OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Steve Harris (basketballer, 1995)

Stephen Harris (Hamilton, 3 april 1995) is een Amerikaans voormalig basketballer.

## Carrière

Harris speelde collegebasketbal voor de East Stroudsburg Warriors waar op dat moment ook Rasheed Moore speelde. Hij speelde voor hen van 2013 tot 2018. In de NBA draft van 2018 werd hij niet gekozen. Hij tekende daarop zijn eerste profcontract bij de Den Helder Suns in de Nederlandse competitie. Voor het seizoen 2019/20 tekende hij in de Zwitserse competitie bij Vevey Riviera Basket.
In 2020 tekende hij in de Luxemburgse competitie bij T71 Dudelange. Het volgende seizoen speelde hij bij de Zweedse eersteklasser Jämtland Basket. Het seizoen 2022/23 speelde hij voor de Belgische eersteklasser Union Mons-Hainaut. Hij stopte in 2023 als profbasketballer en keerde terug naar de Verenigde Staten.
* ↑ (en) Steve Harris - 2017-18 - Men's Basketball. East Stroudsburg University Athletics. Geraadpleegd op 2 november 2024.
* ↑ (en) Hamilton native Steve Harris set to continue basketball career professionally in Netherlands. Trentonian (22 augustus 2018). Geraadpleegd op 2 november 2024.
* ↑ (en) Former Warrior Steve Harris Signs with T71 Dudelange in Luxembourg. East Stroudsburg University Athletics (24 oktober 2024). Geraadpleegd op 2 november 2024.
* ↑ (fr) "Finals MVP Steve Harris leaves Luxembourg to play in Sweden - Fédération Luxembourgeoise de Basket Ball FLBB", Finals MVP Steve Harris leaves Luxembourg to play in Sweden - Fédération Luxembourgeoise de Basket Ball FLBB. Geraadpleegd op 2 november 2024.
* ↑ (sv) Dominant i Luxemburg nu kommer Steve Harris till Jämtland Basket. www.jamtlandbasket.se. Geraadpleegd op 2 november 2024.
* ↑ (fr) Basket: l’Américain Steve Harris est la première recrue de Mons-Hainaut. sudinfo.be (17 juni 2022). Geraadpleegd op 2 november 2024.
* Profiel op Proballers
* Profiel op RealGM
# All things bright and beautiful (Rutter)

All things bright and beautiful is een Engelstalige hymne gecomponeerd door John Rutter op basis van de bestaande hymne van Cecil Frances Alexander.

## Muziek

All things bright and beautiful is een Engelse hymne die gebaseerd is op de gelijknamige hymne van de Engelse componist Cecil Frances Alexander. Rutter schreef de hymne in 1983 voor unison en hogere stemmen (SSA, 1e sopraan, 2e sopraan, alt). Het muziekstuk werd geschreven in opdracht van het Westminster Choir College en opgedragen aan Helen Kemp. In 2015 volgde een tweede bewerking voor SATB, piano of kamerorkest bestaande uit 2 dwarsfluiten, 2 hobo’s, 2 klarinetten, fagot, 2 hoorns, harp en strijkinstrumenten. Er volgde in 2016 nog een bewerking All things bright and beautiful (Royal Oak) voor SSA, piano en harp.

## Uitvoeringen

All things bright and beautiful werd door meerdere koren wereldwijd uitgevoerd waaronder Rutters eigen kamerkoor de Cambridge Singers. Het is opgenomen op de albums Be thou my vision, Sing, ye Heavens, Gloria: The sacred music of John Rutter en A Double Celebration.
* 1 2 (en) All Things Bright and Beautiful. Hymnary.org. Geraadpleegd op 2 november 2024.
# Liefdesbankje

Het liefdesbankje is een zitbank in de Erasmustuin van de Faculteit Letteren van de KULeuven die werd beschilderd door grafisch ontwerper "Fleedermauws", pseudoniem van Liesbet De Pauw. Het opschrift luidt: ‘LOVE IS UNIQUE’. De tekening toont twee verliefde draakjes en bloemen in de kleuren van de regenboog- en de transgendervlag. In de slingerende bloemenstelen zitten hartjes verwerkt.
Het bankje is een initiatief van UniQue Regenbooghuis Vlaams-Brabant. De idee is om op een speelse en niet-confronterende manier aandacht te vragen voor de diversiteit in liefdesrelaties met de eenvoudige boodschap dat elke liefdesrelatie waardevol is.
Het bankje werd ingehuldigd op 16 mei 2024 door de schepen van gelijke kansen van de stad Leuven, de decaan van de Faculteit Letteren en de ondervoorzitter van UniQue. De avond werd toepasselijk afgesloten met poëzie.
Het Leuvens liefdesbankje is een onderdeel van het project "Kleur Bekennen", binnen de projectlijn "Onze rechten" van de Staatssecretaris voor Gelijke Kansen. Deze projectlijn is enerzijds gericht op het creëren van veilige ruimtes voor lgbtqi+-personen en anderzijds op het vergroten van de zichtbaarheid van lgbtqi+-diversiteit in de publieke ruimte.
* ↑ Love is unique
* 1 2 3 'Liefdesbankje' in Leuven vraagt op speelse manier aandacht voor diversiteit in liefdesrelaties, VRT NWS, 16 mei 2024
* ↑ Project Kleur bekennen
* ↑ Projectlijn ‘Onze rechten’
# Bukovinka

Bukovinka, Duits: Klein Bukowin, is een gemeente in Tsjechië 17,5 km ten noordoosten van Brno. Bukovinka telde 641 inwoners in 2024.
Adamov · Bedřichov · Benešov · Blansko · Borotín · Bořitov · Boskovice · Brťov-Jeneč · Bukovina · Bukovinka · Býkovice · Cetkovice · Crhov · Černá Hora · Černovice · Deštná · Dlouhá Lhota · Doubravice nad Svitavou · Drnovice · Habrůvka · Hodonín · Holštejn · Horní Poříčí · Horní Smržov · Chrudichromy · Jabloňany · Jedovnice · Kněževes · Knínice · Kořenec · Kotvrdovice · Kozárov · Krasová · Krhov · Křetín · Křtěnov · Křtiny · Kulířov · Kunčina Ves · Kunice · Kuničky · Kunštát · Lazinov · Lažany · Letovice · Lhota Rapotina · Lhota u Lysic · Lhota u Olešnice · Lipovec · Lipůvka · Louka · Lubě · Ludíkov · Lysice · Makov · Malá Lhota · Malá Roudka · Míchov · Milonice · Němčice · Nýrov · Obora · Okrouhlá · Olešnice · Olomučany · Ostrov u Macochy · Pamětice · Petrov · Petrovice · Prostřední Poříčí · Rájec-Jestřebí · Ráječko · Roubanina · Rozseč nad Kunštátem · Rozsíčka · Rudice · Sebranice · Senetářov · Skalice nad Svitavou · Skrchov · Sloup · Spešov · Stvolová · Sudice · Suchý · Sulíkov · Světlá · Svinošice · Svitávka · Šebetov · Šebrov-Kateřina · Šošůvka · Štěchov · Tasovice · Uhřice · Újezd u Boskovic · Újezd u Černé Hory · Úsobrno · Ústup · Valchov · Vanovice · Vavřinec · Vážany · Velenov · Velké Opatovice · Vilémovice · Vísky · Voděrady · Vranová · Vysočany · Závist · Zbraslavec · Žďár · Žďárná · Žernovník · Žerůtky
# Telgebaar

Het telgebaar is een gebaar dat men maakt om aan te duiden dat iets duur is en dat het tellen van geld symboliseert. Men maakt het telgebaar door met de duim en wijsvinger over elkaar te wrijven.
Men kan het telgebaar ook interpreteren als de gebaren die men maakt bij het tellen op de vingers. Deze manier van tellen kan verschillen tussen culturen. In het Westen begint men meestal met de wijsvinger, dan de middelvinger, vervolgens de ringvinger, de pink en ten slotte de duim, wanneer men met een vinger van de ene hand de vingers van de andere hand telt. Wanneer er wordt geteld met één hand, begint men meestal bij de duim.
Het gebaar om bijvoorbeeld in een restaurant af te rekenen is door met een hand in de lucht te doen alsof men schrijft.
# Lisandra Guerra

Lisandra Guerra Rodriguez (Matanzas, 31 oktober 1987) is een Cubaans voormalig baanwielrenster.

## Carrière

Guerra won haar eerste internationale prijzen op achttienjarige leeftijd toen ze zegevierde op de Pan-Amerikaanse kampioenschappen baanwielrennen bij de tijdrit en zilver won op de keirin en de sprint. In de jaren daarna zou ze nog zeven keer goud winnen op de tijdrit. Door haar successen op de Pan-Amerikaanse kampioenschappen is ze een van de succesvolste rensters in de geschiedenis van deze kampioenschappen. Ook op de wereldkampioenschappen zegevierde Guerra al op jonge leeftijd. In 2006 won ze brons op de tijdrit, een jaar later een zilveren en weer een jaar later een gouden medaille. Later in haar carrière won ze nog tweemaal brons op de keirin.
In 2008, 2012 en 2016 nam ze deel aan de Olympische Spelen. Haar beste resultaat behaalde ze in 2012 de kwartfinale haalde op de keirin en zesde werd.

## Palmares

| Jaar | P-AK | WK | Overige |
| Als elite |||||
| 2005 | 1 500m tijdrit 2 keirin 2 sprint | | |
| 2006 | 1 500m tijdrit 2 sprint | 3 500m tijdrit 8e sprint 17e keirin | |
| 2007 | 1 500m tijdrit 1 sprint 2 keirin | 2 500m tijdrit 4e sprint 13e keirin | Pan-Amerikaanse Spelen: 2 sprint |
| 2008 | | 1 500m tijdrit 7e sprint 10e keirin | Olympische Spelen: 10e sprint |
| 2009 | | 7e 500m tijdrit 7e keirin 13e sprint | |
| 2010 | 1 500m tijdrit 1 keirin 1 sprint 1 teamsprint | 9e 500m tijdrit 16e keirin 23e sprint | |
| 2011 | 1 500m tijdrit 1 keirin 1 sprint 3 teamsprint | 6e 500m tijdrit 6e keirin 13e sprint | Pan-Amerikaanse Spelen: 1 sprint 5e teamsprint |
| 2012 | 1 500m tijdrit 2 sprint | 6e 500m tijdrit 8e sprint 13e keirin | Olympische Spelen: 6e sprint 13e keirin |
| 2013 | 1 500m tijdrit 1 keirin 1 sprint 2 teamsprint | 3 keirin 4e 500m tijdrit 11e sprint |
| 2014 | 1 500m tijdrit 1 sprint 3 teamsprint 6e keirin | 4e 500m tijdrit 11e keirin 13e sprint | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 1 500m tijdrit 1 keirin 1 sprint 1 teamsprint |
| 2015 | 3 500m tijdrit 3 sprint | 3 keirin 9e 500m tijdrit 18e sprint | Pan-Amerikaanse Spelen: 2 keirin 2 teamsprint 8e sprint |
| 2016 | | 9e 500m tijdrit 13e keirin 30e sprint | Olympische Spelen: 17e keirin 20e sprint |
| 2017 | | | |
| 2018 | 4e 500m tijdrit 4e teamsprint | | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 4e 500m tijdrit 4e sprint 5e keirin |
| 2019 | 4e keirin 4e teamsprint 5e 500m tijdrit | | Pan-Amerikaanse Spelen: 2 keirin 5e sprint |
| 2020 | | | |
| 2021 | | | |
| 2022 | 5e teamsprint 8e 500m tijdrit | | |
* Pagina via Sports-reference.com
* ↑ (en) Robinson, Circles, Cuban Cyclist Lisandra Guerra Makes It to the Olympic Quarterfinals. Havana Times (6 augustus 2012). Geraadpleegd op 2 november 2024.
# Soester Natuurbad

Het Soester Natuurbad was tussen 1933 en 1990 een openluchtzwembad in de bossen ten zuiden van Soestduinen, aan de Van Weerden Poelmanweg in de gemeente Soest.
In 1933 werd het zwembad aangelegd in het kader van de werkverschaffing. Het bad had een oppervlakte van 11.000 m² en bevatte 20.000 m³ water; de oppervlakte van het terrein bedroeg bijna negen hectare. Op 17 juni 1933 werd het Soester Natuurbad officieel geopend waarbij onder meer de commissaris van de Koningin in Utrecht H. Th. s’Jacob en burgemeester G. Deketh aanwezig waren. Om de goede zeden te bewaren konden dames en heren gescheiden zwemmen; gemengd baden was alleen toegestaan op bepaalde tijden.
Na het herstel van schade en verwaarlozing die tijdens de Tweede Wereldoorlog waren opgetreden, heropende het Soester Natuurbad in 1946. Pas in 1951 was het herstel volledig voltooid. Het zwembad werd een populaire bestemming voor inwoners van Soest en de regio. Op 17 september 1951 werd de Soester Zwemvereniging De Duinkikkers opgericht in het zwembad. In 1961 kwam een grondige vernieuwing tot stand, de goten rondom de bassins verdwenen, er kwam een moderne duiktoren van vijf meter hoogte en een nieuw wedstrijdbad dat aan alle eisen van die tijd voldeed. Tot de vernieuwing had het zwembad natuurlijke vormen en zag het er vanuit de lucht uit als een meertje.
Het zwembad bleek voor de gemeente niet kostendekkend te exploiteren en in 1990 sloot het zijn poorten. Op het terrein staat nu het Hilton Royal Park hotel. In een deal waarin ook het terrein van het voormalige ziekenhuis Zonnegloren werd teruggegeven aan de natuur, mocht een projectontwikkelaar nog enkele appartementengebouwen realiseren op het terrein van het voormalige natuurbad.

## Literatuur

* Soester Natuurbad. Toen wij nog jong waren...!, Lex Bergers en Peter Beijer. ISBN 978-90-903117-0-8 In het boek is een tekening van Jean Marc van Tol opgenomen van Fokke en Sukke in het Soester Natuurbad.
# Werkkamp De Zomp

Werkkamp De Zomp was een van de twee werkkampen in de Nederlandse plaats Ruurlo. Tot 1942 deed het dienst als werkkamp voor de werkverschaffing. In 1942 werd het een Joods dwangarbeiderskamp.

## Geschiedenis en gebruik
### Werkkamp voor de werkverschaffing

Werkkamp De Zomp in Ruurlo was een in de jaren 1930 geopend kamp voor werklozen en was samen met Werkkamp De Pierik een van de twee werkkampen in het dorp. Het kamp had twee barakken, een huis en keuken voor de beheerder die ook kok was en een kantine. Ook waren er douches en een fietsenhok aanwezig. Het was gebouwd in het kader van de werkverschaffing. In 1939 waren er Nijmeegse werklozen gevestigd, die aan de burgemeester en wethouders vroegen om hen eenmaal per week naar hun gezin te laten reizen. In 1940 werd er op verzoek van de geestelijke verzorger van de werklozen in het kamp, een concert gehouden, voor de Rotterdamse werklozen die op dat moment in het kamp gehuisvest waren, door muziekvereniging Sophia’s Lust.

### Werkkamp voor Joodse dwangarbeiders

In 1942 werd De Zomp overgenomen door de SS en werd het een werkkamp voor Joodse dwangarbeiders; daar moesten ze onder meer sloten graven en de waterafvoer verbeteren. In de eerste maanden van het gebruik als werkkamp voor Joden vonden er verschillende activiteiten plaats en was het leven redelijk te noemen. Zo werd er gebiljart en gekaart in de kantine, kregen dwangarbeiders genoeg te eten en konden ze sigaretten en sigaren kopen.
In de zomer werd de beheerder naar een SS-bijeenkomst gestuurd, daar kreeg hij een cursus hoe hij het kamp moest leiden. Bij zijn terugkomst op het kamp werd meteen gebruik gemaakt van zijn cursus. Zo begon de beheerder met het doorzoeken van de barakken, moesten de dwangarbeiders een saluut brengen als hij langs kwam lopen en liet hij geen post meer toe tot het kamp. Door een lokale onderneemster, die een winkeltje had, konden de Joodse mensen toch stiekem post ontvangen en versturen, totdat de beheerder daarachter kwam. Als straf liet hij twee Joodse mensen uit het kamp naar het strafkamp Erika sturen.
Op 2 oktober 1942, tijdens de joodse feestdagen Soekot, wordt het kamp omsingeld door de nazi’s en werden alle Joden onder het mom van gezinshereniging gedeporteerd naar Kamp Westerbork.

### Latere gebruik van het kamp

Na de ontruiming door de Duitsers werd het kamp onder meer gebruikt voor gezinnen, vluchtelingen en als noodhospital. In 1946 was het kamp afgebroken en huisvestte er een kwekerij en tuinbouw.

## Literatuur

* Hans Andriesse, Aan een zijden draad. ISBN 9402318135 (Andriesse is een oud-dwangarbeider uit het Werkkamp De Zomp)
* De Harmonica bleef vijf jaar stil. - Ruurlo tijdens de Oorlogsjaren - Jan Oonk en Bert Leuverink
# Small interfering RNA

Small interfering RNA (= klein interfererend RNA) of siRNA bestaat uit 20 tot 25 nucleotiden lang RNA dat de expressie van genen beïnvloedt. SiRNA's worden aangemaakt door het Dicer-enzym tijdens de RNA-interferentiecyclus. Ze kunnen ook door onderzoekers van buiten in de celkern gebracht worden voor het uitschakelen van een gen.
Bij planten voorkomt het siRNA de vermenigvuldiging van virus-RNA, waarbij het mechanisme sterk lijkt op dat van het miRNA.
Een siRNA bestaat uit een meestal 21 nucleotide lang dubbelstrengs-RNA met aan de 3'-kanten een uitstekend stukje van twee nucleotiden. Het 5'-uiteinde van elke streng is gefosforyleerd, terwijl de 3'-uiteinden vrije hydroxylgroepen dragen.
Het inbrengen van siRNA in de celkern (transfectie) stuit op problemen, omdat het snel uit elkaar valt en de dubbelstrengsstructuur niet makkelijk permanent gehandhaafd kan worden. Daarom wordt het siRNA zodanig veranderd dat het afgelezen kan worden door bijvoorbeeld een plasmide. Hiervoor wordt een lus tussen de twee strengen aangebracht, waardoor het enkelstrengsgedeelte in de lus afgelezen kan worden. Hierbij wordt gebruikgemaakt van een RNA-polymerase III-promotor. Ook kan het in de cel gebracht worden met behulp van een virusinfectie. Het virusgenoom bevat dan de sequentie van een short hairpin RNA (shRNA) in zijn genoom. Na infectie wordt het viraal RNA ingebouwd in het genoom van de cel, waardoor de cel de short hairpin produceert. Na verwerking in de cel ontstaat siRNA.
# Gouwekanaal

Het Gouwekanaal is een Nederlands kanaal tussen de Hollandsche IJssel en de Gouwe nabij Gouda.
In de zomer van 1927 werd begonnen met de voorbereidende werkzaamheden voor het Gouwekanaal. De aanleg werd in het kader van de werkverschaffing uitgevoerd, zodat ongeveer 300 man met schop en kruiwagen jarenlang aan het kanaal hebben gewerkt.
Er was een kanaal geprojecteerd met een lengte van 2200 meter. Dit kanaal kwam door de Oostpolder in Schieland in Zuid-Holland te lopen. Door de vele problemen die men ondervond met de slappe veenbodem werd het project pas in 1936 opgeleverd.
Tot de aanleg van deze waterverbinding werd door het Rijk en de provincie besloten, omdat de vaarroute tussen Rotterdam en Amsterdam, de toen gebruikelijke route door de binnenstad van Gouda, steeds meer problemen opleverde. Het duurde soms wel 30 uur voordat een schip de stad gepasseerd was. Ook konden grotere schepen moeilijk of niet door de smalle sluizen in de stad. De afsluiting van het eb- en vloedwater van de Hollandse IJssel werd met het sluizencomplex, de Julianasluis geregeld.
Een ander onderdeel van het werk was de aanleg van een nieuw gemaal (het Mr. P.A. Pijnacker Hordijkgemaal) met het Stroomkanaal naar het Gouwekanaal, in gebruik bij het Hoogheemraadschap Rijnland.
Het Gouwekanaal was een aanzienlijke verbetering in tijd en capaciteit in de vaarroute van Noord naar Zuid en is ook nu (2009) nog steeds een druk gebruikte verbinding.
Bij het aanbrengen van nieuwe beschoeiing langs de Gouwe is door de Provincie Zuid-Holland een Fauna-uitstapplaats aangebracht. Dit geeft in het water levende dieren de gelegenheid de steile oever te beklimmen.
# Inductieverhitting

Inductieverhitting is een methode om een elektrisch geleidend voorwerp te verhitten door middel van een in het voorwerp geïnduceerde elektrische stroom. Inductieverhitting is een snelle, contact- en vlamloze manier van verwarmen. Om het voorwerp te verhitten wordt een uitwendig magnetisch wisselveld gegenereerd door een spoel waar een (hoogfrequente) wisselstroom doorheen loopt. Dit uitwendig magnetische wisselveld doet wervelstromen in het voorwerp ontstaan, beschreven door de inductiewet van Faraday. Het verschijnsel dat er warmte in een weerstand vrijkomt als er een elektrische stroom (wervelstromen in dit geval) doorheen loopt wordt het joule-effect genoemd. Hoe diep de warmte het voorwerp binnendringt hangt van de frequentie en het materiaal af. Lage frequenties (5 tot 30 kHz) dringen diep de materialen binnen. Hoge frequenties leiden tot een minder diepe penetratie in geleidende materialen, maar veroorzaken wel een sterkere verhitting, vooral aan de oppervlakken van het voorwerp, als gevolg van het skineffect. Daarnaast kunnen magnetische voorwerpen ook nog voor hystereseverhitting zorgen, waardoor het voorwerp nog sneller verhit wordt.

## Toepassingen

Inductieverhitting vindt vele verschillende toepassingen in allerlei takken van industrie. Met inductieverhitting worden producten geseald, gesmeed, gehard en gesoldeerd (hard en zacht). De bekendste manier van inductieverhitting is inductiekoken.
Inductieverhitting kan worden toegepast op heel grote voorwerpen, maar ook op heel kleine schaal (nanodeeltjes).

## Benodigdheden

Om voorwerpen met inductie te verwarmen is een installatie nodig voor het opwekken van het magnetische veld van de geschikte frequentie.
# Kamp Schut

Kamp Schut, gelegen aan de Schuttersteeg te Ede, was een werkkamp dat in 1941 in het kader van de Rijksdienst voor de Werkverruiming is gebouwd.

## Opbouw

Voor Kamp Schuttershof werd in 1940 een bouwvergunning aangevraagd door de Rijksdienst voor de Werkverruiming. Van het begin af aan werd het kamp door de bewoners en de bevolking van Ede Kamp Schut genoemd. Begin 1942 kwamen de eerste bewoners. Er was plaats voor 176 mensen. Het kamp bestond uit vijf woonbarakken, een wasbarak, een keuken en een kantine. De bewoners werden onder leiding van de Nederlandse Heidemaatschappij te werk gesteld bij ontginningswerkzaamheden.

## Joodse periode

Het kamp is gebruikt als Joods werkkamp, en eigenlijk in gebruik geweest als buffer voor Kamp Westerbork. Het redelijke rantsoen werd na enige tijd aanmerkelijk kleiner, omdat de bezetter het niet nodig vond om voldoende voedsel aan Joden te verstrekken. Zij werkten ook buiten het kamp, bijvoorbeeld aan stellingen in de buurt van de Valleistraat in Veenendaal. In de nacht van 2 op 3 oktober 1942 (Jom Kipoer) zijn alle Joodse mannen uit de werkkampen, zo ook die uit Kamp Schut, naar Kamp Westerbork afgevoerd. Hen was wijs gemaakt dat daar gezinshereniging zou plaatsvinden.
Onderzoek van het Gemeentearchief Ede bracht aan het licht dat er in 1942 ongeveer 150 Joodse mannen zaten opgesloten in het kamp. Het gemeentearchief achterhaalde de namen van 83 personen, van wie 66 de oorlog niet overleefden. Vrijwel alle mannen hadden een achternaam met de P, R of S, wat aantoonde dat de Duitsers de werkers op achternaam groepeerden.

## Na de oorlog

Het kamp werd in 1945 door de gemeente opgekocht, om er gezinnen in onder te brengen. Tussen 1959 en 1962 is het gesloopt. Van het kamp is nu niets meer over. Er is op de plek van het voormalige kamp een oprit naar de A30. De Schutterweg op het industrieterrein Schuttersveld is in de plaats gekomen voor de Schuttersteeg. Tijdens bouwwerkzaamheden werd een bordje met de naam kamp Schut aan de Schutterweg geplaatst. Dit stond echter niet op de juiste plek, maar herinnerde aan Kamp Schut.

## Literatuur

* Niek van der Oord (2003). Jodenkampen. Kampen: Kok.
* Wernër Löwenhardt (2004). Ik houd niet van reizen in oorlogstijd. Alkmaar: Uitgeverij René de Milliano.
# Mnesarchos (vader van Pythagoras)

Mnesarchos (ook soms foutief Mnemarchos genoemd) was de zoon van Euphron of Euthyphron en de vader van Pythagoras.
Hij was vermoedelijk niet, of niet volledig, van Griekse origine. Volgens auteurs als Clemens van Alexandrië (Strom., I p. 300; Schol., ad Plat. Rep. p. 420, ed. Bekk.) Diogenes Laërtius (VIII 1.) en Porphyrius (Vit. Pyth. 1.2.) was hij van Tyrrheniër uit Lemnos of Imbros. Volgens deze bronnen zou hij ook een graveerder van ringen geweest zijn.
Volgens andere bronnen die onder andere bij Diogenes Laërtius genoemd worden (VIII 1.), heette de vader van Pythagoras Marmacus, zoon van Hippasus, afkomstig uit Phlius.

## Referentie

* W. Smith, art. Mnesarchus (1), in W. Smith (ed.), A dictionary of Greek and Roman biography and mythology, II, Boston, 1867, p. 1106.
# Matt DeCaro

Matt DeCaro is een Amerikaans film- en theateracteur. Hij trad onder andere op in de film Mr. 3000 en in Symmetry.
Hij is bekend uit de televisieserie Prison Break waar hij de rol speelde van de bewaker Roy Geary uit de Fox River-gevangenis, die werd ontslagen na de grote uitbraak. In seizoen 2 ging hij samen met Brad Bellick op zoek naar de ontsnapte gevangenen.
# Vlag van de Northwest Territories

De vlag van de Northwest Territories werd aangenomen op 31 januari 1969. De vlag bestaat uit drie verticale banden in de kleuren blauw, wit en blauw. Het blauw staat voor de wateren in de provincie, het wit staat voor het ijs. De middelste band neemt de helft van de breedte van de vlag in, zoals ook in de vlag van Canada het geval is. In het midden van deze band staat het wapenschild van het territorium.
Het schild is diagonaal verdeeld in rood en groen door een golvende snede, met de zilveren kop van een poolvos aan de bovenkant en gouden balken aan de onderkant; in de zilveren schildhoofd, dat is verdeeld door een zigzagsnede, is een blauwe golvende balk. Rood staat voor de toendra in het noorden, groen voor de beboste gebieden in het zuiden; de scheidingslijn symboliseert de boomgrens. De goudstaven in het groene veld en de kop van een poolvos in het rode veld vertegenwoordigen minerale rijkdommen en pelzen, de basis van de rijkdom van de regio. De kop van het schild vertegenwoordigt de Noordwestelijke Doorvaart door het pakijs.
# Vlag van Nunatsiavut

De vlag van Nunatsiavut is de vlag die door de Labrador Inuit Association is aangenomen om de Inuit van Labrador en hun Land Claims Settlement Area, Nunatsiavut genaamd, te vertegenwoordigen. Op de vlag staat de traditionele Inuit inuksuk in de kleuren wit, blauw en groen, die de vlag van Labrador weerspiegelen.
De vlag werd een officieel symbool van de regio na de ratificatie van de Labrador Inuit Constitution op 1 december 2005. Schedule 1-C van de grondwet definieert de vlag met een gekleurde schets.