OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Parfondeval (Aisne)

Parfondeval is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 149 inwoners (1999). De plaats maakte deel uit van het arrondissement Laon, maar werd op 1 januari 2017 overgeheveld naar het arrondissement Vervins. Parfondeval is lid van Les Plus Beaux Villages de France.

## Geografie

De oppervlakte van Parfondeval bedraagt 11,1 km², de bevolkingsdichtheid is 13,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Parfondeval (Aisne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Guus Sundermeijer-Rincker

Geertruida Augusta (Guus) Sundermeijer - Rincker (Haarlem, 4 april 1923 – Harderwijk, 26 november 2024) was een Nederlands kunstschilderes en textielkunstenares. Haar schilderstijl is te typeren als modern-figuratief.
Ze heeft haar opleiding genoten aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, waar zij les kreeg van Rein Draijer en Willem Jacob Rozendaal. Gedurende haar leven heeft ze gewoond en gewerkt in Geertruidenberg, Haarlem, Heemstede, Nunspeet, Opende en Oldeholtpade. Ze was lid van Kunstenaarsvereniging Sint Lucas, de Nunspeter Schilderskring, De Kern (Apeldoorn), en de kring van Noordveluwse Schilders. Sundermeijer heeft deelgenomen aan groepsexposities bij Vereniging Sint Lucas en met de Nunspeter Schilderskring in Kasteel Zwaluwenburg, daarnaast heeft ze ook diverse solo- of duoexposities gehouden.
Ze overleed op 26 november 2024 op 101-jarige leeftijd.
Bronnen
* K. Roodenburg, Kunstenaars op de Noordwest Veluwe. Deel 2: 1880-1980. Harderwijk, 1996 (uitgave ter gelegenheid van een tentoonstelling in het Veluws Museum te Harderwijk in 1996)
* Documentatie van Beeldende Kunst in Noord-Holland (Geertruida Augusta Sundermeijer - Rincker)
* Biografische gegevens van Guus Sundermeijer-Rincker bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Oud-Nunspeetse kunstenares Guus Sundermeijer-Rincker overleden op 101-jarige leeftijd, 27 november 2024
# Aardbeving Garrelsweer 2021

De aardbeving bij Garrelsweer op 16 november 2021 was een aardbeving met een kracht van 3,2 op de schaal van Richter. Het epicentrum lag bij de Groningse plaats Garrelsweer in de gemeente Eemsdelta. De beving vond plaats op een diepte van 3 kilometer. Twaalf uur eerder was er op dezelfde locatie al een kleine beving geweest van 0,6 op de schaal van Richter. De bevingen zijn het gevolg van gaswinning.
Deze beving was de krachtigste sinds mei 2019 en staat in de top vier van de krachtigste aardbevingen die ooit zijn gemeten in Groningen, aldus het KNMI half november 2021.
De aardbeving leidde tot vragen in de Tweede Kamer. Demissionair minister Stef Blok van Economische Zaken besloot zijn reeds geplande bezoek aan de regio met een week te vervroegen, om in gesprek te gaan met onder andere de burgemeester en de Groninger Bodem Beweging.
Op 18 november waren er al bijna 700 schademeldingen ontvangen door het Instituut Mijnbouwschade Groningen. In een aantal situaties was directe actie nodig, zoals het verwijderen van de windhaan van de kerk van Garrelsweer.
# Crissay-sur-Manse

Crissay-sur-Manse is een gemeente in het Franse departement Indre-et-Loire (regio Centre-Val de Loire). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chinon. Crissay-sur-Manse is lid van Les Plus Beaux Villages de France. De gemeente telde 111 inwoners op 1 januari 2021.

## Geografie

De oppervlakte van Crissay-sur-Manse bedroeg op 1 januari 2021 7,5 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 14,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ Les Plus Beaux Villages de France - Nos Villages. Gearchiveerd op 29 juli 2022. Geraadpleegd op 31 juli 2022.
(Sortering op regio > departement (vet) > gemeente)
# Pasir Bidang

Pasir Bidang is een bestuurslaag in het regentschap Tapanuli Tengah van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Pasir Bidang telt 4847 inwoners (volkstelling 2010).
# Kamp Schoonloo

Kamp Schoonloo, ook wel kamp Elp genoemd, was gelegen aan de Schoonloërweg nabij de huidige gebouwen van Staatsbosbeheer. Het werd in het kader van de werkverschaffing gebouwd als werkkamp.

## Opbouw

Met de bouw van kamp Schoonloo werd in 1929 begonnen. In 1932 werd het werkkamp in gebruik genomen. Het werd in 1939 door de Rijksdienst voor de Werkverruiming overgenomen. De heer Meulman heeft enige tijd de leiding over het kamp gehad. Jonge jongens moesten op de rond het kamp gelegen terreinen bossen aanplanten. Er waren twee grote vijvers met goudvissen op het terrein. Bij feesten in de kantine werd de lokale bevolking uitgenodigd.

## Latere periode

Vanaf januari 1941 werd het kamp gebruikt door de Nederlandse Arbeidsdienst (NAD). Het was kamp 124 van die dienst. De tewerkgestelde jongens moesten in de vlasfabriek aan het Oranjekanaal werken, ontginningswerk doen in de Staatsbossen en schuttersputten graven. Op dinsdag 5 september 1944, Dolle Dinsdag, is het kamp verlaten.

## Na de Tweede Wereldoorlog

Het kamp is na de Tweede Wereldoorlog korte tijd in gebruik geweest als interneringskamp voor NSB'ers. Daarna zijn er militairen in het kamp gelegerd geweest. Deze zijn in 1947 overgeplaatst naar kamp De Pieterberg in Westerbork. In 1951 stond het kamp er nog. Volgens ooggetuigen is het daarna geleidelijk gesloopt.
# Pujols (Lot-et-Garonne)

Pujols is een gemeente in het Franse departement Lot-et-Garonne (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Villeneuve-sur-Lot. Pujols telde op 1 januari 2021 3.747 inwoners.
Het dorp is lid van Les Plus Beaux Villages de France.

## Geografie

De oppervlakte van Pujols bedroeg op 1 januari 2021 24,98 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 150 inwoners per km².
Het oude versterkte dorp kijkt vanuit de hoogte over Villeneuve-sur-lot. Het dorpsplan ligt op een uitloper van een heuvel.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Afbeeldingen

* Straatje in Pujols
* Markthal
* Gemeentehuis
* Église Sainte-Foy
* Église Saint-Nicolas
# Entrevaux

Entrevaux is een gemeente in het Franse departement Alpes-de-Haute-Provence (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur) en telt 868 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Castellane.
De plaats is gebouwd op een rots boven de vallei van de Var. Door Vauban werd Entrevaux omgebouwd naar een vesting. De hoofdingang van het dorp loopt door de versterkte poort, porte Royale, uit 1658. Deze poort bestaat uit een voorpoort, een brug over de Var en de hoofdpoort.
Entrevaux is lid van Les Plus Beaux Villages de France.
* Gezicht op de daken van Entrevaux
* Place Charles Panier
* Gezicht op Entrevaux
* Porte Royale

## Geografie

De oppervlakte van Entrevaux bedraagt 60,4 km², de bevolkingsdichtheid is 14,4 inwoners per km². De Var stroomt van west naar oost door de gemeente en de Chalvagne mondt er uit op haar rechteroever.
De onderstaande kaart toont de ligging van Entrevaux met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Irmgardkapel

De Irmgardkapel (Duits: Irmgardiskapelle) is een kapel op de Süchtelner Hoogte in het Viersener Stadtteil Süchteln, Noordrijn-Westfalen. De plaats waar de kerk staat wordt Heiligenberg genoemd, waar volgens de legende de heilige vele jaren zou hebben geleefd.

## Geschiedenis

Bewezen is dat er vanaf 1498 op de plaats een kleine kapel stond, die echter voor 1589 geheel verwoest werd. Tot 1606 werd de kapel hersteld, maar vervolgens werd de vermoedelijke vakwerkkapel weer aan het verval prijsgegeven.
In het jaar 1664 werd op dezelfde plaats de huidige kapel ter ere van de heilige Irmgard van Suchtelen gebouwd. Opdrachtgever tot de bouw was Aegidius Romanus, abt van het benedictijnenklooster Sint-Pantaleon in Keulen, die in 1681 ook nog het nog altijd aanwezige barokke altaar schonk.
Aan de zuidelijke helling achter de kapel bevindt zich de Irmgardbron. De ingang ervan wordt afgesloten door een smeedijzeren hek uit 1948, dat versierd is met een kruis, hart en anker.
Elk jaar wordt in september, steeds in de week na de vierde september (de feestdag van de heilige), het Irmgardoctaaf gevierd. Het begin van het octaaf wordt gemarkeerd door een processie naar de Heiligenberg, alwaar een eredienst plaatsvindt buiten de kapel in het bos.
Ter gelegenheid van het 500-jarig jubileum van de bedevaart in 1998 was de Keulse aartsbisschop respectievelijk kardinaal Joachim Meisner hier te gast.
In de jaren 2006-2009 bezocht bisschop Heinrich Mussinghoff het Irmgardocataaf.

## Irmgardpad

De kapel is het start- respectievelijk het eindpunt van het Irmgardpad, een als wandel- en pelgrimspad uitgestippelde route voor fietsers en wandelaars. Het 10,7 kilometer lange pad leidt van de kapel door Viersen naar de Helenabron tegenover de parochiekerk Sint-Helena in Helenabrunn.
# La Bastide-Clairence

La Bastide-Clairence (of La Bastida de Clarença in het Occitaans/Gascons) is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bayonne. La Bastide-Clairence is lid van Les Plus Beaux Villages de France. De gemeente telde 978 inwoners op 1 januari 2021.

## Geografie

De oppervlakte van La Bastide-Clairence bedroeg op 1 januari 2021 23,39 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 41,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# La Roque-sur-Cèze

La Roque-sur-Cèze is een gemeente in het Franse departement Gard (regio Occitanie) en telt 186 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nîmes. La Roque-sur-Cèze is lid van Les Plus Beaux Villages de France. De gemeente telde 177 inwoners op 1 januari 2021.

## Geografie

De oppervlakte van La Roque-sur-Cèze bedroeg op 1 januari 2021 8,37 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 21,1 inwoners per km². Het riviertje de Cèze stroomt door het dorp.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Afbeeldingen

* Gezicht op La Roque-sur-Cèze
* Cascades du Sautadet
* Wijngaarden bij La Roque-sur-Cèze
# Monpazier

Monpazier is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bergerac. Monpazier is lid van Les Plus Beaux Villages de France. Monpazier telde op 1 januari 2021 447 inwoners.

## Geschiedenis

In 1970 werden in Monpazier vuurstenen werktuigen en een venusbeeldje (Venus van Monpazier) uit het Gravettien opgegraven. Dit beeldje wordt bewaard in het Nationaal Archeologisch Museum in Saint-Germain-en-Laye.
Monpazier is een voorbeeld van de zogenaamde bastides, een twintigtal nieuwe steden gesticht tijdens de Honderdjarige Oorlog op de grens van de Franse en Engelse gebieden. De stad werd gebouwd in opdracht van Eduard I van Engeland vanaf 1284 op een hoogte van 190 meter boven de Dropt. Het stadsplan is een rechthoek van 400 op 220 meter, bestaande uit acht woonblokken die worden gescheiden door vijf straten in de lengte en vier in de breedte. Centraal ligt de vierkanten grote markt (grand-place). De bastides hadden niet enkel een strategisch maar ook een commercieel belang. Monpazier werd een belangrijk handelscentrum, waaraan de markthal nog herinnert.

## Geografie

De oppervlakte van Monpazier bedraagt 0,53 km², de bevolkingsdichtheid is 866 inwoners per km² (per 1 januari 2019).
De onderstaande kaart toont de ligging van Monpazier met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Isabella Brant

Isabella Brant (1591 – 15 juli 1626 ) was de eerste vrouw van Peter Paul Rubens. Zij was de dochter van Jan Brant en Clara de Moy. Haar vader was een belangrijk stadssecretaris van Antwerpen.
Rubens leerde haar kennen door de contacten van zijn broer Phillip met Nikolaas Rockox jr., burgemeester van Antwerpen. Het huwelijk tussen Peter Paul Rubens en Isabella Brant vond plaats op 3 oktober 1609 in de Premonstratenzerkerk van de Sint-Michielsabdij. Ze hadden 3 kinderen : Clara (1611–1623), Albert (1614–1657) en Nikolaas (1618–1655).
Zij overleed op 15 juli 1626, op 34-jarige leeftijd aan de pest. Na haar dood schreef Rubens: Ik heb werkelijk een uitmuntende gezellin verloren, die men met recht en rede kon, ja moest liefhebben, omdat zij geen enkele vrouwelijke ondeugd bezat; zij was niet grillig of zwak (sic), maar zo goed en zo oprecht. Tijdens haar leven was zij om haar deugden bemind en na haar dood beweend door iedereen. Een dergelijk verlies kost immens veel verdriet. Alleen de tijd kan deze wonde helen.

## Rubens en Isabella Brant in een prieel van kamperfoelie

Dit schilderij ontstond in 1609, een jaar nadat Rubens terugkeerde uit Italië. Hij schilderde het hoogstwaarschijnlijk ter gelegenheid van zijn huwelijk met Isabella in dat jaar. Hun klederdracht legt de nadruk op hun overtuiging dat ze mensen van stand waren. De kamperfoelie is een symbool voor hoe langer, hoe beter en verwijst naar eeuwige liefde. Met zijn toespelingen op de oudheid en de humanistische traditie verwijst het schilderij ook naar Rubens' artistieke zelfbeeld.
De Tuin der Liefde was een populair literair concept en symbool in de periode waarin het schilderij werd gemaakt. Het aanvankelijke concept kan afkomstig zijn van paradijssymbolen die aanwezig waren in middeleeuwse kloostertuinen. Een ander element dat dit kan hebben beïnvloed was de Roman de la Rose, evenals de rol van de tuin in de aristocratische samenleving. In deze scènes worden vrouwen afgebeeld als objecten van bewondering door hun vrijers en is de tuin gevuld met vrolijkheid en muziek.

## Galerij

* Isabella Brant (ca. 1625) - Florence, Uffizi
* Jan Brant, de vader van Isabella door Rubens in de Alte Pinakothek
* Vermoedelijk Clara Serena Rubens (1611-1623) door Rubens - privécollectie
* Rubens en Albert in de Hermitage te Sint-Petersburg

## Externe link

* Isabella Brant (Rubenshuis)
* ↑ ROSINE DE DIJN, "Liefde, leed en passie. De vrouwen van Rubens", Van Halewyck, Leuven, 2009
* Gemeinsame Normdatei: 123050626
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7105 4576
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js20070309001
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 314650881
* Union List of Artist Names: 500112619
* Virtual International Authority File: 96527493
* WorldCat (via VIAF): 96527493
# Saint-Guilhem-le-Désert

Saint-Guilhem-le-Désert is een Franse gemeente gelegen in het departement Hérault in de regio Occitanie. De gemeente telde 245 inwoners in 2019. Saint-Guilhem-le-Désert is lid van Les Plus Beaux Villages de France. De plek kreeg het keurmerk Grand Site de France.

## Bezienswaardigheden

* Abdij van Saint-Guilhem-le-Désert. Gesticht in 804 door Guilhem, de hertog van Aquitanië, ook bekend als Willem met de Hoorn. Alleen de kerk met 15de-eeuwse klokkentoren is overgebleven. Onder de kerk is een crypte. In het museum bevindt zich een sarcofaag uit de 6de eeuw. In het museum The Cloisters in New York is de reconstructie van de kloostergang te zien met zuilen en beeldhouwwerken aangekocht door Grey Barnard in 1906.
* Grotte de Glamouse. Deze ligt op drie km van Saint-Guilhem-le-Désert. De grot werd in 1945 ontdekt en is te bezoeken. De grot beschikt over een grote hoeveelheid fijne kristallisaties van aragoniet en calciet. De grot bestaat uit stalagmieten, stalactieten, zuilen, schijven en draperieën van calciumcarbonaat. Er zijn diverse zalen.
* Pont du Diable, brug uit de 11e eeuw.

### Afbeeldingen

* Cloître de Saint-Guilhem, reconstructie kloostergang New York, The Cloisters
* De Pont du Diable
* Gorges de l'Hérault

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Guilhem-le-Désert bedraagt 38,64 km², de bevolkingsdichtheid is 6 inwoners per km² (per 1 januari 2019).
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Guilhem-le-Désert met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Villeneuve (Aveyron)

Villeneuve is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Villefranche-de-Rouergue. Villeneuve telde op 1 januari 2021 1.964 inwoners. Villeneuve is lid van Les Plus Beaux Villages de France.

## Geografie

De oppervlakte van Villeneuve bedroeg op 1 januari 2021 65,3 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 30,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Villeneuve met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Isidore Pils

Isidore Alexandre Auguste Pils (Parijs, 19 juli 1813 - Douarnenez, 3 september 1875) was een Franse academische kunstschilder van religieuze en militaire ontwerpen.
In 1867 werd hij officier in het Legioen van Eer.
* 1 2 "Isidore Pils"; RKDartists; RKDartists-identificatiecode: 63576.
* ↑ Benezit Dictionary of Artists; geraadpleegd op: 9 oktober 2017; genoemd als: Isidore Alexandre Augustin Pils; Benezit-identificatiecode: B00142054.
* ↑ https://runeberg.org/salmonsen/2/19/0171.html. Gearchiveerd op 17 maart 2023.
* ↑ http://www.culture.gouv.fr/LH/LH181/PG/FRDAFAN83_OL2163006V001.htm.
* Bibliothèque nationale de France: cb12566236j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118875892
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0796 3668
* Library of Congress Control Number: nr90024708
* Base Léonore: LH//2163/6
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 16933287X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 63576
* SNAC: w6fn36m3
* Système universitaire de documentation: 161854036
* Union List of Artist Names: 500022835
* Virtual International Authority File: 54264563
* WorldCat (via VIAF): 54264563
# The Notting Hillbillies

The Notting Hillbillies was een countryband opgericht door Mark Knopfler, die toentertijd nog lid was van Dire Straits. Hij startte de band met Brendan Croker, Steve Phillips en zijn bandlid van Dire Straits Guy Fletcher in 1990. Ze hebben slechts een album uitgegeven onder de naam Missing...Presumed Having a Good Time in 1990. Sindsdien hebben de bandleden zich gericht op hun hoofdbands. De band heeft nog wel vaak samen opgetreden op liefdadigheidsconcerten.

## Geschiedenis

De formatie ontmoette elkaar in 1990 in de privé-opnamestudio van Knopfler in het Londense stadsdeel Notting Hill en produceerde het album Missing ... Presumed Having A Good Time. Tijdens de opnamen bespeelde Dire Straits-manager Ed Bicknell de drums. Daarbij werden vooral volksliederen en oude songs ingespeeld. Het album verscheen in 1990 en bereikte een doorsnee chartklassering. The Notting Hillbillies ondernamen nog een korte tournee en gingen daarna weer uit elkaar. Aangezien twee van de vier bandleden afkomstig waren van Dire Straits, werden The Notting Hillbillies op de markt gebracht als 'ableger' van Dire Straits en als nieuw project van Mark Knopfler, hetgeen echter niet de realiteit betrof. Het album bevatte slechts een enkele song die door Knopfler werd geschreven.

## Discografie
### Singles

* 1990: Your Own Sweet Way
* 1990: Feel Like Going Home
* 1990: Will You Miss Me

### Albums

* 1990: Missing...Presumed Having a Good Time (1990)
# Islay (eiland)

Islay (Schots-Gaelisch: Ìle, IPA: [iːʎə]) is een Schots eiland, het zuidelijkste van de Binnen-Hebriden. Het ligt net ten zuiden van Jura.
De belangrijkste plaats is Bowmore, andere plaatsen van betekenis zijn Port Ellen en Port Charlotte. Het inwoneraantal is iets meer dan 3000. De oppervlakte van het eiland is ruim 600 vierkante kilometer. De kustlijn bedraagt ongeveer 200 kilometer.
Vervoer naar het eiland is mogelijk via een vliegtuig vanaf Glasgow, of via de boot vanaf de veerhaven van Kennacraig. Het klimaat op Islay is vaak zachter dan op het Schotse vasteland, dankzij de Golfstroom.
De bekendste Ileach (zoals de inwoners van Islay heten), is George Robertson, voormalig secretaris-generaal van de NAVO.
Het Schots-Gaelisch wordt nog door ongeveer 50% van de inwoners gesproken maar verliest steeds meer terrein.
De belangrijkste bron van inkomsten voor de lokale bevolking is de landbouw, het distilleren van whisky en het toerisme dat daaruit voortvloeit. Ook vogelaars komen graag naar Islay en hebben hun inbreng in het toerisme.

## Vogels

Op het eiland huizen veel vogelsoorten en het is dan ook het hele jaar door een populaire bestemming voor vogelaars, vooral in de periode van oktober tot mei, wanneer er een grote kolonie brandganzen en rotganzen overwinteren. Andere vogelsoorten die er voorkomen zijn:
* Alpenkraaien
* Blauwe kiekendieven
* Scholeksters
* Aalscholvers

## Whisky

De whisky die gemaakt wordt door de negen nog werkende distilleerderijen op het eiland staan bekend onder de naam Islay malt whisky.
De distilleerderijen aan de zuidkust van het eiland staan erom bekend dat ze een sterke, rokerige en turfachtige smaak hebben. De rokerige smaak is afkomstig van de rook van het turfvuur waarboven de mout gedroogd wordt. Sommigen noemen Islaywhisky's ook wel medicinaal van smaak, omdat de fenolen in de whisky, afkomstig van de turfrook, een jodiumachtige geur hebben.
Deze drie distilleerderijen met een uitgesproken rokerige whisky zijn:
* Ardbeg
* Laphroaig
* Lagavulin Single Malt
Port Ellen is een distilleerderij die eigenlijk in dit rijtje thuishoort, maar die gesloten is in 1984.
Verder naar het noorden liggen de overige distilleerderijen. Deze whisky’s zijn lichter van smaak:
* Bowmore single malt
* Bruichladdich
* Bunnahabhain
* Caol Ila
* Kilchoman
De laatste geopende distilleerderij is die van Kilchoman in 2005. Deze kleine distilleerderij bevindt zich in de Rockside Farm, vlak bij die van Bruichladdich.

## Geboren

* George Robertson (Port Ellen, 1946), secretaris-generaal van de NAVO (1999-2003)