OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Piji (Bagelen)

Piji is een bestuurslaag in het regentschap Purworejo van de provincie Midden-Java, Indonesië. Piji telt 1563 inwoners (volkstelling 2010).
# Pijiharjo

Pijiharjo is een bestuurslaag in het regentschap Wonogiri van de provincie Midden-Java, Indonesië. Pijiharjo telt 3961 inwoners (volkstelling 2010).
# Pilangbango

Pilangbango is een bestuurslaag in het regentschap Madiun van de provincie Oost-Java, Indonesië. Pilangbango telt 3262 inwoners (volkstelling 2010).
# Pilangsari (Jatibarang)

Pilangsari is een bestuurslaag in het regentschap Indramayu van de provincie West-Java, Indonesië. Pilangsari telt 3855 inwoners (volkstelling 2010).
# Pilar Jaya (Bukit)

Pilar Jaya is een bestuurslaag in het regentschap Bener Meriah van de provincie Atjeh, Indonesië. Pilar Jaya telt 198 inwoners (volkstelling 2010).
# Piliang

Piliang is een bestuurslaag in het regentschap Payakumbuh van de provincie West-Sumatra, Indonesië. Piliang telt 1111 inwoners (volkstelling 2010).
# Pinang Mancung

Pinang Mancung is een bestuurslaag in het regentschap Tebing Tinggi van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Pinang Mancung telt 4118 inwoners (volkstelling 2010).
# Pinang Mas

Pinang Mas is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Ilir van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Pinang Mas telt 1983 inwoners (volkstelling 2010).
# Pinang Rugup

Pinang Rugup is een bestuurslaag in het regentschap Gayo Lues van de provincie Atjeh, Indonesië. Pinang Rugup telt 334 inwoners (volkstelling 2010).
# Pinanggiripan

Pinanggiripan is een bestuurslaag in het regentschap Asahan van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Pinanggiripan telt 1842 inwoners (volkstelling 2010).
# Pinara

Pinara is een bestuurslaag in het regentschap Kuningan van de provincie West-Java, Indonesië. Pinara telt 1193 inwoners (volkstelling 2010).
# Kerncentrale Changjiang

De kerncentrale van Changjiang (昌江核电站) is een kerncentrale in de Autonome Li Prefectuur Changjiang op het eiland Hainan in het zuiden van de Volksrepubliek China.
De centrale werd gebouwd als een gezamenlijk project van de China National Nuclear Corporation (CNNC) en Huaneng Power International. De vergunning voor de bouw van de kerncentrale werd in juli 2008 verleend door de Staatscommissie voor Ontwikkeling en Hervorming van China. De eerste werken begonnen in december 2008.
De uiteindelijke kerncentrale zal bestaan uit vier drukwaterreactoren, twee van het Chinese type CNP-600 met een elektrisch vermogen van elk 650 megawatt en twee van het type HPR-1000, ook wel bekend als "Hualong One", met een vermogen van 1170 megawatt. De eerste fase is opgeleverd, de tweede zal volgens planning in 2026 worden opgeleverd.
De bouw van fase 1 begon op 25 april 2010. De kosten voor het bouwen van de eerste twee blokken zouden naar verwachting 19 miljard yuan bedragen, waarbij meer dan 70% van de apparatuur in China wordt gemaakt. De totale kosten van het bouwen van eenheden 3 en 4 (fase 2) werden in 2019 geschat op 39,45 miljard yuan. Op 2 september 2020 werd goedkeuring gegeven door de overheid en vanaf 31 maart 2021 wordt gebouwd aan reactor 3.
# Natalie Eggermont

Natalie Eggermont (Leuven, 30 september 1988) is een Belgisch spoedarts, milieuactivist en politicus voor de marxistische partij PVDA.

## Biografie

Eggermont behaalde in 2011 een master in de geneeskunde en in 2013 een master in de moraalfilosofie aan de Universiteit Gent en begon in 2013 aan een specialisatie in de urgentiegeneeskunde. Van 2012 tot 2013 werkte ze als intern onderzoeker bij het Instituut voor Tropische Geneeskunde en van 2013 tot 2014 was ze adviseur verbonden aan de Alliantie voor Gezondheidsbeleid en Systeemonderzoek, een partner van de Wereldgezondheidsorganisatie. Vervolgens ging Eggermont aan de slag als spoedarts, van 2014 tot 2018 op het UZ Brussel en vanaf 2018 op het AZ Delta.
Ze werd eveneens actief als milieuactiviste en was van 2014-2017 voorzitter van de klimaatvereniging Climate Express. Van april tot mei 2019 presenteerde ze op Canvas Watt, een zesdelige documentairereeks over Belgische en internationale energie- en klimaatproblematiek.
Ze was West-Vlaams lijsttrekster voor de PVDA bij de Vlaamse parlementsverkiezingen van 26 mei 2019, maar werd niet verkozen. Bij de federale verkiezingen van 9 juni 2024 werd Eggermont lijsttrekker voor de Kamerlijst. De partij kreeg 5,34% van de stemmen en kwam zo boven de kiesdrempel uit. Met 9.224 voorkeursstemmen werd Eggermont verkozen als lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers, de eerste voor de partij vanuit West-Vlaanderen. Tegelijkertijd werd partij- en provinciegenoot Ilona Vandenberghe als eerste verkozen tot het Vlaams Parlement. In de Kamer werd ze lid van de commissie Volksgezondheid en Gelijke kansen.
# Pinggan (Kintamani)

Pinggan is een bestuurslaag in het regentschap Bangli van de provincie Bali, Indonesië. Pinggan telt 2538 inwoners (volkstelling 2010).
# Pintas Tuo

Pintas Tuo is een bestuurslaag in het regentschap Tebo van de provincie Jambi, Indonesië. Pintas Tuo telt 2124 inwoners (volkstelling 2010).
# Pintu Air (Pangkalan Susu)

Pintu Air is een bestuurslaag in het regentschap Langkat van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Pintu Air telt 1608 inwoners (volkstelling 2010).
# Pintu Angin

Pintu Angin is een bestuurslaag in het regentschap Karo van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Pintu Angin telt 917 inwoners (volkstelling 2010).
# Pintu Langit Jae

Pintu Langit Jae is een bestuurslaag in het regentschap Padang Sidempuan van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Pintu Langit Jae telt 1286 inwoners (volkstelling 2010).
# Piong

Piong is een bestuurslaag in het regentschap Bima van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Piong telt 1815 inwoners (volkstelling 2010).
# Piobang

Piobang is een bestuurslaag in het regentschap Lima Puluh Kota van de provincie West-Sumatra, Indonesië. Piobang telt 3870 inwoners (volkstelling 2010).
# Gravity Recovery and Climate Experiment

Het Gravity Recovery and Climate Experiment, het Zwaartekracht- en klimaatexperiment, meestal afgekort tot GRACE, is een gezamenlijk wetenschappelijk ruimtevaartproject van de Verenigde Staten en Duitsland. Twee satellieten, die achter elkaar dezelfde baan om de Aarde afleggen, meten de geringste variaties in het zwaartekrachtsveld van de Aarde. Het programma is in maart 2002 begonnen en in oktober 2017 beëindigd, jaren later dan gepland, maar heeft in mei 2018 een vervolgprogramma gekregen, het Gravity Recovery and Climate Experiment Follow-On, afgekort tot GRACE-FO, met zo goed als dezelfde apparatuur.
De twee satellieten vliegen 220 km achter elkaar op 500 km boven de Aarde, dus reageren iets na elkaar op fluctuaties in het zwaartekrachtveld van de Aarde. Dat heeft invloed op hun onderlinge afstand en door terug te rekenen kan de verdeling van de massa op de Aarde nauwkeurig worden berekend.
Het project, dat door het Jet Propulsion Laboratory van de NASA wordt geleid, wordt in het kader van het Earth System Science Pathfinder ESSP programma en is tot stand gekomen in samenwerking met het Center for Space Research van de Universiteit van Texas in Austin, het Duitse Ruimtevaartcentrum en het Deutsches GeoForschungsZentrum in Potsdam.
De nauwkeurige metingen van GRACE zijn van essentieel belang voor de oceanografie, geologie en klimatologie van de planeet. De gegevens betreffen onder meer de dikte van de ijskappen, elke minieme toename van de zeespiegelstijging, het zich in de hele wereld terugtrekken van gletsjers, de waterstromen in aquifers en de langzame lavastromen binnen het magma van de Aarde.
De Gravity Field and Steady-State Ocean Circulation Explorer GOCE, ontwikkeld door de ESA voerde tussen 2009 en 2013 dezelfde soort metingen uit.

## Websites GRACE

* Universiteit van Texas in Austin. Gravity Recovery and Climate Experiment.
* Jet Propulsion Laboratory. Measuring Earth's Surface Mass and Water Changes.
* Deutsches GeoForschungsZentrum. Gravity Recovery and Climate Experiment.

### voetnoten

* ↑ Dorine Schenk. Satellietdata laat zien: zeespiegel stijgt steeds sneller, 16 februari 2018. uitgegeven door de NewScientist Gearchiveerd op 23 juli 2019.

### bronvermelding

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel GRACE and GRACE-FO op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jezerce

Jezerce is een plaats in de gemeente Plitvička Jezera in de Kroatische provincie Lika-Senj. De plaats telt 298 inwoners (2001).
# Emmanuelle Haïm

Emmanuelle Haïm (Parijs, 11 mei 1962) is een Franse pianiste, klaveciniste en dirigente van Oude Muziek en barokmuziek. In 2000 richtte zij Le Concert d’Astrée op, een barokensemble van zangers en instrumentalisten dat sindsdien onder haar muzikale leiding staat.

## Opleiding

Haïm kreeg haar eerste pianolessen van haar tante en vervolgens van de Franse pianiste Yvonne Lefébure. Daarna ging ze naar het Conservatorium van Parijs, waar ze lessen volgde in harmonie, contrapunt, fuga en muziekanalyse. Ze studeerde er ook klavecimbel bij de Canadese klavecimbelspeler Kenneth Gilbert.
Daarna volgde ze een opleiding vocale muziekdirectie aan hetzelfde Conservatorium en aan het Centrum voor Barokmuziek in Versailles (Centre de Musique Baroque de Versailles).

## Werk

Haïm begon haar professionele carrière in de jaren 90 als continuospeelster en assistente in het Franse barokensemble Les Arts Florissants bij de Amerikaanse dirigent William Christie. Ze werkte ook in het ensemble van dirigent Christophe Rousset. In 2000 vormde ze haar eigen barokensemble Le Concert d’Astrée.
Ze verwierf bredere bekendheid als dirigente toen ze werd uitgenodigd Rodelinda van Händel te dirigeren met de Glyndebourne Touring Opera. Daarna dirigeerde ze vele andere producties op verschillende internationale scènes, zoals de Johannes-Passion in het Théâtre du Châtelet (2006) en Giulio Cesare van Händel in Glyndebourne (2006). In 2007 was ze de eerste vrouw die dirigeerde in de Lyric Opera of Chicago. Sinds 2004 resideert haar ensemble in de Opéra de Lille. Daar dirigeert ze werken van barokcomponisten zoals Händel, Monteverdi, Pergolesi en Mozart.
Ze dirigeerde ook met veel succes de Berliner Philharmoniker met werken van Händel en Rameau. In mei 2020 debuteerde ze als gastdirigent bij het Koninklijk Concertgebouworkest.

## Onderscheidingen

* 2003. Haïm wint de Franse Victoires de la musique classique 2003 met het Concert d’Astrée als beste ensemble van het jaar.
* 2008. De BBC Music Magazine Awards Opera, voor de cd-opname van Händels Il Trionfo Del Tempo E Del Disinganno.

## Discografie
### met Le Concert d’Astrée

* Händel, Arcadian Duets, Virgin, 2002.
* Händel, Aci, Galatea e Polifemo, Virgin, 2003.
* Purcell, Dido and Aeneas, Virgin, 2003.
* Monteverdi, L’Orfeo, Virgin, 2004.
* Händel, Il Delirio amoroso, Virgin, 2005.
* Monteverdi, Il Combattimento di Tancredi e Clorinda, Virgin, 2006.
* Händel, Il Trionfo del tempo e del disinganno, Virgin, 2007.
* The story of a castrato, Virgin.
* Johann Sebastian Bach, Magnificat en Händel, Dixit Dominus, Virgin.
* Lamenti,Virgin, 2008.
# Transportbeton

Transportbeton is beton of betonmortel die niet op de bouwplaats, maar in een gespecialiseerde fabriek, de betonmortelcentrale of betonmortelfabriek, wordt bereid.
Voor de komst van de betonmortelfabriek werd beton altijd op bouwlocatie gemaakt. Dit was omslachtig en tijdrovend werk en de productkwaliteit varieerde. Op iedere bouwplek werd een aparte betoninstallatie gebouwd en na afloop van het bouwproject weer ontmanteld.
In een betonmortelfabriek worden cement, zand en grind gemengd tot een kant en klare mortel, waar enkel nog water aan moet worden toegevoegd. Dit heeft als voordelen dat het procedé beter worden beheerst en de kwaliteit gelijkmatig is. Verder is de centrale productie grootschaliger en daardoor efficiënter. De mortel uit de fabriek wordt vervolgens met een vrachtwagen met een roterende trommel, de betonmixer, naar de plaats van bestemming gebracht en verwerkt. De afstand tussen fabriek en bouwplaats mag niet te lang zijn. De draaiende trommel zorgt er voor dat het mengsel homogeen blijft.
In Nederland werd de eerste betonmortelcentrale gestart in 1947. Het was de N.V. Betonmortelfabriek Rotterdam of afgekort Befaro te Rotterdam, die vooral ten dienste stond van de wederopbouw van Rotterdam.
Aanvankelijk was het aantal bedrijven beperkt. In Nederland waren in 1957 nog slechts negen betonmortelcentrales in bedrijf, in 1960 waren er 73 en in 1970 waren dat er 177, die gezamenlijk 6.641.000 m³ beton produceerden en daarvoor 2.158 kton cement nodig hadden. In 1994 was de productie 8,2 miljoen m³ en de gemiddelde omvang van een betoncentrale 46.300 m³. In 2008 waren ongeveer 200 betonmortelcentrales in Nederland actief.
In West-Europa waren einde 1968 meer dan 4000 betonmortelcentrales in bedrijf, die meer dan 100 miljoen m³ beton produceerden.

## Externe link

* Betonhuis. In 2017 ontstaan door het samengaan van Bond van Fabrikanten van Betonproducten in Nederland (BFBN), het Cement&BetonCentrum (C&BC) en de Vereniging van Ondernemingen van Betonmortelfabrikanten in Nederland (VOBN).
* ↑ Puntkomma De BEFARO - Betonmortelfabriek aan het Haringvliet, 1 oktober 2024, geraadpleegd op 18 november 2024
* ↑ 1 m³ beton weegt ongeveer 2,4 ton
# Trebeltal

Het Trebeltal is een natuurgebied in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, zes kilometer ten noordoosten van Gnoien. De bescherming van het gebied gebeurde op 7 september 1990. Door het natuurgebied stromen twee waterstromen: de Trebel en de Warbel. Het doel van de bescherming van dit gebied is het beschermen van de moerassige vallei die de grens vormt tussen Mecklenburg en Pommeren. Door de afgelegen ligging herbergt het gebied een groot aantal zeldzame planten- en diersoorten.
De actuele toestand van het gebied kan als gunstig bestempeld worden hoewel de jarenlange ontwatering van het gebied nadelige gevolgen heeft. Hierdoor is hervernatting van het gebied, vooral nabij Bassendorf, in de laatste een belangrijk topic.
# Homosfeer

De atmosfeer bestaat uit de homosfeer en daarboven de heterosfeer. De homosfeer omvat de volledige troposfeer, stratosfeer en mesosfeer en het onderste gedeelte van de thermosfeer. De homosfeer start aan het aardoppervlak en eindigt in de "turbopauze" rond een hoogte van ongeveer 85 à 90 km. De top van de homosfeer heet homopauze (= turbopauze).
De homosfeer bevat meer dan 99% van de massa van de aardatmosfeer (= dampkring). In de homosfeer daalt de dichtheid van de lucht met de hoogte. De homosfeer bevat een 10 km dikke band van "elemental mesosphere sodium".
In de homosfeer is de luchtsamenstelling homogeen. De verhouding stikstof (78%), zuurstof (21%) en 1% andere gassen (bij droge lucht) is in deze laag overal hetzelfde. Vochtige lucht kan tot 4% waterdamp aan dit gasmengsel toevoegen.
De heterosfeer is de laag van een atmosfeer waar gassen (met stijgende hoogte) gescheiden worden door moleculaire diffusie waardoor lichtere gassen meer voorkomen dan zware gassen. In de heterosfeer is diffusie immers sneller dan mixing, en zware gassen verminderen er met de hoogte sneller in dichtheid dan lichte gassen. De zwaardere molecules en atomen komen meer voor in de lagere lagen van de heterosfeer terwijl lichtere molecules en atomen meer voorkomen in hogere lagen van de heterosfeer. De heterosfeer begint bij de turbopauze en loopt tot het einde van de aardatmosfeer.
# Jef Hinderdael

August Jozef Henricus (Jef) Hinderdael (Gent, 11 maart 1877 – Soest, 2 februari 1948) was een Belgisch en Nederlands drukker, uitgever en journalist. Pseudoniem Neel Hiddar.

## Loopbaan

Jef Hinderdael was tot 1918 in België onder meer drukker en uitgever van de tijdschriften met een radicaal-Vlaamse strekking De Tijdgeest en De Goedendag. In 1915 werd hij redacteur van het dagblad De Vlaamsche Post wat in Gent verscheen. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog vluchtte hij naar Nederland omdat hij in zijn geboorteland wegens activistische praktijken en pro-Duitse houding bij verstek veroordeeld was tot twintig jaar dwangarbeid. Hij werkte onder eigen naam en onder zijn pseudoniem Neel Hiddar mee aan het weekblad Cinema en Theater.
Tussen 1920 en 1922 een reeks Vlaams-nationalistische tijdschriften en brochures. Hij ging in Soest wonen en verkreeg de Nederlandse nationaliteit. In de jaren dertig werd Hinderdael lid van de Nationaal-Socialistische Beweging. Van 1936 tot de opheffing van het blad in 1944 was hij hoofdredacteur van De Hollandsche Post, een tijdschrift waarin Hinderdael zich sterk maakte voor zijn Groot-Nederlandse, Dietse ideaal. In 1937/38 verbleef hij samen met zijn oude bekende, de historicus (Robert) Paul Oszwald, langere tijd op het propagandacentrum Gut Thansen op de Lüneburger Heide, een door Alfred Töpfer gefinancierde modelboerderij die in dienst stond van het werk de Verein für Deutsche Kulturbeziehungen im Ausland. Tijdens zijn verblijf kwam het centrum onder directe controle van de SS te staan. Hinderdael werd hier gewonnen voor het Duitse nationaalsocialisme.
Hij schreef over deze ommekeer in zijn Brieven van de Lüneburger Heide, die verschenen in De Hollandsche Post. Historicus Ivo Schöffer merkt op dat het blad tijdens de Bezetting afstand nam van de Groot-Nederlandse gedachte en vooral SS-gezinde stukken publiceerde. Hinderdael bleef ook in de Tweede Wereldoorlog als journalist en uitgever werkzaam en vluchtte in september 1944 naar Gut Thansen. Mei 1945 werd hij gearresteerd werd.
Na de oorlog werd Hinderdael geïnterneerd in het strafkamp Amersfoort. November 1947 werd hij veroordeeld tot twee jaar en zes maanden gevangenisstraf (met aftrek van voorarrest) wegens het maken van Duitse propaganda in oorlogstijd. Tijdens zijn gevangenschap bekeerde hij zich tot het rooms-katholicisme en schreef hij 800 gedichten. Hij stierf na zijn vrijlating.
# Sybilla Dekker

Sybilla Maria Dekker (Alkmaar, 23 maart 1942) is een Nederlands voormalig politica, ambtenaar en bestuurder voor de VVD. Ze was minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van 27 mei 2003 tot 21 september 2006 in de kabinetten Balkenende II en III. Op 22 juni 2018 werd ze benoemd als minister van staat.

## Levensloop

Na het behalen van het diploma gymnasium-B aan het Petrus Canisiuslyceum te Alkmaar studeerde zij personeelswerk aan de Sociale Academie Amsterdam (diploma 1965). Later studeerde zij organisatiekunde bij het Sioo.
Zij werkte vanaf 1965 als bedrijfsmaatschappelijk werker bij Erdal in Amersfoort. Van 1968 tot 1976 was zij bij de Arbeidsinspectie in Arnhem werkzaam, tot 1975 als Inspectrice van de Arbeid en daarna als staffunctionaris.
Dekker was daarna organisatieadviseur en sociaal coördinator bij het Landelijk Project Bedrijfsvoorlichting Gelderland. Vanaf 1979 was zij verbonden aan het ministerie van Landbouw en Visserij, tot 1983 als adjunct-directeur Personeelszaken, tot 1984 als plaatsvervangend directeur Organisatie en Efficiëncy en tot 1990 als directeur Materiële Zaken.
Tot 1996 was zij directeur van het Nederlands Verbond van Ondernemers in de Bouwnijverheid (NVOB) en tot maart 2003 algemeen directeur van werkgeversvereniging AWVN, een koepelorganisatie die nauw samenwerkt met VNO-NCW.
Dekker was onder meer voorzitter van de Raad van Commissarissen van Heineken Nederlands Beheer NV, voorzitter van Opportunity in Bedrijf, lid van het Algemeen bestuur van VNO-NCW, lid van het bestuur van de Koning Willem I Stichting, lid van de Raad van Toezicht van het Leids Universitair Medisch Centrum en lid van de Raad van Commissarissen van de Rabobank Nederland en lid van de Raad van Commissarissen van de Nederlandse Spoorwegen.
Dekker zetelde namens Nederland van mei 2012 tot 1 juli 2018 in het College financieel toezicht Bonaire, Sint Eustatius en Saba en het College financieel toezicht Curaçao en Sint Maarten. Ze is voorzitter van de Tafel van Borging Maasvlakte II en voorzitter van het platform Goede Doelen Organisaties.

## Ministerschap

Dekker werd op 27 mei 2003 geïnstalleerd als minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer in het Tweede Kabinet-Balkenende. Ze erkende dat de woningmarkt was vastgelopen en trachtte dit op te lossen door liberalisering van het huurbeleid.
Begin augustus 2006 verklaarde ze niet als minister terug te willen keren. Op 21 september 2006 werden Dekker en minister Donner aangewezen als de verantwoordelijken van het overheidsfalen bij de Schipholbrand 2005, waarna de beide ministers aftraden.

## Persoonlijk leven

In 1977 verloor ze haar eerste echtgenoot. Ze hertrouwde met Constant van Gestel, die tijdens haar ambtsperiode als minister overleed (25 maart 2005). Nu woont zij samen met Ben Bot.
* Deze pagina of een eerdere versie daarvan is overgenomen van http://www.rijksoverheid.nl
* ↑ S.M. Dekker op parlement.com
* Parlement.com: vgge1fllpenn
# Jeffinho

Jefferson Ruan Pereira dos Santos (Volta Redonda, 30 december 1999), voetbalnaam Jeffinho, is een Braziliaans voetballer die sinds januari 2023 uitkomt voor Olympique Lyon.

## Carrière

Jeffinho begon zijn carrière bij Resende FC. Eerder voetbalde hij voor de Pelé Academia, dat een samenwerkingsverband heeft met Resende. Op 28 juni 2020 maakte hij zijn officiële debuut in het eerste elftal van de club: in de Campeonato Carioca liet trainer Sandro Sargentim hem in de tweede helft invallen tegen Madureira EC. Jeffinho legde in de blessuretijd de 0-2-eindscore vast. Jeffinho speelde 25 wedstrijden voor Resende in de Campeonato Carioca, waarin hij vijfmaal scoorde. Daartussen leende de club hem even uit aan SE Gama, waarmee hij vijf competitiewedstrijden speelde in de Série D.
In april 2022 leende Resende hem een tweede keer uit, ditmaal aan Botafogo FR. Botafogo haalde hem aanvankelijk voor het beloftenelftal, maar al na een paar maanden maakte Jeffinho de overstap naar de A-kern. Op 19 juni 2022 maakte hij zijn officiële debuut voor de club: in de competitiewedstrijd tegen SC Internacional, waarin Botafogo zich na een goal diep in de blessuretijd van een 2-3-zege verzekerde, mocht hij in de blessuretijd invallen. Na twaalf officiële wedstrijden (tien in de Série A, twee in de Copa do Brasil) nam Botafogo hem in augustus 2022 definitief over van Resende. Botafogo betaalde omgerekend een kleine 300.000 euro voor 60% van de transferrechten van Jeffinho, die uiteindelijk opgeteld 24 competitiewedstrijden voor Botafogo speelde in het seizoen 2022.
Op 31 januari 2023 kondigde Olympique Lyon, dat net als Botafogo deel uitmaakt van de Eagle Football Holding van John Textor, aan dat Jeffinho de overstap maakte naar de Franse eersteklasser. Bovenop het bedrag van tien miljoen euro dat Lyon sowieso neertelde voor de Braziliaan kan in de toekomst nog maximaal 2,5 miljoen euro bijkomen. Jeffinho maakte op 25 februari 2023 zijn officiële debuut voor Lyon in de competitiewedstrijd tegen Angers SCO, waarin trainer Laurent Blanc hem in de 67e minuut liet invallen. Drie dagen later opende hij zijn doelpuntenrekening voor Lyon in de bekerwedstrijd tegen Grenoble Foot 38, die Lyon uiteindelijk met 2-1 won.