OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bart Lensink

Bartholomeus Marinus (Bart) Lensink ('s-Gravenhage, 28 augustus 1925 – december 2024) was een Nederlandse zoöloog en de vijfde directeur van dierentuin Natura Artis Magistra.
Lensink promoveerde in 1963 op een proefschrift over de verspreiding van veldsprinkhanen in Voornes Duin. Daarna werkte hij enige tijd bij de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders en negen jaar als biologieleraar in Brielle. Vervolgens werd hij rector van de Rijksscholengemeenschap Wageningen.
In 1973 volgde Lensink Ernst Frederik Jacobi op als directeur van Artis. Tijdens het directeurschap van Lensink veranderde de benadering van dieren. Het dier kwam centraal te staan en niet langer het plezier van de bezoeker, verzorger of directeur. Zo kwam het voor zijn aanstelling voor dat verzorgers met apen gingen wandelen en kunstjes lieten doen om het publiek te plezieren. De "postzegelverzameling" van Jacobi werd met een derde uitgedund, van 1529 soorten in 1972 tot 1051 in 1990.
Daarnaast werden onder Lensink door Artis de eerste samenwerkingsverbanden aangegaan met andere dierentuinen voor fokprogramma's. Naast de veranderende inzichten over het houden van dieren speelde ook de totstandkoming van het CITES-verdrag, waarin de internationale handel in bedreigde diersoorten en planten geregeld wordt, een grote rol. Artis besloot geen dieren meer uit de handel te halen, maar in plaats daarvan door uitwisseling tussen dierentuinen onderling dieren te verkrijgen. Lensink kwam tot samenwerking met Diergaarde Blijdorp en Zoo Antwerpen. In 1985 werden ook andere Europese dierentuinen uitgenodigd om mee te doen, wat het begin vormde van internationale fokprogramma's zolas het EEP.
In 1990 werd Lensink opgevolgd door Maarten Frankenhuis.
Hij overleed op 99-jarige leeftijd.

## Publicaties

* (en) Lensink, B.M. (1963). Distributional Ecology of some Acrididae (Orthoptera) in the Dunes of Voorne, Netherlands. Tijdschrift voor Entomologie 106: 357 – 443 (diss.)
* Lensink, Bart (1993). Het voorkomen van sprinkhanen (Orthoptera) in de duinen van Voorne, Goeree en Schouwen. Nieuwsbrief Saltabel 10 (1): 8–14
* Bart Lensink, Paul Boeren, Siem Snijders (2007). De Slikken van Voorne. Ontwikkelingen in een uniek natuurgebied. KNNV, afdeling Voorne / Zuid-Hollands Landschap, Rozenburg. OCLC 210209676

## Voetnoten

* ↑ Kunstenaars in Artis: directeuren. Gearchiveerd op 12 oktober 2017. Geraadpleegd op 6 mei 2020.
* ↑ Haags Bevolkingsregister (gezinskaarten), Haags Gemeentearchief
* ↑ "Alleen om 'Artis' weg bij het onderwijs", Nieuwe Leidsche Courant, 3 juni 1972. Geraadpleegd op 1 oktober 2022. Zie ook: B.M. Lensink, H. van de Berg en H.P. Colmjon (1969). 100 jaar Wageningsch Lyceum. Wagenings Lyceum, Wageningen. Gearchiveerd op 1 oktober 2022. Geraadpleegd op 1 oktober 2022.
* ↑ "Vroeger kon je met een aap op de foto". Trouw (2010)
* ↑ Artis en de functieverandering van dierentuinen
* ↑ Oud Artis-directeur Bart Lensink stond aan de wieg van de moderne dierentuin
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 304697788
* Virtual International Authority File: 281049503
* WorldCat (via VIAF): 281049503
# Vierkant (bouwkunde)

Het vierkant is bij een stolpboerderij het gebint dat het gehele dak draagt en waar de stolpboerderijen hun vierkante grondplan aan te danken hebben. Een vierkant kan ook rechthoekig zijn en daarbij niet de gebruikelijke vier, maar zes staanders tellen, dan spreekt men van een dubbel vierkant. Het hout van het vierkant werd doorgaans twee tot vijf jaar voor de bouw gekapt. Het vierkant werd bedrijfsmatig gebruikt als tasruimte voor hooi of andere oogstproducten.

## Geschiedenis

De stolpboerderij ontstond gedurende de 16e eeuw uit de integratie van de hooiberg in de langhuisboerderij. De oudst bekende stolp was jarenlang de Barmhartige Samaritaan (1659) in Blokker, maar na dendrochronologisch onderzoek bleken de oudst bekende vierkanten uit rond 1560 te stammen. De eerste vierkanten die gebouwd werden hadden nog geen vaste vormgeving, anders dan de vier staanders. Deze staanders waren langer dan die van een langhuisboerderij en werden met elkaar verbonden door in totaal vier liggers. Het vierkant is vaak vormgegeven als een vast gebint met zogenaamde losse bovenbalken. Sommige staanders werden afgerond of zelfs rond gemaakt, in plaats van vierkant.
Een vierkant kan bestaan uit meerdere soorten hout, dan is er vaak spraken van een hergebruikt vierkant. De oudste vierkanten zijn geheel gemaakt van eiken, vaak afkomstig uit Noorwegen, latere vierkanten hebben delen gemaakt van grenen en nog latere vierkanten kunnen volledig uit grenen bestaan.
De staanders rusten vaak op gemetselde poeren, bij moderne boerderijen kunnen ze ook van beton zijn, die als fundering fungeren. Zij voorkomen bij een houten vierkant dat de onderkanten van de staanders kunnen gaan rotten.
In de 19e eeuw werden vierkanten wel gekoppeld, waardoor er extra lange stolpen gebouwd konden worden. Margaretha’s Hoeve in Haarlemmermeer is hier een voorbeeld van met vier gekoppelde vierkanten.
# Gerlof Salm

Gerlof Bartholomeus Salm (Amsterdam, 5 oktober 1831 - aldaar, 5 april 1897) was een Nederlands architect.

## Achtergrond

Salm liet zich inspireren door verschillende grote bouwstijlen uit het verleden. Zijn bouwwerken zijn voornamelijk te vinden in Amsterdam. Hij was jarenlang de vaste architect van de dierentuin Artis. Daarnaast was hij korte tijd voorzitter van de Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst. Lange tijd werkte hij samen met zijn zoon Abraham Salm, die eveneens later zijn praktijk overnam.

## Bekende werken

* 1876 en 1891 Amsterdam: Rokin 17 voor Blikman & Sartorius
* 1879-1879 Amsterdam: Weteringschans 6-8 (Paradiso)
* 1879-1880 Amsterdam: Artis-aquarium (met zoon Abraham Salm)
* 1881-1883 Amsterdam: Synagoge en concertzaal (Rapenburgerstraat)
* 1887 Amsterdam: Keizersgrachtkerk, Keizersgracht 566
* 1895 Zaandam: Overkapping Czaar Peterhuisje

## Afbeeldingen

* Paradiso Amsterdam
* Artis-Aquarium
* Synagoge en concertzaal
* Keizersgracht-kerk - ontwerptekening
# Vigneux-sur-Seine

Vigneux-sur-Seine is een gemeente in het Franse departement Essonne (regio Île-de-France). De gemeente telde 31.050 inwoners op 1 januari 2021. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Évry.

## Geografie

De oppervlakte van Vigneux-sur-Seine bedroeg op 1 januari 2021 8,77 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 3.540,5 inwoners per km².
De gemeente ligt in het noordwesten aan de Seine. Het meer Lac Montablot heeft een oppervlakte van 44 ha.
De onderstaande kaart toont de ligging van Vigneux-sur-Seine met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Onderwijs

Er is een vestiging van de École nationale de police in Vigneux-sur-Seine.

## Bezienswaardigheden

* Kerk Saint-Pierre (1909) met resten van een oudere, 12e-eeuwse kerk die werd vernield tijdens de Franse Revolutie
* Château des Bergeries (15e eeuw)
* Parc du Gros-Buisson, een park van 22 ha met daarin het Château des Acacias (rond 1860)
* Château Dorgère (eind 19e eeuw)
* Château de Courcel (1878)
* Pierre à Mousseau, 2,7 meter hoge menhir
# Belgische wetgevende verkiezingen juni 1870

Op dinsdag 14 juni 1870 werden wetgevende verkiezingen gehouden in België. 61 van de 122 volksvertegenwoordigers werden herverkozen, namelijk die in de provincies Oost-Vlaanderen, Henegouwen, Luik en Limburg.
Deze reguliere verkiezingen gaf een gelijk aantal volksvertegenwoordigers voor de liberalen en katholieken. Voor de Senaat, die een liberale meerderheid had, waren geen verkiezingen voorzien. De liberale regering-Frère-Orban I nam ontslag en de katholieke regering-D'Anethan werd op 2 juli 1870 gevormd. Beide Kamers werden ontbonden bij koninklijk besluit van 8 juli 1870 en er werden nieuwe verkiezingen uitgeschreven voor 2 augustus.
# Vikingrijn

De Vikingrijn is een opnieuw uitgegraven deel van een oorspronkelijke loop van de rivier de Rijn in het Máximapark in de gemeente Utrecht.
De Rijn is ten westen van de stad Utrecht na de Romeinse tijd sterk gaan verzanden en daarom werd reeds in de vroege middeleeuwen de Vleutense Vaart gegraven. Bij Den Hoet sloot deze aan op de rivier de Rijn. Deze vervolgde zijn weg naar het westen door de huidige buurt Het Zand en het huidige Máximapark en stroomde daarna verder via Vleuten en Harmelen. Vanaf Harmelen ging het verder zeewaarts volgens het nog aanwezig traject van de Oude Rijn door Woerden, Alphen aan den Rijn en Leiden.
Ook de Rijn tussen Den Hoet en Harmelen werd steeds moeilijker te bevaren. Ter vervanging van dit gedeelte werd in 1381 het kanaal de Oude Rijn van Utrecht, via De Meern naar Harmelen gegraven. De rivier De Rijn tussen Den Hoet en Harmelen werd nu alleen nog gebruikt voor de lokale scheepvaart, onder andere voor het transport van de gewonnen klei in het gebied van Alendorp. Dit speelde zich af in de late middeleeuwen. Hierna werd deze oude rivier steeds onbelangrijker, wat ook tot uitdrukking kwam in de namen die aan delen van deze rivier werden gegeven: de Alendorperwetering voor het deel tussen Den Hoet en Vleuten, de Vleutense Wetering voor het deel door Vleuten tot aan de Hamtoren, de Heicop voor het deel tussen de Hamtoren en een punt ten zuiden van Kasteel de Haar en de Bijleveld voor het deel vanaf dit punt tot Harmelen.
Door verdere verzanding en het dichtgroeien van niet gebruikte delen van de rivier verdwenen deze uit het landschap. Dit gold onder ander voor een deel van de Alendorperwetering. Bij de aanleg van het Máximapark is door uitgraving weer een deel van de vroegere Rijn zichtbaar gemaakt. Hieraan is de naam Vikingrijn gegeven. Deze heeft een breedte tot zo'n 30 meter, waarvan wordt aangenomen dat de Rijn in de tijd van de Noormannen ongeveer zo breed was. De breedte van het niet verdwenen deel van de Rijn, de nabijgelegen Alendorperwetering is ongeveer 10 meter. De verklaring voor dit breedteverschil is de tijd. De Alendorperwetering geeft de situatie weer van een half millennium na de tijd van de Noormannen.
Bij het graven van de Vikingrijn in 2009-2010 werden twee middeleeuwse schepen blootgelegd. Zie hiervoor het artikel schepen van De Meern.
# Viktor Grigorev

Viktor Antonovitsj Grigorev (Russisch: Виктор Антонович Григорьев) (Moskou, 9 januari 1908 – Moskou, 1 februari 1969) was een basketbalspeler en basketbalcoach uit de Sovjet-Unie.

## Carrière

Grigorev studeerde aan de Russische Staats Universiteit voor lichamelijke opvoeding, sport, jeugd en toerisme in Moskou (GTSOLIFK). Hij speelde in 1923 voor het jeugdteam van OPPV Moskou. In 1928 speelde Grigorev voor Team Moskou dat in 1928 Landskampioen van de Sovjet-Unie werd. In 1938 begon Grigorev zijn professionele loopbaan als coach bij de "Legerploeg" van CSKA Moskou. Daarmee werd Grigorev een keer Landskampioen van de Sovjet-Unie in 1945. In 1946 werd hij tweede om het landskampioenschap en in 1947 derde. In 1948 werd hij zevende. In 1957 kreeg hij de onderscheiding Geëerde Coach van de Sovjet-Unie.
Hij overleed op 1 februari 1969. Grigorev werd begraven op de Vvedenskoye begraafplaats in Moskou.

## Erelijst

(speler):
* Landskampioen Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1928
(coach):
* Landskampioen Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1945
** Tweede: 1946
** Derde: 1947
# Vilanija

Vilanija is een plaats in de gemeente Umag in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 178 inwoners (2001).
# Villa Romana

De Villa Romana is een Duitse kunstinstelling met ateliers in een Palazzo aan de Via Senese 68 in de Italiaanse stad Florence.

## Villa-Romana-Preis

Jaarlijks wordt de Villa-Romana-Preis toegekend aan vier jonge kunstenaars, die gedurende 10 maanden kunnen wonen en werken in een atelier van de Villa Romana. De prijswinnaars krijgen eveneens een maandgeld en ter afsluiting van hun verblijf een publicatie, waarin hun werk wordt gedocumenteerd. De Villa Romana ontvangt ook gastkunstenaars.

## Geschiedenis

De Villa Romana werd in 1905 in opdracht van de Deutscher Künstlerbund gesticht door de schilder en beeldhouwer Max Klinger (1857-1920), met hulp van een aantal bevriende kunstenaars, door de aankoop van een Palazzo met 40 kamers en een park van 1,6 hectare, waarin een onafhankelijke kunstinstelling zou worden gehuisvest. Die onafhankelijkheid werd noodzakelijk geacht om het werk der beeldende kunstenaars te vrijwaren van een te grote invloed van de staat en de Akademie der Künste op hun ontwikkeling, dit in tegenstelling tot de andere kunstinstellingen (zoals de later gestichte Villa Massimo in Rome). De stichting werd in de beginperiode financieel ondersteund door geldgevers als de Berlijnse mecenas Eduard Arnhold, die enkele jaren later de aanzet zou geven tot de Villa Massimo. Sinds de twintiger jaren werd de Villa Romana gesubsidieerd door de Deutsche Bank.
Tot de deelnemers in de periode voor de Eerste Wereldoorlog behoorden onder anderen de kunstenaars Georg Kolbe, Max Beckmann, Käthe Kollwitz, Ernst Barlach en Max Pechstein.
In 1939 trachtte het Reichspropagandaministerium, door zelf de prijswinnaars aan te wijzen van de Villa-Romana-Preis, het roer in handen te nemen, maar het lukte de directeur van Villa Romana, Hans Purrmann, ook gedurende de Tweede Wereldoorlog onderdak te bieden aan in ongenade gevallen kunstenaars, zoals Emy Roeder. In 1944 werd het ateliergebouw door de geallieerden in beslag genomen. Pas in 1954 werd de Villa Romana Stichting, door de inzet van Purrmann en de voormalige Duitse bondspresident Theodor Heuss, nieuw leven ingeblazen en in 1958 werd de Villa Romana weer geopend.
# Vinipotok

Vinipotok is een plaats in de gemeente Lobor in de Kroatische provincie Krapina-Zagorje. De plaats telt 475 inwoners (2001).
# Višnjevac (Veliko Trojstvo)

Višnjevac is een plaats in de gemeente Veliko Trojstvo in de Kroatische provincie Bjelovar-Bilogora. De plaats telt 149 inwoners (2001).
# Bisdom Borongan

Het bisdom Borongan (Latijn: Dioecesis Boronganensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Borongan, op de Filipijnen. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Palo.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 22 oktober 1960, uit delen van het bisdom Calbayog, en was suffragaan aan het aartsbisdom Cebu. Het verloor gebied bij de oprichting van het bisdom Catarman in 1974. Op 15 november 1982 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het aartsbisdom Palo.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 4.641 km$^2$ en telde 496.000 inwoners waarvan 99,0% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Vicente Posada Reyes (19 januari 1961 - 8 augustus 1967)
* Godofredo Pedernal Pisig (26 februari 1968 - 18 september 1976)
* Sincero Barcenilla Lucero (8 maart 1977 - 10 december 1979)
* Nestor Celestial Cariño (12 augustus 1980 - 31 januari 1986)
* Leonardo Yuzon Medroso (18 december 1986 - 17 oktober 2006)
* Crispin Barrete Varquez (4 augustus 2007 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Voormalig wapen van het bisdom (1961-1976)
* Diocese of Borongan. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 20 december 2024.
Palo (aartsbisdom) · Borongan · Calbayog · Catarman · Naval
# Corso Sint Jansklooster

Het Corso Sint Jansklooster is een bloemencorso in de Overijsselse plaats Sint Jansklooster. Het vindt jaarlijks in augustus plaats. Er wordt entreegeld geheven.

## Geschiedenis

Het corso startte, zoals veel corso's, als optocht ter gelegenheid van de verjaardag van koningin Wilhelmina. Het was als een allegorische optocht met boerenwagens en verklede personen. In 1968 begon men, naar voorbeeld van anderen, dahlia's te gebruiken ter versiering. Geleidelijk aan ontwikkelde de optocht zich tot een bloemencorso. Het aantal allegorische wagens bleef uiteindelijk beperkt tot een.
Na 1979 werden voor de wagens staalconstructies gebruikt, waardoor de grootte kon toenemen. Ontwerpers gingen bepalen hoe de wagens er uit kwamen te zien. In 1987 werden voor het eerst zelfrijdende onderstellen toegepast.
Het gebruik van figuratie en theater op de wagens nam in de loop der jaren toe. Het gebruik van theatrale elementen zoals toneelspel, geluid en muziek, beweging en rook stond een aantal jaren zo op de voorgrond dat het bloemencorso zich van 2000 tot en met 2008 'theatercorso' noemde.
Sinds 2021 staat het corso als onderdeel van de corsocultuur op de lijst van immaterieel werelderfgoed van Unesco.

## Feestweek

De ontwerpen van de wagens worden bekend gemaakt in de feestweek. Die feestweek is in april of mei. De hele week zijn er activiteiten. Op de zaterdag is de presentatieavond. Bij de presentatieavond worden de ontwerpen van de corsowagens die dat jaar gebouwd zullen worden bekend gemaakt. De week wordt op zondag afgesloten met een kerkdienst in een grote tent.

## Corona

In 2020 en 2021 ging het bloemencorso niet door in verband met de coronamaatregelen. In plaats van een presentatieavond tijden de feestweek is er een corsoquiz gehouden. Als alternatief voor het corso werden er met gebruik van dahlia's mozaïeken gemaakt, grote en kleine, in drie categorieën. Ze stonden aan een route door het dorp en omgeving tentoongesteld, men kon er langs rijden met fiets of auto. Dit gebeurde ook in 2021, en de meeste corsogroepen bouwden toen wagens die langs de route stonden opgesteld.
In 2022 vond het corso weer op de reguliere manier plaats. Twaalf wagens deden mee.

## Ereprijzen

| Jaar | Wagenbouwersgroep | Onderwerp |
| 2024 | Olympia | Gierig |
| 2023 | Alliance | Onraad |
| 2022 | PODB de Brekers | Cliffhanger |
| 2019 | Olympia | Ukai |
| 2018 | Fun Fun | Goudzoeker |
| 2017 | Fun Fun | Verweven |
| 2016 | Olympia | Hannibal |
| 2015 | Alliance | Stekelig |
| 2014 | The Next | Vlucht naar het zuiden |
| 2013 | Fun Fun | Bram |
| 2012 | Fun Fun | Bijvangst |
| 2011 | The Next | Maori |
| 2010 | Olympia | In de huid van de jager |

## Galerij

* Corsowagen tijdens het corso 2022.
* Corsowagen in 2023.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Bloemencorso Sint Jansklooster bij MAX. MAX Vandaag (17 augustus 2022). Gearchiveerd op 27 augustus 2022. Geraadpleegd op 27 augustus 2022.
* ↑ Met de cliffhanger pakt podb cq de brekers na 28 jaar eindelijk weer de hoofdprijs in sint jansklooster. www.destentor.nl. Gearchiveerd op 27 augustus 2022. Geraadpleegd op 27 augustus 2022.
# Irlbach

Irlbach is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Straubing-Bogen. Irlbach telt 1.136 inwoners.
Aholfing · Aiterhofen · Ascha · Atting · Bogen · Falkenfels · Feldkirchen · Geiselhöring · Haibach · Haselbach · Hunderdorf · Irlbach · Kirchroth · Konzell · Laberweinting · Leiblfing · Loitzendorf · Mallersdorf-Pfaffenberg · Mariaposching · Mitterfels · Neukirchen · Niederwinkling · Oberschneiding · Parkstetten · Perasdorf · Perkam · Rain · Rattenberg · Rattiszell · Salching · Sankt Englmar · Schwarzach · Stallwang · Steinach · Straßkirchen · Wiesenfelden · Windberg
# Ella Balinska

Ella Balinska (Londen, 4 oktober 1996) is een Britse actrice. Zij is bekend van haar rol als Jane Kano in Charlie's Angels (2019).

## Biografie

Balinska werd geboren in Londen als dochter van de Poolse muzikant Kaz Balinski-Jundzill en de Britse tv-kok Lorraine Pascale. Ze ging naar de James Allen's Girls' School in Dulwich en vervolgens in 2015 naar de Arts Educational School in Chiswick. Daarna volgde ze een opleiding aan de Guildford School of Acting.

## Carrière

Balinska verkreeg in 2017 de hoofdrol in de Sky Kids-serie The Athena (2019). Ze speelde naast Kristen Stewart en Naomi Scott in de actiekomedie Charlie's Angels, een voortzetting van de gelijknamige televisieserie uit 1976 en twee eerdere bioscoopfilms.
Balinska speelde in de thrillerfilm Run Sweetheart Run, die in première ging op het Sundance Film Festival van 2020. Ze speelde ook in de Netflix-serie Resident Evil, die is gebaseerd op de gelijknamige computerspelserie.

## Filmografie

| Jaar | Titel | Rol | Opmerking |
| 2018 | Casualty | Susie Barbour | 1 aflevering |
| 2018 | Midsomer Murders | Grace Briggs | Aflevering: "Till Death Do Us Part" |
| 2019 | Charlie's Angels | Jane Kano | film |
| 2019 | The Athena | Nyela Malik | hoofdrol; 26 afleveringen |
| 2020 | Run Sweetheart Run | Cherie | film |
| 2022 | Resident Evil | Jade Wesker | 8 afleveringen |
| 2024 | Skincare | Jessica | film |
# Vlag van Hollandscheveld

De vlag van Hollandscheveld is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Hollandscheveld, in de Drentse gemeente Hoogeveen. De vlag is geregistreerd op 6 april 1995 door het Vlaggen Documentatie Centrum in Amsterdam. De kleuren blauw en geel verwijzen naar het water en het, na de vervening, volop aanwezige zand in het dorp. De zwarte schop is een stilistisch symbool van de turfschop die als windveer prijkt bovenop de toren van de hervormde kerk. De dorpsvlag is ontworpen door Bert Duinkerken.
* Hoogeveen, Regionieuws, Laat maar waaien die Hollandscheveldse vlag over de hele wereld. Regionieuws Hoogeveen (22 juni 2021). Gearchiveerd op 9 december 2023. Geraadpleegd op 9 december 2023.
* Hoogeveen, Regionieuws, Upgrade vlag Hollandscheveld. Regionieuws Hoogeveen (30 november 2020). Geraadpleegd op 9 december 2023.
Anloo · Annen · Annerveenschekanaal · Dalen · De Groeve · Een · Eext · Eexterveen · Eexterveenschekanaal · Elim · Gasselternijveen · Gasteren · Gieten · Gieterveen · Grolloo · Hollandscheveld · Nieuw-Weerdinge · Noordscheschut · Schoonoord · Tiendeveen · Uffelte · Wapse · Witteveen · Yde-De Punt · Zorgvlied
# Sergio Gneo

Sergio Gneo (Genk, 13 december 1952) is een Belgische karateka en sinds 1993 de hoofdinstructeur van de Japan Karate Association (JKA) in België. Hij is een van de acht niet-Japanse leden van de Shihankai, de raad van grootmeesters van de Japan Karate Association en met zijn achtste dan is hij een van de hoogst gerangschikte niet-Japanse instructeurs in de JKA.

## Jeugd

Gneo werd geboren in 1952 in een mijnwerkersgezin in Genk. Hij begon op 15-jarige leeftijd met karate. Hij trainde in het geheim met een kleine groep vrienden in de kelder van de kerk van Zwartberg. Deze groep zou later uitgroeien tot de Asahi Genk Karate Club. Zijn eerste grote succes kwam in 1973, toen hij een bronzen medaille won op het Belgisch kampioenschap JKA Karate in kata. Dit was het begin van een lange carrière in de karatewereld waarin hij meerdere nationale en internationale titels behaalde zowel in kata als kumite.

## Rol binnen JKA-Belgium

In 1985 werd Gneo door Satoshi Miyazaki, de toenmalige hoofdinstructeur van de JKA in België, benoemd tot adjunct-hoofdinstructeur. Vlak voor het overlijden van Miyazaki in 1993 werd Gneo door hem aangewezen als zijn opvolger. Sindsdien is Gneo de hoofdinstructeur van de JKA in België. In die hoedanigheid geeft hij jaarlijks verschillende bijscholingen tijdens nationale stages.

## Technical director JKA-Europe

Op 6 april 2024 werd Gneo verkozen door het Technische Comité van JKA Europe als Technical Director JKA Europe na het overlijden van Bura Sensei. Zijn eerste beleidsdaad, het voorstellen van een nieuwe meer transparante en democratische structuur, werd meteen door de voltallige organisatie van JKA-Europe unaniem goedgekeurd..

## Palmares

* 10 maal Belgisch Kampioen kata
* 15 jaar lid van de Belgische nationale ploeg voor kumite, waarbij diverse keren finalist in Europese en mondiale wedstrijden
* een 2° en een 3° plaats op het JKA Wereldkampioenschap kata per ploeg
* 2 maal Europees Kampioen ESKA kata per ploeg
* finalist IAKF Wereldkampioenschap kumite individueel in 1975
* 1° plaats Open Japanse Kampioenschap kata per ploeg in 1982
* 1° plaats Open Japanse Kampioenschap kumite per ploeg in 1989
* Sensei Sergio Gneo Hoofdinstructeur J.K.A. BELGIUM , Taisho Karateclub Lede
* S. Gneo 8ste DAN JKA bij Taisho Lede 14 juni 2024, Taisho Lede Trainingsdag
* Kata-Dag Memorial Bura 2024, JKA-Vlaanderen
* Internationale JKA stage S. MIYAZAKI, Karate Vlaanderen
* ↑ Gecoördineerde statuten van de vzw “JKA Vlaanderen” (2017).
* ↑ Hoofdinstructeur Sensei Sergio Gneo - 8ste Dan JKA, JKA Vlaanderen
* ↑ Shihankai, JKA
* ↑ Sergio Gneo, van Zwartbergse spaghettivreter tot tienvoudig Belgisch kampioen, de Standaard
* ↑ Gneo sensei verkozen tot Technical Director JKA Europe, JKA
* ↑ Nationale Stages, JKA