OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Algemene Bond van Ambtenaren

De Algemene Bond van Ambtenaren (ABVA) was van 1947 tot 1982 in Nederland de vakbond van ambtenaren, aangesloten bij het Nederlands Verbond van Vakverenigingen (NVV), later de Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV).
De ABVA ontstond in 1947 uit een fusie van de Nederlandse Bond van Personeel in Overheidsdienst (ontstaan in 1920) en de Nederlandse Ambtenaarsbond (opgericht in 1919). Deze bonden waren beide aangesloten bij het NVV.
In 1982 is de ABVA gefuseerd met de Katholieke Bond van Overheidspersoneel (KABO), die na de fusie van NVV en Nederlands Katholiek Vakverbond (NKV) ook bij de FNV was aangesloten. De naam werd toen ABVA-KABO.
De voorzitters van de ABVA waren:
* 1947-1949: Nico Vijlbrief
* 1949-1958: Jaap Blom
* 1958-1970: Arie van Rossen
* 1970-1974: J. Hoogerwerf
* 1974-1976: Jaap van Dijck
* 1976-1982: J. Dutman
* 1982-1990: Jaap van de Scheur
# Vlag van Lisse

De vlag van Lisse is een gemeentevlag van de Zuid-Hollandse gemeente Lisse. De vlag is op 1 augustus 1958 bij raadsbesluit vastgesteld en heeft drie gelijke banen in de kleuren geel, blauw en geel. De kleuren zijn gelijk aan de gebruikte kleuren in het gemeentelijk wapen. De vlag van Lisse is opgenomen in het vlaggenregister van de Hoge Raad van Adel.

## Inclusieve vlag

In 2018 heeft de gemeente een speciale vlag gekozen om te benadrukken dat Lisse een inclusieve gemeente is. Deze logovlag toont het gemeentelogo inclusief belettering op een witte achtergrond met in de vluchtzijde een spiraal en een aantal lijnen in de kleuren van het logo. Het ontwerp van de vlag is van Ruud Huijts en Stefan IJzerman.

## Verwante afbeelding

* Wapen van Lisse
* Sierksma, Kl. (1962). Nederlands vlaggenboek. Het Spectrum / vantoen.nu (herdruk), p.88-89. ISBN 9789031502882.
Referenties
* ↑ Nieuwe vlag voor gemeente Lisse.. www.blikoplisse.nl. Geraadpleegd op 29 augustus 2023.
Alblasserdam · Albrandswaard · Alphen aan den Rijn · Barendrecht · Bodegraven-Reeuwijk · Capelle aan den IJssel · Delft · Den Haag · Dordrecht · Goeree-Overflakkee · Gorinchem · Gouda · Hardinxveld-Giessendam · Hendrik-Ido-Ambacht · Hillegom · Hoeksche Waard · Kaag en Braassem · Katwijk · Krimpen aan den IJssel · Krimpenerwaard · Lansingerland · Leiden · Leiderdorp · Leidschendam-Voorburg · Lisse · Maassluis · Midden-Delfland · Molenlanden · Nieuwkoop · Nissewaard · Noordwijk · Oegstgeest · Papendrecht · Pijnacker-Nootdorp · Ridderkerk · Rijswijk · Rotterdam · Schiedam · Sliedrecht · Teylingen · Vlaardingen · Voorne aan Zee · Voorschoten · Waddinxveen · Wassenaar · Westland · Zoetermeer · Zoeterwoude · Zuidplas · Zwijndrecht
Dubbeldam · Gouderak · Heerjansdam · Herkingen · Hoek van Holland · Kaag · Katwijk · Kijkduin · Klaaswaal · Lekkerkerk · Lisse · Maasdam · Maasland · Middelharnis · Nieuwe-Tonge · Noordeloos · Ooltgensplaat · Ouddorp · Rijnsburg · Rockanje · Scheveningen · Stad aan 't Haringvliet · Stellendam · Tiengemeten · Valkenburg · Wieldrecht
# Ketchikan

Ketchikan is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Alaska, en valt bestuurlijk gezien onder Ketchikan Gateway Borough.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 7922. In 2006 werd het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 7446, een daling van 476 (-6.0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 10,7 km², waarvan 8,7 km² land en 2,0 km² water.
De plaats ligt aan de Tongass Narrows op het eiland Revillagigedo Island. Ketchikan heeft een luchthaven, Ketchikan International Airport, die gelegen is op het eiland aan de overzijde van de Tongass Narrows, Gravina Island. Ter hoogte van Ketchikan ligt in de Tongass Narrows het eilandje Pennock Island.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 72 km rond Ketchikan.

## Bezienswaardigheden

* Alaska Rainforest Sanctuary

## Geboren

* Frank Murkowski (1933), politicus
* Lisa Murkowski (1957), senator voor Alaska
* Rudy Pankow (1997), acteur

## Galerij

* Creek Street, Ketchikan
* Het centrum van Ketchikan
# Saxman

Saxman is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Alaska, en valt bestuurlijk gezien onder Ketchikan Gateway Borough.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 431. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 391, een daling van 40 (-9,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,6 km², geheel bestaande uit land.
De plaats ligt aan de Tongass Narrows op het eiland Revillagigedo Island. Ter hoogte van Saxman ligt in de Tongass Narrows het eilandje Pennock Island.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 72 km rond Saxman.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Saxman op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Pannónia-Ring

De Pannónia-Ring is een circuit bij Ostffyasszonyfa in Hongarije dat speciaal voor motorraces gebouwd is. Oorspronkelijk kon het circuit in beide richtingen worden gebruikt. In 2014 zijn er curbs op de route geplaatst, waarna het parcours alleen nog met de klok mee kan worden afgelegd.

## Cijfers

* Lengte: 4.749 m
* Breedte: 11–13 m
* Lengte van het rechte stuk start/finish: 700 m
* Rechtse bochten: 11
* Linkse bochten: 7
* Topsnelheid (pro superbike): 260 km/u
Het is een veilig circuit met grindbakken van 50–150 m breed.
Het huidige ronderecord van 1:44:780 werd op 16 juni 2013 door de Oostenrijker Chris Höher tijdens een training voor het FIA CEZ racewagenkampioenschap.
De snelste ronde op een motorfiets werd in augustus 2021 behaald door de Oostenrijker Martin Bauer op een [Honda CBR 1000RR-R Fireblade, MY21].

## Kartbaan

Naast de ‘grote’ racebaan is er een 1.071 meter lange kartbaan die ook met motoren kan worden bereden. De gemiddelde snelheid met een zestraps-schakelkart ligt rond de 85 km/u, de topsnelheid op het langste rechte stuk ligt rond de 130 km/u.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pannonia-Ring op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pannónia-Ring op de Hongaarstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Website Pannonia-Ring

### Referenties

* ↑ (de) Racing4fun.at, Pannoniaring News: 2014 mit neuen curbs, wayback=20150108155908, archiv-bot=2019-05-06 01:19:50 InternetArchiveBot, abgerufen am 8. Januar 2015
* ↑ (de) Bikeperformance.at, 1:52,93min Am Pan: Rundenrekord für die Honda CBR 1000RR-R von MB Bike Performance!
# Jeannine Unsen

Jeannine Unsen (Luxemburg-Stad, 1975) is een Luxemburgs fotograaf.

## Leven en werk

Jeannine Unsen studeerde aan de École supérieure des arts de l'image «Le75» in Brussel (1996-1999). Ze maakt (portret)foto's waarin vaak vrouwen centraal staan, soms bewerkt ze de foto's met borduurwerk.
Unsen exposeert haar werk sinds 2000. In 2001 vormde ze samen met glaskunstenaar Anne-Claude Jeitz, schilder Joachim van der Vlugt en de beeldhouwers Tom Flick, Patrick Meyer en Wouter van der Vlugt het kunstenaarscollectief Sixthfloor, dat is gevestigd in een oude houtzagerij in Koerich. Ze is lid van de Association des artistes plasticiens du Luxembourg (AAPL).
In 2010 vond Unsens solotentoonstelling Odd, Small and Beatiful plaats in het Musée d'Histoire de la Ville de Luxembourg. In 2016 ontving ze een beurs van het Centre national de l'audiovisuel (CNA).
# Watertoren (Dinteloord)

De watertoren in Dinteloord is ontworpen door architect Hendrik Sangster en werd gebouwd in 1925.
De watertoren had een hoogte van 40,35 meter. In de toren bevond zich een waterreservoir met een inhoud van 250 m³.
Op 2 november 1944 is de watertoren door Duitse troepen vernietigd. Na de bevrijding werd de toren niet herbouwd. In plaats daarvan werden de taken van deze toren en de watertoren in Fijnaart overgenomen door een enkele nieuwe watertoren in Stampersgat.

## Externe link

* Informatie op de website van het Brabants Historisch Informatie Centrum
Almkerk Oude · Nieuwe · Bergen op Zoom · Breda (Speelhuislaan · Wilhelminasingel) · Dinteloord · Dongen · Eindhoven (Willem Elsschotlaan · TU · Anton Coolenlaan) · Etten-Leur (Oude · Isover) · Fijnaart · Gilze · Heeswijk · Helmond (Oude · Raaijmakers · Torenstraat) · 's-Hertogenbosch (Hinthamereinde · Michelin) · Hooge Zwaluwe · Kaatsheuvel · Oss (Oude · Nieuwe) · Raamsdonksveer · Roosendaal · Stampersgat · Steenbergen (Oude · Nieuwe · Tilburg · Udenhout (Assisië · Vincentius) · Vught · Waalwijk · Zevenbergen (Oude · Nieuwe) ·
# Frits Bührman

Frederik Cornelis (Frits) Bührman (Purmerend, 27 augustus 1904 – Amsterdam, 5 februari 1930) was een Nederlandse atleet, die zich had toegelegd op het hoogspringen. Op dit nummer werd hij eenmaal Nederlands kampioen, was hij nationaal recordhouder en nam hij deel aan de Olympische Spelen.

## Loopbaan

Bührman was student en lid van het Amersfoortse Excelsior toen hij in 1926 in Maastricht het Nederlandse record, dat sinds 1919 op 1,80 m stond, verbeterde tot 1,81. Dit record zou vijf jaar overeind blijven.
In 1928 werd Frits Bührman uitgezonden naar de Olympische Spelen in Amsterdam. Hij werd op zijn specialiteit in zijn serie derde met een hoogte van 1,70, wat niet voldoende was om door te gaan naar de finale. Ook zijn landgenoten Henri Thesingh en Joop Kamstra sneuvelden in de kwalificatieronde met respectievelijk 1,77 en 1,70.
Een jaar later veroverde Bührman zijn eerste nationale titel met een sprong over 1,80. Het zou bij deze ene titel blijven. Op 5 februari 1930 overleed hij aan de gevolgen van een verkeersongeval.

## Nederlandse kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| hoogspringen | 1929 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hoogspringen | 1,81 m (ex-NR) | 18 juli 1926 | Maastricht |

## Palmares
### hoogspringen

* 1928: 3e in serie OS - 1,70 m
* 1929: 1 NK - 1,80 m
* Blankers, J., Haitsma, J. en Moerman, J. (1951) Gouden boek der K.N.A.U., Uitgegeven ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum N.V. Drukkerij Joh. Mulder
* Heere, A. en Kappenburg, B. (2000) 1870 – 2000, 130 jaar atletiek in Nederland Groenevelt b.v. ISBN 90-90-12867-0
* Bijkerk, T. (2008) Olympisch Oranje Tirion Uitgevers BV ISBN 978-90-4391-201-3
* (en) Profiel van Frits Bührman op sports-reference.com (gearchiveerd)
* ↑ Nieuwsbericht in de Schiedamse Courant van 7 februari 1930
# Gerard Carlier

Gerard Antoine Jan Carlier, (Palembang, 23 februari 1917 – El Campello, 1 februari 1995) was een Nederlandse atleet, die zich had toegelegd op het hoogspringen. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar wist bij die gelegenheid op zijn specialiteit niet door te dringen tot de finale.

## Loopbaan

Carlier was lid van de Nederlandse ploeg die deelnam aan de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn. Hij kwam uit op zijn favoriete nummer, het hoogspringen. Hierop kwam hij in de kwalificatieronde tot 1,80 m, waarmee hij zich niet plaatste voor de finale. In datzelfde jaar nam hij deel aan de AAA-kampioenschappen in Londen, waar hij met een sprong van 1,778 op een gedeelde derde plaats eindigde.
De enige nationale titel die Carlier ooit veroverde was die van Nederlands studentenkampioen in 1941. Hij won toen met een sprong over 1,70.
Gerard Carlier, die lid was van de Amsterdamse atletiekvereniging AV'23, heeft tijdens de oorlogsjaren een actieve rol gespeeld in het verzet (Engelandvaarder) en heeft na de oorlog als beroepsmilitair bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) gediend op Timor en Sulawesi. Daarna heeft hij een internationale carrière doorlopen bij Philips. Zijn laatste functie was general manager van F.I.E.S.A. (Philips), in Spanje.

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Jaar |
| hoogspringen | 1,85 m | 1936 |
* Blankers, J., Haitsma, J. en Moerman, J. (1951) Gouden boek der K.N.A.U., Uitgegeven ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum. N.V. Drukkerij Joh. Mulder
* Bijkerk, T. (2008) Olympisch Oranje Tirion Uitgevers BV ISBN 978 90 4391 201 3
* Spangenberg-Carlier, M. (dochter) (22-02-'09), Persoonlijke info
* ↑ Zie fotopagina op www.atletiekhistorici.nl. Gearchiveerd op 18 maart 2022.
Externe link
* (en) Profiel van Gerard Carlier op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Elly Dammers

Elizabeth (Elly) Dammers (Amsterdam, 15 augustus 1921 – Houten, 3 januari 2009) was een Nederlandse atlete, die gespecialiseerd was in het speerwerpen. Zij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en werd bij die gelegenheid achtste.

## Biografie
### Als eerste over de 40 meter

Het hoogtepunt van de atletiekcarrière van Elly Dammers viel samen met de Tweede Wereldoorlog. In die donkere periode werd zij viermaal Nederlands kampioene, te beginnen in 1940. Ook verbeterde zij tussen 1941 en 1946 driemaal het Nederlandse record. In 1941 kwam zij om te beginnen tot 39,625 m, waarna zij vervolgens de eerste Nederlandse werd die de 40 metergrens overschreed door in 1943 de speer naar 41,08 te werpen. In 1946 verbeterde zij zich ten slotte tot 41,99, maar dat record werd al snel weer van tafel geveegd door Ans Koning, die het werptuig twee maanden later tijdens de Europese kampioenschappen in Oslo in de kwalificatieronde naar 44,28 zwiepte, bijna 2,5 meter verder. Het was ook deze Ans Koning die haar in Oslo van een medaille afhield, want terwijl die in de finale tot 43,24 kwam en hiermee het brons veroverde, bleef Dammers op 41,16 en een vierde plaats steken.

### Achtste op OS 1948

Twee jaar later was Dammers als deelneemster ook aanwezig bij de door Fanny Blankers-Koen gedomineerde Olympische Spelen in Londen. Hier behaalde zij bij het speerwerpen met een beste worp van 38,23 een achtste plaats, waarbij zij haar beide landgenotes Jo Teunissen-Waalboer (vijfde met 40,92) en Ans Koning (zesde met 40,33) voor zich moest dulden.
Elly Dammers, die tijdens haar atletiekloopbaan lid was van de Amsterdamse atletiekvereniging Zeeburg, trouwde later met A. van Oostrum.

## Nederlandse kampioenschappen

| onderdeel | Jaar |
| speerwerpen | 1940, 1942, 1943, 1944 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| speerwerpen (oud model) | 41,99 m (ex-NR) | 23 juni 1946 | Amsterdam |
* Blankers, J., Haitsma, J. en Moerman, J. (1951) Gouden boek der K.N.A.U., Uitgegeven ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum N.V. Drukkerij Joh. Mulder
* Heere, A. en Kappenburg, B. (2000) 1870 – 2000, 130 jaar atletiek in Nederland Groenevelt b.v. ISBN 90 90 12867 0
* Bijkerk, T. (2008) Olympisch Oranje Tirion Uitgevers BV ISBN 978 90 4391 201 3
* Gool, P. van (16-05-12), atletiekhistoricus

### Externe link

* (en) Profiel van Elly Dammers op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Paradijs (Gelderland)

Het Paradijs is de gezamenlijke benaming voor drie landgoederen in de Gelderse Vallei ten westen van Barneveld.
Het gebied bestaat uit Landgoed Groot Bylaer (± 110 ha) en de vroegere heidevelden Landgoed Klein Bylaer (Erica-Noord) (± 80 ha) en Erica Zuid (± 60 ha.) Door het gebied stromen de Grote- en de Kleine Barneveldse Beek.

## Bewaard kampenlandschap

Het landschap in dit deel van de Gelderse Vallei werd gevormd in de laatste ijstijd. Het opgestoven zand bleef liggen op de kwelkoppen met opwellend water zodat het gebied kon uitgroeien tot een verhoging in de Gelderse Vallei. De plek van de bebouwing en het bekenpatroon bleef eeuwenlang nagenoeg onveranderd. In het gebied zijn nog veel met houtwallen omgeven akkertjes en weilanden, beekdalbosjes en vochtige heidestukken. Doordat de particuliere eigenaren van de vele landgoederen niet meededen met ruilverkavelingen, is het kampenlandschap de laatste eeuw nauwelijks veranderd. Het beheer van het gebied is gericht op het behouden van het landschap met de historische boerenbedrijven en de natuurwaarden. Het onaangetaste landschap bestaat uit verspreid staande boerderijen, met houtwallen omgeven kleine akkers, beekdal bosjes, beukenlanen, een vochtig heideveld en weilanden.
De natuurgebieden Erica Noord en Erica Zuid zijn sinds 1981 eigendom van Het Geldersch Landschap. Vanaf 1998 wordt Erica-Noord door Het Geldersch Landschap officieel aangeduid als Landgoed Klein Bylaer.
Klein Bylaer ligt aan de noordkant van de Kallenbroekerweg en bestaat voor het grootste deel uit een vochtig heideveld te midden van dennenbossen. In dit gebied staat ook de gelijknamige boerderij 'Klein Bylaer'.
Het landgoed Erica Zuid ligt ten zuiden van de Kallenbroekerweg en bestaat uit loofbossen met beukenlanen en akkers langs de Kleine Barneveldsebeek.

## Routes door het gebied
### Paradijspad

Het tien kilometer lange Paradijspad is een klompenpad over onverharde paden.

### Van 't Paradijs naar Hell

De naam Paradijs gaf reden om een fietsroute door het gebied uit te zetten naar het noordelijker gelegen Hell bij Nijkerk. De fietsroute van 't Paradijs naar Hell heeft een lengte van vijftien kilometer. Halverwege de route ligt de buurtschap Appel.

### Bron

* Natuur in Nederland
* Geldersch Landschap Kastelen. GLK - Landgoed Klein Bylaer en Kallenbroek

### Referentie

* ↑ plaatsengids.nl. Gearchiveerd op 27 april 2021. Geraadpleegd op 27 april 2021.
* ↑ Klein Bylaer, een fraai coulisselandschap bij Barneveld, door Fred van Wijk in: Digibron, 22 september 2004
* ↑ Paradijspad www.klompenpaden.nl
* ↑ Van 't Paradijs naar Hell - en terug, Trouw, 23 september 2013
# Parijs-Corrèze

Parijs–Corrèze was een meerdaagse wielerwedstrijd tussen Contres in het departement Loir-et-Cher en een steeds wisselende stad in het departement Corrèze in de regio Limousin in Frankrijk. De wedstrijd is in 2001 tot stand gekomen onder impuls van Tourwinnaar Laurent Fignon en werd in augustus verreden. Hij behoorde tot de UCI Europe Tour in de categorie 2.1. In juli 2013 werd bekend dat Parijs-Corrèze niet zou doorgaan om financiële redenen; sindsdien is de koers niet meer georganiseerd.

## Lijst van winnaars
### Overwinningen per land

| Overwinningen | Land |
| 5 | Frankrijk |
| 2 | Noorwegen, Spanje |
| 1 | Australië, België, Japan |
# Parure

Een parure (afgeleid van parer, Frans voor versieren) is een set van sieraden die zijn gemaakt om bij elkaar te worden gedragen, meestal bestaande uit een halsketting, broche, oorbellen en een of twee armbanden. Een tiara of diadeem kan onderdeel zijn van een parure. Een kleinere set, bijvoorbeeld ketting en oorbellen, noemt men demi-parure of halve parure.
De parure kwam in de 17e eeuw in Europa in zwang en was een belangrijk statussymbool. Voor het vervaardigen wordt gebruikgemaakt van diverse edelmetalen en edelstenen, maar bijvoorbeeld ook parels en koraal. Ten tijde van Lodewijk XIV waren diamanten, gecombineerd met zilver, populair. Een parure die werd gemaakt voor zijn bruid Françoise d'Aubigné bevatte onder meer oorringen, twee hangers, mouwgespen en tweeëndertig knoppen. Ook Napoleon Bonaparte gaf parures aan zijn vrouwen. De cameeënparure die hij in 1809 aan zijn echtgenote Joséphine de Beauharnais schonk is tegenwoordig eigendom van het Zweedse koningshuis. Koningin Silvia en kroonprinses Victoria droegen de diadeem van de parure bij hun huwelijk. Napoleon is waarschijnlijk ook opdrachtgever van de Leuchtenbergparure. Ook het Koninklijk Huis in Nederland bezit een aantal parures, waaronder de parure met huisdiamanten (met Stuart-diamant) die is gedragen door onder anderen koningin Wilhelmina, koningin Juliana en koningin Máxima tijdens het staatsbezoek aan Groot-Brittannië in oktober 2018.
Een ander Nederlands voorbeeld is de Potgieter-parure die de schrijver E.J. Potgieter rond 1855 liet maken door de Koninklijke Nederlandse Fabriek van gouden en zilveren werken J.M. van Kempen & Zonen. Deze parure bevindt zich in de collectie van het Rijksmuseum Amsterdam.
De sieraden in een parure bevatten soms uitwisselbare componenten en sluitsystemen, waardoor ze in een andere setting kunnen worden gedragen. In de 19e eeuw deed het horloge zijn intrede in de parures.

## Afbeeldingen

* Koningin Juliana met de huisdiamanten-parure
* Potgieter-parure (ca. 1855)
* Pruisische parure (2e helft 19e eeuw)
* Koraalparure van Farida van Egypte (1934)
* ↑ TLFi Parure
* ↑ Leuchtenbergparure. Gearchiveerd op 22 december 2015. Geraadpleegd op 14 december 2015.
* ↑ De juwelen van de koninklijke familie van Nederland. Gearchiveerd op 22 december 2015. Geraadpleegd op 14 december 2015.
* ↑ De parure met huisdiamanten
# Pas toe of leg uit

Pas toe of leg uit (ptolu) (uit het Engels 'comply or explain' of 'apply or explain') is een aanpak waarbij aan organisaties de keus wordt gelaten: zij mogen zelf bepalen of zij zich aan een bepaalde code zullen houden, maar als zij besluiten dat niet te doen moeten zij wel uitleggen waarom niet. De mate van verplichting en de manier van uitleggen hangt van de kadersteller af.

## Voorbeelden

* Voor de Nederlandse corporate governance code (de zgn. 'code-Tabaksblat' en herzieningen) is de 'pas toe of leg uit'-regel wettelijk vastgelegd.
* Bij Forum Standaardisatie is een lijst met open standaarden vastgelegd, zoals de webrichtlijnen die onder hun 'pas toe of leg uit'-regime vallen.
* Voor de Baseline Informatiebeveiliging Rijksdienst (BIR) gold een 'comply or explain regime'.
* Voor de Nederlandse Overheid Referentie Architectuur (NORA) geldt ook het 'pas toe of leg uit'-principe.

## Externe link

* Pas toe of leg uit beantwoord op forumstandaardisatie.nl
* Pas toe of leg uit verklaard op wieringa-advocaten.nl
* ↑ Verplichting ptolu-lijst op forumstandaardisatie.nl. Gearchiveerd op 12 oktober 2016. Geraadpleegd op 12 oktober 2016.
* ↑ Rijksinstructie pas toe of leg uit m.b.t. forumstandaardisatie.nl op officielebekendmakingen.nl
* ↑ NORA pas-toe-of-leg-uit op officielebekendmakingen.nl
# Pascal Heije

Pascal Heije (Amsterdam, 2 oktober 1979) is een Nederlands voormalig voetballer die doorgaans als verdediger of middenvelder speelde.

## Carrière

Heije stond bij AFC Ajax te boek als een van de grootste talenten van zijn generatie. Tot een echte doorbraak bij Ajax kwam het echter nooit. Heije maakte op 26 maart 2000 als vervanger voor Aron Winter in het competitieduel tussen Ajax en NEC zijn debuut. In totaal speelde hij twee wedstrijden voor Ajax.
Hij vervolgde, eerst op huurbasis, zijn loopbaan bij RBC Roosendaal, waarvoor hij van het seizoen 2000/01 tot en met 2002/03 in totaal 78 wedstrijden speelde. De volgende twee seizoenen stond hij onder contract bij N.E.C. (34 wedstrijden). In het seizoen 2005/06 speelde hij nog elf wedstrijden voor Go Ahead Eagles, maar zijn contract werd niet verlengd en Heije kwam zonder club te zitten.
Begin 2008 kon Heije na een proefperiode tekenen bij FC Emmen. De onderhandelingen hierover liepen echter spaak. Hierna vond hij op amateurbasis onderdak bij Willem II, waar hij alleen bij Jong Willem II speelde. Vanaf augustus 2008 kwam hij op amateurbasis weer uit voor RBC Roosendaal. In het seizoen 2009/10 zou Heije als amateur bij Rijnsburgse Boys gaan spelen als hij geen profclub zou vinden. In augustus tekende hij een eenjarig contract bij het Cypriotische APEP Pitsilia.
Vanaf augustus 2010 speelde Heije bij de amateurvereniging Ajax in de eerste klasse op zaterdag. Voor 2011 tekende hij een eenjarig contract bij Bali Devata FC in Indonesië, waar hij veel wedstrijden speelde in de hoogste divisie. In het seizoen 2015-2016 speelde Heije voor de Blauw-Wit Beursbengels.
Pascal Heije is aanvoerder en initiator van de Golden Boys voetbalteam, het team van Ajax dat in het seizoen 1997-1998 als A1-juniorenteam al haar wedstrijden met dikke cijfers won en nog altijd de 'gouden lichting' wordt genoemd. Heije heeft eind 2017 de Golden Boys Voetbalschool opgericht. Sinds januari 2018 geeft Heije ook trainingen aan de jeugd bij FC Weesp.