OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maximiliaanpark

Het Maximiliaanpark (Frans: Parc Maximilien) is een stadspark met een kinderboerderij in de Noordwijk van Brussel. Het park heeft ingangen aan de Koning Albert II-laan, Willebroekkaai, Helihavenlaan, Gaucheretstraat, Antwerpsesteenweg en de W. De Molstraat.

## Geschiedenis

Het Maximiliaanpark is vernoemd naar Maximiliaan van Mexico, die kortstondig Keizer was van het Tweede Mexicaanse Keizerrijk en tevens de echtgenoot van Charlotte van België, de enige dochter van Koning Leopold I. Maximiliaan was een aartshertog van Oostenrijk die in de jaren 1860 door de Franse keizer Napoleon III werd aangemoedigd om keizer van Mexico te worden. Hij regeerde van 1864 tot 1867 over Mexico, voordat hij werd geëxecuteerd door het republikeinse troepen van Benito Juárez. Het Maximiliaanpark werd in 1865 aangelegd ter ere van Maximiliaan, die op dat moment nog keizer van Mexico was. De site van het park was gedeeltelijk gebruikt voor het goederenstation Brussel-Groendreef tussen 1835 en 1954. Tussen 1953 en 1956 was er een Helihaven gevestigd in het park.

## Kinderboerderij

De boerderij van het Maximiliaanpark (Frans: La Ferme du Parc Maximilien) bevindt zich vlak bij metrohalte IJzer. In het park lopen onder andere kippen, schapen, geiten, konijnen en ezels.

## Vluchtelingencrisis 2015

Het park kreeg in 2015 heel wat media-aandacht tijdens de massale instroom van vluchtelingen uit onder andere Irak, Syrië en Afghanistan. In het park tegenover de Dienst Vreemdelingenzaken ontstond een tentenkamp waar meer dan 5.000 vluchtelingen een onderkomen vonden. In oktober 2015 werd het kamp ontruimd, ondanks protest.

## Heraanleg

Eind 2020 presenteerden de stad en het gewest Brussel het plan van de winnaar van een projectoproep voor de complete heraanleg van het park tegen 2025. Daarbij zou de Zenne over een afstand van 650 meter weer worden opengelegd.
* ↑ Website van de stad Brussel
* ↑ (fr) Website van de kinderboerderij
* ↑ De Morgen
* ↑ Nieuw Maximiliaanpark: buurtkantine en fietspad langs opengelegde Zenne, BRUZZ, 15 december 2020. Gearchiveerd op 3 december 2023.
# To Tomorrow

To Tomorrow is een nummer van de Nederlandse singer-songwriter Goldkimono uit 2020. Het is de eerste single van zijn debuutalbum The Legend of the Goldkimono.
Na aanvankelijk vooral voor andere artiesten geschreven te hebben, brengt Goldkimono met "To Tomorrow" zijn eerste eigen single uit. Goldkimono schreef het nummer in een appartement vlak bij het strand van Venice Beach. De plaat, die een zomers geluid kent, is een hommage aan de goede tijden van het leven, de zon op je gezicht voelen en dat gevoel meenemen naar de toekomst. Met "To Tomorrow" had Goldkimono meteen een zomerhit te pakken in Nederland. Het bereikte de 25e positie in de Nederlandse Top 40. Ook in Vlaanderen sloeg het nummer aan, met een 6e positie in de Tipparade.
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Goldkimono - To Tomorrow - Hitzound
# Chambray-lès-Tours

Chambray-lès-Tours is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre-Val de Loire). De gemeente telde 11.589 inwoners op 1 januari 2021. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tours.

## Geschiedenis

De plaats werd voor het eerst vermeld in 1245. Tijdens het ancien régime hing Chambray af van de heren van Montbazon. In 1918 werd de naam van Chambray gewijzigd in Chambray-lès-Tours. Tot in de jaren 1970 was Chambray-lès-Tours in hoofdzaak een landbouwdorp. Vanaf de jaren 1960 begon een sterke bevolkingsgroei en groeide de gemeente aan het stedelijk gebied van Tours. In 1973 werd de autosnelweg aangelegd.

## Geografie

De oppervlakte van Chambray-lès-Tours bedroeg op 1 januari 2021 19,4 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 597,4 inwoners per km². De gemeente ligt in de historische streek Touraine.
De kaart toont de ligging van Chambray-lès-Tours met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Economie

De autosnelweg A10 loopt door Chambray-lès-Tours. De gemeente heeft goede wegverbindingen en ligt vlak bij Tours. Vanaf de jaren 1970 zijn verschillende bedrijventerreinen aangelegd. Er zijn ook verschillende ziekenhuizen en medische instellingen in de gemeente.

## Geboren

* Guillaume Boutin (1974), sinds 2019 CEO van telecombedrijf Proximus
* Hervé Bourhis (1974), stripauteur
* Florent Brard (1976), wielrenner
* Mickaël Silvestre (1977), voetballer
* Laurent Bonnart (1979), voetballer
* Zaz (1980), zangeres
* Mathieu Dossevi (1988), Frans-Togolees voetballer
* Adam Ounas (1996), voetballer
# Reuzenrad (Bobbejaanland)

Reuzenrad is een reuzenrad in het Belgische attractiepark Bobbejaanland in Lichtaart, Kasterlee. De attractie is gebouwd in 1976 door Anton Schwarzkopf in opdracht van de Familie Bobbejaan Schoepen. Het was een van de eerste mechanische attractie in Bobbejaanland.
Het rad heeft acht spaken waardoor er weinig hinder is om het uitzicht te bekijken. Het rad heeft 24 gondels en werd in 1996 grondig gereviseerd.

## Rode hart

Typerend aan het rad is het felle rode hart. Oorspronkelijk werd het rad door het weekblad Story gesponsord waarvan een rood hart het logo was met daarin "Story". Na afloop van de sponsoring werden de letters eraf gehaald en was het hart zoals nu gewoon rood. Nog later in er de typerende B van Bobbejaanland op het hart geplaatst, maar deze is ook weer verwijderd en momenteel is het hart gewoon rood.
* ↑ Rode hart Reuzenrad. Gearchiveerd op 11 januari 2018.
Afbeeldingen
# Hadung-Dung Pintu Padang

Hadung-Dung Pintu Padang is een bestuurslaag in het regentschap Padang Lawas van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Hadung-Dung Pintu Padang telt 604 inwoners (volkstelling 2010).
# Heinrich Ernst

Heinrich Ernst (Dättlikon, 12 augustus 1847 – Zürich, 27 maart 1934) was een Zwitsers leraar en politicus.

## Biografie

Ernst bezocht van 1863 tot 1867 de kweekschool in Küsnacht en daarna een opleiding tot leraar aan een middelbare school in de steden Zürich en Lausanne. Hij was hierna leraar aan een lagere school in Horgen en daarna leraar aan middelbare scholen in Ietikon (1870–1871) en Winterthur (1871–1895).
Ernst deed in 1890 zijn intrede in de politiek toen hij voor de Grütliverein (nationaal georiënteerde arbeidersbeweging) in de Kantonsraad van het kanton Zürich werd gekozen (tot 1897, daarna opnieuw van 1920 tot 1922). Later werd hij lid van de Sociaaldemocratische Partij van Zwitserland (SP). Van 1895 tot 1897 was hij wethouder Openbare Werken van de stad Winterthur.
Ernst was van 1897 tot 1910 lid van de Regeringsraad van het kanton Zürich. Hij beheerde de departementen van Volksgezondheid (1899–1905), Onderwijs (1905–1911) en Financiën (1911–1920). In 1901, 1908, 1915 en in 1919 was hij de eerste SP voorzitter van de Regeringsraad van het kanton Zürich.
Hij hield zich als lid van de Regeringsraad vooral bezig met het verbeteren van de leefomstandigheden van de minder bedeelden en verbeterde het schoolwezen. Daarnaast was hij medeverantwoordelijk voor de bouw van de Universiteit Zürich.
Van 1887 tot 1893 was hij lid van het hoofdbestuur van de Schoolsynode (1891–1893 voorzitter) van het kanton Zürich. Van 1890 tot 1892 was hij lid van het Centraal Comité van de Grütliverein.
Heinrich Ernst overleed op 86-jarige leeftijd.
# Majangan

Majangan is een bestuurslaag in het regentschap Sampang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Majangan telt 658 inwoners (volkstelling 2010).
# Drahoňův Újezd

Drahoňův Újezd is een Tsjechische gemeente in de regio Pilsen, en maakt deel uit van het district Rokycany.
Drahoňův Újezd telt 141 inwoners (2015).
Bezděkov · Břasy · Březina · Bujesily · Bušovice · Cekov · Čilá · Dobřív · Drahoňův Újezd · Ejpovice · Hlohovice · Holoubkov · Hrádek · Hradiště · Hůrky · Cheznovice · Chlum · Chomle · Kakejcov · Kamenec · Kamenný Újezd · Kařez · Kařízek · Klabava · Kladruby · Kornatice · Lhota pod Radčem · Lhotka u Radnic · Liblín · Líšná · Litohlavy · Medový Újezd · Mešno · Mirošov · Mlečice · Mýto · Němčovice · Nevid · Osek · Ostrovec-Lhotka · Plískov · Podmokly · Příkosice · Přívětice · Radnice · Raková · Rokycany · Sebečice · Sirá · Skomelno · Skořice · Smědčice · Strašice · Svojkovice · Štítov · Těně · Terešov · Těškov · Trokavec · Týček · Újezd u Svatého Kříže · Vejvanov · Veselá · Vísky · Volduchy · Všenice · Zbiroh · Zvíkovec
# Kabinet-Liinamaa

Het 'kabinet–Liinamaa was de regering van de Republiek Finland van 13 juni 1975 tot 30 november 1975. Het rompkabinet werd gevormd door onafhankelijken ambtenaren en experts na de val van het vorige kabinet.

## Kabinet–Liinamaa (1975)

| Ambtsbekleder | Ambtsbekleder | Ambtsbekleder | Functie(s) | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij |
| | | Keijo Liinamaa (1929–1980) | Premier | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Olavi Mattil (1918–2013) | Vicepremier | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Olavi Mattil (1918–2013) | Minister van Buitenlandse Zaken | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Heikki Koski (1940–2024) | Minister van Binnenlandse Zaken | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Heikki Tuominen (1920–2010) | Minister van Financiën | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Inkeri Anttila (1916–2013) | Minister van Justitie | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Arvo Rytkönen (1929–1980) | Minister van Economische Zaken | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Arvo Rytkönen (1929–1980) | Minister voor Buitenlandse Handel | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Erkki Huurtamo (1917–1999) | Minister van Defensie | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Alli Lahtinen (1926–1976) | Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Ilmo Paananen (1927–2014) | Minister van Arbeid | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Lauri Posti (1908–1988) | Minister van Onderwijs | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Esa Timonen (1925–2015) | Minister van Transport | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Veikko Ihamuotila (1911–1979) | Minister van Landbouw | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| Ministers zonder portefeuille |||||||
| Ambtsbekleder | Ambtsbekleder | Ambtsbekleder | Functie(s) | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij(en) |
| | | Pekka Ahtiala (1935) | Minister zonder portefeuille | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Teuvo Varjas (1942–2022) | Minister voor Belastingzaken | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Jorma Uitto (1921–2009) | Minister voor Industrie | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Aarno Strömmer (1927–2021) | Minister voor Huisvesting en Ruimtelijke Ordening | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
| | | Grels Teir (1916–1999) | Minister voor Maatschappelijk Werk | 13 juni 1975 | 30 november 1975 | Onafhankelijk |
* ↑ Onafhankelijk minister maar lid van de Liberale Volkspartij
* ↑ Onafhankelijk minister maar lid van de Nationale Coalitiepartij
* 1 2 Onafhankelijk minister maar lid van de Sociaal-Democratische Partij
* ↑ Onafhankelijk minister maar lid van de Centrumpartij
* ↑ Onafhankelijk minister maar lid van de Zweedse Volkspartij in Finland
# Parc de la Cerisaie

Het Parc de la Cerisaie is een park van 4,5 ha in de stad Lyon in Frankrijk. De naam is afkomstig van een boomgaard van kersenbomen (Frans: cérisiers) in de 19e eeuw. Het strekt zich uit van de kade van de Saône tot de rue Chazière.

## Historiek

In de 19e eeuw kocht de familie Gillet dit domein, dat op een heuvel gelegen is. Hier bouwden zij de villa Gillet zodat zij een zicht konden hebben op de lager gelegen fabriek die zij bezaten. De familie Gillet maakte fortuin door zijde te kleuren (19e eeuw) en later door chemische industrie en het bankwezen (20e eeuw). In 1913 lieten zij de tuin van de villa aanleggen als park en ommuurden het park.
In 1976 verwierf de stad Lyon het domein: de villa Gillet werd een cultureel centrum en het park een stadspark. Beide zijn erkend als monument historique van Frankrijk.
* ↑ (fr) Gillet. Généa-BDF. Gearchiveerd op 17 april 2021. Geraadpleegd op 18 januari 2020.
* ↑ (fr) Villa Gillet, qui sommes-nous?. Villa Gillet, Lyon.
* ↑ (fr) Parc de la Cerisaie. Grand Lyon, la métropole.
* ↑ (fr) Ancienne propriété Gillet (Plateforme ouverte du Patrimoine). Patrimoine architectural (Mérimée). Ministère de la Culture, Parijs (2015).
# Parkbos (Gent)

Het Parkbos is een bos- en parkgebied van 1200 ha in het zuiden van Gent en in de gemeenten De Pinte en Sint-Martens-Latem in Oost-Vlaanderen. Het vormt een van de vier nieuwe groenpolen (in aanleg) rond de stad Gent. De andere drie zijn de Gentbrugse Meersen, de Vinderhoutse Bossen en het Wonderwoud op het Oud Vliegveld van Lochristi.
Het gebied omsluit 340 ha bosgebied, 200 ha park- en natuurgebied en 500 ha landbouwgebied. Hierin zitten een aantal reeds bestaande parken en bossen zoals Scheldevelde, Park de Ghellinck d'Elseghem en Maaltebruggepark alsook verschillende kasteelsites. Andere delen zijn nieuwe aanplantingen.
De twee Parkbosbruggen voor fietsers en voetgangers werden aangelegd over de E40 en de Ringvaart voor de aansluiting naar Gent en als deel van de fietssnelweg F7 en F45, op de voormalige route van de spoorlijn De Pinte-Gent.
Vanuit verschillende portalen krijgen de bezoekers toegang tot de wandel-, fiets- en ruiterpaden.

## Portaal De Beer
### Speelbos Speelrijk

In april 2022 openden een Multimovepad (met natuurlijke hindernissen en houten constructies voor kinderen) en het Speelbos Speelrijk. Dat laatste is een speelbos van 16 ha met natuurlijke speelelementen zoals boomstammen, wilgentunnels en speelgrachten. Het kwam er in samenwerking met Sport Vlaanderen en het Agentschap voor Natuur en Bos.
* knuppelpad in het Parkbos nabij de Rosdambeek
* dreef nabij Kasteel Scheldevelde
* zicht op achterzijde kasteel Grand Noble vanuit Parkbos
* Parkbos in Sint-Martens-Latem
# Pasadur

Pasadur is een plaats in de gemeente Lastovo (općina) in de Kroatische provincie Dubrovnik-Neretva. De plaats telt 77 inwoners (2001).
# Pascal Kina

Pascal Kina (ca. 1968) is een Belgisch hockeycoach en voormalig -speler.

## Levensloop

Kina was als veldspeler actief bij THC Indiana en La Gantoise. Op 29-jarige leeftijd werd hij opgeroepen voor een vriendschappelijke wedstrijd van het Belgisch team tegen Canada. In de zaalcompetitie werd hij tweemaal landskampioen met Royal HC Baudouin.
Op 24-jarige leeftijd werd hij jongerencoach bij La Gantoise. Later volgde passages bij het damesteam van La Gantoise (2001-'11) en het herenteam van Waterloo Ducks (2003-'06 en 2009-'12). Ook was hij actief als assistent-bondscoach bij het Zuid-Afrikaans damesteam. Van 1998 tot 2007 was hij assistent-bondscoach van het Belgisch herenteam. en in 2011 werd hij aangesteld als bondscoach van het Belgisch damesteam, een functie die hij uitoefende tot oktober 2015. Hij begeleidde de Red Panthers onder meer tijdens hun deelname aan de Olympische Spelen van 2012, het wereldkampioenschap van 2014 en de Europese kampioenschappen van 2011, 2013 en 2015. Als bondscoach volgde hij de Australiër Murray Richards op, zelf werd hij deze hoedanigheid opgevolgd door de Nederlander Niels Thijssen. Vervolgens ging hij aan de slag als sportief directeur bij La Gantoise.
Zijn zoon Antoine is eveneens actief in het hockey.
* (en) Profile Pascal Kina, LinkedIn
* (en) Profile Pascal Kina, Global Sports Archive
* (fr) TOUSSAINT Laurent, Les secrets de la méthode Pascal Kina, Le Soir, 21 mei 2023
* 1 2 (fr) Une année plus que réussie pour Pascal Kina actuellement à Londres avec les dames, SudInfo, 8 augustus 2012
* ↑ (fr) VINEL Thibaut, Docteur Pascal, Mister Kina, La Libre Belgique, 26 maart 2012
* 1 2 STEVENS Geert, Ex-bondscoach van Red Panthers wordt sportief directeur bij La Gantoise, Het Nieuwsblad, 8 oktober 2015
* ↑ (fr) VINEL Thibaut, Pascal Kina, ex-coach des Red Panthers: "Aujourd’hui, je prends enfin du plaisir à les voir jouer", La Dernière Heure, 30 juni 2022
* ↑ Belgische hockeyselectie voor Olympische Spelen, Het Nieuwsblad, 7 juli 2012
* ↑ Bondscoach Pascal Kina stelt piepjonge Red Panthers-selectie voor, De Standaard, 21 mei 2014
* ↑ THYS Werner, Hoe verliepen de vorige EK’s bij de Belgen? Red Lions en Red Panthers blikken terug, Het Laatste Nieuws, 15 augustus 2019
* ↑ Red Lions en Red Panthers zijn terug in olympisch park van Londen, De Standaard, 20 augustus 2015
* ↑ Pascal Kina wordt bondscoach nationale vrouwenhockeyploeg, De Morgen, 21 april 2011
* ↑ Bondscoaches Red Lions én Red Panthers stappen op, Het Nieuwsblad, 1 oktober 2015
* ↑ BELT Janneke, Niels Thijssen nieuwe coach Belgische Dames, Hockey.nl, 27 oktober 2015
* ↑ (fr) ION Hockey League - Pascal Kina, le coach gantois: "On a tellement travaillé dur pour ce titre", La Dernière Heure, 21 mei 2023
* ↑ Olympische reeks: vader en zoon Kina, AVS, 23 juli 2021
# Raymond Gradus

Raymond H.J.M. Gradus (Veldhoven, 1962) is hoogleraar bestuur en economie van de publieke en non-profit sector aan de Vrije Universiteit Amsterdam en is tevens verbonden aan de vakgroep Accounting en het Zijlstra Center for Public Control, Leadership and Governance. Sinds 1 juli 2017 is hij voorzitter van de onafhankelijke Colleges financieel toezicht (Cft), te weten het College financieel toezicht Curaçao en Sint Maarten, het College financieel toezicht Aruba (CAft) en het College financieel toezicht Bonaire, Sint Eustatius en Saba. Per 1 juli 2020 is hij in die functie herbenoemd voor de periode van drie jaar.

## Levensloop

Gradus heeft in 1980 het VWO aan het Anton van Duinkerkencollege in Veldhoven afgerond en studeerde daarna Algemene en Bedrijfseconometrie aan de Katholieke Universiteit Brabant. Vanaf 1984, aan het begin van zijn carrière, werkte hij als wetenschappelijk onderzoeker en universitair docent. In 1990 promoveerde Gradus tot doctor in de economische wetenschappen aan de universiteit waar hij eerder zijn doctorale opleiding volgde. Daar was hij in de periode 1990-1992 tevens als universitair docent algemene economie verbonden.
In 1992 volgde een overstap naar de bestuurlijke sector op diverse economische en financiële beleidsterreinen. Hij ging eerst werken bij de directie Algemene Financiële en Economische Politiek van het ministerie van Financiën en daarna als projectleider Markt en Overheid bij het ministerie van Economische Zaken. In 1999 stapte hij over naar het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, waar hij vanaf 2003 de functie van directeur Financieel Economische Zaken vervulde. Van 1996 tot en met 2004 combineerde prof. Gradus zijn respectievelijke functies bij de diverse ministeries met die van (part-time) universitair hoofddocent Financieel-Economisch Beleid aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.
In 2004 werd Gradus hoogleraar Bestuur en Economie van de publieke en non-profit sector aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Tussen 2008 en 2015 was hij directeur van het Wetenschappelijk Instituut voor het CDA. Hij is daarnaast lid van de Raad van Toezicht en voorzitter van het auditcomité van de Haagse Hogeschool (HHS). Per 1 juli 2017 is hij tevens voorzitter van de Colleges financieel toezicht voor de (ei)landen van de voormalige Nederlandse Antillen. Per 1 juli 2020 is hij in die functie herbenoemd voor de periode van drie jaar.
Gradus heeft diverse wetenschappelijke publicaties op zijn naam staan over onder meer sociale zekerheid, medeoverheden, milieubeleid en marktwerking.
* ↑ Raymond Gradus. Mejudice. Geraadpleegd op 9 mei 2019.
# Paul Delva

Paul Delva (Brugge, 13 november 1967) is een Belgisch politicus voor de CD&V uit het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

## Biografie

Delva studeerde rechten aan de Katholieke Universiteit Brussel en de Katholieke Universiteit Leuven. Daarna ging hij economisch recht studeren aan de Université Catholique de Louvain. Vervolgens ging hij aan de slag in de financiële sector. Ook was hij kabinetsmedewerker van Jos Chabert, minister in de Brusselse Hoofdstedelijke Regering.
Hij werd actief voor de Brusselse afdeling van de CVP en later van de CD&V. Na de derde rechtstreekse Vlaamse verkiezingen van 13 juni 2004 volgde hij begin juli 2007 Vlaams minister Steven Vanackere op als Vlaams volksvertegenwoordiger voor de kieskring Brussel-Hoofdstad. Ook na de volgende Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 werd hij midden juli 2009 opnieuw Vlaams volksvertegenwoordiger als opvolger van Brigitte Grouwels, die aan haar mandaat verzaakte. Hij zetelde onder meer in de commissies voor Brussel en de Vlaamse Rand en voor Cultuur, Jeugd, Sport en Media. Vanaf eind mei 2014 zetelde hij in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement, waar hij CD&V-fractieleider was. Bij de verkiezingen van mei 2019 werd hij niet herkozen.
Na zijn parlementaire loopbaan ging Delva werken voor het aartsbisdom Mechelen-Brussel, waar hij onder meer verantwoordelijk was voor het financiële beheer van de Franstalige katholieke scholen. Op 1 september 2020 volgde hij Herman Cosijns op als directeur-generaal van het Interdiocesaan Centrum in Brussel, de hoofdzetel van de Belgische Bisschoppenconferentie.

## Externe link

* Persoonlijke website
* Biografische fiche Paul Delva op website Vlaams Parlement
* ↑ Paul Delva wordt directeur-generaal van Interdiocesaan Centrum, Kerknet.be, 1 september 2020.
* Gemeinsame Normdatei: 106064875X
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 3999 4073
* Library of Congress Control Number: n2015028297
* Virtual International Authority File: 311451509
* WorldCat (via VIAF): 311451509
# Paul Eddy

Paul Eddy (14 december 1944 - 10 december 2009) was een Engelse journalist en schrijver. Hij is bekend geworden als auteur van verschillende thriller- en non-fictieboeken.
# Zillion

Zillion kan verwijzen naar:
* Zillion (discotheek): een voormalige discotheek in Antwerpen
* Zillion (computerspel uit 1993): een computerspel voor de Commodore 64
* Zillion (film): een Belgisch-Nederlands film over de opkomst en ondergang van de gelijknamige discotheek
* Zillion (scooter): een scooter die door Suzuki geproduceerd werd van 1998 tot 2003
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Zillion en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rachel Zegler

Rachel Anne Zegler (Hackensack, 3 mei 2001) is een Amerikaans actrice en zangeres. Ze brak in 2021 door met haar rol als Maria Vasquez in het muziekdrama West Side Story. Ze won voor deze rol in 2022 een Golden Globe. Met haar leeftijd van 20 jaar was ze meteen de jongste winnares ooit voor deze prijs.

## Biografie

Voorafgaand aan haar professionele carrière speelde Zegler in diverse schoolmusicals. In 2016 werd ze genomineerd voor de Metropolitan High School Theater Award. Ze trad tevens op tijdens trouwerijen.
Zegler kreeg in 2022 de rol toebedeeld van Sneeuwwitje in de geplande live-action remake van Sneeuwwitje en de zeven dwergen uit 1937.
Zegler speelt de rol van Anthea in het vervolg van Shazam! (2019), Shazam! Fury of the Gods uit 2023.
In 2023 speelt ze de rol van Lucy Gray Baird in The Hunger Games: The Ballad of Songbirds & Snakes.

## Filmografie

* ↑ (en) Rachel Zegler: 5 Fast Facts You Need to Know. Heavy (15 januari 2019). Gearchiveerd op 14 juli 2022.
* ↑ (en) Snow White Actress Rachel Zegler Wins the Golden Globe. DisneyFanatic (10 januari 2022). Gearchiveerd op 14 juli 2022.