OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kozalj Vrh

Kozalj Vrh is een plaats in de gemeente Duga Resa in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 96 inwoners (2001).
# Kozice (Slatina)

Kozice is een plaats in de gemeente Slatina in de Kroatische provincie Virovitica-Podravina. De plaats telt 556 inwoners (2001).
# Kraj Drage

Kraj Drage is een plaats in de gemeente Sveta Nedelja in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 50 inwoners (2001).
# Aeroport T1 (metrostation)

Aeroport T1 is een station van de metro in Barcelona. Het station is de zuidelijke terminus van lijn 9, L9 Sud. Het station bevindt zich op het gelijkvloers van terminal 1 van de Aeroport Josep Tarradellas Barcelona-el Prat, de internationale luchthaven van Barcelona, gelegen op grondgebied van de gemeente El Prat de Llobregat. Het wordt uitgebaat door de Transports Metropolitans de Barcelona (TMB) en werd ingehuldigd op 12 februari 2016, zesenhalf jaar na de ingebruikname van de terminal zelf.
Standaard wordt het staton op lijn L9 Sud bediend met treinstellen elke 7 minuten. Bij grote drukte kan dit opgevoerd worden tot een bediening elke vier minuten.
Passagiers die gebruikmaken van de metrostations in de luchthaventerminals moeten een speciaal ticket kopen dat bekend staat als een luchthaventicket. De basistickets van TMB zijn niet geldig. Het luchthaventicket kost € 4,50 en geeft ook toegang tot de rest van het door TMB geëxploiteerde metronetwerk van Barcelona. Tickets voor meervoudig gebruik en onbeperkte passen, zoals de T-50/30, T-Mes en T-Trimestre, uitgegeven door het Autoritat del Transport Metropolità (ATM) - een openbare instantie die verantwoordelijk is voor de coördinatie van openbaarvervoerbedrijven in de omgeving van Barcelona - zijn wel geldig, met uitzondering van het T-10 tienrittenticket.

## Lijn 9 Zuid

Aeroport T1 · Aeroport T2 · Mas Blau · Parc Nou · Cèntric · El Prat Estació · Les Moreres · Mercabarna · Parc Logístic · Fira · Europa-Fira · Can Tries - Gornal · Torrassa · Collblanc · Zona Universitària

## Lijn 9 Noord

La Sagrera · Onze de Setembre · Bon Pastor · Can Peixauet · Fondo · Santa Rosa · Església Major · Singuerlín · Can Zam
# Station Vitrolles Aéroport Marseille Provence

Vitrolles Aéroport Marseille Provence is een spoorwegstation in departement Bouches-du-Rhône nabij de plaats Vitrolles op ongeveer 22 km ten noordwesten van Marseille. Ongeveer een keer per uur gaat er een trein naar Marseille (via de tunnel de la Nerthe) en Avignon.
Er gaat op vertoon van een treinkaart een gratis shuttlebus van en naar de Luchthaven Marseille Provence, gelegen op 2 km afstand.
Het station is in 2008 aangelegd om het vliegveld beter te ontsluiten. Het alternatief voor de trein was (en is) de shuttlebus naar Marseille die drie keer per uur gaat (€8,50 enkele reis) en iets meer kost dan een enkele reis per trein naar Marseille (€4,90 euro).
# Krculi

Krculi is een plaats in de gemeente Žminj in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 145 inwoners (2001).
# Kremena

Kremena is een plaats in de gemeente Slivno in de Kroatische provincie Dubrovnik-Neretva. De plaats telt 14 inwoners (2001).
# Kristof Van Perre

Kristof Van Perre (Bornem, 12 mei 1972) is een Vlaams acteur en filmregisseur.
In 1997 studeerde hij als filmmaker af op het RITS te Brussel en volgde onder andere workshops van Walter Murch. Daarnaast volgde hij acteertrainingen bij Mary Overlie, Jack Waltzer, SITI Company, Royal Academy of Dramatic Art, London Academy of Music and Dramatic Art, Rose Bruford College, CSU Long Beach, Alexandra Billings en Jeff Perry van Steppenwolf Theater Company.
Sedert 2004 maakt hij als acteur en videomaker deel uit van het Leuvense muziektheatergezelschap Braakland/ZheBilding, nu bekend als Het nieuwstedelijk. Hij is gastdocent en medewerker bij LUCA Drama, de dramaopleiding van de LUCA School of Arts te Leuven.

## Theater

* (2014) Dansen Drinken Betalen - Almost The Movie (Braakland/ZheBilding, HETPALEIS), als videomaker, Adriaan Van Aken, Philip Paquet, Joris Caluwaerts, Sara Vertongen, Roel Van Camp, Tim Coenen en Inne Eysermans (Amatorski).
* (2013) Er lopen hier beesten rond, als acteur met Margot Vyverman, Leen Verheyen en Valerie Mertens
* (2009-2012) Klopterop (BRONKS - Braakland/ZheBilding), als acteur en videomaker met Kris Cuppens, coach Stijn Devillé
* (2009-2013) Gevoelige Mensen (Braakland/ZheBilding), als acteur en videomaker met Adriaan Van Aken, Sara Vertongen en Youri Van Uffelen
* (2011) AARD, als acteur en schrijver.
* (2010) Benefiet voor een komende natuurramp (als acteur met Margot Vyverman en Leen Verheyen)
* (2008) Als ge zelf niet ziet dat er iets mis is met mij, dan ga ik het ook niet zeggen, als acteur en videomaker.
* (2004-2007) Immaculata (Braakland/ZheBilding) als acteur met Sara Vertongen, Janne Desmet, Joeri Cnapelinckx, Ephraïm Cielen, Youri Van Uffelen en Tim David, regie: Stijn Devillé en Adriaan Van Aken
# Križ Gornji

Križ Gornji is een plaats in de gemeente Zrinski Topolovac in de Kroatische provincie Bjelovar-Bilogora. De plaats telt 167 inwoners (2001).
# Križanci

Križanci is een plaats in de gemeente Žminj in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 138 inwoners (2001).
# Križanče (Bedekovčina)

Križanče is een plaats in de gemeente Bedekovčina in de Kroatische provincie Krapina-Zagorje. De plaats telt 161 inwoners (2001).
# Krkuž

Krkuž is een plaats in de gemeente Buzet in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 13 inwoners (2001).
# Kroatisch Nationaal Theater (Zagreb)

[[Bestand:|thumb|Kroatisch Nationaal Theater Zagreb]] Het Kroatische Nationaal Theater in Zagreb (Kroatisch: Hrvatsko Narodno Kazalište - HNK) werd in 1840, samen met andere Kroatische Nationale Theaters, door de overheid opgericht. In 1870 werd daar een nationaal operagezelschap aan toegevoegd.
De andere nationale theaters bevonden zich in Split, Rijeka, Osijek en Varaždin.
Het theater verhuisde in 1895 naar het tot op heden gebruikte monumentale gebouw. De Oostenrijk-Hongaarse keizer Frans Jozef I nam aan de inhuldiging deel.
Het gebouw werd ontworpen door de Weense architecten Ferdinand Fellner en Hermann Helmer, die hiermee niet aan hun proefstuk waren. Het Zagrebse theater is constructief zeer vergelijkbaar met de Opera van Zürich uit 1891 en het Hoftheater Wiesbaden uit 1894 (thans Hessisches Staatstheater Wiesbaden).
Belangrijke Kroatische artiesten werkten in dit theater: Ivan Zajc was de eerste intendant. Jakov Gotovac leidde de opera van 1923 tot 1958. De belangrijkste Kroatische regisseur Branko Gavella, de eerste Kroatische prima ballerina Mia Čorak Slavenska en de bekende mezzosopraan Dunja Vejzovic begonnen hier hun carrière.
In dit theater traden internationale beroemdheden op zoals: Franz Liszt, Sarah Bernhardt, Franz Lehár, Richard Strauss, Gérard Philipe, Vivien Leigh, Laurence Olivier, Jean-Louis Barrault, Peter Brook en Mario del Monaco.

## Externe link

* Kroatisches Nationaltheater Zagreb
# Riccardo Cassin

Riccardo Cassin (San Vito al Tagliamento, 2 januari 1909 – 6 augustus 2009) was een Italiaanse bergklimmer die in de jaren 30 van de twintigste eeuw grote bekendheid verwierf met zijn eerste beklimmingen van de noordwanden van de Cima Ovest (Drei Zinnen) in 1935, de Torre Trieste in 1934, de noordoostwand van de Piz Badile in 1937 en als bekroning de Walkerpijler op de Grandes Jorasses, die hij op 6 augustus 1938 beklom samen met Luigi Esposito en Ugo Tozzini. Op het hoogtepunt van zijn carrière was Cassin de beste Italiaanse alpinist en zonder twijfel samen met Walter Bonatti een van de bekendste. Hij werd door Mussolini gevierd en uitgeroepen tot held van de natie en hij sprak zich in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog lovend uit over het fascistisch regime. Aan het einde van de oorlog vervoegde hij wel het antifascistisch verzet.
Na de oorlog werd Cassin enkele keren gevraagd tot het leiden van grotere expedities naar Alaska en de Karakoram. Met een eerste beklimming van de zuidwand van de Denali in Alaska in juli 1961.
In 1987 beklom de toen 78-jarige Cassin opnieuw de noordoostwand van "zijn" Piz Badile, om de 50-jarige herdenking van de eerste beklimming hiervan te vieren.

## Externe link

* Site gewijd aan Cassin
* ↑ Mark Sebille, De foute keuze, Klim- en bergsportmagazine, juni 2019, p. 61
# Giuseppe Maria Bernini

Giuseppe Maria Bernini (Gargnano, 1709 - Bettiah (Bihar), 1761) was een Italiaans kapucijns missionaris, Indiakundige, nepalist en tibetoloog.
Hij onderzocht de gebruiken en geloof in Nepal. Hierover schreef hij het werk Notizie laconiche di alcuni usi, sacrifizi, ed idoli nel regno di Neipal, raccolte nel anno 1747. Dit werk werd nooit gepubliceerd, maar is bewaard gebleven als manuscript in de bibliotheek van de propaganda in Rome en in het museum van kardinaal Borgia.
Hij ontmoette Horatio della Penna van de Tibetaanse missie en reisde met hem naar Lhasa.
Hij beheerste enkele Indiase talen en dialecten. Hij vertaalde onder meer de Adhiatma Ramayana in Indiaas dialect een manuscript dat eveneens bewaard is gebleven in de bibliotheek van de propaganda. De Adhiatma Ramayana is een van de Djana Sagara.
# Chivivireo

De chivivireo (Vireo chivi) is een zangvogel uit de familie Vireonidae (vireo's).

## Kenmerken

De bovendelen van het verenkleed zijn zandbruin en de onderdelen lichtgrijs. De lichaamslengte bedraagt 14 cm. Ten opzichte van de roodoogvireo is de chivivreo wat doffer van kleur, heeft geen rood maar een bruin gekleurd oog en duidelijkere, zwarte randen boven en onder de lichte wenkbrauwstreep.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt wijdverspreid voor in Zuid-Amerika en telt negen ondersoorten:
* V. c. caucae: westelijk Colombia.
* V. c. griseobarbatus: westelijk Ecuador en noordwestelijk Peru.
* V. c. pectoralis: noordelijk Peru.
* V. c. solimoensis: oostelijk Ecuador, noordoostelijk Peru en uiterst westelijk Brazilië.
* V. c. vividior: Colombia, Venezuela, de Guyana's, noordelijk Brazilië en Trinidad.
* V. c. tobagensis: Tobago.
* V. c. agilis: oostelijk Brazilië.
* V. c. diversus: oostelijk Paraguay, zuidoostelijk Brazilië en Uruguay.
* V. c. chivi: het westelijk en zuidwestelijk Amazonebekken.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Chivivireo op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) del Hoyo, J., et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona (retrieved from https://www.hbw.com/node/61266 on 3 April 2019).
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Zoo Osnabrück

Zoo Osnabrück is de dierentuin van de Duitse stad Osnabrück in de deelstaat Nedersaksen. De dierentuin werd geopend in 1936 en de collectie omvatte destijds inheemse diersoorten. Tegenwoordig is Zoo Osnabrück 23.5 hectare groot en worden ongeveer driehonderd, veelal exotische, diersoorten gehouden.

## Beschrijving

Bij de ingang van de dierentuin naast het planetorium ligt de "Unterirdischer Zoo", een parkdeel dat uniek is in de wereld en in 2009 werd geopend. In de "Unterirdischer Zoo" worden verschillende gravende diersoorten zoals molratten, veldhamsters en zwartstaartprairiehonden gehouden en de bezoekers lopen via onderaardse gangen langs de tunnels en holen van de diersoorten.
De Afrikaanse fauna vormt een belangrijk onderdeel van de collectie van Zoo Osnabrück. In het "Tal der Graues Riesen" bevinden zich de verblijven van de Afrikaanse olifanten, witte neushoorns, enkele antilopesoorten en verschillende kleine zoogdieren, waaronder zandkatten. Het parkdeel "Samburu" richt zich op de diersoorten van het gelijknamige reservaat in Kenia met onder meer leeuwen, Afrikaanse wilde honden, klipdassen, netgiraffes, chapmanzebra's, impala's, elandantilopen en struisvogels. "Takamanda", genoemd naar het Takamanda National Park in Kameroen, werd in 2010 geopend en omvat de verblijven van verschillende diersoorten uit Centraal-Afrika, zoals chimpansees, apen, grote koedoes, knobbelzwijnen, goudjakhalsen, servals en gevlekte hyena's.
In en rond het Südamerika Haus worden verschillende soorten zoogdieren, vogels en reptielen uit Zuid-Amerika gehouden, waaronder laaglandtapirs, klauwapen en boshonden. Andere onderdelen van Zoo Osnabrück zijn het Terra-Aquarium, het Affenhaus met diverse primatensoorten, de verblijven voor verschillende wilde honden en de Vogelgarten met diverse volières.
In 2011 worden "Angkor Wat", een nieuw verblijf voor zwijnsapen naar model van de tempelruïne Angkor Wat, en het parkonderdeel "Taiga" met nieuwe verblijven voor de Europese bruine beren en rendieren geopend.
* Leeuw in het parkdeel "Samburu"
* Impala's in het parkdeel "Samburu"
* Ingang van de "Unterirdischer Zoo"
* Bruine beren in het oude berenverblijf

## Externe link

* Website Zoo Osnabrück
* Virtual International Authority File: 247317586
* WorldCat (via VIAF): 247317586
# Kamp Hooghalen

Kamp Hooghalen, gelegen langs de spoorlijn Hoogeveen-Groningen aan de rand van het gelijknamige dorp, was een werkkamp in 1939 gebouwd in het kader van de Rijksdienst voor de Werkverruiming.

## Geschiedenis

Kamp Hooghalen was vanaf 10 december 1940 een NAD-kamp, een van de eerste NAD-kampen van Nederland. Na de machtsovername van de Duitsers werd het ingericht als opleidingscentrum voor honderdzestig arbeidsmannen. Aanvankelijk werden hier vier groepen van veertig voormalige militairen opgeleid tot leidinggevenden voor andere NAD-kampen. In een advertentie in het Nieuwsblad van Beilen vroeg de kampleiding in die tijd een werkknecht en kampmeisjes. Hun beloning lag rond de Fl 6,50 per week. Op 21 februari 1942 verlieten de eerste arbeidsmannen het kamp. Een deel van hen was opgeleid tot politieagent of brandweerman. Opmerkelijk is dat Kamp Hooghalen enkele strafcellen had, wat voor dit soort kampen vrij bijzonder was. Vanuit het kamp werden ook mannen met een S op de rug onder toezicht aan het werk gezet. In ieder geval een van hen verbleef in het kamp na de Ordedienst-processen. In april 1941 kwam er een gedenkboek uit van opleidingskamp Hooghalen. Het kamp won in november 1942 de korpsprijs voor het aardappelrooien. Rond Hooghalen lagen met de komst van dit kamp drie kampen. Het zogenoemde Heidelager (gebouwd in 1935) en het Joodse Centraal Vluchtelingenkamp Westerbork (gebouwd in 1939) lagen al in de bossen van Oosthalen.

## Na de oorlog

Na de oorlog werd kamp Hooghalen een school voor de opleiding van sportdocenten van het Nederlandse leger. Een lange tijd heeft ook het Regiment van Heutz met 429IBC mbl (infanterie beveiligings compagnie) het kamp bewoond. Deze eenheid is later naar de kazerne in Havelte verhuisd. Later werd het kamp een centrum voor asielzoekers. Vanaf 2004 kwam het kamp leeg te staan, waarna sommige gebouwen als atelier werden gebruikt door kunstenaars of bewoond werden door jongeren. In 2010 werd het kamp grotendeels gesloopt.

## Literatuur

* G.M.E. Braker, Kroniek van de oorlogsjaren in de gemeente Beilen, ISBN 90-75115-04-0
# Spiraalvormig netwatje

Het spiraalvormig netwatje (Hemitrichia leiocarpa) is een slijmzwam uit de familie Trichiidae. Het leeft saprotroof op dood hout. Hij komt voor in naaldbos en gemengd bos.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De sporocarpen zijn gesteeld en bereiken zelden een maximale hoogte van 0,95–1,2 mm. Het hypothallus is onopvallend en membraanachtig. De sporotheca zijn obovoid, grijs van kleur en hebben een diameter van 0,2–0,5 mm. Het peridium is membraanachtig, gedeeltelijk vergankelijk en blijft aan de basis van de sporotheca. De steel is 0,8–1,0 mm hoog, rechtopstaand, cilindrisch, gestreept, grijsachtig geel bij doorgelaten licht.

### Microscopische kenmerken

De steel is gevuld met subglobose cysten van 15,72–26,2 µm in diameter. Het capillitium heeft een diameter van 4,86–5,24 µm, is bleek geel bij doorgelaten licht, buisvormig en versierd met spiralen. De sporen zijn bijna glad, subglobose, kleurloos bij doorgelaten licht en hebben een diameter van 7,14–10,48 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt het spiraalvormig netwatje zeer zeldzaam voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# PostAuto

PostAuto A.G. (Frans: CarPostal; Italiaans: AutoPostale; Reto-Romaans: AutoDaPosta; Engels: PostBus) is een Zwitsers staatsbedrijf dat vervoer verzorgt van passagiers, post en lichte vracht via een fijnmazig lijnennet van busverbindingen. Het is een dochterbedrijf van het Zwitserse staatsbedrijf Die Post. In 2017 bood het bedrijf werk aan meer dan 4200 vrouwelijke en mannelijke personeelsleden en had het rond 2300 bussen in dienst.
PostAuto is deels uit een staatsbedrijf en deels uit privé-ondernemingen opgebouwd. Het bedrijf oefent het vervoer uit in Zwitserland en in grensoverschrijdende gebieden in Frankrijk en Italië, en in geheel Liechtenstein. In Frankrijk voert het bedrijf onder de naam CarPostal France in meer dan 40 steden en omringende gebieden het vervoer uit, voornamelijk in de Elzas en Rhône-Alpes. In Liechtenstein verzorgt het bedrijf 40 buslijnen.
De Zwitserse Grindelwald Bus en de Italiaanse ondernemingen AutoPostale della Capriasca, Tesserete en AutoPostale del Malcantone, Croglio maken eveneens deel uit van de organisatie.

## Postbussen

De gele postbussen van het bedrijf (in Zwitserland postauto's genoemd) vervoeren naast post ook passagiers (en in het verleden ook melkbussen). Zij staan bekend om hun punctualiteit. Passagiers kunnen in de postbussen stappen bij haltes die zijn voorzien van borden met daarop het posthoornlogo en de naam van het postbedrijf.
De naam "postauto" is uniek en wordt alleen in Zwitserland gebruikt. In andere landen wordt de naam "postbus" gebruikt. De naam "postauto" stamt uit de tijd van de overgang van de postkoets (Postkutsche). Het woord "bus" werd nog niet gebruikt. Alles wat gemotoriseerd op 3 of 4 wielen reed werd "auto" genoemd.
De eerste postbus reed in 1906 van Bern naar Detligen. Honderd jaar later wordt veel post per trein vervoerd, maar er rijden nog 2000 bussen rond op 800 trajecten, vooral naar de kleinere dorpen. Op het traject Juf – Andeer reed tot 1961 de laatste postkoets.
Postbussen mogen op zogenaamde bergpostwegen (Bergpoststrassen) een drietonige hoorn gebruiken met de eerste tonen uit het Andante van de ouverture van Rossini's opera Guillaume Tell, de tonen cis-e-a in A-groot:
De bestuurders van deze autobussen waarschuwen hiermee het overige verkeer, dat op bergpostwegen hun aanwijzingen moet opvolgen. Om de punctualiteit van de bus te garanderen, wordt altijd begonnen met sneeuwruimen op de wegen waarlangs de bus rijdt. Eerder werden de bussen uitgerust met een sneeuwploeg. De diensten beginnen vroeg in de ochtend. Ongeveer 600 van de 2200 postbussen zijn voorzien van de drietonige hoorn, omdat alleen zij gebruik maken van de bergpostwegen.

## Kentekens

Zwitserland kent 17 Regionale Postbuscentra (RPZ). De bussen hadden tot 2003 een kenteken dat met de letter P begon. In 2003 hebben de bussen kantonnale kentekens gekregen.

## Eeuwfeest

In aanwezigheid van president Moritz Leuenberger is in mei 2006 het 100-jarig bestaan van de gele postauto gevierd in Aarberg, waar de eerste rit begon. Oude postkoetsen maakten de rit opnieuw.
# FC Ajax Lasnamäe

FC Ajax Lasnamäe is een Estse voetbalclub uit het stadsdeel Lasnamäe in de hoofdstad Tallinn.
De club werd in 1993 opgericht als FC Ajax Estel Tallinn en nam in 2005 de huidige naam aan.
Het stadion ligt in de wijk Kurepõllu. De club speelt op kunstgras.
Sinds 2019 komt de club uit op het vierde niveau, de II liiga. Waar het veelal strijdt tegen degradatie.

## Eindklasseringen vanaf 1998

| 1 | 5 | 5 | 2 | 1 | 4 | 6 | 3 | 8 | 10 | 10 | 4 | 3 | 10 | 9 | 6 | 8 | 12 | 3 | 5 | 9 | 11 | 12 | 13 | 11 | 11 | 14 |
| 98 | 99 | 00 | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Meistriliiga Esiliiga Esiliiga B/Niv, 3 II liiga |||||||||||||||||||||||||||
De Esiliiga B startte in 2013. Daarvoor was de Liiga II het derde voetbalniveau in Estland.

## Bekende (oud-)spelers

* Andrei Borissov
* Sergei Bragin
* Ivan O'Konnel-Bronin
* Aleksandr Puštov
# Cor Roffelsen

Cornelis (Cor) Roffelsen (Gemert, 5 juni 1889 – Helmond, 27 maart 1958) was een architect actief in heel Zuidoost-Brabant. Hij was tevens vanaf 1912 tot 1920 gemeentearchitect en directeur van de gemeentelijke tekenschool van Deurne. Hij ontwierp onder meer landhuis "De Romein" voor H.N. Ouwerling (voltooid 1913) en woonhuis met praktijk en atelier "De Wieger" voor Hendrik Wiegersma (voltooid 1922). Met zijn bouwstijl behoorde hij tot de Delftse School. De Delftse School (ca. 1925-1955) was een stroming in het traditionalisme in de Nederlandse architectuur die is ontstaan rondom de Delftse hoogleraar ir. Marinus Jan Granpré Molière.

## Leven en werk

Cornelis Roffelsen was een zoon van Johannes Baptista Roffelsen en Johanna Elisabeth Frankevort. Zijn vader, broodbakker van beroep, was geboortig van Vledder (Drenthe). Toen Cor nog een baby was, verhuisde hij met het hele gezin (vader en moeder met hun vier kinderen) naar Helmond, waar nog drie dochters geboren werden. De oudste broer van Cornelis, Wilhelmus Lambertus, zette het bakkersbedrijf van vader in Helmond voort.
Cornelis huwde op 8 mei 1916 te Deurne met Ida Helena Maria Gitzels, dochter van een Liesselse molenaar. Zij kregen tussen 1917 en 1923 vijf kinderen: vier dochters en een zoon. In 1919 vestigde hij in Helmond een architectenbureau met Hemsing en in 1921 opende hij onder eigen naam een kantoor te Eindhoven. In 1924 verplaatste hij zijn beroepsactiviteiten helemaal naar Helmond waarheen hij met het gezin verhuisde.
Veel van zijn werken zijn gerealiseerd in Deurne waaronder diverse rijksmonumenten zoals de in 2001 op de Rijksmonumentenlijst geplaatste landhuizen van Ouwerling en Wiegersma, en enkele herenhuizen aan de Stationslaan in Deurne. Daaronder huisnummers 3 waarin hij ook zelf heeft gewoond.

## Werken

Werken van Roffelsen zijn onder andere:
* Zijbeuken van de Sint-Leonarduskerk in Beek en Donk (1929)
* Gemeentehuis van Nistelrode (1938)
* Sint-Leonarduskerk in Helmond (1947)
* Onze-Lieve-Vrouw van Binderenkerk in Helmond (1955)
* Bedrijfsarchief met inleidend overzicht https://proxy.archieven.nl/0/90D278D5E5594CC8AC3E3F6D3DD2289E
* ↑ Overlijdensakte Cornelis Roffelsen, 29-03-1958, RHC-Eindhoven
# Wereldkampioenschappen badminton junioren 1994

De 2e editie van de Wereldkampioenschappen badminton junioren werden in 1994 georganiseerd door de Maleisische stad Kuala Lumpur.

## Finale uitslagen

| Onderdeel | Winnaar | Verliezer | Uitslag |
| Jongens enkel | Chen Gang | Zheng Qiang | 15 - 9, 15 - 3 |
| Meisjes enkel | Wang Chen | Zeng Yaqiong | 3 - 11, 11 - 5, 11 - 4 |
| Jongens dubbel | Peter Gade Peder Nissen | Eng Hian Andreas | 15 - 10, 15 - 11 |
| Meisjes dubbel | Yao Jie Liu Lu | Wang Li Qiang Hong | 17 - 16, 7 - 15, 15 - 7 |
| Gemengd dubbel | Zhang Wei Qiang Hong | Yang Bing Yao Jie | 15 - 8, 15 - 6 |