OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zilt knikmos

Zilt knikmos (Bryum marratii) is een soort uit het geslacht knikmos (Bryum).

## Determinatie

Het mos heeft zeer holle blaadjes met stompe top en knikkervormige kapsels.

### Gelijkende taxa

Zilt knikmos kan alleen worden verward met holbladig knikmos (Bryum calophyllum).

## Ecologie

Zilt knikmos komt voor op begraasde kwelders, groene stranden en in natte delen van jonge duinvalleien en langs duinplassen en paden, op humeus zand en humusarm zand met een slikkig toplaagje, vaak op plaatsen met enige kwel vanuit het nabijgelegen duin.

## Verspreiding

Zilt knikmos komt in Europa vrijwel uitsluitend voor langs de kust van West-Frankrijk tot Noorwegen en rond de Britse eilanden. Zilt knikmos staat op de Europese Rode Lijst als regionally threatened.
In Nederland is komt zilt knikmos zeer zeldzaam voor. De vindplaatsen in het Utrechtse en Hollandse plassengebied zijn al voor 1950 verdwenen en van Voorne ontbreken opgaven van na 1980. Zilt knikmos is na 1980 alleen nog op de Waddeneilanden gevonden. In 2006 was de soort veel aanwezig, royaal kapselend, op het groene strand van Schiermonnikoog. Het groeide hier vooral in laagtes met een open kruidlaag met o.a. zilverschoon, hertshoornweegbree en dwergzegge en veel kwelderknikmos.
* BLWG Verspreidingsatlas Mossen
# MG MGB

De MG MGB ook soms wel gewoon MG B genoemd, is een automobiel geproduceerd van 1962 tot 1980, eerst door de British Motor Corporation en later door British Leyland. Deze werd als 2 deurs cabriolet met soft-top en vanaf 1965 ook als GT coupé geleverd. In tegenstelling tot de MGA is de MGB geen Roadster meer, maar een echte cabriolet met neerdraaibare ramen en een opklapbare softtop. De MGB is een van de best verkochte wagens geweest in zijn soort, met iets meer dan een half miljoen verkochte exemplaren.

## Geschiedenis

In 1962, als opvolger van de MGA, rolde de eerste MGB Roadster van de band. De MGB maakte gebruik van een Monocoque terwijl de vorige MG modellen een ladderchassis gebruikten. Echter deelde de MGB toch nog veel onderdelen met de MGA.
Door dat de MGB enkel als cabrio verkrijgbaar was, groeide de vraag naar een volledig gesloten versie. In 1964 presenteerde de Belgische carrosserie Jacques Coune op het Belgisch autosalon zijn creatie. De MG MGB Berlinetta had een steile achterraam en de voorste lichten werden in de lijnen van de carrosserie verzonken. MG koos echter voor een ander ontwerp van Pininfarina en in 1965 kwam de MG MGB GT uit.
Door enkele aanpassingen kwam in 1968 de Mark II uit. Dit hield in: een volledig gesynchroniseerde versnellingsbak, andere achteras, een alternator in plaats van een dynamo en een optionele automaat.
In 1974 werden de chroom bumpers vervangen door grote rubberen bumpers. Dit gaf de MGB een totaal andere look. Veel MGB's die uitgerust waren met deze rubberen bumpers zijn door de jaren heen omgebouwd naar chroom bumpers. Hierbij moest nog een stuk carrosserie geplaats worden onder de achterlichten om dezelfde achterkant te hebben als een oudere B.
# Eva Posthuma de Boer

Eva Posthuma de Boer (Amsterdam, 3 november 1971) is een Nederlandse schrijver en columnist.

## Loopbaan

Posthuma de Boer bezocht het Barlaeus Gymnasium in haar geboortestad Amsterdam. Na het behalen van haar diploma studeerde zij aan de HKU. Zij werkte als theaterproducente voor Comedytrain en Toomler, het Leids Cabaret Festival, Circus Elleboog en de cabaretgroepen NUHR en de Ploeg. Daarnaast initieerde ze eigen projecten, onder meer in de Amsterdamse Club Panama. Ook ontwikkelde ze voor de Parade de literaire quiz Pulp & Fictie.
In 2004 schreef ze met Sanne Wallis de Vries het brieven- en interviewboek Rinus aan de rekstok. Haar debuutroman Eindeloze dagen verscheen in 2007, gevolgd door de romans Lichthart (2009), De Comedy Club (2012) en Ica (2015), het kookboek Voer voor Vrienden (2017) en de roman En het wonder ben jij (2018).
In verschillende kranten en tijdschriften o.a. Het Parool en Museumvisie publiceerde Eva Posthuma de Boer (culinaire) columns. Tussen 2018 en 2021 verscheen er een gezamenlijke column van Eva en haar vader, fotograaf Eddy Posthuma de Boer, in de Volkskrant.
In 2019 verscheen het kookboek Eva's keukenkast. In 2022 bracht Eva Posthuma de Boer de eerste delen uit in de serie Keukenkastjes. Ook verscheen in 2022 de roman De hand van Mustang Sally. In 2024 volgde het kookboek BOERGONDISCH.

## Privé

Eva Posthuma de Boer is een dochter van de fotograaf Eddy Posthuma de Boer en de musicologe en journaliste Henriette Klautz, een dochter van uitgever Johannes Pieter Klautz. Ze is getrouwd met acteur Frank Lammers. Samen hebben ze een dochter, geboren in 2004, en een zoon. Uit een eerdere relatie heeft ze een zoon.
# Kandidatentoernooi schaken 1956

Het Kandidatentoernooi 1956 was een schaaktoernooi in Amsterdam en Leeuwarden tussen 27 maart en 30 april 1956, waarvan de winnaar het recht kreeg de regerend wereldkampioen schaken, Michail Botvinnik uit te dagen. Het toernooi werd gewonnen door Vasili Smyslov. Het was het kandidatentoernooi voor het Wereldkampioenschap schaken dat in 1957 werd gespeeld tussen Smyslov en Michail Botvinnik.
16 van de 18 ronden werden gespeeld in het Minervapaviljoen in Amsterdam. Ronde 10 en 11 vonden plaats in De Beurs in Leeuwarden.
De Stichting Internationale Schaaktraditie Amsterdam nam de organisatie op zich, net zoals bij het Wereldschaaktoernooi 1950 en de 11e Schaakolympiade in 1954.

## Uitslag en kruistabel

    #Speler12345678910Totaal 1 Vasili Smyslovxx½½½½0½½½½111½11½½111½ 2 Paul Keres½½xx½½½½½½½1½½½01½1½10 3 László Szabó½½½½xx1½½½½½½10½½½019½ 4 Boris Spasski1½½½0½xx½½½10½½½½½½19½ 5 Tigran Petrosjan½½½½½½½½xx0½011½½½1½9½ 6 David Bronstein½0½0½½½01½xx½11½½½½19½ 7 Efim Geller00½½½01½10½0xx11½11½9½ 8 Miroslav Filip½0½11½½½0½0½00xx10½18 9 Óscar Panno0½0½½½½½½½½½½001xx1½8 10 Herman Pilnik½00½10½00½½00½½00½xx5

## Publicaties

* Max Euwe & W. J. Mühring: Das Kandidatenturnier für die Weltmeisterschaft 1956, W. ten Have, Amsterdam 1956.
* Abramow, L. Турнир Гроссмейстеров в Амстердаме Fiskultura i Sport, Moskau 1958.
* Wood, Baruch H. 1956. The world championship candidates' tournament Holland 1956. Sutton Coldfield, England: Chess
* ↑ Baruch H. Wood: The world championship candidates' tournament Holland 1956. Sutton Coldfield, Chess, 1956
* ↑ Amsterdam Candidates (1956). www.chessgames.com. Geraadpleegd op 29 maart 2023.
* ↑ Goes, Dirk, Lodewijk Prins: tot op het bot principieel (19 december 2018). Gearchiveerd op 12 april 2023. Geraadpleegd op 13 april 2023.
# Slangebeekbron

Slangebeekbron is een natuurgebied van 25,5 ha ten noorden van Termolen, een gehucht van de Belgische gemeente Zonhoven.
Het gebied waar de Slangbeek ontspringt is een overwegend waterrijk gebied met waterplassen, moerassen, heideveldjes en vochtig hooiland. De vijver in het gebied werd voor het eerst vermeld in 1492 als Molenwijer. Ook de Manerik ligt hier, dit is een stuifzandduin waarop heide en gagel groeit. De Slangebeekbron is het leefgebied van de heikikker en 24 soorten libellen waaronder de koraaljuffer en de Kempense heidelibel.
Het gebied, dat zich te midden van woonwijken bevindt, is moeilijk toegankelijk. Het ligt ten zuidwesten van de Teut.
10 ha van de Slangebeekbron werd aangekocht door de Stichting Behoud Natuur en Leefmilieu Vlaanderen.
Samen met het zuidelijker gelegen natuurgebied Ballewijer vormt de Slangebeekbron de Slangebeekvallei. Beide gebieden worden door Limburgs Landschap vzw beheerd.
Sedert 1973 zijn de Slangebeekbronnen beschermd als cultuurhistorisch landschap omwille van zijn natuurwetenschappelijke en esthetische waarde. De erkenning van het deel Ballewijer werd in 1989 nietig verklaard na een klacht bij Raad van State. Het gebied maakt deel uit van de vijverregio De Wijers en is Europees beschermd als Natura 2000-gebied (habitatrichtlijngebied BE2200031 'Valleien van de Laambeek, Zonderikbeek, Slangebeek en Roosterbeek met vijvergebieden en heiden').
* Slangebeekbron: een nat, moerassig gebied
* Vijver Slangebeekbron, vroeger Molenwijer genoemd
# Slapno

Slapno is een plaats in de gemeente Ozalj in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 339 inwoners (2001).
# Slivarsko

Slivarsko is een plaats in de gemeente Donja Voća in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 274 inwoners (2001).
# Huis met de Kogel

Het Huis met de Kogel is een rijksmonumentaal pand in het centrum van de Noord-Hollandse plaats Alkmaar. Het pand is sinds 10 december 1969 ingeschreven in het Monumentenregister. Het pand is op een muur na volledig uit hout opgetrokken. Het huis dankt de naam aan een verhaal over een Spaanse kanonskogel die tijdens het Beleg van Alkmaar in het huis zou zijn ingeslagen. Een kanonskogel is later in de linkerhoek van de gevel aan de gracht geplaatst.

## Geschiedenis

Wanneer het huis gebouwd werd is niet bekend; er wordt vermoed dat het kort voor het Beleg van Alkmaar (1573) gebouwd is. Het verhaal ging dat de hagenprediker Jan Arentsz in het huis woonde toen een Spaanse kanonskogel daar insloeg. Ook zouden een spinnewiel en tobbe vernield zijn geweest door de inslag. Ook zouden er zeven mensen in het huis aanwezig zijn geweest die ongedeerd bleven. Deze legende, die veelal in verschillende versies op internet te lezen valt, blijkt echter uit onderzoek in 2020 door het Regionaal Archief Alkmaar in de nog bewaard gebleven bronnen, niet te bewijzen.

## Exterieur

De houten gevels zijn allemaal in overstek gebouwd. Elke verdieping is daarbij op consoles geplaatst. De stenen gevel had dit ook, dit is bij een verbouwing in de 19e eeuw verwijderd. Door een kleiner grondplan hoefde de huiseigenaar ook minder belasting te betalen voor het grondgebruik. De voorgevel loopt ook taps toe: de onderkant is smaller dan de bovenkant. Alleen de gevel aan de zijde van de Appelsteeg heeft een winkelpui.
In 2023 werd het gebouw aan de binnenkant verbouwd en heeft de begane grond een horecafunctie gekregen.

## Trivia

* Het Huis met de Kogel is een van de twee overgebleven houten huizen in Alkmaar.
* In 2010 is het pand geheel gerestaureerd.
* ↑ . Onderzoek Regionaal Archief Alkmaar. Gearchiveerd op 2 augustus 2023.
* ↑ Website Alkmaar op de Kaart. Gearchiveerd op 21 juni 2023.
* ↑ Huis met de Kogel. Dit is Alkmaar. Aangemaakt: 23 november 2010. Bezocht: 14 februari 2013.
# Etenna

Etenna was tijdens de klassieke oudheid een stad vandaag te situeren in Turkije, meer bepaald in het district Manavgat. Van de stad is vandaag enkel overwoekerd puin over, op een heuvel nabij Side.

## Klassieke oudheid

Etenna lag in de provincie Pamfylië of in de provincie Pisidië. De provincie verschilt alnaargelang de beslissing van de Oud-Griekse bestuurders en Romeinse bestuurders. Er zijn bronzen munten van de stad beschreven, al vanaf de 4e eeuw voor Christus.

## Bisdom Etenna

Vanaf het Edict van Milaan (313) werden er bisdommen in Pamfylië opgericht. In Etenna gebeurde dit vrij laat, pas in de jaren 400. Het bisdom Etenna was een suffragaanbisdom van Side. Het was een Grieks-orthodox bisdom. Vijf bisschoppen van Etenna zijn bij naam bekend. Het gaat om Troilus, Eutropius, Eudoxius, Ioannes en Petrus. Vanaf de 9e eeuw verdween het bisdom Etenna om onbekende reden, nog voor het moment dat de Seldsjoeken Pamfylië veroverden.

## Titulair bisdom

De Rooms-Katholieke Kerk verleent sinds de 20e eeuw de eretitel van bisschop van Etenna. Het gaat om de titulaire bisschoppen Francis Xavier Ford (in 1946), James Joseph Byrne (in 1947), Henri-Louis-Marie Mazerat (in 1958) en Thomas Holland (in 1960).
* ↑ (en) Bean, G.E.. The Princeton Encyclopedia of Classical Sites, "Etenna (Sirt), Turkey".
* ↑ (it) Moroni, Gaetano (1840). Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica da San Pietro sino ai nostri giorni. Tipografia Emiliana, Venetië, "Etenna (Ethena, Tena)", blz 134.
* ↑ (en) Cheney, David M., Etenna, titular see. Catholic Hierarchy (1996).
# Slunjčica (plaats)

Slunjčica is een plaats in de gemeente Slunj in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 9 inwoners (2001).
# Semniomima clarissalis

Semniomima clarissalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Nomophila clarissalis door William Schaus in een publicatie uit 1920.
De soort komt voor in Peru.
# Lijst van trainers van Los Angeles FC

Deze lijst omvat de voetbalcoaches die de Amerikaanse club Los Angeles FC hebben getraind vanaf 2018 tot op heden.
| Seizoen | Trainer(s) | Prijzen | Bijzonderheden |
| 2025 | Steve Cherundolo | | 0 |
| 2024 | Steve Cherundolo | US Open Cup | 0 |
| 2023 | Steve Cherundolo | | 0 |
| 2022 | Steve Cherundolo | MLS Cup, MLS Supporters' Shield | 0 |
| 2021 | Bob Bradley | | 0 |
| 2020 | Bob Bradley | | 0 |
| 2019 | Bob Bradley | MLS Supporters' Shield | 0 |
| 2018 | Bob Bradley | | 0 |
# Via Asinaria

De Via Asinaria was een antieke weg bij het oude Rome.
De weg begon bij de Porta Asinaria in de Aureliaanse Muur. Het was oorspronkelijk een kleine onbelangrijke weg die in de richting van de Via Ardeatina liep en daarbij de Via Latina en de Via Appia kruistte. De belangrijkheid nam in de late oudheid sterk toe, nadat in de eerste helft van de 4e eeuw de nabijgelegen basiliek Sint-Jan van Lateranen en het Lateraans Paleis werden gebouwd. De Porta Asinaria werd daarna versterkt en vergroot. Vrijwel alle bezoekers die toen uit zuidelijke richting kwamen betraden de stad via de Via Asinaria. Zo trok ook de Byzantijnse generaal Belisarius met zijn leger via deze weg de stad binnen.
De exacte loop van de weg is niet meer bekend.
# Drieu Godefridi

Drieu Godefridi (4 oktober 1972) is een Belgisch filosoof, ondernemer, essayist en politicus.
Godefridi doctoreerde aan de Sorbonne-universiteit en richtte in 2003 de liberale denktank Institut Hayek op, die tot 2011 bestond. Hij levert sinds 2022 opiniebijdragen aan 't Pallieterke en schrijft voor neoconservatieve bladen zoals Valeurs actuelles, L'Incorrect en Causeur.
Godefridi was op een bepaald moment politiek actief bij MR in Beersel. Godefridi staat erom bekend dat hij rechtse politici, zoals Donald Trump en Jair Bolsonaro, bewondert. Bij de Kamerverkiezingen van 9 juni 2024 was hij lijsttrekker voor de rechtse, Vlaamse-nationalistische partij N-VA in Waals-Brabant. In die kieskring behaalde de partij 2,24% van de stemmen, onvoldoende voor een zetel. Godefridi kreeg 1150 voorkeursstemmen.
# Ras Tanura

Ras Tanura (of Ra's Tannūrah, Arabisch: رأس تنورة betekent "kaap oven" of "kaap vuurpot" naar het zeer hete klimaat), historisch ook als Ras al-Tannoera geschreven, is een kustplaats aan de Perzische Golf in de Oostelijke provincie van Saoedi Arabië.
Na de eerste grote olievondst in Saoedi-Arabië in 1938 was een haven noodzakelijk voor de afvoer van de olie naar gebruikers. In 1939 werd bij Ras Tanura de eerste tanker van Standard Oil of California geladen, MS D.G. Scofield, met Arabische olie. Het is tegenwoordig de meest belangrijke olie-exporthaven van het koninkrijk. Het staatsbedrijf Saudi Aramco exporteert via de haven ruwe olie en olieproducten. Tankers kunnen direct aan de kade van het schiereiland afmeren om olie te laden, maar voor tankers met een grote diepgang zijn er voor de kust kunstmatige eilanden gemaakt. Deze zijn met oliepijplijnen verbonden met het land.
In 1941 werd een raffinaderij in Ras Tanura geopend. Met een capaciteit van 3000 vaten per dag was het een kleine operatie. Zes maanden later viel de productie alweer stil. Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog stokte de aanvoer van noodzakelijk materieel. In 1945 werd dit probleem verholpen en de capaciteit van de raffinaderij werd fors uitgebreid. 1947 was het eerste jaar dat de raffinaderij, nu met een capaciteit van 50.000 vaten per dag, het gehele jaar operationeel was. Nadien is de raffinaderij verder uitgebreid en is nu de grootste raffinaderij van het land met een capaciteit van ruim 500.000 vaten olie per dag. Op het schiereiland staan veel olietanks voor de opslag.
Ras Tanura ligt ten zuiden van de moderne industriële havenstad Jubail en ten noorden van de oude havenstad Dammam. Langs Ras Tanura loopt een snelweg die deze twee grote steden verbindt. Buiten de plaats ligt een klein vliegveld voor helikopters die naar productieplatforms in de golf vliegen.

## Externe link

* (en) World Port Port of Ras Tanura
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ras Tanura op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Passing (werkstuk)

Een passing bepaalt welke toleranties bij in elkaar passende onderdelen van werktuigen en machines toegestaan zijn, bijvoorbeeld of een as gemakkelijk, stroef of helemaal niet in een gat kan ronddraaien. Men kent bijvoorbeeld een losse passing en een perspassing.
Het is niet mogelijk identieke werkstukken te vervaardigen, ze wijken allemaal een klein beetje van elkaar af. Hoeveel ze afwijken is een zaak van materiaal, gereedschap en vakmanschap. Dat kan een probleem worden als werkstukken in elkaar moeten passen. Er moeten dan grenzen worden opgegeven die aangeven wat acceptabel is en wat niet. Die grenzen, de toleranties, bepalen de kwaliteit van het werkstuk.
De maten waarmee het werkstuk ontworpen is, noemt men de nominale maten. In het ontwerp wordt naast die nominale maten een tolerantie opgegeven. Door precies aan te geven hoeveel de maten van het werkstuk af mogen wijken van de nominale maten wordt bereikt dat er niet nauwkeuriger behoeft te worden gewerkt dan strikt noodzakelijk. Dat is van positieve invloed op de kostprijs.
Om te controleren of een werkstuk aan de gestelde eisen van de passing voldoet kan men bij grotere tolerantiegebieden gebruikmaken van een schuifmaat, wordt de tolerantie kleiner gebruikt men een micrometer of een kaliber.

## Normering

Passingen zijn internationaal vastgelegd en genormaliseerd in het ISO-passingstelsel. Van toepassing is de ISO-norm ISO 286. Deze bestaat uit twee delen en is uitgegeven in 1988. Basisbegrippen van toleranties en passingen zijn vastgelegd in ISO 286-1 (huidige editie 4.2010); ISO 286-2 bevat de tabellen van standaardtoleranties en maximum afwijkingen voor gaten en assen.
In het ISO-passingstelsel wordt de grootte en de ligging van het tolerantiegebied aangegeven door de nominale maat, een letter en een getal. De letter geeft de ligging van de tolerantie aan en is een hoofdletter bij een binnenmaat en een kleine letter bij een buitenmaat. Het getal geeft de grootte aan van de tolerantie, hoe kleiner het getal hoe kleiner de tolerantie.
# Martinčići

Martinčići is een plaats in de gemeente Grožnjan in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 132 inwoners (2001).
# Meikaas

Meikaas is een verse witte kaas die enkele dagen tot een week oud is. Meikaas kan ook wel gezien worden als de eerste kaas na de winter, als de koeien net in de wei lopen en vers voorjaarsgras eten. Iets rijpere kaas wordt graskaas genoemd. Kaas uit de winterperiode noemt men hooikaas.

## Traditionele meikaas

Meikaas is eigenlijk witte, nog slappe wrongel die maar enkele uren was geperst. Traditionele meikaas wordt gemaakt zonder dierlijk stremsel en kan daardoor gebruikt worden in een kosjere joodse (melk)keuken. De meikaas was daarom erg populair onder de Joodse bevolking in Amsterdam. Voor de Tweede Wereldoorlog was de meikaas vaak verkrijgbaar in diverse kaaswinkels en boerenwinkels. Een tijdje was echte meikaas alleen op bestelling verkrijgbaar of bij bepaalde winkels. Sinds enkele jaren is Meikaas weer bij veel kaaswinkel te koop in Amsterdam. Zonder koeling is de kaas niet lang houdbaar.

## Productieproces (bij gebruik van stremsel)

De melk wordt verwarmd tot 29 graden Celsius. Dan gaat er eerst zuursel bij, na een half uur het stremsel. Dit stremsel wordt gemaakt van de lebmaag van pasgeboren kalveren, maar er bestaat tegenwoordig ook microbieel stremsel gemaakt afkomstig van schimmels of bacteriën. Als microbieel stremsel gebruikt wordt, kan kaas vegetarisch genoemd worden. Als de melk gestremd is, wordt het wrongel. Nu wordt er een deel van de wei afgeschept. Er gaat twee keer heet water bij, en weer wordt er wei afgeschept. Na een korte rusttijd wordt de wrongel in een kaasvorm gedaan en goed aangeduwd. Omgekeerd op het deksel lekt de kaas vijf minuten uit, dan wordt de kaas uit de vorm gehaald en er ondersteboven weer in gedaan. Vervolgens gaat de kaas in de pers, eerst met half gewicht. Na enkele uren wordt de kaas weer gekeerd en wordt de kaas zwaarder geperst. Na persing wordt de kaas binnen 24 uur gerijpt. Daarna is de kaas klaar voor consumptie.

## Externe link

* Website meikaas
* 1 2 Gisette van Dalen-Heemskerk, Digibron.nl, Meikaas, een uitstervend product. Digibron.nl (16 november 2002). Gearchiveerd op 29 september 2023. Geraadpleegd op 12 april 2022.
# Jean-Marie Evrard (volksvertegenwoordiger)

Jean Marie Evrard (Étalle, 4 november 1911 - 12 oktober 2004) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester.

## Levensloop

Evrard werd handelsingenieur.
In 1938 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Sint-Pieters-Woluwe, werd in 1945 schepen van de gemeente en was er van 1947 tot 1971 burgemeester van.
Oorspronkelijk was hij lid van de PSC-CVP. In 1954 was hij lijsttrekker voor de Senaat voor de Rassemblement Social Chrétien de la Liberté. In 1959 richtte hij met André Saint-Rémy, voormalige PSC burgemeester van Sint-Joost-ten-Node, het Rassemblement National op, een rechtsconservatieve partij. Hij werd er de voorzitter van.
In 1961 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel, op de lijst van het Rassemblement national. Hij vervulde dit mandaat tot in 1965, maar sloot zich toen aan bij de liberalen en was van 1965 tot 1968 volksvertegenwoordiger voor de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
# Vlag van Kollumerpomp

De vlag van Kollumerpomp is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Kollumerpomp, in de Friese gemeente Noardeast-Fryslân. De vlag werd in 1976 geregistreerd.
De dorpsvlaggen van 14 dorpen in Kollumerland en Nieuwkruisland werden in de jaren 1969/70 tot stand gekomen in overleg met de Fryske Rie foar Heraldyk en de heren Minnema, Keune en Offringa, leden van de Geakunde Commissie van Kollumerland en Nieuwkruisland In de ontwerpperiode hebben de besturen van de Plaatselijk Belang-organisaties in elk van de dorpen, de ontwerpen besproken, en goedgekeurd of verworpen, in welk laatste geval een nieuw ontwerp werd aangeboden.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Banen wit-blauw, met op het wit een rode zespuntige ster, één punt wijzend naar de bovenzijde.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Zespuntige ster: ontleend aan het wapen van Kollumerland en Nieuwkruisland.