OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Berlin-Kreuzberg

Kreuzberg is een stadsdeel gelegen in het district Friedrichshain-Kreuzberg, net ten zuiden van de wijk Mitte in Berlijn. Tot 2001 vormde de wijk een zelfstandig district binnen Berlijn. Kreuzberg had in 2023 152.760 inwoners. De wijk is bekend vanwege het uitgaansleven en de politiek links-georiënteerde bevolking. Bovendien is Kreuzberg bekend door het grote aantal immigranten en de hoge criminaliteitscijfers.

## Wijkindeling

Kreuzberg valt uiteen in twee delen: Kreuzberg 61 wordt in de omgangstaal gebruikt voor het grotere westelijk gelegen deel van het stadsdeel. Het oostelijk gelegen deel wordt Kreuzberg 36 (of SO 36) genoemd.
De namen zijn afgeleid van de oude postcodes. Voor de invoering van de vijfcijferige postnummers was dit deel van Berlijn 1036, respectievelijk 1061. In de tijd van de Berlijnse Muur werd 'SO 36' van drie kanten omsloten door de muur.

## Geschiedenis

Tot in de 18de eeuw lag dit gebied buiten de stadsmuren van de dubbelstad Berlin-Kölln. In de negentiende eeuw werden de Tempelhofer Vorstadt (1861) en Luisenstadt (1841) aan de stad toegevoegd. In 1920 werd het een onderdeel van Groot-Berlijn als zesde administratieve district. Kreuzberg werd gevormd uit de Tempelhofer Vorstadt, een deel van Friedrichsvorstadt, het zuiden van Friedrichstadt en een groot deel van de Luisenstadt. Het nieuwe stadsdeel werd Hallesches Tor genoemd, maar in september 1921 werd dit gewijzigd naar Kreuzberg en vernoemd naar de gelijknamige berg.
Op 3 februari 1945 een groot deel van Friedrichstadt verwoest door luchtaanvallen van de USAAF. Tijdens de slag om Berlijn werd Kreuzberg nog verder verwoest door het leger van de Sovjets. Enkel de Tempelhofer Vorstadt en Luisenstadt kwamen redelijk ongeschonden uit de oorlog. Na de oorlog behoorde Kreuzberg tot de Amerikaanse sector van West-Berlijn. Nadat de Berlijnse Muur gebouwd werd in 1961 werd Checkpoint Charlie het belangrijkste en meest bekende kruispunt voor mensen die van West- naar Oost-Berlijn wilden.
Ongeveer een derde van de bevolking is migrant, veelal van Turkse afkomst. In 2001 werd Kreuzberg verenigd met het aanpalende Friedrichshain in een nieuw district.

## Sport

Ondanks de geringe grootte van Kreuzberg herbergen ze een redelijk aantal voetbalclubs, die spelen op de Sportplatz Wrangelstraße of het Willy-Kressmann-Stadion. De succesvolste en bekendste club is Türkiyemspor Berlin, dat al in de nationale reeksen speelde. Verdere clubs zijn FSV Hansa 07, SC Berliner Amateure, BFC Südring en BSC Eintracht/Südring 1931, die allen op een laag niveau spelen.

## Bezienswaardigheden

* Checkpoint Charlie - voormalige grensovergang ten tijde van de Berlijnse Muur.
* Jüdisches Museum Berlin - museum over de geschiedenis van Joden (in Duitsland).
* Berlinische Galerie - museum voor moderne kunst.
* Oberbaumbrücke - een bekende brug.
* Ramones-Museum - museum over de Amerikaanse punkband Ramones
* ↑ Statistik Berlin Brandenburg
Friedrichshain | Kreuzberg
# Monnikswielewaal

De monnikswielewaal (Oriolus monacha) is een zangvogel uit de familie Oriolidae (Wielewalen en vijgvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Ethiopië en Eritrea en telt twee ondersoorten:
* O. m. meneliki: zuidelijk Ethiopië.
* O. m. monacha: noordelijk Ethiopië en Eritrea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen tot zeer talrijk. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Monnikswielewaal op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Marlies Slegers

Marlies Slegers (1965) is een Nederlands schrijfster uit Ulvenhout.

## Biografie

Slegers verhuisde naar Indonesië toen ze acht jaar oud was. Ze bleef daar tien jaar wonen met haar familie. Ze studeerde commerciële economie. Na haar studie deed ze mee aan meerdere schrijfwedstrijden. Ze volgde de schrijfschool Script in Amsterdam voordat ze begon met het schrijven van kinderboeken.
# Brouwerij De Beyerd

Brouwerij De Beyerd is een Nederlandse onafhankelijke bierbrouwerij, café en restaurant in Breda in de provincie Noord-Brabant.

## Geschiedenis

Brouwerij De Beyerd werd opgericht in 2004. In datzelfde jaar werden de brouwactiviteiten in de Bierbrouwerij Oranjeboom in Breda, eigendom van Interbrew, gestopt. Oprichter Piet de Jongh en zijn zonen Mikel en Orson hadden de licentie verkregen voor de naam en het recept van het bier Drie Hoefijzers van Interbrew, een bier dat oorspronkelijk gebrouwen werd in de gelijknamige Bredase brouwerij. Achter het gelijknamig café werd een brouwinstallatie geïnstalleerd met een capaciteit van vijf hectoliter. Een deel van de brouwinstallatie was afkomstig van de voormalige Oranjeboom bierbrouwerij. Op 21 april 2004 werd het eerste proefbrouwsel gebrouwen en op 9 juni 2004 vond de officiële opening van de brouwerij plaats met de lancering van Drie Hoefijzers Klassiek.

## Bieren

* Drie Hoefijzers Klassiek, Belgian Pale Ale met een alcoholpercentage van 5%
* Beyerd Hefeweisse, tarwebier met een alcoholpercentage van 5,5%
* Dirk Urtype, pilsener met een alcoholpercentage van 5%
* Beyerd Schwarzbier, donker bier van lage gisting met een alcoholpercentage van 5,5%
* Beyerd Herfstbock, bokbier met een alcoholpercentage van 6,5%
* Beyerd Speciaal Blond, blond bier met een alcoholpercentage van 6,5%
* Beyerd Speciaal Tripel, blond bier met een alcoholpercentage van 8%
* Beyerd Winterbier, bruin bier met een alcoholpercentage van 8%
* Beyerd Nassaubier, Duits tarwebier met een alcoholpercentage van 5,5%

## Externe link

* Website brouwerij
# Padua

Padua kan verwijzen naar:
* Padua (stad), een stad in Noord-Italië
* Beleg van Padua (1509)
* Bisdom Padua
* Universiteit van Padua
* Giovanni Battista Belzoni, ontdekkingsreiziger (1778-1823) bijgenaamd de Titaan van Padua
Andere plaatsen dan het Italiaanse Padua:
* Padua (Bangladesh), gemeente in de divisie Chittagong, Bangladesh
* Padua (Californië), gemeente in de staat Californië, Verenigde Staten
* Padua (Illinois), gemeente in de staat Illinois, Verenigde Staten
* Padua (Indonesië), district in de provincie Papua, Indonesië
* Padua (Minnesota), gemeente in de staat Minnesota, Verenigde Staten
* Padua (Mozambique), gemeente in de provincie Sofala, Mozambique
* Padua (Nieuw-Zeeland), plaats in het district Wellington, Nieuw-Zeeland
* Padua (Odisha), plaats in de deelstaat Odisha, India
* Padua (Ohio), gemeente in de staat Ohio, Verenigde Staten
* Padua (Tolima), plaats in het district Tolima, Columbia
* Huize Padua, gemeente in de provincie Noord-Brabant, Nederland
* Nova Pádua, gemeente in de deelstaat Rio Grande do Sul, Brazilië
* San Antonio de Padua, gemeente in de provincie Buenos Aires, Argentinië
* San Antonio de Padua de la Concordia, gemeente in de provincie Entre Rios, Argentinië
Nog andere betekenissen:
* Pàdua (metrostation), metrostation in Barcelona
* Padua (schip, 1926) of Kruzenstern, viermastbark, het enige nog varende schip van de Flying P-Liners
* Elba de Pádua Lima, Braziliaans voetballer
# Coelogyne

Coelogyne is een geslacht met ongeveer 200 soorten tropische orchideeën uit de onderfamilie Epidendroideae.
Het zijn voornamelijk epifytische orchideeën uit laagland- en montane regenwouden van India, China en Zuidoost-Azië, die worden gekenmerkt door een lange bloeiaar met vele middelgrote tot grote, witte Bloemen - vandaar de Engelse naam 'Necklace orchids'.

## Naamgeving en etymologie

* Synoniemen: Bolborchis Lindl., Hologyne Pfitzer, Ptychogyne Pfitzer
* Engels: Necklace orchids
De botanische naam Coelogyne is een samenstelling van Oudgrieks κοῖλος, koilos (hol) en γυνή, gunē (vrouw) en slaat op de holle stempel van de bloem.

## Kenmerken

Coelogyne-soorten zijn middelgrote tot grote (70 cm), robuuste, epifytische, terrestrische of lithofytische orchideeën met een sympodiale groei, een hangende, liggende of rechtopstaande stengel, voorzien van tot 15 cm lange pseudobulben en één of twee geplooide bladeren.
De bloeiwijze ontstaat op de pseudobulben of aan de top van de stengel, en is een lange, eindstandige tros met vele middelgrote tot grote, opvallende bloemen, meestal wit gekleurd, met een contrasterend gekleurde bloemlip. Het geslacht onderscheidt zich van andere in de subtribus door zijn bloemlip en gynostemium. De lip is steeds losbadig, nooit zakvormig, min of meer duidelijk drielobbig, de zijlobben lateraal tegen het gynostemium aanliggend, de middenlob voorzien van opvallende versieringen zoals tanden, haren, papillen of parallelle richels, die tot onder het gynostemium doorlopen. Dat laatste is steeds gevleugeld en draagt één meeldraad met vier pollinia.
Vele soorten verspreiden een zoete geur, die vooral bijen, wespen en kevers aantrekt.

## Habitat en verspreiding

Coelogyne-soorten komen voor van koele montane regenwouden tot vochtige tropische laaglandwouden, in India, Sri Lanka, China, Indonesië, Réunion, Nieuw-Caledonië en de Fiji-eilanden, met als zwaartepunten Borneo en Sumatra en de Himalaya. Enkele soorten groeien als terrestrische planten en lithofyten op open, vochtige plaatsen.

## Taxonomie

De taxonomie van Coelogyne is onzeker en verandert nog steeds. Klassiek wordt het geslacht onderverdeeld in een twintigtal sectie (biologie)s of subgenera, maar recent DNA-onderzoek heeft aangetoond dat Coelogyne een parafyletische groep is en dus nog zal worden gereorganiseerd.
De samenstelling van het geslacht varieert van auteur tot auteur. Momenteel worden er ongeveer 195 soorten erkend, maar elk jaar worden er nog nieuwe soorten gevonden.
De typesoort is Coelogyne cristata Lindl. (1821).
# Ischnurges gratiosalis

Ischnurges gratiosalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Samea gratiosalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor op de Maldiven, in India, Sri Lanka, China, Taiwan en Indonesië (Borneo).
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2024). Ischnurges gratiosalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 6-7-2024.
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 6-12-2024.
# Ptilocichla

Ptilocichla (woltimalia's) is een geslacht van zangvogels uit de familie van de Pellorneidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Richard Bowdler Sharpe. De soorten in dit geslacht en de geslachten Napothera en Kenopia worden in het Engels wren-babblers genoemd.

## Kenmerken

Het zijn kleine, bruine vogels met een kort staartje.

## Verspreiding en leefgebied

Het zijn vogels die voorkomen in ongerept regenwoud en hun leefgebied is de onderste laag van het oerwoud: de bodem tussen dorre bladeren en in dichte ondergroei. Ze komen vaak voor in kleine groepjes. Het zwaartepunt van het verspreidingsgebied van de soorten uit deze geslachten ligt op Borneo en de rest van de Indische Archipel.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Ptilocichla falcata – Palawanwoltimalia
* Ptilocichla leucogrammica – Borneowoltimalia
* Ptilocichla mindanensis – Gestreepte woltimalia
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2021)
# Hengel (plant)

Hengel (Melampyrum pratense) is een plant uit de bremraapfamilie (Orobanchaceae). Tot 2001 werd de soort ingedeeld bij de helmkruidfamilie (Scrophulariaceae).
Het is een halfparasiet, hij heeft groene blaadjes voor fotosynthese, maar water met nutriënten wordt door de wortels afgetapt uit de wortels van andere planten. Met deze strategie kan hengel in een aantal weken volledig uitgroeien en ook in droge milieus voldoende water opnemen. Bekende gastplanten zijn eik, berk en bosbes.
De vierkantige stengels zijn voorzien van opstijgende zijtakken en een wat overhangende top. De bladeren zijn eirond tot langwerpig. Een trosvormige bloeiwijze is naar één zijde gericht. Ze draagt geelwitte bloemen die maximaal 2 cm groot zijn en bestaan uit een kroonbuis die veel langer is dan de kelktanden. De vrucht is een doosvrucht met zaden die korter leven dan een jaar en dus voor de winter kiemen. Hengel bloeit van mei tot september en sterft af aan het eind van de zomer. Vanaf juli vindt de verspreiding van het zaad plaats, waarschijnlijk met behulp van mieren.

## Ecologie

De plant komt voor in open bossen, bosranden, houtwallen en wegbermen met bomen. Hoewel hengel in Nederland sinds 1950 flink is achteruitgegaan, komt hij nog vrij algemeen voor in het oosten van het land. In België komt de soort vooral voor in de Kempen maar is in de rest van België eerder zeldzaam. Op de Veluwe is Hengel gebonden aan bosrelictstandplaatsen, met een zwaartepunt in bossen op gestuwd preglaciaal en op overstoven terrein. Bij nederzettingen groeit de soort vooral op wallen.

### Syntaxonomie

Hengel staat te boek als kensoort van de klasse van gladde witbol en havikskruiden (Melampyro-Holcetea mollis).
# Rhynchetria

Rhynchetria is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Willem Jacques Adriaan Klunder van Gijen in een publicatie uit 1913.
Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Rhynchetria damasales Klunder van Gijen, 1913 uit Indonesië die ook als typesoort wordt aangeduid.
# Liane de Vries

Liane de Vries was een in Rotterdam geboren zangeres die, gedurende de Belle-Époque, optrad in veel Europese steden met name in Parijs.

## Carrière

De Vries begon haar carrière waarschijnlijk in Florence in Italië waar zij optrad in het Trianon, ze was toen net 20 jaar oud. Ze werd ontdekt door Henri Jurgens, de bekende impresario, toen zij optrad in een café-chantant in Marseille in 1885.
Ze werkte samen met een danseres, bij de auditie bij Jurgens en een bevriende schrijver Le Queux, werd de Spaanse dans begeleid door zang van Liane, zij zong twee chansons. Beide heren waren enthousiast mede door de prachtige stem van De Vries. De danseres was de later zeer bekende La Belle Otero.
De Vries werd vervolgens tegen hoge traktementen gecontracteerd bij veel beroemde theaters. Zij trad onder meer op in: Folies Marginy; Folies Bergère; El Dorado en La Scala in Parijs; het Alhambra in Londen; de Trianon in Florence; Sint Petersburg (1896 en 1897); München; Nice (1901) en de Wintergarten in Berlijn. Vooral haar optreden in het laatst genoemde theater maakt haar wereldberoemd. Na verloop van tijd was zij schatrijk en vertoonde zich in uitbundige japonnen met chique hoeden en extreem dure sieraden.
In 1910 is zij de enige erfgename van baron Hermann Widerhofer die op 27 februari van dat jaar werd gedood tijdens een duel. Of zij de erfenis heeft kunnen verzilveren is niet bekend. Een van de laatste berichten over haar vermeldde dat zij in 1912 München bezocht.

## Afbeeldingen

* Bronnen, noten en/of referenties ↑ De Telegraaf, 07-01-1897 ↑ The Real Le Queux, p. 215, Norman St. Barbe Sladen, 1938 ↑ Figaro, 11-08-1895 ↑ Variety (April 1911) ↑ Le Courrier musical, 1897 ↑ Black & white illustrated budget, 1901 ↑ de Telegraaf, 07-01-1897 ↑ Die Theater in Mariahilf, Aktionstheater Ensemble, 2018 ↑ New York NY Morning Telegraph, 25-06-1900 ↑ Black and White Budget, 16-03-1901 ↑ Berliner Börsenzeitung - 1910-05-22 ↑ Figaro, 14-09-1912
# Rehimena phrynealis

Rehimena phrynealis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys phrynealis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.

## Verspreiding

De soort komt voor in India, Myanmar, Sri Lanka, Maleisië (Sarawak) en Australië (Queensland, Noordelijk Territorium).

## Waardplanten

De rups leeft op soorten van de geslachten Abutilon, Gossypium en Grewia (Malvaceae).
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 5-12-2024.
* 1 2 3 Singh, Navneet & Kirti, Jagbir & Singh, Harsimran. (2016). Inventory of subfamily Pyraustinae (Crambidae: Lepidoptera) from Sikkim. Journal of Entomology and Zoology Studies 2016; 4(6): 700-705.
* ↑ Don Herbison-Evans & Stella Crossley. Rehimena phrynealis (Walker, 1859). Australian Caterpillars and their Butterflies and Moths. Geraadpleegd op 6-12-2024.
* ↑ Anonymous (2024). Rehimena phrynealis (Walker, 1859) - . In Sondhi, S., Y. Sondhi, R.P. Singh, P. Roy and K. Kunte (Chief Editors). Butterflies of India, v. 3.81. Published by the Indian Foundation for Butterflies. Geraadpleegd op 6-12-2024.
# Meer van Varna

Het Meer van Varna of Varnameer (van 14 maart 1950 tot 19 januari 1962 bekend als het Stalinmeer) is een liman in de regio Varna, ten westen van de Bulgaarse stad Varna.
Het meer wordt voornamelijk gevoed door de bronnen in de buurt van Devnja, via het Beloslav-meer.Verschillende kleine rivieren stromen het meer in: Ignatievska vanuit het noorden, de Konstantinovska-rivier en de Peynerdjikski dol vanuit het zuiden. Het meer is verbonden met de baai van Varna en het Beloslav-meer via kunstmatig uitgegraven kanalen.
Een deel van de stad Varna ligt aan de oostelijke en noordoostelijke kust, en aan de noordkant liggen de dorpen Ezerovo en Kazashko. Aan de noordelijke oever ligt het grafveld van Varna waar de oudste goudschat ter wereld werd ontdekt. De gevonden voorwerpen worden bewaard in het Archeologisch Museum van Varna.
De oevers zijn gemaakt van tertiaire kalksteen, mergel en zandsteen, waarbij de zuidelijke steil en de noordelijke glooiend zijn. Na het graven van de vaargeul in 1909, die deze met de zee verbond, daalde het peil met 1,4 m en bereikte het zeeniveau, daarom nam het zoutgehalte toe tot 8‰. Met de uitbreiding en verdieping van de vaargeul naar de haven van "Varna-West" in het Beloslav-meer in 1976 nam het zoutgehalte ervan toe tot 15 ‰ aan de oppervlakte en tot 17 ‰ in de onderste waterlagen. In de zomer verschijnt waterstofsulfide in de diepere lagen en dat verdwijnt met het begin van de winter. Hierdoor verkrijgt het meer een dikke laag waterstofsulfideslib dat wordt gebruikt voor de modderbaden. De moerassige kustgebieden drogen op. Aan de noordoostelijke kust, ten oosten van het dorp Kazashko, werd het beschermde gebied "Kazashko" gevormd, en het hele meer valt, samen met Beloslavsko, in het beschermde gebied "Varna-Beloslavsko Meer", dat op 10 februari 2012 als zodanig werd verklaard. .
Het meer wordt gebruikt als vaarkanaal naar de haven van Varna-West. In het meest oostelijke deel verrijst een van de grootste transportfaciliteiten in Bulgarije: de Asparuchov-brug, waarover een 2,7 kilometer lang stuk van de E87 (de lokale Republikeinse Weg I9) passeert. Delen van nog twee wegen van het Republikeinse wegennet lopen langs de noord- en zuidkust: langs de noordkust, een gedeelte van 11 km van Republikeinse Weg III-2008, en langs de zuidkust, een gedeelte van 9,4 km van Republikeinse Weg III-9004.
In vroeger tijden was meer het rijk aan vis.

## Bathymetrische kenmerken

* Lengte 195 km
* Breedte 1,3 – 3,8 km
* Oppervlakte 19 km²
* Maximale diepte 19 m
* Volume 166 miljoen m³

## Afbeeldingen

* Werknemers tijdens de aanleg van het tijdelijke kanaal tussen het Meer van Varna en de Zwarte Zee
* Satellietfoto van Varna en het meer van Varna
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Варненско езеро op de Bulgaarstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Psammotis decaryalis

Psammotis decaryalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Stenia decaryalis door Pierre Viette in een publicatie uit 1954.
De soort komt voor in Madagaskar.
# Joep Delnoye

Joseph Willem (Joep) Delnoye (30 augustus 1934 - 10 april 2023) was een Nederlandse atleet, die was gespecialiseerd in de middellange en lange afstand. Hij werd tweemaal Nederlands kampioen op de 1500 m, vijfmaal op de 5000 m, eenmaal op de 10.000 m en eenmaal bij het veldlopen. Ook vertegenwoordigde hij Nederland op de Europese kampioenschappen in 1958 in Stockholm. Hierbij kwam uit op de 5000 m en sneuvelde in de series met een tijd van 14.18,4.
Delnoye, die in 1953 op negentienjarige leeftijd met atletiek begon, was in zijn actieve tijd aangesloten bij Kimbria. Zijn dochter Rita Delnoye deed ook aan hardlopen.

## Nederlandse kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 1500 m | 1957, 1959 |
| 5000 m | 1958, 1959, 1960, 1961, 1962 |
| 10.000 m | 1964 |
| veldlopen | 1963 |

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 800 m | 1.54,7 | 1957 | |
| 1500 m | 3.50,1 | 1958 | |
| 3000 m | 8.07,8 (ex-NR) | 1 juli 1959 | Keulen |
| 2 Eng. mijl | 8.52,2 (ex-NR) | 1 augustus 1959 | Glasgow |
| 5000 m | 14.11,0 (ex-NR) | 9 juli 1958 | Keulen |
| 10.000 m | 29.58,6 | 27 juni 1963 | Oslo |

## Palmares
### 1500 m

* 1959: 1 NK - 3.52,3

### 5000 m

* 1958: 1 NK - 14.38,6
* 1959: 1 NK - 15.20,3
* 1960: 1 NK - 14.58,6
* 1961: 1 NK - 14.41,4
* 1962: 1 NK - 14.39,0

### 10.000 m

* 1964: 1 NK - 30.50,2

### veldlopen

* 1963: 1 NK - 30.22,1
* Haitsma, J. en Moerman, J. (1961) Supplement op het Gouden boek der K.N.A.U. N.V. Drukkerij ’t Koggeschip
* Tissot van Patot, ir. P.C. (1965) De weg naar prestaties De Atletiekwereld nr. 2: KNAU
* Heere, A. en Kappenburg, B. (2000) 1870 – 2000, 130 jaar atletiek in Nederland. Groenevelt b.v. ISBN 90 90 12867 0
* ↑ In memoriam Joep Delnoye, atletiekmaastricht.nl. Gearchiveerd op 21 mei 2023.

#### Externe link

* Fotopagina op www.atletiekhistorici.nl met onder meer foto van Joep Delnoye
# Henri Thesingh

Hendricus Nicolaas (Henri) Thesingh (Den Haag, 4 maart 1903 – Alphen aan den Rijn, 8 september 1982) was een Nederlandse atleet, die was gespecialiseerd in het hoogspringen. In deze discipline werd hij viermaal Nederlands kampioen en nam hij eenmaal deel aan de Olympische Spelen.

## Biografie

Zijn eerste succes boekte Thesingh in 1925 door bij de Nederlandse kampioenschappen met 1,75 m het onderdeel hoogspringen te winnen. Deze titel won hij ook in de drie achtereenvolgende jaren op dit nummer.
In 1928 maakte hij onderdeel uit de groep van vijftig Nederlandse atleten, die deelnamen aan de Olympische Spelen van Amsterdam. Samen met Joop Kamstra en Frits Bührman (Nederlands recordhouder) vertegenwoordigde hij Nederland bij het atletiekonderdeel hoogspringen. Alle drie de Nederlanders sneuvelden in de kwalificatieronde, waarbij Nederlands kampioen Henri Thesingh het hoogste kwam met 1,77 ten opzichte van zijn landgenoten, die met 1,70 uitgeschakeld werden.
Na de Spelen kon Thesingh vanwege andere verplichtingen onvoldoende tijd aan atletiek besteden. Hij volgende een studie in Berlijn en vertrok hij in 1930 naar Curaçao om te werken bij de Bataafsche Import Maatschappij. In zijn actieve tijd was hij aangesloten bij Sparta-Den Haag en Vlug & Lenig (V&L) in Den Haag.
Henri Thesingh overleed op 79-jarige leeftijd in Alphen aan den Rijn.

## Nederlandse kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| hoogspringen | 1925, 1926, 1927, 1928 |

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Jaar |
| hoogspringen | 1,81 m | 1927 |

## Palmares
### hoogspringen

* 1925: 1 NK - 1,75 m
* 1926: 1 NK - 1,80 m
* 1927: 1 NK - 1,77 m
* 1928: 1 NK - 1,76 m
* Blankers, J., Haitsma, J. en Moerman, J. (1951) Gouden boek der K.N.A.U., Uitgegeven ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum N.V. Drukkerij Joh. Mulder
* Heere, A. en Kappenburg, B. (2000) 1870 – 2000, 130 jaar atletiek in Nederland Groenevelt b.v. ISBN 90-90-12867-0
Externe link
* (en) Profiel van Henri Thesingh op sports-reference.com (gearchiveerd)