OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oorlogsmonument Sneek

Het Oorlogsmonument is een algemeen monument ter herinnering aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in de stad Sneek.

## Monument tot 1950

Het monument werd direct na de oorlog opgericht op de locatie van de toen pas afgebrande waag van Sneek. Toentertijd bestond het monument uit een vierkante zuil met golvend dak. Op de zuil stonden de namen van de in Sneek omgekomen personen. Deze lijst is echter incompleet gebleken, er stonden alleen namen op en geen data.
Op het monument stond de tekst:
   It sied fan juster is de frucht van moarn
De zuil is na de plaatsing bij de Waag later verplaatst naar het Oud Kerkhof, waar het een plaats kreeg naast de Brandweerkazerne van Sneek. Het monument werd in 1950 vervangen door het beeld van Valk.

## Monument sinds 1950

Het monument dat werd ontworpen door architect Arjen Goodijk met zijn zwager, de beeldhouwer Willem Valk, toont een staande vrouw met erelint op een arcadevormige bakstenen muur. Het beeld is geplaatst naast de Grote- of Martinikerk in Sneek en is gemaakt van Frans kalksteen (Vaurion).
Op het erelint staat de tekst:
Daaronder op de voet van het beeld:
Onder het beeld zijn op de muur verschillende plaquettes aangebracht, waaronder een ter herinnering aan de slachtoffers van de Sneker Bloednacht. Het beeld werd op 4 mei 1950 onthuld door Meta Lever van de Groep Lever, die haar vader en twee broers verloor tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Het zachte kalksteen raakte in de loop der jaren beschadigd. In april 2018 werd het beeld daarom vervangen door een granieten replica. Het beeld werd hierbij enigszins gemoderniseerd.

## Herdenking

Elk jaar vindt op 4 mei, tijdens de Nationale Dodenherdenking, een uitgebreide herdenkingsplechtigheid plaats aan de voet van het beeld. De herdenking wordt georganiseerd door het 4 & 5 mei-comité van Sneek. Hierop volgt een stille tocht naar de Stadhuistuin met het Joodsmonument. Deze tocht doet ook de Gedenksteen voor gesneuvelde Canadezen aan.
* ↑ https://www.sneek.nl/nl/over-sneek/bezienswaardigheden/pvh-oologsmonument-martinikerk-sneek/161111
* ↑ Oorlogsmonumenten.nl over het beeld
* ↑ Dodenherdenking Sneek, Nieuwsblad van Friesland, 5 mei 1950
* ↑ Sneker verzetsmonument vervangen, door Henk van der Veer, in Groot Sneek, 12 april 2018
* ↑ Oorlogsmonument vernieuwd, Sneeker Nieuwsblad, 12 april 2018
# Missiegebied

Een missiegebied is in de Katholieke Kerk een gebied waar missionarissen het geloof uitdragen. De vaste standplaats van waaruit een missionaris werkt(e) wordt een statie genoemd.
In gebieden waar nog geen zelfstandige kerkelijke hiërarchie gevestigd is - dat wil zeggen nog geen bisschoppen benoemd zijn - organiseert de Kerk eerst een apostolische prefectuur met aan het hoofd een apostolisch prefect. Dit is een priester die als vertegenwoordiger van de paus aan het hoofd staat van een missiegebied. In 1995 telde de Katholieke Kerk veertien apostolische prefecturen.
In een volgend stadium richt men een apostolisch vicariaat op, waar een apostolisch vicaris de bisschoppelijke rechtsmacht in naam van de Heilige Stoel uitoefent. In 1995 telde de Kerk 73 apostolische vicariaten.
Gebieden die relatief dunbevolkt zijn of waar zeer weinig christenen wonen, worden soms ingericht als een missio sui iuris. In 2008 telde de Katholieke Kerk negen dergelijke gebieden: Afghanistan, Bakoe in Azerbeidzjan, Kaaimaneilanden, Funafuti in Tuvalu, Sint-Helena in Sint-Helena, Ascension en Tristan da Cunha, Tadzjikistan, Tokelau, Turkmenistan en Turks- en Caicoseilanden.
Toen het huidige Nederland in de zestiende eeuw grotendeels naar het calvinisme overstapte, bracht Rome het gebied onder de congregatie Propaganda Fide, het pauselijke bestuursorgaan voor de missiegebieden. Dit bleef nog enkele tientallen jaren voortduren na het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie in 1853. Toen Pius X in 1908 de constitutie Sapienti Consilio uitvaardigde was Nederland geen missiegebied meer. Ook Luxemburg, Groot-Brittannië, Canada en de Verenigde Staten raakten toen die status kwijt.
Het missiegebied Suriname werd in 1865 door paus Pius IX toegewezen aan de Redemptoristen. Pas in 1958 werd dit een daadwerkelijk bisdom.
# Võru

Võru (Duits: Werro, Võro: Võro) is een stad en gemeente in het zuidoosten van Estland. Het is de hoofdstad van de provincie Võrumaa. De provinciehoofdstad telde 12.112 inwoners op 1 januari 2024 en ligt aan het meer Tamula järv.

## Bevolking

De Esten vormen in Võru veruit de grootste bevolkingsgroep (cijfers van 31 december 2021):
| | aantal | percentage |
| Totaal | 11.865 | 100,0% |
| Esten | 11.042 | 93,1% |
| Russen | 599 | 5,0% |
| Oekraïners | 51 | 0,4% |
| Finnen | 27 | 0,2% |
| Letten | 23 | 0,2% |
| Wit-Russen | 22 | 0,2% |
| Overig | 101 | 0,9% |

## Geschiedenis

Võru werd gesticht op 21 augustus 1784, op bevel van George Browne, de gouverneur-generaal van het gouvernement Riga. De stad kreeg een regelmatig dambordpatroon.
Võru heeft geen enkel verkeerslicht, doordat de straten Jüri, Tartu, Kreutzwaldi en Paju tänav, die rond het echte centrum lopen, eenrichtingsstraten zijn.
Võru had een station aan de spoorlijn Valga - Petsjory, die in 2001 voor reizigersverkeer werd gesloten. Wel wordt de lijn nog gebruikt voor goederenvervoer.

## Cultuur

Elk jaar vindt het Folklorefestival van Võru plaats. Friedrich Reinhold Kreutzwald, de auteur van het nationale epos Kalevipoeg, woonde van 1833 tot 1877 in Võru.

## Kerken

De bouw van de lutherse Kerk van Sint-Catharina (Estisch: Võru Katariina kirik) begon in 1788 tijdens de regering van tsarina Catharina II. De kerk kwam gereed in 1793 en werd gewijd aan Catharina van Alexandrië. De prominente toren heeft aan alle vier de kanten een klok. De kerk liep tijdens haar bestaan tweemaal zware schade op: in 1858 bij een blikseminslag en in 1887 bij een brand. Het orgel is in 1913 gebouwd door de orgelbouwersfamilie Kriisa.
De orthodoxe kerk van Sint-Ekaterina (Estisch: Võru Suurkannataja Ekaterina kirik, ‘kerk van de grote martelares Catharina te Võru’) is gewijd aan dezelfde heilige. De bouw begon in 1793, het jaar dat de lutherse kerk gereed kwam, en werd voltooid in 1804. De kerk heeft twee torens, een vierkante en een ronde. De vierkante toren loopt uit in een ui, de ronde toren loopt uit in een koepel, bekroond door een lantaarn. De kerk is in haar bestaan vele malen gerestaureerd, het meest grondig in de jaren 1976-1983. De parochie is aangesloten bij de Estische Apostolisch-Orthodoxe Kerk.

## Geografie

De stad is omringd door de landgemeente Võru vald. Hoewel Võru zelf geen deel uitmaakt van die gemeente, staat het gemeentehuis wel in Võru.

## Zustersteden

Võru is zusterstad van:
* Alūksne (Letland)
* Bad Segeberg (Duitsland)
* Chambray-lès-Tours (Frankrijk)
* Härryda (Zweden)
* Iisalmi (Finland)
* Joniškis (Litouwen)
* Laitila (Finland)
* Landskrona (Zweden) en
* Suwałki (Polen).

## Geboren

* Ivari Padar (12 maart 1965), politicus
* Erki Nool (25 juni 1970), meerkamper

## Foto's

* Het Kreutzwaldpark en het Tamula järv
* Watertoren bij het station
* De vroegere brandweerkazerne
* Kreutzwaldmuseum
* Stadhuis
* Catharinakerk
* Ekaterinakerk
* Busstation
* Het voormalige treinstation
# Jan Vercruysse

Jan Vercruysse (Oostende, 3 oktober 1948 – Brugge, 27 februari 2018) was een Belgisch conceptueel beeldend kunstenaar.

## Toelichting

Vercruysse was in de jaren 80 en 90 een belangrijk figuur in de Belgische en internationale kunstscene. Hij verwierf toen internationale erkenning met de reeks 'Tombeaux'. In 1993 maakte hij installaties voor België op de Biënnale van Venetië en kwam voor in de tentoonstelling Het sublieme gemis in het KMSK te Antwerpen. Hij maakte ophef door zijn weigering om deel te nemen aan Documenta IX en zijn beschuldiging om conservator Jan Hoet te verdenken van spektakelzucht. Hij stelde de negatieve energie die van kunst een kunstgebeuren maakt aan de kaak.
Vercruysses werk bevindt zich in belangrijke Belgische en internationale musea.

## Tentoonstellingen

* Museum M, Leuven, België (2009)
* Werken 1975-2009, Museum M, Leuven, België (2009)
* Salto Prolungato, Museum Dhondt-Dhaenens, Deurle, België (2001)
* Portretten van de Kunstenaar – Portraits de l’Artiste, Palais des Beaux-Arts, Brussels, België (1999)
* Portretten van de Kunstenaar – Portraits of the Artist, Van Abbemuseum, Eindhoven, Nederland (1998)
* The Villas, Haus Lange – Haus Esters, Krefelder Museen, Krefeld, Duitsland (1995)
* The Power Plant, Toronto, ON, Canada (1993)
* Padiglione di Belgio, Biënnale van Venetië, Venetië, Italië (1993)
* Tombeaux, Museo d’Arte Contemporanea, Castello di Rivoli, Rivoli, Italië (1992)
* Van Abbemuseum, Eindhoven, Nederland (1992)
* Kunsthalle Bern, Bern, Zwitserland (1989)
* Paleis voor Schone Kunsten, Brussel, België (1988)
* ARC, Musée de l’art moderne de la ville de Paris, Parijs, Frankrijk (1986)

## Onderscheidingen

* 2001 Vlaamse Cultuurprijs voor Beeldende Kunst
# Oost (Texel)

Oost (Tessels: Óóst) is een buurt in de gemeente Texel in de provincie Noord-Holland. Oost ligt net ten oosten van het dorp Oosterend op het Nederlandse waddeneiland Texel.

## Geschiedenis

Oost is een oude buurt op Texel die vroeger vooral bestond uit boerderijen maar ook een rijke geschiedenis van visserij kende. Men deed vooral aan oestervisserij en later het maaien en drogen van zeegras.
Van Oost naar de Waddenzeedijk liep tot 1953 een oud voetpad genaamd Mosselpad. Nu is het een gewone weg, genaamd de Mosselweg. Zowel het voetpad als de huidige weg zijn vernoemd naar de familie Mossel, een geslacht van zeelieden dat in Oost al in 1640 voorkwam.
Een oud volksverhaal over de inwoners van Oost is dat ze altijd te vroeg kwamen als ze ergens moesten zijn. Als er iemand in Oosterend te vroeg ergens kwam dan zei men: "Je komt zeker van Oost?".

### Rijmpje

De eens grote haven van Oost en diens teloorgang wordt bezongen in een Tessels rijmpje:
Oostervloot, je roem is groot, Maar zónder een nieuwe haave, Òf dòt je de ouwe niet vergroot, Dòn kómt 'r een tijd, dat de Oostervloot Gekist wordt en begraave.

## Natuurgebied

Even ten noorden van Oost, in de polder Het Noorden ligt het natuurgebied Drijvers Vogelweid De Bol. Langs de rand daarvan staan de molen Het Noorden en het gemaal De Krassekeet. De Krassekeet is vernoemd naar de oude stenen keet die er ooit stond.
# Hadronyche flindersi

Hadronyche flindersi is een spinnensoort uit de familie Atracidae. De soort komt voor in Zuid-Australië.
# Oosterplas (Zuid-Kennemerland)

De Oosterplas is een duinmeer en is gelegen in het Nationaal Park Zuid-Kennemerland. Het meer ligt iets ten westen van ingang Bleek en Berg, dat aan het einde van de Bergweg en het Bleek en Bergpad ligt, in de gemeente Bloemendaal. De Oosterplas is een kunstmatig meer en is in de jaren 50 gegraven. Het zand dat vrijkwam is gebruikt voor de ophoging van Schalkwijk in Haarlem. Het meer is op zijn diepste punt tussen 2,5 en 3 m diep. De totale kustlengte van het meer is 200 m, bestaande uit twee strandjes van 150 m en 50 m breed.
Het meer en het strandje is in de zomermaanden een populaire plek om warme zomerdagen door te brengen. In het meer mag het gehele jaar door gezwommen worden. De waterkwaliteit van het meer wordt tijdens het zwemseizoen van 1 mei tot 30 september wekelijks gecontroleerd door beheerder PWN. Het meer is net zoals de rest van het Nationaal Park toegankelijk tussen zonsopgang en zonsondergang. Honden, open vuur en barbecue zijn niet toegestaan.
Andere meren in het Nationaal Park zijn het Vogelmeer, Spartelmeer, 't Wed, Duinmeer, Cremermeer, Kennemermeer en het Meertje van Burdet.
* ↑ De Kennemerduinen. Duinen en mensen Kennemerland. Uitgeverij Natuurmedia (2009). Geraadpleegd op 30 mei 2024.
* ↑ Kennemerduinen - Ingang Bleek en Berg Natuurwegwijzer. Geraadpleegd op 31 mei 2024
* ↑ De Oosterplas. www.kidsproof.nl. Geraadpleegd op 31 mei 2024.
* ↑ Actualisatie zwemwaterprofiel Oosterplas 2022. Hoogheemraadschap van Rijnland (2022). Geraadpleegd op 31 mei 2024.
* ↑ Waterkwaliteit Oosterplas Duinmeer, kun je veilig zwemmen? - Waterkaart Live. waterkaart.net. Geraadpleegd op 31 mei 2024.
# Orde van de Prinselijke Erfenis

    Dit artikel is mogelijk incompleet; u kunt helpen door het uit te breiden.
De Orde van de Prinselijke Erfenis (Engels: Order of the Princely Heritage) is een ridderorde van Antigua en Barbuda, een koninkrijk binnen het Gemenebest. Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk, Koningin van Antigua en Barbuda is Souvereine van deze orde. De regering van de eilanden is verantwoordelijk voor het decoratiestelsel. De orde verving de Orde van het Britse Rijk.
# Phryganodes antongilensis

Phryganodes antongilensis is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst gepubliceerd in 1900 door Paul Mabille.
De soort komt voor in Madagaskar.
# Sociëteit van Jezus, Maria en Jozef

De Sociëteit van Jezus, Maria en Jozef (of kortweg: Zusters van JMJ) is een katholieke congregatie van zusters die is ontstaan in 1823.
In juni 1822 vestigden zich vijf religieuzen in Amersfoort die de "Pédagogie Chrétienne" vormden met een klein pensionnaat, en met de bedoeling onderwijs te geven aan meisjes uit het volk, voor wie in die tijd geen onderwijs was weggelegd. Hun inspiratiebron vormde de jezuïet Mathias Wolff (1779-1857). Voorop stond het geven van onderwijs aan arme kinderen. Vanaf 1859 kwam daar bejaarden- en gezondheidszorg bij. In 1897 waren er al 880 zusters. In dit jaar vertrok een groot aantal zusters naar Nederlands-Indië. Later waren er ook activiteiten in India.
In 1962 werd de congregatie in drieën gesplitst, en werden de takken in Indonesië en India verzelfstandigd. Er waren toen 1767 zusters in Nederland, 215 in Indonesië en 440 in India.
Na 1962 werden de onderwijs- en verpleegtaken overgenomen door niet-religieuzen, betaald door de overheid. De zusters gingen zich wijden aan sociaal werk voor gastarbeiders, verslaafden en daklozen. Momenteel (2015) zijn er nog 95 hoogbejaarde nonnen, en het uitsterven van de Nederlandse congregatie is dichtbij gekomen. De buitenlandse ordeprovincies vertonen een geleidelijke groei en zijn ook actief in Ghana en in Rome, waar ze vertegenwoordigd zijn bij het Nederlands College in Rome.
Vestigingen zijn of waren onder meer Huize Theresia te Vught (in 2008 verlaten), Mariënburg te 's-Hertogenbosch en Klooster Mariënbosch te Nijmegen en vanaf 2021 vestigt zich een gemeenschap bij de Sint Josephkerk in Leiden. In de 19e eeuw kende ook Boxmeer een vestiging.

## Literatuur

* Zusters van JMJ. Geschiedenis van een congregatie 1822-1962, A. M. A. J. Driessen en G. P. van de Ven; uitg. Verloren, Hilversum, 2015; ISBN 978 90 8704 470 1.
# Pycnarmon sexpunctalis

Pycnarmon sexpunctalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Entephria sexpunctalis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1912.

## Verspreiding

De soort komt voor in Gambia, Mali, Sierra Leone, Liberia, Nigeria en Congo-Kinshasa.

## Waardplanten

De rups leeft op soorten van de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae), waaronder Funtumia elastica en Strophanthus.
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 3-12-2024.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2024). Pycnarmon sexpunctalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 3-12-2024.
# Terhagen (Rumst)

Terhagen is een dorp in de Belgische provincie Antwerpen en een deelgemeente van Rumst. Terhagen was vanaf 1874 een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Het dorp is niet te verwarren met het Oost-Vlaamse station Terhagen, een stopplaats op de grens van Borsbeke en Ressegem.

## Geschiedenis

Terhagen was vroeger een gehucht van Rumst, maar werd in 1874 een afzonderlijke gemeente. In 1875 werd het ook een zelfstandige parochie. Terhagen is gegroeid als steenbakkerijdorp. Er ontstonden uitgestrekte velden met droogschuren en ook werden vele kleiputten gegraven. Vanaf de jaren '70 van de 20e eeuw beëindigden de fabrieken hun productie. Alleen de lege gebouwen en een museum herinneren nog aan het verleden. De oude kleiputten werden omgezet in een natuurgebied met wandelmogelijkheden. In 1977 fuseerde Terhagen weer met Rumst.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Jozefskerk
* Het Klooster van de Zusters van Vorselaar
* Voormalig Gemeentehuis
* Het museum Rupelklei

## Natuur en landschap

Terhagen ligt aan de Rupel. De bodem is zandlemig en de hoogte varieert van 5 tot 30 meter. Het grondgebied van Terhagen is voor 50% gevormd door de steenindustrie en kleiputten. De baksteenindustrie is verdwenen in de jaren '70 van de 20e eeuw. Een museum en een groot aantal kleiputten zijn gebleven.
De Kleiputten Terhagen vormen een natuurgebied op het terrein van de voormalige kleiputten.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1806 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december

## Politiek
### Geschiedenis
#### (Voormalige) Burgemeesters

| Tijdspanne | Tijdspanne | Burgemeester | 1875 - 1885 | I. Franciscus Pauwels (KP) | 1971 - 1976 | Isidore Egelmeers (BSP) |

## Mobiliteit

Het dorp is door middel van de Nieuwstraat verbonden met Rumst en via de Kapelstraat met buurgemeente Boom.

## Sport

* Voetbalclub VC Vlug en Vrij Terhagen was in het midden van de 20ste eeuw enkele decennia aangesloten bij de KBVB. De club speelde ruim een decennium in de nationale reeksen.
* Judoclub Samurai Terhagen
* Badmintonclub De Klamp
* Katholieke Turnkring Hou en Trouw

## Bekende Terhagenaren

Bekende personen die geboren werden of woonachtig waren in Terhagen of een andere significante band met de gemeente hadden:
* Piet Van Aken (1920-1984), schrijver
* Isidore Egelmeers (1929-2018), politicus
* Jan Baptist Lamberts (1859-1925), ondernemer

## Nabijgelegen kernen

Boom, Rumst
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Rive Gauche (Charleroi)

Rive Gauche (Frans voor: linkeroever) is een winkelcentrum in de benedenstad van Charleroi op de linkeroever van de Samber. Het werd op 9 maart 2017 geopend.
Rive Gauche bestaat uit 39.000 m² winkelruimte, een hotel, een ondergrondse parking met 1000 plaatsen, vijftig woningen, een kantoorgebouw en een jeugdherberg.
Voor de bouw van Rive Gauche werd een deel van de benedenstad van Charleroi afgebroken. Er werd een kleine 200 miljoen euro geïnvesteerd in de bouw van het winkelcentrum. Doel ervan was revitalisering van het centrum van Charleroi. Anno 2019 heeft Rive Gauche nog niet voor een nieuwe impuls in de omliggende winkelstraten geleid, mede doordat het winkelcentrum winkels en winkelpubliek eruit heeft weggezogen.
In maart 2018 kocht het Amerikaanse CBRE Global Investors het winkelcentrum voor ruim 300 miljoen euro van de Antwerpse ontwikkelaar Iret Development.
# Batang Onang Lama

Batang Onang Lama is een bestuurslaag in het regentschap Padang Lawas Utara van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Batang Onang Lama telt 125 inwoners (volkstelling 2010).
# Pacar Peluk

Pacar Peluk is een bestuurslaag in het regentschap Jombang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Pacar Peluk telt 2530 inwoners (volkstelling 2010).
# Pycnarmon syleptalis

Pycnarmon syleptalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Entephria syleptalis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in Ecuador.
# Candali

Candali is een bestuurslaag in het regentschap Bogor van de provincie West-Java, Indonesië. Candali telt 4727 inwoners (volkstelling 2010).
# Labanjaya

Labanjaya is een bestuurslaag in het regentschap Karawang van de provincie West-Java, Indonesië. Labanjaya telt 5114 inwoners (volkstelling 2010).
# Manasses

Manasses kan verwijzen naar:
* Manasses, abt van de abdij van Sint-Winoksbergen in de 11e eeuw
* Manasses van Dammartin, graaf in de 11e eeuw
* Manasses I van Guînes, graaf in de 11e en 12e eeuw
* Manasses I van Rethel, graaf in de 10e eeuw
* Manasses II van Rethel, graaf in de 11e eeuw
* Manasses III van Rethel, graaf in de 11e eeuw
* Manasses IV van Rethel, graaf in de 12e eeuw
* Manasses V van Rethel, graaf in de 13e eeuw
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Manasses en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Radatovići

Radatovići is een plaats in de gemeente Ozalj in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 26 inwoners (2001).
# Swolnpes darwini

Swolnpes darwini is een spinnensoort uit de familie Anamidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Main & Framenau.
# Proshermacha cuspidata

Proshermacha cuspidata is een spinnensoort uit de familie Anamidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Main.
# Radonja

Radonja is een plaats in de gemeente Vojnić in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 133 inwoners (2001).
# Radonja Luka

Radonja Luka is een plaats in de gemeente Sunja in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 74 inwoners (2001).
# Flaws

Flaws is een single van de Britse band Bastille. Het nummer komt van hun debuutalbum Bad Blood (2013). De single is uitgebracht op 19 oktober 2012. Het piekte op nummer 21 in de UK Singles Chart en heeft in Nederlandstalig België op de 7de plaats in de Ultratip gestaan.

## Muziekvideo

Een muziekvideo voor de uitgave van Flaws werd op YouTube geplaatst op 12 september 2012, met een lengte van 3 minuten en 41 seconden. Dan Smith is de hoofdrolspeler.
* ↑ Bastille - Flaws (officiële video) op YouTube
# Aname grothi

Aname grothi is een spinnensoort uit de familie Anamidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2020 door Castalanelli, Framenau, Huey, Hillyer en Harvey.
De soort komt voor in West-Australië.