OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Veenpiraat

De veenpiraat (Pirata tenuitarsis) is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pirata. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Eugène Simon.
Het is ene zeldzame soort die op de rode lijst staat als met uitsterven bedreigt.

## Leefgebied

De veenpiraat heeft een voorkeur voor waterrijke biotopen vooral on laagveenmoerassen.

## Voorkomen

De lengte bedraagt 6 tot 8 mm zonder de poten. De spin heeft acht ogen in drie rijen. Vier op de onderste en telkens twee op de twee rijen daarboven. Om de veenpiraat van andere wolfspinnen te onderscheiden dient men met een microscoop te kijken naar de genitaalstructuren. Daarnaast hebben mannetjes kenmerkende witte vlekjes op hun achterlijf. Dit kenmerk heeft de poelpiraat echter ook.
De spin heeft kleine haartjes op de poten waardoor deze op water kan lopen.

## Levenswijze

De veenpiraat jaagt al lopend en injecteert gif in hun prooi met hun gifkaken. Na copulatie draagt de vrouwelijke veenspin de eitjes bij zit in een witte cocon aan het achterlijf. Na het uitkomen blijven ze nog een paar dagen aan de moeder hangen.
Verplaatsen over verdere afstanden kunnen ze doen met Ballooning.
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Popeye (film)

Popeye is een Amerikaanse film uit 1980 gebaseerd op de gelijknamige stripreeks van Elzie Segar en de animatieserie van Max Fleischer en Dave Fleischer. De film werd geregisseerd door Robert Altman.

## Het verhaal

Popeye de zeeman komt aan in het kleine havenstadje Sweet Haven. Hier ontmoet hij Wimpy, een liefhebber van hamburgers, Olijfje, zijn toekomstige liefde van zijn leven, en de brute Bluto, een piraat, die erop uit is om het leven van de mensen in het havenstadje zo zuur mogelijk te maken. Popeye vindt er ook zijn lang verloren vader. Samen met zijn nieuwe vrienden en met de hulp van de kracht van spinazie trachten ze Bluto tegen te houden.

## Trivia

* De film werd opgenomen op Malta. Er werd aan de kust een dorp gebouwd in tekenfilmstijl. Dit dorp is thans een toeristische attractie.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Hoofdrollen |||
| Williams, Robin Robin Williams | Popeye | |
| Duvall, Shelley Shelley Duvall | Olive Oyl | |
| Walston, Ray Ray Walston | Poopdeck Pappy | |
| Dooley, Paul Paul Dooley | Wimpy | |
| Smith, Paul L. Paul L. Smith | Bluto | |
| Bijrollen |||
| Libertini, Richard Richard Libertini | Geezil | |
| Moffat, Donald Donald Moffat | The Taxman | |
| Dixon, MacIntyre MacIntyre Dixon | Cole Oyl | |
| Maxwell, Roberta Roberta Maxwell | Nana Oyl | |
| Scott, Donovan Donovan Scott | Castor Oyl | |
| Nicholls, Allan F. Allan F. Nicholls | Rough House | |
| Hurt, Wesley Ivan Wesley Ivan Hurt | Swee'pea | |
| Irwin, Bill Bill Irwin | Ham Gravy | |
| Fortier, Robert Robert Fortier | Bill Barnacle | |
| McCharen, David David McCharen | Harry Hotcash | |
| Kinney, Sharon Sharon Kinney | Cherry | |
| Bray, Peter Peter Bray | Oxblood Oxheart | |
| Hunt, Linda Linda Hunt | Mrs. Oxheart | Filmdebuut |
| Hoyle, Geoff Geoff Hoyle | Scoop | |
| Robson, Wayne Wayne Robson | Chizzelflint | |
| Pisoni, Larry Larry Pisoni | Chico | |
| Pellegrini, Carlo Carlo Pellegrini | Swifty | |
| Crew |||
| Altman, Robert Robert Altman | regie | |
| Segar, Elzie Elzie Segar | strip | |
| Feiffer, Jules Jules Feiffer | scenario | |
# Fleischer Studios

Fleischer Studios was een Amerikaans bedrijf, dat tussen 1921 en 1942 actief was. Het was gevestigd in New York. Het bedrijf maakte hoofdzakelijk tekenfilms en werd beheerd door de broers Max en Dave Fleischer. Ook de broer Lou Fleischer was betrokken als componist en arrangeur van de muziek van veel van de films. De Fleischer Studios hebben diverse bekende tekenfilmfiguren voortgebracht, zoals Betty Boop, Koko the Clown, Popeye en Superman. Hiermee was het bedrijf in de jaren 20 en 30 de grootste concurrent van Disney.

## Geschiedenis

De studio werd opgericht om Max Fleischer's vernieuwende tekenfilmserie Out of the Inkwell met Koko the Clown te produceren. De studio heette toen nog 'Out of the Inkwell Studios'. Het vernieuwende zat in het gebruik van de door Fleischer uitgevonden rotoscoop, waarmee hij realistische animatie kon produceren. De rotoscoop filmt de bewegingen van een acteur, en projecteert de beelden frame voor frame op een tekentafel.
In 1929 ging Out of the Inkwell Studios (toen 'Inkwell Studios' genaamd) failliet als gevolg van mismanagement en richtte Max Fleischer samen met zijn broer Dave de Fleischer Studios op. In de jaren dertig produceerde Fleischer Studios populaire tekenfilmseries van Betty Boop en Popeye. Popeye was zo populair dat in 1936 een korte tekenfilm in kleur zou worden gemaakt met de titel Popeye the Sailor Meets Sinbad the Sailor die geadverteerd werd als een "Popeye Color Feature" al duurde deze film maar zestien minuten. In 1939 bracht de studio, na Walt Disney’s Sneeuwwitje en de zeven dwergen uit 1937, met Gulliver's Travels de tweede Amerikaanse lange animatiefilm uit.
De tweede lange animatiefilm van Fleischer Studios Mr. Bug Goes to Town ging in première op 5 december 1941, twee dagen voor de aanval op Pearl Harbor. Omdat er in die dagen geen interesse was in een komische tekenfilm werd de film geen succes.
Tot in haar laatste dagen maakte Fleischer Studios nog goedlopende tekenfilms, zoals Superman. Achter de schermen waren er echter steeds meer problemen. De studio had geldgebrek en moest steeds meer geld lenen van haar distributeur Paramount Pictures. In dezelfde tijd kregen de Fleischers ruzie, en weigerden een periode met elkaar te praten. In 1941 kon de studio haar schulden aan Paramount niet meer terugbetalen en werd Fleischer Studios eigendom van Paramount. Dave Fleischer nam hierop zijn ontslag, en ging werken bij de concurrent Columbia Pictures. Hierop besloot Paramount in april 1942 de studio te ontbinden.

## Werken

Werken van Fleischer Studios waren:
* Out of the Inkwell (1918-1929) - tekenfilmserie
* Talkartoons (1929-1932) - tekenfilmserie
* Betty Boop (1930-1939) - tekenfilmserie
* Popeye (1933-1941) - tekenfilmserie
* Gulliver's Travels (1939) - langspeeltekenfilm
* Mr. Bug Goes to Town (ook bekend als Hoppity Goes to Town en Bugville, 1941) - langspeeltekenfilm
* Superman (1941-1942) - tekenfilmserie die in 1942 en 1943 werd voortgezet door Famous Studios
# Dave Fleischer

Dave Fleischer (New York, 14 juli 1894 – Los Angeles, 25 juni 1979) was een Amerikaanse filmregisseur, filmproducent en animator, afkomstig uit een Joods-Oostenrijks immigrantengezin.
Hij is bekend geworden als mede-eigenaar van de Fleischer Studios, samen met zijn oudere broer Max Fleischer.

## Externe link

* (en) Dave Fleischer in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1598235
* Bibliothèque nationale de France: cb139412462 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1104272431
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8395 6737
* Library of Congress Control Number: n85248142
* MusicBrainz: 25e59a1f-ed90-45e0-8d75-540dc1b5acb9
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0078336
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007454995505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071066365
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 277819
* SNAC: w6h5652f
* Système universitaire de documentation: 112011896
* Trove: 951831
* Virtual International Authority File: 76505043
* WorldCat (via VIAF): 76505043
# Plasmaferese

Plasmaferese is een geneeskundige behandeling waarbij het eigen bloedplasma van de patiënt wordt verwijderd, maar de zich erin bevindende bloedcellen niet. Afgetapt bloed wordt gescheiden waarna de patiënt de eigen bloedcellen weer terugkrijgt, hetzij in donorplasma, hetzij in een vervangende kunstmatige oplossing. Het gebeurt ook soms met een dialysetoestel waarin in plaats van een kunstnier een filter geplaatst wordt dat het plasma van de bloedcellen scheidt. De minuscule gaatjes in het filter zijn te klein om bloedcellen door te laten.
Plasmaferese wordt wel gebruikt in situaties waarbij het bloed van de patiënt antistoffen bevat die hemzelf schaden en waarbij andere behandelingen niet voldoende helpen. De behandeling is niet zonder risico (besmetting door donorplasma met allerlei virussen blijft altijd een theoretische mogelijkheid), belastend voor de patiënt, en duur.
Plasmaferese wordt ook toegepast bij gezonde personen, namelijk bij donoren. In deze situatie wordt het plasma gebruikt voor productie van medicijnen (bloedproducten) en krijgt de donor de rest van het bloed terug. Zie hiervoor de lemma's Donor en bloeddonatie.

## Toepassingen

* Syndroom van Guillain-Barré
* Chronische inflammatoire demyeliniserende polyneuropathie
* Syndroom van Goodpasture
* Hyperviscositeitssyndromen:
** Cryoglobulinemie
** Paraproteïnemie
** macroglobulinemie van Waldenström
* Myasthenia gravis
* Idiopathische trombocytopenische purpura (ITP)
* Trombotische trombocytopenische purpura (TTP)
* Granulomatose met polyangiitis (GPA) (ook bekend als de ziekte van Wegener of granulomatose van Wegener)
# Polyamide 12

Polyamide 12 (ook PA 12 of nylon 12) is een thermoplastisch polymeer uit de polyamiden. Het is het polymeer van laurolactam; men kan het dus ook polylaurolactam noemen. De "12" verwijst naar het aantal koolstofatomen in het monomeer laurolactam.

## Synthese

Dit polyamide wordt bekomen door de polycondensatie van laurolactam, waarbij ringopening van dit lactam plaatsvindt. De polymeerketens van polyamide 12 hebben de volgende structuur:
    -[NH-(CH$_2$)$_{11}$-CO]$_n$-

## Eigenschappen

Het smeltpunt van polyamide 12 ligt, naargelang de variëteit, tussen ca. 170 en 180°C; dit is lager dan het veel gebruikte nylon 6. De gebruikstemperatuur is beperkt tot ca. 100°C, met kortstondige pieken tot 125°C.
De dichtheid is, ook weer naargelang de variëteit, 1,01 tot 1,04 kg/dm$^3$.
Het polymeer heeft een goede chemische weerstand tegen oliën, vetten, brandstoffen, zouten, zuren en basen. Het is ook goed bestand tegen hydrolyse.
Het neemt minder water op dan nylon 6 en behoudt zijn eigenschappen bij hoge vochtigheidsgraad.
Het heeft een goede dimensionele stabiliteit en slijtvastheid en is gemakkelijk bewerkbaar.

## Toepassingen

Polyamide 12 wordt gebruikt in speciale toepassingen, zoals precisie-onderdelen die onder moeilijke gebruiksomstandigheden (blootstelling aan chemicaliën en/of mechanische belasting) moeten gebruikt worden. Enkele voorbeelden:
* buizen, slangen, connectoren e.d. in voertuigen, onder meer brandstofleidingen, pneumatische remleidingen
* sportartikelen: zolen van sportschoenen, badmintonshuttles, ...
* buizen, kabelbekleding in elektrische, elektronische toepassingen
* verpakking van voedingswaren
* geneeskundige toepassingen, bv. katheters.

## Producenten

De 3 voornaamste producenten van polyamide 12 met hun respectieve merknamen zijn:
* Rilsan PA12 (Arkema, oorspronkelijk Atochem)
* Ubesta Nylon 12 (Ube Industries, Japan)
* Vestamid L (korrels) en Vestosint (poeder) (Evonik Degussa, oorspronkelijk Hüls)
# Phyllotreta hochetlingeri

Phyllotreta hochetlingeri is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1917 gepubliceerd door Max Fleischer.
# Groot laddermos

Groot laddermos (Pseudoscleropodium purum) is een mos uit de familie Brachytheciaceae.
Het is een algemene bosbewonende soort van West- en Midden-Europa, die door de mens verspreid is over bijna de hele wereld.

## Etymologie en naamgeving

De botanische naam Pseudoscleropodium is afkomstig uit het Oudgriekse ψευδής, pseudēs (vals), en van het zustergeslacht Scleropodium. De soortaanduiding purum is afkomstig van het Latijn en betekent 'zuiver'.
* Synoniemen: Hypnum purum L. ex Hedw. (1801), Brachythecium purum (Hedw.) Dixon. (1896), Scleropodium purum (Hedw.) Limpr. (1896)
In het Engels wordt het mos neat feather-moss genoemd.

## Kenmerken

Het groot laddermos vormt losse zoden. De liggende stengel is groen gekleurd, tot 15 cm lang, geveerd vertakt, de zijtakken meestal in een plat vlak. De stengelblaadjes zijn geelgroen tot donkergroen, tot 3 mm lang, eirond, concaaf, met een licht gebogen spitsje. De nerf reikt tot halverwege het blad. De blaadjes liggen als dakpannen over elkaar heen en vormen een holle buis, waardoor takken opgezwollen lijken. Het is waarschijnlijk dat langs deze holte via capillaire werking water kan getransporteerd worden.
Het groot laddermos geeft tegenwoordig nog zeer zelden sporofyten. De verspreiding gebeurt voornamelijk vegetatief door het afscheuren van de stengels. Vermoedelijk heeft dit te maken met luchtverontreiniging.

## Ecologie

Het groot laddermos groeit voornamelijk op zure, stikstofrijke bodems zoals leem- en zandbodems. In ijle bossen en bosranden, maar ook in grasland, grazige bermen en gazons. Op geschikte plaatsen kan het massaal voorkomen.

## Verspreiding

Het groot laddermos is oorspronkelijk afkomstig van de laaglanden en middelgebergten van West- en Midden-Europa, maar heeft zich via de mens verspreid naar alle continenten van het Noordelijk halfrond, Afrika en Nieuw-Zeeland. In Noord-Amerika wordt het als een invasieve soort gezien.
De oorzaak hiervan ligt waarschijnlijk bij het eertijdse gebruik van dit mos als verpakkingsmateriaal.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gemeines Grünstängelmoos op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* K. van Dort, C. Buter, B. Horvers, 2010: Fotogids mossen. KNNV Uitgeverij, Zeist.
* H. Stieperaere, B. Roelandt, 2000: Mossen in de bossen van Vlaanderen. Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, Afdeling Bos & Groen.
* S. Fritz, 2009: Vegetative reproduction and clonal diversity in pleurocarpous mosses (Bryophytina) of mesic habitats. (en) (dissertatie)
* N.G. Miller, N. Trigoboff, 2001: A European Feather Moss, Pseudosclerodium purum, naturalized widely in New York State in cemeteries. The Bryologist 104(1), pp. 98-103 (en) (abstract)
# I Don't Believe in Miracles

"I Don't Believe in Miracles" is een nummer van de Britse zanger Colin Blunstone. Het nummer verscheen op zijn album Ennismore uit 1972. In oktober van dat jaar werd het nummer uitgebracht als de eerste single van het album.

## Achtergrond

"I Don't Believe in Miracles" is geschreven door Russ Ballard en geproduceerd door Rod Argent en Chris White. Blunstone zat eerder al met Argent en White in de band The Zombies, terwijl Ballard deel uitmaakte van Argents nieuwe band Argent. Net zoals op de rest van het album Ennismore is de band Argent ook verantwoordelijk voor de instrumentatie op dit nummer.
"I Don't Believe in Miracles" kwam tot plaats 31 in de UK Singles Chart. In Nederland werd de Top 40 niet bereikt, maar kwam de single wel tot de achtste plaats in de Tipparade. In 1974 werd het nummer gecoverd door Russ Ballard. Het is ook opgenomen door America, Barbara Dickson en Judie Tzuke.

## NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12-'23 | '24 |
| I Don't Believe in Miracles | 1274 | 1466 | 1907 | 1393 | 1716 | 1840 | - | ? |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering van een nummer aan. Een '?' betekent dat de notering nog niet is verwerkt.
* ↑ 2006 was het eerste jaar met een notering voor dit nummer.
* 1 2 3 4 5 6 Colin Blunstone - I Don't Believe in Miracles - DutchCharts
* ↑ Colin Blunstone - I Don't Believe in Miracles - Discogs. Gearchiveerd op 1 november 2021.
* ↑ Colin Blunstone - Ennismore - Discogs. Gearchiveerd op 31 oktober 2021.
* ↑ Colin Blunstone | Full Official Chart History | Official Charts Company. Gearchiveerd op 21 april 2023.
* ↑ Colin Blunstone - I Don't Believe in Miracles | Top 40. Gearchiveerd op 21 maart 2023.
* ↑ Cover versions of I Don't Believe in Miracles by Colin Blunstone | SecondHandSongs. Gearchiveerd op 29 oktober 2021.
# Sjakie van de hoek

Sjakie van de hoek is een Nederlands lied uit 1975, gezongen door Conny Vandenbos. Het nummer is een cover van Next-Door Neighbor's Kid van Jud Strunk uit 1973, dat voorzien werd van een Nederlandse tekst door Gerrit den Braber. Het nummer stond op Van dichtbij, het vierde album van Vandenbos.
De tekst gaat over een ondeugende, maar zeer goedhartige schooljongen genaamd Sjakie, die later soldaat wordt en omkomt in de oorlog. In het lied worden de herinneringen aan Sjakie opgehaald, met aan het eind de wens dat Sjakie's twee zoontjes niet hetzelfde lot zal wachten als hun vader.
Het nummer werd op single uitgebracht in oktober 1975 en stond zeven weken in de Nederlandse Top 40 waarbij de zevende plaats de hoogst behaalde was.
Vandenbos bracht in 1977 een Duitstalige versie van het liedje uit, getiteld "Jan von Nebenan", waarvoor de tekst aan de hand was van Ralf Dahmen.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 01-11-1975 t/m 13-12-1975 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | |
| Positie | 23 | 13 | 8 | 7 | 7 | 16 | 32 | uit |

### Nationale Hitparade

Hitnotering: 08-11-1975 t/m 13-12-1975 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie | 11 | 8 | 8 | 9 | 18 | 29 | uit |

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09-'23 | '24 |
| Sjakie van de hoek | 1636 | - | 1362 | 1803 | 1725 | 1047 | 1291 | 1662 | 1532 | 1480 | - | ? |
* ↑ Een getal geeft de notering aan, een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering van een nummer aan. Een '?' betekent dat de notering nog niet is verwerkt.
* ↑ Conny Vandenbos in de Top 40.
* 1 2 Sjakie van de hoek op Dutchcharts.nl.
* ↑ Conny Vandenbos, alle liedjes
* ↑ Conny Vandenbos, discografie
# Prefix

Prefix (=voorvoegsel) kan verwijzen naar:
* Prefix (radio), prefix in het radioverkeer
* Prefix (scheikunde), prefix in de scheikunde
* Prefix (taalkunde), prefix in de morfologie (taalkunde)
* het eerste deel van telefoonnummers; zie Lijst van landnummers in de telefonie op volgorde van zone
* Prefix (wegnummer), prefix van een wegnummer
* Prefix (IP), prefix in de IP-routering
* SI-voorvoegsel
* Prefix niet behorend tot het SI
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Prefix en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Roscoeliet

Het mineraal roscoeliet is een kalium-vanadium-aluminium-magnesium-fyllosilicaat, een verbinding van drie fyllosilicaationen met kalium, vanadium, aluminium, magnesium en twee hydroxylgroepen met structuurformule K(V$^{5+}$,Al,Mg)$_2$AlSi$_3$O$_{10}$(OH)$_2$. Het is een fyllosilicaat en een mica en is verwant aan muscoviet. Het mineraal is naar HE Roscoe (1833-191) uit Manchester genoemd, die het element vanadium heeft ontdekt.
Het is doorschijnend geel-, bruin-, donkergroen of donkerbruin, het heeft een groenwitte streepkleur en een parelglans. Het mineraal is groenbruin tot olijfgroen pleochroïsch. De splijting van het mineraal is perfect volgens het kristalvlak [001] en het kristalstelsel is monoklien. Roscoeliet heeft een massadichtheid van 3,58 kg/l, de hardheid is 2,5 en de radioactiviteit van het mineraal is nauwelijks meetbaar.
Roscoeliet wordt gevormd in een vroeg stadium van ganggesteenten en bij de verwering van ertsen met uranium en vanadium, die zijn geoxideerd. De typelocatie is de Stuckslacker mijn, Coloma, El Dorado County, Californië. Het mineraal wordt verder gevonden in de Rifle mijn, Garfield County, Colorado, Verenigde Staten. Daarnaast zijn er vindplaatsen in Australië, Japan, Gabon, Fiji, Nieuw Guinea en Tsjechië.
# Ludemaborg

De Ludemaborg was een borg in Usquert. De geslachten Clant, Rengers, Sickinghe, Tamminga, Lewe en Alberda hebben de borg bewoond.

## Ontstaan

Ludema was een van de vijf edele heerden in de rechtstoel Usquert. In 1586 is de heerd in handen van de familie Clant (Egbert en Johan), die op dat moment, waarschijnlijk wegens het zogenoemde verraad van Rennenberg in ballingschap waren in Oost-Friesland. Een van de dochters van Johan Clant huwde in 1623 met Unico Rengers. In het huwelijkscontract wordt voor het eerst het huis te Usquert genoemd. Het gaat dan om huis, hof, grachten, singels, heerlijkheden en annexen. Unico gaat op Ludema wonen en compareert voor Usquert op de landdag van Stad en Lande in 1624.

## Vererving

De borg Ludema vererft achtereenvolgens op een dochter van Unico Rengers, die gehuwd was met Onno Tamminga die ontvanger-generaal was van de provincie. Onno werd nu heer van Ludema. In 1648 neemt hij ontslag als ontvanger-generaal en neemt in de periode 1651-1683 deel aan de landdagen. In 1684 overlijdt hij, waarna de borg overgaat op opnieuw een dochter, Elisabeth.
Elisabeth Tamminga (1655-1694) was drie maal gehuwd, achtereenvolgens met Evert Lewe, Egbert Horenken van Dijksterhuis en Feio Sickinghe (1654–1696). Met Feio, zoon van Feio Sickinghe tot Warffumborg (1610-1666), koopt Elisabeth twee extra ommegangen en zeven extra collaties. Na haar dood erft zoon Evert Joost Lewe (1677-1753) Ludema met schathuis, hoven, grachten, singels, hoveniershuis, heem en collatie- en andere rechten. In 1700 ruilt Evert Joost Ludema voor het Huis te Aduard met Johan Clant van Aduard. Het huis is daarmee dus weer terug in het bezit van de familie Clant.
Johan Clant overlijdt in 1708, zijn kinderen zijn vroeg gestorven dus Ludema wordt nu toegewezen aan Berend Coenders van Huizinge, die zich op Ludema vestigt. In 1720 verwerft hij ook de borg Eelsum bij Zeerijp. De bij Ludema horende rechten verruilt hij met Unico Allard Alberda van Menkema tegen andere rechten.

## Sloop

Berend Coenders overlijdt in 1728 waarna zijn weduwe Geertruida Lewe en haar kinderen het huis te koop aanbieden. Het huis wordt gesloopt en het puin gebruikt voor de versteviging van de dijken. Het resterende schathuis en de heemstede met hovingen, singels en de borgstee worden in 1753 verkocht.
Van het borgterrein is weinig meer overgebleven. De grachten zijn gedempt en het is nu weiland. De aangrenzende boerderij Luidema hoorde vroeger bij de borg en heeft een gevelsteen waar op staat 'Luidema anno 1742'.
* ↑ Formsma W.J., Luitjens-Dijkveld Stol R.A., Pat A., (1987) De Ommelander Borgen en Steenhuizen, p. 437
* ↑ https://www.greetsgenealogie.nl/gezinskaart-van-elisabeth-tamminga-1655-1694/