OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Museon Arlaten

Het Museon Arlaten, Occitaans voor het Museum van Arles (Frans: Musée d'etnographie départemental arlésien) is gelegen in het centrum van de stad Arles in Zuid-Frankrijk. Het gebouw in de Rue de la République n° 29 is een beschermd pand en monument historique. Het museum toont de folklore, heemkunde en religieuze tradities in de Provence.

## Historisch pand

Oorspronkelijk stond hier in de Romeinse oudheid een tempel. De resten van de exedra zijn beschermd erfgoed van Frankrijk sinds 1905. Tijdens de 17e eeuw verrees het stadspaleis van de familie Laval-Castellane. Nadien bouwden de jezuïeten het pand uit tot een college voor middelbaar onderwijs. Deze delen van het pand werden progressief erkend als beschermd erfgoed in de jaren 1907, 1921 en 1944.
In 1904 kocht Frédéric Mistral, met geld van zijn Nobelprijs voor Literatuur, het voormalig Collège d’Arles. Het doel was de collectiestukken van het Museum Arlaten onder te brengen.

## Museum Arlaten

In 1896 beslisten Frédéric Mistral en Emile Marignan een museumcollectie aan te leggen over het leven van de burgers van Arles en in de Provence in het algemeen. Drie jaar zochten zij planmatig objecten, boeken en kunstvoorwerpen. Een eerste museum opende in Arles in 1899. Zij schonken hun collectie aan het departement Bouches-du-Rhône (1899). In 1909 opende burgemeester Granaud van Arles het Museum Arlaton in het voormalige Collège d’Arles, dankzij de financiële steun van Mistral. Het museum heeft de zalen ingericht volgens thema’s. Zo kent het onder meer een zaal over de Gallo-Romeinse tijd, over de ontwikkeling van de stad, over het dagelijks leven, volkstradities, folklore en muziekinstrumenten. Een zaal behandelt de religieuze tradities, zowel christelijk volksgeloof als joodse tradities in de Provence.
* ↑ (fr) Museon Arlaten, musée d'etnographie départemental. Une fabrique à mémoires. Departement Bouches-du-Rhône. Gearchiveerd op 22 februari 2020. Geraadpleegd op 22 februari 2020.
* ↑ (fr) Ancien collège des Jésuites et ancien hôtel de Laval-Castellane, actuellement musée d'art chrétien et Museon Arlaten (Plateforme ouverte du Patrimoine). Monuments historiques. Ministère de la Culture, Parijs (1993).
* ↑ (fr) Museon Arlaten Arles. Musées France. Gralon (2010).
* ↑ (fr) Boyer, Raymond, Le fonds hébraïque du Museon Arlaten. Provence historique. Université d'Aix-en-Provence (1953).
# Villa Beatrice d'Este

De Villa Beatrice d'Este is een Venetiaanse 17e-eeuwse villa in de Euganische Heuvels nabij de Noord-Italiaanse stad Padua. Het is gelegen in de gemeente Baone, te situeren op de zuidflank van de Euganische Heuvels, op de berg geheten Gemola. Voor gemotoriseerd verkeer is de toegang enkel mogelijk vanuit de buurgemeente Cinto Euganeo.
De Villa Beatrice d'Este is een natuurhistorisch museum van de provincie Padua.

## Naam

De naam komt van de zalige Beatrix d'Este, stichteres van een klooster op deze plek.

## Historiek

Reeds in de middeleeuwen was deze plek op de berg Gemola bewoond door enkele heremieten.
De berg was verlaten toen Beatrix d'Este er een klooster stichtte in de leegstaande gebouwen (1221). Adellijke vrouwen traden toe tot het klooster, dat dankzij het fortuin van Beatrix d’Este opgeknapt werd. Zij stierf er in het jaar 1226. De gemeenschap bleef er bestaan tot de jaren 1500. In 1578 verlieten de laatste kloosterzusters het vervallen pand.
In de jaren 1600 kocht een handelaar uit Venetië de ruïne met het domein. Hij richtte er een landhuis in. In de loop van de 19e en 20e eeuw werd het landgoed in fasen uitgebouwd ten dienste van de land- en tuinbouw op het domein. Dit betekende dat het oude kloosterkerkhof en enkele kloostergebouwen moesten verdwijnen.
In 1972 kocht de provincie Padua het domein op. De provincie deed dit met haar consortium ‘Colli Eugenai’ dat meerdere projecten in de Euganische Heuvels beheert. Na restauratie opende een natuurhistorisch museum de deuren. Het toont met name de geologische geschiedenis van de Euganische Heuvels.
* ↑ (it) Villa Beatrice d'Este, monte Gemola, Baone (Colli Euganei). Magico Veneto. Parco Regionale dei Colli Euganei.
# Hôtel-Dieu (Carpentras)

Het Hôtel-Dieu (1762) van Carpentras was een godshuis en later een ziekenhuis (tot 2001). Het bevindt zich in het centrum van de Franse stad Carpentras, aan de Place Aristide Briand. Sinds 2001 is het Hôtel-Dieu een cultureel centrum en een mediatheek-bibliotheek met de naam L’inguimbertine, genoemd naar de bouwheer aartsbisschop d’Inguimbert.

## Historiek

Aartsbisschop Joseph-Dominique d'Inguimbert, bisschop van Carpentras, startte de bouwwerken in 1750. Hij kocht het terrein van de kanunniken van de kathedraal. Carpentras was de hoofdstad van het pauselijk graafschap Comtat Venaissin. D'Inguimbert stelde Antoine d’Allemand uit Carpentras aan als architect. D’Allemand was ook de architect van het aquaduct van Carpentras. Kunstschilder Duplessis nam de versieringen op zich in de salons en de apotheek.
De werken duurden van 1750 tot 1760; in 1762 werden de eerste patiënten ontvangen. Het Hôtel-Dieu heeft een vierkanten bouw met binnenplaats; aan het voorplein staat een ingangspoort met daarachter een grote traphal. Er was een apotheek, een klooster voor de zusters Augustinessen, een kapel en een salon voor ontvangsten. In de kapel staat het mausoleum voor bisschop d’Inguimbert. Op de voorgevel van het Hôtel-Dieu staan zes stenen vazen die vuurpotten voorstellen of in het Frans pots à feu.
In de loop van de 19e eeuw kon het ziekenhuis overleven dankzij schenkingen. In 1858 richtte het stadsbestuur een standbeeld op voor d'Inguimbert, op het voorplein van het Hôtel-Dieu. Sinds 1862 geniet het pand erkenning als monument historique van Frankrijk.
In 1918 kregen de zusters Augustinnessen een onderscheiding voor de verzorging van gekwetste soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog.
In de loop van de 20e eeuw onderging het ziekenhuis enkele renovaties. Er kwamen zalen voor radiologie, operaties, materniteit en een laboratorium werd geïnstalleerd. Nadat de zusters het pand verlieten in 1976 werd het beddenhuis uitgebreid.
In 2001 sloot het ziekenhuis de deuren. Een nieuw ziekenhuiscomplex startte op buiten de stad.
Het Hôtel-Dieu werd omgebouwd tot een cultureel centrum: films en concerten hebben er plaats. Ook wordt er jaarlijks een truffelmarkt gehouden in het poortgebouw. De oude apotheek werd gerestaureerd en maakt deel uit van een ziekenhuismuseum. Een vleugel werd ingericht als stadsbibliotheek en mediatheek. De naam van de bouwheer werd gegeven aan dit complex: Bibliothèque-Musée L’Inguimbertine.

## Foto's

* traphal
* ziekenhuisapotheek
* Mausoleum voor d'Inguimbert in de kapel
* Standbeeld voor d'Inguimbert (1858)
* Medailles voor de zusters (1918)
* ↑ (fr) Hôtel-Dieu Carpentras. Concert and Co.
* ↑ (fr) Hôtel-Dieu à Carpentras (Monuments historiques). Plateforme Ouverte du Patrimoine. Ministère de la Culture, Parijs (1862).
* ↑ (fr) Hôtel-Dieu Carpentras (Guide Provence). Patrimoines culturels. Departement Vaucluse.
# Südost Autobahn

De Südost Autobahn (A3) is een Oostenrijkse snelweg tussen de Süd Autobahn (A2) en de nationale weg 308, die bij de stad Sopron op haar beurt overgaat in de Hongaarse M85. Het snelweggedeelte van de Südost Autobahn heeft als wegnummer A3 en is 38 kilometer lang. Bij de zuidelijke afrit van de snelweg is een verbinding met de Burgenland Schnellstraße (S31).
Autobahnen: A1 · A2 · A3 · A4 · A5 · A6 · A7 · A8 · A9 · A10 · A11 · A12 · A13 · A14 · A21 · A22 · A23 · A24 · A25 · A26
Schnellstraßen: S1 · S2 · S3 · S4 · S5 · S6 · S7 · S8 · S10 · S16 · S18 · S31 · S33 · S34 · S35 · S36 · S37
# Marie Fel

Marie Fel (Bordeaux, 24 oktober 1713 – Chaillot bij Parijs, 2 februari 1794) was een gevierde Franse sopraan in de 18e eeuw. Ze werd bekend door haar vertolkingen in opera's van Jean-Philippe Rameau en door haar liefdesleven.

## Biografie

Fel was de dochter van organist Henri Fel en zangeres Marie Deracle, en de jongere zus van zanger, organist en componist Antoine Fel. Ze kreeg haar zangopleiding van Cristina Somis (1704-1785). Ze maakte haar debuut in de opera van Parijs in 1734 op 21-jarige leeftijd in Philomèle van Louis de Lacoste. De volgende tien jaar speelde ze kleine rollen tot ze werd opgenomen in de Académie Royale de Musique. Daar debuteerde ze in Atys van Jean-Baptiste Lully. Dankzij haar vertolkingen in stukken van Jean-Philippe Rameau werd ze een van de meest gevraagde en bewonderde zangeressen van Parijs. In 1758 nam ze afscheid van het podium. Ze wijdde zich aan het zangonderwijs maar ze gaf tot 1783 wel nog privéconcerten in salons.
Fel werd geprezen om haar stem en haar dictie. Volgens beschrijvingen van tijdgenoten was ze niet mooi. Ze was klein van gestalte en had een donkere teint. Toch had Marie Fel veel bewonderaars en had een bewogen liefdesleven. Ze trouwde nooit maar had drie kinderen bij drie verschillende vaders. Schrijvers als Louis de Cahusac en Friedrich Melchior Grimm streden om haar hand. Haar verhouding met schilder Maurice-Quentin de La Tour duurde ongeveer 35 jaar tot 1784. Hij schilderde in 1752-1753 en opnieuw in 1757 haar portret.
* (fr) Maurice Quentin de la Tour. Portrait de Marie Fel (1752-53) (rivagedeboheme.fr) Geraadpleegd op 13 april 2023.
* (fr) Marie Fel, star de l'Académie Royale de Musique (radiofrance, 18 juni 2021) Geraadpleegd op 13 april 2023.
# Lijst van geneeskundige specialisaties in België

Dit is een lijst van de in België erkende geneeskundige specialisaties. De houders hiervan zijn arts-specialist in de desbetreffende specialisatie.
De door een Koninklijk Besluit erkende geneeskundige specialisaties zijn ook in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd.

## Erkende specialistische beroepstitels in België

* Acute geneeskunde
* Algemene heelkunde
* Anesthesie
* Arbeidsgeneeskunde
* Beheer van gezondheidsgegevens
* Cardiologie
* Dermato-venereologie
* Endocrino-diabetologie
* Functionele en professionele revalidatie van personen met een handicap
* Fysische geneeskunde en revalidatie
* Gastro-enterologie
* Gerechtelijke geneeskunde
* Geriatrie
* Gynaecologie-verloskunde
* Intensieve zorgen
* Inwendige geneeskunde
* Kinder- en jeugdpsychiatrie
* Klinische biologie
* Klinische farmacologie en farmaceutische geneeskunde
* Klinische genetica
* Klinische hematologie
* Klinische infectiologie
* Medische microbiologie
* Medische oncologie
* Mond-, kaak- en aangezichtschirurgie
* Nefrologie
* Neonatologie
* Neurochirurgie
* Neurologie
* Niet-heelkundige esthetische geneeskunde
* Nucleaire geneeskunde
* Oftalmologie
* Oncologische gastro-enterologie
* Oncologische pneumologie
* Orthopedische heelkunde
* Otorhinolaryngologie
* Pathologische anatomie
* Pediatrie
* Pediatrische hematologie en oncologie
* Pediatrische neurologie
* Plastische, reconstructieve en esthetische heelkunde
* Pneumologie
* Psychiatrie
* Radiotherapie-Oncologie
* Reumatologie
* Röntgendiagnose
* Stomatologie
* Urgentiegeneeskunde
* Urologie
* Verzekeringsgeneeskunde en medische expertise
* Volwassenpsychiatrie
# Hindustan Times

Hindustan Times is een Engelstalige krant in India met een oplage van ongeveer 1 miljoen. Het is daarmee de 3e grootste Engelstalige krant van India.
Hindustan Times werd in 1924 opgericht door de journalist en vrijheidsstrijder Sunder Singh Lyallpuri, die in 1920 al een ander dagblad was begonnen, the Akali. Hindustan is een andere naam voor India. Het maakt nu deel uit van de KK Birla-groep, een onderneming van de in 2008 overleden Krishna Kumar Birla, en is eigendom van HT Media ltd. (voor 69 procent in handen van KK Birla).
De krant komt uit in verschillende edities: New Delhi, Mumbai, Calcutta, Lucknow, Patna, Ranchi, Bhopal en Chandigarh. In 2004 kwam de krant met een dagblad voor jongeren, HT Next. Andere zusterpublicaties zijn onder meer de zakenkrant Mint en de Hindi-krant Hindustan.
In het verleden werd de krant gezien als betrouwbaar, de laatste jaren wordt hij echter steeds meer als onbetrouwbaar beschouwd.
* ↑ https://mediabiasfactcheck.com/hindustan-times/. Gearchiveerd op 30 april 2023.
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 21 februari 2023. Geraadpleegd op 21 februari 2023.
# Randvere

Randvere kan verwijzen naar:
* Randvere (Kaarma), een plaats in de vroegere Estlandse gemeente Kaarma, provincie Saaremaa, in 2017 herdoopt in Suur-Randvere
* Randvere (Saaremaa), een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa
* Randvere (Viimsi), een plaats in de Estlandse gemeente Viimsi, provincie Harjumaa
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Randvere en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Agoura Hills

Agoura Hills is een stad in de staat Californië in de Verenigde Staten van Amerika, en valt bestuurlijk gezien onder Los Angeles County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 20.537. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 22.666, een stijging van 2129 (10.4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 21,3 km², waarvan 21,2 km² land en 0,1 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Agoura Hills.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Agoura-Hills op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Neusplacode

De neusplacoden of olfactorische placoden of het olfactorische epitheel zijn een verdikt deel van het externe of oppervlakte ectoderm tijdens de embryonale ontwikkeling. Uit de mediale en laterale neusuitsteeksel van elke placode ontstaan de neus, het filtrum van de bovenlip en het primaire gehemelte.
De neusplacoden ontstaan als het embryo 36 dagen oud is (gerekend vanaf de bevruchting), het is dan 7 tot 9 mm lang. In de zesde week van de ontwikkeling groeit het centrum van elke placode naar binnen om de twee neusholtes te vormen. De instulpingen zullen aanleiding geven tot het reukepitheel dat de bovenkant van de neusholte bekleedt.
| NP: Neusplacode, MNP: Mediale nasale uitsteeksels. Muis embryo | Noggin-espressie in lensplacode en neusplacode |

## Vorming neusplacode

In de vroege embryonale ontwikkeling migreren neurale lijstcellen voor het vormen van het ectomesenchym van de kieuwbogen. Tegen het einde van de vierde week vormen de eerste paar kieuwbogen vijf gezichtsuitsteeksels - een ongepaard frontonasaal uitsteeksel, gepaarde onderkaakuitsteeksels en gepaarde bovenkaaksbeenuitsteeksels. De neus wordt grotendeels gevormd door de fusie van deze vijf gezichtsuitsteekseld. Het frontonasale uitsteeksel geeft aanleiding tot de neusbrug. De mediale nasale uitsteeksels vormen de neuskam en de punt van de neus, en de laterale nasale uitsteeksels vormen de zijkanten van de neus. De neuskam is een verhoging op het nasale oppervlak van het gehemelte uitsteeksel van het bovenkaaksbeen. Het frontonasale uitsteeksel is een proliferatie van het mesenchym voor de vorming van de hersenblaasjes en vormt de bovengrens van het stomadeum.
Tijdens de vijfde week worden de bovenkaaksbeen uitsteeksels groter en tegelijkertijd wordt het ectoderm van het frontonasale uitsteeksel aan de zijkanten dikker en neemt ook in omvang toe, waardoor de neusplacoden worden gevormd. Deze ontwikkeling wordt geïnduceerd door het ventrale deel van de voorhersenen. In de zesde week stulpt het ectoderm in elke neusplacode in om een ovaalvormige neusholte te vormen, die een omringende verhoogde weefselrand vormt.Elke neusholte vormt een scheiding tussen de randen, in een lateraal neusuitsteeksel aan de buitenrand en een mediaal neusuitsteeksel aan de binnenrand.
* 1 2 3 4 5 6 Larsen, W (2001). Human Embryology. Churchill Livingstone, 365–371. ISBN 0443065837.
* 1 2 3 4 Sadler, T (2006). Langman's Medical Embryology. Lippincott William & Wilkins, 280–284. ISBN 9780781790697.
# Nederlands kampioenschap dammen vrouwen 1993

Het Nederlands kampioenschap dammen voor vrouwen 1993 vond plaats in Leeuwarden van 7 tot en met 16 juli 1993. Er werd 1 partij per dag gespeeld met een rustdag op 11 juli. Karen van Lith werd voor de achtste maal kampioen. Zij behaalde in het toernooi 15 punten uit 9 partijen en eindigde daarmee 2 punten voor nummer 2 Jacqueline Schouten, die in de achtste ronde Erna Wanders in een aanvalspartij versloeg en in de laatste ronde in 12 zetten met van Lith remiseerde. Op de derde plaats met 11 punten eindigde Marijke Nicolai die in de laatste ronde in 20 zetten met Erna Wanders remiseerde.

## Resultaten

| Nummer* | | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Punten | Winst | Remise | Verlies | SB** |
| 1 | Karen van Lith | | 1 | 1 | 2 | 2 | 2 | 1 | 2 | 2 | 2 | 15 | 6 | 3 | 0 | 118 |
| 2 | Jacqueline Schouten | 1 | | 1 | 2 | 2 | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 | 13 | 4 | 5 | 0 | 106 |
| 3 | Marijke Nicolai | 1 | 1 | | 0 | 2 | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | 11 | 3 | 5 | 1 | 90 |
| 4 | Esther Rijndertse | 0 | 0 | 2 | | 0 | 1 | 2 | 0 | 2 | 2 | 9 | 4 | 1 | 4 | 63 |
| 5 | Barbara Graas | 0 | 0 | 0 | 2 | | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | 9 | 3 | 3 | 3 | 62 |
| 6 | Delia Verhoef | 0 | 1 | 1 | 1 | 1 | | 1 | 1 | 2 | 1 | 9 | 1 | 7 | 1 | 71 |
| 7 | Daniëlla de Vos | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 1 | | 2 | 2 | 1 | 8 | 2 | 4 | 3 | 66 |
| 8 | Erna Wanders | 0 | 0 | 1 | 2 | 1 | 1 | 0 | | 1 | 2 | 8 | 2 | 4 | 3 | 58 |
| 9 | Mariëlle van Kuyk | 0 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | | 1 | 5 | 0 | 5 | 4 | 44 |
| 10 | Hester Poot-de Boer | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 1 | | 3 | 0 | 3 | 6 | 22 |
* Bij een gelijk aantal punten in het eindklassement wordt als hoogste geklasseerd eerst degene met meer winstpartijen, en vervolgens degene met meer SB punten. ** SB staat voor Sonneborn-Berger punten, een vorm van weerstandspunten.

## Externe link

* Eindstand met scoretabel
Amsterdam 1973 · Amsterdam 1974 · Utrecht 1975 · Apeldoorn 1976 · Nijmegen 1977 · Arnhem 1978 · Lent 1979 · Lent 1980 · Huissen 1981 · Lent 1982 · Amstelveen 1983 · Rosmalen 1984 · Lent 1985 · Groningen 1986 · Groningen 1987 · Amsterdam 1988 · Lent 1989 · Rosmalen 1990 · 's Gravenpolder 1991 · Lent 1992 · Leeuwarden 1993 · Rheden 1994 · Rheden 1995 · Rheden 1996 · Rheden 1997 · Rheden 1998 · Stadskanaal 1999 · Zoutelande 2000 · Groningen 2001 · Zoutelande 2002 · Brummen 2003 · Den Burg 2004 · Pernis 2005 · Zaandam 2006 · Zoutelande 2007 · Zoutelande 2008 · Tilburg 2009 · Zoutelande 2010 · Zoutelande 2011 · Zoutelande 2012 · Zoutelande 2013 · Zoutelande 2014 · Zoutelande 2015 · Zoutelande 2016 · Zoutelande 2017 · Zoutelande 2018 · Zoutelande 2019
# Slana (Petrinja)

Slana is een plaats in de gemeente Petrinja in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 130 inwoners (2001).
# Emerson, Lake & Palmer at High Voltage 2010

Emerson, Lake & Palmer at High Voltage 2010 of High Voltage zijn twee verschillende livealbums van Emerson, Lake & Palmer (ELP).

## Emerson, Lake & Palmer at High Voltage

Deze dubbelcompact disc, gestoken in een zwart/bruine hoes, bevat de opnamen van het concert dat ELP gaf op 25 juli 2010 tijdens het High Voltage Festival in het Victoria Park in Londen. De heren deelden daar het progpodium met onder andere Asia, Argent en Marillion. De opnamen hebben een matige kwaliteit, maar geven desondanks een goede weergave van de muziek. De band en de nummers die ze speelde dateren veelal uit de beginjaren 70. Daarbij is het een soort Greatest Hits-album geworden. Voor Carl Palmer was het een druk weekend, hij was ook werkzaam op 24 juli 2010, toen met zijn band Asia. Later werd bekend dat dit waarschijnlijk het laatste optreden van de heren als band was. Emerson wilde nog wel een keertje, maar Lake en Palmer zagen ervan af. De zin tot samenwerking was bij hen verdwenen.

### Musici

* Keith Emerson - toetsinstrumenten
* Greg Lake - akoestische en elektrische gitaar, basgitaar, zang
* Carl Palmer - drums

### Muziek
## High Voltage

Via Sanctuary Records verscheen ook een livealbum High Voltage maar onduidelijk is of dat opnamen zijn van het concert als hierboven omschreven. Het geluid van deze dubbel-cd, gestoken in een voornamelijk blauwgetinte hoes, is beter van kwaliteit, maar er missen een aantal nummers en de volgorde is anders. In het boekwerkje wordt niet verwezen naar het concert. De algemene mening over dit album is dat duidelijk te horen is dat ELP haar beste tijd al lang achter zich heeft liggen.

### Musici

Als boven.

### Muziek

* de albums
* internet juli 2011
2010: Argent · Asia · Emerson, Lake & Palmer · Marillion
2011: Barclay James Harvest (Lees) · Mostly Autumn · Pallas · Spock's Beard · Triggerfinger
# Triller

De triller is een versiering van een muzieknoot die bestaat uit een snelle afwisseling tussen de hoofdtoon en de grote of kleine bovensecunde. Een triller wordt aangegeven met een golvend lijntje boven de noot of met de afkorting tr.
Of de triller met hoofdnoot of bovensecunde dient te beginnen is een doorlopend punt van discussie. Vuistregel: In muziek uit de barok (tot circa 1750) begint de triller altijd met de bovensecunde, tenzij de noot ervoor reeds de bovensecunde is. In de muziek van na 1750 begint de triller meestal op de hoofdnoot, maar ook daar wordt door smaak en stijlgevoel soms van afgeweken.
Met name in de barokmuziek bestaan er veel verschillende soorten trillers, waaronder:
* pralltriller (korte triller met bovensecunde, meestal 3 tot 6 noten lang)
* mordent (korte triller met ondersecunde, meestal 3 noten lang)
Trillers kunnen worden geëindigd met een naslag bestaand uit twee noten. Deze naslag is doorgaans een ondersecunde onder de hoofdnoot, vergelijkbaar met de mordent.
# Peter Steele

Peter Steele, pseudoniem van Peter Thomas Ratajczyk (New York, 4 januari 1962 – 14 april 2010), was een Amerikaans zanger en songschrijver. Hij werd vooral bekend als zanger, bassist en componist van de gothic metal-band Type O Negative. Daarvoor speelde hij al voor Fallout en Carnivore.
Steele werd geboren in Brooklyn. Zijn voorouders waren van Poolse, IJslandse en Russische komaf. Steele stond bekend om zijn grote gestalte, zware stem, een vampier-effect verkregen door zijn hoektanden bij te slijpen, en een donker, vaak zelfspottend gevoel voor humor.
Steele leed aan podiumvrees, vertelde in 2003 bipolair te zijn, en leed aan een klinische depressie; iets waarvoor hij regelmatig psychiatrische hulp kreeg. In 2005 doken geruchten op dat Steele overleden zou zijn nadat op de website van Type O Negative een poster te zien was van een grafsteen met Steele’s naam en de data 1962-2005. Dit was in werkelijkheid een publiciteitsstunt gerelateerd aan hun nieuwe contract met SPV Records. Steele was rond deze tijd lange tijd afwezig uit de band. Op de dvd Symphony for the Devil werd het een en ander opgehelderd. Zo bleek dat Steele een tijdje in de gevangenis had gezeten en het Kings County Hospital vanwege zijn zware drugsgebruik.
In 1995 stond Steele als naaktmodel in de Playgirl. Nadat zijn mede-bandlid Kenny Hickey hem vertelde dat slechts 23% van de lezers van dit blad uit vrouwen bestond, kreeg Steele spijt van zijn beslissing. Hij refereert hier aan in zijn lied I Like Goils.
Steele was het grootste deel van zijn leven atheïst, maar gaf in april 2007 toe zich te willen bekeren tot de Rooms-Katholieke Kerk. Hij deed dit volgens een interview met het tijdschrift Decibel omdat hij zich bewust was geworden van zijn eigen sterfelijkheid.
Steele stierf op 14 april 2010 op 48-jarige leeftijd, vermoedelijk aan hartfalen. Hij ligt begraven op Saint Charles Cemetery op Farmingdale.