# Michael Redgrave

Sir Michael Scudamore Redgrave (Bristol, 20 maart 1908 - Denham, 21 maart 1985) was een Engels acteur, toneelregisseur en auteur. Hij was te zien in een vijftigtal langspeelfilms.
Hij stond aan het hoofd van een hele acteursdynastie: zowel zijn kinderen Vanessa Redgrave, Corin Redgrave en Lynn Redgrave als zijn kleindochters Natasha Richardson, Joely Richardson en Jemma Redgrave zijn (of waren) werkzaam in de filmwereld.

## Leven en werk
### Opleiding en toneeldebuut

Na zijn middelbare studies in zijn geboortestad Bristol zette Redgrave zijn opleiding voort aan de universiteit van Cambridge. In de school waar hij na zijn studies als leraar werd aangesteld, regisseerde hij al gauw zijn leerlingen in stukken van Shakespeare. Na drie jaar hield hij het voor bekeken in het onderwijs. In 1934 maakte hij zijn debuut als beroepsacteur in Liverpool waar hij zijn toekomstige vrouw, actrice Rachel Kempson, ontmoette. Een jaar later traden ze in het huwelijk. In 1936 debuteerde hij in het prestigieuze Old Vic in Londen.

### Filmdebuut en de eerste filmjaren

In 1938 maakte Redgrave zijn filmdebuut: hij kreeg meteen de hoofdrol in Hitchcocks suspensefilm The Lady Vanishes. In die vroege periode deed Carol Reed enkele keren een beroep op hem. Vermeldenswaardig was vooral Reeds doorbraakfilm: het op de gelijknamige roman van A.J. Cronin gebaseerde mijnwerkersdrama The Stars Look Down (1939). Redgrave verzet er zich als universitair geschoolde idealist tegen het onrecht waarvan zijn vader-mijnwerker en diens collega's het slachtoffer zijn.
In 1941-1942 diende Redgrave in de Royal Navy.
Vlak na de Tweede Wereldoorlog speelde hij de hoofdrol in twee Tweede Wereldoorlogsfilms: The Way to the Stars (Anthony Asquith, 1945) en The Captive Heart (Basil Dearden, 1946) waarin hij de hoofdrol deelde met zijn vrouw Rachel Kempson. Die films luidden het begin in van een hele reeks oorlogsfilms waarin hij telkens hogere officieren neerzette. In de beklemmende laatste episode van de horroranthologiefilm Dead of Night (1945) gaf hij ook nog een opgemerkte vertolking weg van een onevenwichtige buikspreker wiens pop hem geleidelijk begint te domineren;

### Kort Hollywoodintermezzo

Aan zijn kortstondige passage in Hollywood (1947-1948, twee films) hield Redgrave een Oscarnominatie over voor zijn rol in het op het gelijknamig toneelstuk van Eugene O'Neill gebaseerde drama Mourning Becomes Electra (1947). In 1948 vertolkte hij de mannelijke hoofdrol in Fritz Langs film noir Secret Beyond the Door.

### Jaren vijftig
#### Literatuurverfilmingen

De belangrijkste films van die periode betreffen een hele reeks filmadaptaties van literaire werken waarin Redgrave steevast de hoofdrol speelde:
* Oude bekende Anthony Asquith gaf hem de gelegenheid een verbitterde leraar klassieke talen die zich een mislukkeling voelt, te belichamen in het aangrijpend drama The Browning Version (1951), de eerste verfilming van het gelijknamige toneelstuk van Terence Rattigan.
* Redgrave werkte voor de derde keer samen met Asquith in de romantische komedie The Importance of Being Earnest (1952), gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Oscar Wilde.
* Het dystopisch sciencefictiondrama 1984 (1956) was vrij geïnspireerd op de gelijknamige roman van George Orwell. Redgrave speelde er een akelig koele geheim agent van de kwalijke 'Thought Police' onder een regie van Michael Anderson met wie hij vier keer samenwerkte.
* Hij kreeg een nominatie voor een BAFTA voor zijn vertolking van een alcoholistische vader in de thriller Time Without Pity (Joseph Losey, 1957), naar het toneelstuk Someone Waiting van Emlyn Williams.
* Het in Vietnam gesitueerde drama The Quiet American (Joseph L. Mankiewicz, 1958), gebaseerd op de gelijknamige roman van Graham Greene, voerde Redgrave op als de Britse veteraan-journalist die het aan de stok krijgt met de jonge Amerikaan uit de titel.

#### Oorlogsfilms

Ook in de jaren vijftig verleende Redgrave zijn medewerking aan twee Tweede Wereldoorlogsfilms gewijd aan de RAF: The Sea Shall Not Have Them (Lewis Gilbert, 1954) en The Dam Busters (Michael Anderson, 1955). Deze bekend gebleven film was het grootste Brits commercieel succes van 1955 en vertelde het verhaal van de Operatie Chastise: bommenwerpers van de RAF gooiden in 1943 stuiterbommen, ontwikkeld door Barnes Wallis (Redgrave), op de dammen in het Ruhrgebied.

### Latere carrière

In het 'kitchen sink'-drama The Loneliness of the Long Distance Runner (Tony Richardson, 1962), naar het gelijknamig kortverhaal van Alan Sillitoe, gaf Redgrave gestalte aan de humane directeur van een heropvoedingsinstelling die ambitieuze plannen heeft met een heel getalenteerde jeugdmisdadiger.
Ook in de jaren zestig was hij te zien in Tweede Wereldoorlogsfilms: de gevangenisfilm The Hill (Sidney Lumet, 1965), de sabotagefilm The Heroes of Telemark (Anthony Mann, 1965), de antimilitaristische muziekfilm Oh! What a Lovely War (Richard Attenborough, 1969) en Battle of Britain (Guy Hamilton, 1969) die de Slag om Engeland reconstrueerde.
Joseph Losey bedacht Redgrave voor de tweede keer met een ontroerende rol in het romantisch drama The Go-Between (1971), naar de gelijknamige en bekendste roman van L.P. Hartley. Redgrave nam er de titelrol, als de oud geworden boodschapper die mijmerend terugblikt op zijn jeugd, voor zijn rekening.
Vanaf de jaren zeventig begon Redgrave met zijn gezondheid te sukkelen. In 1976 diagnosticeerde men de ziekte van Parkinson bij hem. De vlug voortschrijdende ziekte zorgde ervoor dat hij zich uit de film- en toneelwereld terugtrok.

### Toneel

Naast zijn filmactiviteiten ontplooide Redgrave een heel drukke theatercarrière als acteur, regisseur en producent. Hij schreef en bewerkte ook stukken. Hij werkte onder meer samen met John Gielgud, Laurence Olivier, Peter O'Toole, Edith Evans, Flora Robson en Ingrid Bergman. Net als Gielgud en Olivier wordt hij gerekend tot de beste Shakespeare-vertolkers.

### Privéleven

In 1935 trouwde Redgrave met de Engelse actrice Rachel Kempson en hij bleef met haar gehuwd tot aan zijn dood. Samen hadden ze drie kinderen: twee dochters - actrices Vanessa (1937) en Lynn (1943-2010) - en een zoon - acteur en politiek activist Corin (1939-2010). Natasha (1963-2009), Joely (1965) en Jemma (1965), drie kleindochters, zijn eveneens actrices.
Aan het begin van zijn Londense toneelcarrière had Redgrave een hartstochtelijke verhouding met Edith Evans, zijn twintig jaar oudere tegenspeelster in Shakespeare's pastorale komedie As You Like It.
Toen Corin in 1982-1983 zijn vader hielp met het schrijven van diens tweede autobiografie, bekende Redgrave dat hij al heel lang biseksueel geaard was. Corin vermeldde dit niet in die autobiografie maar hij behandelde het onderwerp later in zijn BBC-televisiedocumentaire Michael Redgrave: My Father (1996, gebaseerd op zijn gelijknamig boek). Biograaf Strachan gaf in zijn werk uit 2004 een overzicht van Redgraves verhoudingen met vrouwen en met mannen.
Redgrave overleed in 1985 op 77-jarige leeftijd aan de ziekte van Parkinson.

## Filmografie

* 1938 - The Lady Vanishes (Alfred Hitchcock)
* 1938 - Climbing High (Carol Reed)
* 1939 - Stolen Life (Paul Czinner)
* 1939 - The Stars Look Down (Carol Reed)
* 1940 - A Window in London (Lady in Distress) (Herbert Mason)
* 1941 - Atlantic Ferry (Walter Forde)
* 1941 - Kipps (The Remarkable Mr. Kipps) (Carol Reed)
* 1941 - Jeannie (Harold French)
* 1942 - The Big Blockade (Charles Frend)
* 1942 - Thunder Rock (Roy Boulting)
* 1945 - The Way to the Stars (Johnny in the Clouds) (Anthony Asquith)
* 1945 - Dead of Night (anthologiefilm van Alberto Cavalcanti, Charles Crichton, Basil Dearden en Robert Hamer)
* 1945 - A Diary for Timothy (Humphrey Jennings) (verteller van de documentaire)
* 1946 - The Captive Heart (Basil Dearden)
* 1946 - The Years Between (Compton Bennett)
* 1947 - The Man Within (The Smugglers) (Bernard Knowles)
* 1947 - Fame Is the Spur (Roy Boulting)
* 1947 - Mourning Becomes Electra (Dudley Nichols)
* 1948 - Secret Beyond the Door (Fritz Lang)
* 1951 - The Browning Version (Anthony Asquith)
* 1951 - The Magic Box (John Boulting)
* 1952 - The Importance of Being Earnest (Anthony Asquith)
* 1954 - The Green Scarf (George More O'Ferrall)
* 1954 - The Sea Shall Not Have Them (Lewis Gilbert)
* 1955 - The Night My Number Came Up (Leslie Norman)
* 1955 - Mr. Arkadin (Orson Welles)
* 1955 - The Dam Busters (Michael Anderson)
* 1955 - Oh... Rosalinda!! (Michael Powell en Emeric Pressburger)
* 1956 - 1984 (Michael Anderson)
* 1957 - Time Without Pity (Joseph Losey)
* 1957 - The Happy Road (Gene Kelly)
* 1958 - Behind the Mask (Brian Desmond Hurst)
* 1958 - The Quiet American (Joseph L. Mankiewicz)
* 1958 - Law and Disorder (Charles Crichton)
* 1959 - Shake Hands with the Devil (Michael Anderson)
* 1959 - The Wreck of the Mary Deare (Michael Anderson)
* 1961 - The Innocents (Jack Clayton)
* 1961 - No My Darling Daughter (Ralph Thomas)
* 1962 - The Loneliness of the Long Distance Runner (Tony Richardson)
* 1963 - Uncle Vanya (Stuart Burge)
* 1965 - The Hill (Sidney Lumet)
* 1965 - The Heroes of Telemark (Anthony Mann)
* 1965 - Young Cassidy (Jack Cardiff en John Ford)
* 1966 - Alice in Wonderland (televisiefilm)
* 1967 - La Vingt-cinquième Heure (Henri Verneuil)
* 1968 - Heidi (televisiefilm)
* 1968 - Assignment K (Val Guest)
* 1969 - Oh! What a Lovely War (Richard Attenborough)
* 1969 - Battle of Britain (Guy Hamilton)
* 1969 - Goodbye, Mr. Chips (Herbert Ross)
* 1969 - David Copperfield (televisiefilm)
* 1970 - Goodbye Gemini (Alan Gibson)
* 1970 - Connecting Rooms (Franklin Gollins)
* 1971 - The Go-Between (Joseph Losey)
* 1971 - A Christmas Carol (televisiefilm) (verteller)
* 1971 - Nicholas and Alexandra (Franklin J. Schaffner)
* 1972 - The Last Target (televisiefilm)
* 1975 - Rime of the Ancient Mariner (Raúl daSilva) (verteller)

## Prijzen en nominaties
### Prijs

* 1951 - The Browning Version : prijs voor beste acteur op het Filmfestival van Cannes

### Nominaties

* 1948 - Mourning Becomes Electra : Oscar voor beste acteur
* 1958 - Time Without Pity : BAFTA voor beste acteur in een hoofdrol