OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alice Tegnér

Alice Charlotta Tegnér (geboren Sandström, Karlshamn, 12 maart 1864 - Djursholm, 26 mei 1943) was een Zweeds muzieklerares, dichteres en componist van kinderliedjes. Ze wordt beschouwd als de belangrijkste componist van Zweedse kinderliedjes uit de eerste helft van de twintigste eeuw.

## Leven

Alice Sandström was de dochter van Eduard Sandström (1829–1879), een zeekapitein. Ze was muzikaal getalenteerd en volgde reeds op vroege leeftijd pianolessen. Ze studeerde af in Stockholm (Högre lärarinneseminariet) als muzieklerares. Ze was lerares aan de Djursholms samskola en cantor in de kapel van Djursholm. In 1885 trouwde ze met Jakob Tegnér (1851–1926), een advocaat en later secretaris van de Zweedse Uitgeversvereniging, met wie ze twee zonen kreeg, Gosta (1887) en Torsten (1888).

## Carrière

Tegnér schreef heel wat bekende Zweedse kinderliedjes zoals Bä, bä, vita lamm, Mors lilla Olle en Ekorrn satt i granen; Ze schreef ook composities in verschillende klassieke genres, kamermuziek, kerkmuziek, koormuziek, cantates en muziek voor piano, cello en viool. Haar liederen en muziek waren gebaseerd op zowel folk als kunstmuziek. Haar bekendste hymneboek Nu ska vi sjunga, met illustraties van Elsa Beskow, werd gepubliceerd in 1943.

## Selectie werken
### Kinderliedjes

* Asarumsdalen
* Baka kaka
* Borgmästar Munthe
* Bä, bä, vita lamm
* Dansa min docka
* Ekorrn satt i granen"
* Hemåt i regnväder (tekst: Zacharias Topelius)
* I skogen
* Julbocken
* Kring julgranen
* Lasse liten (tekst: Zacharias Topelius)
* Marschlek
* Skogsblommorna till barnen (tekst: Elsa Beskow)
* Sockerbagare

### Andere liederen

* Betlehems stjärna (tekst: Viktor Rydberg)
* Var är den Vän, som överallt jag söker (tekst: Johan Olof Wallin)
* Betlehems stjärna (Gläns över sjö och strand) (tekst: Viktor Rydberg)
* Hell, vårt land!

## Onderscheidingen

* 1914 Litteris et Artibus
* 1926 lid van de Zweedse Koninklijke Muziekacademie (Kungliga Musikaliska akademien)
* 1929 Eerste prijs in het magazine Idun tonsättartävling
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Alice Tegnér op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (sv) Alice Tegnér samlingen (Ediffah)
* ↑ Alice Tegnér op “Naxos”
* Bibsys: 90319301
* Bibliothèque nationale de France: cb124213040 (data)
* CiNii: DA16518245
* Gemeinsame Normdatei: 143696742
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1769 4967
* KulturNav: 9187a247-46a0-4453-b451-b7b522485001
* Library of Congress Control Number: n82276083
* MusicBrainz: 42adcec8-2f3c-4247-8100-8ef6dd018c12
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00985844
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 292173199
* LIBRIS: 96252
* SNAC: w6r81s43
* Système universitaire de documentation: 033336997
* Virtual International Authority File: 71481066
* WorldCat (via VIAF): 71481066
# Koepelkerk (Amsterdam)

De Koepelkerk was een kerk voor de Nederlandse Hervormde Kerk in Amsterdam. Ze was gesitueerd aan de Stadhouderskade. De naam werd na uitgebreid debatteren gekozen uit een rijtje o.a. Geuzenkerk, Oranjekerk, Willemskerk. De architect van A.J. Van Beek (geboren 1848) kwam uit Maarssen.

## Gebruik

Het complex was opgezet als een centraalbouw met een middenpartij in de vorm van een achthoek met ongelijke zijden, bekroond door een hoge koepel en een spits.De hoofdingang werd gemarkeerd door een forse, spitsboogvormige loggia, bekroond door pinakels. Het exterieur was rijk gedecoreerd met natuursteen. Voor een geloofsinstelling die meestal afziet van luxe, was dit een afwijkend ontwerp. De eerste steen werd gelegd op 31 januari 1879, toen voldoende geld was/leek ingezameld om tot bouw over te gaan. De kerk, die vol zat, werd op 1 juni 1884 ingewijd, nadat zij in januari van dat jaar opgeleverd werd. De kosten bedroegen circa 400.000 gulden, terwijl vooraf op 175.000 gulden was gerekend. De overige tijd werd besteed aan het inrichten, waarbij ook weer enige luxe was toegestaan. Ook werd destijds een strijd gevoerd van hoe sterk men "in de leer" moest leven om toegelaten te worden tot de geloofsgemeenschap. Eind jaren zestig viel de kerk ten prooi aan de ontkerkelijking. De laatste dienst vond plaats op 14 februari 1971. Het werd nog in de verkoop gezet, in 1972 werd de kerk gesloopt. De benaming Koepelkerk ging vervolgens naar de voormalige Ronde Lutherse Kerk, maar dat was toen ook al lang geen kerk meer. Gedurende (een deel van) de Tweede Wereldoorlog was in de kosterij het Hoofdkwartier van de Ordedienst gevestigd.

## Meningen over het gebouw

Ten tijde van oplevering was niet iedereen blij met het ontwerp. Vooral de koepel moest het ontgelden. De een zag er een omgekeerd wijnglas in, de ander moest denken aan de piek van de Duitse soldatenhelmen (Pickelhaube). Daarna kwam er meer acceptatie. Ten tijde van de sloop was de mening 180 graden gedraaid. "Het was een zonde om een dergelijk complex te slopen en het te laten plaatsmaken voor 'het zoveelste hotel' voor toeristen", was de trend. Ter plaatse verrees enkele jaren later het Amsterdam Marriott Hotel.
Ruim veertig jaar na de sloop koos Het Parool het als gebouw dat indien mogelijk alsnog herbouwd zou moeten worden, op een lijst van negen. De Koepelkerk verkeerde daarbij in het gezelschap van het Paleis voor Volksvlijt (verloren gegaan door brand), RoXY (afgebrand), Stadion De Meer (gesloopt), De Waag op de Dam, Post CS-gebouw (gesloopt), het snoephuisje in het Vondelpark (gesloopt), Hotel Polen (afgebrand) en het in 1963 afgebrande C&A-gebouw aan het Damrak. Geheel onbevooroordeeld was de krant niet: in 1971 had ze een handtekeningenactie op touw gezet om de kerk voor sloop te behoeden. De in 1947 bevestigde Plaquette H.F. Westerveld verhuisde naar de ingang van het Marriott.
# Alexandre Vidal Porto

Alexandre Vidal Porto (São Paulo, 19 maart 1965) is een Braziliaans auteur en diplomaat.

## Biografie

Alexandre Vidal Porto werd geboren in São Paulo en behaalde diploma's aan de Universiteit van Fortaleza, de Harvard Law School en Instituto Rio Branco. Vanaf 1991 werkte hij als diplomaat en woonde in Fortaleza, Brasilia, New York, Santiago, Boston, Mexico-Stad, Washington, Tokio en Frankfurt. Momenteel woont en werkt hij in Amsterdam, waar hij de functie van Consul-Generaal bekleedt.
# Ernest Sound

De Ernest Sound is een zeestraat in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

De zeestraat heeft een lengte van 48 kilometer en strekt zich uit van het zuiden van Wrangell Island in het noordoosten tot aan de monding in Clarence Strait in het zuidwesten. Het waterlichaam scheidt de eilanden Wrangell Island en Etolin Island in het noordwesten van het Cleveland Peninsula van het vasteland van Alaska in het zuidoosten. Ter hoogte van de monding in Clarence Strait heeft het een breedte van ongeveer 6,4 kilometer en gaat vanuit daar in noordelijke richting. Ter hoogte van Point Warde (tegenover Wrangell Island waar het waterlichaam een bocht maakt van ongeveer 90°) gaat de zeestraat verder onder de naam Bradfield Canal in noordoostelijke richting en is ze nog maar 1,6 kilometer breed. Tussen Wrangell Island en Etolin Island ligt de Zimovia Strait die in de Ernest Sound uitmondt.
Een doorgang naar Wrangell door Ernest Sound, het Bradfield Canal, Blake Channel en Eastern Passage is haalbaar en wordt soms gebruikt. Kleine vaartuigen gebruiken Zimovia Strait vaak. De voornaamste gevaren in het hoofdgedeelte van Ernest Sound zijn McHenry Ledge, met een diepte van 0,9 meter diep; en een 5,5 meter hoge rots bij de ingang van Union Bay.
In de zeestraat bevinden zich talrijke eilanden, waarvan twee grote, één aan elke kant, ongeveer halverwege de lengte. Voor de kust van Etolin Island is dat Brownson Island en voor de kust van het vasteland Deer Island.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Het werd voor het eerst doorkruist en in kaart gebracht in 1793 door James Johnstone, een van de officieren van George Vancouver tijdens zijn expeditie van 1791-1795. Vancouver noemde het later Prince Ernest's Sound, naar Prins Ernst August I van Hannover (later koning van Hanover).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ernest Sound op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Duncan Canal (Alaska)

Duncan Canal is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het waterlichaam dringt diep door in Kupreanof Island en scheidt Lindenberg Peninsula van het hoofdeiland. Het hoofdeiland vormt de westkust van het kanaal, het schiereiland en Woewodski Island de oostkust. In het zuidoosten mondt tussen het schiereiland en Woewodski Island de Wrangell Narrows uit in het kanaal. Butterworth Island ligt in de monding van het Duncan Canal, waar het uitmondt in de Sumner Strait, voorbij het grotere Woewodski Island.
De Duncan Canal Portage is een populaire wandelroute door het noordelijke uiteinde van het Lindenberg Peninsula. Het bood oorspronkelijk toegang tot het noordelijke uiteinde van het Duncan Canal rechtstreeks vanuit Frederick Sound.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Het werd voor het eerst in kaart gebracht in 1793 door James Johnstone, een van de officieren van George Vancouver tijdens zijn expeditie van 1791-1795. Het is vernoemd naar de Engelse missionaris William Duncan.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Duncan Canal (Alaska) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Chatham Strait

De Chatham Strait of Shee ya xhaak (in het Tlingit) is een smalle zeestraat in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten. De zeestraat is onderdeel van de Inside Passage.

## Geografie

De zeestraat is 240 kilometer lang en strekt zich uit van de kruising van Icy Strait en Lynn Canal in het noorden tot aan de open zee van de Golf van Alaska in het zuiden. De zeestraat is diep en 5 tot 16 kilometer breed.
De zeestraat scheidt Chichagof Island en Baranof Island in het westen van Admiralty Island, Kuiu Island en Coronation Island in het oosten. Ten zuiden van Admiralty Island komt de Frederick Sound erin uit.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Naamgeving

Het zuidelijke deel van de zeestraat werd in 1775 Ensenada del Principe genoemd door Juan Francisco de la Bodega y Quadra. In 1786 gaf Jean-François de La Pérouse het de naam Tschirikow Bay en in 1789 noemde de bonthandelaar James Colnett het Christian Sound. Andere vroege bonthandelaren noemden het Menzies Strait. Het kreeg zijn huidige naam in 1794 toen George Vancouver het Chatham Strait noemde ter ere van William Pitt, 1e graaf van Chatham; Chatham Sound, verder naar het zuiden in British Columbia, werd door Vancouver vernoemd naar zijn zoon John Pitt, 2e graaf van Chatham, wiens broer William Pitt premier van Groot-Brittannië was.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Chatham Strait op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Nieuwezijds Kolk

De Nieuwezijds Kolk (vaak kortweg "De Kolk" genoemd) is een pleintje in het centrum van Amsterdam. Het grenst aan de Nieuwezijds Voorburgwal en is via de Kolksteeg verbonden met de Nieuwendijk.
Midden op het plein staat het Korenmetershuisje, gebouwd in 1620 voor het gilde van korenmeters. Het is een van de weinige Amsterdamse gildehuizen die bewaard zijn gebleven.
De Nieuwezijds Kolk is waarschijnlijk het oudste stukje bewoond gebied van de stad. Hier mondde in de Middeleeuwen de Boerenwetering (via de Nieuwezijds Voorburgwal; in 1884 gedempt) uit in de Amstel (Damrak).
De archeologische opgravingen die hier zijn uitgevoerd hebben belangrijke informatie verschaft over de vroegste geschiedenis van Amsterdam. Tijdens opgravingen in 1994 en 1999 werden resten aangetroffen van een ommuurde versterking uit de 13e eeuw, mogelijk een door Floris V gesticht kasteel. Ook zijn vroeg-13de-eeuwse woonhuizen en werkplaatsen van ambachtslieden opgegraven.
Op de hoek van de Nieuwezijds Kolk en Boerenwetering werd in 1300 de eerste windmolen van Amsterdam gebouwd. De Kolk werd eind 15e eeuw gedempt en hierna gebruikt als veemarkt. Vanaf 1542 werd het gebruikt als laad- en losplaats voor bierschepen, en kwamen er veel pakhuizen en handelshuizen.
Vanaf de jaren '60 stond hier de studentensociëteit Akhnaton, die zich midden jaren '70 ontwikkelde tot een open jongerensoos. In de jaren 1980 en 1990 was de Nieuwezijds Kolk een krakersbolwerk. In twee van de gekraakte panden, De Dirk en De Kolk, werden veel verschillende activiteiten georganiseerd door de krakersbeweging.
Ondanks heftige protesten werd midden jaren negentig op de Nieuwezijds Kolk flink gesloopt waarna grootschalige nieuwbouw werd gerealiseerd, met onder meer het inmiddels ontmantelde Winkelcentrum de Kolk (architect: Ben van Berkel) en het hotel Golden Tulip Amsterdam.
| Opgravingen van een 13e-eeuws kasteel bij de Nieuwezijds Kolk in Amsterdam. Bron: Amsterdam Bureau Monumenten en Archeologie | Opgravingen van een 13e-eeuws bij de Nieuwezijds Kolk in Amsterdam. Bron: Amsterdam Bureau Monumenten en Archeologie |

## Verkeer en vervoer

De halte Nieuwezijds Kolk wordt gebruikt door:
* de tramlijnen 2, 12, 13 en 17
* de nachtbussen N82, N83 en N84 van het GVB
* de nachtbussen N47, N57 en N97 van Connexxion
De ondergrondse parkeergarage De Kolk bevindt zich onder de Nieuwezijds Voorburgwal ter hoogte van de Nieuwezijds Kolk.

## Literatuur

Theo Toebosch: De Nieuwezijds Kolk en de Nieuwendijk in dertiende-eeuws Amsterdam. Een archeologische speurtocht. Bas Lubberhuizen, 2011.
# Mercedes-Benz 300SLR

De inhoud van deze pagina dient te voldoen aan de criteria voor directe verwijdering.
Indien de inhoud van deze pagina hieraan niet voldoet, gelieve deze dan op reguliere wijze te nomineren en op de beoordelingslijst te plaatsen. Zie deze pagina voor meer informatie.
Mercedes-Benz 300SLR is een auto van het duitse merk Mercedes.De Mercedes-Benz 300 SLR (SLR is de afkorting van Sport Leicht-Rennen, of Sport Light-Racing) is een sportwagen geproduceerd door Mercedes-Benz. De auto werd in 1953 geïntroduceerd als direct afgeleide van de toenmalige W 196 formule 1 raceauto. In tegenstelling tot de zescilinder 300 SL was de SLR een open tweezitter, waarvan het roosterframe grotendeels overeenkwam met dat van de Formule 1-auto. De wielbasis was 2380 mm. Een speciaal kenmerk bij de inzet van de 24 uur van Le Mans was de luchtrem, een breed schild achter de rijder, dat hydraulisch kon worden uitgeklapt om de luchtweerstand dramatisch te verhogen en de remwerking van de trommelremmen bij hoge snelheden te ondersteunen. In tegenstelling tot Mercedes had directe concurrent Jaguar al wel schijfremmen.

## Racegeschiedenis

[bewerken | brontekst bewerken] Mercedes-teamcoureur Stirling Moss won de 1955 Mille Miglia in een 300 SLR, waarmee het evenementrecord werd vastgesteld op een gemiddelde van 157.650 km / u (97,96 mph) over 1.600 km (990 mi). Hij werd bijgestaan door bijrijder Denis Jenkinson, een Britse autosportjournalist, die hem informeerde met eerder gemaakte aantekeningen, voorlopers van de pacenotes die in de moderne rally worden gebruikt. Teamgenoot Juan Manuel Fangio werd tweede in een zusterauto.
De 300 SLR's scoorden later dat jaar 1-2-3 overwinningen in Dundrod, Ierland, en een 1-2 in de Targa Florio op Sicilië, waarmee Mercedes het World Sportscar Championship 1955 behaalde. Verdere niet-kampioenschap trofeeën werden gescoord op de Eifelrennen in Duitsland en de Grand Prix in Zweden.
Deze indrukwekkende overwinningen werden echter overschaduwd door het gruwelijke ongeval op Le Mans met een teamauto bestuurd door Pierre Levegh. Zelfs met de innovatieve windrem hadden de trommelremmen van de auto niet kunnen voorkomen dat Levegh achterop een Austin-Healey reed, waardoor zijn auto de lucht in werd gelanceerd en naast de baan landde nabij toeschouwers. Na de botsing schoot de auto direct in brand, het hoge magnesiumgehalte van de ultralichte Elektron-carrosserie maakte dat er een helse vuurzee ontstond. Vierentachtig toeschouwers en Levegh verloren hun leven in wat het grootste dodelijke ongeval in de geschiedenis van de autosport blijft. Mercedes trok zich onmiddellijk terug uit de racecompetitie, een banvloek die pas na drie decennia werd opgeheven.
# Škoda

Skoda of Škoda kan verwijzen naar:

## Industrie met wortels in Tsjechië

* Škoda Auto - een automerk van de Volkswagen Group
* Škoda Holding - een van oorsprong Tsjechische machinefabriek
* Škoda Transportation - een bedrijf dat (voornamelijk) rollend materieel bouwt
* Trams van Škoda - overzicht van de trams van Škoda Transportation
* Doosan Škoda Power - een producent van turbines om elektriciteit mee op te wekken

## Overige

* Paul Badura-Skoda - Oostenrijks pianist
* Skoda Xanthi - een Griekse voetbalclub
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Škoda en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Frans Mariman

Frans Mariman (Mortsel, 9 februari 1937 - Leuven, 21 december 2016) is een Belgisch dirigent. Hij dirigeerde voornamelijk koren en specialiseerde zich in het Gregoriaans.
Hij studeerde in Leuven aan het Lemmensinstituut en musicologie aan de universiteit, alsook in Parijs aan het Institut Catholique bij A. Le Guennant. De semiologie van het gregoriaans bestudeerde hij in cursussen en seminaries bij Eugène Cardine, Luigi Agostoni, Godehard Joppich en Johannes Berchmans Göschl.
Hij dirigeerde het Arenbergkoor (Heverlee) van 1976 tot 1986 en was oprichter en dirigent van het Gregoriaans Koor van Leuven tot het voorjaar van 2014, de Schola Trunchiniensis en de Damesschola Drongen. Met deze ensembles maakte hij verschillende opnames en trad hij regelmatig op tijdens het Gregoriaans Festival in Watou. Frans Mariman doceerde en dirigeerde gregoriaans aan het Centrum Gregoriaans Drongen. Hij leidde tal van workshops in verband met het gregoriaans.
In 2013 werd door het Centrum Gregoriaans het boek Magna Vox Laude Sonora. Liber Amicorum Frans Mariman uitgegeven.
# Charlie Plummer

Charlie Faulkner Plummer (Poughkeepsie, 24 mei 1999) is een Amerikaans acteur.
Plummer begon zijn carrière als kindacteur in korte films voordat hij verscheen in de televisiedrama's Boardwalk Empire en Granite Flats. Hij maakte zijn speelfilmdebuut in David Chase's drama Not Fade Away (2012) voordat hij de hoofdrol kreeg in Felix Thompson's regiedebuut King Jack (2015). In 2017 kreeg hij meer erkenning voor zijn ondersteunende rol in Ridley Scott's misdaadthriller All the Money in the World en zijn hoofdrol in Andrew Haigh's drama Lean on Pete. Zijn optreden in laatstgenoemde oogstte lovende kritieken en leverde hem de Marcello Mastroianni Award op voor beste opkomende acteur op het 74e Filmfestival van Venetië.

## Filmografie
### Film

Uitgezonderd korte films.
| Jaar | Titel | Rol | Opmerkingen |
| 2011 | We Are the Hartmans | jonge Jordan | |
| 2012 | Not Fade Away | Grace's kleine broertje | |
| 2015 | King Jack | Jack | |
| 2017 | All the Money in the World | John Paul Getty III | |
| 2017 | The Dinner | Michael Lohman | |
| 2017 | Lean on Pete | Charley Thompson | Marcello Mastroianni Award |
| 2018 | The Clovehitch Killer | Tyler | |
| 2018 | Dark Was the Night | Marcus Lang | |
| 2019 | Gully | Nicky | |
| 2019 | Share | Dylan | |
| 2020 | Words on Bathroom Walls | Adam Petrazelli | |
| 2020 | Spontaneous | Dylan Hovemeyer | |
| 2022 | Moonfall | Sonny Harper | |

### Televisie

Uitgezonderd eenmalige gastenrollen.
| Jaar | Titel | Rol | Opmerkingen |
| 2011–2013 | Boardwalk Empire | Michael Thompson | 8 afleveringen |
| 2013–2015 | Granite Flats | Timmy Sanders | Hoofdrol, 24 afleveringen |
| 2019 | Looking for Alaska | Miles Halter | Hoofdrol; miniserie, 8 afleveringen |
| 2022 | The First Lady | jonge Franklin D. Roosevelt | |
# Mezz

Mezz is een poppodium en staat achter de nieuwe wijk Chassé Park en het Chassé theater in Breda Centrum in de binnenstad van Breda. In de volksmond wordt het gebouw ook wel 'de (koperen) pinda' genoemd.
Mezz beschikt over een zaal die plaats biedt aan 650 toeschouwers. Het heeft ook een podium voor een kleiner publiek en er is de aangrenzende Kleine zaal. Daar kunnen zo’n 100 bezoekers terecht. Mezz presenteert jaarlijks zo’n tweehonderdvijftig optredens in alle denkbare stijlen popmuziek.
De nieuwbouwzaal is ontworpen door Erick van Egeraat associated architects. Tevens zit Mezz in het aangrenzende monumentale officiersmess van de vroegere Chassékazerne nu is daar het Breda's Museum in gevestigd. Het gebouw heeft een speciale moderne ronde vormgeving. Voor het gebouw staat een modern kunstwerk.
Poppodium Mezz is de opvolger van het voormalige poppodium Para in Breda.

## Externe link

* Mezz
# Salm-Reifferscheid-Krautheim

Salm-Reifferscheid-Krautheim was een graafschap, later vorstendom binnen het Heilige Roomse Rijk dat bestond van 1803 tot 1806.
Door de inlijving van de linker Rijnoever door Frankrijk in 1797 gingen de bezittingen van de graven van Salm-Reifferscheid verloren. De meeste van die bezittingen waren geen rijksstand en zijn dus te beschouwen als particulier bezit. Alleen de rijksheerlijkheid Dyck was rijksvrij en vertegenwoordigd in de Rijksdag.
In de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 werd het volgende geregeld:
* in paragraaf 3 krijgt het huis Salm-Reifferscheid-Bedburg het ambt Krautheim van het voormalige keurvorstendom Mainz met het gerecht van de abdij Schönthal plus een jaarlijkse rente van 32.000 gulden uit Amorbach.
* in paragraaf 3 kreeg de vorst van Salm-Reifferscheid voor het verlies van zijn graafschap Neder-Salm een jaarlijkse rente van 12.000 gulden uit Schönthal.
* in paragraaf 3 kreeg de graaf van Reifferscheid-Dyck een jaarlijkse rente van 28.000 gulden uit de bezittingen van het kapittel te Frankfurt.
* in paragraaf 6 kreeg de vorst van Salm-Reifferscheid voor het verlies van zijn graafschap Neder-Salm een jaarlijkse rente van 12.000 gulden te betalen door de keurvorst van Württemberg.
Nog in 1803 werd een verdrag gesloten met het vorstendom Leiningen, waarbij Leiningen het voormalige prioraat Gerlachsheim en het vroeger bij het prinsbisdom Würzburg behorende ambt Grünsfeld afstaat. Franz Wilhelm II van Salm-Reifferscheid-Bedbur werd hierdoor de eerste altgraaf van Salm-Reifferscheid-Krautheim. Op 7 januari 1804 werden de heerlijkheden Krautheim en Gerlachsheim tot rijksvorstendom verheven. In hetzelfde jaar wordt het dorp Distelhausen uit het ambt Grünsfeld afgestaan aan het vorstendom Leiningen in ruil voor het dorp Pappenhausen met Schönfeld.
Artikel 24 van de Rijnbondakte van 12 juli 1806 stelde de bezittingen van de vorst van Salm-Reifferscheid-Krautheim op de linker oever van de Jagst onder de soevereiniteit van het koninkrijk Württemberg en die ten noorden van de Jagst onder de soevereiniteit van het groothertogdom Baden: de mediatisering.
# Kathedraal van Baguio

De Kathedraal van Baguio, ook wel de Our Lady of Atonement Cathedra, is een kathedraal in de Filipijnse stad Baguio. De kathedraal is de zetel van het rooms-katholieke bisdom Baguio. De huidige bisschop van Baguio is sinds 2002 Carlito Cenzon. De beschermheilige van de kathedraal is de Maagd Maria