OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Michel Kervaire

Michel André Kervaire (Częstochowa, 26 april 1927 - Genève, 19 november 2007) was een Zwitsers wiskundige, die belangrijke bijdragen leverde aan de topologie en de abstracte algebra.
Hij was de zoon van de Franse industrieel André Kervaire en volgde de middelbare school in Frankrijk. Van 1947 tot 1952 studeerde hij aan de Eidgenössischen Technischen Hochschule Zürich, waar hij in 1955 met de dissertatie Courbure intégrale généralisée et homotopie bij Heinz Hopf promoveerde. Van 1959 tot 1971 was hij hoogleraar aan het Courant Institute of Mathematical Sciences aan de Universiteit van New York en vervolgens tot aan zijn emeritaat in 1997 aan de Universiteit van Genève.
Hij was de eerste die het bestaan van topologische n-variëteiten zonder differentieerbare structuur aantoonde (met behulp van de Kervaire-invariant), en samen met John Milnor berekende hij het aantal exotische sferen in dimensies groter dan vier. Hij is ook bekend voor zijn fundamentele bijdragen aan de hoog-dimensionale knopentheorie. De oplossing van de Kervaire-invariantieprobleem werd in april 2009 aangekondigd door Michael J. Hopkins in Edinburgh.

## Externe link

* (en) Michel Kervaire's work in surgery and knot theory (Slides van de lezingen gegeven door Andrew Ranicki tijdens het Kervaire Memorial Symposium, Genève, februari 2009).
# Michel Nok

Michel Nok (Paramaribo, 13 juli 1971) is een oud-profvoetballer uit Nederland, die werd geboren in Suriname. Hij speelde als verdediger en kwam achtereenvolgens uit voor Bijlmer, Haarlem, De Zwarte Schapen, Telstar, De Graafschap en het Zweedse IK Brage.
Nok werd later voetbaltrainer bij vv Bijlmer, SV Real Sranang, SV Nieuw Utrecht, Telstar en Legmeervogels
# Michel Petrossian

Michel Petrossian (1973) is een Frans componist van Armeense afkomst.
Petrossian studeerde cello en gitaar. Nadien studeerde hij ook compositie aan het Conservatoire national supérieur de musique in Parijs, waar hij in 2001 afstudeerde. In 1998 richtte hij samen met componist Jérôme Combier het ensemble Cairn, samengesteld uit studenten van het conservatorium in Parijs, op.
Naast klassieke muziek liggen zijn interesses ook bij de filologie en oude culturen. Hij verdiept zich in de studie van meerdere oude talen (waaronder Hebreeuws, Akkadisch, Oudgrieks, Ugaritisch en Oudarmeens) aan de École des langues et des civilisations de l'Orient ancien, alsook aan de Sorbonne, waar hij een master behaalde. Hij verbleef aan de Franse bijbel- en archeologieschool in Jeruzalem.
Petrossian won in december 2012 de Koningin Elisabethwedstrijd voor compositie. Zijn werk voor orkest en piano - In the Wake of Ea - was het opgelegde werk dat in 2013 tijdens de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano werd gespeeld. De 12 finalisten werden hierbij begeleid door het Nationaal Orkest van België onder de leiding van Marin Alsop. De wereldpremière van het werk vond plaats op maandag 27 mei 2013.

## Werk (selectie)
### Solo

* Overcoming Trakart, voor cella
* La lutte ardente du vert et de l’or, voor piano
* Manuela with the broken finger, voor klarinet

### Ensemble

* Feu pale
* Autel des parfums

### Zang

* Le miroir et le masque, drie melodieën voor zang en instrumentaal ensemble
** Huitan
** Rose sombre
** Lysanxia
* En Ein Anéin, voor sopraan

### Orkest

* Iris lunaire, voor koor en orkest
* Château du double de Ptah
* Epiphaneia, voor zes zangers en orkest
* Sur la surface de l’abîme, voor strijkorkest
* In the wake of Ea, voor piano en orkest
* ↑ Opgelegde werk voor finale Koningin Elisabethwedstrijd is van Franse componist Michel Petrossian, Knack.be, 24 mei 2013
* ↑ Opgelegde werk Elisabethwedstrijd is van Petrossian, deredactie.be, 24 mei 2013
* Gemeinsame Normdatei: 1067081496
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 6278 3522
* Library of Congress Control Number: no2016047307
* MusicBrainz: f333f420-c138-4ccc-bd45-2416cac68e92
* Système universitaire de documentation: 258588403
* Virtual International Authority File: 314857326
* WorldCat (via VIAF): 314857326
# Michel Van Hemele

Michel Van Hemele (1956) is een Vlaams topondernemer, interim- en crisismanager. Hij is bestuurder van diverse ondernemingen.
Van Hemele is licentiaat in de Handels-en Financiële Wetenschappen aan EHSAL. Hij begon zijn carrière in 1979 bij de Generale Bank. In 1984 leidde hij de succesvolle opstart van de New York Branch, om vervolgens in 1988 de International Investment Banking Division te leiden en in 1991 het Departement Internationale Kredieten te reorganiseren.
Van 1992 tot 2002 was hij CEO van de Solvus Group (het voormalige Creyf's Interim). Deze onderneming verleent innovatieve humanresourcesdiensten en biedt oplossingen op nationaal en Europees niveau. In 2001 stelde de groep 4.500 personen te werk en behaalde deze een omzet van 1.458 miljoen euro. Van Hemele herstructureerde het bedrijf en bouwde het uit tot de Europese nummer 5 in de sector.
In 2002 werd hij aangesteld als uitvoerend voorzitter van de Carestel Group, een cateringgroep gespecialiseerd op het vlak van commerciële restauratie langs de Belgische en Luxemburgse autosnelwegen. Carestel biedt haar diensten ook aan op de internationale luchthaven van Brussel en een aantal Europese luchthavens. Michel Van Hemele ontwikkelde en implementeerde een nieuw strategisch plan, verkocht onderdelen die niet tot de kernactiviteiten behoorden en concentreerde zich op de groei van de kernactiviteiten. Tot 30 juni 2004 was Van Hemele er gedelegeerd bestuurder én voorzitter van de Raad van Bestuur. Het mandaat van voorzitter liep af in mei 2005.
In december 2004 organiseerde Michel Van Hemele de managementbuy-out van de Ernst & Young E.T.M.-divisie die tot Essensys N.V.omgedoopt werd, implementeerde en verbeterde de processen en startte de internationale activiteiten. Naderhand richtte Van Heleme drie bijkomende op HR-advies gerichte ondernemingen op: Intys Consulting, Talentus en Intys HR Professionals waar hij telkens de rol van CEO of voorzitter opnam.
Van Hemele zetelt tevens als voorzitter in de Raad van Bestuur van Brouwerij Duvel Moortgat. Hij is bestuurder en voorzitter van het Risicocomité bij Bank Nagelmackers.
Michel Van Hemele was tevens ondervoorzitter van Voka, de Vlaamse werkgeversorganisatie. Van 1989 tot 2013 doceerde hij Internationaal Management aan EHSAL (Brussel) en Corporate Strategy aan de EHSAL Management School.
* ↑ Michel Van Hemele richt vierde hr-bedrijf op www.trends.be, 12 nov. 2010. Gearchiveerd op 10 augustus 2022.
* ↑ Overzicht mandaten Van Hemele. Gearchiveerd op 26 februari 2024.
* ↑ Organisatiestructuur Bank Nagelmackers
# Michel Van Wijnendaele

Michel Van Wijnendaele (1959 – Sirault, 12 mei 1987) was een bankbediende, getrouwd en vader van één kind, die op 12 mei 1987 te Bogaarden zeven mensen doodschoot en er drie verwondde. Toen de Rijkswacht hem klemreed, schoot hij zichzelf door het hoofd.
Op 12 mei 1987 reed Van Wijnendaele naar een boerderij te Bogaarden. Hij bleef eerst een tijd in zijn auto zitten, stapte vervolgens uit en schoot de blaffende herdershond “Tibo” dood met zijn geweer. Vervolgens doodde hij er de 90-jarige Jean Baptiste Nechelput met een schot in de borst. Ook diens 84-jarige echtgenote Margriet, zijn 46-jarige dochter Liliane De Crem, zijn 54-jarige schoonzoon Edgard De Crem, alsmede zijn 20-jarige kleinzoon Christian werden door Van Wijnendaele gedood. Hij schoot een tweede kleinzoon Guy in de maag en liet hem voor dood achter.
Van Wijnendaele vervolgde zijn weg naar een naburige boerderij, waar hij de 37-jarige buurvrouw Marie-Thérèse Walraevens en haar driejarige zoontje Ludovic, getuigen, doodschoot. De gewonde Guy De Crem sleepte zich naar deze naburige boerderij en vond er hun lijken. Hij sleepte zich daarna naar een derde boerderij en verwittigde daar de hulpdiensten voor hij neerzeeg.
Van Wijnendaele reed naar zijn woonplaats Denderwindeke en schoot er rond 17:00 uur zijn beide schoonouders neer, die het incident beiden overleefden.
De rijkswacht merkte zijn wagen op toen hij te Brugelette tankte en zette de achtervolging in. Toen de rijkswacht hem rond negen uur 's avonds klemreed te Sirault bij Bergen, schoot hij zichzelf door het hoofd. Hij liet een echtgenote en een kind achter.
* ↑ https://www.misdaadjournalist.nl/2012/07/zomermoord-in-pajottenland-kolle-kok-hillis-hulp-der-christenen/
* 1 2 3 4 (en) Unemployed man kills seven, then himself. Associated Press (12 mei 1987).
* ↑ edl, OVERZICHT. Gewelddadige aanslagen in België - 12 mei 1987: Man vermoordt zeven mensen in boerderij. Het Nieuwsblad (13 december 2011). Gearchiveerd op 29 januari 2015.
* ↑ (en) Gunman Kills 7 in Belgium. The New York Times (13 mei 1987). Gearchiveerd op 29 juli 2024.
* ↑ Louis van Dievel, Verhaal: 'De Stevenisten'. Dievel.be (3 mei 2008). Gearchiveerd op 17 januari 2015.
* ↑ (en) Reuters, Gunman kills 7 in Belgium. New York Times (13 mei 1987).
# Michel de Carvalho

Michel Rey de Carvalho (Gerrards Cross, 21 juli 1944) is een Britse zakenman. Hij is per 23 april 2015 benoemd tot uitvoerend bestuurder bij Heineken Holding voor een termijn van vier jaar. Hij was al commissaris bij Heineken en directeur van L'Arche Green waarin het belang van de familie Heineken in de holding is ondergebracht. Ook is hij vicevoorzitter investment banking bij Citibank. Hij is getrouwd met Charlene de Carvalho-Heineken, dochter en erfgenaam van Freddy Heineken. Hun zoon Alexander de Carvalho is niet-uitvoerend bestuurder bij Heineken Holding.
De Carvalho heeft een Braziliaanse vader en Britse moeder. Hij studeerde aan de Harvard-universiteit.
Tijdens de Olympische Winterspelen van 1972 en de Olympische Winterspelen van 1976 deed De Carvalho mee voor Groot-Brittannië op het onderdeel rodelen.
Op 17-jarige leeftijd speelde hij mee in de film Lawrence of Arabia onder het pseudoniem Michel Ray.
# Michel van den Boer

Michel van den Boer is een Belgisch hockeycoach en voormalig -speler.

## Levensloop

Van den Boer was actief als speler bij KHC Dragons en THC Indiana.
Na zijn spelerscarrière ging hij aan de slag als coach. In deze hoedanigheid was hij onder meer coach van het damesteam van KHC Dragons en het herenteam van KHC Leuven. Met KHC Dragons won hij viermaal de landstitel en eenmaal de Beker van België. Met KHC Leuven werd hij in 2008 landskampioen.
Daarnaast was hij bondscoach van verschillende nationale jeugdploegen (zo behaalde hij onder meer in 2004 de eerste Europese titel met de U16 jongens), alsook van het nationale damesteam. Onder zijn bewind vond het team aansluiting met de Top-20. In deze hoedanigheid volgde hij in 2006 de Nieuw-Zeelander Shane McLeod op, zelf werd hij in 2008 opgevolgd door de Australier Murray Richards. Wel bleef hij actief binnen de KBHB als coach van de U21-meisjes. Tevens ging van den Boer aan de slag als sportief directeur bij Rapid Hockey Club Temse (2008-2018), HC Brugge (2018-2023) en Lill'hoc (vanaf 2023).
* 1 2 LINGLER Benny, Hockeymonument Michel van den Boer staat met mannenploeg van HC Brugge op kop in derde nationale: “Promotie behoort tot de ambities”, Het Nieuwsblad, 14 november 2022. Gearchiveerd op 3 februari 2024.
* ↑ STEVENS Geert, Hockeyclub Temse strikt ex-bondscoach Michel Van den Boer, Het Nieuwsblad, 19 juni 2008. Gearchiveerd op 3 februari 2024.
* ↑ Olivier Van Kerckhoven verdedigt met KHC Leuven 1-0-voorsprong, Het Nieuwsblad, 18 april 2008. Gearchiveerd op 3 februari 2024.
* ↑ SIROUX Arnaud, Etienne Van Lembergen waakt bij landskampioen Leuven over mentaliteit, Het Nieuwsblad, 8 mei 2008. Gearchiveerd op 3 februari 2024.
* 1 2 Rapid Hockey Club Temse krijgt hulp van de Provincie, Waaskrant, 10 juli 2008
* 1 2 Michel Van den Boer zegt nationale vrouwenploeg vaarwel, De Standaard, 22 mei 2008. Gearchiveerd op 3 februari 2024.
* ↑ Michel Van den Boer dient ontslag in als bondscoach hockeyvrouwen, De Morgen, 22 mei 2008. Gearchiveerd op 3 februari 2024.
* ↑ Belgische vrouwen willen ontwikkeling voortzetten, Het Nieuwsblad, 3 juli 2008. Gearchiveerd op 3 februari 2024.
* ↑ VAN EYCK Alexander, Contractverlenging Michel van den Boer voor de komende 5 seizoenen als sportief directeur, Rapid Hockey Temse, juni 2014
* ↑ DEMARET Philippe, La fin d’une belle histoire, Okey.be, 29 maart 2018. Gearchiveerd op 13 juli 2024.
* ↑ HOckeyclub Brugge vernieuwt sportieve staf, Krant van West-Vlaanderen, 31 augustus 2018. Gearchiveerd op 3 februari 2024.
* ↑ (fr) DEMARET Philippe, Un Belge Manager sportif de Lille, Okey.be, 25 mei 2023. Gearchiveerd op 9 september 2024.
# Typh Barrow

Typh Barrow (Brussel, 10 mei 1987) is een Belgische singer-songwriter, juriste, componiste en pianiste.
Barrows moedertaal is Frans, maar ze spreekt vloeiend Nederlands, Engels en Spaans.
Tiffany Cieply-Baworowski, die Typh Barrow wordt genoemd, heeft een Belgische moeder en een Poolse vader. Reeds als kind had ze een verbazend zware en atypische stem, welke typerend is voor haar zang. Haar stijl is een mengeling van pop, soul, jazz en blues.

## Vroege start

Rond haar vijfde verjaardag begon ze piano te spelen, enkele jaren later deed ze notenleer. Ze startte later haar carrière in pianobars, waar ze veelvuldig optrad en ervaring opdeed. Nadien werd ze ook populair op YouTube en later ook op radio en tv.

## Bekendheid

In het Waalse landsgedeelte kende ze reeds jaren succes. In 2020 trad ze tijdens een gezamenlijke tv-uitzending op, die te zien was in de drie landsdelen. Hierdoor heeft ze ook in Vlaanderen enige naamsbekendheid verworven.

## Persoonlijk leven

Typh Barrow houdt van extreme sporten: klimmen, parachutespringen en bungeejumpen.
Ze heeft een oudere broer. Op 28 april 2023 kondigde ze tijdens een concert in Vorst Nationaal aan dat ze zwanger was van haar eerste kind.

## Discography
### Albums

* 2014 : Time/Visions
* 2018 : RAW
* 2020 : Aloha
* 2021 : RAW Tour

### Singles

* 2012 : Your Turn
* 2013 : Do I Care
* 2014 : No Diggity, Time, To Say Goodbye
* 2016 : The Whispers
* 2017 : Daddy's Not Coming Back
* 2018 : Taboo, Hurt
* 2019 : Replace, Doesn't Really Matter
* 2020 : Aloha, Very First Morning, Colour
* 2021 : Damn! You're Bad
* 2023 : Don't Let Me Go
# Michele Ferrero

Michele Ferrero (Dogliani, 26 april 1925 – Monte Carlo, 14 februari 2015) was een Italiaans ondernemer.
Hij was eigenaar/directeur van de chocoladefabrieken Ferrero. Hij was de man achter Nutella, Tic Tac, Kinder-chocolade, Mon Chéri, Ferrero Rocher en Pocket Coffee. Michele Ferrero was een zoon van de Ferrero-oprichter Pietro Ferrero sr. (1889-1949).
Michele Ferrero overleed op 89-jarige leeftijd in zijn woonplaats in Monaco.

## Externe links en bronnen

* ↑ 'Mister Nutella' overleden. De Telegraaf 15 februari 2015. Gearchiveerd op 16 augustus 2016.
# Michele Redman

Michele Redman (Plymouth, 15 april 1965) is een Amerikaanse golfprofessional. Van 1992 tot 2011 was ze actief op de LPGA Tour. Ze debuteerde in 2011 op de Legends Tour.

## Loopbaan

In 1988 werd Redman een golfprofessional en ze maakte haar debuut op de Futures Tour (nu gekend als de Symetra Tour). Ze bleef daar golfen tot 1991 waar ze in haar laatste jaar drie golftoernooien won.
In 1992 maakte Redman haar debuut op de LPGA Tour. Vijf jaar later, in 1997, behaalde ze haar eerste LPGA-zege door de JAL Big Apple Classic te winnen. In 2000 behaalde ze haar tweede en laatste LPGA-zege door de First Union Betsy King Classic te winnen.
In 2011 maakte Redman haar debuut op de Legends Tour en ze behaalde in haar eerste seizoen haar eerste Legends-zege door het Legends Tour Open Championship, een major van de Legends Tour, te winnen. In 2013 behaalde ze haar tweede zege door de Walgreens Charity Classic te winnen.

## Erelijst
### Professional
#### LPGA Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 20 juli 1997 | JAL Big Apple Classic | 64-67-71-70=272 | –12 | |
| 2 | 10 september 2000 | First Union Betsy King Classic | 68-66-68=202 | –14 | |

#### Futures Tour

* 1991: Chattanooga FUTURES Classic, Marriott's Griffin Gate FUTURES Classic, Charleston F.O.P. FUTURES Golf Classic

#### Legends Tour

* 2011: Legends Tour Open Championship (major)
* 2013: Walgreens Charity Classic

## Teamcompetities
### Professional

* Solheim Cup ( USA): 2000, 2002 (winnaars), 2003, 2005 (winnaars)
* Handa Cup ( USA): 2011 (winnaars)
# Siau

Siau is een eiland voor de kust van de Indonesische provincie Noord-Sulawesi, behorend tot de Sangihe-eilanden en tot het gelijknamige regentschap. Het eiland, een kleine 20 km in lengte, ligt op 130 km van de noordelijkste punt van Sulawesi, tussen de Celebeszee in het westen en de Molukse Zee in het oosten.

## Geografie
### Plaatsen

* Biau
* Bumbiha
* Dame
* Kanang
* Kiawang
* Lagaeng
* Lia
* Mahuneni
* Ondang
* Ondong
* Pangirolang
* Paseng
* Peling
* Siau Ulu

## Karangetang

De bekende Karangetangvulkaan, ook Api Siau genoemd, vormt het grote, noordelijke gedeelte van het eiland.
De Karangetang heeft twee toppen, de noordelijke top (1784 m) en zuidelijke top (1827 m), en vijf kraters, die van noord naar zuid gelegen zijn. Sinds 1675 heeft de vulkaan ongeveer 40 keer een uitbarsting gehad.
Doordat de vulkaan regelmatig een uitbarsting heeft, wordt een groot deel van de bevolking van het eiland ook regelmatig geëvacueerd. In bepaalde gevallen geldt dit enkel voor de bewoners van de dorpen rondom de vulkaan, in andere gevallen, zoals in 1974, wordt de hele eilandbevolking geëvacueerd. De aardbeving die Siau in 1989 teisterde dwong de bewoners zelfs naar provinciehoofdstad Manado te vluchten. Ook in 2006 moest er worden gevlucht. Toen werden 4000 bewoners geëvacueerd. Zo ook de laatste Radja Justin Siau is gevlucht, en is geëmigreerd naar Nederland; de lava was tot op 400 meter van bepaalde huizen genaderd. De laatste uitbarsting vond plaats in maart 2011.

## Economie

De bevolking van Siau exporteert kopra, kruidnagel, nootmuskaat en inktvis, dat laatste naar Bali.

### Toerisme

Siau, en dan vooral Siau Ulu; is relatief toeristisch. Naast in de etablissementen hieronder eten toeristen in de Kantin aan de haven van Siau Ulu of in een van de warungs op de markt van datzelfde stadje. Nog anderen kopen iets op de markt en laten dat dan in het hotel klaarmaken.

## Transport
### Naar Siau

Om 6 uur 's morgens komt in Siau Ulu de boot aan vanuit Manado, na een goede vier uur varen. Daarna vaart die, eveneens gedurende vier uur, door naar Tahuna, de hoofdplaats van de Sangihe-eilanden, op Sangihe Besar. Rond 20:00 vertrekt het schip terug richting Manado vanuit Siau Ulu.

### Op Siau

Rond het eiland loopt een weg met een lengte van 50 km. Alleen een 12 km lange strook in het noorden is onverhard.
Vanuit Siau Ulu loopt een pad naar de top van de Karangetang; daarnaartoe en terugkeren neemt al snel twee dagen in beslag.
# North Valley (New Mexico)

North Valley is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat New Mexico, en valt bestuurlijk gezien onder Bernalillo County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 11.923.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 18,9 km², waarvan 18,8 km² land en 0,1 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond North Valley.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over North-Valley op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Regenboogkerk (Amsterdam)

De Regenboogkerk is een protestantse kerk aan de Kometensingel 56 in de Amsterdamse wijk Tuindorp Oostzaan.

## Geschiedenis

In 1960 werd Tuindorp Oostzaan getroffen door een overstroming. Hierbij werd de oorspronkelijke houten gereformeerde kerk onbruikbaar. De overmacht van water had de fundering bestaande uit een betonnen plaat aangetast; het gebouw was instabiel geworden en kreeg vrijwel direct het bord: "Verboden te betreden wegens bouwvalligheid". Al in de nazomer van 1960 verzocht de Kerkeraad der Gereformeerde Kerk Tuindorp Oostzaan een vergunning aan tot het bouwen van een kerk met wijkgebouw naar ontwerp van kerkarchitect Dick Egberts uit Hilversum. Ze tekende daarbij aan dat de nieuwe kerk een groter grondoppervlak in beslag zou nemen. Opvallend aan de kerk in de losstaande klokkentoren. Dit soort type toren staat ook bij de Adventkerk in Amstelveen. Van Egberts is bekend dat hij voor het vele glaswerk glazeniers inschakelde om Bijbelse taferelen te maken in zijn grote vensterpartijen. Aan zowel de linker- als de rechterzijde van de kerkzaal bevinden zich daarom 33 raampjes, deze 66 ramen staan voor de 66 boeken die de Bijbel bevat. In maart 2009 zijn deze ramen vervangen en hebben sindsdien een roze filter in verband met de lichtinval.

## Herkomst van de naam

Het nieuwe gebouw kreeg de naam Regenboogkerk, omdat de regenboog het teken van God aan Noach was dat de aarde nooit meer geheel onder water zou komen te staan.

## Pinkstergemeente Agapè

In 1997 is pinkstergemeente Agapè vanuit de Binnendommerstraat verhuisd naar Amsterdam Noord. Zij kocht de Regenboogkerk van de Gereformeerde Kerk. Deze ging samen met de Hervormde Bethelkerk. De naam Regenboogkerk bleef behouden.
* ↑ Redactie, Tuindorp Oostzaan. De Tijd, De Maasbode (2 maart 1960). Geraadpleegd op 4 maart 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Gemeente Amsterdam, bouw- en omgevingsdossiers (semiopenbaar), geraadpleegd 4 maart 2024)
# Duinvliet (Haarlem)

Duinvliet is een stadspark annex bos gelegen in Haarlem. Het bos is 11 hectare groot en in het beheer van Staatsbosbeheer. Het bos ligt in Haarlem Zuid-West in het Westelijk Tuinbouwgebied in de wijk Duinwijk en is gelegen op de nabij de grens met gemeente Bloemendaal. Het park wordt doorsneden door het Duinvlietspad, dat vanaf de Houtvaart richting de Elswoutlaan loopt, daar waar Landgoed Elswout is gelegen.

## Geschiedenis

Op een kaart uit de periode 1610 - 1615 van Balthasar Florisz. van Berckenrode wordt de plek van het houten jachtslot Tetrode of Tetroo op de plek van Duinvliet ingetekend. Er wordt dus gedacht dat dit jachtslot in Duinvliet heeft gelegen. Echter worden ook andere locaties als mogelijkheid gezien.
In 1722 verkreeg Haarlem de jurisdictie toe over het huidige Duinvliet, het wilde een einde maken aan de "slappe justitie" in het gebied.

## Buitenplaatsen

In het Duinvliet lagen twee hofstedes, te weten de Bollenhofstede en Duinvliet.

### Duinvliet

In 1590 stond op het terrein een duinmeierswoning. Voor 1682 was de Amsterdamse burgemeester Joan Munter eigenaar van een hofstede op dat terrein. In 1682 kwam de hofstede in handen van Joseph Haskenstilis. Hij liet er een nieuwe luxere hofstede bouwen en gaf hier tussen 1682 en 1692 de naam Duinvliet aan.
In 1811 kocht Willem Borski de buitenplaats. In 1848 werd het nog omschreven als een fraaie hofstede. De hofstede was drie decennia later in verval geraakt en werd omstreeks 1877/78 afgebroken. Tevens werden de vijvers gedempt, een gedeelte van het bos gekapt waarvoor een weiland in de plaats kwam. In 1940 werden de linden van het sterrenbos gekapt. Het terrein van het voormalige buiten werd later deels opnieuw met bomen beplant en deels als bouwland verkaveld.

## Recreatie

In dit bos groeien oude loofbomen en in de lente staat het vol met verschillende soorten stinsenplanten, zoals de daslook, de wilde hyacint en de blauwe anemoon.
In juni 2020 werd het oude Koepad tussen Duinvliet en het Ramplaankwartier gerenoveerd. Dit pad is een populair onderdeel van de wandel- en fietsroutes tussen Haarlem, Elswout en de rest van Nationaal Park Zuid-Kennemerland.
* Duinvliet Oneindig Noord-Holland
* ↑ Over Zuid-Kennemerland. Staatsbosbeheer. Gearchiveerd op 23 april 2021. Geraadpleegd op 23 april 2021.
* 1 2 Waar ligt Tetterode? In Overveen, Bloemendaal bij Haarlem. www.marceltettero.nl. Gearchiveerd op 22 april 2021. Geraadpleegd op 22 april 2021.
* 1 2 Buitenplaatsen in Nederland - Buitenplaats Duinvliet | Buitenplaatsen in Nederland. www.buitenplaatseninnederland.nl. Gearchiveerd op 12 mei 2021. Geraadpleegd op 23 april 2021.
* ↑ kennemerduinen.com
* ↑ Eindelijk, een nieuw Koepad. Noord-Holland (27 mei 2020). Gearchiveerd op 23 april 2021. Geraadpleegd op 23 april 2021.