OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Lugaritz

Station Lugaritz is een ondergronds spoorwegstation op de grens van de districten Ibaeta en Aiete van de stad San Sebastian in Spanje, in de autonome gemeenschap Baskenland. Het station is deel van het spoorwegnetwerk van EuskoTren. Er stoppen zowel de treinen van de lijn tussen San Sebastian en Bilbao, als de Topo.
Op de plaats van dit station lag bovengronds al enkelspoor met een station sinds het begin van de 20e eeuw. In 2005 is het ondergrondse station geopend en is op het emplacement van het bovengrondse spoor een fietspad aangelegd. Tot 2022, als de spoortunnel onder het centrum van de stad geopend wordt, rijden de treinen van dit station rechtstreeks naar het hoofdstation van EuskoTren in San Sebastian, station Amara. Daarna zal er omgereden worden via de stations Bentaberri en Kontxa, zodat er een betere verbinding ontstaat met het centrum.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Estación de Lugaritz op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# N8 - Baltische Route

De N8 - Baltische Route (Deens: Østersøruten) is een landelijke lusvormige langeafstandsfietsroute in Denemarken. De route maakt een grote lus door het zuiden van Denemarken. Een deel van het traject is onderdeel van de EuroVelo EV10 Oostzeeroute. Het traject is bewegwijzerd in twee richtingen met het cijfer 8 en is onderdeel van de nationale fietsroutes van Denemarken.

## Traject

De route begint en eindigt in Padborg aan de grens met Duitsland op Jutland. Hier kan de EuroVelo EV10 Oostzeeroute verder gevolgd worden Duitsland in. Ook kan worden aangesloten op de N3 - Ossenwegroute. In Sønderborg kan worden aangesloten op de landelijke route N5 - Oostkustroute. De route gaat naar Fynshav, hier kan met de veerboot worden overgestoken naar het eiland Ærø.
Met de veerboot wordt overgestoken naar Svendborg waar de route zichzelf kruist (en dus kan worden ingekort). Deze stad ligt op het eiland Funen. De route wordt vervolgd naar Rudkøbing en met weer een veerboot naar Nakskov op het eiland Seeland.
De route kruist bij Maribo op het eiland Falster de landelijke route N7 - Sjællands Odde-Rødbyhavn. In Nykøbing Falster is er een aansluiting met de EuroVelo EV7 Route van de Zon en de landelijke route N9 - Gedser-Helsingør. Deze lopen parallel mee, naar het eiland Møn tot Bissinge en daarna weer van Stege tot Gammel Kalvehave op het eiland Seeland. Tussen Bissinge en Stege maakt de EV10 samen met de N8 een lus via Møns Klint.
Vanaf Vordingborg tot Næstved loopt de route parallel met de landelijke route N7.
Bij Korsør sluit de route aan op de landelijke route N6 - Esbjerg-Kopenhagen tot Nyborg en gaat over de Grote Beltbrug naar het eiland Funen. De route volgt de zuidkant van dit eiland en kruist zichzelf weer in Svendborg.
Vanaf Middelfart loopt de route parallel met de landelijke route N6 - Esbjerg-Kopenhagen tot Kolding. Vanaf Fredericia op Jutland loopt de route parallel met de landelijke route N5 - Oostkustroute tot de stad Aabenraa.
De route eindigt in Padborg.

## Aansluitingen met Europese routes

* Tussen Padborg en Gammel Kalvehave is de route onderdeel van de EuroVelo EV10 Oostzeeroute.
* Tussen Nykøbing Falster en Bissinge en tussen Stege en Kopenhagen loopt de route parallel met de EuroVelo EV7 Route van de Zon.

## Aansluitingen met andere routes

* In Padborg kan worden aangesloten op de N3 - Ossenwegroute of op de Duitse variant hiervan.
* In Sønderborg kan worden aangesloten op de landelijke route N5 - Oostkustroute.
* In Maribo kruist de route de landelijke route N7 - Sjællands Odde-Rødbyhavn.
* Tussen Nykøbing Falster en Bissinge en tussen Stege en Gammel Kalvehave loopt de route parallel met de landelijke route N9 - Gedser-Helsingør.
* Tussen Vordingborg en Næstved loopt de route parallel met de landelijke route N7 - Sjællands Odde-Rødbyhavn.
* Tussen Korsør en Nyborg loopt de route parallel met de landelijke route N6 - Esbjerg-Kopenhagen.
* Tussen Middelfart en Kolding loopt de route parallel met de landelijke route N6 - Esbjerg-Kopenhagen.
* Tussen Fredericia en Aabenraa loopt de route parallel met de landelijke route N5 - Oostkustroute.

## Externe link

* Baltische Route
# Anne Anema

Anne (Seerps) Anema (Minnertsga, 10 februari 1872 - Haarlem, 18 februari 1966) was een Nederlands rechtsgeleerde en politicus.
Anne Anema studeerde na het Leeuwarder gymnasium korte tijd klassieke talen aan de Vrije Universiteit Amsterdam (VU) en daarna rechten aan de Universiteit Leiden. Hij promoveerde in 1895 op proefschrift Onderstand (artikel 80 Grondwet) Na werkzaam te zijn geweest in de advocatuur in Leeuwarden en Amsterdam werd hij in 1904 hoogleraar burgerlijk recht aan de VU.
In 1921 werd hij lid van de Eerste Kamer voor de ARP. Van januari 1925 tot september 1926 en van september 1929 tot september 1960 was hij fractievoorzitter. Toen hij in 1960 de senaat verliet was hij 88 jaar oud. Hij is daarmee het oudste parlementslid dat in de Eerste of de Tweede Kamer heeft gezeten.
Hij was vanaf 1934 lid van de KNAW. In 1961 kreeg Anema de Zilveren Anjer van het Prins Bernhardfonds.

## Persoonlijk

Hij was zoon van Thoma Antje Dijstra en hovenier (kooltjer) Seerp Annes Anema. Anema was al vroeg halfwees; zijn vader overleed in 1878. Anne Anema trouwde in 1906 met Annetta Albertha Gertzen. Dochter Thoma Anna Elisabeth (Scholtens-) Annema (1907-1998) zat jarenlang in het bestuur van Bond voor organisatie voor Christelijk Beroepsonderwijs en werd in 1978 benoemd tot ridder in de orde van Oranje-Nassau. Annema stierf zoals hijzelf wilde, “in het harnas”. Hij was tot aan zijn dood lid van het Permanent Hof van Arbitrage; zijn motto was daarbij: "Als je geen baantje meer hebt, ben je bij het leven al dood". Hij werd 94 jaar oud en werd in besloten kring begraven op Westerveld .
* Wilhelm Friedrich de Gaay Fortman, In memoriam Anne Anema. Trouw (24 februari 1966). Geraadpleegd op 22 december 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Parlement.com; geraadpleegd op: 1 september 2015.
* ↑ Online Begraafplaatsen; Online Begraafplaatsen-identificatiecode voor persoon: 1813516; genoemd als: Anne Anema; geraadpleegd op: 21 september 2021.
* 1 2 3 4 Parlement & Politiek, Biografische gegevens van Anne Anema
* ↑ Parlement & Politiek, Wie waren de oudste Eerste Kamerleden. Gearchiveerd op 24 september 2015.
* ↑ Parlement & Politiek, Oudste Tweede Kamerlid. Gearchiveerd op 24 september 2015.
* Biografisch Portaal: 03280071
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: anem003
* Gemeinsame Normdatei: 128086742
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6154 2090
* Library of Congress Control Number: no2005030486
* Nationale bibliotheek van Australië: 47753756
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068921217
* Parlement.com: vg09lkxfns00
* Trove: 1479744
* Virtual International Authority File: 62589513
* WorldCat (via VIAF): 62589513
# Hærvejen

De Hærvejen (Deens, letterlijk: legerweg; Duits: Ochsenweg, letterlijk: ossenweg) is een prehistorische weg in Denemarken en in het Duitse Sleeswijk-Holstein. De weg loopt van Viborg via Flensburg naar Hamburg. De weg heeft in de loop van de geschiedenis veel andere namen gehad. De belangrijkste zijn veeweg (Studevejen) en ossenweg (Oksevejen/Ochsenweg).

## Geschiedenis

De Hærvejen loopt ongeveer over de waterscheiding van het schiereiland Jutland. Door deze weg te gebruiken kon men rivieren vermijden. De enige rivieren die men tegenkwam, werden dicht bij de bron overgestoken, waar de rivieren nog ondiep waren.
Later werd de weg verbeterd met bestrating en bruggen. Daardoor ontstonden veel nederzettingen aan de weg. De oudste delen zijn van ongeveer 4000 v.Chr., maar veel delen zijn later aangelegd. Sommige delen zijn zelfs honderd meter breed. Het gebruik van de weg nam af tijdens de Vikingtijd. Toen werd de scheepvaart belangrijker, waardoor steden aan het water werden gebouwd.
Twee van de oudste steden in Denemarken, Viborg en Jelling, liggen aan de Hærvejen.

## Gebruik

De Hærvejen was in de eerste plaats een handelsroute. De belangrijkste handelswaar was vee, vooral de ossen waarnaar de weg is genoemd. Jaarlijks werden tot 50.000 dieren over de weg vervoerd. Ook werden barnsteen, honing en bont richting het zuiden vervoerd. Metaal, glas en wapens werden richting het noorden vervoerd. In tegenstelling tot de naam Hærvejen (legerweg) is de weg zelden voor invasies gebruikt. Toch zijn er veel verdedigingswerken te vinden langs de weg, in het bijzonder de Danevirke.

## Tegenwoordig gebruik

Tegenwoordig volgen moderne wegen de route van de oude weg. In Jutland bestaat het grootste gedeelte uit de Primærrute 13. Er zijn plannen om deze weg om te bouwen tot een autosnelweg die naar de Hærvejen is genoemd, de Hærvejsmotorvejen.
Op sommige plaatsen is het nog steeds mogelijk om de oude route te zien. Delen zijn omgebouwd tot een langeafstandswandelpad. Elk jaar vindt er een populaire wandeling plaats, die bekendstaat als de Hærvejsmarchen. Er is een internationale fietsroute uitgezet tussen de Elbe en Viborg. In Denemarken wordt deze route aangeduid als nationale route "N3 - Ossenwegroute" (één van de nationale fietsroutes van Denemarken). Deze route loopt van Skagen via Viborg naar de Duitse grens en verder naar Hamburg. De gehele route is onderdeel van de EuroVelo EV3 Pelgrimsroute.

## Externe link

* (da) (en) (de) Website over de Hærvejen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hærvejen op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 Drunter oder drüber: Elbquerungen gestern und heute (Brochure van de tentoonstelling in het Staatsarchiv Hamburg van 30 oktober t/m 20 december 2002 vanwege de opening van een nieuw gedeelte van de Elbetunnel), Joachim W. Frank (ed.), Hamburg: Staatsarchiv Hamburg / Amt für Geoinformation und Vermessung, 2002, p. 8. ISBN 3-89907-016-X
# Ommatospila narcaeusalis

Ommatospila narcaeusalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Leucochroma narcaeusalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in de Verenigde Staten, Cuba, Jamaica, de Dominicaanse Republiek, Puerto Rico, de Amerikaanse Maagdeneilanden, Mexico, Nicaragua, Costa Rica, Venezuela, Brazilië, Bolivia en Argentinië.
* 1 2 3 4 5 6 Moth Photographers Group. 2019. Ommatospila narcaeusalis (Walker, 1859). Geraadpleegd op 27-12-2024.
* 1 2 3 4 5 Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Ommatospila narcaeusalis. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 27-12-2024.
* ↑ Bernard Landry, Yves Basset, Paul D. N. Hebert & Jean-Michel Maes (2020). On the Pyraloidea fauna of Nicaragua Tropical Lepidoptera Research, Volume 30, Number 2. pag. 93-102.
# Ulopeza semivialis

Ulopeza semivialis is een vlinder uit de familie van de Grasmottenn (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Frederic Moore in een publicatie uit 1888.
De soort komt voor in India (West-Bengalen) en China (Guangdong).
# Whatever You Want (single van Status Quo)

Whatever You Want is een nummer van de Britse band Status Quo. Het nummer werd uitgebracht op het gelijknamige album uit 1979. Op 14 september van dat jaar werd het nummer uitgebracht als de eerste single van het album.

## Achtergrond

Whatever You Want is geschreven door gitarist Rick Parfitt en keyboardspeler Andy Bown. Het nummer begint met rustig gitaarspel door Parfitt en Francis Rossi, wat steeds luider wordt. De rest van de band begint geleidelijk mee te spelen. Na iets meer dan een minuut stopt het geluid voor ongeveer een halve seconde en beginnen Parfitt en Rossi te zingen. Na het laatste couplet stopt het geluid nog een keer, nu voor ongeveer twee seconden, voordat de titel nog eenmaal gezongen wordt en het nummer naar een fade-out werkt.
Whatever You Want werd een van de grootste hits van Status Quo, met een vierde plaats in het Verenigd Koninkrijk en België en een vijfde plaats in Nederland. In 2008 werd een sample van het nummer gebruikt op het hardstylenummer 1980 van Citizen. Later dat jaar werd het nogmaals gebruikt door de Duitse technogroep Scooter in hun nummer Jump That Rock (Whatever You Want). In 2003 nam Status Quo een nieuwe versie op van het nummer voor hun album Riffs.
In 2013 kwam de band voor in een commercial van de Australische supermarktketen Coles Supermarkets, waarbij het nummer als achtergrondmuziek werd gebruikt. Ook in Nederland werd het nummer gebruikt in een commercial, namelijk van de inkomensverzekeraar De Amersfoortse. In 2014 nam Status Quo een akoestische versie van het nummer op voor hun album Aquostic (Stripped Bare). Het nummer werd tot 2015 gebruikt als openingsnummer tijdens thuiswedstrijden van de Duitse voetbalclub FC Schalke 04 en wordt ook al jaren gebruikt tijdens thuiswedstrijden van SBV Vitesse. Ook de inmiddels failliet gegane voetbalclub SC Veendam gebruikte het nummer als goaltune. Professioneel darter Krzysztof Ratajski gebruikt het nummer als opkomstnummer.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 06-10-1979 t/m 08-12-1979 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| Positie | 29 | 18 | 10 | 7 | 6 | 5 | 7 | 15 | 26 | 36 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 13-10-1979 t/m 05-01-1980 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | |
| Positie | 17 | 5 | 5 | 7 | 5 | 5 | 8 | 14 | 15 | 24 | 35 | 28 | 50 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Whatever You Want | 525 | 397 | 298 | 286 | 479 | 425 | 383 | 500 | 561 | 449 | 540 | 603 | 669 | 651 | 636 | 629 | 680 | 667 | 711 | 663 | 599 | 534 | 496 | 567 | 691 | 733 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
# Non, je ne regrette rien

Non, je ne regrette rien (betekenis: Nee, ik heb nergens spijt van) is een Frans lied, geschreven door Michel Vaucaire in 1956. De muziek is geschreven door Charles Dumont.
Het is door verschillende artiesten gezongen maar de versie van Édith Piaf uit 1960 is het bekendst. Ze droeg dit nummer op aan het Frans Vreemdelingenlegioen dat destijds verwikkeld was in de Algerijnse Oorlog. Dit legioen was ook betrokken bij de mislukte staatsgreep van 23 april 1962 die tegelijk plaatsvond in Frankrijk en in Frans-Algerije. Na hun overgave hebben ze dit nummer als hun lijflied gekozen. Ze zingen het sindsdien elk jaar tijdens de militaire parade van de Franse nationale feestdag.
Het nummer werd gebruikt in verschillende films, onder andere in Intolerable Cruelty, Babe: Pig in the City en La vie en rose. Voor Christopher Nolans film Inception uit 2010 werd door Hans Zimmer een aangepaste, vertraagde versie gemaakt. Er verschenen diverse covers, onder meer van Shirley Bassey.
In Nederland behaalde de versie van Édith Piaf de eerste plaats in de hitparade, in de lente van 1961.

## De tekst

In de tekst vertelt de zangeres dat ze geen spijt heeft van het verleden, noch van de mooie dingen, noch van de minder goede dingen. Ze heeft haar ervaringen, haar herinneringen, waar ze vrede mee neemt, en ze begint nu opnieuw met een nieuwe liefde vanaf nul.

## Notering in NPO Radio 5 Evergreen Top 1000

Evergreen Top 1000 "Non, Je Ne Regrette Rien" :
| Jaar | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 |
| Positie | 16 | 57 | 24 | 24 | 16 | 21 | 18 | 58 | 47 | 64 | 100 | 99 | 127 | 39 | 70 | 79 |

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 | '13 | '14 | '15 | '16 | '17 | '18 | '19 | '20 | '21 | '22 | '23 | '24 |
| Non, je ne regrette rien | 106 | 234 | 403 | 507 | 312 | 313 | 309 | 236 | 158 | 224 | 277 | 328 | 263 | 413 | 363 | 427 | 460 | 622 | 582 | 577 | 813 | 858 | 372 | 483 | 560 | 736 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Billboard Magazine, April 1961. Geraadpleegd op 16 oktober 2012.
# Amasya (provincie)

Amasya is een provincie in Turkije. De provincie is 5731 km² groot en telde 365.231 inwoners bij de volkstelling van 2000. De hoofdstad is het gelijknamige Amasya.

## Bestuurlijke indeling
### Districten

De provincie bestaat uit de volgende zeven districten:
| District | Oppervlakte | Inwoners |
| Amasya | 1.730 km² | 133.207 |
| Göynücek | 578 km² | 17.614 |
| Gümüşhacıköy | 653 km² | 29.795 |
| Hamamözü | 202 km² | 6.161 |
| Merzifon | 970 km² | 67.281 |
| Suluova | 516 km² | 54.123 |
| Taşova | 1.041 km² | 57.050 |

## Externe link

* (tr) Website van de provincie Amasya
* ↑ Census 22-10-2000. Gearchiveerd op 4 november 2021.
Adana · Adıyaman · Afyonkarahisar · Ağrı · Aksaray · Amasya · Ankara · Antalya · Ardahan · Artvin · Aydın · Balıkesir · Bartın · Batman · Bayburt · Bilecik · Bingöl · Bitlis · Bolu · Burdur · Bursa · Çanakkale · Çankırı · Çorum · Denizli · Diyarbakır · Düzce · Edirne · Elazığ · Erzincan · Erzurum · Eskişehir · Gaziantep · Giresun · Gümüşhane · Hakkâri · Hatay · Iğdır · Isparta · Istanbul · İzmir · Kahramanmaraş · Karabük · Karaman · Kars · Kastamonu · Kayseri · Kilis · Kırıkkale · Kırklareli · Kırşehir · Kocaeli · Konya · Kütahya · Malatya · Manisa · Mardin · Mersin · Muğla · Muş · Nevşehir · Niğde · Ordu · Osmaniye · Rize · Sakarya · Samsun · Şanlıurfa · Siirt · Sinop · Şırnak · Sivas · Tekirdağ · Tokat · Trabzon · Tunceli · Uşak · Van · Yalova · Yozgat · Zonguldak
# Sebald Rutgers

Sebald Justinus Rutgers (Leiden, 25 januari 1879 – Amersfoort, 14 juni 1961), zoon van Jan Rutgers, was een Nederlands communistisch ingenieur die actief was bij de opbouw van de industrie in de Sovjet-Unie.
Rutgers studeerde vanaf 1896 aan de Polytechnische School te Delft, waar hij in contact kwam met het socialisme. In 1900 studeerde hij af als civiel ingenieur en trad vervolgens in dienst bij de gemeente Rotterdam, waar hij aan de uitbreiding van de haven werkte. Tegelijkertijd was hij vanaf 1899 actief in de SDAP. Van 1911 tot 1915 was hij directeur van openbare werken in Medan en vervolgens inkoper voor Indische spoorwegmaatschappijen in de Verenigde Staten. In 1918 vertrok hij via Japan naar de Sovjet-Unie. Van 1922 tot 1926 had hij de leiding bij de opbouw van de industrie in het Koezbass gebied in Siberië. Zijn toenmalige woonhuis in Kemerovo is thans het museum van de Autonome Industriële Kolonie (AIK), genaamd Krasnaja Gorka (de Rode Heuvel). In de periode 1926-1938 woonde hij afwisselend in Nederland, Wenen en Moskou. In 1938 verliet hij de Sovjet-Unie definitief omdat hij anders misschien slachtoffer van de zuiveringen van Stalin zou worden. Terug in Nederland werd hij een geacht, maar niet erg invloedrijk lid van de CPN.
* Hans Olink, De vermoorde droom, drie Nederlandse idealisten in Sovjet-Rusland. Nijgh en van Ditmar, Amsterdam, 1993.
* Albert F. Mellink, 'Rutgers, Sebald Justinus', in: Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland 2 (1987).
* Bibliothèque nationale de France: cb10923510j (data)
* Biografisch Portaal: 11309315
* CiNii: DA03282237
* Gemeinsame Normdatei: 119203952
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0783 134X
* Library of Congress Control Number: n94035278
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00621413
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0246921
* Nationale bibliotheek van Australië: 46220316
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069690308
* SNAC: w6q95hn2
* Système universitaire de documentation: 104654635
* Trove: 1472854
* Virtual International Authority File: 262439831
* WorldCat (via VIAF): 262439831
# Daulia argyrostrotalis

Daulia argyrostrotalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1912.
De soort komt voor in Sri Lanka.
# Daulia magdalena

Daulia magdalena is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys magdalena door Charles Henry Fernald in een publicatie uit 1892.
De soort komt voor in het zuidoosten van de Verenigde Staten.
# Praeacrospila xiphialis

Praeacrospila xiphialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys xiphialis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Brazilië.
# Sint-Michaëlkerk (Woudsend)

De Sint-Michaëlkerk is een kerkgebouw in Woudsend in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De kerk uit 1792 is gewijd aan Sint-Michaël en is de oudste rooms-katholieke kerk van Friesland. De kerk werd als schuilkerk gebouwd, achterafgelegen achter een woonhuis en zonder toren. De driebeukige schuilkerk werd in 1933 verbouwd. Aan de westzijde verrees een toren en het schip (gedekt door een tongewelf) werd met twee traveeën verlengd. Tot de inventaris behoren neogotische heiligenbeelden (Isidorus, Barbara, Theresia, Antonius, Maria, Jozef) van rond 1880 en meubilair dat in 1909 door Wolter te Riele werd geplaatst. Het gebrandschilderd glas (1927-1933) is gemaakt door atelier C. van Straaten. De schilderingen in het koor (1937) zijn van Jacob Ydema. Het eenklaviers orgel uit 1811 (geplaatst in 1840) is gemaakt door Albertus van Gruisen.
De kerk behoort sinds 2015 tot de Heilige Christoffel Parochie.
* Interieur met altaar
* Interieur met orgel
* Van Gruisen-orgel
* Raam Bonifatius
* Jacob Ydema, De aartsengel Michaël verslaat de duivel (1937)
# Boezembrug (Rotterdam)

De Boezembrug is een vaste brug in de Nederlandse stad Rotterdam, onderdeel van de Goudse Rijweg. De Boezembrug verbindt beide oevers van de Boezem. De brug is een rijksmonument en ontworpen door S.J. Rutgers in 1903. De brug verving toen de Hooge Boesem brug.
Civiel-ingenieur Sebald Rutgers, werkzaam bij de gemeente Rotterdam, kwam met een brug in een jugendstilachtige stijl. De brug kent een dekbreedte van achttien meter. De in vier delen gesplitste doorvaart bedraagt zesentwintig meter. De overspanning van gewapend beton wordt gedragen door tien brugpijlers van natuursteen, die twee aan twee staan. Vier pijlers daarvan staan in de walkanten. De pijlers lopen door tot in de balustrades/leuningen. Die leuningen zijn op zich bevestigd aan die pijlers, maar steunen ook in hun ornamenten op de overspanning. Daar waar de overspanning massief aandoet, lijken de leuningen fragiel; zij hebben ook jugendstil-motieven. De leuningen lopen in een hoek door op de walkanten.
De brug is sinds 1997 een rijksmonument vanwege de betonconstructie en sierlijke leuningen. In 1941 leek het erop dat de brug nog plaats moest maken voor een nieuw exemplaar; in het nieuwe stadsplan van toen was een nieuwe brug opgenomen, die er dus nooit kwam. Rutgers is ook de ontwerper van de Boogbrug, Heemraadssingel, ontworpen in dezelfde stijl, eveneens rijksmonument.
In 1907 verrees in de buurt van de brug de Koninginnekerk; die alweer in 1972 werd gesloopt.