OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Okkie Huijsdens

Johannes Josephus (Okkie) Huijsdens (Rotterdam, 5 november 1947 – aldaar, 6 september 2014) was een Nederlands musicus, producer en componist.
In de jaren 60 speelde Huijsdens in een verscheidenheid aan bandjes, waaronder het in 1969 opgerichte Flashback. In 1971 trad hij toe tot de Rotterdamse formatie Himalaya, waartoe ook de zangeres Patricia Paay behoorde. Na een jaar ging deze samenwerking op in de band Heart, die één bescheiden hitje scoorde. Na het vertrek van Paay in 1975 gingen de overgebleven leden door onder de naam Limousine, met de hit Don't Let Love Bring You Down (Alarmschijf en op nummer 11 in de Top 40) terwijl Huijsdens tot 1979 tevens deel uitmaakte van Xandra (band rondom Sandra Reemer) en Rainbow Train.
In dezelfde periode sprak en zong Huijsdens in verschillende jingles, waaronder een paar ter ondersteuning van de bedreigde piratenzender Radio Veronica. Daarna maakte hij nog meer jingles, niet alleen voor Veronica maar ook voor Radio Noordzee en de AVRO. In 1980 zong Huijsdens de rol van Paul McCartney in de Beatles-medley van het succesvolle Stars on 45. Met Pim Koopman vormde Huijsdens van 1983 tot 1985 de band The President, die twee LP's zou uitbrengen: By Appointment Of en Muscles. Met het debuut album wonnen zij in 1984 een Edison in de catagorie “Pop”.
Ook begeleidde Huijsdens Sandra Reemer tot twee keer toe bij haar deelname aan het Euro Songfestival (1976 en 1979) en ook Mouth and McNeal (1974).
In de rol van muziekproducent werkte Huijsdens onder meer voor Patricia Paay, Bodine, Het Goede Doel en Normaal. Verder legde hij zich toe op de geluidstechniek. Ook in die hoedanigheid was hij onder meer verbonden aan Normaal.
* ↑ Okkie Huysdens overleden, mediapages.nl, 18 september 2014.
* ↑ Flashback, rateyourmusic.com, geraadpleegd 9 oktober 2014.
* 1 2 Okkie Huysdens, profiel op muziekencyclopedie.nl, geraadpleegd 8 oktober 2014.
* ↑ Limousine, badcatrecords.com, geraadpleegd 9 oktober 2014 (gearchiveerd)
* 1 2 Okkie Huysdens overleden, jingleweb.nl, geraadpleegd 8 oktober 2014.
* ↑ The President, rateyourmusic.com, geraadpleegd 9 oktober 2014.
* ↑ Okkie Huysdens, dutchcharts.nl, geraadpleegd 8 oktober 2014.
* ↑ Albums:H.a.l.v.u., normaal.nl, geraadpleegd 9 oktober 2014 (gearchiveerd)
# Stadionkwartier (Eindhoven)

Het Stadionkwartier in Eindhoven is een bouwproject op het voormalige parkeerterrein aan de westkant van het Philips Stadion, waar eerder onder meer het Philips Ontspannings Centrum was gesitueerd.
Het terrein werd door PSV, de oude eigenaar, verkocht en in 2008 is gestart met de bouw.
In de plannen waren de bewoners van de naastliggende wijk Philipsdorp nauw betrokken. Er is uiteindelijk gekozen voor een schaalopbouw: kleinschalig tegen de oude wijk aan, en hoger en grootschaliger richting het spoor en tegen het stadion aan. Het meest opvallende onderdeel van de plannen was de circa 70 meter hoge woontoren ontworpen door Wiel Arets. Verder waren ook enkele kantoorvoorzieningen gepland.
In juli 2009 is het faillissement uitgesproken van Vermeulen van Aken Architectuur. Dit bureau onder leiding van de architecten Cees Vermeulen en tot 2006 ook Toon van Aken is verantwoordelijk voor het ontwerp met uitzondering van de 70 meter hoge woontoren. Vanaf september 2009 zijn de werkzaamheden overgenomen door Arc3 Teken- en Bouwmanagementbureau.
Sluitstuk van het Stadionkwartier is de sloop van het uit 1996 stammende kantoorgebouw Eurostaete en de bouw van nieuwe appartementen en een tweede hoge woontoren aan de PSV-laan.

## Externe link

* SkyScraperCity.com met impressies en updates van het Stadion Kwartier
* ↑ Eurostaete Woontoren PSV-laan Eindhoven. https://www.diederendirrix.nl (2024). Geraadpleegd op 1 december 2024.
# Sint-Petruskerk (1836, Leiden)

De Sint-Petruskerk was een rooms-katholieke kerk aan de Langebrug in de Nederlandse stad Leiden.
De kerk werd in 1835-1836 in neoclassicistische stijl gebouwd. De architect was Theo Molkenboer, die in dezelfde periode ook de Hartebrugkerk in Leiden ontwierp. De plechtige inwijding van de Sint-Petruskerk vond plaats op 28 juli 1836 door C.L. de Wijkerslooth, titulair bisschop van Curium (Cyprus).
Op 25 juli 1933 werd de kerk door brand verwoest. Ter vervanging werd in 1934-1936 een nieuwe Sint-Petruskerk gebouwd in de Professorenwijk-West aan de Kamerlingh Onneslaan, later Lammenschansweg. Op de oorspronkelijke locatie aan de Langebrug stond tot 2014 een brandweerkazerne, waarin een deel van de gevel van de Petruskerk was behouden. In de niet gesloopte brandslangendroogtoren, die in 2017 als kantoor in gebruik werd genomen, bevindt zich nog één venster van de afgebroken zijkapellen van de kerk.
In 2016 is op deze locatie een complex met 216 studentenwoningen gebouwd. In een van de gevels is met nieuwe materialen het gevelbeeld van de voormalige kerk teruggebracht.
* De Petruskerk in 1859
* De Langebrug met de Petruskerk in 1880
* Gezicht in de Zonneveldstraat met rechts de St. Petruskerk. Ca. 1904-1905.
* Gezicht op het interieur van de St. Petruskerk aan de Langebrug, na de brand van 25 juli 1933.
# Sint-Catharinakerk (Singel)

De Sint-Catharinakerk, bijnaam 'Geloof, Hoop en Liefde', was een kerk aan het Singel.

## Statie 'Geloof, Hoop en Liefde'

Vanouds bevond zich een rooms-katholieke statie aan het einde van de Nieuwezijds Voorburgwal, Boommarkt geheten. Deze was gewijd aan Catharina van Alexandrië, maar droeg de bijnaam 'Geloof, Hoop en Liefde'. Aangezien de statie bouwvallig was en het bouwen van publieke kerkgebouwen niet langer verboden, ging men in het begin van de negentiende eeuw plannen maken voor de bouw van een nieuwe kerk.

## Kerk

Pastoor Gerardus Antonius van der Lugt (1775-1855) wist de hand te leggen op het voormalige West-Indisch Binnenhuis aan het Singel, dat als kazerne in gebruik was. Ondanks tegenwerking ging op 1 augustus 1817 de eerste heipaal (van 385 stuks) de grond in. Tijdens de bouw kwam men al geld te kort, koning Willem I der Nederlanden, die toch al op stichting had aangedrongen zou 10.000 hebben bijgedragen. In februari 1820 kon het gebouw worden ingewijd. Het is niet met zekerheid bekend wie de architect was van deze kerk. Het betrof een gebouw in classicistische stijl. Van binnen had het drie beuken. Het torentje was, vanwege de combinatie van een vierkant onderstuk, een open cilinder en een afsluitend koepeltje, duidelijk geïnspireerd op die van het oude Stadhuis (1648-1664) van Jacob van Campen.
In 1827 werd serieus overwogen om het gebouw te bestemmen tot Kathedraal van Amsterdam in verband met de plannen voor de oprichting van een gelijknamig nieuw bisdom, waarvoor de kerk dan vergroot zou moeten worden. In 1853 werd het gebouw door architect Theo Molkenboer uitgebreid met een transept. In de jaren twintig van de 20e eeuw kwamen de eerste vragen omtrent behoud van de kerk. Een verzoek om het gebouw de monumentenstatus te verlenen werd niet ingewilligd. Op 31 december 1933 werd de kerk gesloten en verkocht aan de Hollandsche Societeit van Levensverzekeringen. De kerk werd gesloopt in 1939. In 1967 werd op de lege plaats de Universiteitsbibliotheek van de Gemeentelijke Universiteit gebouwd.
* Archief Amsterdam
* De Tijd, drie artikelen in de kranten uit april 1920 naar aanleiding van 100 jaar Sint-Catharinakerk
* T.H.von der Dunk, 'Dwarse bouwpastoor kreeg toch zijn Catharinakerk', in: Ons Amsterdam 41 (1989) no.1, p.10-13
* T.H.von der Dunk, 'De ontwerper van de St.Catharinakerk gevonden?', in: Maandblad Amstelodamum 80 (1993), p.83-91.
* ↑ heiligen.net
# Nivy Centrum

Nivy Centrum, of simpelweg Nivy, is een multifunctioneel gebouw in de wijk Mlynské Nivy (stadsdeel Ružinov) van Bratislava, bestaande uit een internationaal busstation, foodcourt, winkelcentrum en markt. Het gebouw werd geopend op 30 september 2021. Tot het complex behoort ook de Nivy Tower, een kantoorgebouw van 125 meter dat tot 2022 het hoogste gebouw van Slowakije was, waarna dit record werd verbroken door de Eurovea Tower.

## Busstation

Het Busstation Nivy (Slowaaks: Autobusová stanica Nivy) bevindt zich op de eerste ondergrondse verdieping van het Nivy Centrum, en verving het, in 2017 gesloopte, Centrale Busstation van Bratislava. Het station heeft 2.000 parkeerplaatsen, en wordt hoofdzakelijk bediend door de vervoersmaatschappij Slovak Lines dat connecties heeft naar onder andere Košice, Prešov, Nitra, Banská Bystrica, Luchthaven Wien-Schwechat en Praag. Door de coronacrisis was de opening van het station niet in 2020, maar op 30 september 2021, toen om drie uur de eerste bus het station verliet. Ondergronds bevindt zich tevens de eerste ondergrondse rotonde van Slowakije.

## Afbeeldingen

* Interieur van het winkelcentum
* Kaartjeskantoor
* Het ondergrondse busstation
* Dak met groene beplanting
* ↑ (sk) Foto: S otvorením centra Nivy sa spustí aj prvý podzemný kruhový objazd (29 september 2021).
# Sint-Jans Onthoofdingkerk (Oostwinkel)

De Sint-Jans Onthoofdingkerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lievegem behorende plaats Oostwinkel, gelegen aan Oostwinkeldorp.

## Geschiedenis

Kort na 1244 werd de parochie van Oostwinkel gevormd door afsplitsing van die van Zomergem. De kerk was tot einde 16e eeuw aan Onze-Lieve-Vrouw gewijd. In de 15e eeuw zou een gotische kerk zijn gebouwd die daarna een aantal malen werd hersteld en verbouwd. Opgravingen in 1973-1974 legden funderingen bloot van een eenbeukige kerk met transept. Er zou ook een vierkante westtoren zijn geweest. De noordelijke zijbeuk is van de 2e helft van de 15e eeuw en de zuidelijke zijbeuk is 16e-eeuws. In 1682 werd een sacristie aangebouwd. In 1750 werd begonnen met een nieuw koor, werd de toren hersteld en werden de zijbeuken aan de classicistische stijl aangepast.
In de jaren 50 van de 20e eeuw werd de kerk met sloop bedreigd. In 1973-1974 vond restauratie plaats.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige bakstenen hallenkerk met voorgebouwde westtoren op vierkante plattegrond. Het driezijdig afgesloten hoofdkoor is langer dan de beide vlak afgesloten zijbeuken.

## Interieur

De kerk bezit een 17e-eeuws schilderij, voorstellende de onthoofding van Johannes de Doper, door J. van Bronckhorst. Ook is er een houten Antoniusbeeld uit de 2e helft van de 17e eeuw.
De oudste delen van het orgel zijn uit de 2e helft van de 18e eeuw en zijn verwant aan orgels, gebouwd door Van Peteghem. Het orgel werd in de 19e en 20e eeuw gewijzigd.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Erasmuskerk (Zerkel)

De Sint-Erasmuskerk (Frans: Église Saint-Erasme) is de parochiekerk van de gemeente Zerkel (Sercus) in het Franse Noorderdepartement.
De kerk is gewijd aan Sint-Erasmus die ook Erasmus van Formiae wordt genoemd.

## Geschiedenis

Het oudste deel van de kerk betreft het koor en de achtkante vieringtoren, uitgevoerd in krijtsteen. Deze delen zijn gebouwd in de 12e eeuw in romaanse stijl. Hiermee behoren deze delen tot de weinige overgebleven romaanse bouwwerken in deze streken. De gotische stenen spits is van de 13e eeuw. De westgevel van de middenbeuk is 14e-eeuws en de benedenhelft is van ijzerzandsteen, de bovenste helft van kalksteen. De laatgotische zijbeuken zijn gebouwd in de 16e en 17e eeuw, zodat een hallenkerk ontstond.
Op 10 september 1913 is de kerk beschermd en geklasseerd als monument historique

## Interieur

Er is een Sint-Rochusbeeldje van 1669; de communiebank is 17e-eeuws; de kuip van de preekstoel is van 1763.
* (fr) Sint-Erasmuskerk in Zerkel - website merimee
# Bangeweer

Bangeweer is een oude streeknaam in de gemeente Groningen. De streek ligt tussen de spoorlijn Groningen - Leeuwarden, de Zuiderweg in Hoogkerk en de Peizerweg.
Bangeweer ligt op een zandopduiking langs de Zuiderweg waarop ook Hoogkerk ontstaan is en die onderdeel vormt van de Pleistocene Rug van Tynaarlo. De naam is een jongere vorm van 'Bawingewere' (oorkonde 1379), een naam die opgebouwd is uit de mansnaam 'Bawa' (of 'Bavo'), de genitivus pluralis -inga en 'weer' en staat voor 'grondbezit van de mensen van Bawe'. De schoolmeester van Hoogkerk dacht er in 1828 anders over en verklaarde de naam als zijnde een toevluchtsoord voor bange mensen in geval van overstromingen. Vroeger liep het Eelderdiep of een tak hiervan langs de hoogte. Op de hoogte stond vroeger de gelijknamige boerderij Bangeweer.
Bangeweer is lang een open stuk gebleven tussen de stad en Hoogkerk. Een deel van de streek, in de polder de Verbetering, was in gebruik als vloeiveld voor de suikerfabriek van de Suikerunie. De laatste jaren wordt de streek echter vanaf de randen volgebouwd. Bij Hoogkerk door de nieuwbouwwijk Ruskenveen, aan de zijde van de stad door de nieuwe wijkjes Peizerhoven en Peizerhoeve.
De zwemplas Bakkersgat (een voormalige zandafgraving) is onderdeel van deze streek. Deze staat tegenwoordig bekend als Ruskeveenseplas.
* ↑ J. van de Broek, Groningen, een stad apart: over het verleden van een eigenzinnige stad (1000-1600) p.364, noot 154 (2007).
* ↑ J. van der Kooi, Spiegel van Groningen: over de schoolmeesterrapporten van 1828 p. 179 (1996).
# Autologe chondrocytenimplantatie

Autologe chondrocytenimplantatie (ACI) is een biomedische behandeling om articulaire kraakbeenletsels te herstellen. ACI verlicht de pijn en vertraagt tegelijkertijd de nood aan een gehele of gedeeltelijke vervanging van het kniegewricht (knievervanging). Dankzij ACI kunnen mensen die met articulaire kraakbeenletsels kampen, hun oude leefgewoonten hervatten, hun mobiliteit terugwinnen, terug gaan werken en zelfs opnieuw aan sport doen.
ACI-ingrepen zijn bedoeld om volledige hyaliene herstelweefsels te vormen om zo articulair kraakbeen te herstellen. Over de laatste 20 jaar heeft deze ingreep aan populariteit toegenomen om articulaire kraakbeenletsels te herstellen.
In 1994 werd deze chirurgische ingreep door Brittberg voor het eerst uitgevoerd bij mensen. Hij boekte goede en veelbelovende resultaten bij 23 patiënten, wat de condyli femoris betreft (Brittberg et al, 1984) Het lijkt ook een veelbelovende techniek te zijn wat de resultaten op lange termijn betreft.

## Hoe werkt een autologe chondrocytenimplantatie?

Deze op cellen gebaseerde herstelprocedure voor articulair kraakbeen verloopt in drie fasen. In een eerste fase wordt 200 à 300 milligram chondrocyten of kraakbeencellen artroscopisch afgenomen op een niet-dragend gedeelte van de fossa intercondylaris of de bovenrand van de condylus medialis femoris of condylys lateralis femoris van de patiënt. Deze geoogste cellen worden dan vier tot zes weken lang in vitro gekweekt in een gespecialiseerd laboratorium, tot er genoeg cellen zijn om ze te herimplanteren op het beschadigde gedeelte van het gewrichtskraakbeen. De patiënt ondergaat dan een tweede behandeling, waarbij de chondrocyten tijdens een openknie-ingreep (ook wel een artrotomie genoemd) op het beschadigde gedeelte worden aangebracht. Deze autologe cellen zouden zich dan aan hun nieuwe omgeving moeten aanpassen door nieuw kraakbeen te vormen. Bij het implanteren worden chondrocyten op het beschadigde gedeelte aangebracht, in combinatie met een membraan (tibiaal periosteum of biomembraan) of voorgezaaid in een scaffold-matrix.
# Kedungjajang

Kedungjajang is een bestuurslaag in het regentschap Lumajang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Kedungjajang telt 2837 inwoners (volkstelling 2010).
# Batukaras

Batukaras is een kustplaats in het bestuurlijke gebied Pangandaran in de provincie West-Java, Indonesië. Het dorp telt 4493 inwoners (volkstelling 2010).
# Udea paghmanalis

Udea paghmanalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Oeobia paghmanalis door Hans Georg Amsel in een publicatie uit 1970.
De soort komt voor in Afghanistan.
# Nagari Padang Tarok

Nagari Padang Tarok is een bestuurslaag in het regentschap Agam van de provincie West-Sumatra, Indonesië. Nagari Padang Tarok telt 7445 inwoners (volkstelling 2010).
# Kouter (geografie)

Kouter is afgeleid van het Latijnse cultura en betekent bewerkt land. In Vlaanderen en Noord-Brabant is kouter de naam van de akkercomplexen uit de Gallo-Romeinse periode en de vroegste middeleeuwen. Het toewijzen van de akkers in het drieslagstelsel was een jaarlijks terugkerende gebeurtenis in de oude nederzettingen. De eigennaam Coutereel, Coutreel(s), Cautreel(s) verwijst naar degene die daarbij de leiding had.
Een kouter is dus een grote open akker, zoals de Groeningekouter uit de Guldensporenslag. In de buurt van rivieren zijn dit vaak de iets hoger gelegen gebieden (de stroomrug). De lager gelegen gebieden worden aangeduid met het toponiem meers.
# Poljana Lekenička

Poljana Lekenička is een plaats in de gemeente Lekenik in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 278 inwoners (2001).
# Poljana Sutlanska

Poljana Sutlanska is een plaats in de gemeente Zagorska Sela in de Kroatische provincie Krapina-Zagorje. De plaats telt 122 inwoners (2001).
# Polje Čepić

Polje Čepić is een plaats in de gemeente Kršan in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 168 inwoners (2001).
# Pompelmoes (Citrus maxima)

De pompelmoes (Citrus maxima) is een citrusvrucht en een boom, die tot 10 meter hoog kan worden. De vrucht lijkt wel wat op de pomelo (Citrus maxima × Citrus ×paradisi) en op de grapefruit (Citrus ×paradisi), maar is groter en heeft een dikkere schil.
De grapefruit is een kruising van de pompelmoes en de sinaasappel (Citrus sinensis), die pompelmoes genoemd wordt in België en in mindere mate in Nederland.

## Naam

De naam pompelmoes komt waarschijnlijk oorspronkelijk uit het Tamil (pampa limāsu (பம்பரமாசு) = grote citroen, vgl. Portugees pomposos limões) en is via het Nederlands door andere talen overgenomen, zoals te zien in het Italiaanse pomelo, Franse pamplemousse en het Duitse Pampelmuse. In het Engels worden onder andere de namen pomelo, pummelo, pamplemousse, jabong en shaddock gebruikt.
In Vlaanderen wordt het woord pompelmoes algemeen gebruikt voor 'grapefruit', wat tot verwarring kan leiden.

## Beschrijving

De bladstelen van de pompelmoes zijn breed gevleugeld, 5-20 cm lang en 2-12 cm breed. De witte bloem is 3-7 cm groot, heeft 20-25 meeldraden en staat solitair of tot tien in de bladoksels en aan de scheuttoppen. De bloemkroon is vier- of vijfbladig. De jonge twijgen zijn donsachtig behaard.
De gele vrucht met dikke schil kan tot 30 cm in doorsnee worden en is zuurder dan de grapefruit. Het vruchtvlees kan afhankelijk van het ras wit of rozeachtig zijn. Enkele rassen zijn 'Hirado Buntan', 'Pink', 'Red Bantam' en 'Kao Phuang'. Er zijn tussen de rassen echter grote verschillen in zoetheid, grootte, vorm, kleur en hoeveelheid etherische olie in de schil.
De pompelmoes is een veel voorkomende vrucht in Suriname, dan wel voornamelijk de variant met het rose-rode vruchtvlees.

## Pompelmoes en medicijnen

In het gebruiksvoorschrift van verschillende medicijnen wordt combinatie met pompelmoes afgeraden, aangezien die de werking van het medicijn versterkt. Dit is onder andere het geval met sommige bloeddruk- en cholesterolverlagers. Dit komt door de aanwezigheid van furocoumarinen. Het CYP3A4-enzym in de darm en de lever breekt lichaamsvreemde stoffen (waaronder diverse geneesmiddelen) af. De furocoumarinen blijken dat enzym tegen te werken. Dit is ook het geval bij de grapefruit, die veel vaker wordt gegeten.
# Ponikvari

Ponikvari is een plaats in de gemeente Topusko in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 404 inwoners (2001).
# Daniël Samkalden

Johan Daniël (Daniël) Samkalden (Naarden, 15 april 1979) is een Nederlandse kleinkunstenaar, zanger en theaterregisseur.

## Loopbaan

Daniël Samkalden debuteerde als zanger bij het koor van Kinderen voor Kinderen. Hij zong in 1987 onder andere het liedje Miepie over een poes die een vogel heeft vermoord. Na te zijn begonnen aan de studies Psychologie, Nederlandse Taal- en Letterkunde en Nederlands Recht, die hij geen van alle afmaakte, stapte hij over naar de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie. In juli 2006 studeerde hij daar af.
In het theater maakte hij zijn debuut met het theaterprogramma Daniël Samkalden waarin hij muzikaal werd begeleid door Thijs Cuppen en Peter Sambros. In dat programma presenteerde hij zichzelf vooral als singer-songwriter. Daarnaast schreef hij een lunchvoorstelling waarin hij samen met drie klasgenoten van de Kleinkunstacademie te zien was. Hij was in 2006 de eerste winnaar van de "Eerste Prijs" (voorheen de Pall Mall Exportprijs).

## Familie

Met zijn vriendin Inge Schrama kreeg hij in 2013 een dochter en in 2016 een zoon.
Hij is een kleinzoon van Ivo Samkalden, politicus en nadien burgemeester van Amsterdam.

## Theater

* Van alle tijden (2006)
* Daniël Samkalden (2006)
* Vernieuwde voorstelling (2007)

## Discografie

* Voor ik kaal ben (2008)

## Boeken

* Nova (2018)

## Televisie

* Goedenavond dames en heren (2015)
* ↑ Inge Schrama bevallen van dochter. NU.nl (8 april 2013). Gearchiveerd op 18 januari 2022. Geraadpleegd op 18 januari 2022.
* ↑ Inge Schrama bevallen van een zoon. NU.nl (14 september 2016). Gearchiveerd op 19 januari 2022. Geraadpleegd op 18 januari 2022.
* Gemeinsame Normdatei: 1171563132
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9464 1230
* Library of Congress Control Number: no2014025740
* MusicBrainz: 7a2d0f44-9b82-46b2-b796-f4ac915d60b8
* Virtual International Authority File: 306392799
* WorldCat (via VIAF): 306392799
# Pony Ride (Bobbejaanland)

Pony Ride is een paardenbaan in het Belgische attractiepark Bobbejaanland. De attractie is gebouwd in opdracht van de familie Schoepen door Zierer. De attractie opende in 2002 na sluiting van Paardjesbaan.
Pony Ride is enkel toegankelijk voor kinderen. Er is geen minimum leeftijd maar als een kind kleiner dan 110 cm is, kan die wel begeleid worden door een volwassene. Wie groter is dan 150 cm, krijgt geen toegang tot de attractie. Deze paardenbaan staat achteraan in het park bij het Cowboy Dorp, onder de Horse Pedalo. Het parcours is in een groene omgeving.

## Paarden

Elk paard van de attractie heeft zijn eigen naam. Bovendien hebben de zes paarden echte lederen teugels en zijn ze voorzien van echte hoefijzers. Elk paard is ook voorzien van zijn eigen brandmerk.
* ↑ Pony Ride op pretparkwereld.be. Gearchiveerd op 14 januari 2018.
* ↑ Pony Ride op pretparken.be.
* ↑ Pony Ride op BJL nostalgie. Gearchiveerd op 14 januari 2018.
Afbeeldingen
# Gele lis

De gele lis (Iris pseudacorus) is een plant uit de lissenfamilie (Iridaceae). Het is een 0,8-1 m hoge oeverplant van zoet, stilstaand of langzaam stromend water. De plant groeit in water dat tot zo'n 30 cm diep is. De lange, smalle bladen hebben een iets opstaande middennerf en blijven het gehele jaar groen.
De bloemen zijn van mei tot juni te zien en zijn 5-12 cm in doorsnee. De bloem heeft een groot groen schutblad, drie grote afhangende bloemdekslippen, en drie kleinere kroonbladen. Na de bloei zitten de zaden als een rolletje munten opgestapeld in driekantige zaaddozen. Ze bevatten luchtholten waardoor ze blijven drijven.

## Voorkomen

In Nederland en in iets mindere mate in Vlaanderen is de plant een bekend gezicht langs sloten en andere ondiepe waterwegen. Het aantal planten liep eind 20e eeuw in Nederland fors terug, reden waarom de plant in de lijst van wettelijk beschermde planten opgenomen is geweest.

## Ecologische aspecten

Doordat de gele lis veel voedingsstoffen uit het water opneemt, kan deze bijdragen aan het verbeteren van de waterkwaliteit.
De nectar is vrij diep weggestopt, honingbijen en hommels moeten er helemaal in kruipen om bij de nectar te komen. Als na de bloei de zaaddozen helemaal rijp zijn, rollen de bruinkleurige zaden er uit. Ze drijven over het water weg tot ze langs de oever blijven hangen en ontkiemen.
Andere planten in de omgeving zijn bijvoorbeeld de dotterbloem, kalmoes en waterzuring.
De lissnuitkever (Mononychus punctum-album) is een 3-4 mm groot kevertje dat leeft van de sappen van de gele lis. De larve van de kever leeft van en in de zaden.

## Tuinen

De gele lis kan in tuinvijvers gekweekt worden. De vijver moet daarvoor wel enige omvang hebben, anders groeit hij snel dicht. Vermeerdering kan zowel via zaadvorming als door scheuring plaatsvinden.
* Plant
* Bloem
* Wortelstok
* Knop