OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# André Bo-Boliko Lokonga

André Bo-Boliko Lokonga Monse Mihambo (Belgisch-Congo, 15 augustus 1934 – Brussel, 30 maart 2018) was een Zaïrees politicus. Hij diende als de eerste staatscommissaris van Zaïre van 6 maart 1979 tot 27 augustus 1980. Gedurende de periode van 1967 tot 1980 bekleedde hij ook de functie van secretaris-generaal van de Nationale Unie van Zaïrese Arbeiders (Union Nationale des Travailleurs du Zaïre, UNTZa).

## Jeugd

André Bo-Boliko Lokonga werd geboren op 15 augustus 1934 in Lobamiti, provincie Bandundu, Belgisch Congo.

## Carrière

Hij was van december 1970 tot maart 1979 voorzitter van de Wetgevende Raad van Congo (en later Zaïre). In 1990 richtte hij samen met Joseph Iléo de Democratische Sociale Christelijke Partij op.
Hij overleed in Brussel (België) op 30 maart 2018, op 83-jarige leeftijd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel André Bo-Boliko Lokonga op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Mpinga Kasenda · André Bo-Boliko Lokonga · Jean Nguza Karl-i-Bond · N'Singa Udjuu · Léon Kengo Wa Dondo · Mabi Mulumba · Jules-Fontaine Sambwa Pida Nbagui · Lunda Bululu · Crispin Mulumba Lukoji · Étienne Tshisekedi · Bernardin Mungul Diaka · Faustin Birindwa · Norbert Likulia Bolongo
# Dik Boutkan

Dirk (Dik) Boutkan (Amsterdam, 29 maart 1950 – aldaar, 29 januari 2024) was een Nederlands acteur.
Hij was zoon van Maria Francina Roelofs en bakker/kok Louis Boutkan, wonende aan de Jan van Galenstraat; in 1951 verhuisde het gezin naar de Vondelstraat 75; in 1960 naar het Dudok de Withof 14, Slotermeer. Hijzelf bleef ongehuwd.
Hij zag zichzelf in eerste instantie als danser, maar wist zich toe te leggen op een combinatie van toneel en dans, de mime. Hij kreeg daarin in de jaren zeventig les. Tijdens die opleiding leerde hij Marien Jongewaard en Rob de Graaf kennen. Zij noemden hun troep naar Nieuw West naar de wijk waarin ze opgroeiden. Nieuw West was geen “gewoon” theatergezelschap. Een van hun eerste programma’s Petra werd opgedragen aan Cor van Eesteren, die al de buurten in die wijk op zijn tekentafel had gehad in zijn Algemeen Uitbreidingsplan {UAP). Broer René Boutkan speelde ook wel eens mee.
Hun programma Below zero was erop geënt dat het publiek dermate getreiterd en gepest werd, dat die de zaal verliet; de voorstelling eindigde zodra de laatste toeschouwer vertrokken was. Het werd tegelijkertijd omschreven als avant garde, ontregelend en anarchistisch, de inspiratie haalden ze uit de Fluxusbeweging en beeldende kunst. In 1990 werd hun verise/voorstelling Pygmalion naar George Bernard Shaw onderscheiden met de VSCD-prijs voor mime.
In de jaren negentig stapte Boutkan uit Nieuw West en werd langzaam vervangen door Cas Enklaar.
In later tijdstip sloot hij zich wel aan bij "Stichting Ze doen was ze kunnen" met Martin van Poppel, Toneelgroep Amsterdam en Toneelgroep Caroussel. Collega Dic van Duin herinnerde dat Boutkan zeer indrukwekkend en zaalvullend optrad terwijl zijn rol een zwijgende was. Hij was minstens twee keer in een film te zien: Vals Licht uit 1993 van Theo van Gogh en Majakovski/Oktober van De Warme Winkel. Hij had ook een rolletje in Flikken Maastricht (seizoen 5).
Tegenover het ontregelende stond een amicale houding als jarenlange docent in mime, onder andere van Christine van Stralen.
Zij hobby was (zichzelf) fotograferen, ook de kennissenkring werd uitgebreid op foto vastgelegd, al dan niet zijn eigen woningmuren sierend.
Dik Boutkan overleed in 2024 op 73-jarige leeftijd.
* Lorianne van Gelder, Ten slotte Dik Boutkan . Het Parool/parool.nl (3 februari 2024). Geraadpleegd op 3 februari 2024.
* Dik Boutkan op theaterencyclopedie (geraadpleegd 4 februari 2024)
* Overlijdensbericht Dik Boutkan (geraadpleegd 4 februari 2024)
* ↑ Gemeente Amsterdanm: Persoonskaart Louis Boutkan
* ↑ Jac Heijer, Ironische benadering van kunst en cultuur. NRC Handelsblad (22 april 1978). Geraadpleegd op 4 februari 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Advertentie, Pygmalion. de Volkskrant (25 september 1990). Geraadpleegd op 4 februari 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Martin Schouten, Nieuwe probleemkinderen van het oude paradijs. de Volkskrant (29 maart 1993). Geraadpleegd op 4 februari 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Overlijdensbericht Dik Boutkan.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9242 8540
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 168652013
* Virtual International Authority File: 286457993
* WorldCat (via VIAF): 286457993
# Jelmer van Beek

Jelmer van Beek (1994) is een Nederlands zeiler.

## Carrière
### Optimist

Geboren en getogen onder de rook van Groningen, begon zijn zeilavontuur op het Paterswoldsemeer bij het zomerhuisje van zijn ouders. Dit meer werd het startpunt voor zijn passie voor watersport, waar hij zich bezighield met zeilen, surfen en kanoën tijdens vakanties en weekenden. Het was tijdens deze vormende jaren dat Van Beek een voorliefde ontwikkelde voor zeilen, vooral in de Optimist. Hierbij werd hij tweemaal gekroond tot Noord Nederlands Kampioen.

### Laser

Zijn ambities groeiden verder en brachten hem naar de laserklasse. Hier nam hij deel aan de Topzeilacademie van het Watersportverbond in Scheveningen, waar hij zijn vaardigheden aanscherpte door deel te nemen aan talloze internationale wedstrijden.

### Team Heiner Talents

In 2014 maakte hij de overstap naar grote boten en deed dit als schipper in de jeugdacademie van wedstrijdzeiler Roy Heiner. De Team Heiner Talents. Onder leiding van Roy werden de zeilers geschoold in diverse disciplines waaronder matchracen, doublehanded en zee-zeilen. Maar ook techniek van de boten en navigatie.

### Team Dutch Wave

Na deze driejarige opleiding begon hij samen met Rutger Vos, Robin Jacobs en Jorden van Rooijen, eveneens uit dezelfde opleiding, hun eigen matchraceteam. Team Dutch Wave. Met dit team werden ze onder andere Duits, Deens en Nederlands kampioen en behaalden ze een 10e plek op de wereldranglijst. 3 maal gingen ze in de winter naar Australië om daar deel te nemen aan de jeugd competities en zoveel mogelijk te kunnen zeilen in de Austtralische zomer. Hoogtepunt was de overwinning bij de Warren Jones Regatta als eerste Europese team. De grootste Matchrace wedstrijd voor zeilers onder de 25.

## Team JAJO

In november 2022 is Van Beek op 27-jarige leeftijd aangewezen als schipper van Team JAJO in the Ocean Race Sprint Cup op de VO65. De sprint cup zeilt 3 van de 7 etappes van de Ocean Race. Hij was de jongste schipper in deze race. De VO65 was geen onbekende boot voor hem. In totaal heeft hij meer dan 60.000 mijl op de boot gezeild waaronder 7 oceaanoversteken.
Team JAJO eindigde op een 2e plek in het overall klassement. Ook werden de havenraces van Scheveningen en Genua gewonnen.
Een bijzonder moment in de race was de aanval van een school orka’s bij de Straat van Gibraltar. Het team ging ‘’viral’’ vanwege de beelden van deze bijzondere gebeurtenis. Na deze 15 minuten durende aanval kon het team zonder schade de race vervolgen.
* ↑ Eddy Lekens, Team JAJO tweede in The Ocean Race Sprint Cup na spannende eindsprint. clubracer.be (27 juni 2023). Geraadpleegd op 24 december 2023.
* ↑ Sjoerd Jansen, Agressieve orka's krijgen schipper Jelmer van Beek (28) uit Haren niet klein. 'Ik zag de race even door mijn vingers glippen'. Dagblad van het Noorden (29 juni 2023). Geraadpleegd op 24 december 2023.
# Prepaid creditcard

Een prepaid creditcard is een vooraf oplaadbare creditcard, ook wel debetkaart genoemd.
Ondanks dat de term prepaid creditcard vaak wordt gebruikt in Nederland, is deze technisch onjuist. Mastercard en Visa hanteren de Bank Identification Number (BIN) types, Prepaid, Debit en Credit voor de uitgifte van betaalkaarten. Wanneer er gerefereerd wordt naar prepaid creditcards, dan kunnen dat prepaid cards of debit cards zijn. In het geval van debit cards, dienen deze niet gekoppeld te zijn aan een bankrekening om een vergelijkbare ervaring te geven. Daarnaast is er nog een onderscheid te maken in eenmalige of wegwerp cards of herlaadbare cards, en zijn ze verkrijgbaar in plastic, digitaal of virtueel. Een digitale card is de online versie van een fysieke card, en een virtuele card bestaat alleen online.
Op de prepaid creditcard stort je vooraf geld en is dat je bestedingslimiet. Daarmee is het een relatief veilig betalingsmiddel. Bij een creditcard daarentegen betaal je de rekening achteraf of gespreid, waardoor dit schulden in de hand kan werken.
Een prepaid creditcard heeft vrijwel dezelfde mogelijkheden als een standaard creditcard, al kan de acceptatie online beperkter zijn. Met name prepaid cards kunnen een lagere acceptatie hebben online ten opzichte van debit en creditcards. Aanbieders van maandelijkse abonnementen geven doorgaans de voorkeur aan echte creditcards, omdat deze structureel belast kunnen worden.
De prepaidkaart wordt vaak door mensen gebruikt die geen creditcard wensen maar wel in webwinkels of in het buitenland willen betalen. Omdat er op een prepaid creditcard geen krediet wordt verleend kan de kaart ook worden aangevraagd door mensen met geen of een laag inkomen of met een negatieve BKR-registratie.
Voor het gebruik van de prepaid creditcard vraagt de aanbieder meestal een jaarlijkse bijdrage plus een vast bedrag of percentage per keer dat de kaart wordt opgewaardeerd.
De in Nederland verkrijgbare prepaid creditcards maken gebruik van de netwerken van Mastercard of VISA.
* ↑ (en) A Comprehensive Guide to Bank Identification Number (BIN). www.revolv3.com. Geraadpleegd op 20 november 2024.
* ↑ (en) Prepaid cards vs debit cards vs credit cards. Getsby (26 april 2022). Geraadpleegd op 20 november 2024.
* ↑ https://www.debitcard.nl/creditcard-aanvragen-zonder-bkr-toetsing/
* ↑ https://www.alleszondercreditcard.nl/prepaid-creditcard/
# Een moeder die het haar van haar kind reinigt, bekend als ‘Moedertaak’

Een moeder die het haar van haar kind reinigt, bekend als ‘Moedertaak’ is een schilderij van Pieter de Hooch dat hij rond 1660-61 maakte. Het maakt deel uit van de collectie van het Rijksmuseum in Amsterdam.

## Voorstelling

Op het schilderij is een moeder te zien die het haar van het kind dat voor haar knielt controleert op luizen. Het tweetal bevindt zich in een sober ingerichte kamer met een bedstee. Op de voorgrond staat een een zogenaamde kakstoel, een kinderstoel waarin een po verwerkt was. Het plankje dat de stoel afsloot, ligt ervoor op de grond. Een hoog venster laat licht in de ruimte binnen. Op de beddenpan schilderde De Hooch de reflectie van de ruit.
Een geopende deur en een raam ernaast zorgen voor extra licht in de kamer. Onder het raam, dat gedeeltelijk wordt bedekt door een gordijn, bevindt zich een paneel met Delfts blauwe tegeltjes dat op zijn beurt door een mand deels aan het zicht onttrokken wordt. Boven de deur hangt een schilderij met een landschap. Een hondje kijkt door de deuropening naar de tweede kamer en de half geopende buitendeur die een deel van de tuin laat zien. Zo'n doorkijkje is een typisch kenmerk van de schilderijen van De Hooch, net als de prachtige weergave van de lichtinval op de vloer en de buitendeur. De Franse kunstcriticus Théophile Thoré merkte hierover op: ''Drie opeenvolgende lagen van verschillend licht. Daar excelleert Pieter de Hooch."
De schilder gebruikte de ruimte, met kleine aanpassingen, ook op andere schilderijen, bijvoorbeeld op De slaapkamer.

## Herkomst

* tot 1738: in bezit van de Amsterdamse wapenfabrikant Jacob Oortman.
* 1738 - 1748: op de veiling van Oortmans collectie gekocht door zijn zoon Hendrik Oortman.
* 1748 - 1771: in bezit van de destillateur en houthandelaar Gerrit Braamcamp. Hij had een belangrijke kunstverzameling met drie schilderijen van De Hooch.
* 1771 - 1773: in bezit van Jan Lucas van der Dussen.
Na 1773 wisselde het schilderij nog een aantal keer van eigenaar voor de bankier en kunstverzamelaar Adriaan van der Hoop het in 1838 voor 3.311 gulden wist te verwerven met hulp van Albertus Brondgeest. Bij zijn dood in 1854 liet Van der Hoop zijn omvangrijke verzameling schilderijen na aan de stad Amsterdam. Tot 1885 was deze collectie te zien in het speciaal hiervoor opgericht Museum Van der Hoop. Daarna werden de werken in bruikleen gegeven aan het Rijksmuseum.

## Afbeelding

* De slaapkamer (1658-60)

## Literatuur

* C. Hofdstede de Groot (1910). A Catalogue Raisonné of the Works of the Most Eminent Dutch Painters of the Seventeenth Century. Londen: MacMillan and Co. p. 495-96
* Anita Jansen (red.) (2019). Pieter de Hooch in Delft. Zwolle: WBOOKS p. 172-73
# Metropolitan Museum of Art

Het Metropolitan Museum of Art is het grootste kunstmuseum in de Verenigde Staten. Het gebouw bevindt zich aan de oostelijke kant van het Central Park in Manhattan (New York). Het museum wordt ook wel The Met genoemd.

## Geschiedenis

Het museum werd geopend op 20 februari 1872. De stichter van het museum was de uitgever George Palmer Putnam, samen met een aantal oprichters onder wie de schilder Eastman Johnson. De eerste directeur was Robert Lee Jenkins wiens eigen kunstcollectie de basis vormde voor het huidige museum.
Van 1955 tot aan zijn dood in 1966 was James J. Rorimer het hoofd van het museum. Hij werd opgevolgd door Thomas Hoving, directeur van 1967 tot 1977. Daarna was Philippe de Montebello het hoofd voor dertig jaar. Hij werd opgevolgd door Thomas P. Campbell, die de functie acht jaar vervulde. In 2018 werd Max Hollein directeur van The Met.

## Afdelingen

De permanente collectie is onderverdeeld in negentien verschillende afdelingen, met elk hun gespecialiseerd personeel van conservatoren, restaurateurs en deskundigen.

## Collectie

De permanente collectie bevat meer dan 2 miljoen kunstwerken met vele schilderijen en beeldhouwwerken van over de hele wereld, gaande van schatten uit de klassieke oudheid tot werken van praktisch elke Europese meester en tot een uitgebreide collectie Amerikaanse kunst.
Het museum heeft ook een belangrijke collectie van Egyptische, Romeinse en Griekse, Afrikaanse, Aziatische, Oceanische, Midden-Oosterse, Byzantijnse en Islamitische kunstschatten.
Verder stelt het een collectie muziekinstrumenten van over de hele wereld tentoon.
Ook bezit het een aantal reproducties van belangrijke interieurs waaronder één door de bekende Amerikaanse architect Frank Lloyd Wright. Het museum heeft ook een afdeling wapens en harnassen van over de hele wereld, vooral Europees, maar ook van Japan, de Verenigde Staten en het Midden-Oosten.
Verder is er een aparte vestiging voor middeleeuwse kunst, The Cloisters aan de Hudsonrivier (met o.a. getijdenboeken met miniaturen uit Vlaanderen en Noord-Frankrijk), een afdeling fotografie en de Robert Lehman Collection.

### Schilderkunst

Van de schilderkunst zijn zowel Europese als Amerikaanse kunstschilders in diverse stromingen te zien tot aan de moderne kunst. De collectie bevat 1 schilderij van de Nederlandse landschapsschilder Jacob van Ruysdael, 17 doeken van Monet, 14 van Cezanne, 31 van Rembrandt, 5 van Vermeer en 13 van Antoon van Dyck.

## Tentoonstellingen

Naast de vaste collectie zijn er diverse wisseltentoonstellingen te zien.

## Schilderijen uit de collectie

* Pieter Bruegel de Oude De oogst
* Sargent: Portret van Madame X
* Titiaan
* Watteau
* Poussin
* Han Gan: Nachtglanzend wit
* Vermeer: Slapend meisje
* Monet: La Grenouillère
* Renoir
* Sisley: De brug in Villeneuve-la-Garenne
* Van Gogh: L'Arlésienne
* Villers
* Leutze: Washington crossing the Delaware
* Rogier van der Weyden
# The Last Will and Testament

The Last Will and Testament is het veertiende studioalbum van de Zweedse progressieve metal band Opeth. Het wordt uitgegeven op 22 november 2024.
Het album markeert de terugkeer van death growls, die sinds Heritage uit 2011 niet meer door de band op studioalbums zijn gebruikt. Het is bovendien hun eerste conceptalbum sinds Still Life uit 1999.

## Nummers

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Mikael Åkerfeldt.

## Credits

* Mikael Åkerfeldt – gitaar, zang
* Martín Méndez – bas, achtergrondzang
* Fredrik Åkesson – gitaar, achtergrondzang
* Joakim Svalberg – piano achtergrondzang
* Waltteri Väyrynen – drums, percussie
# Metropoolregio Târgu Mureș

De Metropoolregio Târgu Mureș (Roemeens: Zona Metropolitană Târgu Mureș) is een samenwerkingsverband van de gemeenten in de regio rond de stad Târgu Mureș in de landstreek Transsylvanië in Roemenië.

## Gemeenten

Naast de stad Târgu Mureș en de stad Ungheni bestaat de metropoolregio uit de onderstaande gemeenten.

## Demografie

Omdat de regio is gelegen in het Szeklerland is de meerderheid van de bevolking behorend tot de Hongaarse minderheid in Roemenië.
Metropoolregio Tărgu Mureș (2011) :
| Gemeenten | Bevolking | Roemenen | Hongaren | overige |
| Târgu Mureș | 134.290 | 69.702 | 60.669 | 3.919 |
| Sângeorgiu de Mureș | 9.304 | 3.435 | 4.681 | 1.188 |
| Sâncraiu de Mureș | 7.489 | 4.671 | 2.254 | 564 |
| Ungheni | 6.945 | 5.039 | 580 | 977 |
| Pănet | 6.033 | 739 | 4.707 | 587 |
| Ceuașu de Câmpie | 5.964 | 2.547 | 2.624 | 793 |
| Ernei | 5.835 | 452 | 4.284 | 1.099 |
| Cristești | 5.824 | 2.465 | 2.512 | 847 |
| Sântana de Mureș | 5.723 | 2.868 | 2.309 | 546 |
| Acățari | 4.738 | 91 | 4.067 | 580 |
| Crăciunești | 4.470 | 110 | 2.827 | 1,533 |
| Sânpaul | 4.233 | 1.309 | 1.466 | 1.458 |
| Livezeni | 3.266 | 1.008 | 1.640 | 618 |
| Gheorghe Doja | 2.982 | 617 | 2.169 | 196 |
| Corunca | 2.785 | 814 | 1.804 | 167 |
| Totaal | 209.532 | 95.867 | 98.593 | 15.072 |
| Percentage | 100% | 45,8% | 47,1% | 7,1% |
* ↑ 2011 Romanian census breakdown. Gearchiveerd op 23 december 2021.
# Kasteel Schuurlo

Het Kasteel Schuurlo is een kasteel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Aalter behorende plaats Maria-Aalter, gelegen aan Schuurlo 10-11.

## Geschiedenis

Het Goed Schuurlo werd voor het eerst vermeld in 1375. Begin 19e eeuw stond hier een landhuis, dat in 1863 werd verbouwd en voorzien van een lusttuin. In 1890 vond verbouwing plaats tot een omgracht kasteel met koetshuis en orangerie. In 1920 werd dit kasteeltje gesloopt en in 1931 werd het huidige gebouw opgericht, iets verderop in het park.
Het is een bakstenen gebouwtje in neogotische stijl met trapgevels en een hoektorentje. Het koetshuis en de orangerie zijn nog aanwezig, maar de orangerie werd omgebouwd tot woonhuis.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Jan de Wijse

Jan de Wijse (1636-1725) is bekend als stichter van het klooster van Meersel-Dreef.

## Levensloop

Jan de Wijse was de zoon van brouwer Gerardus de Wijse en Maria Huberts Sprong. Hij huwde in Breda met Ida van Rucphen op 24 mei 1671. Jan was een rijk zakenman en verwierf vele goederen in de Baronie van Breda. In 1679 werd hij eigenaar van Slot Grimhuijsen, samen met zijn tante Perijna van Bernagie. Door de Vrede van Münster kwam er een landsgrens tussen de noordelijke en zuidelijke Nederlanden. De katholieke kerk werd door de Republikeinse staatskerk onder druk gezet. Daarom financierde de rijke Jan de Wijse in 1687 het klooster en de kerk in het Belgische Meersel. De Hoogstraatse gravin Gabriëlla de Lalaing schonk de gronden. Op 21 mei 1687 kwamen de eerste vier kapucijnen in Meersel aan. Ze werden feestelijk ontvangen door Jan de Wijse. Op 7 mei 1690 werd de kerk ingewijd en er werd een toegangsweg aangelegd vanuit het Nederlandse Galder voor de Nederlandse kerkgangers. Zo bekwam de plaats de naam Meersel-Dreef (met hoofdletter D).
Een gelijkaardige geschiedenis kende de Sint-Bernarduskapel (Ulicoten) in het Belgische Meerle, in die mate zelfs dat de kapel enkel te bereiken is vanuit Nederland.

## Sporen in de 20ste eeuw

* Grafsteen in het klooster van Meersel-Dreef
* Straatnaam in Meersel-Dreef
* Straatnaam in Ulvenhout

## Externe link

* De sage van Jan de Wyse
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 27 september 2022. Geraadpleegd op 3 mei 2022.
* ↑ https://www.boerderijdepekhoeve.nl/het-verleden/. Gearchiveerd op 8 februari 2023.
* ↑ https://www.kasteleninbrabant.nl/kastelen/slot-grimhuysen/. Gearchiveerd op 30 mei 2023.
* ↑ https://erfgoed.breda.nl/upload/downloads/slot_grimhuijsen_ulvenhout.pdf. Gearchiveerd op 19 april 2022.
# Gerstheim

Gerstheim is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Sélestat-Erstein. Gerstheim telde op 1 januari 2021 3.463 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Gerstheim bedroeg op 1 januari 2021 16,42 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 210,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gries (Bas-Rhin)

Gries (Duits: Gries im Elsass) is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De gemeente behoort tot het kanton Brumath en het arrondissement Haguenau-Wissembourg. Gries telde op 1 januari 2021 2.879 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Gries bedroeg op 1 januari 2021 12,23 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 235,4 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Tsjecho-Slowakije op de Olympische Winterspelen 1928

Tijdens de Olympische Winterspelen van 1928, die in Sankt Moritz (Zwitserland) werden gehouden, nam Tsjecho-Slowakije voor de tweede keer deel.

## Medailleoverzicht

| Sport | Olympiër | Discipline | Medaille |
| Schansspringen | Rudolf Burkert | mannen | 3 |

## Deelnemers en resultaten
### Bobsleeën

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| F. Heisser R. Tenner L. Glasser J. Smutzer J. Husack | 4/5-mansbob (m) Tsjecho-Slowakije I | dns | niet gestart |
| J. Wagner A. Wilfert J. Schmidt G. Leubner F. Neumann | 4/5-mansbob (m) Tsjecho-Slowakije II | dns | niet gestart |
De reserves bij het bobsleeën, H. Porner, E. Nossek en A. Wanke namen niet deel.

### Kunstrijden

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Josef Slíva | mannen | 5e | pc. 36; 1469,00 punten |
| Libuše Veselá Vojtěch Veselý | paarrijden | 12e | pc. 102; 60,00 punten |

### Langlaufen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| František Donth | 18 km (m) | 11e | 1:47.14 |
| František Donth | 50 km (m) | 14e | 5:37.36 |
| Josef Feistauer | 50 km (m) | dnf | opgave |
| Václav Fišera | 50 km (m) | 18e | 5:42.55 |
| Josef Německý | 50 km (m) | 11e | 5:35.46 |
| Otakar Německý | 18 km (m) | 16e | 1:51.20 |
| Vladimír Novák | 18 km (m) | 12e | 1:47.53 |

### Noordse combinatie

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Otakar Německý | mannen | 9e | 12,99 punten 18 km: 13,375 (1:50.20) schans: 12,616 (40,0+48,5 m) |
| Rudolf Burkert | mannen | 12e | 12,604 punten 18 km: 6,375 (2:04.24) schans: 18,833 (61,0+62,5m) |
| Walter Buchberger | mannen | 18e | 10,906 punten 18 km: 7,250 (2:02.36) schans: 14,562 (49,5+50,5m) |
| Franz Wende | mannen | dnf | opgave |

### Schansspringen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Rudolf Burkert | mannen | 3 | 17,937 punten (57,0+59,5 m) |
| Willy Möhwald | mannen | 15e | 15,500 punten (46,0+59,0 m) |
| Josef Bím | mannen | 20e | 14,728 punten (49,5+51,0 m) |
| Karl Wondrak | mannen | 21e | 14,478 punten (48,5+51,0 m) |

### IJshockey

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Wolfgang Dorasil Karel Hromádka Jan Krásl Johann Lichnowski Josef Maleček Jan Peka Jaroslav Pušbauer Jaroslav Řezáč Josef Šroubek Miroslav Steigenhöfer Jiří Tožička | ijshockey (m) | 5e | groepsfase: 0-3 Tsjecho-Slowakije - Zweden 3-2 Tsjecho-Slowakije - Polen |
* (fr) Comité Exécutif des IImes Jeux Olympiques d'hiver (1928). IXme Olympiade; IImes Jeux Olympiques d'hiver, St-Moritz, 1928; Rapport Général. Imprimerie du Léman, Lausanne.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Winterspelen van 1928; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1, deel 2.
* (en) Medailledatabase van het Internationaal Olympisch Comité
Argentinië · België · Canada · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Groot-Brittannië · Hongarije · Italië · Japan · Joegoslavië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Roemenië · Tsjecho-Slowakije · Verenigde Staten · Zweden · Zwitserland
# Rante Besi

Rante Besi is een bestuurslaag in het regentschap Dairi van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Rante Besi telt 843 inwoners (volkstelling 2010).