OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van voetbalinterlands Bermuda - Dominica

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Bermuda en Dominica. De landen speelden tot op heden twee keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting, een groepswedstrijd tijdens de CONCACAF Nations League 2024/25, vond plaats in Devonshire op 12 oktober 2024. Het laatste duel, de returnwedstrijd in dezelfde competitie, vond plaats op 15 oktober 2024 in Devonshire.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Devonshire | 12 oktober 2024 | CONCACAF Nations League 2024/25 | Dominica − Bermuda | 1 − 6 |
| 2 | Devonshire | 15 oktober 2024 | CONCACAF Nations League 2024/25 | Bermuda − Dominica | 3 − 2 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Bermuda | Gelijk | Winst Dominica | Doelsaldo Bermuda – Dominica |
| CONCACAF Nations League | 2 | 2 | 0 | 0 | 9 − 3 |
| Totaal | 2 | 2 | 0 | 0 | 9 − 3 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.
BFA · A-internationals · Bondscoaches · Statistieken · Bermudaans vrouwenelftal · Bermuda U21 · Bermuda U20 · Bermuda U19 · Bermuda U17
1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 − 2029
1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Amerikaanse Maagdeneilanden · Antigua en Barbuda · Aruba · Bahama's · Barbados · Belize · Britse Maagdeneilanden · Brunei · Canada · Costa Rica · Cuba · Denemarken · Dominica · Dominicaanse Republiek · El Salvador · Finland · Grenada · Guatemala · Guinee · Guyana · Haïti · Honduras · IJsland · Jamaica · Kaaimaneilanden · Mexico · Montserrat · Nederlandse Antillen · Nicaragua · Noorwegen · Panama · Puerto Rico · Saint Kitts en Nevis · Saint Lucia · Saint Vincent en de Grenadines · Suriname · Trinidad en Tobago · Venezuela · Verenigde Staten
DFA · Vrouwenvoetbalelftal van Dominica
Interlands Tegenstander: Amerikaanse Maagdeneilanden · Anguilla · Antigua en Barbuda · Aruba · Bahama's · Barbados · Bermuda · Britse Maagdeneilanden · Canada · Cuba · Dominicaanse Republiek · Grenada · Guatemala · Guyana · Haïti · Jamaica · Mexico · Nicaragua · Panama · Saint Kitts en Nevis · Saint Lucia · Saint Vincent en de Grenadines · Suriname · Trinidad en Tobago · Turks- en Caicoseilanden
* Worldfootball
* World Football Elo Ratings
* ↑ Bijgewerkt op 21 oktober 2024.
# Nationaal park Sila

Nationaal park Sila (Italiaans: Parco nazionale della Sila) is een nationaal park in Italië, in de regio Calabrië in het zuiden van de Apennijnen.
Het park werd opgericht in 1997 en is 284,54 vierkante kilometer groot. Het park is ontstaan uit het noordelijke deel van het voormalige Nationaal park Calabrië (Italiaans: Parco nazionale della Calabria) dat bestond sinds 1968. Het landschap bestaat voornamelijk uit bergen, heuvels en bos (beuk, gewone zilverspar en zwarte den, Corsicaanse den in het Fallistro-reservaat). De hoogste toppen zijn Monte Botte Donato (1928 m) in deelgebied Sila Grande en Monte Gariglione (1764 m) in deelgebied Sila Piccola. In het park leven diersoorten als wolf, vos, wilde kat, das, relmuis, marter, wezel, ree, edelhert, everzwijn, haas. Vogelsoorten als sperwer, buizerd, havik, rode wouw komen ook voor in het park. Onder de reptielen en amfibieën zijn Vipera, geelgroene toornslang, vierstreepslang, brilsalamander, vuursalamander en boomkikker te vinden in het nationaal park. Er bloeien meer dan 900 planten, waaronder Calabrische kwastjesbloem en kaasjeskruid.

## Afbeeldingen

* kaart van het nationaal park.
* ligging van het nationaal park (oranje) in Italië
* Crati-rivier, nationaal park Sila
* Arvo-meer, nationaal park Sila
* Corsicaanse den, Fallistro-reservaat, nationaal park Sila
* Neto-rivier, nationaal park Sila
* beukenbos, Sila Grande, nationaal park Sila
* Monte Botte Donato, nationaal park Sila
* bos, nationaal park Sila
* Arvo-meer, nationaal park Sila
* beukenbos, Monte Gariglione, Sila Piccola, nationaal park Sila
* Sila Grande, nationaal park Sila
* Sila Grande, nationaal park Sila
* bezoekerscentrum nationaal park Sila
# Desiderata van Lombardije

Desiderata van Lombardije was een echtgenote van Karel de Grote.

## Levensloop

Desiderata was een dochter van koning Desiderius van de Longobarden en diens echtgenote Ansa.
In 768 huwde ze met Karel de Grote, koning van het Frankische Rijk. Het huwelijk gebeurde op aansporen van Karels moeder Bertrada van Laon, die een alliantie tussen de Franken en de Longobarden wilde smeden. Het huwelijk bleef kinderloos en toen ook Karels alliantie met de Longobarden verbroken werd, verstootte hij in 771 Desiderata. Hetzelfde jaar nog hertrouwde Karel met Hildegard.
Het verdere lot van Desiderata is onbekend.

## Discussie over haar naam

Historica Janet Nelson lanceerde de these dat de dochter van Desiderius eigenlijk Gerperga heette. Ze wijst erop dat Gerperga, de echtgenote van Karels broer Karloman I, in contemporaine bronnen vaak verwisseld werd met Desiderata en per vergissing ook werd aangeduid als dochter van Desiderius van de Longobarden. Reden daarvoor zou kunnen zijn dat ze dezelfde naam hadden. Bovendien hadden Desiderius en Ansa naast Desiderata nog drie dochters — Anselperga, Adelperga en Liutperga — en zou het dus logisch zijn dat de voornaam van de vierde dochter ook het achtervoegsel -perga had.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Desiderata (Langobardin) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kleine barmsijs

De kleine barmsijs (Acanthis flammea cabaret) is een zangvogel uit de familie van vinkachtigen (Fringillidae). Deze soort wordt beschouwd als een ondersoort van de barmsijs (A. flammea). De vogel werd in 1776 door Philipp Ludwig Statius Müller geldig beschreven als aparte soort.

## Herkenning

De vogel is 11,5 tot 12,5 cm lang, gemiddeld kleiner dan de (grote) barmsijs. De vogel is overwegend grijzig tot bruingeel met veel streepjes. Kenmerkend is een kleine, licht gekleurde zaadeterssnavel, een zwarte bef en zwarte streep van de snavel naar het oog (de 'teugel') en een kleine rode vlek op de voorkant van de kruin. In het broedkleed is het mannetje rood op de borst. Verder is de kleine barmsijs minder contrastrijk, de vleugelstreep (die bij de grote barmsijs wit is) is bruingeel, de borst en buik zijn ook warmer van kleur.

## Verspreiding

De vogel broedt op de Britse Eilanden, het zuidwesten van Noorwegen, Zuid-Zweden, Denemarken en verder in West-Europa tot in Oostenrijk, in de Karpaten en mogelijk in het noorden van Roemenië. In de winter zwerft de vogel door een groot deel van Midden- en Zuid-Europa.

### Voorkomen in Nederland

In de twintigste eeuw breidde het broedgebied zich uit, zodat ze vanaf 1942 ook als broedvogel in Nederland werden vastgesteld, eerst op de Waddeneilanden, later ook in de duinstreek, Drenthe en de Zuid-Veluwe. Ze broeden daar in naaldbossen en opslag van berken langs heidevelden, maar ook in struwelen. Sinds 1980 daalt het aantal en halveert de broedpopulatie iedere 15 jaar. In 2020 broedde 90% van de Nederlandse populatie op de Waddeneilanden en was de soort als broedvogel praktisch verdwenen uit de duinstreek in de rest van Nederland, Drenthe en de Veluwe. Het aantal broedparen werd geschat op 50 tot 100.
Barmsijzen die in de winter in Nederland op veel plaatsen worden waargenomen zijn meestal grote barmsijzen (A. f. flammea)

## Status

BirdLife International geeft deze ondersoort geen aparte vermelding heeft op de Rode Lijst van de IUCN.
* ↑ (la) Linné vollst. Natursyst. Suppl. Reg. Bd. p. 165 BHL
* ↑ Svensson, L. et al., 2012. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
* ↑ Handbook of the Birds of the World deel 16, 2011.
* ↑ R.M. Teixeira, 1979, Atlas van de Nederlandse Broedvogels. Natuurmonumenten 's-Graveland.
* ↑ Boele A. et al. 2022. Broedvogels in Nederland in 2020. Sovonrapport 2022/05. Sovon Vogelonderzoek Nederland, Nijmegen.
# Maria Shriver

Maria Owings Shriver (Chicago (Illinois), 5 november 1955) is een Amerikaans journalist, auteur van zes bestsellers en activiste. Ze is de dochter van Sargent Shriver en Eunice Kennedy Shriver, lid van de familie Kennedy en een nicht van voormalig president John F. Kennedy. Haar moeder overleed in 2009 op 88-jarige leeftijd en haar vader in 2011 op 95-jarige leeftijd. Ze is van 1986 tot 2011 getrouwd geweest met acteur en politicus Arnold Schwarzenegger en heeft met hem vier kinderen.
Op maandag 9 mei 2011 werd bekend dat het echtpaar zou scheiden, maar sedert 2012 zien ze elkaar weer regelmatig.
* CiNii: DA12808017
* Gemeinsame Normdatei: 12861921X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3723 8312
* Library of Congress Control Number: n87836514
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00821787
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo2014825908
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007430961705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 315547197
* SNAC: w68k8jj0
* Virtual International Authority File: 5989165
* WorldCat (via VIAF): 5989165
# Anemone Geyser

De Anemone Geyser is een geiser in het Upper Geyser Basin dat onderdeel uitmaakt van het Nationaal Park Yellowstone in de Verenigde Staten. De geiser bestaat eigenlijk uit twee geisers die vlak bij elkaar gesitueerd zijn. De grootste van de twee geisers is de meest noordelijk gelegen geiser. De Anemone Geyser is vernoemd naar de plant Anemoon.
De geisers hebben een regelmatige eruptie, die kort is en gepaard gaat met veel geluid. Na een eruptie, waarbij het water enkele meters de lucht in wordt gespoten, vloeit het water terug naar de krater. Het komt een enkele keer voor dat de kleine geiser een zeer langdurige eruptie heeft, waardoor de eruptie van de grote geiser veel kleiner is.
# NGC 7486

NGC 7486 is een ster in het sterrenbeeld Pegasus. Het hemelobject werd op 3 december 1877 ontdekt door de Britse astronoom Ralph Copeland.
# Janet Nelson

Janet Laughland Nelson (Blackpool, 28 maart 1942 – 14 oktober 2024), ook bekend als Jinty Nelson, was een Brits historicus en hoogleraar middeleeuwse geschiedenis aan King's College London.

## Biografie

Janet Nelson werd geboren in een Schots gezin. Haar moeder Elizabeth Laughland werkte als lerares voor haar huwelijk en haar vader William Muir was huisarts. Ze verkreeg haar onderwijs aan Keswick School in Cumbria. Ze studeerde geschiedenis aan Newnham College en tijdens haar studie leerde ze Howard Nelson kennen, een antropoloog. In 1965 traden ze in het huwelijk.
Nelson schreef haar promotie onder hoogleraar Walter Ullmann aan de Universiteit van Cambridge. Net zoals hij interesseerde zij zich in vroegmiddeleeuwse inauguraties en kroningen. Desondanks zette zij zich af tegen zijn werk over het Karolingische Rijk. Nelson beargumenteerde niet de benodigde macht bezat om een culturele renaissance vorm te geven. In haar ogen was de Karolingische renaissance dan ook geen beslissend moment in de culturele geschiedenis van Europa.
Voor haar academische carrière werkte ze korte tijd voor Buitenlandse Zaken. In 1970 kreeg Nelson een aanstelling bij King's College London en in 1993 zou ze daar de positie van hoogleraar verkrijgen. Naast haar hoogleraarschap vervulde Nelson ook diverse wetenschappelijke bestuursfuncties. In de periode 1993-1994 was ze voorzitter van de Ecclesiastical History Society. In 2001 werd Nelson de eerste vrouwelijke voorzitter van de Royal Historical Society. Deze functie vervulde ze tot 2005. Daarnaast was ze in de periode 2000-2001 vicevoorzitter van de British Academy. In 2006 verkreeg ze de Orde van het Britse Rijk voor haar inzet voor de geschiedenis.
Haar eerste boek verscheen in 1992 en was een biografie over Karel de Kale. Haar laatste boek verscheen in 2019, King and Emperor: A New Life of Charlemagne en was de culminatie van veertig jaar onderzoek. In totaal schreef ze meer dan 140 artikelen.

## Nalatenschap

De Royal Historical Society heeft de Jinty Nelson Teaching Fellowships naar haar vernoemd.

## Geselecteerde bibliografie

* Politics and Ritual in Early Medieval Europe. Hambledon, Londen 1986.
* Charles the Bald. Longman, Londen 1992.
* The Frankish World. Hambledon, Londen 1996.
* Rulers and Ruling Families in Earlier Medieval Europe. Ashgate, Aldershot 1999.
* Courts, elites, and gendered power in the early Middle Ages. Charlemagne and others. Ashgate, Aldershot 2007.
* King and Emperor. A New Life of Charlemagne. Allen Lane, London 2019.
* 1 2 3 4 (en) Fouracre, Paul, "Dame Janet Nelson obituary", The Guardian, 5 november 2024. Geraadpleegd op 27 november 2024.
* ↑ (en) A tribute to Professor Dame Janet Nelson. King's College London. Geraadpleegd op 27 november 2024.
* ↑ Jinty Nelson Teaching Fellowships | RHS. Royal Historical Society. Geraadpleegd op 27 november 2024.
# Meer van Bolsena

Het Meer van Bolsena (Italiaans: Lago di Bolsena) is een kratermeer in Midden-Italië. Het is 370.000 jaar geleden ontstaan na het ineenstorten van een caldera van de vulkanische Monti Volsini. Romeinse historische bronnen geven aan dat de Volsini-vulkaan nog actief was in 104 v.Chr. De twee eilanden in het zuidelijke deel van het meer zijn ontstaan door erupties die onder water plaatsvonden, toen de caldera in elkaar stortte.
Het meer heeft een ovale vorm, wat typisch is voor kratermeren. De totale oppervlakte bedraagt 114,5 km²; het meer ligt 305 m boven de zeespiegel, is op het diepste punt 151 m diep, en gemiddeld 81 m diep. Het is hiermee het grootste kratermeer van Europa. In het meer liggen twee kleine eilanden: Isola Martana en Isola Bisentina.
Het Isola Bisentina is het grootste van de twee en heeft een oppervlakte van 17 ha. Het is bereikbaar met een veerboot. De Etrusken en Romeinen lieten sporen na van hun verblijf op Bisentina. In de 9de eeuw deed het eiland dienst als schuiloord voor de bevolking bij de invallen van de Saracenen. Later kwam het eiland in bezit van het huis Farnese dat er een klooster en enige kleine kerken liet bouwen. Het eiland is nu in privé bezit en langere tijd niet te betreden. Het water uit het meer wordt afgevoerd door het riviertje de Marta. Dit stroomt bij de Etruskische plaats Tarquinia in de Tyrreense Zee. Vanwege de geringe doorstroming wordt het water in het meer slechts eens in de 120 jaar ververst.
Het meer lag in het centrum van Etrurië, het land van de Etrusken. Aan de oevers bevinden zich diverse archeologische opgravingen uit de Etruskische tijd. Het meer is omgeven door acht stadjes waarvan de middeleeuwse oorsprong nog zeer zichtbaar is. De omgeving is in de zestiende eeuw sterk beïnvloed door het huis Farnese.
Bij marathonlopers is een langeafstandsloop rond het Meer van Bolsena (57 km) populair.

## Plaatsen aan het meer

* Bolsena (4111 inw.)
* Montefiascone (12.653 inw.)
* Marta (3436 inw.)
* Capodimonte (1745 inw.)
* Valentano (2835 inw.)
* Gradoli (1496 inw.)
* Grotte di Castro (2915 inw.)
* San Lorenzo Nuovo 1179 inw.)
# Regering-Degryse

De regering-Degryse (16 juli 2024 - heden) is de huidige regering van de Franse Gemeenschap die werd gevormd na de verkiezingen van 2024. Deze regering is de opvolger van de regering-Jeholet.

## Samenstelling

De regering-Degryse telt 6 ministers (3 voor MR en 3 voor Les Engagés). Vier van hen zijn ook minister in de Waalse regering-Dolimont: Valérie Lescrenier, Jacqueline Galant, Yves Coppieters en Adrien Dolimont.
Aanvankelijk telde de regering slechts vier ministers, alle vier waren vrouwen. Volgens grondwetspecialisten was dit ongrondwettelijk aangezien artikel 11bis van de Grondwet stelt dat regeringen mensen van verschillende geslachten moeten bevatten. Het minst vertegenwoordigde geslacht moet ook voor minstens een derde van het totale aantal ministers zorgen. Als oplossing kregen twee mannelijke ministers uit de Waalse regering een dubbele pet. Yves Coppieters (Les Engagés) en Adrien Dolimont (MR) krijgen kleine gemeenschapsbevoegdheden.
| Ambtsbekleder | Functie en bevoegdheden | Functie en bevoegdheden | Termijn | Partij |
| Elisabeth Degryse (1980) | Minister-president / Minister | Begroting, Hoger Onderwijs, Schoolgebouwen, Cultuur, Permanente Vorming, Internationale Betrekkingen en Francofonie | 16 juli 2024 - heden | Les Engagés |
| Valérie Glatigny (1973) | Viceminister-president / Minister | Verplicht Onderwijs | 16 juli 2024 - heden | MR |
| Valérie Lescrenier (1979) | Minister | Kinderdagverblijf, Jeugd en Jeugdhulp | 16 juli 2024 - heden | Les Engagés |
| Jacqueline Galant (1974) | Minister | Sport en Media | 16 juli 2024 - heden | MR |
| Yves Coppieters (1968) | Minister | Gezondheid, Gelijke Kansen en Vrouwenrechten | 16 juli 2024 - heden | Les Engagés |
| Adrien Dolimont (1988) | Minister | Wetenschappelijk Onderzoek | 16 juli 2024 - heden | MR |

### Centrale functie

| Functie en bevoegdheden | Naam | Partij | Partij |
| Voorzitter Parlement van de Franse Gemeenschap | Benoit Dispa | | Les Engagés |
* ↑ Voici les ministres du gouvernement wallon et de la Fédération Wallonie-Bruxelles.
* ↑ Liveblog formatie - Nieuwe Waalse ministers leggen de eed af in het Waalse Parlement.
Moureaux I · Monfils · Moureaux II · Féaux · Anselme · Onkelinx I · Onkelinx II · Hasquin · Arena · Demotte I · Demotte II · Demotte III · Jeholet · Degryse
# Lota Delgado

Carlota "Lota" Delgado (Angeles, 19 mei 1921 - 28 april 2009) was een Filipijns actrice.

## Biografie

Lota Delgado werd geboren op 19 mei 1921 in Camp Strosenburg in Angeles in de Filipijnse provincie Pampanga. Haar ouders waren Luis Delgado en Caridad Concepcion. Broer Ben Delgado werd ook acteur. Delgado's carrière als actrice kwam bij toeval van de grond. Ze werd tijdens een anti-tuberculose gala, waar ze vanwege haar werk als secretaresse, verplicht aanwezig was geïntroduceerd aan Pedro Vera, de baas van Sampaguita Pictures. Hij vroeg haar of ze interesse had in een carrière als actrice. Ze weigerde in eerste instantie, maar ging wel werken op het kantoor van Sampaguita. Daar werd ze door regisseur Gregorio Fernandez en acteur Rogelio de la Rosa overgehaald om toch een screentest te doen.
Daarop speelde ze een rol in de film Magsasampaguita (1938), met Corazon Noble en Rogelio de la Rosa in de hoofdrollen. Het jaar erop volgde een rol in Takip-Silim (1939) met Carmen Rosales en opnieuw De la Rosa in de hoofdrollen. Haar optreden in de twee films werd goed ontvangen. Hierdoor raakte haar carrière in een stroomversnelling. In 1940 speelde ze rollen in vijf Sampaguita-films. In de film Katarungan speelde ze haar eerste hoofdrol, met De la Rosa als tegenspeler. In 1941 speelde ze rollen in Tarhata van Sampaguita en in Dalawang Anino van de door De la Rosa opgerichte filmmaatschappij RDR Productions.
De uitbraak van de Tweede Wereldoorlog onderbrak haar carrière. Rogelio de la Rosa vroeg haar kort daarop ten huwelijk, waarna het stel op 20 september 1942 in het huwelijk trad. Delgado besloot daarop te stoppen met haar acteurwerk. Ze kreeg zes kinderen, vijf jongens en een meisje. In 1951 speelde ze nog eenmaal in een film, genaamd Irisan, toen haar echtgenoot RDR Productions nieuw leven in blies. Later werd De la Rosa gekozen tot lid van de Filipijnse Senaat en was hij ambassadeur in Cambodja en Nederland.
Lota Delgado overleed in 2009 op 87-jarige leeftijd.

## Filmografie

* 1938 - Magsasampaguita (Sampaguita)
* 1939 - Takip-Silim (Sampaguita)
* 1940 - Gunita (Sampaguita)
* 1940 - Katarungan (Sampaguita)
* 1940 - Estrellita (Sampaguita)
* 1940 - Colegiala (Sampaguita)
* 1940 - Nang Mahawi ang Ulap (Sampaguita)
* 1941 - Tarhata (Sampaguita)
* 1941 - Dalawang Anino (RDR)
* 1951 - Irisan (RDR)
# Maleisië op de Gemenebestspelen

Maleisië is een van de landen die deelneemt aan de Gemenebestspelen (of Commonwealth Games). Sinds 1966 heeft Maleisië veertienmaal deelgenomen en in totaal 238 medailles gewonnen. Maleisië heeft eenmaal de Gemenebestspelen georganiseerd.

## Maleisië als gastland

| Jaar | Gaststad |
| 1998 | Kuala Lumpur |

## Medailles

Maleisië op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1966 | 2 | 2 | 1 | 5 | 12 |
| 1970 | 1 | 1 | 1 | 3 | 15 |
| 1974 | 1 | - | 3 | 4 | 15 |
| 1978 | 1 | 2 | 1 | 4 | 12 |
| 1982 | 1 | - | 1 | 2 | 13 |
| 1990 | 2 | 2 | - | 4 | 10 |
| 1994 | 2 | 3 | 2 | 7 | 14 |
| 1998 | 10 | 14 | 12 | 36 | 4 |
| 2002 | 7 | 9 | 18 | 34 | 8 |
| 2006 | 7 | 12 | 10 | 29 | 8 |
| 2010 | 12 | 10 | 14 | 36 | 7 |
| 2014 | 6 | 7 | 6 | 19 | 12 |
| 2018 | 7 | 5 | 12 | 24 | 12 |
| 2022 | 7 | 8 | 8 | 23 | 10 |
# Joseph Dente

Joseph Dente (Stockholm, 23 januari 1838 – aldaar, 24 mei 1905) was een Zweeds violist, componist en dirigent.

## Levensloop

Joseph Gottlieb Dente werd geboren binnen het gezin van Joseph Dente en Christina Westholm. Joseph Dente was muzikaal leider van een militaire kapel en gaf zijn zoon zijn eerste muzieklessen. Dente studeerde bij Eduard d'Aubert in Stockholm en later bij Hubert Léonard in Brussel. Hij studeerde compositieleer bij Per Winge en Franz Berwald. Hij werd in 1853 (tweede) violist in de 'Hovkapellet en na 1862 ook concertmeester. Van 1864 tot 1885 dirigeerde hij het orkest.Samen met Conrad Nordqvist was hij van 1885 tot 1891 leider van de Musikföreningen i Stockholm. Hij gaf compositie- en instrumentatieles aan het conservatorium van Stockholm van 1882 tot 1903 en werd op 28 januari 1870 als lid (met nummer 433) verkozen aan de Kungliga Musikaliska Akademien (Zweedse Koninklijke Muziekacademie). Tot zijn leerlingen behoorden onder anderen Ernst Ellberg en Wilhelm Peterson-Berger. In 1882 werd hij geridderd in de Orde van Vasa.
Een tienjarige Joseph Dente speelde op 16 maart 1848 in de Pelloths Sal te Bergen Souvenirs de la muette de portici van Théodore Labarre en Charles-Auguste de Bériot. In 1852 gaf hij daar opnieuw een concert. Op 24 juni 1877 stond hij in Oslo met leden van het operahuis in Stockholm, waarbij van Dente de liederen Svanen en Behagen werden uitgevoerd door Charlotte Strandberg. Op 21 maart 1885 leidde Dente een uitvoering van Tweede pianoconcert van Camille Saint-Saëns met de Hovhapellet met als solist Agathe Backer-Grøndahl.
In 1878 ontving Dente de Zweedse koninklijke onderscheiding Litteris et Artibus.

## Werken

Dentes composities omvatten onder andere:
* Een symfonie in d mineur (voltooid 11 maart 1887), die in Berlijn in 1888 een prijs won en later in een vierhandige pianoversie werd uitgegeven
* Een vioolconcert in G majeur (1883)
* Twee strijkkwartetten in F majeur (1885) en C majeur (1885)
* Diverse kamermuziekwerken
* Diverse pianowerken
* Diverse liederen
* Een operette, getiteld In Marokko (1866); uitgevoerd tijdens het seizoen 1866/1867, maar ook op 28 mei 1895 en 1898.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Joseph Dente op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Zweedse encyclopedie, Malmö 1931
* Musiktidning 1905
* Bergens Adressecontoirs Efterretningen 15 maart 1838)
* Gemeinsame Normdatei: 1203114303
* International Standard Name Identifier: 0000 0005 0074 6387
* Library of Congress Control Number: no2019142652
* MusicBrainz: 2870b1eb-e94f-4ff6-abd0-661b7486351e
* Virtual International Authority File: 3271157040167967040007
* WorldCat (via VIAF): 3271157040167967040007
# Lomellina

De Lomellina is een streek in Noord-Italië, in de noordwesthoek van de Lombardische provincie Pavia. Ze wordt in het westen begrensd door de rivier Sesia, in het zuiden door de stroom Po en in het oosten door de rivier Ticino. De belangrijkste stad van de streek is Vigevano. Tot 1860 was Lomellina een zelfstandige provincie met als hoofdstad Mortara.
Kenmerkend voor de Lomellina zijn de rijstvelden waar de bekende risottorijst verbouwd wordt. Het agrarische gebied brengt tevens veel maïs en fruit voort.

## Externe link

* La Lomellina