OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bahia (staat)

Bahia is een van de 26 deelstaten van Brazilië. De staat met de standaardafkorting BA heeft een oppervlakte van ca. 564.733 km² en ligt in de regio Noordoost. Bahia grenst aan de Atlantische Oceaan in het oosten en de staten Espírito Santo in het zuidoosten, Minas Gerais in het zuiden, Goiás en Tocantins in het westen, Piauí in het noordwesten, Pernambuco in het noorden en Alagoas en Sergipe in het noordoosten. In 2017 had de staat 15.344.447 inwoners. De hoofdstad is Salvador. De staat herbergt 7% van de Braziliaanse bevolking en produceert slechts 2,2% van het BBP van het land.

## Bestuurlijke indeling

De deelstaat Bahia is ingedeeld in 7 mesoregio's, 32 microregio's en 417 gemeenten.

## Klimaat

Bahia heeft een steppeklimaat. In de staat lopen diverse rivieren van west naar oost waarvan de São Francisco de belangrijkste is. De rivier stroomt binnen bij de grens met Minas Gerais en verlaat de staat naar haar monding op de grens tussen de staten Sergipe en Alagoas. De rivier is bevaarbaar en levert ook water voor de irrigatie van de landbouwgebieden. De Sobradinhodam is een belangrijke producent van elektriciteit en het stuwmeer heeft een oppervlakte van meer dan 4000 km$^2$, voldoende om in grote delen van de staat in de waterbehoefte te voorzien.

## Economie

Het Atlantisch regenwoud is vanaf de jaren 50 gekapt en heeft plaatsgemaakt voor productiebossen met Eucalyptusbomen, die na een groei van 7 jaar worden verwerkt tot papierpulp.

## Steden

Grootste steden van de staat zijn:
| Stad | Inwoners |
| Salvador da Bahia | 2.953.986 |
| Feira de Santana | 627.447 |
| Vitória da Conquista | 348.718 |
| Camaçari | 296.893 |
| Juazeiro | 221.773 |
| Itabuna | 221.046 |
| Lauro de Freitas | 197.636 |
| Ilhéus | 176.341 |
| Jequié | 162.209 |
| Teixeira de Freitas | 161.960 |
| Barreiras | 157.638 |
| Alagoinhas | 155.979 |
| Porto Seguro | 149.324 |
| Simões Filho | 136.050 |
| Paulo Afonso | 120.706 |
| Eunápolis | 115.290 |
| Santo Antônio de Jesus | 103.342 |
| Valença | 98.749 |
| Candeias | 89.707 |
| Guanambi | 86.808 |
| Bron: (pt) IBGE - Populatie volgens census 2017 ||

## Externe link

* (pt) Website van de staat Bahia
* ↑ Braziliaanse statenverkiezingen 2022
Regio's: Noord · Centraal-West · Noordoost · Zuidoost · Zuid Staten: Acre · Alagoas · Amapá · Amazonas · Bahia · Ceará · Espírito Santo · Goiás · Maranhão · Mato Grosso · Mato Grosso do Sul · Minas Gerais · Pará · Paraíba · Paraná · Pernambuco · Piauí · Rio de Janeiro · Rio Grande do Norte · Rio Grande do Sul · Rondônia · Roraima · Santa Catarina · São Paulo · Sergipe · Tocantins District: Federaal District
Zie ook: Lijst van vlaggen van Braziliaanse deelgebieden
# Torqueola monophaes

Torqueola monophaes is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pionea monophaes door Oswald Bertram Lower in een publicatie uit 1902.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Torqueola hypolampra

Torqueola hypolampra is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Alfred Jefferis Turner in een publicatie uit 1915.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Zeppelin

Zeppelin kan verwijzen naar:
* Ferdinand von Zeppelin (1838-1917), een Duits uitvinder en luchtvaartpionier
** Zeppelin (luchtschip), een type luchtschip, naar hem vernoemd
** Zeppelin NT (Zeppelin New Technology), een hedendaags luchtschip
** Luftschiffbau Zeppelin, een door hem opgericht bedrijf
* Zeppelin (schip, 1915), een Duits passagiersschip
* Maybach Zeppelin, een luxe oldtimer
* Zeppelin (horloge), een Duits horlogemerk
* Led Zeppelin, een Britse band
* NPO Zappelin, een televisieblok in Nederland voor kleuters en peuters
* Zeppelin (computerspel), een computerspel uit 1983/1984
* Zeppelin (Slagharen), een voormalige uitkijktoren in Nederland
# Trichoceraea semperi

Trichoceraea semperi is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Christian Johannes Amandus Sauber in een publicatie uit 1902.
De soort komt voor in de Filipijnen (Luzon).
# Katholieke Kerk in Suriname

De Katholieke Kerk in Suriname bestaat uit een enkel bisdom, het Bisdom Paramaribo, en is onderdeel van de wereldwijde Katholieke Kerk, onder het geestelijk leiderschap van de paus en de curie in Rome.

## Demografie

Naar de volkstelling van 2012 wonen er 117.261 katholieken in Suriname. De Rooms-Katholieke Kerk is daarmee de grootste religieuze denominatie in het land (21,6% van de bevolking). Het katholicisme komt het vaakst voor onder inheemsen (56%), gemengden (43%), creolen (41%), boeroes (35%), marrons (23%) en Chinezen (14%). Onder Javaanse Surinamers (5%) en Hindoestanen (2%) zijn er relafief weinig katholieken.

## Bisschop

Op 11 november 2015 werd Mgr. Karel Choennie benoemd tot bisschop van Paramaribo. Het bisdom Paramaribo maakt deel uit van de kerkprovincie Port of Spain op Trinidad en Tobago. De bisschop neemt deel aan de bisschoppenconferentie van de Antillen, onder presidentschap van Patrick Christopher Pinder, aartsbisschop van Nassau (Bahama's). Verder is de bisschop lid van de Consejo Episcopal Latinoamericano.
* Lijst van bisschoppen van Paramaribo

## Nuntius

* Lijst van nuntii voor Suriname

## Geschiedenis

De volgende groepen van seculiere priesters en reguliere congregaties (orden) zijn in Suriname actief geweest, in chronologie van aankomst:
* Minderbroeders (1683-1686)
* Seculiere priesters (1786-1793)
* Seculiere priesters (1816-1865)
* Franciscanessen van Roosendaal (1856)
* Redemptoristen (1866)
* Zusters van Liefde van Tilburg (1894)
* Franciscanessen van Oudenbosch (1925)
* Fraters van Tilburg (1902)
* Dochters van Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart (1932)
* De Graal (1948)
* Oblaten van de Onbevlekte Maagd Maria (1949)
* Franciscanessen-missionarissen van Maria (Witte Zusters) (1974)

## Bekende katholieken

* Lijst van R.K.-religieuzen te Suriname -niet zijnde bisschop- met een eigen wikipedia-pagina, alfabetisch op achternaam:
** Richard Abbenhuis
** Willem Ahlbrinck
** Arnoldus Borret
** Cornelius van Coll
** Petrus Donders
** Gerda Van Dooren
** Franciscus Harmes
** Stephanus Meurkens
** Frans Morssink
** Bas Mulder
** Henri Rikken
** Joannes Romme
** Joop Vernooij
** Jozef Weidmann
** Gerard Wortelboer
# Sint-Pancratiusbasiliek (Tubbergen)

De Sint-Pancratiusbasiliek is een neogotische rooms-katholieke parochiekerk in het centrum van Tubbergen.

## De oude kerk

Vanouds was er al een kapel toegewijd aan de heilige Pancratius in Tubbergen. Deze werd bediend vanuit Ootmarsum. Deze kapel werd uitgebreid en deed vanaf 1576 dienst als parochiekerk voor Tubbergen. In 1634 werd een predikant in Tubbergen benoemd. Hoewel de bevolking grotendeels rooms-katholiek bleef, ging de kerk over in protestantse handen. Toen Lodewijk Napoleon, koning van Holland, in 1809 vernam dat er in Tubbergen slechts 68 protestanten woonden tegen duizend katholieken, gelastte hij de overgave van de kerk.

## De nieuwe kerk

Gezien de verwaarloosde staat van de kerk werd deze in de negentiende eeuw gerestaureerd. De 16e-eeuwse toren, een gotisch bouwwerk in Bentheimer zandsteen, werd verlaagd. Ook kwam er een Maarschalkerweerdorgel. Uiteindelijk ging men tot nieuwbouw over. In 1897 werd de nieuwe kerk van architect Alfred Tepe geopend in aanwezigheid van H.J.A.M. Schaepman uit Tubbergen. Het restant van de toren bleef behouden. In 1977-1978 werd de toren opnieuw gerestaureerd, waarbij hij weer werd teruggebracht naar de oorspronkelijke hoogte. Het opgehoogde deel is tegenwoordig nog duidelijk te herkennen aan het kleurverschil tussen de oude en de nieuwe stenen.

## Interieur

In de kerk bevinden zich 35 gebrandschilderde glas-in-loodramen van vijf opeenvolgende generaties van de bekende glazeniersfamilie Nicolas. Suzanne Nicolas-Nijs maakte in 1962 een bronzen kruisweg voor de kerk.

## Verheffing tot basiliek

Op 6 januari 2000 werd de kerk verheven tot basilica minor.
* ↑ Dael, Peter van en Eshuis, Marina (2007) Vijf generaties glazenierskunst in de basiliek van Tubbergen : Het werk van de familie Nicolas, waaronder de apocalyptische ramen van Joep Nicolas. Tubbergen: Stichting 'Vijf Generaties'. ISBN 90-9012122-6.
Sint-Georgiusbasiliek (Almelo) · Basiliek van de Heilige Nicolaas (Amsterdam) · Sint-Franciscusbasiliek (Bolsward) · Sint-Petrusbasiliek (Boxmeer) · Sint-Petrusbasiliek (Boxtel) · Sint-Janskathedraal (Den Bosch) · Sint-Calixtusbasiliek (Groenlo) · Kathedrale basiliek Sint Bavo (Haarlem) · Sint-Lambertusbasiliek (Hengelo Ov) · Sint-Willibrordusbasiliek (Hulst) · Sint-Nicolaasbasiliek (IJsselstein) · Sint-Jansbasiliek (Laren NH) · Onze-Lieve-Vrouwebasiliek (Maastricht) · Sint-Servaasbasiliek (Maastricht) · Basiliek van het H. Sacrament (Meerssen) · Sint-Petrusbasiliek (Oirschot) · Sint-Plechelmusbasiliek (Oldenzaal) · Sint-Jansbasiliek (Oosterhout NB) · Basiliek van de H.H. Agatha en Barbara (Oudenbosch) · Basiliek van de Heilige Kruisverheffing (Raalte) · Sint-Liduinabasiliek (Schiedam) · Basiliek van de H.H. Wiro, Plechelmus en Otgerus (Sint Odiliënberg) · Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart (Sittard) · Sint-Amelbergabasiliek (Susteren) · Sint-Pancratiusbasiliek (Tubbergen) · Sint-Martinusbasiliek (Venlo) · Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopneming (Zwolle)
# Orrouer

Orrouer is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 272 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chartres.

## Geografie

De oppervlakte van Orrouer bedraagt 13,1 km², de bevolkingsdichtheid is 20,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Orrouer met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Clais van Leffinghe

Clais van Leffinghe (dertiende-veertiende eeuw) of Nicolaas van Leffinge was burgemeester van Brugge.

## Levensloop

Clais van Leffinghe, poorter van de stad en handelaar, kwam weinig voor in de lijsten van stadsbestuurders. Hij werd tweemaal burgemeester van de schepenen, in 1307-1308 en 1309-1310. Hij bekleedde vooraf hieraan geen ondergeschikte ambten. Nadien werd hij nog stadsthesaurier in 1312-1313.
Het was de turbulente tijd van de periode na de Guldensporenslag, na de Slag bij Pevelenberg en na het Verdrag van Athis-sur-Orge. Het was zelfs een periode van burgeroorlog. In 1308 vermoordde Jan Breydel zijn vijand ridder Gilles de Clerk. In 1309 werd Heinric vander Matte vermoord door een groepje geleid door Mattheus van der Ghote. Op 24 april 1309 werden schepen en onderhandelaar Michiel van Lo en wisselaar en oud-thesaurier Pieter Uten Sacke, beiden door het volk beschuldigd van corruptie, doodgeknuppeld.
Op 27 juli 1309 ondertekende Van Leffinghe, samen met zijn schepenen en raadsleden, de onderwerping van de stad Brugge aan de voorwaarden van het Verdrag van Athis-sur-Orge van 1305. Dit gebeurde onder de bedreiging dat ze anders zouden geëxcommuniceerd worden door de bisschop van Doornik.
In 1313 ondertekende Van Leffinghe als stadsthesaurier de overdracht aan de koning van Frankrijk van verschillende sommen, verschuldigd door de stad Brugge ingevolge de voorwaarden gesteld in het Verdrag van Athis-sur-Orge.

## Bron

* Dirk VANDENAUWEELE, Schepenbank en schepenen te Brugge (1127-1384). Bijdrage tot de studie van een gewone stedelijke rechts- en bestuursinstelling, met lijst van Wetsvernieuwingen van 1211 tot 1357, doctoraatsverhandeling (onuitgegeven), Katholieke Universiteit Leuven, 1977.

## Literatuur

* J. F. VERBRUGGEN, De Slag der Gulden Sporen, Antwerpen/Amsterdam, 1952.
* J. F. VERBRUGGEN, Beschouwingen over 1302, in: Handelingen van het Genootschap voor geschiedenis te Brugge, 1956.
* Albert SCHOUTEET, Regesten op de oorkonden, 1301-1339, Brugge, 1978.
* Bernard SCHOTTE, Beroering in Brugge en de moorden op Michiel van Lo en Pieter Uten Sacke, 1309, in: Handelingen van het Genootschap voor geschiedenis te Brugge, 2007.
* Mathijs SPEECKE, Het eerste ‘democratische’ regime van Brugge (1302-1310). Een herziening, in: Handelingen van het Genootschap voor geschiedenis te Brugge, 2017.
# Busch

Busch kan verwijzen naar:

## Geografie

* Busch (Arkansas), een plaats in de staat Arkansas, Verenigde Staten
* Busch (Alsdorf), een plaats in de Duitse gemeente Alsdorf, deelstaat Noordrijn-Westfalen
* Busch (België), een plaats in de Belgische gemeente Lontzen, in de provincie Luik
* Busch (Kürten), een plaats in de Duitse gemeente Kürten, deelstaat Noordrijn-Westfalen
* Busch (Grevenbroich), een stadsdeel van de plaats Grevenbroich, deelstaat Noordrijn-Westfalen
* De oude Duitse naam voor Buš, een gemeente in Tsjechië
* De oude Duitse naam voor Féy, een gemeente in Frankrijk

## Personen

* Johan Busch (1742-1817), Nederlands koopman en politicus
* Marcus Busch (1769-1843), Nederlands militair
* Wilhelm Busch (1832-1908), Duits dichter en tekenaar (schepper van Max und Moritz)
* Hans Busch (1884-1973), Duits natuurkundige en grondlegger van de elektronenoptica
* Ernst Busch (maarschalk) (1885-1945), Duits generaal-veldmaarschalk tijdens de Tweede Wereldoorlog
* Fritz Busch (1890-1951), Duits dirigent
* Mae Busch (1891-1961), Australisch actrice
* Ernst Busch (zanger) (1900-1980), Duits zanger
* William Busch (1901-1945), Engels componist van Duitse afkomst
* Germán Busch (president) (1904-1939), president van Bolivia
* Nels Busch (1954), Nederlands bassist
* Karin Enke of Karin Busch (1961), Duits langebaanschaatsster
* Fabian Busch (1975), Duits acteur
* Kurt Busch (1978), Amerikaans autocoureur
* Adam Busch (1978), Amerikaans acteur
* Kyle Busch (1985), Amerikaans autocoureur
* Ebba Busch (1987), Zweeds politica
* Kim Busch (1998), Nederlands zwemster

## Sport

* Busch Stadium, een honkbalstadion in de Amerikaanse stad St. Louis

## Overig

* Busch (biermerk), een merk van de onderneming Anheuser-Busch
* FV Carl J. Busch, een voormalig Duits schip
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Busch en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lijst van brutoformules H03

Dit lemma is onderdeel van de lijst van brutoformules. Dit lemma behandelt de brutoformules van 3 waterstofatomen.

## H3

| Brutoformule | Gewone formule | Naam |
| ${\ce {H3}}$ | ${\ce {H3+}}$ | Triwaterstofkation |
| ${\ce {H3AcO3}}$ | ${\ce {Ac(OH)3}}$ | Actinium(III)hydroxide |
| ${\ce {H3Al}}$ | ${\ce {AlH3}}$ | Aluminiumhydride |
| ${\ce {H3AlCaCuO9Si2}}$ | ${\ce {CaCuAlSi2O6(OH)3}}$ | Papagoiet |
| ${\ce {H3AlF4O2Sr}}$ | ${\ce {Sr[AlF4(OH)].H2O}}$ | Acuminiet |
| ${\ce {H3AlO3}}$ | ${\ce {Al(OH)3}}$ | Aluminiumhydroxide ~ als bauxiet, vlamvertrager |
| ${\ce {H3As}}$ | ${\ce {H3As}}$ | Arsine ~ toxiciteit vergeleken met stibine |
| ${\ce {H3AsO3}}$ | ${\ce {H3AsO3}}$ | Arsenigzuur |
| ${\ce {H3AsO4}}$ | ${\ce {H3AsO4}}$ | Arseenzuur |
| ${\ce {H3AuO3}}$ | ${\ce {Au(OH)3}}$ | Goud(III)hydroxide ~ uit Tetrachloorauraat(III)zuur en loog |
| ${\ce {H3B}}$ | ${\ce {BH3}}$ | boraan |
| ${\ce {H3BO3}}$ | ${\ce {H3BO3}}$ | Boorzuur ~ Ook wel: E284 ~ als/in vlamvertrager; Boorwater |
| ${\ce {H3BO3}}$ | ${\ce {H3BO3}}$ | Sassoliet |
| ${\ce {H3ClN2}}$ | ${\ce {H2N=NHCl}}$ | Chloorhydrazine ~ in de ontledingen van Chlooramine |
| ${\ce {H3CrO3}}$ | ${\ce {Cr(OH)3}}$ | Chroom(III)hydroxide ~ in bereiding chroom(III)chloride |
| ${\ce {H3FeO3}}$ | ${\ce {Fe(OH)3}}$ | IJzer(III)hydroxide |
| ${\ce {H3Ga}}$ | ${\ce {GaH3}}$ | Gallaan ~ monomere vorm van Digallaan |
| ${\ce {H3GaO3}}$ | ${\ce {Ga(OH)3}}$ | Gallium(III)hydroxide |
| ${\ce {H3KO6P2}}$ | ${\ce {KH3P2O6}}$ | Kaliumtriwaterstofhypofosfaat ~ als Hypofosfaat |
| ${\ce {H3LiO2}}$ | ${\ce {LiOH.H2O}}$ | Lithiumhydoxidehydraat ~ als lithiumhydroxide |
| ${\ce {H3N}}$ | ${\ce {NH3}}$ | Ammoniak ~ in ammonia ~ in de bereiding van joodstikstof, ammoniumchloride, salpeterzuur ~ als stank |
| ${\ce {H3NO}}$ | ${\ce {H2NOH}}$ | Hydroxylamine |
| ${\ce {H3NO3S}}$ | ${\ce {NH2SO3H}}$ | Sulfaminezuur |
| ${\ce {H3OP}}$ | ${\ce {H3PO}}$ | Fosfineoxide ~ als voorbeeld van een Fosfineoxide |
| ${\ce {H3O2P}}$ | ${\ce {H2PO(OH)}}$ ${\ce {HP(OH)2}}$ | Onderfosforigzuur |
| ${\ce {H3O3P}}$ | ${\ce {HPO(OH)2}}$ ${\ce {P(OH)3}}$ | Fosfonzuur Fosforig zuur |
| ${\ce {H3O4P}}$ | ${\ce {H3PO4}}$ | Fosforzuur ~ als E338 ~ Ook wel: orthofosforzuur, triwaterstoffosfaat |
| ${\ce {H3O3Pr}}$ | ${\ce {Pr(OH)3}}$ | Praseodymium(III)hydroxide ~ in synthese Praseodymium(III)oxide |
| ${\ce {H3P}}$ | ${\ce {PH3}}$ | Fosfine ~ bij de bereiding van onderfosforigzuur ~ als fosfaan |
| ${\ce {H3Sb}}$ | ${\ce {H3Sb}}$ | Stibine |
# Green Manor

Green Manor is een Frans-Belgische stripreeks die begonnen is in januari 2001. Alle verhalen zijn geschreven door Fabien Vehlmann en getekend door Denis Bodart. De gebundelde verhalen zijn uitgegeven door Dupuis. De reeks begon met een kortverhaal dat verscheen in het stripblad Spirou. Gelet op de goede ontvangst volgden nieuwe kortverhalen en uiteindelijk drie albums.
Green Manor is een sjieke gentlemen's club in het Engeland van de negentiende eeuw. De verhalen hebben telkens andere personages, enkel de club Green Manor is een constante. Het gaat om macabere moordverhalen, gekruid met fantasie en humor.

## Albums

| Nummer | Titel |
| 1 | Gentlemen en moordenaars |
| 2 | Dood zijn heeft weinig om het lijf |
| 3 | Dodelijke fanasieën |

## Prijzen

De Franstalige integrale uitgave van Green Manor ontving de prijs voor beste album met korte verhalen op het Festval Lucca 2016.

## Externe link

* Green manor op stripinfo.be
* ↑ La Rédak, Gentleman Vehlmann en son manor, Spirou, 3785, 27 oktober 2010, p. 24
* ↑ Les Équinoxes et Green Manor récompensés au Festival Lucca 2016. blog.dupuis.com (november 2016). Gearchiveerd op 29 juli 2018. Geraadpleegd op 31 juli 2018.
# Radio London (zeezender)

Radio London ("Big L") was een zeezender. Het station zond uit op 266 meter (1125 kHz) in de middengolf vanaf het schip Galaxy (een vroegere mijnenveger van de Amerikaanse marine) dat 3½ zeemijl (6,5 km) uit de kust van Frinton-on-Sea ten noorden van de Theems-monding voor anker was gegaan.
Radio London begon na testuitzendingen op 17 december 1964 met geregelde programma's. Het schip had een zendmast van 66 meter hoog en de zender had een vermogen van 50 kW, al beweerde het in 1966 en 1967 uit concurrentieoverwegingen dat het uitzond met 75 kW. Het station introduceerde als eerste in Europa de befaamde Amerikaanse radiojingles van de firma PAMS ("Wonderful Radio London!") uit Dallas en had daardoor een zeer herkenbaar geluid. Het Amerikaanse Top 40-muziekformaat viel zeer in de smaak bij het publiek en daardoor was de zeezender heel populair. Radio London had naar schatting 12 miljoen luisteraars in Groot-Brittannië en 4 miljoen op het vasteland. Het station was een belangrijke concurrent van Radio Caroline voor reclamewerving.
Het einde kwam op 14 augustus 1967 om 3 uur 's middags: de volgende dag zou de beruchte anti-piratenwet, de "Marine Offences Bill" van kracht worden, die medewerkers van dergelijke zenders met hoge straffen dreigde.
Na 2006 was er een aantal jaren weer een radiostation dat de naam Big L gebruikte, dit keer legaal vanuit Nederland.

## Info

* boek: Paul Harris: When pirates ruled the waves. Uitg. Impulse Publications, Ltd, London, 1968.
* geluid:
** Radio London. The production masters 1964-1967. Original jingles and promotions from Big L (2 cd's). Jumbo TJLCD130/131, 1997.
** British Invasion I: 6. Radio London (Big L) Assortment (cd). Ken R. R-03, ca. 2002.
# Johannes Nicolaas Voorhoeve

Johannes Nicolaas Voorhoeve (Rotterdam, 25 augustus 1873 - Noordwijk aan Zee, 29 december 1948) was een Nederlandse uitgever.

## Biografie

Johannes Voorhoeve was de zoon van Hermanus Cornelis Voorhoeve en de Duitse Sophia Katharina Hermine Linde. Zijn ouders verhuisden in 1876 naar Den Haag, waar Herman Voorhoeve op Dunne Bierkade 17 twee jaar eerder een uitgeverij had opgericht. Na zijn eindexamen gymnasium ging Johannes werken bij zijn vader, die hoofdredacteur was van het maandblad Bode des Heils in Christus, een Bijbelstudieblad dat in 1858 door Hermans vader was opgericht, alsook van Geïllustreerd Weekblad Timotheüs, in 1895 door Herman opgericht. Johannes Nicolaas Voorhoeve schreef enkele boeken onder de naam Johannes. Zijn vader overleed in 1901. De toen 28-jarige Johannes nam naast de functies van zijn vader de uitgeverij over en gaf deze zijn eigen naam, J.N. Voorhoeve. Voorhoeve trouwde in 1902 met zijn nicht Elizabeth van Oordt (1877-1968). Na enkele jaren werd hij gezien als leider van de Nederlandse Vergadering van Gelovigen. Johannes Voorhoeve bleef hoofdredacteur van de Bode tot zijn overlijden in 1948. Zijn op 5 juni 1910 geboren zoon Johannes Hermanus Corrnelis (Hans) Voorhoeve was hervormd, vandaar nam de groep Vergaderingsbroeders de uitgave van dit blad over.
Uitgeverij J.N. Voorhoeve is ondergebracht bij J.H. Kok NV in Kampen.

### Boeken

* De schipbreukeling. Een verhaal uit de tijd van de Franse overheersing, 1892, door Johannes (zijn pseudoniem), 1ste druk bij uitgeverij D Donner, Leiden, 2de druk (1892) bij J.H. Kok NV, 3de druk (1962) en 4de druk bij De Banier

#### Uitgeverij J.N. Voorhoeve

* Voorhoeve-vertaling van het Nieuwe Testament, 1917, door J.N. Voorhoeve
* Trouw in den strijd : een verhaal uit den tijd der Fransche omwenteling, 1920
* Drie jonge mannen, 1920
* Het geloof bekroond

#### Uitgeverij J.H. Kok NV

* Roelf Dirksz. : een verhaal uit den tijd van Leiden's beleg en ontzet in 1574, voor 1925, door Johannes
* Henri Laroche : een verhaal uit de tijd der vervolging van de Hugenoten in Frankrijk, 1925, door Johannes
* Rust gevonden, door Johannes
Voorhoeve schreef ook 'Gij troost mij, Beschouwingen over de Klaagliederen van Jeremia', waarvan de eerste uitgave de titel 'Hoe' droeg.
# Le Matin (Zwitserland)

Le Matin is een Zwitsers Franstalig dagblad.

## Geschiedenis

De krant ontstond in 1893 onder de naam La Tribune de Lausanne. Drie jaar later, in 1896, fuseerde de krant met L'Estafette. De krant was het eerste Franstalige nieuwsmagazine in Zwitserland dat berichtte over de politieke actualiteit.
Vanaf 1914 verscheen er een zondagseditie van de krant, onder de naam La Tribune-Dimanche en na de Tweede Wereldoorlog werd gestart met een sportrubriek. In 1968 werd de naam gewijzigd in La Tribune-Le Matin. In 1972 werd de naam van de zondagseditie gewijzigd in Le Matin Dimanche en in 1984 wijzigde ook de naam van de reguliere krant in Le Matin. Vanaf 1986 verschenen Femina en Télé-Top-Matin als bijlages bij de zondagskrant.

## Redactie

| Periode | Hoofdredacteur |
| ? - 2010 | Ariane Dayer |
| 2010 - 2014 | Sandra Jean |
| 2014 - heden | Grégoire Nappey |

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Bollinger, E. Fiche Le Matin; Historisches Lexikon der Schweiz
* ↑ Sandra Jean à la tête du Matin; Cominmag; 31 mei 2010. Gearchiveerd op 25 juni 2018.
* ↑ Sandra Jean quitte la rédaction en chef du Matin; Tamedia; 5 februari 2014
* ↑ (fr) Grégoire Nappey nouveau rédacteur en chef du «Matin»; La Liberté; 24 april 2014. Gearchiveerd op 25 juni 2018.
# Sandymount

Sandymount (Iers: Dumhach Thrá) is een wijk van Dublin, aan de zuidkant van de stad. De wijk heeft een eigen DART-station. In het centrum van Sandymount ligt het park Sandymount Green.
Sandymount is de geboorteplaats van de beroemde Ierse schrijver William Butler Yeats. Een verdere literaire associatie is dat Sandymount en het aan Dublin Bay gelegen Sandymount Strand genoemd worden in het boek Ulysses van James Joyce.
# Rathvilly

Rathvilly (Iers: Ráth Bhile) is een plaats in Ierse graafschap Carlow.
Ballinkillen · Ballon · Ballymurphy · Borris · Carlow · Clonegal · Clonmore · Fennagh · Hacketstown · Kildavin · Leighlinbridge · Muine Bheag · Myshall · Nurney · Old Leighlin · Rathvilly · Royal Oak · St Mullin's · Tinryland · Tullow