OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Perfect Beings

Perfect Beings was een Amerikaanse rockband in de niche progressieve rock. De band werd in 2014 opgericht door Johannes Luley. Na drie albums viel de band wegens muzikale meningsverschillen in 2019 uit elkaar.

## Geschiedenis

Symbolisch leider van de band was Johannes Luley, die enige bekendheid kreeg met de band Moth Vellum. In 2012 viel de band uit elkaar. Daaruit kwam het album Tales from sheepfather's grove (2012/2013) op eigen naam voort. Luley kwam in contact met Ryan Hurtgen, die ideeën aandroeg voor een progalbum. In eigen beheer volgde in 2014 het album Perfect Beings dat gemasterd werd door Hurtgen. Twee musici die zij wisten te strikken waren bassist Chris Tristram, die speelde met Slash en drummer Dicki Fliszar, die in de begeleidingsband van Bruce Dickinson speelde. Fliszar nam Neson mee en schreef een nummer voor het album. Het album liet een mengeling van stijlen horen die volgens Maarten Goossensen van ProgWereld herinneren aan de muziek van Mew en Yes. Als basis voor de plaat werd het boek TJ & Tosc van Suhail Rafidi genomen.
Perfect Beings' bekendheid won wat terrein, maar het tweede album II (2015) moest nog door crowdfunding gefinancierd worden. De band liet de eerder genoemde voorbeelden los en ontwikkelde een complexere eigen stijl. Naar aanleiding van II toonde Thomas Waber van InsideOut Music interesse, maar een verdere ontwikkeling bleef uit.
In 2016 trad er een scheuring in Perfect Beings op. De bassist en drummer verlieten de band. In plaats van definitieve plaatsvervangers te zoeken, besloot de band als trio verder te gaan en per project aanvullende musici aan te trekken. Luley bracht in 2017 soloalbum Qitara uit. Voor het derde album getiteld Vier, genoemd naar het aantal suites, kwam Ben Levin de gelederen versterken. Luley nam zelf de basgitaarpartijen voor zijn rekening. Levin kon niet blijven en werd rondom de release van Vier vervangen door Sean Reinert van Æon Spoke en Cynic. Jason Lobell speelde de basgitaarpartijen tijdens de promotieconcerten. De opnamen van Vier werden naar InsideOut gezonden en die zouden het album distribueren. Het bracht de band grotere bekendheid, al bleef dat beperkt tot de progressieve rock.
In 2019 wilde de band beginnen met de opvolger van Vier, maar die strandden. Door muzikale meningsverschillen viel de band in december 2019 uiteen. Tevens speelden de karige financiën een rol; het platencontract was al verlopen.

## Leden

* Ryan Hurtgen – zang
* Johannes Luley – gitaar, basgitaar
* Jesse Neson – toetsinstrumenten

## Discografie

* Perfect Beings, 2014
* II, 2015
* Vier, 2018
# Perjasica

Perjasica is een plaats in de gemeente Barilović in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 34 inwoners (2001).
# Pelayo Sánchez

Pelayo Sánchez Mayo (Ribera de Arriba, 27 maart 2000) is een Spaanse wielrenner die anno 2024 voor Movistar Team uitkomt.

## Carrière

In zijn eerste seizoen als beroepsrenner debuteerde de Spanjaard met een 84e plek in de Ronde van Spanje 2021. Destijds reed Sánchez bij Burgos-BH. In 2024 maakte hij de overstap naar een andere Spaanse wielerploeg, Movistar Team. Namens deze ploeg won hij eind januari 2024 de Trofeo Pollença-Andratx.

## Overwinningen
### 2022

    Jongerenklassement Volta ao Alentejo

### 2023

    3e etappe Ronde van Asturië

### 2024

    Trofeo Pollença-Andratx
    6e etappe Ronde van Italië

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Spanje |
| 2021 | | 84e |
| 2022 | | |
| 2023 | | 37e |
| 2024 | 40e (1) | opgave |
| Jaar | Ronde van Lombardije | Waalse Pijl | Clásica San Sebastián |
| 2021 | | | |
| 2022 | | | opgave |
| 2023 | | 64e | |
| 2024 | opgave | | |

## Ploegen

* 2021 – Burgos-BH
* 2022 – Burgos-BH
* 2023 – Burgos-BH
* 2024 – Movistar Team
* 2025 – Movistar Team
Aparicio · Bol · Cabedo · Díaz (vanaf 3/6) · Domingues · Ezquerra · Fuentes · Langellotti · López-Cózar · Madrazo · Molenaar · Moreno · Muller · Navarro · Okamika · Orts · Pelegrí · Peñalver · Räim · Rubio · Sánchez · Fernández (stagiair) · Franco (stagiair) · Martin (stagiair)
Alleno · Álvarez · Angulo · Aparicio · Ardila (tot 23/8) · Barthe · Bol · Díaz · Ezquerra · Fagundez · M. Fernández · Franco · Fuentes · Langellotti · Madrazo · Mora (vanaf 9/5) · Navarro · Okamika · Orts · Pelegrí · Peñalver · Sánchez · Delgado (stagiair) · S. Fernandez (stagiair)
* ↑ (en) Sportsdesk, B. V. M., Pelayo Sánchez Wins Trofeo Pollença - Port d'Andratx in Thrilling Finish. BVM Sports (27 januari 2024). Gearchiveerd op 27 januari 2024. Geraadpleegd op 27 januari 2024.
* (en) Profiel van Pelayo Sánchez op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Pelayo Sánchez op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Pelayo Sánchez op de website van de UCI
* Profiel van Pelayo Sánchez op De wielersite
# Pernille Harder (voetballer)

Pernille Mosegaard Harder (Ikast, 15 november 1992) is een Deens voetbalster die als aanvaller speelt.
Ze begon bij Team Viborg en speelde tussen 2010 en 2012 voor IK Skovbakken. Met Linköpings FC won ze in 2016 de landstitel en in 2014 en 2015 de Zweedse voetbalbeker. In januari 2017 tekende ze een contract voor 2,5 jaar bij het Duitse VfL Wolfsburg waarmee ze in 2017 direct de Bundesliga en de DFB-Pokal won. In september 2020 tekende ze een contract bij Chelsea.
Harder debuteerde in 2009 in het Deens vrouwenelftal, waarmee ze op het Europees kampioenschap 2013 de halve finale haalde en op dat van 2017 de finale verloor van Nederland. Ze scoorde in die met 4–2 verloren eindstrijd voor haar vaderland.
Harder heeft een relatie met de Zweedse voetbalster Magdalena Eriksson.
# Xanthaangom

Xanthaangom is een gom die veel gebruikt wordt als verdikkingsmiddel in voedsel om een hogere viscositeit te krijgen.
Naast het gebruik als verdikkingsmiddel wordt het ook gebruikt als stabilisator, emulgator, het binden van toegevoegd water en als vervanger van gluten. Behalve in de voedselindustrie wordt xanthaangom ook gebruikt in cosmetica. Verder wordt het in de olie-industrie gebruikt om de viscositeit te verhogen van water dat in boorgaten wordt gepompt om meer aardolie uit een olieveld te halen. Door de gecontroleerde omstandigheden waaronder xanthaan wordt gemaakt is de kwaliteit veel regelmatiger dan die van bijvoorbeeld Arabische gom.
Xanthaangom ontstaat door bacteriële fermentatie met behulp van de bacterie Xanthomonas campestris uit suiker en melasse. De bacterie Xanthomonas campestris pv. campestris staat in de plantenwereld bekend als veroorzaker van zwartnervigheid bij sluitkool. Het E-nummer van xanthaangom is E415 en de gom is geaccepteerd als veilige voedseltoevoeging in Europa en Amerika.
Xanthaangom wordt nog niet zo lang gebruikt als bijvoorbeeld Arabische gom, maar door de hoge stabiliteit voor de pH en temperatuur en door het beter kunnen controleren van het productieproces wordt het tegenwoordig veel toegepast. Xanthaangom kan al bij een kleine hoeveelheid (ongeveer 1%) een grote verhoging van de viscositeit van een vloeistof veroorzaken en wordt minder viskeus wanneer er een grotere kracht op wordt uitgeoefend (thixotropie).
# Jurbarkas (gemeente)

Jurbarkas is een van de 60 Litouwse gemeenten, in het district Tauragė.
De hoofdplaats is de gelijknamige stad Jurbarkas. De gemeente telt ongeveer 35.500 inwoners op een oppervlakte van 1507 km².

## Plaatsen in de gemeente

Plaatsen met inwonertal (2001):
* Jurbarkas – 13797
* Klausučiai – 1050
* Viešvilė – 1045
* Skirsnemunė – 905
* Jurbarkai – 898
* Veliuona – 883
* Seredžius – 749
* Raudonė – 716
* Smalininkai – 653
* Eržvilkas – 518
* Stakiai - 241
# Zwarte wielewaal

De zwarte wielewaal (Oriolus hosii) is een zangvogel uit de familie Oriolidae (Wielewalen en vijgvogels). Deze vogel is genoemd naar de Engelse zoöloog Charles Hose (1863-1929).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in noordelijk Borneo.

## Status

Er is weinig bekend over de zwarte wielewaal maar aangenomen wordt dat de populatie niet heel groot is en dat de aantallen achteruitgaan door habitatverlies. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Zwarte wielewaal op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Eastgate

Eastgate kan verwijzen naar:
* Eastgate (platenlabel); het platenlabel van Tangerine Dream.
* Eastgate (Washington); een stad in de Verenigde Staten
* Eastgate Berlin; winkelcentrum in Duitsland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Eastgate en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Station Blackpool North

Blackpool North is een spoorwegstation van National Rail in Blackpool, Blackpool in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Northern Rail.
Het station is de terminus van een dubbelsporige, geëlektrificeerde lijn tussen Preston en Blackpool, die in het station Preston aansluiting geeft op de West Coast Main Line. Vanuit Blackpool zijn er niet alleen rechtstreekse verbindingen met Manchester, Manchester Airport, Liverpool en Leeds, Avanti West Coast biedt een rechtstreekse verbinding met London Euston.
Sinds 12 juni 2024 wordt het station ook bediend door de Blackpool Tramway wat ruimere overstapmogelijkheden biedt aan de reiziger met een lokale eindbestemming.
* Exterieur
* Trams
# Johannes Linschoten

Johannes Linschoten (Utrecht, 21 september 1925 – aldaar, 17 maart 1964) was een Nederlands psycholoog.
Linschoten studeerde van 1946-1949 psychologie aan de Rijksuniversiteit te Utrecht, waar hij op 16 september 1957 tot hoogleraar werd benoemd. Zijn leeropdracht was Algemene en Theoretische Psychologie. Kort daarvoor, in 1956, was zijn proefschrift verschenen dat gewijd was aan binoculair zien van diepte. Promotor was professor F.J.J. Buytendijk

## Fenomenologie en objectieve wetenschap

Linschoten maakte aanvankelijk, evenals de psycholoog Ben J. Kouwer, deel uit van de zogeheten Utrechtse School, een informele benaming van een richting in de psychologie en psychiatrie in Utrecht die sterk door de fenomenologie was beïnvloed. Belangrijke vertegenwoordigers hiervan waren de professoren Buytendijk en Rümke. De fenomenologisch psychologen waren sterk gekant tegen de positivistische psychologie, die huns inziens het unieke aspect van de menselijke persoonlijkheid buiten beschouwing liet. Linschoten, die Buitendijk na diens emeritaat in 1957 opvolgde, nam echter evenals Kouwer snel afstand van de fenomenologische aanpak in de psychologie. Ook uit het objectiverende karakter van zijn proefschrift was al gebleken dat hij zich steeds meer profileerde als een typische aanhanger van de functieleer of experimentele psychologie.

## Idolen

In latere jaren ontwikkelde hij zich tot een vurig pleitbezorger van de waardevrije empirisch-analytische psychologie, gericht op kwantitatieve analyse. Vooral in zijn postuum verschenen, beroemde boek Idolen van de psycholoog (1964) maakte Linschoten zich sterk voor de objectieve psychologie. Het boek was geënt op een serie colleges die Linschoten tussen 1959 en 1964 in Utrecht had gehouden. Doel van het boek was demonstratie van idolen, dat wil zeggen de vooroordelen en stilzwijgend gepasseerde vooronderstellingen, en van hun invloed op het wetenschappelijk denken. Met name opvattingen of intuïties over het menselijk gedrag die ontleend waren aan de sensus communis, of gezond verstand, moesten volgens Linschoten door de wetenschappelijke psychologie aan kritisch onderzoek worden onderworpen. Een citaat uit dit boek: Als de psycholoog wetenschap wil beoefenen, dient hij zich daar naar te gedragen. De regels van het spel in acht nemen. Meten en registreren. Alledaagse opvattingen met het grootste wantrouwen bekijken. De mensbeelden die ons in wijsgerige en religieuze tradities worden aangereikt, worden tot idolen wanneer de wetenschappelijke onderzoeker ze onkritisch aanvaardt en zijn theorieën op bouwt.
# Station Gièvres

Station Gièvres is een spoorwegstation in de Franse gemeente Gièvres.
# Station Bognor Regis

Bognor Regis is een spoorwegstation van National Rail in Bognor Regis, Arun in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southern. Het station is geopend in 1864.
# Charles Ghislain de Marnix

Charles Ghislain Marie graaf de Marnix (Liévin, 31 maart 1780 - Bornem, 6 mei 1832) was een politicus in onder andere het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Hij is de stamvader van alle naamdragers tot heden.

## Leven en werk

De Marnix werd in 1780 op het kasteel Rollancourt geboren als zoon van Claude François Joseph de Marnix en Marie Ghislaine Ernestine Josephine de Cunchy. Hij trouwde in 1802 met Dorothée van der Gracht (1777-1865). Ze hadden zeven kinderen, onder wie vier zoons, die de stamvaders zijn van alle leden van de familie De Marnix en De Marnix de Sainte-Aldegonde tot op heden. De Marnix behoorde tot de familie de Marnix de Sainte-Aldegonde aan wie in 1590 adelbrieven werden verleend. Hij stamde af van de medestander van Willem van Oranje, Filips van Marnix van Sint-Aldegonde (1540-1598).
In de Franse tijd werd hij burgemeester van Bornem, in deze hoedanigheid volgde hij in 1804 Barnabas Raparlier op, een mandaat dat hij uitoefende tot aan zijn dood. Tevens was hij in deze periode lid van de Algemene Raad voor het departement van de Twee Neten. Tijdens de verwarde periode die ontstond na het instorten van het Eerste Franse Keizerrijk en tot aan de organisatie van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, werden de Zuidelijke Nederlanden door de geallieerde mogendheden bestuurd. Hiervoor richtten ze vanaf februari 1814 een voorlopige regering op. Op 15 augustus 1814 werd een volgende voorlopige regering, bestaande uit vijf 'commissarissen generaal', gevormd door de toekomstige koning Willem I. Daarnaast benoemde hij een Geheime Raad, bestaande uit zeven leden, onder wie Charles de Marnix.
In 1816 werd De Marnix opgenomen in de ridderschap van de provincie Antwerpen, met de titels van graaf en burggraaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Van deze ridderschap was hij voorzitter van 1817 tot 1830. Tevens was hij van 1824 tot 1830 lid van de Eerste Kamer en opperjachtmeester voor de Zuidelijke Nederlanden.
De Marnix bleef een trouwe orangist en gaf geen steun aan de Belgische Revolutie van 1830. Hij vluchtte zelfs tijdelijk naar Nederland. Hij was pas 52 toen hij stierf. Zijn kinderen waren nog jong en verzoenden zich met België. Louis de Marnix werd senator, Charles de Marnix werd grootmaarschalk van het hof, diplomaat en senator.

## Literatuur

* Généalogie Marnix, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1878.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire de 1993, Brussel, 1993.
* Filip HOOGHE, Het Kasteel van Bornem: Duizend jaar Europese Geschiedenis Deel 2 (Hoofdstuk: Charles-Ghislain-Marie graaf De Marnix: 8e Graaf van Bornem van 1780 tot 1832), Vereniging voor Heemkunde in Klein-Brabant, Puurs, 2012 (academia.edu).
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Fiche Ch. Gh. M. burggraaf De Marnix; parlement.com. Gearchiveerd op 20 december 2019.
* ↑ Ontslag burgemeester C. Rapartier, vervangen door de Marnix, 1804; Inventaris van het archief van de provincie Antwerpen
# Louis de Marnix

Louis Joseph Ghislain Marie de Marnix (Bornem, 30 maart 1803 - Brussel, 21 oktober 1881) was een Belgisch bestuurder, grootgrondbezitter en politicus voor de Liberale Partij.

## Biografie
### Familie

Louis de Marnix was een telg uit de familie de Marnix. Hij was de oudste van de zeven kinderen van Charles Ghislain de Marnix (1780-1832) en Dorothée van der Gracht (1777-1865). Zijn vader verkreeg in 1816 adelserkenning met de titel van burggraaf (voor de oudste erfgenaam) en graaf (voor allen, inbegrepen de oudste). Louis was de oudste van de vier zoons. Een van zijn broers was Charles de Marnix, burgemeester van Bornem, bestendig afgevaardigde van Antwerpen en senator.
Hij was gehuwd met Petronilla Diert de Kerckwerve (1801-1862). Ze kregen een vroeggestorven zoon en twee dochters.

### Loopbaan

De Marnix begon zijn loopbaan als inspecteur van de rijksstoeterijen in het arrondissement Mechelen (1840-1845) en in de provincie Antwerpen (1845-1854). Hij werd vervolgens algemeen inspecteur van de rijksstoeterijen bij het ministerie van Binnenlandse Zaken (1854-1864).
Van 1844 tot 1848 was hij provincieraadslid van Antwerpen. In 1848 werd hij verkozen tot senator voor het arrondissement Brussel, een mandaat dat hij bekleedde tot in 1853. Van zijn aantreden tot 1851 was hij quaestor van de Senaat. In 1840 werd hij gemeenteraadslid en in 1843 burgemeester van Bornem. Hij oefende dit ambt uit tot in 1879.
Hij was ook in de ondernemerswereld actief. Zo was hij bestuurder van de Charbonnages du Bois des Hamandes en Charbonnages du Carabinier, alsook bestuurder en voorzitter van de Compagnie des Propriétaires Réunis pour l'assurance contre l'incendie.
Bij de Burgerwacht speelde hij een rol, waarbij hij tot luitenant-kolonel werd bevorderd.

## Literatuur

* 'Généalogie Marnix', in Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1878.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1993, Brussel, 1993.
* Jean-Luc DE PAEPE en Gerard RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.

## Externe link

* Louis de Marnix in de ODIS
# Woestijnstad

Een woestijnstad is een stad in een woestijn die gekenmerkt wordt door een lage jaarlijkse neerslag en vaak extreme temperaturen. Veel woestijnsteden zijn aangepast aan de omstandigheden door middel van innovatieve infrastructuur zoals waterbesparingssystemen, gebruik van ondergrondse aquifers of ontziltingsinstallaties.
Droge lucht geeft extreme verschillen tussen dagtemperatuur en nachttemperatuur. Traditionele gebouwen hebben een architectuur die inspeelt op de omstandigheden, bijvoorbeeld met dikke muren en kleine vensters voor een stabiele binnentemperatuur. Zwevende of ventilerende daken voeren de zonnewarmte af. Moderne techniek maakt het ook mogelijk om zich niet aan te passen aan de omstandigheden, maar die te overwinnen met bijvoorbeeld airco's en diepboringen naar grondwater; dergelijke methoden zijn veelal weinig duurzaam ontworpen.
Ondanks de uitdagende omstandigheden kunnen woestijnsteden uitgroeien tot centra van cultuur, handel en toerisme. Voorbeelden van dergelijke woestijnsteden zijn:
* Las Vegas in de Verenigde Staten, bekend om zijn entertainmentindustrie en gelegen in de Mojavewoestijn
* Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten, een financieel centrum in de Arabische woestijn
* Timboektoe in Mali, historisch belangrijk als handels- en kenniscentrum in de Sahara.
# Auguste Mambour

Auguste Mambour (Luik, 13 mei 1896 – Luik, 30 oktober 1968) was een Belgisch kunstschilder.

## Biografie

Mambour volgde lessen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik, samen met Adrien de Witte en Evariste Carpentier.
Hij trouwde op 5 juli 1917 met Joséphine Renard en krijgt met haar X kinderen. Claude (1924), Christiane (1928)
In 1923 werd hij lid van de Kunstkring van Luik en won de tweede prijs in de prestigieuze Prix de Rome. Met dit geld onderneemt hij een reis naar Congo alwaar hij verblijft van april tot november.
Tussen 1926 en 1929 verdiept hij zich in het surrealisme, maar het publiek smaakt dit niet. Vanaf 1929 was hij actief voor de PR-dienst van FN Herstal. In 1931 kon hij dan aan de slag als leerkracht aan de Academie van Luik.
In 1942 neemt hij deel aan De Waalse tentoonstelling in Dusseldorf waardoor hij na de oorlog in 1944 wordt gevangengezet in de Citadel van Luik. Op 8 november 1944 werd hij veroordeeld tot 5 jaar cel, ontzetting van burger en politieke rechten, een boete van 600.000 Belgische frank en het verlies van eigendommen. In beroep op 13 januari 1945 werd de straf van 5 jaar bekrachtigd en werd hij uit zijn ambt als leerkracht aan academie gezet. Op 2 oktober 1947 mag hij de gevangenis van Merksplas verlaten
In 1950 werd nog de boete van 600.000 BEF naar 60.000 BEF terug gebracht en in 1953 krijgt hij zijn burgerrechten terug en gaat met pensioen.

## Zijn werk

* "Couple assis (Alphèdre)", (1922)
* "Femme en buste", (1924)
* "La ronde", (1926)
* "Portrait de femme Mambole", (1929)
* "Négresse Bambole", (1932)
* "Nu de fer", (1933)
* "Les masques", (1933)
* "Buste de Jeune Fille", (1947)
* "Jeune fille accroupie"

## Leerlingen

* Georges Collignon, (1923-2002)
* Carmen Defize, (1917-2005)
* Jo Delahaut, (1911-1992)
* Henri Brasseur, (1918-1981)

## Externe link

* Biografie Mambour
* Bibliothèque nationale de France: cb13326937s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119248948
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7836 2686
* Library of Congress Control Number: nr95006253
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987009440580105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003615349
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070723516
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 52213
* Système universitaire de documentation: 075539802
* Union List of Artist Names: 500056215
* Virtual International Authority File: 62354084
* WorldCat (via VIAF): 62354084
# IJscoman

Een IJscoman (ook wel ijsboer genoemd) is een persoon die met een voertuig voor mobiele verkoop rondrijdt en op verschillende plaatsen stopt om consumptie-ijs in de vorm van ijsco's aan voorbijgangers of bewoners te verkopen.
Het beroep is oud en de ijscowagens zijn gebaseerd op handkarren waarmee men voor de Tweede Wereldoorlog de waar verkocht vanuit een met ijsblokken gekoelde ruimte. Na de oorlog kreeg het beroep in Nederland en België door de immigratie van Italiaanse ijsverkopers een impuls. Deze verkochten ijs vooral met meegenomen bromfietswagens of een busje met opbouw.
De ijscoman kan gevonden worden op vaste locaties als stranden en bosgebieden maar ook worden er vaste rondes gedaan in woonwijken. Het assortiment is wisselend, sommige verkopers verkopen enkel voorverpakt ijs, anderen versbereid- en/of softijs.