OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ernest Farrar

Ernest Bristow Farrar (Lewisham, 7 juli 1885 – Épehy, 18 september 1918) was een Brits componist, pianist en organist. Zijn werk omvat composities voor orkest, zang en orgel. Hij diende tijdens de Eerste Wereldoorlog en overleed aan het front, twee maanden voor Wapenstilstandsdag.

## Biografie

Farrar werd geboren in Londense wijk Lewisham en verhuisde in 1887 naar Micklefield (Yorkshire), waar zijn vader als geestelijke werkzaam was. Hij ging naar de Leeds Grammar School en begon daar zijn studie orgel. In mei 1905 ontving hij een beurs voor het Royal College of Music, waar hij compositie studeerde bij Charles Villiers Stanford en orgel bij Walter Parratt.
Na zijn studie werkte Farrar als organist bij diverse kerken, waaronder de Allerheiligenkirche in Dresden, St. Hilda's Church in South Shields en Christ Church in Harrogate. In Harrogate gaf hij compositieles aan Gerald Finzi, die later ook componist zou worden. In 1913 trouwde hij met Olive Mason.

### Eerste Wereldoorlog

In 1915 trad Farrar toe tot de Grenadier Guards en in 1918 werd hij bevorderd tot tweede luitenant bij het 3e Bataljon van het Devonshire Regiment. Hij arriveerde aan het front in september 1918 en werd twee dagen later gedood tijdens de Slag bij Épehy, op 33-jarige leeftijd. Hij is begraven op het Ronssoy Communal Cemetery in Frankrijk.

## Composities

Ondanks zijn relatief korte leven, componeerde Farrar diverse orkestwerken, liederen en stukken voor orgel. Enkele bekende werken zijn:
* English Pastoral Impressions
* Three Spiritual Studies
* Vagabond Songs
* The Blessed Damozel
* Celtic Suite

## Nalatenschap

Een deel van zijn werk werd postuum gepubliceerd in de Carnegie Collection of British Music. Zijn werken worden sporadisch uitgevoerd en zijn opgenomen door onder meer het Londense Philharmonia Orchestra.
Frank Bridge droeg zijn pianosonate op aan Farrars nagedachtenis.
* Gemeinsame Normdatei: 134800524
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5549 8628
* Library of Congress Control Number: n82243157
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000064760
* MusicBrainz: 1262035d-b9d4-41ed-b85c-1a18b5764943
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007399318605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 315367393
* SNAC: w6x78rvz
* Virtual International Authority File: 8747804
* WorldCat (via VIAF): 8747804
# Mohamed Guezzaz

Mohamed Guezzaz (Arabisch: محمد كزاز) (Kenitra, 1 oktober 1962) is een Marokkaanse voetbalscheidsrechter, die ook internationaal actief is.
Guezzaz floot op het WK in 2002 de wedstrijd tussen Spanje en Slovenië. Hij was daar ook actief als vierde official.
Guezzaz leidde zowel in 2004 als 2006 twee wedstrijden op de Afrika Cup. In 2005 floot hij op het WK voor clubs in Japan de wedstrijd om de derde plaats tussen Al Ittihad en Deportivo Saprissa.
Voor het WK in 2006 in Duitsland stond Guezzaz op de reservelijst. Hij was daar wel vierde official.
# Café Novelty

Café Novelty is het oudste nog bestaande koffiehuis in de Spaanse universiteitsstad Salamanca. Opgericht in 1905, werd het café op het centrale plein Plaza Mayor beroemd als ontmoetingsplaats voor kunstenaars, literatoren en politici. De Tertulias die hier samenkwamen kregen bezoek van figuren als Miguel de Unamuno, José Ortega y Gasset, Antonio Tovar, Juan Benet, Pedro Laín Entralgo, Francisco Umbral, Carmen Martín Gaite, Gonzalo Torrente Ballester en Víctor García de la Concha.
Toen het café opende, was het vier keer zo groot als nu. Het bood biljarttafels, een restaurant en een danszaal en werd een halve eeuw lang beschouwd als een "eerste adres". De oprichters waren de broers Vicente en Federico García Martín. Koning Alfons XIII dineerde hier. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog werd het omgedoopt tot Café National (tot 1964). In de jaren 1950 werd hier een banket gehouden voor dictator Francisco Franco ter gelegenheid van de toekenning van een eredoctoraat aan de Universiteit van Salamanca.
Na een periode van verval en kortstondige sluiting in de jaren zestig, beleefde het café na 1964 een wedergeboorte onder zijn oude naam, en sinds de jaren tachtig is er ook een poging gedaan om het oude prachtige interieur gedeeltelijk te reconstrueren.
Vandaag wordt het café opnieuw beschouwd als het vlaggenschip van de stad en als een literaire en artistieke ontmoetingsplaats. Víctor García de la Concha, Juan Manuel de Prada, Jorge Volpi en Paco Novelty kwamen er vaak, en buitenlandse eregasten zoals Jimmy Carter, François Mitterrand en Jacques Delors werden er ontvangen.
* Foto's
* Het café in de jaren 1940
* In 1945
* Het eeuwfeest in 2005
* In 2019
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Café Novelty op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Oude kathedraal van Salamanca

De Oude kathedraal van Salamanca (Spaans: Catedral Vieja de Santa María) is een kathedraal in het Spaanse Salamanca. Het is samen met de nieuwe kathedraal van Salamanca een van de twee kathedralen van de stad. Het gebouw werd opgetrokken vanaf de 12de eeuw tot de 14de eeuw in opdracht van Jerónimo de Perigord, in een mengeling van romaanse en gotische stijl. De kathedraal is gewijd aan Maria van de Heilige Stoel (Santa María de la Sede).
# Angolavliegenvanger

De angolavliegenvanger (Batis minulla) is een zangvogel uit de familie Platysteiridae (lelvliegenvangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in oostelijk Gabon, zuidelijk Congo-Brazzaville, zuidwestelijk Congo-Kinshasa en westelijk Angola.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars en plaatselijk. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Angolavliegenvanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Matahari (warenhuis)

PT Matahari Department Store Tbk, algemeen bekend als Matahari, is de grootste retailorganisatie in Indonesië met winkels verspreid over het land en de webshop Matahari.com.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd opgericht op 24 oktober 1958 met de opening van een kindermodewinkel in de wijk Pasar Baru in Jakarta. De eerste echte Matahari-vestiging werd in 1972 geopend en wordt beschouwd als het eerste moderne warenhuis in het land.
Sinds 14 juli 2021 is de meerderheids- en controlerende aandeelhouder van Matahari Department Store Tbk gewijzigd in Auric Digital Retail Pte. Ondertussen blijft Multipolar een van de belangrijkste aandeelhouders. De rest zijn andere investeerders. Anno 2021 had Matahari 147 vestigingen in 81 steden in Indonesië.
In 2022, tijdens de presentatie van de winstcijfers van het vierde kwartaal van 2021, kondigde Matahari aan dat de winkels in vier winkelconcepten zouden worden ingedeeld om de meest potentiële 'witte vlekken' in heel Indonesië af te dekken. Dit was een onderdeel van het Project Sunrise, dat een routekaart voor vijf jaar behelsde.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Matahari (department store) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lane Crawford

Lane Crawford is een keten van luxe warenhuizen in Hongkong en China.
De onderneming werd opgericht in 1850 in Hongkong door de twee Schotten Thomas Ash Lane and Ninian Crawford.
Lane Crawford heeft negen winkels met een verkoopoppervlakte van in totaal meer dan bijna 55 duizend vierkante meter. Het betreft drie warenhuizen in Hong Kong, twee in Beijing, een in Shanghai, een in Chengdu en de twee Lane Crawford Home winkels, die design meubilair en woonaccessoires verkopen. Daarnaast is er een webwinkel.
Lane Crawford is een onderdeel van The Lane Crawford Joyce Group, een fashion retail en brand management groep in Azië. Andere onderdelen van de groep zijn de kledingwinkels 'Joyce Boutique', de 'Pedder Groep' met mode, schoenen, handtassen en accessoires en de retail, brand management en distributieonderneming Imaginex.

## Externe link

* Officiële website
# Wil Leenders

Wilhelmus (Wil) Leenders (Maastricht, 7 maart 1930 – Budel, 20 november 2017) was een Nederlands glazenier, kunstschilder en mozaïekkunstenaar.

## Leven en werk

Leenders werd opgeleid in de schilderkunst aan de Middelbare Kunstnijverheidsschool (1948-1952). Na de militaire dienst vervolgde hij zijn opleiding aan de afdeling monumentale vormgeving van de Jan van Eyck Academie (1955-1959) in Maastricht. Hij was een leerling van Jos ten Horn, Harry Koolen en Albert Troost. In de zomer van 1959 studeerde Leenders af. Hij trouwde later dat jaar met beeldhouwster Annemarie Kusters (1934-1982), die hij aan de Academie had leren kennen.
In de vrije schilderkunst beschouwde Leenders zichzelf als vrijwel autodidact. Hij schilderde met eigeeltempera en harsolie landschappen, mensen en stillevens in een figuratieve stijl, gecombineerd met abstracties. Hij vervaardigde daarnaast onder meer glas-in-loodramen, mozaïeken, wandkleden en wandschilderingen. Leenders was ook docent, eerst aan het Instituut voor Doven in Sint-Michielsgestel en later aan de Jacobsmulo in Born.
In 1960 namen Leenders en zijn vrouw deel aan de tentoonstelling "Twaalf kunstenaars-echtparen in Limburg" in Kasteel Hoensbroek, de overige deelnemers waren Charles en Karin Eyck, Gilles Franssen en Miets Franssen-Vrijens, Frans Gast en Margot Glebocki, Lou Jonas en Liesje Jonas-Peters, Piet Killaars en Hélène van der Lubbe, Nic. Tummers en Vera van Hasselt, Joep Nicolas en Suzanne Nijs, Teun Roosenburg en Jopie Roosenburg-Goudriaan, Arthur Spronken en Varpu Tikanoja, Rob Stultiens en Marijke Thunnissen en Mathieu Vroemen en Riet Jager.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* 1 2 P.M.J.E. Jacobs (2000) Beeldend Benelux : biografisch handboek. Tilburg: Stichting Studiecentrum voor Beeldende Kunst. ISBN 90-805707-1-0. Vol. 4, p. 15.
* ↑ "Nieuw talent op expositie studenten J. v. Ecyk-academie", Limburgsch Dagblad, 21 juli 1959.
* ↑ "Maastrichts beeldhouwster (mevr. A. M. Leenders-Kusters) vestigt de aandacht op zich", De nieuwe Limburger, 16 december 1961, p. 9.
* ↑ Hans Redeker (1986) Hedendaagse portretkunst in Nederland. Haarlem: Gottmer. ISBN 90-257-199-6. p. 144-145.
* ↑ "In memoriam: kunstenaar Wil Leenders is overleden", mla stories, 23 november 2017.
* ↑ "Twaalf kunstenaars-echtparen in Limburg", Limburgs Dagblad, 28 juli 1960; "Kunst in liefde bloeiende" (met groepsfoto), De Volkskrant, 26 juli 1960; "Twaalf echtparen in Hoensbroek",De Volkskrant, 13 augustus 1960.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 48838
# Wilde Weelde

Wilde Weelde is een vereniging van Nederlandse tuinbedrijven die vanuit een ecologische visie milieubewust werken. Onder de leden zijn hoveniers, kwekers, ontwerpers, boomverzorgers en leveranciers van tuinmaterialen.

## Geschiedenis

In 1993 nam Stichting Oase, waarin natuurtuinen en -parken zijn verenigd, een initiatief tot het promoten van kennis over natuurlijk en ecologisch tuinieren in Nederland. Dit leidde tot de oprichting van de vakgroep Wilde Weelde. Toen de groep in 1999 een formele vereniging werd, waren er vijftig leden, in 2023 waren er meer dan driehonderd zelfstandige ondernemers aangesloten. Hieronder zijn veel een- en tweemanszaken, sommige bedrijven hebben een tot vijf medewerkers, een aantal is groter.
Op de Floriade 2012 werd een tuin met de naam Wilde Weelde Wereld bekroond met goud in de categorie Garden and Landscape design. Naar aanleiding hiervan kreeg Wilde Weelde gelegenheid in de Tuinen van Appeltern een modeltuin aan te leggen. Sinds 2013 onderhoudt de groep hier een tuin van 5000 m² onder de naam Wilde Weelde Wereld.
* Website Wilde Weelde
* ↑ Wilde Weelde. Stichting Oase. Geraadpleegd op 31 oktober 2023.
* ↑ Vakgroep Wilde Weelde. appeltern.nl. Gearchiveerd op 29 oktober 2023. Geraadpleegd op 31 oktober 2023.
* ↑ Lid worden. wildeweelde.nl. Geraadpleegd op 1 november 2023.
* ↑ Wilde Weelde Wereld in Appeltern. wildeweelde.nl. Geraadpleegd op 31 oktober 2023. Wilde Weelde Wereld. appeltern.nl. Geraadpleegd op 31 oktober 2023.
# Megahexura fulva

Megahexura fulva is een spinnensoort uit de familie Megahexuridae. De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Will Kellermann

Wilhelmina van Schaaijk, beter bekend als Will(emine) Kellermann (Vught, 29 december 1944 of 1945), is een Nederlands beeldend kunstenares.

## Leven en werk

Kellermann werd geboren in de Noord-Brabantse plaats Vught als Wilhelmina van Schaaijk. Ze volgde opleidingen aan de academies van Tilburg en Den Haag en de Kunstgewerbe Schule Zürich. Op jonge leeftijd trouwde ze met de Amerikaanse wetenschapper David Kellermann en verhuisde naar Zwitserland, waar zij ging werken als kunstenares. Zij exposeerde en gaf les aan de International School.
In 1984 verhuisde Kellermann terug naar Nederland en vestigde zich in het kunstenaarsdorp Kortenhoef. Daarna volgden diverse exposities, waaronder in Nederland, België en het Verenigd Koninkrijk. Nadien werd haar werk aangekocht door onder andere de gemeente Loosdrecht en de Stichting Kunstbezit 's-Graveland.
In 2017 verhuisde Kellermann naar Portugal en in 2019 naar het kunstenaarsstadje Zaltbommel, waar zij elke maand open atelier houdt. In 2023 verschenen drie boekjes over haar aquarellen, olieverfschilderijen en technieken. Ook verscheen een boek over haar leven en werk onder de naam Romantisch avonturisme, geschreven door Christian Oerlemans.
Kellermann is lid van de International Watercolour Society en het Aquarel Instituut België en exposeerde met de Britse Pastel Society in de Britse The Mall Gallery Londen en in de Amerikaanse Cross Gate Gallery in Lexington. Haar schilderijen hangen over de hele wereld, waaronder in China, Jordanië, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Portugal. In laatstgenoemd land heeft zij sinds 2009 een atelier.
Kellerman exposeert regelmatig in Museu do Traje in Sao Bras de Alportal en in de Galeria Artesis in Tavira.

## Stijl

Kellermann schildert in het genre romantisch avonturisme en is het meest bekend geworden met haar schilderijen met de Silkcolor-techniek, die zij sinds de jaren tachtig heeft ontwikkeld en vervolmaakt. Hiertoe gebruikt zij zware zijde als schildersdoek en speciale inkten en verven.
Ze laat zich inspireren door de weefstructuren in het natuurlijke materiaal, alsof ‘wezens’ van buiten deze wereld haar de beelden influisteren.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Will Kellermann | Stichting "De Pictura" | Kunstnetwerk. www.depictura.nl. Geraadpleegd op 27 oktober 2023.
* ↑ Ontdek aquarellist, schilder, tekenaar Will Kellermann. rkd.nl. Geraadpleegd op 27 oktober 2023.
* ↑ Will Kellermann. Regiogids NL. Geraadpleegd op 27 oktober 2023.
* ↑ "Afscheid van kleurrijke kunstenares", De Gooi- en Eemlander.
* ↑ Atelier Will Kellermann. Kunstrondje Zaltbommel. Geraadpleegd op 27 oktober 2023.
* ↑ Will Kellermann, Romantisch avonturisme [gesigneerd - Boek2 Antiquariaat]. boek2.nl. Geraadpleegd op 27 oktober 2023.
* ↑ Kiel, Hanneke, Messages from another world. EEMLAND1 (20 oktober 2023). Geraadpleegd op 27 oktober 2023.
* ↑ Will Kellermann | BooART. Gearchiveerd op 27 oktober 2023. Geraadpleegd op 27 oktober 2023.
# George Lodewijk Funke

George Lodewijk Funke (Amsterdam, 19 november 1836 – 18 oktober 1885) was een boekhandelaar en uitgever in Amsterdam.

## Biografie

Zijn stage liep hij bij de boekhandel-uitgever J.B.Gebhard, W.P.van Stockum en A.C. Kruseman. Hij vestigt zich als boekhandelaar-uitgever op de Blauwburgwal te Amsterdam in 1863. Hij was redacteur van het Nieuwsblad voor den Boekhandel van 1867 tot 1871, en in 1870 start hij samen met P. van Santen een krant: Nieuws van den Dag. In 1870 vestigt Funke zich aan de Herengracht en gaat hij ook antiquarische boeken verkopen. In 1873 wordt de boekhandel verkocht, en gaat hij verder als uitgever. In zijn fonds had hij werk van Conrad Busken Huet, Jacob Jan Cremer. Johan Gram en Jan Pieter Heije. In 1871 neemt Funke de kopijrechten van Multatuli-uitgaven over van d'Ablaing van Giessenburg. In 1880 verkocht zijn gehele fonds, en is hij een van de oprichters van de uitgeversmaatschappij Elsevier. Daar werd hij een van de commissarissen. Via de veiling kwamen de rechten van Funkeś Multatuli-fonds terecht bij Elsevier.
* ↑ Chantal Keijsper (red.), "K. ter Laan`s Multatuli Encyclopedie", SDU Uitgeverij, Den Haag, 1995, ISBN 9012081815, p. 161
* Bibliothèque nationale de France: cb15341774x (data)
* Biografisch Portaal: 70835739
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: funk002
* Gemeinsame Normdatei: 172083869
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6451 5012
* Library of Congress Control Number: nb2019015284
* Nationale bibliotheek van Australië: 35858885
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067472370
* Trove: 1119178
* Virtual International Authority File: 93601969
* WorldCat (via VIAF): 93601969
# Volksmarschall

De Volksmarschall was een geplande rang voor officieren van de Waffen-SS.
Adolf Hitler kwam in 1944 met het idee om deze rang voor de Waffen-SS in te voeren. De Waffen-SS was geen onderdeel van de Wehrmacht, hetgeen betekende dat officieren nooit de rang van Generalfeldmarschall konden bereiken. Hitler vond dat er bij de Waffen-SS een rang van gelijke hoogte moest komen. Sepp Dietrich zou door zijn succes bij het Ardennenoffensief worden bevorderd tot Volksmarschall, maar door het mislukken van het offensief ging deze bevordering niet door.
Er werd voor de rang zelfs een speciale maarschalkstaf ontworpen. Doordat er echter niemand ooit de rang van Volksmarschall kreeg, verdween dit ontwerp in de archieven van de Sovjet-Unie.

## Externe link

* Afbeelding rangonderscheidingsteken Volksmarschall.
# Willem Caland

Willem Caland (Brielle, 27 augustus 1859 - Utrecht, 23 maart 1932) was een Nederlands indoloog en hoogleraar aan de Universiteit Utrecht.
Caland was de zoon van waterbouwkundige Pieter Caland en jonkvrouw Helena Carolina de Jonge (1828-1893). Na het Haags gymnasium studeerde Caland letteren aan de Universiteit Leiden, waar hij in 1882 het doctoraal examen behaalde. Het opvolgende jaar promoveerde hij onder C.G. Cobet op het proefschrift De nummis M. Antonii IIIviri vitam et res gestas illustrantibus commentatio; numismatiek lag hem na aan het hart. Vanaf zijn zesde jaar tot zijn overlijden was hij een enthousiast muntenverzamelaar.
In 1882 was Caland begonnen als leraar klassieke talen in Maastricht, en na zijn promotie in 1883 werd hij conrector in Breda. In 1897 werd hij lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. In 1903 kreeg hij een aanstelling als lector aan de Universiteit van Utrecht. In 1906 werd hij hier buitengewoon hoogleraar in het Sanskriet en de Indo-Europese vergelijkende taalwetenschap. In 1930 ging hij met emeritaat. In de Indo-Europese studie is de term "Calandsysteem" naar hem vernoemd.
Caland trouwde in 1883 met Jenny Elisabeth van Hettinga Tromp. Hun dochter Helena Caland (1885-1959) huwde in 1914 met ingenieur en organisatieadviseur Ernst Hijmans.

## Publicaties, een selectie

* 1883. De nummis M. Antonii IIIviri vitam et res gestas illustrantibus commentatio. Proefschrift Leiden. Leiden, Brill.
* 1888. Über Totenverehrung bei einigen der indo-germanischen Völker. Amsterdam, Frederik Müller (Verhandelingen der Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen)
* 1893. Altindischer Ahnencult. Das Çr¯addha nach den verschiedenen Schulen mit Benutzung handschriftlicher Quellen dargestellt. Leiden, Brill
* 1919. Das Jaimin¯iya-Br¯ahmana in Auswahl. Text, Übersetzung, Indices. Amsterdam, Frederik Müller (Verhandelingen der Koninklijke Akademie van Wetenschappen)
* 1921-1928. Das ´Srautas¯utra des ¯Apastamba. Uit het Sanskriet vertaald door W. Caland in 7 delen. Göttingen, Vandenhoeck & Ruprecht

## Externe link

* Willem Caland bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* 1 2 H. van der Hoeven, 'Caland, Willem (1859-1932)', in Biografisch Woordenboek van Nederland.
* ↑ Jeremy Rau, 'The Indo-Iranian Caland System' (2011). Gearchiveerd op 5 maart 2012. Geraadpleegd op 17 januari 2012.
# Thibo Somers

Thibo Somers (Brugge, 16 maart 1999) is een Belgisch voetballer die bij voor voorkeur als rechtsbuiten speelt. Hij stroomde in 2019 door vanuit de jeugd naar het eerste elftal van Cercle Brugge.

## Carrière

Somers werd op achtjarige leeftijd door Cercle Brugge weggeplukt bij FC Varsenare, waar zijn vader Luc jeugdtrainer was. Daar mocht hij bij de U13 en U15 geregeld een leeftijdsgroep hoger spelen, en sloeg hij de U17 zelfs helemaal over. Op 26 oktober 2019 maakte hij officiële zijn debuut op het hoogste niveau in de competitiewedstrijd tegen RC Genk (1-0-verlies), waarin hij mede-debutant Calvin Dekuyper in de 79e minuut kwam vervangen. Na amper vier wedstrijden in het eerste elftal werd zijn semiprofcontract omgezet in een volwaardig contract tot 2021 met optie op een extra jaar. In december 2020 werd zijn contract, net als dat van mede-jeugdproducten Charles Vanhoutte en Robbe Decostere, opengebroken tot 2023. Op 4 februari 2023 mocht Somers zijn contract opnieuw verlengen bij Cercle, hij tekende een nieuwe overeenkomst tot de zomer van 2026. Van bij de start van seizoen 2023/2024 werd Somers aangeduid als aanvoerder van de Vereniging onder coach Miron Muslic.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2019/20 | Cercle Brugge | | Jupiler Pro League | 13 | 1 | 0 | 0 | — | — | — | — | 13 | 1 |
| 2020/21 | Cercle Brugge | | Jupiler Pro League | 21 | 1 | 2 | 0 | — | — | — | — | 23 | 1 |
| 2021/22 | Cercle Brugge | | Jupiler Pro League | 24 | 5 | 1 | 1 | — | — | — | — | 25 | 6 |
| 2022/23 | Cercle Brugge | | Jupiler Pro League | 29 | 4 | 2 | 0 | — | — | — | — | 31 | 4 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 87 | 11 | 5 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 92 | 12 |

## Persoonlijk

Thibo is de zoon van Luc Somers, die de jeugdreeksen van Club Brugge doorliep en nadien voor FC Roeselare, SVD Handzame en FC Izegem speelde. Ook zijn grootvader Gilbert Somers en diens broers Adrien, René en Robert hebben een verleden bij blauw-zwart. Zijn oudoom Ghislain speelde dan weer voor Cercle Brugge.
# Bad Dreams

Bad Dreams is een nummer van de Amerikaanse singer-songwriter Teddy Swims uit 2024. Het is de eerste single van zijn tweede studioalbum I've Tried Everything but Therapy (Part 2).
"Bad Dreams" gaat over de gevoelens die voortkomen uit liefdesverdriet en pijn, die leiden tot desoriëntatie en slapeloosheid. Dire Straits diende als een invloed voor de plaat. Het nummer werd in veel landen een hit, maar flopte echter in Swims' thuisland de Verenigde Staten. Daar bereikte het de 72e positie in de Billboard Hot 100. In het Nederlandse taalgebied was het nummer daarentegen juist heel succesvol; met een 2e positie in zowel de Nederlandse Top 40 als de Vlaamse Ultratop 50.

## Tracklijst

Muziekdownload
* "Bad Dreams" - 3:04
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Litouwen
* ↑ Israël
* ↑ Verenigde Staten
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Malta
* ↑ Roemenië
* ↑ Wallonië
* ↑ Frankrijk
* ↑ Luxemburg
* ↑ Duitsland
* ↑ Zwitserland
* ↑ Oostenrijk
* ↑ Portugal
* ↑ Canada
* ↑ Ierland
* ↑ Zweden
* ↑ Australië
* ↑ Nieuw-Zeeland
* ↑ Noorwegen
* ↑ IJsland
* ↑ Polen
* ↑ Letland
* ↑ Noord-Macedonië
* ↑ Tsjechië
* ↑ Slowakije
* ↑ Rusland
* ↑ Slovenië
* ↑ Estland
* ↑ Kazachstan
* ↑ Oekraïne
* ↑ Zuid-Korea
* ↑ Suriname
* ↑ Teddy Swims - Bad Dreams Lyrics | Genius Lyrics