OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Brave hendrik (plant)

De brave hendrik (Blitum bonus-henricus, basioniem: Chenopodium bonus-henricus) is een vaste plant uit de amarantenfamilie (Amaranthaceae).
De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen. Deze plant is wettelijk beschermd sinds 1 januari 2017 door de Wet Natuurbescherming. De plant komt in Nederland voor in Limburg (vooral in bosrijke omgeving), Zuid-Holland, Gelderland en Overijssel.
De brave hendrik komt voor op bewerkte, vochtige, zeer stikstofrijke grond rondom boerderijen, mesthopen en plekken waar geürineerd wordt.

## Botanische beschrijving

De plant wordt 15-60 cm hoog en bloeit van mei tot augustus met een vrij korte, sterk vertakte bloeiwijze. De groene bloemkluwens zitten op de zij-assen dicht bij elkaar.

## Toepassingen

De brave hendrik is een zeer oude groente, waarvan de geplukte bladeren maar één dag bewaard kunnen worden. De jonge bladeren kunnen als spinazie gegeten worden en de jonge scheuten kunnen als een soort asperges klaargemaakt worden. Zaden kunnen in de handel gekocht worden. Ook heeft de plant een aantal geneeskrachtige werkingen. In Duitsland worden de zaden van de brave hendrik gebruikt voor het vetmesten van kippen en wordt daar Fette Henne genoemd. De wortels worden ook wel gebruikt tegen hoest bij schapen.

## Externe link

* Brave hendrik (Chenopodium bonus-henricus) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
# Pian di Scò

Pian di Scò is een dorp en voormalige gemeente in de Italiaanse provincie Arezzo (regio Toscane). Het telde in 2004 5631 inwoners. Per 1 januari 2014 het onderdeel van de gemeente Castelfranco Piandiscò.

## Geografie

Pian di Scò ligt op ongeveer 349 m boven zeeniveau.
* Kerk van Santa Mari a Scò
* Kerk van de onbevlekte ontvangenis in Casa Biondo
* Piazza Matteotti, Faella

## Geboren

* Bruno Tognaccini (1932-2013), wielrenner
* Italiaans bureau voor statistiek
# Brusselse gewestverkiezingen 1995

De regionale verkiezingen voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest werden gehouden op 21 mei 1995.

## Resultaat

Het kartel PRL-FDF won de verkiezingen met 28 zetels. De PS werd tweede met 17 gevolgd door de PSC met 7. Na de verkiezingen werd op 22 juni 1995 regering-Picqué II gevormd, bestaande uit een vijfdelige coalitie van de socialisten (PS en SP), de Franstalige liberalen (PRL-FDF), de Vlaamse christendemocraten (CVP) en de Vlaams-nationalistische Volksunie.

## Brussels Hoofdstedelijk Parlement

| Partij | Partij | Stemmen | % | Zetels | Verschil |
| | PRL-FDF | 144.478 | 34,98 | 28 | +1 |
| | PS | 88.370 | 21,4 | 17 | -1 |
| | PSC | 38.244 | 9,26 | 7 | -2 |
| | Ecolo | 37.308 | 9,03 | 7 | -1 |
| | FN | 30.803 | 7,46 | 6 | +4 |
| | CVP | 13.586 | 3,29 | 3 | -1 |
| | Vlaams Blok | 12.507 | 3,03 | 2 | +1 |
| | VLD | 11.034 | 2,67 | 2 | +0 |
| | SP | 9.987 | 2,42 | 2 | +0 |
| | VU | 5.726 | 1,39 | 1 | +0 |
| | Agalev | 3.906 | 0.95 | 0 | -1 |
| | Anderen | 17.028 | 4.12 | 0 | +0 |
| Totaal Geldig | Totaal Geldig | 412.977 | 100,00 | 75 |
| Ongeldig & Blanco | Ongeldig & Blanco | 32.051 | 7,20 | |
| Totaal Stemmen | Totaal Stemmen | 445.028 | 100,00 | |
| Absenteïsme | Absenteïsme | 92.366 | 17,19 | |
| Ingeschreven Kiezers | Ingeschreven Kiezers | 537.394 | 100,00 | |
| Taalgroep | Stemmen | % | Zetels |
| Franstalige lijsten | 356.321 | 86,26 | 65 |
| Nederlandstalige lijsten | 56.746 | 13,74 | 10 |
| Totaal | 412.977 | 100,00 | 75 |

## Voetnoten

* ↑ In 1989 gingen de PRL en de FDF nog apart naar de verkiezingen en behaalden ze samen 27 zetels
# Otto zu Windisch-Graetz

Vorst (vóór 1902 prins) Otto zu Windisch-Graetz (Graz, 7 oktober 1873 — Lugano, 27 december 1952) was een Oostenrijks edelman, die getrouwd was met aartshertogin Elisabeth Marie van Oostenrijk. Na de Eerste Wereldoorlog werd hij een Joegoslavisch staatsburger, waardoor hij niet onderworpen was aan de Oostenrijkse adelopheffingswet van april 1919.

## Biografie

Hij stamde uit het adelsgeslacht Windisch-Graetz en was de tweede zoon van prins Ernst zu Windisch-Graetz (1827-1918) en prinses Kamilla zu Oettingen-Oettingen und Oettingen-Spielberg (1845-1888). In 1891 trad hij als leerling toe toe de k.u.k. cavaleriecadettenschool in Mährisch Weißkirchen, waar hij na twee jaar met matig succes afstudeerde. Van 1894 tot 1895 studeerde hij aan de brigade-officiersschool in Olmütz en werd op 1 mei 1895 tot (tweede) luitenant bevorderd. Na twee jaar in Brünn te zijn gestationeerd, werd hij tot eerste luitenant bevorderd. Hierna trad hij toe tot de Krijgsschool, waar hij in 1901 afstudeerde. Tijdens de Eerste Wereldoorlog voerde hij het bevel over een bataljon Tiroler Jäger.
In september 1900 werd aartshertogin Elisabeth Marie van Oostenrijk, de dochter van voormalig kroonprins Rudolf van Oostenrijk en Stefanie van België, verliefd op Otto. Deze laatste was evenwel niet helemaal ebenbürtig aan de aartshertogin, omdat hij "slechts" uit de gemediatiseerde adel stamde. De keizer stemde uiteindelijk met een huwelijk in en verhief Otto zu Windisch-Graetz in 1902 in de vorstenstand, terwijl Elisabeth Marie afstand moest doen van iedere aanspraak op de Oostenrijks-Hongaarse troon. Hun ongelukkige huwelijk leidde tot een echtscheiding na de Eerste Wereldoorlog. Stephanie zu Windisch-Graetz (1909-2005) was het vierde kind en de eerste dochter uit dit huwelijk.
Otto was een uitstekend ruiter en een goed zwemmer, turner en schermer. In 1911 werd hij voorzitter van de Oostenrijkse sportbond en lid van het Internationaal Olympisch Comité. Omwille van Oostenrijks rol in de Eerste Wereldoorlog werd zijn lidmaatschap echter opgezegd. Na de Eerste Wereldoorlog werd hij echter Joegoslavisch staatsburger en woonde hij op een landgoed bij Bled dat hij van de Joegoslavische koning had verworven. De Tweede Wereldoorlog bracht hij door met zijn zus Marie Eleonore, in hun paleis in Bohemen. Na afloop van de oorlog verhuisden beiden naar Lausanne in Zwitserland. Hij stief in 1952 in Lugano.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Otto zu Windisch-Graetz op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Tubores

Tubores is een gemeente in de Venezolaanse staat Nueva Esparta. De gemeente telt 40.500 inwoners. De hoofdplaats is Punta de Piedras.
De gemeente omvat een deel van het eiland Isla Margarita en het gehele eiland Cubagua.
# Michael Bartels

Michael Bartels (Plettenberg, 8 maart 1968) is een Duitse autocoureur. Hij maakte zijn Formule 1-debuut in 1991 bij Lotus en werd ingeschreven voor vier Grands Prix, maar mocht in geen enkele ervan van start gaan.
Hij was Duits karting kampioen in 1985 en Duits Formule Ford 1600 cc kampioen in 1986. In 1991 mocht hij dan zijn Formule 1-debuut maken bij Lotus, maar zonder succes. Hierna deed hij een stapje terug naar de F3000. In deze klasse eindigde hij vierde in het kampioenschap van 1992.
Hij racete in de DTM in de seizoenen 1994, 1995 en 1996. Momenteel rijdt hij voor Vitaphone Racing in de FIA GT en won met dat team samen met de Italiaan Andrea Bertolini in 2006 en 2008 het FIA GT kampioenschap in de GT1 klasse met een Maserati MC12.
Bartels had zeven jaar een relatie met Steffi Graf.
# Dominique Dunne

Dominique Ellen Dunne (Santa Monica (Californië), 23 november 1959 - Los Angeles, 4 november 1982) was een Amerikaans film- en tv-actrice bekend van onder meer Poltergeist uit 1982. Haar broer was Griffin Dunne, die ook acteur is.

## Moord

Een carrière die veelbelovend was, maar vroegtijdig werd afgebroken: in 1982 werd zij vermoord door John Thomas Sweeney, haar ex-vriend. Op 30 oktober had ze de relatie met hem verbroken.
Sweeney bleek Dunne al lange tijd te mishandelen. Voor haar gastrol als mishandelde jonge vrouw in Hill Street Blues had ze zelfs geen make-up nodig. De wonden in die aflevering waren echt.
Dunne was bij haar thuis haar teksten aan het oefenen voor V, samen met collega David Packer. Sweeney drong het huis binnen, sleepte haar naar buiten en wurgde haar. Dunne was hersendood en vijf dagen later werd ze van de beademing gehaald. Ze stierf enkele weken vóór haar 23e verjaardag.
Sweeney kreeg 6 jaar gevangenisstraf voor openlijke geweldpleging en doodslag. Na 2,5 jaar werd hij echter wegens goed gedrag al vrijgelaten. Sweeney vond werk als kok, maar de moeder van Dunne deelde voor de deur van het restaurant folders uit met de tekst: The hands that will prepare your meal tonight also murdered Dominique Dunne (De handen die uw avondmaal zullen bereiden hebben ook Dominique Dunne omgebracht). Later veranderde Sweeney zijn naam in John Maura en verhuisde naar het noordwesten van de VS.

## Filmografie

* V (televisiefilm, 1983) - Robin Maxwell (postuum: scènes verwijderd, behalve één shot van achteren)
* Hill Street Blues (televisieserie) - Moeder van achtergelaten baby (afl. Requiem for a Hairbag, 1982)
* The Quest (televisieserie) - Italiaans meisje (afl. He Stole-A My Art, 1982)
* St. Elsewhere (televisieserie) - rol onbekend (afl. Pilot, 1982)
* CHiPs (televisieserie) - Amy Kent (afl. Meet the New Guy, 1982)
* The Shadow Riders (televisiefilm, 1982) - Sissy Traven
* Poltergeist (1982) - Dana Freeling
* Fame (televisieserie) - Tracy (afl. Street Kid, 1982)
* Hart to Hart (televisieserie) - Christy Ferrin (afl. Hart, Line, and Sinker, 1981)
* The Day the Loving Stopped (televisiefilm, 1981) - Judy Danner
* The Haunting of Harrington House (televisiefilm, 1981) - Polly Ames
* Breaking Away (televisieserie - Paulina Bornstein) (afl. The American Dream, 1980)
* Lou Grant (televisieserie) - Teri Wilk (afl. Goop, 1980)
* Valentine Magic on Love Island (televisiefilm, 1980) - Cheryl
* Diary of a Teenage Hitchhiker (televisiefilm, 1979) - Cathy
* Biblioteca Nacional de España: XX1607023
* Bibliothèque nationale de France: cb14173816n (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4846 0162
* Library of Congress Control Number: no2006035887
* Virtual International Authority File: 22351555
* WorldCat (via VIAF): 22351555
# Lou Perryman

Louis Byron (Lou) Perryman, ps. Lou Perry (1942 - Austin, 2 april 2009) was een Amerikaans acteur.
Perryman speelde mee in verschillende televisiereeksen en films als The Blues Brothers, Boys Don't Cry en The Texas Chainsaw Massacre 2. Hij speelde ook mee in de originele versie van The Texas Chainsaw Massacre. Perryman werd in april 2009 in zijn huis in Austin doodgestoken.
# Cederhout

Wat als cederhout op de markt verschijnt kan van een aantal tamelijk verschillende bomen stammen.

## Dennenfamilie

Het geslacht Ceder (Cedrus) in de Dennenfamilie (Pinaceae) omvat de 'echte' ceders. Alle soorten, zoals de Himalayaceder (Cedrus deodara), kunnen hout van hoge kwaliteit leveren.
Het bekendste hout is dat van de libanonceder (Cedrus libani), met name omdat dat sinds vele eeuwen in het middenoosten een gewilde houtsoort is die bijvoorbeeld in de Bijbel genoemd wordt. Handel in Cedrus libani-hout is er weinig omdat die boomsoort door eeuwenlange overexploitatie zeldzaam geworden is en tegen kap beschermd moet worden.

## Cipresfamilie

De leden van de Cipresfamilie (Cupressaceae) zijn naaldbomen. Een heel aantal soorten levert hout dat als "ceder" verhandeld wordt.
Het old growth-hout van de reuzenlevensboom (Thuja plicata) wordt bijvoorbeeld verhandeld onder de Amerikaanse naam western redcedar.

## Loofhoutceder

Hier hoort ook het hout van de loofboom Cedrela odorata dat in Suriname soms gewoon ceder genoemd wordt, maar in Nederland en Vlaanderen bekend staat als Cedrela/ceder, samen met andere Cedrela-soorten en ook Toona-soorten. Deze tropische houtsoort is in 2020 vrij zeldzaam op de markt. Dit hout is gewild.
Suriname is een leverancier:
| Jaar | 2014 | 2015 | 2016 |
| Rondhout in m$^3$ | 359 | 666 | 451 |
Het kernhout is vrij uniform lichtrose tot roodachtig bruin van kleur. De kleur neigt ernaar donkerder te worden met de leeftijd. Er kunnen her en der plekken zijn met natuurlijke oliën of hars. Het is vrij zacht en licht hout. De Janka-hardheid is 2.670N, de elasticiteitsmodulus 9,12 GPa, de brekingsmodulus 70,8MPa. De volumieke massa van gedroogd hout is 470 kg/m$^3$.
Het hout is duurzaam tot tamelijk duurzaam en weerstaat termieten. Hout dat in het wild gekapt is, is gewoonlijk duurzamer dan hout dat van aangeplante bossen komt. Het hout heeft een heel duidelijke cedergeur en was daardoor de favoriete houtsoort voor sigarenkistjes. De geur van het hout weert insecten af en kasten van cederhout zijn daarom zeer geschikt voor de opslag van kleding. Het wordt gebruikt voor fineer, muziekinstrumenten (gitaar) en botenbouw. Het hout verspreidt de eerste paar dagen een uiengeur, maar die verdwijnt spoedig.
Ook deze houtsoort is onderworpen aan uitvoerbeperkingen. Het staat op the CITES III-lijst voor Brazilië, Bolivia, Colombia, Guatemala en Peru. De soort wordt op de rode lijst van de IUCN als kwetsbaar aangemerkt.

## Externe link

* Cedrela op Houtinfo (Centrum Hout)
* ↑ wood database. Gearchiveerd op 3 juni 2023.
* ↑ Bosbouwstatistieken Suriname. Gearchiveerd op 19 april 2023.
* ↑ pfaf
* ↑ The Wood Database. Gearchiveerd op 3 juni 2023.
# Dakspaan

Dakspanen (enkelvoud: dakspaan), spaan, schindel of houten shakes zijn een dakbedekking die uit individuele overlappende elementen van gespleten houten plankjes bestaan. Zijn de plankjes gezaagd, dan spreekt men van 'houten dakleien' of 'houten shingles'.
Dergelijke gespleten houten plankjes noemt men ook wel schaliën, waarbij schaliën niet noodzakelijk als dakbedekking worden aangewend, en ook andere doelen kunnen dienen.
Dakspanen zijn grofweg rechthoekig van vorm en worden in rijen gelegd. Zij worden van onder naar boven gelegd, waarbij de bovenliggende rij deels overlappend over de onderliggende rij dakspanen wordt gelegd zonder doorlopende naden tussen de overlappende rijen.
Omdat hout kan verweren en omdat hout kan branden, waren dakspanen vroeger minder geliefd dan dakpannen of dakleien. Om ze toch enigszins op dakpannen te doen lijken werden ze vaak rood geverfd, een traditie die nog bestaat in sommige landen waar dakspanen nog worden gebruikt.

## Materialen

Om het verweren enigszins tegen te gaan, werden ze vroeger gemaakt van het hardere eikenhout. Tegenwoordig zijn er geïmporteerde dakspanen en dakleien op de markt van houtsoorten als western redcedar van de reuzenlevensboom.
# Ukhrul (district)

Ukhrul is een district van de Indiase staat Manipur. In 2001 telde het district 140.946 inwoners op een oppervlakte van 4547 km². Het zuidelijke gedeelte splitste zich in 2016 echter af en vormt sindsdien het district Kamjong.
Bishnupur · Chandel · Churachandpur · Imphal-Oost · Imphal-West · Jiribam · Kakching · Kamjong · Kangpokpi · Noney · Pherzawl · Senapati · Tamenglong · Tengnoupal · Thoubal · Ukhrul
# Imphal-Oost

Imphal-Oost (Engels, officieel: Imphal East) is een district in het centrale deel van de Indiase staat Manipur. In 2001 telde het district 393.780 inwoners op een oppervlakte van 710 km². Jiribam, een gebied in het uiterste westen van Manipur, behoorde tot 2016 ook tot Imphal-Oost, maar vormt sindsdien een eigen district.
Tot 1996 vormde Imphal-Oost een verenigd district met Imphal-West. De stad Imphal, tevens de hoofdstad van Manipur, fungeert sinds de opsplitsing als bestuurscentrum van beide districten.
Bishnupur · Chandel · Churachandpur · Imphal-Oost · Imphal-West · Jiribam · Kakching · Kamjong · Kangpokpi · Noney · Pherzawl · Senapati · Tamenglong · Tengnoupal · Thoubal · Ukhrul
# Chandel (district)

Chandel is een district van de Indiase staat Manipur. In 2001 telde het district 122.714 inwoners op een oppervlakte van 3317 km². Het noordoostelijke gedeelte splitste zich in 2016 echter af en vormt sindsdien het district Tengnoupal.
Bishnupur · Chandel · Churachandpur · Imphal-Oost · Imphal-West · Jiribam · Kakching · Kamjong · Kangpokpi · Noney · Pherzawl · Senapati · Tamenglong · Tengnoupal · Thoubal · Ukhrul
# Erritsø (plaats)

Erritsø is een plaats in Denemarken, in de regio Zuid-Denemarken op Jutland. Sinds de gemeentelijke hervorming van 1970 behoort de plaats tot de gemeente Fredericia. Erritsø is een voorstad van de stad Fredericia en ligt ca. 4 km. ten zuidwesten van het centrum van ervan, tussen de Taulov-autosnelweg/E20 en de stadsgrens. In 2009 telde Erritsø ca. 8.000 inwoners.
Erritsø is een typische voorstad met voornamelijk vrijstaande eengezinswoningen (parcelhuse). Met name in de omgeving van de snelweg E20 is er belangrijke werkgelegenheid, bv. Energinet.dk en Erritsø Tryk, een uitgeverij.
De naam "Erritsø" is mogelijk afkomstig van "Eriks-høj", ofwel "Eriks heuvel". Het deel "høj" betekent "heuvel" en verwijst naar een bavnehøj, een heuvel waarop men een lichtbaken maakte.
Er bestaat ook een parochie Erritsø van de Deense Volkskerk.
# Kubang (Talun)

Kubang is een bestuurslaag in het regentschap Cirebon van de provincie West-Java, Indonesië. Kubang telt 2355 inwoners (volkstelling 2010).
# Bernard II d'Orley

Bernard II d'Orley, heer van La Follie, Seneffe, Tubize etc. (ca. 1476 – Burgos, 15 november 1506) was een Zuid-Nederlands edelman. Hij was eerste schenk van Filips de Schone en grootbaljuw van Nijvel en het roman pays de Brabant.

## Leven

Bernard II was de zoon van Bernard I d'Orley († 1492) en Françoise d'Argenteau. Hij trouwde in 1487 met Isabeau de Wittem, met wie hij een zoon Philippe en een dochter Jeanne kreeg.
Tijdens de Vlaamse Opstand tegen Maximiliaan verweerde de jonge Orley zich met zijn schoonvader Hendrik van Wittem en enkele andere edelen tegen het offensief van de Brusselaars. Pontus Heuterus verhaalt hoe de opstandelingen, na diverse kastelen en plaatsen te hebben ingenomen, hun tanden stukbeten op La Follie.
Orley maakte deel uit van het gevolg van landsheer Filips de Schone, van wie hij de eerste schenk was. In 1501, 1503 en 1506 vergezelde hij zijn vorst naar Spanje. Die laatste reis werd ondernomen om de Castiliaanse troon te claimen na het overlijden van koningin Isabella. De Bourgondisch-Nederlandse manieren van Filips en zijn gevolg waren de Spanjaarden vreemd en zorgden voor nogal wat wrevel. Toen Filips onverwacht kwam te overlijden in Burgos, gingen er geruchten van vergiftiging, temeer omdat ook Orley – die alle dranken voorproefde – ziek was geworden en een paar maanden later de geest gaf. De anonieme kroniekschrijver geloofde persoonlijk niet dat er gif in het spel was geweest, maar hij schreef dat alleen God wist hoe het zat.
Het lichaam van Orley werd gerepatrieerd tot in Châlons-en-Champagne, waar het in het jacobijnenklooster werd begraven. Zijn echtgenote liet een praalgraf maken voor de familiekapel in de Sint-Remigiuskerk van Écaussinnes-d'Enghien. Jehan Mone sculpteerde de twee gisanten voor de laatgotische grafplaat, die een inscriptie draagt en het devies van Orley: QVI EN VOELTE DE LA FOLLIE. De rest van het graf is verdwenen, maar de plaat is bewaard, ingemetseld in een kerkmuur. Het kasteel van La Follie bevat voorts een renaissanceglas (ca. 1530), waarop Bernard en Isabeau zijn weergegeven met hun patroonheiligen en wapenschilden.

## Voetnoten

* ↑ P. Houart, "Les Écaussinnes et leurs châteaux" in: Entre Senne et Soignes, 1970, p. 12
* 1 2 Rafael Domínguez Casas, "Heráldica en el arte del Renacimiento: Burgos y el Sur Provincial" in: Biblioteca. Estudio e investigación, 2003, p. 230-232
* ↑ M. Gachard, Collection des voyages des souverains des Pays-Bas, vol. I, 1876, p. 463-464
# Peter Hiemstra

Peter Hiemstra (Wolvega, 1954) is een Nederlands beeldhouwer en keramist.

## Leven en werk

Hiemstra werd opgeleid aan Academie Minerva in Groningen (1973-1978), waar hij zijn MO-akte handvaardigheid haalde. Hij volgde daarna de richting keramiek aan Minerva (1978-1980), als leerling van Kees van Renssen. Hiemstra maakt keramische wandreliëfs en driedimensionale objecten. Voor zijn kleiner werk maakt hij fantasievolle en kleurrijke figuren, fabelwezens die zowel menselijke als dierlijke trekken hebben.
Peter Hiemstra is getrouwd met textielkunstenares Geertje de Boer. Zij gingen in 2001 een vennootschap aan onder de naam Pingo Partners en exploiteren Kunstruimte Hiemstra, een galerie in Oldeberkoop. Hiemstra werkte een aantal malen samen met andere kunstenaars, onder wie Beb Mulder, Henk Slomp en Philippe Timmermans. Met Slomp werkte hij -onder de samenwerkingsnaam Karavaan- aan een serie kleinplastieken en het Monument voor Oldeberkoop (2017).
Naast zijn werk als kunstenaar gaf Hiemstra tot zijn pensioen in 2019 les, hij was docent aan het ICO Centrum voor Kunst & Cultuur in Assen, de Klassieke Academie in Groningen en de Kunstacademie Friesland in Leeuwarden. Hij is voorzitter van Open Stal, een in 1971 opgerichte kunstroute in Oldeberkoop.

## Enkele werken

* 1990: De Pijp, ook wel De Eendracht, Wemeweg, Makkinga
* 1991: Land, lucht en water, Molenhoek, Oldeberkoop
* 1994: De gang, Verzorgingshuis Doniahiem, Sint-Nicolaasga
* 2005: Kruuspunt, Hoofdstraat West / Weemstraat, Noordwolde. Beelden van een reiziger (met koffer op rug) en een 'Noordwoldiger'. Op de bijbehorende bankjes staan regels uit het gedicht Kruuspunt van Johan Veenstra.
* 2017: De coöperatieve gedachte (2017), Koepelbos, Oldeberkoop. Beeld van Beb Mulder, bank met tegels door Hiemstra.
* 2017: Monument voor Oldeberkoop, Singel / Pastoorslaantje, Oldeberkoop - met Henk Slomp

## Galerij

* De Pijp (1990), Makkinga
* Land, lucht en water (1991), Oldeberkoop
* De gang (1994), Sint-Nicolaasga

## Literatuur

* Gertjan van der Stelt (2016) Peter Hiemstra : Al werkend bedenk ik de wereld. Oldeberkoop: Stichting Prop.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ P.M.J.E. Jacobs (2000) Beeldend Benelux : biografisch handboek. Tilburg: Stichting Studiecentrum voor Beeldende Kunst. ISBN 90-805707-1-0. Vol. 3, p. 102-103.
* ↑ Afke Hoekstr, George Kreleger, Huub Mous en Iepie Noordstra (red.) (1984) Beeldende Kunstenaars in Friesland. Leeuwarden: Fryske Kultuerried.
* ↑ Kart Berkenbosch (2007), Kunstwerken aan de weg. Uitgave gemeente Ooststellingwerf. ISBN 9789081202817.
* ↑ Susan van den Berg, "Keramist Peter Hiemstra veroorzaakt intensief kijkplezier", Dagblad van het Noorden, 6 juni 2016.
* ↑ Wieberen Elverdink, "Op de valreep heeft Oldeberkoop zijn eigen oorlogsmonument", Leeuwarder Courant, 4 mei 2017.
* ↑ Peter Hiemstra, "Kruuspunt 2004/2005" (via webarchief)
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 38352
# Martinac (Veliko Trojstvo)

Martinac is een plaats in de gemeente Veliko Trojstvo in de Kroatische provincie Bjelovar-Bilogora. De plaats telt 150 inwoners (2001).
# Martinac (Čazma)

Martinac is een plaats in de gemeente Čazma in de Kroatische provincie Bjelovar-Bilogora. De plaats telt 114 inwoners (2001).
# Martinci

Martinci is een plaats in de gemeente Buzet in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 22 inwoners (2001).