OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hoogveenmos-verbond

Het hoogveenmos-verbond (Oxycocco-Ericion) is een verbond uit de hoogveenmos-orde (Sphagnetalia magellanici). Het verbond omvat plantengemeenschappen van hoogveengebieden met als voornaamste vertegenwoordiger de associatie van gewone dophei en veenmos.

## Naamgeving en codering

Synoniemen :
* Oxycocco-Ericion tetralicis
* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r11Ba
De wetenschappelijke naam Oxycocco-Ericion is afgeleid van de botanische namen van de twee meest dominante soorten binnen het verbond, de kleine veenbes (Vaccinium oxycoccos) en de gewone dophei (Erica tetralix).

## Fysiognomie

De fysiognomie van vegetatie uit het hoogveenmos-verbond wordt gekenmerkt door het optreden van dwergstruiken (zoals gewone dophei, kleine veenbes en cranberry) in de kruidlaag en bultvormende veenmossen veenmossen in een goed ontwikkelde moslaag.

## Ecologie

Het hoogveenmos-verbond vindt men op vochtige tot natte, oligotrofe zandgronden in de heide, op plaatsen waar het grondwaterpeil hoog en weinig wisselend is, voornamelijk in hoogvenen, hoogveenvennen en moerasheiden.

## Associaties in Nederland en Vlaanderen

Het hoogveenmos-verbond wordt in Nederland en Vlaanderen vertegenwoordigd door twee associaties.
** associatie van gewone dophei en veenmos (Erico-Sphagnetum magellanici)
** moerasheide (Sphagno palustris-Ericetum)

## Diagnostische taxa voor Nederland en Vlaanderen

In de onderstaande synoptische tabel staan de belangrijkste diagnostische taxa van het hoogveenmos-verbond voor Nederland en Vlaanderen.

### Kruidlaag

| Kentaxon | Diff.soort | Abundantie | Triviale naam | Botanische naam | Opmerking |
| | | A | gewone dophei | Erica tetralix | |

### Moslaag

| Kentaxon | Abundantie | Triviale naam | Botanische naam |
| kV | A/F | hoogveenveenmos | Sphagnum magellanicum |
| kV | A/F | wrattig veenmos | Sphagnum papillosum |
| kV | A/F | rood veenmos | Sphagnum rubellum |
| | A/F | slank veenmos | Sphagnum recurvum |
| kV | Z | veendraadmos | Cephaloziella subdentata |

## Fotogalerij

* Close-up van de associatie van gewone dophei en veenmos
* Een herfstaspect van de moerasheide
# Garamanten

Garamanten is de Griekse naam van een Berbers volk in het zuidwesten van het huidige Libië. De naam betekent simpelweg mensen van Garama. Van 500 v.Chr. tot 600 n.Chr. hadden zij een eigen koninkrijk in het zuiden van Libië, met Garama als hoofdstad. Zij worden beschouwd als de voorouders van de Touareg.
De Garamanten woonden langs een drietal rivierdalen in de Fezzan, het zuidwestelijk deel van Libië. Hun hoofdstad Garama is geïdentificeerd bij het huidige Germa, waar ook de (veronderstelde) koninklijke graven zijn gevonden. Hoewel er vroeger van uit werd gegaan dat zij hoofdzakelijk nomaden waren, hebben recente opgravingen het tegendeel bewezen. De Garamanten bleken zich al vroeg te hebben gevestigd in steden en dorpen en maakten gebruik van een complex ondergronds irrigatiesysteem. Het gebied was ten tijde van hun opkomst nog niet zo ver aangetast door verwoestijning en kon door creatieve bewerkingen gebruikt worden voor teelt. Herodotus beschreef ze als 'een groots en rijk volk'.
Bekend is dat zij aan het begin van de 1e millennium v.Chr. het zuiden van het huidige Libië binnen kwamen. Met de versterkende verwoestijning, trok dit volk niet weg, maar bleef in het gebied wonen. Met behulp van ingewikkelde irrigatiesystemen konden zij water uit ondergrondse bronnen gebruiken voor het besproeien van hun land. Langzaam ontwikkelde zich een eigen cultuur. Zij hadden ogenschijnlijk een sterk en georganiseerd leger, waarmee zij hun buren gemakkelijk konden onderwerpen. Volgens Herodotus gebruikten zij strijdwagens die zij aan vier paarden vastbonden en waren zij het die dit gebruik hadden geleerd aan de oude Grieken. Zij controleerden de handel tussen Punisch (later Romeinse) Tripolitana, en de bewoners van het gebied rond het Tsjaadmeer. Ze waren mogelijk de stichters van de transsaharahandel, een netwerk van handelskaravanen door Noord-Afrika. Voor het bewerken van het land gebruikten zij slaven. Het koninkrijk kende zijn hoogtepunt in de 2e eeuw n.Chr., toen het volk een van de belangrijkste handelspartners was van Rome. Met het uiteenvallen van het Romeinse Rijk in de 5e eeuw en de uitputting van ondergrondse waterbronnen, zette een lange periode van stagnatie in.
Byzantijnse documenten schrijven hoe de koning van de Garamanten in 569 het christelijk geloof had aangenomen. Het laatste wat vernomen wordt van de beschaving is een islamitisch document uit 668, waarin beschreven wordt hoe de Garamantse koning in boeien werd afgevoerd.
Bekend is dat zij ten minste acht grotere steden hadden, met ieder maximaal 10.000 inwoners. Opgravingen hebben bijzondere vondsten opgeleverd. In Germa alleen al zijn duizenden, piramide-achtige graven gevonden en bijzonder zijn de vele muurtekeningen en -teksten. Veel archeologische plekken zijn nog onbezocht.

## Literatuur

* D.J. Mattingly, Tripolitania (1995)
# Guarapuava (gemeente)

Guarapuava is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Paraná. De gemeente telt 180.364 inwoners (schatting 2017).
De plaats is de zetel van het rooms-katholieke bisdom Guarapuava.

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Campina do Simão, Candói, Cantagalo, Goioxim, Inácio Martins, Pinhão, Prudentópolis en Turvo.

## Verkeer en vervoer

De plaats ligt aan de wegen BR-277, BR-373, BR-466, PR-170 en PR-364.
Ten westen van de stad ligt de Luchthaven Guarapuava.

## Externe link

* (pt) Website van de gemeente Guarapuava
* ↑ (pt) Estimativas de população 2017, Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística. Geraadpleegd op 9 april 2018.
# Marcellus Coffermans

Marcellus Coffermans, ook Marcellus Koffermaker of Marcel Hemon genoemd, was een Zuid-Nederlandse schilder.
Hij was actief in Antwerpen van omstreeks 1549 tot 1575. Van hem zijn vooral religieuze schilderijen bekend, vaak gekopieerd naar of geïnspireerd door Vroeg Nederlandse meesters, zoals Rogier van der Weyden en Jheronimus Bosch of Ambrosius Benson en Adriaen Isenbrant. Hij was leraar van zijn dochter Isabella Coffermans.
Werk van Coffermans is onder meer te vinden in het Museo Lázano Galdiano in Madrid, het Museo de Bellas Artes de Sevilla, The Art Gallery of Ontario in Toronto en het Bass Museum of Art in Miami Beach.
* Bibliothèque nationale de France: cb146288129 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 122701291
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5724 8411
* Library of Congress Control Number: nr2003020657
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 244406235
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 17527
* Système universitaire de documentation: 07521637X
* Union List of Artist Names: 500001523
* Virtual International Authority File: 79195878
* WorldCat (via VIAF): 79195878
# Guido van der Groen

Guido van der Groen (Kontich, 11 december 1942) is een Belgisch viroloog en medeontdekker van het ebolavirus. Van der Groen is doctor in de wetenschappen (scheikunde en biochemie) en was het grootste deel van zijn carrière verbonden aan het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen als hoogleraar, hoofd van de afdeling Microbiologie/Virology Unit en directeur van het aids-referentielaboratorium. Daarnaast doceerde hij aan de Universiteit Gent en de VUB.
Van der Groen wordt beschouwd als internationale autoriteit inzake hiv/aids en ebola. Over die onderwerpen gaf hij overal ter wereld lezingen en gastcolleges. Hij vervulde ruim 40 consultantships voor de Wereldgezondheidsorganisatie en was hoofd- en medeauteur van talloze, vaak geciteerde wetenschappelijke artikels over hiv/aids en ebola. Tussen 1980 en 2015 werd hij vaak door de media gevraagd om tekst en uitleg te geven over het hiv- en het ebolavirus.
In 2015 publiceerde hij bij uitgeverij Lannoo 'In het spoor van ebola - mijn leven als virusjager', een boek dat hij samen met biografe Christine Caals en wetenschapsauteur Marc Geenen schreef. Het boek werd ook in het Engels uitgebracht.
Tegen de achtergrond van de grootste ebola-epidemie ooit, die op dat moment in West-Afrika woedde, overliep Van der Groen zijn loopbaan en beschreef hij onder meer hoe hij als jonge wetenschapper samen met Peter Piot in 1976 een nieuw virus isoleerde uit het bloed van een Vlaamse non die in Yambuku (Zaïre) was overleden aan een mysterieuze ziekte. Enkele weken later trok Van der Groen zelf voor enkele maanden naar Zaïre om er namens het ITG deel uit te maken van een internationaal wetenschappelijk onderzoeksteam. Het virus dat hij mee ontdekte zou later ebola worden genoemd, naar een rivier benoorden Yambuku.
Guido van der Groen is getrouwd met Constantia (Dina) Petridis, dr. in de Scheikunde (Universiteit Gent (1964-1979) en Rijksuniversitair Centrum Antwerpen (nu UA, 1970-2003). Hij is vader van twee dochters en een achterneef van actrice Dora van der Groen.
* ↑ CV Guido van der Groen. Gearchiveerd op 13 oktober 2020.
* ↑ Website over 'In het spoor van ebola'. Gearchiveerd op 22 oktober 2020.
# Martyrium

Een martyrium is een bouwwerk met daarin het graf van een, meestal, christelijke martelaar of heilige. De meeste martyria stammen uit het vroege christendom. Martyria kunnen zowel losstaande gebouwen als een deel van een groter bouwwerk zijn.
Een bekend voorbeeld van een martyrium is de Anastasis Rotonde in Jeruzalem over het graf van Jezus Christus. De Anastasis Rotonde ging later op in de Heilig Grafkerk.
Een voorbeeld van een losstaand martyrium is het martyrium van Sint Filippus in Hiërapolis in wat nu Turkije is.

## Trivia

* In Amsterdam-Zuid is een boekwinkel die Het Martyrium heet. Vermoedelijk is deze boekhandel genoemd naar de Nederlandse vertaling van het boek Die Blendung van de schrijver Elias Canetti.
# Gummbah

Gummbah (pseudoniem van Gertjan van Leeuwen, Nieuwaal, 1967) is een Nederlands cartoonist, striptekenaar, schilder, theatermaker, humorist en absurdist.

## Biografie

Gummbah studeerde journalistiek in Tilburg, maar tekende liever. In 1993 bracht hij in eigen beheer een éénmanstijdschrift uit, God, met daarin zijn eigen strips en cartoons. Dat bracht hem in contact met uitgeverij De Harmonie die besloot zijn cartoons uit te brengen. Tevens publiceerde hij in bladen als Zone 5300 en Sick. In 1994 debuteerde hij in Humo met cartoons over het wereldkampioenschap voetbal in de Verenigde Staten. Later verschenen zijn tekeningen in onder meer De Volkskrant, Propria Cures, Cabaret, Boekblad, Nieuwe Revu, enkele Duitse tijdschriften en het Engelse blad Prospect.
Met enkele vrienden, onder wie Jeroen de Leijer, startte Gummbah in 1998 de Bond tegen Humor en het bijbehorende tijdschrift De bedenkelijk kijkende grondeekhoorn op.
In 2000 trad Gummbah op met een diapresentatie van zogenaamd onverschenen boeken. Terwijl zelf ontworpen boekomslagen op dia's werden vertoond, las hij op een graftoon fragmenten voor uit fictieve boeken als Kaas voor een hoerenjong, Borduren met gebalde vuisten, Een lelijke homo heeft geen reet aan zijn kont, Hengst aan het heelal, Romp met nergens armen en Onbegrijpelijke boswandelingen. Deze boeken mochten of konden zogenaamd om uiteenlopende redenen nooit verschijnen.
Samen met Hans Teeuwen en Pieter Bouwman maakte Gummbah de theater- en televisievoorstelling Poelmo, slaaf van het zuiden (voor meisjes die van dieren houden), dat in 2002 werd uitgezonden door de VPRO.
In 2022 won Gummbah de Cultuurprijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds Noord-Brabant. De jury prees hem voor zijn ‘volstrekt eigen wereldbeeld’. Aan de Cultuurprijs is een geldbedrag van 10.000 euro verbonden.

## Verzameld werk

Van Gummbah zijn diverse boekjes uitgegeven met verzamelingen prenten.
* God nummer 1 (1993)
* De verbaasde analfabeet (1994)
* De verdwenen titel (1995)
* Hoe Eddie in balbezit kwam (1997)
* De tijd vliegt slecht (1998)
* Het geheim van het verdwenen mysterie (1999)
* Een kalfslederen onderbroek om u tegen te zeggen (2001)
* Echte nachten, stugge vachten (2002)
* Neksnor (2004)
* Daar gaat Fout Varken (2006)
* Op de camping (2007)
* Meanwhile, between two eternities of darkness (2008)
* Net niet verschenen boeken (2010)
* Deirdre (2011)
* Nobody loves Me (samen met Chantal Rens, 2011)
* De avonturen van Wim Kut (2013)
* Hier (2014)
* Busted (2014)
* De definitieve feministische golf (2016)
* Stories of one sentence (2016)
* From the bottomless pit (2019)
* Het eeuwig jeukende zelf (2019)
Verder maakte hij illustraties in:
* Lekker single van Robert van Gijssel (2002)
* Voor een echt succesvol leven van Bas Haring (2007)
# Oligotrofie

* Trofiegraad
* Hypertrofie
* Eutrofie
* Meso-eutrofie
* Mesotrofie
* Meso-oligotrofie
* Oligotrofie
In de ecologie bedoelt men met oligotrofie of voedselarmoede dat er binnen een ecosysteem maar (zeer) weinig beschikbare minerale voedingsstoffen aanwezig zijn; de trofiegraad van het desbetreffende milieu is dan laag. Organismen die vooral leven in oligotrofe ecosystemen worden oligotrafent genoemd. Vaak (maar zeker niet altijd) is er een grotere biodiversiteit aan plantensoorten en daardoor ook aan dieren.
De biomassa (uitgedrukt in gewichtseenheden per oppervlakte-eenheid) en de primaire productie is vaak laag, doordat de hoeveelheid minerale voedingsstoffen beperkend is.
Het tegenovergestelde van oligotrofie is eutrofie. In dat geval treft men vaak ecosystemen aan die een hoge biomassa per oppervlakte en productie hebben, bijvoorbeeld een waterplas met een groene soep aan algen of een bemeste bodem die een hoge opbrengst biedt aan mais of suikerbieten. In beide gevallen is echter de soortendiversiteit gering. In de plas zitten weinig vissen en andere dieren, in een rijk bemeste akker treffen we weinig plantensoorten en nauwelijks dieren.
Milieuorganisaties pleiten voor strengere bemestingsnormen zodat er meer oligotrofe bodems ontstaan. Natuurbeherende organisaties proberen vaak om in hun terreinen (in het verleden) rijk bemeste bodems te verschralen door de teeltlaag af te plaggen of door maaisel af te voeren. Op de lange duur leidt dit tot terreinen met een hogere biodiversiteit en een hogere natuurwaarde.

## Etymologie

Het woord 'oligotrofie' is afgeleid van het Griekse woord ὀλιγότροφος (oligótrophos). Het is samengesteld uit ὀλίγος (olígos) dat 'weinig' betekent en τροφή (trophḗ) dat 'voeding' betekent.

## Fotogalerij

* De associatie van moeraswolfsklauw en snavelbies, een oligotrafente pioniervegetatie
* De associatie van gewone dophei en veenmos, een oligotrafent dwergstruweel van levend hoogveen
* Het korstmossen-dennenbos, een oligotrafente naaldbosvegetatie
# Mark King (snookerspeler)

Mark King (Braintree, 28 maart 1974) is een Engels professioneel snookerspeler. Hij werd prof in 1991 en won in november 2016 zijn eerste rankingtitel, het Northern Ireland Open. Hij eindigde eerder tweede op de Welsh Open in 1997 en op de Irish Masters in 2004.
In november 2024 werd aangekondigd dat King voor vijf jaar een verbod op snooker had gekregen nadat hij schuldig was bevonden aan matchfixing en het verstrekken van voorkennis met betrekking tot zijn wedstrijd tegen Joe Perry op het Welsh Open 2023 op 13 februari 2023. Hij was voorlopig geschorst sinds 18 maart 2023 toen het onderzoek naar onregelmatige gokpatronen op de wedstrijd van start ging.

## Belangrijkste resultaten
### Rankingtitels

| # | Seizoen | Toernooi | Verliezend finalist | Verliezend finalist | Score |
| 1. | 2016/2017 | Northern Ireland Open | Barry Hawkins | ENG | 9-8 |

### Wereldkampioenschap

Hoofdtoernooi (laatste 32 of beter):
| # | Seizoen | Editie | Prestatie | Extra |
| 1. | 1993/1994 | WK 1994 | Laatste 32 | Verloor met 10-5 van Darren Morgan |
| 2. | 1997/1998 | WK 1998 | Laatste 16 | Verloor met 13-9 van Matthew Stevens |
| 3. | 1998/1999 | WK 1999 | Laatste 16 | Verloor met 13-4 van John Higgins |
| 4. | 1999/2000 | WK 2000 | Laatste 32 | Verloor met 10-8 van Drew Henry |
| 5. | 2000/2001 | WK 2001 | Laatste 16 | Verloor met 13-5 van Patrick Wallace |
| 6. | 2001/2002 | WK 2002 | Laatste 16 | Verloor met 13-12 van Ken Doherty |
| 7. | 2002/2003 | WK 2003 | Laatste 32 | Verloor met 10-5 van Drew Henry |
| 8. | 2003/2004 | WK 2004 | Laatste 32 | Verloor met 10-9 van Graeme Dott |
| 9. | 2005/2006 | WK 2006 | Laatste 32 | Verloor met 10-6 van Stephen Maguire |
| 10. | 2007/2008 | WK 2008 | Laatste 16 | Verloor met 13-9 van Peter Ebdon |
| 11. | 2008/2009 | WK 2009 | Laatste 16 | Verloor met 13-6 van Stephen Maguire |
| 12. | 2009/2010 | WK 2010 | Laatste 32 | Verloor met 10-9 van Steve Davis |
| 13. | 2010/2011 | WK 2011 | Laatste 32 | Verloor met 10-7 van Graeme Dott |
| 14. | 2012/2013 | WK 2013 | Laatste 16 | Verloor met 13-9 van Ding Junhui |
| 15. | 2019/2020 | WK 2020 | Laatste 32 | Verloor met 10-9 van Ding Junhui |

## Externe link

* Profiel op Worldsnooker.com
* ↑ MARK KING BANNED FROM SNOOKER FOR FIVE YEARS FOR MATCH FIXING - 'NO STONE WILL EVER BE LEFT UNTURNED'
* ↑ Snookerdatabase Mark King. Gearchiveerd op 10 december 2018. Geraadpleegd op 12 mei 2021.
# Guy Chambers

Guy Antony Chambers (Londen, 12 januari 1963) is een Engelse songschrijver en platenproducer. Hij is songschrijver van onder anderen Robbie Williams.

## Biografie

Voor Chambers samenwerkte met Robbie Williams, speelde hij in een aantal bands, waaronder de groep World Party, en was hij werkzaam als producer. In 1992 vormde hij met zijn twee broers de band The Lemon Trees. De band bracht één album uit, genaamd 'Open Book'.

## Samenwerking met Robbie Williams

Chambers werd schrijver voor Williams toen hij uit de band Take That stapte. Hij schreef een groot deel van de nummers op de eerste vijf soloalbums van Williams, waaronder de nummers Rock DJ, Millennium, Angels, Sexed Up, Feel en Let Me Entertain You. Voor de albums Escapology en I've Been Expecting You schreef hij alle nummers. Voor dat laatstgenoemde album kreeg hij ook een prijs.
In 2002 stopte Williams de samenwerking met Chambers, maar al snel werd deze opnieuw aangehaald. In 2005, toen Williams startte aan zijn album Intensive Care, werd de samenwerking opnieuw beeindigd. Williams begon een samenwerking met andere muziekschrijvers, onder wie Stephen Duffy en de Pet Shop Boys. In 2007 maakten Williams en Chambers samen een cover van het nummer Lola van The Kinks voor een verzamelalbum ter ere van het vijftigjarig bestaan van BBC's Radio 1.

## Recent

Chambers schreef naast muziek voor Williams voor verschillende andere artiesten, waaronder Will Young, Texas en Andrea Bocelli. Daarnaast schrijft Chambers muziek voor films zoals Finding Nemo en ondersteunde hij Natasha Bedingfield en Kylie Minogue bij het maken van albums. Voor het album Back to Bedlam van James Blunt, schreef hij het nummer Tears and Rain. Voor de Oostenrijkse muzikant Trickster, hij schreef de tekst van het lied Thank Fuck It's Christmas en de schone versie Praise Be It's Christmas (namen de teksten het op tegen problematische factoren van dat jaar).
# Uiterwaard

Uiterwaarden (ook: uiterwaarde) zijn gronden die gelegen zijn tussen een winterdijk en de bedding van een beek of rivier. De primaire functie van de uiterwaard is waterhuishoudkundig. Het is de ruimte die de rivier nodig heeft om tijdelijke piekafvoeren aan te kunnen. In perioden van grote waterafvoer lopen de uiterwaarden tot aan de winterdijken onder water. Gebieden in de winterbedding die een deel van het jaar onder water staan worden broeken genoemd. In Vlaanderen worden uiterwaarden beemden of meersen genoemd.

## Gebruik

Uiterwaarden zijn buitendijkse gronden. Ze ontstonden na bedijking van de rivieren in de middeleeuwen. Geulen binnen de uiterwaarden heten strang of hank. Door de uiterwaarden aan de rivierzijde van een (lage) zomerdijk te voorzien wordt de frequentie van overstromen beperkt. Dit is vooral belangrijk ten behoeve van het gebruik als weide voor vee. Incidentele bevloeiing in de wintermaanden werd vroeger door de boeren verwelkomd omdat sedimentering de vruchtbaarheid van de grond bevorderde. Soms zijn in uiterwaarden op pollen of terpen boerenbedrijven gebouwd. Ook steenfabrieken zijn er gevestigd, ze winnen er de benodigde klei (kleiwinning).

## Natuur

De Nederlandse keramische industrie verwerkt klei die lokaal en in ruime hoeveelheden beschikbaar is. Respect voor flora, fauna en de mens staan aan de basis van de productie. Klei uit de uiterwaarden is een hernieuwbare grondstof is. De winning van deze rivierklei is niet alleen nuttig maar ook noodzakelijk bij het beperken van de gevolgen van klimaatverandering. Kleiwingebieden en marginale landbouwgronden worden steeds vaker aangewezen als natuurontwikkelingsgebied zodat op sommige plaatsen zich weer de van nature de rivier begeleidende ooibossen kunnen ontwikkelen. Grote delen van de uiterwaarden van de rivieren in Nederland zijn aangewezen als Natura 2000 gebied. Hoe breder een uiterwaard, hoe groter de waterbergingscapaciteit en hoe hoger de natuurwaarde kan zijn.
* Hoogwater bij Bronkhorst
* Reliëf in uiterwaard nabij Olst
* Overstromende uiterwaard 1979
* Natte uiterwaard bij Deventer
* Uiterwaard Blauwe Kamer
* Ooibos Duursche Waarden
# George Heaton Nicholls

George Heaton Nicholls (Hounslow, Londen 1876 - Durban 26 september 1959) was een Zuid-Afrikaans politicus en suikerboer.

## Biofrafie

George Heaton Nicholls diende als militaire in het Britse leger in Birma en Afghanistan. Tijdens de Tweede Boerenoorlog vocht hij in Zuid-Afrika. Daarna was hij als politiefunctionaris werkzaam in Noord-Rhodesië (het huidige Zambia). Hij vergezelde in 1902 Chief Lewanika bij diens bezoek aan Londen ter gelegenheid van de kroning van Edward VII. Hij woonde en werkte een aantal jaren op Papoea-Nieuw-Guinea. In 1912 trad hij in het huwelijk met Ruby Hitchins uit Durban. Nadien vestigde hij zich als suikerboer permanent in Natal. Hij was jarenlang voorzitter van de beroepsvereniging van suikerplanters en van de coöperatie van suikerboeren in Natal.
In 1920 werd hij voor de eerste keer in het parlement gekozen voor Zululand, Natal. Hij was een groot pleitbezorger van de Britse zaak. Van 1943 tot 1944 was hij administrateur van Natal. In 1944 werd hij benoemd tot hoge commissaris (diplomatiek vertegenwoordiger) van de Unie van Zuid-Afrika in Londen, een post die hij tot 1947 bekleedde. In 1948 werd hij senator en vertegenwoordigde de Verenigde Party (VP).
Heaton Nicholls was tegenstander van de apartheidspolitiek van de nationalistische regering en voorstander van het behoud van de band tussen Zuid-Afrika en het Verenigd Koninkrijk. In 1953 bedankte hij als lid van de VP en stichtte zijn eigen Union Federal Party (UFP) die voorstander was van geleidelijke toekenning van politieke rechten aan de zwarte bevolking en tegen de afschaffing van het stemrecht van de kleurlingen. De UFP had echter nauwelijks aanhang, behalve in Natal en verdween korte tijd later weer van het toneel. In 1954 trad Nicholls uit de Senaat.