OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# You Must Love Me

You Must Love Me is een nummer van zangeres Madonna, afkomstig van de soundtrack van de film Evita, waarin Madonna de rol van Evita Perón speelde. Het nummer kwam uit als single in oktober 1996.

## Achtergrondinformatie

You Must Love Me is het enige nummer dat niet afkomstig is uit de musical Evita, maar voor de film werd gemaakt. Het liedje bevat tekst van Tim Rice met muziek van componist Andrew Lloyd Webber, nadat de twee dertien jaar niet met elkaar gewerkt hadden. Het nummer werd ook toegevoegd aan de nieuwe versie van de musical uit 2006.
Het nummer kan worden geïnterpreteerd op drie niveaus. Als eerste, het niveau dat Evita ontdekt dat haar man Juan Perón toch echt van haar houdt en haar niet houdt uit politiek oogpunt. Ten tweede als nummer dat tekstschrijver en componist weer herenigt na een dertienjarige onderbreking. Ten derde als nummer van hoop, gezongen door Madonna aan haar toen ongeboren dochter.
Het liedje won een Academy Award voor beste originele nummer bij de 69ste Oscaruitreiking in 1997. Madonna trad ook op met het nummer tijdens de ceremonie. Ook won het nummer een Golden Globe. In 2008 kwam het lied opnieuw in de aandacht toen Madonna het zong met een zigeunertrio tijdens haar Sticky & Sweet Tour.

## Videoclip

De videoclip voor You Must Love Me werd opgenomen in Los Angeles, in september 1996. Op het moment van de opname was ze acht maanden zwanger van haar dochter Lourdes. De video werd geregisseerd en geproduceerd door Alan Parker, de regisseur van Evita. Madonna zingt het nummer achter een piano in een kleine ruimte. In de clip komen ook beelden voor uit de film Evita.

## Cover

Zangeres Lana Del Rey bracht in 2018 het lied als single uit ter promotie van het album Unmasked: The Platinum Collection van Andrew Lloyd Webber.
# Rafoxanide

Rafoxanide (INN) is een antiparasitair diergeneeskundig middel dat toegepast wordt bij grazende dieren (runderen, paarden, geiten en schapen) tegen endoparasieten. De ATCvet-code is QP52AG05.
Rafoxanide werd in de jaren '70 op de markt gebracht door Merck & Co. Het is inmiddels grotendeels vervangen door nieuwe, meer effectieve middelen, maar in sommige landen zoals India en China wordt het nog geproduceerd als generiek geneesmiddel.

## Toepassingen

Het is een anthelminthicum dat werkzaam is tegen de parasitaire platwormen leverbot (Fasciola hepatica) en Fasciola gigantica, en tegen sommige rondwormen in het maag-darmkanaal (soorten uit de geslachten Haemonchus, Bunostomum, Oesophagostomum en Gaigeria). Het kan ook gebruikt worden tegen de schapenhorzel (Oestrus ovis). Het wordt oraal toegediend of met een injectie.
Rafoxanide is een gehalogeneerd salicylanilide. Niclosamide en closantel zijn twee andere salicylaniliden die gebruikt worden als anthelminthicum.
* ↑ U.S. Patent 3798258, "Salicylanilides" van 19 maart 1974 aan Merck & Co Inc.
# Nicolette Smabers

Nicolette Smabers (Den Haag, 4 mei 1948) is een Nederlandse schrijfster.

## Biografie

Smabers woonde en werkte tot haar 21e in Den Haag. Ze studeerde Nederlandse taal- en letterkunde en filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Na haar studie werkte ze een aantal jaren als lerares Nederlands in Nijmegen. In 1984 vestigde zij zich in Limburg, sinds 2006 woont ze weer in Den Haag.
In 1983 debuteerde ze met de verhalenbundel De Franse tuin. Daarna verschenen achtereenvolgens de raamvertelling Portret van mijn engel, en de novelle Chinezen van glas.
Tussen 1992 en 2004 publiceerde zij voornamelijk voor kinderen, onder meer Willibrord de Haas en de dieren van het Benedenbos en Het kroondomein van Pappenheim. Het educatieve werk verscheen sinds 2001 onder de naam Colette Li.
In 2001 pakte zij de draad van haar werk voor volwassenen weer op met een bundel korte prozaschetsen: Het plein Bijzonder en Gewoon (met tekeningen van Han Janken). Daarna volgenden de romans Stiefmoeder (2003) en De man van gas en licht (2009). In 2004 werden haar eerste drie boeken opnieuw uitgegeven met de titel De Franse tuin. Verhalen en novellen.
# Ougeotte

De Ougeotte is een 27,3 kilometer lange zijrivier van de Saône in het Franse departement Haute-Saône. Ze ontspringt in Ouge, waaraan ze haar naam dankt, en stroomt voornamelijk oostwaarts. In Chauvirey-le-Vieil voegt de Gailley zich bij de Ougeotte en verderop de Écrevisses. In Gevigney-et-Mercey vloeit ze in de Saône.
# Monument 100 jaar Nieuw-Nickerie

Op 8 augustus 1979 werd het monument 100 jaar Nieuw-Nickerie onthuld. Aan de linkeroever van de Nickerierivier was deze nieuwe districtshoofdstad nodig omdat Nieuw-Rotterdam aan de rechteroever door het water was verzwolgen.
Het eeuwfeest werd uitgebreid gevierd en duurde vanaf 4 augustus meerdere dagen lang. Op de STVS werd een documentaire met de titel Mozaïek van Nickerie uitgezonden, die speciaal voor deze gelegenheid was gemaakt door Borger Breeveld in opdracht van het Centraal Instituut Overheids Voorlichting (CIOV). De redactie en presentatie werden gedaan door Desi Truideman. De viering werd verder ingeluid met dankdiensten in alle kerken en tempels. Er werden toespraken gehouden door president Johan Ferrier, premier Henck Arron, de ministers Olton van Genderen en Pannalal Parmessar en districtscommissaris Jules Ajodhia; Ajodhia was ook de voorzitter van de feestcommissie.
Het monument bestaat uit een gedenkplaat. Daarnaast werd een herinneringsboom geplant en hernoemde minister Van Genderen het plein tegenover het Commissariaat tot Eeuwplein (Brasaplein).
Verder werd een landbouwtentoonstelling en een onderwijsbeurs georganiseerd, een snelwandel- en een zwemwedstrijd gehouden, opende Ferrier een speeltuin en traden diverse dans- en muziekgroepen op.
# Monument 80 jaar Javaanse immigratie

Het monument 80 jaar Javaanse immigratie (ook wel Pah-Dipo) is een gedenkmonument in Wageningen in het district Nickerie in Suriname. Het werd onthuld op 9 augustus 1970. Het vertoont een Javaanse Surinamer op een zuil die met een juk waarop hij aan weerszijden een last torst.
De onthulling gebeurde tachtig jaar na de aankomst van de eerste Javanen naar Suriname. Tot dat jaar was de immigratie amper gevierd of herdacht, waardoor dit het eerste monument is over dit onderwerp. Tijdens het eeuwfeest kwam hier verandering in met monumenten in Paramaribo, in Groningen en in Nieuw-Nickerie.
Kunstenaars vonden hun onderdak jarenlang in het Cultureel Centrum Wageningen tot deze in circa 1992 afbrandde. In 2012 werd begonnen aan nieuwbouw op de hoek van de Rexoralaan en het Dimaplein. Het beeld uit 1970 staat voor dit pand.
# Njegoš Sikiraš

Njegoš Sikiraš (Pale, 11 april 1999) is een Bosnisch basketballer.

## Carrière

Sikiraš speelde in de jeugd van KK Tri poena, KK Buducnost Bijeljina en Stella Azzura Roma. Bij deze laatste maakte hij in 2014 zijn debuut in de Italiaanse derde klasse. In 2017 ging hij spelen voor de Spaanse eersteklasser Baloncesto Fuenlabrada. In zijn periode bij Fuenlabrada werd hij meermaals uitgeleend aan tweede en derdeklassers uit Spanje. In 2016/17 speelde hij voor CB Getafe, het seizoen erop voor derdeklasser Óbila CB en daarna een seizoen bij derdeklasser CB Tormes.
In het seizoen 2019/20 werd hij uitgeleend aan tweedeklasser CB Marín Peixegalego naast enkele wedstrijden voor Fuenlabrada. Hij deelde het seizoen 2020/21 met de tweedeklasser Club Melilla Baloncesto. Hij verliet Fuenlabrada aan het einde van het seizoen 2020/21. Hij tekende daarna bij OKK Borac maar verliet de club al in november 2021 voor de Spaanse tweedeklasser AB Castelló die hij in februari 2022 inwisselde voor reeksgenoot CB Peñas Huesca.
Voor het seizoen 2022/23 keerde hij opnieuw terug naar de Bosnische competitie en tekende bij KK Buducnost Bijeljina. Het seizoen 2023/24 speelde hij bij de Sloveense eersteklasser KK Rogaška. Het seizoen 2024/25 begon hij bij het Macedonische KK Rabotnički dat hij in september 2024 al verliet voor het Slowaakse BK Patrioti Levice. Hij verliet BK Patrioti Levice in november 2024 en tekende daarop voor de Belgische eersteklasser Okapi Aalst.
* ↑ (es) Njegos Sikiras e Ignacio Ballespín jugarán cedidos en el Óbila. FEB. Geraadpleegd op 2 december 2024.
* ↑ (es) Njegos Sikiras, altura y calidad para la pintura de La Antigua. FEB. Geraadpleegd op 2 december 2024.
* ↑ (es) Baloncesto, Melilla, Njegoš Sikiraš se incorpora al Melilla Sport Capital. Club Melilla Baloncesto (12 januari 2021). Geraadpleegd op 2 december 2024.
* ↑ Njegos Sikiras (ex Melilla) signs at OKK Borac Banja Luka. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 2 december 2024.
* ↑ (es) S.L, EDICIONES PLAZA, El TAU Castelló cierra el fichaje del pívot bosnio Njegos Sikiras. Castellonplaza. Geraadpleegd op 2 december 2024.
* ↑ (es) Njegoš Sikiraš, nuevo jugador del Levitec Huesca La Magia. FEB (28 februari 2022).
* ↑ (en) Njegoš Sikiraš debitovao za Budućnost | MeridianSportBH (16 januari 2023). Geraadpleegd op 2 december 2024.
* ↑ (si) Njegoš Sikiraš zapušča Rogaško Slatino. KK Rogaško (10 juli 2024).
* ↑ Rabotnicki tabs Njegos Sikiras. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 2 december 2024.
* ↑ Njegos Sikiras left Levice. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 2 december 2024.
* ↑ "Debuut nieuwkomer Njegos Sikiras (Okapi Aalst) nog onzeker: Race tegen de tijd", Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 2 december 2024.
* Profiel op Proballers
# Hirono Shimizu

Hirono Shimizu is een personage uit de film Battle Royale. Ze werd gespeeld door actrice Anna Nagata.

## Voor Battle Royale

Hirono is een leerling van de fictieve Shiroiwa Junior High School. Ze zit in de derde klas. Ze was een lid van de gang (bende) van Mitsuko Souma. Ze was erg aantrekkelijk, maar zat in de prostitutie en gebruikte regelmatig drugs. Ze pestte andere klasgenoten en stal. Ze had een slechte relatie met haar ouders.

## Battle Royale

Ze kreeg op school een Colt .45 Pistool en kreeg al gelijk buiten ruzie met Kaori Minami. Ze werd in de arm geschoten, maar overleed niet. Toen Shuya Nanahara de ruzie probeerde te stoppen, schoot ze op Kaori en rende weg.
Ze kreeg al gauw last van sepsis ('bloedvergiftiging') en had erge dorst, omdat ze haar water moest gebruiken voor haar wond. De volgende dag zag ze Mitsuko en confronteerde haar voor haar moord op Megumi Eto. Hirono had de kans haar te vermoorden, maar Mitsuko was haar net iets te snel af en doodde Hirono. Ze was de negentiende die stierf.
# Sacha Fenestraz

Sacha Fenestraz (28 juli 1999) is een Frans-Argentijns autocoureur.

## Carrière

Fenestraz begon zijn autosportcarrière in het karting in 2006 in zowel Frankrijk als Argentinië. In 2015 maakte hij de overstap naar het formuleracing, waarbij hij zijn debuut maakte in het Franse Formule 4-kampioenschap. Hij won één race in het openingsweekend op het Circuit de Lédenon en twee op het Circuit de Pau, waarmee hij achter Valentin Moineault tweede werd in het kampioenschap met 253 punten. In het juniorkampioenschap won hij elf races en werd hier overtuigend kampioen met 384,5 punten.
In 2016 maakte Fenestraz de overstap naar de Formule Renault 2.0, waarin hij voor Tech 1 Racing een dubbel programma reed in zowel de Eurocup Formule Renault 2.0 als de Formule Renault 2.0 NEC. In de Eurocup won hij de race op het Circuit de Monaco en de seizoensfinale op het Autódromo do Estoril en eindigde op de vijfde plaats in het klassement met 119,5 punten. In het NEC won hij één race op de Hockenheimring en werd hier eveneens vijfde in de eindstand met 207 punten.
In 2017 bleef Fenestraz rijden in de Eurocup Formule Renault 2.0, waar hij de overstap had gemaakt naar het team Josef Kaufmann Racing. Met zeven overwinningen en 367,5 punten werd hij overtuigend kampioen in deze klasse. Ook reed hij in de helft van de races van de Formule Renault 2.0 NEC, waar hij vier races won en zesde werd in het kampioenschap met 108 punten. Tevens maakte hij dat jaar zijn Formule 3-debuut in het Europees Formule 3-kampioenschap in het raceweekend op de Nürburgring bij het team van Carlin, waarbij hij met een tiende plaats in de derde en laatste race een punt scoorde. Als afsluiter van het seizoen nam hij deel aan de Grand Prix van Macau voor Carlin, waarin hij zevende werd.
In 2018 kwam Fenestraz fulltime uit in de Europese Formule 3 en kwam opnieuw uit voor Carlin. Tijdens het eerste weekend op het Circuit de Pau-Ville behaalde hij direct zijn eerste overwinning in de klasse, maar hierna duurde het tot het zesde raceweekend op Silverstone tot hij weer op het podium stond. Tevens maakte hij aan het eind van dat seizoen zijn debuut in de GP3 Series als vervanger van Julien Falchero bij het team Arden International voor de laatste twee raceweekenden van het jaar.
# Marie Hallynck

Marie Hallynck (Doornik, 1973) is een Belgisch celliste.
Hallynck studeerde als celliste bij Edmond Baert aan het Koninklijk Conservatorium Brussel, aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth, bij Reine Flachot in Parijs, János Starker aan Indiana University in Bloomington in de VS en Natalia Gutman aan de Musikhochschule van Stuttgart. Ze krijgt in 1992 erkenning van de Accademia Musicale Chigiana in Siena en de Universität für Musik und Darstellende Kunst "Mozarteum" in Salzburg. Ze won de derde prijs op de Eurovision Young Musicians 1992 en was in 1996 laureate van de Franse vereniging voor jonge artiesten Association Juventus. In 2000 werd ze voor ECHO, de Vereniging van Europese concertzalen, Rising Star, in 2002 kreeg ze in België de muziekpersprijs Solist van het Jaar.
Ze concerteerde als soliste met onder meer het Sint-Petersburgs Filharmonisch Orkest, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Amsterdams Concertgebouw Kamerorkest, het Orchestre National de Lille en het Nationaal Orkest van België. Ze trad al op in BOZAR, het Amsterdams Koninklijk Concertgebouw, de Wiener Musikverein, de Londense Wigmore Hall, het Théâtre de la Ville en de Cité de la Musique, beide in Parijs, de Berlijnse Philharmonie en de Carnegie Hall in New York. Collega's waar ze samen mee soleerde zijn Vadim Repin, Martha Argerich, José Van Dam, Janine Jansen, Misha Maisky, Renaud Capuçon en Julian Rachlin.
In haar repertoire zit ook werk van de Belgische componisten Guillaume Lekeu, Henri Vieuxtemps, Joseph Jongen, Albert Huybrechts en Dirk Brossé.
Ze was in 2006 medeoprichter van het muziekensemble Kheops, met pianist Muhiddin Dürrüoglu en klarinettist Ronald Van Spaendonck. Het ensemble brengt kamermuziek in een wisselende bezetting.
Ze is sinds 1992 docente aan het Conservatoire royal de Bruxelles. Ze was jurylid bij het concours van de ARD in september 2010 en bij de Koningin Elisabethwedstrijd voor cello in mei 2017.
Hallynck speelt op een cello uit 1717 van de hand van Matteo Goffriller.
* (en) Marie Hallynck op MusicBrainz
* Virtual International Authority File (VIAF): 161360994
* ↑ Marie Hallynck - biography, PDF
* ↑ Marie Hallynck biografie, Koningin Elisabethwedstrijd
* ↑ Brussels Philharmonic - Marie Hallynck - Cello
* Bibliothèque nationale de France: cb14054261g (data)
* CiNii: DA16486182
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1109 4362
* Library of Congress Control Number: no2008063085
* MusicBrainz: 19f4f606-fd88-4124-b070-cc05c0097e92
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007322899605171
* Virtual International Authority File: 161360994
* WorldCat (via VIAF): 161360994
# Heilig Hartkerk (Roosendaal)

De Heilig Hartkerk is een voormalig rooms-katholieke kerk aan het Heilig Hartplein in de wijk Kalsdonk in de stad Roosendaal in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk is gebouwd in de traditionalistische stijl van de Delftse School naar ontwerp van de architect Jan van der Laan.
Het is een driebeukige kerk met een terzijde staande vierkante toren met balustrade en torenspits. In de voorgevel zijn drie rechthoekige ramen. Het interieur wordt gedekt door een houten plafond. In het koor zijn schilderingen aangebracht van het Heilig Hart van Jezus en de twaalf apostelen. Bij het gebouw werd in 1969 een Heilig Hartbeeld geplaatst, dat eerder bij de Sint-Janskerk had gestaan.
De kerk is eind 2006 aan de eredienst onttrokken. In 2009 en 2010 werd ze omgebouwd tot een gezondheidscentrum.
De voormalige kerk is sinds 2001 een rijksmonument.
* ↑ NAi/Bonas: Heilig Hart Kerk Heilig Hartplein (Roosendaal)
* ↑ Kennis- en projectenbank herbestemming: Gezondheidscentrum in Heilig Hartkerk te Roosendaal
# Lijst van zaligverklaarden

Dit is een lijst van zaligverklaarden.

## A

* Carlo Acutis
* Agnellus van Pisa
* Ana de los Angeles Monteagudo
* Fra Angelico
* Anna van Sint-Bartholomeüs

## B

* Albertina Berkenbrock
* Chiara Luce Badano
* Eugenius Bossilkov

## C

* Marcel Callo
* Alexandrina Maria da Costa
* Carlo Acutis

## D

* Domnius
* Danactus
* Peerke Donders
* Johannes Duns Scotus

## E

* Elena Valentinisi
* Emma (vrouw van Lodewijk de Vrome)

## F

* Michaël Febres Cordero
* Angela of Foligno
* Alfonso Maria Fusco

## G

* Clemens August von Galen
* Paus Gregorius X

## I

* Idesbald van der Gracht

## J

* Pierre-François Jamet
* Johannes van La Verna

## K

* Karel de Goede
* Karel I van Oostenrijk
* Dionysius de Karthuizer ook bekend als Dennis van Leeuwen/Denis van Ryckel
* Adolph Kolping

## L

* Karl Leisner (in Dachau gevangene nr. 22356, begraven in de Dom van Xanten)
* Eustachius van Lieshout
* Eelco van Lidlum
* Rosario Livatino

## M

* Angelina di Marsciano
* Maria van Goddelijk Hart
* Jacinta Marto
* Francesco Marto
* Antonietta Meo
* Pierina Morosini

## O

* Geertrui van Oosten

## P

* Angelo Paoli
* Marija Petković
* Paus Pius IX
* Agnellus van Pisa
* Edward Poppe

## Q

* Quirinus van Siscia

## R

* Jan van Ruusbroec

## S

* Amadeus IX van Savoye
* Alfredo Ildefonso Schuster
* Junípero Serra
* Hendrina Stenmanns
* Aloysius Stepinac
* Maria Helena Stollenwerk

## T

* Anna Maria Taigi
* Moeder Teresa
* Anna Maria Tauscher
* Kateri Tekakwitha

## U

* Paus Urbanus II

## V

* Valentinus Paquay
* Paus Victor III

## W

* Stefan Wyszyński
# Bart Defrancq

Bart Defrancq (1970) is hoogleraar aan de Universiteit Gent. Hij doceert er tolkvakken aan de Vakgroep Vertalen, Tolken en Communicatie (Faculteit Letteren & Wijsbegeerte).
Defrancq studeerde Romaanse filologie aan de Universiteit Gent en behaalde er een doctoraat in de Taalkunde in 2002. Hij werkte als Frans lesgever aan het Europacollege (1992-1995), onderzoeker aan Universiteit Gent (1995-2007), gastprofessor aan de Université catholique de Louvain (2004-2009). Hij volgde de opleiding Conferentietolken en staat sinds 2010 aan het hoofd van de Master Tolken, het Postgraduaat Conferentietolken en de navorming Beëdigd Tolken van de Vakgroep Vertalen, Tolken en Communicatie (UGent). Hij doet onderzoek in de tolkwetenschap naar verschillende aspecten van het tolken (conferentietolken en gesprekstolken) zoals cognitieve belasting en het gebruik van AI-tools bij conferentietolken, patronen van getolkte interactie bij gesprekstolken.
Defrancq is voorzitter van de CIUTI..
* ↑ Televic
* ↑ UGent
* ↑ Defrancq, Bart. Conference Interpreting in AI Settings : New Skills and Ethical Challenges. Handbook of the Language Industry : Contexts, Resources and Profiles, edited by Gary Massey et al., vol. 20, De Gruyter, 2024, pp. 473–87, doi:10.1515/9783110716047-021.
* ↑ How is AI shaping the interpreting profession, The Brussels Times
* ↑ Gloria Corpas Pastor, Bart Defrancq, Interpreting technologies : current and future trends, IVITRA Research in Linguistics and Literature 37, 2023.
* ↑ CIUTI
* Bibsys: 6041759
* Bibliothèque nationale de France: cb15556160b (data)
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: defr006
* Gemeinsame Normdatei: 1029902011
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1662 7164
* Library of Congress Control Number: n2006085906
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mub20221148786
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 15753247X
* ORCID: 0000-0003-0296-0438
* Système universitaire de documentation: 091584019
* Virtual International Authority File: 66781106
* WorldCat (via VIAF): 66781106
# Nieuw havenkanaal Middelburg

Het Nieuw havenkanaal Middelburg kwam gereed in 1817 en verving het oude havenkanaal ook bekend als het Kanaal van Welzinge.
Van 1532 tot 1817 fungeerde het Kanaal van Welzinge als belangrijkste waterweg tussen de haven van Middelburg met het Sloe en de Westerschelde. Deze vaarweg kampte met veel problemen, er was sprake van verzanding waardoor hoge kosten gemaakt moesten worden om het kanaal bevaarbaar te houden en desondanks leverde dit veel hinder op voor de scheepvaart. Schepen konden uiteindelijk alleen met hoogwater Middelburg bereiken.
Tijdens de Franse overheersing besteedde koning Lodewijk Napoleon aandacht aan de problemen van de Middelburgse haven. Hij bepaalde dat er een nieuwe haventoegang voor Middelburg moest komen vanuit het Veerse Gat. De invoering van het continentaal stelsel, waardoor er geen handel meer mogelijk was met Engeland, en de Walcherenexpeditie, een invasie van Engelse soldaten op Walcheren, verhinderden dat het plan werd uitgevoerd.
Na de bevrijding bezocht Willem I in september 1814 het eiland Walcheren en Middelburg. In februari 1815 liet hij de havencommissie naar Den Haag komen om met hem een nieuw havenplan te bespreken. Hier viel het besluit een nieuw havenkanaal te graven van Middelburg naar Wulpenburg, een boerderij ten zuidoosten van Veere. De Staten-Generaal verleenden een lening van één miljoen gulden. Middelburg hoefde geen rente te betalen, maar wel jaarlijks ƒ 25.000 van de schuld af te lossen.
Op 29 juni 1815 begonnen de werkzaamheden en twee jaar later was het kanaal gereed. Op 9 augustus 1817 werd de haven geopend waarbij Willem I met zijn jacht als eerste de haven binnenvoer.
Het kanaal kampte met problemen, de monding verzandde en hier waren extra maatregelen nodig het kanaal bereikbaar te houden. De keuze voor Veere als eindpunt was logischer geweest, die stad en haven kampte met minder verzandingsproblemen, maar Middelburg was bang dat Veere daarmee een grotere concurrent van de stad zou worden.
In 1873 werd het kanaal door Walcheren geopend. Voor dit kanaal werd het traject van het havenkanaal grotendeels gevolgd, met uitzondering van de laatste kilometers. Op verzoek van Veere kwamen de monding en schutsluizen tegen de stad te liggen. De monding bij Wulpenburg en het laatst stukje van het nieuwe havenkanaal zijn gedempt, al zijn de contouren nog goed zichtbaar op foto’s vanuit de lucht. Met de komst van dit kanaal werd de haven van Middelburg getijvrij.
* 1 2 3 Wilderom, M.H. Tussen afsluitdammen en deltadijken, deel 3, pp.383-385, geraadpleegd op 9 mei 2024
* ↑ PZV De opleving van Middelburg begon twee eeuwen geleden, 8 augustus 2017, geraadpleegd op 9 mei 2024
* ↑ Stichting Veere Herplaatsing gedenksteen Kanaal door Walcheren, september 2022, geraadpleegd op 9 mei 2024