OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jade Wiel

Jade Wiel (Parijs, 2 april 2000) is een Franse veld- en wegwielrenster die sinds 2019 voor het Franse FDJ-Suez rijdt.
Wiel won het Frans kampioenschap veldrijden voor junior vrouwen in 2017 en 2018, in 2018 was ze ook de beste tijdens het Frans kampioenschap tijdrijden voor junioren. Een jaar later werd ze Frans kampioene op de weg bij de Elite vrouwen.

## Palmares
### Veldrijden
#### 2017

    Frans kampioenschap veldrijden, junior vrouwen
    Balan, Elite vrouwen

#### 2018

    Frans kampioenschap veldrijden, junior vrouwen

### Wegwielrennen
#### 2017

    2 Frans kampioenschap op de weg, junior vrouwen
    3 Frans kampioenschap tijdrijden, junior vrouwen

#### 2018

    Frans kampioenschap tijdrijden, junior vrouwen
    2 Frans kampioenschap op de weg, junior vrouwen

#### 2019

    Frans Kampioenschap op de weg, Elite

#### 2023

    3 Frans Kampioenschap op de weg, Elite

#### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Gent-Wevelgem | Ronde van Vlaanderen | Parijs-Roubaix | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Classic Brugge-De Panne | Grand Prix de Chambéry | Waalse Pijl | WK op de weg |
| 2019 | | | | | | | | 73e | |
| 2020 | | | | | opgave | | | 78e | |
| 2021 | | | 41e | | | 65e | 13e | | |
| 2022 | | | | 50e | 74e | | 5e | 76e | opgave |
| 2023 | 30e | | opgave | | | opgave | 6e | | |
| 2024 | 34e | 33e | 28e | | | 63e | 15e | 72e | opgave |

## Ploegen

* 2019 – FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope
* 2020 – FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope
* 2021 – FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope
* 2022 – FDJ-Suez-Futuroscope
* 2023 – FDJ-Suez
* 2024 - FDJ-Suez
* 2025 - FDJ-Suez
Becker · Borgli · Bravard · Demay · Duval · Fahlin · Gillow · Grossetête · Guilman · Kitchen · Le Net · Muzic · Richioud · Wiel
Borgli · Chapman · Duval · Fahlin · Gillow · Grossetête · Guilman · Kitchen · Le Net · Muzic · Uttrup Ludwig · Wiel
Borgli · Cavalli · Chapman · Duval · Fahlin · Grossetête · Guilman · Kitchen · Le Net · Muzic · Uttrup Ludwig · Wiel
Borgli · Brown · Cavalli · Chapman · Copponi · Duval · Fahlin · Grossetête · Guazzini · Guilman · Le Net · Muzic · Uttrup Ludwig · Wiel
Adegeest · Borgli · Brown · Cavalli · Copponi · Duval · Fahlin · Grossetête · Guazzini · Guilman · Le Net · Muzic · Uttrup Ludwig · Verhulst · Wiel
Adegeest · Brown · Buysman · Cavalli · Curinier · Demay · Duval · Guazzini · Kraak · Le Net · Molengraaf · Muzic · Uttrup Ludwig · Verhulst · Vigilia · Wiel
* (en) Profiel van Jade Wiel op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Jade Wiel op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Jade Wiel op de website van de UCI
* Profiel van Jade Wiel op De wielersite
* Cyclebase
* Cycling Archives
# Station Didcot Parkway

Didcot Parkway is een spoorwegstation van National Rail aan de Great Western Main Line in Didcot, South Oxfordshire in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Great Western Railway.
# Sydney Conservatorium of Music

Sydney Conservatorium of Music, voorheen de New South Wales State Conservatorium of Music, is een der oudste conservatoria van Australië en het is een faculteit van de Universiteit van Sydney. Het conservatorium is gelegen naast de Koninklijke Botanische Tuinen.

## Bekende oud-docenten

* Eugène Aynsley Goossens, directeur van het conservatorium;
* Carl Vine, huisdirigent van het conservatorium;
* David Porcelijn, docent van het conservatorium.

## Externe link

* (en) Officiële website
# Dendang (Kelapa)

Dendang is een plaats in het bestuurlijke gebied Bangka Barat in de provincie Bangka-Belitung, Indonesië. De plaats telt 4495 inwoners (volkstelling 2010).
# Fontana dell'Elefante

De Fontana dell'Elefante (Nederlands: Olifantenfontein) is het symbool van de Siciliaanse stad Catania. De fontein staat op het Piazza del Duomo, voor de kathedraal van Catania en het Palazzo degli Elefanti. De Olifant is afgebeeld op het stadswapen van Catania.
De fontein werd in 1736 opgericht naar het ontwerp van Giovanni Battista Vaccarini. Het idee van dit monument gaat terug op het Olifantje van Bernini voor de Santa Maria sopra Minerva in Rome. De olifant is gebeeldhouwd uit zwarte lavasteen en draagt een granieten obelisk.
Vaccarini ontdekte de olifant toevallig in de puinhopen van de stad na de aardbeving van 1693. De olifant stamt uit de Romeinse tijd en stond waarschijnlijk op het uiteinde van de verhoging in het midden van een renbaan. Ook de obelisk werd toevallig gevonden. Hij komt oorspronkelijk uit Egypte en er zijn symbolen ter ere van Isis in gegraveerd. Vaccarini plaatste de zwarte olifant op een witte, met beelden versierde sokkel. Vervolgens plaatste hij boven op de olifant de obelisk, met daarop een kruis, om de stad tegen verder onheil te beschermen.
# IJzerbedevaartcomité

Het IJzerbedevaartcomité of het comité voor de Bedevaart naar de Graven aan de IJzer is een Vlaamse vereniging die de IJzerbedevaart organiseert en de IJzertoren beheert. Hun zelf uitgewerkte missie is 'Het uitdragen van de drievoudige boodschap : Vrede – Vrijheid – Verdraagzaamheid'. Het comité heeft een plaats binnen de Vlaamse beweging en de vredesbeweging.
Tot de allereerste leden in 1920 behoorden Cyriel Verschaeve, Hugo Verriest, Frans Van Cauwelaert, Jan Oscar De Gruyter en Joris van Severen. Frans Daels werd in 1924 de eerste voorzitter.
In 2010 verruimde men de werking van het IJzerbedevaartcomité. Er werd – naast de bestaande vzw Bedevaart naar de Graven aan de IJzer – een tweede vzw opgericht, de vzw Voor Vrede, Vrijheid en Verdraagzaamheid. Deze nieuwe vzw bestond uit drie werkgroepen, elk met een specifieke taak. Werkgroep 1 werd belast met het beheer van het IJzertorenmuseum en het uitwerken van initiatieven inzake de herdenking van het 100 jaar geleden uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Werkgroep 2 staat in voor de organisatie van het Festival Ten Vrede en de vredesproblematiek in het algemeen. Werkgroep 3 ten slotte liet zich in met alles rond de Vlaamse Emancipatie.

## Structuur
### Voorzitters

| Tijdspanne | Voorzitter |
| 1921 - 1944 | Frans Daels |
| 1946 - 1965 | Jan-Frans Fransen |
| 1966 - 1970 | Hendrik Borginon |
| 1971 - 1980 | Jozef Coene |
| 1981 - 1988 | Paul Daels |
| 1989 - 2002 | Lionel Vandenberghe |
| 2003 - 2009 | Walter Baeten |
| 2010 - heden | Paul De Belder |
| Tijdspanne | Ondervoorzitter |
| 1924 - 1939 | Michiel Bulckaert |
| Tijdspanne | Secretaris |
| 1926 - 1961 | Clemens De Landtsheer |
| 1962 - 1982 | Rik De Ghein |
| 1983 - 1993 | Koen Baert |
| 1993 - 2017 | Dirk Demeurie |
| 2017- heden | Peter Mouton (directeur) |
# Beeldenroute van de Universiteit van New South Wales

De beeldenroute van de Universiteit van New South Wales is een beeldenroute die de sculpturen toont van de UNSW Art Collection op de Kensington-campus in de Australische stad Sydney, de hoofdstad van de staat New South Wales.
De beeldenroute werd in 1999 gesticht als onderdeel van viering van de vijftigste verjaardag van de Universiteit van New South Wales en telt 15 werken van Australische beeldhouwers.

## De Collectie

* The bath (1990) van James Rogers, AGSM Lawn
* North Down (1982) van Ron Robertson-Swann, The Michael Birt Gardens
* Parousia (1992) van Jock Clutterbuck, The Michael Birt Gardens
* Torso Turning (1993) van Patricia Lawrence, The Michael Birt Gardens
* Aspects from time (1981) van Augustine Dall'Ava, The Vice Chancellor's Garden
* Joseph Bourke, first Bursar (1966) van Tom Bass, Morven Brown Courtyard
* Untitled six figure group (1965) van Bert Flugelman, Goldstein Courtyard
* Globe (2002) van Bronwyn Oliver, International Square
* Fountain figure (1959) van Tom Bass, The Chancellor's Court
* The falconer (1955) van Tom Bass, Main Building
* Screen (2002) van Andrew Rogers, Physics Lawn
* Untitled (1958) - glasmozaïek van Douglas Annand, Dalton Building - Café
* Seeing the wood for the trees (2007) van Kate Cullity, The Sir Anthony Mason garden
* Waterfall (1977) van Ann Ferguson, Anzac Parade Gate
* The bridge (1981) van Geoffrey Ireland, Pool Lawn

## Externe link

* Website Art Collection UNSW: sculpture walk
# Sampang (Karang Tengah)

Sampang is een bestuurslaag in het regentschap Demak van de provincie Midden-Java, Indonesië. Sampang telt 2819 inwoners (volkstelling 2010).
# Klaas Touwen

Klaas Touwen (Herwen en Aerdt, 18 juni 1957) is een Nederlands predikant, theoloog en eindredacteur.

## Levensloop
### Jeugd en opleiding

Touwen werd geboren als een schipperskind. Zijn ouders waren allebei binnenvaartschipper die zowel in Nederland als in Duitsland voeren. Op zijn zesde kwam hij te wonen bij een Rotterdams gezin.
Touwen studeerde theologie aan de Universiteit Utrecht en de Katholieke Theologische Hogeschool Utrecht. Daarnaast studeerde hij ook in Zwitserland aan de Baptisten Theologische Faculteit. Hij volgde een kerkelijke opleiding aan de Universiteit van Amsterdam en een doctoraal in Oude Testament aan de Katholieke Theologische Universiteit Utrecht.

### Loopbaan

Touwen begon zijn werk als jongerenpastor. Hij diende voor de lutherse kerk in Amsterdam en de hervormde gemeente in Durgerdam. Hierna was hij vanaf 1992 opeenvolgend predikant in Ellecom, De Steeg, Blaricum, Arnhem, Angeren, Deil en Enspijk. In de gevangenis van Zutphen werkte hij als justitiepredikant. Hij was daarnaast ook docent theologie aan Hogeschool Windesheim in Zwolle en leesroosterdeskundige van het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Tevens was hij eindredacteur van De Eerste Dag, het tijdschrift van de Raad van Kerken in Nederland en voorzitter van de Vereniging Afgestudeerden Katholieke Theologie en de Commissie Oecumenisch Leesrooster. Sinds 2005 voert hij de einderedactie van Tijdschrift voor Verkondiging. Sinds 2022 is hij predikant in de Nederlandse kerk in Zuid-Duitsland.

## Bladmuziek

* Verblijd u in de Heer te allen tijd
* Hoor de herders, hoe ze Hem loven
* O Jezus, hoe vertrouwd en goed

## Publicaties

* (2003) Tezelfdertijd
* (2006) Dagboek 2007
* (2010) Trouwvieringen
* (2011) Rouwvieringen
* (2013) Een gezegend leven
* (2014) Paulus zelf
* (2015) In naam van Paulus
* (2017) Steenrots en struikelblok
* (2023) In wind en vuur. Alle liederen van Willem Barnard

## Externe link

* Profiel bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* ↑ Dominee Klaas Touwen in Angeren aan de slag. De Gelderlander (18 december 2011). Gearchiveerd op 27 juli 2023. Geraadpleegd op 27 juli 2023.
* ↑ Bram van Schaik, Dominee Klaas Touwen begint zijn Duitse klus in een Biergarten. De Gelderlander (27 augustus 2022). Gearchiveerd op 16 juli 2023. Geraadpleegd op 16 juli 2023.
* ↑ Kerk moet relevant blijven voor dorp Geloven in de Delta. Gearchiveerd op 26 maart 2023.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: touw003
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6889 9721
* Virtual International Authority File: 287558801
* WorldCat (via VIAF): 287558801
# Onze-Lieve-Vrouwekerk (Diest)

De Onze-Lieve-Vrouwekerk in de Belgische stad Diest is een kerkgebouw toegewijd aan Maria. De kerk ligt bij het begijnhof en is voor het grootste deel opgetrokken in ijzerzandsteen.

## Bouwgeschiedenis

Op deze plaats stond een kapel die fungeerde als burchtkapel voor de baanderheren van Diest. Deze heren verbleven in een nabijgelegen burcht (afgebroken in 1512) op een heuvel, anno 2009 gekend als de Warande. De kapel werd voor het eerst vermeld in 1211. Ze werd, samen met haar bezittingen en tienden door de toenmalige heer van Diest, Arnold IV geschonken aan de abdij van Tongerlo op voorwaarde dat de premonstratenzers uit de abdij de kapel zouden bedienen. Haar aanstelling tot parochiekerk in 1253 en de groei van Diest maakte de kapel te klein.
De Onze-Lieve-Vrouwekerk werd gebouwd tussen 1253 en 1288, in vroeggotische stijl. Geuzen verwoestten de kerk en stalen alle metaal toen de kerkmeesters niet ingingen op hun geldelijke eisen.
De kerk verloor de verdiepingen van haar toren toen die instortte in 1612. Ze kreeg een nieuw arduinen portaal (barok) in 1777. Opvallend in het arduinen roosvenster in de westgevel.
In de nacht van 2 op 3 juli 1830 kwamen de gewelven van het koor naar beneden. Men overwoog om de kerk niet meer te herstellen omwille van de hoge herstellingskosten. Einde 19e eeuw werd de kerk toch gerenoveerd en men dacht eraan een 65 m hoge toren toe te voegen. Die is er niet gekomen.
Twee 18e-eeuwse biechtstoelen uit het voormalig minderbroederklooster van Diest, een renaissancedoopvont (tweede kwart 16e eeuw) en een kansel uit de 19e eeuw maken deel uit van het meubilair.
* Rechtertransept
* Het hoofdaltaar
# Richard Cook (journalist)

Richard Cook (Kew, 7 februari 1957 - aldaar, 25 augustus 2007) was een Britse jazzjournalist en auteur.

## Biografie

Cook werd geboren als zoon van een onderwijzer, wiens platencollectie al voor zijn latere beroep de richting aanwees. Ondanks goede cijfers besloot hij niet te studeren en begon tijdens de jaren 1970 (aanvankelijk parttime) als muziekjournalist bij het tijdschrift NME, waar hij begin jaren 1980 vast aangesteld werd. Hij schreef daarbij geenszins alleen over jazz, maar over de gehele bandbreedte van de populaire muziek.
Van 1985 tot 1992 was hij uitgever van het experimentele tijdschrift The Wire en uitgever voor de bijbehorende uitgeverij Quartet Books. Bovendien schreef hij over jazz in de Sunday Times (later in The New Statesman) en presenteerde hij een wekelijks jazzprogramma bij de radiozender GLR (later ook voor Jazz FM). Tussen 1992 en 1997 was hij verantwoordelijk voor het jazzprogramma van Polygram UK Records, waar hij onder andere albums van de Britse modern jazz nieuw uitbracht (Redial-serie) en de trompettist Guy Barker produceerde.
Bovendien was hij uitgever van de Jazz Review en auteur van meerdere standardwerken over jazz (onder andere in 2001 een verhaal van Blue Note Records) en de Penguin Guide to Jazz Recordings (samen met Brian Morton). Cook was ook co-auteur van het theaterstuk A sparkling evening with Caroline Jackson.

## Overlijden

Richard Cook overleed in augustus 2007 op 50-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker.

## Literatuur

* met Brian Morton „Penguin Guide to Jazz Recordings“, Penguin, eerst in 1992 als The Penguin Guide to Jazz on CD, meerdere nieuwe oplagen, 8e editie 2006 (1560 pagina's), ISBN 0-14-102327-9
* „Richard Cook's Jazz Encyclopedia“, Penguin 2005 (832 pagina's), ISBN 0-14-100646-3
* „Blue Note: Die Biographie“, Scherz Verlag 2004, ISBN 3-87024-599-9
* „It's about the time: Miles Davis on and off the Record“, Oxford University Press 2006, ISBN 0-19-532266-5
* ↑ (en) Richard Cook (12). Discogs. Geraadpleegd op 15-12-2021.
* ↑ Richard Cook's Jazz Encyclopedia -- book review. www.curledup.com. Gearchiveerd op 15-12-2021. Geraadpleegd op 15-12-2021.
* ↑ (en) Obituary: Richard Cook. the Guardian (24 september 2007). Geraadpleegd op 15-12-2021.
* ↑ Cook, Richard 1957– | Encyclopedia.com. www.encyclopedia.com. Geraadpleegd op 15-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Richard Cook op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lijst van personen uit Salvador

Deze lijst van Soteropolitanos geeft een (incompleet) overzicht van "bekende" personen die geboren zijn in de Braziliaanse stad Salvador.

## Geboren in Salvador
### Voor 1900

* José de Costa Carvalho (1796-1860), premier van Brazilië
* José Carlos Pereira de Almeida Torres (1799-1856), premier van Brazilië
* José Maria da Silva Paranhos (1819-1880), premier van Brazilië
* Custódio de Melo (1840-1902), militair en politicus
* Ruy Barbosa de Oliveira (1849-1923), politicus, diplomaat en schrijver
* José Joaquim Seabra (1855-1942), politicus
* Rodolfo Amoedo (1857-1941), kunstschilder

### 1900-1959

* Carlos Marighella (1911-1969), politicus, schrijver en revolutionair
* Dorival Caymmi (1914-2008), zanger, componist, gitarist, kunstschilder en acteur
* Manuel Marinho Alves, "Maneca" (1926-1961), voetballer
* Itamar Franco (1930-2011), president van Brazilië (1992-1995)
* Zózimo Alves Calazans, "Zózimo" (1932-1977), voetballer en voetbaltrainer
* Astrud Gilberto (1940-2023), Braziliaans-Amerikaans zangeres
* Gilberto Gil (1942), zanger, gitarist en componist, voormalig minister van Cultuur onder president Lula
* Gal Costa (1945-2022), zangeres
* André Catimba (1946-2021), voetballer
* Cristina Ortiz (1950), pianiste

### 1960-1979

* Carlinhos Brown (1962), muzikant
* Rui Costa (1963), gouverneur van Bahia
* José Roberto Gama de Oliveira, "Bebeto" (1964), voetballer
* Daniela Mercury (1965), zangeres
* Paulão (1969), beachvolleyballer
* Paulo Emilio (1969), beachvolleyballer
* Edílson da Silva Ferreira, "Edílson" (1971), voetballer
* Marcelo Ramos (1973), voetballer
* Ricardo Santos (1975), beachvolleyballer
* Jefferson Bellaguarda (1976), Braziliaans-Zwitsers beachvolleyballer
* Denílson Martins Nascimento, "Denílson" (1976), voetballer
* Wagner Moura (1976), acteur
* Lyoto Machida (1978), vechtsporter
* Miraildes Maciel Mota, "Formiga" (1978), voetbalster
* Alan Osório da Costa Silva, "Alan'' (1979), voetballer

### 1980-1999

* Adriana Lima (1981), model
* Robert de Pinho de Souza, "Robert" (1981), voetballer
* Adriano Pereira da Silva (1982), voetballer
* Bonfim Costa Dante (1983), voetballer
* Leandro do Bomfim (1984), voetballer
* Edcarlos Conceição Santos, "Edcarlos" (1985), voetballer
* Yrius Carboni (1986), voetballer
* Claudemir Domingues de Souza, "Claudemir" (1988), voetballer
* Amanda Nunes (1988), vechtsportster
* Ana Marcela Cunha (1992), zwemster
* Sebastião de Freitas Couto Júnior, "Sebá" (1992), voetballer
* Walace Souza Silva, "Walace" (1995), voetballer
* Hebert Conceição (1998), bokser
* Lucas Ribeiro (1999), voetballer
* ↑ Gouverneurschap in de periode 2015-2023
# Sampangan (Gajah Mungkur)

Sampangan is een plaats in het bestuurlijke gebied Semarang in de provincie Midden-Java van Indonesië. Het dorp telt 11.531 inwoners (volkstelling 2010). De belangrijkste straten zijn Jalan Menoreh Raya, Jalan Lamongan Raya, Jalan Kendeng, Jalan Sampangan Baru, Jalan Bukit Unggul en Jalan Dewi Sartika.
# Roodbuikzwaluw

De roodbuikzwaluw (Cecropis badia is een vogel uit de familie van zwaluwen (Hirundinidae). Dit taxon werd in 1853 door de Amerikaanse vogelkundige John Cassin geldig beschreven.

## Verspreiding en leefgebied

Deze zwaluw komt alleen voor op het schiereiland Malakka en wordt door BirdLife International beschouwd als ondersoort van de oostelijke roodstuitzwaluw (Cecropis daurica) .
* ↑ (en) Proc. Acad. Nat. Sci. Philadelphia 6 p.371 BHL
# Dan Karaty

Daniel Quinten (Dan) Karaty (New York, 1 oktober 1976) is een Amerikaanse televisiepersoonlijkheid, danser, choreograaf en acteur. Hij heeft de choreografie verzorgd van sterren als Britney Spears, Justin Timberlake en Kylie Minogue.

## Levensloop

Karaty is ook jurylid in de Canadese, Australische en de Belgisch-Nederlandse versie van So You Think You Can Dance. Zijn werkterrein bevat daarnaast de Australische televisieshow Launch my Line en een aantal videoclips van onder anderen Pink en Cascada.
In 2010 werkte hij als coachend jurylid mee aan My Name Is Michael en sinds juli 2010 is hij te zien als vast jurylid van het RTL 4-programma Holland's Got Talent. Ook is hij de bedenker en hoofdjurylid van het programma The Ultimate Dance Battle dat te zien was in 2011 en 2012. Van 2013 tot en met 2015 zat hij in de jury van het RTL 4-programma Everybody Dance Now.
Sinds 2014 werkt hij als jurylid mee aan het programma Dansdate bij VTM.
Karaty woont afwisselend in Nederland en de Verenigde Staten. Hij is getrouwd en heeft een dochter en een zoon. In juni 2014 begon Karaty aan een cursus Nederlands aan het Taleninstituut Regina Coeli, beter bekend als de nonnen van Vught.
Van 2015 tot en met 2018 was Karaty als jurylid te zien in het RTL 4-programma Dance Dance Dance. Karaty werd door de overgang van het programma van RTL 4 naar SBS6 vervangen als jurylid door Jan Kooijman.
In het najaar van 2018 was Karaty een van de deelnemers aan het programma Boxing Stars, hij moest boksen tegen Tommie Christiaan. In de halve finale won hij het gevecht van Michael Boogerd waardoor hij zich plaatste voor de finale. In de halve finale raakte hij echter onbewust geblesseerd, deze blessure kwam later naar boven waardoor Karaty op doktersadvies voor de finale moest stoppen. De finale werd daarom overgenomen door Michael Boogerd. Sinds 2019 is Karaty onder meer te zien als jurylid bij Dancing with the Stars bij RTL. In 2020 kon hij vanwege de coronapandemie die dat jaar uitbrak niet jureren bij Holland's Got Talent, omdat hij door deze pandemie niet naar Nederland kon reizen. Dit werd overgenomen door Ali B.
In december 2021 werd bekend dat hij al jarenlang kampt met een alcoholprobleem waarvoor Karaty ook behandeld werd in een afkickkliniek.

## Filmografie
### Televisie
#### Als jurylid

* So You Think You Can Dance - RTL 5 / VTM (2008-2015)
* My Name Is Michael - RTL 4 / VTM (2010)
* Holland's Got Talent - RTL 4 (2010-2019; 2022–)
* The Ultimate Dance Battle - RTL 5 (2011-2012)
* Everybody Dance Now - RTL 4 (2013-2015)
* Dansdate - VTM (2014)
* Dance Dance Dance - RTL 4 (2015-2018)
* Battle on the Dancefloor - RTL 5 (2016)
* Belgium's Got Talent - VTM (2016-2019)
* Time to Dance - RTL 4 (2018)
* Dancing with the Stars - RTL 4 (2019)
* Avastars - SBS6 (2023)

#### Als acteur

* Soof: een nieuw begin (2017-2018) - als 'Jim Cole'

#### Overig

* Peking Express - Net5 (2017), als deelnemer
* Boxing Stars - RTL 5 (2018), als deelnemer
* Make Up Your Mind - RTL 4 (2022-2023), in 2022 als deelnemer en in 2023 als gastpanellid

### Film

* Soof (2013) - als 'Jim Cole'
* Soof 2 (2016) - als 'Jim Cole'
* Soof 3 (2023) - als 'Jim Cole'
# Hanco Kolk

Hanco Kolk (Den Helder, 11 maart 1957) is een Nederlands striptekenaar en -scenarist die vooral bekend is van de strip Gilles de Geus en de dagbladstrip S1NGLE.

## Carrière

Kolk maakte zijn debuut in het blad Tante Leny presenteert! In 1980 was hij een van de oprichters van het striptekenaarscollectief Studio Arnhem. Na enige tijd anoniem te hebben gewerkt voor het weekblad Donald Duck maakte hij in 1984 de overstap naar het stripblad Eppo, waarvoor hij de strip Gilles de Geus ging maken. Behalve als tekenaar was Kolk actief als scenarist voor andere strips, waaronder Falco en Donjon van Uco Egmond. Samen met Peter de Wit maakte hij de fotostrip Mannetje & Mannetje, die later werd bewerkt voor de VPRO-televisie. Het duo presenteerde bovendien de Teleac-cursus Strip- en Cartoontekenen en maakte sinds 2001 de strip S1NGLE voor onder andere Het Parool, De Gelderlander en het Algemeen Dagblad. Eind jaren tachtig startten Kolk en De Wit hun eigen uitgeverij, De Plaatjesmaker, waarbij onder andere De Pincet Reeks werd uitgegeven.
Een artistiek hoogtepunt bereikte Kolk in 1992 met zijn strip Meccano, die vooral in Frankrijk een grote populariteit kent. Andere bekende strips van zijn hand zijn onder meer Cor Daad (voor Taptoe) en Inspecteur Netjes (voor Sjors en Sjimmie/Sjosji). Een ander hoogtepunt, zeker voor Kolk zelf, was in 2006 een opdracht van het gerenommeerde tijdschrift The New Yorker voor een serie illustraties. In 2010 maakte hij samen met Arnon Grunberg een zogenaamde graphic novel over Grunbergs reis van Istanbul naar Bagdad.
In 2017 maakte hij voor de Robbedoes en Kwabbernoot-reeks Robbedoes door ... het album Tulpen uit Istanboel.
In 1996 won hij de Stripschapprijs voor zijn gehele oeuvre. In 2009 werd de P. Hans Frankfurtherprijs aan hem toegekend.
# Concertgebouw

Concertgebouw kan verwijzen naar:
* Koninklijk Concertgebouw, een gebouw met diverse concertzalen in Amsterdam
* Concertgebouw (Brugge), een cultureel complex met concertzalen in Brugge
* PHIL Haarlem, voorheen Concertgebouw Haarlem, een concertzaal in Haarlem
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Concertgebouw en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.