OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ctenichneumon edictorius

Ctenichneumon edictorius is een insect dat behoort tot de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Conrad Nordqvist

Conrad Nordqvist (Vänersborg, 11 april 1840-16 april 1920) was een Zweeds altviolist.

## Biografie

Johan Conrad Nordqvist werd geboren in een muzikaal gezin . Zijn vader Olof Nordqvist was hoboïst; zijn moeder was Carolina Lindquist. Nordqvist huwde zelf in 1862 Charlotta Elisabet (Betty) Ekberg (1839-1898). Conrad Nordqvist werd lid van de Musikaliska Akademien 1870
De jonge Nordqvist begon op achtjarige leeftijd aan muziek; hij speelde toen hobo. Allereerst kreeg hij les in het Västgöta-Dals-regiment (militaire kapel), toen de Eerste Duits-Deense Oorlog uitbrak. In 1856 werd hij leerling aan de Musikalista Akademien. Al snel kon hij als violist meespelen in het orkest van het Ladugårdslandtheater in Stockholm. Hij werd vervolgens in 1859 altviolist van de Kunglige Hovkappel. In 1862 werd hij dirigent bij het orkest van het Kunglige Teater. In 1864 werd hij muzikaal leider van een marineregiment, gevolgd door een directeurschap bij het regiment van Jönköping (1862-1876).
In het seizoen 1868-1869 was hij te vinden in Dresden en Berlijn. Eenmaal terug in Stockholm in 1870 werd hij de leider van het conservatorium waar hij eerst aan gestudeerd had. In 1876 werd hij organist van de Storkyrkan (Grote kerk). In het seizoen 1875-1876 was hij dirigent van het Stockholms Gemengd Koor. In 1876 kwamen er meer dirigentschappen bij. Dat mondde uit in het leiderschap bij de Kungelige Operan in 1888. Hij zou daar met goed gevolg leiding aan geven tot 1892. Vanaf 1895 tot 1908 verzorgde hij symfonische concerten.
Hij doceerde aan het conservatorium waar hij onderricht had gehad en op kleinere muziekscholen. Een van zijn leerlingen was Tor Aulin, die vervolgens zijn Vioolconcert nr. 2 aan hem opdroeg.
In 1882 ontving Nordqvist de Zweedse koninklijke onderscheiding Litteris et Artibus.

## Werken

Hij hielp componist Ivar Hallström met zijn composities bijvoorbeeld En dröm (Een droom) en Ett äfventyr i Skottland (Een avontuur in Schotland). Daarnaast verschenen werken voor piano en liederen van zijn hand. Hij schreef ook een aantal feest- en treurmarsen, waaronder de treurmars voor de begrafenis van koning Karel XV van Zweden.
* Hovkapellet
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Conrad Nordqvist op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 128427922
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5375 6259
* Library of Congress Control Number: no2002097454
* MusicBrainz: 2058d3a3-5073-42f3-ad32-28d6b235ac81
* LIBRIS: 207686
* Virtual International Authority File: 228149066637865602484
* WorldCat (via VIAF): 228149066637865602484
# Lotte Verbeek

Lotte Verbeek (Venlo, 24 juni 1982) is een Nederlandse actrice. Op het Internationaal filmfestival van Locarno won ze een Luipaard voor beste actrice voor haar rol in Nothing Personal. Daarnaast was zij voor dezelfde rol genomineerd voor het Gouden Kalf voor beste actrice.

## Biografie

Lotte Verbeek begon haar opleiding aan de Kleinkunstacademie als danseres. Ze speelde in enkele musicals en videoclips en was actief als model. In 2005 veranderde ze van studierichting en ging de acteursopleiding volgen. In 2006 speelde ze al haar eerste rol, in de televisieserie Moes. Daarna was ze in het theater te zien als Regan in King Lear (Toneelgroep Het Vervolg, 2007).
In 2008 speelde ze haar eerste hoofdrol in de Nederlandse film Links van Froukje Tan, waarin ze vijf verschillende vrouwen moest spelen. In 2009 speelde ze de hoofdrol in Nothing Personal van Urszula Antoniak, waarvoor ze een Luipaard ontving voor Beste actrice op het Internationaal filmfestival van Locarno én Beste actrice op het Internationaal filmfestival van Marrakech in datzelfde jaar. In 2009 speelde ze een rol in het televisiedrama Barbosa van Iván López Núñez.
In 2010 speelde Verbeek Pauline van Waldeck-Pyrmont in de televisieserie De Troon. Daarnaast was ze op het toneel te zien in het theaterstuk Lollipop van Miek Uittenhout. In 2010 werd ze verkozen tot Shooting Star door de European Film Promotion op het Filmfestival van Berlijn. In hetzelfde jaar speelde ze een hoofdrol in een Italiaanse miniserie over het Nederlandse Trio Lescano: Le ragazze dello swing (De meisjes van Mussolini). In 2011 was zij te zien in de televisieserie The Borgias van Neil Jordan, als Giulia Farnese, de minnares van Rodrigo Borgia (gespeeld door Jeremy Irons). Borgia (1431-1503) werd de latere paus Alexander VI, een van de middeleeuwse katholieke kerkleiders die er een maîtresse op nahielden.
Verbeek speelde in 2014 de rol van Lidewij Vliegenthart in de film The Fault in Our Stars, een verfilming van de gelijknamige roman. Vanaf augustus 2014 is ze te zien in de rol van Geillis Duncan in de serie Outlander.
Verbeek werd ook gecast voor de rol van Helena in de film The Last Witch Hunter.

## Externe link

* (en) Lotte Verbeek in de Internet Movie Database
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 2 juni 2012. Geraadpleegd op 26 april 2024.
* ↑ https://web.archive.org/web/20120313050256/http://en.festivalmarrakech.info/Palmares-2009_a318.html
* ↑ https://web.archive.org/web/20160915012359/http://www.shooting-stars.eu/de/index.php?
* Biblioteca Nacional de España: XX5099037
* Bibliothèque nationale de France: cb16759581m (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058526557606706
* Gemeinsame Normdatei: 142476382
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2034 1150
* Library of Congress Control Number: no2012027418
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007332636405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 326744142
* Virtual International Authority File: 134470231
* WorldCat (via VIAF): 134470231
# Meer van Viverone

Het Meer van Viverone (Italiaans: Lago di Viverone) ligt in de Italiaanse regio Piëmont tussen de steden Ivrea, Biella en Vercelli. Ten noorden van het meer strekt zich de reusachtige morene Serra uit richting het Valle d'Aosta. De morene, die in de ijstijd is achtergelaten door de Balteogletscher, is de grootste van Europa. De zuidelijke en westelijke oevers van het Meer van Viverone zijn dicht bebost, de noordoever is dichter bevolkt, hier liggen ook de meeste hotels en campings.
De enige echte plaats aan het meer is Viverone. Sinds kort beschikt het meer over een bescheiden bootdienst die de verschillende haventjes met elkaar verbindt. Op en rondom het meer zijn veel watervogels te vinden, zoals de wilde eend, fuut en meerkoet. Onder water zwemmen onder meer de grote marene, snoek, zeelt en baars.
Albano · Alserio · Annone · Barrea · Bolsena · Bracciano · Campotosto · Comabbio · Como · Endine · Garda · Garlate · Idro · Iseo · Ledro · Lugano · Maggiore · Mergozzo · Misurina · Monate · Orta · Pusiano · Trasimeno · Varese · Vico · Viverone
# Veldwarkruid

Veldwarkruid (Cuscuta campestris) is een eenjarige parasitaire plant die behoort tot de windefamilie (Convolvulaceae).

## Determinatie

De plant wordt 10–50 cm hoog. De geel- tot groenachtig witte bloemen bloeien van juli tot in de herfst. De vrucht is een doosvrucht.

## Ecologie

Veldwarkruid komt voor op akkers en parasiteert vaak op planten van de vlinderbloemenfamilie.

## Verspreiding

De soort komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika en is inmiddels verspreid over andere delen van de wereld, waaronder Europa en Australië. In Nederland is de plant zeer zeldzaam maar toenemend.

## Fotogalerij

* Veldwarkruid in een pionierruigte van het tandzaad-verbond
# Takshanuk Mountains

De Takshanuk Mountains is een gebergte in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het gebergte heeft een lengte van ongeveer 42 kilometer en het hoogste punt ligt op 1566,98 meter boven zeeniveau. De bergketen vormt de waterscheiding tussen de stroomgebieden van Chilkoot River en Chilkat River scheidt die respectievelijk uitmonden in de Chilkoot Inlet en de Chilkat Inlet, elk aan het noordelijk uiteinde van het Lynn Canal. De bergketen vormt ook ook het noordelijke deel van het Chilkat Peninsula.
Bergtoppen in de bergketen zijn onder andere Mount Ripinski, Peak 3920 en Tukgahgo Mountain.
De primaire toegang tot het berggebied is via de plaats Haines of via de Haines Highway.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Takshanuk Mountains op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Louis Bontes

Louis Bontes (Rotterdam, 28 februari 1956) is een Nederlands voormalig politicus. Hij was tussen 17 juni 2010 en 23 maart 2017 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal en daarvoor was hij politiefunctionaris.
Bontes deed een hbo-opleiding bestuurskunde en overheidsmanagement en studeerde vervolgens cum laude af als bestuurskundige aan de Universiteit Utrecht.

## Loopbaan

Na in eerste instantie op scheepswerven te hebben gewerkt, was hij werkzaam bij de politie in de gemeente Rotterdam. Begonnen als agent klom hij via het (hoofd)inspecteurschap op tot districtscommandant haven in de Veiligheidsregio Rotterdam-Rijnmond. Als Tweede Kamerlid hield hij zich namens de Partij voor de Vrijheid (PVV) bezig met bestuursrecht, veiligheid, civiel recht en buitenlandse zaken (Europa, Afrika en Latijns-Amerika).
Voor de PVV zat hij sinds 14 juli 2009 in het Europees Parlement. Namens dezelfde partij had hij sinds 17 juni 2010 zitting in het Nederlandse parlement. Tussen november van dat jaar tot juni 2012 was Bontes tevens lid van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa.
Bontes stond op de vijfde plaats van de kandidatenlijst van de PVV voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2012. In 2012 en 2013 zat hij in het fractiebestuur, waar hij op 19 oktober 2013 uitstapte omdat hij het oneens was met de werkwijze van dat bestuur. Zo vond hij bijvoorbeeld dat hij te weinig werd betrokken bij de besluiten. Tegelijkertijd stopte hij als penningmeester van de Stichting ondersteuning Tweede Kamerfractie PVV, omdat hij niet verantwoordelijk wilde blijven voor volgens hem diverse onrechtmatige uitgaven. Hij wilde lid blijven van de fractie, maar werd op 29 oktober 2013 uit de fractie gezet wegens het in de media kritiek leveren op het beleid van de PVV in het algemeen en dat van politiek leider Geert Wilders in het bijzonder. Hij gaf zijn Kamerzetel echter niet op en vormde zodoende een eenmansfractie (Lid-Bontes).
Vanaf 15 april 2014 vormde hij samen met Joram van Klaveren de Groep Bontes/Van Klaveren, waarvan hij fractievoorzitter was. Op 21 juni 2014 presenteerden beiden de partij 'VoorNederland' (VNL). Op 20 april 2015 heeft Bontes het voorzitterschap van VNL neergelegd vanwege het aangekondigde lijsttrekkerschap van Bram Moszkowicz voor de eerstvolgende Tweede Kamerverkiezingen. Hij bleef met Van Klaveren samenwerken in de Groep Bontes/van Klaveren. Moszkowicz werd opgevolgd door Jan Roos die de partij aanvoerde bij de Tweede Kamerverkiezingen op 15 maart 2017. Er werden door VNL geen zetels behaald.
# Louis Cantillon

Lodewijk (Louis) Cantillon (Ternat, 20 november 1928 - 1 september 1993) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Levensloop

Cantillon was de zoon van bestendig afgevaardigde voor Brabant Léon Cantillon. Hij was beheerder van vennootschappen. Hij werd ook gemeenteraadslid van Ternat en was voorzitter van de Liberale Jonge Wacht in deze gemeente.
Na een paar maal op onverkiesbare plaatsen op de lijst te hebben gestaan, werd hij in mei 1965 voor de PVV verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Brussel. Hij oefende dit mandaat uit tot in 1971 en opnieuw van 1974 tot 1977. In de periode april 1974-april 1977 had hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook zitting in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd en de verre voorloper is van het Vlaams Parlement.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement 1894-1972, Antwerpen, 1972
* Kamer van volksvertegenwoordigers, Levensberichten en Officieel Handboek, Brussel 1975.
* ↑ Biografische fiche Louis Cantillon. Vlaams Parlement. Gearchiveerd op 17 januari 2019. Geraadpleegd op 17 juli 2013.
# Saligny-sur-Roudon

Saligny-sur-Roudon is een gemeente in het Franse departement Allier (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 766 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Moulins.

## Geografie

De oppervlakte van Saligny-sur-Roudon bedraagt 57,9 km², de bevolkingsdichtheid is 13,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Louis Debras

Louis Debras (Péronne, 3 oktober 1819 – Parijs, 1 februari 1899) is een Franse kunstschilder. Hij schilderde vooral portretten en genrestukken. In 1874 nam hij deel aan de eerste tentoonstelling van de impressionisten, maar hij schilderde eigenlijk in een realistische stijl. Tussen 1853 en 1866 exposeerde hij op het Parijse salon.
Deze schilder die een leerling was van Auguste Dehaussy was in zijn tijd blijkbaar succesvol gezien zijn deelnames aan het Salon, maar hij is sindsdien nagenoeg compleet vergeten. Dit zou volgens sommigen te wijten zijn aan de vernielingen die in de streek werden aangericht tijdens de Eerste Wereldoorlog. In 2011 werd er een tentoonstelling gewijd aan de vergeten schilders en beeldhouwers van de Haute-Somme in het Musée Alfred-Danicourt in Péronne.
Hij verbleef van 1850 tot 1856 in Madrid waar hij exposeerde aan de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.
Debras werd waarschijnlijk gevraagd op de eerste tentoonstelling van de impressionisten omdat die wilden aantonen dat hun tentoonstelling geen nieuw salon des refusés was met alleen maar werken van avant-garde rebellen.

## Weblinks

* Louis Debras – Artworks op The Athenaeum
* 1 2 Louis Debras is vermeld in de catalogus van 1843 onder nummer 314 met een werk getiteld Guillaume-le-Conquerant duc de Normandie; Salon de 1843, Explication des ouvrages de peinture, sculpture, architecture, gravure et Lithographie des artistes vivants, exposés au Musée Royal, le 15 mars 1843.
* ↑ Lexicon van het Impressionisme, in: De Impressionisten, ed. Ingo F. Walther, Taschen, 2012, p. 656.
* 1 2 Palettes et ciseaux, peintres et sculpteurs de la Haute-Somme au 19e siècle, Musée Alfred-Danicourt.
* ↑ DEBRAS, Louis (1820 - 1899), Painter, Benezit Dictionary of Artists.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 117418
* Union List of Artist Names: 500134146
* Virtual International Authority File: 155844569
* WorldCat (via VIAF): 155844569
# Madonie

De Madonie (afkorting van Italiaans Monti Madonie; Nederlands: Madoniegebergte) is een gebergte dat tamelijk nauwkeurig in het midden van de Siciliaanse noordkust ligt. De Madonie bevindt zich ten zuiden van de badplaats Cefalù en behoort tot de Metropolitane Stad Palermo. De bergwegen in dit gebergte dienden onder de naam Circuito Piccolo delle Madonie van 1906 tot 1977 als evenementlocatie voor de Targa Florio.
In sneeuwrijke winters worden de Madonie door de Palermitanen gebruikt voor wintersport. Tegelijkertijd fungeert het gebergte als belangrijk drinkwaterreservoir voor Palermo.

## Geologie

Samen met de Peloritani en de Nebrodi vormen de Monti Madonie een voortzetting van de bergketen de Apennijnen. De Madonie bestaan overwegend uit kalksteen en dolomietsteen. Het gesteente is plaatselijk sterk verkarst en doordrongen met karren en dolines.
De hoogste pieken van de Madonie zijn de Pizzo Carbonara (met 1.979 meter de hoogste niet-vulkanische berg van Sicilië en na de Etna de hoogste), de Pizzo Antenna Grande (1.977 meter), de Pizzo Palermo (1.964 meter), de Monte Ferro (1.906 meter), de Monte Mufara (1.865 meter), de Monte San Salvatore (1.912 meter) en de Pizzo Scalonazzo (1.904 meter).

## Natuur

Het bos op de Monti Madonie is een van de soortenrijkste wouden in het Middellandse Zeegebied. De bebossing bedekt een oppervlak van ongeveer 15.000 hectare, overwegend op de regenrijke noordhellingen van de Madonie. Hier groeien kurkeiken en steeneiken, iepen en hoge hulsten. Bovendien zijn de Madonie de laatste natuurlijke habitat van de Siciliaanse zilverspar (Abies nebrodensis).
In 1989 verkreeg een deel van de Monti Madonie vanwege zijn soortenrijke flora en fauna de status van natuurpark. Onder de naam Parco delle Madonie worden de natuurwaarden in dit gebied beschermd.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Madonie op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Territorial strategies and environmental continuity in mountain systems: The case of the Apennines (Italy) Gambino, Roberto; Romano, Bernardino (2000–2001). World Commission on Protected Areas. Geraadpleegd op 1 februari 2019
* ↑ Parco Naturale Regionale delle Madonie Parks.it. Geraadpleegd op 1 februari 2019
# Levanzo

Het Italiaanse eiland Levanzo is het kleinste van de Egadische Eilanden, gelegen aan de westkust van Sicilië. Het eiland telt ongeveer 450 inwoners, geconcentreerd rondom de kleine haven van het eiland.
Levanzo heeft een oppervlakte van 5,82 km² . Het hoogste punt is Pizzo Monaco met een hoogte van 278 m. Op het eiland bevindt zich de Grotta del Genovese of Grotta de Levanzo, een grot met prehistorische rotstekeningen.
# Louis Marie Rollin Couquerque

Louis Marie Rollin Couquerque (Delft, 2 augustus 1869 – Den Haag, 6 april 1960) was een Nederlands jurist.

## Levensloop

Na het behalen van het diploma aan het gymnasium in Den Haag, studeerde hij rechten, eerst aan de Rijksuniversiteit Leiden en later aan de Rijksuniversiteit Utrecht, waar hij in 1889 promoveerde tot doctor in de rechtswetenschap. In 1895 werd hij adjunct-commies bij het Departement van Oorlog waar men hem in januari 1901 bevorderde tot commies. Als vervanger van de zieke mr. Pieter Ver Loren van Themaat was Rollin Couquerque in 1902 fungerend advocaat-fiscaal bij het Hoog Militair Gerechtshof. In 1904 werd hij hoofdcommies bij het Departement Waterstaat waar hij in 1908 referendaris werd.
Datzelfde jaar volgde zijn tijdelijke detachering voor een periode van drie jaar als waarnemend gouvernementssecretaris in Suriname. Na het vertrek van de gouverneur Dirk Fock in de zomer van 1911 werd hij aangesteld als waarnemend gouverneur. Twee weken later nam procureur-generaal Pieter Hofstede Crull die functie van hem over. In november van dat jaar volgde Lambertus Johannes Rietberg hem op als gouvernementssecretaris. Hij keerde terug naar Nederland en pakte zijn werkzaamheden als referendaris bij Waterstaat weer op. In februari 1913 werd hij referendaris met de administrateursrang bij het Departement van Koloniën en in april 1914 volgde zijn benoeming daar tot administrateur wat hij tot zijn pensioen op 1 oktober 1934 zou blijven.
Hiernaast benoemde de Amsterdamse Gemeente-Universiteit hem in 1916 tot lector in het militair straf- en procesrecht en had hij tal van andere functies zoals militair-juridisch adviseur bij het ministerie van marine.

## Familie

Rollin Couquerques eerste echtgenote was Helena del Campo Camp, die in 1918 stierf. Hun dochter Madzy Rollin Couquerque blonk uit in sport. Tussen 1927 en 1942 was zij dertien keer kampioen bij het nationaal Nederlands tenniskampioenschap bij de vrouwen en vijftien keer hockeykampioen van Nederland met haar club HOC. Rollin Couquerque toonde nooit enige belangstelling voor de sportieve prestaties van zijn dochter en keek neer op alles wat met sport te maken had. Tot op hoge leeftijd getuigde zij van haar verbittering hierover.
Rollin Couquerque hertrouwde in 1922 met Catharina Johanna van Houten, het jongste kind uit het eerste huwelijk van Samuel van Houten, onder meer bekend van het Kinderwetje van Van Houten. Catharina was een nichtje van het kinderloos overleden kunstenaarsechtpaar Hendrik Willem Mesdag - Sientje van Houten en daarmee een van de erfgenamen van het Panorama Mesdag. Rollin Couquerque was, als echtgenoot van een aandeelhouder, jarenlang voorzitter van de Raad van Bestuur van Panorama Mesdag. In 1947 publiceerde hij de monografie Het Panorama Mesdag te 's Gravenhage: historisch overzicht van wording en voortbestaan.
# Rick Slor

Rick Slor (Veendam, 16 augustus 1971) is een Nederlands voormalig profvoetballer.
Hij speelde in zijn carrière voornamelijk voor BV Veendam met uitstapjes naar FC Emmen en FC Groningen. Tegenwoordig is hij hoofdtrainer bij amateurclub VV Rolder Boys.

## Carrière

| Periode | Club | Competitie | Wedstrijden | Goals |
| 1989-1992 | BV Veendam | Eerste divisie | 97 | 3 |
| 1992-1994 | FC Groningen | Eredivisie | 51 | 0 |
| 1994-1999 | BV Veendam | Eerste divisie | 135 | 4 |
| 1999-2002 | Emmen | Eerste divisie | 84 | 0 |
| 2002-2006 | BV Veendam | Eerste divisie | 115 | 7 |
# Lozan

Lozan is een plaats in de gemeente Špišić Bukovica in de Kroatische provincie Virovitica-Podravina. De plaats telt 562 inwoners (2001).
# Luang Pho Dhammajayo

Luang Pho Dhammajayo (Thais: พระเทพญาณมหามุนี) is een Thaise Boeddhistische monnik en de abt van Wat Phra Dhammakaya in Thailand. Hij is leraar in Dhammakaya-meditatie. 'Luang pho' is een algemene aanspreekvorm is en 'Dhammajayo' is zijn kloosternaam. In 2011 ontving hij een Thaise koninklijke titel, Phrathepyanmahamuni, maar die werd in 2017 weer ingetrokken.

## Jeugd

Luang Pho Dhammajayo werd geboren met de lekennaam Chaybun Sutthiphon en is de zoon van Janyong Sutthiphon, zijn vader, en Juri Sutthiphon, zijn moeder. Chaybun begon geïnteresseerd te raken in het Boeddhisme toen hij nog op de middelbare school zat in Bangkok. Tijdens zijn studiejaren zocht hij de non Chan Konnokyung op in de tempel Wat Paknam Phasicharön, nadat hij over haar had gelezen in een tijdschrift over Boeddhistische meditatie. Konnokyung wist antwoord op zijn levensvragen te geven, wat hem nieuwsgierig maakte. Hij ging bij haar in de leer en werd uiteindelijk haar belangrijkste leerling in meditatie. Hij noemde haar steevast 'Khun Yay', wat een respectvolle aanspreekvorm voor nonnen is.
Gedurende zijn studentenjaren wist Chaybun een medestudent over te halen om Khun Yay te bezoeken. Deze medestudent, Phadet Phongsawadi, zou uiteindelijk de onderabt (Thais: รองเจ้าอาวาส) worden van Wat Phra Dhammakaya.

## Wijding als monnik

Na vele jaren bij Khun Yay in de leer te zijn geweest, trad hij in 1969 in als monnik in Wat Paknam Phasicharön en kreeg de kloosternaam 'Dhammajayo'. Hij begon al vrij spoedig meditatieles te geven, afgewisseld met Khun Yay. Door de stijgende populariteit van de lessen werd het uiteindelijk gepast geacht elders een nieuwe tempel op te richten om meer ruimte te hebben voor activiteiten. Nadat een vrijgevige donateur een stuk land gaf in 1970, begonnen Khun Yay en Dhammajayo aan de bouw van wat later Wat Phra Dhammakaya zou worden.

## Huidige activiteiten

In 2011 kreeg Dhammajayo de koninklijke eretitel Phrathepyanmahamuni. Luang Pho Dhammajayo staat met name bekend om zijn benadering van meditatie, maar heeft ook een groot aantal projecten opgezet die meer geëngageerd van aard zijn, waaronder een campagne om mensen aan te moedigen te stoppen met roken en drinken. Deze landelijke campagne, in het Thais Te lao phao buri geheten (เทเหล้าเผาบูหรี่), ontving in 2004 een certificaat van waardering van de Wereldgezondheidsorganisatie. Luang Pho Dhammajayo ontving ook een groot aantal prijzen van Boeddhistische organisaties buiten Thailand. De gemeenschap die in Wat Phra Dhammakaya woont, telt ongeveer drieduizend monniken, novicen en lekenmedewerkers; de tempel is daarmee de grootste tempelgemeenschap van Thailand. Luang Pho Dhammajayo staat bekend om zijn moderne stijl van management van de tempel.