OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sennenhond

De sennenhond of Zwitserse sennenhond is de aanduiding van enkele hondenrassen, die zijn oorsprong vindt in Zwitserland.
De voorlopers van deze honden werden door Zwitserse boeren gebruikt voor het drijven van vee, als herdershond en als waakhond. Nadat het belang van deze boerderijhonden minder was geworden, waren deze hondentypen aan het eind van de 19e eeuw bijna verdwenen.
Door de inzet van de Zwitserse geoloog en kynoloog Albert Heim (1849 - 1937) werd omstreeks 1900 steeds meer aandacht besteed aan deze honden. Onder leiding van Heim werd een fokprogramma gestart om tot een hondentype te komen dat meer eenheid vertoonde dan de typen tot dan toe. Als naam voor het nieuwe ras werd sennenhond gekozen, afgeleid van het Duitstalige woord Senn (m)/Senne (v), dat (alpen)herder betekent of een zomerweide in de Alpen waar de veehouder zijn vee weidde totdat hij het aan het einde van de herfst terugbracht naar de dalen.
Uiteindelijk ontstonden verschillende rashonden:
* de Appenzeller sennenhond,
* de Berner sennenhond,
* de Grote Zwitserse sennenhond en
* de Entlebucher sennenhond.
Voorbeelden van sennenhonden die de overeenkomst tussen de rassen tonen en de typische driekleurige vacht.
* Berner sennenhond
* Entlebucher sennenhond
* Grote Zwitserse sennenhond
* Appenzeller sennenhond

## Geschiedenis

De Zwitserse Sennenhonden, stammen af van de Romeinse Molossor honden zoals bijvoorbeeld ook de Cane Corso of Bull Mastiff. De naam van het ras komt uit de Alpen, waar het woord Senn of Senner een term is die gebruikt wordt om herders van schapen, geiten, koeien en ander vee mee aan te duiden. Een Alpenweide wordt ook wel Sennelager genoemd.
Sennenhund betekend, hond van de Senn. Sennenhonden zijn geen normale veehonden, of herdershonden, maar werden gehouden als algemene honden, rondom het boerenbestaan. De Sennenhond kan ingezet worden als herdershond, waakhond en beschermhond voor alles rondom de boerderij.
De waak- en bescherm functie werd vroeger ingezet, om wolven en andere grote roofdieren te verjagen om op die manier het gezin en het vee te beschermen.
Daarnaast werd de Sennenhond ingezet om de hondenkar te trekken, voor bijvoorbeeld het brengen van de oogst naar het dorp, of het halen van boodschappen. Ook zijn er historische afbeeldingen gevonden van een Sennenhond die een kleine ploeg door het land kan trekken. In sommige landen worden de honden nog ingezet voor het trekken van karren en in America houd de Greater Swiss Mountain Dog Club of America trekdemonstraties, waarbij het record staat op 5235 pounds, oftewel 2374 kilo.
* ↑ (en) Trekwedstrijden Grote Zwitsere Sennenhonden. https://gsmdca.org.+Geraadpleegd op 17 december 2024.
# Nevşehir (provincie)

Nevşehir is een provincie in Turkije. De provincie is 5467 km² groot en heeft 280.058 inwoners (2007). De gelijknamige stad is de hoofdstad.

## Bevolking

Op 1 januari 2019 telde de provincie Nevşehir 303.010 inwoners.
De bevolkingsontwikkeling van provincie Nevşehir :
| Jaar | 1927 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1980 | 1990 | 2000 | 2010 | 2019 |
| Bevolking | onbekend | onbekend | onbekend | 187.398 | 229.830 | 256.933 | 289.509 | 309.914 | 282.337 | 303.010 |

## Bestuurlijke indeling
### Districten

De provincie bestaat uit de volgende 8 districten:

## Externe link

* (tr) Website van de provincie Nevşehir
* ↑ Census 2007
* ↑ geraadpleegd 29 februari 2020
Adana · Adıyaman · Afyonkarahisar · Ağrı · Aksaray · Amasya · Ankara · Antalya · Ardahan · Artvin · Aydın · Balıkesir · Bartın · Batman · Bayburt · Bilecik · Bingöl · Bitlis · Bolu · Burdur · Bursa · Çanakkale · Çankırı · Çorum · Denizli · Diyarbakır · Düzce · Edirne · Elazığ · Erzincan · Erzurum · Eskişehir · Gaziantep · Giresun · Gümüşhane · Hakkâri · Hatay · Iğdır · Isparta · Istanbul · İzmir · Kahramanmaraş · Karabük · Karaman · Kars · Kastamonu · Kayseri · Kilis · Kırıkkale · Kırklareli · Kırşehir · Kocaeli · Konya · Kütahya · Malatya · Manisa · Mardin · Mersin · Muğla · Muş · Nevşehir · Niğde · Ordu · Osmaniye · Rize · Sakarya · Samsun · Şanlıurfa · Siirt · Sinop · Şırnak · Sivas · Tekirdağ · Tokat · Trabzon · Tunceli · Uşak · Van · Yalova · Yozgat · Zonguldak
# Micheil Tsereteli

Micheil Tsereteli (Georgisch: მიხეილ წერეთელი) (Tschroekveti, Tsjiatoera, Gouvernement Koetais, 23 december 1878 - München, 2 maart 1965) was een Georgisch historicus, politicus en kortstondig diplomaat.
Tsereteli werd geboren als zoon van een adellijke familie. In 1911 rondde hij aan de universiteit van Heidelberg zijn studie in de geschiedenis af. In 1913 promoveerde hij aan diezelfde universiteit. Van 1914 tot 1918 was hij hoogleraar aan de Berlijnse Friedrich-Wilhelms-Universiteit, de tegenwoordige Humboldt Universiteit. Ook was hij voorzitter van het Comité voor de Onafhankelijkheid van Georgië dat zetelde in Duitsland. Hij was medeoprichter van dit comité.
In de jaren 1918 en 1919 was hij ambassadeur in Zweden en Noorwegen van de onafhankelijke Democratische Republiek Georgië. Van 1919 tot 1921 werkte hij als hoogleraar aan de in 1918 opgerichte universiteit van Tbilisi, die vlak voor de Georgische onafhankelijkheid van Rusland was opgericht. Toen Georgië in 1921 werd ingelijfd door de Sovjet-Unie emigreerde Tsereteli naar West-Europa.
Van 1921 tot 1945 werkte Tsereteli aan de universiteiten van achtereenvolgens Brussel en Berlijn. In de jaren 1930 en 40 was hij voorzitter van het "Georgisch Nationaal Comité". Mede dankzij deze organisatie werden honderden Georgische krijgsgevangenen vrijgelaten uit Duitse concentratiekampen. Na 1945 woonde en werkte Tsereteli in München, waar hij in 1965 overleed.
Hij werd begraven op de Georgische begraafplaats in het Franse Leuville-sur-Orge waar veel prominente in ballingschap overleden Georgische politici werden begraven. Zijn academische carrière richtte zich met name op de Georgische (culturele) geschiedenis, waaronder de Roestologie, de onderzoeksleer naar de beroemde middeleeuwse Georgische dichter Sjota Roestaveli. In 2013 werd Tsereteli tot Nationale Held verklaard.
# Tussen Kop en Staart

Tussen Kop en Staart is een Nederlands televisieprogramma dat door de Evangelische Omroep wordt uitgezonden op Zapp, NPO 3. Het programma werd in 2020 gemaakt ter vervanging van Topdoks, dat door de coronacrisis in Nederland niet opgenomen kon worden. De presentatie is in handen van Rachel Rosier en Elbert Smelt.

## Het programma

In dit dierenprogramma gaan presentatoren Rachel en Elbert op onderzoek uit om van alles te weten te komen over het dierenrijk. Door middel van reportages die ze opnemen bij dierentuinen, boerderijen en dierenartsen laten ze dit zien aan de kijkers.
Het programma kent tevens verschillende rubrieken. Zo is er de Snijtafel, waarin Elbert een bepaald dierlijk orgaan ontleedt om uit te zoeken wat de overeenkomsten en verschillen zijn ten opzichte van de mens. Verder is de #mozeschallenge, waarin Mozes, de hond van Rachel, een uitdaging aangaat.

## Externe link

* Officiële site Tussen Kop en Staart
* ↑ NPO Zapp heeft ondanks corona meer programma’s dan verwacht – Wel.nl
# Michel-Augustin de Goyon

Burggraaf Michel-Augustin de Goyon (Nantes, 24 december 1764 – Nantes, 22 november 1854) was een militair voor de Franse Revolutie, en nadien, prefect van zes departementen in het keizerrijk en koninkrijk Frankrijk.

## Levensloop

Goyon stamde af van Bretonse adel, ten tijde van het koninkrijk Frankrijk. Hij werd geboren op het kasteel van l’Abbaye, dat de plaats innam van een benedictijnenabdij in de wijk Chantenay van de stad Nantes. Zijn vader was Augustin Joseph de Goyon de l’Abbaye. Er was geen relatie met de Normandische adel van dezelfde naam, de Goyon de Matignon, die verder doorliep in het prinsenhuis van Monaco, de Grimaldi. Goyon groeide op in het hertogdom Bretagne. Hij maakte carrière in het regiment Gardes-Françaises van het Koninklijk Huis. Na de Franse Revolutie vluchtte hij naar Hamburg.
In 1801 keerde Goyon terug naar Frankrijk. Hij werd benoemd tot auditeur bij het ministerie van Oorlog (1804) en werkte als ambtenaar rechtstreeks bij Napoleon Bonaparte, voor wie hij enkele reizen maakte. De bestuurlijke loopbaan van Goyon doorliep meerdere departementen: onderprefect van Montaigu (1806-1808); prefect van Aveyron (1808-1810) en prefect van Méditerranée (1810-1814). Als prefect van Méditerranée, in Noord-Italië, verbleef Goyon ambtshalve in Livorno. Hij werd vereerd met het Legioen van Eer, alsook met de titel van baron van de Empireadel.
Na de val van Napoleon werkte Goyon onder het regime van de Restauratie van het koningshuis Bourbon. Zo was hij prefect van Côtes-du-Nord (1815-1815); prefect van Yonne (1815-1817); prefect van Eure (1817-1820); prefect van Seine-et-Marne (1820-1830). In de jaren 1820 was hij tevens erekamerheer van koning Lodewijk XVIII; Lodewijk XVIII adelde Goyon tot burggraaf van Goyon (1827).
Goyon kreeg zijn ontslag als prefect na de val van het Bourbonregime door de Julirevolutie van 1830. Hij trok zich terug in zijn geboortedorp Chantenay, toen gelegen naast de stad Nantes, waar hij stierf in 1854.
* ↑ (fr) de Magny, L. (1866). Nobilitaire Universel, recueil général des généalogies historiques des maisons nobles de l'Europe, 2ème Série, Volumes II-IX,. Direction de la Bibliothèque Héraldique, Parijs, "Branche des comtes de Goyon", blz 6.
* ↑ Voor deze Normandische adel, zie bijvoorbeeld Honorius III van Monaco
* ↑ (fr) Michel Augustin de Goyon. Roglo base généalogique (1998).
# Akademia Naoek

De Akademia Naoek (Russisch: Академия Наук; vernoemd naar de RAN) is een stratovulkaan in het zuidelijk deel van het Russische schiereiland Kamtsjatka. De vulkaan bevat een aantal caldera's, waarvan een wordt gevuld door het Karymskojemeer.
De vulkaan ontstond ongeveer 40.000 of 30.000 jaar geleden in het late Pleistoceen in de 15 kilometer brede Polovinka-caldera en is sindsdien zeker vier keer uitgebarsten; rond 5500 v. Chr. (± 500 jaar), rond 3850 v. Chr., rond 950 v. Chr. en in 1996. Alle uitbarstingen vonden plaats in het noordelijk deel van het meer of ten noorden daarvan. Bij de uitbarstingen kwamen in oorspronkelijk veel basalt-andesiete lavastromen vrij, terwijl in latere stadia vooral ryodaciete lavakoepels werden gevormd. De laatste uitbarsting van 1996 zorgde voor het uitsterven van al het leven in het Karymskojemeer.
# Twechar

Twechar is een dorp in de Schotse council East Dunbartonshire in het historisch graafschap Dunbartonshire in de buurt van Kirkintilloch.
# Bisdom Marbel

Het bisdom Marbel (Latijn: Dioecesis Marbeliana) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Koronadal, ookwel Marbel genoemd, op de Filipijnen. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Cotabato.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 17 december 1960, als de territoriale prelatuur Marbel, uit delen van de territoriale prelatuur Cotabato, en was suffragaan aan het aartsbisdom Cagayan de Oro. Op 29 juni 1970 veranderde het van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuw verheven aartsbisdom Davao. Op 5 november 1979 veranderde het nogmaals van kerkprovincie en werd suffragaan aan het nieuw verheven aartsbisdom Cotabato. Op 15 november 1982 werd het verheven tot bisdom.

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 10.000 km$^2$ en telde 2.085.160 inwoners waarvan 79,1% rooms-katholiek was.

## Ordinarii
### Prelaten

* Charles Quentin Bertram Olwell (19 januari 1961 - 18 november 1969)
* Reginald Edward Vincent Arliss (18 november 1969 - 1 oktober 1981)

### Bisschoppen

* Dinualdo Destajo Gutierrez (prelaat: 1 oktober 1981, bisschop: 15 november 1982 - 28 april 2018; coadjutor sinds 19 november 1980)
* Cerilo Uy Casicas (28 april 2018 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom
* Diocese of Marbel. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 18 december 2024.
Cotabato (aartsbisdom) · Kidapawan · Marbel
# Michel Corneille de Oude

Michel Corneille de Oude (Frans: Michel Corneille l'Ancien; circa 1601–1664) was een Frans kunstschilder en graveur.

## Leven

Corneille werd geboren in Orléans. Hij was leerling van Simon Vouet, die erom bekendstond een grote invloed te hebben op de Franse manier van schilderen en zijn artistieke persoonlijkheid sterk over te brengen op zijn studenten. Corneille legde zich vooral toe op historische schilderingen. Hij was een van de twaalf originele leden van de Koninklijke academie voor beeldhouw- en schilderkunst ten tijde van de oprichting in 1648. In 1656 werd hij de rector van deze academie.
Corneille’s oude werk leek sterk op dat van Vouet, maar later ontwikkelde hij een eigen stijl die meer kenmerken vertoonde van Italiaanse kunst. Hij hielp mee met de decoratie van meerdere kerken in Parijs. Zijn bekendste werk is de "St. Paul en St. Barnabas in Lystra", geschilderd voor de Notre-Dame van Parijs.
Hij stierf in Parijs in 1664.
# Michel De Maegd

Michel De Maegd (Brussel, 10 september 1969) is een voormalig Belgisch journalist en televisiepresentator en sinds 2019 politicus actief voor de Mouvement Réformateur.

## Levensloop

De Maegd volgde middelbaar onderwijs aan het Brusselse Institut Saint-Boniface Parnasse. Hij startte in 1987 aan een opleiding rechtsgeleerdheid aan de Université libre de Bruxelles, maar brak die na twee jaar af. Hij koos vervolgens voor een opleiding in de communicatie aan het Institut des Hautes Études des Communications Sociales (IHECS).
In juli 1995 werd De Maegd journalist bij RTL TVI: eerst voor radio en televisie, maar vanaf 1997 enkel bij de televisieredactie. Op 13 juli 2000 presenteerde hij zijn eerste nieuwsuitzending. Tot 2008 was hij de vaste presentator van het middagnieuws om 13 uur, vanaf dan presenteerde hij om de twee weken viermaal per week het avondnieuws. Daarnaast verscheen hij ook enkele malen als jurylid bij wedstrijden als Miss België en Top Model Belgium en presenteerde hij een versie voor Franstalig België van Peking Express voor RTL. In 2009 ondernam hij een ecologische tocht gesteund door het World Wildlife Fund waarbij hij met een ULM van Sydney naar Brussel vloog, met tussenstop in Bangkok. Het team vloog over 22 landen en realiseerde een reeks van 48 korte reportages, een boek, en een documentaire langspeelfilm over de stand van de natuur. Als nieuwsanker had hij soms fel opgemerkte passages in zijn studio, zoals interviews met een dronken JoeyStarr, een verwarde Guillaume Depardieu en Dieudonné, die antisemitische uitlatingen uitte.
Op 13 maart 2019 presenteerde hij zijn laatste avondjournaal. Vervolgens nam De Maegd ontslag als journalist bij RTL-TVI om politiek actief te worden bij de MR. Bij de verkiezingen van 26 mei 2019 werd hij voor deze partij verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers, als verkozene voor de kieskring Brussel-Hoofdstad. Als Kamerlid ging hij zich voornamelijk concentreren op het buitenlands beleid, Europese aangelegenheden, klimaat en energie. Hij werd opnieuw verkozen bij de federale verkiezingen van 9 juni 2024.
Michel De Maegd is gehuwd en heeft drie kinderen.
* ↑ (fr) Michel De Maegd kandidaat voor de MR, Le Vif, 13 maart 2019. Gearchiveerd op 3 september 2019.
# Jim Davidson

James Cameron Davidson OBE (Kidbrooke, 13 december 1953) is een Engelse stand-upcomedian, acteur, zanger en tv-presentator. Hij is onder andere bekend als presentator van de spelprogramma's Big Break en The Generation Game op de BBC.
Davidson is berucht om zijn controversiële vorm van zwarte humor. In zijn stand-upcomedy maakte hij grappen over verschillende minderheidsgroepen, wat hem vaak kritiek opleverde.
In 2007 werd hij verkozen tot de 73e beste stand-upcomedian in de lijst van 100 Greatest Stand-Ups van Channel 4.
Davidson won in 2014 het dertiende seizoen van de realityserie Celebrity Big Brother.
* ↑ (en) Brown, Mark, "Jim Davidson's Edinburgh fringe debut 'rounds off a nice year'", The Guardian, 3 augustus 2014.
* ↑ (en) Billy Connolly retains top spot in C4 poll. British Comedy Guide (11 april 2010).
* ↑ (en) Earp, Catherine, Celebrity Big Brother final: Jim Davidson named winner, Dappy is runner-up. Digital Spy (30 januari 2014).
# Michel Dhooge

Michel Ange Renilde Alexander Dhooge (Boekhoute, 17 maart 1929 - 22 april 2008) was een Belgisch ondernemer en politicus voor de PVV.

## Levensloop

Dhooge werd beroepshalve bedrijfsleider van de NV Vinco en Oystershell.
Hij werd verkozen tot gemeenteraadslid van Eeklo, waar hij van 1971 tot 1976 schepen was onder het burgemeesterschap van Pieter Van Ghyseghem. Ook was hij provincieraadslid van Oost-Vlaanderen. Tevens zetelde hij van 1974 tot 1977 in de Belgische Senaat voor het arrondissement Gent-Eeklo. In de periode april 1974-april 1977 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap.
* VAN HULLE Marc; Oud-schepen, senator en bedrijfsleider Michel Dhooge overleden; Het Nieuwsblad; april 2008
* Overlijden van oud-senatoren; Senaat.be; 8 mei 2008
* ↑ Biografische fiche Michel Dhooge; Vlaams Parlement
# Kırşehir (provincie)

Kırşehir is een provincie in Centraal-Anatolië oftewel Turkije en maakt deel uit van de centrale Anatolische regio. De gemiddelde hoogte is 985 meter boven de zeespiegel. De provincie is 6570 km² groot en heeft 223.170 inwoners (2007). De hoofdstad is het gelijknamige Kırşehir.

## Bevolking

Op 1 januari 2019 telde de provincie Kırşehir 242.938 inwoners.
De bevolkingsontwikkeling van provincie Kırşehir :
| Jaar | 1927 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1980 | 1990 | 2000 | 2010 | 2019 |
| Bevolking | 126.901 | 149.518 | 181.899 | 175.749 | 214.932 | 240.497 | 256.862 | 253.239 | 221.876 | 242.938 |

## Bestuurlijke indeling
### Districten

De provincie Kırşehir bestaat uit de volgende zeven districten:

## Klimaat

Kırşehir heeft een typisch landklimaat. De winters zijn koud en het sneeuwt regelmatig. In de zomer is het warm en droog. Volgens de maatstaf van Thorntwait heeft Kırşehir een half droog landklimaat. De gemiddelde jaarlijkse temperatuur in de stad is 1.3 °C en de gemiddelde neerslag is minder dan 400 mm.
Temperatuurverschillen tussen de bergachtige gedeeltes en de valleien zijn niet groot. Temperatuurverschillen tussen de districten binnen de provincie zijn ongeveer 1 °C. In de stad Kırşehir is de jaarlijkse gemiddelde temperatuur 11,3 °C, in Kaman 10.9 °C, in Çiçekdağı 12,2 °C.

## Voetbalclub

* Yeni Kırşehirspor
# Michel Guilbert

Michel Guilbert (Doornik, 30 november 1953) is een voormalig Belgisch politicus voor Ecolo.

## Politieke loopbaan

Als licentiaat in de toegepaste wetenschappen aan het Institut des Hautes Études des Communications Sociales richtte Guilbert het jeugdhuis van Péruwelz op en werd hij actief als onafhankelijk journalist voor verschillende bedrijfskranten. Ook was hij actief als leraar in communicatie, komiek en radio-animator. Guilbert was daarnaast presentator op de regionale televisiezender No Télé in Doornik en op Radio Pays Vert in Aat, vooraleer hij aan de slag ging als radio- en televisiepresentator bij de Franstalige openbare omroep RTBF. Van 1989 tot 1997 presenteerde hij er de populaire televisiequiz Génies en Herbe.
In de jaren '90 werd Michel Guilbert militant van de partij Ecolo. Bij de verkiezingen van juni 1999 stelde hij zich voor deze partij kandidaat voor het Waals Parlement, in het arrondissement Doornik-Aat-Moeskroen. Hij werd verkozen en kwam zo eveneens in het Parlement van de Franse Gemeenschap. Hij stond kritisch tegenover de deelname van zijn partij aan de paars-groene regeringen, publiceerde nota's en vuurde het interne debat aan over hoe Ecolo zich in deze regeringen moest opstellen. Van 2002 tot 2004 zetelde hij eveneens als gemeenschapssenator in de Senaat, ter opvolging van Marc Hordies, die secretaris-generaal werd van Ecolo. Bij de verkiezingen van 2004 werd Guilbert niet meer herkozen als parlementslid.
Na zijn politieke loopbaan werd Guilbert docent aan de afdeling communicatie van de Haute École Louvain en Hainaut in Doornik. Trouw aan zijn politieke overtuigingen lag hij eveneens aan de basis van verschillende lokale initiatieven en organiseerde hij evenementen in verband met het behoud van de natuur en het patrimonium van het Natuurpark Scheldevlakten en zijn Natura 2000-zones. Ook zat hij CIAO voor, de Internationale Coördinatie voor de Westelijke Alpen, die het verzet aanvoerde tegen de inplanting van een Europees centrum voor boardsporten in Maubray.
# Hamer

Hamer kan verwijzen naar:

## Vorm of werking van een hamer

* een van de drie gehoorbeentjes in het oor
* een onderdeel van een piano dat op een snaar tikt
* Hamer (vuurwapen), onderdeel dat de explosieve lading doet ontbranden
* Hamer en sikkel, symbool van het communisme

## Topografie

* Hamer (Idaho), een plaats in de Amerikaanse staat Idaho
* Eem, een rivier in Nederland, ook Amer of Hamer

## Eigennamen

* Hamer (uitgeverij), SS-uitgeverij in de periode 1940-1945
* Hamer (tijdschrift), volkenkundig tijdschrift gepubliceerd door uitgeverij Hamer in de periode 1940-1945
* Hamer Guitars, Amerikaans fabrikant van gitaren
* Hamer (geslacht), een Nederlands geslacht, opgenomen in het Nederland's Patriciaat

## Personen

* Alain Hamer (1965), Luxemburgs voetbalscheidsrechter
* Ferdinand Hamer (1840-1900), Rooms-katholieke bisschop en missionaris in China
* Gustavo Hamer (1997), Braziliaans-Nederlands profvoetballer
* John Hamer (1984), Engels schaatser
* Mariëtte Hamer (1958), Nederlands politica
* Maurice Hamers (1962), Nederlands componist en dirigent
* Pieter Johannes Hamer (1812-1887), Nederlands architect
* Willem Hamer jr. (1843-1913), Nederlands architect
* Ryke Geerd Hamer (1935-2017), Duits arts en grondlegger van de Nieuwe Germaanse Geneeskunde
# Michel Jacquemart

Michel Jacquemart (Luik, 22 januari 1957) is een Belgisch bioloog en stripauteur.

## Carrière

Jacquemart haalde zijn master in biologie. Hij gaf onderwijs en deed onderzoek op het gebied van de toxicogenomica.
Jacquemart maakte samen met Sergio Salma in de strijd tegen discriminatie voor de Europese Commissie het stripalbum Moi, raciste?!. Hij hielp André Taymans met de synopsis van De laatste dans, het tweede album in de reeks Caroline Baldwin, uitgegeven in 1998, en met de tekeningen van De kinderen van Afrodite in 1999. Samen met Taymans en Stéphan Caluwaerts startte Jacquemart de collectie À Propos, uitgegeven door Nautilus in 2000, met daarin boekjes met interviews en analyses over strips. Hij interviewde een aantal stripauteurs zoals Jacques Martin. Dit leidde ertoe dat hij scenario's ging schrijven voor diens reeks Lefranc.
In 2006 verscheen De meester van het atoom, getekend door Taymans en Erwin Drèze op scenario van Jacquemart. Het scenario sloot aan op twee pagina's en enige schetsen die Jacques Martin na de publicatie van het eerste Lefranc-verhaal Het sein staat op rood in 1952 maakte, maar waar hij door zijn werk voor Hergé nooit meer aan toe was gekomen.
In 2009 schreef Jacquemart het scenario voor het album Zwarte kerst, getekend door Régric. Hiervoor ontving hij in 2010 de Prix Saint-Michel voor Meilleur scenario.
In 2011 maakte Jacquemart het scenario voor het album De kinderen van de bunker dat werd getekend door Alain Maury.
In 2011 was er sprake van dat Jacquemart meer scenario's zou schrijven (twee synopsissen voor Lefranc en twee voor Alex werden door Casterman positief bekeken) en er sprake van een spin-off over Jeanjean getiteld La Maison de Correction die weer door Maury getekend zou worden. Dit alles heeft anno 2019 geen doorgang gevonden.
* ↑ Paperblog, Scénariste BD : happy BéDay Michel Jacquemart !, 22 januari 2011. Gearchiveerd op 27 december 2019.
* 1 2 3 4 5 6 7 Casterman, Michel Jacquemart. Gearchiveerd op 20 april 2024.
* ↑ Stripspeciaalzaak.be, Weetje van de week #200.
* ↑ ActuaBD, Saint-Gilles couronne André-Paul Duchâteau, 11 september 2010. Gearchiveerd op 2 december 2024.
* ↑ AlixMag, Michel Jacquemart par Jean-Marc Milquet, d.d. 4 mei 2011.
* Bibliothèque nationale de France: cb15122862p (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1166600866
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1117 6176
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 298732254
* Système universitaire de documentation: 191311766
* Virtual International Authority File: 17522839
* WorldCat (via VIAF): 17522839