OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eleanor F. Helin

Eleanor Francis (Glo) Helin (19 november 1932 - 25 januari 2009) was een Amerikaans astronome die meer dan 500 planetoïden en een twaalftal kometen heeft ontdekt. Ze was als hoofdonderzoekster verbonden aan het Near Earth Asteroid Tracking-project van NASA. In die hoedanigheid was ze onder meer verantwoordelijk voor het bepalen van de baan van de aardscheerder 4015 Wilson–Harrington.

## Biografie

Helin werd op 19 november 1932 geboren als dochter van Fred en Kay Francis. Op vijfjarige leeftijd werd ze getroffen door polio, wat haar maanden aan bed kluisterde.
Haar universitaire opleiding volgde ze aan het Occidental College, alwaar ze geologie studeerde. Ze verliet deze opleiding echter zonder een diploma. In 1960 verbond Helin zich aan het California Institute of Technology, waar ze samen met Bruce C. Murray het Lunar Research Lab oprichtte. Het doel van dit lab was het onderzoeken van geschikte landingsplaatsen voor toekomstige maanlandingen. Haar onderzoek naar maankraters en de impact van meteorieten op het maanlandschap deed haar interesse opwekken voor aardscheerders. In 1973 richtte ze samen met Eugene Shoemaker het Palomar Planet-Crossing Asteroid Survey aan het Palomar-observatorium op, om planetoïden op te sporen die een gevaar zouden kunnen vormen voor de Aarde. Op 4 juli 1973 ontdekte Helin haar eerste planetoïde: (5496) 1973 NA. Sinds de oprichting van het programma zijn er duizenden planetoïden ontdekt en is het verantwoordelijk voor circa 30% van het totale aantal wereldwijd ontdekte aardscheerders.
In 1980 ging Helin aan de slag bij het Jet Propulsion Laboratory waar ze verantwoordelijk was voor het International Near-Earth Asteroid Survey (INAS). Het programma probeerde, naast het verder in kaart brengen van aardscheerders, de interesse in planetoïden wereldwijd te stimuleren. In 1986 kreeg Helin hier een NASA Exceptional Service Medal voor.
Met het beter worden van de technologie in de jaren 1990 werd het makkelijker om ruimte-objecten te identificeren. Helin intensiveerde haar onderzoek naar aardscheerders en werd de belangrijkste onderzoekster van het in 1995 opgerichte Near Earth Asteroid Tracking (NEAT). NEAT ontdekte in de eerste drie jaar na haar oprichting meer dan 26.000 ruimte-objecten, waarvan 30 aardscheerders.
Helin ging in 2002 met pensioen en overleed op 25 januari 2009.

## Onderscheidingen

* 1986: NASA Exceptional Service Medal
* 1987: Planetoïde vernoemd naar de bijnaam van Helin: (3267) Glo
* 1992: Eredoctoraat aan het Occidental College
* 1997: JPL Award for Excellence
* 1998: Toegetreden tot de Women in Science and Technology International (WITI) Hall of Fame
# Barend Coenraad Petrus Jansen

Barend Coenraad Petrus Jansen (Zwolle, 1 april 1884 – Amsterdam, 18 oktober 1962) was een Nederlands scheikundige en biochemicus.

## Biografie

Jansen was de zoon van Willem Jansen en Johanna Maria Zwart. Hij studeerde scheikunde aan de Universiteit van Amsterdam en Universiteit Utrecht en promoveerde in 1912 bij Pieter van Romburgh op het proefschrift: "Bijdrage tot de kennis van cholzuur". Van 1912 tot 1916 was hij assistent op het laboratorium van de medische faculteit van de Universiteit van Amsterdam, vanaf 1913 was hij er ook privaatdocent in de biochemie.
In 1917 vertrok hij naar Nederlands-Indië, waar hij twee jaar later hoofd werd van de farmaceutische-chemische afdeling van het Geneeskundig Laboratorium te Weltevreden. Daarnaast werd hij in 1927 benoemd tot buitengewoon hoogleraar in de Propaedeutische Chemie bij de kort daarvoor opgerichte Geneeskundige Hogeschool in Batavia, terwijl hij zijn werkzaamheden in het laboratorium voortzette. Een jaar later keerde hij terug naar Nederland. Tot aan zijn emeritaat in 1954 was hij gewoon hoogleraar fysiologische scheikunde aan de Universiteit van Amsterdam; het in 1967 betrokken laboratorium voor biochemie van deze universiteit heet het B.C.P. Jansen Instituut. Daarnaast was Jansen directeur van het Nederlands Instituut voor Volksvoeding.
Samenwerkend met Willem Frederik Donath deed Jansen in Nederlands-Indië onderzoek naar vitamines en dan met name naar de onbekende voedingsstof waarvan Christiaan Eijkman dacht verantwoordelijk te zijn voor de ziekte beriberi. In 1926 slaagden ze erin om uit honderden kilogrammen rijstzemelen één gram van deze anti-neuritische stof in gekristalliseerde vorm te isoleren: vitamine B$_1$ (of aneurine zoals Jansen de stof noemde). Het verkregen resultaat werd opgestuurd naar Eijkman die bevestigde dat de verkregen substantie van Jansen en Donath, zelfs in kleine hoeveelheden, bescherming bood tegen beriberi.
* H.G.K. Westenbrink, In Memoriam Prof. Dr. B.C.P. Jansen. Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde 106; 2342 (17 november 1962).
* H.G.K. Westenbrink, Levensbericht B.C.P. Jansen. in: Jaarboek, 1962-1963, Amsterdam pp. 387-400. Koninklijk Nederlandse Akademie van Wetenschappen.
* H.A.M. Snelders, De geschiedenis van de scheikunde in Nederland. Deel 2: De ontwikkeling van chemie en chemische technologie in de eerste helft van de twintigste eeuw. 150-151. Delft University Press, Delft (1997).
* ↑ Online Begraafplaatsen; Online Begraafplaatsen-identificatiecode voor persoon: 2261646; genoemd als: B.C.P. Jansen; geraadpleegd op: 21 september 2021.
* ↑ B.C.P. Jansen en W.F. Donath (1926). Over de isoleering van het anti-beriberi-vitamine. Verslag van de gewone vergaderingen der wis- en natuurkundige afdeeling der Koninklijke Akademie van Wetenschappen 35: 923-934.
* ↑ C. Eijkman (1927). Experiments with Jansen and Donath's Antiberiberi vitamin. Proceedings Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen 30: 376-382.
# Suh Hyo-won

Suh Hyo-won (Koreaans: 서 효원) (Gyeongju, 10 mei 1987) is een Zuid-Koreaans professioneel tafeltennisster. Ze speelt verdedigend, is rechtshandig en speelt met de shakehandgreep. Suh is haar achternaam. Haar naam wordt ook wel gespeld als Seo Hyo-won.
Zij vertegenwoordigde haar land op de Olympische Zomerspelen 2016 maar won geen medailles.

## Belangrijkste resultaten

* 3 Brons met het team op de wereldkampioenschappen 2018.

## Externe link

* (en) Profiel van Suh Hyo-won op olympedia.org
# Charles Journet

Charles Journet (Genève, 26 januari 1891 - Fribourg, 15 april 1975) was een Zwitsers geestelijke en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Journet, zoon van Jean-Louis Journet en Jenny Bondat, werd op de dag van zijn geboorte gedoopt en ontving het H. Vormsel op 12 januari 1903. Hij bezocht vervolgens het seminarie van Fribourg en werd op 15 juli 1917 priester gewijd. Hij doceerde vervolgens tot 1965 systematische theologie aan de Fribourgse priesteropleiding, waarvan hij ook enige tijd rector was. Journet was een vooraanstaand en productief geleerde. Zijn driedelig werk L'Église du Verbe Incarné, Essai de théologie spéculative, dat tussen 1941 en 1965 verscheen, geldt als zijn magnum opus en als een hoogtepunt in de ecclesiologie.
Paus Paulus VI creëerde deze vooraanstaande theoloog kardinaal in het consistorie van 20 februari 1965. Zijn titelkerk werd de Santa Maria in Portico. Een week daarvoor was hij, omdat nieuwe richtlijnen van paus Paulus dat verplichtten, benoemd tot titulair aartsbisschop van Furnos Minor. Als bisschoppelijke wapenspreuk koos hij Dominus misereatur (De heer zal genadig zijn, uit Jesaja, 30,18). Kardinaal Journet nam deel aan de laatste zitting van het Tweede Vaticaans Concilie.
Journet werd vooral om zijn theologische verdiensten verheven tot kardinaal. Behalve door zijn wetenschappelijk werk, verwierf hij een zeker aanzien door de oprichting, in 1926, samen met Jacques Maritain, van het tijdschrift Nova et vetera.
Noten
* Biblioteca Nacional de España: XX983283
* Bibliothèque nationale de France: cb11909116p (data)
* CiNii: DA04808463
* Gemeinsame Normdatei: 119209683
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 009883
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2136 3351
* Library of Congress Control Number: n82111772
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00523042
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: skuk0000649
* Nationale bibliotheek van Australië: 35746074
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007263500305171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001616713
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000238995
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069252777
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003432300
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: PUVV187105
* Système universitaire de documentation: 026941708
* Trove: 1068258
* Virtual International Authority File: 64007350
* WorldCat (via VIAF): 64007350
# Kristijan Krajina

Kristijan Krajina (Osijek, 30 januari 1990) is een Kroatisch basketballer.

## Carrière

Krajina speelde van 2009 tot 2015 collegebasketbal voor de Mount St. Mary's Mountaineers. Hij keerde in 2015 terug naar Kroatië en tekende bij GKK Šibenka, waar hij een seizoen speelde. In 2016 ging hij spelen voor KK Zadar, waar hij bleef tot in 2019. Hij tekende in 2019 voor BK VEF Riga en maakte in februari 2020 de overstap naar het Roemeense CSM Oradea. In juli 2020 tekende hij bij KK Cibona, maar vertrok hier alweer in november van dat jaar. In februari 2021 tekende hij bij de Zwitserse recordkampioen Fribourg Olympic.
In de zomer van 2021 tekende hij bij de Belgische eersteklasser Phoenix Brussels. In december 2021 tekende hij bij de Poolse eersteklasser GTK Gliwice. Hij tekende in 2022 in Taiwan bij New Taipei CTBC DEA, waarmee hij in 2023 landskampioen werd.

## Erelijst

* T1 League-kampioen: 2023
* T1 League All-Star: 2023
* ↑ (en) Kristijan Krajina - 2014-15 - Men's Basketball. Mount St. Mary's University. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (hr) Šibenik potpisao centra. GKK Šibenka (3 augustus 2015). Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (hr) ezadar.net.hr, Kristijan Krajina: Jako sam uzbuđen, čast je igrati za Zadar. ezadar.net.hr (6 juni 2016). Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (ro) CSM Oradea a ajuns la un acord cu Kristijan Krajina. Baschet.ro. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (ro) Kristijan Krajina a semnat cu Cibona Zagreb. Baschet.ro. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (fr) emblematik, Welcome Kristijan Krajina !. Fribourg Olympic Basket (19 februari 2021). Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Phoenix Brussels versterkt zich met Kroaat Kristijan Krajina. www.bruzz.be. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Phoenix Brussels timmert andermaal aan ploeg: Kristijan Krajina verlaat de club. Het Laatste Nieuws. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ (pl) Krajina wzmacnia strefę podkoszową GTK!. gtk.gliwice.pl (6 december 2021). Geraadpleegd op 11 november 2024.
* Profiel op RealGM
# Le Moyne College

Le Moyne College is een particuliere Jezuïeten-hogeschool, gelegen in de Amerikaanse stad Syracuse, NY. De hogeschool werd opgericht in het jaar 1946, en had in de herfst van 2022 een totale bachelor-studentenpopulatie van 2600. Op de campus staan 35 gebouwen.
De school is genoemd naar de 17e-eeuwse Jezuïet Simon Le Moyne, die werkte onder de stam van de Haudenosaunee.
In 1946 werd de school geopend in een pand aan East Onondaga Street, terwijl de campus even buiten de stad nog in aanbouw was. Drijvende kracht achter de school was bisschop Walter A. Foery, die in 1937 aantrad in Syracuse en vond dat de stad een katholieke middelbare school moest hebben. In 1948 ging de campus open, met twee gebouwen. De school was vanaf het begon open voor zowel jongens als meisjes.
* ↑ (en) Le Moyne College. US News.
* 1 2 3 (en) Le Moyne College: Developing minds, hearts and souls for 75 years (Editorial Board Opinion). syracuse (30 mei 2021). Geraadpleegd op 6 oktober 2024.
# Sylvain Lévi

Sylvain Lévi (Parijs, 28 maart, 1863 - Parijs, 30 oktober, 1935) was een Frans oriëntalist en Indiakundige.
Lévi werd docent aan de school voor hogere studies in Parijs in 1886 en gaf les in Sanskriet aan de Universiteit van Parijs Sorbonne van 1889 tot 1894. Hij schreef een groot aantal werken, waaronder het zijn doctoraal schrift Théâtre Indien in 1890, dat een standaardwerk over dit onderwerp werd. Hij werd professor van het Collège de France in 1894 en bleef dit tot 1935.
Hij reisde door India en Japan in 1897 en 1898 en begin jaren 1900 door Nepal. Hij reisde vaker naar de Oriënt, waaronder naar Oost-Azië in 1921 tot 1923
Lévi maakte een van de eerste analyses van Tochaarse taalfragmenten die in Oost-Turkestan waren aangetroffen. Dit werk deed hij samen met de Franse taalkundige Antoine Meillet.
Hij was een van de vroege opponenten van de traditionalistische schrijver René Guénon en diens een onkritische geloof in de Philosophia perennis.
De tibetologen Joeri Rjorich en Paul Pelliot behoorden tot zijn studenten.
# Marcus Ambivius

Marcus Ambibulus was de tweede praefectus over Judea. Hij bestuurde de Romeinse provincie van 9 tot 12 na Chr.
Tijdens zijn ambtsperiode overleed Salomé, de zus van Herodes de Grote. De gebieden die onder haar bestuur vielen, liet zij na aan Iulia Augusta, de vrouw van keizer Augustus. Zij maakte er aanvankelijk een eigen lustoord van, dat zij later aan heel de keizerlijke familie beschikbaar stelde. Van Ambibulus werd verwacht dat hij ervoor zou zorgen dat de gebieden voldoende bescherming van Romeinse troepen ontvingen. In later tijd werden de betreffende gebieden toegevoegd aan de provincie Judea.
Evenals zijn voorganger Coponius liet Ambibulus bronzen munten slaan en vermeed hij daarop personen af te beelden, aangezien veel Joden dit zouden opvatten als een overtreding van het tweede gebod. Ambibulus gebruikte dezelfde symbolen op zijn munten als Coponius: aan de ene zijde een rijpe korenaar, aan de andere zijde een vruchtdragende dadelpalm.
Na drie jaar werd Ambibulus opgevolgd door Annius Rufus.

## Antieke bron

* Flavius Josephus, Ant. XVIII 31-32.
# En Fanfare

En Fanfare is een Franse dramafilm uit 2024, geregisseerd en mede geschreven door Emmanuel Courcol. De hoofdrollen worden vertolkt door Benjamin Lavernhe en Pierre Lottin.

## Verhaal

Wanneer de bekende dirigent Thibaut de diagnose van leukemie krijgt, blijkt uit een DNA-test dat zijn zuster geen geschikte beenmergdonor is omdat hij geadopteerd is. Thibaut gaat op zoek naar zijn biologische broer Jimmy, een fabrieksarbeider die trombone speelt bij een lokale fanfare in Lille. Wanneer de band zijn dirigent verliest, geeft Thibaut zich op als vervanger en komen de broers meer te weten over hun verleden.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Benjamin Lavernhe | Thibault Desormeaux |
| Pierre Lottin | Jimmy Lecocq |
| Sarah Suco | Sabrina |

## Productie

En Fanfare is de derde langspeelfilm van regisseur Emmanuel Courcol, met een budget van 6,5 miljoen euro. De film werd geproduceerd door Marc Bordure voor Agat Film samen met regisseur Robert Guédiguian. Diaphana Distribution verkreeg de Franse distributierechten.

## Release

En Fanfare ging op 19 mei 2024 in première op het Filmfestival van Cannes. De film werd ook geselecteerd als openingsfilm van het Festival international du film francophone de Namur in september 2024.
# Vyžuonos

Vyžuonos is een plaats in de gemeente Utena in het Litouwse district Utena. De plaats telt 581 inwoners (2001).
# Orgels van de Bovenkerk (Kampen)

In de Bovenkerk in de Nederlandse stad Kampen bevinden zich drie orgels:
* het Hinsz-orgel
* een koororgel en
* een kistorgel.
De vaste organisten van de orgels in de Bovenkerk zijn Marco den Toom en Gerwin van der Plaats

## Hinsz-orgel

Het orgel van de Bovenkerk stamt uit de jaren 1670-1676. In 1742 is dit orgel in zijn geheel vernieuwd door Albertus Antoni Hinsz en is daarom tegenwoordig beter bekend als het Hinsz-orgel.
De stemming van het orgel is gelijkzwevend. Hier volgt de dispositie:
I Rugwerk C-c’’’ :
| Prestant | 8' |
| Holpijp | 8' |
| Octaaf | 4' |
| Fluit | 4' |
| Gedakt Quint | 3' |
| Octaaf | 2' |
| Fluit | 2' |
| Sifflet | 1' |
| Sexquialter D | 3 st |
| Mixtuur | 3-4 st |
| Fagot | 16' |
| Tremulant |
II Hoofdwerk C-c’’’ :
| Prestant | 16' |
| Bourdon | 16' |
| Prestant | 8' |
| Holpijp | 8' |
| Octaaf | 4' |
| Fluit | 4' |
| Quint | 3' |
| Superoctaaf | 2' |
| Mixtuur B/D | 3-5 st |
| Tertiaan | 2 st |
| Scherp | 3 st |
| Trompet B/D | 16' |
| Trompet | 8' |
III Bovenwerk I C-c’’’ :
| Prestant | 8' |
| Roerfluit | 8' |
| Quintadeen | 8' |
| Fluit | 4' |
| Octaaf | 4' |
| Speelfluit | 3' |
| Gemshoorn | 2' |
| Nassat | 1 1/3' |
| Scherp | 3 st |
| Vox Humana | 8' |
| Tremulant |
III Bovenwerk II C-c’’’ :
| Holpijp | 8' |
| Salicionaal | 8' |
| Fluittravers | 8' |
| Principaal | 4' |
| Spitsfluit | 2' |
| Flageolet | 1' |
| Carillon D | 3 st |
| Trompet | 8' |
IV Borstwerk C-c’’’ :
| Gedakt B/D | 8' |
| Fluit B/D | 4' |
| Woudfluit | 2' |
| Dulciaan | 8' |
| Tremulant |
Pedaal C-d’ :
| Prestant | 16' |
| Subbas | 16' |
| Octaaf | 8' |
| Gedekt | 8' |
| Roerquint | 6' |
| Octaaf | 4' |
| Open Fluit | 2' |
| Bazuin | 16' |
| Trompet | 8' |
| Cornet | 4' |
Koppelingen :
* Pedaal - Hoofdwerk
* Hoofdwerk - Bovenwerk
* Hoofdwerk - Rugwerk
* Bovenwerk I - Bovenwerk II
* Bovenwerk - Borstwerk (schuifkoppel)
* Afsluiters

## Koororgel

Naast het Hinsz-orgel bevindt er zich sinds 1999 ook nog een 29 registers tellend koororgel in de kerk. Opmerkelijk aan dit orgel is dat het een klaroenregister bevat dat zich op het dak van het bovenwerk bevindt. Hieronder volgt de dispositie:
Hoofdwerk :
| Quintadeen | 16' |
| Praestant | 8' |
| Holpijp | 8' |
| Octaaf | 4' |
| Spitsfluit | 4' |
| Quint | 3' |
| Octaaf | 2' |
| Mixtuur IV-VI st |
| Sesquialter II st |
| Cornet IV st |
| Fagot | 16' |
| Trompet | 8' |
Bovenwerk :
| Gedekt | 8' |
| Quintadeen | 8' |
| Praestant | 4' |
| Roerfluit | 4' |
| Nasard | 3' |
| Octaaf | 2' |
| Gemshoorn | 2' |
| Quintfluit | 1 1/2' |
| Mixtuur III-IV st |
| Dulciaan | 8' |
Récit :
* Klaroen 2 st
Pedaal :
| Subbas | 16' |
| Octaaf | 8' |
| Octaaf | 4' |
| Nachthoorn | 2' |
| Bazuin | 16' |
| Trompet | 8' |
Koppelingen :
* Manuaalkoppel
* Schuifkoppel
* Hoofdwerk - Récit
* Pedaal - Hoofdwerk
* Pedaal - Bovenwerk
* Tremulant
* Cymbelster

## Kistorgel

In 2012 werd door de firma Steendam een kistorgel opgeleverd. Dit orgel bestaat uit een enkel register, namelijk de Gedekt 8' en is bedoeld voor de begeleiding van kleine ensembles.
* ↑ Orgels van de Bovenkerk
# Basra (gouvernement)

Al-Basrah (beter bekend als Basra) is een gouvernement (provincie) in Irak. Al-Basrah telt 1.556.445 inwoners op een oppervlakte van 19.070 km².
Basra is het enige gouvernement in Irak dat aan de zee grenst.
# Abraham van der Moer

Abraham van der Moer (Bussum, 19 augustus 1919 – Hilversum, 12 april 2002) was een Nederlands viceadmiraal en commandant Zeemacht van de Koninklijke Marine.

## Biografie

Van der Moer, zoon van de koopvaardijkapitein Lambertus van der Moer en Marie Ferwerda, kwam in augustus 1936 in aanmerking voor plaatsing als adelborst aan de driejarige opleiding voor de zeedienst aan het Koninklijk Instituut voor de Marine te Willemsoord. In september 1939 werd hij, samen met andere adelborsten, aan boord van Hr. Ms. Van Heemskerck als luitenant-ter-zee derde klasse beëdigd (benoemd bij Koninklijk Besluit van 12 augustus 1939), in aanwezigheid van familieleden, een aantal leden van de landmacht en commandant, officieren, onderofficieren en minderen van de Heemskerck. Van der Moer maakte als luitenant-ter-zee tweede klasse op de Witte de With de Slag in de Javazee in de Tweede Wereldoorlog mee. Daarna deed hij tijdens deze oorlog dienst in Suriname. Als zodanig commandeerde hij in mei 1946 vier patrouilleboten van de Koninklijke Marine, die vanuit Suriname op Curaçao waren aangekomen; te Suriname werd de marinebasis namelijk geliquideerd. In de loop van 1946 keerde hij terug naar Nederland.
Van der Moer studeerde in 1958 af aan het Amerikaanse Naval War College. Als kapitein-luitenant ter zee deed hij dienst tijdens het conflict met Indonesië om Nieuw-Guinea. In 1965 bracht hij als commandant van de kruiser Hr. Ms. de Zeven Provinciën in de rang van kapitein-ter-zee, samen met de oorlogsschepen van Uruguay, Chili, Argentinië, Portugal, Spanje, Italië en het Verenigd Koninkrijk een formeel bezoek aan Rio de Janeiro ter herdenking van de slag aan de monding van de Riachuelo. Deze slag vond plaats op 1 juni 1865 tussen de vlootstrijdkrachten van Paraguay en Brazilië, waarbij door moedig gedrag van de Braziliaanse admiraal Barosso de slag door de Brazilianen werd gewonnen. Een detachement der mariniers van de Zeven Provinciën nam op 12 juni deel aan een militaire parade.
In 1968 werd Van der Moer Commandant der Zeemacht in Nederland. In 1972 sloot hij zijn actieve militaire loopbaan af. Zowel tijdens als na zijn carrière als zeeofficier publiceerde Van der Moer diverse artikelen op maritiem gebied. Hij was onder meer medewerker van het Algemeen Handelsblad. In 1987 werd hij benoemd tot lid van de Commissie Zeegeschiedenis van de Koninklijke Academie van Wetenschappen.
De Koninklijke Vereniging van Marineofficieren keert jaarlijks de A. van der Moer prijs uit voor het beste essay. Van der Moer was de broer van de actrice Ank van der Moer.
# Sinksenfoor (Antwerpen)

De Sinksenfoor is een jaarlijks terugkerende kermis of foor in de Belgische stad Antwerpen. Sinds 2015 wordt de foor gehouden op terrein Spoor Oost.
Met ruim 150 attracties behoort de Sinksenfoor, samen met de kermissen van Brussel, Hasselt en Luik, tot de grote Belgische kermissen. De kermis wordt geopend met Pinksteren – traditioneel de eerste dag van de foor, en staat vijf weken opgesteld. Het woord sinksen is afgeleid van het middelnederlandse 'cinxen', afgeleid van het volkslatijn 'cinquagesima', 'vijftigdagenfeest' (vergelijk het oorspronkelijk oudgriekse 'pentecost'): op de vijftigste dag na Pasen wordt Pinksteren gevierd. In 2020 en 2021 werd geen Sinksenfoor gehouden vanwege de coronapandemie die in 2020 uitbrak.

## Geschiedenis

De Sinksenfoor is gegroeid uit de Antwerpse jaarmarkt, die sinds de 13de eeuw rond Pinksteren plaatsvond. Oorspronkelijk vond deze jaarmarkt plaats rond de Sint-Walburgiskerk, binnen de Burcht en op de Werf. Na de rechttrekking van de Schelde-oever, omstreeks 1875, tot in 1969 stond de kermis op De Leien. In dat jaar verhuisde ze wegens de verkeersdrukte naar de gedempte Zuiderdokken op Het Zuid. Naar aanleiding van de veertigste verjaardag van deze verhuizing in 2009 schreef radiopresentator en kermisliefhebber Michel Follet een boek over de Sinksenfoor. Een wat nieuwer onderdeel van de Sinksenfoor is Pink Friday, een dag speciaal voor en door holebi's. Dit is vergelijkbaar met de Roze Maandag in Nederland op de Tilburgse Kermis.
In 2013 kwam er een kort geding dat gestart werd door 6 bewoners van de gedempte Zuiderdokken. Zij klaagden dat de Sinksenfoor voor te veel geluidsoverlast zou zorgen en eisten dat deze naar een andere locatie werd verplaatst. Reeds vanaf de eerste dag dat dit in het nieuws kwam, reageerden echter duizenden mensen hier zeer fel op. Petities werden opgestart, Facebook-pagina's werden aangemaakt en op forums werd er heftig over gediscussieerd. Uiteindelijk werd overeengekomen om de Sinksenfoor in 2013 en 2014 toch door te laten gaan op de vertrouwde locatie. De nieuwe locatie sinds 2015 is het voormalige rangeerterrein Spoor Oost. De keuze van de stad Antwerpen voor Spoor Oost was aanvankelijk aanleiding voor protesten van de foorkramers, maar nadien werd hierover een akkoord bereikt. De nieuwe locatie botste echter ook op buurtprotest, en de bewonersvereniging Park Spoor Oost spande een juridische procedure aan tegen de inplanting van de Sinksenfoor op Spoor Oost.

## Trivia

* De Sinksenfoor speelt een rol in het Suske en Wiske-stripalbum De rinoramp. In dit album wordt een jongetje ontvoerd op de Sinksenfoor. Suske, Wiske en Lambik zien dit vanuit een draaimolen.