OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Louis Putman

Aloysius Maria (Louis) Putman (Amsterdam, 17 september 1923 – aldaar, 21 augustus 2013) was een Nederlands antiquaar, boekenverzamelaar, prentbriefkaartenverzamelaar en auteur.
Putman werd geboren als zoon van de kruidenier Franciscus Petrus Antonius Josef Maria Putman, en Anna Margaretha Maria Westhof. Hij werkte aanvankelijk als liftboy en wilde in 1938 bloemist worden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte hij in de Wieringermeerpolder, en na de oorlog was hij werkzaam als administratief medewerker en afdelingschef bij verzekeringsbedrijf NedLloyd.
Vanaf 1953 werkte hij voor het Antiquariaat Schuhmacher van Max en Wilma Schumacher waar hij de administratie deed en zich bezighield met het stencilen van de catalogi. In 1970 begon hij zelf een antiquariaat, aanvankelijk vanuit zijn woning, en later aan de Prinsengracht. In 1985 verhuisde hij met zijn winkel naar het Rusland. Van huis uit zelf verzamelaar werd hij de leverancier voor andere verzamelaars van onder andere prentbriefkaarten, judaïca, topografie en literatuur.
Putman werd vooral bekend door zijn medewerking aan het aan vergeten literatuur en uitgevers uit het verleden gewijde tijdschrift Uitgelezen Boeken, dat hij in 1977 samen met drukker Jan de Jong oprichtte. Putman en De Jong lieten eerst drie proefnummers verschijnen en pas in 1981 verscheen het eerste officiële nummer. Tot en met 2009 zijn er 34 nummers verschenen. Een aantal ervan werd geschreven of geredigeerd door Putman. Nummer 1 van de vierde jaargang 1989 van Uitgelezen Boeken bestond, ter ere van Putmans 65e verjaardag, uit artikelen geschreven door zijn vrienden en bekenden. Als uitgever liet hij in 1999 de bundel Mijn belijdend lied (31 gedichten) van Jacob Israël de Haan in een kleine oplage verschijnen.
Putman overleed een maand voor zijn 90e verjaardag in het Amsterdamse verzorgingstehuis Flesseman. Begin 2013 had hij zijn verzameling Amsterdamse prentbriefkaarten geschonken aan de afdeling Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam.

## Literatuur

* Vincent van de Vrede: Portret van antiquaar Louis Putman in De Boekenwereld 24e jaargang no. 2, december 2007, pag. 58-65.
* ↑ Antiquaar Louis Putman overleden; volgens Antiquaar Louis Putman overleden, door Peter-Paul de Baar, in Ons Amsterdam is Putman op 20 augustus 2013 overleden.
* ↑ Handel en wandel van Louis Putman, door Antje Postma, in OpNieuw
* ↑ Antiquaar Louis Putman overleden, door Peter-Paul de Baar, in Ons Amsterdam
* Gemeinsame Normdatei: 1048257568
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8907 8519
* Library of Congress Control Number: no2020112778
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072798432
* Virtual International Authority File: 215734425
* WorldCat (via VIAF): 215734425
# Pachycondyla cernua

Pachycondyla cernua is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Mackay & Mackay.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Astense Aa

De Astense Aa is een van de zijrivieren van de Aa. Deze beek vormt over een grote lengte de grens tussen de gemeenten Asten en Deurne. Ze is tussen 1960 en 1970 over vrijwel de gehele lengte gekanaliseerd. Daarnaast heeft de rivier te lijden gehad van de aanleg van Rijksweg 67. De Astense Aa is ongeveer 20 km lang.

## Verloop

De Astense Aa begint tegenwoordig als een ontginningswater: een hoog gelegen aanvoerwaterleiding die ter hoogte van het dorp Neerkant aan de rand van de Peel haar water ontvangt uit het kanaal van Deurne ter hoogte van het natuurgebied Het Molentje. Dat kanaal ontvangt aangevoerd water uit de Maas via o.a. de Noordervaart. Het peilbeheer en de waterkwaliteit daarvan zijn in hoge mate onnatuurlijk.
De Astense Aa stroomt vervolgens langs de provinciegrens naar de rand van de Groote Peel om daar uit te komen op het voormalige brongebied westelijk van het gehucht Heitrak. Een ander brongebied was de rand van de Deurnese Peel via de Soeloop. Het water had daardoor vroeger een aparte, door het veenwater beïnvloede kwaliteit. Zuidelijk van Liessel vloeien de beide stukken samen, en de beek gaat verder westelijk richting Vlierden, door het zwaar beboste, maar met oude boerderijen afgewisselde, landgoed-achtige gebied dat vanouds bekendstaat als de Beelsfundatie. Hier ligt ook het natuurgebiedje de Berken. Ook bij Ommel stroomt de beek nog tussen en langs naaldbosgebieden zoals de intensief recreatief benutte Oostappense Heide waarna het in de Aa uitstroomt. In de omgeving van deze samenvloeiing is een waterbergingsproject in studie. Momenteel is men bezig de beek haar meanderende karakter terug te geven.

## Watermolens

Vroeger stonden er op de Astense Aa twee watermolens en wel:
* De Belgerense Watermolen, bij buurtschap Belgeren, ten zuiden van Vlierden.
* De Watermolen van Ruth, halverwege Vlierden en Liessel, bij de buurtschap Ruth.

## Natuurgebied "De Berken"

Enkele delen van de beek hebben hun oude meandering behouden. De omliggende terreinen worden als natuurgebied beheerd. Zo ligt er ten oosten van Ommel een natuurgebiedje van 49 hectare dat eveneens Astense Aa heet (ook: Astensche Aa, naar de schrijfwijze op oudere topografische kaarten). Hier meandert de beek over een lengte van 2 kilometer. Het vegetatietype kan worden aangeduid als een eiken-elzenbos. In dit beekdalreservaat vindt men de bosbeekjuffer, de weidebeekjuffer en de beekschaatsenrijder. Daarnaast huizen er acht soorten vleermuizen en er zijn grote aantallen glimwormen, waarvan de larven leven van huisjesslakken.
Aangezien de Astense Aa ernstig vervuild is door de intensieve landbouw, is de plantengroei van het reservaat sterk verruigd. Het gebied is eigendom van het Brabants Landschap.

## Externe link

* Astensche Aa op brabantslandschap.nl
# De Averegten

De Averegten is een provinciaal groendomein in de Belgische gemeente Heist-op-den-Berg. Het 100 ha grote gebied is eigendom van de provincie Antwerpen en wordt ook door haar beheerd. Het domein bestaat zowel uit bossen als open ruimten. Deze zijn ingericht als picknickweide, dierenweide, speelzone of natuurgebied.
# Station Mottingham

Mottingham is een spoorwegstation van National Rail in de Royal Borough of Greenwich in het zuidoosten van de Britse metropool Groot-Londen. Mottingham is gelegen tussen de wijken Eltham en Mottingham. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southeastern.
# Robert Gehring

Robert Paul Gehring (Amstelveen, 19 januari 1976) is een voormalig Nederlands voetballer.

## Biografie

Gehring begon in zijn jeugd met voetballen bij AFC, om vervolgens te vertrekken naar de jeugd van Ajax. In de tweede wedstrijd om de UEFA Super Cup van 1995, thuis in het Olympisch Stadion, maakte Gehring op 28 februari 1996 als amateur tegen Real Zaragoza zijn debuut in het eerste elftal. Gehring verving bij een 4–0 voorsprong Finidi George in de eenenzeventigste minuut. De UEFA Super Cup werd vervolgens over twee wedstrijden gewonnen. In het seizoen 1996/97 raakte hij ernstig geblesseerd, waardoor zijn ontwikkeling stagneerde. Toen in juli 1997 zijn vriend en teamgenoot Dave van den Bergh de overstap maakte naar het Spaanse Rayo Vallecano, raadde hij Gehring aan bij de club. Hierop werd Gehring uitgenodigd voor een oefenstage. Hierin maakte Gehring zoveel indruk dat hij een contract kreeg aangeboden.
Nog voordat Van den Bergh en Gehring bij het elftal kwamen, degradeerde de ploeg na afloop van het seizoen 1995/96 uit de Primera División. Fernando Zambrano, de trainer die het Nederlandse duo haalde, werd aan de kant gezet en vervangen door Josu Ortuondo. Ortuondo wenste geen gebruik te maken van Gehring en na een halfjaar werd hij verhuurd aan Rayo Majadahonda, dat uitkwam in de Segunda División B. Gehring begon hier als basisspeler, maar raakte tegen het eind het seizoen zijn basisplaats kwijt. Uiteindelijk speelde hij zeventien wedstrijden voor de club uit Madrid, waarin hij eenmaal scoorde.
Na zijn Spaanse avontuur keerde Gehring terug naar Nederland, waar hij ging spelen voor zijn oude club AFC. Hij zou uiteindelijk in totaal negen seizoenen spelen voor AFC, waarmee hij eenmaal kampioen van de Eerste klasse werd.

## Naast het voetbal

Gehring volgde de opleiding management, economie en recht aan de HEAO en is sinds 2011 directeur van een bedrijf in de textielindustrie.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Ajax |
| UEFA Super Cup | 1x | 1995 |
| AFC |
| Eerste klasse (zondag) | 1x | 2000/01 |
* ↑ Altijd Ajacied Robert Gehring won als amateur Super Cup Ajax.nl
* ↑ Minne Groenstege, De Argentijnen van Madrid. Staantribune. Geraadpleegd op 12 mei 2016.
* ↑ Gehring: Robert Paul Gehring. BD Futbol. Geraadpleegd op 12 mei 2016.
* ↑ LinkedIn-profiel Robert Gehring LinkedIn, geraadpleegd op 18 februari 2021
# Station Newton Abbot

Newton Abbot is een spoorwegstation van National Rail in Newton Abbot, Teignbridge in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway.
# Latijnse school (Megen)

De Latijnse school is een voormalige Latijnse school en gemeentehuis in Megen.

## Geschiedenis

De Latijnse school in Megen werd gesticht in 1645. In 1629 veroverde Frederik Hendrik na een groots opgezette belegering de stad 's-Hertogenbosch en werden de franciscaner monniken gedwongen hun klooster daar te verlaten. Zij mochten zich in Megen vestigen op voorwaarde dat ze daar een Latijnse school zouden oprichten. De school trok oorspronkelijk uit de hele Republiek katholieke jongens aan, die omwille van hun geloof geen hoger onderwijs konden volgen. In deze vorm heeft de Latijnse school tot 1800 bestaan.
Tussen 1800 en 1877 was het een Openbare Latijnse School, die subsidie van de regering kreeg. Dit bleek in de laatste jaren geen succesvolle formule meer te zijn, want de school had nog nauwelijks leerlingen. Bij de invoering van de Hoger-Onderwijswet van 28 april 1877 veranderde de Latijnse School in een Bijzondere School van Hooger Onderwijs en werd geheel overgedragen aan de Franciscanen. De school werd toen het Sint-Antoniusgymnasium. Met de grote maatschappelijke veranderingen in de jaren 1960 en de invoering van de Mammoetwet, bleek er voor een klein gymnasium als in Megen geen plaats meer te zijn. De school werd op 3 juli 1967 definitief gesloten.

## Het gebouw

In de eerste jaren maakten de monniken gebruik van een vervallen woning. In 1666 werd een geheel nieuw schoolgebouw gebouwd. Na een inval door Franse troepen werd de school gedeeltelijk in gebruik genomen als gemeentehuis. Deze gedeelde functie was een succesformule want ze bleef in stand tot het midden van de twintigste eeuw.
In 1776 werd de school annex gemeentehuis herbouwd. Honderd jaar later was er behoefte aan een groter gebouw. Tussen 1883 en 1884 werd daarom een nieuwe school gebouwd, die in eclectische stijl was ontworpen door de bekende architect Evert Margry. Het gebouw heeft twee verdiepingen en had met zijn drie vleugels oorspronkelijk een H-vorm. In 1900 volgde een uitbreiding met nog twee vleugels. In een van de vleugels was op de begane grond tot 1942 het gemeentehuis gevestigd, met op de verdieping daarboven de kapel.
De Latijnse school ligt binnen het beschermd stadsgezicht van Megen. Het grotendeels in oorspronkelijke vorm bewaard gebleven gebouw is een rijksmonument. Vanaf 1971 is het schoolgebouw in gebruik als gemeenschapshuis. In het gebouw zijn onder andere een gymzaal, tentoonstellingsruimten en een café gevestigd.
Bronnen:
* Stichting Gemeenschapshuis Acropolis
* Megen - De Franciscanen
* Beschrijving Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed
# Koeno Gravemeijer

Koeno Henricus Eskelhoff Gravemeijer (ook Gravemeyer), (Oosthem, 25 februari 1883 – Wassenaar, 13 februari 1970) was een Nederlandse calvinistische predikant, secretaris van de Algemene Synode van de Nederlandse Hervormde Kerk en, samen met kardinaal de Jong, leider van het kerkelijk verzet in de Tweede Wereldoorlog.

## Opleiding

Gravemeijer was de zoon van predikant Eskelhoff Carsjen Gravemeijer en Trijntje Groen. Hij studeerde theologie aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Hij was daar lid van Secor Dabar, een gezelschap van studenten theologie. Hij werd hulpprediker in Leeuwarden, predikant Giessen-Oudekerk (1911), Voorburg (1915) en Den Haag (1920). In 1921 was hij medeoprichter en bestuurslid van de Hervormd-Gereformeerde Staatspartij (Zijn broer Henricus Eskelhoff Gravemeijer was van 1921 tot 1936 voorzitter van de HGSP).

## Oorlog

Vanaf mei 1940 was Gravemeijer secretaris van de hervormde synode en het Convent van Kerken (in 1942 hernoemd in Interkerkelijk Overleg). In die rol was hij coördinator en organisator van het kerkelijk verzet. Dit leidde tot arrestatie in 1941, waarbij hij korte tijd in de gevangenis van Scheveningen terechtkwam, en zeven maanden in het gijzelaarskamp Sint Michielsgestel verbleef (1942).

## Naoorlogse werkzaamheden

Na de oorlog streefde hij, met Hendrik Kraemer en Willem Banning, naar een vernieuwing in de Nederlandse Hervormde Kerk. Dit leidde tot het bijeenroepen van een synode. Gravemeijer verbleef driemaal voor langere tijd in Zuid-Afrika; in de eerste helft van 1947 om de betrekkingen met de hervormde kerken te versterken en ook van januari 1953 tot mei 1954 als predikant te Cottesloe bij Johannesburg. Na zijn terugkeer vestigde hij zich in Wassenaar. Samen met zijn tweede echtgenote zette Gravemeijer zich in voor de dialoog tussen christendom en jodendom, en de stichting van de christelijke kibboets Nes Ammim in westelijk Galilea. Door zijn instemming met de rassenscheiding in Zuid-Afrika raakte Gravemeijer na zijn pensionering geïsoleerd. De ontwikkelingen in de kerk rond die tijd verontrustten hem en dat sprak hij ook uit.

## Verdere personalia

Gravemeijer trouwde in 1911 met Baukje van Popta (1888-1930). Hij hertrouwde in 1957 met Hillegonda Meissner (1892-1978). Beide huwelijken bleven kinderloos. In 1946 ontving hij een eredoctoraat in de theologie aan de Rijksuniversiteit Utrecht voor zijn werk tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1952 werd hij eredoctor van de Universiteit van Pretoria voor zijn werk voor de kerk in Zuid-Afrika.

## Externe link

* Koeno Gravemeijer in het Biografisch Woordenboek van Nederland 3 (Den Haag 1989)
* ↑ “Wil dominee nog iets drinken?”: gedenkboek Secor Dabar, Particulier Corpsgezelschap van Utrechtse Studenten Theologie 1844-1969-2019; 2e vermeerderde druk Nijkerk 2021. ISBN 978-90-814082-6-4
* Biografisch Portaal: 60940180
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 097725579
* Virtual International Authority File: 286745367
* WorldCat (via VIAF): 286745367
# Station Ormskirk

Ormskirk is een spoorwegstation van National Rail in Ormskirk, West Lancashire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Merseyrail. Het station wordt gebruikt door treinen van Merseyrail naar/van Liverpool Central en treinen van Northern Rail naar/van Preston.
# Vairocana (dhyani-Boeddha)

Vairocana is een van de Vijf dhyani-Boeddha's. Hij stelt hierin het midden en de ruimte voor. Vairocana is de boeddha van het verleden, dus de voorganger van Sakyamuni Boeddha, de boeddha van het heden. Vairocana kan gezien worden als dharmakaya Boeddha. Dharma kaya betekent de Boeddha, als het lichaam (kāya) en essentie van de Boedhistische leer (dharma). Vairocana betekent "hij die is als de zon" of de "uitstralende". Zijn handen zijn bijen gevlochten tot het wiel van onderwijzen (dharmacakra). Deze boeddha wordt voor het eerst in het geschrift Brahmajala Soetra genoemd.
Vairocana mag men niet verwarren met Virocana, die in hoofdstuk acht van Chandogya Upanishad als de koning van de Asuras wordt voorgesteld.
In Lushan staat het grootste boeddhabeeld, Grote Boeddha van Lushan, van de wereld. Dit beeld is van Vairocana.
# Justyn Warner

Justyn Warner (Toronto, 28 juni 1987) is een Canadees sprinter die zich heeft gespecialiseerd in de 100 m en de 200 m. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen.

## Loopbaan

Zijn eerste internationale succes boekte Warner in 2005 door zilver te winnen bij de Pan-Amerikaanse jeugdkampioenschappen. Op de 100 m finishte hij in 10,26 s, dat tevens een verbetering van het Canadese jeugdrecord betekende. Op de 4 × 100 m estafette won hij eveneens een zilveren medaille. Een jaar later won hij bij de wereldjeugdkampioenschappen in Peking zilver op de 100 m. Met een tijd van 10,39 s eindigde hij achter de Brit Harry Aikines-Aryeetey (goud; 10,37) en voor de Jamaicaan Yohan Blake (brons; 10,42).
In 2012 maakte Warner zijn olympisch debuut. Op de Olympische Spelen van Londen kwam hij uit op de 100 m en de 4 × 100 m estafette. Op de 100 m werd hij in de halve finale uitgeschakeld met een tijd van 10,09. Op de 4 × 100 m estafette plaatste hij zich met zijn teamgenoten Gavin Smellie, Oluseyi Smith en Jared Connaughton voor de finale door 38,05 te lopen. In de finale finishte de Canadese ploeg als derde, maar werd later gediskwalificeerd door een baanfout. Op de wereldkampioenschappen van 2013 in Moskou won hij op de 4 × 100 m estafette een bronzen medaille.
Zijn broer Ian Warner is eveneens een olympisch atleet.

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 10,09 s (+1,5 m/s) | 4 augustus 2012 | Londen |
| 200 m | 20,95 s (+0,8 m/s) | 12 juni 2011 | Toronto |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 50 m | 5,77 s | 2 februari 2012 | Saskatoon |
| 60 m | 6,57 s | 21 februari 2015 | Birmingham |

## Palmares
### 100 m

* 2005: 2 Pan-Amerikaanse jeugdkamp. - 10,26 s
* 2006: 2 WK U20 - 10,39 s
* 2011: 8e in series WK - 10,47 s
* 2012: 4e in series OS - 10,09 s

### 4 x 100 m

* 2005: 2 Pan-Amerikaanse jeugdkamp. - 40,25 s
* 2012: DQ OS (38,05)
* 2013: 3 WK - 37,92 s
* 2015: 3 WK - 38,13 s
* (en) World Athletics-profiel voor Justyn Warner
* (en) Profiel van Justyn Warner op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) Profiel op olympic.ca
* (en) Pan American Junior Championships op gbrathletics.com
# José Luis Calva

José Luis Calva Zepeda (Mexico-Stad, 20 juni 1969 - aldaar, 11 december 2007) was een Mexicaans (serie)moordenaar en kannibaal.
Calva had een nare jeugd, zijn vader overleed toen hij twee jaar oud was, en hij was regelmatig slachtoffer van geweld. Op zijn zevende werd hij verkracht door een vriend van zijn broer. Op veertienjarige leeftijd werd hij aangehouden wegens verboden wapenbezit, en was op dat moment ook verslaafd aan alcohol, sigaretten en cocaïne. Calva trouwde en kreeg twee kinderen, maar het echtpaar scheidde in 1996 waarbij zijn ex-vrouw hun kinderen meenam naar de Verenigde Staten. Calva verdiende zijn brood met het schrijven van boeken die hij zelf verkocht, de meeste met horror- of sadistische thema's.
In oktober 2007 werd Calva gearresteerd op verdenking van moord op zijn vriendin Alejandra Galeana, die de zesde van die maand voor het laatst was gezien. De agenten die hem kwamen arresteren troffen hem aan terwijl hij met citroen gegarneerd mensenvlees at. Zij troffen het verminkte lichaam van zijn vriendin aan, stukken mensenvlees in zijn koelkast en menselijke botten in een doos ontbijtgranen. Calva probeerde te ontvluchten door uit het raam te springen, maar raakte daarbij gewond en werd naar het ziekenhuis vervoerd.
Na onderzoek kwamen meer details over zijn leven aan het licht. Calva was een fan van Hannibal Lecter en was op het moment van zijn arrestatie bezig met een boek over kannibalisme. Volgens een profiel dat psychologen na zijn arrestatie opstelden, had hij moeite fictie en werkelijkheid uit elkaar te houden. Een voormalige vriendin meldde bij de politie dat Calva haar had gedwongen zoöfiele pornofilms te bekijken en sadomasochistische seksuele praktijken met hem te bedrijven. Een andere vriendin vertelde bij hem weg te zijn gegaan wegens zijn egocentrische karakter. Hij werd in verband gebracht met acht moorden.
Op 11 december 2007 werd Calva dood in zijn cel aangetroffen. Hij had zichzelf van het leven beroofd door zich aan zijn broekriem op te hangen. Er werd geen zelfmoordbrief aangetroffen.
# Robin Zijlstra

Robin Zijlstra (Amersfoort, 17 februari 1980) is een Nederlandse acteur en zanger.
Zijlstra werd in 2004 bekend door zijn deelname aan het tweede seizoen van het televisieprogramma Idols. In de tweede liveshow kreeg hij het laagste aantal stemmen en moest hij de show verlaten.
In 2005 speelde hij een hoofdrol als Daniël in Hotnews.nl, een jongerenserie van Jetix over een internetsite. Op 10 april 2007 deed hij zijn intrede in Goede tijden, slechte tijden als Milan Verhagen (inmiddels Milan Alberts). Precies één jaar later, op 10 april 2008, werd bekend dat Zijlstra uit de serie zou vertrekken. Daarna speelde hij een gastrol in Grijpstra en de Gier. Ook werkte Zijlstra aan nieuwe nummers voor zijn eigen album en band Robinz en voor zangeres Anouk.
Zijlstra werkte ook achter de schermen bij de serie SpangaS en nam deel aan het televisieprogramma Popstars als Mystery Popstar, waarbij hij op 6 november 2009 zijn identiteit prijsgaf. Hij werd achtste. In 2011 was hij te zien in een commercial van de supermarktketen PLUS. Op dat moment was hij werkzaam als locatiemanager in de kinderopvang. Ondertussen ging hij verder in de muziek en werd hij presentator voor "make your moves". In februari 2012 kwam zijn eerste single, Reality, uit. In mei 2012 kwamen zijn tweede single "You Cry" en EP "Seven" uit.
In 2022 speelde Zijlstra de rol van een de discipelen in The Passion 2022.
Zijlstra heeft samen met zijn vriendin Linda, met wie hij sinds januari 2011 verloofd was, een dochter. Op 5 juni 2012 trouwde het stel op Ibiza.
# Sfax (stad)

Sfax (صفاقس Şafāqis) is een stad in het oosten van Tunesië, gelegen aan de Golf van Gabès, een inham van de Middellandse Zee. Het is met 330.440 inwoners (volkstelling 2014) de op een na grootste stad van Tunesië, na de hoofdstad Tunis.
De belangrijkste producten die vanuit Sfax worden geëxporteerd zijn fosfaten, olijfolie, afgewerkte textielproducten, granen en sponzen. Ook wordt er gevist en zijn er olievelden nabij.
Sfax staat bekend om zijn stadsmuren, die herinneren aan de lange geschiedenis van de stad die teruggaat tot de 10e eeuw.

## Geboren

* Christian Lauba (1952), componist, muziekpedagoog en dirigent
* Nizar Trabelsi (1970), voetballer en veroordeeld terrorist
* Mohamed Manser (1991), voetballer
# Toropuku stephensi

Toropuku stephensi is een hagedis die behoort tot de gekko's en de familie Diplodactylidae.

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Joan Robb in 1980. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Hoplodactylus stephensi gebruikt en de gekko werd lange tijd tot het geslacht van de Nieuw-Zeelandse gekko's (Hoplodactylus) gerekend.
De wetenschappelijke geslachtsnaam Toropuku is afgeleid van het Maorische woord voor verborgen, dit slaat op de verborgen levenswijze. De soortaanduiding stephensi is afgeleid van het verspreidingsgebied; Stephens Island, dat op zijn beurt vernoemd is naar Sir Philip Stephens (1723 – 1809).

## Uiterlijke kenmerken

De lichaamslengte van snuit tot cloaca is ongeveer acht centimeter, de staart wordt nog iets langer. De lichaamskleur is lichtbruin met lichtere strepen in de lengte. De pupillen hebben gekartelde randen. De poten dragen smalle tenen en vingers met rechte hechtlamellen.

## Verspreiding en habitat

Toropuku stephensi komt endemisch voor in Nieuw-Zeeland. De habitat bestaat uit gematigde bossen en scrublands. De soort is aangetroffen van zeeniveau tot op een hoogte van ongeveer 225 meter boven zeeniveau.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'bedreigd' toegewezen (Endangered of EN).

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Toropuku stephensi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 The Reptile Database - Peter Uetz & Jakob Hallermann, Toropuku stephensi.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Toropuku stephensi - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Toropuku stephensi - Website Geconsulteerd 8 december 2021