OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Max Bolleman

Max Bolleman (Venlo, Nederland, 1944) is een Nederlandse drummer en geluidstechnicus, gespecialiseerd in jazzopnames.

## Biografie

Max Bolleman groeide op in Amsterdam. Op z’n 15e jaar begon hij met het spelen van slagwerk. Hij speelde met tal van nationale en internationale jazzmuzikanten, onder meer met Clark Terry, Cannonball Adderley, Bud Powell, Curtis Fuller, René Thomas, Clifford Jordan, Joe Farrell en Don Byas.
In 1983 begon hij een opnamestudio gespecialiseerd in het opnemen van jazzmuziek in Monster (Zuid-Holland). Tevens was hij werkzaam als opticien-optometrist.
Later in 1986 opende hij een geheel nieuwe opnamestudio namelijk Studio 44 te Monster. In datzelfde jaar beëindigde hij zijn werk als opticien-optometrist. Zijn studio werd wereldwijd bekend. In 1989 ontving hij de Export Award van de Nederlandse overheid voor zijn grote bekendheid in het buitenland.
Hij nam meer dan 1500 CD's op van beroemde jazzmusici. Slechts een paar namen uit een lange reeks: Dizzy Gillespie, Art Blakey, Elvin Jones, McCoy Tyner, Joe Henderson, Chet Baker, Freddie Hubbard, Brad Mehldau, Wynton Marsalis, Hank Jones.
Alleen al in New York nam hij meer dan 300 CD’s op voor het label Criss Cross Jazz.
Na ruim 25 jaar beëindigde hij de opnamestudio in Monster. In zijn huidige woonplaats in België worden nog steeds opnamen gemaakt, maar nu als hobby. Over de opnamen en belevenissen in Studio 44 en in New York is een boek verschenen getiteld "I'm the Beat" aka De Korte Beentjes van Art Blakey.
Een langgekoesterde wens om samen met Rob van den Broeck een CD te maken kwam uit. Het resultaat valt te beluisteren op de CD "Fantasy Factory". Dit is de eerste van een drieluik. De tweede heet "Sound Solutions" met als gast Gerd Dudek. De derde met titel "Impressive Impressions" heeft als gasten Gerd Dudek, Jasper van 't Hof en Carlo Nardozza.
* ↑ MuziekEncyclopedie.nl. Gearchiveerd op 27 juni 2022. Geraadpleegd op 15 juli 2024.
* ↑ studio44monster
* ↑ Discogs.com
* ↑ crisscrossjazz
* ↑ allaboutjazz.com
# Springende hazelaargalmug

De springende hazelaargalmug (Contarinia coryli) is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Kaltenbach.
* Gallen in de katjes van Hazelaar.
* Een opengewerkte gall
* Een larve
# Max Weering

Max Weering (Hardenberg, 14 augustus 2000) is een Nederlands autocoureur.
In 2017 haalde Weering zijn racelicentie, In het seizoen '17-'18 werd hij kampioen in de klasse "Zilhouette" tijdens de ACNN (Auto Competitie Noord Nederland), na eerder dat seizoen nog twee podiumplaatsen te verliezen, doordat de wedstrijdleider Weering vanwege overtredingen strafte. In het seizoen '19-'20 maakte hij de overstap naar de Lamborghini Super Trofeo. Met de Lamborghini reed Weering in het kampioenschap van de Dutch Supercar Challenge; in deze klasse werd hij tweede.
Hiernaast neemt Weering ook deel aan de 24H Series in verschillende auto's.
* ↑ Profile op maxweering.com, geraadpleegd 8 juli 2020.
* ↑ ACNN: Max Weering van de kart in de Zilhouette aan de kop van klassement, autosport.nl, 23 mei 2018. Gearchiveerd op 20 juli 2024.
* ↑ ACNN: Max Weering van de kart in de Zilhouette aan de kop van klassement, autosport.nl
* ↑ Max Weering veel ervaring rijker en in 2020 deelname aan prestigieuze Lamborghini Super Trofeo, RaceXpress, 25 november 2019. Gearchiveerd op 25 november 2020.
* ↑ Max Weering, Driverdb.com
# Maximumsnelheid in Zweden

De maximumsnelheid in Zweden is de snelheidslimiet in Zweden die gebruikelijk is voor een bepaalde wegcategorie of de snelheid die wordt aangegeven met verkeersborden. De maximumsnelheid varieert van 30 tot 120 km/h.

## Geschiedenis

In 1906 werd er een maximumsnelheid ingevoerd van 15 km/h overdag en 10 km/h in de nacht in steden en dorpen. In het buitengebied gold een maximumsnelheid van 35 km/h. In 1923 werd de maximumsnelheid verhoogd naar 45 km/h. In 1931 werd de maximumsnelheid afgeschaft. Pas op 30 april 1971 werd er weer een maximumsnelheid ingevoerd van 70, 90 en 110 km/h.
Sinds 2005 wordt er geëxperimenteerd met een hogere maximumsnelheid op autosnelwegen van 120 km/h. In de jaren erna is op steeds meer wegen de maximumsnelheid van 120 km/h ingevoerd. Op het overgrote deel van het wegennet blijft echter de norm van 110 km/h van kracht. In 2016 is begonnen met het op grote schaal verlagen van de maximumsnelheid op wegen zonder fysieke rijrichtingscheiding van 90 naar 80 km/h om het aantal verkeersdoden te verlagen. Tot 2025 wordt op 4250 kilometer aan staatswegen de snelheid verlaagd. Wegen die gemiddeld over de dag minder dan 2000 motorvoertuigen per dag bedienen of een zeer hoge veiligheidsstandaard hebben zijn uitgezonderd voor deze regeling.

## Huidige situatie

Voor personenwagens, bestelwagens en motorfietsen zonder aanhangwagen gelden in Zweden de volgende standaardlimieten: 50 km/h in de bebouwde kom, 70 km/h buiten de bebouwde kom en 110 km/h op autosnelwegen. In de praktijk wordt de maximumsnelheid in bijna alle gevallen aangegeven met borden, ook als de standaardlimiet geldig is. Zo komen in de bebouwde kom ook snelheidslimieten van 30 en 70 km/h voor. Op geasfalteerde wegen zonder fysieke rijrichtingscheiding buiten de bebouwde kom ligt de maximumsnelheid in de meeste gevallen op 80 of 90 km/h, afhankelijk van de weginrichting en de intensiteit van een weg. In het noorden van het land liggen de intensiteiten zo laag en zijn de afstanden der mate hoog dat hier ook snelheden van 100 km/h voorkomen. Op wegen met een fysieke rijrichtingscheiding geldt een maximumsnelheid van 100 km/h. Fysieke rijrichtingscheidingen worden in Zweden op grote schaal toegepast op driestrookswegen. Op autosnelwegen geldt een standaardlimiet van 110 km/h. Rondom steden wordt deze snelheid soms verlaagd naar 90 of 100 km/h en op enkele veilige trajecten buiten de steden geldt een maximumsnelheid van 120 km/h.
* ↑ Beskedlig hastighet trots fri fart Minnenas Journal, 2014
* ↑ Hastighetsbegränsningar Trafikverket, 2010
* ↑ Nya hastighetsgränser på väg Trafikverket
* ↑ Hastighetsgränser på väg Trafikverket standaardlimieten
# Claes Jansz. Visscher

Claes Jansz. Visscher, ook Nicolas Jansz. Visscher, Nicolas Joannis Visscher of Claes Jansz. Visscher (II) genoemd, gelatiniseerde naam Nicolaum Johannis Pescatorem (Amsterdam, ca. 1587 – aldaar, 19 juni 1652) was een Noord-Nederlands prentkunstenaar, tekenaar en uitgever van prenten. Hij was stichter van de drukkerij Visscher.

## Levensloop

Claes Jansz. Visscher was een zoon van de scheepstimmerman Jan Claesz. Visscher. Hij ging rond 1608 in het huis Op de Kolck inde Visscher wonen. Op 9 oktober 1608 ging hij in ondertrouw met Neeltje Florisdr. In het begin lag de nadruk op het versieren van de kaarten van Blaeu en Hondius. Later begon hij zijn eigen drukkerij en startte ook met de productie van kaarten.
In 1611 kocht hij een huis in de Kalverstraat, waar ook belangrijke concurrenten, zoals Hondius en Pieter van der Keere, waren gevestigd. De naam van het huis werd nu De Visscher. De winkel zou tot een grote kunsthandel uitgroeien. Hij werd beroemd door zijn zogenaamde ‘historie-prenten’ met typisch Hollandse landschappen en eigentijdse krijgstaferelen. Ook publiceerde hij enkele atlassen en zo'n 200 etsen. Een van de indrukwekkendste voorbeelden is het Profiel van Amsterdam met aanvullende prenten en teksten uit 1611.
Vanaf 1620 ontwierp hij losse landkaarten waaronder een van de Britse Eilanden. Voor zijn eerste atlas, Belgium sive Gemania Inferior, uit 1634 gebruikte Visscher de door hem in 1623 aangekochte koperplaten van Kaerius' atlas Germania Inferior uit 1617. Deze atlas bevatte, naast de kaarten van Van der Keere, een reeks oorlogskaarten en een aantal kaarten met de inmiddels bekende mooi versierde omkadering, waarschijnlijk door de uitgever zelf gegraveerd. Deze atlas werd in 1637 en in 1645 heruitgegeven.
Een andere atlas van Visscher, de Tabularum Geographicarum Contractarum van 1649, was gebaseerd op Langenes' Caert Thresoor. Veel van de door Visscher uitgegeven kaarten werden gegraveerd door Abraham Goos. Evenals Johannes Janssonius was ook Visscher verwant aan Jodocus Hondius. Hij stierf in 1652 en werd begraven in de Nieuwezijds Kapel.
Claes Jansz. Visscher was de vader van Nicolaes Visscher (I) en de grootvader van Nicolaes Visscher (II).

## Lijst van werken

| Datering | Titel | Type | Verblijfplaats |
| 1607 (?) | Landhuis en boomgaard van Jan Daimen, bij Sloterdijk | Tekening | Noord-Hollands Archief, Haarlem |
| 1608 Ca. 1608 | Landhuis van Jan Daimen Het landhuis van Jan Daimen | Prent | Rijksmuseum Amsterdam, Amsterdam |
| 1609 | Leo Belgicus | Prent | Verschillende collecties |
| 1611 | Profiel van Amsterdam met aanvullende prenten en teksten | Prent | Verschillende collecties |
| 1641 | Kaart van Wieringen en Huisduinen | Kaart | Regionaal Archief Alkmaar |
# Elaeis

Elaeis is een geslacht van palmen. Het geslacht telt twee soorten die bekendstaan als oliepalmen. Beide soorten worden verbouwd vanwege de palmolie die ze leveren. Elaeis guineensis komt voor in West-Afrika en Zuidwest-Afrika, ongeveer tussen de landen Angola en Gambia. Elaeis oleifera komt voor in tropisch Centraal-Amerika en Zuid-Amerika en wordt daar lokaal verbouwd voor de productie van palmolie.

## Beschrijving

Volwassen palmen hebben een enkele stam die een hoogte van ongeveer 20 meter kan bereiken. De bladeren zijn geveerd en bereiken een lengte tussen de 3 en 5 meter lang. De bloemen staan in dichte clusters, elke individuele bloem is klein en heeft drie kelkbladen en drie kroonbladen.
De palmvruchten hebben een roodachtige kleur en zijn ongeveer even groot als een grote pruim. De vruchten groeien in grote trossen. Elke vrucht bestaat uit een vette, vlezige buitenlaag (het pericarp), met daarin een enkel zaad (de palmpit). Deze is rijk aan olie.

## Soorten

* Elaeis guineensis Jacq. - Oliepalm
* Elaeis oleifera (Kunth) Cortés. - Amerikaanse oliepalm
* ↑ (en) Elaeis Jacq. Royal Botanic Gardens, Kew Gearchiveerd op 29 maart 2023.
... · Acanthophoenix · Acoelorrhaphe · Acrocomia · Actinokentia · Actinorhytis · Adonidia · Aiphanes · Allagoptera · Alloschmidia · Ammandra · Aphandra · Archontophoenix · Areca · Arenga · Asterogyne · Astrocaryum · Attalea · Balaka · Bactris · Barcella · Basselinia · Beccariophoenix · Bentinckia · Bismarckia · Borassodendron · Borassus · Brahea · Brassiophoenix · Brongniartikentia · Burretiokentia · Butia · Calamus · Calospatha · Calyptrocalyx · Calyptrogyne · Calyptronoma · Campecarpus · Carpentaria · Carpoxylon · Caryota · Ceratolobus · Ceroxylon · Chamaedorea · Chamaerops · Chambeyronia · Chelyocarpus · Chuniophoenix · Clinosperma · Clinostigma · Coccothrinax · Cocos · Colpothrinax · Copernicia · Corypha · Cryosophila · Cyphokentia · Cyphophoenix · Cyphosperma · Cyrtostachys · Daemonorops · Deckenia · Desmoncus · Dictyocaryum · Dictyosperma · Dransfieldia · Drymophloeus · Dypsis · Elaeis · Eleiodoxa · Eremospatha · Eugeissona · Euterpe · Euterpe · Gaussia · Guihaia · Hedyscepe · Hemithrinax · Heterospathe · Howea · Hydriastele · Hyophorbe · Hyospathe · Hyphaene · Iguanura · Iriartella · Itaya · Johannesteijsmannia · Juania · Jubaea · Jubaeopsis · Kentiopsis · Livistona · Lodoicea · Mauritia · Medemia · Metroxylon · Nannorrhops · Nypa · Phoenix · Raphia · Ravenea · Rhapis · Rhopalostylis · Roystonea · Sabal · Salacca · Serenoa · Syagrus · Tahina · Trachycarpus · Trithrinax · Washingtonia · Wodyetia · ...
# Mardinding (Pematang Silimahuta)

Mardinding is een bestuurslaag in het regentschap Simalungun van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Mardinding telt 2109 inwoners (volkstelling 2010).
# Mick Jones (Foreigner)

Mick Jones (Portsmouth, Verenigd Koninkrijk) , 27 december 1944) is een Engelse gitarist, songwriter en muziekproducent die vooral bekend als lid van de rockband Foreigner.
Michael Leslie Jones, zoals zijn volledige naam luidt, begon zijn carrière in het begin van de jaren 60 als lid van de band Nero and the Gladiators, waarmee hij in het Verenigd Koninkrijk twee kleine hitjes scoorde in 1961. Nadat de band werd opgeheven werkte Jones als songwriter en sessiemuzikant voor artiesten als Sylvie Vartan en Johnny Halliday. Hij kwam Gary Wright van de band Spooky Tooth tegen die 1973 de band reanimeerden. Hierna was hij lid van de Leslie West Band. Ook speelde hij gitaar voor het album Wind of Change uit 1972 van Peter Frampton evenals het album Dark Horse uit 1974 van George Harrison.
In 1976 vormde hij samen met Ian McDonald de band Foreigner en rekruteerden ze vocalist Lou Gramm. Jones produceerde alle albums van de groep en schreef de meeste van hun nummers samen met Gramm. Er ontstonden spanningen binnen de band in het begin van de jaren 80 door een verschil in smaak, waar Gramm meer de kant van de harde rock op wilde had Jones meer interesse in synthesizers. Gramm verliet in 1989 de band maar keerde twee jaar later terug. In datzelfde jaar maakte Jones zijn eerste en enige soloalbum genaamd Mick Jones op het Atlantic Records label.
Mick Jones is niet gerelateerd aan de andere Mick Jones, die gitarist was van The Clash.

## Geproduceerde albums

Naast de albums van Foreigner produceerde Jones ook de volgende albums:
* 5150 - Van Halen (1986)
* Fame and Fortune - Bad Company (1986)
* Dead, White and Blue - Flesh & Blood (1989)
* Save The Last Dance For Me - Ben E. King (1989)
* Storm Front (album)|Storm Front - Billy Joel (1989)
* In Deep - Tina Arena (1997)
* Beyond Good and Evil (The Cult album) - The Cult (2001)
* Around Classes - Foreigner (2012)
# Marie-Françoise Roy

Marie-Françoise Roy (geboren 28 april 1950 in Parijs) is een Franse wiskundige die bekend staat om haar werk in de reële algebraïsche meetkunde. Ze is sinds 1985 hoogleraar wiskunde aan de Universiteit van Rennes I en werd in 2009 benoemd tot Chevalier van het Franse Legioen van Eer.

## Onderzoek

Roy werkt in de reële algebraïsche meetkunde, in het bijzonder in spectra. Sinds kort houdt Roy zich ook bezig met de complexiteit van algoritmen in de reële algebraïsche meetkunde en in toepassingen.

## Opleiding en loopbaan

Marie-Françoise Roy volgde een opleiding aan de École Normale Supérieure de jeunes filles en was in 1973 assistent-professor aan de Université Paris Nord. Zij promoveerde in 1980 aan de Université Paris Nord onder begeleiding van Jean Bénabou.
Vanaf 1981 bracht ze twee jaar door aan de Abdou Moumouni Universiteit in Niger. In 1985 werd zij professor aan de Universiteit van Rennes I in Rennes, Frankrijk.

## Dienst

Roy was van 2004 tot 2007 voorzitter van de Société Mathématique de France.
In 1986 was Roy één van de oprichters van European Women in Mathematics (EWM); van 2009-2013 was zij de voorzitter van EWM. In 1987 was ze medeoprichter van de Franse organisatie voor vrouwen in de wiskunde, Femmes et Mathématiques, en werd de eerste president van de organisatie. In 2004 ontving de organisatie een Irène Joliot-Curie-prijs.
Roy is wetenschappelijk medewerker voor Sub-Sahara Afrika in Centre International de Mathématiques Pures et Appliquées, CIMPA. Roy is voorzitter van Association d'Echanges Culturels Cesson Dankassari (Tarbiyya-Tatali), een organisatie die zich inzet voor gezamenlijke activiteiten in de gemeente Dan-Cassari in Niger en de Franse gemeente Cesson-Sévigné.

## Erkenning

In december 2022 ontving Roy een eredoctoraat van de Universiteit van Bath.

## Geselecteerde publicaties

* Met Saugata Basu, Richard Pollack: Algoritmen in reële algebraïsche meetkunde. Springer 2003. pdf-bestand vrij beschikbaar op de homepage van de auteur
* Met Jacek Bochnak, Michel Coste: Reële algebraïsche meetkunde. 2. Edition, Springer, Ergebnisse der Mathematik Bd. 36, 1998 (eerste in het Frans 1. uitgave 1987).
* Drie problemen in reële algebraïsche meetkunde en hun afstammelingen. In: Engquist, Schmid: Onbeperkte wiskunde - vanaf 2001 Springer Verlag 2000, S. 991 (Hilberts 17e probleem, algoritmen, topologie van reële algebraïsche variëteiten).
* Géométrie algébrique reelle. In: Jean-Paul Pier (Hrsg.): Ontwikkeling van de wiskunde 1950-2000. Birkhäuser, 2000.
* Inleiding a la geometrie algebrique reelle, Cahiers Sem. Hist. Wiskunde., 1991 Online
# Fay Vriens

Fay Vriens (Bergen op Zoom, 2001), beter bekend onder haar artiestennaam FAY, is een Nederlandse singer-songwriter.

## Biografie

Vriens studeerde rechten in Antwerpen alvorens ze haar bachelor behaalde aan de Universiteit van Tilburg. In februari 2023 bracht ze haar debuutsingle Dankjewel uit. Het nummer gaat over een persoon die het hart van Vriens brak en waarover ze haar frustraties de vrije loop laat.
Vriens werd In 2023 geselecteerd voor de Popronde van dat jaar. Zo stond ze onder ander in Leiden, Alkmaar en haar geboorteplaats Bergen op Zoom. Ook mocht ze optreden op Tuckerville op het Rutbeek in Enschede. Hetzelfde jaar bracht Vriens ook de singles Geen Spijt en Thuis thuis uit. Ze haalde hierbij inspiratie uit artiesten zoals Froukje en promootte het nummer via het platform TikTok.
* 1 2 Jongeneelen, Willem, Kweekvijver van poptalent is terug in Bergen op Zoom: ‘Duidelijk voor herhaling vatbaar!’. Algemeen Dagblad (19 november 2023). Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ Palmans, Debuutsingle FAY – “Dankjewel”. Dansende beren (24 februari 2023). Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ Fay Vriens. Popronde. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ opronde Leiden 2023]. 3voor12 (16 september 2023). Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ Koper, Jaap, Fotoverslag: Popronde Alkmaar. 3voor12 (18 november 2022). Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ FAY. Tuckerville. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ Landzaat, Joost, Fay - Geen spijt. nieuweplaat.nl (13 juni 2023). Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ FAY - Thuis thuis. Camiel Music (23 oktober 2023). Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
# John Beaton

John Beaton (Motherwell, 9 januari 1982) is een Schots voetbalscheidsrechter. Hij trad in 2012 in dienst bij de FIFA en UEFA. Ook leidt hij sinds 2009 wedstrijden in de Scottish Premier League.
Op 5 juli 2012 maakte Beaton zijn debuut in Europees verband tijdens een wedstrijd tussen IF Elfsborg en Floriana in de voorronde van UEFA Europa League; het eindigde in 8–0 voor Elfsborg en de Schotse scheidsrechter gaf drie gele kaarten en één directe rode kaart. Zijn eerste interland floot hij op 10 oktober 2016, toen Andorra met 1–2 verloor van Zwitserland. Tijdens dit duel gaf Beaton vijf gele kaarten.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 10 oktober 2016 | Andorra la Vella, Andorra | Andorra – Zwitserland | 1 – 2 | WK 2018 kwalificatie | 5 | 0 | 0 |
| 9 juni 2017 | Tallinn, Estland | Estland – België | 0 – 2 | WK 2018 kwalificatie | 1 | 0 | 1 |
| 27 maart 2018 | Aalborg, Denemarken | Denemarken – Chili | 0 – 0 | Vriendschappelijk | 2 | 0 | 0 |
| 16 oktober 2018 | Oslo, Noorwegen | Noorwegen – Bulgarije | 1 – 0 | Nations League 2018/19 | 7 | 0 | 0 |
| 11 juni 2019 | Bakoe, Azerbeidzjan | Azerbeidzjan – Slowakije | 1 – 5 | EK 2020 kwalificatie | 1 | 0 | 0 |
| 11 oktober 2020 | Zagreb, Kroatië | Kroatië – Zweden | 2 – 1 | Nations League 2020/21 | 3 | 0 | 0 |
| 5 september 2021 | Sofia, Bulgarije | Bulgarije – Litouwen | 1 – 0 | WK 2022 kwalificatie | 4 | 0 | 1 |
| 12 november 2021 | Andorra la Vella, Andorra | Andorra – Polen | 1 – 4 | WK 2022 kwalificatie | 5 | 0 | 1 |
| 5 juni 2022 | Pristina, Kosovo | Kosovo – Griekenland | 0 – 1 | Nations League 2022/23 | 4 | 1 | 1 |
| 20 juni 2023 | Tallinn, Estland | Estland – België | 0 – 3 | EK 2024 kwalificatie | 5 | 0 | 0 |
| 10 september 2024 | Praag, Tsjechië | Tsjechië – Oekraïne | 3 – 2 | Nations League 2024/25 | 7 | 0 | 0 |
| 16 november 2024 | Qəbələ, Azerbeidzjan | Azerbeidzjan – Estland | 0 – 0 | Nations League 2024/25 | 6 | 0 | 0 |
Laatst bijgewerkt op 19 november 2024.
# KFC Olympic Essen

KFC Olympic Essen was een Belgische voetbalclub uit Essen. De club was aangesloten bij de KBVB met stamnummer 6042 en had geel en rood als kleuren.

## Geschiedenis

Na de Tweede Wereldoorlog werd voetbalclub Olympic Hoek opgericht in Essen-Hoek, een heroprichting van een lokale ploeg die al voor de oorlog onder die naam in lokale competities speelde. Van 1953 tot 1957 speelde men in het Vlaams Katholiek Sportverbond. In 1957 stapte men uiteindelijk over naar de Belgische Voetbalbond als Olympic Hoek Essen, waar men stamnummer 6042 kreeg toegekend.
Olympic Hoek Essen ging in de provinciale reeksen spelen, waar het in Derde en Vierde Provinciale bleef spelen, vaak naast dorpsgenoot Excelsior FC Essen. In 2002 werd de clubnaam gewijzigd in KFC Olympic Essen.
In Maart 2022 werd de club opgedoekt bij gebrek aan spelers.
# Mačkovac (Voćin)

Mačkovac is een plaats in de gemeente Voćin in de Kroatische provincie Virovitica-Podravina. De plaats telt 71 inwoners (2001).
# Grote rafelvis

De grote rafelvis (Phycodurus eques), soms ook zeedraak genoemd, is een zeevis die verwant is aan de zeepaardjes. Het is de enige soort uit het geslacht Phycodurus. Hij komt in het zuiden en westen van Australië voor.

## Beschrijving

De grote rafelvis leeft op met kelp begroeide riffen en in kelpwouden tussen de bladeren van deze wieren op een diepte tussen de 4 en 30 meter. Deze vis wordt niet groter dan 35 cm. De vis is uitstekend gecamoufleerd; het is het beste voorbeeld van camouflage waar zowel mensen als roofdieren de grootste moeite hebben om hem te vinden. Net als bij andere soorten uit de familie van de zeenaalden en zeepaardjes geeft het vrouwtje als het met het mannetje paart haar eitjes aan het mannetje, die door hem bevrucht worden. Het mannetje draagt de eitjes onder zijn buik en staart in een broedbuidel tot ze uitkomen en weg gaan.

## Relatie tot de mens

De grote rafelvis komt voor in een relatief beperkt gebied (1400 km²) van wiervelden die liggen in een smalle strook langs de kust van Australië en Tasmanië. Dit habitat wordt bedreigd door bouwactiviteiten en het lozen van afvalwater. Over het voorkomen van de grote rafelvis is maar beperkte informatie; zeker is dat er bedreigingen zijn voor deze vissoort die zich maar heel langzaam voortbeweegt en zich niet snel kan uitbreiden. Daarom staat de vissoort als gevoelig op de internationale Rode Lijst van de IUCN. De vis kan worden bezichtigd in diverse voor publiek toegankelijke aquaria.

## Noot

* ↑ (en) Grote rafelvis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Connolly, R. 2006. Phycodurus eques. In: IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.2. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 29 August 2010.
# Marga Jaya (Bekasi Selatan)

Marga Jaya is een bestuurslaag in het regentschap Kota Bekasi van de provincie West-Java, Indonesië. Marga Jaya telt 15.759 inwoners (volkstelling 2010).
# Margajaya (Sukadana)

Margajaya is een bestuurslaag in het regentschap Ciamis van de provincie West-Java, Indonesië. Margajaya telt 4521 inwoners (volkstelling 2010).
# Margakaya (Pringsewu)

Margakaya is een bestuurslaag in het regentschap Pringsewu van de provincie Lampung, Indonesië. Margakaya telt 3989 inwoners (volkstelling 2010).
# Margasari (Karawaci)

Margasari is een bestuurslaag in het regentschap Tangerang van de provincie Banten, Indonesië. Margasari telt 15.634 inwoners (volkstelling 2010).
# Margatirta

Margatirta is een bestuurslaag in het regentschap Lebak van de provincie Banten, Indonesië. Margatirta telt 3107 inwoners (volkstelling 2010).
# Margawati

Margawati is een bestuurslaag in het regentschap Garut van de provincie West-Java, Indonesië. Margawati telt 9268 inwoners (volkstelling 2010).
# Margo Jaya

Margo Jaya is een bestuurslaag in het regentschap Lampung Timur van de provincie Lampung, Indonesië. Margo Jaya telt 3335 inwoners (volkstelling 2010).
# Margo Koyo

Margo Koyo is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Margo Koyo telt 764 inwoners (volkstelling 2010).
# Margo Mulyo (Bayung Lencir)

Margo Mulyo is een bestuurslaag in het regentschap Musi Banyuasin van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Margo Mulyo telt 2284 inwoners (volkstelling 2010).
# Margo Mulyo (Tumi Jajar)

Margo Mulyo is een bestuurslaag in het regentschap Tulang Bawang Barat van de provincie Lampung, Indonesië. Margo Mulyo telt 4226 inwoners (volkstelling 2010).