OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Poste Italiane

Poste Italiane is een Italiaans staatsbedrijf. Het is actief op het gebied van de post en heeft verder financiële activiteiten als sparen en andere bankdiensten en verzekeringen.

## Activiteiten

Poste Italiane heeft twee belangrijke activiteiten. Het levert financiële diensten zoals verzekeringen, bank- en betaaldiensten. Het andere bedrijfsonderdeel is de bezorging van post en pakketten, maar dit is de kleinste van de twee activiteiten gemeten naar de omzet.
Net als in de rest van Europa kampt het postbedrijf met een teruglopend aanbod van briefpost door het toenemend gebruik van digitale post. In 2014 realiseerde het bedrijf een jaaromzet van € 24 miljard en werkten er zo’n 145.000 mensen. Er zijn zo’n 13.000 kantoren in heel Italië.

## Geschiedenis

In 1994 werd het postbedrijf op afstand van de overheid geplaatst en ondergebracht in Poste Italiane. Het werd een naamloze vennootschap (SpA) en de aandelen kwamen in handen van het ministerie van Post en Telecommunicatie.
Eind oktober 2015 gingen de aandelen naar de beurs tegen een introductiekoers van 6,75 euro waarmee de totale opbrengst voor de verkopende Italiaanse staat uitkwam op 3,4 miljard euro. De staat verkocht ongeveer 40% van de aandelen. Het bedrijf is genoteerd aan de Borsa Italiana en maakt onderdeel uit van de aandelenindex FTSE MIB.

## Externe link

* Officiële website (Italiaans)
* 1 2 (en) Poste Italiane Annual report 2014, geraadpleegd op 21 juli 2015
* ↑ (en) Yahoo Finance Shares in Poste Italiane hover around IPO price in market debut, 27 oktober 2015, geraadpleegd op 2 november 2015
AB Inbev · ADP · Adyen · Ahold Delhaize · AIB · Air Liquide · Airbus · Aker BP · AkzoNobel · Alstom · ArcelorMittal · Argenx · ASMI · ASML · AXA · Bank of Ireland · BioMérieux · BNP Paribas · Bouygues · Bureau Veritas · Campari · Capgemini · Carrefour · Crédit Agricole · D'Ieteren · Danone · Dassault Systèmes · DNB · DSM-Firmenich · Edenred · EDP · Eiffage · Enel · ENGIE · Eni · Equinor · EssilorLuxottica · Eurofins Scientific · Ferrari · Galp Energia · GBL · Generali · Heineken · ING · Intesa Sanpaolo · INWIT · Ipsen · J. Martins · KBC · Kering · Kerry · Kingspan · KPN · Legrand · Mediobanca · Michelin · Moncler · Mowi · NN Group · Norsk Hydro · Orange · Pernod Ricard · Philips · Pluxee · Poste Italiane · Prosus · Prysmian · Publicis · Randstad · Recordati · Renault · Ryanair · Safran · Saint-Gobain · Sanofi · Schneider Electric · Shell · Smurfit Kappa · Snam · Société Générale · Sodexo · Solvay · Stellantis · STMicroelectronics · Syensqo · Telenor · Teleperformance · Tenaris · Terna · Thales · TotalEnergies · UCB · UMG · UniCredit · Veolia Environnement · VINCI · Vivendi · Wolters Kluwer · Worldline · Yara
# Pantaibakti

Pantaibakti is een bestuurslaag in het regentschap Bekasi van de provincie West-Java, Indonesië. Pantaibakti telt 6113 inwoners (volkstelling 2010).
# Balai Gurun

Balai Gurun is een bestuurslaag in het regentschap Payakumbuh van de provincie West-Sumatra, Indonesië. Balai Gurun telt 816 inwoners (volkstelling 2010).
# Mike Jensen

Mike Lindemann Jensen (Herlev, 19 februari 1988) is een profvoetballer uit Denemarken, die bij voorkeur als middenvelder speelt. Hij is de zoon van oud-voetballer Henrik Jensen (Brøndby IF). Voor die club maakte hij in april 2006 zijn debuut in het eerste team.

## Interlandcarrière

Jensen speelde voor diverse Deense jeugdselecties, alvorens hij onder leiding van bondscoach Morten Olsen debuteerde in het Deens voetbalelftal. Dat gebeurde op 11 augustus 2010, toen de Deense nationale ploeg met 2–2 gelijkspeelde tegen Duitsland in een vriendschappelijke wedstrijd in Kopenhagen. Andere debutanten in dat duel namens Denemarken waren Johnny Thomsen (Sønderjysk), Kasper Lorentzen (Randers FC) en Nicklas Pedersen (FC Groningen). Jensen moest in dat duel na 45 minuten plaatsmaken voor Michael Silberbauer.

## Erelijst
### Brøndby IF

* Deense beker
    2008
* Royal League
    2007

### Rosenborg BK

* Noors landskampioen
    2015, 2016, 2017, 2018
* Noorse beker
    2015, 2016, 2018
* Mesterfinalen
    2018
# Saka Yérima

Saka Yérima (Pèrèrè, omstreeks 1830 - Yariyo (Pèrèrè), 31 december 1897) was een strijder van de Wasangari, die zich verzette tegen de Franse kolonisatie van Borgoe in het noorden van het huidige Benin.

## Levensloop

Saka Yérima was de zoon van Worou Kassakpérégui, een plaatselijke Bariba-prins. Yérima was een van de Wasangari die zich verzette tegen het Franse protectoraat dat de koning van Nikki had aanvaard. Hij verzamelde krijgers uit steden als N'Dali, Buri en Tamaru. Bio Guera, die een kleine twintig jaar later een nieuwe opstand leidde, was een van zijn krijgers. De aanleiding voor de opstand was de aanval van de Fransen op Gbégourou, die dit dorp platbrandden. Op 4 november 1897 viel hij bij Guinangourou een Franse legerkolonne, bestaande uit Fransen en Senegalese soldaten, aan die op weg was naar Nikki. Yérima's strijders waren te paard en waren bewapend met lansen en pijlen, die met gif waren bestreken. De strijd bleef onbeslist en beide kampen trokken zich terug. De strijders van Yérima werden in Bonuki verrast door de Fransen. Yérima en zijn gezelschap vluchtten naar Yariyo. Daar wierpen ze een aarden wal op met een omtrek van 400 meter en drie meter hoog, waarachter ze zich terugtrokken. De Fransen, die versterkingen hadden laten aanrukken uit Guinée, hadden weinig moeite me de haastig opgeworpen versterking. Op 31 december 1897 werden Yérima en zijn vrouw daar doodgeschoten door het Franse koloniale leger.

## Literatuur

* Djibril Debourou, La résistance des Baatombu à la pénétration française dans le Haut-Dahomey (1895-1915) – Saka Yérima ou l’injuste oubli, Harmattan (2016)
* ↑ De Wasangarari vormden de aristocratische kaste van de Bariba, geoefend in het paardrijden en de jacht.
* ↑ (fr) Gnassounou, Maurille, "Résistance à la pénétration coloniale: En route pour la restauration de l’histoire de Saka Yérima", La Nation, 18 januari 2024. Geraadpleegd op 28 juli 2024.
* ↑ (fr) Histoire résumée de PERERE. Ministère de la Décentralisation et de la Gouvernance locale. Geraadpleegd op 28 juli 2024.
# Bukit Lau Kersik

Bukit Lau Kersik is een bestuurslaag in het regentschap Dairi van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Bukit Lau Kersik telt 1208 inwoners (volkstelling 2010).
# Lhong Raya

Lhong Raya is een bestuurslaag in het regentschap Banda Aceh van de provincie Atjeh, Indonesië. Lhong Raya telt 2468 inwoners (volkstelling 2010).
# Ceubrek (Peusangan Selatan)

Ceubrek is een bestuurslaag in het regentschap Bireuen van de provincie Atjeh, Indonesië. Ceubrek telt 301 inwoners (volkstelling 2010).
# Ceubrek (Tanah Luas)

Ceubrek is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Utara van de provincie Atjeh, Indonesië. Ceubrek telt 367 inwoners (volkstelling 2010).
# Ceumpedak

Ceumpedak is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Utara van de provincie Atjeh, Indonesië. Ceumpedak telt 230 inwoners (volkstelling 2010).
# Ceureucok

Ceureucok is een bestuurslaag in het regentschap Bireuen van de provincie Atjeh, Indonesië. Ceureucok telt 607 inwoners (volkstelling 2010).
# Ceurih Alue

Ceurih Alue is een bestuurslaag in het regentschap Pidie van de provincie Atjeh, Indonesië. Ceurih Alue telt 321 inwoners (volkstelling 2010).
# Ciamis (stad)

Ciamis is een bestuurslaag in het regentschap Ciamis van de provincie West-Java, Indonesië. Ciamis telt 19.794 inwoners (volkstelling 2010).
# Ciampea Udik

Ciampea Udik is een bestuurslaag in het regentschap Bogor van de provincie West-Java, Indonesië. Ciampea Udik telt 7022 inwoners (volkstelling 2010).
# Cianting

Cianting is een bestuurslaag in het regentschap Purwakarta van de provincie West-Java, Indonesië. Cianting telt 6140 inwoners (volkstelling 2010).
# Ciangir (Legok)

Ciangir is een bestuurslaag in het regentschap Tangerang van de provincie Banten, Indonesië. Ciangir telt 5441 inwoners (volkstelling 2010).
# Ciasihan

Ciasihan is een bestuurslaag in het regentschap Bogor van de provincie West-Java, Indonesië. Ciasihan telt 9372 inwoners (volkstelling 2010).
# Ciasmara

Ciasmara is een bestuurslaag in het regentschap Bogor van de provincie West-Java, Indonesië. Ciasmara telt 7504 inwoners (volkstelling 2010).
# Ciawi (Karangnunggal)

Ciawi is een bestuurslaag in het regentschap Tasikmalaya van de provincie West-Java, Indonesië. Ciawi telt 4276 inwoners (volkstelling 2010).
# Ciawi (Tasikmalaya)

Ciawi is een bestuurslaag in het regentschap Tasikmalaya van de provincie West-Java, Indonesië. Ciawi telt 4279 inwoners (volkstelling 2010).
# Ciawitali

Ciawitali is een bestuurslaag in het regentschap Sumedang van de provincie West-Java, Indonesië. Ciawitali telt 1565 inwoners (volkstelling 2010).
# Cibadak (Astanaanyar)

Cibadak is een bestuurslaag in het regentschap Kota Bandung van de provincie West-Java, Indonesië. Cibadak telt 12.270 inwoners (volkstelling 2010).
# Cibadung

Cibadung is een bestuurslaag in het regentschap Bogor van de provincie West-Java, Indonesië. Cibadung telt 8821 inwoners (volkstelling 2010).
# Cibalong (plaats)

Cibalong is een bestuurslaag in het regentschap Tasikmalaya van de provincie West-Java, Indonesië. Cibalong telt 3608 inwoners (volkstelling 2010).
# Cibanon

Cibanon is een bestuurslaag in het regentschap Bogor van de provincie West-Java, Indonesië. Cibanon telt 4465 inwoners (volkstelling 2010).
# Pante (Lhoksukon)

Pante is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Utara van de provincie Atjeh, Indonesië. Pante telt 1010 inwoners (volkstelling 2010).
# Balai Makam

Balai Makam is een bestuurslaag in het regentschap Bengkalis van de provincie Riau, Indonesië. Balai Makam telt 32.594 inwoners (volkstelling 2010).
# Station Leerdam

Station Leerdam is het station van Leerdam en ligt aan de MerwedeLingelijn, onderdeel van de Betuwelijn. Het heeft twee perrons in bajonetligging. Het station werd geopend op 1 december 1883.
Het oude stationsgebouw is een kleinere versie van dat van Sliedrecht en het allereerste station Hardinxveld-Giessendam. In 1987 werd direct naast het oorspronkelijke een nieuw stationsgebouw geopend. Dit gebouw is eenvoudig van opzet en staat dichter bij het nieuwe stadhuis van Leerdam. Architect van het gebouw is Cees Douma.
Het oude stationsgebouw bleef behouden en werd in gebruik genomen als restaurant.

## Treinen

Het station wordt in de dienstregeling 2025 door de volgende treinserie bediend:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| 7200 | Stoptrein (Qbuzz) | Dordrecht – Gorinchem – Leerdam – Geldermalsen | Rijdt onder de formule van R-net. |

## Bussen

Openbaar vervoer per bus van Arriva, Qbuzz en U-OV met:
* Lijn 85 Leerdam - Schoonrewoerd - Vianen - Utrecht Centraal, Jaarbeurszijde (streekbus U-OV)
* Lijn 260 Leerdam - Asperen - Beesd - Enspijk - Deil - Geldermalsen (buurtbus Arriva)
* Lijn 650 Leerdam - Rhenoy - Rumpt - Beesd - Culemborg (schoolbus Arriva)
* Lijn 660 Leerdam ← Asperen (schoolbus Arriva)
* Lijn 673 Leerdam - Asperen - Heukelum - Spijk - Gorinchem (schoolbus Arriva)
* Lijn 704 Leerdam - Kedichem - Arkel (buurtBuzz Qbuzz)
* Lijn 903 U-flex Vijfheerenlanden West

## Foto's

* Station in 1967
* Het oude stationsgebouw
* De voormalige hoofdingang
* Het oude stationsgebouw
* GTW van R-NET op het station
0: Elst · 1: Vork · 6: Valburg · 11: Zetten-Andelst · 15: Hemmen-Dodewaard · 17: Opheusden · 21: Kesteren · 25: Schaapsteeg · 27: Echteld · 33: Tiel · 35: Tiel Passewaaij · 37: Wadenoijen · 41: Utrechtsche Straatweg · 45: Geldermalsen · 51: Beesd · 55: Rhenoy · 58: Leerdam · 66: Arkel · Gorinchem Noord · 71: Gorinchem · 73: Schelluinen · 75: Giessen-Nieuwkerk · 77: Boven Hardinxveld · 78: Hardinxveld-Giessendam (1885) · 79: Hardinxveld-Giessendam (1957) · 80: Gasfabriek · Hardinxveld Blauwe Zoom · 84: Sliedrecht · 87: Sliedrecht Baanhoek · 90: 't Visschertje · 91: Dordrecht Stadspolders · 94: Dordrecht
Abcoude · Amersfoort: -Centraal · -Schothorst · -Vathorst · Baarn · Bilthoven · Breukelen · Bunnik · Den Dolder · Driebergen-Zeist · Hoevelaken · Hollandsche Rading · Houten · -Castellum · Leerdam · Maarn · Maarssen · Rhenen · Soest · -Zuid · Soestdijk · Utrecht: -Centraal · -Leidsche Rijn · -Lunetten · -Maliebaan · -Overvecht · -Terwijde · -Vaartsche Rijn · -Zuilen · Veenendaal: -Centrum · -West · Vleuten · Woerden
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Utrecht
# Olivia d'Abo

Olivia d'Abo (Londen, 22 januari 1969) is een Britse actrice, zangeres en liedschrijfster.

## Biografie

Olivia d'Abo werd in 1969 geboren in de Britse hoofdstad Londen. Haar vader Mike d'Abo was radiopresentator en zanger bij Manfred Mann en haar moeder Maggie London was model en actrice.
Ze heeft nog een oudere en een jongere broer en twee jongere tweelingzusters.
In 1976 verhuisde Olivia met het gezin naar Taos. Op haar dertiende verhuisde de familie d'Abo naar Los Angeles waar ze begon te acteren in televisiereclameboodschappen .
Olivia is getrouwd met producer-liedschrijver Patrick Leonard met wie ze op 11 november 1996 een zoon Oliver kreeg.
Haar carrière als actrice begon in 1984 naast Arnold Schwarzenegger in de film Conan the Destroyer. Ze werd bekend met haar rol van Karen in de televisieserie The Wonder Years die ze van 1988 tot 1993 speelde. Verder speelde ze in vele televisiefilms en -series. Meer recent leende ze ook haar stem aan animatieseries als Tarzan & Jane in 2002.
# Aletta Jacobshal

De Aletta Jacobshal is een gebouw van de Rijksuniversiteit Groningen, vernoemd naar Aletta Jacobs. Het gebouw, gelegen op het Zernikecomplex, bestaat uit tentamenhallen en collegezalen en heeft een oppervlakte van 12000 m².
Tussen eind 2018 en begin 2020 onderging de Aletta Jacobshal een verbouwing. Er werden twee nieuwe collegezalen met 200 en 450 zitplaatsen gerealiseerd. Ook werd er een nieuwe tentamenruimte gebouwd met plek voor 590 studenten. In totaal zijn er nu 5 tentamenruimtes en 3 collegezalen.
Onder het gebouw is een stalling voor 1550 fietsen. Op het dak liggen 576 zonnepanelen.

## Wetenswaardigheden

* In 2016 was er een petitie over het veranderen van de felle oranje kleur in de ontvangsthal van het gebouw.

## Galerij

* Tentamenhal voor digitale toetsen. Er is plek voor 590 studenten.
* De oostzijde voor de verbouwing
* Ingang voor de verbouwing
* 1 2 3 Aletta Jacobshal Groningen: twee keer zoveel tentamen- en collegezalen, Cobouw, 17 juli 2018 (geraadpleegd op 7 december 2020)
* ↑ Tentamenhal, z.d. (geraadpleegd op 7 december 2020). Gearchiveerd op 24 september 2020.
* ↑ BAM breidt Aletta Jacobshal van Rijksuniversiteit Groningen uit, 26 juli 2018 (geraadpleegd op 7 december 2020)
* ↑ Uitbreiding Aletta Jacobshal, 30 juli 2018 (geraadpleegd op 7 december 2020). Gearchiveerd op 24 november 2020.
* ↑ Duurzaam tentamens maken in de Aletta Jacobshal, z.d. (geraadpleegd op 7 december 2020)
* ↑ Stress door oranje tentamenhal, 19 maart 2016 (geraadpleegd op 7 december 2020)
# Alfons Baeyens (redacteur)

Alfons Baeyens (21 augustus 1867 - 1937) was een Belgisch journalist, redacteur en uitgever.

## Levensloop

Baeyens was de natuurlijke zoon van componist Peter Benoît en diens dienstbode.
Hij was aanvankelijk werkzaam als Antwerps correspondent van Het Laatste Nieuws en De Vlaamsche Gazet. Tijdens de Eerste Wereldoorlog, vanaf de Duitse inval, werd de publicatie van deze kranten stilgelegd.
Op 20 november 1914 hernam Baeyens - samen met zijn zoon Peter Benoit Baeyens - de uitgave van De Vlaamsche Gazet, met goedkeuring van de Duitse bezetter. Na een verbod hiertoe van uitgever Julius Hoste werd de naam op 14 januari 1915 gewijzigd in Het Vlaamsche Nieuws.
Nadat het in juni 1915 tot een conflict was gekomen met de Duitse censuur, kwam de leiding van dit dagblad in handen van August Borms en Albert van den Brande. Baeyens bleef echter formeel eigenaar, een situatie die pas veranderde toen op 8 januari 1917 de krant werd overgenomen door De Vlaamsche Pers. Daarnaast richtte hij een nieuw dagblad op, De Antwerpsche Courant waarvan de eerste editie verscheen op 11 juli 1915.
* Fiche Alfons Baeyens; Anet.be
* ↑ PV 1356 – Vervulde plicht in zake van het dagblad Het Vlaamsche Nieuws: Het Laatste Nieuws; De Groote Oorlog in Antwerpen; 9 december 1916 (Stad Antwerpen)
* 1 2 BORGERS Gerrit; Paul van Ostaijen: Een documentatie (p.84); Uitgeverij Bert Bakker; 1996 (dbnl). Gearchiveerd op 21 januari 2021.
* ↑ Foto met toelichting: Peter Benoit, beeldhouwer Frans Joris, Alfons Baeyens en Arthur Cornette Sr.; Archief Arthur Cornette (Anet.be)
* 1 2 VANACKER Daniël; Het activistisch avontuur (p.38); Academia Press; 2006; ISBN 978 90 382 0987 6. Gearchiveerd op 19 september 2018.
* ↑ (fr) AMARA Michaël & ROLAND Hubert; Gouverner en Belgique occupée: Oscar von der Lancken-Wakenitz - Rapports d'activité (p.90); PIE / Peter Lang S.A.; ISBN 90 5201 238 5
* 1 2 VAN HEES Pieter; Fiche Het Vlaamsche Nieuws; Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging; Lannoo
* ↑ BAEYENS Anne & VANDEWEYER Luc; Fiche De Antwerpsche Courant; Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging; Lannoo
# Alfredo Santos

Alfredo M. Santos (Manilla, 13 juli 1905 – 7 februari 1990) was een Filipijns generaal en commandant van de Filipijnse strijdkrachten 1962 tot 1965. Santos was de eerste Filipijnse viersterren generaal.

## Biografie

Alfredo Santos werd geboren op 13 juli 1905 in Santa Cruz in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Hij was het zevende kind van veertien van Fructoso L. Santos en Agatona J. Manapat. Na zijn middelbare schoolopleiding van Manilla North High School voltooide hij in 1931 een Bachelor of Science civiele techniek aan Mapúa Institute of Technology. Ook slaagde hij als beste van zijn lichting voor de ROTC-opleiding aan de University of the Philippines.
Hij diende in de Tweede Wereldoorlog en vocht daarin onder meer in de Slag om Bataan en de bevrijding van de Filipijnen in 1944 en 1945. Hij maakte in de loop der tijd carrière in het Filipijnse leger en maakte naam in de strijd tegen de communistische Hukbalahap (Huks). Hij was verantwoordelijk voor het gevangennemen van Guillermo Capadocia (in 1951) en Mariano Balgos (in 1954), twee oprichters van de Huks. Hij werd daarop in 1955 werd onderscheiden met een Legioen van Eer. Op 1 augustus 1960 werd Santos benoemd tot commandant van het Filipijnse leger. Twee jaar later werd hij door president Diosdado Macapagal aangesteld als commandant van de Filipijnse strijdkrachten (Armed Forces of the Philippines). Hij bekleedde deze positie van 1 september 1962 tot 12 juli 1965.
Santos overleed in 1990 op 84-jarige leeftijd. Hij was getrouwd met Elisa Baltazar en kreeg met haar twee zonen en twee dochters. Santos werd begraven op het Libingan ng mga Bayani (begraafplaats voor helden).
# Robert Serry

Robert H. Serry (Calcutta, 1950) was namens het Koninkrijk der Nederlanden ambassadeur in Ierland en Oekraïne.
Serry studeerde cum laude af in de politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en werkte daarna als diplomaat in Bangkok, Moskou en New York (Verenigde Naties). Hij leidde in de periode van 1986 tot 1992 de divisie Midden-Oosten op het ministerie van Buitenlandse Zaken, waar hij samen met Max van der Stoel betrokken was bij 'stille diplomatie' tussen Israël en de Palestijnen. In het kader van het Nederlandse voorzitterschap van de Europese Gemeenschappen nam hij deel aan de ontwikkelingen die leidden tot de Vredesconferentie over het Midden-Oosten van november 1991 te Madrid. Hij was de eerste Nederlandse ambassadeur in Oekraïne.
Op 27 november 1997 werd hem door de Oekraïense president Koetsjma de Orde van Verdienste in de derde klasse toegekend voor een belangrijke persoonlijke bijdrage aan de ontwikkeling van de handels- en economische betrekkingen tussen Oekraïne en Nederland. Hij was toen directeur Buitenlandse Economische Betrekkingen bij het Ministerie van Economische Zaken.
Voor de NAVO was Serry plaatsvervangend adjunct-secretaris-generaal voor crisisbeheersing en operaties (2001-2005) en betrokken bij NAVO-operaties op de Balkan en in Afghanistan.
Robert Serry was kandidaat-Tweede Kamerlid voor de Partij van de Arbeid bij de Tweede Kamerverkiezingen 2006, maar zijn 48e plaats op de kandidatenlijst was te laag om gekozen te worden.
Op 29 november 2007 werd Serry aangewezen als de nieuwe Midden-Oostengezant van de Verenigde Naties. Hij trad op als adviseur van secretaris-generaal Ban Ki-moon en als diens persoonlijke vertegenwoordiger bij de PLO en de Palestijnse Autoriteit. Ook zit hij namens de VN in het Kwartet (EU, VS, Rusland en VN) dat over vrede in het Midden-Oosten overlegt.
# Léon Walry

Léon Walry (Opprebais, 24 mei 1946) is een Belgisch voormalig volksvertegenwoordiger en burgemeester.

## Levensloop

Walry behaalde het diploma van regent letterkunde en was van 1974 tot 1985 leraar aan het technisch rijksinstituut in Namen.
Als militant van de PSB werd Walry in 1970 verkozen tot gemeenteraadslid van Opprebais (Opperbeek), waar hij van 1971 tot 1976 schepen was. Na de gemeentefusies werd hij in 1976 gemeenteraadslid van Incourt. Hij werd er van 1977 tot 1986 eerste schepen en is sinds 1986 burgemeester van de gemeente.
In 1985 werd hij voor de PS verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Nijvel en vervulde dit mandaat tot in 1995. Hij kwam zo eveneens in de Raad van de Franse Gemeenschap en de Waalse Gewestraad terecht. Van 1995 tot 2014 was hij vervolgens Waals Parlementslid en lid van het Parlement van de Franse Gemeenschap. Van 1995 tot 2004 was hij secretaris van het Waals Parlement, van 2004 tot 2009 was Walry PS-fractievoorzitter in het Parlement van de Franse Gemeenschap en van 2009 tot 2014 was hij ondervoorzitter van het Waals Parlement.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Léon Walry, in: Encyclopédie du Mouvement wallon, Parlementaires et ministres de la Wallonie (1974-2009), t. IV, Namen, Institut Destrée, 2010.
# Yakety yak

Yaketi yak is een single van The Coasters. Het lied is geschreven door hun producersduo Jerry Leiber en Mike Stoller. Het liedje gaat over de afkeer (yaketi yak) die adolescenten hebben voor huishoudelijke klusjes, die aan hen worden opgedragen door de ouders. Ook de visie van de ouders ontbreekt niet (Don’t talk back). De beginregels laten duidelijk zien waar het om gaat:
    Take out the papers and the trash
    Or you don't get no spendin' cash
    If you don't scrub that kitchen floor
    You ain't gonna rock and roll no more
    Yakety yak (don't talk back)
The Coasters zongen het met een andere ondertoon, de visie van blanke jongeman op het idee dat gekleurde personen hadden van het blanke burgerbestaan. De scheurende saxofoonsolo was van King Curtis. Opnamen vonden plaats in de Atlantic Recording Studios in New York.
Het nummer kreeg een aantal volgers:
* Yakety yak (Bomb Iraq) door Vince Vance & The Valiants
* Yakkity yak; een televisieserie op Nickelodeon
* Yakety yak!, titel van een kinderboek
* Yakety sax, parodie

## Hitnotering

The Coasters haalden de top 10 van de Amerikaanse hitlijst Billboard Hot 100, al was het maar voor één week op plaats zeven. Ze stond ook maar zeven weken genoteerd. Het plaatje was net zo snel weer uit de lijst, als dat ze erin stond. Ze voerden wel een aantal weken de Rhythm and Blues-lijst aan en ook de Top 100 (deellijsten).
In het Verenigd Koninkrijk stond het plaatje acht weken genoteerd in de top 50, hoogste plaats was twaalf.
Nederland en België hadden nog geen hitparade, maar in de lijst van Muziek Expres stond het een maand lang (november 1958) op de twaalfde plaats (Muziekexpres hanteerde maandlijsten).

### NPO Radio 2 Top 2000

| Nummer met noteringen in de NPO Radio 2 Top 2000 | '99 | '00 |
| Yakety yak | 1967 | 1915 |
* ↑ Een getal geeft de notering aan en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.
* ↑ Deze tabel is bijgewerkt tot de laatste editie (2024).
* dutchcharts (Daverende 30/Ultratop30), VRT Top30, Nederlandse Top 40, UK Singles Chart
* www.discogs.com
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Yakety Yak op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Coasters Billboard
* Coverlijst