OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Amanduskerk (Heffen)

De Sint-Amanduskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Mechelen behorende plaats Heffen, gelegen aan Heffen-Dorp 15. De kerk is als monument beschermd, het omliggend kerkhof als landschap.

## Geschiedenis

Wellicht is in de 9e eeuw al een parochie gesticht in Heffen. In de 13e eeuw werd een hallenkerk gebouwd. In deze tijd was Heffen, ook kerkelijk, van groot belang. Resten van deze kerk zijn nog aanwezig in de onderbouw van de toren en in de vroeggotisch pilaren van het middenschip.
De kerk heeft een zandstenen toren uit de 13e eeuw. De toren was destijds een stuk hoger en voorzien van een plat dak. Deze deed initieel dienst als wachttoren om de grenzen van Mechelen te beschermen en de scheepvaart op de Zenne te controleren. Bewijs hiervan is terug te vinden op de zogenaamde “kaart van Bolin”, een tekening uit 1560. Daar staat de kerk nog afgebeeld zonder spits. De torenspits is vermoedelijk eind 16e eeuw toegevoegd. De laatste grote restauratie van de kerk vond plaats in het jaar 1994. Op 13 februari 1998 werd de kerk en het omliggende kerkhof omwille van de grote historische waarde een beschermd monument.
In 1834 werden de zijbeuken, naar ontwerp van Louis Auguste Serrure, verbreed. In 1853 werd een nieuw koor gebouwd, naar ontwerp van Ferdinand Berckmans en Joseph Schadde.
De barokke torenspits uit 1755 werd door een blikseminslag vernield in 1865, waarop deze het daaropvolgende jaar vervangen werd door een achtzijdige spits. Deze werd in 1899 weer afgebroken omdat die niet bij de rest van de kerk paste en vervangen door een nieuwe spits. Deze spits stond 125 jaar lang op de kerk, totdat deze op 9 juli 2024 volledig vernietigd werd door een zwaar onweer. Het puin van de spits kwam op het dak terecht, waardoor het volledige gebouw ernstige schade opliep.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde driebeukige hallenkerk op rechthoekige plattegrond met ingebouwde westtoren. Deze toren is gebouwd in zandsteen. De onderbouw daarvan is uit de 13e en 14e eeuw. Het spitsboogportaal in de toren is 16e-eeuws evenals -vermoedelijk- de bovenste geleding van de toren.
Het kerkgebouw is opgetrokken in baksteen.

## Interieur

Het middenschip wordt overkluisd door een tongewelf en de zijbeuken hebben een vlakke zoldering.
De kerk bezit een 17e-eeuws schilderij van Onze-Lieve-Vrouw van Smarten en een schilderij Sint-Rochus verzorgd door een engel van 1618, toegeschreven aan Frans Walschartz. Er zijn 17e-eeuwse beelden van Sint-Amandus en Sint-Bernardus. Ook zijn er twee kruisbeelden, één 17e-eeuws en één 18e-eeuws.
De twee zijaltaren zijn van 1786 en omvatten het noordelijk Onze-Lieve-Vrouwe altaar en het zuidelijk Sint-Amandusaltaar. De preekstoel, uit het 3e kwart van de 18e eeuw, is in rococostijl. De biechtstoelen in late barokstijl zijn, evenals het koorgestoelte, uit de 18e eeuw. Er zijn glas-in-loodramen van 1894.
* Inventaris Onroerend Erfgoed

### Referenties

* 1 2 Het Nieuwsblad, "Onweer slaat zwaar toe in Mechelen: kerktoren van Heffen weggeblazen, zijgevel in Leest ingestort", 9 juli 2024. Geraadpleegd op 9 juli 2024.
# London Loy

London Loy (Amsterdam, 27 augustus 1974) is een Nederlandse kok en model. Loy is van Chinees-Surinaamse afkomst. Hij is met name bekend als televisiekok in Koffietijd en door zijn deelname aan Expeditie Robinson en Special Forces VIPS 2024.

## Levensloop

Loy werd geboren in Amsterdam Zuid-Oost, waar hij ook opgroeide. Kort verhuisde zijn moeder nog naar Almere, waarna het gezin uiteindelijk in Kraaiennest in Amsterdam eindigde.

### Culinaire carrière

Tijdens en na zijn opleiding aan de Koksschool deed Loy ervaring op in verschillende keukens, waaronder restaurant La Rive. Uiteindelijk werkte hij als Chef de partie in het Amstel Hotel, onder de vleugels van chefkok Robert Kranenborg. Hij heeft ook gewerkt bij QO Hotel en Ballroom.

### Atletiek

Loy beoefende in de jaren 90 sport op hoog niveau. Zijn specialisatie was hordelopen (110 meter). Hij trainde een aantal jaar samen met Marcel van der Westen, Gregory Sedoc en Robin Korving.

### Privéleven

Loy heeft een relatie met Nadia van Luijk. Hij heeft een zoon en een dochter. Het gezin woont in Rotterdam.

## Media

Loy was tot het eind van het programma in 2023 de vaste kok in de ochtendshow Koffietijd. Daarnaast was hij ook te zien in:
* Topchef Academy (RTL 5, 2017), gastjurylid
* Dance Dance Dance (RTL 4, 2018), deelnemer
* The Big Music Quiz (RTL 4, 2019), deelnemer
* Expeditie Robinson (RTL 4, 2022), deelnemer
* De Kookklunzen (SBS6, 2022), jurylid
* Ik hou van Holland (SBS6, 2022), deelnemer
* Lingo VIPS (SBS6, 2023), deelnemer
* Secret Duets (RTL 4, 2023), secret singer
* DNA Singers (RTL 4, 2023), gast panellid
* Special Forces VIPS (Videoland), 2024), deelnemer
* Praat Nederlands met me (RTL 4), 2024), deelnemer
* Secret Duets (RTL 4), 2024), deelnemer
Ook sprak Loy de stem in Dang Hai in Raya en de Laatste Draak uit 2021, en Fred Brombos en Meneer Appelboom in Elemental uit 2023.
* ↑ Vuijsje, Robert, "Als kind zocht London Loy veiligheid bij zijn moeder in de keuken. Nu is hij topkok", Volkskrant, 11-05-2020.
* ↑ stammedia, Interview met chef-kok London Loy | Lees meer. Zest Magazine (19 augustus 2021). Gearchiveerd op 2 december 2023. Geraadpleegd op 23 september 2023.
* ↑ Alle twaalf deelnemers van nieuw seizoen Special forces vips onthuld. De Telegraaf (15 januari 2024). Gearchiveerd op 23 januari 2024. Geraadpleegd op 22 januari 2024.
# Gummarus van Lier

De heilige Gummarus (Gommarus) van Emblem (geboren anno 664 te Emblehem, een gebied dat het ganse Lierse grondgebied omvat en niet enkel de huidige deelgemeente van Emblem, overleden ca. 714) was een Merovingische ridder aan het hof van Pepijn van Herstal en volgens de legende de stichter van Emblem. Hij is de patroon van allen die met een breuk te kampen hebben. Over Gummarus weten we niets met zekerheid. De oudst bekende levensbeschrijving dateert waarschijnlijk uit het midden van de 11e eeuw.
Omdat Gummarus al eens met handschoenen wordt afgebeeld beschouwen de handschoenmakers hem als hun patroonheilige.
Een van de aan hem toegeschreven wonderen is namelijk dat hij een afgebroken boom met zijn riem weer heeft hersteld. Dus niet alleen beenbreuken, maar ook echtbreuken, aangezien hij een slecht huwelijk had met een kwaadaardige echtgenote. De niet zo lieftallige eega heette Grimmara. Ze was niet alleen een ramp voor Gummarus, ze was ook buitengewoon wreed voor de dienaren en lijfeigenen. Toen Gummarus eens een tijd van huis was, liet ze deze mensen al hun vee ontnemen, het hoofd kaalscheren en mishandelen. Ook liet ze een zwangere vrouw zware arbeid verrichten.
Gummarus scheidde van zijn vrouw omdat ze zo wreed was en trok zich terug als kluizenaar. Hij raakte zodanig bevriend met Sint-Rombout (de Heilige Rumoldus)., dat na een van hun bezielde gesprekken over God hun pelgrimsstaven in grote eiken waren veranderd. Waar nu in de stad Lier de gerenoveerde Kluizekerk staat, bouwden ze samen een kapel. Over Gummarus zijn verder vooral veel wonderverhalen bekend zoals ze over veel middeleeuwse heiligen de ronde doen. Behalve het verhaal van de boom die terug begon te groeien, liet hij een bron ontspringen door met zijn staf op de grond te slaan en verrichtte hij genezingen. Hij stierf op zijn buitenverblijf in Emblem, mogelijk op 11 oktober 714. In 754 of 815 afhankelijk van de bron wordt hij tot heilige verheven, en in 1376 begon men te Lier te bouwen aan een kerk ter ere van hem, die nu nog als een voorbeeld van Brabantse gotiek kan worden bewonderd in Emblem.
Door het wonder met de gebroken boom en zijn gebroken huwelijk, wordt Sint-Gummarus aanroepen tegen beenbreuken maar ook om gevrijwaard te blijven van echtbreuken. In de noveen rond de feestdag van de heilige (11 oktober) komen bedevaarders naar de Sint-Gummaruskerk in Emblem om genezing te vragen voor kwalijke breuken en zijn hulp af te smeken om gevrijwaard te blijven van fracturen. De zondag na 10 oktober vindt dan ook de Sint-Gummarusprocessie plaats. Bij het uitspreken van de zegening legt de priester de gordel van Sint-Gummarus op de schouders van de pelgrim (ritueel van de bandoplegging).
In 2020 werd er een nieuwe stadsreus in Emblem gebouwd, die St-Gummarus voorstelt, hij neemt elk jaar deel aan de processie.
# Somolo-Molo

Somolo-Molo is een bestuurslaag in het regentschap Nias van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Somolo-Molo telt 1726 inwoners (volkstelling 2010).
# Heilig Hartkerk (Haarlem)

De Heilig Hartkerk is een voormalige rooms-katholieke kerk in Haarlem. Deze neogotische kerk werd in 1902 gebouwd door architect Peter Bekkers.
Sinds 1980 is het gebouw een rijksmonument en in 1996 werd het herbestemd voor bewoning.

## Ligging

Het gebouw staat op Kleverparkweg 15a, in het Ter Kleefkwartier in de buurt Kleverpark-zuid, ter hoogte van de kruising met de Tetterodestraat.

## Uitvoering

Het gebouw is van het Haagse hallentype, waarbij elke zijbeuk gedekt wordt door een typerende rij steekkappen. Deze rijen van vier kappen worden afgesloten door een transept met kruiskap, die bekroond wordt door een vieringtoren met een naaldspits. Deze is veel scherper en hoger dan die van de achthoekige torens aan weerszijden van de entree, die maar weinig boven het middenschip uitsteken. Het middenschip wordt gesteund door vierkante zuilen met collonetten. De koorsluiting is veelhoekig. De kerk meet 55 meter van entree tot koor en is inclusief de zijbeuken 18 meter breed.

## Herbestemming

Een monumentstatus brengt onderhoudskosten en beperkingen in de bestemming met zich mee, en toen het Bisdom Haarlem de kerk in de jaren negentig wilde verkopen wegens teruglopend kerkbezoek, was er weinig animo bij kopers. In 1996 en 1997 werden er studentenappartementen in het schip van de kerk gebouwd, waarbij de gemeente Haarlem via subsidies een groot deel van de kosten droeg. Ook werden er uitzonderingen toegestaan op de monumentstatus. Daarmee konden er in de zijgevels glas in loodramen verwijderd en ingangen gemaakt worden. De ingangen waren voor de appartementen op de begane grond, die voorzien werden van een tussenverdieping met slaapkamer. De typisch neogotisch hooggeplaatste ramen beginnen zes meter boven de grond, zodat daglicht op de begane grond alleen via een vide aan de gevelzijde binnenvalt. Daarvoor was een ontheffing van het Bouwbesluit nodig.
De appartementen staan op een hulpconstructie om ze te kunnen plaatsen en verwijderen zonder grote ingrepen aan het monument. Ze staan dus min of meer vrij, maar voor het trappenhuis dat de vier verdiepingen verbindt met de begane grond, is wel een bevestiging aan de dakbogen toegepast.
Omdat een deel van het interieur onder de monumentenbescherming valt, konden slechts 67 van de geplande 100 appartementen gerealiseerd worden. Daardoor is aan beide einden van de kerk, bij de entree en het koor, het interieur over de volle hoogte zichtbaar gebleven. De renovatie werd uitgevoerd volgens een plan van architectenbureau Prins en Kentie uit Amsterdam en won in 1998 de Nationale Renovatie Prijs in de rubriek Woningbouw Herbestemming.
Anno 2020 waren er diverse kleine bedrijven gevestigd in de voormalige kerk.
# Van Bulck

Van Bulck kan verwijzen naar:
* Albert Van Bulck (1915 - 1988), Vlaams romantisch kunstschilder, leraar en filmregisseur
* Jan Van Bulck (1908–1972), Belgisch syndicalist en politicus
* Marcel Van Bulck (1915–1996), Belgisch politicus
# Katholieke Kerk in Honduras

De Katholieke Kerk in Honduras is een onderdeel van de wereldwijde Katholieke Kerk, onder het geestelijk leiderschap van de paus en de curie in Rome. Onze-Lieve-Vrouw van Suyapa is de beschermheilige van Honduras. Haar nationale feestdag wordt gevierd op 3 februari.
Het overgrote deel van de bevolking (ongeveer 95 tot 97 %) is katholiek. Het beleid van de opeenvolgende regeringen van 1821 tot 1957 is steeds duidelijk laïcistisch geweest. Sedert 1966 worden aan bijzondere scholen subsidies gegeven.
Apostolisch nuntius voor Honduras is sinds 15 oktober 2024 aartsbisschop Simón Bolívar Sánchez Carrión.

## Indeling

* Kerkprovincie San Pedro Sula:
** Aartsbisdom San Pedro Sula
** Bisdom Gracias
** Bisdom La Ceiba
** Bisdom Santa Rosa de Copán
** Bisdom Trujillo
** Bisdom Yoro
* Kerkprovincie Tegucigalpa:
** Aartsbisdom Tegucigalpa
** Bisdom Choluteca
** Bisdom Comayagua
** Bisdom Danli
** Bisdom Juticalpa
# Emil Ernst Gottfried von Herder

Emil Ernst Gottfried von Herder (Weimar, 1 juni 1783 – Erlangen, 26 februari 1885) was een ambtenaar in dienst van het vorstendom Schwaben und Neuburg in Beieren en later rechtstreeks bij het koninkrijk Beieren. Hij was bekend als diegene die werken van zijn vader publiceerde, Johann Gottfried Herder een filosoof en vrijmetselaar.

## Levensloop

Von Herder was het zesde kind van Johann Gottfried von Herder en Maria Karoline Flachsland. Aangezien zijn vader in 1801 geadeld werd door de keurvorst van Beieren, droeg Emil von Herder sindsdien een adellijk predikaat. In 1822 huwde hij met Luise Huber (1795-1831), dochter van Ludwig Ferdinand Huber en Therese Huber, beiden schrijvers.
In zijn jonge jaren werkte hij voor de regering in Schwaben und Neuburg. Later was hij adviseur voor vorst en regering van het koninkrijk Beieren. In München leidde hij de Koninklijke Beierse Centrale Boekenuitgeverij. Na zijn pensionering in 1839 verhuisde hij naar Erlangen. De universiteit van Erlangen verleende hem een doctoraat honoris causa naar aanleiding van de honderdste geboortedag van zijn vader.
Geschriften van zijn vader publiceerde hij in 1846, zoals zijn moeder al eerder voor hem gedaan had. Hij vulde de geschriften aan met biografische notities.
Het echtpaar had twee kinderen: Ferdinand Gottfried von Herder (1828-1896), hoogleraar botanica aan de universiteit van Sankt Petersburg en keizerlijk adviseur; Adele Luise Wilhelmine von Herder (1831-1908) huwde Karl Wilhelm Kuby (1829-1894), een arts in het Beierse Schwaben.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Emil Ernst Gottfried von Herder op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) Herder, Emil Gottfried von (1783-1855) (Notice de personne). Catalogue général. Bibliothèque nationale de France, Parijs (2024).
* ↑ (de) Haym, R., Herder, Johann Gottfried (Wikisource). Allgemeine Deutsche Biographie - Band 12 blz 55-100. Historische Commission bei der königlichen Akademie der Wissenschaften, Leipzig (1880).
* ↑ De officiële titel van zijn ambt, in het Duits, was: Forst- und Regierungsrat.
# Kwonkan turrigera

Kwonkan turrigera is een spinnensoort uit de familie Anamidae.
# Somosari (Batealit)

Somosari is een bestuurslaag in het regentschap Jepara van de provincie Midden-Java, Indonesië. Somosari telt 4576 inwoners (volkstelling 2010).
# Veenmosvuurzwammetje

Het veenmosvuurzwammetje (Hygrocybe coccineocrenata) is een soort schimmel uit het geslacht Hygrocybe.

## Determinatie
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 8–27 mm. De hoed is eerst gewelfd en uiteindelijk vlak met een iets verzonken midden. De randen zijn licht gestreept. Het is enigszins hygrofaan; bij vochtig weer is het oranje tot scharlakenrood van kleur, bij droog weer is het mat, okergeel van kleur. Na verloop van tijd vervaagt het geleidelijk naar oranje (beginnend vanaf de rand). Kenmerkend is de aanwezigheid van bruine tot zwarte schubben op het oppervlak, vooral in het midden van de hoed.

#### Lamellen

De lamellen zijn decurrent (afnemend of aflopend) aan de steel gehecht. De lamellen zijn getand of rond en staan relatief wijd uiteen. Bij jonge exemplaren is de kleur wit, later crème of wasachtig geel.

#### Steel

De steel heeft een lente van 10–50 mm en een dikte van 1–4,5 mm. De steel is cilindrisch, hol van binnen, versmald aan de steelvoet. Het oppervlak is glad en varieert in kleur van oranjerood tot scharlakenrood, alleen wat lichter aan de steeloet (crème of oker).

#### Vlees

Het vlees is dun, dezelfde kleur als de hoed, en verandert niet van kleur bij beschadiging. De smaak en geur is onduidelijk.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn ellipsoïde, ovaal tot eivormig, vaak boonvormig, een voor een klein gedeeld soms ingesnoerd (< 10%) en meten 8,5–12,5 × 5,5–7,5 μm met een Q-getal van 1,65–1,8.

### Gelijkende taxa

Er zijn verschillende wasplaten die op deze soort lijken, zoals:
* broos vuurzwammetje (Hygrocybe helobia): de schubben van de hoed hebben dezelfde kleur of zijn lichter, de lamellen zijn wit tot geelachtig.
* gewoon vuurzwammetje (Hygrocybe miniata): de schubben van de hoed zijn dezelfde kleur of lichter, de lamellen zijn oranjerood en bovendien veel kleinere sporen.
* scharlaken wasplaat (Hygrocybe coccinea): op de hoed bevinden zich radiaal ingegroeide fibrillen, lamellen variëren in kleur van roodoranje tot geeloranje,
* trechterwasplaat (Hygrocybe cantharellus): heeft een oranjerood hoed, met schubben in dezelfde kleur als de hoed of lichter.

## Ecologie

Het veenmosvuurzwammetje leeft saprotroof, gewoonlijk tussen levend veenmos (Sphagnum), soms tussen andere mossen of op kale veengrond. Hij komt voor in mesotrofe trilvenen, veenmosrietlanden en verlandingszones van vennen op zuur laagveen en hoogveen, soms op humeus zand.

## Verspreiding

In Nederland komt het veenmosvuurzwammetje vrij algemeen voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Kwetsbaar'.

## Taxonomie

In 1960 werd de soort voor het eerst beschreven door Peter D. Orton, onder de naam Hygrophorus coccineocrenatus. De huidige naam, erkend door de Index Fungorum, werd er in 1967 aan gegeven door Meinhard Mchael Moser, die het overbracht naar het geslacht Hygrocybe.

## Fotogalerij

* Lamellen
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
* Veldgids voor de paddenstoelen van het moerasmeetnet
# Cacharel

Cacharel is een Frans merk van prêt-à-porter kleding, parfum en kledingaccessoires. Het merk werd in 1962 door Jean Bousquet begonnen en twee jaar later werd een bedrijf onder dezelfde naam opgericht. Cacharel is de lokale Franse naam voor een eendensoort.
# Rijks Hogere Burgerschool (Leeuwarden)

De Rijks Hogere Burgerschool (RHBS) is een voormalige school in de Nederlandse stad Leeuwarden.

## Geschiedenis

De hogereburgerschool in Leeuwarden werd in 1867 opgericht. Het schoolgebouw aan het Zaailand werd gebouwd naar ontwerp van architect Thomas Adrianus Romein.
Bekende oud-leerlingen zijn onder meer Simon Vestdijk, J. Slauerhoff, Pieter Jelles Troelstra, kunstschilder Piet van der Hem, architect Abe Bonnema en anarchist Alexander Cohen.
In de roman De andere school uit 1949 beschreef Vestdijk de school: 'een statige gevel opgetrokken van onberispelijke vaalrode stenen, met duidelijke vensterkozijnen en kroonlijsten, een aardige stoep, en een werend ijzeren hek, waarachter koele kelderramen. Dit gebouw zocht evenwicht met het Gerechtshof, dat aan de kortere westzijde van het plein lag'. Bij het vijftigjarig jubileum van de school in 1917 noemde Commissaris van de Koningin Pieter Albert Vincent van Harinxma thoe Slooten de school 'het intellectueel middelpunt voor het provinciale leven'.
In 1968 ging de school verder als Rijksscholengemeenschap RSG Leeuwarden. In 1987 verhuisde de school naar de Douwe Kalmaleane in de buurt Westeinde. Dit schoolgebouw werd ontworpen door oud-leerling Abe Bonnema. In 1990 werd het een gemeentelijk scholengemeenschap en kreeg de naam Slauerhoff College.
In 1990 werd het schoolgebouw aan het Zaailand gesloopt. Op deze plaats staat sinds 1994 Rechtbank Leeuwarden, ook ontworpen door Abe Bonnema.
* ↑ Walthaus, Asing, de school van Vestdijk en Slauerhoff. Leeuwarder Courant (28 augustus 2018).
* ↑ derijks150.nl. Gearchiveerd op 9 juli 2021. Geraadpleegd op 9 juli 2021.
* ↑ Kaalslag achter voormalige RSG. Leeuwarder Courant (12 juni 1990).
# Michael Lumb

Michael Lumb (Aarhus, 9 januari 1988) is een Deens voormalig betaald voetballer die bij voorkeur in de verdediging speelde.

## Loopbaan

Lumb debuteerde in het betaald voetbal voor Aarhus GF, waarvoor hij meer dan honderd wedstrijden speelde. In november 2009 debuteerde hij in het Deens voetbalelftal. In januari 2010 ging hij naar FK Zenit Sint-Petersburg. Daar kwam hij nauwelijks aan spelen toe. Om spelervaring op te doen, werd hij in juli 2010 voor een jaar aan Feyenoord verhuurd. Ook daar kwam hij te weinig aan bod, zodat Zenit Sint-Petersburg hem in januari 2011 al terughaalde om hem vervolgens voor de rest van het seizoen te verhuren aan Aalborg BK. In januari 2012 volgde een uitleenbeurt aan SC Freiburg. In de zomer keerde hij terug bij Zenit en in januari 2013 stapte hij transfervrij over naar VfL Bochum waar hij voor een half jaar tekende. Daarna stapte hij over naar FC Vestsjælland. In 2015 stapte hij over naar Lyngby BK. Medio 2018 ging Lumb naar AC Horsens. In 2021 speelde hij voor Brøndby IF. Hij besloot zijn loopbaan op het tweede niveau bij Fremad Amager waar hij op 7 maart 2023 een punt achter zijn spelersloopbaan zette.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Duels | Goals |
| 2004-2005 | Aarhus GF | SAS Ligaen | 1 | 0 |
| 2005-2006 | Aarhus GF | SAS Ligaen | 11 | 0 |
| 2006-2007 | Aarhus GF | 1.division | 16 | 0 |
| 2007-2008 | Aarhus GF | SAS Ligaen | 33 | 0 |
| 2008-2009 | Aarhus GF | SAS Ligaen | 19 | 1 |
| 2009-2010 | Aarhus GF | SAS Ligaen | 17 | 0 |
| 2010 | FK Zenit Sint-Petersburg | Premjer-Liga | 2 | 0 |
| 2010-2011 | → Feyenoord (huur) | Eredivisie | 2 | 0 |
| 2010-2011 | → Aalborg BK (huur) | SAS Ligaen | 14 | 0 |
| 2011-2012 | → SC Freiburg (huur) | 1. Bundesliga | 6 | 0 |
| 2012 | FK Zenit Sint-Petersburg | Premjer-Liga | 1 | 0 |
| 2012-2013 | VfL Bochum | 2. Bundesliga | 13 | 0 |
| 2013-2014 | FC Vestsjælland | SAS Ligaen | 29 | 0 |
| 2014-2015 | FC Vestsjælland | SAS Ligaen | 8 | 0 |
| 2015-2016 | Lyngby BK | 1. division | | |