OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Thea Moear

Tetje Fatimah Martje (Thea) Moear (Amsterdam, 23 augustus 1951) is een Nederlands crimineel en drugshandelaar.
Moear is de dochter van de legendarische Blonde Greet (echte naam Gijsje Balk), een bekende verschijning in het Amsterdamse criminele circuit. Hierdoor was ze van kinds af aan vertrouwd met de manieren om op een makkelijke wijze geld te verdienen. Haar moeder nam grote risico’s door een koffer heroïne van Singapore naar Nederland te smokkelen maar Moear pakte het op haar beurt veel professioneler aan.
Toen zij 19 was werd ze bij een missverkiezing tot de Amsterdamse "Miss Hot Pants" verkozen. In november 1969 trouwde Moear met de hasjhandelaar Hugo Ferrol, die later een liquidatiepoging in opdracht van Klaas Bruinsma zou overleven. In januari 1972 werd Hugo Ferrol in zijn been geschoten door Antonio Brusamolin (uit Brussel), die veel later met Moear in Panama gearresteerd zou worden. Het huwelijk van Moear en Ferrol strandde in 1977.
Moear was vrijwel vanaf het begin betrokken bij het drugsimperium van Klaas Bruinsma dat opgericht werd in het midden van de jaren zeventig, een groot en gewelddadig misdaadsyndicaat. Terwijl Bruinsma zich binnen "de firma" vooral met de aankoop, het transport en de distributie van de handelswaar bemoeide, beheerde Moear de financiën. Zij hield de inkomsten en uitgaven bij en was ook verantwoordelijk voor uitbetaling aan mensen die werden ingehuurd om personen uit de weg te ruimen die zich niet aan de regels hielden.
In 1985 ging Moear met 'pensioen', maar zij bleef als aandeelhouder van de 'firma' nog wel betrokken bij de organisatie, hoewel op het eind de contacten verwaterden, omdat medewerkers van Bruinsma volgens Moear weigerden haar de rente van haar geïnvesteerde geld uit te betalen. Omdat zij toen zelf geen organisatie meer tot haar beschikking had en de firma van Bruinsma vlak voor diens dood in feite bestuurd werd door zijn medewerkers, was zij niet meer in staat om met geweld afgifte van de gelden af te dwingen.
Na de liquidatie van Klaas Bruinsma in 1991, vestigde Moear zich in Latijns-Amerika. In de zomer van 2000 werd zij gearresteerd in Panama. De rechtbank in Panama-Stad heeft Moear en haar Italiaanse partner Antonio Brusamolin beiden tot tien jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens samenzwering tot het smokkelen van partijen drugs van Europa naar Panama.
In april 2005 werd Moear vrijgelaten uit de gevangenis in Panama.

## Literatuur

* Bart Middelburg De Godmother : de criminele carrière van Thea Moear, medeoprichter van de Bruinsma-groep (2000)
* Hendrik Jan Korterink De Godmother in Panama: Thea Moear achter de tralies (2008)
* ↑ Bart Middelburg, ‘Blonde Greet’ (1932-2020), van trapezewerkster tot hasjpionier. Het Parool (10 januari 2020).
* Gemeinsame Normdatei: 122839366
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8216 5812
* Library of Congress Control Number: n00043350
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 194903737
* Virtual International Authority File: 263332212
* WorldCat (via VIAF): 263332212
# Koster

Koster kan verwijzen naar:
* Koster (functie), een functie in een kerk(gemeenschap)
* Koster (Zuid-Afrika), een zogenaamde hoofdplaats (main place) en zetel van de gemeente Kgetlengrivier in Zuid-Afrika
* Koster (Denemarken), plaats op het Deense eiland Møn
* de Koster-eilanden, voor de westelijke kust van Zweden
* Koster (motorfiets), een historisch merk van motorfietsen
* het Duitse Kosterbier

## Personen met de achternaam Koster

* Adrie Koster (1954), een Nederlands voetbaltrainer en voormalig profvoetballer
* Anna Koster (1944), een Nederlands dichteres en beeldend kunstenares
* Toon Koster (1913-1989), een Nederlands kunstschilder
* Bruno Koster (1958), een Zwitsers politicus
* Daphne Koster (1981), een Nederlands voetbalster
* Ewald Koster (1985), een Nederlands voetballer
* Hans de Koster (1914-1992), een Nederlands politicus
* Harry Koster (1965), een Nederlands honkballer
* Hendricus Petrus Koster (1883-1963), een Nederlands militair en drager van de Militaire Willems-Orde
* Henry Koster (1905-1988), een Duits filmregisseur en scenarioschrijver
* Herman Koster (1968), een Nederlands humoristisch goochelaar
* Jan Koster (1875-1935), een Nederlands ingenieur en Eerste Kamerlid
* Jans Koster (1938), een Nederlands zwemster
* Jeroen Koster (1972), een Nederlands sportjournalist
* Johannes Cornelis Koster (1882-1963), een Nederlands commandant van het koloniaal Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger
* Johannes Koster (1784-1867), een Nederlands burgemeester van Blokker en Westwoud
* Kees Koster (1943-2013), een Nederlands computerwetenschapper en hoogleraar
* Koos Koster (1937-1982), een Nederlands journalist
* Koosje Koster, een Nederlands studente en prominente lid van de beweging van Provo in de jaren 60
* Mark Koster, een Nederlands journalist
* Martin Koster (1950), een Nederlands schrijver en dichter
* Paul Koster, een Nederlands ondernemer
* Ramon Koster (1983), een Nederlands schaker
* Remko Koster (1972), een Nederlands hockeyer
* Roel Koster, een Nederlands wethouder in Twente
* Rolf Koster (1968), een Nederlands (stem)acteur en zanger
* Sarah De Koster (1981), een Belgisch zangeres
* Susanne Koster (1957), een Nederlands schrijfster van jeugdliteratuur
* Willem Koster (1911-1975), een Nederlands econoom en thesaurier-generaal
* Willem Otto Adriaan Koster (1884-1947), een Nederlands liberaal en nationaalsocialistisch politicus
# Jo Zanders

Jo Zanders (Venlo, 10 maart 1908 – aldaar, 12 februari 1999) was burgemeester van de Nederlandse gemeente Venlo tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Bestuurder

Zanders was sedert 19 juni 1935 raadslid en vanaf 14 juni 1939 wethouder en locoburgemeester namens de Roomsch-Katholieke Staatspartij. Hij werd in 1941 benoemd, nadat mr. B.M. Berger als burgemeester van Venlo was afgetreden. Berger trad af toen op last van de Duitse bezetter de gemeenteraden werden opgeheven. Zanders werd na de Tweede Wereldoorlog krachtens het Zuiveringsbesluit 1945 ontslagen als burgemeester met het vervallen van zijn rechten op pensioen.

## Verdenking samenwerking met Duitsers

Zanders beleid als burgemeester is na afloop van de oorlog onderzocht. Hij werd verdacht van collaboratie met de Duitsers en verbleef daarom in een gevangenkamp te Steyl waaruit hij vluchtte, omdat zijn arrestatiebevel iedere redelijke grondslag mistte. Nadat hij zichzelf wederom meldde bij de Politieke Opsporingsdienst in Roermond kwam hij in het huis van bewaring aldaar terecht. Twee rechercheurs van de Politieke Opsporingsdienst voor Midden-Limburg gaven nadien in het kader van het verrichte strafrechtelijk onderzoek op 15 februari 1946 in een rapport hun mening over het eerder ingestelde onderzoek. Ze stelden vast dat aanhouding en vervolging van Zanders waren gebaseerd op een belastende verklaring van een enkele getuige die aan de rechercheurs had laten weten dat hij die verklaring nooit had afgelegd en de hem in de mond gelegde woorden niet juist waren. Ze kwamen tot het oordeel dat het eerder ingestelde onderzoek weinig objectief was en zelfs in strijd met de waarheid. Zij sloten hun onderzoek af met de bevinding dat het beleid van Zanders geheel op het welzijn van Venlo gericht was.
Zanders is daarna bij besluit van 4 oktober 1946 (LWL 2555) van de procureur-fiscaal van het Bijzonder Gerechtshof te ‘s Hertogenbosch onvoorwaardelijk buiten vervolging gesteld.

## Evacuatie

In november 1944 heeft Zanders onder meer via de Zweedse consul en het Rode Kruis zonder succes pogingen in het werk gesteld de door de bezetter verordende evacuatie van de Venlose bevolking via Duitsland naar het Noorden van Nederland te voorkomen. Hij bepleitte als mogelijk alternatief een oversteek over de Maas naar het toen al bevrijde Blerick.
* ↑ Staatscourant d.d. 7 november 1945
* ↑ Limburgs Dagblad van 1 februari 1946
* ↑ Gerardus Verlinden en Wilhelmus Baaten, Bevindingen inzake het onderzoek contra Mr J.H. Zanders, rapport nr 1332, Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging (CABR) en Dagblad de Limburger 10 mei 2003 ‘Oud Burgemeester Zanders niet fout in oorlog’ en Archiefstuk 79 Gemeentearchief Roermond
* ↑ Cammaert, A.P.M., "Tussen twee vuren", p.73 - 81
# Katsjkanarski GOK

Katsjkanarski Gorno-Obogatitelny Kombinat "Vanadium" (Russisch: Качканарский горно-обогатительный комбинат «Ванадий»; "Mijnbouw-ertsverwerkingsbedrijf van Katsjkanar "Vanadium""), kortweg Katsjkanarski GOK (Russisch: Качканарский ГОК) of KGOK, is een Russisch mijnbouwbedrijf uit de stad Katsjkanar in de oblast Sverdlovsk, dat zich richt op de winning van ijzererts, vanadium en titanium. Het bedrijf vormt onderdeel van de Evrazgroep en staat genoteerd aan de RTS-index.

## Geschiedenis

De 880 meter hoge Katsjkanarberg, waar het bedrijf zijn voorraden delft, werd voor het eerst beschreven in 1770 door de Pruisische wetenschapper Peter Simon Pallas in zijn boek "Reis door verschillende plaatsen in het Russische land". Verschillende wetenschappers droegen bij aan de geologische informatie over het gebied. De belangrijkste waren A. Karpinski (1869), A. Krasnopolski (1890) en N. Vysotski (1913). De slechte kwaliteit van het ijzer zorgde er echter voor dat er weinig interesse voor exploitatie was. Pas onder de sovjets kwam het tot exploitatie; tussen 1931 en 1932 werd een eerste kleine verkenning gemaakt van de lagen in de berg, gevolgd door een gedetailleerde studie tussen 1946 en 1953. Besloten werd om toch de ertslagen te gaan delven, ondanks het feit dat het percentage ijzererts zeer laag lag. In veel kringen in de Sovjet-Unie bestond om deze reden aanvankelijk veel weerstand tegen het plan om de ertslagen te gaan delven. Maar door de relatieve economische onafhankelijkheid van de Oeral konden de wetenschappers aldaar hun plan toch doorzetten. In 1956 werd dan toch een kombinaatstructuur opgezet. Op 30 september 1963 werd het kombinaat officieel geopend en in 1975 ontstond de trust Katsjkanarroedstroj. De bouw van het kombinaat ging gepaard met de aanleg van wegen en de bouw van woonblokken in Katsjkanar.
In 1993 werd het bedrijf geprivatiseerd en kreeg het zijn huidige naam.

## Eigendom en afnemers

In de jaren 90 was bijna driekwart van de aandelen in handen van Amerikaanse en Israëlische bedrijven. Aan het einde van de jaren 90 kwam het bedrijf echter op onduidelijke wijze in handen van de Evrazgroep. De Amerikaanse en Israëlische aandeelhouders verklaarden echter dat zij tussen 1999 en 2001 gedwongen waren afstand te doen van hun aandelen en spanden een proces aan tegen Evraz.
Het eigendom van het bedrijf is momenteel voor 57,68% in handen van NTMK (uit Nizjni Tagil) en voor 39,95% van het West-Siberisch Metallurgisch Kombinaat (uit Novokoeznetsk); beiden onderdeel van Evraz. De belangrijkste afnemers worden gevormd door NTMK en de metallurgische fabriek van Tsjoesovskoj.

## Afzet en omzet

In 2004 werd 47,18 miljoen ton erts gedolven en verwerkt en werd er 8,96 miljoen ton concentraat, 2,85 miljoen ton sinter en 5,59 miljoen ton pellets geproduceerd. Over 2004 werd een omzet geboekt van 385,21 miljoen dollar met een nettowinst van 91,81 miljoen dollar.
# Binnendijk

Een binnendijk is een dijk die, zolang de buitendijk het water keert, geen dienst behoeft te doen. Zie ook Slaperdijk.
Binnendijk kan verwijzen naar:

## Nederlandse personen

* Ben Binnendijk, roeier
* Dick Binnendijk, dichter en literair criticus (publicerend als D.A.M. Binnendijk en soms als Dirk Nolting)
* Henk Binnendijk, evangelist en presentator
* Marlijn Binnendijk, wielrenster

## Afleidingen

* Binnendijk 3, rijksmonumentale hoeve in Nieuw- en Sint Joosland
* Binnendijks, droge landzijde van een dijk
* Binnendijks zilt grasland, natuurdoeltype dat voorkomt rondom zeedijken in de vorm van zoutmoerassen
* Bynnendijck (Binnendijk), historische plaatsaanduiding voor Eemnes-Binnen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Binnendijk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tantième

De term tantième (uit het Frans, letterlijk: het zoveelste deel) wordt in België en Nederland gebruikt voor een deel van de winst dat aan de bestuurders van vennootschappen wordt gegeven. Dit is een vergoeding voor de bestuurder die afhangt van hoe goed hij/zij het bedrijf heeft bestuurd. Het kan vergeleken worden met dividenden die worden uitgekeerd aan aandeelhouders maar dan voor bestuurders. Het verkrijgen van tantièmes staat wel totaal los van het al dan niet in bezit hebben van aandelen.
Voor de bepaling van de fiscale winst is het begrip tantième met name van belang, aangezien hierover in Nederland geen vennootschapsbelasting verschuldigd is (door de fiscus wordt tantième als vreemd vermogen beschouwd). Voor bepaling van het vennootschappelijk resultaat daarentegen wordt tantième vaak gezien als deel van het eigen vermogen, omdat het uitgekeerd wordt vanuit het bedrijfsresultaat.
De term tantième wordt soms ook gebruikt bij berekening van pensioenbedrag.
# Kirkuk (plaats)

Kirkuk of Kirkoek (Arabisch: كركوك, Koerdisch: که‌رکووک, Syrisch: ܟܪܟ ܣܠܘܟ , Karḵ Sluḵ Kerkûk, Turks: Kerkük) is een oude stad in het noorden van Irak, rond de rivier de Hasa, en op de ruïnes van een meer dan 3000 jaar oude stad Arrapha. Het ligt in de gelijknamige Iraakse provincie Kirkuk (tussen 1976 en 2006 at-Ta'mim). Het aantal inwoners werd in 2008 geschat op 1.200.758.
In juni 2014 werd het gebied ingelijfd bij de Koerdische Autonome Regio. De stad werd door de Koerden gezien als oorlogsbuit bij de strijd tegen ISIS. Op 16 oktober 2017 werd Kirkuk heroverd door de Iraakse milities Hashd al Shaabi.

## Olie

Het is het centrum van de noordelijke Iraakse olie-industrie. Het olieveld van Kirkuk werd in 1934 door de Iraakse Petroleummaatschappij (Engels: Iraq Petroleum Company (IPC)) onder leiding van de Britten in gebruik genomen. Het is het hart van de noordelijke Iraakse oliewinning en heeft een bewezen reserve van 10 miljard vaten (1998). De oliewinningsinfrastructuur heeft te lijden gehad van sabotage door aanslagen. Door Kirkuk lopen enkele pijpleidingen die olie transporteren via Ceyhan in Turkije aan de Middellandse Zee.

## Demografie

De betrouwbaarste volkstelling over de etnische samenstelling van Kirkuk dateert uit 1957.
Demografie van Kirkuk in 1957 :
| Etnische groep | Percentage |
| Turkmenen | 37,6% |
| Koerden | 33,3% |
| Arabieren | 22,5% |
| Assyriërs | 1,3% |
| Joden | 0,1% |
| Totaal | 100,0% |
Hoewel de Turkmenen in 1957 nog de grootste etnische groepering in Kirkuk vormden, zijn er in de afgelopen decennia steeds meer Koerden naar Kirkuk verhuisd en vormen de Koerden inmiddels de grootste etnische groepering.

## Referendum 2008

De grondwet van Irak bepaalde dat er voor 31 december 2007 een referendum moest plaatsvinden in Kirkuk. Hierbij zou de inwoners van de stad en de provincie worden gevraagd of zij onder toezicht van Arbil wilden vallen of dat zij bij Bagdad wilden blijven. Deze volksraadpleging was gepland op 15 november 2007 maar werd uitgesteld tot 31 december. Hierbij vertelde Massoud Barzani dat het om niet om politieke maar om technische redenen ging. Het referendum werd vervolgens weer met zes maanden uitgesteld. De Verenigde Naties besloten op 6 augustus 2008 het referendum uit te stellen tot er een oplossing gevonden is.

## Strijd om Kirkuk

Tijdens de strijd tegen de Islamitische Staat hebben de Koerden hun grenzen flink weten op te schuiven. Op 12 juni 2014 lijfde het Koerdische leger, de Peshmarga, Kirkuk in en beschouwde de stad als oorlogsbuit. Op 16 oktober 2017 heroverde het Iraakse leger Kirkuk. Koerdische strijders hadden hierbij nauwelijks weerstand geboden.

## Geboren

* Younis Mahmoud (3 februari 1983), voetballer
* Shapoul Ali (16 juli 1990), voetballer
# Saint Patrick's Day

Saint Patrick's Day (Iers: Lá Fhéile Pádraig) is de nationale feestdag van Ierland, Noord-Ierland, Montserrat en de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De feestdag valt op 17 maart, waarbij men de beschermheilige van het land, Saint Patrick, herdenkt. Overal in Ierland wordt dit uitbundig gevierd met openluchtconcerten, kermis, een grote optocht en vuurwerk bij de rivier de Liffey in Dublin. Groen is de kleur die met het festival wordt geassocieerd. Feestgangers dragen meestal groene kleding en men kan op deze dag bijvoorbeeld groen bier kopen.
Saint Patrick's Day wordt ook groots gevierd in de Verenigde Staten en Australië, landen waar veel Ieren naartoe zijn geëmigreerd. In deze landen worden veel grote optochten georganiseerd. In New York vindt de oudste en grootste parade ter wereld plaats. Ook is het een traditie dat de Taoiseach (de Ierse premier) en de president van de Verenigde Staten op Saint Patrick's Day overleg met elkaar hebben over de voortgang van het vredesproces in Ierland, en breder over de gevolgen van gebeurtenissen in de wereld.
In veel landen is een jaarlijks groeiende groep mensen die Saint Patrick's Day viert. Niet alleen Ieren of mensen met Ierse voorvaderen; er is ook een groep zonder Ierse wortels, die zichzelf 'Irish for the day' verklaren. Zo heeft de voormalige burgemeester van New York, Ed Koch, zichzelf eens omgedoopt tot 'Ed 'O Koch'.
Saint Patrick's Day is niet alleen verbonden aan de Ierse cultuur, maar is ook een christelijk feest dat door de Katholieke Kerk, de Anglicaanse Kerk, de Lutherse Kerk en de Oosters-orthodoxe Kerk gevierd wordt. Deze feestdag valt altijd in de vastentijd en kan soms in de zogeheten Goede Week vallen. Valt Saint Patrick's Day in zo'n week, dan wordt de feestdag verschoven naar de tweede maandag na Pasen.
* George W. Bush viert Saint Patrick's Day (2005)
* Saint Patrick's Day in Montreal (2007)
* Een parade in New York (2015)
* Saint Patrick's Day in Buenos Aires (2013)
* Saint Patrick's Weekend in Amsterdam, omdat 17 maart in 2018 op zaterdag viel

## Externe link

* (en) Officiële website van St. Patrick's Festival Ireland
* ↑ Lá Fhéile Pádraig, ofwel St.Patrick’s Day. Vrijspreker (17 maart 2006). Gearchiveerd op 7 november 2020.
# Lorien Legacies

De Loriënkronieken of Lorien Legacies is de naam van een sciencefiction-jeugdreeks, geschreven door de Amerikaanse schrijver Pittacus Lore, een pseudoniem van James Frey en Jobie Hughes, die samenwerken aan deze reeks. Het eerste boek van de serie, I Am Number Four, kwam uit in 2010. Het tweede boek, De kracht van Zes, volgde het jaar erna. Het is een reeks van zeven boeken geworden en hierna zijn er nog drie boeken in een aparte serie geschreven Lorien Legacies Reborn.
De boeken worden in de Verenigde Staten gepubliceerd door HarperCollins en zijn dan ook oorspronkelijk in het Engels geschreven. Het derde boek, De opkomst van Negen, kwam in augustus 2012 in de Verenigde Staten uit en is inmiddels ook in het Nederlands verkrijgbaar. In de VS verscheen het boek De val van Vijf in augustus 2013, in België en Nederland kwam het uit in november 2013. Boek vijf, De wraak van Zeven, (oorspronkelijke titel The Revenge of Seven) verscheen in de VS op 26 augustus 2014 en is in Nederland verschenen in mei 2015. Deel zes, The Fate of Ten, verscheen in de VS op 1 september 2015 en is in Nederland op 10 mei 2016 verschenen onder de titel Het lot van Tien.
Het verhaal wordt verteld door Nummer Vier, Nummer Zes en Nummer Tien.
De reeks vertelt het verhaal over negen aliens, de zogeheten Garde. Ze zijn de laatst overgebleven overlevenden van de planeet Loriën en zijn naar de Aarde gevlucht om hun voortbestaan te redden. Ze zijn op de vlucht voor hun aartsvijanden, de Mogadoren. Deze maken jacht op de leden van de Garde om die (in volgorde) uit te moorden. In het begin van de reeks zijn reeds drie leden van de Garde vermoord. De reeks begint met het verhaal van John Smith, Nummer Vier. Zowel in de boeken als in de film hebben de aliens zogeheten Erfgaven (Legacies). Dit zijn speciale krachten die ze erfden van de Lorische Ouderlingen.
I Am Number Four is in 2011 verfilmd onder de gelijknamige titel.

## Delen in de serie

* Ik ben Nummer Vier / I am Number Four (2011) (verfilmd)
* De kracht van Zes / The Power of Six (2011)
* De opkomst van Negen / The Rise of Nine (2012)
* De val van Vijf / The Fall of Five (2014)
* De wraak van Zeven / The Revenge of Seven (2015)
* Het lot van Tien / The Fate of Ten (2016)
* Ik ben Nummer Vier. Op leven en dood / I Am Number Four. United as One (2017) - het slot van de serie
* De Erfgaven: De kleine kronieken van Loriën 1 / The Legacies: The Lost Files (2016) - bundel met 3 extra novellen bij de serie
* De legenden: De kleine kronieken van Loriën 2 / The Lost Files: The Secret Histories (2016) - bundel met 3 extra novellen bij de serie
A.W. Bruna Uitgevers, de Nederlandse uitgeverij van Pittacus Lore, heeft als extraatje bij de serie ook enkele bundels losse novellen uitgegeven, onder de titels De Erfgaven (De kleine kronieken van Loriën 1) (april 2016) en De legenden (De kleine kronieken van Loriën 2) (september 2016). In de VS verschenen 15 losse novellen, onder de verzamelde titel The Lost Files.

## Externe link

* (en) Officiële website
# Marie-Pierre Trauden-Thill

Marie-Pierre Trauden-Thill (Luxemburg-Stad, 1955) is een Luxemburgs kunstschilder, tekenaar en installatiekunstenaar. Ze signeert haar werk met haar naam of met het monogram MPTT.

## Leven en werk

Marie Trauden is een dochter van de schilder Marcel Thill (1925-1975). Ze maakte haar eerste werk op het atelier van haar vader ontplooide zich begin jaren 1980 als vrij kunstenaar. Ze maakt onder andere geometrisch-abstracte composities in olieverf, pastel en gemengde techniek, boekillustraties en munten. Trauden-Thill is ervan overtuigt dat kunst communicatie is, dat kunst iets losmaakt bij de kijker, hem raakt en zijn eigen gedachten in beweging zet.
In de jaren 70 waren door Trauden-Thill getekende kinderhoofdjes te zien op tentoonstellingen met werk van haar vader in de Cercle municipal (1973) en Galerie Wierschem (1977). Trauden-Thill sloot zich aan bij de Cercle Artistique de Luxembourg (CAL), waar ze sinds 1981 deelneemt aan de salons. Op de Salon du CAL 1984 ontving ze de aanmoedigingsprijs voor jonge kunstenaars, ze won daarna diverse andere prijzen. In 1987 had ze in de Galerie de Luxembourg haar eerste solotentoonstelling. Trauden-Thill was tweemaal resident (1984 en 1988) in de Cité Internationale des Arts in Parijs. Vanaf 2010 studeerde ze vier jaar aan de Academie voor Schone Kunsten in Trier.

## Onderscheidingen

* 1984 Prix d'encouragement aux Jeunes Artistes
* 1985 3e prijs op de Biennale des Jeunes in Esch-sur-Alzette.
* 1986 2e prijs op de Biennale des Jeunes in Esch-sur-Alzette.
* 1989 2e prijs op de Biennale des Jeunes in Esch-sur-Alzette.
* 1990 Prix de Bronze, Grand Prix de la Peinture, Sarreguemines.
* 1996 1e Prix Euro, Luxembourg, ABBL Luxembourg

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Jos Welter, red. (1993) Rétrospective : Cent ans d'art luxembourgeois 1893-1993. Luxemburg: Cercle Artistique de Luxembourg / Crauthem: Lux-Print. ISBN 2-919970-24-0.
* 1 2 "Marie-Pierre Trauden-Thill", Lëtzebuerger Konschtlexikon, MNAHA. Gearchiveerd op 19 april 2024.
* ↑ Georges Hausemer (2006) Luxemburger Lexikon. Luxemburg: Editions Guy Binsfeld. ISBN 978-2-87954-156-3.
* ↑ "Marie-Pierre Trauden-Thill : Les chemins de la vie", De Walfer Buet, nr. 8, september 2021. p. 22-23.
* ↑ "Rétrospective Marcel Thill à la Galerie Wierschem", Luxemburger Wort, 4 november 1977.
* ↑ "Trauden-Thill Marie-Pierre", Cercle Artistique de Luxembourg.
* ↑ Lambert Herr (2001) Signatures, portraits et auto-portraits : artistes plasticiens au Luxembourg. Luxemburg: Éditions Saint-Paul. ISBN 2-87963-382-6. p. 344. Gearchiveerd op 26 november 2023.