OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maria-Theresia de Moor-Van Sina

Maria-Theresia Desideria De Moor - Vansina (Antwerpen, 14 februari 1893 - Leuven, 22 april 1977) was een Belgisch politica voor de CVP.

## Levensloop

Maria Vansina was de dochter van goudborduurder Desire Vansina en van Marie-Thérèse Van Goubergen, ze was een zus van schrijver Dirk Vansina. Van 1916 tot 1919 studeerde ze wijsbegeerte en letteren aan de Katholieke Hogeschool voor Vrouwen in Antwerpen. Ze begon studies geneeskunde, maar zette die niet verder toen ze trouwde.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog was ze verpleegster. Na de oorlog nam ze deel aan bijeenkomsten van intellectuele vrouwen, met onder meer Marie-Elisabeth Belpaire, Marie Gevers enz. Ze werd ook secretaris van de Katholieke Actie voor Vrouwen (1918). Ze trouwde in 1920 met Albert de Moor, arts (gediplomeerd van het Institut Pasteur in Parijs), directeur van het Provinciaal Instituut voor Hygiëne, overleden in 1948. Ze hadden zeven kinderen en ze gaf ze zelf huisonderricht in vervanging van de lagere school.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog verleende ze diensten aan het Verzet. Onmiddellijk na de oorlog werd ze actief in de organisaties die koning Leopold III steunden. Ze werd lid en (als opvolgster van haar overleden echtgenoot) voorzitster van de Nationale Koninklijke Beweging, sectie Antwerpen. Tevens werd ze secretaris van het Nationaal Blok tot verdediging van Grondwet en Koning, arrondissement Antwerpen.
In juni 1950 werd ze verkozen, in het verlengde van de koningskwestie, tot CVP-Kamerlid voor het arrondissement Antwerpen en ze vervulde dit mandaat tot in maart 1961. Haar voornaamste aandachtspunten waren openbare gezondheid, oorlogsslachtoffers, landsverdediging en sociale zekerheid.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* B. VERSTRAETE, De vrouw in het Belgisch parlement: Maria de Moor – van Sina, Katholieke Universiteit Leuven, verhandeling hedendaagse geschiedenis (onuitgegeven), 1997.
* Natacha WITTORSKI, Femmes parlementaires dans la Belgique de la question royale. Leurs itinéraires et leur rôle dans la vie politique de juin 1949 à novembre 1950, licentiaatsverhandeling (onuitgegeven), UCL, 2003.

## Externe link

* Maria-Theresia de Moor-Van Sina in de ODIS
* 1 2 https://www.odis.be/hercules/toonPers.php?taalcode=nl&id=28751
* ↑ Lijst van Kamerleden en hun opvolgers; Kamer van volksvertegenwoordigers; 10 november 1953. Gearchiveerd op 25 januari 2016.
* 1 2 Lijst met adressen. Kamer van volksvertegenwoordigers (1950-1951). Gearchiveerd op 25 januari 2016. Geraadpleegd op 9 januari 2016.
# Soestdijk

Soestdijk is een bebouwingskern van de gemeente Soest en een buurtschap in de gemeente Baarn. Oorspronkelijk was het een buurtschap aan weerszijden van de Praamgracht die nu de grens tussen de gemeenten is. Voor de postcodes ligt Soestdijk deels in Soest, deels in Baarn.

## Gemeente Soest

Het was het noordelijk uiteinde van het langgerekte lint van bebouwing dat de ruggengraat van het dorp Soest vormt. De oorspronkelijke buurtschap Soestdijk is rond 1920 een deel van Soest geworden. De oorspronkelijke grote villa's maakten in de twintigste eeuw plaats voor winkels. Soestdijk heeft een eigen spoorwegstation langs de spoorlijn Baarn-Utrecht. Het station telt een perron en er vertrekken elk half uur sprinters naar Baarn en Utrecht.

## Gemeente Baarn

Soestdijk ontleent zijn naamsbekendheid aan Paleis Soestdijk in de gemeente Baarn, ten noorden van de Biltseweg.

## Geboren in Soestdijk

* Stef Stokhof de Jong (1950-2021), beeldhouwer en textielkunstenaar
* Kees Snel, pseudoniem Keith Snell, ook actief als Joyce & Co (1951-2010), schrijver en vertaler
* Thomas von der Dunk (1961), cultuurhistoricus
* Justine Marcella (1970), journaliste, Koninklijk Huisdeskundige
* ↑ Het gebied op Open Street Map (de rode lijn is de gemeentegrens)
* ↑ Nu ook een topic over Soest... Fok.nl
Steden: Baarn · Eembrugge Dorp: Lage Vuursche Buurtschap: Soestdijk Utrecht · Plaatsen in de provincie Nederland · Provincies · Gemeenten
Dorpen: Soest · Soestduinen · Soesterberg Buurtschappen: De Birkt · Hees · Soestdijk · Wieksloot Utrecht · Plaatsen in de provincie Nederland · Provincies · Gemeenten
# Emmapark (Baarn)

Het Emmapark is een villapark tussen de spoorlijn Hilversum-Baarn en de Amsterdamsestraatweg in Baarn. Het park is de enige Baarnse bebouwing aan de westzijde van de Amsterdamsestraatweg.
De Rutgers Van Rozenburglaan en Domlaan (later hernoemd naar de van Reenenlaan) werden in 1903 aangelegd in dit vierde Baarnse villapark. Het was de bedoeling om er een nieuwe begraafplaats aan te leggen. De exploitant van het aangrenzende Wilhelminapark, Sweris, voorzag echter waardedaling van zijn park en kocht de grond van het Emmapark op en zette er enkele villa's op. Pas na de Eerste Wereldoorlog kwam de woningbouw op gang. Door protesten is de geplande vijfde wijk in het Roosterbos ten zuiden van het Emmapark niet doorgegaan. Aan de gebogen lanenstelsels staan vrijstaande huizen op grote kavels. De drukke Amsterdamsestraatweg werd nadien als harde bebouwingsgrens gezien. In het spoorravijn langs de Van Reenenlaan staat een waterpompstation uit ongeveer 1896.
# Wilhelminavijver

De Wilhelminavijver ligt in het Wilhelminapark dat onderdeel is van rijksbeschermd dorpsgezicht Prins Hendrikpark e.o., in Baarn, Nederland.
De Wilhelminavijver ligt op het hoogste punt van Wilhelminalaan. De vijver is in de periode 1896/1897 aangelegd door H. Sweris. Met het aanleggen van de vijver wilde hij het park aantrekkelijker maken. Rond de eeuwwisseling van de 19e naar de 20ste eeuw is er een wielerbaan aangelegd doch toen deze niet succesvol bleek, is de baan na enkele jaren weer afgebroken.
# Entreehek Klein Drakenstein

Het Entreehek Klein Drakenstein is een rijksmonument aan de Kloosterlaan 4 bij Lage Vuursche in de provincie Utrecht.
Het hek biedt toegang tot de buitenplaats Klein Drakenstein. Aan weerszijden staan twee rood bakstenen pijlers met hardstenen afdekplaat. Het dubbele, smeedijzeren spijlenhek dateert uit de tweede helft van de 20ste eeuw.
# Berkenridderzwam

De berkenridderzwam (Tricholoma fulvum) is een paddenstoel uit het geslacht Tricholoma ofwel ridderzwam. Hij is ectomycorrhizavormend en leeft meestal samen met (de wortels van) berken (Betula) en soms eiken (Quercus). In Nederland en België is de berkenridderzwam vrij algemeen. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed is 4 tot 10 cm breed, gewelfd als hij jong is, maar spreidt zich snel en wordt uiteindelijk schaalvormig. Hij kan een slecht ontwikkelde umbo hebben. Het oppervlak is glad, donker roodbruin tot geelbruin en in het midden vaak donkerder van kleur. De hoedrand is vaak meer geelachtig bruin gekleurd. De hoedhuid is afpelbaar en, als hij nat is, slijmerig tot vettig. Droog is het oppervlak glanzend en netvormig vezelig. De rand van de hoed is meestal min of meer breed geribbeld.

#### Lamellen

De overvolle, vrij brede lamellen zijn rond of bol aan de steel. Ze zijn geelwit van kleur als ze jong zijn, later zijn ze bezaaid met roestbruine vlekjes. Vooral de gladde randen zijn bruin gemêleerd of hebben een geheel bruine rand. Het sporenpoeder is wit.

#### Steel

De dikwijls enigszins spoelvormige steel is 5 tot 13 cm lang en 0,7 tot 2 cm breed en kan een bewortelde basis hebben. Hij is witachtig van kleur maar bedekt met bruine lengtevezels. De volle steel is in het begin ook vettig en wordt hol naarmate hij ouder wordt. Het steelvlees is meer of minder geel gekleurd.

#### Geur en smaak

Het ruikt melig en smaakt melig tot bitter.

### Microscopische kenmerken

De breed elliptische sporen zijn 5-7 µm lang en 4-5 µm breed.

## Verspreiding

De berkenridderzwam is verspreid over het hele noordelijk halfrond. Hij komt voor in Noord-Amerika, Noord-Azië (Siberië, Kamtsjatka, Japan) en Europa. De zwam is in ten minste Noord-, West- en Midden-Europa vrij algemeen. Het leefgebied strekt zich daar uit van het Middellandse Zeegebied tot in het noorden van Fennoscandinavië.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen - tab Overzicht 1995
# Lyceum Sancta Maria

Lyceum Sancta Maria is een school voor havo, atheneum en gymnasium in het zuidwesten van Haarlem.

## Geschiedenis

Lyceum Sancta Maria werd opgericht in 1931. Aanvankelijk was het een gymnasium voor meisjes, maar vanaf eind jaren zestig werden ook jongens toegelaten. In het schooljaar 2010/2011 werd het schoolgebouw uitgebreid en gerenoveerd. In deze periode was de school tijdelijk gehuisvest in Schalkwijk, waarna het in de zomer van 2011 terugkeerde naar het vernieuwde schoolgebouw.

## Unesco

In 2015 heeft de school zich aangesloten bij het netwerk van Unesco-scholen, daardoor hebben de thema’s duurzaamheid, intercultureel leren, wereldburgerschap en vrede en mensenrechten, een centrale plaats in het onderwijs gekregen. Dit krijgt o.a. vorm door uitwisselingen met (buitenlandse) scholen.
De academische onderzoeksvaardigheden zijn geborgd door de samenwerking van won-scholen die met elkaar ‘onderzoekend leren en leren onderzoeken’, centraal stellen.
Voor de lessen lichamelijke opvoeding wordt onder meer gebruikgemaakt van de faciliteiten van de nabijgelegen Koninklijke HFC.

## Slagingspercentage

2016-2017 Havo: 95% Vwo:91%
2017-2018 Havo: 91% Vwo: 92%

## Bekende oud-leerlingen

* Hans Hoogervorst, politicus, minister van Financiën en Volksgezondheid
* Paul Rosenmöller, politicus, fractievoorzitter GroenLinks, voorzitter VO-raad
* Doeschka Meijsing, schrijfster
* Patty Zomer (1974-1979), zangeres Dolly Dots, styliste, presentatrice
* Ard van der Steur, politicus, minister van Veiligheid en Justitie
* Rudy Bouma (1985-1990), verslaggever, NOS correspondent
* Gertjan Tamerus, voetballer
* Thijs Römer (1990-1995), acteur
* Niels Geusebroek en Frans van Essen, zanger en gitarist van popgroep Silkstone
* Frank Korpershoek (1997-2003), voetballer
* Jesse Huta Galung (1998-2003), tennisser
* Bart van Liemt, leadzanger van The Sheer
* Inge Schrama (1998-2000), actrice
* Esmee Visser (2008-2014), langebaanschaatsster
* Jordy Bruijn (2008-2013), voetballer
* Pelle Clement (2008-2013), voetballer

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Artikel Volkskrant, 2002
* ↑ Profiel Parlement.com. Gearchiveerd op 20 oktober 2023.
* ↑ Artikel Volkskrant, 2007. Gearchiveerd op 4 maart 2018.
# Wapen van Tilburg

Het wapen van Tilburg werd op 22 augustus 1930 bij Koninklijk Besluit aan de Noord-Brabantse gemeente Tilburg toegekend. Het was een correctie op het in 1817 bevestigde wapen.

## Geschiedenis

De oudst bekende afbeeldingen van het wapen komen voor op het oudste zegel van de schepenbank van de heerlijkheid Tilburg en Goirle uit 1453. Dit zegel vertoont in het midden de H. Dionysius, de kerkpatroon van Tilburg, met rechts (heraldisch) het wapen van Philips van Bourgondië, links het wapen van het geslacht Van Haestrecht en aan de voeten het wapen van Tilburg. Dit zegel dat tot 1711 in gebruik bleef, toont het Tilburgse wapen met een gevoegde burcht met drie verlichte en gedekte torens, waarvan de middelste hoger is dan de andere twee. In de muur die de torens omgeeft, bevindt zich een poort. In 1710 kwam de heerlijkheid in handen van Willem VIII van Hessen-Kassel, en een nieuw zegel uit 1711 toont de H. Dionysius met het hoofd in de handen, staande tussen het wapen van Van Hessen-Kassel en een vernieuwde versie van het wapen van Tilburg, met drie torens van gelijke hoogte, met daaronder een rechte muur zonder poort. In 1754 wordt de heerlijkheid verkocht aan het geslacht Van Hogendorp van Hofwegen, die een nieuw zegel laten maken met daarin een eendere versie van het wapen van Tilburg. In 1813 verschijnt een zegel met drie torens op een platform met poort, waarbij de torens zelfs van kantelen zijn voorzien. Het gemeentebestuur heeft in 1815 een afdruk van dit zegel zonder omschrijving ingestuurd naar de Hoge Raad van Adel, die het wapen in rijkskleuren, zonder de aangevraagde afbeelding van de H. Dionysius, in gebruik bevestigde. De gemeentearchivaris heeft bij onderzoek geconstateerd dat het wapen van Tilburg op een aantal punten afweek van het oorspronkelijke wapen uit 1453 en in 1920 heeft B en W aan de HRvA een gedocumenteerd verzoek ingediend om het wapen te wijzigen naar een meer historisch correcte uitvoering. Dit verzoek werd in 1930 goedgekeurd. De kleuren, goud op blauw, zijn waarschijnlijk historisch juist.
Er wordt wel beweerd dat de afbeelding op het wapen het kasteel van Tilburg voorstelt. De bouw van dit kasteel is echter begonnen enkele decennia na de oudst bekende zegelafdruk.

## Beschrijving
### Eerste wapen (1817)

De beschrijving van het wapen van Tilburg dat op 16 juli 1817 in gebruik werd bevestigd, luidt:
   Zijnde van lazuur met 3 burgten van goud.
N.B.:
* De heraldische kleuren zijn lazuur (blauw) en goud (geel). Dit zijn de rijkskleuren.

### Tweede wapen (1930)

De beschrijving van het wapen van Tilburg dat op 22 augustus 1930 is toegekend, luidt:
   In azuur een gevoegde burcht van goud, bestaande uit 3 verlichte ronde torens, waarvan de middelste een weinig groter is, gedekt met spitse, van bollen en windvanen voorziene daken en staande binnen eenen veelhoekigen ringmuur van hetzelfde, met een poortopening in de schildpunt.
N.B.:
* De heraldische kleuren zijn lazuur (blauw) en goud (geel). Dit zijn de rijkskleuren.
# Arthur Tansley

Sir Arthur George Tansley (Londen, 15 augustus 1871 – Grantchester, 25 november 1955), was een Engels botanicus. Hij was een pionier in de ecologie. Vanaf het begin werd hij sterk beïnvloed door de Deense plantenecoloog Eugenius Warming. Hij verdedigde de term ecosysteem in 1935 en ecotoop in 1939. Hij was een van de oprichters van de British Ecological Society en twintig jaar lang redacteur van Journal of Ecology.
In 1941 eerde de Linnean Society of London Tansley vanwege zijn verdiensten voor de plantkunde met de Linnean Medal.
Het botanische tijdschrift New Phytologist, dat door Tansley werd opgericht in 1902, publiceert een speciaal artikel in elk nummer onder de naam de 'Tansley Review'. Deze serie, met artikelen die huidige trends in de plantkunde synthetiseren, werd vernoemd naar Tansley als erkenning voor zijn brede interesse in de discipline als geheel.
# The Farm

The Farm kan verwijzen naar:
* De Farm, vertaald naar The Farm, televisieprogramma
* The Farm (Britse band), een Britse band
* The Farm (Amerikaanse band), een Amerikaanse band
** The Farm (album), album van de Amerikaanse band
* The Farm (opnamestudio), een opnamestudio in het Britse Chiddingfold
* The Farm (schilderij), een schilderij van Joan Miró
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Farm en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Phyllastrephus

Phyllastrephus is een geslacht van zangvogels uit de familie Pycnonotidae (buulbuuls).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Phyllastrephus debilis – Slanke loofbuulbuul
* Phyllastrephus albigula – Bergloofbuulbuul
* Phyllastrephus albigularis – Witkeelloofbuulbuul
* Phyllastrephus viridiceps – Angolabuulbuul
* Phyllastrephus xavieri – Xaviers loofbuulbuul
* Phyllastrephus icterinus – Kleine loofbuulbuul
* Phyllastrephus terrestris – Kaapse loofbuulbuul
* Phyllastrephus poensis – Kameroenloofbuulbuul
* Phyllastrephus strepitans – Bruine loofbuulbuul
* Phyllastrephus cerviniventris – Grijze loofbuulbuul
* Phyllastrephus fischeri – Fischers loofbuulbuul
* Phyllastrephus cabanisi – Cabanis' loofbuulbuul
* Phyllastrephus placidus – Keniaanse loofbuulbuul
* Phyllastrephus scandens – Zingende gabonloofbuulbuul
* Phyllastrephus lorenzi – Sassi's loofbuulbuul
* Phyllastrephus flavostriatus – Gestreepte loofbuulbuul
* Phyllastrephus alfredi – Sharpes loofbuulbuul
* Phyllastrephus poliocephalus – Geelbuikloofbuulbuul
* Phyllastrephus hypochloris – Toroloofbuulbuul
* Phyllastrephus baumanni – Baumanns loofbuulbuul
* Phyllastrephus fulviventris – Angolaloofbuulbuul
Niet meer op IOC World Bird List:
* Phyllastrephus leucolepis - Liberiaanse loofbuulbuul - kleurvariant van Phyllastrephus icterinus, kleine loofbuulbuul (Collinson et al. 2017).
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Lycogala confusum

Lycogala confusum is een slijmzwam behorend tot de familie Reticulariidae. Hij leeft saprotroof op dood loofhout. Hij is bekend van Fagus.

## Kenmerken

De vruchtlichamen zijn 5 tot 10 mm in diameter en hebben wand met schubben. De schubben zijn gekamerd. De sporen zijn roze en meten 5,5–6,5 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt Lycogala confusum zeldzaam voor.

## Trivia

Vroeger heette deze soort de gekamerde boomwrat, maar deze is gesplitst in Lycogala confusum en Lycogala skovorodaense en de precieze verspreiding hiervan dient vastgesteld te worden.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Is de gewone boomwrat Lycogala epidendrum wel altijd de Gewone boomwrat? (2014) door Hans van Hooff
* (en) Index Fungorum
# Nicolas Jackson

Nicolas Jackson (Banjul, 20 juni 2001) is een Senegalees voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij verruilde Villarreal in juli 2023 voor Chelsea. Jackson debuteerde in 2022 in het Senegalees voetbalelftal.

## Carrière

Jackson werd geboren in Gambia als zoon van Senegalese ouders. Hij verhuisde naar Senegal toen hij zestien was en sloot zich daar aan bij voetbalclub ASC Tilene. Een jaar later werd hij opgenomen in de jeugdopleiding van Casa Sports. In september 2019 haalde Villarreal hem vervolgens naar Spanje. Na een seizoen in het hoogste jeugdteam van Villarreal verhuurde de club Jackson van oktober 2020 tot juli 2021 aan Mirandés, waar hij in de Segunda División ervaring op kon doen. Vanaf januari 2022 mocht hij regelmatig beginnen in het eerste elftal van Villarreal, in de Primera División. Hij brak in het seizoen 2022/23 definitief door. Hij maakte dat jaar twaalf doelpunten in de competitie en een in de Conference League.
Jackson tekende op 30 juni 2023 een contract tot medio 2031 bij Chelsea, dat €35.000.000,- voor hem betaalde aan Villarreal. Hij speelde in zijn eerste seizoen in de Premier League 35 wedstrijden, waarvan 31 als basisspeler.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2020/21 | → Mirandés | Segunda División | 16 | 1 | 1 | 0 | — | — | 17 | 1 |
| 2021/22 | Villarreal | Primera División | 9 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 10 | 0 |
| 2022/23 | Villarreal | Primera División | 26 | 12 | 2 | 0 | 10 | 1 | 38 | 13 |
| 2023/24 | Chelsea | Premier League | 35 | 14 | 9 | 3 | — | — | 44 | 17 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 86 | 27 | 13 | 3 | 10 | 1 | 109 | 31 |
Bijgewerkt t/m 20 mei 2024

## Interlandcarrière

Jackson debuteerde op 21 november 2022 in het Senegalees voetbalelftal, in een met 0–2 verloren groepswedstrijd tegen Nederland op het WK 2022. Hij kwam toen in de 74e minuut in het veld als invaller voor Krépin Diatta.
* ↑ Chelsea legt tientallen miljoenen neer voor spits van Villarreal VI, 30 juni 2023
1 Sánchez · 2 Disasi · 3 Cucurella · 4 Adarabioyo · 5 Badiashile · 6 Colwill · 7 Neto · 8 Fernández · 10 Moedryk · 11 Madueke · 12 Jörgensen · 13 Bettinelli · 14 Félix · 15 Jackson · 17 Chukwuemeka · 18 Nkunku · 19 Sancho · 20 Palmer · 21 Chilwell · 22 Dewsbury-Hall · 24 James · 25 Caicedo · 27 Gusto · 29 W. Fofana · 31 Casadei · 38 Guiu · 40 Veiga · 45 Lavia · 47 Bergström · Coach: Maresca
1 Dieng · 2 F. Mendy · 3 Koulibaly · 4 Cissé · 5 I. Gueye · 6 N. Mendy · 7 Jackson · 8 Kouyaté · 9 Dia · 10 N'Diaye · 11 Ciss · 12 Ballo-Touré · 13 Ndiaye · 14 Jakobs · 15 Diatta · 16 É. Mendy · 17 P. Sarr · 18 I. Sarr · 19 Diédhiou · 20 Dieng · 21 Sabaly · 22 Diallo · 23 Gomis · 24 Name · 25 Loum · 26 P. Gueye · Coach: Cissé
# Westfriese Golfclub

De Westfriese Golfclub is een Nederlandse golfclub in Westwoud in de provincie Noord-Holland.

## Baan

De club speelt op Golfbaan Westwoud. De baan kent twee gezichten. De eerste negen holes bevinden zich in een Westfries landschap met grote waterpartijen. De laatste negen holes zijn typische holes voor een bosbaan met bomen en heuvels. Daarnaast beschikt de golfbaan ook over een deels overdekte driving range en faciliteiten om te oefenen met het putten en chippen.
Op het terrein bevindt zich ook het clubhuis voorzien van kleedkamers, een aantal vergaderruimten, een golfshop en een horecagelegenheid genaamd Brasserie Westwoud. Het clubhuis is het hele jaar door zeven dagen in de week geopend.
Er werken op de baan twee professionals, die golflessen aanbieden via Eccles Golf Academy.

## Geschiedenis

In 1984 kwam Anton Dalhuijsen op het idee om op de vuilnisbelt bij Westwoud een golfbaan te realiseren. In 1985 heeft Gerard Jol de eerste negen holes aangelegd. Deze holes zijn de latere holes 10 tot en met 18. Het was een van de eerste golfbanen in Nederland die werd aangelegd op vuilstortplaats. Hierdoor is een sterk glooiende baan ontstaan. Drie jaar na de aanleg van de holes werd in 1988 de Westfriese Golfclub opgericht.
In 2005 werd de baan met de huidige holes 1 tot en met 9 uitgebreid tot 18 holes. Bij de aanleg er van is het oorspronkelijke Westfriese landschap zoveel mogelijk bewaard gebleven.
Sinds 2018 vindt op de baan een jeugdtoernooi plaats, het Westfriese Jeugd Open. Het is een 27-holes-strokeplaywedstrijd met een cut na 18 holes.
# Lars Scheenstra

Lars Scheenstra (Heerenveen, 26 mei 1993) is een voormalig Nederlands inline-skater en langebaanschaatser.

## Carrière

Scheenstra werd in 2013 (samen met de tweelingbroers Michel en Ronald Mulder Europees kampioen inline-skaten tijdens de Europese kampioenschappen inlineskaten in Almere. Later dat jaar werd hij vierde bij de Wereldkampioenschappen inlineskaten in Oostende (België). In 2014 werd Scheenstra Nederlands kampioen op de puntenkoers in Wezep. Na een vroege demarrage werd Scheenstra pas laat in de wedstrijd teruggehaald door het peloton, omdat de lange sprinter normaal gesproken niet tot de favorieten op de lange afstanden behoorde.
Vanwege het ontbreken van de Olympische status van de skeelersport, probeerde Scheenstra de focus te verleggen naar de schaatssport. In 2014 kwalificeerde hij zich voor het NK Sprint in Amsterdam. Hier finishte hij als 19e. De vooruitgang van Scheenstra stagneerde in 2015 door de ziekte van Pfeiffer, gevolgd door een liesblessure in 2016. Hierna besloot hij zich te richten op een carrière bij de brandweer.
Scheenstra stond binnen de schaats- en skeelersport bekend om zijn uitzonderlijke lengte (2,04 meter), wat hem veel voordeel gaf met de "spagaatfinish".
* ↑ DPG Media Privacy Gate. myprivacy.dpgmedia.nl. Geraadpleegd op 5 november 2024.
* ↑ Brons voor Oranjedames op aflossing. nos.nl (30 augustus 2013). Geraadpleegd op 5 november 2024.
* ↑ Eerste seniorentitel voor Scheenstra. www.schaatsen.nl. Geraadpleegd op 5 november 2024.
* ↑ Sprinter Scheenstra nu opeens ook stayer. www.schaatsen.nl. Geraadpleegd op 5 november 2024.
* ↑ Scheenstra getroffen door ziekte van Pfeiffer. www.schaatsen.nl. Geraadpleegd op 5 november 2024.
* ↑ Scheenstra moet NK baan en weg missen. www.schaatsen.nl. Geraadpleegd op 5 november 2024.