OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# LL-11 (Spanje)

De LL-11 is de oostelijke verbinding van Lleida, het is een autovía die begint bij de A-2 en eindigt bij de LL-12 ten zuiden van Lleida. De verbindingsweg heeft een lengte van 12 km, en 7 afritten. Deze weg werd in 2004 aangelegd, daarvoor was het de N-IIª.
# Sidokumpul (Paciran)

Sidokumpul is een bestuurslaag in het regentschap Lamongan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Sidokumpul telt 2307 inwoners (volkstelling 2010).
# Nationaal park Keep River

Het Nationaal park Keep River ligt in het Australische Noordelijk Territorium, 418 km ten zuidwesten van Darwin en 468 km ten westen van Katherine. De dichtstbijzijnde plaats is Kununurra in West-Australië.
Het park bevat een aantal opvallende zandsteenformaties. Op het einde van het pad dat door de vallei loopt die uitgesleten werd door de rivier de Keep bevindt zich een plaats waar aboriginalkunst te zien is. Het park ligt in het gebied dat toebehoort aan de Mirriwung- en Gadjerongstammen.
In het regenseizoen kan het Nationaal park Keep River ontoegankelijk worden door overstromingen (zoals voor de meeste parken in de Top End geldt). De aangewezen periode om het park te bezoeken loopt van mei tot augustus, wanneer de temperaturen tussen de 10 en de 35 graden vallen.

## Externe link

* (en) Nationaal park Keep River
Barranyi (North Island) · Charles Darwin · Davenport Range · Djukbinj · Dulcie Range · Elsey · Finke Gorge · Garig Gunak Barlu · Gregory · Kakadu · Keep River · Limmen · Litchfield · Mary River · Nitmiluk · Uluṟu-Kata Tjuṯa · Watarrka · West MacDonnell
Nationale parken in: AUS · NSW · NT · QLD · SA · TAS · VIC · WA
# Natuurgebied Willeskop

Natuurgebied Willeskop is een gebied dat in de Lopikerwaard in de Nederlandse provincie Utrecht ligt. Het was een langgerekt veenweidegebied tussen twee eeuwenoude houtkades. Na grootscheeps grondverzet in opdracht van Staatsbosbeheer bestaat het sinds 2002 uit 1/3 land, 1/3 moeras en 1/3 water.
Willeskop en omgeving wordt in de volksmond wel 'Vogeltjesland' genoemd. Het is vanaf het wandelpad over de kades goed te overzien en er is een uitkijktoren gebouwd. Er zijn ook bijzondere planten te vinden, zoals de echte koekoeksbloem, het moerasvergeet-mij-nietje en de beschermde zwanenbloem.

## Vogels

Het gebied biedt ruimte aan talloze vogels. Aan de oostkant worden smalle stroken grasland afgewisseld door sloten met brede rietkragen. Hier huist de roerdomp en andere bijzondere rietsoorten zoals blauwborst, rietzanger en snor. In het westen liggen twee waterplassen gescheiden door een kade. Hier maken zowel 's zomers als 's winters eenden, ganzen en zwanen gebruik van. In de wintermaanden wordt de meest westelijke plas door de kleine zwaan gebruikt als slaapplaats. In het voorjaar arriveren de eerste steltlopers in het gebied, zo kunnen vanaf februari groepen pleisterende grutto's waargenomen worden. Tegen het einde van de zomer is het een pleisterplaats voor honderden kieviten en goudplevieren. De hoeveelheid steltlopers hangt nauw samen met de waterstand, ze behoeven een plas-drassituatie.
Door de jaren heen zijn in het gebied zeldzaamheden gezien als de witvleugelstern, Amerikaanse wintertaling, ralreiger, dwergaalscholver, gestreepte strandloper, poelruiter en dwerggors.

## Klimaat

Vanaf 2024 kan natuurgebied Willeskop door Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden worden ingezet als waterbergings- en doorstromingsgebied. Bij een teveel aan water kan dit door de Lopikerwaard af worden gevoerd naar rivier de Lek. Dit is een maatregel vanwege de klimaatsverandering. Nadelen voor de natuur werden gecompenseerd door de aanleg van geleidelijk aflopende oevers en eilandjes die ook bij een verhoogde waterstand aanwezig blijven.

## Afbeeldingen

* Bord bij de ingang
* Wandelpad over de kade
* Uitkijktoren
* Plas met watervogels

### Externe link

* Informatiefolder Welleskop Staatsbosbeheer, 2012

### Referenties

* ↑ Polsbroekerdam - Natuurontwikkelingsgebied Willeskop (UT). Waarneming.nl. Geraadpleegd op 26 november 2024.
* ↑ Rijnlanden, Hoogheemraadschap De Stichtse, Waterberging en -doorvoer Willeskop. HDSR. Geraadpleegd op 26 november 2024.
# Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis

Het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis (of Koninklijk Legermuseum) ligt in het Jubelpark van Brussel.
Op het einde van de 19de eeuw had koning Leopold II plannen om de hoofdstad uit te bouwen tot een stad die de evenknie van Parijs moest zijn. Op het moerassige terrein dat de Burgerwacht gebruikte om schietoefeningen te houden, werd een park aangelegd met daarin enkele expositiehallen.

## Geschiedenis

Het museum werd opgericht ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1910 met goedkeuring van koning Albert. De toenmalige collectie werd in 1923 in een bijgebouw van het Jubelpark ondergebracht, de toegang was gratis. De eerste conservator was een jonge officier, Louis Leconte en het beheer viel onder de verantwoordelijkheid van defensie.
In 2016 werd besloten de gratis toegang af te schaffen en een inkomgeld te vragen, omwille van besparingen die Defensie moest doorvoeren. Sinds 2017 valt het museum onder het beheer van het War Heritage Institute. Tegen 2030 zou de Jubelparksite gerenoveerd worden, met vernieuwde museumgebouwen en een zone gewijd aan wetenschappelijke innovatie en mensenrechten.
In 2023 vierde het museum zijn 100e verjaardag. In 2024 oordeelde de Raad van State dat de verzameling niet beschermd kan worden.

## Bestuur

De directeur van het Koninklijk Museum, wordt benoemd per koninklijk besluit.
* 2008: Dominique Hanson
* 2014-2016:Christine Van Everbroeck
* 2016: generaal Oger Pochet

## Collecties

Het museum bezit een overzicht van meer dan tien eeuwen militaire geschiedenis. De verzameling gaat van harnassen en meesterlijk bewerkte degens over kostbare vuurwapens tot hedendaagse pantsers en vliegtuigen. Uniformen uit binnen- en buitenland illustreren dan weer de evolutie van de militaire uitrusting of de invloed van de burgermode op de militaire kledij, de Belgische onafhankelijkheid en militaire politiek, het wel en wee van het vorstenhuis en de grote wereldconflicten. Daarnaast is het museum ook een documentatiecentrum.
De erkende verzamelingen:
* vuurwapens
* textiel en uniformen
* schilderijen
* eretekens en onderscheidingen
* emblemen
* wapens en harnassen
Topstukken:
* verschillende militaire uniformen van Koning Leopold I, Leopold II, Koning Albert I en keizer Willem II. Ook een uniform van Herman Fegelein behoort tot de collectie.
* Mark IV-tank.

## Controverse uniform

Het museum kwam in 2021 internationaal in opspraak door een veiling aankoop van een militair nazi - uniform, toegeschreven aan Hermann Fegelein, de schoonbroer van Hitler. Het stuk werd aangekocht als authentiek, en er werd een prijs van € 24.000 betaald. Later berichte de pers dat deze aankoop mogelijks een vervalsing zou zijn, waarop het topstuk werd verwijderd uit de zalen. Ook een kepie van Goring zou een vals stuk zijn.

## Zalen

Het museum is zo'n 40.000 vierkante meter groot en omvat verschillende zalen waar heel wat valt te zien.
* Napoleontische zaal
* Historische zaal (19de eeuw)
* Technische zaal
* Zaal Wapens & Harnassen (middeleeuwen)
* Zaal 1914-1918
* Bordiauhal (Tweede Wereldoorlog)
* Vierkante koer (tanks)
* Grote hal (vliegtuigen en marine)
# Peter Uneken

Peter Uneken (Sleen, 4 februari 1972) is een Nederlands voormalig betaald voetballer. De verdediger speelde van 1993 tot en met 2009 voor achtereenvolgens Emmen, FC Den Bosch en Helmond Sport. Hij debuteerde op 14 augustus 1993 in de wedstrijd Emmen - RBC (3-1) in het profvoetbal en kondigde in juni 2009 aan te stoppen.
Uneken speelde voor WHC, VVOG en Vitesse, voordat hij in 1993 bij Emmen debuteerde. Bij Emmen speelde hij tot de zomer van 1999 in ruim 140 wedstrijden. Uneken vertrok naar FC Den Bosch, waar hij net als bij Emmen een belangrijke speler in de verdediging zou worden. Uneken speelde drie seizoenen in de Eredivisie met Den Bosch maar degradeerde ook tot driemaal toe binnen een jaar weer naar de eerste divisie. In totaal bleef hij acht seizoenen in dienst in de Noord-Brabantse hoofdstad.
Uneken hoopte zijn carrière bij FC Den Bosch af te kunnen sluiten, maar vanwege de financiële situatie van de club werd zijn contract in 2007 niet verlengd. Na afloop van het seizoen 2006/2007 vertrok Uneken daarom naar Helmond Sport. Toen zijn contract daar in juni 2009 niet verlengd werd, beëindigde hij op 37-jarige leeftijd zijn actieve carrière. Hij verruilde daarop het bestaan als actief betaald voetballer voor dat van jeugdtrainer bij FC Den Bosch.
Tussen 2011 en 2014 was Uneken jeugdtrainer bij N.E.C.. Hierna stapte hij over naar PSV.. Tot 2017 was hij trainer in de jeugd. Vanaf de zomer van 2017 werd Uneken assistent-trainer bij Jong PSV, waar hij twee jaar later in 2019 de hoofdtrainer van werd. In 2023 werd hij assistent trainer bij FC Twente.
Zijn zoon Jesper debuteerde in april 2024 in het eerste elftal van PSV.
# Sander Donkers

Sander Donkers (Amsterdam, 1967) is een Nederlandse (muziek)journalist, auteur en columnist.

## Loopbaan

Sander Donkers is de zoon van programmamaker en schrijver Jan Donkers. Na het Barlaeus Gymnasium volgde hij de opleiding Gitaar aan het Rotterdams conservatorium en studeerde enige jaren Geschiedenis en Culturele studies aan aan de Universiteit van Amsterdam. Hij maakte deze studie niet af maar koos voor de muziek. Daarnaast werkte Donkers als freelancer voor de kunstredactie van Het Parool. Ook was hij interviewer en programmamaker voor het VPRO-muziekprogramma Lola da Musica.
Sander Donkers werkte van 1999 tot 2020 als redacteur bij Vrij Nederland. Hij schreef naast een breed scala aan onderwerpen veel over popmuziek. In 2018 werd hij columnist voor de Volkskrant. Sinds 2020 is hij ook columnist voor Vlot, een magazine voor mensen die op het water wonen.

## Erkenning

In 2005 werd zijn artikel Er wordt gediscrimineerd. Punt uit., dat hij schreef met collega Harm Ede Botje, beloond met de Europese Journalistenprijs. Het artikel, dat in Vrij Nederland verscheen, ging over discriminatie op de werkvloer. In 2012 won hij de Jip Golsteijn Journalistiekprijs voor het interview De laatste troubadours, dat hij samen met VN-collega David Kleijwegt hield. Het profiel over de damschreeuwer De man die de koningin aanrandde, dat hij samen met Robert van de Griend schreef, kreeg in 2010 de journalistieke jaarprijs De Tegel. Dat artikel werd tevens onderscheiden met de Mercur Tijdschriftreportage van het Jaar. Voor zijn hele oeuvre als popjournalist kreeg hij in 2010 de Pop Media Prijs.

## Muzikant

Donkers zat samen met Thomas Acda in de band Herman & ik. Met het nummer Als je bij me weggaat kreeg de popgroep in 1993 enige bekendheid, maar een muzikale doorbraak bleef uit. Donkers speelde als gitarist in meerdere bands, waaronder VanWyck, het alter ego van de Nederlandse singer-songwriter Christine Oele. In 1988 won hij met One Track Charlie de Grote Prijs van Nederland.

## Auteur

In 2003 verschenen zijn gebundelde verhalen en interviews Lipstick Sunset. De titel is ontleend aan een regel uit een song van John Hiatt. In het boek gaat hij op zoek naar de oorsprong van de Amerikaanse popmuziek. In 2016 verscheen van hem de geautoriseerde biografie van rockmuzikant Barry Hay onder de titel Hay. In 2020 verscheen zijn Tante Jo - Liefdevol en geestig portret van een (on)alledaags vrouwenleven in de twintigste eeuw.

## Prijzen

* Jip Golsteijn Journalistiekprijs (2012)
* Mercur (2010)
* Pop Media Prijs (2010)
* De Tegel (2010)
* Europese Journalistenprijs (2005)
* Grote Prijs van Nederland (1988)
# Noord-Borneo Federatie

De Noord-Borneo Federatie, ook bekend als Noord-Kalimantan, was een voorgestelde geopolitieke entiteit die de Britse koloniën Sarawak, Brits Noord-Borneo (nu bekend als de Maleisische staat Sabah) en het Protectoraat Brunei zou omvatten.
Het idee om deze staat op te richten werd voorgesteld door de voorzitter van de Bruneise Volkspartij, A. M. Azahari, die in de jaren 40 banden had ontwikkeld met de nationalistische beweging van Soekarno uit Indonesië. Dit voorstel werd gezien als een alternatief en verzet tegen plannen voor de oprichting van de Maleisische Federatie. Het Sultanaat Brunei zelf stond neutraal tegenover het voorstel om dit land te stichten.
# Station Farnborough

Farnborough is een spoorwegstation van National Rail in Farnborough, Rushmoor in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door South Western Railway. Het station is geopend in 1838.
# Puntmutswasplaat

De puntmutswasplaat (Hygrocybe acutoconica) is een schimmel behorend tot de familie Hygrophoraceae. Hij groeit in schrale graslanden, wegbermen en op grazige plekken en langs schelpenpaden in de duinen. Vruchtlichamen komen voor in de late lente tot herfst (ook in de winter in warmere klimaten). Bij het ouder worden van de vruchtlichamen verkleuren deze niet naar zwart, hetgeen wel gebeurd bij de zwartwordende wasplaat.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed, met een diameter van 1,5 tot 5 cm, heeft altijd een uitgesproken bult. De kleur is geel tot oranje. De hoed kan schilferig zijn aan de rand, vlak uitgespreid en radiaal gebarsten in oudere vruchtlichamen. De structuur is slijmerig en plakkerig onder vochtige omstandigheden. Het hoedoppervlak wordt niet zwart met KOH.

#### Lamellen

De lamellen staan vrij van de steel of zijn nauw aangehecht. De kleur is geel, bleekgeel of bleekoranje.

#### Steel

De steel heeft een lengte van 2 tot 6 cm en een dikte van 3 tot 12 mm. Hij loopt iets taps toe aan de top en is bleekgeel tot oranje, met een witachtige basis. Naarmate de leeftijd vordert wordt de steel vezelig.

#### Geur en smaak

De geur en smaak zijn onopvallend.

#### Sporenprint

De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De basidia zijn meestal viersporig en tot ongeveer 55 micrometer lang. De sporen zijn glad, ellipsoïde van vorm, hyaliene in KOH en inamyloïde. De sporenmaat is 9-12 × 5-7 micrometer. Het lamelaire trama heeft parallele hyfen. Er zijn geen cystidia aanwezig.

## Variëteiten

* Hygrocybe acutoconica var. acutoconica met oranje tot gele hoed.
* Hygrocybe acutoconica var. cuspidata met aanvankelijk rode of oranjerode hoed.

## Verspreiding

De puntmutswasplaat is wijdverbreid in Europa. Hij komt ook voor in sommige regio's van Noord-Amerika, evenals in Japan en het Koreaans Schiereiland. In Nederland komt hij matig algemeen voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'kwetsbaar'.

## Foto's

* Bovenzijde hoed
* Steel en lamellen
* Vezelige steel
* Hoed en steel
* Sporen
# Juan Soto (voetbalscheidsrechter)

Juan Ernesto Soto Arevalo (Caracas, 14 oktober 1977) is een Venezolaans voormalig voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van FIFA en CONMEBOL tussen 2005 en 2021. Ook leidde hij tot 2023 wedstrijden in de Primera División.
Op 18 augustus 2005 debuteerde Soto in continentaal verband tijdens een wedstrijd tussen Trujillanos en Mineros Guayana in de eerste ronde van de Copa Sudamericana; het eindigde in 3–1 en de Venezolaanse scheidsrechter gaf zes gele kaarten en een rode. Zijn eerste interland floot hij op 14 oktober 2009, toen Peru met 1–0 won van Bolivia in een kwalificatiewedstrijd voor het WK 2010. Tijdens dit duel gaf Soto zes gele kaarten, waarvan twee aan dezelfde speler. Daarnaast deelde hij ook een directe rode kaart uit.
In mei 2022 werd hij gekozen als een van de videoscheidsrechters die actief zouden zijn op het WK 2022 in Qatar.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 14 oktober 2009 | Mendoza, Argentinië | Peru – Bolivia | 1 – 0 | WK 2010 kwalificatie | 5 | 1 | 1 |
| 5 juli 2011 | San Juan, Argentinië | Chili – Mexico | 2 – 1 | Copa América 2011 | 5 | 0 | 0 |
| 3 september 2011 | Lima, Peru | Peru – Bolivia | 2 – 2 | Vriendschappelijk | 7 | 0 | 0 |
| 7 september 2012 | Quito, Ecuador | Ecuador – Bolivia | 1 – 0 | WK 2014 kwalificatie | 4 | 0 | 0 |
# Belgische verkiezingen 1968

Op zondag 31 maart 1968 werden verkiezingen gehouden voor de Belgische Kamer en Senaat. Tegelijk werden de negen provincieraden verkozen.

## Uitslagen

Opvallend is dat enkel de communautaire partijen de VU, het FDF en het RW winst kunnen boeken. De drie traditionele partijen moeten daarentegen zitjes prijsgeven. Na de verkiezingen wordt een CVP-BSP-regering gevormd onder Gaston Eyskens.
| Partij | Partij | % (Kamer) | Kamer | Senaat |
| | CVP/PSC | 31.7% | 69 (-8) | 29 (-15) |
| | BSP/PSB | 28.0% | 59 (-5) | 33 (+2) |
| | PVV/PLP | 20.9% | 47 (-1) | 22 (-1) |
| | Volksunie | 9.8% | 20 (+8) | 9 (+5) |
| | KPB/PCB | 3.2% | 5 (-1) | — (-3) |
| | Communistes Wallon | | — | 2 |
| | FDF | 3.0% | 6 (+3) | 5 (+4) |
| | RW | 2.9% | 6 (+6) | 5 (+4) |
| | Kartel tussen CVP en VDB | 4.6% | 0 | 6 (+6) |
| Totaal | Totaal | 100% | 212 | 106 |

## Verkozenen

* Kamer van volksvertegenwoordigers (samenstelling 1968-1971)
* Samenstelling Belgische Senaat 1968-1971

## Regeringsvorming

Na de verkiezingen werd de regering-G. Eyskens IV gevormd.
# Sidomukti (Tanjung Sari)

Sidomukti is een bestuurslaag in het regentschap Lampung Selatan van de provincie Lampung, Indonesië. Sidomukti telt 1855 inwoners (volkstelling 2010).
# Lancelot van Casteau

Lancelot van Casteau (Casteau, 16e eeuw – Luik, 1613) was de meester-kok van drie prins-bisschoppen van Luik. Zijn kookboek Ouverture de cuisine werd een standaardwerk voor banketten in het ancien régime.

## Levensloop

Lancelot werd geboren in Casteau, nabij Bergen, in de Spaanse Nederlanden. Hij verhuisde naar het prinsbisdom Luik, waar hij kok en pasteibakker werd van Robert van Bergen, prins-bisschop van Luik. Lancelot werkte zich op tot meester-kok (maître cuisinier) en lid van de gilde van bakkers van Luik. Als meester-kok werkte hij ook voor Gerard van Groesbeek en Ernst van Beieren, de twee volgende prins-bisschoppen. In 1571 werd hij burger van de stad Luik. Hij was bemiddeld en kocht zich een huis.
Hij werd bekend in zijn tijd en nadien, voor de publicatie van zijn kookboek Ouverture de cuisine (1604). Dit werk wijdde hij aan Jan Curtius, een rijke wapenhandelaar die ook bekend stond voor het houden van banketten in Luik. Het boek behandelt de bereiding van twee banketten waarvan één het hofbanket van 1557 ter gelegenheid van de inhuldiging van Robert van Bergen. Het boek bevat drie hoofdstukken, waarvan één uitgebreid hoofdstuk over gebak, soezen en taarten. Honderddrieëntachtig recepten zijn in totaal beschreven, waaronder vier met aardappelen. Het gaat om enkele van de vroegste gerechten met tartoufles, zoals aardappelen toen heetten in het Frans. Hij had ze in 1557 al bereid voor Robert van Bergen.
In de 17e eeuw verschenen twee boeken die de Ouverture de cuisine becommentarieerden.
* ↑ (en) Rousseau, Anne-Marie; Elisabeth Mohr, Jennifer Witsoe, James Prescott, Brent Kellmer, Philip Troy, Patrick Levesque, Sam Wallace, Thomas Gloning, Lancelot de Casteau: Ouverture de Cuisine. Liège 1604.. Universiteit Giessen (2001). Gearchiveerd op 28 augustus 2019. Geraadpleegd op 28 augustus 2019.
* ↑ (fr) Kosta-Théfaine, Jean-François, Cinq recettes de cuisine de Lancelot de Casteau, maître queux de trois princes-évêques de Liège. Bon-à-tirer, revue littéraire en ligne (2011).
* ↑ Culinair ontdekt: Lancelot. www.bruzz.be. Gearchiveerd op 3 februari 2023. Geraadpleegd op 3 februari 2023.
* ↑ (fr) Bellefleur, Emilie, Lancelot de Casteau nous ouvre sa cuisine. The Historical Cooking Project (2014). Gearchiveerd op 10 juni 2023.
# Station Gospel Oak

Gospel Oak is een spoorwegstation van London Overground aan de North London Line en het eindstation van de Gospel Oak to Barking Line.
# Nationaal park Nitmiluk

Het Nationaal park Nitmiluk (Engels: Nitmiluk National Park) is een nationaal park in het Australische Noordelijk Territorium. Het is 2928 km² groot en ligt ongeveer 30 kilometer ten oosten van Katherine. Tot 1989 heette het nationale park Katherine Gorge National Park. In 1989 kwam het gebied in beheer van de Jawoyn, de oorspronkelijke bewoners van de streek, en de naam van het nationale park veranderde in "Nitmiluk", wat "plaatsen van cicaden" betekent. De Jawoyn beheren Nitmiluk samen met de Parks and Wildlife Commission of the Northern Territory.
Het park wordt voornamelijk bezocht voor de Katherine Gorge, een vijftig kilometer rotskloof die de rivier de Katherine in het zandsteen van het Arnhem Land Plateau heeft uitgesleten. Tijdens het droge seizoen droogt de rotsbedding op sommige plaatsen op en wordt de kloof in dertien secties verdeeld waar wel water blijft staan. In de regentijd (november tot maart) kan de rivier veranderen in een kolkende watermassa die zich door de kloof wringt. Men kan de Katherine Gorge per rondvaartboot of per kano bezoeken. In de Katherine Gorge liggen verschillende neststranden van de zoetwaterkrokodil (Crocodylus johnstoni).
Naast de Katherine Gorge zijn er in Nitmiluk vele wandelmogelijkheden. In het noorden van het nationale park ligt Leliyn, ook bekend als de Edith-waterval.

## Externe link

* (en) Nationaal park Nitmiluk
Barranyi (North Island) · Charles Darwin · Davenport Range · Djukbinj · Dulcie Range · Elsey · Finke Gorge · Garig Gunak Barlu · Gregory · Kakadu · Keep River · Limmen · Litchfield · Mary River · Nitmiluk · Uluṟu-Kata Tjuṯa · Watarrka · West MacDonnell
Nationale parken in: AUS · NSW · NT · QLD · SA · TAS · VIC · WA
# Gnamptogenys fieldi

Gnamptogenys fieldi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ectatomminae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Lattke.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 23 juni 2015. Geraadpleegd op 1 mei 2014.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Marathon van Amsterdam 1976

De marathon van Amsterdam 1976 werd gelopen op zaterdag 8 mei 1976. Het was de tweede editie van deze marathon.
De Belg Karel Lismont kwam als eerste over de streep in 2:18.48. De wedstrijd bij de vrouwen werd gewonnen door de Nederlandse Corrie Konings in 3:24.31. De eerst aankomende Nederlander bij de mannen was Ko van der Weijden. Hij werd met een tijd van 2:31.33 vijfde. Aangezien de wedstrijd ook dienstdeed als Nederlands kampioenschap marathon, won hij hiermee de nationale titel op de klassieke afstand.
De winnaar van het jaar ervoor, Jørgen Jensen, kon niet deelnemen doordat hij bij een auto-ongeluk gewond was geraakt.

## Uitslagen
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Karel Lismont | BEL | 2:18.48 |
| 2 | Goeran Bengtsson | SWE | 2:20.58 |
| 3 | José Reveyn | BEL | 2:24.18 |
| 4 | Thorbjoern Larsen | NOR | 2:29.19 |
| 5 | Ko van der Weijden | NED | 2:31.33 |
| 6 | Wies van Houten | NED | 2:33.01 |
| 7 | Rob Strik | NED | 2:33.51 |
| 8 | Henry Olsen | NED | 2:34.27 |
| 9 | Peter Kooi | NED | 2:34.50 |
| 10 | Herman Kromhout | NED | 2:36.11 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Corrie Konings | NED | 3:24.31 |
* (en) World Marathon Rankings for 1976 op www.arrs.run
* Amsterdamse marathon teleurstelling voor Olympische kandidaten (Leeuwarder Courant, 10 mei 1976)
* Lismont winnaar moordende Marathon Amsterdam (Leidsch Dagblad, 10 mei 1976)
1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025
# Sidomulyo (Belitang)

Sidomulyo is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Sidomulyo telt 4805 inwoners (volkstelling 2010).