OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Overhoeksplein

Het Overhoeksplein is een rechthoekig stadsplein in Amsterdam-Noord. Het gehele plein is voetgangers- en fietsersgebied.

## Ligging en geschiedenis

Het plein ligt in een punt gevormd van de Badhuiskade (oever van het Buiksloterkanaal) en de IJpromenade (oever van het IJ). Het plein werd tussen 2004 en 2014 vernoemd naar de A'DAM Toren (bijnaam Overhoeks) van Arthur Staal, die jarenlang dienst deed tot onderkomen van Koninklijke Shell. Het gebouw staat overhoeks (afwijkend ten opzichte van de stad); het kreeg een plaats aan de zuidwestkant van het plein met adres Overhoeksplein 1. Toen Shell hier vertrok kon er ruimte gemaakt worden voor nieuwbouw waaronder het EYE Filmmuseum ontworpen door Roman Delugan en Elke Delugan-Meissl uit 2012, dat aan de noordwestkant van het plein kwam te staan, maar een ander adres heeft. Aan de noordoostkant stond al het (voormalig) Groot en Nieuw Laboratorium Shell van architect Kees Abspoel uit 1929. Op het plein zelf staat het gebouw Overhoeksplein 51 van This is Holland.
In het noorden gaat het plein over in een park, dat in de volksmond Oever- of Overhoekspark heet, maar geen officiële naam heeft (gegevens 2024).
Onder een groot deel van het plein bevindt zich een ondergrondse parkeergarage, waarin het Amsterdam Game Park is gevestigd. Ook bevindt zich op het plein een luikdeur als toegang naar ondergrondse club Shelter.

## Twee bruggen

Vanuit het plein reiken twee bruggen over het Buiksloterkanaal naar het Tolhuistuingebied. Er is de oude Galgenveldbrug nog van Staal zelf en de Volewijckbrug uit 2009 van Korth Tielens Architectenbureau.

## Kunst

Op het terrein aan het kanaal staat het artistieke kunstwerk Vreemde vogels-Monument voor verdraagzaamheid.
* Overhoeksplein volgens BAG via data.amsterdam.nl
* Waarderingskaart architectonische en stedenbouwkundige kwaliteit Amsterdam
* BAG-viewer
* Monumentenregister voor rijksmonumenten
* 'Stadsatlas Amsterdam. Stadskaarten en straatnamen verklaard', Bakker, Martha (red.) (1998). Derde druk in 2006. Amsterdam Publishers [etc.]. ISBN 90-74891-31-4 kent het plein niet; eerste officiële bekendmaking met naam dateert uit 2014.
# Ward Merckx

Ward Merckx (14 april 1997) is een Belgische voormalige atleet, die zich had toegelegd op de sprint. Hij werd tweemaal Belgisch kampioen.

## Loopbaan

Merckx behaalde in 2021 op de 100 m een zilveren medaille op de Belgische kampioenschappen In 2022 werd Merckx voor het eerst Belgisch indoorkampioen op de 60 m. In 2022 werd hij op de 4 x 100 m geselecteerd voor de Europese kampioenschappen in München. Hij bereikte samen met het Belgische estafetteteam in een Belgisch record de finale. In de finale werd hij zesde.
Merckx is aangesloten bij Vilvoorde Atletiek Club.

## Belgische kampioenschappen
### Indoor

| Onderdeel | Jaar |
| 60 m | 2022, 2023 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Wind | Datum | Plaats |
| 100 m | 10,34 s | +1,5 m/s | 30 juli 2023 | Assebroek |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 60 m | 6,66 s | 19 februari 2023 | Gent |

## Palmares
### 60 m

* 2022: 1 BK indoor AC – 6,71 s
* 2023: 1 BK indoor AC – 6,67 s
* 2024: 2 BK indoor AC – 6,72 s

### 100 m

* 2021: 2 BK AC – 10,71 s
* 2022: 2 BK AC – 10,36 s
* 2023: 2 BK AC – 10,34 s

### 4 x 100 m

* 2022: 6e EK in München – 39,01 s (38,73 s (NR) in reeks)
* 2024: 4e EK in Rome – 38,65 s (38,55 s (NR) in reeks)
* ↑ Bart SPRUIJT, Kobe Vleminckx pakte derde Belgische 100m-titel op rij, maar is niet tevreden over tijd, Het Laatste Nieuws, 26 juni 2021
* ↑ Jens DE SMET & Lotte GEERTS, Heel wat eremetaal voor regiogenoten op BK atletiek indoor, Ring TV, 27 februari 2022
* ↑ Michael VAN DAMME, Belgian Falcons stunten: met nieuw Belgisch record naar EK-finale 4x100m: “We liepen bijna de perfecte race”, Het Nieuwsblad, 19 augustus 2022

#### Externe links

* (en) World Athletics-profiel voor Ward Merckx
# Lamborghini Temerario

De Lamborghini Temerario is een sportwagen van het Italiaanse merk Lamborghini. De auto beschikt over een plug-inhybride aandrijving en kan een topsnelheid van 343 km per uur behalen.
# Stille strijd

Stille strijd is een in Nederland rondreizend artistiek kunstwerk.
Het beeld werd onthuld op 12 juli 2023 op het Museumplein, Amsterdam. Kunstenares Saskia Stolz geeft hier een tweeledig beeld weer. De kleurstelling met geel en wit schept een opwekkende uitstraling, terwijl het thema “de somberheid van jeugdigen” is terug te vinden in de afgebeelde die lusteloos en uitgeblust zit. Stolz zei daarover, dat je er vrolijk uit kan zien, maar het niet bent. Geheel gekleed in dikke kleding zit hij/zij er eenzaam te zijn, hoofd tussen de benen die bijeen worden gehouden door de armen. De kunstenaar wees op het relatief groot aantal jongeren dat ten prooi valt aan depressies en zelfdoding, zeker na de lockdowns behorende bij de coronapandemie. De jongeling draagt rugnummer 1, een verwijzing naar de eerste plaats die zelfdoding als doodsoorzaak inneemt in Nederland bij jongeren. De kunstenaar hoopt door middel van het beeld dat jongeren vaker over hun depressies zullen praten, zodat de uiteindelijke daad kan worden voorkomen. Aan het beeld hangt een lint met QR-code en een verwijzing naar www.113.nl en "Stichting 113 Zelfmoordpreventie". Het uit twee delen bestaande beeld werd gefabriceerd bij Blow Up, een firma die meer grotere beelden maakte.
De bedoeling van het beeld leek niet echt duidelijk; veel toeristen maakten een selfie met het beeld. Ook wel wordt het geknuffeld. Stolz legde beide fenomenen positief uit, alles mag als de depressieveling maar gezien wordt. Nieuwsuur schonk aandacht aan onderwerp en beeld. Het beeld is circa 2 bij 4 meter. Na Amsterdam volgen Utrecht, Maastricht, Den Haag, Rotterdam, Haarlem en Gouda.
* Stille strijd op NOS (geraadpleegd 17 juli 2023)
* Suzanne van Spijker, Metershoge ineengedoken tiener op het Museumplein vraagt aandacht voor zelfdoding onder jongeren. Het Parool (15 juli 2023). Geraadpleegd op 17 juli 2023 – via parool.nl.
* GGZ-Nieuws (geraadpleegd 17 juli 2023)
* Medisch Contact (geraadpleegd 17 juli 2023)
# Abdij Heggbach

Heggbach was een tot de Zwabische Kreits behorende abdij binnen het Heilige Roomse Rijk.
In 1231 bestond er in Heggbach bij Biberach an der Riß een gemeenschap van vrouwelijke religieuzen, die in 1234 werd opgenomen in de Orde van de Cisterciënzerinnen. De abdij stond onder het geestelijk toezicht van de abt van Salem. In de middeleeuwen waren de abdissen meestal afkomstig uit de adel of het patriciaat.
In 1429 kreeg de abdis de rechtsmacht over haar territorium, dat uit vijf dorpen bestond. In de vijftiende eeuw stond de abdij op eigen verzoek onder de bescherming van de Rijksstad Biberach. In 1562 werd de abdis toegelaten tot het College van Zwabische Rijksprelaten in de Rijksdag, waar ze meestal door de abt van Salem werd vertegenwoordigd.
In de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 werd de abdij met haar gebied in paragraaf 24 toebedeeld aan enkele heersers die hun gebied op de linker Rijnoever aan Frankrijk verloren hadden: De abdij Heggbach met uitzondering van Mietingen en Sullmingen aan de graaf van Bassenheim voor het verlies van Pyrmont en Olbrück. De dorpen Mietingen en Sulmingen aan de graaf van Plettenberg voor het verlies van Wittem en Eijs.
Lang hebben de nieuwe graafschappen niet bestaan, want door de Rijnbondakte van 12 juli 1806 werden in artikel 24 het graafschap Heggbach en de heerlijkheden Mietingen en Sulmingen onder de soevereiniteit van het koninkrijk Württemberg geplaatst: de mediatisering.

## Gebied

Het gebied van de abdij bestond uit de vijf dorpen Baustetten, Bronnen, Maselheim, Mietingen en Sulmingen.
# Xenosperma

Xenosperma is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Xenasmataceae. Het geslacht werd voor het eerst in 1966 beschreven door de mycoloog Franz Oberwinkler.

## Soorten

* Xenosperma hexagonosporum
* Xenosperma ludibundum (Gehoornd nevelkorstje)
* Xenosperma murrillii
* Xenosperma pravum
* ↑ (en) Xenosperma Index Fungorum
# Lopud

Lopud is een klein eiland vlak aan de Dalmatische kust van Zuid-Kroatië. Lopud is onderdeel van de eilandengroep Elafieten en kan bereikt worden via Dubrovnik. Een veerboot gaat dagelijks viermaal vanuit Dubrovnik langs de drie bewoonde Elafieten: Lopud, Kolocep en Šipan. Op Lopud zijn onder andere een 14e-eeuws versterkt klooster, rectorenpaleis, 23 kerken en een haven te vinden. Lopud is uniek vanwege zijn echte zandstranden en rijke bloemenpracht.
Lopud heeft een oppervlakte van 4,63 km², het hoogste punt Polacica is 216 meter. In de zomermaanden telt het eiland ongeveer 400 inwoners, in de winter verblijven veel inwoners in Dubrovnik. In de baai aan de noordwest kant met zicht op Šipan ligt het gelijknamige dorp Lopud. Twee heuvels centraal op het eiland worden door een vallei verbonden en hier gaat het pad door naar de baai Šunj aan de andere kant van het eiland. De baai is bijna komrond met een smalle entree geheel gevuld met wit zand en slechts langzaam dieper wordend. De noordoost kant van het eiland is moeilijk toegankelijk door zijn rotsen en steile klippen. Het eiland heeft 11,5 km kustlijn, waarvan 1,2 km zandstrand is.
Daar het eiland jaarlijks meer dan 2584 uren zon heeft en beschikt over eigen zoetwaterbronnen is het bedekt met veel groen, bomen struiken en planten en vele palmen. De botanische tuin, een voormalige tuin van een 19de-eeuwse villa, is tegenwoordig een park waar planten verzameld van over de hele wereld groeien, waaronder bamboe en diverse cactussen. Het eiland is al zeer lang bewoond en men kan er diverse Griekse, Romeinse en oud Slavische bouwwerken en ruïnes vinden.
Eeuwenlang was het eiland onderdeel van de republiek Ragusa. Binnen de republiek was Lopud na Dubrovnik zelf de belangrijkste stad van het rijk. Schattingen over het aantal inwoners lopen van 5000 tot 15000, tegen ruim 400 in 2014. Het eiland stond indertijd bekend vanwege de scheepsbouw en rijke landbouw van onder andere olijven, wijn en citrusvruchten. Daarnaast was het een populaire plaats voor rijke handelaren die de krappe stad verruilden voor een luxe villa in het groen. Vanuit die gouden periode zijn nog veel overblijfselen te vinden op het eiland, zoals 23 kerken, vele villa's en paleizen, het rectorenpaleis en het versterkte klooster. Tijdens de bezetting van de Fransen onder leiding van Napoleon is een belangrijk fort gebouwd op een van de hoogste toppen.

## Externe link

* Lopud
# Frans Schraven (bisschop)

Franciscus Hubertus (Frans) Schraven (Lottum, 13 oktober 1873 - Zhengding, 9 oktober 1937) was een Nederlands geestelijke en een bisschop van de Rooms-Katholieke Kerk.

## Biografie

Schraven werd in 1873 in Huis Kaldenbroek in Lottum geboren als zoon van de akkerbouwer Jakob Arnold Schraven en Jacoba Huberdina Wijnhoven. Na de gymnasiumopleiding aan het Bisschoppelijk College in Roermond te hebben gevolgd studeerde hij filosofie in Rolduc. Hij trad in bij de congregatie van de lazaristen. Zijn priesterwijding vond plaats op 27 mei 1899 in Parijs. Daarna vertrok hij als missionaris naar China. Op 16 december 1920 volgde zijn benoeming tot titulair bisschop van Amyclea en apostolisch vicaris van Zhengding. Hij werd op 10 april 1921 tot bisschop gewijd door zijn medebroeder Frans Geurts. Als bisschop koos hij als wapenspreuk een van de aanspreektitels uit de Litanie van Loreto: Virgo potens, Machtige Maagd. In 1925 onderbrak hij zijn verblijf in China voor een ad limina bezoek aan Rome. Hij combineerde dit bezoek met een familiebezoek aan Nederland. In 1926 keerde hij terug naar China. De daaropvolgende periode wordt getekend door grote binnenlandse onlusten in China. Tijdens de Japans-Chinese oorlog werd Schraven, samen met acht anderen, door Japanse soldaten vermoord en verbrand, nadat hij geweigerd had om vrouwen, die toevlucht hadden gezocht in de missiepost, uit te leveren als troostmeisjes.

## Zaligverklaringsproces

Het gedachtegoed van mgr. Schraven wordt in Limburg levend gehouden door een naar de bisschop vernoemde stichting. Deze stichting heeft zich ook beijverd voor de zaligverklaring van Schraven. De diocesaan proces daartoe werd in 2013 geopend en een klein jaar later afgesloten. De documenten die betrekking hebben op het zaligverklaringsproces zijn door het bisdom in handen gesteld van de Congregatie voor de Heilig- en Zaligsprekingsprocessen in Rome.
* Monseigneur Franciscus Hubertus Schraven Lazarist
* Het drama van Zhengding 9 oktober 1937
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9679 4388
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 119898640
* Virtual International Authority File: 291822931
* WorldCat (via VIAF): 291822931
# La Bisbal de Montsant

La Bisbal de Montsant is een gemeente in de Spaanse provincie Tarragona in de regio Catalonië met een oppervlakte van 14 km². La Bisbal de Montsant telt 208 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Aiguamúrcia · Albinyana · L'Albiol · Alcanar · Alcover · L'Aldea · Aldover · L'Aleixar · Alfara de Carles · Alforja · Alió · Almoster · Altafulla · L'Ametlla de Mar · L'Ampolla · Amposta · L'Arboç · Arbolí · L'Argentera · Arnes · Ascó · Banyeres del Penedès · Barberà de la Conca · Batea · Bellmunt del Priorat · Bellvei · Benifallet · Benissanet · La Bisbal de Falset · La Bisbal del Penedès · Blancafort · Bonastre · Les Borges del Camp · Bot · Botarell · Bràfim · Cabacés · Cabra del Camp · Calafell · Camarles · Cambrils · La Canonja · Capafonts · Capçanes · Caseres · El Catllar · Castellvell del Camp · Colldejou · Conesa · Constantí · Corbera d'Ebre · Cornudella de Montsant · Creixell · Cunit · Deltebre · Duesaigües · L'Espluga de Francolí · Falset · La Fatarella · La Febró · La Figuera · Figuerola del Camp · Flix · Forès · Freginals · La Galera · Gandesa · Garcia · Els Garidells · Ginestar · Godall · Gratallops · Els Guiamets · Horta de Sant Joan · El Lloar · Llorac · Llorenç del Penedès · Margalef · Marçà · Mas de Barberans · Masdenverge · Masllorenç · La Masó · Maspujols · El Masroig · El Milà · Miravet · El Molar · Mont-ral · Mont-roig del Camp · Montblanc · Montbrió del Camp · Montferri · El Montmell · Móra d'Ebre · Móra la Nova · El Morell · La Morera de Montsant · La Nou de Gaià · Nulles · Els Pallaresos · La Palma d'Ebre · Passanant i Belltall · Paüls · Perafort · El Perelló · Les Piles · El Pinell de Brai · Pira · El Pla de Santa Maria · La Pobla de Mafumet · La Pobla de Massaluca · La Pobla de Montornès · Poboleda · El Pont d'Armentera · Pontils · Porrera · Pradell de la Teixeta · Prades · Prat de Comte · Pratdip · Puigpelat · Querol · La Ràpita · Rasquera · Renau · Reus · La Riba · Riba-roja d'Ebre · La Riera de Gaià · Riudecanyes · Riudecols · Riudoms · Rocafort de Queralt · Roda de Berà · Rodonyà · Roquetes · El Rourell · Salomó · Salou · Sant Jaume d'Enveja · Sant Jaume dels Domenys · Santa Bàrbara · Santa Coloma de Queralt · Santa Oliva · Sarral · Savallà del Comtat · La Secuita · La Selva del Camp · Senan · La Sénia · Solivella · Tarragona · Tivenys · Tivissa · La Torre de Fontaubella · La Torre de l'Espanyol · Torredembarra · Torroja del Priorat · Tortosa · Ulldecona · Ulldemolins · Vallclara · Vallfogona de Riucorb · Vallmoll · Valls · Vandellòs i l'Hospitalet de l'Infant · El Vendrell · Vespella de Gaià · Vila-rodona · Vila-seca · Vilabella · Vilalba dels Arcs · Vilallonga del Camp · Vilanova d'Escornalbou · Vilanova de Prades · Vilaplana · Vilaverd · La Vilella Alta · La Vilella Baixa · Vimbodí i Poblet · Vinebre · Vinyols i els Arcs · Xerta
# Petrus Vinderhout

Petrus Vinderhout, ook Petrus de Brugis (actief in 1381) was een middeleeuws componist en zanger uit de Nederlanden.
Vinderhout zou in de periode 1381/82 aan de Sint-Donaaskerk in Brugge hebben gewerkt: het ceremonieel motet Comes Flandriae, flos victoris uit ca. 1381, gecomponeerd voor de Sint-Donaaskerk ter ere van een overwinning van de graaf van Vlaanderen, Lodewijk van Male, wordt hem toegeschreven. In de tekst van dit motet wordt herhaaldelijk gewag gemaakt van de cymbala, de klokken die feestelijk luidden om de overwinning te vieren; typisch repetitieve patronen die ook in de muziek aanwezig zijn.
Er worden Vinderhout nog andere motetten toegeschreven, zoals Musicalis scientia en Apolinis ecclipsatur, dat in een drie- en in een vijfstemmige versie is overgeleverd. De tekst van die laatste compositie verwijst naar verschillende componisten en theoretici, onder wie Philippe de Vitry (naar wie verwezen wordt als Phylippus de uitriaco) en Petrus de Brugis (die Petrus Vinderhout zou kunnen zijn). De tekst vertoont voor het overige ook punten van vergelijking met Comes Flandriae en de band van de compositie met Brugge wordt nog duidelijker doordat ook Engardus (Johannes Ecghaerd) wordt vermeld, die in Brugge actief was in de jaren 1380.

## Discografie

* (en) Petrus Vinderhout op Medieval.org

## Externe link

* (en) Over de mogelijke toeschrijving van Apolinis ecclipsatur aan Petrus Vinderhout, en de band van deze componist met de Italiaanse en Franse componisten van zijn tijd.
* Reinhard Strohm, Music in Late Medieval Bruges, Clarendon Press, Oxford, 1985, 273 blz.
* Reinhard Strohm, The Ars Nova Fragments of Gent, in Tijdschrift van de Vereniging voor Nederlandse Muziekgeschiedenis, D. 34ste, 2de afl., 1984, blz. 109-131
* The New Grove Dictionary of Music and Musicians, Londen, 2001
# Etolin Island

Het Etolin Island is een eiland in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het eiland is 48 kilometer lang en 16 tot 35 kilometer breed, met een landoppervlak van 878,08 vierkante kilometer, waarmee het het 24e grootste eiland in de Verenigde Staten is. Volgens de volkstelling van 2000 had Etolin Island een populatie van 15 personen.
Etolin Island wordt in het noordwesten begrensd door Stikine Strait met aan de overzijde van het water Zarembo Island, in het noorden door de Chichagof Pass met aan de overzijde Woronkofski Island, in het noordoosten door Zimovia Strait met aan de overzijde Wrangell Island, in het zuidoosten door Ernest Sound met aan de overzijde Deer Island en het Cleveland Peninsula van het vasteland van Alaska, en in het westen de Clarence Strait met aan de overzijde het Prins van Waleseiland. Voor de kust van Etolin Island ligt in de Ernest Sound het Brownson Island.
Het eiland bevat een populatie geïntroduceerde elanden. Het hele eiland ligt binnen de grenzen van Tongass National Forest. Het zuidelijke deel van het eiland is officieel aangewezen als de South Etolin Wilderness.
De Etolin Canoe is een historische uitgeholde kano, onafgemaakt gevonden op het eiland, die in het Amerikaanse National Register of Historic Places staat.

## Geschiedenis

Het werd voor het eerst in kaart gebracht in 1793 door James Johnstone, een van de officieren van George Vancouver tijdens zijn expeditie van 1791-1795. Hij bracht alleen de zuidwest- en oostkust in kaart, zich niet realiserend dat het een eiland was. Het heette oorspronkelijk Duke of York Island, maar werd door de Verenigde Staten hernoemd na de aankoop van Alaska. Het is vernoemd naar Adolf Etolin, gouverneur van de Russisch-Amerikaanse koloniën van 1840 tot 1845.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Etolin Island op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jaudrais

Jaudrais is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 261 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dreux.

## Geografie

De oppervlakte van Jaudrais bedraagt 15,3 km², de bevolkingsdichtheid is 17,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Jaudrais met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Play7

Play7 is een Belgische commerciële televisiezender die van start ging op 2 april 2021. De eigenaar van Play7 is Play Media, dat onderdeel is van Telenet, waar ook de zenders Play4, Play5 en Play6 toe behoren. Ook Play More en Play Sports zijn onderdeel van Telenet.
Play7 richt zich voornamelijk op een vrouwelijk kijkerspubliek, met aangekochte fictieseries, reality, human interest en romantische films.

## Geschiedenis

In augustus 2020 raakte bekend dat SBS Belgium plannen had om een vierde televisiezender te starten. Op 28 januari 2021 werd duidelijk dat het om een vrouwenzender zou gaan. De zender nam daarbij de rol over van Play5, die een meer pittige invulling kreeg. Elke weekavond is er een romantische film te zien. Het zendschema wordt aangevuld met aangekochte series.
In december 2024 wijzigde de naam tijdelijk naar PlayXMAS, met een non-stopaanbod van kerstfilms.

## Ontvangst

Play7 is te ontvangen via alle digitaletelevisieaanbieders in Vlaanderen en Brussel. Sommige aanbieders zoals Proximus en Telenet verdelen ook een high-definition-feed van de zender. Play7 zendt niet analoog uit.

## Programma's

Een greep uit het programma-aanbod van Play7 bij lancering:

### Human interest en realityseries

* Dr. Phil (VS, 2002-heden)
* EasyJet: Inside the Cockpit (VK, 2017-2019)
* Emergency (Australië, 2020-heden)
* First Dates (NL, 2015-heden)
* Property Brothers (Canada, 2011-heden)
* Spoorloos (NL, 1990-heden)
* The Aussie Property Flippers (Australië, 2017)
* The Doctors (VS, 2008)

### Fictieseries

* Body of Proof (VS, 2011-2013)
* Grey's Anatomy (VS, 2005-heden)
* The Night Shift (VS, 2014-2017)
* Rizzoli & Isles (VS, 2010-2016)
* The Mysteries of Laura (VS, 2014-2016)

## Externe link

* Play7 op GoPlay.be
* ↑ Nieuwe zender Play7 van start: wat kan je er kijken?, Het Nieuwsblad, 2 april 2021
* ↑ Na Vier, Vijf en Zes, komt er nieuwe Vlaamse zender "Play Zeven", VRT NWS, 7 augustus 2020
* ↑ GoPlay, nieuwe zendernamen en extra vrouwenzender: dit verandert er in het Vlaamse tv-landschap, Het Nieuwsblad, 28 januari 2021
* ↑ Prins, Ferre De, It's finally christmas time! Play7 wordt vanaf zondag PlayXMAS!. GoPlay (5 november 2024). Geraadpleegd op 3 december 2024.
Geschiedenis van de Vlaamse televisie
# Vic Van Oosterwyck

Vic Van Oosterwyck (3 mei 2000) is een Belgisch basketballer.

## Carrière

Van Oosterwyck speelde in de jeugd van Guco Lier. Hij won met de eerste ploeg de derde klasse in 2019. Het seizoen erop speelde hij op dubbele licentie bij Kangoeroes Mechelen waar hij twee seizoenen speelde. In 2022 werd hij kampioen met Lier in de tweede klasse. In 2022 maakte hij de overstap naar Oxaco Boechout waar hij een seizoen speelde. In 2023 keerde hij terug naar Guco Lier.
Van Oosterwyck is daarnaast onderdeel van de Team Antwerp en daarna Team Riffa.

## Erelijst

* Derde klasse: 2019
* Tweede klasse: 2022
* ↑ Beloftevolle Vic Van Oosterwyck zit bij Kangoeroes Mechelen in de juiste klas: “Stap voor stap een vaste waarde worden”. Het Laatste Nieuws (11 februari 2021).
* ↑ Vic Van Oosterwyck trekt na dit seizoen naar Oxaco Boechout: “Ik was toe aan een nieuwe uitdaging”. Gazet van Antwerpen (10 maart 2022).
* ↑ Broederstrijd in Lier is begonnen: Cas en Vic Van Oosterwyck voor het eerst tegenover elkaar. Het Laatste Nieuws (25 november 2022).
* ↑ Antwerp TOPdesk rukt op naar tweede plaats op 3X3 World Ranking. Het Nieuwsblad (15 augustus 2023).
* Profiel op Proballers