OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Louisa, een woord van liefde

Louisa, een woord van liefde is een kostuumfilm uit 1972 van de Belgische regisseurs Paul Collet en Pierre Drouot. De film speelt zich af vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, in mei 1914. De film duurt 109 minuten en is geproduceerd door Concorde Film en Showking Films. Beide bedrijven gingen een aantal jaren later failliet.

## Het verhaal

Vlak voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vlucht de kleine Isabelle midden in de nacht uit het weeshuis. In het bos ontmoet zij twee mannen: Pierre en Paul.
Pierre en Paul zijn twee vrijbuiters die hun brood verdienen als entertainers op feesten. Zij zijn ingehuurd om het verlovingsfeest van Louisa, de dochter van de graaf die tegen haar zin wordt uitgehuwelijkt, op te vrolijken. Paul en Pierre nemen Isabelle mee.
Louisa is een levenslustige jonge vrouw. Helaas groeit zij op in het verkeerde milieu. Louisa groeit op in een gouden kooi met haar rijke vader en het personeel. Louisa wordt uitgehuwelijkt tegen haar zin. Haar vader koos Charles voor haar uit, een ondankbare man die enkel oog heeft voor Louisa's adellijke achtergrond en haar respectloos behandelt.
Op de dag van het verlovingsfeest, net als Louisa alle hoop opgeeft, komt het geluk letterlijk uit de lucht vallen. Pierre en Isabelle komen per luchtballon op het landgoed aan. Louisa is al snel geïnteresseerd in het door haar vader ingehuurde gezelschap. Even later sluit ook Paul zich aan.
Louisa ontvlucht haar verstikkende omgeving om een vrij leven te leiden met Paul, Pierre en Isabelle. Dit brengt spanningen met zich mee wanneer beide mannen op haar verliefd blijken. Louisa verdeelt echter haar liefde over beiden in een ménage à trois. De oorlog komt echter dichterbij en uiteindelijk sterft Louisa door strijdgassen.

## Rolverdeling
### Hoofdrollen

| Acteur | Personage |
| Willeke van Ammelrooy | Louisa |
| Roger Van Hool | Paul |
| André van den Heuvel | Pierre |
| Alison Macro | Isabelle |

### Nevenrollen

| Acteur | Personage |
| Lo van Hensbergen | Deschamps |
| Joris Collet | Ivan |
| Jet Naessens | Mevrouw Cluytens |
| Paul S'Jongers | boer |
| Martha Dewachter | boerin |
| Hugo Metsers | Charles |
| Denise Zimmerman | Paulette |
| Cara van Wersch | gaste |
| Annelies Vaes | Lucie |

## Wetenswaardigheden

Hoofdrolspeelster Willeke van Ammelrooy zorgde ervoor dat haar man Leendert Janzee een kleine rol kreeg in deze film. In oktober 1972 pleegde hij zelfmoord en liet hij zijn gezin achter.
Zangeres Ann Christy zong het themalied van deze film, op tekst van Ke Riema.
* (backstage)beelden en interviews: www.cobra.be http://cobra.be/cm/cobra/zoeken/1.623503?text=Louisa+een+woord+van+liefde&action=submit
* ↑ Een woord van liefde. Gearchiveerd op 8 februari 2023.
# Efraïm (stam)

De stam van Efraïm is in de Hebreeuwse Bijbel een van de twaalf stammen van het volk Israël. Het was tevens de meest dominante stam in het latere koninkrijk Israël.
De stam van Efraïm had als stamvader Efraïm, de jongere zoon van Jozef, broer van Manasse en kleinzoon van Jakob.
Net zoals Efraïm en Manasse tijdens hun leven een hechte band met elkaar hadden, zo hadden ook hun nakomelingen een hechte band. De stammen van Efraïm en Manasse werden soms collectief het huis van Jozef genoemd. Tijdens de Exodus telde de stam van Efraïm 40.500 weerbare mannen (Numeri 1:33). Toen Mozes uit iedere stam één verspieder uitkoos om Kanaän te verkennen werd uit Efraïm Jozua, de zoon van Nun, uitgekozen (Numeri 13:8).
Bij de verovering van Kanaän was een belangrijke rol weggelegd voor de stam van Efraïm, want Jozua was Mozes opgevolgd als leider van de Israëlieten nadat deze was gestorven. Na de verovering van Kanaän kreeg Efraïm een groot stuk land in het midden van het land toegewezen. Samen met de stammen van Manasse en Juda behoorde Efraïm tot de belangrijkste stammen van Israël. Binnen haar grondgebied lagen de belangrijkste plaatsen van het land. Zo lag Sichem, de plaats waar Jozua na de verovering het land onder de Israëlieten verdeelde, in het gebied van Efraïm. De stad zelf was echter aan de Levieten toegewezen. Ook de heilige plaatsen Betel en Silo, de stad waar het tabernakel en de Verbondsark waren gehuisvest, behoorden tot het stamgebied.
Na de dood van koning Salomo viel het Israëlitische koninkrijk in twee delen uiteen. Het zuiden, met de stammen Juda en Benjamin, bleef trouw aan Salomo's zoon Rechabeam. Het noorden, met de tien andere stammen, zwoer trouw aan de Efraïmiet Jerobeam die het koninkrijk Israël oprichtte. Rechabeam werd de eerste koning van Juda. Jerobeam vestigde zich in de stad Sichem, in het bergland van Efraïm (1 Koningen 12:25).
Toen Israël in 722 v.Chr. door de Assyriërs werd veroverd, werd de stam van Efraïm samen met de andere stammen in ballingschap weggevoerd. Het lot van deze stammen was onbekend en daarom zijn de stammen de geschiedenis ingegaan als 'de tien verloren stammen van Israël'. Zo worden de Samaritanen geacht uit de stammen van Efraïm en Manasse voort te komen. In het zuiden van India woont een joodse gemeenschap die claimt af te stammen van de stam van Efraïm.
Merkwaardig is dat Efraïm niet genoemd wordt in de opsomming van Openbaring 7:4-8. Wel worden Jozef en Manasse genoemd, alsof dat onafhankelijke stammen zijn.
| Zoons van Jakob: | Ruben · | Simeon | · Levi · | Juda | · Dan | · Naftali | · Gad | · Aser | · Issachar | · Zebulon | · Jozef | · Benjamin |
| Stammen van Israël: | Ruben | | · Levi | | · Dan | · Naftali | · Gad | · Aser | · Issachar | · Zebulon | · Jozef (Manasse · Efraïm) | · Jozef (Manasse · Efraïm) |
| Stammen van Juda: | | Simeon | | Juda | | | | | | | | · Benjamin |
# Masanori Yusa

Masanori Yusa (Japans: 遊佐正憲, Yusa Masanori) (Tadotsu (Prefectuur Kagawa), 20 januari 1915 – 8 maart 1975) was een Japans zwemmer.
Masanori Yusa nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen; in 1932 en 1936. In 1932 nam hij deel aan het onderdeel 4x200 meter vrije slag. Hij maakte deel uit van het team dat het goud wist te veroveren. In 1936 wist hij wederom het goud te winnen op de 4x200 meter vrije slag, en won hij het zilver op de 100 meter vrije slag.

## Carrière hoogtepunten

* 1932 Olympische Spelen 4×200 meter vrije slag - 8:58.4 (wereld record)
* 1936 Olympische Spelen 100 meter vrije slag - 57.9
* 1936 Olympische Spelen 4×200 meter vrije slag - 8:51.5 (wereld record)
# Kebayoran Lama Selatan

Kebayoran Lama Selatan is een plaats (wijk) - (kelurahan) in het bestuurlijke gebied Kebayoran Lama, Jakarta Selatan (Zuid-Jakarta) in de provincie Jakarta, Indonesië. De plaats telt 42.679 inwoners (volkstelling 2010).
# Haut-Ogooué

Haut-Ogooué is een van de negen provincies van Gabon. De provincie heeft een oppervlakte van 36.547 km² en heeft 143.715 inwoners (2005). De hoofdstad is Franceville.

## Departementen

Haut-Ogooué is onderverdeeld in acht departementen (hoofdplaatsen tussen haakjes):
* Djoué (Onga)
* Djououri-Aguilli (Bongouill)
* Lekoni-Lekori (Akieni)
* Lekoko (Bakoumba)
* Lemboumbi-Leyou (Moanda)
* Mpassa (Franceville)
* Plateaux (Leconi)
* Sebe-Brikolo (Okondja)
Estuaire · Haut-Ogooué · Moyen-Ogooué · Ngounié · Nyanga · Ogooué-Ivindo · Ogooué-Lolo · Ogooué-Maritime · Woleu-Ntem
# Lust (album)

Lust is het debuutalbum van de Belgische band Lords of Acid.

## Tracklist

* Take Control
* Rough Sex
* Let's Get High
* The Most Wonderful Girl
* I Sit on Acid (orignal)
* Spacy Bitch
* Pump My Body to the Top
* Mixed Emotions
* Lessons in Love
* Hey Ho!
* I Must Increase My Bust
* I Sit on Acid (Remix)
* ↑ Lords of Acid - Lust; Muziekarchief. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
# Volksbelangen

Volksbelangen kan verwijzen naar:
* Volksbelangen (Brecht), een Belgische voormalige lokale politiek partij te Brecht
* Volksbelangen (Kontich), een Belgische voormalige lokale politiek partij te Kontich
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Volksbelangen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Polythlipta inconspicua

Polythlipta inconspicua is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botyodes inconspicua door Frederic Moore in een publicatie uit 1888.
De soort komt voor in India (West-Bengalen).
# Kebon Agung (Sawahan)

Kebon Agung is een bestuurslaag in het regentschap Nganjuk van de provincie Oost-Java, Indonesië. Kebon Agung telt 4415 inwoners (volkstelling 2010).
# Moeder, waarom leven wij? (ep)

Moeder, waarom leven wij? is een ep van de Belgische rappers Slongs Dievanongs en Halve Neuro.
Het album werd opgenomen in opdracht van het Cultureel Ontmoetingscentrum Sint-Andries als eerbetoon aan Lode Zielens en diens gelijknamige roman, met als hoogtepunt het sociaal bewogen Nog ni te laat.

## Nummers

Met tussen haakjes de schrijver van het lied.
* Netje (Slongs Dievanongs)
* 't Leven go voêrt
* Dagelijkse kost (Halve Neuro)
* Veegda tranen af (Slongs Dievanongs)
* Nog ni te laat

## Meewerkende artiesten

Producer:
* Moneypizzle
Muzikanten:
* Halve Neuro
* Slongs Dievanongs
* ↑ Slongs & Halve Neuro - Nog ni te laat, FLUS
* ↑ Slongs & Halve Neuro nemen het op voor de werkmens, Gazet van Antwerpen, 6 maart 2014. Gearchiveerd op 24 juni 2018.
* ↑ Slongs Dievanongs, Halve Neuro - Moeder waarom leven wij, Muziekarchief. Gearchiveerd op 16 augustus 2022.
# Lough Foyle

Lough Foyle (Iers: Loch Feabhail) is het estuarium van de Foyle. De Foyle stroomt in Lough Foyle net ten noorden van Derry en dit is op zijn beurt 23 km meer naar het noordoosten verbonden met de Atlantische Oceaan. Dwars door het estuarium loopt de staatsgrens tussen Ierland in het westen op de linkerkustlijn en het Verenigd Koninkrijk, meer specifiek Noord-Ierland, in het oosten op de rechterkustlijn.
Lough Foyle is de oostelijke afgrenzing van het schiereiland Inishowen, onderdeel van County Donegal. Op de Ierse kustlijn ligt onder meer Moville, op de Britse kustlijn Ballykelly en Greysteel, gelegen in County Londonderry.
Het drasland rond het estuarium is een Ramsarsite, geklasseerd onder de Conventie van Ramsar.
# Michael Radulescu

Michael Radulescu (Boekarest, 19 juni 1943 – 23 december 2023) was een organist, componist en muziekpedagoog.

## Levensloop

Zoon van een Roemeense vader en een Duitse moeder, is Radulescu in een muzikale omgeving opgegroeid. Zijn belangstelling voor het componeren kreeg hij al heel vroeg.
In 1956 vatte hij orgelstudies aan bij Victor Bickerich en in 1957 compositie bij Mihail Jora, een leerling van Max Reger. In 1964 en 1965 volgde hij cursussen aan de zomeracademie van het Mozarteum in Salzburg, onder meer bij Anton Nowakowski voor orgel, van Anna Barbara Spenker voor klavecimbel en van Carl Milles voor orkestdirectie.
Van 1965 tot 1968 studeerde hij verder aan de Muziekacademie van Wenen, bij Anton Heiller voor orgel en bij Karl Osterreicher en Hans Waroski voor directie. Vanaf 1968 doceerde hij orgel aan de Muziekacademie van Wenen. Hij was toen al volop bezig met een actieve carrière als concertant op orgel, in Europa, de Verenigde Staten, Canada, Australië en Japan. Hij nam ook deel aan orgeljurys en zetelde in de jury voor het internationale orgelconcours in het kader van het Festival Oude Muziek in Brugge, in 1979, 1982, 1985, 1988, 1991 en 1997.
Zowel als organist als in zijn pedagogische activiteiten draait alles hoofdzakelijk rond Johann Sebastian Bach, van wie hij de betekenis voor onze tijd analyseert.
Van 1971 tot 1990 leidde hij de orgelcursussen in Liechtenstein, van 1977 tot 1987 leidde hij de Internationale Academie voor Orgel en Oude Muziek in Innsbruck en sinds 1990 leidt hij de Bachacademie in Porrentruy (Zwitserland) gehuisvest in de voormalige kerk van het jezuïetencollege. Hij speelt er en doet opnamen op het bekende instrument dat er in 1985 door Ahrend werd gebouwd.
Radulescu is vlot meertalig en leidt dan ook graag bonte gezelschappen van musici uit vele landen. Hij brengt ze graag bijeen voor studiesessies die uitmonden op een slotconcert. Dit doet hij sinds 1996 in Porrentruy, waar hij opeenvolgend de grote oratoria van Bach heeft gedirigeerd, alsook de Mis in si, het Musikalisches Opfer en de Kunst der Fuge, evenals de Messiah van Haendel. Op het gemelde orgel is hij sinds 2001 het volledige werk van Bach voor orgel aan het opnemen.
Hij heeft gewijde muziek gecomponeerd, alsook kamermuziek, werk voor orkest, muziek voor orgel, zang en koren. Hij heeft ook orgelwerk gepubliceerd (Paul Hofmayer, Nicolas Bruhns, Georges Muffat, middeleeuwse orgelmuziek) en heeft de Cantate van Johann Sebastian Bach, "Ihr Tore zu Zion", BWV 193, gereconstrueerd.
Michael Radulescu is bijzonder geïnteresseerd in de verhouding van de oude muziek tot de hedendaagse tijd. Voor hem is het orgel het fundamentele instrument dat de harmonie en de wetten van het Heelal uitdrukt en dat door de rijkdom van zijn klanken een visionaire wereld kan doen ontstaan. Alleen aan het orgel of samen met de musici die hij dirigeert zoekt hij naar de intrinsieke eenheid van een werk, zoals hij dit bij Bach aantreft.
# De beklimming van de Oostertoren

De beklimming van de Oostertoren is een hoorspel van Guy Bernaert. De NCRV zond het uit op maandag 8 november 1976, van 22:23 uur tot 23:00 uur. De regisseur was Ab van Eyk.

## Rolbezetting

* Rob Fruithof (Luuk Peters)
* Petra Dumas, Theo de Groot, Hans Hoekman & Johan Sirag (beambten)
* Wik Jongsma (afdelingschef)
* Hans Fuchs (burgemeester)
* Bert van der Linden (oppositieleider)
* Wim Serlie & Hans Hoekman (agenten)
* Erik Plooyer (psychiater)
* Johan Sirag (trainer)
* Guy Lavreysen (Vandergucht)
* Jacques Vecht (omroeper)
* acteurs tezamen (diverse stemmen)

## Inhoud

"Zou een man als ik een toren kunnen beschadigen die al eeuwen weer en wind trotseert?" vraagt Luuk Peters aan de afdelingschef op het stadhuis. Hij wil de toren van de stad beklimmen, de Oostertoren. Niet gewoon als elke bezoeker, langs de trap, nee. Luuk Peters heeft het in zijn hoofd gezet de Oostertoren te beklimmen langs de buitenkant. Men zit ermee in zijn maag: dat is nog nooit voorgekomen. "Zouden we in uw plan om de Oostertoren te beklimmen dan niet de uiting moeten zien van een seksueel geladen geldingsdrang?" merkt de geraadpleegde psychiater op. De burgemeester heeft het er ook al niet gemakkelijk mee. Er dreigt zelfs een bestuurscrisis te ontstaan. Wie is verantwoordelijk voor wie? Waarom wil Luuk Peters de toren aan de buitenkant beklimmen? Het zal een raadsel blijven voor wie niet luistert. Wie luistert, bemerkt dat hij het voor elkaar krijgt, althans de toestemming om te klimmen. Het eigenlijke klimmen valt niet mee, al wordt uiteindelijk wel duidelijk waarom Luuk wilde klimmen.
# Mooie vrouwen lopen nooit in de schaduw

Mooie vrouwen lopen nooit in de schaduw is een Nederlandstalige single van de Belgische artiest Willy Sommers uit 1990.
Het nummer stond in de top 50 van 4 augustus 1990 tot 1 september 1990 en bereikte een 30ste plaats.
De B-kant van de single was het liedje Ze danste met haar schaduw, en het liedje verscheen op het album Hou Van Mij uit 1990.

## Meewerkende artiesten

* Producer
** Roland Verlooven
* Muzikanten
** Alain Tant (backing vocals)
** Alain Van Zeveren (keyboards, klavier)
** Chris Peeters (gitaar)
** Dany Caen (backing vocals)
** Eric Melaerts (gitaar)
** Jean-Pierre Onraedt (drums)
** Kris Wauters (backing vocals)
** Michael Daw (drums)
** Peter Vandendriessche (saxofoon)
** Sylvia Mouradoglou (backing vocals)
** Willy Sommers (zang)
** Willy Vande Walle (saxofoon)
** Yannick Fonderie (programmatie, synthesizer)
** Yvan Brunetti (backing vocals)
* ↑ Willy Sommers - Mooie vrouwen lopen nooit in de schaduw; Muziekarchief (lied). Gearchiveerd op 25 juni 2022.
* ↑ Willy Sommers - Mooie vrouwen lopen nooit in de schaduw; Ultratop
* ↑ Willy Sommers - Mooie vrouwen lopen nooit in de schaduw; Muziekarchief (single). Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Willy Sommers - Hou Van Mij; Muziekarchief (album). Gearchiveerd op 31 januari 2023.
# Lijst van Stolpersteine in Uitgeest

De lijst van Stolpersteine in Uitgeest geeft een overzicht van de gedenkstenen die in de gemeente Uitgeest in Noord-Holland zijn geplaatst in het kader van het Stolpersteine-project van de Duitse beeldhouwer-kunstenaar Gunter Demnig.
Stolpersteine zijn opgedragen aan slachtoffers van het nationaalsocialisme, al diegenen die zijn vervolgd, gedeporteerd, vermoord, gedwongen te emigreren of tot zelfmoord gedreven door het nazi-regime. Demnig legt voor elk slachtoffer een aparte steen, meestal voor de laatste zelfgekozen woning.
Omdat het Stolpersteine-project doorloopt, kan deze lijst onvolledig zijn.

## Stolpersteine

In Uitgeest liggen drie Stolpersteine op een adres.

### Uitgeest

| Inscriptie | Adres | Herdachte persoon |
| HIER WOONDE ABRAHAM NOL GEB. 1919 GEÏNTERNEERD 13-5-1943 GEDEPORTEERD 18-5-1943 UIT WESTERBORK VERMOORD 21-5-1943 SOBIBOR | Middelweg 20 | Abraham Nol (1911-1943) |
| HIER WOONDE HENNY NOL GEB. 1926 GEÏNTERNEERD 25-6-1943 GEDEPORTEERD 3-3-1944 UIT WESTERBORK VERMOORD 31-7-1944 AUSCHWITZ | Middelweg 20 | Henny Nol (1926-1944) |
| HIER WOONDE RACHEL NOL-DUPONT GEB. 1884 GEÏNTERNEERD 7-8-1943 GEDEPORTEERD 24-8-1943 UIT WESTERBORK VERMOORD 27-8-1943 AUSCHWITZ | Middelweg 20 | Rachel Nol-Dupont (1884-1943) |

## Data van plaatsingen

* 23 april 2024: drie Stolpersteine op Middelweg 20
# Walter Browne

Walter Shawn Browne (Sydney, 10 januari 1949 – Las Vegas, 24 juni 2015) was een in Australië geboren Amerikaans schaker. Hij werd zes keer schaakkampioen van de Verenigde Staten. Hij speelde in een aanvallende stijl en was vooral goed in snelschaak. Ook speelde hij poker.

## Biografie

Browne werd geboren in Sydney en was de oudste van vier kinderen. Op vierjarige leeftijd verhuisde hij naar Brooklyn, New York. Zijn vader leerde hem schaken toen hij acht was. Browne doorliep zijn schooltijd op de Erasmus Hall High School, waar wereldkampioen Bobby Fischer ook op school had gezeten. Op zestienjarige leeftijd stopte hij met school, om meer met schaken bezig te kunnen zijn. In 1969 haalde hij de grootmeestertitel. Op dat moment was hij ook de jongste grootmeester van de Verenigde Staten.
In 1971 won hij voor het eerst de Amerika Open met 9 uit 10 punten. In 1973 won Browne de Wereld Open. Een jaar later won hij ook het Amerikaanse kampioenschap. In 1975, 1977, 1980, 1981 en 1983 won hij weer, waarmee hij hem zes keer heeft gewonnen. Alleen Bobby Fischer en Samuel Reshevsky wisten hem vaker te winnen; allebei acht keer. In 1974 en 1980 won hij het Hoogovenstoernooi. In 1988 richtte hij de World Blitz Chess Association op. Deze werd echter weer opgeheven in 2003.
In 2012 publiceerde Browne het boek The Stress of Chess…and its Infinite Finesse.
Na een week gevuld met schaken en pokeren, overnachtte Browne in juni 2015 in het huis van een goede vriend in Las Vegas, waar hij op 66-jarige leeftijd in zijn slaap overleed.
# Kelapa (plaats)

Kelapa is een plaats in het bestuurlijke gebied Bangka Barat in de provincie Bangka-Belitung, Indonesië. De plaats telt 5572 inwoners (volkstelling 2010).
# Michael Blum

Michael Blum (Düsseldorf, 25 december 1988) is een Duits professioneel voetballer die doorgaans speelt als linksback. In juli 2024 verruilde hij KFC Uerdingen 05 voor SG Unterrath.

## Clubcarrière

Na het doorlopen van diverse jeugdopleidingen in Düsseldorf kwam Blum via Rot-Weiss Essen terecht bij VfB Speldorf. Bij die club speelde hij één seizoen, voordat hij ingelijfd werd door Karlsruher SC om in eerste instantie bij de beloften te spelen, maar later ook in het eerste elftal. Op 30 april 2010 werd bekendgemaakt dat Blum vertrok naar MSV Duisburg om daar twee jaar te spelen. Dat liep echter anders, want na een half jaar zonder speeltijd vertrok de middenvelder op huurbasis naar Hansa Rostock, dat hem daarna direct inlijfde. Na twee jaar bij die club, ondertekende hij een contract van VfL Osnabrück.
Na één seizoen en zestien competitiewedstrijden verkaste hij naar SV Elversberg. Na twee jaar stapte hij transfervrij over naar Eintracht Trier, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van één seizoen. Na een jaar verliet de vleugelverdediger de club. In januari 2018 tekende Blum voor een halfjaar bij Wuppertaler SV. Een halfjaar later verkaste de verdediger naar Chemnitzer FC. Een jaar later nam BFC Dynamo hem over. KFC Uerdingen 05 werd medio 2023 zijn nieuwe werkgever. Een jaar later ging hij voor SG Unterrath spelen.
# PVBA Koekejoe & Cie

PVBA Koekejoe & Cie is het vierde album van de Belgische zanger Jan De Wilde uit 1980.

## Tracklist

* Mexico of zo
* Na de zondvloed
* Koekejoe
* Zoiets houdt je overeind
* Grote ombudsman
* Zevenslager
* Knuffelme
* Plusminus 50
* De uitbarsting van de Koekelberg
* Despootjes
* Evaluatie
* Lieve Loemoemba, klotepa

## Meewerkende muzikanten

* Producer:
** Frans Ieven
** Patrick Cogneaux (techniek, opname)
* Muzikanten:
** Jan De Wilde (gitaar, ukulele, mandoline, zang)
** Jean Blaute (gitaar, orgel, piano)
** Wiet Van de Leest (viool)
** Lieve Van Steenberghe (basgitaar)
** Mich Verbelen (basgitaar)
** André Vandevelde (banjo)
** Frans Ieven (contrabas)
** Stoy Stoffelen (drums, percussie)
* ↑ Jan De WIlde - PVBA Koekejoe & Cie; Muziekarchief. Gearchiveerd op 1 april 2013.
# Marnix Vervinck

Marnix Vervinck (Beernem, 9 augustus 1959) is een Belgisch voormalig boogschutter.

## Levensloop

Vervinck behaalde met het Belgisch team brons op de wereldkampioenschappen van 1979 (samen met Patrick De Koning en Emiel Vercaigne) en 1983 (samen met Patrick Dekoning en Patrick Steyaert), alsook individueel brons op het WK van 1983.
Tevens behaalde hij individueel goud - alsook brons met het Belgisch team (voorts bestaande uit Willy Van den Bossche en Marc Mestdagh) - op de Europese kampioenschappen van 1980. Op het EK van 1982 behaalde hij met het Belgisch team (voorts bestaande uit Patrick De Koning en Willy Van den Bossche) goud en op het EK indoor van 1987 behaalde hij individueel brons.
Daarnaast nam hij deel aan de Olympische Zomerspelen van 1984, alwaar hij zevende eindigde.
* (en) Fiche Marnix Vervinck, Olympics
* (en) Profile Marnix Vervinck, World Archery
* (en) Biographical information Marnix Vervinck, Olympedia
* Fiche Marnix Vervinck, sportuitslagen.org
* ↑ (fr) Fiche Marnix Vervinck, L'Équipe. Gearchiveerd op 10 november 2023.
* ↑ (en) Archery Championships, Olympedia
* ↑ (en) Olympians who won a medal at the European Archery Championships, Olympedia. Gearchiveerd op 29 juni 2024.
* ↑ (en) European Archery Indoor Championships, Olympedia
* ↑ (en) Fiche Marnix Vervinck, Sport-reference (Internet Archive)
# Rillieux-la-Pape

Rillieux-la-Pape is een gemeente in de Franse Métropole de Lyon (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De gemeente telde 31.247 inwoners op 1 januari 2021. De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Lyon.

## Geografie

De oppervlakte van Rillieux-la-Pape bedroeg op 1 januari 2021 14,48 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 2.157,9 inwoners per km². De gemeente ligt in de vallei van de Rhône.
In de gemeente ligt spoorwegstation Crépieux-la-Pape. De autosnelweg A46 loopt ten oosten van de gemeente.
De onderstaande kaart toont de ligging van Rillieux-la-Pape met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Geschiedenis

Rillieux werd in 1790 een gemeente; Crépieux-la-Pape werd in 1927 een zelfstandige gemeente. De gemeenten lagen oorspronkelijk in het departement Ain maar gingen in 1967 over naar het departement Rhône. Het waren van oorsprong landelijke gemeenten. Vanaf de jaren 1960 volgde een snelle verstedelijking en vestigden grote bedrijven zich in de gemeenten: Majorette, Feudor, Le Crédit Lyonnais. Rillieux en Crépieux-la-Pape fuseerden in 1972. Tussen de oude dorpskernen van Rillieux en Crépieux-la-Pape werd een nieuwe stad gebouwd.
Op 29 juni 1944 werden in Rillieux-la-Pape zeven Joden vermoord door nazi-collaborateur Paul Touvier. Hiervoor werd hij na de oorlog ter dood veroordeeld. De gemeente werd op 3 september 1944 bevrijd door de Franse generaal Diego Brosset.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Stedenbanden

De gemeente heeft stedenbanden met:
* Ditzingen (Duitsland)
* Łęczyca (Polen)
* Natitingou (Benin)