OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Frans Slaats

Frans Slaats (Waalwijk, 11 juni 1912 – aldaar, 6 april 1993) was een Nederlandse beroepswielrenner.

## Biografie

Slaats werd geboren in een gezin van twaalf kinderen. Als slagersknecht maakte hij gebruik van een bakfiets waarmee hij met succes probeerde wielrenners bij te houden. Hij spaarde vervolgens geld bijeen voor een racefiets en werd lid van de Tilburgse wielerclub Vitesse.
Slaats was een prominent baanwielrenner in de jaren dertig, vooral als zesdaagserenner. Hij werd vooral bekend toen hij op 29 september 1937 het werelduurrecord op de baan verbeterde op de Vigorelli-baan in Milaan en dit op 45,558 km/h bracht. Dit record werd echter ruim een maand later verbeterd door de Fransman Maurice Archambaud.
Slaats was samen met een aantal andere Europese renners in Argentinië voor de zesdaagse van Buenos Aires, toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Hij bleef er tot het einde van de oorlog en voorzag in zijn levensonderhoud met een baan in fabriek voor weegschalen. Toen de oorlog was afgelopen en hij naar huis kon, vernam hij dat vier broers door de nazi’s als represaille waren vermoord. Ook was tijdens de oorlog een van zijn zussen overleden in het klooster.
Slaats zette na de oorlog een punt achter zijn wielercarrière en ging werken bij een rijwielbedrijf. Op de achtergrond bleef hij wel betrokken bij het wielrennen.
In Waalwijk is een straat naar Frans Slaats vernoemd.

## Erelijst

* 1934
** 2e in de Zesdaagse van Berlijn
* 1936
** 3e in Ronde van Valkenburg
** 1e in Zesdaagse van Amsterdam
** 2e in Zesdaagse van Gent
** 1e in Zesdaagse van Kopenhagen
* 1937
** 3e in Acht van Chaam
** 1e in Zesdaagse van Antwerpen
** Werelduurrecord op de baan in Milaan
** 1e in Zesdaagse van Kopenhagen
* 1938
** 1e in Zesdaagse van Gent
** 2e in Zesdaagse van Antwerpen
* 1939
** 1e in Zesdaagse van Brussel
** 3e in Zesdaagse van Kopenhagen
* 1944
** 1e in Zesdaagse van Buenos Aires
* 1 2 3 4 5 Nillesen, Milou, Die gitzwarte dag van Frans Slaats stopt Brabantse locomotief definitief. BHIC (22 oktober 2024).
* ↑ Wereldrecord van Slaats verbeterd, De Tijd, 4 november 1937
* ↑ Wielerballingen in Zuid-Amerika, Ruurd Edens en Wim Zonneveld, Stichting de Sportwereld
* ↑ De Echo van het Zuiden, 27 april 1945, aangehaald op waalwijkwiki.nl
# Pachycondyla malayana

Pachycondyla malayana is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Wheeler, W.M..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pachycondyla melanaria

Pachycondyla melanaria is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pachycondyla moesta

Pachycondyla moesta is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1870 door Mayr.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pachycondyla novemdentata

Pachycondyla novemdentata is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Bernard.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Gijsbrecht van Aemstelpark

Het Gijsbrecht van Aemstelpark is een stadspark in Buitenveldert in Amsterdam-Zuid. Het park ligt langs de Van Nijenrodeweg en strekt zich uit tussen de Amstelveenseweg en de Europaboulevard.
Het park werd in 1963 vernoemd naar Gijsbrecht van Aemstel. Het park werd in 1987 ingedeeld bij stadsdeel Buitenveldert, tussen 1998 en 2010 was dit Zuideramstel. Sinds 2010 valt het park onder stadsdeel Amsterdam-Zuid.
De paden in het park hebben de namen: Twikkel, Cannenburg, Hunneschans, De Kamp, Enzerinck met het Ontmoetingseiland, Hinderstein en Moersbergen. Het park werd voltooid in 1968.

## Ontstaan

Aan het eind van de jaren vijftig schreef de gemeente Amsterdam, op initiatief van de Bond voor Nederlandse Tuinarchitecten, een studieprijsvraag uit voor een ontwerp van een park in tuinstad Buitenveldert. Het werd een functionalistische stijl met rechte lijnen.
Prijswinnaar was Wim Boer, een uitgesproken voorstander van deze stijl en dat paste prima binnen het stedenbouwkundige stratenplan van tuinstad Buitenveldert.
Alleen het deel Enzerinck is oorspronkelijk van Wim Boer, het overige deel kwam van de Dienst der Publieke Werken.

## Herinrichting

Voormalig stadsdeel Zuideramstel wilde het park een betere reputatie geven. Daartoe presenteerde het een paar jaar geleden het evenement Park in Beweging, bedoeld om buurtbewoners inspraak te geven bij de herinrichting van het park. Na deze inspraakprocedure verscheen een rapport over de herinrichting van het Gijsbrecht van Aemstelpark, geschreven door de Dienst Ruimtelijke Ordening in samenwerking met stadsdeel Zuideramstel. Een van de standpunten uit dit rapport was: de noord-zuid barrières zorgen ervoor dat het park bestaat uit vijf verschillende ruimten. Dit is een gegeven, ook voor de toekomst. Tegelijkertijd is het één park, iets dat tot uitdrukking moet komen. Deze twee gegevens vormden de basis voor de herinrichtingvisie: verscheidenheid en eenheid laten samenkomen.

## Nieuwe inrichting

Twikkel bij de Amstelveenseweg is in 2009 opnieuw ingericht met een aanvullende waterpartij, glooiing in de plantvakken en nieuwe beplanting met behoud van de bestaande voet- en fietspadstructuur.
Het Speelbos bij de Van Heenvlietlaan, in het voorjaar 2010 uitgevoerd met avontuurlijke speelplekken en een aanvullende waterpartij.
Het Ontmoetingseiland Enzerinck en het parkdeel bij de stadsdeelwerf.

## Kunst in het park

* Ruiten - van Frans en Marja de Boer-Lichtveld langs Cannenburg.
* Liggende figuren (3) - van Jan Snoeck op Twikkel.
* Houten driehoeken - van Josum Walstra op Cannenburg.
* The long hum - van Theo Niermeijer op Enzerinck oost.
* Buizenkolom - van André Volten op Enzerinck midden.
* Ruiter te paard - van Floyd Dewitt op Enzerinck west.
* Levensboom van Angie Abbink; podiumoverkapping op het Ontmoetingseiland
* Herdenkingsmonument van Mischa Rakier op het Ontmoetingseiland
* Julianaboom, herdenkingsmonument '40-'45.
# Pachycondyla pachyderma

Pachycondyla pachyderma is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Meslay-le-Vidame

Meslay-le-Vidame is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 402 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Châteaudun.

## Geografie

De oppervlakte van Meslay-le-Vidame bedraagt 14,6 km², de bevolkingsdichtheid is 27,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Meslay-le-Vidame met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Pachycondyla pergandei

Pachycondyla pergandei is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 1 oktober 2013. Geraadpleegd op 26 maart 2024.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Lukas Arons

Lukas Arons (Renkum, 10 april 1968) is een Nederlandse beeldhouwer.
Na een Studium vanaf 1989 tot 1992 in Rotterdam aan de Willem de Kooning Academie, volgde Arons vanaf 1992 tot 1994 een beeldhouwerstudie in Den Bosch aan de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving. Samen met de Luxemburgse beeldhouwer Tom Flick richtte hij in 2010 in de bossen van Bohuslän (Zweden) Stonezone op, een werkplaats voor monumentale beeldhouwkunst.

## Enkele werken

* 1994: Fragmenten, Beeldenpark Zwijndrecht in Zwijndrecht
* 2009: Thomas Thorild-Monument in Hällevadsholm, Zweden

## Externe link

* Officiële website
* ↑ StoneZone.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 207219
# Pachycondyla piliventris

Pachycondyla piliventris is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Smith, F..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Sint-Corneliuskerk (Welberg)

De Sint-Corneliuskerk is de voormalige parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Steenbergen behorende plaats Welberg. Het gebouw is gelegen aan de Kapelaan Kockstraat 44.

## Geschiedenis

In Welberg heeft vanaf 1679 een schuurkerk gestaan voor de gelovigen uit het nabije Steenbergen.
Welberg kreeg in 1928 een echte kerk, die was ontworpen door Bernardus Oomen en Anton Oomen.
In 2014 werd de kerk onttrokken aan de eredienst en te koop gezet. In 2016 werd de kerk verkocht. Het gebouw bleef daarbij in zijn originele staat.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen kruiskerk met voorgebouwde toren en een klokkengeveltje boven het koor. De kerk toont stijlelementen uit het expressionisme, in het bijzonder de Amsterdamse School. De toren heeft een spits met vier puntgevels.
* Architectenfamilie Oomen
* BHIC
* ReliWiki
* Nieuwe eigenares
# NGC 7114

NGC 7114 is een ster in het sterrenbeeld Zwaan. Het hemelobject werd op 24 november 1879 ontdekt door Johann Friedrich Julius Schmidt (1825-1884) en kreeg de aanduiding Q Cygni (Nova Cygni 1876) daar het een Nova betrof. In oktober 1877 werd door Ralph Copeland een nevelachtig omhulsel rond deze ster waargenomen. Op 3 oktober 1885 werd dit nevelachtig omhulsel herontdekt door de Duits-Britse astronoom Jacob Gerhard Lohse (1851-1941). Sindsdien werd geen enkele vorm van nevelachtigheid rondom deze ster meer waargenomen.
# Pachycondyla rubiginosa

Pachycondyla rubiginosa is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Alex Baudin

Alex Baudin (Albertville, 25 mei 2001) is een Frans wielrenner die sinds 2025 rijdt voor EF Education-EasyPost.

## Carrière

Bij de beloften heeft hij meerdere overwinningen behaald. Baudin begon op vierjarige leeftijd met wielrennen nadat hij een fiets cadeau had gekregen van zijn grootvader. Al snel schreef hij zich in bij de lokale wielerploeg. In 2018 begon hij met koersen bij het opleidingsteam van AG2R-Citroën. In 2022 maakte Baudin kortstondig een uitstapje naar het Zwitserse Swiss Racing Academy. In augustus 2022 tekende Baudin een contract bij de hoofdmacht van AG2R-Citroën.
In zijn eerste seizoen bij de beroepsrenners debuteerde Baudin meteen in de Ronde van Italië. De uitslagen van Fransman werden echter geschrapt, wegens de in zijn bloed aangetroffen sporen van de verboden pijnstiller Tramadol. AG2R-Citroën stelde Baudin, na bekendmaking van deze testuitslag op 1 augustus 2023, in het restant van het seizoen 2023 niet meer op. Op 29 december 2023 maakte AG2R-Citroën bekend dat als gevolg van een intern onderzoek van een eigen ethisch comité Baudin weer terug kan keren in koers voor de Franse ploeg.

## Overwinningen
### 2018

    4e etappe Ronde van Pays de Vaud
    2e en 3e etappe Ronde van Valromey
    Jongerenklassement Ronde van Valromey

### 2019

    3e etappe Ronde van Pays de Vaud

### 2022

    3e etappe Ronde van Bretagne
    Jongerenklassement Ronde van Bretagne
    2e etappe Istrian Spring Trophy
    3e etappe Ronde van de Aostavallei

### 2024

    2e etappe Ronde van de Limousin-Périgord-Nouvelle Aquitaine
    Eind- en jongerenklassement Ronde van de Limousin-Périgord-Nouvelle Aquitaine

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 2023 | 73e | | |
| 2024 | 21e | | |
| Jaar | Luik-Bast.‑Luik | Waalse Pijl | Clásica San Sebastián |
| 2023 | 109e | 29e | 29e |
| 2024 | | | 59e |

## Ploegen

* 2018 - Chambéry Cyclisme
* 2019 - Chambéry Cyclisme
* 2020 - Chambéry Cyclisme
* 2021 - Chambéry Cyclisme Formation
* 2022 - Swiss Racing Academy
* 2023 - AG2R-Citroën
* 2024 – Decathlon AG2R La Mondiale
* 2025 – EF Education-EasyPost
Baudin · Berthet · Bonnamour · Bouchard · Cherel · Cosnefroy · Dewulf · Gall · Gautherat · Godon · Hänninen · Labrosse (Vanaf 1/8) · Lapeira · L. Naesen · O. Naesen · O'Connor · A. Paret-Peintre · V. Paret-Peintre · Peters · Prodhomme · Raugel · Retailleau · Sarreau · Schär · Touzé · Tronchon · Van Avermaet · Vendrame · Venturini · Warbasse · Chaussinand (stagiair) · Veistroffer (stagiair) · Verschuren (stagiair)
Armirail · Baudin · Bennett · Berthet · Boasson Hagen · Bonnamour (tot 25/3) · Bouchard · Cosnefroy · De Bondt · De Pestel · Dewulf · Gall · Gautherat · Godon · Hänninen · Labrosse · Lafay · Lapeira · Naesen · O'Connor · A. Paret-Peintre · V. Paret-Peintre · Peters · Pollefliet · Prodhomme · Retailleau · Touzé · Tronchon · Vendrame · Warbasse
* (en) Profiel van Alex Baudin op ProCyclingStats
* (en) Profiel van Alex Baudin op Firstcycling.com
* (en) Profiel van Alex Baudin op de website van de UCI
* Profiel van Alex Baudin op De wielersite
# Stibbe

Stibbe N.V. is een advocatenkantoor dat gevestigd is in de Benelux en zich richt op de internationale commerciële praktijk. Het kantoor heeft hoofdvestigingen in Amsterdam, Brussel en Luxemburg.

## Geschiedenis

De Nederlandse tak van het kantoor werd in 1911 opgericht door David W. Stibbe. In dezelfde periode stichtten Henri Simont, Étienne Gutt en Lucien Simont het Belgische kantoor Simont, Gutt & Simont. Onder hun klanten waren grote groepen zoals Solvay en de Bank Brussel Lambert en vermogende joodse zakenmensen. Terwijl Stibbe zijn activiteiten verder bleef uitbreiden door een kantoor te openen in New York besloten beide kantoren in 1991 te fuseren onder de naam Stibbe & Simont. Stibbe & Simont ging in 1993 samen met het Parijse kantoor Monahan & Duhot verder als Stibbe Simont Monahan Duhot. In 1994 opende deze combinatie een kantoor in Londen. In 2001 werd gekozen voor de kortere naam Stibbe. Stibbe opende in 2010 een kantoor in Luxemburg.
De Amsterdamse vestiging herbergt zo'n 190 advocaten, notarissen en fiscalisten, waarvan 38 partners. In 2016 verhuisde het Amsterdamse kantoor van de zogenaamde Stibbe-torens naar het huidige gebouw aan het zuideinde van de Beethovenstraat, ontworpen door Jo Coenen Architects & Urbanists. Beide gebouwen liggen aan de Amsterdamse Zuidas. De Brusselse vestiging herbergt 150 advocaten, waarvan 30 partners. De Luxemburgse vestiging telt 5 partners en 33 advocaten. Stibbe heeft daarnaast een kantoor in London.

## Kantoren

* Amsterdam (1911)
* Brussel (1966)
* Londen (1994)
* Luxemburg (2010)

## Bekende advocaten

* Daan Asser
* Tom Barkhuysen
* Boris Dittrich
* Egbert Dommering
* Anne Martien van der Does
* Axel Miller
* Mischaël Modrikamen
* Jaap Polak
* Frans ter Kuile

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Stibbe op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Advocatenkantoor Stibbe Simont wil de oorlog winnen zonder de Britten, De Standaard, 22 september 1999.
# Padukuan

Padukuan is een bestuurslaag in het regentschap Dharmasraya van de provincie West-Sumatra, Indonesië. Padukuan telt 3528 inwoners (volkstelling 2010).
# Mirepoix (Ariège)

Mirepoix is een gemeente in het Franse departement Ariège (regio Occitanie). De gemeente telde 3.120 inwoners op 1 januari 2021. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pamiers.

## Geschiedenis

Een eerste nederzetting ontstond in de 2e eeuw v.Chr. op de linkeroever van de Hers. Deze plaats lag op een kruispunt van wegen en groeide uit tot een marktplaats. Deze nederzetting, in de huidige wijk Les Olivettes, bleef bestaan tijdens de Gallo-Romeinse periode en de vroege middeleeuwen.
In de 11e eeuw verplaatste de bewoning zich naar een hoogte op de rechteroever van de Hers. Hier ontstond een nederzetting rond een feodaal kasteel. Tot 1120 hing dit af van de graaf van Carcassonne, daarna van de graaf van Foix. De macht in de streek versnipperde over verschillende heren en dit vormde een vruchtbare bodem voor de katharen. In 1206 vond er een concilie van de katharen plaats in Mirepoix en het jaar erop kreeg Mirepoix stadsrechten. Tijdens de Albigenzische Kruistochten werd Mirepoix in 1209 ingenomen en Simon IV van Montfort stelde zijn luitenant Guy de Lévis aan tot heer van Mirepoix. De stad behield wel haar privilegies, waaronder het recht om consuls te benoemen.
Op 16 juni 1289 werd Mirepoix vernield door een vloedgolf na een dambreuk. Enkel het kasteel stond nog overeind. Guy III de Lévis besloot om de plaats op de linkeroever van de Hers weer op te bouwen en dit volgens een regelmatig stratenpatroon. Aan het begin van de 14e eeuw werd Mirepoix de zetel van een bisdom. Mirepoix was een open stad en viel in 1362 ten prooi aan een roversleger. Daarna werd er een stadsmuur gebouwd. Door haar textielnijverheid en haar markt kende de stad in de 16e eeuw een grote bloei. Bisschop Philippe de Lévis liet de kathedraal verbouwen en liet een nieuwe 63 meter hoge toren optrekken, alsook een nieuw bisschoppelijk paleis.
Na de Franse Revolutie werd het bisdom Mirepoix afgeschaft. Na het Concordaat van 1801 werd het niet opnieuw opgericht maar werd het grotendeels opgenomen in het bisdom Pamiers.

## Geografie

De oppervlakte van Mirepoix bedroeg op 1 januari 2021 47,28 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 66 inwoners per km². Mirepoix ligt in de vallei van de Hers, een zijrivier van de Ariège.
De onderstaande kaart toont de ligging van Mirepoix met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Bezienswaardigheden

* Kathedraal Saint-Maurice met een groot schip van 48 m lang, 24 m hoog en 22 m breed en een gotisch portaal
* Place des Couverts (15e eeuw)
* Maison des Consuls
* Porte d'Aval, de enige overgebleven stadspoort van de middeleeuwse omwalling
* Kathedraal Saint-Maurice
* Maison des Consuls
* Place des Couverts
* Stadhuis
* Bisschoppelijk paleis
* Château de Terride
* Porte d'Aval
# Kyra Lamberink

Kyra Lamberink (Bergentheim, 15 april 1996) is een Nederlands baanwielrenster.

## Carrière

In 2013 won Lamberink de bronzen medaille bij de beloften op het EK baanwielrennen op het onderdeel teamsprint. Op het NK baanwielrennen in 2015 behaalde zij een bronzen medaille op de onderdelen sprint en 500m tijdrit.
Samen met Shanne Braspennincx won Lamberink in de teamsprint brons op het EK 2017 in Berlijn en zilver op het WK 2018 in Apeldoorn. Tijdens de Europese Spelen 2019 in Minsk veroverden ze het brons, net als tijdens het EK 2019 in Apeldoorn.

## Palmares

| Jaar | NK | EK | WK | Overige |
| Als belofte |||||
| 2015 | | 3 teamsprint | | |
| 2016 | | 1 teamsprint 5e 500m tijdrit | | |
| 2017 | | 1 teamsprint 3 500m tijdrit 5e sprint 6e keirin | | |
| Als elite |||||
| 2013 | 5e sprint | | | |
| 2014 | 4e 500m tijdrit 4e sprint 6e keirin | | | |
| 2015 | 3 sprint 3 500m tijdrit 3 teamsprint 4e keirin | | | |
| 2016 | 1 500m tijdrit 1 teamsprint 2 keirin 5e sprint | 8e 500m tijdrit 8e sprint | | WB Apeldoorn: 2 teamsprint |
| 2017 | 1 500m tijdrit 1 teamsprint 6e keirin 6e sprint | teamsprint 8e 500m tijdrit | 6e teamsprint 9e 500m tijdrit | WB Pruzsków: 2 teamsprint |
| 2018 | 1 500m tijdrit 1 teamsprint 2 sprint 4e keirin | 4e 500m tijdrit 4e teamsprint | 2 teamsprint 7e 500m tijdrit | WB Londen: 3 teamsprint |
| 2019 | 2 500m tijdrit 4e keirin 6e sprint | 3 teamsprint 7e 500m tijdrit | 5e teamsprint 6e 500m tijdrit | Europese Spelen: 3 teamsprint |
| 2020 | | | 6e teamsprint 8e 500m tijdrit | |
| 2021 | 2 500m tijdrit 4e sprint 6e keirin | 1 teamsprint 6e 500m tijdrit | | |
| 2022 | | 2 teamsprint 7e 500m tijdrit | 4e teamsprint 8e 500m tijdrit | |
| 2023 | | 3 teamsprint 7e 500m tijdrit | 4e teamsprint 13e 500m tijdrit | |
| 2024 | | 3 teamsprint 9e 500m tijdrit | 2 teamsprint 15e 500m tijdrit | Olympische Spelen: 4e teamsprint |
* Profielpagina op KNWU
* Cycling Archives
* Pro Cycling Stats
* ↑ Twee keer goud en één keer zilver voor Nederlandse ploeg op WK baanwielrennen Volkskrant.nl, 28 februari 2018. Gearchiveerd op 26 oktober 2020.
* ↑ Brons Lamberink en Braspennincx op teamsprint Nu.nl, 27 juni 2019. Gearchiveerd op 18 oktober 2019.
* ↑ Teamsprintsters bezorgen Nederland eerste EK-medaille Wielerflits.nl, 16 oktober 2019. Gearchiveerd op 5 juli 2022.