbald. Hij werd er dan ook bedacht met een straatnaam.
Tot in 1898 doceerde hij aan de Academie van Elsene. Daarna had hij een lesopdracht aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel.
Dillens stierf op 24 december 1904 in Brussel op 55-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.

## Werken

* De Waterdraagster in Sint-Gillis
* sculpturen van Old England in Brussel
* Werken van Julien Dillens
* Erkentelijke Stad, 1897, détail van de Obelisk Anspach, Brussel.
* De Stadsmagistratuur, 1897, détail van de Obelisk Anspach, Brussel.
* De bron, 1901, Armand Steurssquare, Sint-Joost-ten-Node.
* Laurel, Kruidtuin (Brussel.
* Enigma (MSK Gent).
* 1 2 3 Beeldhouwer Julien Dillens precies 100 jaar dood. www.bruzz.be. Gearchiveerd op 2 maart 2023. Geraadpleegd op 2 maart 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb149729580 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 139085351
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6660 4393
* Library of Congress Control Number: n88142602
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 23191
* Système universitaire de documentation: 231705670
* Union List of Artist Names: 500055978
* Virtual International Authority File: 12578491
* WorldCat (via VIAF): 12578491
# Natuurlijk evenwicht

Natuurlijk, ecologisch of biologisch evenwicht is de toestand van een ecosysteem, waarbij de grootte van de populatie van elke soort schommelt om een bepaalde waarde. De kwalitatieve aard en de kwantitatieve waarde van de verschillende levende en niet-levende elementen van een ecosysteem blijven min of meer gelijk, er is sprake van een evenwichtssituatie.
Het concept 'ecologisch evenwicht' als biologische vakterm is problematisch geworden, en wordt niet meer gebruikt in de oorspronkelijke betekenis van de definitie. De term wordt tegenwoordig buiten een wetenschappelijke context, als waardeoordeel gebruikt.
Een dergelijk "evenwicht" kan verstoord worden, wanneer er zich veranderingen voordoen in een van de biotische of abiotische, samenstellende delen van een ecosysteem.
Zowel bij zeer dynamische als bij stabiele ecosystemen, zowel in het pionierstadium als in het climaxstadium, kan er natuurlijk evenwicht zijn. Men onderscheidt een evenwicht ten gevolge van weerstand (resistence) of ten gevolge van veerkracht (resilience). In het eerste geval zal een verstorende ingreep slechts weinig effect hebben, in het laatste geval is er een mogelijk groot effect, maar keert het ecosysteem snel weer terug naar de evenwichtstoestand.
* ↑ Egerton, F.N. Changing concepts of balance of nature. In: Quarterly review of biology, Band 48, 1973, S. 322-350.
* ↑ Kim Cuddington The Balance of Nature metaphor in Population Ecology: Theory or Paradigm? Voordracht van The Philosophy of Science Association op 2-11-2000, PSA 2000 Program
* ↑ Tik Root (2019) The 'balance of nature' is an enduring concept. But it's wrong. Natural Geographic
# Dwarscontractie

Dwarscontractie is een effect dat optreedt onder invloed van een normaalkracht op een lichaam. Wanneer een lichaam door een normaalkracht wordt belast, zal dit lichaam verlengen of verkorten. Bovendien zal, bij verlenging, dit lichaam dunner worden en bij verkorting dikker. Dit verschijnsel wordt 'dwarscontractie' genoemd. Bovendien zal ook het volume veranderen.
De dwarscontractiecoëfficiënt ($\nu$), ook Poisson-factor genoemd, is de materiaalkundige constante die de invloed van de verlenging op de dwarscontractie beschrijft. In formulevorm:
    $\nu =-{\frac {d\epsilon _{d}}{d\epsilon _{l}}}$
Daarin is:
    $\epsilon _{d}=\Delta d/d$ de relatieve verandering in de dikte $d$
    $\epsilon _{l}=\Delta l/l$ de relatieve verandering in de lengte $l$
De dwarscontractie moet niet verward worden met de insnoering; bij deze laatste gebeurt de verdunning slechts lokaal.
Dwarscontractie is het best waar te nemen door aan een dik elastiek te trekken. Dit wordt dan niet alleen langer, maar ook dunner.
Bij het verlengen van een materiaal in ene richting zal er in de beide dwarsrichtingen verdunning optreden. In het geval van een anisotroop materiaal, zullen deze verdunningen relatief gezien ongelijk zijn aan elkaar. De rek in de ene dwarsrichting zal anders zijn dan die in de andere dwarsrichting. Anisotropie is een materiaaleigenschap die aangeeft in welke mate een materiaal ongelijk rekt over de richtingen haaks op de trek- of duwrichting.
# Kate O'Brien (wielrenster)

Kate O'Brien (Calgary, 23 juli 1988) is een Canadees baanwielrenster gespecialiseerd in de sprintonderdelen en een voormalig Canadees bobsleester.

## Loopbaan

O'Brien nam deel aan de Wereldkampioenschappen bobsleeën 2013 waar ze als remster plaats nam achter pilote Jenny Ciochetti. Ze behaalde daar een achttiende plaats in de tweemansbob. O'Brien miste net de kwalificatie voor de Olympische Winterspelen van 2014. In het seizoen 2014/2015 nam ze als pilote deel aan zowel de Wereldbeker als het Wereldkampioenschap bobsleeën.
Nadat O'Brien deelnam aan testen van de Canadese wielerbond werd ze in 2014 opgenomen in de Canadese baanwielerploeg. In de winter van 2014 en 2015 nam ze deel aan zowel bobsleewedstrijden als baanwielerwedstrijden. Bij de Pan-Amerikaanse Spelen 2015 won ze de teamsprint. Ze nam deel aan de Olympische Zomerspelen 2016, haar beste resultaat tijdens deze spelen was een zevende plaats op de teamsprint. In de zomer van 2017 kwam ze ten val op de Glenmore Velodrome in Calgary. Bij deze val liep ze hersenletsel op. Na haar revalidatie maakte O'Brien haar debuut als para-wielrenster tijdens de Wereldkampioenschappen baanwielrennen para-cycling 2020 in Milton, Canada, waar ze de 500 meter tijdrit in de C4 klasse won.

## Belangrijkste resultaten
### Baanwielrennen

| Jaar | CK | Overig |
| Elite |||||
| 2014 | 1 teamsprint 2 sprint 3 keirin | |
| 2015 | 1 teamsprint 1 500m tijdrit 2 keirin 3 sprint | Pan-Amerikaanse Spelen: 1 teamsprint, 2 sprint |
| 2016 | 1 sprint 1 500m tijdrit | |
| 2019 | 3 teamsprint 3 sprint | |

### Para-cycling
#### 2020

    Wereldkampioenschappen baanwielrennen, 500m tijdrit
* profiel op de wielersite
* profiel op cyclebase.nl
* profiel op olympic.ca
* ↑ Kate O’Brien introduces herself to Para cycling with world record performanceparalympic.ca 30-1-2020. Gearchiveerd op 20 februari 2022.
# Hélène Berr

Hélène Berr (Parijs, 27 maart 1921 - Bergen-Belsen, 10 april 1945) was een Franse Joodse vrouw die tijdens de Holocaust een dagboek bijhield. In Frankrijk wordt ze beschouwd als de "Franse Anne Frank". Ze stierf in Bergen-Belsen aan de gevolgen van vlektyfus.

## Levensloop

Hélène Berr werd in 1921 in Parijs geboren in een Frans-Joods gezin.
Op 10 mei 1940 vielen de Duitse troepen Frankrijk binnen. Op 23 juni werd Frankrijk door Nazi-Duitsland bezet. De vervolging van de Joden begon kort na de bezetting. De nazi's verplichtten het dragen van de "Jodenster" en begonnen met het deporteren van de Franse Joden in maart van 1942. Toen de vervolging en deportatie van de Joden in 1943 toenam, voelden Berr en haar familie zich niet langer veilig.
In maart van 1943 brachten Berr en haar familie hun nachten door bij vrienden, om invallen van de nazi's en de Vichy-politie te ontwijken. Op 8 maart 1944 riskeerde het gezin één nacht in hun eigen appartement en werden die nacht gearresteerd. Na drie weken opsluiting in kamp Drancy werden ze getransporteerd naar Auschwitz. Berr werd na acht maanden in Auschwitz te zijn geweest gedeporteerd naar het concentratiekamp Bergen-Belsen. In de winter van 1944-1945 woedde daar een tyfusepidemie. Berr werd ziek en toen de winter voorbij was kon zij niet meer staan en lopen. Toen er appel in het kamp plaatsvond kon Berr daar niet bij aanwezig zijn. Als straf werd zij ernstig mishandeld door een nazi-officier wat haar algehele toestand verslechterde. Hélène Berr stierf op 10 april 1945 in Bergen-Belsen, vijf dagen voordat het bevrijd werd door het Britse en Amerikaanse leger.

## Dagboek

Berr hield een dagboek bij van 7 april 1942 tot 15 februari 1944.
Ten tijde dat Berr gevangen zat in de concentratiekampen ontmoette zij een paar vrienden en vertelde hen dat ze haar dagboek wilde publiceren nadat de oorlog voorbij was. In 1992 besloot Berrs nichtje, Mariette Job, het dagboek op te sporen met het oog op publicatie. Job ontving het dagboek, dat uit 262 losse vellen bestaat, in 1994. Het dagboek van Hélène Berr werd in 2008 in Frankrijk gepubliceerd. De eerste druk, een oplage van 24.000 exemplaren, was na slechts twee dagen uitverkocht.
# Subtropisch klimaat

Het subtropisch klimaat (ook wel semi-tropisch genoemd) is het klimaat dat direct ten noorden en ten zuiden van de tropische klimaatzone ligt. Deze gebieden worden de subtropen genoemd. De subtropen liggen ongeveer tussen 23.5 en 40° noorderbreedte en 23.5 - 40° zuiderbreedte. Subtropische gebieden hebben een typische tropische zomer, maar een niet-tropische winter.
Men kan de subtropen verder onderverdelen in droge, winternatte, zomernatte en altijdnatte subtropen.

## Classificaties

Het subtropisch klimaat komt meestal niet meer voor als een apart klimaat in de modernere klimaatclassificaties en kan dus beschouwd worden als een traditionele klimaatzone.
In de meest gebruikte classificatie; die van Köppen wordt de term al helemaal niet meer gebruikt en zijn de hier gekarakteriseerde subtropische klimaten een onderdeel van het gematigde klimaat. De gemiddelde temperatuur van de warmste maand ligt boven 22 °C, terwijl de gemiddelde temperatuur in de koudste maand tussen -3 °C en 18 °C ligt. Er zijn natte zomers en droge winters of andersom. Dit gaat op voor het warme mediterraan klimaat (Csa-klimaat), het warme chinaklimaat (Cwa-klimaat) en het warme zeeklimaat (Cfa-klimaat).
De klimatoloog John F. Griffiths gebruikt echter de definitie dat locaties met een gemiddelde temperatuur in de koudste maand tussen 6 °C en 18 °C subtropisch zijn. Glenn Trewartha hanteert de definitie dat een klimaat subtropisch is als er acht of meer maanden van het jaar een gemiddelde temperatuur heerst van ten minste 10 °C, terwijl ten minste één maand een lagere temperatuur heeft dan 18 °C.
De exacte omstandigheden zijn binnen de subtropische klimaatzones zeer variabel. Het is een van de grootste klimaatzones op aarde. Zo kan de hoeveelheid neerslag variëren van zeer vochtig tot uitzonderlijk droog. Een aantal van de grote woestijnen op aarde liggen in de subtropische zone. Zomers kunnen heet zijn, of gewoon warm. Sommige subtropische gebieden worden geplaagd door cyclonen, die in de tropen in de zomer en herfst ontstaan waar er dan veel regen is.
# Extra (winkel)

Extra is een winkelketen met de maatschappelijke zetel en het distributiecentrum in het West-Vlaamse Zwevegem. Ze zet zich vooral in op de verkoop van onderhouds- en schoonheidsproducten, decoratie en seizoensartikelen. De keten telt circa 44 winkels die alle gelegen zijn in het Waals Gewest.

## Oorsprong en groei

In 1992 openden Stephan Lesage en Greet Huysentruyt in Komen een eerste winkel met een oppervlakte van 100 m². Het jaar daarop volgde onder de naam Eurobazar een tweede vestiging van circa 300 m² in het nabijgelegen Ploegsteert. Verdere expansie volgde twintig jaar later. Tussen 2002 en 2009 openden veertien Lediscount-winkels, voornamelijk gelegen op de Waalse As. In 2013 verrees in Zwevegem een logistiek centrum van circa 10.000 m² en kwamen er vier winkels bij. Tussen 2013 en 2015 kwamen er in totaal negen nieuwe filialen bij waardoor het aantal opliep tot 25. In 2015 werden alle winkels herdoopt tot Extra.
Teneinde het gamma aan te passen aan de Vlaamse markt, opende het bedrijf in 2016 in Wevelgem een testwinkel onder de naam Flash. In oktober 2016 volgde een tweede Flash-filiaal in Roeselare maar deze sloot op 12 maart 2018 de deuren.
* Website van Extra
* ↑ Extra tast Vlaamse markt af en verdubbelt distributiecentrum. Gearchiveerd op 24 juli 2018. Geraadpleegd op 24 juli 2018.
* ↑ Zie geraadpleegd op 23 juli 2018. Gearchiveerd op 24 juli 2018. Geraadpleegd op 24 juli 2018.
* ↑ Une entreprise made in Belgium fondée en 1992, op www.extrashop.be. Gearchiveerd op 28 september 2021.
* ↑ Destockagewinkel Flash sluit de deuren, op HLN.be 12 maart 2018. Gearchiveerd op 24 juli 2018.
# Rehimena leptophaes

Rehimena leptophaes is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Dichocrocis leptophaes door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1913.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Gooiboog

De Gooiboog (of Oostboog) is een spoorwegboog van de Flevolijn naar de Gooilijn, die Almere een rechtstreekse verbinding met Hilversum en Utrecht geeft.
De boog is dubbelsporig. De buitenste boog is 2200 meter lang, de binnenste 1400 meter. De buitenste boog, die de Flevo- en de Gooilijn onderlangs kruist, ligt in een open tunnelbak met een lengte van bijna 1500 meter en een diepte van 7,5 meter.

## Geschiedenis

De in 1987-88 aangelegde Flevolijn gaf Flevoland alleen een aansluiting richting Amsterdam. Bij de ontwikkeling van plannen voor die spoorlijn was de Gooiboog ook al aangegeven. In 1987 werd een aansluiting richting Utrecht en Amersfoort (Oostboog) concreet wenselijk geacht.
Deze boog zou het overstappen op station Weesp voor reizigers richting Oost- en Zuid-Nederland overbodig maken. Daarom werd de Gooiboog in 1988 opgenomen in de lijst van Rail 21-projecten, een ambitieus toekomstplan van de Nederlandse Spoorwegen.
Voor de Gooiboog zou over het grondgebied van de gemeente Weesp een nieuwe dubbelsporige verbindingsboog moeten komen. Aanvankelijk was NS Railinfrabeheer daarbij van plan een fly-over aan te leggen. De gemeente Weesp was daar op tegen vanwege het verstoren van het landschap. De gemeente Weesp had moeite met de doorsnijding van het Naardermeergebied, een natuurmonument.
Het eerste bezwaar van Weesp is opgelost met de bouw van een duurdere onderdoorgang om de omwonenden zo veel mogelijk een vrij uitzicht te bieden. Het tweede kritiekpunt van Weesp is met de toepassing van de NIMBY-procedure ten voordele van het Rijk beslecht. Vanwege het nationale belang dat aan de spoorverbinding was toegekend kreeg de toenmalige gemeente Weesp een aanwijzing tot wijziging van het bestemmingsplan.
Hiermee kon de bouw eind 2000 alsnog starten. De boog werd op 14 december 2003 in gebruik genomen. De kosten bedroegen circa 81 miljoen euro. De boog voor de verbinding Almere - Amsterdam heet de Almereboog of Westboog. Ook deze boog is voor een deel gebouwd in een tunnelbak.

## Gebruik

Elke dag rijdt er twee keer per uur per richting een sprinter Almere Centrum - Utrecht Centraal over de Gooiboog.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| 4900 | Sprinter (NS) | Utrecht Centraal – Hilversum – Almere Centrum | Stopt niet in Hilversum Media Park en Bussum Zuid. Stopt van maandag t/m vrijdag tussen circa 6:30 en 20:00 uur, op zaterdag tussen circa 10:00 en 20:00 en op zondag tussen circa 11:00 en 20:00 uur niet te Hollandsche Rading. |
# Rehimena straminealis

Rehimena straminealis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Richard South in een publicatie uit 1901.
De soort komt voor in Centraal-China.
# Halfweg (Terschelling)

Halfweg is een buurtschap ten oosten van het dorp West-Terschelling op het waddeneiland Terschelling, provincie Friesland (Nederland). Formeel valt de buurtschap onder West-Terschelling. De buurtschap bestaat uit een klein aantal verspreid langs de Hoofdweg van Terschelling liggende boerderijen en woonhuizen. De meeste boerderijen zijn verbouwd tot appartementencomplex. In Halfweg komen enkele campings en caravanterreinen voor. Er is een hotel (Bornholm), een pizzeria en een midgetgolf-baan.
Ten noorden van Halfweg lag vroeger het dorpje Stattum. Dit dorpje is echter door overstuiving met duinzand verdwenen. Ten oosten van Halfweg lag het verdwenen dorpje Schittrum.
Dorpen en buurtschappen: Baaiduinen · Dellewal · Formerum · Halfweg · Hee · Hoorn · Horp · Kaard · Kinnum · Landerum · Lies · Midsland · Midsland aan Zee · Midsland-Noord · Oosterend · Striep · West aan Zee · West-Terschelling Friesland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Vlag van Marrum-Westernijkerk

De vlag van Marrum-Westernijkerk is de dorpsvlag van de Nederlandse dorp Marrum en Westernijkerk, in de Friese gemeente Noardeast-Fryslân. De vlag werd op 25 november 1999 en in 2001 geregistreerd. Het ontwerp van de vlag is van de hand van J.C. Terluin.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Twee lengtebanen blauw en groen, over alles heen een liggende gele ruit, waarvan de hoeken alle zijden van de vlag in het midden raken, de ruit belegd met een afgescheurde katten- en roekenkop, beide zwart en toegewend.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Kat: bijnaam voor een inwoner van Marrum.
* Roek: bijnaam voor een inwoners van Westernijkerk.
* Groene baan: de kleur groen duidt op het agrarische karakter van het dorp.
* Blauwe baan: beeldt de Waddenkust uit.
* Kleurstelling: ontleend aan de wapens van de adellijke families: Ponga, Wynia, Walta en Van Idsinga. Deze families bewoonden staten in het dorp. Het gouden vlak met de zwarte dieren is overgenomen uit de wapens met een halve Friese adelaar.
# Israëlische basketbal League Cup

De Israëlische basketbal League Cup is een Israëlische bokaal in het basketbal die in 2006 voor het eerst werd georganiseerd door de Israel Basketball Association.

## Winnaars Israëlische basketbal League Cup

| Jaar | Winnaar | Uitslag | Tegenstander |
| 2006 | Ironi Ashkelon | 79 - 73 | Maccabi Rishon LeZion |
| 2007 | Maccabi Tel Aviv | 93 - 74 | Hapoel Jeruzalem |
| 2008 | Hapoel Jeruzalem | 84 - 69 | Ironi Nahariya |
| 2009 | Hapoel Jeruzalem | 86 - 80 | Maccabi Tel Aviv |
| 2010 | Maccabi Tel Aviv | 87 - 77 | Hapoel Jeruzalem |
| 2011 | Maccabi Tel Aviv | 78 - 74 | Hapoel Holon |
| 2012 | Maccabi Tel Aviv | 75 - 65 | Maccabi Ashdod |
| 2013 | Maccabi Tel Aviv | 88 - 77 | Hapoel Jeruzalem |
| 2014 | Hapoel Jeruzalem | 81 - 78 | Maccabi Tel Aviv |
| 2015 | Maccabi Tel Aviv | 87 - 80 | Hapoel Eilat |
| 2016 | Hapoel Jeruzalem | 77 - 62 | Maccabi Tel Aviv |
| 2017 | Maccabi Tel Aviv | 93 - 79 | Ironi Nahariya |
| 2018 | Maccabi Rishon LeZion | 78 - 66 | Hapoel Be'er Sheva |
| 2019 | Hapoel Jeruzalem | 84 - 83 | Maccabi Tel Aviv |
| 2020 | Maccabi Tel Aviv | 86 - 84 | Hapoel Holon |
| 2021 | Maccabi Tel Aviv | 92 - 62 | Hapoel Eilat |
| 2022 | Maccabi Tel Aviv | 88 - 84 | Hapoel Tel Aviv |
| 2023 | Hapoel Jeruzalem | 79 - 71 | Maccabi Tel Aviv |
| 2024 | Maccabi Tel Aviv | 86 - 83 | Maccabi Ironi Ramat Gan |
# Jules Canneel

Jules-Marie Canneel jr. (Brussel, 21 april 1881 – aldaar, 24 september 1953) was een Belgisch schilder, tekenaar en karikaturist.

## Leven en werk

Jules Canneel was de oudste zoon van ingenieur Jules-Marie Canneel sr. (1857-1940) en Marie Eugénie Emilie Van Langenhoven. Hij was een buitenechtelijk kind en werd in 1885 bij hun huwelijk erkend. Zijn vader was architect en vanaf 1894 leraar architectuur aan de academie in Sint-Gillis, hij schilderde en tekende ook. Uit de familie Canneel waren ook andere kunstzinnige leden afkomstig, zoals Jules' grootvader, de schilder Théodore-Joseph Canneel en zijn eigen broers Eugène, Jean, en Marcel Canneel die beeldhouwer of schilder werden. Hij studeerde aan de de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Brussel (1907-1913) als leerling van Ernest Blanc-Garin en Constant Montald. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Canneel krijgsgevangen gehouden in Nederland. Canneel schilderde en tekende in impressionistische stijl figuren, naakten, landschappen, stadsgezichten en stillevens. Hij werd daarin geïnspireerd door zijn reizen door Europa en het noorden van Afrika. Hij was columnist en karikaturist voor het tijdschrift "Pourquoi Pas?" en als cartoonist voor Le Soir. Met zijn tekeningen en karikaturen illustreerde hij werken van onder anderen Eugène Herdies, Pierre Loti en Maurice Maeterlinck.
Jules Canneel werd onderscheiden in de Kroonorde en werd in 1936 benoemd tot ridder in de Orde van de groothertog Gediminas van Litouwen. Hij was getrouwd met Sylvia Lefèvre en hertrouwde na scheiding met zangeres Mady Purnode (1899-1977).
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* 1 2 Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. ISBN 9789491819643. p. 301.
* ↑ Geboorteaangifte Brussel op 21 april 1881, akte 1898 (via FamilySearch).
* ↑ Alain Canneel (2006) Les quatre frères Canneel qui combattirent en 1914-1918. Gearchiveerd op 16 oktober 2022.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6707 9164
* Library of Congress Control Number: nr97033037
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 15116
* Système universitaire de documentation: 223361380
* Union List of Artist Names: 500201713
* Virtual International Authority File: 63915844
* WorldCat (via VIAF): 63915844