OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karen van der Kooij

Jacoba Johanna (Karen) van der Kooij (Den Haag, 26 december 1963) is een Nederlandse voormalige atlete, die gespecialiseerd was in de sprint. Zij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen.

## Loopbaan

Van der Kooij was pas anderhalf jaar actief op de sprint, toen zij op de Nederlandse kampioenschappen van 1992 derde werd op de 100 m in 11,80 s en tweede op de 200 m in 24,20. Op basis van deze prestaties werd zij geselecteerd voor het Nederlandse vrouwenteam op de 4 x 100 m estafette op de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona, overigens in eerste instantie als reserve. Toen echter in de voorbereidende training van het estafetteteam in Barcelona vaste loopster Nelli Cooman een spierscheuring opliep, werd in haar plaats Van der Kooij als startloopster opgesteld. Het team, dat verder bestond uit Jacqueline Poelman, Karin de Lange en Petra Huybrechtse, sneuvelde in de voorrondes met een tijd van 43,91.
Zo snel als Van der Kooij was opgekomen, zo snel verdween zij ook weer van het strijdtoneel. Door opkomende knieproblemen werd zij gedwongen om in 1993 een punt te zetten achter haar activiteiten als sprintster.
Karen van der Kooij was systeembeheerder van beroep en aangesloten bij HAAG Atletiek.

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 11,68 s | 21 juni 1992 | Amsterdam |
| 200 m | 23,51 s | 12 juli 1992 | Papendal |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 200 m | 24,58 s | 16 februari 1992 | Den Haag |

## Prestatieontwikkeling

| Jaar | 100 m (sec) | 200 m (sec) |
| 1990 | 12,51 | 25,21 |
| 1991 | 12,15 | 24,55 |
| 1992 | 11,68 | 23,51 |

## Palmares
### 60 m

* 1992: 4e NK indoor – 7,69 s

### 100 m

* 1992: 3 NK – 11,80 s
* 1992: 3 Papendal Games – 11,70 s

### 200 m

* 1992: 3 NK indoor – 24,65 s
* 1992: 2 NK – 24,20 s
* 1992: 1 Papendal Games – 23,51 s

### 4 x 100 m

* 1992: 6e in serie OS – 43,91 s
* Werkgroep Statistiek KNAU (1991 t/m 1993) Statistische jaarboeken 90 t/m 92 KNAU
* Brink, C. van den (1992) Kleine ploeg van hoge kwaliteit Atletiekwereld nr. 10/11: KNAU
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
* Kooij, K. van der (19-08-11) Persoonlijke info
* ↑ Uit Dream team door redactie AW (1992), Atletiekwereld nr. 11: KNAU

#### Externe links

* (en) Profiel van Karen van der Kooij op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Profiel op Lexgroep.nl
# Mauro Vigliano

Mauro Vigliano (La Plata, 5 augustus 1975) is een Argentijns voormalig voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van FIFA en CONMEBOL tussen 2013 en 2021. Ook leidde hij van 2010 tot 2022 wedstrijden in de Primera División.
Op 5 november 2010 leidde Vigliano zijn eerste wedstrijd in de Argentijnse hoogste divisie, toen Club Olimpo met 4–0 te sterk was voor Huracán. Tijdens dit duel trok de scheidsrechter tweemaal de gele kaart. Zijn debuut in internationaal verband maakte de Argentijn tijdens een wedstrijd tussen Corinthians en Club San José in de Copa Libertadores; het eindigde in 3–0 en Vigliano gaf vier gele kaarten, waarvan twee aan dezelfde speler. Op 23 januari 2014 leidde hij zijn eerste interland, toen Chili met 4–0 won van Costa Rica. Tijdens dit duel gaf Vigliano drie gele kaarten.
In mei 2022 werd hij gekozen als een van de videoscheidsrechters die actief zouden zijn op het WK 2022 in Qatar.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 23 januari 2014 | Coquimbo, Chili | Chili – Costa Rica | 4 – 0 | Vriendschappelijk | 3 | 1 | 0 |
| 5 september 2015 | Santiago, Chili | Chili – Paraguay | 3 – 2 | Vriendschappelijk | 5 | 0 | 0 |
| 28 mei 2016 | Montevideo, Uruguay | Uruguay – Trinidad en Tobago | 3 – 1 | Vriendschappelijk | 1 | 0 | 0 |
| 6 oktober 2016 | Quito, Ecuador | Ecuador – Chili | 3 – 0 | WK 2018 kwalificatie | 2 | 0 | 0 |
# Linda van Rijn

Linda van Rijn is een schrijverspseudoniem van Mariëtte Middelbeek, die onder die schuilnaam sinds 2011 boeken uitbrengt. Middelbeek onthulde pas na elf jaar, in april 2022, dat Van Rijn haar alter ego is. Tot de onthulling was het niet publiek bekend dat Van Rijn een pseudoniem van een andere schrijfster was.
Van Rijn behoort tot een van de bestverkochte Nederlandse thrillerauteurs; in 2021 behaalde ze met haar verkoopresultaten de tweede plaats.

## Historie

Sinds 2011 worden er boeken in het thrillergenre uitgebracht onder de naam Linda van Rijn bij boekenuitgeverij Uitgeverij Marmer, deze boeken spelen zich vaak af op vakantiebestemmingen in binnen- en buitenland. Van Rijn maakte haar schrijversdebuut met het boek Last minute dat in april 2011 verscheen. In juni 2012 wist Van Rijn met haar boek Blue Curaçao voor het eerst De Bestseller 60 van bestverkochte boeken in Nederland te behalen.
Hierop volgend bracht Van Rijn meerdere boeken per jaar uit, met ieder jaar minstens twee boeken. Met deze boeken behaalde ze bijna allemaal De Bestseller 60.
In december 2020 bracht Van Rijn haar 25e boek uit onder de titel Familiediner, dit was een speciale jubileumeditie met een harde kaft.
Op 21 april 2022 maakte schrijfster Mariëtte Middelbeek bekend dat zij al elf jaar schuilgaat achter het schrijverspseudoniem Linda van Rijn. Middelbeek vond het tijd om zichzelf te onthullen omdat ze als Van Rijn steeds vaker de vraag kreeg van haar lezers of ze haar konden ontmoeten, wat nooit ging omdat het nog niet algemeen bekend was dat Van Rijn een schrijverspseudoniem was.
# Hobo (orgel)

De hobo is een orgelregister, waarvan de klank is afgeleid van de hobo, een blaasinstrument. Op het orgel is het bijna altijd een 8-voets orgelregister, bestaande uit nauw gemensureerde trechtervormige tongpijpen. Dit register is milder en zachter van toon dan het trompet-register, en het is meestal niet aanwezig op het hoofdmanuaal.
De functie van het hoboregister is afhankelijk van het plaatselijke gebruik en de orgelbouwer die het maakt. In Noord-Europese orgeltypen als Duits-Barokke en Nederlandse orgels is het hoboregister meestal een register dat bedoeld is voor solo's. In de Frans-Romantische orgelbouw is het register hautbois zachter geïntoneerd, en maakt het deel uit van de zogenaamde Fonds, de combinatie van 8'-registers van het orgel die samen de basisklank vormen.
Aliquot · Bourdon · Chamadewerk · Cornet · Cymbelster · Dulciaan · Fluit · Gedekt · Grondstem · Hobo · Holpijp · Mixtuur · Nachtegaal · Prestant · Roerfluit · Salicionaal · Strijkers · Subbas · Tolkaan · Voix céleste · Vulstem
# Molukse fluiter

De Molukse fluiter (Pachycephala griseonota) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Molukken en telt vijf ondersoorten:
* P. g. lineolata: Soela-eilanden.
* P. g. cinerascens: noordelijke Molukken.
* P. g. examinata: Buru (zuidelijke Molukken).
* P. g. griseonota: Ceram (zuidelijke Molukken).
* P. g. kuehni: Kei-eilanden.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars tot algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Molukse fluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Marian Gobius

Marian Catharine (Marian) Gobius (Haarlem, 2 april 1910 - Voorburg, 11 december 1994) was een Nederlandse beeldhouwster.

## Leven en werk

Marian Gobius was een dochter van toneelschrijver Willem Frederik Gobius en Johanna Adriana van Rossum. Ze volgde kunstopleidingen aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam (1933-1934) en aan de École des Beaux-Arts in Parijs. Ze was een leerling van Jan Bronner, Toon Dupuis en Ernst Georg Ruegg. In 1931, 1932 en 1933 ontving zij de Koninklijke Subsidie voor de Schilderkunst. Zij is werkzaam geweest in Frankrijk, Engeland, de Verenigde Staten en Nederland (Haarlem, Den Haag en Voorburg).
Een belangrijk deel van haar oeuvre omvat monumenten als herinnering aan de Tweede Wereldoorlog. Het beeld van de Stijkelgroep (1953) op de begraafplaats Westduin in Den Haag is daar een voorbeeld van. Een replica van dit monument bevindt zich in de tuin van het Verzetsmuseum in Gouda. Voor de Erebegraafplaats Kalibanteng in de Indonesische stad Semarang maakte zij een vrouwenmonument, dat in 1954 werd onthuld.
Werk van Gobius is opgenomen in de collecties van het Joods Historisch Museum in Amsterdam en het Museum Swaensteyn in Voorburg. Het laatste museum heeft tevens de inventaris van haar (laatste) atelier in bezit.
In het kader van het project "Beeld van een vrouw" van de Stichting Vrouwen in de Beeldende Kunst is Gobius in 1986 geïnterviewd over haar leven en werk. De geluidsband met deze opname bevindt zich in het archief van Aletta, instituut voor vrouwengeschiedenis.

## Werken (selectie)

* Kind met vogeldrinkbak (1940), Papaverhof, Den Haag
* Dynamisch-contemplatief (1948), Park Marlot, Den Haag
* Verzetsmonument (1949), Park Goudestein, Maarssen
* Monument voor de gevallenen, (1949,) Park Hofrust, Rijswijk
* Monument Stijkelgroep (1953), Westduin, Den Haag
* Henri Winkelman (1953), Museum Johannes Postschool, Rijsoord
* Bokspringende kunderen (1966), Dillenburgsingel, Vlaardingen
* Huiselijk geluk (1969), Voorburg
* De pionier (1973), Abdijlaan/Graaf Florislaan, Rijnsburg
* Christiaan Huygens en Baruch Spinoza (1978), Herenstraat, Voorburg
* Marianne prinses van Oranje-Nassau (1983), Herenstraat, Voorburg
* Flora (1985), Beeldenroute Zuiderpark Den Haag, Den Haag
* Generaal Spoor (1994), Stadspark, Roermond

## Fotogalerij

* Flora (1945/1985), Beeldenroute Zuiderpark Den Haag, Den Haag
* Dynamisch-Contemplatief (1948), Den Haag
* Verzetsmonument (1949), Maarssen
* Beeld voor de Stijkelgroep (1953), Westduin, Den Haag
* Huiselijk geluk (1969), Voorburg
* De Pionier (1973), Rijnsburg
* Johan Buziau (1938)
# Stjepan Hauser

Stjepan Hauser (Pula, 15 juni 1986) is een Kroatisch cellist. Samen met de Sloveen Luka Šulić vormde hij het duo 2Cellos.

## Externe link

* Officiële website
* Bibliothèque nationale de France: cb16536155g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1016527756
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2334 3557
* Library of Congress Control Number: no2011108760
* MusicBrainz: 6fbb482c-528a-4138-aaed-27abc777ed7a
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 001313566
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000502787
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 355095653
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A028871939
* Virtual International Authority File: 173087096
* WorldCat (via VIAF): 173087096
* ↑ (en) Biography Stjepan Hauser
* ↑ (en) 2Cellos bij Yamaha
# Sint-Vincentiuskerk (Amsterdam)

De Sint-Vincentiuskerk, vernoemd naar beschermheilige Vincentius a Paulo, was een katholiek kerkgebouw in Amsterdam Oud-West.
Het startsein werd gegeven in juli 1899 toen de geloofsgemeente een terrein van 50 bij 40 meter aankocht voor een kerk en school. Architect Christianus Petrus Wilhelmus Dessing ontwierp voor deze toen pas ingerichte woonwijk een neogotische kerk. In april 1900 vond de aanbesteding plaats en wel in een café aan de Overtoom. Een aannemer zag de mogelijkheid het complex voor 181.000 gulden neer te zetten. De kerk werd gebouwd op de zuidoever van het Jacob van Lennepkanaal. Zij werd op 7 oktober 1901 geconsacreerd.
De grote driebeukige basiliek had een hoge, rechts naast de voorgevel staande toren. Deze toren had een achthoekige bovenbouw met hoekpinakels en een naaldspits. Met name deze 67 meter hoge toren (de hoogste toren binnen rooms-katholiek Amsterdam) was een opvallende verschijning, want de omringende woningen kwamen niet hoger dan vier etages. De kerk kreeg gedurende de 20e eeuw te maken met leegloop, waarna de parochie fuseerde met geloofsgemeenschappen uit De Liefde (Bilderdijkstraat) en de Vondelkerk). Deze twee kerken waren gebouwd naar ontwerp van Dessings leermeester Pierre Cuypers. In het voorjaar van 1989 werd de kerk gesloten en in de zomer van dat jaar gesloopt.
Op de plaats verrees een wooncomplex met op de begane grond een kerk voor de geloofsgemeenschap.
* De kerk rond 1907
* De ingang van de nieuwe kerkruimte in 2013

## Externe link

* RK Amsterdam-West (Parochie Emmaüs): Vincentiuskerk (Kerkgebouw)
* Reliwiki
* ↑ De Maasbode, 1 april 1900.
# Katoenweverij Vanderhaeghen (Gent)

De katoenweverij Vanderhaeghen werd in 1872 opgericht door Diomède Vanderhaeghen (1847-1913).

## Geschiedenis van de fabriek

De textielfabriek Vanderhaeghen was gevestigd aan Ter Platen in Gent. Ze was actief tot 1969. Op de plaats waar de fabriek was gevestigd is nu het huidige Kinepoliscomplex.
# Gemaal Wilhelmina

Het Gemaal Wilhelmina is een voormalig elektrisch gemaal uit 1928 in Schermerhorn in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het was een van de vier gemalen die in 1929 de bemaling van de polder de Schermer overnamen van 17e-eeuwse windmolens. De gemalen, met dienstwoning, zijn door het Ingenieursbureau W.C. en K. de Wit ontworpen in de stijl van de Amsterdamse School.
In 1925 besloot het polderbestuur moderne elektrische gemalen te bouwen waardoor de molens overbodig werden. De gemalen hebben namen gekregen van het Koninklijk Huis: Emma bij Grootschermer, Juliana bij Driehuizen en Wilhelmina. In 1928 kwam gemaal Wilhelmina gereed, er stonden twee Stork centrifugaalpompen, aangedreven door elektrische motoren. Alleen bij veel wateraanbod vanuit de polder draaiden beide pompen, onder normale omstandigheden kon een pomp het werk aan. Het gemaal is opgetrokken in de stijl van de Amsterdamse School. In 1993 is het gemaal buiten werking gesteld.
In 1991 werd de bemalingstaak overgenomen door het er naast gebouwde Gemaal Beatrix. De beide gemalen liggen tussen de Bovenmolen G en de Ondermolen K aan de Molendijk. Iets noordelijker ligt het Noorderpolderhuis. Deze twee poldermolens en het polderhuis zijn beschermd als rijksmonument.
Het machinekamer van het gemaal is sinds 1995 als "Museumgemaal Wilhelmina" te bezichtigen als industrieel erfgoed. Het woonhuisgedeelte van het gebouw is nog steeds bewoond.

## Externe link

* Nederlandse Gemalen Stichting: Wilhelmina
* Historisch Archief Tuindorp Oostzaan: Museumgemaal Wilhelmina, diverse afbeeldingen
* 1 2 3 Waterschap Holland Noorderkwartier Museumgemaal Wilhelmina, geraadpleegd op 25 november 2024
* ↑ Oneindig Noord-Holland Koninklijk tintje voor de gemalen, Van wind naar stroom tot computer, 28 februari 2014
# Wilhelm Kempff

Wilhelm Walter Friedrich Kempff (Jüterbog, 25 november 1895 - Positano, 23 mei 1991) was een Duitse pianist, organist en componist.
Kempff studeerde aan het conservatorium van Berlijn bij de docenten Karl Heinrich Barth piano en later bij Robert Kahn compositie. In 1917 won hij twee Mendelssohnprijzen, zowel voor pianospel als voor compositie. Na de afronding van zijn studie ging hij al op jonge leeftijd optreden als solist zowel op piano als op orgel. Hij kreeg naam als vertolker van het klassieke en romantische repertoire en was beroemd als vertolker van onder meer Schubert, Brahms en vooral Beethoven, van wie Kempff alle sonates voor pianosolo op grammofoonplaten vastlegde, en later die van Schubert. In 1970 legde hij met Yehudi Menuhin alle vioolsonates van Beethoven vast. Hij was beroemd om zijn helder toucher.
In 1920 ontving hij de Zweedse koninklijke onderscheiding Litteris et Artibus. In 1924 werd hij benoemd tot directeur van de Württembergische Hochschule für Musik in Stuttgart welke functie hij tot 1929 zou uitvoeren. Daarna brachten zijn optredens hem in vier werelddelen. In 1932 werd hij gekozen tot lid van de Akademie der Künste. In 1950 verhuisde hij naar Italië waar hij vanaf 1957 in Positano de leiding zou hebben van een jaarlijkse cursus over de muziek van Beethoven. Zijn laatste publieke optreden als solist vond plaats in 1981 in Parijs.
Kempff was tevens actief als componist. Hij schreef diverse opera's, koormuziek, liederen, symfonieën, pianoconcerten, orgelmuziek en ook kamermuziek.

## Werken (selectie)

* Unter dem Zimbelstern, Das Werden eines Musikers (1951; autobiogr.)
* Was ich hörte, was ich sah (1981)
# Lion Schulman

Lion Schulman (Hilversum, 27 maart 1851 – Auschwitz, 19 februari 1943) was een Nederlandse schilder.

## Leven en werk

Schulman kwam uit een Joodse familie. Aanvankelijk trad hij in de voetsporen van zijn vader die goud- en zilversmid was. Rond 1870 ging hij in de leer bij schilder Jan de Rijk. Op voordracht van Arti et Amicitiae kreeg hij in 1880 een koninklijke subsidie, zodat hij les kon nemen bij J.H.B. Koekkoek. Met Koekkoek werkte hij enige tijd in Londen. Schulman opende kunsthandels in Rotterdam (1890), Hilversum (1894) en Laren (1898). Zijn zoon David Schulman hielp hem in de zaak in Laren. In 1895 organiseerde Schulman de eerste grote tentoonstelling van werken van Gooise schilders.
In 1929 ging Schulman, na het overlijden van zijn echtgenote Anna Frank, bij zijn dochter Margot en schoonzoon Willem Willing, een verslaggever van het Amersfoortsch Dagblad, in Amersfoort wonen. In de Tweede Wereldoorlog werden zij alle drie tot verhuizing naar Amsterdam gedwongen en Schulman werd in het rusthuis "Glück" in de Sarphatistraat 103hs ondergebracht. Na enkele dagen werd hij vervolgens via Westerbork naar het concentratiekamp Auschwitz gedeporteerd, waar hij in februari 1943 op 91-jarige leeftijd werd vergast.
# Drew Fischer

Drew Fischer (Calgary, 10 juli 1980) is een Canadees voetbalscheidsrechter. Hij is in dienst van FIFA en CONCACAF sinds 2015. Ook leidt hij sinds 2012 wedstrijden in de Amerikaanse Major League Soccer.
Op 9 juli 2012 leidde Fischer zijn eerste wedstrijd in de Amerikaanse nationale competitie. Tijdens het duel tussen New England Revolution en New York Red Bulls (2–0 voor de thuisclub) trok de leidsman driemaal de gele kaart. In internationaal verband debuteerde hij op 21 augustus 2015 tijdens een wedstrijd tussen Deportivo Saprissa en W Connection in de CONCACAF Champions League; het eindigde in 4–0 en Fischer gaf drie gele kaarten. Op 17 november 2015 leidde de Canadees zijn eerste interland, toen Saint Vincent en de Grenadines met 0–4 verloor van Guatemala. Tijdens dit duel gaf de leidsman één gele kaart.
In mei 2022 werd hij gekozen als een van de videoscheidsrechters die actief zouden zijn op het WK 2022 in Qatar.

## Interlands

| Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 17 november 2015 | Saint Vincent en de Grenadines – Guatemala | 0 – 4 | WK 2018 kwalificatie | 1 | 0 | 0 |
| 29 maart 2016 | Costa Rica – Jamaica | 3 – 0 | WK 2018 kwalificatie | 1 | 0 | 0 |
| 25 maart 2017 | Haïti – Nicaragua | 3 – 1 | Gold Cup 2017 kwalificatie | 5 | 0 | 0 |
| 9 juni 2017 | Mexico – Honduras | 3 – 0 | WK 2018 kwalificatie | 2 | 0 | 0 |
| 12 juli 2017 | Panama – Nicaragua | 2 – 1 | Gold Cup 2017 | 2 | 0 | 0 |
| 19 juli 2017 | Verenigde Staten – El Salvador | 2 – 0 | Gold Cup 2017 | 5 | 0 | 0 |
| 18 november 2018 | Nicaragua – Haïti | 0 – 2 | Nations League 2019/20 kwalificatie | 3 | 0 | 1 |
| 11 oktober 2019 | Haïti – Costa Rica | 1 – 1 | Nations League 2019/20 | 2 | 0 | 0 |
| 3 juli 2021 | Bermuda – Barbados | 8 – 1 | Gold Cup 2021 kwalificatie | 5 | 0 | 0 |
| 9 september 2021 | Costa Rica – Jamaica | 1 – 1 | WK 2022 kwalificatie | 4 | 0 | 0 |
| 13 november 2021 | Honduras – Panama | 2 – 3 | WK 2022 kwalificatie | 5 | 0 | 0 |
| 31 maart 2022 | Costa Rica – Verenigde Staten | 2 – 0 | WK 2022 kwalificatie | 2 | 0 | 0 |
| 26 maart 2023 | Martinique – Costa Rica | 1 – 2 | Nations League 2022/23 | 1 | 0 | 1 |
| 27 juni 2023 | Costa Rica – Panama | 1 – 2 | Gold Cup 2023 | 3 | 0 | 0 |
| 3 juli 2023 | Mexico – Qatar | 0 – 1 | Gold Cup 2023 | 10 | 0 | 0 |
| 9 juli 2023 | Guatemala – Jamaica | 0 – 1 | Gold Cup 2023 | 4 | 0 | 0 |
| 18 oktober 2023 | El Salvador – Martinique | 0 – 0 | Nations League 2023/24 | 4 | 0 | 0 |
| 25 maart 2024 | Mexico – Verenigde Staten | 0 – 2 | Nations League 2023/24 | 5 | 0 | 0 |
| 10 juni 2024 | Argentinië – Ecuador | 1 – 0 | Vriendschappelijk | 3 | 0 | 0 |
| 20 november 2024 | Mexico – Honduras | 4 – 0 | Nations League 2024/25 | 9 | 0 | 0 |
Laatst bijgewerkt op 27 november 2024.
# Animax

Animax Broadcast Japan, Inc. (アニマックス, Animakkusu) (gestileerd als ANIMAX) is een Japanse satelliettelevisiezender die werd opgericht in mei 1998. Het hoofdkantoor is gevestigd in Minato, Tokio.

## Beschrijving

De zender is hoofdzakelijk gericht op anime maar zendt ook andere animatiefilms uit. Animax is de eerste en wereldwijd de grootste tv-zender die 24 uur per dag animefilms vertoont.
Enkele exclusieve premières op de zender waren Ghost in the Shell: Stand Alone Complex, Ultra Maniac, Astro Boy, Hungry Heart: Wild Striker en Aishiteruze Baby. Bekende Japanse personen verschenen eveneens met hun eigen programma's.
Animax organiseert verschillende competities in heel Japan die zijn gericht op anime, zoals die voor scriptschrijvers en muziekproducenten, en de jaarlijks gehouden concerten onder de naam Animax Summer Fest.
Begin 2004 werd de programmering uitgebreid met kanalen voor Taiwan, de Filipijnen en Hongkong. De films kregen naast het Japans ook Engelstalige stemmen en ondertiteling.
Vanaf 2007 startte het bedrijf met een dienst voor mobiele televisie, waarmee klanten van de dienst anime kunnen kijken op een mobiel apparaat. In dat jaar was de zender ook de bekijken in bepaalde Europese landen als Hongarije, Roemenië, Tsjechië en Slowakije. Sony Pictures kondigde aan ook plannen te hebben voor andere Europese landen. In mei 2007 kwam de zender beschikbaar in Duitsland, Spanje en Portugal. Uiteindelijk werd de satellietzender in deze Europese landen beëindigd op 31 maart 2014.
Het bedrijf is in handen van meerdere aandeelhouders, waaronder grote studio's als Sony Pictures Japan, Bandai Namco Film, Toei Animation, TMS Entertainment en Nihon Ad Systems.

## Programmering

De programmering van Animax bestaat hoofdzakelijk uit anime. Enkele bekende series en films zijn:
* Blood+
* Cowboy Bebop
* Code Geass: Lelouch of the Rebellion
* Mobile Suit Gundam-serie
* Honey and Clover
* InuYasha
* Fullmetal Alchemist
* Eureka Seven
* Urusei Yatsura
* Ranma ½
* Rurouni Kenshin
* Dragon Ball-serie
* Cardcaptor Sakura
* Tsubasa Chronicle
* Chobits
* The Vision of Escaflowne
* Death Note
* Neon Genesis Evangelion
* Ouran High School Host Club
* Wolf's Rain
* Future Boy Conan
* Haikara-san ga Tōru
* Emma - A Victorian Romance
* Darker than Black
* Wangan Midnight
* Kyo Kara Maoh!
* Steamboy
* Metropolis
* Memories
* Tokyo Godfathers
* Ghost in the Shell
* Ghost in the Shell 2: Innocence
* Nasu: Summer in Andalusia
* Blood: The Last Vampire
* Appleseed
* Escaflowne
* Spooky Kitaro
* Pumpkin Scissors
* Fate/stay night