OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Madou (band)

Madou is een Belgische en Nederlandstalige muziekgroep die opgericht werd door componist en multi-instrumentalist Wiet Van de Leest en zangeres Vera Coomans.

## Geschiedenis

Van de Leest en Coomans verlieten in 1979 de folkformatie Rum, om zich te richten op hun eigen project. Madou kende kortstondig succes met de singles Witte nachten en Niets is voor altijd, met teksten van Jan Devos. De groep maakte slechts één album, in 1982 (zie onder).
De muziek van Madou vormde begin jaren 1980 een unieke combinatie in het Nederlandstalige muzieklandschap: in de melodieën waren de folk-invloeden nog sterk te horen, maar de teksten behandelden het, vaak bittere, leven van nu. Gebroken relaties en de harde dagelijkse werkelijkheid vormden de thematiek, waaraan de stem van Coomans nog een extra tragische toets toevoegde. Het derde element was het eerder moderne instrumentarium waarmee de plaat was gearrangeerd (zie onder) waardoor de associatie met de traditionele folk moeilijk te maken viel.
De eigentijdse maar ongewone combinatie sloeg niet aan en de groep werd ontbonden. Beide muzikanten verzeilden in de anonimiteit. Tot de hernieuwde populariteit van de folk vanaf omstreeks 2000, en dan vooral de vele hybride vormen van folk die sindsdien zijn ontstaan, de muziek van Madou een cultstatus bezorgden. In 2005 bracht Vera Coomans met de muzikanten van Jaune Toujours het oude repertoire onder de naam Madouce.
Veertig jaar na het ontstaan van de groep, kreeg de band, onder impuls van Thomas Devos en Louis Van de Leest, een doorstart. In februari 2021 kwam een nieuwe single uit, "Ronquières", gevolgd door een tweede album op 24 september 2021. Later bracht Madou een Rewind-concert in de Ancienne Belgique, dat een jaar later werd gevolgd door een nieuwe single 'Mooie Dag'. Een EP wordt in het najaar van 2024 verwacht.

## Discografie
### Albums

* Madou (1982)
* Is er iets? (2021)

### Singles

* Witte Nachten (1981)
* Niets is voor Altijd (1982)
* Gas (1983)
* Ronquières (2021)
* Mooie Dag (2024)
* ↑ Madou - Witte Nachten, YouTube (audio). Gearchiveerd op 6 juli 2023.
* ↑ Madou - Niets is voor altijd; YouTube (audio). Gearchiveerd op 12 februari 2021.
* ↑ Bogaert, Paul, Bel de hulpdiensten! Over de geweldige songteksten van Jan Devos (Madou). Gearchiveerd op 28 mei 2023.
* ↑ Biografie Madou, Last.fm. Gearchiveerd op 30 november 2021.
* ↑ Achtergrond - Madou - Ronquières | daMusic. daMusic online muziekmagazine. Gearchiveerd op 11 februari 2021. Geraadpleegd op 15 februari 2021.
* ↑ madou-bekroont-haar-comeback-met-het-fantastische-is-er-iets. Gearchiveerd op 13 december 2021. Geraadpleegd op 13 december 2021.
* ↑ REWIND: Madou XL plays ‘Madou’ (1982). www.abconcerts.be. Gearchiveerd op 2 juni 2024. Geraadpleegd op 2 juni 2024.
* ↑ Discografie Madou; Muziekarchief. Gearchiveerd op 17 oktober 2021.
# Maquis (album)

Maquis is een album van de Belgische punkgroep Red Zebra uit 1983. De plaat verscheen bij Parsley.
In 2002 verscheen een geremasterde versie.

## Nummers

Kant 1
* Polar Club
* Search Party
* The Beauty of the Beast
* Beirut by Night
Kant 2
* "Lust"
* Paradise Lost
* "Mice and Men"
* Celebrity City
* Montenegro

## Meewerkende artiesten

Producer
* Jean-Marie Aerts
Muzikanten
* Ann Tuts (achtergrondzang)
* Chery Derycke (basgitaar)
* Geert Maertens (gitaar)
* Jan Weuts (trompet)
* Johan Isselée (drums)
* Peter Slabbynck (zang)
* Pieter Vreede (basgitaar)
* ↑ Red Zebra - Maquis; Muziekarchief. Gearchiveerd op 14 december 2013.
* ↑ Red Zebra - Maquis (remastered); Muziekarchief. Gearchiveerd op 28 december 2021.
# Marrakech Emballages Ensemble II

Marrakech Emballages Ensemble II (2000) was het derde album van de Belgische band Think of One.

## Tracklist

* Den Antwaarpse Shabi
* Moana
* Allile
* Gnawa power
* Trap het af
* Le bizou d'un scorpion
* Rou dana malki
* Whalloo (live at AB-Club)
* Waltz Delire (live at AB-Club)

## Meewerkende muzikanten

* Abdelkebir Bensalloum (qraqeb, santir, zang)
* Amina Tkerkich (bendir, zang)
* Bart Maris (trompet)
* David Bovée (gitaar)
* Eric Morel (saxofoon)
* Hassan Markhi (darboeka, ud, viool, zang)
* Lalabrouk Loujabe (percussie, zang)
* Roel Poriau (drums)
* Tomas De Smet (basgitaar, contrabas)
* ↑ http://www.muziekarchief.be/albumdetails.php?ID=20554. Gearchiveerd op 30 juni 2024.
# Oh Lieve Vrouwe Toren

Oh Lieve Vrouwe Toren is een Vlaams liedje van La Esterella uit 1953. Het lied is een ode aan de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Antwerpen, de stad waar de zangeres geboren en getogen was. Muziek en tekst van het lied zijn van Jo Dante, pseudoniem van de uit Nederland afkomstige pianist, dirigent en componist Johnny Steggerda.
In 1988 nam La Esterella een nieuwe versie van het nummer op met arrangementen van Theo Breuls. Deze versie verscheen op de LP Liedjes die ik steeds graag zong.
In 2009 werd het lied opgenomen in de Eregalerij van het Vlaamse lied van Radio 2.
# Redshift (band)

Redshift (genoemd naar de Roodverschuiving), is een band uit het Verenigd Koninkrijk.
Redshift speelt elektronische muziek uit de Berlijnse School voor elektronische muziek, ter vergelijking bijvoorbeeld Klaus Schulze en Tangerine Dream uit hun beginperiode. Het wordt ook wel retro-elektronische muziek genoemd vanwege het gebruik van "antiek instrumentarium" uit de jaren zeventig, zoals mellotron en Moog, liefst niet gesampled. De band werd gevormd door Mark Shreeve, James Goddard, Julian Shreeve en Rob Jenkins. Deze laatste verliet de band in 2003. Al een aantal jaren verschilt de samenstelling van de groep van album tot album, Mark Shreeve is de centrale persoon. Bij het verschijnen van Life to come is hij nog het enige bandlid.
Met het overlijden van Mark Shreeve in 2022 kwam een eind aan Redshift.

## Discografie

* Redshift (1996, studioalbum; 2006, remastered)
* Redshift II - Ether (1997, Tracks 1 & 4 live @ Jodrell Bank - 1996)
* Redshift III - Down Time (1999, studioalbum)
* Redshift IV - Siren (1999, live @ Huizen, Holland - 1999)
* Redshift V - Halo (2002, studioalbum)
* Redshift VI - Faultline (2002, live @ Hampshire Jam Festival 2 - 2002)
* Redshift Wild (2002) (alleen verkrijgbaar tijdens concerten`)
* Redshift VII - Oblivion (2004, studioalbum)
* Redshift VIII - Toll (2006, live @ ELive festival - 2004)
* Redshift Wild 2 (2006 - Rehearsals & studio sessions, nieuwe versie van Wild 1)
* Redshift IX - Last (2007, live at Hampshire Jam Festival 5 2006)
* Turning Towards Us (2008, studioalbum)
* Redshift Wild 3 (2010, live compilatie)
* Colder (2011, live)
* Life to come (2015, studio)
De albums zijn moeilijk verkrijgbaar, ze hebben een eigen platenlabel (Distant Sun Production) dat alleen via internet, Bandstand en gespecialiseerde winkels te verkrijgen zijn. De cd’s worden veelal in kleine oplagen geperst.

## Opmerking

De beginletters van de subtitels van de albums vormen samen de naam van de groep. Dit kwam pas tot uiting bij de release van Last, daarin liggen in het boekwerkje de compact discs op een rijtje getoond. De "O" van oblivion wordt daar gebruikt als de "." (punt) op de letter "l" van last (samen een "i").
* (r)edshift
* (e)ther
* (d)own Time
* (s)iren
* (h)alo
* (i) (zie boven)
* (f)aultline
* (t)oll
# Podbrđe (Popovača)

Podbrđe is een plaats in de gemeente Popovača in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 189 inwoners (2001).
# Rozane

Rozane is een Nederlandstalig liedje van de Belgische zanger Wim De Craene uit 1975. In dit lied bezingt hij zijn liefde voor Rozane, een tactisch gekozen pseudoniem voor de Vlaamse actrice Chris Thys, zus van Leah Thys, omdat zijn toenmalige vrouw Roos heette.
De B-kant van de single was het liedje Sara. Beide nummers verschenen op zijn album Brussel.

## Meewerkende artiesten

* Producer:
** Al Van Dam
* Muzikanten:
** Wim De Craene (zang en gitaar)
** Clee Van Herzeele (tuba)
** Luc De Clus (gitaar, elektrische gitaar, steelgitaar)
** Paul Lambert (piano, orgel)
** Peggy Coolens (zang)
** Raf Lenssens (drums)
* ↑ Wim De Craene - Rozane; Muziekarchief (lied). Gearchiveerd op 1 december 2024.
* ↑ Knack, 29 juli 2020, pagina 52, Niemand zou vermoeden dat Rozanne eigenlijk Christiane was, want De Creane toenmalige vrouw heette Roos.
* ↑ Wim De Craene - Rozane (single); Muziekarchief. Gearchiveerd op 19 juni 2024.
* ↑ Wim De Craene - Brussel (album); Muziekarchief. Gearchiveerd op 18 juni 2024.
# Seven Horses in the Sky

Seven Horses in the Sky is een Engelstalig lied van de Belgische band The Pebbles uit 1968.
Het nummer wordt door velen als de beste Belgische popsong ooit beschouwd en bereikte in 1969 een vijfde plaats in de top 30 waarin het nummer elf weken verbleef.
De B-kant van de single heette To the Rising Sun.

## Meewerkende artiesten

* Producer: Jean-Claude Petit
* Muzikanten:
** Bob Bobott (gitaar, zang)
** Fred Bekky (gitaar, zang)
** Luk Smets (keyboards, zang)
** Marcel De Cauwer (drums, percussie)
** Miel Gielen (basgitaar, zang)
* ↑ The Pebbles - Seven Horses in the Sky; Muziekarchief (liedje). Gearchiveerd op 12 april 2024.
* ↑ Biografie The Pebbles; Muzikum!
* ↑ De Top 100-week; Joe FM (nummer 80: biografie
* ↑ Big In Belgium - Het verhaal van de Belgische pop;Jan Delvaux; Hadewijch/Studio Brussel; 1997
* ↑ The Pebbles - Seven Horses in the Sky; Muziekarchief (single). Gearchiveerd op 10 januari 2019.
# Podgora (Kumrovec)

Podgora is een plaats in de gemeente Kumrovec in de Kroatische provincie Krapina-Zagorje. De plaats telt 42 inwoners (2001).
# Podgorje (Virovitica)

Podgorje is een plaats in de gemeente Virovitica in de Kroatische provincie Virovitica-Podravina. De plaats telt 827 inwoners (2001).
# Podgrađe (Nijemci)

Podgrađe is een plaats in de gemeente Nijemci in de Kroatische provincie Vukovar-Srijem. De plaats telt 486 inwoners (2001).
# Stroom (lied)

Stroom is een Nederlandstalig liedje van de Belgische band Arbeid Adelt! uit 1985.
Het nummer was de B-kant van de single Décoiffé.
Het nummer werd gecoverd door Vive la Fête.

## Meewerkende artiesten

* Muzikanten
** Jan Vanroelen (gitaar, keyboards)
** Dani Klein (backing vocals)
** Marcel Vanthilt (keyboards, zang)
** Willy Willy (gitaar)
* ↑ Arbeid Adelt - Découffé; Discogs. Gearchiveerd op 19 februari 2021.
* ↑ Arbeid Adelt - Stroom; Muziekarchief (lied). Gearchiveerd op 31 januari 2023.
* ↑ Arbeid Adelt - Stroom; BRT; YouTube. Gearchiveerd op 26 februari 2013.
* ↑ Arbeid Adelt - Découffé; Muziekarchief (single). Gearchiveerd op 26 februari 2022.
* ↑ Vive La Fete version van Stroom; YouTube (video). Gearchiveerd op 7 maart 2019.
# Podivín

Podivín (Duits: Gostl) is een Tsjechische stad in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Břeclav.
Podivín telt 2873 inwoners (2005).
Podivín heeft een voormalige synagoge en een voormalig Joods getto.
De Trkmanka mondt uit in de Dyje (Duits: Thaya) ten zuidwesten van het stadscentrum.

## Vervoer

Podivín heeft een station aan de spoorlijn Havlíkův Brod – Kúty.
De stad ligt aan de autosnelweg E65 en heeft een eigen afslag (41).

## Aangrenzende gemeenten

Aangrenzende gemeenten :
| Rakvice | Velké Bílovice |
| Lednice | Ladná |
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Železniční trať Havlíčkův Brod - Kúty op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Český úřad zeměměřický a kadastrální (afgekort: ČÚZK, Nederlands: Tsjechische landmetingen en kadastrale dienst)
Bavory · Boleradice · Borkovany · Bořetice · Brod nad Dyjí · Brumovice · Břeclav · Březí · Bulhary · Diváky · Dobré Pole · Dolní Dunajovice · Dolní Věstonice · Drnholec · Hlohovec · Horní Bojanovice · Horní Věstonice · Hrušky · Hustopeče · Jevišovka · Kašnice · Klentnice · Klobouky u Brna · Kobylí · Kostice · Krumvíř · Křepice · Kurdějov · Ladná · Lanžhot · Lednice · Mikulov · Milovice · Moravská Nová Ves · Moravský Žižkov · Morkůvky · Němčičky · Nikolčice · Novosedly · Nový Přerov · Pavlov · Perná · Podivín · Popice · Pouzdřany · Přítluky · Rakvice · Sedlec · Starovice · Starovičky · Strachotín · Šakvice · Šitbořice · Tvrdonice · Týnec · Uherčice · Valtice · Velké Bílovice · Velké Hostěrádky · Velké Němčice · Velké Pavlovice · Vrbice · Zaječí
# Als ik boven op de Dom kom

Als ik boven op de Dom kom is een lied van de Nederlandse zanger/komiek Rijk de Gooyer. Het werd in 1956 uitgebracht. Later werd het herbewerkt uitgebracht door zijn eveneens uit de stad Utrecht afkomstige collega Herman Berkien. Het raakte daardoor bekend onder de noemer Als ik boven op de Dom sta.
In het Stads-Utrechts wordt de liefde voor de stad bezongen en komt onder meer de Domtoren langs. Het lied geldt, samen met Uterech mu stad van Berkien, als het officieuze Utrechtse volkslied.
Naast De Gooyer en Berkien zouden nog diverse anderen het lied gaan vertolken, waaronder Herman van Veen. In 2003 nam de rockband Carrera het nummer op voor het album Freaky deaky Dutch. De Gooyer figureerde in een videoclip van deze uitvoering.
* ↑ Als ik boven op de Dom kom (zie ook credits). open.spotify.com. Geraadpleegd op 7 december 2024.
* 1 2 Het Utrechts volkslied. utrechtaltijd.nl (13 mei 2019). Geraadpleegd op 7 december 2024.
* ↑ CARRERA - Als Ik Boven Op De Dom Kom. Gearchiveerd op 22 augustus 2019.
# Portret van een meisje in het blauw

Portret van een meisje in het blauw is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Johannes Verspronck, olieverf op doek, 82 x 66,5 centimeter groot, gemaakt in 1641. Het werk bevindt zich in de collectie van het Rijksmuseum. Het schilderij werd nagelaten door Mari Paul Voûte (1856-1928) in november 1928 aan de Vereniging Rembrandt die het schonk aan het Rijksmuseum. Het was afkomstig uit de collectie van de groothertog van Oldenburg.

## Context

Tijdens de Gouden Eeuw kwam de macht in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden toe aan regenten, afkomstig uit de gegoede burgerij. Deze nieuwe groep machthebbers liet zich veelvuldig portretteren. Ook hun kinderen werden daarbij niet vergeten. Bijzonder is dat kinderen in de zeventiende eeuw vaak geportretteerd werden als kleine volwassenen. Voorbeelden zijn te vinden in het werk van vooraanstaande schilders als Gerard ter Borch, Dirck Santvoort, Wybrand de Geest en Caesar van Everdingen. Het bekendste kinderportret uit de zeventiende eeuw is wellicht Versproncks Meisje in het blauw, te zien in het Rijksmuseum. Op 15 september 1945 verscheen haar afbeelding op het nieuwe Nederlandse bankbiljet van 25 gulden.

## Afbeelding

De identiteit van het meisje in het blauw is altijd onbekend gebleven, maar onmiskenbaar is dat het in opdracht van een rijke burgerfamilie moet zijn gemaakt. Misschien kwam ze uit Haarlem, aangezien Verspronck daar woonde. Ze draagt delicate kleding en dure sieraden, door Verspronck uiterst gedetailleerd en verfijnd weergegeven. Haar jurk is bestikt met goudbrokaat. De kanten kraag en manchetten zijn voor die tijd uiterst modern. Parels en een verenwaaier maken haar beeltenis compleet.
Het meisje staat tegen een neutrale, egale achtergrond, los van de omgeving, waardoor alle aandacht op haar persoon wordt gericht. Dit wordt nog geaccentueerd door een subtiel spel van licht en schaduw, waardoor ze zachtjes wordt omfloerst. Met een twinkeling in haar donkere ogen kijkt ze de toeschouwer aan. Het werk intrigeert tot op de dag van vandaag, misschien niet zozeer door de technische begaafdheid waarmee het is geschilderd, maar vooral door tegenstelling tussen haar kinderlijke argeloosheid en het naar hedendaagse begrippen merkwaardige keurslijf van haar kostbare volwassen kleding.

## Galerij

* Dirck Santvoort: Jongen in het wit, 1641
* Wybrand de Geest: Portret van een staande jongen, circa 1640
* Caesar van Everdingen: Portret van een twee jaar oude jongen met een appel en een vink, 1664
* Gerard ter Borch: Portret van Helena van der Schalcke, 1648

## Literatuur en bronnen

* Judikje Kiers, Fieke Tissink: Der Glanz des Goldenen Jahrhunderts. Holländische Kunst des 17.Jahrhunderts. Gemälde, Bildhauerkunst und Kunstgewerbe. Waanders, Zwolle, 2000, blz. 166-167. ISBN 9040094365
* Din Pieters: Het Nederlandse Kunst Boek. W-books, Zwolle, 2016, blz. 92. ISBN 9789462581104
# Podum

Podum is een plaats in de gemeente Otočac in de Kroatische provincie Lika-Senj. De plaats telt 43 inwoners (2001).
# Vindegij Mijn Gat (Ni te Dik in deze Rok)

Vindegij Mijn Gat (Ni te Dik in deze Rok) is het debuutalbum van de Belgische band Clement Peerens Explosition uit 1999.
Het album was cd van de week in april 1999 van Het Belgisch Pop & Rock Archief.
Er verschenen voorafgaand twee ep's, met name Foorwijf en Dikke Lu. Daarnaast verscheen de single Asbak (van Sid Vicious). Titeltrack van het album was Vindegij Mijn Gat (Ni te Dik in deze Rok) Het album bevatte een cover van Beats of Love van Nacht und Nebel, hiervoor werd een beroep gedaan op Daisy Aertbeliën.
Het album stond 20 weken in de Ultratop 200 Albums van 1 mei 1999 tot 11 september 1999 en bereikte haar hoogste positie (3de) op 15 mei 1999. De ep Foorwijf, die het album voorafging in 1995, kwam binnen in de hitparade op 1 april 1995, alwaar het 12 weken verbleef met een hoogste ranking van 18e.

## Tracklist

Het album bevatte volgende nummers:
* Vindegij Mijn Gat (Ni te Dik in deze Rok)
* Boecht van Dunaldy
* Zagen
* Filiaal van de Hel
* Dikke Lu
* Loeten
* 't Is Altijd Iets met die Wijven
* Asbak (van Sid Vicious)
* Maar Niet met Mij
* Foorwijf
* Pinokkio
* Als Ik Er Ene Geef
* Beats of Love

## Meewerkende muzikanten

* Muzikanten:
** Clement Peerens (gitaar, zang)
** Daisy Aertbeliën (zang)
** Sylvain Aertbeliën (basgitaar)
** Vettige Swa (drums)
* ↑ Clement Peerens Explosition - Vindegij Mijn Gat; Muziekarchief. Gearchiveerd op 7 december 2024.
* ↑ CD Van De Week: The Clement Peerens Explosition - Vindegij mijn gat (niet te dik in deze rok); Het Belgisch Pop & Rock Archief; April 1999. Gearchiveerd op 5 juli 2024.
* ↑ CPeX - Foorwijf!; Muziekarchief (ep). Gearchiveerd op 20 juli 2024.
* ↑ CPeX - Dikke Lu; Muziekarchief (ep). Gearchiveerd op 2 december 2024.
* ↑ Studio Lier: CPEX - Foorwijf & Dikke Lu; YouTube (live video). Gearchiveerd op 20 maart 2023.
* ↑ CPeX - Asbak (van Sid Vicious); Muziekarchief (single). Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ CPEX - Asbak (van Sid Vicious); YouTube (audio)
* ↑ Peulengaleis: CPEX - Vinde gij mijn gat; YouTube (video). Gearchiveerd op 20 maart 2023.
* ↑ Beats of Love; Who sampled, explore the DNA of music
* ↑ CPEX - Vindegij Mijn Gat; Ultratop
* ↑ CPeX - Vindegij Mijn Gat; Discogs (album). Gearchiveerd op 19 februari 2021.
# Zeven anjers, zeven rozen

Zeven anjers, zeven rozen is een Nederlandstalig liedje van de Belgische zanger Willy Sommers uit 1971.
De B-kant van de single was het liedje Gina.
Hij verkocht meer dan 100.000 plaatjes in Vlaanderen en stond negentien weken op nummer één in de hitparade. In de Spaanse, Duitse en Franse hitlijsten werden Sieben Küsse, Sieben Rosen en Siete Rosas, Siete Besos eveneens grote hits. In het Frans werd het lied gecoverd door Crazy Horse onder de titel Une fleur, rien qu'une rose.
In 2005 werd een remix van het nummer opgenomen met "Daan en Seppe", twee animatiefiguren van Jeroom. Er werd ook een videoclip bij deze nieuwe opname gemaakt, waarbij Daan en Seppe volledig stoned naar Zeven anjers, zeven rozen luisteren en het lied geweldig vinden. Het idee is vergelijkbaar met de remix en videoclip van I Got You Babe die Cher in 1994 opnam met Beavis and Butt-head.
In 2021 coverde Bert Ostyn, de frontman van Belgische band Absynthe Minded, Zeven anjers, zeven rozen in het televisieprogramma Liefde voor muziek.
* ↑ Zeven anjers, zeven rozen (lied), Muziekarchief. Gearchiveerd op 31 oktober 2023.
* ↑ Zeven anjers, zeven rozen (single), Muziekarchief. Gearchiveerd op 31 oktober 2023.
* ↑ Bert Ostyn van Absynthe Minded steelt de show in eerste 'Liefde voor muziek': "Dit kon ik niet in het Engels vertalen". Het Nieuwsblad. Gearchiveerd op 15 februari 2021. Geraadpleegd op 19 februari 2021.
# Les Pinthières

Les Pinthières is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 156 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dreux.

## Geografie

De oppervlakte van Les Pinthières bedraagt 4,0 km², de bevolkingsdichtheid is 39,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Les Pinthières met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Pieter Uijlenbroek

Pieter Johannes Uijlenbroek ook: Pieter Johannes Uylenbroek (Amsterdam, 25 november 1797 - Leiden, 11 december 1844) was een Nederlandse sterrenkundige, natuurkundige en wiskundige. Hij was directeur van de Sterrewacht Leiden.

## Leven

Hij was de zoon van de boekhandelaar en dichter Pieter Johannes Uylenbroek (1748 - 1808) en diens tweede vrouw Cornelia Maria Janszen (~1760 - 1801). Hij werd na de dood van zijn ouders opgenomen het Instituut voor Talen, Kunsten en Wetenschappen van admiraal Jan Hendrik van Kinsbergen in Elburg. In 1814 ging hij naar het Athenaeum Illustre in Amsterdam waar hij eerst theologie studeerde bij Joannes Willmet. Door Jean Henri van Swinden raakte hij geïnteresseerd in de natuurwetenschappen. In 1818 vertrok hij naar de Universiteit Leiden waar hij in 1820 bekend werd door de beantwoording van een prijsvraag over hydrostatica. Naast natuurwetenschappen studeerde Uijlenbroek de Arabische taal bij Hendrik Arent Hamaker.
Uijlenbroek werd op 13 mei 1822 per koninklijk besluit benoemd tot lector in de wis- en natuurkunde met als leeropdracht astronomie. Op 14 juni 1822 promoveerde hij bij Jean Henri van Swinden op een proefschrift met de titel Specimen Geographico-Historicum exhebens Dissertationem de Ibn Haakalo Geographo, nec non Descriptionem Iraeae Persicae, cum ex eo Scriptore tum ex aliis Mss. Arabicis Bibl. L.B. petitam. Na het overlijden van Cornelis Ekama (directeur van de Sterrewacht Leiden) in 1826 werd hij benoemd tot buitengewoon hoogleraar met als leeropdracht astronomie en natuurkunde. In 1833 publiceerde hij twee boeken over de wiskundige en filosofische manuscripten van Christiaan Huygens in de Universiteitsbibliotheek Leiden met de titel Christiani Hugenii aliorumque seculi XVII. virorum celebrium Exercitationes mathematicae et philosophicae ex Manuscriptis in Bibliotheca Academiae Lugduno-Batavae servatis edidit P.J.U. Hagae Comit. ex Typogr. Regia.. Op 7 september werd hij ten slotte benoemd tot gewoon hoogleraar.
In 1835 ontving Frederik Kaiser, assistent op de Sterrewacht een eredoctoraat bij Uijlenbroek. Terwijl Uijlenbroek zich bezig hield met theoretische sterrenkunde, beoefende Kaiser praktische sterrenkunde en zou hem opvolgen als directeur van de Sterrewacht. In 1837-1838 was Pieter Uijlenbroek rector magnificus van de Universiteit Leiden, waar hij een rede hield over Constantijn Huygens (de Fratritus Christiano atque Constantino Hugenio, artis dioptricae cultoribus). In 1838 maakte hij met Antoine Lipkens en Rehuel Lobatto deel uit van een Nederlandse commissie in Parijs om standaarden van lengte- (el) en gewichtsmaten (Nederlands pond) te controleren. Ook werd een kopie van de platina meter verkregen. Op 19 december 1829 werd Uijlenbroek corresponderend lid en op 20 juli 1833 gewoon lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Tevens werd hij in 1840 benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Uijlenbroek trouwde in 1823 met Pauline Maria Sanderus (1797–1864). Zij kregen zes kinderen waarvan er drie volwassen werden: Georg Uylenbroek (1825–1877), Paulina Maria Uylenbroek (1829-1891) en Pieter Johannes Uylenbroek (1824-1863).