OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Roodteugelfluiter

De roodteugelfluiter (Pachycephala rufogularis) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt versnipperd voor in zuidoostelijk Australië.

## Status

De grootte van de populatie is in 2018 geschat op 1000-5000 volwassen vogels. De weinige plekken waar deze vogel voorkomt worden vaak geteisterd door droogte en natuurbranden. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status kwetsbaar.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Roodteugelfluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) (en) Gould, 1841. Pachycephala rufogularis (protoniem). Proc. Zool. Soc. London, (1840), Pt 8, no. 94, p. 164. BHL
# Negeri Lama

Negeri Lama is een bestuurslaag in het regentschap Labuhan Batu van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Negeri Lama telt 5687 inwoners (volkstelling 2010).
# Banjarnegara (Pulosari)

Banjarnegara is een bestuurslaag in het regentschap Pandeglang van de provincie Banten, Indonesië. Banjarnegara telt 2502 inwoners (volkstelling 2010).
# Conogethes pinicolalis

Conogethes pinicolalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hiroshi Inoue en Hiroshi Yamanaka in een publicatie uit 2006.

## Verspreiding

De soort komt voor in China, Japan, Taiwan en Thailand.

## Waardplanten

De rups leeft op Pinaceae-soort(en).
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 9-10-2023.
* 1 2 3 Sunadda Chaovalit & Nantasak Pinkaew (2020). Checklist of the Tribe Spilomelini (Lepidoptera: Crambidae: Pyraustinae) in Thailand. Agriculture and Natural Resources 54 (2020) 499–506.
* ↑ Taiwan Moth Information Center. Conogethes pinicolalis. Geraadpleegd op 9-10-2023.
# Sherwood Feliksdal

Sherwood Linden Feliksdal (Paramaribo, 9 januari 1985) is een Nederlands-Surinaamse auteur. Haar bekendste werk is Sranan Odo’s uit 2014, een boek dat vooral tot doel heeft de cultuur van Surinaamse odo’s (spreekwoorden en gezegden) levendig te houden.
Voor kinderen van 2 tot 5 jaar schreef zij het kinderboek Tessa en haar afootje, rond het meisje Dina dat probeert haar zieke overgrootmoeder (afootje, afo is overgrootouder in het Sranantongo) beter te maken.
In maart 2020 kwam haar derde boek Afrikaanse Babynamen en Etiquette bij Zwangerschap en Geboorte bij Boekscout uit.
# Burusho

De Burusho of Hunzakut zijn een etnische groep in de voormalige vorstenstaten Hunza en Nagar in het Karakoramgebergte in het noorden van Pakistan.

## Oorsprong en kenmerken

Er bestaan veel mythes en verhalen rondom de Burusho, waarvan de meeste niet bewezen of weerlegd zijn.
Ze rekenen zichzelf tot afstammelingen van Alexander de Grote. Muitende soldaten zouden zich in dit afgelegen gebied gevestigd hebben. Dit zal de oorzaak zijn dat deze mensen een Europees uiterlijk hebben, zoals vaak blauwe of groene ogen en een lichte haarkleur. Door DNA-testen is echter gebleken dat de Burusho niet aantoonbaar van Zuidoost-Europese afkomst zijn.
Er wordt tevens beweerd dat de Burusho gemiddeld een hoge ouderdom bereiken. Dit zal diverse oorzaken hebben zoals de geïsoleerde rustige ligging zonder stress. Het drinkwater komt direct uit de bergen en bevat veel mineralen. Nog belangrijker zullen hun voedingsgewoonten zijn, zoals het gebruik van veel ongekookte granen en groenten en vruchten, waaronder dagelijks abrikozen. Tevens beweert men dat ze pas op hoge leeftijd grijs haar krijgen en een gezonde huid hebben. Andere bronnen spreken dit echter tegen. Zij menen dat dit op een oude mythe berust.

## Geschiedenis

De Burusho's bewoonden vroeger een veel groter gebied. Ze werden de bergen ingedreven, waar ze een ondoordringbaar thuisland bewoonden. Hunza lag ideaal om de karavanen tussen India en China schatting op te leggen of te overvallen. Vanaf de 11e eeuw werd het gebied geregeerd door dezelfde familie van mirs (heersers). De bekering tot de islam kwam relatief laat: in 1904 werd trouw gezworen aan de Aga Khan en zijn ismaëlieten, een islamitische sekte.
In 1974 sloot Hunza zich aan bij Pakistan, hiermee kwam een einde aan de heerschappij van de mirs. Met de opening van de Karakoram Highway werd het gebied uit zijn eeuwenlange isolement gehaald. Met behulp van de Aga Khan Foundation wordt geprobeerd de bewoners op het gebied van volksgezondheid, onderwijs, landbouw, vervoer en kleinschalig ondernemerschap te helpen.
* Maybury-Lewis, David, Wade Davis, Beebe Bahrami, Patrick Booz, Brian Fagan, Trudy Griffin-Pierce, Roy Richard Grinker, Catherine Herbert Howell, Robert Lee Humphrey, Ian Mcintosh, Eugene Ogan, Philip Scher, George Stuart, Keith en Elisabeth Ward, James F. Weiner (maart 2005). Mensen in hun wereld. National Geographic: Dutch Media uitgevers, 304 pagina's. ISBN 9789076963693.
* ↑ European Journal of Human Genetics: Y-chromosomal evidence for a limited Greek contribution to the Pathan population of Pakistan
* ↑ The Voice of the Nightingale: Personal Account of the Wakhi Culture in Hunza, Sabine Felmy, ISBN 0195775996
* ↑ Hunza. Ein Volk ohne Krankheit, Hermann Schaefer, ISBN 3424006343
* ↑ MENSEN; IN HUN WERELD, ISBN 90-76963-69-X
# Shoghi Effendi

Shoghí Effendí Rabbání (1 maart 1897 – 4 november 1957), beter bekend als Shoghi Effendi, was de behoeder van het bahai-geloof van 1921 tot zijn dood. Na het overlijden van 'Abdu'l-Bahá in 1921, begon het leiderschap van de bahai-gemeenschap aan een nieuwe fase, groeiend van het leiderschap van één individu naar een Bahai-bestuurssstelsel gefundeerd op de “twee pilaren” van het behoederschap en het Universele Huis van Gerechtigheid. Effendi studeerde aan de Universiteit van Oxford.
Shoghi Effendi wordt niet gezien als een van de centrale figuren van het bahai-geloof, waaronder de Báb, Bahá'u'lláh en 'Abdu'l-Bahá behoren. Terwijl de werken van de drie centrale figuren de bron van het bahai-geloof zijn, zijn Shoghi Effendi's geschriften commentaren op de werken van de centrale figuren.
# Tony Baert-Martens

Tony barones Baert-Martens (Bree, 26 maart 1929 - Hasselt, 13 april 2022) was een Belgisch uitgever. Ze was ruim 70 jaar verbonden aan Het Belang van Limburg.

## Biografie

Tony Martens was een kleindochter van Nicolaas Theelen, die in 1879 samen met zijn broer Jozef Het Algemeen Belang der Provincie Limburg oprichtte. Ze huwde in 1952 met Jan Baert, uitgever van de Brugsche Courant. Haar ouders overtuigden Baert om samen met hun dochter de leiding over Concentra, de uitgever van Het Belang van Limburg, over te nemen. Met het uitkopen van de familie verzekerde het koppel Baert-Martens zich van de macht en de controle over de financiële stromen. Haar man overleed in 1986 en Baert-Martens bleef tot 2009 lid van de raad van bestuur van Concentra. Willy Lenaers volgde haar als voorzitter op. Ze bleef zich omringen door adviseurs en stond bekend als de "keizerin van Hasselt".
Ze was tevens bestuurder van Voka Limburg, voorzitter van het beschermcomité van Een Hart voor Limburg, voorzitter van de BOIC-afdeling Limburg, lid van Probus Hasselt van Veldeke, stichtend lid van de Montgomery Club en vzw De Wiekslag en jurylid van de Stichting Burgemeester Meyers.
In 2004 werd Baert-Martens opgenomen in de persoonlijke adel met de titel van barones.
* SPRAAKMAKERS. Mevrouw Tony Baert en de Limburgse macht, De Standaard, 31 januari 2004.
* Tony Baert (93) is overleden, de barones die 70 jaar lang mee Het Belang van Limburg leidde, VRT NWS, 13 april 2022.
* ↑ Bestuurswissel bij Concentra, Het Belang van Limburg, 28 september 2009.
# Slag bij Blaauwberg

De Slag bij Blaauwberg was een doorslaggevende, maar kleinschalige veldslag. Ze resulteerde in de Britse overheersing van Zuid-Afrika tot in de 20ste eeuw. De slag vond op 8 januari 1806 plaats bij Bloubergstrand, dat vlak bij Kaapstad ligt.

## Achtergrond

Nederland was door Napoleon omgevormd tot het koninkrijk Holland. De Kaapkolonie was van Nederland. De Fransen zouden de kolonie kunnen overnemen en zodoende de zeeroute naar Indië beheersen. Om dit te verhinderen stuurden de Britten een vloot, die in juli 1805 vertrok. De kolonie had een zwakke verdediging, bestaande uit enkele reguliere eenheden en burgermilities. Aan het hoofd van de kolonie stond Generaal Jan Willem Janssens.

## Gebeurtenissen

De eerste Britten verschenen rond Kerstmis in 1805. Janssens liet vervolgens de kolonie mobiliseren. Op 4 januari 1806 arriveerde de hoofdvloot van de Britten. Na landing van de Britten marcheerden ze op richting Kaapstad, de Nederlanders marcheerden hen op hun beurt vanuit Kaapstad tegemoet. Ze troffen elkaar bij het plaatsje Bloubergstrand, dat toentertijd Blaauwberg heette.
Na enige strijd, sloeg een deel van het leger van de Nederlanders op de vlucht. De Britten kregen de overhand, waarna Janssens zich terugtrok naar het binnenland. De Britten vertrokken richting Kaapstad, dat zich zonder slag of stoot overgaf. Janssens hoopte op Franse steun, maar ging na een aantal dagen toch maar onderhandelen. Dit mondde uit in een capitulatie aan de Britten, doch onder gunstige voorwaarden voor de Nederlanders.
De Britten hielden de Kaapkolonie tot 13 augustus 1814 bezet, waarna Nederland de Kaapkolonie officieel overdroeg aan de Britten. Het Britse koloniale bewind duurde tot de stichting van de Unie van Zuid-Afrika in 1910.

## Overgave

Op 10 en 18 januari 1806 werden de Artikelen van Capitulatie ondertekend door de Nederlandse autoriteiten en de Britse overwinnaars. Hierin werd onder meer geregeld dat de Kaapkolonie werd overgedragen aan de Britten en Janssens, de Nederlandse troepen en ambtenaren zich konden inschepen voor Nederland, hetgeen in maart geschiedde.
# Atlantis (Zuid-Afrika)

Atlantis is een plaats in de Zuid-Afrikaanse provincie West-Kaap. Atlantis telt ongeveer 67.500 inwoners. De plaats is tijdens de Apartheid opgezet voor kleurlingen uit Kaapstad.

## Subplaatsen

Het nationaal instituut voor de statistiek, Stats SA, deelt sinds de census 2011 deze hoofdplaats in in 10 zogenaamde subplaatsen (sub place), waarvan de grootste zijn: Avondale SP1 • Protea Park • Robinvale • Saxonsea • Sherwood.
# Klapmuts (plaats)

Klapmuts is een dorp in de Zuid-Afrikaanse provincie West-Kaap. Klapmuts behoort tot de gemeente Stellenbosch dat onderdeel van het district Kaapse Wynland is.
# Languedoc (Zuid-Afrika)

Languedoc is een dorp in de Zuid-Afrikaanse provincie West-Kaap. Languedoc behoort tot de gemeente Stellenbosch dat onderdeel van het district Kaapse Wynland is.
# Silke Thorrez

Silke Thorrez (Beselare, 22 september 1990) is een Vlaams theatermaker en actrice.

## Studies

Na haar studies Communicatiewetenschappen te Brussel, studeerde Thorrez in 2017 af als Master in de Drama, afstudeerrichting Kleinkunst aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Op haar 17de mocht ze niet verder studeren op Studio Herman Teirlinck.

## Theater

Thorrez speelde al bij van tijdens haar opleiding bij theatergezelschappen, iets wat ze na haar studies ook bleef verder doen. Zo speelde ze al bij Theater Antigone, hetKIP, de Mannschaft en Blauwhuis.
Ze regiseert zelf ook theaterstukken. Haar meest recente stuk, Coupe Familiale (2019, Theater Antigone) werd geselecteerd voor het Theaterfestival 2020. De voorstelling kon helaas niet doorgaan wegens de COVID-19 pandemie.
Bij jeugdtheater Larf! geeft ze wekelijkse theaterateliers.

## Televisie

In het najaar van 2020 was Thorrez voor het eerst te zien in De Anderhalve Meter Show op VIER, een productie van Woestijnvis. Later was ze ook te zien in Onder Vuur (als Karlijn, Geronimo), Chantal (als Sylvie Velghe, Eyeworks) en Nonkels (als Anke Persyn, Woestijnvis).
* ↑ Actrice en theatermaker Silke Thorrez: “Ik wil altijd tot het uiterste gaan” (15 september 2022). Geraadpleegd op 17 mei 2024.
* ↑ Coupe Familiale. Gearchiveerd op 17 mei 2024. Geraadpleegd op 17 mei 2024.
# Pontokaspische vlokreeft

De pontokaspische vlokreeft (Dikerogammarus villosus) is een vlokreeftensoort uit de familie van de Gammaridae. Het is met een lengte van 2 cm (vrouwtjes) tot 3 cm (mannetjes) een van de grootste vlokreeften in Nederland en staat om deze reden ook wel bekend als de 'reuzenvlokreeft'.
Deze soort is van oorsprong afkomstig uit het Zwarte Zeegebied en is net als vele andere kreeftachtigen via het Main-Donaukanaal naar Nederland en België gekomen. In 1997 werd het voor het eerst aangetroffen in het Belgische Albertkanaal. Sindsdien wordt de pontokaspische vlokreeft aangetroffen in zowel brakke als zoete wateren in Nederland en België waar het o.a. een plek heeft gevonden tussen de stortstenen van oevers en kribben.
Het blijkt hier een agressieve omnivoor te zijn die ook blijkt te prederen op andere macrofauna. In combinatie met een hoge reproductiesnelheid en groot aanpassingsvermogen is het in staat andere vlokreeftachtigen te verdringen. Opvallend verdringt het hierbij niet alleen inheemse vlokreeften maar ook andere exoten als de Kaspische slijkgarnaal en de Tijgervlokreeft. De Engelse naam "killer shrimp" is dus niet onlogisch gekozen.

## Beschrijving

Bij deze soort zijn reeds met het blote oog duidelijk kegelvormige uitsteeksels aan de staartzijde van het achterlijf zichtbaar. Verder opvallend bij levende individuen: twee donkere lengtestrepen van voor naar achter (op 'schouderhoogte') en vaak zijn de antennen (sprieten) roodachtig. Dikerogammarus onderscheidt zich van andere genera verder door de zeer grote, ronde lob aan de basis de 7e looppoot; met Echinogammarus heeft het genus gemeen dat de binnentak van de 3e uropode zeer kort is. Bij Dikerogammarus haemobaphes, zijn de rugkegels minder scherp. Bovendien heeft de binnenkant van de buitentak van de 3e uropode enkele krachtige doorns staan tussen de ruim aanwezige beharing; bij de pontokaspische vlokreeft staan hier geen stekels. Bron:
* ↑ Lowry, J. (2012). Dikerogammarus villosus (Sowinsky, 1894). In: Lowry, J. (2012) World Amphipoda database. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=148586
* ↑ ANEMOON Verspreidingsatlas Kreeftachtigen. Geraadpleegd via: https://www.verspreidingsatlas.nl/S900175
* ↑ Nemokennislink. Geraadpleegd via: https://www.nemokennislink.nl/publicaties/bij-lobith-komt-de-kaspische-zee-ons-land-binnen
* ↑ Waarneming.nl. Geraadpleegd via: https://waarneming.nl/species/26529
# Lijst van Europese wedstrijden van Koninklijke Lierse Sportkring

De Belgische voetbalclub Koninklijke Lierse Sportkring speelt sinds 1960 wedstrijden in Europese competities. Hieronder volgt een overzicht van de gespeelde wedstrijden per seizoen.
Uitslagen vanuit gezichtspunt Lierse SK
| Seizoen | Competitie | Ronde | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 1960/61 | Europacup I | 1R | FC Barcelona | 0-5 | 0-2 (U) | 0-3 (T) | 0.0 |
| 1969/70 | Europacup II | 1R | APOEL Nicosia | 11-1 | 10-1 (T) | 1-0 (U) | 4.0 |
| | | 2R | Manchester City FC | 0-8 | 0-3 (T) | 0-5 (U) | 4.0 |
| 1971/72 | UEFA Cup | 1R | Leeds United AFC | 4-2 | 0-2 (T) | 4-0 (U) | 8.0 |
| | | 2R | Rosenborg BK | 4-4 u | 1-4 (U) | 3-0 (T) | 8.0 |
| | | 1/8 | PSV | 4-1 | 0-1 (U) | 4-0 (T) | 8.0 |
| | | 1/4 | AC Milan | 1-3 | 0-2 (U) | 1-1 (T) | 8.0 |
| 1976/77 | Europacup II | 1R | HNK Hajduk Split | 1-3 | 1-0 (T) | 0-3 (U) | 2.0 |
| 1978/79 | UEFA Cup | 1R | FC Carl Zeiss Jena | 2-3 | 0-1 (U) | 2-2 (T) | 1.0 |
| 1995/96 | UEFA Cup | 1R | SL Benfica | 2-5 | 1-3 (T) | 1-2 (U) | 0.0 |
| 1996 | Intertoto Cup | Groep 10 | Vasas SC | 0-2 | 0-2 (U) | | 0.0 |
| | | Groep 10 | Gaziantepspor | 1-0 | 1-0 (T) | | 0.0 |
| | | Groep 10 | JK Trans Narva | 3-0 | 3-0 (U) | | 0.0 |
| | | Groep 10 (1e) | FC Groningen | 2-1 | 2-1 (T) | | 0.0 |
| | | 1/2 | Karlsruher SC | 2-5 | 2-3 (T) | 0-2 (U) | 0.0 |
| 1997/98 | Champions League | Q | Anorthosis Famagusta | 3-2 | 0-2 (U) | 3-0 (T) | 4.0 |
| | | Groep F | Bayer 04 Leverkusen | 0-3 | 0-1 (U) | 0-2 (T) | 4.0 |
| | | Groep F | Sporting Portugal | 2-3 | 1-1 (T) | 1-2 (U) | 4.0 |
| | | Groep F (4e) | AS Monaco | 1-6 | 1-5 (U) | 0-1 (T) | 4.0 |
| 1999/00 | UEFA Cup | 1R | FC Zürich | 3-5 | 0-1 (U) | 3-4 (T) | 0.0 |
| 2000/01 | UEFA Cup | Q | FK Ekranas Panevėžys | 7-0 | 3-0 (U) | 4-0 (T) | 3.0 |
| | | 1R | Girondins de Bordeaux | 1-5 | 0-0 (T) | 1-5 (U) | 3.0 |
| 2003 | Intertoto Cup | 1R | FC Encamp | 7-1 | 3-0 (U) | 4-1 (T) | 0.0 |
| | | 2R | FK Sloboda Tuzla | 5-2 | 0-1 (U) | 5-1 (T) | 0.0 |
| | | 3R | sc Heerenveen | 1-5 | 1-4 (U) | 0-1 (T) | 0.0 |
Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 22.0
# Achmeatoren

De Achmeatoren is een kantoortoren in het centrum van Leeuwarden.
De Achmeatoren is 114,6 meter hoog en heeft 26 verdiepingen. Hiermee is de Achmeatoren het hoogste gebouw van Leeuwarden. De toren is gebouwd in opdracht van Achmea Vastgoed en ontworpen door de architecten Abe Bonnema en Jan van der Leij van Bonnema Architecten uit Hardegarijp. De toren is in 2002 opgeleverd.

## Problemen

Karakteristiek zijn de zwarte platen van natuursteen die aan het gebouw zijn bevestigd. In 2001 en 2002 liet tijdens een storm een aantal van deze platen los, waardoor de omgeving afgezet moest worden.
De Achmeatoren heeft vier liften, die een snelheid behalen van 6 meter per seconde. Oorspronkelijk haalden de liften zelfs 8 meter per seconde, maar omdat mensen misselijk werden als gevolg van de abrupte versnellingen, is de snelheid met 2 meter per seconde verlaagd. Bij deze snelheid gaan de oren nog steeds dichtzitten door de relatief grote versnelling.

## Bezwaren

De bouw van de Achmeatoren gaf in 1999 bezwaren van de luchtvaartzijde in verband met de nabijgelegen militaire vliegbasis Leeuwarden. De bouw werd echter toch toegestaan vanwege het maatschappelijk belang. Architectenbureau Bonnema plaatste met tegenzin vier lichtjes op de hoeken. Later werden die vervangen door een dubbellijnige neoncontour die helemaal rond de top van de toren loopt. In eerste instantie was dit groen, maar het is later vervangen door rood licht.

## Hoogste

De Achmeatoren is met bijna 115 meter de hoogste wolkenkrabber van Noord- en Oost-Nederland. De toren is beeldbepalend voor Leeuwarden en is met helder weer vanuit een groot deel van Friesland zichtbaar.
Volgens nieuwe voorschriften van de Rijksluchtvaartdienst is het niet meer toegestaan om binnen een straal van vier kilometer van de vliegbasis hoger te bouwen dan 45 meter. Hierdoor wordt verdere ontwikkeling van hoogbouw in Leeuwarden belemmerd.
* ↑ Skycraperpage.com - Achmea-toren. Gearchiveerd op 6 maart 2016.
Cooltoren (Rotterdam) · Delftse Poort (Rotterdam) · FIRST (Rotterdam) · Hoftoren (Den Haag) · JuBi-gebouw (Den Haag) · De Kroon (Den Haag) · Maastoren (Rotterdam) · Millenniumtoren (Rotterdam) · Mondriaantoren (Amsterdam) · Montevideo (Rotterdam) · New Babylon (Den Haag) · New Orleans (Rotterdam) · The Red Apple (Rotterdam) · Rembrandttoren (Amsterdam) · De Rotterdam (Rotterdam) · Het Strijkijzer (Den Haag) · Westpoint (Tilburg) · World Port Center (Rotterdam) · De Zalmhaven (Rotterdam)
Achmeatoren (Leeuwarden) · Alphatoren (Enschede) · Carlton (Almere) · Erasmusgebouw (Nijmegen) · Europees Octrooibureau (Rijswijk) · EWI-gebouw (Delft) · Hondsrugtoren (Emmen) · Innovatoren (Venlo) · Kempkensberg (Groningen) · Niko (Eindhoven) · Provinciehuis ('s-Hertogenbosch) · Rabobank (Utrecht) · Sardijntoren (Vlissingen) · IJsseltoren (Zwolle)
# Burmaniahuis

Het Burmaniahuis is een monumentaal herenhuis in de Nederlandse stad Leeuwarden.

## Geschiedenis

Al in de 15e eeuw, mogelijk zelfs eerder, stond er een stins op de Oldehove, een van de terpdorpen waaruit Leeuwarden is ontstaan. Bekend is dat Rienck van Burmania, drost van Coevorden, rond 1555 het toenmalige Burmaniahuis verbouwde. Tot begin 19e eeuw bleef het huis eigendom van de familie Van Burmania.
Jhr. mr. Idsert Aebinga van Humalda, gouverneur van Friesland kocht het huis in 1816 van de erven van de familie Van Burmania. Rond 1843 betrok een oomzegger van Aebinga van Humalda, Idzerd Frans van Eysinga (1794-1870) het huis met zijn gezin.

## Een nieuw huis

Het huis vererfde in 1871 op jkvr. Clara Tjallinga Aedonia van Eysinga, dochter van Idzerd Frans van Eysinga. Zij was echtgenote van Bernhardus Hopperus Buma, oud-burgemeester. Zij lieten het pand slopen en door architect Jurjen Bruns het huis bouwen dat er tegenwoordig nog staat. Bruns ontwierp een pand van twee verdiepingen in neorenaissancestijl.
Al in 1889 waren er bouwkundige aanpassingen nodig. Architect Hendrik Hendriks Kramer zorgde onder andere voor een versteviging van de entreepartij en balkons. Hij stond niet achter de decoratieve stijl van zijn voorganger en hij verving daarom het ornamentrijke fronton door een eenvoudiger exemplaar en gaf de rijk versierde ramen een strakkere omlijsting.
Wiardus Willem Hopperus Buma, zoon van het echtpaar Hopperus Buma-van Eysinga, bewoonde het huis met zijn gezin, tot hij in 1898 burgemeester werd van Hennaarderadeel. Hun kinderen, onder wie Barend Hopperus Buma, werden in het Burmaniahuis geboren.
Van 1899 tot 1909 werd het huis verhuurd aan advocaat-generaal Jacob Jan Lodewijk Hangest baron d’Yvoy en in 1912 korte tijd aan officier van justitie mr. Johan de Vries van Doesburg. Daarna verloor het huis zijn woonfunctie.

## Kantoor

In 1912 werd het Burmaniahuis verkocht aan de Algemeene Friesche Levensverzekeringsmaatschappij, een voorloper van AEGON, die het in gebruik had als kantoorruimte. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog werd een deel van het pand enige tijd gebruikt door de Sicherheitsdienst.
In 1989 verkocht AEGON het Burmaniahuis aan de gemeente Leeuwarden. Omdat het Stadhuis van Leeuwarden te klein werd, zocht de gemeente naar een oplossing. Er werd gekozen voor een nieuw te bouwen stadskantoor, waaraan in 1992 werd begonnen. Het Burmaniahuis werd omsloten door nieuwbouw en vormt tegenwoordig de entree van het nieuwe stadskantoor.
* ↑ Het Burmaniahuis te Leeuwarden. Gearchiveerd op 21 september 2021.
* ↑ Historisch Centrum Leeuwarden: Burmaniahuis
* ↑ Open Monumenten Dag: Burmaniahuis/Stadskantoor
# Simone van den Eertwegh

Simone van den Eertwegh (Eersel, 1980) is een Nederlandse zangeres en theatermaakster.

## Biografie

Toen van den Eertwegh ongeveer 13 jaar oud was leerde ze zangeres Marie-Cecile Moerdijk kennen. Deze zangeres nam haar al snel onder haar hoede en leerde haar diverse facetten van het artiestenvak. Ze volgde zanglessen bij de door Moerdijk aanbevolen klassieke zangdocenten. Eind 2012 kwam ze in aanraking met Liesbeth List, die haar aanraadde deel te nemen aan het Concours de la Chanson van de Alliance Française. Van den Eertwegh werd een van de drie prijswinnaars van het jaar 2013. Van den Eertwegh is sinds 2016 ambassadeur van de stichting 'Stop Pesten Nu'.

## Werk
### Muziek

In 2008 nam Van den Eertwegh haar eerste single ‘Overal zijn mensen’ op, waarmee ze in 2009 TROS Talent van de maand werd. Ze won een videoclip-opname en een privé zangles van theatermaakster Leoni Jansen. Herman Pieter de Boer schreef de opvolger 'Ritme', waarmee Simone in 2011 de TROS zomerhit-wedstrijd won. Het lied kwam in de A-lijst van de zender terecht en werd veelvuldig gedraaid op radio en TV. In 2012 nam Van den Eertwegh een Engelstalige single op waarmee ze deelnam aan de wedstrijd Radio 538 voor WarChild 'Maken of Kraken'. Ze behaalde de finale en zong een duet met Xander de Buisonjé.

### Theater

Naar aanleiding van het concours schreef ze een theatervoorstelling, welke ze met goedkeuring van List 'Van List tot Heden' betitelde. In september 2013 ging de voorstelling van start en draaide twee seizoenen in de Nederlandse theaters. In september 2016 ging de opvolger ‘Puur’ in première, in datzelfde jaar kwam haar gelijknamige debuutalbum 'Puur' uit. De eerste single 'Kerstmis' kreeg aandacht van Frits Spits in zijn programma ‘De Taalstaat’. In 2018 werd Van den Eertwegh gevraagd voor de rol van Barbra Streisand in de tribute-theatervoorstelling 'A Tribute to Streisand'.

## Discografie

| Single | Datum verschijning |
| Overal zijn mensen | 2008 |
| Ritme | 2010 |
| If I could Fly | 2012 |
| Droom | 2014 |
| Kerstmis | 2016 |
| Albums | Datum verschijning |
| Puur | 2016 |