OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Michaël Verbauwhede

Michaël Verbauwhede (Soest, 13 november 1985) is een Belgisch redacteur en voormalig marxistisch politicus voor PVDA.

## Levensloop

Michaël Verbauwhede behaalde in 2008 een bachelor in recht en geschiedenis aan de Universiteit Namen en in 2012 een master in rechten en geschiedenis aan de ULB. Van 2010 tot 2012 was hij voorzitter van de Federatie van Franstalige Studenten (FEF). Vervolgens was hij van 2012 tot 2014 werkzaam op de studiedienst van de Ligue des Familles (de Franstalige tegenhanger van de Gezinsbond). Aldaar werd hij syndicaal afgevaardigde voor BBTK. Hij werd ook medewerker van de PVDA-studiedienst.
Bij de Brusselse gewestverkiezingen van mei 2014 werd hij voor de PVDA verkozen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Eveneens in 2014 schreef hij een boek over justitie, op basis van gesprekken met advocaat Jan Fermon en ex-voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg Christian Panier.
Verbauwhede is spoorspecialist van de PVDA en heeft artikels gewijd aan de gevaren van een mogelijke liberalisering van de NMBS. In oktober 2018 solliciteerde hij bij de NMBS voor de job "Specialist Rail Liberalisation", met als bedoeling om die liberalisatie tegen te houden.
In december 2018 werd hij hoofdredacteur van Solidair, het partijblad van de PVDA, en ging hij werken op de PVDA-studiedienst. Verbauwhede besloot hierdoor ontslag te nemen als Brussels Hoofdstedelijk Parlementslid.
In 2019 werd Verbauwhede bestuurder bij de RTBf.
In de Europese verkiezingen van juni 2024 is Verbauwhede 1e opvolger voor PTB in het Frans kiescollege.
* ↑ (fr) Profiel van Michaël Verbauwhede, Brussels Parlement
* ↑ Michaël Verbauwhede (PVDA): 'Ik hou meer van een betoging dan van het parlement', BRUZZ, 16 september 2015. Gearchiveerd op 30 april 2024.
* ↑ Jong, tweetalig en geëngageerd: de keuze van de PVDA voor haar eerste Brusselse verkozene, PVDA, 16 januari 2014
* ↑ Michaël Verbauwhede, dossierkennis in het Brussels Parlement, PVDA, 26 mei 2014
* ↑ Michaël Verbauwhede, lijsttrekker Brussels parlement, maakt openheid PVDA zichtbaar, PVDA, 20 januari 2014
* ↑ Een moderne NMBS om de uitdagingen van de 21e eeuw aan te gaan, Marxistische Studies, juli 2015
* ↑ NMBS: PVDA-spoorspecialist solliciteert voor baan voor stiptere treinen, Solidair, 10 oktober 2018
* ↑ Michaël Verbauwhede wordt nieuwe hoofdredacteur van Solidair, Solidair, 6 december 2018. Gearchiveerd op 20 mei 2024.
* ↑ Michaël Verbauwhede verlaat het Brussels Parlement, BRUZZ, 6 december 2018. Gearchiveerd op 30 november 2024.
* ↑ Bart HAECK, Joëlle Milquet krijgt zitje in raad van bestuur RTBf, De Tijd, 22 oktober 2019
* Système universitaire de documentation: 203544250
* Virtual International Authority File: 5150150567620406370000
* WorldCat (via VIAF): 5150150567620406370000
# Michaël Vossaert

Michaël Vossaert (Brussel, 7 juni 1986) is een Belgisch politicus die actief was voor DéFI.

## Levensloop

Vossaert werd bachelor in de politieke wetenschappen en master in de bestuurswetenschappen aan de ULB. Van december 2008 tot juni 2014 was hij parlementair attaché voor FDF in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en van juli 2014 tot juli 2017 werkte hij als kabinetsmedewerker bevoegd voor parlementaire relaties voor minister in de Brusselse Hoofdstedelijke Regering Didier Gosuin.
Hij werd in 2008 politiek actief voor het toenmalige FDF. Van 2011 tot 2015 was hij politiek secretaris van de jongerenafdeling van de partij en eveneens voorzitter van de Jeunes FDF-afdeling van Sint-Jans-Molenbeek. Van mei 2015 tot mei 2017 was hij ondervoorzitter van de Brusselse FDF- en vervolgens DéFI-afdeling en van mei 2017 tot december 2022 was hij de voorzitter van deze afdeling. In december 2022 was Vossaert kandidaat bij de voorzittersverkiezingen in de partij. Hij behaalde met 41 procent de tweede plaats en moest de duimen leggen voor zittend voorzitter François De Smet.
In juli 2017 werd hij tevens lid van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement in opvolging van de overleden Barbara d'Ursel de Lobkowicz. Bij de verkiezingen van mei 2019 werd hij herkozen. In het Brussels Parlement was hij van 2019 tot 2024 voorzitter van de commissie Economie en Tewerkstelling en van 2019 tot 2021 was hij fractievoorzitter en van 2021 tot 2024 derde ondervoorzitter van het Parlement francophone bruxellois, het parlement van de Franse Gemeenschapscommissie. Daarnaast vertegenwoordigde Vossaert zijn partij in het Parlement van de Franse Gemeenschap, waar hij vanaf 2021 de officieuze fractieleider van zijn partij was.
Van december 2012 tot maart 2020 was Vossaert bovendien gemeenteraadslid van Molenbeek. In maart 2020 nam hij ontslag uit de gemeenteraad om zich op zijn parlementaire functies en het voorzitterschap van de Brusselse DéFI-afdeling te concentreren.
In maart 2024 verliet Michaël Vossaert DéFI naar aanleiding van het conflict dat binnen de partij was ontstaan over de lijstvorming voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, waarbij voorzitter François De Smet tegenover zijn voorganger Olivier Maingain kwam te staan. Vossaert koos de zijde van Maingain en zegde zijn vertrouwen in De Smet op, alsook zijn lidmaatschap van DéFI. Hij ging hierna als onafhankelijke zetelen in het Brussels Parlement en het Parlement van de Franse Gemeenschap en stelde zich niet meer kandidaat bij de Brusselse gewestverkiezingen van juni 2024.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024 werd Vossaert verruimingskandidaat op de lijst van de liberale MR in Sint-Jans-Molenbeek. Hij sloot zich evenwel niet aan bij de partij.

## Voetbal

Vanaf zesjarige leeftijd speelde Vossaert voetbal, voornamelijk bij Racing White Daring Molenbeek (RWDM), waar hij van 2004 tot 2012 jeugdtrainer was. Vervolgens werd hij sportief directeur bij FC Ganshoren, de voetbalclub waarvan hij sinds oktober 2021 voorzitter is.
# Michiru Oshima

Michiru Oshima (Japans: 大島ミチル, Ōshima Michiru) (Nagasaki, 16 maart 1961) is een Japans componiste muziekpedagoge en arrangeur.

## Levensloop

Oshima studeerde muziektheorie en compositie aan het Kunitachi College of Music Tokio. Al gedurende haar studies begon zij te componeren en te arrangeren. Zo schreef zij de symfonie met de title Orasho. Oshima is vooral werkzaam als componiste voor filmmuziek, televisieprogramma's en animatiefilms. Zij behaalde de Mainichi Film Contest Award voor de beste muziek en won 6 keer de Japanse Academy Award for Music alsook de Jackson Hole Film Festival Best Composer Award in 2007 in de Verenigde Staten.
Tegenwoordig is zij docente aan de Shobi Universiteit.

## Composities
### Werken voor orkest

* 2009 Concert, voor saxofoon en orkest
* 2010 Concert, voor altviool en orkest
* Orasho - Symfonie, voor orkest

### Werken voor harmonieorkest

* Tenchijin - opening theme

### Vocale muziek
#### Werken voor koor

* Girls of monsoon

### Kamermuziek

* 2004 Strijkkwartet "For the East"
** Life
** Hometown
** Festival
** Cherry Blossoms
** Traffic Jam
** Nuclear Bomb
** Mother
* Itsuki no komoriuta, voor cello en piano
* Nuit de lune, voor cello solo

### Werken voor piano

* Kazabue

### Filmmuziek

* 1995 Winds of God
* 1998 Ohaka ga nai!
* 2000 Godzilla vs. Megaguirus
* 2002 Hi wa mata noboru
* 2002 Mohou-han
* 2002 Godzilla against Mechagodzilla
* 2003 Godzilla: Tokyo S.O.S.
* 2005 Princess Raccoon
* 2007 Tsubaki Sanjûrô
* 2010 Gôsuto
# Kcynia (plaats)

Kcynia (Duits: Exin) is een stad in het Poolse woiwodschap Koejavië-Pommeren, gelegen in de powiat Nakielski. De oppervlakte bedraagt 6,8 km², het inwonertal 4712 (2005).

## Verkeer en vervoer

* Station Kcynia
* Pools Bureau voor Statistiek
# Dokwerk

Dokwerk was een gezamenlijke documentairerubriek van de VPRO en de NPS en stond in het teken van de auteursdocumentaire. Deze vorm kenmerkt zich door een persoonlijke benadering van de maker en diens kijk op de werkelijkheid. In tegenstelling tot de reportage is de auteursdocumentaire niet noodzakelijk gericht op het nieuws.
Wel was er altijd een verband met de wereld waarin we leven in relatie tot het verleden en mogelijk ook de toekomst. De auteursdocumentaire poogt meer te zijn dan een opsomming van de feiten. Met dit soort films wil de documentarist de kijker aanzetten tot nadenken. Door het leggen van verbanden om inzicht te krijgen in een aspect van onze tijd.
De films werden gemaakt door onafhankelijke producenten en regisseurs, in samenwerking met de omroepen. Veelal was er een financiële ondersteuning door het Nederlands Fonds voor de Film en het CoBO.
Dit documentaireprogramma startte in 2000 en resulteerde in ongeveer 170 documentaires. Met het televisieseizoen van 2006-2007 viel het doek voor Dokwerk en gingen de NPS en de VPRO samen met de IKON en de HUMAN hun documentaires uitzenden op Nederland 2 onder de naam Holland Doc.
Andere Tijden · De Flat van Ali B · De Meiden van Halal · De school van Prem · Dichtbij Nederland · Dunya & Desie · Groot Dictee der Nederlandse Taal · Groot Kinderdictee der Nederlandse Taal · Het Klokhuis · Het uur van de wolf · Holland Doc · Kunststof · Met het Mes op Tafel · NOVA* · Pauw & Witteman*** · Premtime · Raymann is Laat · Sesamstraat · Sinterklaasjournaal · Stellenbosch** · Waltz** · Zembla *: In samenwerking met VARA en NOS **: In samenwerking met VARA en VPRO ***: In samenwerking met VARA
# Tupilaks

Tupilaks is het 40ste stripalbum uit de Thorgal-reeks. Het werd voor het eerst uitgegeven bij Le Lombard in 2022. Het album is getekend door F. Vignaux met scenario van Yann en maakt deel uit van een cyclus die draait om Noor, een overlevende van het Sterrenvolk in Slives schip.

## Het verhaal

In Neokora keerde Thorgal met Joran terug op Atlantia het ruimteschip van zijn afkomst en lukte het Joran om Noor uit haar winterslaap te halen. Noor heeft kennis van het schip, maar niet overal toegang toe. Voor Thorgal geldt deze beperking niet omdat hij tot de Dzjaïnkaste behoort. Hij moet het opnemen tegen Neokora, het computerbrein van het ruimteschip.
Tulpilaks zijn heilige voorwerpen van de Slugs. Arisön beschikte erover die hij van het Inuitvolk gestolen had. Thorgal stelt met een tulpilak Niakora buiten werking. Door deze actie ontwaken de overige ruimtevaarders op het ruimteschip uit hun winterslaap waaronder Slive. Mestor de tweede officier weet Neokora opnieuw op te starten die als doel heeft om de Atlantische heerschappij te herstellen.
* ↑ stripinfo.be
# Haritalodes pharaxalis

Haritalodes pharaxalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pantographa pharaxalis door Herbert Druce in een publicatie uit 1895.
De soort komt voor in Nicaragua, Costa Rica, Guyana en Suriname.
# Latere Han

De Latere Han is een van de Vijf Dynastieën, die het noorden van het Chinees Keizerrijk regeerde tijdens de periode 907 en 960. Het was een van de kortste regeerperiodes uit de geschiedenis van China, namelijk van 947 tot 951. Keizer Liǔ Zhīyuǎn regeerde van 947 tot 948 en keizer Liǔ Chéngyòu van 948 tot 951.

## Context

De vorige dynastie, de Latere Jin (936-947), kwam aan de macht dankzij zijn noorderbuur, de Kitans van de Liao-dynastie. Na de dood van keizer Liao Taizong in 947 kwam zijn neef Liao Shizong, een gematigd heerser, aan de macht. Er ontstond een machtsvacuüm, waarvan Liǔ Zhīyuǎn profiteerde om eigen dynastie te creëren. Helaas regeerde hij maar kort en werd hij opgevolgd door zijn zestienjarige zoon Liu Chengyou. Liu Chengyou kwam in conflict met zijn belangrijkste generaal, Guo Wei, die hem van de troon stootte en een eigen dynastie stichtte, de Latere Zhou.
Gebruikmakend van het tumult, scheurde de Noordelijke Han zich af en stichtte een afzonderlijk koninkrijk.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Later Han (Five Dynasties) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Xia · Shang · Zhou · Qin · Han · Drie Koninkrijken · Jin · Zuidelijke Dynastieën · Noordelijke Dynastieën · Sui · Tang · Vijf Dynastieën · Jin (Jurchen) · Song · Yuan · Ming · Qing
# Michael Uchebo

Michael Okechukwu Uchebo (Enugu, 27 september 1990) is een Nigeriaans voetballer die als aanvaller speelt.

## Clubcarrière

Uchebo begon zijn loopbaan bij Enugu Rangers waar sinds 2008 in het eerste elftal speelde (31 wedstrijden, 7 doelpunten). In de zomer van 2009 werd hij samen met zijn teamgenoot Alex Nkume, nu ook wel Alexander Emenike genoemd, gecontracteerd door VVV-Venlo, maar door administratieve problemen in Nigeria kwam hij pas in november 2009 in Nederland. Na een periode van drie jaar vertrok Uchebo naar België, waar hij bij Cercle Brugge een contract tekende. In het seizoen 2013/14 ontbrak hij in geen enkel competitieduel. In de zomer van 2014 liep zijn contract af. In oktober tekende hij een driejarig contract bij het Portugese Boavista FC. Vanaf de zomer van 2016 raakte hij daar uit de gratie en ontstonden diverse problemen. In januari 2017 werd zijn contract ontbonden. In november 2018 keerde hij terug bij Enugu Rangers.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstr. | Goals |
| 2008/09 | Enugu Rangers | Nigeria | Premier League | 31 | 7 |
| 2009/10 | VVV-Venlo | | Eredivisie | 7 | 1 |
| 2010/11 | VVV-Venlo | | Eredivisie | 23 | 4 |
| 2011/12 | VVV-Venlo | | Eredivisie | 28 | 3 |
| 2012/13 | Cercle Brugge | | Jupiler Pro League | 32 | 2 |
| 2013/14 | Cercle Brugge | | Jupiler Pro League | 30 | 5 |
| 2014/15 | Boavista FC | | Liga Sagres | 27 | 5 |
| 2015/16 | Boavista FC | | Liga Sagres | 16 | 0 |
| 2018/19 | Enugu Rangers | Nigeria | Premier League | 8 | 2 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 175 | 22 |

## Interlandcarrière

In februari 2014 kreeg Uchebo een uitnodiging van Nigeriaans bondscoach Stephen Keshi voor een vriendschappelijke interland tussen Nigeria en Mexico. Op 5 maart 2014 debuteerde hij tegen de Mexicanen. Hij stond in de basis en speelde de volledige eerste helft in het Georgia Dome in Atlanta. In de rust werd hij vervangen door Ramon Azeez. In zijn tweede interland was Uchebo trefzeker: in de 41e minuut maakte hij gelijk tegen Schotland (2–2).
Interlands van Michael Uchebo voor  Nigeria :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Doelpunten |
| Als speler van Cercle Brugge |||||||
| 1. | 5 maart 2014 | Mexico – Nigeria | 0 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
| 2. | 28 mei 2014 | Schotland – Nigeria | 2 – 2 | Vriendschappelijk | 1 |
| 3. | 3 juni 2014 | Griekenland – Nigeria | 0 – 0 | Vriendschappelijk | 0 |
| 4. | 7 juni 2014 | Verenigde Staten – Nigeria | 2 – 1 | Vriendschappelijk | 0 |
| 5. | 25 juni 2014 | Argentinië – Nigeria | 3 – 2 | WK 2014 | 0 |
Bijgewerkt t/m 25 juni 2014
# Henri de Lubac

Henri de Lubac, S.J. (Cambrai, 20 februari 1896 – Parijs, 4 september 1991) was een Frans jezuïet en theoloog.
Hij voegde zich bij de jezuïeten te Lyon op 9 oktober 1913.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog, diende hij in het Franse leger en liep toen zware verwondingen op. Hij studeerde in de jezuïetenhuizen van Jersey en Fourvière en behaalde daarna zijn doctoraatsdiploma in theologie in Rome.
Hij werd tot priester gewijd op 22 augustus 1927 en vervolgde daarna zijn studies te Rome tot in 1929. Vervolgens vertrok hij naar Lyon waar hij aan de plaatselijke universiteit geschiedenis en theologie doceerde tot 1961, met een onderbreking tussen 1950 en 1954. In 1946 publiceerde De Lubac Surnaturel: études historiques. In dit boek besprak hij kritisch de scheiding tussen natuur en bovennatuur. De generaal van de jezuïeten nam hem daarop zijn leerstoel af, wegens de aanklacht van (neo-)modernisme. Er volgde voor hem echter spoedig eerherstel. De Lubac wijdde zich toen toe aan de bestudering van het boeddhisme. Zowel Jean Daniélou als Hans Urs von Balthasar zijn door hem onderwezen. De Lubac behoorde met hen en andere theologen tot de stroming van de Nouvelle Théologie. De veranderingsgezinde paus Johannes XXIII benoemde Lubac, die ook hervormingen en moderniseringen verlangde, in 1959 tot adviseur voor het Tweede Vaticaans Concilie. Paus Paulus VI benoemde hem in 1965 tot consultor van het secretariaat voor de niet-christelijke religies. Hij richtte in 1972 samen met Hans Urs von Balthasar en Joseph Ratzinger het tijdschrift Communio op.
De Lubac werd kardinaal gecreëerd door paus Johannes Paulus II op 2 februari 1983. Hij stierf op 4 september 1991 in Parijs en werd begraven op het kerkhof Vaugirard in Parijs.

## Proces om zaligverklaring

In april 2023 hebben de Franse bisschoppen na hun voorjaarsoverleg aangekondigd dat er een proces wordt geopend voor de zaligverklaring van De Lubac.
# Macrothele gigas

Macrothele gigas is een spinnensoort uit de familie Macrothelidae. De soort komt voor in Riukiu-eilanden en Taiwan.
# Lineodes longipes

Lineodes longipes is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Jan Sepp in een publicatie uit 1852.
De soort komt voor in Colombia, Venezuela, Suriname, Ecuador en Chili.
# Triomfboog van Orange

De Triomfboog van Orange (Frans: Arc de Triomphe d'Orange) is een triomfboog in Orange, Frankrijk. Het wordt vaak een triomfboog of zelfs een stadspoort genoemd maar het is het geen van beide. Een triomfboog kan alleen maar in Rome staan. Deze staat ook niet bij het begin van de stad en derhalve is het geen stadspoort. Het is een Romeins monument gebouwd tijdens de romanisering in Zuid-Frankrijk, toen was deze volop bezig. Het zou eerder een monument zijn geweest om de Galliërs ontzag in te boezemen en hen te tonen wie de baas is in de streek. Er staan geketende gevangenen op, waarschijnlijk om de Galliërs te intimideren.Onderzoek heeft uitgewezen dat de boog gebouwd moet zijn tijdens de regeerperiode van Augustus. Hij is gebouwd over de voormalige via Agrippa, ter ere van de veteranen van de Gallische Oorlog, en het tweede legioen. Later werd de boog gereconstrueerd in opdracht van keizer Tiberius, ter ere van de overwinningen van Germanicus Julius Caesar op de Germanen in het Rijnland.
Op de boog staat een inscriptie van de oorspronkelijke naam van Orange (Colonia Julia Firma Secundanorum Arausio). Later kwam daar een inscriptie ter ere van Tiberius bij. De boog was oorspronkelijk gebouwd van grote blokken kalksteen. Hij heeft drie bogen, het centrale deel groter dan de twee buitenste zijden. Het geheel is 19,21 meter hoog en 8,40 meter breed. Elk gedeelte heeft twee halfzuilen in de Korinthische orde. Het ontwerp van de boog in Orange werd later gebruikt voor de Boog van Septimius Severus en de Boog van Constantijn in Rome.
De boog is versierd met reliëfs van diverse militaire onderwerpen, zoals zeeslagen en de strijd tegen Germanen en Galliërs. Op een van de afgebeelde veldslagen is een soldaat te zien die een schild, met daarop het wapen van het Legio II Augusta, vasthoudt.
Sinds 1981 staat de boog, samen met het Romeins theater van Orange op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
# Kaap Agulhas (gemeente)

Kaap Agulhas (officieel Cape Agulhas Local Municipality) is een gemeente in het Zuid-Afrikaanse district Overberg, genoemd naar de Kaap Agulhas, het zuidelijkste punt van Afrika. Kaap Agulhas ligt in de provincie West-Kaap en telt 33.038 inwoners.

## Hoofdplaatsen

Kaap Agulhas is op zijn beurt nog eens verdeeld in 15 hoofdplaatsen (Afrikaans: nedersettings) en de hoofdstad van de gemeente is Bredasdorp.
* Argonauta Park
* Arniston
* Blomfontein
* Bredasdorp
* Caledon
* Elim
* Hotagterklip
* L'Agulhas
* Langezandt
* Napier
* Struisbaai
* Struisbaai-Noord
* Suiderstrand
* Tamatiekraal
* Zwelitsha

## Externe link

* Yes Media, The Local Government Handbook – South Africa, Cape Agulhas.
* 1 2 3 Adrian Frith, Census 2011, gemeente Cape Agulhas
# Lineodes incalis

Lineodes incalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Stenoptycha incalis door George Francis Hampson in een publicatie uit 1913.
De soort komt voor in Peru.
# Oudtshoorn (gemeente)

Oudtshoorn (officieel : Oudtshoorn Plaaslike Munisipaliteit) is een gemeente in het Zuid-Afrikaanse district Tuinroute.
Oudtshoorn ligt in de provincie West-Kaap en telt 95.934 inwoners. De gemeente is bekend van het jaarlijkse Klein-Karoo Nasionale Kunstefees, een van de belangrijkste Afrikaanstalige cultuurevenementen in Zuid-Afrika.

## Hoofdplaatsen

Oudtshoorn is op zijn beurt nog eens verdeeld in 5 hoofdplaatsen (Afrikaans: nedersettings) en de hoofdstad van de gemeente is de gelijknamige hoofdplaats Oudtshoorn.
* De Hoop
* De Rust
* Dysselsdorp
* Oudtshoorn
* Volmoed

## Geboren in Oudtshoorn

* Etienne Leroux (1922-1989), schrijver
* Johannes van Staden (1939), botanicus

## Externe link

* Yes Media, The Local Government Handbook – South Africa, Oudtshoorn
* 1 2 3 Adrian Frith, Census 2011, gemeente Oudtshoorn
# Westonaria

Westonaria (officieel Westonaria Local Municipality) is een gemeente in het Zuid-Afrikaanse district West Rand. Westonaria ligt in de provincie Gauteng en telt 111.767 inwoners.

## Hoofdplaatsen

Het nationaal instituut voor de statistiek, Stats SA, deelt sinds de census 2011 deze gemeente in in 14 zogenaamde hoofdplaatsen (main place):
Bekkersdal • Elsburg Gold Mine • Glen Harvie • Hillshaven • Lenz • Nufcor • Seberuberung • Simunye • Venterspost • Waterpan • Waterworks • Western Areas Gold Mine • Westonaria • Westonaria NU.
# Michael Wimberly

Michael Wimberly (Fort Worth, circa 1960) is een Amerikaanse jazzdrummer, -percussionist en componist.

## Biografie

Wimberly groeide in de jaren 70 op in Cleveland, in 1982 ging hij naar New York waar hij studeerde aan Manhattan School of Music. Hij werkte vanaf het begin van de jaren 90 met Steve Coleman en in de freejazz-scene, o.m. met Charles Gayle, Cooper-Moore, David Murray en Oluyemi Thomas. In 1998 kwam hij met zijn percussiealbum Deconstruction-Reconstruction. Hij richtte met Hilliard Greene, Louis Belogenis en Roy Campbell de groep Exuberance op, waarmee hij twee albums maakte. Hij werkte samen met Borah Bergman, Kidd Jordan, William Parker, Thollem McDonas en Nels Cline. In de jazz speelde hij tussen 1990 en 2015 mee op 39 opnamesessies, o.a. van Jean-Paul Bourelly, Peter Mignolsa, Zusaan Kali Fasteau, Ivo Perelman, Andrew Lamb, David Haney's Primitive Arkestra Live en Michael Bisio.
Wimberly componeerde voor dansgezelschappen als Alvin Ailey Dance Theater, Urban Bush Women, Forces of Nature en het Joffrey Ballet. Hij geeft les aan Drummers’ Collective en, sinds 2012, aan Bennington College.
Als solist op de djembé trad hij op voor de radio en speelde hij met het International Regions Symphony Orchestra (het stuk African Oratorio van Daniel Schnyder). Wimberly's symfonische werk Kora Saba werd uitgevoerd door Yakima Chamber Orchestra en Sage City Symphony in Bennington (Vermont). Hij is o.m. initiatiefnemer van het percussie-festival Power of Drum.
Michael Wimberly moet niet worden verward met de bigband-trombonist Mike Wimberly.

## Discografie (selectie)

* Exuberance: The Other Shore (Boxholder Records, 2003)
* Exuberance: Live at Vision Festival (Ayler Records, 2004)
* Oluyemi Thomas, Sirone, Michael Wimberly: Beneath Tones Floor (NoBusiness Records, 2010)
* Borah Bergman, Kidd Jordan, William Parker, Michael Wimberly: Vita Brevis (Somerealmusic, 2013)
* Michael Bisio: Accortet (Relative Pitch Records, 2014), met Kirk Knuffke, Art Bailey
* Thollem McDonas, Michael Wimberly, Nels Cline: Radical Empathy (Relative Pitch Records, 2015)
# Mihalj

Mihalj is een plaats in de gemeente Slivno in de Kroatische provincie Dubrovnik-Neretva. De plaats telt 212 inwoners (2001).
# Mihaljevac

Mihaljevac is een plaats in de gemeente Plitvička Jezera in de Kroatische provincie Lika-Senj. De plaats telt 66 inwoners (2001).