OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Biefstukzwam

De biefstukzwam (Fistulina hepatica) is een eetbare paddenstoel. Deze soort behoorde tot de familie Fistulinaceae en was de enige vertegenwoordiger van deze familie in de Benelux. Later is deze familie ongeldig verklaard en is sindsdien de familie onzeker (Incertae sedis).

## Kenmerken
### Vruchtlichaam

Het vruchtlichaam heeft een diameter van 25 tot 30 cm en een dikte van 6 tot 8 cm. Hij groeit meestal individueel. De vorm is waaiervormig met een smal aanhechtingspunt; soms is er een steelachtige basis aanwezig. Het vruchtlichaam is vleeskleurig en heeft een ruw oppervlak naar de rand toe vanwege de aanwezigheid van korrelige wratjes. De buisjes aan de onderzijde zijn klein en staan los van elkaar. Er zijn kleine witte tot geelachtige poriën zichtbaar.
Het eetbare vlees is tot 5 cm dik en sappig. Het lijkt uiterlijk wat op rauwe biefstuk, er komt ook een rood gekleurde vloeistof uit. De smaak is zuur en iets bitter.

## Habitat

De biefstukzwam groeit op zwakke plekken door verwondingen aan de voet van levende eiken of aan dode stronken dicht bij de grond. Het is een uitgesproken herfstpaddenstoel.

## Verspreiding

De soort is wijdverbreid in Europa en hij komt ook voor in het oosten van Noord-Amerika.

## Foto's

* Sporen
* Basidia
* (en) Index Fungorum
* Biefstukzwam op SoortenBank.nl (gearchiveerd)
* Beefsteak fungus (Fistulina hepatica), Arkive.org
# Bukit Batu (Air Sugihan)

Bukit Batu is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ilir van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Bukit Batu telt 2584 inwoners (volkstelling 2010).
# Prorodes mimica

Prorodes mimica is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Charles Swinhoe in een publicatie uit 1894.
De soort komt voor in India (Meghalaya), Myanmar, Thailand, Maleisië, Papoea-Nieuw-Guinea en Australië (Queensland).
# Pachycondyla rubra

Pachycondyla rubra is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Smith, F..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# HD 166

HD 166 is een BY Draconis veranderlijke met een spectraalklasse van K0V. De ster bevindt zich 44,90 lichtjaar van de zon.

## Externe link

(en) HD 166 in SIMBAD
# Pachycondyla aciculata

Pachycondyla aciculata is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Spijk (West Betuwe)

Spijk is een dorp in de gemeente West Betuwe in de Nederlandse provincie Gelderland. Het ligt op de plek waar het Merwedekanaal uitkomt in de Linge, tegenover Arkel. Aan de overzijde van de Linge ligt Rietveld en tussen deze twee plaatsen vaart een voetveer. In Spijk en de buurtschap Vogelswerf wonen samen zo'n 900 mensen. De kerk stamt uit de 14e eeuw. Tot 1 september 1855 was Spijk een zelfstandige gemeente.

## Bestuursgeschiedenis

Bij de oprichting van de gemeentes op 1 januari 1812 was Spijk gevoegd bij de gemeente Kedichem. Nederland was toen deel van het keizerrijk Frankrijk. Nadat Nederland weer zelfstandig was geworden, werd het provinciale indeling hersteld en hoorde de gemeente Kedichem bij de provincie Gelderland. Op 1 januari 1817 werd Spijk een zelfstandige gemeente, behorend bij de provincie Zuid-Holland. De vaststelling van de provinciegrens tussen Gelderland en Zuid-Holland bij wet van 27 april 1820 leidde tot enige kleine aanpassingen voor de gemeentegrenzen van Spijk. Het deel van Spijk dat ten zuiden van de Kweldijk en ten oosten van de Zuider Lingedijk lag, werd bij de Gelderse gemeente Vuren gevoegd.
Per 1 september 1855 werd Spijk bij de gemeente Heukelum gevoegd. Op 1 januari 1986 werd de gemeente Heukelum met Spijk bij de gemeente Vuren gevoegd, waarvan de naam op 3 januari 1987 veranderde in Lingewaal. Gelijktijdig kwam Heukelum met Spijk dus in de provincie Gelderland te liggen. De gemeente Lingewaal ging op zijn beurt op 1 januari 2019 op in de gemeente West Betuwe.

## Geschiedenis

Spijk was vroeger een heerlijkheid. Deze bestond in elk geval sinds de vijftiende eeuw uit twee delen, het westelijke deel heette het Nedereind en het oostelijke het Overeind, genoemd naar hun respectievelijke ligging aan de Linge. De bezitters van beide delen hadden voor de Reformatie afwisselend het recht tot het voordragen van de nieuwe pastoor van Spijk. Pal ten noorden van de kerk bevond zich het Huis te Spijk dat al in de vijftiende eeuw wordt vermeld en begin 19e eeuw is gesloopt.
In 1611 verkocht Gerard Arnoutsz. van Rhenoy het Nedereind, dat een Hollands leen was, aan Cornelis van Aerssen. Twee jaar later verwierf van Aerssen door schenking het Overeind van prins Filips Willem van Nassau als een leengoed van het graafschap Leerdam. Sindsdien hadden de beide helften steeds dezelfde eigenaar.
De heerlijkheid Spijk werd in het westen en noorden begrensd door de Linge, in het oosten scheidde de Spijkse Zeevang Spijk van de heerlijkheid Heukelum. De zuidgrens werd gevormd door de Spijkse Achterdijk die de scheiding vormde met de heerlijkheid Dalem.
De dorpskerk van Spijk wordt gebruikt door de plaatselijke Hersteld Hervormde gemeente.

## Sport en ontspanning

De voetbalvereniging van Spijk, SVS'65, komt uit in de vierde klasse. In Spijk bevindt zich golfbaan The Dutch.

## Onderwijs

Spijk heeft één basisschool: De Hoeksteen
# Ujung Tanjung (Sungai Bahar)

Ujung Tanjung is een bestuurslaag in het regentschap Muaro Jambi van de provincie Jambi, Indonesië. Ujung Tanjung telt 1022 inwoners (volkstelling 2010).
# Bukit Batu (Bukit Batu)

Bukit Batu is een bestuurslaag in het regentschap Bengkalis van de provincie Riau, Indonesië. Bukit Batu telt 942 inwoners (volkstelling 2010).
# Lijn 1 (metro van Thessaloniki)

Lijn 1 is een metrolijn in de Griekse stad Thessaloniki die op 30 november 2024 werd geopend.

## Stations

| Station | Foto * | Type | Geopend | Ligging | Gemeente |
| Néos Sidirodromikós Stathmós Νέος σιδηροδρομικός σταθμός | 110 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403837 !40° 38′ 37″ NB, 22° 55′ 45″ OL | Thessaloniki |
| Dimokratias Δημοκρατίας | 120 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403828 !40° 38′ 28″ NB, 22° 56′ 3″ OL | Thessaloniki |
| Venizelou Βενιζέλου | 130 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403813 !40° 38′ 13″ NB, 22° 56′ 31″ OL | Thessaloniki |
| Agias Sofias Αγίας Σοφίας | 140 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403804 !40° 38′ 4″ NB, 22° 56′ 47″ OL | Thessaloniki |
| Sintrivani Σιντριβάνι | 150 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403750 !40° 37′ 50″ NB, 22° 57′ 15″ OL | Thessaloniki |
| Panepistimio Πανεπιστήμιο | 160 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403734 !40° 37′ 34″ NB, 22° 57′ 36″ OL | Thessaloniki |
| Papafi Παπάφη | 170 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403711 !40° 37′ 11″ NB, 22° 57′ 45″ OL | Thessaloniki |
| Evklidi Ευκλείδη | 180 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403658 !40° 36′ 58″ NB, 22° 57′ 37″ OL | Thessaloniki |
| Fleming Φλέμινγκ | 190 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403633 !40° 36′ 33″ NB, 22° 57′ 26″ OL | Thessaloniki |
| Analipseos Αναλήψεως | 200 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403620 !40° 36′ 20″ NB, 22° 57′ 28″ OL | Thessaloniki |
| 25 Martiou 25ης Μαρτίου | 210 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403602 !40° 36′ 2″ NB, 22° 57′ 30″ OL | Thessaloniki |
| Voulgari Βούλγαρη | 220 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403540 !40° 35′ 40″ NB, 22° 57′ 39″ OL | Thessaloniki |
| Nea Elvetia Νέα Ελβετία | 230 ! | kuip | 20241130 !30 november 2024 | 403535 !40° 35′ 35″ NB, 22° 58′ 7″ OL | Thessaloniki |
* De sorteerwaarde van de foto is de ligging langs de lijn
# Pachycondyla aenigmatica

Pachycondyla aenigmatica is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Arnold.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Ujung Tanoh

Ujung Tanoh is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Selatan van de provincie Atjeh, Indonesië. Ujung Tanoh telt 813 inwoners (volkstelling 2010).
# Bukit Berlian

Bukit Berlian is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu Utara van de provincie Bengkulu, Indonesië. Bukit Berlian telt 874 inwoners (volkstelling 2010).
# Rinthie van Aytta

Rinthie van Aytta (Wirdum (mogelijk), 3 juli 1509 - Metslawier (mogelijk), 15 april 1570) was een Nederlands bestuurder.

## Biografie

Van Aytta was een zoon van Folckert van Aytta (1484-1544) en Ida Hanya (1479-1540). Hij was een jongere broer van de bekende staatsman Wigle van Aytta, ook wel bekend als Viglius. Het geslacht Van Aytta was zeer vooraanstaand en kan gepositioneerd worden tussen de eigenerfden en adel. Zijn vader zou in 1537 door keizer Ferdinand I in de adelstand verheven worden. Het gezin woonde te Barrahuis, een voormalige uithof van het klooster te Bergum. In 1515 vluchtte het gezin naar de stad Leeuwarden toen Barrahuis door Jancko Douwama en zijn medestanders platgebrand werd. Hiertoe kregen zij de beschikking over het Myntzemahuis aan de Weaze. Voor de studie werd hij op 11-jarige leeftijd samen met Viglius naar hun oom Bernard Bucho in Den Haag gezonden, die aldaar deken was van de Hofkapel. Rinthie had minder aanleg voor de studie dan zijn broer en keerde weer terug naar Friesland. Door bescherming van zijn broer werd hij in 1548 benoemd tot accijnsmeester (belastingontvanger) te Kollum. In die tijd zal hij gefungeerd hebben als vervangend grietman van Kollumerland voor Claes Clant. Ook kwam hij in 1550 voor als grietman van Schiermonnikoog. Bij de benoeming tot grietman van Oostdongeradeel in 1552 stelde de grietenij wel enkele eisen. Zo moest Van Aytta de rechten van de grietenij erkennen, moest hij in de grietenij gaan wonen in plaats van Dokkum en moesten de rechtszittingen op vastgestelde locaties plaatsvinden. Ten tijde van zijn ambtsperiode werd Oostdongeradeel meermaals binnengevallen door watergeuzen waarbij de kloosters Weerd en Sion geplunderd werden en het kerkzilver uit de kerken van Anjum en Wetsens meegenomen werd. Toen Van Aytta dit te horen kreeg, schrok hij zo dat hij een hartaanval kreeg en overleed. Hij zou in dit ambt opgevolgd worden door zijn zwager Doede van Sierksma. Van Aytta werd begraven in Metslawier. Zijn verweerde grafzerk werd in 2015 herontdekt buiten de kerk.
* Het verweerde grafzerk van Van Aytta en zijn vrouw Ida van Mershorne.

## Huwelijken en kind

Van Aytta was getrouwd met Ida van Mershorne, dochter van Tiaerdt Hettema en een onbekende moeder van Mershorne. Na haar overlijden in 1563 hertrouwde Van Aytta met Johanna Rommarts, dochter van mr. Johannes Rommarts, raadsheer aan het Hof van Friesland. Na het overlijden van Rinthie hertrouwde Johanna met Lieuwe Watnia. Hoewel beide huwelijken kinderloos bleven, had Rinthie wel een buitenechtelijke zoon:
* mr. Johannes Ryntzes van Aytta, in 1565 als zoon aangenomen. Hij was kanunnik te Ariën-aan-de-Leie.
# Pachycondyla schultzi

Pachycondyla schultzi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Mackay & Mackay.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pachycondyla ambigua

Pachycondyla ambigua is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door André.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Spinocerebellaire ataxie

Spinocerebellaire ataxie (SCA, ook genoemd ADCA) is een groep van neurodegeneratieve of neuromusculaire aandoeningen. Er zijn meer dan 40 SCA's, genummerd van 1 tot en met 49 met meestal verschillende verschijningsvormen met soms een overlap in de verschijnselen. De ziekte is autosomaal dominant overerfbaar, wanneer een van beide ouders belast is, heeft het kind 50% kans om de ziekte te erven. Indien een kind niet erfelijk belast is, kan het de ziekte niet meer doorgeven aan zijn of haar kinderen. Wanneer een kind de ziekte heeft is de kans dat zijn of haar kinderen de ziekte krijgen weer 50%. In de regel begint de ziekte dan op jongere leeftijd en verloopt sneller.

## Symptomen
### SCA2

De kleine hersenen, die verantwoordelijk zijn voor de motoriek en het bewegen, krimpen door de afname van hersenvocht wat de motoriek aantast. Het lopen, praten en aansturen van het lichaam wordt moeilijk en de coördinatie neemt af. Hierdoor loopt iemand bijvoorbeeld als een dronkenman of heeft een lallende spraak. Uiteindelijk wordt ook de ademhaling en het slikken aangetast, en kan er een lichte vorm van dementie optreden. Ook de oogspieren worden aangetast.
Kinderen van belaste ouders kunnen door middel van genetisch onderzoek vast laten stellen of zij erfelijk belast zijn met de ziekte. Het defecte gen dat verantwoordelijk is voor een aantal SCA's is bekend (Spinocerebellar ataxia type 1 t.e.m. 29) en aan de hand van de grootte van het gen kan een geneticus vaststellen of iemand erfelijk is belast. Met de toename van het aantal repeats begint de ziekte op jongere leeftijd en verloopt dan ook sneller.
Er bestaan geen medicijnen om de ziekte te genezen of te vertragen, wel wordt er onderzoek gedaan naar symptoomverlichtende medicatie. De tijdens de voortgang van de ziekte optredende spierkrampen bijvoorbeeld, worden met algemene middelen bestreden. Van het gebruik van magnesium is niet afdoende aangetoond dat dit de krampen bestrijdt. De Universiteit van Florida heeft onderzoek gedaan naar een medicijn genaamd Dalfampridine, en het medicijn zou volgens de uitkomsten van het onderzoek verbetering geven bij het lopen. Eind 2016 wordt er een trial gestart met een stof genaamd trehalose. Volgens de onderzoeken zou er een lichte verbetering in spierkracht optreden. De studie is echter nog niet afgerond. Trehalose wordt in een hoge dosis intraveneus per infuus toegediend, omdat orale inname niet mogelijk is. In de darmen bevindt zich een stof genaamd trehalase. Die breekt de trehalose direct af.
Door logopedie, fysiotherapie en aanpassingen kan men de functies zo goed mogelijk intact proberen te houden, maar uiteindelijk worden alle handelingen die je dagelijks verricht moeilijk. De maximale ziekteduur is ongeveer dertig jaar met een gemiddelde duur van ongeveer veertien jaar.

## Externe link

* Spinocerebellaire-ataxie MCHaaglanden.nl
# San Juan Bautista Island

San Juan Bautista Island is een eiland in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het eiland heeft een grootte van 7 bij 4,2 kilometer en een maximale hoogte van 561 meter boven zeeniveau. Het ligt ten westen van het Prins van Waleseiland, tussen Bucareli Bay in het zuiden en zuidoosten en het Ursua Channel in het noordwesten. Naar het noorden ligt de San Alberto Bay. Ten oosten en zuidoosten ligt het Prins van Waleseiland, ten zuidwesten Suemez Island, ten westen Saint Ignace Island en ten noordwesten Lulu Island en San Fernando Island.
Administratief behoort het tot het Prince of Wales-Hyder Census Area. Het eiland ligt in het Tongass National Forest.

## Geschiedenis

De naam aan dit eiland werd gegeven door de ontdekkingsreiziger Francisco Antonio Maurelle die tijdens de verkenning van de Bucareli Bay op 30 mei 1779 ook het noordelijke deel van dit eiland onderzocht.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Isola di San Juan Bautista op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* San Juan Bautista Island
# Ujungalang

Ujungalang is een bestuurslaag in het regentschap Cilacap van de provincie Midden-Java, Indonesië. Ujungalang telt 3492 inwoners (volkstelling 2010).
# Jopie van Alphen

Jopie van Alphen (Rotterdam, 12 mei 1940) is een Nederlands voormalig zwemster.

## Biografie

Van Alphen begon, net als haar twee jongere zussen, al jong met zwemmen. Zo behaalde ze op zesjarige leeftijd haar eerste zwemdiploma's. Van Alphen bleek talent te hebben en werd al spoedig lid van de Rotterdamsche Dames Zwemclub. Daar werd ze opgemerkt door oud-zwemtrainster Ma Braun, die een kleindochter vergezelde naar het zwembad. Van Alphen ontwikkelde zich vervolgens tot een allroundzwemster. Haar eerste successen behaalde ze in 1953 en 1954 bij nationale zwemkampioenschappen.
In 1955 verbeterde Van Alphen (samen met Rika Bruins, Atie Voorbij, Hetty Balkenende) het wereldrecord op de 4x100 meter wisselslag. Nederland boycotte de Olympische Zomerspelen 1956 en zodoende nam Van Alphen, hoewel geselecteerd voor de 100 meter rugslag, niet deel aan de wedstrijden in Melbourne. Ze kon haar goede vorm echter niet vasthouden en stopte later met de wedstrijdsport.
* 1 2 3 4 Jopie v. Alphen (14 jaar) - Succesnummer uit de school van Ma Braun, Het Vrije Volk (31 juli 1954)
* 1 2 Mama van Alphen en de 3 zwemmende dochters, De Telegraaf (15 maart 1960)
* ↑ Nederlandse meisjes zwemmen in Parijs naar nieuw wereldrecord, Het Vrije Volk (18 juli 1955)
* ↑ Nederlandse zwemsters naar Olympische Spelen, Algemeen Indisch dagblad : de Preangerbode (3 september 1956)
* ↑ 9 meisjes zwommen zich naar Melbourne, De Telegraaf (25 september 1956)
* ↑ Dutch 1956 Olympics: #10 swimming -- Jopie van Alphen, EBay (geraadpleegd op 24 december 2015)
# Bukit Besar

Bukit Besar is een bestuurslaag in het regentschap Pangkal Pinang van de provincie Bangka-Belitung, Indonesië. Bukit Besar telt 5661 inwoners (volkstelling 2010).
# Buslijn 9 (Kortrijk)

Buslijn 9 in Kortrijk verbindt de eindhaltes Station Kortrijk en de Cederlaan. De lijn vormt een directe verbinding tussen de binnenstad en de stadswijken Sint-Jan, de Drie Hofsteden en Sint-Elisabeth. De lijn komt onder meer voorbij de Grote Markt en het winkelcentrum K in Kortrijk in de binnenstad, gaat vervolgens doorheen de wijken Sint-Jan en eindigt aan de Cederlaan.

## Geschiedenis

Stadslijn 9 kwam er in hoofdzaak om de binnenstad beter te verbinden met de stadswijken Sint-Jan en de Drie Hofsteden. Niettegenstaande de stadslijn met kennummer 9 een vrij recent nummer is van het Kortrijkse stadsbusnet, is deze lijn een van de oudste stadslijnen in Kortrijk. De stadslijn bestond vroeger immers reeds geruime tijd onder een andere naam: tot eind 1998 bestond deze lijn onder de naam stadslijn 1. Deze liep toen van het Station naar de Olmenlaan. Op 1 december 2005 kreeg deze lijn 1 (Olmenlaan) een nieuw tracé en werd ze hernummerd naar lijn 9. Vanaf dan kreeg deze lijn een 20'-frequentie. Vanaf 24 juli 2012 zal deze lijn slechts om de 30 minuten rijden.

## Operatie
### Kleur

De kenkleur van deze lijn is donkerblauw met witte letters.

## Traject buslijn 9

De buslijn heeft de volgende haltes:
| | | | | | Halte | Aansluitingen |
| | | o | | | Station | NMBS - alle stadslijnen - streeklijnen |
| ⇃ | o | | | | Spoorweglaan | |
| ⇃ | o | | | | K in Kortrijk | |
| | | | o | ↾ | Louis Robbeplein | |
| | | | o | ↾ | Grote Markt | Stadslijnen 3, 4, 6 |
| | | | o | ↾ | Broeltorens | |
| | | | o | ↾ | Plein | |
| | | | o | ↾ | De Zonnewijzer | |
| | | | o | ↾ | Broeder Isidoor | |
| | | o | | | Sint-Janskerk | |
| | | o | | | Stasegemstraat | |
| | | o | | | Vredelaan | |
| | | o | | | Goedendaglaan | |
| | | o | | | Waterleliestraat | |
| | | o | | | Olmenlaan | |
| | | o | | | Dr. Snellaertstraat | |
| | | o | | | Min. De Taeyelaan | |
| ⇃ | | | o | ↾ | Sparrenlaan | |
| | | o | | | Cederlaan | |
# Pachycondyla arhuaca

Pachycondyla arhuaca is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 2 oktober 2013. Geraadpleegd op 26 maart 2024.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Feldkirchen (Neder-Beieren)

Feldkirchen is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Straubing-Bogen. Feldkirchen telt 2.077 inwoners.
Aholfing · Aiterhofen · Ascha · Atting · Bogen · Falkenfels · Feldkirchen · Geiselhöring · Haibach · Haselbach · Hunderdorf · Irlbach · Kirchroth · Konzell · Laberweinting · Leiblfing · Loitzendorf · Mallersdorf-Pfaffenberg · Mariaposching · Mitterfels · Neukirchen · Niederwinkling · Oberschneiding · Parkstetten · Perasdorf · Perkam · Rain · Rattenberg · Rattiszell · Salching · Sankt Englmar · Schwarzach · Stallwang · Steinach · Straßkirchen · Wiesenfelden · Windberg
# Prachtwasplaat

De prachtwasplaat (Hygrocybe aurantiosplendens) is een schimmel behorend tot de familie Hygrophoraceae. Hij leeft saprotroof op de grond in schrale graslanden, vooral op kalkrijke leem.

## Kenmerken
### Hoed

De hoed is aanvankelijk kegelvormig en rijpt tot umbonaat. De kleur is helder oranje tot helder rood, geel wordend met de leeftijd. Het is 3,5-5 cm in diameter, glad, slijmerig tot stroperig als het nat is. De rand is doorschijnend gestreept.

### Lamellen

De lamellen zijn lichtgeel, smal aangehecht.

### Steel

De steel is 6-9 cm lang en 0,5-1 cm dik. De kleur is geel, wit aan de basis, vooral naar de top witachtig pruïneus. De steel heeft geen ring. De steel is lichtvezelig in de lengte, taps toelopend vanaf de voet en aan de binnenzijde is hol.

### Geur en smaak

De geur en smaak is neutraal.

### Sporenprint

De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn 8-10 × 4-7 µm, ellipsoïde, glad, inamyloïde en de 4-sporige basidia zijn ongeveer 60 µm lang.

## Vergelijkbare soorten

* H. chlorophana lijkt visueel op H. aurantiosplendens, maar is veel talrijker. De lamellen van de eerste zijn nauw aagehecht aan de steel, niet vergroeid. Bovendien ontwikkelt de laatste vaak pruina nabij de bovenkant van de steel.
* H. punicea onderscheidt zich door een ruwere steel en grotere sporen.
* H. acutoconica, heeft een droge kegelvormige hoed en langere sporen.
* Humidicutis marginata, heeft een droge, bleke hoed en feloranje lamellen die contrasteren met de bleke lamelleen en heldere hoed van H. aurantiosplendens.

## Ecologie

Deze soort groeit, net als veel andere leden van Hygrocybe, in kalkrijke, voedselarme graslanden in Europa. Op andere plaatsen is hij te vinden in bossen met zwak zure tot basische grond. Hoewel men dacht dat Hygrocybes saprotroof waren, wijst nieuw bewijs op een biotrofe of symbiotische associatie met mos. Het vruchtlichaam kan individueel of in groepen groeien.

## Verspreiding

De prachtwasplaat is wijdverspreid in Europa, maar is zeer zeldzaam tot ongewoon in zijn verspreidingsgebied. De Britse Eilanden en Scandinavië lijken de regio's te zijn met de grootste overvloed aan H. aurantiosplendens, maar hij komt ook voor in Finland, IJsland, West-Rusland en grote hoogten in Zuid-Europa. In Oost-Noord-Amerika strekt het verspreidingsgebied zich sporadisch uit van Maine naar het zuidelijke Florida en in het westen tot Noord-Wisconsin. Aan de westkust is het grotendeels beperkt tot kustgebieden van Noord-Washington tot Centraal-Californië, maar deze westelijke vorm kan duidelijk genoeg zijn om als zijn eigen soort te worden beschouwd.
In Nederland komt de prachtwasplaat zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'gevoelig'.

## Foto's

* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* 1 2 3 4
# Ujunggagak

Ujunggagak is een bestuurslaag in het regentschap Cilacap van de provincie Midden-Java, Indonesië. Ujunggagak telt 3577 inwoners (volkstelling 2010).