OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kerncentrale Kozloduy

Kerncentrale Kozloduy (Bulgaars: АЕЦ „Козлодуй“) ligt in Bulgarije bij Kozlodoeï aan de rivier de Donau dicht bij de Roemeense grens.
De centrale heeft twee actieve drukwaterreactors (PWR) van het type VVER-1000 en vier inactieve reactoren. Eigenaar van de centrale is het staatsbedrijf Bulgaria Energy Holdings (BEH). Reactor blokken 1–4 van de kerncentrale Kozloduy zijn stilgelegd in het kader van de toetreding van Bulgarije tot de Europese Unie. Toch wilde de regering reactor 3 en 4 later weer opstarten. Kozloduy-7 is nog in planning, deze reactor wordt type AP1000 van Westinghouse, onderdeel van de Toshiba groep.
| Reactorblok | Reactortype | Vermogen | Begin bouw | Inbedrijfname | Stillegging |
| Kozloduy-1 | PWR VVER-440/230 | 440 MW | 1970 | 1974 | 2002 |
| Kozloduy-2 | PWR VVER-440/230 | 440 MW | 1970 | 1975 | 2002 |
| Kozloduy-3 | PWR VVER-440/230 | 440 MW | 1973 | 1980 | 2006 |
| Kozloduy-4 | PWR VVER-440/230 | 440 MW | 1973 | 1982 | 2006 |
| Kozloduy-5 | PWR VVER-1000 | 1000 MW | 1980 | 1987 | |
| Kozloduy-6 | PWR VVER-1000 | 1000 MW | 1982 | 1991 | |
| Kozloduy-7 | PWR AP1000 | 1200 MW | - | | |
# Loxostege albiceralis

Loxostege albiceralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Augustus Radcliffe Grote in een publicatie uit 1878.
De soort komt voor in het zuidwesten van de Verenigde Staten.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 22-3-2023.
* (en) Moth Photographers Group. 2019. Loxostege albiceralis (Grote, 1878). Geraadpleegd op 22-3-2023.
# Sirotići

Sirotići is een plaats in de gemeente Buzet in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 18 inwoners (2001).
# Akoestische reflectiedemper

Een akoestische reflectiedemper is een geluiddemper die werkt volgens het principe van interferentie van twee geluidsgolven met dezelfde frequentie. De interferentie leidt tot een staande golf met een daling van de geluidsdruk op bepaalde plaatsen, de zogenaamde knopen.
Deze dempers heten ook wel kwartlambda-dempers omdat de uitdoving plaatsvindt op een kwart van de golflengte van de geluidsgolf.
In de animatie van de werking van een reflectiedemper is te zien dat de inkomende geluidsgolf (blauw) wordt gereflecteerd (rood), en terugloopt vanaf de achterwand. De optelsom van deze golven vormt een staande golf (groen). Op een kwart-golflengte afstand van de achterwand treedt uitdoving door interferentie op, dus als op dat punt de opening van de uitlaat wordt gemaakt treedt daar in principe geen geluid naar buiten. De knopen ontstaan overigens ook op 3/4 lambda, 5/4 lambda, etc. Demping treedt dus ook op voor de betreffende boventonen in het geluid.
Doordat de reflectiedemper alleen werkt op specifieke, bij het ontwerp vastgelegde frequenties, is deze in het bijzonder geschikt voor systemen die een weinig variabel geluidsprofiel produceren zoals scheepsmotoren en ventilatoren. Geluiden met variabele frequenties hebben meer effect van een absorptiedemper.
Overigens wordt het principe van uitdoving door interferentie niet alleen toegepast voor geluidsdemping maar ook voor de beïnvloeding van andere natuurkundige golfverschijnselen zoals licht, elektromagnetische golven, mechanische trillingen, of golven in vloeistofoppervlakken.
# Mary Scheer

Mary Scheer (Detroit (Michigan), 19 maart 1963) is een Amerikaanse actrice.
Haar acteerdebuut dateert van 1988. Ze verwierf bekendheid als een van de originele leden van de rolbezetting van het komisch sketchprogramma MADtv. Ze speelde in vele Amerikaanse tv-series gastrollen en ondersteunende rollen.
Scheer vertolkte van 2007 tot en met 2012 de rol van Marissa Benson in de kinderserie iCarly. Scheer hernam deze rol van 2021 tot en met 2023 in de vernieuwde iCarly voor volwassene op streamingdienst Paramount+.
Van 2015 tot en met 2017 vertolkte Scheer de rol van Gladys in de Disney Channel-serie Bunk'd.
Daarnaast hoorde het Engelstalig publiek haar stem in de originele versie van de televisieserie De Pinguïns van Madagascar, waarvoor ze de stem van Alice, de verzorgster van de dierentuin, insprak. Alice is een personage dat in de oorspronkelijke film Madagascar niet voorkwam.
* Gemeinsame Normdatei: 120829900X
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6094 2537
* Library of Congress Control Number: no2011190954
* Virtual International Authority File: 220854567
* WorldCat (via VIAF): 220854567
# Prenesta fenestrinalis

Prenesta fenestrinalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys fenestrinalis door Achille Guenée in een publicatie uit 1854.
De soort komt voor in Honduras, Nicaragua en Brazilië.
* ↑ Miller, Jacqueline & Matthews, Deborah & Warren, Andrew & Solis, Maria & Harvey, Donald & Gentili-Poole, Patricia & Lehman, Robert & Emmel, Thomas & Covell, Charles. (2012). An annotated list of the Lepidoptera of Honduras. Insecta Mundi. A Journal of World Insect Systematics. 0205.
* ↑ Bernard Landry, Yves Basset, Paul D. N. Hebert & Jean-Michel Maes (2020). On the Pyraloidea fauna of Nicaragua Tropical Lepidoptera Research, Volume 30, Number 2. pag. 93-102.
# Prenesta nysalis

Prenesta nysalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys nysalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Brazilië.
# Prenesta rubralis

Prenesta rubralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Trithyris rubralis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in Peru.
# Palpita nigricollis

Palpita nigricollis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pitama nigricollis door Pieter Snellen in een publicatie uit 1895.
De soort komt voor in Laos, Cambodja, Thailand, Maleisië (Malakka), de Filipijnen, Borneo en Indonesië (Java).
* 1 2 Jae Ho Ko, Tak-Gi Lee, Ulziijargal Bayarsaikhan, Han-Ul Kim, Bo-Sun Park & Yang-Seop Bae (2021). Review of genus Palpita Hübner (Lepidoptera: Crambidae: Spilomelinae) from Laos, part 2: B group. Journal of Asia-Pacific Biodiversity. Volume 14, Issue 4, 1 December 2021, Pages 539-543. DOI:10.1016/j.japb.2021.01.002
* 1 2 3 4 Sunadda Chaovalit & Nantasak Pinkaew (2020). Checklist of the Tribe Spilomelini (Lepidoptera: Crambidae: Pyraustinae) in Thailand. Agriculture and Natural Resources 54 (2020) 499–506.
# Palpita angusta

Palpita angusta is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hiroshi Inoue in een publicatie uit 1997.
De soort komt voor in Papoea-Nieuw-Guinea.
# Atlas van Nederland

De Atlas van Nederland wordt uitgegeven onder auspiciën van de Stichting Wetenschappelijke Atlas van Nederland en wordt gesubsidieerd door het Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen. De eerste editie van de atlas verscheen in de jaren 1963 tot 1977. In de tweede uitgave, verschenen tussen 1984 en 1991 en gericht op een bredere kring van gebruikers, omvatte de atlas het in beeld brengen van zaken die verband houden met wonen, werken, verzorging, recreatie en communicatie binnen Nederland. De Redactiecommissie Atlas van Nederland, die in samenwerking met het Bureau Wetenschappelijke Atlas van Nederland, de Topografische Dienst en het Staatsdrukkerij- en Uitgeverijbedrijf de tweede uitgave verzorgde, koos voor een editie in twintig delen.
Met medewerking van de Universiteit Utrecht probeert de Stichting de atlas up to date te houden. Het ziet er niet naar uit dat er binnen afzienbare tijd een derde editie van de Atlas zal verschijnen. Daarvoor zijn de kosten te hoog. Om het voortbestaan van de Atlas te kunnen waarborgen, hebben medewerkers van de Universiteit Utrecht kaarten uit de tweede editie gedigitaliseerd en vergezeld van de bijgaande teksten op internet geplaatst. De indeling in twintig delen is daarbij gehandhaafd. In zijn huidige vorm bestaat de internetversie van de Atlas sinds 2001. Het is de bedoeling dat er in de toekomst kaarten aan de Atlas toegevoegd worden.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20110317083951/http://avn.geog.uu.nl/index00.html
# Sjef Drummen

Jozef Antonius (Sjef) Drummen (Heerlen, 13 juni 1921 – aldaar, 19 januari 1996) was een Nederlands beeldhouwer, schilder en tekenaar.

## Leven en werk

Drummen was van 1937 tot 1945 mijnwerker. Hij studeerde vervolgens één jaar als hospitant aan de Stadsacademie voor Toegepaste Kunsten in Maastricht als leerling van Charles Vos en Harry Koolen. Van 1947 tot 1952 werkte hij als plateelschilder op het kleiatelier van het Fonds voor Sociale Instellingen in Brunssum, waar hij les kreeg van Edmond Bellefroid. Na het faillissement van het kleiatelier ging Drummen weer de mijn in. In 1955 kreeg Drummen een andere functie bij de Staatsmijnen in Limburg, als modellenmaker voor de Ondergrondse Vakschool. In 1962 was hij medeoprichter en eerste directeur van de School voor Vrije Uren in Heerlen. Rond 1970 werd hij docent aan de LTS in Nijswiller.
Drummen schilderde, tekende en maakte (keramische) beelden, waarbij zijn geloof een belangrijke inspiratiebron was. Hij ontving de Pro Ecclesia et Pontifice, een pauselijke onderscheiding, in 1994. Sjef Drummen overleed op 74-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* 1948, 1988 kruiswegstaties (park), Vijlenerbos, in Vijlen.
* 1953-1954 twee bas-reliëfs van Jozef en Maria voor de kapel van het Gemeentelijk Verzorgingshuis in Amsterdam.
* 1955 Heilige Familie, bij de H. Familiekerk aan de Rembrandtstraat in Brunssum.
* 1956 Mijnwerkersmonument voor de hal van het gemeentehuis van Schaesberg.
* 19?? beeld van de heilige Barbara in de Mijnwerkerskapel in Schaesberg. Het beeld stond eerder in de Ondergrondse Vakschool van de Staatsmijn Emma.
* 1958 ontwerp glas-appliqué voor de dagkapel van de Sint-Josephkerk in Heerlerbaan.
* 1959 kruisweg voor de H.H.Theresia- en Don Boscokerk in Lauradorp.
* 1960 kruisweg voor de Sint-Stephanuskerk in Amsterdam.
* 1960 Christophorus, Hoefnagelshof / Vijverlaan, Brunssum.
* 1962 Beeldengroep Giovanni Bosco voor de H.H.Theresia- en Don Boscokerk te Lauradorp.
* 1984 front van de Sint-Ansfriedkapel in Thorn
* 1986 De Mijnwerker of D’r Huub, Bodemplein, Brummen.
* 1988 D'r Maatbül, Bongerd in Heerlen.
* 1988 De Haas, Kerkstraat, Ubachsberg.
* 1989 beeld van Gerard Krekelberg aan de Markt in Vlodrop.
* 1989 L'Arquebusier / De Schutter in Wezet.
* 1992 bronzen toegangsdeur met twaalf reliëfs voor de Sint-Josephkerk in Heerlerbaan.
* De Zaaier op de binnenplaats van Abdij Rolduc.

### Galerij

* De Haas
* De Schutter
* Don Giovanni Bosco
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ "Over de Heerlense kunstenaar Sjef Drummen", Wellermagazine, dec. 2007.
* ↑ Pieter A. Scheen (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 1, p. 284.
* ↑ Harrie Schlechtriem, "Gedachteniskapel - Eerbetoon verongelukte mijnwerkers", DeMijnen.nl.
* ↑ "Kernige, grote details vol uitdrukking: een goede oplossing", Limburgsch dagblad, 21 februari 1959.
* ↑ "De Mijnwerker “D'r Huub”(1986)", Beeldend Brunssum.
* Biografisch Portaal: 17210020
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 24349
# Orne (rivier)

De Orne is een 158 km lange rivier in Normandië, in de departementen Orne en Calvados.
De bron van de rivier is bij Aunou-sur-Orne; de monding in het Kanaal is bij Ouistreham. De belangrijkste stad aan de Orne is Caen. Tussen 1836 en 1857 werd een kanaal evenwijdig met de Orne gegraven tussen Caen en Ouistreham.
# Lamonriville

Lamonriville is een gehucht in Bellevaux-Ligneuville, deelgemeente van de stad Malmedy in de Belgische provincie Luik. Het ligt een anderhalve kilometer ten oosten van het centrum van Bellevaux.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 wordt in de buurt een gehucht Lamonriville weergegeven.
Tijdens de Franse bezetting op het eind van de 18de eeuw was het gebied deel van het Franse departement Ourthe; daarna was het in de 19de eeuw onderdeel van de Pruisische Rijnprovincie. Lamonriville behoorde tot de gemeente Bellevaux.
Na de Eerste Wereldoorlog werd het gebied met de gemeente Bévercé als deel van de Oostkantons aangehecht bij België. Het gehucht bleef deel van de vergrote gemeente Bellevaux-Ligneuville die in 1922 werd gevormd.
Bij de gemeentelijke herindelingen werd Bellevaux-Ligneuville in 1977, met het gehucht Lamonriville, bij de gemeente Malmedy gevoegd.
Deelgemeenten: Bellevaux-Ligneuville · Bévercé · Malmedy Overige kernen: Arimont · Baugnez · Bellevaux · Bernister · Boussire · Burnenville · Chevofosse · Chôdes · Cligneval · Difflot · Falize · Floriheid · G'doûmont · Géromont · Gohimont · Hédomont · Lamonriville · Lasnenville · Ligneuville · Longfaye · Macampagne · Mé · Meiz · Mont · Otaimont · Planche · Pont · Préaix · Reculémont · Ronxhy · Warche · Winbomont · Xhoffraix · Xhurdebise Belgische gemeenten · arrondissement Verviers · provincie Luik · Wallonië
# Jos Lambrechts

Jos Lambrechts (Stabroek, 5 oktober 1935 – aldaar, 22 februari 2015) was een Belgische atleet, die gespecialiseerd was in de middellange afstand. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde drie Belgische titels.

## Biografie

Lambrechts nam op de 800 m deel aan de Olympische Spelen van 1960 in Rome, waar hij met een derde plaats werd uitgeschakeld in de reeksen. In 1961 werd hij voor het eerst Belgisch kampioen, ditmaal op de 1500 m. Het jaar nadien behaalde hij beide titels op de middellange afstand. Hij was op beide afstanden geselecteerd voor de Europese kampioenschappen in Belgrado. Op de 800 m moest hij opgeven en daardoor kon hij ook niet starten op de 1500 m.
In 1964 nam hij op de 800 m voor de tweede maal deel aan de Olympische Spelen. Ditmaal kon hij de halve finale bereiken, waarin hij zesde werd.

### Clubs

Lambrechts begon zijn carrière bij AC Stabroek en stapte daarna over naar Racing Brussel.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 800 m | 1962 |
| 1500 m | 1961, 1962 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 400 m | 49,7 s | 24 juli 1960 | Antwerpen |
| 800 m | 1.48,0 | 10 juli 1962 | Zürich |
| 1500 m | 3.44,2 | 12 augustus 1962 | Oudenaarde |

## Palmares
### 800 m

* 1959: 2 BK AC – 1.52,9
* 1960: 2 BK AC – 1.49,2
* 1960: 3e reeks OS in Rome – 1.49,1
* 1962: 1 BK AC – 1.51,3
* 1962: DNF reeksen EK in Belgrado
* 1963: 2 BK AC – 1.53,3
* 1964: 2 BK AC – 1.51,7
* 1964: 8e ½ fin. OS in Tokio – 1.52,8

### 1500 m

* 1961: 1 BK AC – 3.47,9
* 1962: 1 BK AC – 3.59,0
* 1962: 3 BK AC – 3.45,1

### 4 x 400 m

* 1960: 4e reeks OS in Rome – 3.15,1

### veldlopen

* 1960: 1 Volkscross van Le Soir
* 1961: 1 Volkscross van Le Soir
* 1963: 1 Volkscross van Le Soir
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
* ↑ In memoriam Jos Lambrechts, website VAL
Externe links
* (en) Profiel van Jos Lambrechts op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Belgische deelnemers Europese kampioenschappen atletiek op website VAL
* Belgische deelnemers Olympische Spelen op website VAL
# Gaudiosus de Afrikaan

Septimus Coelius Gaudiosus bijgenaamd de Afrikaan (eind 4e eeuw – circa 450), was bisschop van Abitinia in de Romeinse provincie Africa. De stad Abitinia of Abitina lag in Tunesië. Hij vluchtte naar Napels waar hij na zijn dood heilig verklaard werd.

## Synoniemen

* Gaudiosus van Abitina
* Gaudiosus van Napels

## Levensloop

Gaudiosus was een Berber in Noord-Afrika dat onder Romeins bestuur stond. Hij werd bisschop van Abitinia in de kerkprovincie van het aartsbisdom Carthago. Toen de Vandalen oprukten in Noord-Afrika, werd het onveilig voor bisschop Gaudiosus. Geiserik, koning der Vandalen, maakte jacht op de bisschoppen in de Romeinse steden. Volgens de traditie waagde Gaudiosus samen met Quodvultdeus, op een vlot, de oversteek in de Middellandse Zee naar Napels (circa 439). Gaudiosus vond goed aansluiting met de christelijke gemeenschap in Napels; zelf voerde hij een Afrikaans doopritueel in bij de Napolitanen.
Gaudiosus stichtte een klooster in Campanië. Het klooster legde zich toe op de studie van geschriften van Augustinus van Hippo, ook een Noord-Afrikaan. Gaudiosus stierf op de leeftijd van 70 jaar.
Bisschop Nostrianus van Napels organiseerde een graflegging in de Catacomben van Napels. Het ondergronds graf trok pelgrims aan dankzij de heiligverklaring. Soms werd hij ook een martelaar genoemd, alhoewel zijn overlijden niet gewelddadig was. Een deel van de Catacomben San Gennaro draagt overigens de naam Catacomben van Gaudiosus de Afrikaan.
In de loop van de 8e eeuw zouden de stoffelijke resten naar kerken in Campanië overgebracht zijn. Dit was het werk van bisschop Stefanus II van Napels.
* ↑ (it) Nasti, Laura, San Gaudioso di Abitine Vescovo. Santi en Beati (2001). Gearchiveerd op 12 mei 2023.
* ↑ (de) Schäfer, Joachim, Gaudiosus von Abitine. Ökumenisches Heiligenlexikon (1995). Gearchiveerd op 22 april 2023.
# Maude Island

Maude Island is een eiland in het westen van Brits-Columbia in Canada.

## Geografie

Het eiland is onderdeel van de eilandengroep Haida Gwaii en ligt in de Skidegate Inlet. Ten noorden en westen van het eiland ligt Grahameiland en ten zuiden Moresby Island. Het eiland heeft noordoost-zuidwest een lengte van ongeveer zeven kilometer.
De wateren rond het eiland liggen in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Het eiland is de locatie van het voormalige Haida-dorp dat bekendstaat als Haina. "Ha'ina" is de naam van het eiland in Haad Kil, de Haida-taal.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Maude Island op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Molen van Van Zijl

De Molen van Van Zijl was een stenen stellingmolen, die rond 1800 is gebouwd en in 2020 werd afgebroken.
De molen stond aan de Molenweg in Bunnik. De molen werd in 1930 onttakeld, waarna alleen de stenen molenromp overbleef. De toenmalige eigenaar, Piet van Zijl, bouwde tussen 1930 en 1964 de molenromp uit met een loods en een woonhuis. In dit ensemble vestigde hij een brandstoffenhandel, die tot eind 2018 dienstdeed. In de molenromp en een van de bijgebouwen werd later een dierenwinkel gevestigd. De aanbouw aan de voorzijde vertoonde opvallend modernistisch metselwerk. Een tijd lang was de molen een gemeentelijk monument; in 2009 verloor hij die status.
Toen het benzinestation opgeheven werd, besloot de gemeente op deze plaats appartementen te bouwen. Hiervoor zou ook de molenromp gesloopt moeten worden. Dit plan viel bij omwonenden niet in goede aarde. Uiteindelijk werd de molenromp begin mei 2020 gesloopt. Op de plaats van de molen en het benzinestation staat nu een laagbouwflat. Accenten van molenwieken en korenaren zijn verwerkt in het gebouw alsmede in de bestrating.
* ↑ 't Groentje Bunniks Nieuws - Angst voor sloophamer molen
* ↑ 't Groentje Bunniks Nieuws - Nieuwbouw appartementen Van Zijl: wat is een Molenweg zonder molen?
# Kemenade

De kemenade of kemenate (Latijn: cemenata/caminus) is een van de belangrijkste ruimten van een middeleeuwse burcht, voorzien van een open haard en stenen schoorsteen.
Het was de warmste en gerieflijkste kamer van het kasteel. Vaak betrof het de centrale hal en de daarboven gelegen slaapkamer van de burchtheer en diens familie, met name de plaats waar de vrouw des huizes verbleef. Vooral de vrouwen zochten elkaar daar op om te handwerken en te praten. De kemenade stond dan ook wel te boek als het vrouwenvertrek. Voor de haard bevond zich vaak een bank met omklapbare rugleuning, zodat de bewoners afwisselend voor- en rugzijde naar het vuur konden keren.
Daarnaast was er een grote haard in de ridderzaal, waar vergaderingen en feesten werden gehouden en waar ook gegeten werd. Vanzelfsprekend was er ook een haard in de keuken.
Het woord kemenade is afgeleid van het Latijnse woord caminus, wat "haard" betekent, of caminata, wat "verwarmd" betekent. Vgl. ook met het Franse woord cheminée ("schoorsteen") maar ook het Duitse woord Kamin en het Engelse chimney komen hier vandaan.

## Afgeleiden

In Wijnbergen staat een kasteeltje uit de 16e eeuw dat Kemnade heet. Later werden ook boerderijen met een stookplaats genoemd als kemenade. In de regio Eindhoven bij het dorp Son, stond in de 15e eeuw een soortgelijke boerderij. Deze was eigendom van de familie De Nijs. Zij werden in de loop der tijd steeds vaker 'van de kemenade' genoemd. Nog steeds wonen er in deze regio erg veel naamgenoten van de familie.
# Samson superster

Samson superster is het 12$^{de}$ stripverhaal van Samson en Gert. De reeks werd getekend door striptekenaarsduo Wim Swerts & Jean-Paul van den Broeck. Danny Verbiest, Gert Verhulst en Hans Bourlon namen de scenario's voor hun rekening. De strips werden uitgegeven door Studio 100. Het stripalbum verscheen in 1997.

## Personages

In dit verhaal spelen de volgende personages mee:
* Samson
* Gert
* Alberto Vermicelli
* Burgemeester Modest
* Jeannine De Bolle
* Octaaf De Bolle
* Marie

## Verhalen

Het album bevat de volgende drie verhalen:
* De komst van mevrouw Jeannine
* Samson superster
* Het ziekenhuis

## Trivia

* Dit is het eerste stripboek waarin Mevrouw Jeannine voorkomt.
* De strip "De komst van mevrouw Jeannine" is een kleine variant op de aflevering "De moeder van Octaaf" uit 1994.
* De strip "Het ziekenhuis" is een variant op de aflevering "Het ziekenhuis" uit 1997 (alleen is Alberto verliefd in de strip en Octaaf in de aflevering).
# De drie biggetjes (strip)

De drie biggetjes is het 13$^{de}$ stripverhaal van Samson en Gert. De reeks werd getekend door striptekenaarsduo Wim Swerts & Jean-Pol. Danny Verbiest, Gert Verhulst en Hans Bourlon namen de scenario's voor hun rekening. De strips werden uitgegeven door Studio 100. Het stripalbum verscheen in 1997.

## Personages

In dit verhaal spelen de volgende personages mee:
* Samson
* Gert
* Alberto Vermicelli
* Burgemeester Modest
* Jeannine De Bolle
* Octaaf De Bolle
* De Afgevaardigde van de minister
* Boer Teun

## Verhalen

Het album bevat de volgende drie verhalen:
* Hotel Samson
* De kist
* De drie biggetjes

## Trivia

* De strip "De kist" is een kleine variant op de aflevering "Reisbureau Octaaf" uit 1997.
* De strip "De drie biggetjes" is een kleine variant op de aflevering "De drie biggetjes" uit 1993 (Alleen treedt Jeannine op in de strip).
# Grijze bosklauwier

De grijze bosklauwier (Chlorophoneus bocagei; synoniem: Telophorus bocagei) is een zangvogel uit de familie Malaconotidae. Deze vogel is genoemd naar de Portugese zoöloog José Vicente Barbosa du Bocage.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in centraal Afrika en telt twee ondersoorten:
* C. b. bocagei: van zuidelijk Kameroen tot noordelijk Angola.
* C. b. jacksoni: van centraal Congo-Kinshasa tot Oeganda en westelijk Kenia.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars tot vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Grijze bosklauwier op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Sec (champagne)

Sec (Frans voor "droog") is een aanduiding voor een type champagne. De term is door de Franse wet beschermd. Champagne wordt na de dégorgement gezoet met suiker of rietsuiker die in de liqueur d'expédition is opgelost. Die "dosage" wordt uitgedrukt in grammen suiker per liter. Sec duidt op een dosage van minder dan 35 en meer dan 17 gram per liter. Voor de Tweede Wereldoorlog werd aan de champagne veel suiker toegevoegd, tegenwoordig wordt een "Sec" vrij zoet gevonden.