OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# British Home Championship 1970

De British Home Championship van 1970 was de 75e editie van de British Home Championship. Het toernooi werd gehouden van 18 tot en met 25 april 1970. Engeland, Schotland en Wales werden kampioen.

## Eindstand

| Team | Gsp | W | G | V | DV | DT | DS | Ptn |
| Engeland | 3 | 1 | 2 | 0 | 4 | 2 | +2 | 4 |
| Wales | 3 | 1 | 2 | 0 | 2 | 1 | +1 | 4 |
| Schotland | 3 | 1 | 2 | 0 | 1 | 0 | +1 | 4 |
| Noord-Ierland | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 5 | –4 | 0 |

## Wedstrijden

Windsor Park, Belfast Toeschouwers: 31.000 Scheidsrechter: Eric Jennings (ENG) :
| 18 april 1970 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1) | 58' John O'Hare | Windsor Park, Belfast Toeschouwers: 31.000 Scheidsrechter: Eric Jennings (ENG) |
Ninian Park, Cardiff Toeschouwers: 40.126 Scheidsrechter: Tiny Wharton (SCO) :
| 18 april 1970 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1) | Dick Krzywicki 40' | 71' Franny Lee | Ninian Park, Cardiff Toeschouwers: 40.126 Scheidsrechter: Tiny Wharton (SCO) |
Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 100.000 Scheidsrechter: Gaspart Pintado (ESP) :
| 21 april 1970 «onderlinge duels» 19:45 uur (UTC+1) | Martin Peters 6' Geoff Hurst 57' Bobby Charlton 81' | 50' George Best | Wembley Stadium, Londen Toeschouwers: 100.000 Scheidsrechter: Gaspart Pintado (ESP) |
Vetch Field, Swansea Toeschouwers: 27.067 Scheidsrechter: James Finney (ENG) :
| 25 april 1970 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1) | Ron Rees 36' | Vetch Field, Swansea Toeschouwers: 27.067 Scheidsrechter: James Finney (ENG) |
* ↑ (en) British Home Championship 1967-1984. The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF).
* ↑ (en) British Championship 1970 results. European Football.
# Willem Brandt

Willem Brandt was het pseudoniem van Willem Simon Brand Klooster (Groningen, 6 september 1905 – Bussum, 29 april 1981), een Nederlandse dichter, schrijver, journalist en vrijmetselaar.

## Journalistieke loopbaan

Na het doorlopen van de Rijkskweekschool in Amersfoort en na het behalen van het onderwijsdiploma werd Willem Brandt in 1934 verslaggever bij het Utrechtsch Dagblad. In 1937 vertrok hij naar Nederlands-Indië waar hij redacteur van de Deli Courant werd. Bij deze krant werkte hij zich binnen vijf jaar op tot hoofdredacteur. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwam Willem Brandt in een Japans concentratiekamp terecht. Hij schreef er zijn bundel Binnen Japansch prikkeldraad. Na de oorlog werd hij directeur van de ‘Deli Courant’. Nadat hij de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog had meegemaakt, repatrieerde hij in 1955, om vervolgens directeur van de N.V. Deli Drukkerij en Boekhandel te Amsterdam te worden. In 1957 werd hij hoofdredacteur van Het Goois Nieuwsblad. Willem Brandt werd ook medewerker aan onder andere Opwaartsche Wegen en De Vlaamse Gids.

## Werken

Veel werken van Willem Brandt bevatten thema's uit de vrijmetselarij, Indonesië in het algemeen en het jappenkamp in het bijzonder. Van Willem Brandt verschenen de volgende werken:
* Oostwaarts (1937)
* Tropen (1938)
* Pacific (1941)
* Binnen Japansch prikkeldraad (1946)
* De gele terreur (1946)
* Demarcatielijn (1947)
* Indonesische nachten (1947)
* Ik ben de jeugd (1947)
* De aarde van Deli (1949)
* Ambrosius de toverspin. Een oosterse vertelling (1949). Oorspronkelijke uitg.: Deli courant, ca. 1940
* Jodocus: klapwiekend knots (1949)
* Twee vaderlanden (1954)
* Paswoord (1955)
* Reizend achter het heimwee (1955)
* Tussen steen en bamboe (1956)
* Spoorzoekend naar een woord (1957)
* De achterkant van de maan (1959)
* Hart van jade (1959)
* Een streep door de zon (1960)
* Het geheim (1960)
* 65 jaar mens onder mensen (1962)
* Wildernis (1962)
* Fetisj en feniks (1963)
* Kleurig memoriaal van de Hollanders op Oud-Java (1964)
* Keurschrift uit de hedendaagse Noord- en Zuidnederlandse Letteren (1964)
* Indonesië's voltooid verleden tijd (1965)
* Verzamelde gedichten (1965)
* Pruik en provo (1967)
* De gedichten van een vrij metselaar (1968)
* Zuid-Afrika, een reisjournaal (1968)
* Oerwouden en savannen (1969)
* Het land van terugkomst (1976)
* De keerkringvogel (1980)
# Pier-André Côté

Pier-André Côté (Gaspé, 24 april 1997) is een Canadese wielrenner .

## Overwinningen
### 2014

    Canadees kampioen tijdrijden, junioren

### 2015

    5e etappe Tour de l'Abitibi Desjardins

### 2018

    1e en 5e etappe Tour de Beauce

### 2019

    2e, 3e en 4e etappe Grand Prix Cycliste de Saguenay

### 2022

    Grand Prix Criquielion

### 2023

    Pan-Amerikaans kampioen op de weg, Elite

### 2024

    Nationaal kampioen op de weg, Elite

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Parijs-Tours | WK op de weg |
| 2019 | opgave | |
| 2020 | 19e | |
| 2021 | | opgave |
| 2022 | | opgave |
| 2023 | | |
| 2024 | | 44e |

## Ploegen

* 2017 – Silber Pro Cycling
* 2018 – Silber Pro Cycling
* 2019 – Rally UHC Cycling
* 2020 – Rally Cycling
* 2021 – Rally Cycling
* 2022 – Human Powered Health
* 2023 – Human Powered Health
* 2024 – Israel Premier Tech Academy
* 2025 – Israel-Premier Tech
Aasvold · Bassett · Brown (tot 26/6) · Carpenter · Coté · de Kleijn · de Vos · Gibson (vanaf 6/6) · Haga · Hecht · Jensen · Joyce · King · Krul · Mannion · Murphy · Rosskopf · Swirbul · Zukowsky · Chrétien (stagiair) · Double (stagiair) · Stites (stagiair)
Aasvold · Aniołkowski · Banaszek · Bassett · Chrétien · Coté · de Vos · Double · Gibson · Greenberg · Haga · Hecht · Jensen · Joyce · Krul · Lemmen · McGill · Peák · Perry · Schönberger · Svestad-Bårdseng · Van Hoecke · Weemaes
* (en) Profiel van Pier-André Côté op ProCyclingStats
* Profiel van Pier-André Côté op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Pier-André Côté op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Pier-André Côté op de website van de UCI
* Profiel van Pier-André Côté op De wielersite
# Onze Natuur

Onze Natuur is een Belgisch natuurproject met film, televisiereeks, website en boekenreeks. In september 2022 ging Onze Natuur, De Film in première als bioscoopfilm (Franstalige versie: Notre Nature, Le Film). In het voorjaar 2023 werd hij als zevendelige televisieserie uitgezonden in samenwerking met VRT en RTL TVI. Op Ketnet volgde datzelfde jaar nog een versie voor kinderen.
De film toont de Belgische natuur, en hoe die ook in dit dichtbevolkte land verrassend mooi kan zijn. Daarmee is hij te vergelijken met de Nederlandse film De nieuwe wildernis uit 2013.
De makers noemen het zelf het "hoopvolle verhaal van de versnipperde natuur in België die onder druk staat, maar toch weet te overleven. Het vertelt het verhaal van de overwinnaars, de opportunisten [...] Maar ook dat van de verliezers".
De beelden zijn gedurende 2,5 jaar (900 draaidagen) in alle seizoenen opgenomen in verschillende natuurgebieden in België, in samenwerking met Natuurpunt en het Vlaamse Agentschap voor Natuur en Bos. Scènes zijn bijvoorbeeld close-up-beelden van een havik die een konijn vangt in Limburg, nijlganskuikens op het ijs van een Brusselse vijver en boksende hazen nabij Bergen.
Naast de film en de documentairereeks was er eerder al een bijhorende website met beeldfragmenten en informatieve artikels over planten en dieren.
Er zijn tegelijk ook een viertal Nederlandstalige boeken uitgebracht in de reeks "Onze Natuur", waarvan de vogelgids ook in het Frans verscheen.

## Bezoekersaantallen

In de eerste week telde de film 25.000 bezoekers, een record voor een Belgische natuurdocumentaire. Na vijf weken waren er 113.000 bezoekers, waardoor het productiehuis Hotel Hungaria een voor deze gelegenheid opnieuw ingestelde FFO Award van het Filmfestival Oostende kreeg. Eind 2022 haalde de film de kaap van 250.000 bezoekers.

## Prijzen en nominaties

In februari 2023 won de film op het Filmfestival Oostende de Ensor voor beste documentaire film.
De door Dirk Brossé voor de film gecomponeerde muziek werd in februari 2023 genomineerd voor een International Film Music Critics Association Award.

## Muziek

De natuurfilm werd tussen september 2022 en april 2023 16 maal in concertzalen vertoond met livemuziek van kamerorkest Prima la Musica en componist-dirigent Dirk Brossé.

### Prima La Musica-Bos

In februari kreeg een nieuwe bosuitbreiding in het Hallerbos van 1,5 hectare van Natuur en Bos de naam Prima La Musica Bos, als erkenning voor de makers van de film en de bijhorende muziek. Componist-dirigent Dirk Brossé en concertmeester Jo Vercruysse plantten er als eerste van 5200 aanplantingen 32 bomen, verdiend bij de 16 concertvoorstellingen.

## Stem

De filmversie van Onze Natuur werd ingesproken door acteur Matteo Simoni. De reeks voor Canvas kreeg acteur Wim Opbrouck als vertelstem. Actrice en presentatrice Gloria Monserez sprak de versie voor Ketnet in.
# Vital De Ridder

Vital Amand Modeste De Ridder (Wortegem, 2 februari 1841 - Kerkhove, 27 november 1918) was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

## Biografie

Vital De Ridder promoveerde tot doctor in de rechten en kandidaat-notaris (1864) aan de Rijksuniversiteit Gent en werd notaris in Kerkhove.
Hij werd in 1894 gemeenteraadslid van Kerkhove. In 1900 werd hij verkozen tot liberaal senator voor het arrondissement Kortrijk-Ieper en vervulde dit mandaat tot aan zijn ontslag in 1911.
Zijn broer was Remi De Ridder, advocaat, magistraat, hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Gent, voorzitter van de raad van bestuur en van het redactiecomité van La Flandre libérale, schepen van Gent en provincieraadslid van Oost-Vlaanderen.

## Literatuur

* Roland DE VULDERE, Biografisch repertorium der Belgische parlementairen, senatoren en volksvertegenwoordigers, 1830-1965, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, Rijksuniversiteit Gent, 1965.
* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard, 1972.
# Verklaring van Jeruzalem over Antisemitisme

De Verklaring van Jeruzalem over Antisemitisme (Engels Jerusalem Declaration on Antisemitism, JDA) is een document bedoeld om de grenzen van antisemitische uitingen en gedragingen aan te geven, in het bijzonder met betrekking tot zionisme, Israël en Palestina. Het initiatief tot de Verklaring werd ingegeven door de wens om antisemitisme te bestrijden, maar tegelijk tegemoet te komen aan de bezwaren tegen de IHRA-definitie van antisemitisme, die volgens critici legitieme kritiek op de Israëlische regering in de kiem smoort en de vrije meningsuiting belemmert. Het opstellen van de verklaring werd in juni 2020 gestart onder auspiciën van het Van Leer Instituut in Jeruzalem door acht coördinatoren, waarvan de meesten universiteitsprofessoren waren. Na voltooiing werd de verklaring ondertekend door ongeveer 200 wetenschappers op het gebied van antisemitisme, de Holocaust, Judaïstiek, Israël en andere disciplines, en uitgebracht in maart 2021.
De verklaring bevat een definitie van antisemitisme die uit 16 woorden bestaat:
    Antisemitisme is discriminatie, vooroordeel, vijandigheid of geweld tegen Joden als Joden (of Joodse instellingen als Joods).
Het document bevat ook 15 richtlijnen, verdeeld in drie secties, die proberen te helpen bij de identificatie van antisemitisme, en voorbeelden geven van “antisemitische” toespraken en gedragingen met betrekking tot Israël en Palestina die wel en niet antisemitisch zijn.

## Reacties

In april 2021 drongen enkele Democraten in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, onder impuls van afgevaardigde Jan Schakowsky, in een brief aan de minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken, erop aan gebruik te maken van instrumenten tegen antisemitisme die verder gaan dan de IHRA-definitie, waaronder de Verklaring van Jeruzalem en het Nexus Document. Organisaties als Americans for Peace Now en J Street steunden de brief, maar de Anti-Defamation League (ADL) en American Jewish Committee (AJC) waren tegen.
De Verklaring van Jeruzalem lokte ook kritiek uit:
* van Joodse kant, omdat de verklaring het “nieuw antisemitisme” niet of niet expliciet genoeg veroordeelde, en al te zeer was beïnvloed door antizionisme;
* van Palestijnse kant, omdat de verklaring uitgaat van een oriëntalistische visie, en elk debat over het fundament van de Joodse etniciteit en staat taboe verklaart voor niet-Joden. De Verklaring zou vele vormen van antizionisme beschouwen als “verkapt antisemitisme".
# Massilia Sound System

Massilia Sound System is een Franse band die in 1984 werd opgericht in Marseille. Massilia is de naam van de kolonie die omstreeks 600 v.Chr. in het zuiden van het huidige Frankrijk werd gesticht tijdens de Griekse kolonisatie.
De band maakt een hybride vorm van reggae en ragga, die soms als "trobamuffin" wordt omschreven, een verwijzing naar het Franse woord trobador (troubadour). Op latere albums worden meer invloeden uit andere muziekstijlen toegevoegd aan de muziek, waaronder drum and bass, rock en hiphop.
De teksten van de band zijn meestal in het Frans en Occitaans (maar ook enkele nummers in het Portugees en Italiaans). De band staat tegelijkertijd bekend om zijn rol in het verdedigen van het multiculturalisme, als om het verdedigen van de regionale cultuur en in het bijzonder het Occitaans.
Oorspronkelijk opereerde de band in de underground en daarom richtte MSM mee het platenlabel Ròker Promocion op, dat later bands als Fabulous Trobadors en IAM lanceerde.

## Leden
### Huidige leden

* Papet J / Jali (René Mazzarino) : MC
* Moussu T / Tatou (François Ridel) : MC
* Gari Gréù (Laurent Garibaldi) : MC
* Blù : gitaar
* Janvié : keyboards
* DJ Kayalik : beats, samples

### Voormalige leden

* Lux B (Lux Botté) : MC (overleden op 18 juli 2008)
* Goatari / Lo Minot (Bruno Martin) 1989-1996 : keyboards, beats

## Discografie

* Rude et souple (demo cassette)
* Vive le PIIM (demo cassette)
* Parla Patois (1992)
* Chourmo (1993)
* Commando Fada (1995)
* On met le òai partout (livealbum) (1996)
* Aïolliwood (1997)
* Marseille London Experience (1999)
* 3968 CR 13 (2000)
* Occitanista (2002)
* Massilia fait tourner (livealbum) (2004)
* Òai e Libertat (2007)
* Massilia (2014)
* Sale Caractère (2021)
# One Tree Hill

One Tree Hill kan verwijzen naar:
* One Tree Hill (vulkaan), een dode vulkaankegel in Nieuw-Zeeland
* One Tree Hill (televisieserie), een Amerikaanse dramaserie die liep van 2003 tot 2012
* One Tree Hill (U2), een nummer van U2
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van One Tree Hill en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Georges De Caluwé

Georges De Caluwé (Rijsel, 1889 – Antwerpen, 13 december 1962) was een Vlaams radiopionier en –presentator. Hij was de oprichter van de radiozenders “Radio Antwerpen” (1922-1940) (in de volksmond “Radio Kerkske”) en “Radio Uylenspiegel” (1955-1962).

## Biografie

De Caluwé kreeg in 1922 een zendvergunning om een officiële lokale radiozender op te richten, die hij “Radio Antwerpen” noemde. De officiële call was 'Radio ON4ED'. De uitzendingen vonden plaats vanuit de kerktoren van de 'Christuskirche', een voormalige Duitse kerk aan de Bexstraat te Antwerpen, die toen gebruikt werd door een Franstalige protestantse kerk. Als compensatie moest De Caluwé in het begin ook preken voorlezen. De zender kreeg zodoende al gauw de bijnaam “Radio Kerkske”.
Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak vernietigde hij zijn installatie om te vermijden dat de Duitsers er gebruik van konden maken. Na de oorlog kreeg De Caluwé geen nieuwe zendvergunning. Verbitterd richtte hij hierop zijn eigen politieke partij op en bleef illegaal radio uitzenden. Alhoewel hij meer dan 10.000 stemmen haalde, kwam “Radio Kerkske” niet meer in de ether. Hij begon inmiddels een winkel in radio- en televisietoestellen in de Antwerpse Gemeentestraat. In september 1955 nam de Belgische overheid al zijn apparatuur in beslag. De Caluwé besloot hierop dan maar per boot naar de territoriale wateren te varen, waar hij vanuit een boot een nieuwe radiozender oprichtte, “Radio Antwerpen” vanop het schip Uilenspiegel op de Noordzee.
De Caluwé overleed 14 december 1962 na een operatie. Op 16 december 1962 vernietigde een storm zijn radio-apparatuur en kwam het avontuur met Radio Antwerpen vanop de Uilenspiegel officieel ten einde. Twee dagen later keurde de Belgische overheid een wet goed die piratenzenders op zee verbood. Het schip bleef op zee ronddobberen tot het vastliep op het strand van de Nederlandse gemeente Retranchement aan de monding van het Zwin.
# Kerktoren van Westermeer

De kerktoren van Westermeer is een kerktoren in Joure in de Nederlandse provincie Friesland.

## Beschrijving

De kerk van Westermeer (14e eeuw) werd, met uitzondering van de toren, begin 18e eeuw gesloopt. De kerktoren van drie geledingen werd verlaagd en kreeg een tentdak. De toren op de Algemene begraafplaats is een rijksmonument.
Rond het kerkhof is in de jaren zestig de wijk Zuiderveld aangelegd.
# Kasteel Aigle

Kasteel Aigle is een middeleeuws kasteel in Aigle in het kanton Vaud in Zwitserland. Het kasteel in geregistreerd in de Zwitserse inventaris van cultureel erfgoed van nationaal en regionaal belang.
Het oorspronkelijke kasteel werd in de 12de eeuw gebouwd door een baron van Aigle. Tegen het einde van de 12de eeuw was baron van Aigle een vazal van de graven van Savoye. In 1232 werd Aigle beleend aan twee broers, Jacob en Peter van Saillon, in ruil voor hun voorouderlijke kasteel in de Valais. Het kasteel verviel.
Enkele decennia later kreeg Aigle stadsrechten. Het kasteel werd herbouwd. In de 14de eeuw erfde Lord Compey de rechten van de familie van Saillon. Ook zij waren vazallen van de Savoyes, en zij besloten in Aigle hun hoofdkwartier te maken. Het kasteel werd uitgebreid, de donjon werd aan de zuidkant gebouwd en enkele kleinere torens werden toegevoegd.
In 1464 deed Bern een eerste poging Aigle in te nemen omdat zij belangstelling hadden voor de Col du Pillon en de Col des Mosses passen die toegang gaven tot het Rhônedal. Een tweede poging werd ondernomen tijdens de Bourgondische Oorlogen, ruim tien jaar later. Het kasteel werd verwoest, Jan Compey vluchtte maar werd in Vevey gedood. Zijn zoon sneuvelde terwijl hij voor Karel de Stoute tegen de Zwitserse Confederatie vocht.
Na de oorlog kreeg de familie Compey haar rechten niet meer terug. Bern herbouwde het kasteel en maakte daar de zetel van het provinciaal bestuur. Dit bleef zo tot 1798, toen de Fransen binnenvielen en enkele maanden later de Helvetische Republiek werd opgericht.
In 1804 werd Aigle eigenaar van het kasteel. Tot 1976 werd het als gevangenis gebruikt.
Tegenwoordig is er een wijnmuseum in het kasteel gevestigd, het Musée de la Vigne et du Vin. Naast de ingang van het kasteel is het Maison de la Dîme, waarin een museum is over wijnetiketten. Het woord Dîme is een verkorting van het Franse dixième, een tiende, ofwel 1/10. Dit was de belasting, een tiende van de oogst, die door het regerende Bern werd geïnd, in dit geval van de druivenoogst voor de wijn. Het kasteel is namelijk inderdaad omgeven door wijnvelden
* ↑ Historie kasteel op Chateausigle website
* ↑ Wijnmuseum
* ↑ Wijnvelden. Gearchiveerd op 12 juli 2023.
# HZPC Holland

HZPC Holland BV is een Nederlands bedrijf gespecialiseerd in de veredeling, productie en de afzet van pootaardappelen en heeft haar hoofdkantoor in Joure.
Dit pootgoedbedrijf is in 1999 opgericht door de fusie van Hettema BV en BV De ZPC (de Zaaizaad en Pootgoed Coöperatie). De geschiedenis van het bedrijf gaat terug tot 1898, toen werd het handelshuis voor internationale export van pootaardappelen Hettema opgericht door Hette Tjitzes Hettema en zijn vrouw Antje Fokkes van der Meer. De kernactiviteiten van HZPC zijn het kweken van nieuwe aardappelrassen en de export van pootgoed naar meer dan 95 landen. HZPC is de grootste Nederlandse exporteur van pootaardappelen.
De productie van HZPC was in 2020 goed voor ongeveer 900.000 ton aardappelen. HZPC realiseerde over het boekjaar 2019/2020 een totale omzet van € 361.000.000. HZPC heeft in de loop der jaren de aandacht verlegd van handelsactiviteiten naar het kweken van nieuwe rassen.

## Internationale vestigingen

Het bedrijf heeft vestigingen in 16 verschillende landen;
* Nederland
* Duitsland
* Canada
* Spanje
* Frankrijk
* Italië
* Polen
* Portugal
* België
* India
* Argentinië Chili
* China
* Finland
* Rusland
* Verenigd Koninkrijk.
* HZPC Holland B.V., Annual report, jaarlijkse publicatie door (HZPC Holland B.V.), 2020
* HZPC Holland B.V., Website HZPC, Facts & Figures door (HZPC Holland B.V.), 2020
* ↑ Erfgoed Fundaasje ZPC Zaaizaad en Pootgoed Coöperatie, Friestalig.
* ↑ Erfgoed Fundaasje Oprjochting Hannelshûs Hettema, Friestalig.
# Vlag van Kollumerzwaag

De vlag van Kollumerzwaag is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Kollumerzwaag, in de Friese gemeente Noardeast-Fryslân. De vlag werd in 1969 aangenomen en in 1976 geregistreerd.
De dorpsvlaggen van 14 dorpen in Kollumerland en Nieuwkruisland werden in de jaren 1969/70 tot stand gekomen in overleg met de Fryske Rie foar Heraldyk en de heren Minnema, Keune en Offringa, leden van de Geakunde Commissie van Kollumerland en Nieuwkruisland In de ontwerpperiode hebben de besturen van de Plaatselijk Belang-organisaties in elk van de dorpen, de ontwerpen besproken, en goedgekeurd of verworpen, in welk laatste geval een nieuw ontwerp werd aangeboden.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Drie banen groen en geel, waarvan de lengten zich verhouden als 1 ; 2 ; 1, met op het midden, ter hoogte van 1/3 van de vlaghoogte en ter breedte van 1/4 van de vlaghoogte, een rode kasteeltoren op een laag voetstuk, met drie kantelen, een rechthoekige poortopening en twee smalle rechthoekige vensters.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Burcht: verwijst naar de drie stinsen die in het dorp stonden en die op last van de stad Groningen afgebroken werden.
* Groene banen: staan voor de veeteelt die prominenter is geworden.
# Johnny Torrio

Giovanni Torrio, beter bekend onder het pseudoniem Johnny Torrio of Papa Johnny (Irsina, februari 1882 - Chicago, 16 april 1957) was een Italiaans-Amerikaanse gangster. Hij wordt samen met James "Big Jim" Colosimo (Torrio was een neef van Colosimo's vrouw), gezien als de grondlegger van de Chicago Outfit, een van de machtigste maffia-organisaties in de Verenigde Staten.
# Oblaten van Sint-Franciscus van Sales

De congregatie van de Oblaten van Sint-Franciscus van Sales (Latijn: Institutum Oblatorum Sancti Francisci Salesii afgekort: OSFS) werd opgericht in 1871 te Troyes door de priester Louis Brisson. De congregatie is vernoemd naar de heilige Franciscus van Sales. Als missionaris zijn de leden over de hele wereld werkzaam.
# Duiventilprincipe

Het duiventilprincipe, duivenhokprincipe of ladenprincipe is een principe in de wiskunde dat stelt dat als $n$ duiven in een duiventil met $m$ hokjes geplaatst worden, waarbij $n>m,$ dat er dan minstens één hokje is waar meer dan één duif in zit. Het duiventilprincipe werd waarschijnlijk voor het eerst geformuleerd door Johann Dirichlet in 1834.
Een meer abstracte formulering van het principe luidt: als $n$ objecten verdeeld worden in $m$ verzamelingen waarbij $n>m$, dan bevat minstens een van die verzamelingen ten minste 2 elementen.
Een generalisatie van het ladenprincipe luidt als volgt: als minstens $nm+1$ objecten verdeeld worden in $m$ verzamelingen, dan is er minstens één verzameling die ten minste $n+1$ elementen bevat.
Een grappig gevolg van het duiventilprincipe is het "bewijs" dat er in de stad New York (of een willekeurige andere miljoenenstad) minstens twee mensen rondlopen met precies evenveel haren op hun hoofd. Dit loopt als volgt: een mens heeft gemiddeld zo'n 150.000 haren op zijn hoofd; het is dus redelijk om aan te nemen dat niemand meer dan een miljoen hoofdharen heeft. In New York wonen meer dan een miljoen mensen. Deze $n$ (meer dan een miljoen) mensen moeten dus verdeeld worden in $m$ (één miljoen of minder) verzamelingen; één verzameling per mogelijk aantal hoofdharen. Volgens het duiventilprincipe zitten er dus in minstens een van deze verzamelingen minstens twee mensen.

## Externe link

* Pigeonhole Principle op cut-the-knot.org