OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Simão Oliveira

Simão Oliveira (Arouca, 11 mei 2007) is een Portugees zanger. Hij is bekend van het winnen van seizoen 2 van The Voice Kids Portugal in april 2021 en het vertegenwoordigen van Portugal op het Junior Eurovisiesongfestival 2021.

## Biografie

Oliveira begon met zingen op vierjarige leeftijd. Hij speelt tevens klarinet. Oliveira is beïnvloed door de Portugese fadomuziek.

## Carrière
### The Voice Kids

Begin 2021 deed Oliveira mee aan het tweede seizoen van de Portugese versie van The Voice Kids. Enkele ogenblikken voordat hij als winnaar uit de bus kwam, maakte presentatrice Catarina Furtado bekend dat de winnaar van de show ook het land zou vertegenwoordigen op het Junior Eurovisiesongfestival 2021. Hij won tevens een platencontract bij Universal Music Portugal.

### Junior Eurovisiesongfestival

Tijdens het Junior Eurovisiesongfestival 2021 bracht Oliveira het lied O rapaz geschreven door Fernando Daniel en Diogo Clemente. Het lied en de bijbehorende videoclip werden uitgebracht op 12 november 2021.
Tijdens het festival in Parijs werd "O rapaz" 11e in een veld van 19 deelnemers, met 101 punten, waarmee het de hoogst geklasseerde Portugese inzending tot dan toe was.

## Discografie
### Single

* O rapaz (2021)
* ↑ (de) NDR, Junior ESC: Portugal schickte Fado-Sänger Simão Oliveira. eurovision.de (23 december 2021). Gearchiveerd op 11 november 2024. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Simão Oliveira vence 'The Voice Kids' e representa Portugal na Eurovisão Júnior. web.archive.org (19 april 2021). Gearchiveerd op 19 april 2021. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (en) Simão Oliveira will sing for Portugal. junioreurovision.tv (20 april 2021). Gearchiveerd op 11 november 2024. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (en) Simão Oliveira will take 'O Rapaz' to Paris. junioreurovision.tv (27 oktober 2021). Gearchiveerd op 11 november 2024. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (pt) Matias, Bernardo, Simão Oliveira defende Portugal com o tema ‘O Rapaz’ na Eurovisão Júnior 2021. e-festivalpt.pt (27 oktober 2021). Gearchiveerd op 11 november 2024. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (en) Grace, Emily, 🇵🇹 Portugal: Simão Oliveira Releases "O Rapaz". Eurovoix (12 november 2021). Gearchiveerd op 11 november 2024. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (en) Maléna wins Junior Eurovision 2021 for Armenia!. junioreurovision.tv (19 december 2021). Gearchiveerd op 27 september 2024. Geraadpleegd op 11 november 2024.
# Slauerhoffbrug

De Slauerhoffbrug is een brug in Leeuwarden in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De brug is een staartbrug, dit is een basculebrug waarbij het scharnierpunt niet onder het wegdek zit, maar op pylonen die aan één kant van de brug staan. Als de brug geopend wordt, wordt het brugvlak in verticale positie gezet. Als de brug gesloten is, vallen de draagarmen waar het brugdek op rust in het wegdek. Het ontwerp van de brug heeft wel tot gevolg dat het brugdek een grote afstand af moet leggen, waardoor het volledig openen en sluiten relatief veel tijd kost. Mits de hoogte van de passerende schepen het toelaat wordt de brug daarom vaak slechts ten dele geopend, om hinder voor met name het wegverkeer zoveel mogelijk te beperken. De onderkant van de brug is geschilderd in de kleuren van het stadswapen en de vlag van Leeuwarden, blauw en geel.
De brug is vernoemd naar de schrijver en dichter J. Slauerhoff.
* Slauerhoffbrug in gesloten toestand
* Gezien vanaf de weg
# Leopoldov

Leopoldov (Hongaars:Újvároska) is een Slowaakse gemeente in de regio Trnava, en maakt deel uit van het district Hlohovec. Leopoldov telt 3999 inwoners.
# Sint-Bartholomaeuskerk (Beek (Berg en Dal))

De (grote) Sint-Bartholomaeuskerk is een voormalige rooms-katholieke kerk en het grootste kerkgebouw in Beek in de gemeente Berg en Dal (Nederlandse provincie Gelderland). Zij staat tegenover het kleine protestantse Bartholomeuskerkje.

## Ontstaansgeschiedenis

Van oudsher kende Beek een klein kerkje dat was gewijd aan de heilige apostel Bartholomeus. In 1796 werd besloten dat de protestanten dit (van oorsprong katholieke) kerkje met de katholieken moesten delen. Omdat sedertdien niemand zich meer geroepen voelde het gebouw te onderhouden, verviel het en werd het in 1824 wegens bouwvalligheid gesloten. Op het kerkhof tegenover de bouwval werd een houten noodkerk gerealiseerd voor de katholieke eredienst. Mede dankzij een rijkssubsidie van 6.000 gulden van koning Willem I begon men in 1826 aan de bouw van een kerkgebouw, dat in 1826 zonder plechtigheid in gebruik werd genomen. Willem I steunde daarnaast het opknappen van het kleine kerkje, dat voortaan weer alleen door protestanten gebruikt werd. Het staat nu bekend onder als het "kleine" Bartholomeuskerkje.
Wegens de hevige toename van het aantal parochianen werd het kerkgebouw in de jaren 1891-1892 door architect Johannes Kayser enorm vergroot.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden de drie klokken door de Duitsers geroofd. In september en oktober 1944 in Beek werd het kerkgebouw door inslaande granaten zwaar getroffen. Daarbij gingen onder meer de kostbare gebrandschilderde ramen verloren. De pastorie met het daarin aanwezige kerkarchief ging in vlammen op.
In 1952 werd met de eigenlijke restauratie begonnen. In de toren werden weer drie luidklokken opgehangen. Bij een grote opknapbeurt in de jaren 1972-1977 werd geleidelijk aan het interieur aangevuld met neobarokke inventarisstukken uit kerken, die gesloten of afgebroken werden.
In 2019 werd het gebouw verkocht aan een projectontwikkelaar en op 25 januari 2020 werd de Sint-Bartholomaeuskerk aan de eredienst onttrokken.

## Monument

De kerk is een van de rijksmonumenten in Beek (Berg en Dal).

## Externe link

* Website van de grote H. Bartholomaeus parochie te Beek-Ubbergen
* Stichting Red de monumentale Sint-Bartholomaeuskerk Beek-Ubbergen
# Sint-Bartholomeuskerk (Üdersdorf)

De Sint-Bartholomeuskerk (Duits: St. Bartholomäus) is een rooms-katholieke parochiekerk in de Duitse plaats Üdersdorf in de Landkreis Vulkaneifel, gelegen aan Manderscheider Straße 1. De kerk uit 1867 verving een oudere kerk. Onder de parochie vallen twee filiaalkerken in de plaatsen Weiersbach en Trittscheid.

## Geschiedenis

De eerste vermelding van de plaats Üdersdorf komt uit 1287. Aanvankelijk stond er een kapel, maar deze werd in 1717 (of 1667) vervangen door een kerk. Dit was een filiaalkerk van de parochie van Daun, in het Aartsbisdom Keulen. Bij de herindeling van het Bisdom Trier in 1803, werd Üdersdorf een eigen parochie. De Sint-Theklakapel te Trittscheid en de Sint-Franciscus Xaveriuskapel te Weiersbach werden als filiaalkerken bij de nieuwe parochie gevoegd.
Doordat de oude kerk voor de nieuwe parochie niet meer voldeed en daarnaast ook bouwvallig was, werd in 1858 besloten om een nieuwe kerk te bouwen. In 1866 werd met de bouw aangevangen en de nieuwe kerk kon op 24 augustus 1867 in gebruik worden genomen. De kerk werd ontworpen door de architect Barthels uit Daun en de kosten bedroegen 11.000 daalders.
De kerk is opgetrokken in lavagesteente, afkomstig uit een nabije groeve. In de toren hangen drie klokken.

## Interieur

In 1873 werd een nieuw hoogaltaar in gebruik genomen. De kosten van dit altaar bedroegen 460 daalders.
Het orgel werd gebouwd in 1903. In 1965 werd een elektrische speeltafel geïnstalleerd en in de periode 1998-1999 vond een uitgebreide renovatie plaats.
* Het interieur, gezien richting het ingangsportaal en het orgel op de galerij.
* Het interieur, gezien richting het altaar.
* De preekstoel.
* Een van de meerdere gebrandschilderde ramen.
* ↑ Datenbank der Kulturgüter in der Region Trier. kulturdb.de. Geraadpleegd op 18 september 2021.
* 1 2 700 Jahre Üdersdorf. www.heimatjahrbuch-vulkaneifel.de. Geraadpleegd op 18 september 2021.
* 1 2 Pfarrei Uedersdorf. www.kirche-daun.de. Geraadpleegd op 18 september 2021.
* ↑ Uedersdorf.de - Die sympathischen drei - Üdersdorf, Tettscheid und Trittscheid - Kirche. uedersdorf.de. Gearchiveerd op 17 september 2021. Geraadpleegd op 18 september 2021.
# Leyre

Leyre kan verwijzen naar:
* Leyre (rivier), rivier in Frankrijk
* Sierra de Leyre, bergketen in Spanje
* Klooster van San Salvador de Leyre, klooster in Spanje
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Leyre en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Froskepôlemolen

De Froskepôlemolen (vaak foutief gespeld als Froskepôllemolen) (Fries: Froskepôlemûne) is een poldermolen aan de zuidoostelijke rand van de stad Leeuwarden, in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De Froskepôlemolen, een maalvaardige grondzeiler, werd oorspronkelijk in 1896 gebouwd aan de Zwette, waar hij twee polders van samen 350 ha bemaalde: het Huizumer en het Goutumer Nieuwland. Hij werd aanvankelijk de Zwettemolen genoemd. De molen werd voorzien van zelfzwichting, hoewel die in 1940 nog maar op een van de roeden aanwezig was. De molen, die in 1958 door de gemeente Leeuwarden was aangekocht, moest wijken bij de aanleg van een industrieterrein. Op 25 april 1962 werd hij op twee dekschuiten over het Van Harinxmakanaal naar zijn tegenwoordige locatie op het recreatie-eiland De Froskepôle overgebracht en daar gerestaureerd. Hij bemaalt daar sindsdien de vijvers op dit eiland.
In 1987/1988 werd de Froskepôlemolen voor het laatst gerestaureerd. De molen is op afspraak te bezichtigen.
# Agrioglypta itysalis

Agrioglypta itysalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Glyphodes itysalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859..
De soort komt voor in India, China (Hainan), Thailand, Maleisië (Sarawak) en Indonesië (Sumatra).
* ↑ Sondhi, S., Y. Sondhi, P. Roy and K. Kunte (Chief Editors) Agrioglypta itysalis Butterflies of India, v. 3.60. Published by the Indian Foundation for Butterflies. Geraadpleegd op 8-10-2023.
* ↑ X.-L. Wei, J.-P. Wan & X.-C. Du (2018). Fauna of Spilomelinae from Wuzhi Mountain Nature Reserve, Hainan Island, China (Lepidoptera: Pyraloidea, Crambidae). SHILAP Revista de Lepidopterología, vol. 46, no. 181, pp. 19-26, 2018.
* ↑ Sunadda Chaovalit & Nantasak Pinkaew (2020). Checklist of the Tribe Spilomelini (Lepidoptera: Crambidae: Pyraustinae) in Thailand. Agricultire and Natural Resources 54 (2020) 499–506.
# Chilochromopsis

Chilochromopsis is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam voor dit geslacht is voor het eerst gepubliceerd in 1964 door Eugene Gordon Munroe. Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Chilochromopsis sceletogramma (Dyar, 1925).
# Stadhuis van Leeuwarden

Het Stadhuis van Leeuwarden is het stadhuis aan het Hofplein in Leeuwarden.
Het stadhuis werd gebouwd door stadstimmerman Claes Bockes Balck. De eerste steen werd gelegd op 1 april 1715 door de drie jaar oude Willem Karel Hendrik Friso (1711-1751), Prins van Oranje en Nassau. Het classicistische drielaags gebouw heeft een voorgevel met 27 ramen. Boven de deur in de middenrisaliet staat in gouden letters het opschrift "Pace et Justitia" (Vrede en Gerechtigheid). De twee beelden boven de entree zijn van de hand van Gerbrandus van der Haven. Pieter Nauta maakte het fronton, met daarin de Stedemaagd, geflankeerd door putti.
In 1760 werd aan de achterzijde een nieuwe raadzaal gebouwd naar ontwerp van Pieter de Swart. Op 12 augustus werd de eerste steen gelegd door Willem V van Oranje-Nassau (1748-1806). In 1847 kwam op de plaats van de naastgelegen Hoofdwacht een gebouw naar ontwerp van Thomas Adrianus Romein, waarin de nieuwe Raadkamer werd gevestigd. Het stadhuis onderging een aantal wijzigingen, waaronder het bordes. De Leeuwarder schilder Johan Joeke Gabriël van Wicheren heeft portretten gemaakt van de koningen Willem I, Willem II en Willem III. In 1915 werd in de achtkante lantaarn een beiaard geplaatst. Oorspronkelijk kwam dit carillon uit de in 1884 afgebroken Sint-Jacobstoren (Nieuwetoren). In 1944 werd het carillon weer verwijderd en opgeslagen in de werkplaats van klokkengieter Van Bergen. In 1945 keerden de klokken terug maar werden niet meteen teruggeplaatst van wegen instortingsgevaar. In 1972 werd het carillon uiteindelijk teruggebracht in het koepeltje. Er hangen klokken van de gieters: Hans Falck (1632), Claude Fremy, de opvolger van de gebroeders Hemony (1686), Petrus Overney (1689) en van Eijsbouts (1972). In totaal bestaat het carillon uit 39 klokken.
* Beelden Vrede en Gerechtigheid van Gerbrandus van der Haven
* Interieur raadzaal
* Interieur trouwzaal
Op 27 mei 2005 heropende Prinses Margriet der Nederlanden het stadhuis na een restauratie vanaf 2002.
# Kalamaria (metrostation)

Kalamaria (Grieks: Καλαμαριά) (Goede kant) is een toekomstig metrostation in Kalamaria, een voorstad van de Griekse stad Thessaloniki. Het station is genoemd naar de gemeente waar het ligt.

## Geschiedenis

Vanaf 1918 zijn er verschillende voorstellen gedaan voor een metro in Thessaloniki. In 1986 werd begonnen met de aanleg van twee lijnen binnen de stadsgrenzen, maar in 1989 werd dit gestaakt om financiële redenen. In 2003 werd een nieuw begin gemaakt met de metro en kwam er een kaderplan met drie lijnen, waarvan een naar het vliegveld door de gemeente Kalamaria. Het contract voor het ondergrondse tracé door Kalamaria werd in juli 2013 getekend. De eerste werkzaamheden voor station Kalamaria begonnen in september 2014, in juni 2015 werd begonnen aan de damwanden rond de bouwput en de ruwbouw was in september 2018 gereed. De opening van het station stond aanvankelijk gepland voor 2021, maar dat is uitgesteld tot 2025.

## Ligging en inrichting

Het station ligt onder de Pontoustraat ter hoogte van het kruispunt met de metamorfoseosstraat. De westelijke ingang ligt in de zuidwesthoek van het kruispunt en heeft een lift tussen straat en stationshal, iets ten westen van de lift ligt een overdekte vaste trap geflankeerd door roltrappen. De oostelijke ingang ligt in de Egeoustraat en heeft eveneens een overdekte vaste trap geflankeerd door roltrappen. De beide ingangen liggen in elkaars verlengde aan weerszijden van de stationshal op niveau -1. Reizigers kunnen tussen de stationshal en het perron op niveau -3 gebruikmaken van roltrappen aan de noordkant en een lift en trappen in het midden van het perron. De korte trappen zijn aan de buitenkant van de liftkoker aangebracht. Het perron is in verband met de inzet van automatische metro's voorzien van perrondeuren.
* ↑ https://www.youtube.com/watch?v=V1reS-H1iD0 Voorlichtingsfilm van Elliniko Metro
* ↑ Projecthistorie op emetro.gr
* ↑ Bouwberichten op emetro.gr
* ↑ Bouwtekening
# Wilfred Hawker

Wilfred Hawker (Suriname, omstreeks 1955 – Paramaribo, 13 maart 1982) was een Surinaams sergeant-majoor. Hij streed aanvankelijk aan de zijde van Desi Bouterse, maar keerde zich later tegen hem.
Hawker (Hawk) was lid van de Groep van Zestien die op 25 februari 1980 onder leiding van Desi Bouterse de militaire staatsgreep pleegde die later de geschiedenis in zou gaan als de Sergeantencoup.
Hij volgde in 1980 in Nederland bij het Korps Commandotroepen de commando-opleiding en liep daar aansluitend een stage om zich te oriënteren op de wijze van opleiden van het korps, om hiermee het Nationaal Leger Suriname verder op te bouwen.
Hawker ondernam een tegencouppoging tegen het militair regime van Bouterse op 15 maart 1981. Deze coup mislukte en hij werd gevangengezet in de Memre Boekoe-kazerne.
Op donderdag 11 maart 1982 werd Hawker uit de gevangenis bevrijd tijdens de eveneens mislukte Rambocuscoup onder leiding van Soerinder Rambocus. De volgende dag raakte hij gewond bij het gebruik van een bazooka. Hij werd naar het Militair Hospitaal gebracht, waar hij eerste hulp ontving. Vervolgens werd hij afgevoerd naar het Academisch Ziekenhuis.
Militairen onder bevel van Bouterse ontvoerden hem uit het ziekenhuis. Ooggetuigen hebben destijds verklaard dat de zwaargewonde Hawker werd weggesleurd uit het ziekenhuis, terwijl protesterende verpleegkundigen ernstig werden bedreigd. De 26-jarige Hawker werd liggend op zijn brancard voor een vuurpeloton gebracht en standrechtelijk geëxecuteerd in Fort Zeelandia. Enkele minuten voor zijn dood zei Hawker, waarschijnlijk onder druk van Roy Horb en Bouterse, voor de televisiecamera: "Ik zou toch een dringende oproep willen doen aan het adres van de luitenant Rambocus om zich met zijn manschappen die hij daar heeft in de kazerne over te geven aan het militair gezag". Deze opname werd destijds talloze keren op de Surinaamse televisie afgedraaid. Naar de veroordeling en executie van Hawker is nooit een onderzoek ingesteld. Rambocus, die inmiddels ook was gearresteerd, kreeg wel een proces en werd veroordeeld tot twaalf jaar celstraf. Maar op 8 december 1982 werd hij plotseling uit de gevangenis gehaald en samen met veertien andere Surinamers gemarteld en standrechtelijk geëxecuteerd, tijdens de zogeheten Decembermoorden.
* ↑ Sergeanten uit Suriname lopen stage in Nederland De Groene Baret
* ↑ Wilfred Hawker standrechtelijk geëxecuteerd op brandcard (met reactie van Bouterse), gepubliceerd op YouTube d.d. 18 april 2012
* ↑ Soerinder Rambocus: 5 mei 1953 – 8 december 1982, op JessicaDikmoet.nl
# Desmia falcatalis

Desmia falcatalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Aediodes falcatalis door Eduard Hering in een publicatie uit 1906. De spanwijdte van het mannetje bedraagt 23 millimeter.
De soort komt voor in Bolivia.
# Kromengan

Kromengan is een bestuurslaag in het regentschap Malang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Kromengan telt 7177 inwoners (volkstelling 2010).
# Boru Kedang

Boru Kedang is een bestuurslaag in het regentschap Flores Timur van de provincie Oost-Nusa Tenggara, Indonesië. Boru Kedang telt 983 inwoners (volkstelling 2010).
# Neglasari (Agrabinta)

Neglasari is een bestuurslaag in het regentschap Cianjur van de provincie West-Java, Indonesië. Neglasari telt 2440 inwoners (volkstelling 2010).
# Nicolas Orye

Nicolas Orye (Hasselt, 31 augustus 1998) is een Belgisch voetballer die doorgaans alsaanvaller speelt. Orye tekende in de zomer van 2023 een contract bij Sporting Hasselt.

## Carrière
### Jeugd

Orye speelde in zijn eerste jaren als voetballer bij RKC Hasselt, de voorloper van FC Torpedo Hasselt. Hij maakte bij de tienjarigen de overstap naar Sint-Truidense VV en ging in 2014 naar de jeugd van RC Hades. Orye speelde hier één seizoen, waarna hij in 2015 de overstap maakte naar de jeugd van Patro Eisden Maasmechelen. Tot begin 2016 speelde hij hier wedstrijden bij de beloften en in het team tot negentien jaar.

### Patro Eisden

Op 16 januari 2016 mocht hij voor de eerste keer op de bank zitten voor de wedstrijd tegen Lommel United. Op 23 januari maakte hij zijn officiële debuut tegen Royale Union Saint-Gilloise. Orye begon deze wedstrijd als basisspeler en wist ook meteen te scoren.

### Waasland-Beveren

Op 4 mei 2016 maakte Waasland-Beveren bekend dat Orye een driejarig contract ondertekend heeft. De aanvaller kwam transfervrij over van Patro Eisden Maasmechelen.

### Sporting Hasselt

Na een periode bij KSK Heist trok Orye terug naar zijn geboortestad met een transfer naar Sporting Hasselt.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Play-offs | Play-offs | Beker | Beker | Europa | Europa | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2015/16 | Patro Eisden | | Tweede Klasse | 11 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 10 | 3 |
| 2016/17 | Waasland-Beveren | | Eerste Klasse A | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2016/17 | → Lommel United | | Eerste Klasse B | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 2017/18 | → KSK Heist | | Eerste klasse amateurs | 18 | 3 | 0 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 20 | 3 |
| 2018/19 | KSK Heist | | Eerste klasse amateurs | 26 | 4 | 0 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | 28 | 5 |
| 2023/24 | Sporting Hasselt | | Tweede Afdeling | 33 | 16 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 34 | 17 |
| 2024/25 | Sporting Hassel | | Eerste Afdeling | 14 | 8 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 15 | 8 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 57 | 10 | 0 | 0 | 4 | 1 | 0 | 0 | 109 | 36 |
* ↑ Jonge spits Nicolas Orye kiest voor W-B op waasland-beveren.be. Geraadpleegd op 19 juli 2016.
# Dino Sky Pedalo (Avonturenpark Hellendoorn)

Dino Sky Pedalo is een kleine trapmonorail in Avonturenpark Hellendoorn die staat in het parkdeel AvonturenJungle.

## Geschiedenis

De attractie is gebouwd door Metallbau Emmeln en werd in 1994 geopend in het park.

## Details attractie

Dino Sky Pedalo is een trapmonorail: een fysiek (door middel van fietspedalen) aangedreven monorail. De attractie heeft enkelvoudige karretjes die in de vorm van dinosauriërs zijn gemaakt waar 2 personen kunnen plaatsnemen. De bezoekers moeten zelf de monorailkarretjes vooruit bewegen door te trappen op de pedalen. De snelheid waarmee de bezoekers trappen bepaalt duur van de rit.
De rondrit bevindt zich op ongeveer 3-4 meter hoogte en maakte een ronde door vooral het parkdeel Avonturenpark en een klein deel van Discovery voordat het weer terug in het station is.
Afbeeldingen · Lijst van attracties
# Kasteel van Malvirade

Het 18e-eeuwse kasteel van Malvirade (château de Malvirade), was een kasteel in het plaatsje Fauguerolles in het Franse department Lot-et-Garonne. Het was de thuisbasis van de nobele familie De Galz de Malvirade.
Het kasteel stond in een grote park met oude bomen. Het gebouw had vier torens en smeedwerk op de gevels. Het brandde in 1962 af. Anno 1983 resteerden slechts een serre en een toegangspoort.
In het plaatsje Grézet-Cavagnan in dezelfde departement staat een gelijknamige kasteel, maar daarmee lijkt geen relatie te zijn.
* ↑ (fr) Christiaens, Daniel (2020). Les querelles d'Antoine Areilh, maire de Gontaud au XVIIIe siecle. Revue de l'Agenais 147 (1): 27-51
* ↑ (fr) Les châteaux de Fauguerolles. Fauguerolles (9 juni 2018). Geraadpleegd op 4 november 2022.
* ↑ (fr) "Un gigantesque incendie détruit un chateau de XIIe siècle à Fauguerolles (Lot-et-Garonne)", La Dépêche, 6 juni 1962.
* ↑ (fr) Demeure dite château de Malvirade. Ministere de la Culture. Geraadpleegd op 5 november 2022.
* ↑ (fr) Château de Malvirade - Castles in Grézet-Cavagnan. Guide du Lot et Garonne. Geraadpleegd op 4 november 2022.
* ↑ (fr) Le Château de Malvirade, le mal orienté…. Grand Sud Insolite. Geraadpleegd op 4 november 2022.
* ↑ (fr) Grézet-Cavagnan. Château de Malvirade. ladepeche.fr (31 mei 2013).
* ↑ Het gelijknamige doch ongerelateerde kasteel in Grézet-Cavagnan op de Franstalige Wikipedia.