OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# 5de Oscaruitreiking

De 5de Oscaruitreiking, waarbij prijzen werden uitgereikt aan de beste prestaties in films uitgebracht tussen 1 augustus 1931 en 31 juli 1932, vond plaats op 18 november 1932 in het Ambassador Hotel in Los Angeles. De ceremonie werd gepresenteerd door Conrad Nagel.
De grote winnaar van de avond was Bad Girl, met in totaal drie nominaties en twee Oscars.

## Winnaars en genomineerden

De winnaars staan bovenaan in vet lettertype.

#### Beste film

* Grand Hotel - Metro-Goldwyn-Mayer
** Arrowsmith - Samuel Goldwyn Productions
** Bad Girl - Fox
** The Champ - Metro-Goldwyn-Mayer
** Five Star Final - First National
** One Hour with You - Paramount Publix
** Shanghai Express - Paramount Publix
** The Smiling Lieutenant - Paramount Publix

#### Beste regisseur

* Frank Borzage - Bad Girl
** King Vidor - The Champ
** Josef von Sternberg - Shanghai Express

#### Beste acteur

* Wallace Beery - The Champ
* Fredric March - Dr. Jekyll and Mr. Hyde
** Alfred Lunt - The Guardsman

#### Beste actrice

* Helen Hayes - The Sin of Madelon Claudet
** Marie Dressler - Emma
** Lynn Fontanne - The Guardsman

#### Beste bewerkte scenario

* Bad Girl - Edwin Burke
** Arrowsmith - Sidney Howard
** Dr. Jekyll and Mr. Hyde - Percy Heath en Samuel Hoffenstein

#### Beste verhaal

* The Champ - Frances Marion
** Lady and Gent - Grover Jones en William Slavens McNutt
** The Star Witness - Lucien Hubbard
** What Price Hollywood? - Adela Rogers St. Johns en Jane Murfin

#### Beste camerawerk

* Shanghai Express - Lee Garmes
** Arrowsmith - Ray June
** Dr. Jekyll and Mr. Hyde - Karl Struss

#### Beste artdirection

* Transatlantic - Gordon Wiles
** À Nous la Liberté - Lazare Meerson
** Arrowsmith - Richard Day

#### Beste geluid

* Paramount Publix Studio Sound Department
** Metro-Goldwyn-Mayer Studio Sound Department
** RKO Radio Studio Sound Department
** Warner Bros.-First National Studio Sound Department

#### Beste korte film
##### Komedie

* The Music Box - Hal Roach
** The Loud Mouth - Mack Sennett
** Scratch-As-Catch-Can - RKO Radio

##### Vernieuwend

* Wrestling Swordfish - Mack Sennett
** Screen Souvenirs - Paramount Publix
** Swing High - Metro-Goldwyn-Mayer

#### Beste korte animatiefilm

* Flowers and Trees - Walt Disney
** It's Got Me Again! - Leon Schlesinger
** Mickey's Orphans - Walt Disney

#### Speciale award

* Walt Disney, voor de creatie van Mickey Mouse.

## Films met meerdere nominaties

De volgende films ontvingen meerdere nominaties:
| Nominaties | Film | Awards |
| 4 | Arrowsmith | |
| 4 | The Champ | 2 |
| 3 | Bad Girl | 2 |
| 3 | Shanghai Express | 1 |
| 3 | Dr. Jekyll and Mr. Hyde | 1 |
| 2 | The Guardsman | |
# Guanajuato

Guanajuato kan verwijzen naar:

## Geografie

* Mexico
** Guanajuato (gemeente), een gemeente in de staat Guanajuato
** Guanajuato (staat), een staat in Mexico
** Guanajuato (stad), een hoofdstad van de staat Guanajuato
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Guanajuato en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Mark de Man

M.W.J.M. (Mark) de Man (Veghel, 1987) is een Nederlands politicus voor de VVD. Sinds 24 januari 2024 is hij burgemeester van de gemeente Bernheze.
De Man studeerde rechten aan de Universiteit van Tilburg. Hij studeerde staats- en bestuursrechtelijk af. Na zijn studie rechten ging hij aan het werk als strafrechtadvocaat.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2014 werd hij verkozen tot raadslid in de gemeenteraad van Littenseradiel, waar hij ook fractievoorzitter van de VVD werd. Hij bleef raadslid totdat die gemeente werd heringedeeld met Súdwest-Fryslân, Leeuwarden en Waadhoeke in januari 2018; hij werd toen wethouder in Súdwest-Fryslân, met als portefeuille onder meer wonen, recreatie en toerisme en, handhaving en jeugdzorg. Na de gemeenteraadsverkiezingen in 2022, trad hij 1 juni 2022 trad hij terug als wethouder en werd hij raadslid in Súdwest-Fryslân. In oktober 2022 werd hij officier van justitie in opleiding bij het openbaar ministerie Noord-Nederland.
Op 21 december 2023 werd De Man benoemd tot burgemeester van de Brabantse gemeente Bernheze met ingang van 24 januari 2024, nadat de gemeenteraad hem eerder had voorgedragen. Op 24 januari 2024 werd De Man geïnstalleerd als burgemeester, als opvolger van Marieke Moorman die sinds februari 2023 burgemeester van de gemeente Land van Cuijk was; het burgemeesterschap was in de tussentijd waargenomen door Antoine Walraven.
* ↑ Jansen, Gerd, "Mark de Man (36) voorgedragen als nieuwe burgemeester van Bernheze", DTV Nieuws, 16 november 2023. Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* ↑ Janssen, Thijs, "Mark de Man geïnstalleerd als burgemeester van Bernheze", DTV Nieuws, 25 januari 2024. Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* ↑ Mark de Man. VVD Súdwest-Fryslân. Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* ↑ Koninkrijksrelaties, Ministerie van Binnenlandse Zaken en, Nieuwe burgemeester in Bernheze - Nieuwsbericht - Rijksoverheid.nl. www.rijksoverheid.nl (21 december 2023). Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* ↑ van den Hurk, Maarten, Mark de Man nu ook benoemd tot burgemeester Bernheze. Brabants Dagblad. DPG Media (21 december 2023). Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* ↑ Mark de Man burgemeester Bernheze. VNG. Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* ↑ Na 100 dagen als burgemeester heeft Mark de Man een boodschap: ‘Hier moet je kunnen houden van wie je wilt’. DPG Media. Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
# Kubang Sirakuak Utara

Kubang Sirakuak Utara is een bestuurslaag in het regentschap Sawah Lunto van de provincie West-Sumatra, Indonesië. Kubang Sirakuak Utara telt 949 inwoners (volkstelling 2010).
# Alcantara

Alcantara kan verwijzen naar:

## Geografie

* Brazilië
** Alcântara (Maranhão), een gemeente en stad in de deelstaat Maranhão
** Alcântaras, een gemeente in de deelstaat Ceará
* Filipijnen
** Alcantara (Cebu), een gemeente in de provincie Cebu
** Alcantara (Romblon), een gemeente in de provincie Romblon
* Italië
** Alcantara (rivier), een rivier op Sicilië
* Portugal
** Alcântara (Lissabon), een freguesia van Lissabon
* Spanje
** Alcántara (Cáceres), een gemeente en stad in de provincie Cáceres

## Andere

* Alcantara (materiaal), een kunststof
* Alcantara (plant), een plantengeslacht
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Alcantara en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sipunculidae

Sipunculidae is een familie in de taxonomische indeling van de Sipuncula (Pindawormen).
De familie Sipunculidae werd in 1814 beschreven door Constantine Samuel Rafinesque-Schmaltz.

## Geslachten

De familie Sipunculidae omvat de volgende geslachten:
* Phascolopsis
* Siphonomecus
* Siphonosoma
* Sipunculus
* Xenosiphon
* ↑ World Register of Marine Species, Sipunculidae. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 19-10-2011.
# Phascolopsis

Phascolopsis is een geslacht in de taxonomische indeling van de Sipuncula (Pindawormen).
Het geslacht behoort tot de familie Sipunculidae. Phascolopsis werd in 1950 beschreven door Fisher.

## Soort

Phascolopsis omvat de volgende soort:
* Phascolopsis gouldii
* ↑ World Register of Marine Species, Phascolopsis. Marinespecies.org. Geraadpleegd op 19-10-2011.
# Phascolopsis gouldii

Phascolopsis gouldii is een soort in de taxonomische indeling van de Sipuncula (Pindawormen).
Het dier behoort tot het geslacht Phascolopsis en behoort tot de familie Sipunculidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door De Pourtalès.
# Epigonus

Epigonus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de diepwaterkardinaalbaarzen (Epigonidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1810 door Constantine Samuel Rafinesque-Schmaltz.

## Soorten

* Epigonus affinis Parin & Abramov, 1986
* Epigonus angustifrons Abramov & Manilo, 1987
* Epigonus atherinoides (Gilbert, 1905)
* Epigonus carbonarius Okamoto & Motomura, 2011
* Epigonus cavaticus Ida, Okamoto & Sakaue, 2007
* Epigonus chilensis Okamoto, 2012
* Epigonus constanciae (Giglioli, 1880)
* Epigonus crassicaudus de Buen, 1959
* Epigonus ctenolepis Mochizuki & Shirakihara, 1983
* Epigonus denticulatus Dieuzeide, 1950
* Epigonus devaneyi Gon, 1985
* Epigonus elegans Parin & Abramov, 1986
* Epigonus elongatus Parin & Abramov, 1986
* Epigonus exodon Okamoto & Motomura, 2012
* Epigonus fragilis (Jordan & Jordan, 1922)
* Epigonus glossodontus Gon, 1985
* Epigonus heracleus Parin & Abramov, 1986
* Epigonus lenimen (Whitley, 1935)
* Epigonus machaera Okamoto, 2012
* Epigonus macrops (Brauer, 1906)
* Epigonus marimonticolus Parin & Abramov, 1986
* Epigonus marisrubri Krupp, Zajonz & Khalaf, 2009
* Epigonus mayeri Okamoto, 2011
* Epigonus merleni McCosker & Long, 1997
* Epigonus notacanthus Parin & Abramov, 1986
* Epigonus occidentalis Goode & Bean, 1896
* Epigonus oligolepis Mayer, 1974
* Epigonus pandionis (Goode & T. H. Bean, 1881)
* Epigonus parini Abramov, 1987
* Epigonus pectinifer G. F. Mayer, 1974
* Epigonus robustus (Barnard, 1927)
* Epigonus telescopus (Risso, 1810)
* Epigonus waltersensis Parin & Abramov, 1986
* ↑ (en) Epigonus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Chlamisus

Chlamisus is een geslacht van kevers uit de familie van de bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1815 gepubliceerd door Constantine Samuel Rafinesque-Schmaltz.

## Soorten

* Chlamisus amyemae Reid, 1991
* Chlamisus brancuccii Medvedev & Sprecher-Uebersax, 1997
* Chlamisus buonloicus Medvedev in Medvedev & Zajtsev, 1983
* Chlamisus carinulatus Medvedev in Medvedev & Zajtsev, 1983
* Chlamisus collaris Medvedev & Sprecher-Uebersax, 1997
* Chlamisus euphorbiae Medvedev in Medvedev & Zajtsev, 1983
* Chlamisus flavomaculatus Tan & Zhou in Zhou & Tan, 1995
* Chlamisus granularis Medvedev & Sprecher-Uebersax, 1997
* Chlamisus himalayanus Medvedev & Sprecher-Uebersax, 1997
* Chlamisus holzschuhi Lopatin, 1995
* Chlamisus inserratus Medvedev, 1993
* Chlamisus mangletiae Medvedev in Medvedev & Zajtsev, 1983
* Chlamisus mimosae Karren, 1989
* Chlamisus mosaicus (Tang, 1992)
* Chlamisus nepalensis Lopatin, 1995
* Chlamisus portoricensis Medvedev, 1993
* Chlamisus prosternalis Medvedev & Sprecher-Uebersax, 1997
* Chlamisus rousei Medvedev, 1993
* Chlamisus rugosus Zhou & Tan, 1995
* Chlamisus speciosus Tan & Zhou in Zhou & Tan, 1995
* Chlamisus subruficeps Tang, 1992
* Chlamisus variabilis Medvedev, 1993
* Chlamisus wuyiensis Zhou & Tan, 1995
* Chlamisus zaitzevi Medvedev, 1989
* Chlamisus zhamensis Tan in Tan & Wang, 1981
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Myctophum punctatum

Myctophum punctatum is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de lantaarnvissen (Myctophidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1810 gepubliceerd door Constantine Samuel Rafinesque.

## Synoniemen

* Gasteropelecus humboldti Risso, 1810
* Scopelus caninianus Valenciennes, 1850
* Scopelus heideri Steindachner, 1881
* Stylophthalmus lobiancoi Mazzarelli, 1909
* ↑ (en) Myctophum punctatum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Myctophum punctatum. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Stompstaarteekhoorn

De stompstaarteekhoorn (Aplodontia rufa) is een zoogdier uit de familie van de stompstaarteekhoorns (Aplodontiidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Constantine Samuel Rafinesque in 1817.

## Kenmerken

De rugvacht is zwart tot roodbruin, de buikvacht is geelbruin. Onder elk oor bevindt zich een witte vlek. De lichaamslengte bedraagt 30 tot 46 cm, de staartlengte 2 tot 4 cm en het gewicht 0,8 tot 1,5 kg.

## Leefwijze

Deze solitair levende knaagdieren, door de inheemse bevolking ook wel "sewellel" genoemd, graven hun tunnels en holen onder omgevallen bomen en zijn dus veelvuldig aanwezig op plaatsen waar wordt gekapt. Hun tunnels leiden direct naar hun voedselbronnen, zoals boombast, twijgen, uitlopers en malse kruiden. Ze leggen hiermee ook voorraden aan. Het zijn goede klimmers, die regelmatig jonge boompjes vernielen.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in bergachtige streken langs de zeekusten van Zuidwest-Canada en de noordwestelijke VS.
* ↑ (en) Stompstaarteekhoorn op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Nycticeius humeralis

Nycticeius humeralis is een zoogdier uit de familie van de gladneuzen (Vespertilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Constantine Samuel Rafinesque in 1818.

## Voorkomen

De soort komt voor in Mexico en de Verenigde Staten.
* ↑ (en) Nycticeius humeralis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Ictiobus niger

Ictiobus niger is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zuigkarpers (Catostomidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1819 door Constantine Samuel Rafinesque.
* ↑ (en) Ictiobus niger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Ictiobus niger. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Chrosomus erythrogaster

Chrosomus erythrogaster is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1820 door Constantine Samuel Rafinesque.
* ↑ (en) Chrosomus erythrogaster op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Chrosomus erythrogaster. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Percina caprodes

Percina caprodes is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de echte baarzen (Percidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1818 door Constantine Samuel Rafinesque.
* ↑ (en) Percina caprodes op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Percina caprodes. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Atlantische viervleugel

De Atlantische viervleugel (Cheilopogon heterurus) is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de vliegende vissen (Exocoetidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1810 door Constantine Samuel Rafinesque.

## Kenmerken

Bij deze grijsblauwe vis zijn de borst- en buikvinnen vergroot om als vliegorgaan te dienen. De lichaamslengte bedraagt maximaal 40 cm.

## Leefwijze

Het voedsel van deze oppervlaktevis bestaat uit plankton en kleine visjes. Hij kan in glijvlucht afstanden tot 200 meter boven het wateroppervlak afleggen om aan eventuele belagers te ontkomen, maar daarvoor moet hij wel eerst een aanloop nemen om een snelheid te ontwikkelen van 60 km/uur.

## Voortplanting

Om te verhinderen dat de eieren wegzinken in het water, worden ze met lange, kleverige draden vastgehecht aan zeewier.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de noordelijke Atlantische Oceaan.
* ↑ (en) Atlantische viervleugel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Cheilopogon heterurus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).
# Ceylalictus perditellus

Ceylalictus perditellus is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Theodore Dru Alison Cockerell.
# Wainia forficulina

Wainia forficulina is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Theodore Dru Alison Cockerell.
# Sahel-Benin Unie

Sahel-Benin Unie was een kortstondige unie van vier voormalige Franse koloniën van Frans-West-Afrika, namelijk de vier republieken Opper-Volta (Burkina Faso), Niger, Dahomey (Benin) en Ivoorkust.
Deze unie ‘was de groepering die op de meest efficiënte manier werkte voor de zaak van de Afrikaanse eenheid. Deze unie [...] was voorzien van bescheiden maar functionele instellingen; een Raad met zetels in de staatshoofden, de ministers van Algemene Zaken en de voorzitters van de Nationale Assemblées [Assemblées Nationales]. Er werd een douane-unie opgericht en een zinkfonds. Er ontstond een politieke, economische en militaire coördinatie.". Niettemin duurde het slechts een korte tijd en werd het in mei 1959 veel bescheidener vervangen door de Conseil de l'Entente.
# Bonte havik

De bonte havik (Tachyspiza albogularis) is een roofvogel behorende tot de familie van havikachtigen (Accipitridae). Het is een endemische vogelsoort van de Salomonseilanden.

## Beschrijving

De bonte havik is 33 tot 43 cm, lang niet zo groot als de in Europa voorkomende havik (49 tot 66 cm), maar wel een paar centimeter groter dan de gewone sperwer (28 tot 38 cm). Er komen twee kleurfases van de bonte havik voor, waarvan er een helemaal zwart is met een rodige iris. De tweede kleurfase is donker leigrijs van boven en van onder contrasterend wit, met oranjegele ogen. Soms hebben bonte haviken een roodbruine vlek, die als een soort kraag achter de kop is waar te nemen. Onvolwassen vogels zijn donkerbruin met strepen.

## Voortplanting

Bonte haviken broeden van juli tot september. Ze bouwen nesten in hoge bomen.

## Voorkomen en leefgebied

De bonte havik komt voor op de Salomonseilanden. Het leefgebied bestaat uit overgang van regenwoud naar open terrein, secondair bos, buitenwijken van steden in het laagland. De donkere vorm komt mogelijk meer voor in heuvellandbos. Het is geen bedreigde diersoort.
De soort telt vijf ondersoorten:
* T. a. eichhorni: Feni (Bismarck-archipel).
* T. a. woodfordi: Bougainville, Guadalcanal, Malaita en Choiseul.
* T. a. gilva: New Georgia, Rendova, Vella Lavella en Kolombangara.
* T. a. albogularis: San Cristobal, Ugi en Owaraha.
* T. a. sharpei: Santa Cruz-eilanden.

## Status

De grootte van de populatie is in 2001 geschat op 1000-10.000 vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 3 (en) Bonte havik op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gray, GR 1870. Accipiter albogularis (protoniem). Ann. Mag. Nat. Hist., (4), 5, p. 327. BHL
* 1 2 (en) Hadden, D., 1981. Birds of the North Solomons. Wau Ecology Handbook no. 8.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024 IOC World Bird List (v14.2). DOI:10.14344/IOC.ML.14.2
* DOI:10.2173/bow.piegos1.01 Foto op BOW website
# Ctesiphon

Ctesiphon (Perzisch: تیسفون / Tisphun) of Madain (Arabisch: المدائن) was de hoofdstad van het Perzische Rijk in de tijd van de Parthen (247 v.Chr. – 224 na Chr.) en Sassaniden (224 – 651). De stad ligt in Mesopotamië, nabij Bagdad in het huidige Irak. Tegenwoordig is Taq-i Kisra het enige bouwwerk in Ctesiphon dat nog gedeeltelijk overeind staat.

## Geschiedenis

Een aantal malen werd de stad door de Romeinen ingenomen, in 116 door Trajanus en in 197 door Septimius Severus.
Gedurende de Sassanidische periode werd Ctesiphon eenmalig ingenomen door keizer Carus in 283. Een aantal historici hebben geargumenteerd dat ook Galerius de stad veroverde aan het einde van diezelfde eeuw. Echter, er zijn geen bronnen die dit expliciet vermelden en vele andere historici zijn het daar niet mee eens.
De koning van Perzië Khusro I bouwde hier een nieuw paleis. In 637 werd de stad veroverd door het Arabische leger van Sa'd ibn Abi Waqqas. De bevolking werd hierbij nagenoeg ongemoeid gelaten, maar de paleizen werden verwoest. Toen in 751 de nieuwe hoofdstad Bagdad gesticht werd, verhuisden de meeste inwoners daarnaartoe waarmee Ctesiphon een spookstad werd. Gedeeltelijk werden de verlaten gebouwen als steengroeve gebruikt om Bagdad en andere steden in de buurt op te bouwen en te onderhouden terwijl de rest tot ruïnes verviel. Van het paleis van Khusro staat nu nog een deel van het grote gewelf van de troonzaal overeind. Dit wordt de Taq-i Kisra, de Boog van Khusro, genoemd.

## April 2005

In april 2005 kwam de stad in het nieuws nadat soennieten zo'n 60 sjiieten gijzelden en hen pas vrij wilden laten nadat alle sjiitische burgers van de stad waren vertrokken. Het Iraakse leger, gesteund door het Amerikaanse leger, viel daarop de stad binnen. In eerste instantie meldde de pers dat geen gijzelaars werden aangetroffen. Enkele dagen later werden weliswaar meer dan vijftig lichamen uit de rivier de Tigris gedregd, maar het blijft onzeker of dit de lijken van de al dan niet ontvoerde personen waren. Ook de groep rond Abu Musab al-Zarqawi ontkende bij de gijzelingsactie betrokken te zijn.
# Rolf Engel

Rolf Engel (Menz, 10 augustus 1912 – München, 23 november 1993) was een Duitse raketpionier uit de vorige eeuw. Zijn vader was leraar. Hij volgde na het lager onderwijs een opleiding aan de Beuth Ingenieursschool. Engel sloot zijn academische studie aan de Technische Hogeschool van München en Danzig zonder diploma af wegens het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.

## VfR en oorlogsjaren

In 1928 werd Engel samen met Von Braun lid van de Berlijner afdeling van de VfR (Verein für Raumschiffahrt). Op de Raketenflugplatz voerde deze club experimenten uit met vloeibare brandstofraketten. Het groepje enthousiastelingen bestond naast Engel en Von Braun onder meer uit Rudolf Nebel, Willy Ley en Klaus Riedel. Daarnaast was Engel hoofd technisch assistent bij Johannes Winkler, die op 21 februari 1931 tijdens een militaire parade op de Exerzierplatz Grosskühnau (omgeving Dessau) zijn HW-I raket lanceerde. Dit was de eerste raket op vloeibare brandstof, die niet door Goddard werd gelanceerd.
Tussen 1932 en 1935 richtte Engel twee werkgroepen voor raketexperimenten op. Die waren een kort leven beschoren door gebrek aan financiële middelen. In 1939 werd hij technisch directeur bij het Versuchsanstalt für Strahltriebwerke (Onderzoekscentrum voor straalmotoren) van de SS te Großendorf. Gedurende de Tweede Wereldoorlog was Engel lid van de Nationale Onderzoeksraad en van de Commissie voor munitie, bewapening en ballistische raketten van het Ministerie van Bewapening. Hij bereikte de rang van Hauptsturmführer in de SS, vluchtte tijdens de laatste fase van de krijgshandelingen naar Beieren en bracht enige tijd in een krijgsgevangenenkamp door.

## Na de oorlog

Na de oorlog trad hij van 1946 tot 1952 op als adviseur voor ONERA (Office National d'Etudes et de Recherches Aéronautiques) in Frankrijk. Tussen 1952 en 1957 voorzag hij de Egyptische luchtmacht van advies als leidinggevende bij CERVA (Compagnie des Engines à Réaction pour Vol Accéleré). Daarna keerde hij terug naar Europa. Vanuit Rome stond hij tussen 1957 en 1962 diverse fabrikanten van geleide raketten terzijde, waaronder SISPRE (Societa Italiana per lo Studio della Propulsione a Reazione) en Bombrini Parodi-Delfino.
Uiteindelijk keerde hij in 1962 naar zijn vaderland terug en accepteerde een benoeming tot hoofd van de zojuist opgerichte ruimtetak van het MBB-concern ( Messerschmitt-Bölkow-Blohm) te München. Om gezondheidsredenen ging hij in 1971 met pensioen. Wel bracht hij in de jaren 70 en 80 nog enkele boeken uit. Rolf Engel overleed op 23 november 1993 op 81-jarige leeftijd te München.
* (en) Rolf Engel op Siris-archives.si.edu, geraadpleegd 4 maart 2015
* (de) Rolf Engel, deutscher Raketeningenieur op Munzinger.de, geraadpleegd 4 maart 2015
* (de) Ehre und Tod, angewandte Mathematik in der Rüstungsforschung der Škoda-Werke blz 17,18 & 19, op Academia.edu, geraadpleegd 4 maart 2015
# RA 14 (Italië)

De RA 14 of raccordo autostradale 14 is een autoweg in Italië. De RA14 vormt de verbinding tussen Opicina en Fernetti. De RA14 is 1,5 kilometer lang.