OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Simon en Judaskerk (Tilligte)

De Sint-Simon en Judaskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Ootmarsumsestraat 140 in Tilligte in de Nederlandse gemeente Dinkelland.
De eerste kerk op deze plaats werd in 1830 gebouwd en viel onder de parochie van Ootmarsum. De bijkerk werd gewijd aan de apostelen Simon en Judas Taddeüs, net als de hoofdkerk in Ootmarsum. In 1891 werd Tilligte een zelfstandige parochie. In dat jaar werd direct een nieuwe pastorie gebouwd. De oude waterstaatskerk bleek te klein en werd in 1915 afgebroken. De nieuwe kerk werd ontworpen door architect Alexander Kropholler in traditionalistische stijl. Het is een eenbeukige kerk, met klokkentoren aan de zijkant. De eerste steen werd gelegd op 15 juni 1916 en al op 24 oktober dat jaar werd de kerk ingewijd door aartsbisschop Henricus van de Wetering. De vensters van de kerk werden in de jaren 50 ontworpen en uitgevoerd door de Oldenzaalse glazenier Jan Schoenaker. Tussen 1995 en 1999 werd de kerk gerestaureerd. In 2002 werd een Mariakapel gebouwd.
De kerk is tot op heden in gebruik bij het parochieverband Lumen Christi, waar de parochie Sint-Simon en Judas in 2002 in opging. Het gebouw is een gemeentelijk monument.
# Sint-Sofiakathedraal (Kiev)

De Sint-Sofiakathedraal in Kiev (Oekraïens: Собор Святої Софії, Sobor Sviatoyi Sofiyi of Софійський собор, Sofiys’kyi sobor; Russisch: Собор Святой Софии, Sobor Svyatoi Sofii of Софийский собор, Sofiyskiy sobor) is een van de meest bekende Oekraïense monumenten op de Werelderfgoedlijst. Sinds 2023 staat de kathedraal op de lijst van bedreigd werelderfgoed.
De naam van de kerk komt van de Hagia Sophia in Constantinopel. Zij werd opgetrokken in 1037 door Jaroslav de Wijze om God te danken dat Kiev werd gespaard tijdens de invasie van 1024 van de Petsjenegen en was de begraafplaats van de heersers van het Kievse Rijk. De sarcofaag van Jaroslav de Wijze is te vinden in de noordelijke kapel.
Na de plundering door de Mongolen in 1240 bleef de kerk in verval tot zij in 1633 werd ingenomen door de metropoliet van Kiev. Ter herinnering aan Jaroslav werd in de 17e eeuw de blauwe klokkentoren opgericht. Deze klokkentoren is gebouwd in de architectuurstijl van de Oekraïense barok
Onder het antireligieuze beleid (bolsjewisme) van de Sovjet-Unie wilde men de kathedraal laten afbreken, maar na protest van historici werd zij geconfisqueerd en omgevormd in een museum voor architectuur en geschiedenis.
Sinds de jaren 80 wilde de overheid de kerk teruggeven aan de Russisch-orthodoxe Kerk, maar verschillende fracties bewisten elkaar het gebouw, en ook de Oekraïense Grieks-Katholieke gemeenschap is vragende partij. Daardoor blijft het een museum, dat soms ter beschikking gesteld wordt voor religieuze plechtigheden.

## Galerij

* Klokkentoren, 17e eeuw
* Sarcofaag van Jaroslav de Wijze
# Sacha Bulthuis

Alexandra Paula Maria (Sacha) Bulthuis (Doorn, 24 mei 1948 - Den Haag, 15 oktober 2009) was een Nederlands actrice. Ze was langdurig verbonden aan Toneelgroep De Appel in Den Haag. Ze speelde ook rollen in films. Haar vader, Rico Bulthuis (schrijver, journalist, poppenspeler, illustrator, fotograaf, ambtenaar en kunstcriticus) overleed elf dagen voor haar. Bulthuis overleed aan kanker.
Sacha Bulthuis was jarenlang getrouwd met theatermaker Aus Greidanus en is moeder van drie kinderen, van wie er twee, Aus Greidanus jr. en Pauline Greidanus, in de voetsporen van hun ouders zijn getreden.

## Theater

Ze speelde in vele theaterstukken.

## Filmografie
### Televisie

* Bed & Breakfast, gastrol moeder Gans (1998)
* Keyzer & De Boer Advocaten, gastrol mevr. Sylvia van 't Hof (aflevering De Eed) (2007)
* Baantjer (1995-2006) - Karin Stalknegt (Afl., De Cock en de moord met 43 messen, 1997)
* Baantjer (1995-2006) - Maria van der Meulen (Afl., De Cock met hulp van buitenaf, 2001)

### Films

* Komt een vrouw bij de dokter (2009)
* TBS (2008)
* Masterclass (2005)
* AmnesiA (2001)
* Kruimeltje, rol van vrouw Koster (1999)
* Het Hoogste Streven (1995)
* Rooksporen (1992)
* Max Havelaar (1976)

## Hoorspelen

Ze verleende haar medewerking aan vele hoorspelen.

## Prijzen

* Theo d'Or (1974)
* Prosceniumprijs (1988)
* Theo d'Or (1993)
* Nominatie Gouden Kalf voor haar rol in AmnesiA (2001).
# Techsnabeksport

Techsnabeksport (Russisch: Техснабэкспорт), kortweg TENEX is een Russisch staatsbedrijf dat zich bezighoudt met de export van goederen en diensten die worden geproduceerd door ondernemingen van het Federaal Agentschap voor Kernenergie (Minatom), zoals nucleaire materialen en de import van technologische, medische en andere soorten materialen waar radioactieve elementen bij betrokken zijn.
Bureau Techsnabeksport werd opgericht in 1963 als de voortzetting van het samenwerkingsverband Masjinoeksport van het Sovjetministerie van Internationale Handel met de verantwoordelijkheid voor im- en exporttransacties met betrekking tot radioactieve en stabiele isotopen, bronnen van ioniserende radiaties, zeldzame aardelementen en materiaal en apparatuur voor het toepassen van radioactieve substanties. In 1973 werd het opnieuw een samenwerkingsverband van dit ministerie en kreeg het ook de verantwoordelijkheid over de export van installaties voor het maken van verrijkt uranium. In 1988 werd Techsnabeksport onderdeel van het Ministerie van middelgrote machinebouw, dat later het ministerie van kernenergie en industrie werd, vervolgens het ministerie van kernenergie (1998) en later werd hernoemd tot het Federaal Agentschap voor Kernenergie. Vanaf het einde van de jaren 80 werden steeds meer producten aan het assortiment toegevoegd, zoals de export van kernbrandstof en natuurlijk uranium. Vanaf 1994, toen het een Naamloze vennootschap werd, werden ook contracten met de Amerikaanse overheid gesloten, waarbij het bedrijf LEU (laagverrijkt uranium) ging leveren voor kernbrandstof voor kerncentrales, dat werd gewonnen uit HEU (hoogverrijkt uranium) ontmantelde Russische kernkoppen (HEU-LEU-overeenkomst).
Vanaf 1 juli 2007 valt het onder de nieuwe holding Atomenergoprom.
# Hoofdorgel van de Grote- of Jacobijnerkerk in Leeuwarden

Het hoofdorgel in de Grote of Jacobijnerkerk te Leeuwarden is een historisch kerkorgel, dat wordt gerekend tot de belangrijkste (barok)orgels van Nederland.
De karakteristieke plenumklank kenmerkt zich vooral door kracht en doordringendheid, terwijl het bovenwerk typerende karakterstemmen en ingetogen soloregisters laat horen. Het orgel wordt gebruikt voor zowel de PKN-eredienst als orgelconcerten.

## Bouw

Het orgel is gebouwd tussen 1724 en 1727 door Christian Müller in opdracht van het stadsbestuur van Leeuwarden. Dit gebeurde op initiatief van de Leeuwarder stadsorganist Reijnold Popma van Oevering, die naar Amsterdam was gekomen om een geschikte orgelbouwer uit te kiezen. Het is het eerste grote orgel met drie manualen en vrij pedaal dat Müller bouwde.
In de periode van 1821 tot 1944 werden de dispositie en vooral het klankkarakter diverse malen ingrijpend gewijzigd door onder meer de orgelmakers Van Dam. Bij de omvangrijke restauratie van kerk en orgel in de periode 1972-1977 werden het oorspronkelijke klankkarakter en de dispositie van Müller hersteld door de Leeuwarder orgelmakerij Bakker & Timmenga.

## Uiterlijk

De kas is gemaakt door Berend Storm in samenwerking met de Leeuwarder stadstimmerman Claes Bockes Balck. Bij de uiterlijke proporties en decoraties zijn vooral de meer dan manshoge beelden Geloof, Hoop en Liefde op de hoofdwerkkas opvallend. Zij zijn gemaakt door Gerbrandus van der Haven. De kleinere beelden op het rugwerk zijn gemaakt door Jacob Sydses Bruinsma.
Bij de restauratie van 1978 werd de oorspronkelijke roodbruine kleur van de orgelkas, die in de loop der jaren verschillende kleuren gehad heeft, hersteld.

## Dispositie

Hoofdwerk C–g$^3$ :
| Prestant | 16′ dubbel vanaf g' |
| Octaaf | 8′ dubbel vanaf c' |
| Roerfluit | 8′ |
| Octaaf | 4′ |
| Quint | 3′ |
| Superoctaaf | 2′ |
| Mixtuur | IV–VIII sterk |
| Scherp | IV–VI sterk |
| Trompet | 16′ |
| Trompet | 8′ |
Rugwerk C–g$^3$ :
| Prestant | 8′ dubbel vanaf a |
| Holpijp | 8′ |
| Octaaf | 4′ |
| Octaaf | 2′ |
| Cornet disc. | VI sterk |
| Mixtuur | IV-VIII sterk |
| Sexquialter | II sterk |
| Trompet | 8′ |
| tremulant |
Bovenwerk C–g$^3$ :
| Baarpijp | 8′ |
| Quintadeen | 8′ |
| Viola de Gamba | 8′ |
| Octaaf | 4′ |
| Gemshoorn | 4′ |
| Nasard | 3′ |
| Nachthoorn | 2′ |
| Cimbaal | III sterk |
| Sexquialter | II-IV sterk |
| Dulciaan | 8′ |
| Vox Humana | 8′ |
| tremulant |
Pedaal C–d$^1$ :
| Prestant | 16′ |
| Bourdon | 16′ |
| Octaaf | 8′ |
| Octaaf | 4′ |
| Quint | 3′ |
| Mixtuur | III sterk |
| Bazuin | 16′ |
| Trompet | 8′ |
| Trompet | 4′ |
Koppels: HW aan RW, BW aan HW, Ped. aan RW, Ped. aan HW. 4 afsluitingen.

## Organisten

Vaste bespelers van het instrument waren onder anderen Reijnold Popma van Oevering (1727-1741), George Stam (1931-1949), Piet Post (1949-1981), Jan Jongepier (1981-2007), Theo Jellema (2007-2020) en Gerwin Hoekstra (2020-2022). Per 1 april 2023 werd Peter van der Zwaag als vaste organist aangesteld.

## Externe link

* Organum Frisicum
* ↑ Orgelleeuw - Stichting Orgelconcerten Grote Kerk Leeuwarden
# Kerncentrale Obninsk

De kerncentrale van Obninsk (Russisch: Обнинская АЭС, Obninskaja AES) is een kerncentrale in de onderzoeksstad Obninsk in de oblast Kaloega, ongeveer 110 kilometer ten zuidwesten van Moskou. Het was de eerste civiele kerncentrale ter wereld. De kernreactor staat ook bekend onder de naam "APS-1 Obninsk" (Atoomcentrale 1 Obninsk).

## Geschiedenis

De bouw van de kerncentrale werd gestart op 1 januari 1951. De constructie was voltooid op 1 juni 1954, en vier weken later, op 26 juni 1954 werd de eerste stroom aan het elektriciteitsnet geleverd. Gedurende de daaropvolgende tien jaren bleef Obninsk de enige actieve kerncentrale in de Sovjet-Unie. De centrale bleef tot 29 april 2002 in werking.

## Details

De centrale had één reactor, genaamd AM- 1 ("Атом Мирный", Atom Mirny, of "vreedzaam atoom"), met een vermogen van 6 MW, en een netto capaciteit van zo'n 5 MW, en een thermisch vermogen van 30 MW. Het was een prototype dat grafiet als moderator en waterkoeling gebruikte, en kan gezien worden als een voorloper van de RBMK-reactoren.
* ↑ Nuclear Power in Russia. World Nuclear Association. Gearchiveerd op 25 februari 2009. Geraadpleegd op June 27, 2006.
Inactief: VK-50 · Obninsk
Actief: Balakovo · Belojarsk · Bilibino · Kalinin · Kola · Koersk · Leningrad · Novovoronezj · Rostov · Smolensk
in aanbouw: Novovoronezj II · Leningrad II · Severodvinsk · Tver
# Nina Siemaszko

Antonina Jadwiga 'Nina' Siemaszko (Chicago, 14 juli 1970) is een Amerikaanse actrice.

## Biografie

Siemaszko werd geboren in Chicago bij een Poolse vader, die in de Tweede Wereldoorlog concentratiekamp Sachsenhausen heeft overleefd, en een Britse moeder. Zij heeft twee broers waaronder Casey. Siemaszko heeft het acteren geleerd aan de Goodman School of Drama aan de DePaul University in Chicago.
Siemaszko spreekt naast het Engels ook vloeiend Pools.

## Filmografie
### Films

* 2017 The Hatred – als Miriam
* 2013 The Bling Ring – als rechercheur in Las Vegas
* 2011 The Artist – als bewonderenswaardige vrouw
* 2008 The Haunting of Molly Hartley – als dr. Emerson
* 2004 Sleep Easy, Hutch Rimes – als Holly Proudfit
* 2003 A Carol Christmas – als Roberta
* 2000 The Darkling – als Marla Obold
* 1999 The Big Tease – als Betty Fuego
* 1999 Jakob the Liar – als Rosa
* 1998 Goodbye Lover – als nieuwslezeres
* 1997 Breast Men – als overstuurde vrouw op conventie
* 1997 Suicide Kings – als Jennifer
* 1997 Runaway Car – als Jenny Todd
* 1997 George B. – als Angela
* 1997 Kiss & Tell – als Shelly
* 1996 Johns – als Tiffany de hoer
* 1995 The American President – als Beth Wade
* 1995 Love and Happines – als Nina
* 1995 Power of Attorney – als Maria
* 1995 Sawbones – als Jenny Sloan
* 1994 Airheads – als Suzzi
* 1994 An Enemy of the People – als Polly Stockman
* 1994 Baby Brokers – als Leeanne Dees
* 1994 Floundering – als Gal
* 1993 Red Shoe Diaries 3: Another Woman's Lipstick – als Trudy
* 1993 The Saint of Fort Washington – als Tamsen
* 1993 Twenty Bucks – als geldteller in bank
* 1992 Sinatra – als Mia Farrow
* 1992 Little Noises – als Dolores
* 1992 Bed & Breakfast – als Cassie
* 1991 Wild Orchids II: Two Shades of Blue – als Blue McDonald
* 1989 Los Angeles – als Merilee
* 1988 Tucker: The Man and His Dream – als Marilyn Lee
* 1988 License to Drive – als Natalie Anderson
* 1986 One More Saturday Night – als Karen Lundahi

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2017 American Crime – als Laura – 2 afl.
* 2006-2010 Cold Case – als Julie Vera – 2 afl.
* 2007 Private Practice – als Kathleen – 2 afl.
* 2005-2007 Mystery Woman – als Cassie Hillman – 10 afl.
* 2001-2006 The West Wing – als Ellie Bartlet – 9 afl.
* 1998 Armistead Maupin's More Tales of the City – als Mona Ramsey – 6 afl.
* 1989 Lonesome Dove – als Janey – 2 afl.

### Computerspellen

* 2009 Jak and Daxter: The Lost Frontier – als computer / vrouwelijke Aeropan / pirate
* 2004 Grand Theft Auto: San Andreas – als voetganger
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nina Siemaszko op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Nina Siemaszko in de Internet Movie Database
* Gemeinsame Normdatei: 1148284842
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5361 5405
* Library of Congress Control Number: no2001042893
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987008729338505171
* Virtual International Authority File: 7040734
* WorldCat (via VIAF): 7040734
# Mercuriusfontein (Leeuwarden)

De Mercuriusfontein is een fontein in de Nederlandse stad Leeuwarden.

## Geschiedenis

De fontein werd in 1923 door de Vereniging voor Vreemdelingenverkeer (VVV) geschonken aan de stad De Mercuriusfontein staat symbool voor de bronnen van welvaart van Leeuwarden (en omgeving) en werd ontworpen door de Duitse beeldhouwer Gustav Adolf Bredow. De VVV had in 1921 een prijsvraag uit doen gaan in het Duitse vakblad voor beeldhouwers "Deutsche Steinbildhauwer". Men dacht goedkoop uit te zijn in Duitsland omdat dat land net in een diepe valutacrisis zat. Het kwam de VVV op kritiek te staan van de Haagse beeldhouwer Gerard van Lom die bij toeval de advertentie vond. In de loop van de tijd is er een mythe ontstaan dat de fontein een afdankertje was dat eigenlijk bestemd was voor Buenos Aires. De fontein is een rijksmonument.

## Verplaatsing

Het winkelcentrum Zaailand is in de periode van maart 2010 tot oktober 2011 op de oude plek van de fontein uitgebreid. Tijdens het verwijderen van de fontein zijn enkele middeleeuwse muren bloot komen te liggen. Deze zijn tijdens de verbouw van het winkelcentrum gebleven en geïndexeerd, de nieuwe fundering werd naast de oude muren van de stad geplaatst.
De fontein is na een grondige restauratie verplaatst naar de Wirdumerpoortsdwinger voor het Beurs- en waaggebouw. Op 18 juli 2012 staat het beeld van Mercurius weer op de fontein die zijn naam draagt.
* ↑ Leeuwarden Courant 14-01-1922 & HuubMous.nl
* ↑ Trouw.nl 27-01-2006
* ↑ Leeuwarder Courant 18-07-2012. Gearchiveerd op 16 november 2012.
# Colette (restaurant)

Colette - De Vijvers is een restaurant in Averbode (België). Colette opende op 21 januari 2016. Thijs Vervloet leidt de zaak, zijn echtgenote Lore Leys neemt de taak van gastvrouw van het restaurant op.
De naam van het restaurant verwijst naar hun grootmoeder Colette Leemans, op haar beurt dochter van kokkin Anna Holemans die actief was voor de vlakbij wonende prinselijke familie De Merode en samen met Colette als zelfstandig traiteurs met feestzaal. Thijs Vervloet kreeg zijn eerste opleiding van grootmoeder Colette. Het voormalige restaurant in de Sint-Lambertusstraat is de oude woning van Colette Leemans, ook het zilveren bestek is geërfd.
Chef-kok Thijs Vervloet, werkte na zijn opleiding in Hotelschool Ter Duinen voor onder meer Hof ter Hulst (Hulshout), Magis (Tongeren), L'Atelier de Joël Robuchon in Parijs en 't Fornuis en 't Zilte, beide in Antwerpen. In 't Zilte was hij souschef. In 2019 werd hij Jonge Chef van het Jaar voor Vlaanderen.

## Onderscheidingen

Op 8 november 2016 werd de gids GaultMillau van 2017 voorgesteld waar Colette bij een eerste vermelding een 14/20 binnenhaalde. Bij de voorstelling van de Michelingids 2017 op 21 november 2016 werd aangekondigd dat Colette een Michelinster kreeg. In 2022 ontving Colette een tweede Michelinster.
* ↑ Sous-chef ’t Zilte opent eigen zaak in Westerlo, Gazet van Antwerpen, 1 december 2015. Gearchiveerd op 5 oktober 2018.
* ↑ Broer en zus starten restaurant, Het Laatste Nieuws, 21 januari 2016
* ↑ Colette, Gault&Millau
* ↑ 'Colette' na 10 maanden direct in Gault&Millau, Het Laatste Nieuws, 8 november 2016
* ↑ Thijs Vervloet (Colette) behaalt Michelin-ster en is jongste sterrenchef, Made in Kempen, 21 november 2016. Gearchiveerd op 5 juli 2019.
# Patania caletoralis

Patania caletoralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys caletoralis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
Deze soort komt voor in India, Nepal, Bhutan, zuidelijk China, Taiwan, Indonesië, Papoea-Nieuw-Guinea en Australië.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003–2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 28-01-2022.
* (en) Mark Sterling & Roger Clive Kendrick. (2011). Species of moth (Lepidoptera) new to Hong Kong, recorded during September and October 2010: Part 2, Pyraloidea. Hong Kong Entomological Bulletin. 3. 9-15.
# Kuhlhausen

Kuhlhausen is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Stendal.
Kuhlhausen telde, volgens de website van de gemeente Havelberg, in 2021 150 inwoners. Het is een zogenaamd Rundlingdorp in de uiterwaarden van de rivier de Havel. Kuhlhausen ligt ongeveer 10 km ten zuidoosten van de stad Havelberg en 4 km ten noorden van het dorpje Garz.
De voormalige zelfstandige gemeente Kuhlhausen is op 1 januari 2005 geannexeerd door de stad Havelberg; zie voor meer informatie aldaar.
# Loxostege albifascialis

Loxostege albifascialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Eurycreon albifascialis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1896.
De soort komt voor in Jemen.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2022). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 22-3-2023.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2024). Loxostege albifascialis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 14-12-2024.
# Difflot

Difflot is een gehucht in Bévercé, deelgemeente van de stad Malmedy in de Belgische provincie Luik. Het ligt op een heuvelrug, zo'n anderhalve kilometer ten zuidoosten van het stadscentrum van Malmedy, nabij de grens van deelgemeenten Malmedy en Bévercé.
Het gehucht telt een beperkt aantal huizen. Een halve kilometer ten westen ligt gehuchtje Préaix, en een halve kilometer ten zuidoosten het gehucht Gohimont.

## Geschiedenis

Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 wordt hier nog geen gehucht weergeven, enkel een onbebouwd gebied met slechts een paar gebouwen.
Tijdens de Franse bezetting op het eind van de 18de eeuw was het gebied deel van het Franse departement Ourthe; daarna was het in de 19de eeuw onderdeel van de Pruisische Rijnprovincie. In 1887 werden verschillende landelijke dorpjes en gehuchtjes rond de stad Malmedy samengebracht in een nieuwe gemeente (Landbürgermeisterei) Bévercé. Binnen die gemeente werd Difflot ondergebracht in de sectie (Landgemeinde) Géromont.
Na de Eerste Wereldoorlog werd het gebied met de gemeente Bévercé als deel van de Oostkantons aangehecht bij België.
Bij de gemeentelijke herindelingen werd Bévercé in 1977, met het gehucht Difflot, bij de gemeente Malmedy gevoegd.
* ↑ "Amt Beverce" op territorial.de (Territoriale Veränderungen in Deutschland und deutsch verwalteten Gebieten 1874-1945)
Deelgemeenten: Bellevaux-Ligneuville · Bévercé · Malmedy Overige kernen: Arimont · Baugnez · Bellevaux · Bernister · Boussire · Burnenville · Chevofosse · Chôdes · Clignevalle · Falize · Floriheid · G'doûmont · Géromont · Gohimont · Hédomont · Lamonriville · Lasnenville · Ligneuville · Longfaye · Mé · Meiz · Mont · Otaimont · Planche · Pont · Préaix · Reculémont · Ronxhy · Warche · Winbomont · Xhoffraix · Xhurdebise Belgische gemeenten · arrondissement Verviers · provincie Luik · Wallonië
# Michel Rolle

Michel Rolle (Ambert, 21 april 1652 - Parijs, 8 november 1719) was een Franse wiskundige die bekend is vanwege de door hem geformuleerde en naar hem genoemde stelling van Rolle uit 1691. Verder heeft hij de notatie ${\sqrt[{n}]{x}}$ bedacht voor de n-de machtswortel.

## Biografie

Rolle is geboren in Ambert in Basse-Auvergne. Hij verhuisde in 1675 naar Parijs en werd in 1685 toegelaten tot de Académie Royale des Sciences. In 1699 werd hij daar Pensionnaire Géometre. Dat wil zeggen dat hij toen een betaalde functie kreeg bij deze Academie, dankzij minister Jean-Baptiste Colbert, na het oplossen van een van de problemen van Jacques Ozanam. In 1719 stierf Rolle in Parijs.
# Scrooge Festival

Het Scrooge Festival is een tweedaags victoriaans festival in de historische kern van Arcen, een dorp in de Nederlandse gemeente Venlo. Het wordt georganiseerd sinds 2009. Organisator is de Stichting Volkscultuur Arcen, in samenwerking met de gemeente Venlo, ondernemers, verenigingen en bevolking van de plaats. In totaal werken er bijna 300 mensen aan mee.
Het straatfestival voert terug naar het Londen van de financier en vrek Ebenezer Scrooge uit de roman A Christmas Carol van Charles Dickens. Het idee voor zo'n festival komt uit Deventer, waar jaarlijks het Dickens Festijn wordt gehouden.

## Opzet

De omgeving wordt zo authentiek mogelijk aangekleed om de sfeer weer te geven van de roman. Sommige buurtbewoners gaan gekleed in de mode van 1843, figuranten voeren kleine theaterstukjes op die afgeleid zijn van het verhaal over Scrooge. In tegenstelling tot veel andere straatfestivals wordt in Arcen een toegangsprijs gevraagd.

## Externe link

* Officiële website
# Latakia (stad)

Latakia (Arabisch: اللاذقية, Al-Ladhiqiyah) is een moderne havenstad in West-Syrië, gelegen aan de Middellandse Zee. Met Tartous en Baniyas is het een van de voornaamste havensteden van het land. In 1994 had de stad ongeveer 554.000 inwoners.
De naam Latakia is afgeleid van de vroegere naam van de stad: Laodicea. In de oudheid was dit een belangrijke stad, bij de Feniciërs stond het bekend als Ramitha en bij de Grieken onder de naam Leuke Akte. Seleucus I Nicator noemde de stad naar zijn moeder: Laodicea. Dit is echter een ander Laodicea (Laodicea aan Zee; Grieks: Λαοδίκεια έπι θαλάσσα) dan de bekende plaats Laodicea aan de Lycus. Laodicea in Syria was een Byzantijns aartsbisdom.
De plek waar de Fenicische stad Oegarit was, ligt ongeveer 16 kilometer ten noorden van Latakia. In Latakia zelf bevindt zich een klein museum met aardewerk uit deze Fenicische stad. Bij Latakia liggen mooie stranden met schoon water. Ongeveer 25 kilometer ten zuiden van de stad ligt een vliegveld. Op enkele kilometers van Latakia ligt Qardaha, de geboorteplaats van de Syrische president Hafiz al-Assad (1930-2000).

## Transport

De hoofdstad van buurland Libanon, Beiroet, kan in ongeveer vier uren per bus bereikt worden. Er loopt ook een spoorlijn van Aleppo door Latakia naar Homs.
Lange tijd zijn er veerdiensten geweest tussen Latakia en de Cypriotische steden Larnaca en Famagusta (in de de facto Turkse Republiek Noord-Cyprus) en het Egyptische Alexandrië, maar deze zijn jaren geleden stopgezet. Veel van het verkeer naar Syrië gaat tegenwoordig via de haven van Beiroet.

## Opstand 2011

Op 17 augustus 2011 werden honderden inwoners van de stad door Syrische militairen opgepakt en in een stadion opgesloten.
* ↑ Syrië houdt inwoners Latakia vast in stadion, NU.nl, 18 augustus 2011 (ANP)