OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maison de L'Amitie

Maison de L'Amitie was een van de duurste en grootste huizen in de Verenigde Staten. Het huis had een oppervlakte van 5760 m² en met zijn bijgebouwen een oppervlakte van 7594 m². Maison de L'Amitie had drie bijgebouwen: een koetshuis en twee huizen voor gasten. De perceeloppervlakte is ongeveer 25.000 m² en het perceel grenst met een lengte van 150 meter aan de Atlantische Oceaan. Maison de L'Amitie had ook een zwembad, dat wordt omringd door coquinastenen, van 30,5 bij 12 meter en een bubbelbad. Naast dat zwembad bevond zich een bijgebouw, dat twee slaapkamers en een badkamer had. Het koetshuis bevond zich naast het hek bij de ingang en het andere bijgebouw bevond zich aan de rand van een soort binnenplaats.
In 2016 werd begonnen met de sloop van het huis.

## Interieur

Maison de L'Amitie heeft 18 slaapkamers, 22 badkamers, een balzaal, een mediakamer en een kunstgalerij. Achter de voordeur bevindt zich een kamer met een oppervlakte van 380 m² met grote ramen, die een uitzicht bieden over de oceaan. De kamers hebben 6 tot 12 meter hoge plafonds en zijn afgewerkt met marmer en graniet, maar in de badkamers zit ook goud en diamant verwerkt. In de keuken staan meubels van mahonie en apparaten van roestvast staal. Maison de L'Amitie heeft een garage, waarin bijna 50 auto's passen.

## Eigenaar

De eerste eigenaar was Jayne L. Wrightsman. Zij verkocht het huis op 1 mei 1985 voor $10 miljoen aan Leslie H. Wexner. Drie jaar later, op 27 mei 1988, werd het voor $12.089.500 verkocht aan filantroop Abraham "Abe" D. Gosman. Op 30 juli 1999 werd het huis naast op naam van Abraham ook op naam van zijn vrouw Linda C. Gosman gezet. Op 7 januari 2005 kocht ondernemer Donald Trump het huis voor $41,35 miljoen. Trump liet het huis renoveren voor $3 miljoen. Op 16 juli 2008 verkocht Trump het huis aan Russisch miljardair Dmitry Rybolovlev voor $95 miljoen. Het huis stond sinds 2005 of 2006 te koop voor $125 miljoen. Voordat Trump het huis verkocht, had hij minstens $25 miljoen geïnvesteerd in het huis. Voor die verbouwing had het huis een waarde van $80 miljoen. Rybolovlev gaf in 2013 aan dat hij het huis mogelijk wil slopen. Hij gaf als mogelijkheid aan het perceel in kleinere percelen te verdelen. De waarde van het huis in 2013 werd geschat op $68 miljoen. In 2016 werd begonnen met de sloop van de bebouwing.
* 1 2 (en) Brennan, Morgan, $100 million homes". msn (16 januari 2013). Gearchiveerd op 24 april 2014. Geraadpleegd op 24 april 2014.
* ↑ (en) Forder, Kenny, Donald Trump's Palm Beach Mega Mansion (13 juli 2008). Gearchiveerd op 22 april 2023. Geraadpleegd op 24 april 2014.
* ↑ (en) Homes of the Rich Lists - Home. Geraadpleegd op 24 april 2014.
* ↑ (en) Property Appraiser. Gearchiveerd op 24 april 2014. Geraadpleegd op 24 april 2014.
Bronnen
* (en) Forbes. The Most Expensive Home in The US op YouTube (25 mei 2006) Geraadpleegd op 24 april 2014
* (en) Gupta, Rapti. Dmitry Rybolovlev Planning to Tear Down 'Maison de L'Amitie' RealtyToday (4 juni 2013) Geraadpleegd op 24 april 2014
# Maja d'Hollosy

M.L. (Maja) d'Hollosy (1963) is een Nederlands archeoloog en fysisch antropoloog, gespecialiseerd in het maken van gezichtsreconstructies op basis van archeologische vondsten.
D'Hollosy heeft een aanstelling als archeoloog bij de Universiteit van Amsterdam, waarbij ze onderzoek verricht naar bij opgravingen gevonden menselijke resten. Daarnaast is ze als zelfstandige werkzaam bij het maken van gezichtsreconstructies op basis van archeologisch materiaal. Zo vervaardigde ze reconstructies van Hilde van Castricum, te zien in Huis van Hilde en van Cees de steentijdman. In 2014 maakte ze een reconstructie van een vrouw die om het leven kwam bij het Beleg van Alkmaar in 1573. Een reconstructie uit 2015 van een Friezin uit de zevende eeuw, die als Beitske of terpdame bekendstaat, werd in juni van dat jaar onthuld in het Fries Museum.
# Synagoge (Veghel)

De Synagoge is een voormalig Joods gebedshuis in de tot de Noord-Brabantse gemeente Meierijstad behorende plaats Veghel. Het gebouw is gelegen aan de Deken van Miertstraat 1.

## Geschiedenis

Al in de 18e eeuw woonden er enkele Joden in Veghel, afkomstig van Nistelrode. Later kwamen er ook Joden vanuit Dinther. In Veghel werd na 1825 een Joodse gemeente opgericht en deze kreeg in 1832 haar eigen synagoge. Het hoogtepunt van de Joodse gemeenschap lag in 1886.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ongeveer de helft van de Joodse inwoners van Veghel weggevoerd en vermoord door de nazi's. De overigen ontkwamen naar het buitenland of doken onder. Slechts een drietal Joden keerde terug naar Veghel en in 1947 werd de Joodse gemeente opgeheven. De synagoge raakte vanaf 1949 buiten gebruik.
Het gebouw werd aanvankelijk gebruikt als woonhuis en kreeg later een culturele bestemming.

## Gebouw

Het gebouw heeft neogotische stijlelementen in de vorm van spitsboogvensters.
* Joods Cultureel Kwartier
# Majerje

Majerje is een plaats in de gemeente Petrijanec in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 779 inwoners (2001).
# Mala Huba

Mala Huba is een plaats in de gemeente Buzet in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 55 inwoners (2001).
# Mala Kosa

Mala Kosa is een plaats in de gemeente Barilović in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 6 inwoners (2001).
# Mali Obljaj

Mali Obljaj is een plaats in de gemeente Glina in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 40 inwoners (2001).
# Malo Korenovo

Malo Korenovo is een plaats in de gemeente Bjelovar in de Kroatische provincie Bjelovar-Bilogora. De plaats telt 222 inwoners (2001).
# X-Men (soundtrack)

X-Men is de originele soundtrack, gecomponeerd en gedirigeerd door Michael Kamen voor de film X-Men uit 2000 van Bryan Singer. Het album werd uitgebracht op 11 juli 2000 door Decca Records.
Voor de filmmuziek benaderde Singer John Williams om muziek te componeren, maar hij wees het aanbod af omdat zijn schema botste met dat van Star Wars: Episode II: Attack of the Clones (2002). Singer zette toen zijn vaste componist John Ottman in. Toen Fox X-Men echter van december tot juli had uitgesteld, kon Ottmans toezegging om Urban Legends: Final Cut te regisseren hem niet meer helpen. Later werd Michael Kamen uiteindelijk ingehuurd voor de film.
Kamens eerste versie van de filmmuziek werd beschreven als een overvloed aan thema's en rijke orkestraties. Tijdens de eerste opnamesessies uitte producer Lauren Shuler Donner haar ongenoegen over Kamens muziek en dwong hem om de hele filmmuziek te herschrijven door minder thema's en meer elektronische elementen te gebruiken.
Op 11 mei 2021 bracht La-La Land Records een uitgebreide editie uit, met de volledige filmmuziek en ongebruikte cues verwerkt tijdens de compositie en alternatieve thema's op twee cd's in een gelimiteerde uitgave van 3.000 exemplaren.

## Tracklijst
### Uitgebreide uitgave (La-La Land Records, 2021)

* ↑ (en) Michael K-Men* – X-Men (Original Motion Picture Soundtrack) Discogs, geraadpleegd op 20 november 2024
* ↑ (en) Superman-on-Film Batman-on-Film, 12 februari 2006. Geraadpleegd op 20 november 2024
* ↑ (en) Ottman adds helming to other duties Variety, 21 juni 1999. Geraadpleegd op 20 november 2024
* ↑ (en) John Ottman on Urban Legend: Final Cut Film Score Monthly, 10 maart 2016. Geraadpleegd op 20 november 2024
* ↑ (en) Re: Revisiting X-Men Filmtracks, 4 februari 2017. Geraadpleegd op 20 november 2024
* ↑ (en) X-Men - Expanded Soundtrack.Net, geraadpleegd op 20 november 2024
# X-Men: The Last Stand (soundtrack)

X-Men: The Last Stand is de originele soundtrack, gecomponeerd door John Powell voor de film X-Men: The Last Stand uit 2006 van Brett Ratner. Het album werd uitgebracht op 23 mei 2006 door Varèse Sarabande. X-Men: The Last Stand was de derde film in de reeks en Powell was de derde componist die werd gebruikt, na Michael Kamen en John Ottman.
Ratner nodigde Powell uit om de muziek te schrijven omdat hij een fan was van Powells werk in The Bourne Identity. Powell nam verwijzingen op naar de filmmuziek van de vorige twee films, "het moest allemaal in dezelfde familie zitten en dezelfde taal spreken" en gebruikte teksten uit Benjamin Brittens Requiem Mass voor de koorpartijen.
Powell week af van de eerste twee doordat hij minder een reeks individuele aanwijzingen creëerde en meer een samenhangend geluid. De meeste van de 27 tracks zijn kort, met uitzondering van een paar uitgebreide gevechtssequenties.
De partituur werd uitgevoerd door het Hollywood Studio Symphony onder leiding van Pete Anthony. De muziek werd opgenomen in de Newman Scoring Stage van Twentieth Century Fox. De muziek werd opgenomen en gemixt door geluidstechnicus Shawn Murphy.

## Tracklijst

Alle muziek is geschreven door John Powell.
Op de cd-versie van het album staat op de achterkant en in het boekje ten onrechte vermeld dat het nummer "Phoenix Rises" 6:29 duurt, terwijl het in werkelijkheid slechts 4:21 duurt.
* ↑ (en) X-Men: The Last Stand Soundtrack.Net, geraadpleegd op 21 november 2024
* ↑ (en) An Interview with John Powell ScoreNotes, geraadpleegd op 21 november 2024
* ↑ (en) X-Men: The Last Stand Filmtracks, geraadpleegd op 21 november 2024
* ↑ (en) John Powell – X-Men: The Last Stand (Original Motion Picture Soundtrack) Discogs, geraadpleegd op 21 november 2024
# X-Men: First Class (soundtrack)

X-Men: First Class is de originele soundtrack, gecomponeerd door Henry Jackman voor de film X-Men: First Class uit 2011 van Matthew Vaughn. Het album werd uitgebracht op 6 juni 2011 door Sony Classical en Fox Music.
In augustus 2010 werd aangekondigd dat Jackman de muziek van de film zal componeren. Jackman werd herenigt met Vaughn na hun samenwerking aan Kick-Ass (2010).
De partituur werd uitgevoerd door het orkest onder leiding van Nick Glennie-Smith en opgenomen in de Newman Scoring Stage van Twentieth Century Fox. De muziek werd opgenomen door Frank Wolf en gemixt door Jeff Biggers en Al Clay.

## Tracklijst

Alle muziek is geschreven door Henry Jackman, tenzij anders vermeld.
* ↑ (en) Henry Jackman to score X-Men: First Class Film Music Reporter, geraadpleegd op 22 november 2024
* ↑ (en) Henry Jackman – X-Men First Class - Original Motion Picture Soundtrack Discogs, geraadpleegd op 22 november 2024
# Hemigrapsus octodentatus

Hemigrapsus octodentatus is een krabbensoort uit de familie van de Varunidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door H. Milne Edwards.
# Hildegrim van Châlons

Hildegrim van Châlons (ca. 750 - 827) was een benedictijn en bisschop van Châlons-en-Champagne vanaf 804 tot zijn dood. Hij is de broer van Liudger. Traditioneel wordt hij beschouwd als de eerste bisschop van Halberstadt, wat geleerden tegenwoordig niet meer geloofwaardig achten. Hij was zeer actief in het verspreiden van het christendom in het gebied van het bisdom. Vanaf 809 was hij ook abt van Werden.
Hij is een katholieke en orthodoxe heilige, die wordt herdacht op 19 juli.
# Marguerite De Riemaecker-Legot

Marguerite Victoire Zéphirine Anna De Riemaecker-Legot (Oudenaarde, 9 maart 1913 – Brussel, 7 mei 1977) was een Belgisch politica voor de CVP. Ze was de eerste vrouwelijke minister van België en tevens de eerste vrouwelijke minister van Staat.

## Biografie

De Riemaecker-Legot was doctor in de rechten en werd beroepshalve advocaat in Oudenaarde en vervolgens in Brussel. Van 1937 tot 1946 was ze parlementair secretaris van katholiek senator Maria Baers. Bovendien was ze van 1937 tot 1946 docent aan de Katholieke Hogeschool voor Vrouwen, van 1937 tot 1948 professor burgerlijk en grondwettelijk recht in de Sociale School van de KAV en voor enkele maanden in 1945 attaché en staatscommissaris op het kabinet van minister van Oorlogsslachtoffers Henri Pauwels.
Ze werd politiek actief voor de CVP en was lid van het Nationaal Comité en van het Nationaal Bureau van de partij. Ze behoorde tot de ACW-strekking van de partij en was ondervoorzitter van de ACW-afdeling van het arrondissement Brussel.
Van 1946 tot 1971 was ze namens het arrondissement Brussel lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers. Toen ze in 1946 verkozen werd, was er nog geen vrouwenstemrecht in België, dat in 1948 ingevoerd werd. Van 1953 tot 1958 was ze secretaris van de Kamer. Bovendien vertegenwoordigde ze België van 1951 tot 1954 als afgevaardigde bij de Internationale Conferentie van de Arbeid van Genève en van 1958 tot 1961 zetelde ze in het Europees Parlement.
Van 1965 tot 1968 was ze minister van het Gezin en de Huisvesting in de Regering-Harmel en in de Regering-Vanden Boeynants I. Hiermee was ze de eerste vrouwelijke minister in België.
In 1970 werd ze verkozen tot gemeenteraadslid van Brussel, waar ze van 1971 tot aan haar dood in 1977 schepen van Burgerlijke Stand en Groene Ruimten was.
In 1974 werd ze benoemd tot minister van Staat en was ook de eerste vrouw in deze functie. Bovendien was ze lid, ondervoorzitter of voorzitter van verschillende gezinsorganisaties of vrouwenorganisaties.
In 2015 werd om haar als eerste vrouwelijke minister te herdenken een herdenkingsmunt van 5 euro uitgebracht door de Koninklijke Munt van België. Datzelfde jaar publiceerde haar zoon Christian De Riemaecker ook haar biografie onder de titel "Marguerite De Riemaecker-Legot: een opmerkelijke vrouw".
Ze was getrouwd met Jules De Riemaecker, kleinkind van een broer van senator en burgemeester van Oudenaarde Paul Raepsaet (1843-1918).
# Bonnie Dobson

Bonnie Dobson (Toronto, 13 november 1940) is een Canadese folkzangeres en songwriter.

## Carrière

Dobson woonde en toerde tijdens de eerste helft van de jaren 1960 overwegend in de Verenigde Staten. Door haar heldere sopraanstem werd ze onder andere vergeleken met Joan Baez, zonder echter haar populariteit of commercieel succes te kunnen benaderen. Ze begeleidde zichzelf op de gitaar en vertolkte haar eigen nummers, stukken van andere songwriters als Fred Neil en Gordon Lightfoot en traditionele nummers.
Haar bekendste song schreef ze in 1961 met de apocalyptisch uitstralende ballade Morning Dew, die in 1967 door een bijgewerkte versie van Tim Rose tot een folkstandard werd verheven. Deze werd sindsdien door talrijke artiesten van de meest verscheidene stijlrichtingen gecoverd, waaronder The Grateful Dead, Nazareth, Episode Six en Robert Plant. Stilistisch eigenzinnige nieuwe bewerkingen zijn onder andere afkomstig van Long John Baldry, Devo en de Einstürzende Neubauten. Dobson zelf had dit nummer in 1969 opgenomen op het album Bonnie Dobson met orkestarrangement.
In 1969 emigreerde ze naar het Verenigd Koninkrijk, waar ze daarna nog enkele albums opnam. Tijdens de jaren 1980 trok ze zich terug uit de muziekbusiness. In 2007 stond ze voor het eerst weer op het podium in het kader van het concert The Lost Ladies of Folk. Daarna volgden verdere optredens en in 2014 het studioalbum Take Me for a Walk in the Morning Dew met nieuwe opnamen van bekende songs en enkele nieuwe nummers.

## Discografie

* 1960: Dear Companion (Prestige)
* 1960: She's Like a Swallow (Prestige)
* 1962: At Folk City [live] (Prestige)
* 1962: Sings a Merry-go-round of Children's Songs (Prestige)
* 1964: For the Love of Him (Mercury Records)
* 1969: Bonnie Dobson (RCA Records)
* 1970: Good Morning Rain (RCA Records)
* 1972: Bonnie Dobson (Argo Records)
* 1976: Morning Dew (Polydor Records)
* 2010: Looking back (Biber)
* 2014: Take Me for a Walk in the Morning Dew (Hornbeam)
* ↑ (en) Bonnie Dobson. Discogs. Geraadpleegd op 08-02-2022.
* ↑ Canadian Bands.com - Bonnie Dobson. www.canadianbands.com. Gearchiveerd op 18-2-2021. Geraadpleegd op 08-02-2022.
* ↑ Bonnie Dobson | The Canadian Encyclopedia. www.thecanadianencyclopedia.ca. Geraadpleegd op 08-02-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bonnie Dobson op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 141036192
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7781 8864
* Library of Congress Control Number: n94117325
* MusicBrainz: f469afbc-132f-4a6a-b10b-bc31ab5288e2
* SNAC: w6c66mdd
* Virtual International Authority File: 68168001
* WorldCat (via VIAF): 68168001
# Maria Vladimirovna van Rusland

Maria Vladimirovna Romanova (Russisch: Мари́я Влади́мировна Рома́нова) (Madrid, 23 december 1953) is sinds 1992, toen Vladimir Kirillovitsj van Rusland stierf, een van de twee, maar wel de meest erkende, pretendente van de vacante Russische troon.
Maria Vladimirovna werd geboren als enig kind van grootvorst Vladimir Kirillovitsj uit het, tot 1917, in Rusland regerende huis Romanov-Holstein-Gottorp en Leonida Georgievna Bagration-Moechranski uit het, tot 1783, in Georgië regerende Huis der Bagrationi. Ze groeide op in Frankrijk en Spanje. Op 22 mei 1976 huwde ze in Madrid met prins Frans Willem van Pruisen. Uit het in 1982 ontbonden huwelijk werd in 1981 een zoon, Georgi Michailovitsj Romanov geboren.
Maria Vladimirovna beweert dat toen haar vader stierf, de mannelijke lijn van het huis Romanov uitstierf, zij hem daardoor opvolgde als Hoofd van de keizerlijke familie. Hoewel er nog nazaten zijn in de mannelijke lijn van de tsaars Alexander II en Nicolaas I van Rusland, zijn deze allemaal het resultaat van een morganatisch huwelijk en maken zij volgens Maria Vladimirovna dus geen aanspraak op de troon. De aanspraak van Maria Vladimirovna Romanova is volgens anderen in strijd met de huiswetten van de Romanovs, daar haar vader trouwde met een telg uit een niet-regerend vorstenhuis; haar aanspraak wordt daarom door haar verwanten dan ook betwist. Binnen de ultranationalistische en streng Russisch-orthodoxe kringen wordt zij wel als de legitieme pretendente gezien. Met name de Russische adelverenigingen en de Russisch-orthodoxe Kerk steunen Maria Vladimirovna in haar aanspraak.
Maria Vladimirovna wordt al sinds haar geboorte "Hare Keizerlijke Hoogheid" genoemd en voert de titel "grootvorstin van Rusland". Strikt genomen is zij "Maria Vladimirovna van Rusland" maar de leden van de dynastie Romanov gebruiken sinds de revolutie steeds vaker de naam Romanov of het vrouwelijke Romanova. Door haar huwelijk werd zij ook een "prinses van Pruisen".
Als pretendente is Maria in de ogen van haar aanhangers "Hare Majesteit Maria I, Keizerin en Autocrate van alle Ruslanden". Zij noemt zich ook Grootmeesteres en soevereine van de Keizerlijke Russische Ridderorden zoals de Orde van Sint-Stanislaus en deze worden door haar verleend. Zij wordt ook als zodanig erkend door de gezaghebbende Internationale Commissie voor Ridderlijke Ordes. Maria hervormde de Militaire Orde van Sint Nicolaas de Wonderdoener en verleent deze onderscheiding aan Russische officieren.
# Nauru op de Gemenebestspelen

Nauru is een eilandstaat die deelneemt aan de Gemenebestspelen. Sinds 1990 heeft Nauru aan elke editie deelgenomen. In totaal over deze negen edities behaalde Nauru 31 medailles, een enorm aantal voor een land van 21 km² en amper 9000 inwoners.

## Medailles

Nauru op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1990 | 1 | 2 | - | 3 | 14 |
| 1994 | 3 | - | - | 3 | 11 |
| 1998 | 3 | - | - | 3 | 12 |
| 2002 | 2 | 5 | 8 | 15 | 16 |
| 2006 | - | 1 | 1 | 2 | 27 |
| 2010 | 1 | 1 | - | 2 | 21 |
| 2014 | - | 1 | - | 1 | 29 |
| 2018 | - | 1 | - | 1 | 34 |
| 2022 | - | - | 1 | 1 | 40 |
# Krabbenfluiter

De krabbenfluiter (Pachycephala lanioides) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Australië en telt drie ondersoorten:
* P. l. carnarvoni: de kust van westelijk Australië.
* P. l. lanioides: de kust van noordwestelijk Australië.
* P. l. fretorum: de kust van noordelijk Australië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Krabbenfluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gould, 1840. Pachycephala Lanioïdes (protoniem). Proc. Zool. Soc. London (1839), Pt. 7, no. 82, p. 142. BHL
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# San Vicente del Raspeig

San Vicente del Raspeig (Valenciaans, ook officieel: Sant Vicent del Raspeig) is een gemeente in de Spaanse provincie Alicante in de regio Valencia met een oppervlakte van 41 km². San Vicente del Raspeig telt 56.715 inwoners (1 januari 2016).
In San Vicente del Raspeig bevindt zich de campus van de Universiteit van Alicante.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen

## Geboren in San Vicente del Raspeig

* Manuel Lillo Torregrosa (1940-2024) Spaans componist en klarinettist.
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Agost · Agres · Aigües · Albatera · Alcalalí · Alcocer de Planes · Alcoleja · Alcoy · Alfafara · Algorfa · Algueña · Alicante · Almoradí · Almudaina · Altea · Aspe · Balones · Banyeres de Mariola · Benasau · Beneixama · Benejúzar · Benferri · Beniarbeig · Beniardá · Beniarrés · Benidoleig · Benidorm · Benifallim · Benifato · Benigembla · Benijófar · Benilloba · Benillup · Benimantell · Benimarfull · Benimassot · Benimeli · Benissa · Benitachell · Biar · Bigastro · Bolulla · Busot · Callosa d'en Sarrià · Callosa de Segura · Calp · Campo de Mirra · Cañada· Castalla · Castell de Castells · Catral · Cocentaina · Confrides · Cox · Crevillent · Daya Nueva · Daya Vieja · Dénia · Dolores · El Campello · El Castell de Guadalest · El Ràfol d'Almúnia · El Verger · Elche · Elda · Els Poblets · Facheca · Famorca · Finestrat · Formentera del Segura · Gaianes · Gata de Gorgos · Gorga · Granja de Rocamora · Guardamar del Segura · Hondón de las Nieves · Hondón de los Frailes · Ibi · Jacarilla · Jávea · Jijona · L'Alfàs del Pi · L'Alqueria d'Asnar · L'Atzúbia · La Nucia · La Romana · La Vall d'Alcalà · La Vall d'Ebo · La Vall de Laguar · Llíber · Lorcha · Los Montesinos · Millena · Monforte del Cid · Monóvar · Murla · Muro de Alcoy · Mutxamel · Novelda · Ondara · Onil · Orba · Orihuela · Orxeta · Parcent · Pedreguer · Pego · Penàguila · Petrer · Pilar de la Horadada · Pinoso · Planes · Polop · Quatretondeta · Rafal · Redován · Relleu · Rojales · Sagra · Salinas · San Fulgencio · San Isidro · San Miguel de Salinas · San Vicente del Raspeig · Sanet y Negrals · Sant Joan d'Alacant · Santa Pola · Sax · Sella · Senija · Tàrbena · Teulada · Tibi · Tollos · Tormos · Torremanzanas · Torrevieja · Vall de Gallinera · Villajoyosa · Villena · Xaló
# Río de Oro (district)

Río de Oro was het zuidelijke van de twee districten van de voormalige Spaanse kolonie Spaanse Sahara. Samen met het noordelijke district Saguia el Hamra maakt het nu deel uit van het door Marokko bezette gedeelte van Westelijke Sahara. De totale oppervlakte van het district Río do Ouro bedroeg 184.000 km². De hoofdstad was de havenstad Villa Cisneros, nu Dakhla geheten.
De naam Rio do Ouro (Spaans: Río de Oro; Nederlands: Goudrivier) zou per ongeluk door Portugese veroveraars aan het gebied zijn gegeven, omdat ze ten onrechte dachten dat het ging om de wat zuidelijker gelegen rivier Sénégal, die leidde naar een gebied dat rijk aan gouderts was. De rivier die door Río de Oro (nu het zuiden van Westelijke Sahara) loopt is een wadi.
Van 1884 tot 1924 was Río do Ouro een protectoraat van Spanje. In 1924 werd het met het district Saguia el Hamra onderdeel van de nieuw gevormde kolonie Spaanse Sahara. In 1946 werd het met het noordelijker gelegen protectoraat Kaap Juby (Cabo Juby) verenigd tot de kolonie Spaans West-Afrika. In 1952 kwam ook de kolonie Ifni erbij. Spaans West-Afrika werd in 1958 weer opgeheven: Kaap Juby werd overgedragen aan Marokko, Ifni werd weer een aparte kolonie en Saguia el Hamra en Río de Oro vormden tot 1975 de kolonie Spaanse Sahara.