OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oscar Van de Voorde

Oscar Van de Voorde (Gent, 19 november 1871 - Gent, 11 juni 1938) was een Belgisch architect en meubelontwerper.

## Onderwijs

Van de Voorde volgde zijn opleiding tot bouwkundige aan de Gentse academie. In 1894, tijdens het laatste jaar van zijn opleiding in Gent, wint hij de ‘grote prijskamp voor bouwkunde’. Met een studiebeurs trekt hij naar Parijs en Wenen. Hij wordt er beïnvloed door Otto Wagner, die op dat moment les geeft aan de Weense academie. Tijdens zijn studiejaren richt hij Kunst en Kennis, een kring voor alumni, op en blijft voorzitter tot aan zijn pensioen in 1935. De kring gaf een gelijknamig tijdschrift uit waar hij zelf ook aan meewerkte.
Terug in Gent werd Van de Voorde vanaf 1898 docent bouwkunde aan de academie. Van de Voorde volgde Jean Delvin op als directeur in 1920, en blijft aan het hoofd van de Gentse academie tot aan zijn pensioen in 1935. Hij hechtte veel belang aan de decoratieve kunsten, getuige de nieuwe cursus sierkunsten die hij vanaf 1904 doceerde en de Van de Voorde prijs voor Sierkunsten die na zijn pensioen werd opgericht.

## Architectuur

Het werk van Van de Voorde is divers. Hij ontwerpt prestigieuze bankgebouwen en kastelen, maar ook industriële gebouwen, herenhuizen, villa's en sociale woningen, veelal in Gent. Ook de gehanteerde stijl varieert: van het moderne Institut Moderne pour Malades tot de neoclassicistische Bank van de Arbeid.
In 1909 wordt Van de Voorde benoemd tot hoofdarchitect van de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent, wellicht zijn meest prestigieuze opdracht. Hij staat in voor de indeling van het terrein en bepaalt waar de verschillende paviljoenen moeten komen. Hij ontwerpt ook zelf de belangrijkste gebouwen. Hiervan rest nog het Feest- en Floraliënpaleis in het Citadelpark, doch het uiterlijk van dit gebouw is sindsdien sterk gewijzigd.

## Geselecteerde werken

* 1897: Restaurant Gambrinus, Vlaanderenstraat ,Gent, in samenwerking met Albert Van huffel
* 1909-1910: Institut Moderne pour Malades, Koningin Fabiolalaan, Gent
* 1912-1913: Feest- en Floraliënpaleis, Jan Hoetplein (Citadelpark), Gent
* 1920: Bank van de Arbeid, Paddenhoek / Voldersstraat, Gent, in samenwerking met beeldhouwer Geo Verbanck voor de geveldecoratie
* 1922: Villa Les Zéphyrs, Henri Jasparlaan, Westende
* 1925: Appartementsgebouw Parc Residence, Krijgslaan, Gent
* 1926: ontwerp, samen met beeldhouweres Yvonne Serruys, van het Monument ter ere van Emile Claus, ingehuldigd op 9 mei 1926 te Gent door Koningin Elisabeth.
* rond 1930: Villa Rozengaerde (Villa Puysseleyr) en Villa De Kluize, Meerlaan, Zottegem

## Bekende leerlingen

* Marc Neerman

## Literatuur

* Anthony Demey, "Oscar Van de Voorde, Architect", Gent, Kleine Cultuurgids Provincie Oost-Vlaanderen, 1997, ISBN 90-74311-21-0
* Thomas De Keere, and Anna Bergmans, "Oscar Van De Voorde (1871-1938). Meubel- En Interieurontwerper."un Architecte Qui a Autre Chose Que Des Briques Dans Le Ventre" 2014.
# Charles Verstraete

Charles Verstraete (5 april 1829 - Gent, 16 januari 1901) was een Belgisch journalist en oprichter van het Nachtasiel in Gent.

## Levensloop

Na een militaire carrière werd Charles Verstraete in 1864 directeur van de Gentse Kulderschool. In 1873 werd hij directeur van het weeshuis aan de Martelaarslaan, ontworpen door Adolphe Pauli.
Daarnaast was hij ook actief in de journalistiek. Hij was hoofdredacteur van het Journal de Gand.
Samen met provincieraadslid Louis Tydtgadt richtte hij in Gent het zogenaamde 'Nachtasiel' op in de Tinkstraat. Deze instelling bood kortstondige opvang aan rondreizende arbeiders en tijdelijke daklozen. Het initiatief kende een groot succes, gezien het een liefdadigheidsproject was dat tevens de openbare veiligheid gevoelig verhoogde. Het Nachtasiel werd tot lang na Verstraetes dood in 1901 gesubsidieerd door de nationale en provinciale overheden.

## Literatuur

* Bart D'HONDT, Van Andriesschool tot Zondernaamstraat. Gids door 150 jaar liberaal leven te Gent, Gent, Liberaal Archief / Snoeck, 2014, p. 149-150

## Externe link

* Biografie van Charles Verstraete (p.150) op de website van Liberas
# Karel De Pauw

Karel-Lodewijk De Pauw (Zottegem, 3 september 1838 – Sint-Gillis, 9 mei 1914), ook bekend onder zijn kloosternaam broeder Marès-Joseph, was architect en medeoprichter van de Sint-Lucasscholen.

## Biografie

De Pauw genoot een artistieke opleiding in huiselijke sfeer en volgde avondonderwijs aan de Brusselse academie. Hij trad toe aan de Congregatie van de Broeders van de Christelijke Scholen in 1853 en nam de naam broeder Marès-Joseph aan. In 1862 startte Marès met een tekenklas in Gent op vraag van de industrieel Joseph de Hemptinne en architect Jean-Baptiste Bethune. Op enkele jaren tijd groeide het initiatief uit tot een volwaardig opleidingsinstituut: de Sint-Lucasschool (Ecole de Saint-Luc) in Gent. Er werd er onderscheid gemaakt tussen twee afdelingen: bouwkunst (bouwkunst en kunstnijverheid) en sierkunst (beeldhouwkunst en schilderkunst). Marès was lesgever en directeur aan de school. Vanaf 1987 richtte Marès zich op de oprichting van nieuwe Sint-Lucasscholen in Schaarbeek (1887), Molenbeek (1889) en Sint-Gillis (1904). Bepalend voor het onderwijs aan de Sint-Lucasscholen in de beginperiode was de keuze voor de neogotische stijl en ontwerpprincipes.
Van Marès’ werk als architect is weinig bekend. Hij ontwierp voornamelijk kloosters en kapellen. Marès maakte ook het eerste ontwerp van de Basiliek van het Heilig Hart in Koekelberg.

## Geselecteerde werken

* Kapel van het Ziekenhuis Toevlucht van Maria, Gent, 1875
* Uitbreiding van het Sint-Wivinaklooster, Dilbeek, 1899
* Complex met kapel, noviciaat, ziekenhuis en school voor het Sint-Wivinaklooster, Dilbeek, 1900
* Sint-Lambertusinstituut, Antwerpen, 1908
* Villa Vanden Noortgaete, Zottegem, 1909
# Franse kernwapens

Frankrijk ontwikkelde zich na de Suezcrisis van 1956 op bevel van president Charles De Gaulle tot een kernmacht en heeft 300 kernwapens voor zowel de Franse landmacht, Franse luchtmacht en Franse marine getest, geproduceerd en onderhouden.
De Franse krijgsmacht heeft sinds de jaren 60 nabij de plaatsen Reggane en Taourirt in Algerije en op het atol Mururoa 210 kernproeven uitgevoerd, zowel boven- als ondergronds, onder water en in de lucht. De laatste serie op Mururoa was in 1996.
De volgende wapensystemen waren van de Koude Oorlog tot nu operationeel.
| Uitgefaseerd | wapentype | van tot | aantallen | sterkte | inzetmiddel |
| Type AN-11 | standoff bom | 1963-1973 | 40 | 60 kiloton | Mirage IV/A luchtmacht |
| AN-22 | standoff bom | 1973-1988 | 40 | 70 kiloton | Mirage IV/A luchtmacht |
| MR-31 | IRBM | 1971-1983 | 18 | 130 kiloton | Missile S2 in silo van de luchtmacht |
| MR-41 | IRBM | 1972-1979 | 48 | 500 kiloton | Missile M1 in onderzeeboten van de marine |
| AN-51 | SRBM | 1974-1993 | 70 | 10/25 kiloton | Missile Pluton op een AMX tank landmacht |
| AN-52 | standoff bom | 1973-1991 | 100 | 25 kiloton | Mirage III, Jaguar, luchtmacht, Super Etendard, marine |
| TN-60 | ICBM | 1976- 1985 | 25 | 1 megaton | Missile M2 in onderzeeboten van de marine |
| TN-61 | ICBM | 1978-1993 | 64 | 1 megaton | Missile M2 in onderzeeboten van de marine |
| TN-61 | ICBM | 1980-1997 | 18 | 1megaton | Missile S3 in silo van de luchtmacht |
| TN-70 | ICBM | 1985-1997 | 96 | 150 kiloton | Missile M4 in onderzeeboten van de marine |
| TN-71 | ICBM | 1987-2004 | 100 | 150 kiloton | Missile M4B in onderzeeboten van de marine |
| TN-80 | ASMP | 1985-1996 | 18 | 300 kiloton | Mirage IV/P luchtmacht |
| TN-90 | SRBM | 1992-1996 | 30 | 80 kiloton | Force Hadès op tanks van de landmacht |
| Operationeel | wapentype | van tot | aantallen | sterkte | inzetmiddel |
| TN-81 | ASMP | 1988- heden | 50 | 300 kiloton | Mirage 2000N luchtmacht |
| TN-81 | ASMP | 1989- heden | 10 | 300 kiloton | Super Etendard marine |
| TN-75 | ICBM | 1997- heden | 280 | 100 kiloton | Missile M45 in de 4 onderzeeboten van de Le Triomphantklasse van de marine |
| TNA | ASMP | 2007- heden | 47 | ?? | Mirage 2000N luchtmacht, Rafale C/M luchtmacht/marine |
TNA=tête nucléaire aéroportée de springkop voor de Air Sol Moyenne Portee ASMP-A raket; reeds operationeel.
| Toekomstig operationeel | wapentype | van tot | aantal | sterkte | inzetmiddel |
| TNO | ICBM | 2010 + | ?? | ?? | Missile M51 in onderzeeboten van de marine |
TNO=tête nucléaire océanique de springkop voor de Missile M51 raket een nieuw geavanceerd penetratie wapensysteem voor de marine in de toekomst.

## Opslaglocaties

De posities van alle oude en nieuwe Franse nucelaire wapen opslaglocaties zijn te vinden op onderstaande Zone Interdite link. De posities kunnen op Google Earth/Maps worden weergegeven.
# Kennis Music

Kennis Music is een Nigeriaans platenlabel, dat gespecialiseerd is in R&B, popmuziek, (Afrikaanse) hiphop en rap. Het werd in 1998 opgericht door de populaire radio-diskjockey Kenny Ogungbe. De slogan van het label is "Africa's no. 1 Record Label". Op het label is muziek uitgekomen van onder meer Sir Shena Peters, Eedris Abdulkareem, Tony Tetuila, Bola Abimbola en 2face.
# Nové Hutě

Nové Hutě, Duits: Kaltenbach, is een gemeente in Tsjechië, 130 km ten zuidzuidwesten van Praag en minder dan tien kilometer van de grens met Duitsland. De meeste huizen zijn als vakantiehuis in gebruik.
Nové Hutě is in 1840 ontstaan en in de 19e eeuw werd er een glasfabriek gebouwd. Nové Hutě had 1724 overwegend Duitstalige inwoners, Sudeten-Duitsers in 1930, maar die zijn na de Tweede Wereldoorlog verdreven. Nové Hutě telde 105 inwoners in 2024.
Babice · Bohumilice · Bohunice · Borová Lada · Bošice · Budkov · Buk · Bušanovice · Čkyně · Drslavice · Dub · Dvory · Horní Vltavice · Hracholusky · Husinec · Chlumany · Chroboly · Chvalovice · Kratušín · Křišťanov · Ktiš · Kubova Huť · Kvilda · Lažiště · Lčovice · Lenora · Lhenice · Lipovice · Lužice · Mahouš · Malovice · Mičovice · Nebahovy · Němčice · Netolice · Nicov · Nová Pec · Nové Hutě · Olšovice · Pěčnov · Prachatice · Radhostice · Stachy · Stožec · Strážný · Strunkovice nad Blanicí · Svatá Maří · Šumavské Hoštice · Těšovice · Tvrzice · Újezdec · Vacov · Vimperk · Vitějovice · Vlachovo Březí · Volary · Vrbice · Záblatí · Zábrdí · Zálezly · Zbytiny · Zdíkov · Žárovná · Želnava · Žernovice
# Věžná (okres Pelhřimov)

Věžná, Duits: Wieschna, is een gemeente in Tsjechië 85 km ten zuidzuidoosten van Praag, over de weg 115 km. Věžná telde 139 inwoners in 2024.
Arneštovice · Bácovice · Bělá · Bohdalín · Bořetice · Bořetín · Božejov · Bratřice · Budíkov · Buřenice · Bystrá · Cetoraz · Čáslavsko · Častrov · Čejov · Čelistná · Černov · Černovice · Červená Řečice · Čížkov · Dehtáře · Dobrá Voda · Dobrá Voda u Pacova · Dubovice · Důl · Eš · Hojanovice · Hojovice · Horní Cerekev · Horní Rápotice · Horní Ves · Hořepník · Hořice · Humpolec · Chýstovice · Chyšná · Jankov · Ježov · Jiřice · Kaliště · Kámen · Kamenice nad Lipou · Kejžlice · Koberovice · Kojčice · Komorovice · Košetice · Krasíkovice · Křeč · Křelovice · Křešín · Leskovice · Lesná · Lhota-Vlasenice · Libkova Voda · Lidmaň · Litohošť · Lukavec · Martinice u Onšova · Mezilesí · Mezná · Mladé Bříště · Mnich · Moraveč · Mysletín · Nová Buková · Nová Cerekev · Nový Rychnov · Obrataň · Olešná · Ondřejov · Onšov · Pacov · Pavlov · Pelhřimov · Píšť · Počátky · Polesí · Pošná · Proseč · Proseč pod Křemešníkem · Putimov · Rodinov · Rovná · Rynárec · Řečice · Salačova Lhota · Samšín · Sedlice · Senožaty · Staré Bříště · Stojčín · Střítež · Střítež pod Křemešníkem · Svépravice · Syrov · Těchobuz · Těmice · Ústrašín · Útěchovice pod Stražištěm · Útěchovice · Útěchovičky · Včelnička · Velká Chyška · Velký Rybník · Veselá · Věžná · Vojslavice · Vokov · Vyklantice · Vyskytná · Vysoká Lhota · Vystrkov · Zachotín · Zajíčkov · Zhořec · Zlátenka · Želiv · Žirov · Žirovnice
# Station Limoges-Bénédictins

Station Limoges-Bénédictins is een spoorwegstation in de Franse gemeente Limoges, het belangrijkste van de twee stations in deze gemeente. Dit station is het verkeersknooppunt van de Limousin met jaarlijks 1,16 miljoen reizigers. De vier lijnen die hier samenkomen maken verbinding in 8 richtingen, waaronder : Parijs via Chateauroux en Orléans, Toulouse via Montauban, Poitiers, Angoulême en Périgueux.
Het stationsgebouw is een meesterwerk van eclectische architectuur en is sinds 15 januari 1975 geklasseerd als historisch monument.
# Station Caussade

Station Caussade is een spoorwegstation in de Franse gemeente Caussade.
# Corry Beversluis

Cornelia Adriana (Corry) Beversluis (Barendrecht, 5 maart 1896 – Hilversum, 9 januari 1975) was een Nederlandse sopraan, concertzangeres en zangpedagoge. Vóór de Tweede Wereldoorlog gaf zij regelmatig recitals en stond bekend als zangeres van liederen van Debussy, Schubert en Brahms. Vanwege de oorlog kwam er een einde aan haar zangcarrière en richtte zij zich op een loopbaan als zangpedagoge bij de Nederlandse omroepen.

## Levensloop

Beversluis werd geboren in Barendrecht, als dochter van Martinus Beversluis en Elizabeth Catharina van der Hucht. De dichter Martien Beversluis was een broer van haar. In 1920 trouwde ze in Groningen met de huisarts F. van Staa en kreeg met hem vier kinderen. In 1938 scheidden zij. Dochter Ingeborg zou haar moeder (en anderen) tot in de jaren vijftig vanachter de piano begeleiden.
De zangcarrière van Corry Beversluis begon in 1916, op 22-jarige leeftijd, toen zij haar eerste recitals gaf met liederen. Haar talent viel op en zij ging naar het conservatorium in Amsterdam. Daar studeerde zij onder andere bij Anna Kappel. Vervolgens studeerde zij bij Cornélie van Zanten en later, rond haar dertigste levensjaar, bij Marya Freund in Parijs.
Tijdens haar verblijf in Parijs nam haar zangcarrière een vlucht. Zij zong onder andere Bach's Johannes-Passion en bracht het Nederlandse lied ten gehore in zowel kleine als grote zalen. In de Opera te Nantes speelde zij de rol van Euridice in Gluck's Orfeo ed Euridice. Zij werd in Turijn uitgenodigd om de hoofdrol te spelen in Sakuntala van Franz Schubert. Corry leerde in Parijs de componist Georges Migot kennen en was een van de eersten die zijn werk ten gehore bracht.
Door het uitbreken van de oorlog in 1940 kwam haar zangcarrière op een lager pitje te staan, al bleef ze gedurende de oorlog wel liederenavonden verzorgen. In 1941 kwam zij in Hilversum te wonen. Door haar vele contacten bij de radio en de recitals die ze regelmatig gaf voor de omroep, lag het voor de hand dat zij een praktijk als zangpedagoge begon.
Door de jaren heen zijn er vele concerten geweest door "Leerlingen van Corry Beversluis", vaak in hotel-restaurant Hof van Holland te Hilversum. In 1957 werd door uitgeverij Harmonia het door Corry Beversluis geschreven boekje "Kanttekeningen over de Techniek van het zingen" uitgegeven.
Tot vlak voor haar overlijden op 78-jarige leeftijd gaf zij nog zangles. Ze overleed in een verzorgingstehuis in Hilversum.

## Foto's

* Programma concert Leerlingen van Corry Beversluis maart 1950
* ↑ "Zangeres Corrie Beversluis (78) overleden", Provinciale Zeeuwse Courant, 11 januari 1975.
* ↑ Nederlandse poëzie encyclopedie met familie (geraadpleegd 27 juni 2024)
* ↑ "Corry Beversluis (78) overleden", Tubantia, 10 januari 1975. Geraadpleegd op 27 juni 2024.
* ↑ Nieuwe Schiedamsche Courant | 24 augustus 1957 | pagina 9. Gemeentearchief Schiedam - Krantenkijker (24 augustus 1957). Geraadpleegd op 29 juni 2024.
* ↑ "Corry Beversluis", De avondpost, 30 juni 1938. Geraadpleegd op 27 juni 2024.
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 421551496
* Virtual International Authority File: 45155190026582132730
* WorldCat (via VIAF): 45155190026582132730
# SS-Kavallerie-Brigade

De SS-Kavallerie-Brigade was een brigade van de Waffen-SS tijdens de Tweede Wereldoorlog. De brigade ontstond toen SS-Totenkopf-Reiter-Standarte 1 en SS-Totenkopf-Reiter-Standarte 2 werden samengevoegd en onder bevel kwam te staan van de Kommandostab Reichsführer-SS (onderdeel van het SS-Führungshauptamt). Het bevel tot de samenvoeging kwam op 30 augustus 1941 en werd uitgevoerd op 1 september van datzelfde jaar. In 1942 werd de brigade uitgebreid tot een divisie en ging het verder onder de naam 8. SS-Kavallerie-Division Florian Geyer.
De brigade stond onder bevel van SS-Standartenführer Hermann Fegelein en had als voornaamste taak het uitvoeren van represailles tegen het verzet.

## Commando

| Rang | Naam | Begin | Eind | Opmerking |
| SS-Standartenführer | Hermann Fegelein | 2 augustus 1941 | 1 mei 1942 | |

## Oorlogsmisdaden

In augustus 1941 nam de brigade deel aan de moorden op de Joodse bevolking in de Prypjatmoerassen, na een order van Heinrich Himmler.
Op 23 augustus 1941 werden in Starobin (Wit-Rusland) 21 burgers vermoord door leden van de brigade als represaille voor een aanval van het verzet.

## Samenstelling

* SS-Kavallerie-Regiment 1
* SS-Kavallerie-Regiment 2
* SS-Radfahr-Aufklärungs-Abteilung
* SS-Artillerie-Abteilung
* SS-Flak-Batterie
* SS-Nachrichten-Kompanie
* SS-Sanitäts-Kompanie
* SS-Veterinär-Kompanie

## Externe link

* (en) SS-Kavallerie-Brigade op axishistory.com
* (fr) Tixier, Thierry (2019). Allgemeine SS - Polizei - Waffen SS Volume 3, SS GRUF (Geen paginavermelding). ISBN 978-1-326-84038-9. Geraadpleegd op 29 november 2021.
* ↑ Tixier 2019, p.SS GRUF FEGELEIN.
# Synovate Interview-NSS

Synovate Interview-NSS is een Nederlands bureau dat zich bezighoudt met marktonderzoek. Hoewel opinieonderzoek maar een zeer klein deel vormt van de nationale en internationale activiteiten van het bedrijf, kent het grote publiek Interview-NSS vooral daarvan. Interview-NSS is in 1999 ontstaan uit de fusie van drie onderzoeksbureaus: Inter/View International (waar Maurice de Hond directeur was vanaf 1980, en voorzitter van de Raad van Commissarissen van 1986 tot 1999), NSS Research & Consultancy en CSEM (Customer Satisfaction & Employee Motivation).
Met ingang van 29 januari 2007 is Interview-NSS een onderdeel van Synovate, en vormt het samen met de reeds bestaande Nederlandse vestiging het nieuwe Synovate Nederland. Synovate is de marktonderzoektak van de internationale Aegis Group plc.
Een bekend opinieonderzoek van dit bureau is de wekelijks door het tv-programma NOVA uitgezonden opiniepeiling van de Tweede Kamer waarbij wordt weergegeven hoe deze er zou hebben uitgezien als er op dat moment verkiezingen zouden zijn gehouden. Deze peiling staat bekend onder de naam "De Politieke Barometer".
De werkzaamheden van Synovate Interview-NSS zijn ook te zien voor personen die regelmatig gebruikmaken van het openbaar vervoer. In treinen van NS, Syntus en Veolia voeren medewerkers van het bedrijf zogenaamd "reizigersonderzoek" uit, wat inhoudt dat ze in opdracht van de vervoerder bekijken van welk type vervoerbewijs de reizigers gebruikmaken.
# Charolais (rund)

De charolais is een runderras dat van oorsprong uit de regio Charolais in Frankrijk komt.

## Eigenschappen

De charolais is wit tot cremekleurig en heeft een korte, brede kop. De schofthoogte loopt van 135 tot 155 cm. De stieren kunnen tot 1400 kg wegen. De koeien wegen tussen 700 en 900 kg.

### Vlees

Charolais is een van de betere vleestypes bij runderrassen. Sinds 2010 geniet het rundvlees boeuf de Charolles van de bescherming van de AOC (Appellation d'Origine Contrôlée) en sinds 2014 van de Beschermde oorsprongsbenaming.

## Geschiedenis

Het rund uit de streek van Charolles werd oorspronkelijk gebruikt als trekdier. Halfweg de 18e eeuw werden de eerste runderen vanuit Oyé naar Parijs gevoerd om daar te worden geslacht. Het ras werd in de negentiende eeuw gekruist met witte shorthorns. Een eerste stamboek werd opgericht in 1864 in Nevers. Na de Tweede Wereldoorlog geraakte dit ras ook internationaal verspreid.
* ↑ (fr) Vincent Noyoux, Les Charolais-Brionnais, Détours en France, oktober-november 2019, p. 60-61
* ↑ (fr) Philippe Bourget, Le Brionnais, escapade en grande terre rurale, Détours en France, oktober-november 2023, p. 91-92
* ↑ Hans Hinrich Sambraus, Atlas van huisdierrassen, Terra, Zutphen, 1989, p. 66
# Curbigny

Curbigny is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 309 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Charolles.
* Kasteel van Drée (17e - 19e eeuw)
* Kerk van Curbigny

## Geografie

De oppervlakte van Curbigny bedraagt 9,7 km², de bevolkingsdichtheid is 31,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Curbigny met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Pietricaggio

Pietricaggio is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 42 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Corte.

## Geografie

De oppervlakte van Pietricaggio bedraagt 5,4 km², de bevolkingsdichtheid is dus 7,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Piobetta

Piobetta is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 25 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Corte.

## Geografie

De oppervlakte van Piobetta bedraagt 5,0 km², de bevolkingsdichtheid is dus 5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Biezenmortelse gijzeling

De Biezenmortelse gijzeling was een incident tijdens de Tweede Wereldoorlog in 't Winkel bij Biezenmortel in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Duitse militairen namen een groep inwoners van Biezenmortel in gijzeling als represaillemaatregel voor de vernieling van (vracht)wagens die de Duitsers hadden achtergelaten bij hun vlucht uit het dorp op Dolle Dinsdag, 5 september 1944.
Toen de Duitsers terugkeerden, reageerden zij woedend bij het zien van de ravage. Ze pakten een groep inwoners van Biezenmortel op en schoten daarbij op hen om hen angst aan te jagen. De groep werd door de Duitsers opgesloten in een kippenhok op 't Winkel terwijl ze dreigden hen per standrecht dood te schieten.
Een smid uit Udenhout, Willem van der Loo (1898 - 1973), werd betrokken bij de situatie. Hij wist de Duitsers te kalmeren en bewerkstelligde een akkoord. In ruil voor reparatie van de vrachtwagens die waren ontmanteld – uit te voeren door hemzelf en zijn zonen in zijn smederij – beloofden de Duitsers de gegijzelden vrij te laten, hetgeen geschiedde.