OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Survivor Series 2024: WarGames

Survivor Series 2024: WarGames was de 38ste professioneel worstel-pay-per-view (PPV) en WWE Network evenement van Survivor Series dat georganiseerd werd door WWE voor hun Raw en SmackDown brands. Het evenement vond plaats op 30 november 2024 in het Rogers Arena in Vancouver, Canada.

## Productie
### Verhaallijnen

Het evenement zal wedstrijden bevatten die voortkomen uit gescripte verhaallijnen. De uitslagen worden van tevoren bepaald door de schrijvers van WWE voor de Raw- en SmackDown-merken, terwijl de verhaallijnen worden ontwikkeld op WWE's wekelijkse tv-shows, Monday Night Raw en Friday Night SmackDown.

## Uitslagen

Wedstrijden tijdens Survivor Series 2024:WarGames :
| # | Wedstrijd | Winnaar(s) | Opmerkingen |
| 1 | Rhea Ripley, Bianca Belair, Naomi, Iyo Sky, en Bayley vs The Judgment Day (Liv Morgan and Raquel Rodriguez), Nia Jax, Tiffany Stratton, en Candice LeRae | Rhea Ripley, Bianca Belair, Naomi, Iyo Sky, en Bayley | War Games wedstrijd |
| 2 | Shinsuke Nakamura vs LA Knight (c) | Shinsuke Nakamura (nc) | Een tegen een wedstrijd om het WWE United States Championship. |
| 3 | Bron Breakker (c) vs Sheamus en Ludwig Kaiser | Bron Breakker | Triple threat match voor het WWE Intercontinental Championship |
| 4 | Gunther (c) vs Damian Priest | Gunther (c) | Een tegen een wedstrijd voor het World Heavyweight Championship |
| 5 | Roman Reigns, The Usos (Jey Uso & Jimmy Uso), Sami Zayn, & CM Punk vs The Bloodline (Solo Sikoa, Jacob Fatu, Tama Tonga, en Tonga Loa) & Bronson Reed | Roman Reigns, The Usos (Jey Uso & Jimmy Uso), Sami Zayn, & CM Punk | War Games wedstrijd |
* (c) = Huidige kampioen
* (nc)= Nieuwe kampioen
# Pycnarmon deicoonalis

Pycnarmon deicoonalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Zebronia deicoonalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Brazilië.
# Miu Hirano

Miu Hirano (然哦理论, Hirano Miu) (Numazu, 14 april 2000) is een Japans tafeltennisspeelster. Ze won de World Cup van 2016 en werd in 2017 Aziatisch kampioen.

## Carrière

Op 16-jarige leeftijd werd Hirano voor het eerst bekend in de tafeltenniswereld toen ze de World Cup won. Ze versloeg onder andere de topspelers Feng Tianwei en Cheng-I-Ching. Op de wereldkampioenschappen won Hirano een bronzen medaille. In datzelfde jaar won ze ook de Aziatische Kampioenschappen in het enkelspel. Miu Hirano kon haar WK-overwinning in 2016 niet prologeren, ze werd vierde.
Op het World Tour Grand Finals in 2017 ging ze naar huis in de eerste ronde.
Met het team werd ze tweede bij de World Team Cup in 2018, maar verloor bij het Duits Open tegen Suh Hyowon met 2-4.

## Erelijst
### Aziatische kampioenschappen

* 2017: Winnaar enkelspel
* 2017: Tweede plaats team

### Wereldkampioenschappen

* 2017: Derde plaats enkelspel

### World Cup

* 2016: Winnaar enkelspel
* ↑ (de) World Cup: Junge Japanerin Hirano schreibt Geschichte myTischtennis.de (geraadpleegd op 31 maart 2018)
* ↑ (de) Miu Hirano schreibt Geschichte Westdeutsche Tischtennis-Verband (WTTV), 2 juni 2017
* ↑ (de) Asienmeisterschaften: 17-Jährige schockiert China! myTischtennis.de, 15 april 2017
* ↑ (en) Miu Hirano loses in first round at season-ending ITTF World Tour Grand Finals The Japan Times, 14 december 2017
* ↑ (de) World Team Cup 2018 in London tischtennis-infos.de
* ↑ Wettquotenarchiv und Ergebnisse: Tischtennis International German Open - Singles - Women Wettportal.com (geraadpleegd op 31 maart 2018)
# Pycnarmon

Pycnarmon is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam voor dit geslacht is voor het eerst gepubliceerd in 1863 door Julius Lederer.

## Soorten

* P. abraxalis (Walker, 1866)
* P. aeriferalis (Moore, 1877)
* P. annulalis (Dognin, 1906)
* P. argenticincta (Hampson, 1899)
* P. argyria (Butler, 1879)
* P. aripanalis (Hampson, 1899)
* P. cecinalis (Dognin, 1897)
* P. chinensis (South, 1901)
* P. cribrata (Fabricius, 1794)
* P. crocalis (Hampson, 1899)
* P. cyanoxantha (Meyrick, 1934)
* P. decipiens Munroe, 1958
* P. deicoonalis (Walker, 1859)
* P. diaphana (Cramer, 1777)
* P. dichocrocidalis (Strand, 1918)
* P. diffusalis Hampson, 1917
* P. dryocentra (Meyrick, 1933)
* P. eosalis Viette, 1958
* P. fulvomarginalis (Pagenstecher, 1900)
* P. geminipuncta (Hampson, 1912)
* P. glaucias (Meyrick, 1894)
* P. grisealis (Kenrick, 1912)
* P. idalis (Walker, 1859)
* P. jaguaralis (Guenée, 1854)
* P. juanalis Schaus, 1933
* P. lactiferalis (Walker, 1859)
* P. leucinodialis (Schaus, 1912)
* P. leucodoce Meyrick, 1936
* P. levinia (Stoll, 1781)
* P. macilentalis Viette, 1958
* P. macrotis (Meyrick, 1897)
* P. mallaleuca (Hampson, 1907)
* P. marginalis (Snellen, 1890)
* P. meritalis (Walker, 1859)
* P. mioswari (Kenrick, 1912)
* P. nebulosalis Hampson, 1896
* P. orophila Ghesquière, 1940
* P. pantherata (Butler, 1878)
* P. peruvialis Hampson, 1917
* P. praeruptalis (Lederer, 1863)
* P. pseudohesusalis Strand, 1920
* P. pulchralis (Swinhoe, 1901)
* P. quinquepuncta (Swinhoe, 1904)
* P. radiata (Warren, 1896)
* P. sarumalis (Holland, 1900)
* P. schematospila (Meyrick, 1937)
* P. sciophila Ghesquière, 1940
* P. septemnotata (Mabille, 1900)
* P. sericea Ghesquière, 1940
* P. sexpunctalis (Hampson, 1912)
* P. staminalis (Hampson, 1912)
* P. subpictalis (Hampson, 1912)
* P. syleptalis (Hampson, 1899)
* P. tapeina Ghesquière, 1940
* P. virgatalis Moore, 1867
* P. vohilavalis (Viette, 1954)
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 1-12-2024.
* (en) De Prins J. & De Prins W. 2011–2021. Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication, geraadpleegd op 1-12-2024.
# Nabeeld

Het nabeeld is het beeld dat het menselijk oog waarneemt, wanneer de blik eerst gericht wordt op een felgekleurd voorwerp, en vervolgens op een witte – of juist geheel zwarte – achtergrond.
De contouren en de grootte van het nabeeld zijn gelijk aan de contouren en grootte van het origineel. De kleur van het nabeeld is echter complementair met de kleur van het origineel. Bestaat het origineel bijvoorbeeld uit een groene cirkel en een geel vierkant, dan bestaat het nabeeld uit een magenta cirkel en een blauw vierkant. De complimentaire kleuren zijn: rood met cyaan (lichtblauw), geel met violet (donkerblauw) en groen met magenta (roze).

## Contrastzoom

Een nabeeld treedt ook op rondom een object (contrastzoom), vooral als men het object tegen een lichte achtergrond plaatst. Dit nabeeld is iets groter dan het origineel en wordt veroorzaakt doordat de ogen voortdurend kleine saccades maken, met een frequentie van ongeveer 50 saccades per seconde. Aldus kan de buitenste rand van het nabeeld worden waargenomen rondom het object

### De contrastzoom als verklaring van de aura

Waarnemers die zeggen dat ze paranormaal begaafd zijn, zeggen soms dat ze de aura rondom iemands gestalte kunnen zien (het 'stralingsveld' rondom het menselijk lichaam). In veel gevallen zien ze dan het entoptisch verschijnsel contrastzoom. Iedereen kan, mits de ideale visuele omstandigheden, de contrastzoom zien, wat wil zeggen dat vrijwel iedereen daarmee een dergelijke 'aura' kan zien. Menig persoon met veronderstelde paranormale begaafdheid zegt dat niet alleen het menselijk lichaam, maar zowat ieder object, een 'aura' uitstraalt. Het entoptisch verschijnsel contrastzoom kan rond ieder object worden waargenomen, zolang het object in kwestie qua visuele helderheid voldoende contrasteert met de achtergrond ervan.

## Oorzaak van het verschijnsel

Dat we licht kunnen waarnemen, wordt veroorzaakt door miljoenen lichtgevoelige cellen op het netvlies, de receptorcellen. Deze kunnen worden onderverdeeld in kegeltjes en staafjes. De kegeltjes zijn verantwoordelijk voor het kunnen zien van kleuren en worden onderverdeeld in drie soorten, naar het golflengtegebied (de kleur) waar ze het meest gevoelig voor zijn. Er treedt een gewenningseffect op wanneer één soort kegeltjes gedurende langere tijd geprikkeld wordt (bijvoorbeeld door naar een groene cirkel te kijken). Wordt de blik vervolgens gericht op een witte achtergrond, dan slaat de balans door naar de complementaire kleur, in casu magenta. Dit komt omdat de lichtreceptoren vermoeid zijn geworden. Na het nabeeld volgt er een korte periode (nawerkingsperiode), in deze periode wordt er nieuw pigment aangemaakt.

## Literatuur

* M. G. J. Minnaert: De natuurkunde van 't vrije veld, Deel 1: Licht en kleur in het landschap, § 105: Nabeelden (bladzijden 154-157).
# Pycnarmon diaphana

Pycnarmon diaphana is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Phalaena Pyralis diaphana door Pieter Cramer in een publicatie uit 1777.

## Verspreiding

De soort komt voor in Sierra Leone, Soedan, Ethiopië, Kameroen, Equatoriaal Guinee, congo-Kinshasa, Zambia, Zimbabwe, Zuid-Afrika, de Seychellen (Mahé, Nord).

## Waardplanten

De rups leeft op soorten van de Sapotaceae waaronder Planchonella obovata en Sideroxylon ferrugineum.
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 1-12-2024.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2024). Pycnarmon diaphana op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 1-12-2024.
# Jana Geurts

Jana Geurts (Antwerpen, 29 mei 1987) is een Vlaams actrice, danseres en musicalzangeres. Naast haar werkzaamheden in de media is ze actief als advocate.

## Loopbaan

In de lente van 1997 zong ze als een van de dochters von Trapp in de Koninklijk Ballet van Vlaanderen musical The Sound of Music. Van 1997 tot en met 2002 was ze ook actief als danseres in de Samson & Gert Kerstshows. Van 2003 tot en met 2013 danste ze in het K3-ballet in verscheidene shows en videoclips. Als lid van de dansstudio van Studio 100, IJvi Hagelstein te Schelle, danste ze mee in shows van Mega Mindy, de Zomerfestivals, de Grote Sinterklaasshows, de Zomershow 2010 en Le Grand show de Noël. In de musical De 3 Biggetjes uit 2007 had ze een rol in het ensemble. In de Studio 100-reeks Samson en Gert had ze een rol in een speciale aflevering, "Het verrassingsfeest" uit 2010. Daarin was ze te zien als de anders steeds onzichtbare Marlèneke. Ook verscheen ze in Spring (een productie van Studio 100 en Ketnet) als figurant. In 2009 verving ze tijdelijk Vera Hübner in de Duitse versie van K3, Wir 3.
Sinds 2011 vertolkt ze in de televisieserie Rox de hoofdrol van de undercoverspecialiste Olivia waardoor ze nu 52 afleveringen, een special en een speelfilm op haar naam heeft staan. De speelfilm "Mega Mindy versus Rox" kwam uit op 9 december 2015 en trok een bezoekersaantal van meer dan 250.000. De film gaat over de strijd tussen Studio 100 superhelden Mega Mindy en Rox die uiteindelijk samen gaan werken om de echte vijand, Achiel/Waterman, te verslaan.
* ↑ Jana Geurts bij het Kunstenpunt
# Muzeeaquarium Delfzijl

Het Muzeeaquarium Delfzijl is een museum in de stad Delfzijl in de Nederlandse provincie Groningen, dat zich richt op de zee en de scheepvaart, in het bijzonder van Noord-Groningen bij de Eems, de Dollard en de Waddenzee.

## Geschiedenis

Het museum is ontstaan uit twee andere musea. Het oudste hiervan was het Handelsmuseum van Nationale en Overzeesche producten, opgericht in 1929 en vooral gericht op de scheepvaart en de flora en fauna van Nederlands-Indië. In 1960 werden daarnaast een zeeaquarium en een schelpenmuseum geopend in een oude bunker aan de Zeebadweg in Delfzijl-Noord, die deel uitmaakte van de Atlantikwall bij de zeedijk langs de Eemsmonding. Een aantal jaren later werd in dit pand ook het handelsmuseum ondergebracht. De bunker bevatte aanvankelijk ook de militaire verzameling van Arend Willem Ritzema, die echter niet paste in de maritieme collectie van het Muzeeaquarium en daarom in 1976 werd afgestoten.

## Vernieuwing

In september 2016 werd het museum tijdelijk gesloten. Voor de verbreding en versterking van de zeedijk door het waterschap Noorderzijlvest moest het onderkomen van het Muzeeaquarium worden gesloopt. Het ernaast gelegen vroegere zwembad werd verbouwd tot een nieuw museumgebouw, waarvan ook de behouden gebleven bunker met het zeeaquarium deel uitmaakt. Op 1 juni 2018 werd het museum officieel heropend. Hierbij werd de bestaande schelpen- en stenencollectie versoberd en werd een nieuwe presentatie gemaakt van de overige objecten. Het Muzeeaquarium deelt zijn directeur met het Museum Stad Appingedam.

## Collecties

De collectie is verdeeld in een aantal gebieden:
* Archeologie. Hier worden bodemvondsten tentoongesteld uit de omgeving, waaronder het pronkstuk van het museum: het in 1982 in Heveskesklooster in de Delfzijlster Oosterhoek opgegraven hunebed G5 uit 3400 v.Chr. Dit is het noordelijkste hunebed dat in Nederland is aangetroffen. De bijbehorende steenkist uit het neolithicum is apart ondergebracht in het Hunebedcentrum in Borger.
* Geologie. Tot deze deelcollectie behoren een replica van een druipsteengrot, fossielen, kristallen, mineralen en gesteenten.
* Schelpen. Het Muzeeaquarium beschikt over een collectie van ongeveer 15.000 schelpen, waarvan de basis is gelegd door de verzamelaar en amateurmalacoloog A.K. Schuitema. Bijzonder door hun grootte zijn een doopvontschelp en een entemnotrochus rumphii.
* Scheepvaart. De deelcollectie bevat 2300 objecten die betrekking hebben op de scheepvaart rond de Eems en de Dollard, de haven van Delfzijl (waaronder de geschiedenis van de chilisalpeter) en die van Termunterzijl, de Zeevaartschool Abel Tasman. Een prominent museumstuk uit deze collectie is een oud duikpak van 85 kilo.
* Zeeaquarium. Dit is ondergebracht in een voormalige bunker uit de Tweede Wereldoorlog en bevat aquaria met uit de Noordzee en Waddenzee afkomstige vissen, weekdieren en kreeftachtigen.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Bericht van 26 mei 2018. Gearchiveerd op 16 juni 2018. Geraadpleegd op 16 juni 2018.
# Muzeum ČD v Olomouci

Muzeum ČD v Olomouci (Nederlands: ČD-museum in Olomouc) is een spoorwegmuseum in Olomouc, Tsjechië. Het museum is een nevenvestiging van het Muzeum ČD v Lužné u Rakovníka, dat in eigendom is van de Tsjechische spoorwegmaatschappij České dráhy. Het museum is gericht op het tentoonstellen van historische treinen.
Muzeum ČD v Olomouci is gevestigd in een voormalige locomotiefloods bij het station Olomouc hlavní nádraží. Het museum is slechts een beperkt aantal dagen in het jaar geopend voor publiek.

## Externe link

* Officiële website (Tsjechisch, Engels en Duits)
* ↑ Olomouc.cz (Tsjechisch)
# Bánh mì

Bánh mì ("Bánh" is brood, "mì" is tarwe) is een type brood uit de Vietnamese keuken, gebaseerd op het Franse stokbrood (baguette) maar met een aangepast recept. Bánh mì wordt veelal van een combinatie van rijst en tarwemeel gemaakt. De Vietnamese variant van de baguette is over het algemeen luchtiger en heeft een dunnere korst dan zijn Franse tegenhanger. Bánh mì wordt los geserveerd bij soepen, stoofpotten, en currygerechten.
Binnen Vietnam heeft de term bánh mì een bredere betekenis, waar het refereert naar brood in het algemeen en tegelijk ook naar een belegde sandwich die meestal gevuld is met een combinatie van vleeswaren, groenten, en een saus. Er zijn verschillende varianten belegde versies die elk onder een eigen naam bekend zijn. De bekendste is de bánh mì thịt nguội, welke belegd is met leverpaté, verschillende soorten vleeswaren, kruiden, en groenten zoals wortels of komkommers.

## Geschiedenis

Vanaf de tweede helft van de 19e eeuw kwam Vietnam onder Frans koloniaal bestuur, Frans-Indochina. De Fransen brachten verschillende gerechten met zich mee, zoals de baguette en pain de mie. Oorspronkelijk werden de broodjes belegd met typisch Franse ingrediënten zoals, boter, ham, paté en mayonaise. Door de hoge prijs van geïmporteerde tarwe in Vietnam werd het brood als luxe beschouwd, waardoor het enkel door de Fransen en rijkere Vietnamezen gegeten werd. In die tijd kreeg het brood eerst de naam bánh tây (Westers brood), wat later bánh mì (tarwebrood) werd. De dichter Nguyễn Đình Chiểu schreef in 1861 een gedicht waarin hij het brood benoemde.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd een groot aantal Franse soldaten naar het gebied gestuurd. Tegelijkertijd nam de invoer van tarwe af. Om toch aan de vraag naar stokbrood te kunnen voldoen, werd er rijstmeel door de tarwe gemengd. In de jaren vijftig van de twintigste eeuw ontstond in Ho Chi Minhstad (destijds Saigon geheten) een variant die in stalletjes of vanaf brommers op straat werd verkocht met de naam bánh mì Sài Gòn. Deze broodjes waren belegd met Vietnamese ingrediënten en deze werden al snel een basisvoedsel. Door de Vietnamese diaspora ten gevolge van de Vietnamoorlog werden de belegde broodjes ook geïntroduceerd in Australië, Canada en de Verenigde Staten.
* ↑ Viet World Kitchen: Recipes: Banh Mi Sandwich. web.archive.org (30 maart 2010). Gearchiveerd op 7 januari 2021. Geraadpleegd op 14 mei 2021.
* ↑ (en) Robyn Eckhardt, Saigon's Banh Mi. The Wall Street Journal (30 juli 2010). Geraadpleegd op 14 mei 2021.
* ↑ (en) Andrew Lam, The Marvel of Bánh Mì. The Cairo Review of Global Affairs (2015). Geraadpleegd op 14 mei 2021.
# Pycnarmon idalis

Pycnarmon idalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Zebronia idalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Maleisië (Sarawak).
# Jan Verbraeken

Jan Verbraeken (Antwerpen, 20 maart 1923 - Turnhout, 24 september 1983) was een Belgisch zanger. Naast Will Tura, die de "Keizer van het Vlaamse Lied" wordt genoemd, was Jan Verbraeken de "Prins van het Vlaamse lied". Naast Bobbejaan Schoepen is hij een van de Belgische schlagerzangers van de jaren vijftig.
Samen met Marcel Hellemans en het door hun opgerichte Metropolis Amusementsensemble (Antwerps Metropolis Orkest/Metropolis ensemble) heeft hij in Aan het noordzeestrand (een cover van Nordseewellenlied (Friesenlied) van Martha Müller-Grählert en Friedrich Fischer-Friesenhausen uit de jaren dertig) één van de grootste Vlaamse succesnummers van na de Tweede Wereldoorlog op zijn naam staan. Het nummer stond in 1955 zestien weken lang in de Belgische hitparade met een hoogste notering op plaats 5. In 1958 volgde nog een heruitgave, toen bestond het ensemble uit Hellemans, Verbraeken, en toekomstig echtpaar Yvonne Henneco en Henk van Montfoort.

## Levensloop

Verbraeken werd geboren in Antwerpen als zoon van Gustaaf en Maria Nieman. Jan was de nonkel van Carl Verbraeken en hij was de broer van schrijfster Irène Van Kerckhoven-Verbraeken. Hij komt uit een gezin van 10 kinderen.
In 1948 huwde hij met Maria Wilrycx en ruilde hij Antwerpen in voor Borgerhout, later verhuisde hij nog naar Lanaken, waar hij een tijdje zou wonen. Later vertrok hij ook uit Lanaken en ging op de markt van Turnhout een café uitbaten.

## Repertoire

Bron: Muziekarchief.

### Verzamelalbums

* De prins van het Vlaamse lied (2003)
* Vlaanderen, dierbaar land (1976)
* Aan het noordzeestrand (1975)

### Singles

* Aan het Noordzeestrand (1950)
* Geef mij de vodka Anuschka (1955)
* Tieneke (1955)
* We willen nog wat blijven (1953)
* Als we maar steeds te drinken krijgen (1953)
* Morgen kom ik weder (1953)
* Ik wou, ik wou (1953)
* Luna Rossa
* Waarom valt er water uit de wolken
* Aan de kaai in 't schipperskwartier
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 10, pagina 109 noemt hem Jan Verbraecken, meldt zijn overlijden niet
* ↑ Biografie van Jan Verbraeken, Muzikum.
* ↑ Pagina over Jan Verbraeken. Gearchiveerd op 27 november 2023.
* ↑ Vlaamse Ultratop, die toen nog niet bestond, met gegevens (geraadpleegd 2 maart 2024). Gearchiveerd op 3 maart 2024.
* ↑ Jan Verbraeken in het Muziekarchief. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
# Pycnarmon levinia

Pycnarmon levinia is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Phalaena levinia door Caspar Stoll in een publicatie uit 1781.
De soort komt voor in Suriname en Brazilië.
# Ons uniform

Ons uniform (Perzisch:یونیفرم ما) is een Iraanse korte animatiefilm uit 2023 onder regie van Yegane Moghaddam. Ze ontwikkelde de film met een heel klein team en budget waarbij haar vader als producent diende. In de film haalt een Iraans meisje herinneringen aan haar schooltijd op door de rimpels en stoffen van haar oude uniform, heel letterlijk. In plaats van papier, canvas of een digitaal medium gebruikte Moghaddam rechtstreeks de stof die wordt gebruikt voor het maken van schooluniformen.

## Release en ontvangst

De film ging op 6 mei 2023 in première op het Animayo film festival in Gran Canaria. In 2024 ontving de film een Oscarnominatie voor Beste korte animatiefilm.
De film werd ook vertoond in Museum Arnhem tijdens de expositie Iraanse vrouwen in animatie, die liep van september 2024 tot januari 2025.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2024 | Academy Awards | Beste korte animatiefilm | Beste korte animatiefilm | Genomineerd |
# Piet Piryns

Piet Piryns (Gent, 16 juni 1948) is een Belgisch journalist, auteur en redacteur.

## Levensloop

Piet Piryns is de zoon van de overtuigde Vlaams-katholieke Remi Piryns. Hij studeerde aan het Gentse Sint-Lievenscollege en aan de Katholieke Universiteit Leuven. In zijn jeugd was hij oprichter en bezieler van cabaret Rommelpot, genoemd naar het tijdschrift Rommelpot waar zijn vader aan meewerkte.
Hij ging aanvankelijk aan de slag bij de BRT als tekstschrijver voor de radio. Vervolgens werd hij in 1972 werkzaam als journalist voor Humo. Hier werd hij bekend voor de interviews die hij met Herman de Coninck maakte in de reeks Humo sprak met.... In 1977 ging hij schrijven voor Vrij Nederland, waar hij actief bleef tot hij in 1989 plaatsvervangend hoofdredacteur werd van De Morgen in opvolging van Paul Goossens. Uit protest tegen het vroege sluitingsuur van de krant - opgelegd door de uitgever - nam hij ontslag uit deze functie in 1992. Vervolgens ging hij aan de slag bij Knack, alwaar hij op 1 maart 2012 op pensioen ging. Hij is nog een van de eindredacteurs van Ruimte, het vakblad van de Vlaamse Vereniging voor Ruimte en Planning (VRP). Hij presenteert reeds jarenlang de Nacht van de Poëzie.
Piryns werkte een tijdlang aan een biografie van Hugo Claus, maar stopte ermee, onder meer wegens tijdelijke problemen met zijn gezondheid. Verder heeft Piryns geschreven voor diverse theaterproducties van De Zwarte Komedie. Hij werkte ook mee aan Lichtpunt, de uitzending van Het Vrije Woord op de VRT-televisie.
Hij is gehuwd met actrice Mia Van Roy en de vader van Groen-politica Freya Piryns.