OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marcel Harteveld

Marcel Harteveld (Den Haag, 29 oktober 1984) is een Nederlands cabaretier, acteur en muzikant.

## Biografie

Harteveld groeide op in Den Haag en Rijswijk. Na het VWO op het Interconfessioneel Makeblijde College deed hij een studie Cognitieve Kunstmatige Intelligentie, en studeerde in 2006 af in de richting van "communicatietechniek en informatiesystemen". Daarna volgde hij alsnog zijn passie en in 2007 werd hij toegelaten op de Kleinkunstacademie in Amsterdam. Daar ontmoette hij Johan Fretz. Samen met Fretz richtte hij nog tijdens zijn studie het cabaretduo De Gebroeders Fretz op.
Na hun afstuderen in 2010 werden Harteveld en Fretz gevraagd voor het NCRV-televisieprogramma On Air. In vijf weken reisden ze de wereld rond om elke dag in een ander land een opdracht uit te voeren, daar een filmpje van te maken en te monteren, zodat dat diezelfde avond in het programma kan worden uitgezonden. Naast het optreden met De Gebroeders Fretz speelt Harteveld regelmatig in commercials (onder meer als solozeiler met baard en heimwee voor Fisherman's Friend) en had hij tussen 2014 en 2016 een vaste rol in de SBS6-serie Danni Lowinski. Vanaf seizoen twaalf vertolkt hij de rol van creadocent Henri de Ruiter in de jeugdserie SpangaS.

## Filmografie

Televisieseries :
| Jaar | Productie | Rol | Opmerkingen |
| 2014-2016 | Danni Lowinski | Jeroen Swinkels | Vaste rol |
| 2018-2022 | SpangaS | Henri de Ruiter | |
| 2024 | Monsters at Work | Jack | Stemrol, nasynchronisatie |

## Theater

Theater :
| Jaar | Productie | Rol | Opmerkingen |
| 2017-2018 | Soldaat van Oranje | Chris de Vries | Vaste rol |
| 2016 | De Sneeuwengel | Marcel Harteveld | Eigen productie |

## Discografie

Discografie :
| Jaar | Productie | Opmerkingen |
| 2018 | Zij | Single |
| 2016 | Haat/liefde | Album met 13 nummers, met crowdfunding gerealiseerd. |

## Externe link

* Website van Marcel Harteveld
* ↑ Haroon Ali, 'De vliegtickets moeten we aan onszelf nieten'. de Volkskrant (26 juli 2010). Gearchiveerd op 1 februari 2014.
* ↑ Ali, "SpangaS seizoen 12 toont lef: Durf jezelf te zijn!". KRO-NCRV (3 september 2018). Gearchiveerd op 12 oktober 2018. Geraadpleegd op 12 oktober 2018.
# Cecilia Cuțescu-Storck

Cecilia Cuțescu-Storck (Câineni, 1879 - Boekarest, 1969) was een Roemeens kunstschilder.

## Leven en werk

Cecilia Cutescu Storck studeerde in München (Duitsland) aan de Damenakademie, daarna in Frankrijk bij Jean-Paul Laurens en Benjamin Constant aan de Parijse École des Beaux-Arts. Ze was lerares van meerdere generaties kunstenaars (1916-1947) en de eerste vrouwelijke docent aan een Academie voor Beeldende Kunsten in Europa. Ze werd opgenomen in het Franse Legioen van Eer.
Storck beoefende verscheidene aspecten van de schilderkunst: landschappen, interieurs, portretten, stillevens en decoratieve panelen. Muurschilderingen nemen in Storcks werk een bijzondere plaats in. De kunstenares leverde een belangrijke bijdrage aan de artistieke ontwikkeling van Roemenië op dit vlak.
Cecilia Cuțescu-Storck was getrouwd met de Roemeense beeldhouwer Frederic (Fritz) Storck.

## Oeuvre

* Balchik, Roemeense postzegel (2017)

## Museum

Het woonhuis van Cecilia Cuțescu-Storck en Frederik Storck in Boekarest is tegenwoordig het Muzeul "Frederic si Cecilia Storck". Er wordt ook werk van Frederiks vader Karl Storck en zijn oudere broer Carol Storck getoond.
# Jos van de Kolk

Johannes Josephus ("Jos") van de Kolk (Wanroij, 1879 - Arnhem, 1930) was een Nederlandse missionaris van het Heilig Hart in Nieuw-Guinea.

## Biografie

Van de Kolk trad in 1900 toe tot de congregatie en werd in 1908 tot priester gewijd. Twee jaar later ging hij naar Merauke in Nederlands-Nieuw-Guinea nadat daar in 1905 een nieuwe missiepost was gevestigd onder het krijgslustige en koppensnellende volk der Marind-anim, die bemand werd door slechts een handvol paters.
Jos van de Kolk behoort tot de missiepioniers van de zuidkust van Nieuw-Guinea. Hij stichtte op ongeveer 125 kilometer ten westen van Merauke de nieuwe missiestatie Okaba, die nu een plaats is met een vliegveld, enkele christelijke kerken en een moskee voor de plaatselijke Indonesische transmigranten.
De manier waarop de missionarissen de Marind-anim en hun samenleving wilden hervormen of 'beschaven' bestond voornamelijk uit het controleren en transformeren van de lichamen en lichamelijke praktijken, met name op die van kinderen. De belangrijkste plaatsen waar zij hun gezag konden uitoefenen waren de kostscholen en modeldorpen, speciaal opgezet om Marind kinderen en jongvolwassenen tijdelijk aan hun oorspronkelijke omgeving te onttrekken, zodat de overdracht van kennis en praktijken van de oudere generatie op de jongere generatie onderbroken werd. Van de Kolk en zijn collega's beschouwden dit als de enige mogelijke werkwijze om de kinderen te 'redden', dat wil zeggen te socialiseren op een manier die wezenlijk verschilde van de opvoedingspraktijken van hun ouders.
In 1915 werd Van de Kolk overgeplaatst naar de Kei-eilanden, waar hij een leidende functie ging vervullen. Ook werkte hij op de Tanimbar-eilanden. Hij keerde in 1922 terug naar Nederland waar hij in 1930 op eenenvijftigjarige leeftijd stierf.
Van de Kolk behoort met collega's als de paters Vertenten, Geurtjens en Drabbe tot de generatie missionarissen die een wetenschappelijke belangstelling aan de dag legden voor het volk waaronder ze werkten. Zij publiceerden artikelen en boeken over culturele aspecten, talen en dialecten van hun gebied die hun historische en/of wetenschappelijke belang niet verloren hebben.
Behalve een boek schreef Van de Kolk voornamelijk kleine artikelen in de Annalen van onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart (Tilburg) en de De Java-Post, weekblad voor Nederlandsch-Indië. Samen met Petrus Vertenten schreef hij een woordenboek van de taal van de Marind-anim.

## Geschriften

* "Kerk en pastorie van Okaba', in: Annalen van onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart 29, 1911
* 'Het verleden, het heden en de toekomst van Nederlandsch Zuid-Nieuw-Guinea', in: De Java-Post 10, 1912
* Bij de oermenschen van Nederlandsch-Zuid-Nieuw-Guinea. Tilburg, 1919
* 'Marindineesche verwantschapsbetrekkingen', in: Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde van Nederlandsch-Indië 82, 1926, p. 37-47
* Marindineesch Woordenboek, dl. 1. Weltevreden, 1922 (met P. Vertenten)
# Sekartaji

Sekartaji is een bestuurslaag in het regentschap Klungkung van de provincie Bali, Indonesië. Sekartaji telt 1267 inwoners (volkstelling 2010).
# Spoorlijn Cherbourg - Barfleur

De Spoorlijn Cherbourg - Barfleur was een Franse spoorlijn van Cherbourg naar Barfleur. De lijn was 31,4 km lang.

## Geschiedenis

De lijn werd geopend door de Compagnie des chemins de fer de la Manche op 9 juli 1911. In oktober 1950 werd de lijn gesloten en vervolgens opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Cherbourg

    RFN 366 000, spoorlijn tussen Mantes-la-Jolie en Cherbourg
    RFN 366 106, aansluiting Cherbourg-Maritime
    RFN 366 536, raccordement maritime van Homet

### Barfleur

    lijn tussen Valognes en Montebourg en Saint-Vaast en Barfleur

## Galerij

* Station Cherbourg-Barfleur
* Viaduct van Fermanville in 1911
* Viaduct van Fermanville in 2007
* http://archeoferroviaire.free.fr/v31/spip.php?article120
# Kanaal Briegden-Neerharen

Het Kanaal Briegden-Neerharen is een kanaal in Belgisch-Limburg, ten noorden van Maastricht.
Het kanaal werd gegraven van 1930 tot 1934, samen met het Albertkanaal. Het moest het nieuwe Albertkanaal, ter hoogte van Briegden, verbinden met de Zuid-Willemsvaart bij Neerharen. Vandaar wordt ook de benaming Verbindingskanaal gebruikt. Het verbindingskanaal isoleerde de abdij van Hocht van Pietersheim, een gehucht van Lanaken waarmee het historisch verbonden was en doorsneed de verbinding die bestond uit een rechte dreef.
Indertijd vervulde het Kanaal Briegden-Neerharen een dubbele functie. Ten eerste fungeerde het als voedingskanaal: de Kempische kanalen waren niet langer afhankelijk van de watervoorziening uit Maastricht, maar werden voortaan aangevuld vanuit het Albertkanaal. De hoeveelheid water die België aan de Maas onttrok en in haar kanalennet stortte – wat meermaals conflicten met Nederland veroorzaakt had – werd zo een Belgische aangelegenheid.
Ten tweede sloot het kanaal de antitankgracht, die het Albertkanaal en de Zuid-Willemsvaart ook vormden, aaneen. Het Kanaal Briegden-Neerharen werd daarom uitgebouwd tot een verdedigingsgordel: de "Bunkerlinie Briegden-Neerharen". Er verrezen meerdere bunkers, waarvan er nog acht bestaan. Twee bunkers liggen in de sluiswanden en moesten de sluisdeuren beschermen; als de vijand deze wist op te blazen, dan stroomde het Albertkanaal immers leeg.

## Sluizen

Het hoogteverschil tussen Albertkanaal en Zuid-Willemsvaart bedraagt 20 m. Het wordt overwonnen door twee sluizen.
* Neerharen : enkelvoudige sluis van 55 m x 7,50 m - verval van 8,40 m
* Briegden : enkelvoudige sluis van 55 m x 7,50 m - verval van 8,79 m

## Galerij

* Foto vanaf het kanaal Briegden-Neerharen en op de achtergrond de Zuid-Willemsvaart
* Het kanaal te Neerharen
* De sluis te Neerharen
* ↑ Sluis Neerharen met sluiswachterswoning. inventaris.onroerenderfgoed.be (1 februari 2018). Geraadpleegd op 29 oktober 2024.
* ↑ Briegden - Neerharen | nv De Scheepvaart. web.archive.org (8 februari 2017). Gearchiveerd op 8 februari 2017. Geraadpleegd op 29 oktober 2024.
# Aghlabidische dinar

De Aghlabidische dinar was de munteenheid van de Aghlabiden die heersten over Ifriqiya in de huidige Maghreb in de 9e eeuw. De Aghalabidische dinars werden veel gebruikt in de mediterrane handel.
De Aghlabidische gouden munten uit deze periode werden gekenmerkt door hun ronde vorm, de afwezigheid van markeringen die aangaven waar het goud werd gestempeld, en het gebruik van het woord ghalab (veroveren), dat de Aghlabiden gebruikten om zichzelf te onderscheiden van andere dynastieën in de Maghreb zoals de Rustamiden in Tahert en de Idrisiden in Fez. Deze Aghlabidische dinars onderscheidde zich ook door hun zuiverheid (98-99 procent goud) en door hun gewicht, dat kon oplopen tot 4,5 gram.
* (en) Aghlabid Gold Dinar Minted Under Ziyadat Allah I ibn Ibrahim.
* (en) Discover Islamic Art.
* (en) Discover Islamic Art.
# Rojnići

Rojnići is een plaats in de gemeente Barban in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 48 inwoners (2001).
# Syllepte disticta

Syllepte disticta is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1912.
De soort komt voor in Indonesië (West-Papoea)
# Metohija (Ston)

Metohija is een plaats in de gemeente Ston in de Kroatische provincie Dubrovnik-Neretva. De plaats telt 168 inwoners (2001).
# Sekartejo

Sekartejo is een bestuurslaag in het regentschap Purworejo van de provincie Midden-Java, Indonesië. Sekartejo telt 623 inwoners (volkstelling 2010).
# Spoorlijn Corbeil - Étampes

De Spoorlijn Corbeil - Étampes was een Franse spoorlijn ten zuiden van Parijs van Corbeil-Essonnes naar Étampes. De lijn was 55 km lang.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Compagnie des chemins de fer de grande banlieue en geopend op 8 juni 1912.
Tussen Corbeil en Milly en tussen Maisse en Étampes werd de lijn gesloten in 1949. Tussen Milly en Maisse was er tot 1953 nog goederenvervoer.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Corbeil-Essonnes

    RFN 745 000, spoorlijn tussen Villeneuve-Saint-Georges en Montargis
    RFN 746 000, spoorlijn tussen Corbeil-Essonnes en Montereau

### Maisse

    RFN 745 000, spoorlijn tussen Villeneuve-Saint-Georges en Montargis

### Bouville

    lijn tussen Bouville en La Ferté-Alais

### Étampes

    lijn tussen Étampes en Arpajon
* http://archeoferroviaire.free.fr/v31/spip.php?article972
# Syllepte distinguenda

Syllepte distinguenda is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Eduard Hering in een publicatie uit 1901.
De soort komt voor in Indonesië (Sumatra).
# Sekarwangi (Malangbong)

Sekarwangi is een bestuurslaag in het regentschap Garut van de provincie West-Java, Indonesië. Sekarwangi telt 4776 inwoners (volkstelling 2010).
# Thomas Picton

Luitenant-generaal Sir Thomas Picton (Haverfordwest, 24 augustus 1758 - Mont-Saint-Jean, 18 juni 1815) was een Britse legerofficier en koloniaal bestuurder die vocht in de napoleontische oorlogen. Volgens de historicus Alessandro Barbero werd Picton “gerespecteerd om zijn moed en gevreesd om zijn onstuimige temperament”. De hertog van Wellington noemde hem “een ruwe, grofgebekte duivel", maar vond hem bekwaam.

## Biografie
### Gouverneur van Trinidad

Picton kwam aanvankelijk in de publieke belangstelling door zijn wreedheid tijdens zijn gouverneurschap van Trinidad, als gevolg waarvan hij in Engeland terechtstond voor het goedkeuren van het illegaal folteren van een 14-jarig meisje, Luisa Calderón. Hoewel hij aanvankelijk werd veroordeeld, liet Picton de veroordeling later ongedaan maken met het argument dat Trinidad onder de Spaanse wet viel, die het gebruik van marteling toestond.

### Slag bij Waterloo

Toen Napoleon terugkeerde van Elba, accepteerde Picton op verzoek van Wellington een hoog commando in het Brits-Nederlandse leger en werd hij benoemd tot commandant van de 5e Infanteriedivisie. Samen met elke andere hoge officier in het leger werd hij uitgenodigd voor het bal van de hertogin van Richmond dat op 15 juni in Brussel werd gehouden.
Op 18 juni, bij Waterloo, toen Napoleon om 13u30 het korps van comte d'Erlon het Engels geallieerde centrum bij La Haye Sainte liet aanvallen, lanceerde Picton een bajonetaanval op de oprukkende Franse colonne. Terwijl hij de aanval met onstuimige moed afsloeg - zijn laatste woorden waren “Charge! Aanvallen! Hoera! Hoera!" - werd hij door een musketkogel door de slaap geschoten. Hij sneuvelde gekleed in burgerkleren en hoge hoed, aangezien hij zich pas op 15 juni zonder uniform vanuit Engeland bij het leger had gevoegd.

## Bron

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Thomas Picton op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sekayun Ilir

Sekayun Ilir is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu Tengah van de provincie Bengkulu, Indonesië. Sekayun Ilir telt 666 inwoners (volkstelling 2010).
# Spoorlijn Ensisheim - Habsheim

De Spoorlijn Ensisheim - Habsheim was een Duitse spoorlijn in het huidige Frankrijk van Ensisheim naar Habsheim. De lijn was 20,8 km lang.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd door de Deutsches Heer geopend als militaire lijn op 21 augustus 1916 als verbinding van Colmar naar het zuiden om Mulhouse te vermijden. Na de Eerste Wereldoorlog werd de verbinding stilgelegd en vervolgens opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Ensisheim

    RFN 121 000, spoorlijn tussen Colmar-Sud en Bollwiller

### Île-Napoléon

    RFN 124 000, spoorlijn tussen Mulhouse-Ville en Müllheim

### Habsheim

    RFN 115 000, spoorlijn tussen Strasbourg-Ville en Saint-Louis
* http://archeoferroviaire.free.fr/v31/spip.php?article1214
* http://etienne.biellmann.free.fr/gare/fr/Ensisheim-Habsheim.htm
# Tegenbosch (hoeve)

Tegenbosch was een hoeve gelegen in het gehucht Acht (Nederland) bij Woensel.

## Geschiedenis

Als oudste eigenaar van de hoeve Tegenbosch wordt heer Willem van Milberg genoemd, die heer van Cranendonk was (een kasteel en heerlijkheid in Noord-Brabant, bij Eindhoven) van 1388 tot 1413. De hoeve Tegenbosch wordt ook vermeld in het Bosch Protocol, in 1431. Jonker Jan Van Scoenvorst (Jan II van Schoonvorst, zoon van Jan I van Schoonvorst ) en heer van Cranendonk, geeft daarbij de hoeve, samen met een beemdje 't Beddenbroeck, in erfpacht, aan Henrick Hermans Wouter. In 1459 verkoopt Henric Hermanszoon Wouter de hoeve "Ten Tegenbossche" aan zijn zoon, Herman. Van Schoonvorst heeft de hoeve bekomen als erfgenaam van zijn moeder, Margaretha van Merode van Hemmersbach, die na haar huwelijk met Jan I van Schoonvorst trouwde met Willem van Milberg.
In 1512-1513 wordt de hoeve aangekocht door de Tafel van de Heilige Geest (het zogenaamde "Geefhuis") te 's-Hertogenbosch en bleef in haar bezit tot 1750. Ze werd aangekocht samen met nog twee andere hoeven op Acht, "den Hurk" en "de Mispelhoef (boerderij) Mispelhoeve". Deze drie hoeven zijn alledrie laatmiddeleeuwse Einzelhöfe, geïsoleerde ontginningen die elk een geheel vormden omringd waren door heide.
In 1750 verkoopt de Tafel de hoeven. Op datum van die verkoop was de hoeve Tegenbosch 15 ha groot (8 ha akkerland, 3,2 ha groenland en 3,8 ha overige - vermoedelijk heide grond), en 4 heidevelden van een onbekende grootte.
In de Atlas van J. Kuyper uit 1865 staat de hoeve Tegenbosch, samen met de hoeven De Hurk en De Mispelhoef, ingetekend op kaart van de gemeente Woensel.
De hoeve werd tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest door een bombardement, en nooit meer heropgebouwd. In Eindhoven, waarvan Woensel nu deel uitmaakt, verwijzen de Tegenboschweg en de Tegenbosch (brug) nog naar het bestaan en de locatie van de hoeve. Op de plaats waar vroeger het sportpark Tegenbosch gelegen was, is een villawijk gebouwd, Buitenplaats Tegenbosch.
# Syllepte glebalis

Syllepte glebalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys glebalis door Julius Lederer in een publicatie uit 1863.
De soort komt voor in Sierra Leone, Liberia, Ivoorkust, Nigeria, Kameroen, Congo-Kinshasa, Zambia en Zimbabwe.
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 7-12-2024.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2024). Syllepte glebalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 7-12-2024.
# Sekayun Mudik

Sekayun Mudik is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu Tengah van de provincie Bengkulu, Indonesië. Sekayun Mudik telt 821 inwoners (volkstelling 2010).
# Ditrău

Ditrău (Hongaars:Gyergyóditró) is een gemeente in Harghita. Ditrău ligt in de regio Transsylvanië, in het midden van Roemenië. Het behoort tot het Szeklerland, het gebied waar etnische Hongaren de meerderheid vormen. De streek rond het dorp is de Gyergyószék.
De gemeente bestaat uit 3 dorpen en had in 2011 4.867 inwoners (98% etnische Hongaren). Eveneens 98% is het aantal Rooms Katholieken in de gemeente (volkstelling 2011).
In 1903 werd in Ditrau een nieuwe kerk gebouwd, deze is de grootste van het gehele Szeklerland en wordt door de bevolking "grote kerk" genoemd. In de jaren na 2020 zal naast het dorp een nieuwe autosnelweg worden gebouwd (A8 (Roemenië) die de verbinding gaat vormen tussen Targu Mures en Iasi.
* St. Catharinakerk, Ditrău
* St. Catharinakerk, Ditrău
* Begraafplaats van Ditrău
* Grote kerk van Ditrău
Atid · Avrămești · Bilbor · Brădești · Căpâlnița · Cârța · Ciceu · Ciucsângeorgiu · Ciumani · Corbu · Corund · Cozmeni · Dănești · Dârjiu · Dealu · Ditrău · Feliceni · Frumoasa · Gălăuțaș · Joseni · Lăzarea · Leliceni · Lueta · Lunca de Jos · Lunca de Sus · Lupeni · Mădăraș · Mărtiniș · Merești · Mihăileni · Mugeni · Ocland · Păuleni-Ciuc · Plăieșii de Jos · Porumbeni · Praid · Racu · Remetea · Săcel · Sâncrăieni · Sândominic · Sânmartin · Sânsimion · Sântimbru · Sărmaș · Satu Mare · Secuieni · Siculeni · Șimonești · Subcetate · Suseni · Tomești · Tulgheș · Tușnad · Ulieș · Vărșag · Voșlăbeni · Zetea
# Horns (film)

Horns is een Amerikaans-Canadese film uit 2013 onder regie van Alexandre Aja. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Joe Hill.
De film ging in première op 6 september op het Filmfestival van Toronto maar kwam pas officieel in de bioscopen vanaf september 2014.

## Verhaal

Ig Perrish (Daniel Radcliffe) wordt ten onrechte beschuldigd van moord en verkrachting van zijn ex-vriendin Merrin. Na een zware nacht ontwaakt hij op een ochtend met een paar horens op zijn voorhoofd. Hij ontdekt dat hij daardoor ook diabolische krachten heeft en vreemden vertellen hem zonder aarzelen hun donkerste geheimen. Hij gebruikt deze krachten om op zoek te gaan naar de echte moordenaar.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Daniel Radcliffe | Ig Perrish |
| Max Minghella | Lee Tourneau |
| Joe Anderson | Terry Perrish |
| Juno Temple | Merrin Williams |
| Sabrina Carpenter | Jonge Merrin |
| Kelli Garner | Glenna |
| James Remar | Derrick Perrish |
| Kathleen Quinlan | Lydia Perrish |
| Heather Graham | Serveerster |
| David Morse | Dale Williams |
| Alex Zahara | Dr. Renald |

## Productie

Oorspronkelijk werd Shia LaBeouf gecast voor de hoofdrol maar later vervangen door Daniel Radcliffe. Het filmen begon in september 2012 en ging door op verschillende plaatsen in Brits-Columbia, Canada.
# Heathrow Terminal 4 (metrostation)

Heathrow Terminal 4 of T4 is een station van de metro van Londen aan de Piccadilly Line onder terminal 4 van de luchthaven Heathrow. Naast het metrostation ligt Station Heathrow Terminal 4 van de Elizabeth line. Het station is een van de vier op de Londense metro met slechts één perron, en is de enige met eenrichtingsverkeer.

## Geschiedenis

T4 werd op 12 april 1986 geopend en is het tweede metrostation op de luchthaven. Heathrow Terminals 2 & 3 was in 1977 het eerste en in 2008 volgde als derde station, Heathrow Terminal 5. Het station en de keerlus waar het aan ligt werden gebouwd om de, op 1 april 1986 geopende, Terminal 4 voor British Airways een aansluiting op de metro te geven. De metro's van de Piccadilly Line reden van Hatton Cross met de klok mee door de keerlus naar Heathrow Terminals 2 & 3 via Terminal 4.
In verband met de bouw van Terminal 5 en het station aldaar werd de keerlus inclusief het station T4 op 7 januari 2005 gesloten. Hierdoor werd het mogelijk om de tunnels van en naar Terminal 5 aan te sluiten op de keerlus. Reizigers van en naar Terminal 4 waren tijdens de sluiting aangewezen op een pendelbus van/naar Hatton Cross en de metro's reden, net als voor 1986, weer meteen van Hatton Cross naar Heathrow Terminals 2 & 3.
De tijdelijke sluiting werd aangegrepen om de beveiligings- en omroepsystemen op het station te vernieuwen en op 17 september 2006 werden keerlus en station heropend.
Sinds de opening van Heathrow Terminal 5 in maart 2008 rijden de metro's om en om door de keerlus respectievelijk de rechtstreekse sporen tussen Hatton Cross en Heathrow Terminal 2 & 3. De rechtstreekse metro's rijden vervolgens door naar Terminal 5. Tot 2012 was gratis vervoer niet mogelijk tussen terminals, in tegenstelling tot de Heathrow Express. In januari 2012 werd gratis reizen geïntroduceerd voor Oyster-kaarthouders tussen de drie metrostations op Heathrow. Maar om van Heathrow Terminals 2 & 3 of Terminal 5 naar Terminal 4 te reizen, moet men overstappen op Hatton Cross. Deze reis is gratis, ondanks dat Hatton Cross zelf geen deel uitmaakt van de vrije reiszone. Tussen 9 mei 2020 en 14 juni 2022 was Heathrow Terminal 4 tijdelijk gesloten in verband met de COVID-19 pandemie.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Heathrow Terminal 4 tube station op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Transport for London, Transport for London, 2022 Station annualised entries and exits. Gearchiveerd op 16 oktober 2023. Geraadpleegd op 10 november 2022.
* ↑ Transport for London, Transport for London, 2023 Station annualised entries and exits. Gearchiveerd op 24 september 2024. Geraadpleegd op 24 september 2024.
# Sekip Hulu

Sekip Hulu is een bestuurslaag in het regentschap Indragiri Hulu van de provincie Riau, Indonesië. Sekip Hulu telt 5915 inwoners (volkstelling 2010).