# Nan Goldin

Nan Goldin (Washington, 12 september 1953) is een Amerikaans fotograaf.

## Vroege carrière

Goldin werd geboren in Washington en groeide op in een buitenwijk van Boston, in een middenklassengezin met Joodse ouders. In 1968, op vijftienjarige leeftijd, kreeg ze een inleiding tot de fotografie van een leraar. In 1973 had ze in Boston haar eerste solotentoonstelling. Ze toonde er foto's van haar bezoeken aan de homo- en transseksuele community's in de stad, waarin haar vriend David Armstrong haar geïntroduceerd had. In 1977-78 studeerde Goldin af aan de School of the Museum of Fine Arts, Boston/Tufts University, waar ze voornamelijk met Cibachrome-drukken had gewerkt.
Na haar studies verhuisde Goldin naar New York. Ze documenteerde er de muziekscenes van postpunk en new wave en de lgbt-subcultuur van eind jaren zeventig en begin jaren tachtig, die na de Stonewall-rellen in 1969 erg levendig was geworden.

## The Ballad of Sexual Dependency

Tussen 1979 en 1986 werkte Nan Goldin aan haar sleutelwerk The Ballad of Sexual Dependency: een fotoreeks over de harddrug-subcultuur rond de Bowery. De titel van de serie komt uit een lied in Bertolt Brechts Driestuiversopera.
De foto's in snapshot-stijl tonen expliciet druggebruik, huiselijk geweld en agressie en autobiografische momenten. De meeste mensen die in deze reeks geportretteerd werden, waren in de jaren 1990 reeds overleden: meestal door een overdosis of aan de gevolgen van aids. Goldin verloor zo onder andere haar vrienden Greer Lankton en Cookie Mueller, die ze vaak had gefotografeerd in die periode.
In 2003 schreef The New York Times over de impact van deze fotoserie: (Goldin has) "forged a genre, with photography as influential as any in the last twenty years." Naast The Ballad of Sexual Independency publiceerde Goldin nog twee andere fotoseries uit haar Bowery-periode: "I'll Be Your Mirror" (vernoemd naar een song van The Velvet Underground, op hun album The Velvet Underground & Nico) en "All By Myself."

## Werkwijze en later werk

Nan Goldin presenteert haar werk vaak in de vorm van een diavoorstelling met bewust gekozen achtergrondmuziek. Haar bekendste diaserie duurt 45 minuten en telt ruim 900 foto's. Behalve in musea worden haar foto's op die manier ook op filmfestivals vertoond. Thema's in haar vroege werk zijn liefde, gender, huiselijkheid en seksualiteit. Ze maakt meestal gebruik van het beschikbare licht. Regelmatig heeft ze foto's gemaakt van vrouwen die in een spiegel kijken, van meisjes in toiletten, van drag queens, seksuele handelingen, van obsessies en afhankelijkheid. Haar foto's zijn erg intiem van karakter.
Sinds 1995 is Goldins werk thematisch breder. Ze deed een gezamenlijk boekproject met de Japanse fotograaf Nobuyoshi Araki; ze fotografeerde skylines van New York, bevreemdende landschappen, haar vriendin Siobhan, baby's, ouderschap en het gezinsleven.
Nan Goldin woont en werkt in New York en Parijs.

## Tentoonstellingen en prijzen

Het werk van Nan Goldin is over heel de wereld geëxposeerd. Een eerste reizende tentoonstelling van haar werk ging van start in 1996 in het Whitney Museum of American Art; deze tentoonstelling deed in 1997 het Stedelijk Museum aan. Het Nederlands Fotomuseum toonde in 2010 een retrospectieve van haar werk tussen 1978 en 2001.
In 2007 ontving Nan Goldin de Hasselblad Award.
Goldin wordt gerepresenteerd door Matthew Marks Gallery (New York/Los Angeles) en Galerie Yvon Lambert (Parijs).

## Externe link

* Matthew Marks Gallery: Nan Goldin
* ↑ Brecht, Bertolt. "Three Penny Opera." Act II, song 12.
* ↑ Curley, Mallory. A Cookie Mueller Encyclopedia, Randy Press, 2010.
* ↑ Tillman, Lynne. The New York Times. "A New Chapter of Nan Goldin's Diary." 16 november 2003.
* ↑ Nan Goldin at Pa. Academy of Fine Arts. BLOUINARTINFO (11 september 2007). Gearchiveerd op 9 maart 2014. Geraadpleegd op 23 april 2008.
* ↑ Matthew Marks Gallery: Nan Goldin Biography. Geraadpleegd 8 maart 2014.
* ↑ Henny de Lange: Het rauwe leven van Nan Goldin. Trouw, 29 oktober 2010. Geraadpleegd 8 maart 2014.
* ↑ Hasselblad Foundation: Nan Goldin. 2007. Geraadpleegd 8 maart 2014.
* Auckland Art Gallery Toi o Tāmaki: 8316
* Bibsys: 90986179
* Bibliothèque nationale de France: cb13178837p (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058512281006706
* CiNii: DA0817138X
* Gemeinsame Normdatei: 119083701
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8113 6735
* KulturNav: 68d79998-a08b-41e0-b252-a561cc6ad046
* Library of Congress Control Number: n86081484
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000146881
* MusicBrainz: 76c02652-dc06-4bbb-b6a5-75434075c8f8
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00467287
* National Gallery of Victoria: 27707
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000601972
* Nationale bibliotheek van Australië: 35089031
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007261988005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002984486
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000404673
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072955732
* PIC: 4923
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003305731
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 207425
* LIBRIS: 230958
* SNAC: w6x3662w
* Système universitaire de documentation: 035281804
* Trove: 823274
* Union List of Artist Names: 500105338
* Virtual International Authority File: 34597987
* WorldCat (via VIAF): 34597987
1980 Lennart Nilsson · 1981 Ansel Adams · 1982 Henri Cartier-Bresson · 1984 Manuel Álvarez Bravo · 1985 Irving Penn · 1986 Ernst Haas · 1987 Hiroshi Hamaya · 1988 Edouard Boubat · 1989 Sebastião Salgado · 1990 William Klein · 1991 Richard Avedon · 1992 Josef Koudelka · 1993 Sune Jonsson · 1994 Susan Meiselas · 1995 Robert Häusser · 1996 Robert Frank · 1997 Christer Strömholm · 1998 William Eggleston · 1999 Cindy Sherman · 2000 Boris Mikhailov · 2001 Hiroshi Sugimoto · 2002 Jeff Wall · 2003 Malick Sidibé · 2004 Bernd en Hilla Becher · 2005 Lee Friedlander · 2006 David Goldblatt · 2007 Nan Goldin · 2008 Graciela Iturbide · 2009 Robert Adams · 2010 Sophie Calle · 2011 Walid Raad · 2012 Paul Graham · 2013 Joan Fontcuberta · 2014 Miyako Ishiuchi · 2015 Wolfgang Tillmans · 2016 Stan Douglas · 2017 Rineke Dijkstra · 2018 Oscar Muñoz · 2019 Daidō Moriyama