OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zaho de Sagazan

Zaho-Agathe Le Moniès de Sagazan of kortweg Zaho de Sagazan (Saint-Nazaire, 28 december 1999) is een Franse singer-songwriter. In 2023 bracht ze haar debuutalbum La Symphonie des éclairs uit.

## Biografie

De Sagazan is de dochter van de schilder, beeldhouwer en artiest Olivier de Sagazan. Haar moeder is lerares. Ze heeft drie oudere zussen en een tweelingzus. Ze studeerde management voordat ze in de ouderenzorg ging werken.
Ze trad vijf avonden op bij het Transmusicales muziekfestival in Rennes in 2022 op het Aire Libre podium. Haar eerste album, La Symphonie des éclairs, bevat dertien nummers en werd op 31 maart 2023 uitgebracht door Virgin Records. Enkele maanden na het uitkomen van het album groeide De Sagazan uit van een bijna onbekende artiest tot een nieuwe hoop voor het Franse chanson. Het album werd Goud in december 2023. In januari 2024 werd ze genomineerd voor de Music Moves Europe Talent Awards. Niet lang daarna, met vijf nominaties voor de 39e editie van de Victoires de la Musique, won ze prijzen voor het beste originele lied, beste album, podiumontdekking en vrouwelijke podiumontdekking.

## Muzikale stijl en invloeden

De Sagazan zegt dat ze gepassioneerd is door elektronische muziek uit de jaren tachtig, van Krautrock tot synthwave, terwijl ze wordt gevoed door Franse liedjes, in het bijzonder Jacques Brel en Barbara. Ze noemt ook Tom Odell als een van haar belangrijkste invloeden. Op het podium wordt ze vergezeld door Tom Geffray, een multi-instrumentalist, en muzikanten van de band Inuit (Alexis Delong en Pierre Cheguillaume).

## Discografie
### Album

* La Symphonie des éclairs, Virgin Records.

## Prijzen en nominaties

* 2022: Chorus prijs van het Festival Hauts-de Seine
* 2023: Prix Joséphine
* 2023: Prix Francis-Lemarque voor opkomend talent
* 2024: De prijs voor "Beste opkomende Europese artiest van het jaar 2023" en de "Publieksprijs" tijdens de Music Moves Europe Talent Awards van het Eurosonic-festival in Groningen
* 2024: Le Q d'or voor muzikale ontdekking op TMC
* 2024: De Victoires de la Musique in de categorieën "Origineel lied", "Beste album", "Podiumontdekking" en "Vrouwelijke podiumontdekking"
# Orchestre des Champs-Élysées

Het Orchestre des Champs-Élysées is een Frans symfonieorkest, opgericht in Parijs in 1991.

## Geschiedenis

Het ensemble speelt op authentieke instrumenten werken van Haydn tot Mahler. Het orkest werd opgericht in 1991 door Alain Durel, de directeur van het Théâtre des Champs-Élysées en door Philippe Herreweghe. Momenteel (2017) is het orkest gevestigd in Nouvelle-Aquitaine en is het geassocieerd met het Scène nationale-theater van Poitiers.
Het orkest speelt werken uit de late negentiende eeuw, zoals de symfonieën van Robert Schumann en Bruckner. De opnamen werden goed ontvangen door de critici, met name Bruckners zevende symfonie die een "choc" ontving van Monde de la musique, een "fortissimo" van het blad Télérama en het cijfer 4 van de Bayerischer Rundfunk. Deze symfonie werd opgenomen in het Utrechtse Muziekcentrum Vredenburg. Later kreeg ook de opname van de vierde symfonie een tweede fortissimo van Télérama.

## Externe link

* Officiële website
# Kasteel van Snellegem

Het kasteel van Snellegem, ook bekend als De Boeverie, is een kasteel in de tot de West-Vlaamse gemeente Jabbeke behorende voormalige gemeente Snellegem, gelegen aan Kasteeldreef 5-7.

## Geschiedenis

Het kasteel werd gebouwd in 1874-1875 in opdracht van baron Edmond le Bailly de Tilleghem. Het lag ten oosten van het historisch domein Vlaeminckpoort. Om het kasteel werd een park in Engelse landschapsstijl aangelegd.
In de twintigste eeuw werd het kasteel bewoond door Bénédict Gillès de Pélichy, zijn echtgenote Adrienne le Bailly de Tilleghem (kleindochter van Edmond le Bailly) en hun negen kinderen. Beide echtgenoten waren opeenvolgend burgemeester van Snellegem en werden hierin opgevolgd door hun zoon Baudouin Gillès de Pelichy (1915-1997).
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd door de bezetter een vliegveld aangelegd op het domein en werd het kasteel in gebruik genomen door Duitse officieren. Bij geallieerde bombardementen op het vliegveld, werd ook het kasteel beschadigd. Na de oorlog werd het kasteel opnieuw het zomerverblijf van de familie. In 1927 brak brand uit in de kelderkeuken en moest een deel van het kasteel heropgebouwd worden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel opnieuw opgeëist als residentie voor Duitse officieren.
In 1961 verkocht de familie het domein. De nieuwe eigenaar was Raoul Halewyck, oester- en kreeftenkweker in Oostende en vader van een talrijk gezin. Na hem bleef het gebouw een tijdlang onbewoond en bezet door kluizenaars.
In 1975 was de eigenaar de antiquair Paul De Grande die er zijn woning van maakte en tevens een expositieruimte voor zijn antiekzaak.
Het park werd grotendeels verkaveld en omgevormd tot een villawijk.

## Gebouw

Het kasteel is opgetrokken in eclectische stijl. In delen van het interieur is de oorspronkelijke inrichting nog aanwezig.
Het park omvat, naast een serpentinevijver, een koetshuis met paardenstallen en een oranjerie.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Kuke (Lääne-Nigula)

Kuke is een plaats in de Estlandse gemeente Lääne-Nigula, provincie Läänemaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).

## Bevolking

Het dorp had 18 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

Het dorp ligt ten noordoosten van de vlek Risti. Bij Kuke grenzen de provincies Läänemaa, Harjumaa en Raplamaa aan elkaar.
De Põhimaantee 9, de hoofdweg van Ääsmäe via Haapsalu naar Rohuküla, komt door Kuke.

## Geschiedenis

Kuke lag op het landgoed van Sooniste. De naam van het dorp gaat vermoedelijk terug op een smid met de naam Kuck, die een stuk grond bezat. De man wordt genoemd in een document uit 1586. In 1782 werden twee boerderijen, Kucka Hindrich en Kucka Rein, genoemd en in 1796 een dorp Kukke. In 1900 maakt een document melding van een dorp Куке, de Russische versie van de naam.
In 1977 werd Kuke samengevoegd met een deel van Rõuma. De nieuwe plaats kreeg de naam Rehemäe. In 2018 werd Kuke weer een zelfstandig dorp. Rehemäe (dat ten zuiden van Kuke ligt) behield alleen het deel dat vroeger van Rõuma was.
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 16 juli 2023.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 26 november 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘3551 Kuke village’ in.
* 1 2 (et) Marja Kallasmaa, Peeter Päll, Kuke. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 26 november 2024. Geraadpleegd op 26 november 2024.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Rehemäe. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 28 juni 2019. Geraadpleegd op 26 november 2024.
# Factory Girl (film uit 2006)

Factory Girl is een Amerikaanse biografische dramafilm uit 2006 over het leven van Edie Sedgwick. De productie stond onder regie van George Hickenlooper en concentreert zich voornamelijk op Sedgwicks relatie met Andy Warhol en haar ondergang direct daarna. De filmtitel verwijst naar The Factory, het atelier van Warhol.

## Verhaal

De uit een rijke familie afkomstige Edie Sedgwick (Sienna Miller) wil het maken als kunstenaar en denkt dat ze daar meer kans op heeft als ze vertrekt naar metropool New York. Vriend Chuck Wein (Jimmy Fallon) stelt haar daar voor aan Andy Warhol (Guy Pearce), die het helemaal ziet zitten in de mooie Sedgewick. Hij betrekt haar vanaf dat moment in alles wat hij doet en zij is bijna 24 uur per dag te vinden in The Factory, Warhols tevens als leefgemeenschap dienende atelier.
Sedgewick gaat zo op in hun zelfgeschapen kunstzinnige realiteit dat ze elke vorm van gematigdheid verliest. Ze drinkt en gebruikt drugs dat het een lieve lust is en raakt als bij toverslag door haar financiën heen, terwijl Warhol haar amper tot niet betaalt. Sedgewick verkeert in de veronderstelling dat hij eenzelfde emotionele band met haar heeft als zij met hem. Voor Warhol is ze echter voornamelijk een object dat hij gebruikt in zijn kunst, met name films. Vanaf het moment dat hij op haar is uitgekeken en zijn aandacht verlegt naar Nico (Meredith Ostrom), negeert hij Sedgewick volkomen.
Drugsverslaafd, sociaal geïsoleerd en met amper een cent op zak, gaat het vervolgens in rap tempo bergafwaarts met Sedgewick.

## Rolverdeling

* Hayden Christensen - Muzikant 'Billy'
* Jack Huston - Gerard Malanga
* Armin Amiri - Ondine
* Tara Summers - Brigid Polk
* Mena Suvari - Richie Berlin
* Shawn Hatosy - Syd Pepperman
* Beth Grant - Julia Warhol
* James Naughton - Fuzzy Sedgwick, Edie's vader
* Edward Herrmann - James Townsend
* Illeana Douglas - Diana Vreeland
* Mary Elizabeth Winstead - Ingrid Superstar
* Don Novello - Mort Silvers
* Johnny Whitworth - Silver George
* Sally Kirkland - Grootmoeder Sedgwick

## Trivia

* Gedurende de aftiteling zijn er foto's van de echte Sedgewick te zien.
* Factory Girl was de eerste film waarin Mary-Kate Olsen verschijnt zonder haar zus. Haar scènes overleefden de montage niet, maar ze is nog kort op de achtergrond te zien tijdens een feestscène.
* De muzikant die Hayden Christensen speelt, staat op de aftiteling alleen vernoemd als muzikant en wordt in krantenartikelen in de film alleen vernoemd als 'Billy'. Dit kwam doordat Bob Dylan de producenten wilde aanklagen omdat hij vond dat hij in de film wordt aangewezen als schuldig aan Sedgewicks dood. Daarop werd elke vernoeming van zijn naam uit de film verwijderd.
# Antheridium

Een antheridium (meervoud: antheridiën) is een haploïde structuur of orgaan, dat mannelijke gameten, antherozoïden of zaadcellen, produceert. Een antheridium wordt gevormd tijdens de gametofytfase van "lagere planten", zoals mossen, varens en primitieve vaatplanten (Psilotales). Vele algen, palmvarens, sommige schimmels, waterschimmels (oömyceten) en de Japanse notenboom (van het verder uitgestorven geslacht ginkgo) vormen ook antheridia.
Een antheridium bestaat uit steriele cellen en spermatogeen weefsel. De steriele cellen zorgen voor versteviging of bescherming van het spermatogeen weefsel. De spermatogene cellen produceren door mitotische celdeling de spermatiden (zaadcellen). Bij de lagere schimmels ontstaat het antheridium aan de top van een antheridiofoor, een stengelachtige structuur.
Bij vele naaktzadigen en alle bedektzadigen is de mannelijke gametofyt gereduceerd tot een stuifmeelkorrel en de antheridiën tot een enkele generatieve cel binnenin de stuifmeelkorrel. Na de bestuiving deelt de generatieve cel en vormt daarbij twee spermacellen.
Bij mossen spreekt men van androecium als de antheridiën bij elkaar staan geplaatst.
* Antheridium (rood) en oögonium (rechts daarnaast) van de alg Chara contraria
* Antheridium en oögonium van een alg (Chara-soort)
* Dwarsdoorsnede van antheridia met parafysen van een mos
* Antheridia van Porella sp., een bebladerd levermos.
* Antheridium van een levermos
# Metallurgische industrie

De metallurgische industrie of basismetaalindustrie is een onderdeel van de metaalindustrie.
Ze omvat de bedrijven die metaalerts verwerken tot metaal (primair metaal), en de bedrijven die dit metaal verder verwerken tot halffabricaten. Ook worden de bedrijven hieronder gerangschikt die metaalschroot verwerken tot bruikbaar metaal (secundair metaal).

## IJzer en staal

Bij de ijzer- en staalproductie, dat naar volume veruit het belangrijkste metaal is, zijn de volgende productiestappen aanwezig:
* Ertsvoorbereiding, bestaande uit vermalen, wassen, pelletiseren. Eventueel ook sinteren, waarbij de toeslagstoffen kalksteen en cokes samen met het erts tot brokken wordt gebakken, die rechtstreeks in de hoogoven kunnen worden gebruikt.
* Het hoogovenbedrijf, dat uit erts en toeslagstoffen het vloeibaar ruwijzer produceert en waarbij als restproduct hoogovenslak wordt gevormd.
* De staalindustrie, welke het ruwijzer en/of ijzerschroot verwerkt tot staal. Ook legeringen kunnen aldus worden vervaardigd.
* Het vloeibare staal wordt gegoten in blokken of knuppels, dan wel met een continugietmachine in strengen, die door middel van snijbranders in plakken worden gesneden. Eventueel wordt ook het ruwijzer dat niet tot staal wordt verwerkt, in blokken gegoten.
* De walserij, bestaande uit een warm-bandwalserij en een koud-bandwalserij. In de warmbandwalserij worden de plakken, eerst in roodgloeiende en later in koude toestand, tot steeds dunnere platen gewalst, al naargelang de behoefte. Uiteindelijk ontstaat uit een plak een stalen band van een kilometer lang en 1 mm dikte. Deze kan in de koudbandwalserij verder worden uitgewalst al naargelang de behoefte. De band wordt gewoonlijk op rollen (coils) gewonden en als zodanig als product verkocht.
* Behalve tot plaatstaal kunnen de plakken ook tot profielstaal worden gewalst, zoals U- en H-balken.
* De knuppels worden gewalst tot staaf- en draadproducten, zoals gewalst staaldraad en betonijzer. Dit geschiedt in een staaf- en draadwalserij.
* Oppervlaktebehandelingen, zoals galvaniseren door elektrolyse, of vertinnen door dompeling. In het laatste geval wordt blik geproduceerd.
Een industrieel bedrijf dat het hoogovenbedrijf en de staalfabriek combineert heet een geïntegreerd staalbedrijf. Vaak is daarbij ook een warmband- en een koudbandwalserij aanwezig. Niet zelden omvat het complex ook een cokesfabriek en een haven.

## Non-ferro metalen

De ertsen van non-ferrometalen zijn doorgaans armer. De volgende processen kunnen hierbij noodzakelijk zijn:
* Ertsveredeling of concentratie, waarbij het erts wordt vermalen en de niet-metaalhoudende deeltjes door diverse scheidingsmethoden worden verwijderd. Deze deeltjes worden als tailings opgeslagen, vaak in bezinkvijvers.
* Roosten, waarbij het zwavel in sulfidische ertsen wordt geoxideerd tot SO$_2$. Hierna is nog een reductieproces -meestal met behulp van cokes- nodig.
* Elektrolyse wordt gebruikt om zink, koper, aluminium en dergelijke uit erts te winnen of te raffineren. Het hierbij ontstane anodeslib bevat veel kostbare materialen die er ook weer uit gewonnen kunnen worden.
# Pterogonia cardinalis

Pterogonia cardinalis is een vlinder uit de familie van de visstaartjes (Nolidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Holloway.
# Methyl-2,5-dichloorbenzoaat

Methyl-2,5-dichloorbenzoaat is een ester afgeleid van benzoëzuur.
De stof komt voor als lichtgele kristallen met een prikkelende aromatische geur. Ze is niet ontvlambaar en niet explosief.

## Toepassing

Methyl-2,5-dichloorbenzoaat wordt gebruikt bij het enten van jonge wijnstokken. Een entwas, die een kleine hoeveelheid van de stof bevat (niet meer dan 0,0035%) wordt dadelijk op de wijnstok aangebracht na het enten om de entwond te verzegelen en de callusvorming te stimuleren. Dit gebeurt ongeveer vier jaar vooraleer de wijnstok een eerste oogst oplevert. Deze toepassing vormt bijgevolg geen risico voor de consument.

## Regelgeving

De Europese Commissie heeft de stof met ingang van 1 september 2009 opgenomen in de lijst van toegelaten gewasbeschermingsmiddelen. Ze mag enkel binnenshuis toegepast worden.
# Methylisothiazolinon

Methylisothiazolinon is een organische verbinding uit de groep van isothiazolinonen. De stof komt voor als een witachtige tot bruine vaste stof, die zeer goed oplosbaar is in water.

## Toepassingen

Methylisothiazolinon is een veel gebruikt biocide en desinfecterend middel. Het wordt als conserveermiddel tegen micro-organismen (schimmels en bacteriën) toegevoegd aan veel producten, onder meer schoonmaakmiddelen, verven, lakken, kleefstoffen, shampoos, hand- en bodylotions, zonnebrandcrème en andere cosmetische producten. Het wordt vaak in combinatie met methylchloorisothiazolinon gebruikt en deze combinatie wordt MIT (methylisothiazolinonen) genoemd. Deze combinatie kan evenwel contactallergie veroorzaken; ze is trouwens opgenomen in de Europese standaardreeks.
Industriële toepassingen van methylisothiazolinon, ter bestrijding van algen, slijmvormende bacteriën en schimmels, vindt men onder meer in papier- en papierpulpfabrieken, proceswater- en koelwatersystemen en bij het boren naar aardolie.

## Regelgeving

In de Europese Unie mocht methylisothiazolinon als conserveermiddel in alle cosmetische producten aanwezig zijn met een maximale concentratie van 0,01% (100 ppm) in het eindproduct. In dergelijke concentraties zou de stof geen risico voor de consument vormen. Een latere verordening uit 2016 verbiedt echter methylisothiazolinon in cosmetische producten die niet worden af-, uit- of weggespoeld. Als reden wordt aangegeven dat er geen veilige concentratie is van de stof voor de inductie van contactallergie. In producten die wel worden af-, uit- of weggespoeld blijft de maximumconcentratie van 0,01% of 100 ppm behouden.
De stof mag in de Europese Unie sedert 24 oktober 2009 niet meer gebruikt worden als biocide (voor desinfectie en ontsmetting). Ze is niet opgenomen in de lijst van biociden die in de Europese Unie op de markt gebracht mogen worden.
# Frans-Duitse begraafplaats van Maissin

De Frans-Duitse begraafplaats van Maissin is een militaire begraafplaats met Franse en Duitse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen bij het Belgische dorp Maissin. De begraafplaats ligt net ten noordwesten van het dorpscentrum, langs de weg naar de Lesse. De begraafplaats telt 4.782 gesneuvelden. Er bevinden graven van 512 gesneuvelde Duitsers en 282 Fransen. In twee massagraven rusten 3.001 niet geïdentificeerde Fransen en ten slotte bevindt er zich een gedeeld massagraf met 683 Fransen en 343 Duitsers. De begraafplaats is 5.040 m² groot. Centraal vooraan bevindt zich een 16de-eeuws Bretoens calvariekruis, centraal achteraan een rond herdenkingsgebouwtje. De begraafplaats is opgedragen aan oud-strijder Pierre Massé.
In de omgeving werd aan het begin van de Eerste Wereldoorlog op 22 en 23 augustus 1914 zwaar gevochten tussen het Franse en het Duitse leger. Na de Franse terugtrekking begonnen de Duitsers vanaf 24 augustus met het begraven van de honderden gesneuvelden. De Franse en Duitse gesneuvelden werden samen begraven, onder meer op drie begraafplaatsen in Maissin. De eerste begraafplaats bevond zich langs de weg naar Transinne, de tweede en de derde langs de weg naar de Lesse. De begraafplaatsen droegen toen de namen Terrassenfriedhof, Langfriedhof en Rundbau-Friedhof. Enkel het Rundbau-Friedhof, waarop een rond herdenkingsgebouw was opgetrokken, werd behouden. In 1932 werd bij de 18de verjaardag van de gevechten een 16de-eeuws kruis uit Le Tréhou in de Finistère ingewijd, ter herinnering aan de sneuvelden uit Bretagne. In 1964 werd de 50$^e$ verjaardag herdacht.
* Bretoens calvariekruis uit het dorp Le Tréhou
* Monument op de militaire begraafplaats
* Grafsteen van een Duits-joodse soldaat
* Monument van de gemeente Maissin
# Mekarharja

Mekarharja is een bestuurslaag in het regentschap Banjar van de provincie West-Java, Indonesië. Mekarharja telt 4321 inwoners (volkstelling 2010).
# Karlijn Tromp

Karlijn Tromp is een van de hoofdpersonages in de strip Jan, Jans en de kinderen van Jan Kruis. Ze is gebaseerd op een echt bestaand persoon: Leontine Kruis, de oudste dochter van de striptekenaar.

## Achtergrond

Karlijn is de oudste dochter van Jan en Jans Tromp. Ze heeft een jongere zus, Catootje, en later ook een klein broertje, Gertje. Karlijn heeft de spitse neus en het experimentele karakter van haar moeder geërfd.
Karlijn wordt als een van de weinige personages in de strip ouder. Gedurende de eerste paar jaar is ze 10 à 12 jaar oud en zit ze nog op de basisschool. Daarna lijkt ze eerder 15 of 16 en zit ze in een van de laatste jaren van de middelbare school, waar ze het niet erg naar haar zin heeft.
In album 5 (een bundel van de oorspronkelijke stripjes uit 1974-1975) wordt Karlijn vegetariër. Dit lijkt in eerste instantie een voorbijgaande fase aangezien ze in album 7 een karbonaadje aanneemt. In album 8 bekeert Karlijn zich echter opnieuw tot het vegetarisme. Er ontstaat een running gag in de strip, waarbij Karlijn stelselmatig de (kerst)maaltijd tracht te verpesten door onderwerpen aan te snijden als de bio-industrie en wereldvoedselproblematiek. Met name Jan stoort zich hier vreselijk aan.
Karlijn is ook in andere opzichten tamelijk brutaal, puberaal en recalcitrant; zo komt ze af en toe met een vriend thuis waar haar ouders niet zo blij mee zijn. Ook wil ze voortdurend meegaan in de laatste mode. Een paar keer wordt Karlijn ook van school geschorst vanwege wangedrag.
Karlijns liefdesleven lijkt nogal onstabiel zonder vaste relaties, maar is wel een van de terugkerende thema's in de strip. Een van de belangrijkste onderwerpen waar Karlijn met haar ouders over praat zijn haar – mislukte – pogingen om een jongen te versieren.

## In andere strips

In 2009 had Karlijn haar eigen strip in Jetix Meiden Magazine, Karlijn's Leven. Later verscheen ze ook in het weekblad Tina met Karlijn, Catootje en de Ouders.
# Jedongcangkring

Jedongcangkring is een bestuurslaag in het regentschap Sidoarjo van de provincie Oost-Java, Indonesië. Jedongcangkring telt 3317 inwoners (volkstelling 2010).
# Aek Gambir (Padang Bolak)

Aek Gambir is een bestuurslaag in het regentschap Padang Lawas Utara van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Aek Gambir telt 270 inwoners (volkstelling 2010).
# Lijst van Belgische adelsverheffingen 1957

Personen die in 1957 in de Belgische adel werden opgenomen of een adellijke titel verwierven.

## Graaf

* Graaf Alfred de Lichtervelde (1888-1965), burgemeester van Gages, uitbreiding van de titel tot alle afstammelingen.

## Burggraaf

* Jonkheer Alain Jolly (1927-2006), de persoonlijke titel burggraaf.
* Jonkheer Réginald Jolly (1928-2003), persoonlijke titel burggraaf.

## Baron

* Pierre de Bonvoisin (1903-1982), voorzitter Generale Bank, erfelijke adel en de titel van baron, overdraagbaar bij eerstgeboorte (in 1967 titel uitgebreid tot alle mannelijke afstammelingen.
* Leo Van Dyck (1888-1970), voorzitter Bell Telephone, erfelijke adel en persoonlijke titel baron.
* André Peltzer (1882-1966), erfelijke adel en persoonlijke titel baron.

## Barones

* Geneviève Bastin (1922- ), dochter van generaal-majoor Jules Bastin, persoonlijke adel en de titel van barones.

## Ridder

* Jonkheer Michel Cleenewerck de Crayencour (1885-1966), persoonlijke titel van ridder
* Jonkheer Jacques Everard de Harzir (1911- ), de titel ridder, overdraagbaar bij eerstgeboorte.
* Henry Lallemand (1936), erfelijke adel en de titel ridder, overdraagbaar bij eerstgeboorte.
* Baudouin Legrand (1928-2008), kolonel, erfelijke adel en de persoonlijke titel ridder.
* Jonkheer Henri Massange de Collombs (1904-1982), de titel ridder, overdraagbaar bij eerstgeboorte.
* Jonkheer Willy de Munck (1879-1959), vicegouverneur Société Générale de Belgique, de persoonlijke titel ridder.
* Valentin Vaerwyck (1882-1959), architect, erfelijke adel en de persoonlijke titel ridder.

## Jonkheer

* Albert Boone (1887-1971), voorzitter rechtbank Turnhout, erfelijke adel.
* Philippe de Braconnier d'Alphen (1893-1960), erfelijke adel.
* Marie François Jehan Hervé Carpentier de Changy (1896-1962), erfelijke adel (inlijving).
* Xavier Janne d'Othée (1883-1978), erfelijke adel.
* Jacques Legrand (1930-1983), erfelijke adel.
* Marie-Victor Baudouin de Marotte de Montigny (1894-1973), erfelijke adel (erkenning).
* Jacques Matthieu de Wynendaele (1899-1980), erfelijke adel.
* Fernand Puissant Baeyens (1892-1981), vicevoorzitter bank van de Société Générale, erfelijke adel.
* Jean-François Robin (1932- ), zoon van Jacques Robin, gestorven voor het baderland, erfelijke adel.
* Etienne Robin (1936- ), erfelijke adel.
* Didier Robin (1941- ), erfelijke adel.
* Edouard Zurstrassen (1893-1982), erfelijke adel.

## Jonkvrouw

* Marie-Christiane Robin (1934- ), persoonlijke adel.
* Sonia Robin (1936- ), persoonlijke adel.
* Micheline Robin (1936- ), persoonlijke adel.
* Sabine Robin (1944- ),persoonlijke adel.
* Edith Robin (1944- ), persoonlijke adel.