OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Petrus en Pauluskathedraal (Kazan)

De Petrus en Pauluskathedraal (Russisch: Петропавловский собор) is een Russisch-orthodoxe kathedraal in de Russische stad Kazan.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd door de rijke koopman Ivan Afanasievitsj Michljaev. Het verhaal gaat dat tsaar Peter I onderweg tijdens de veldtocht tegen Perzië op 27 mei 1722 een halt maakte in Kazan en verbleef in het huis van de koopman. Ter herinnering aan dit verblijf gaf de koopman in 1723 opdracht om de houten kerk op de plaats af te breken en er een prachtige kathedraal te bouwen in de stijl van de Narysjkin Barok. De kerk werd in een voor die tijd hoog tempo voltooid en kon al in 1726 worden ingewijd. In hetzelfde jaar kwam ook de vrijstaande klokkentoren gereed. Onder deze toren werd een grafkelder voor de familie Michljaev gebouwd, waar in 1728 Ivan Afanasievitsj Michljaev werd bijgezet. De kathedraal zou door een groot aantal branden worden getroffen, respectievelijk in 1742, 1749, 1774, 1815 en 1842. Dat de kathedraal nog steeds bestaat is dus niet alleen een verdienste van de bouwer, maar ook van de geestelijkheid, die na de branden steeds weer het initiatief nam om de kathedraal te herstellen.
Aan het einde van de 19e eeuw was de kathedraal opnieuw danig in verval geraakt, ook begon de toren gevaarlijk te hellen. Onder leiding van de architect Michael Nilovitsj Litvinov werd er daarom in de jaren 1888-1890 een grote renovatie uitgevoerd waarbij de kathedraal zo veel mogelijk naar de oorspronkelijke staat werd teruggebracht. Op basis van oude bouwtekeningen werden latere toevoegingen aan de kathedraal verwijderd en werden verdwenen elementen alsmede het stucwerk van de gevels volledig hersteld.

## Sovjet-periode

Tijdens de Sovjet-periode bleef de kathedraal geopend tot 1939. Na de sluiting werd de kerk officieel als monument beschouwd, waardoor het gebouw onder staatsbescherming viel. Vanaf de jaren 50 bevond zich een planetarium in de kathedraal.

## Heropening

Acties van de geestelijkheid en gelovigen leidden in 1989 tot teruggave van het gebouw aan de Russisch-orthodoxe Kerk. Meer dan 50 jaar was de kathedraal gesloten voor de eredienst, maar de zeven geledingen tellende iconostase uit 1723-1726 (in 1815 na een brand hersteld) was bewaard gebleven.

## Externe link

* (ru) De kathedraal op de officiële website van het Bisdom Kazan
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Петропавловский собор (Казань) op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Spirograaf

Een spirograaf is een instrument dat gebruikt wordt om geometrische patronen te tekenen. De spirograaf werd bedacht door Denys Fisher (1918 - 2002), een Engels ingenieur, en vanaf 1965 verkocht. In 1967 werd de spirograaf verkozen tot speelgoed van het jaar in het Verenigd Koninkrijk.
Het principe bestaat uit een set kunststof tandwielen en een aantal andere voorwerpen, zoals ringen, driehoeken, rechte strips, ook voorzien van vertanding langs de rand (en in geval van de ringen ook langs de binnenkant). De onderdelen kunnen met punaises of met een speciaal houdertje dat door het papier kan worden gestoken op de ondergrond worden vastgeprikt en andere onderdelen kunnen door middel van de vertanding langs een vastgeprikt voorwerp rollen. In de onderdelen bevinden zich diverse gaatjes waardoor een potlood of pen met dunne punt kan worden gestoken. Door de stralen van de schijven en de positie van het gaatje te variëren kunnen tal van patronen worden vervaardigd. Door hierbij ook nog verschillende kleuren potloden of pennen of een meerkleurige pen te gebruiken, kunnen gekleurde patronen worden vervaardigd.
Een geavanceerde versie van de spirograaf werd toegepast bij het ontwerpen van patronen voor bankbiljetten en andere waardepapieren. Tegenwoordig kan men dergelijke patronen ook met een eenvoudige Java-applicatie tekenen.
Een variant op de spirograaf is de cyclograaf. Deze bestaat uit vijf ronde, getande schijven(vier grote en in het midden een kleine) met daarin holtes in verschillende vormen. Door met een potlood of pen langs de randen van deze holtes te tekenen en hierbij de schijven te draaien worden hiermee spirograaf-achtige patronen vervaardigd.
# HVG

HVG (een afkorting van: Heti világgazdaság; Wekelijkse wereldeconomie) is een Hongaars liberaal opinieweekblad dat sinds 1979 wordt uitgegeven. Het blad is met afstand het grootste opinieweekblad dat zich richt op berichtgeving, onderzoeksjournalistiek en duiding van economisch-, politiek- en sociaal/cultureel nieuws.

## Geschiedenis

Het blad werd opgericht in het - dan nog communistische - Hongarije in 1979. Het kwam voort uit een groep redacteuren die werkten aan het blad van de Hongaarse handelskamer. Eerst verscheen het blad onder de volledige titel Heti világgazdaság, vanaf 1981 is HVG gangbaar. Al onder het communisme werd het blad populair vanwege de kritische basishouding.
Na de omwentelingen in 1989 kwam het blad op eigen benen te staan, en werd de uitgeverij HVG opgericht. Het blad had toen 175.000 abonnees. In 1996 was het een van de eerste media in Hongarije die een website startte. In 2003 werd de uitgeverij gekocht door het Duitse Westdeutsche Allgemeine Zeitung. Toen in 2008 de kredietcrisis uitbrak nam de oplage met sprongen af. Online bleef het blad echter een groot succes: het aantal views nam toe tot 600.000 per week.
In 2014 nam het management en de hoofdredactie alle aandelen van WAZ over en werden het blad en de uitgeverij opnieuw Hongaars.
# B&B Hotels

B&B Hotels is een Franse keten van budgethotels, opgericht in 1990 in Brest. De hotelgroep is actief in verschillende Europese landen.
Het heeft driesterrenhotels in de steden en tweesterrenhotels buiten de steden. Voor de bouw van nieuwe hotels werkt de hotelgroep samen met private investeerders.
In 2007 nam B&B Hotels 61 hotels van Villages Hôtel over. In 2019 werd B&B Hotels eigendom van de Amerikaanse investeringsbank Goldman Sachs.

## Externe link

* Officiële website
# Hadronyche alpina

Hadronyche alpina is een spinnensoort uit de familie Atracidae. De soort komt voor in Australië.
# Teratauxta paradoxa

Teratauxta paradoxa is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1901 door Eduard Hering.
De soort is voor het eerst ontdekt op het eiland Sumatra.
# Hadronyche levittgreggae

Hadronyche levittgreggae is een spinnensoort uit de familie Atracidae. De soort komt voor in New South Wales.
# Hadronyche mascordi

Hadronyche mascordi is een spinnensoort uit de familie Atracidae. De soort komt voor in New South Wales.
# Stratendrek

Stratendrek of stadsvuil was afval, niet alleen bestaande uit bij elkaar geveegde bladeren, takken, zand, modder en slib, maar ook etensresten, schillen, groente- en tuinafval en zelfs fecaliën uit oorspronkelijk een aantal Nederlandse steden. Het vuil of drek werd onder andere gebruikt in de Groninger veenkoloniën om van de afgegraven venen vruchtbare grond te maken. Het ophalen van stadsvuil, waaronder stratendrek, was niet alleen een Groninger aangelegenheid. In veel Hollandse steden zoals Alkmaar, Gouda, Leiden, Haarlem en Amsterdam was het ophalen van stadsvuil (zowel het stratendrek als het vuil en de as uit woningen) verpacht aan particulieren. Vaak werden deze zaken vermengd en werd het product als compost verkocht, waarmee een goede boterham verdiend kon worden. Veel schrale Vlaamse en Franse akkers werden hiermee bemest, zodat de grondstructuur verbeterde. Organisch afval kon in gecomposteerde vorm dienen als mest voor schrale grond. Deze vorm van bemesting deed zich al voor in de Middeleeuwen. In de jaren dertig van de 20e eeuw vormde de zoektocht van de gemeente Den Haag naar een plek voor het storten van het huis- en straatvuil de aanleiding voor de oprichting van de VAM. Met de daar gemaakte compost werden onder meer de Drentse zandgronden vruchtbaarder gemaakt.
* G.N.M. Vis: Van 'vulliscuyl' tot Huisvuilcentrale, Alkmaar (1996).
* Harm van der Veen: Boeren op toegemaakte grond; geschiedenis van de veenkoloniale arbeid, pag. 17 e.v., Groningen (1992).
# Kirkovo (Kardzjali)

Kirkovo (Bulgaars: Кирково) is een dorp en een gemeente in het zuiden van Bulgarije in de oblast Kardzjali. De gemeente Kirkovo telt 72 dorpen met in totaal 21.044 inwoners.

## Geografie

De gemeente Kirkovo is gelegen in het zuidelijke deel van de oblast Kardzjali. Met een oppervlakte van 537,871 vierkante kilometer is het de derde van de 7 gemeenten qua oppervlakte, oftewel 16,75% van het grondgebied van de oblast. De gemeente Kirkovo is de meest zuidelijke gemeente van Bulgarije (Veikata-piek). De grenzen zijn als volgt:
* in het noorden - gemeente Dzjebel;
* in het noordoosten - gemeente Momtsjilgrad;
* in het oosten - gemeente Kroemovgrad;
* in het zuiden - Griekenland;
* in het westen - gemeente Zlatograd, oblast Smoljan.

## Plaatsen

* Sredsko - 115

## Bevolking

Op 31 december 2020 telde het dorp Kirkovo 621 inwoners, terwijl de gemeente Kirkovo 22.782 inwoners had. Alhoewel Kirkovo de hoofdplaats van de gemeente is, is het niet het grootste dorp. Zo zijn de dorpen Benkovski, Tsjorbadzjijsko, Tsjakalarovo, Fotinovo, Tichomir, Drangovo en Gorski Izvor dichterbevolkt.

### Religie

De laatste volkstelling werd uitgevoerd in februari 2011 en was optioneel. Van de 21.916 inwoners reageerden er 14.378 op de volkstelling. Van deze 14.378 respondenten waren er 11.583 moslims, oftewel 82,4% van de bevolking. Kirkovo is hiermee een van de 43 gemeenten in Bulgarije met een moslimmeerderheid. De rest van de bevolking had een andere geloofsovertuiging of was niet religieus.
Religieuze samenstelling in februari 2011 :
| Bulgaars-Orthodoxe Kerk | Bulgaars-Orthodoxe Kerk | 6,2% | 6,2% |
| Katholieke Kerk | Katholieke Kerk | 0,3% | 0,3% |
| Protestantisme | Protestantisme | 0,1% | 0,1% |
| Islam | Islam | 82,4% | 82,4% |
| Geen | Geen | 1,7% | 1,7% |
| Anders/ Onbekend | Anders/ Onbekend | 9,3% | 9,3% |
* ↑ Nationaal Statistisch Instituut
* ↑ Religious composition of Bulgaria 2011. pop-stat.mashke.org. Gearchiveerd op 29 mei 2023.
Bestuurlijk centrum: Kardzjali Ardino - Dzjebel - Kardzjali - Kirkovo - Kroemovgrad - Momtsjilgrad - Tsjernootsjene
# Sophie van der Meer

Sophie van der Meer is een Nederlands journaliste en verslaggeefster. Van der Meer is als verslaggeefster buitenland werkzaam in de Verenigde Staten bij RTL Nieuws.

## Biografie

Van der Meer gaat na haar afstuderen een master journalistiek volgen in het Chinese Peking. Aldaar liep ze stage bij de NOS. Na haar master te hebben afgerond, ging Van der Meer aan de slag bij Nieuwsuur. In 2021 kwam een vacature bij RTL Nieuws vrij om als verslaggever en producer aan de slag te gaan in de Verenigde Staten. Van der Meer besluit te solliciteren en krijgt de functie. Haar periode als verslaggever in de Verenigde Staten begon negen maanden nadat de bestorming van het Amerikaanse Capitool in 2021 plaatsvond. Ook maakte ze mee dat Joe Biden het land onder zijn leiding had en het Amerikaanse hooggerechtshof het recht op abortus afschafte. Van der Meer werkt samen met Erik Mouthaan vanuit New York.
In 2024 was Van der Meer gedurende de Amerikaanse presidentsverkiezingen 2024 geregeld te zien als verslaggeefster. Ook versloeg ze de politieke gevolgen die in de Verenigde Staten plaatsvonden na de moordaanslag op Donald Trump in juli 2024.
* 1 2 Klaver, Marissa, Amerika-verslaggever Sophie van der Meer over de verkiezingen: 'Never a dull moment'. LINDA. (27 september 2024). Geraadpleegd op 5 november 2024.
* ↑ De Quay, Rutger, Soms komt die droombaan voorbij. En dan móet je solliciteren, zegt Sophie van der Meer: ‘Solliciteer. Ga ervoor’. Villamedia.com (4 april 2024). Geraadpleegd op 5 november 2024.
* ↑ Harris weet Trump op de kast te jagen: zo verliep het debat vannacht. RTL (11 september 2024). Geraadpleegd op 5 november 2024.
* ↑ Verslaggever Sophie van der Meer: 'Enorme politieke impact'. RTL (14 juli 2024). Geraadpleegd op 5 november 2024.
# Ilke Wyludda

Ilke Wyludda (Leipzig, 28 maart 1969 – Halle (Saale), 1 december 2024) was een Duitse atlete, die gespecialiseerd was in het discuswerpen. Ze werd olympisch kampioene en Europees kampioene in deze discipline. Ze nam driemaal deel aan de Olympische Spelen en won hierbij een gouden medaille. Naast discuswerpen kon ze ook goed kogelstoten, getuige haar Europese jeugdtitel die ze in 1987 veroverde.
In haar actieve tijd was Wyludda aangesloten bij SV Halle in Halle an der Saale en LAC Chemnitz in Chemnitz.
Wyludda overleed door ziekte op 55-jarige leeftijd.

## Titels

* Olympisch kampioene discuswerpen – 1996
* Europees kampioene discuswerpen – 1990, 1994
* Duits kampioene discuswerpen – 1991, 1992, 1994, 1995, 1996
* Oost-Duits kampioene discuswerpen – 1989, 1990
* Wereldkampioene U20 discuswerpen – 1986, 1988
* Europees kampioene U20 discuswerpen – 1985, 1987
* Europees kampioene U20 kogelstoten – 1987

## Persoonlijks records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| discuswerpen | 74,56 m | 23 juli 1989 | Neubrandenburg |
| kogelstoten | 20,23 m | 16 juli 1988 | Chemnitz |

## Palmares
### discuswerpen

* 1985: 1 EK U20 - 57,38 m
* 1986: 1 WK U20 - 64,02 m
* 1987: 1 EK U20 - 70,58 m
* 1987: 4e WK - 68,20 m
* 1988: 1 WK U20 - 68,24 m
* 1989: 1 Oost-Duitse kamp. - 74,56 m
* 1989: 1 Europacup - 73,04 m
* 1989: 1 Wereldbeker - 71,54 m
* 1990: 1 Oost-Duitse kamp. - 69,96 m
* 1990: 1 EK - 68,46 m
* 1990: 1 Goodwill Games - 68,08 m
* 1991: 1 Duitse kamp. - 68,78 m
* 1991: 2 WK - 69,12 m
* 1991: 1 Europacup - 68,82 m
* 1991: 1 FBK Games - 67,42 m
* 1992: 1 Duitse kamp. - 66,88 m
* 1992: 9e OS - 62,16 m
* 1992: 2 Wereldbeker - 67,90 m
* 1993: 11e WK - 60,42 m
* 1994: 1 Duitse kamp. - 63,76 m
* 1994: 1 EK - 68,72
* 1994: 1 Wereldbeker - 65,30 m
* 1994: 1 Europacup - 68,36 m
* 1994: 1 Grand Prix Finale - 65,84 m
* 1995: 1 Duitse kamp. - 65,00 m
* 1995: 2 WK - 67,20 m
* 1995: 1 Europacup - 66,04 m
* 1996: 1 Duitse kamp. - 67,36 m
* 1996: 1 OS - 69,66 m
* 1996: 1 Europacup - 65,66 m
* 1996: 1 Grand Prix Finale - 64,74 m
* 1998: 6e EK - 63,46
* 2000: 7e OS - 63,16 m
* 2000: 1 Europacup - 62,45 m

### kogelstoten

* 1985: 2 EK U20 - 18,11 m
* 1987: 1 EK U20 - 19,45 m
* (en) Profiel van Ilke Wyludda op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) World Athletics-profiel voor Ilke Wyludda
* ↑ Olympiasiegerin Ilke Wyludda gestorben
1928: Halina Konopacka · 1932: Lillian Copeland · 1936: Gisela Mauermayer · 1948: Micheline Ostermeyer · 1952: Nina Romasjkova · 1956: Olga Fikotová · 1960: Nina Romasjkova · 1964: Tamara Press · 1968: Lia Manoliu · 1972: Faina Melnik · 1976: Evelin Schlaak · 1980: Evelin Jahl · 1984: Ria Stalman · 1988: Martina Hellmann · 1992: Maritza Martén · 1996: Ilke Wyludda · 2000: Ellina Zvereva · 2004: Natalja Sadova · 2008: Stephanie Brown-Trafton · 2012: Sandra Perković · 2016: Sandra Perković · 2020: Valarie Allman · 2024: Valarie Allman
* Gemeinsame Normdatei: 1075215277
* World Athletics: 14280381
* Virtual International Authority File: 317277753
* WorldCat (via VIAF): 317277753
# Musée des Égouts de Paris

Le Musée des Égouts de Paris is een museum in Parijs en staat in het teken van de riolering van Parijs met name het onderhoud c.q. schoonmaken hiervan. Het museum omvat een 500 meter lang gedeelte van het rioleringsstelsel, waarin het ontstaan en het functioneren wordt toegelicht. Ook worden er tochten door het Parijse rioleringsstelsel georganiseerd, echter niet (meer) per boot.
De riolering van Parijs wordt genoemd in Les Misérables (Jean Valjean; Boek II, hoofdstuk 1): "... Paris a sous lui un autre Paris ; un Paris d’égouts ; lequel a ses rues, ses carrefours, ses places, ses impasses, ses artères, et sa circulation, qui est de la fange, avec la forme humaine de moins."
# Kazumi Totaka

Kazumi Totaka (戸高 一生, Totaka Kazumi) (Tokio, 23 augustus 1967) is een Japans componist. Hij schreef muziek voor diverse Nintendospellen, zoals de Yoshi-games en Mario Paint.

## K.K. Slider

K.K. Slider in de Animal Crossing-serie heet eigenlijk Totakeke. Dat is Totaka's naam verkort in het Japans. Veel mensen denken dat K.K. Slider een dieren-versie van Totaka is. Zijn naam komt waarschijnlijk van de manier hoe je Totaka's naam in het Japans uitspreekt, dus achternaam eerst, dan krijg je Totaka Kazumi.

## Totaka's Song

In veel spellen waar Totaka voor de muziek heeft gezorgd, zit een klein herhalend melodietje. Het is gevonden in bijna elke game waar Totaka aan heeft gewerkt. Deze games zijn bijvoorbeeld: Animal Crossing, Animal Crossing: Wild World, Link's Awakening en Yoshi Touch & Go.
Games waaraan Totaka heeft gewerkt, maar het melodietje niet is gevonden zijn bijvoorbeeld deze: Wii Sports, Wii Play, Wario Land: Super Mario Land 3 en Wave Race 64.

### Verschijningen
#### Mario Paint

    Het melodietje zal spelen als je de letter 'O' aanklikt in het titelscherm.

#### Animal Crossing-serie

    Dien 'K.K.'s Song' als verzoek in, in Animal Crossing en Animal Crossing: Wild World, tussen 20:00 en 0:00 op een zaterdag.

#### Link's Awakening

    Om het liedje te horen, moet de speler naar Richard's Villa (het huis met de kikkers) gaan, en daar 2:30 minuut wachten. In Link's Awakening DX is het liedje op precies dezelfde plek te horen.

#### Super Mario Land 2

    Wacht 2:30 minuut op het Game-Over scherm.

#### Virtual Boy Wario Land

    Versla de eindbaas en wacht tot de credits voorbij zijn. Dan moet je een tijdje wachten op het "END"-scherm.

#### Yoshi's Story

    Ga naar de Trial-Modus en wacht op het Level-Selectie-scherm.

#### Pikmin 2

    Ga naar een grot die nog niet af is gemaakt en wacht even bij het "Treasures Salvaged"-scherm.

#### Luigis Mansion

    Ga naar het controller-configuratie-scherm in de "Training Room" en wacht 3:30 minuut.

#### Yoshi's Touch and Go

    Hier is het liedje te vinden in een level waarin de wind de wolken wegblaast die de speler tekent. Daarna moet in de wind (dus in de lucht) het spel op pauze gezet worden, en daarna een tijdje gewacht worden.
# Pleister (medisch)

Een pleister is een band, aan één kant van kleefstof voorzien, die gebruikt wordt om verbanden op hun plaats te houden. Men spreekt ook wel van kleefpleister.
Pleister wordt verkocht op rollen in diverse lengten en breedten.
Ook is de term gangbaar voor een gaaspleisterverband of wondpleister, dat een brede kleefband is, in het midden voorzien van een absorberend gaaskompres. Wondpleister kan gebruikt worden om kleine bloedingen te stelpen en om te voorkomen dat vuil in kleine wondjes komt.
Pleister of kleefpleister wordt ook weleens gebruikt ter voorkoming van schuring tussen het lichaam en kleding of schoeisel. Hier kan dan ook speciale sporttape voor gebruikt worden.
Een speciale soort is de trekpleister. Dit is een pleister die met bepaalde stoffen (bijvoorbeeld terpentijn, trekzalf, mosterd- of kamferolie) geprepareerd is en die bij huidontstekingen en steenpuisten de afvoer van pus kan bespoedigen.
Een andere variant is de wondhechtstrip of het zwaluwstaartje, een pleister die enigszins de vorm van een vlinder met opengevouwen vleugels heeft (vandaar de Engelse benaming butterfly closure) en die bedoeld is om de randen van kleine (snij)wonden bij elkaar te houden (te 'hechten') zonder dit met naald en draad te hoeven doen.
Alle soorten pleisters zijn medisch hulpmiddelen en zijn verkrijgbaar bij apotheek en drogist, maar ook in gewone supermarkten.
# Méaudre

Méaudre is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Isère (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 1171 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Grenoble. Méaudre is op 1 januari 2016 gefuseerd met de gemeente Autrans tot de gemeente Autrans-Méaudre en Vercors.

## Geografie

De oppervlakte van Méaudre bedraagt 33,6 km², de bevolkingsdichtheid is 34,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Méaudre met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Roodu

Roodu is een plaats in de Estlandse gemeente Toila, provincie Ida-Virumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).

## Bevolking

Het dorp had 47 inwoners op 31 december 2011 en 40 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

Het dorp bestaat uit twee delen, die onderling niet verbonden zijn. Het ene deel ligt ten noorden, het andere ten westen van de ‘kleine stad’ Kohtla-Nõmme. De rivier Kohtla loopt door het dorp.
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 19 november 2024.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 19 november 2024. Tik boven het middelste vak ‘Roodu village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 19 november 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Roodu village’ in.
# Pangyangan

Pangyangan is een bestuurslaag in het regentschap Jembrana van de provincie Bali, Indonesië. Pangyangan telt 1564 inwoners (volkstelling 2010).
# Spoorlijn Saint-Maurice - Wesserling

De spoorlijn Saint-Maurice - Wesserling is een nooit voltooide spoorlijn die van Saint-Maurice-sur-Moselle naar Fellering in de Franse regio Grand Est zou lopen. De lijn zou 13,7 km lang worden en heeft als lijnnummer 128 000.

## Geschiedenis

Het besluit om de spoorlijn aan te leggen door de Chemins de fer de l'Est waarmee een directe verbinding tussen Nancy, Épinal en Mulhouse tot stand zou komen werd genomen op 11 juli 1870. Een week later, op 19 juli 1870, brak de Frans-Duitse oorlog uit en omdat nadien de Elzas Duits was werd de aanleg voor onbepaalde tijd uitgesteld. Na de Eerste Wereldoorlog waarbij de Elzas weer tot Frans grondgebied ging behoren werd uiteindelijk in 1932 met de aanleg begonnen. Door gebrek aan financiële middelen en een gewijzigde politieke situatie werd de bouw stilgelegd in 1935. Inmiddels was, vanuit de kant van Urbès, ruim 4 km van de beoogde tunnel van 8287 m gegraven.
Aan de kant van Saint-Maurice is wel een spoorbedding, brug over de Moezel en tunnelmond gemaakt, maar niet begonnen met een daadwerkelijke tunnel.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft de tunnel dienst gedaan als werf voor de bouw van V1 en V2 wapens. Na de oorlog was het belang om de tunnel en de spoorlijn te voltooien nog verder afgenomen in een tijd waarin vele kleine (en onrendabele) spoorlijnen werden gesloten. De eerste paar meter van de tunnel is versterkt met een verdedigingswerk, maar open voor publiek, hier is een kleine expositie over de lijn en tunnel. In de rest van de tunnel is een wateropslag voor de drinkwatervoorziening van Urbès gemaakt. Deze is enkele keren per jaar voor publiek te bezichtigen.
Vanaf Fellering tot Urbès zijn enkele kunstwerken gebouwd. Het meest in het oog springend is daarbij een viaduct met drie bogen zonder aansluitend baanlichaam in Urbès. Verder zijn enkele kleinere viaducten in gebruik. Een deel van de bedoelde bedding is in gebruik als landbouwweg.
* Nooit gebruikt viaduct te Urbès, zonder baanlichaam.
* Klein viaduct tussen Fellering en Urbès.
* Ingang van de tunnelmond.
* Expositie in de tunnelmond.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen zou er een aansluiting zijn op de volgende spoorlijnen:

### Saint-Maurice

    RFN 060 000, spoorlijn tussen Épinal en Bussang

### Wesserling

    RFN 130 000, spoorlijn tussen Lutterbach en Kruth
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Saint-Maurice_-_Wesserling
* https://transvosges.wordpress.com/2016/01/17/lancienne-ligne-ferroviaire-saint-maurice-sur-moselle-wesserling/
* ↑ (fr) Kubler, Marguerite, "Le tunnel d’Urbès, chantier ferroviaire inachevé - 1932-1935 - Les travaux de recherche réalisés par Raphaël Parmentier", Urbes-alsace.fr, 2018-06. Geraadpleegd op 25 juli 2023.