OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sneeuwwitte kaaszwam

De sneeuwwitte kaaszwam (Tyromyces chioneus) is een schimmel uit de familie Incrustoporiaceae. Hij leeft saprotroof op takken en stammen van loofbomen. Hij is bekend van berk (Betula), eik (Quercus), Fagus, populier (Populus). Hij komt het meest voor in loofbossen en gemengde bossen op zandgrond. Hij veroorzaakt witrot.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De vruchtlichamen zijn halfrond of bijna cirkelvormig, afmeting 2-8 × 3-10 cm, dikte 1-3,5 cm. Het bovenoppervlak is aanvankelijk wit voordat het veroudert tot geelachtig of grijsachtig, en heeft een textuur die varieert van glad tot tomentose. De onderkant heeft witte tot crèmekleurige, ronde tot hoekige poriën van 3–4 per millimeter. Het vlees is zacht en vlezig als het jong is, maar wordt hard en broos als het ouder wordt of als het droog is. Het heeft een milde of onduidelijke smaak en een aangename geur.
De soort is oneetbaar.
De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn glad, cilindrisch, hyaliene, met afmetingen van 4–5 × 1,5–2 µm. Onder invloed van KOH worden ze glazig. De basidia zijn 4-sporig, knotsvormig en meten 10–15 × 4–5 µm; Ze hebben een gesp aan hun basis. Het heeft een dimitisch hyfensysteem en bestaat uit generatieve en skelethyfen. De generatieve hyfen hebben gespen en zijn complex vertakt. De skelethyfen zijn daarentegen dikwandig, zelden vertakt en hebben een diameter van 2-4,5 µm. Hoewel cystiden afwezig zijn in het hymenium, zijn er gefuseerde cystidiolen (onrijpe cystiden) van 15-20 × 4-5 µm.

## Verspreiding

Het is een wijdverspreide schimmel en heeft een circumpolair verspreidingsgebied in gematigde boreale dennenbossen van Azië, Europa en Noord-Amerika.
In Nederland komt de sneeuwwitte kaaszwam algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

## Naamgeving

De soort werd voor het eerst beschreven als Polyporus chioneus door Elias Fries in 1815. In 1881 werd hij door Petter Karsten overgebracht naar het geslacht Tyromyces. Tyromyces chioneus is de typesoort van Tyromyces. De soortaanduiding chioneus betekent "sneeuw", verwijzend naar de witte kleur.
# Vilaine

De Vilaine is een rivier in Bretagne, Frankrijk. Hij ontspringt in het departement Mayenne, in de heuvels van Juvigné, en mondt uit in de oceaan tussen de gemeenten Camoël (le Moustoir) en Pénestin (Tréhiguier).
De voornaamste zijrivieren zijn de Ille, de Vaunoise, de Seiche, de Meu, de Oust, de Isac en de Cantache.

## Regio's, departementen en gemeenten

De Vilaine stroomt door vier departementenː Mayenne, Ille-et-Vilaine, Morbihan en twee maal even door het departement Loire-Atlantique. Dit zijn de gemeenten en plaatsen, in stroomafwaartse volgorde:
* Mayenne: Juvigné, La Croixille, Bourgon
* Ille-et-Vilaine: La Chapelle-Erbrée, Vitré, Pocé-les-Bois, Saint-Aubin-des-Landes (Les Lacs), Saint-Jean-sur-Vilaine, Châteaubourg, Servon-sur-Vilaine, Brécé, Noyal-sur-Vilaine, Acigné, Cesson-Sévigné, Rennes, Chavagne, Bruz, Pont-Péan (le Boël), Guichen (Halte-de-Laillé, la Bouëxière), Bourg-des-Comptes, Pléchâtel, Saint-Malo-de-Phily, Messac, Guipry (le Port de Guipry), Mâlon, Sainte-Anne-sur-Vilaine (Port de Roche), Beslé, La Chapelle-de-Brain
* Loire-Atlantique: Avessac (Painfaut)
* Ille-et-Vilaine: Sainte-Marie (la Groussinais, les Essarts), Massérac, Redon
* Loire-Atlantique: Saint-Nicolas-de-Redon
* Morbihan: Rieux, Théhillac (Pont de Cran), Béganne (Pellouan), Bringin, Trévineuc (Foleux), Péaule (le Château), Nivillac (Cassan, la Ville Danet), Marzan (Penhap), La Roche-Bernard, Férel (la Grée, Drézet, Trémorel, le Gastre), Arzal, Camoël (Ville Roche, la Grée, le Moustoir), Pénestin (Tréhudal, Tréhiguier).
* Gemeinsame Normdatei: 4306566-1
* Virtual International Authority File: 235175675
* WorldCat (via VIAF): 235175675
# Avenidas Novas (Lissabon)

Avenidas Novas is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Lissabon en telt 23.261 inwoners (2021).

## Indeling

In 2012 werd de freguesia Avenidas Novas gevormd uit de samenvoeging van twee freguesia's.
| Huidige freguesia | Huidige freguesia | Huidige freguesia | Freguesias voor 2012 | Freguesias voor 2012 | Freguesias voor 2012 |
| Freguesia | Inwoners | Oppervlakte | Freguesias | Inwoners | Oppervlakte |
| Avenidas Novas | 21.625 | 2,99 km² | Nossa Senhora de Fátima | 15.283 | 1,91 km² |
| Avenidas Novas | 21.625 | 2,99 km² | São Sebastião da Pedreira | 6.342 | 1,08 km² |
| Census: 2011 ||||||
* Detailkaart
* Indeling voor en na 2012

## Externe link

* (pt) Website van de freguesia Avenidas Novas
* (pt) INE, Census 2021, geraadpleegd op 16 november 2024.
Ajuda · Alcântara · Alvalade (Alvalade · Campo Grande · São João de Brito) · Areeiro (Alto do Pina · São João de Deus) · Arroios (Anjos · Pena · São Jorge de Arroios) · Avenidas Novas (Nossa Senhora de Fátima · São Sebastião da Pedreira) · Beato · Belém (Santa Maria de Belém · São Francisco Xavier) · Benfica · Campo de Ourique (Santa Isabel · Santo Condestável) · Campolide · Carnide · Estrela (Lapa · Prazeres · Santos-o-Velho) · Lumiar · Marvila · Misericórdia (Encarnação · Mercês · Santa Catarina · São Paulo) · Olivais · Parque das Nações · Penha de França (Penha de França · São João) · Santa Clara (Ameixoeira · Charneca) · Santa Maria Maior (Castelo · Madalena · Mártires · Sacramento · Santa Justa · Santiago · Santo Estêvão · São Cristóvão e São Lourenço · São Miguel · São Nicolau · Sé · Socorro) · Santo António (Coração de Jesus · São José · São Mamede) · São Domingos de Benfica · São Vicente (Graça · Santa Engrácia · São Vicente de Fora)
# Belgisch Museum van de Vrijmetselarij

Het Belgisch Museum van de Vrijmetselarij (Frans: Musée belge de la Franc-Maçonnerie) is een museum in Brussel-stad. Het werd opgericht in 1985, daarna gesloten en heropend in 2011. Het museum heeft tot doel het publiek beter bekend te maken met de vrijmetselarij.
In tegenstelling tot de beslotenheid en vertrouwelijkheid waar de vrijmetselarij bekend om staat, biedt dit museum een beeld achter de schermen, een verduidelijking van de doelstellingen en een overzicht van de geschiedenis van dit genootschap. Het museum richt zich daarbij niet alleen op België maar ook op de vrijmetselarij in de rest van Europa.
Het museum beschikt over een collectie die teruggaat tot en met de 18e eeuw. Ze bevat onder meer medailles, linten, juwelen, schootsvellen, decors, kentekens van de werkplaatsen en boeken.
# Krenneriet

Krenneriet is een goud-telluur-mineraal met de chemische formule (Au,Ag)Te$_2$. De samenstelling kan variëren van AuTe$_2$ tot (Au$_{0.8}$,Ag$_{0.2}$)Te$_2$, waarbij maximaal twintig procent van het goud gesubstitueerd wordt door zilver.

## Eigenschappen

Het zilverwitte tot zwartgele krenneriet heeft een metaalglans en een groengrijze streepkleur. Het kristalstelsel is orthorombisch-piramidaal. Krenneriet heeft een brosse tot oneffen breuk en de splijting van het mineraal is perfect langs kristalvlak [001]. De gemiddelde dichtheid is in de orde van 8,6, wat zeer zwaar is, en de hardheid is 2 à 3, wat dan weer vrij zacht is.

## Naam

Krenneriet is genoemd naar de Hongaarse mineraloog József Sándor Krenner (1839-1920). Tijdens zijn beroepsactieve leven werkte Krenner als curator van de mineralogie-afdeling van de Hongaarse Academie van Wetenschappen en als lesgever aan de Technische Universiteit Boedapest. In 1888 werd Krenner lid van de Hongaarse Academie van Wetenschappen.
Het was Krenner zelf die het mineraal krenneriet ontdekte, en hij noemde het initieel “bunsenien”. Vom Rath, een andere mineraloog, hernoemde het mineraal “krenneriet”, om verwarring met het reeds bestaande bunseniet te vermijden.

## Voorkomen

Krenneriet komt voor in hydrothermale aders, naast andere telluriden. Qua aantal verschillende locaties, komt krenneriet volgens Mindat.org op relatief veel plaatsen voor in de wereld. Echter, door hun typische “geologische omgeving” is de lokale geografische verspreiding van krenneriet telkens sterk beperkt. Deze locaties worden quasi allen als mijn uitgebaat, waar krenneriet al dan niet het belangrijkste ertsmineraal voor goud is.
De typelocatie van het mineraal is de Săcărâmbmijn in het Roemeense Hunedoara.
# Euxeniet

Het mineraal euxeniet is een yttrium-calcium-cerium-niobium-tantalium-titanium-oxide met de chemische formule (Y,Ca,Ce)(Nb,Ta,Ti)$_2$O$_6$. Van de zeldzame aardelementen bevat het vooral yttrium, niobium en tantaal.

## Eigenschappen

Het doorzichtige tot doorschijnende kleurloze, witte, (licht)blauwe of lichtgroene euxeniet heeft een roodbruine streepkleur, een vettige glans en geen splijting. De gemiddelde dichtheid is 4,84 en de hardheid is 6,5. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is mild radioactief. De gamma ray waarde volgens het American Petroleum Institute (API) is 3420,62.

## Naamgeving

De naam van het mineraal euxeniet is afgeleid van de Griekse woorden eu en xenos ("goed" tegen "vreemden"). Deze naam is gegeven vanwege de zeldzame elementen die het mineraal aantrekkelijk maken.

## Voorkomen

Euxeniet is, zoals andere mineralen met zeldzame en/of radioactieve elementen, een algemeen mineraal in pegmatieten, maar het wordt ook in gebieden met vulkanische zwarte zanden gevonden. De typelocatie is Jølster in de Sondfjord, Noorwegen. Het wordt ook gevonden in Colorado, Verenigde Staten.
# Hamboskapel

De Mariakapel Hambos of Hamboskapel is een kapel ten zuiden van buurtschap Ham in de gemeente Kerkrade in de Nederlandse provincie Limburg. De kapel ligt op een heuvel in het Hambos aan de Nullanderbergsweg in de buurt van de Hambosweg. Aan de voet van de heuvel ligt de Anstelerbeek die door de Anstelvallei stroomt. In de buurt van de kapel ligt er een begraafplaats.

## Geschiedenis

De kapel is gewijd aan Maria. Op 19 september 1937 werd de kapel ingezegend. Daarbij werd tegelijkertijd het hele dekenaat Kerkrade gewijd aan de heilige maagd.

## Opbouw

De achthoekige kapel ligt op een verhoogd bordes met trappen en heeft een achtzijdig tentdak met daarop een dakruiter. Aan de voorzijde is de kapel aan drie zijden opengewerkt met crème-kleurige zuilen. De muren zijn wit geschilderd.
* Mariakapel Hambos op kerkgebouwen-in-limburg.nl
# Nossa Senhora de Fátima (Lissabon)

Nossa Senhora de Fátima is een voormalige freguesia (plaats) in de Portugese gemeente Lissabon. Het maakt deel uit van de freguesia Avenidas Novas en telt 15.283 inwoners (2011).
Ajuda · Alcântara · Alvalade (Alvalade · Campo Grande · São João de Brito) · Areeiro (Alto do Pina · São João de Deus) · Arroios (Anjos · Pena · São Jorge de Arroios) · Avenidas Novas (Nossa Senhora de Fátima · São Sebastião da Pedreira) · Beato · Belém (Santa Maria de Belém · São Francisco Xavier) · Benfica · Campo de Ourique (Santa Isabel · Santo Condestável) · Campolide · Carnide · Estrela (Lapa · Prazeres · Santos-o-Velho) · Lumiar · Marvila · Misericórdia (Encarnação · Mercês · Santa Catarina · São Paulo) · Olivais · Parque das Nações · Penha de França (Penha de França · São João) · Santa Clara (Ameixoeira · Charneca) · Santa Maria Maior (Castelo · Madalena · Mártires · Sacramento · Santa Justa · Santiago · Santo Estêvão · São Cristóvão e São Lourenço · São Miguel · São Nicolau · Sé · Socorro) · Santo António (Coração de Jesus · São José · São Mamede) · São Domingos de Benfica · São Vicente (Graça · Santa Engrácia · São Vicente de Fora)
# Timothy Laurence

Sir Timothy James Hamilton (Tim) Laurence (Camberwell (Surrey), 1 maart 1955) is een Britse viceadmiraal buiten dienst en de tweede echtgenoot van prinses Anne.
Laurence is de zoon van Guy Stewart Laurence en Barbara Alison Laurence (geboortenaam: Symons). Hij trouwde op 12 december 1992 met de in datzelfde jaar gescheiden prinses Anne, de enige dochter van koningin Elizabeth II. Ze trouwden in een Schotse kerk, omdat de Anglicaanse Kerk in Engeland gescheiden mensen verbiedt te hertrouwen in een kerk. Het huwelijk bleef kinderloos en ze wonen in St. James's Palace.
In juni 2011 werd hij door koningin Elizabeth benoemd tot Knight Commander of the Royal Victorian Order. Sindsdien draagt hij de persoonlijke titel 'sir'. Hij was een van de zeer weinigen die in 2021 bij de uitvaartdienst van zijn schoonvader Philip Mountbatten achter de baar mocht lopen.

## Militaire loopbaan

* Midshipman: 1 januari 1973
* Sub-Lieutenant: 1 januari 1975
* Lieutenant: 1 maart 1977
* Lieutenant Commander: 1 maart 1985
* Commander: 31 december 1988
* Captain: 30 juni 1995
* Rear Admiral: 5 juli 2004
* Vice Admiral: 30 april 2007

## Decoraties

* Lid in de Orde van het Bad op 16 juni 2007
* Ridder Commandeur in de Koninklijke Orde van Victoria op 14 juni 2011
* Lid in de Koninklijke Orde van Victoria in 1989
* Medaille voor het Diamanten Jubileum van Elizabeth II in 2012
* Herinneringsmedaille ter gelegenheid van het Gouden Jubileum van Koningin Elizabeth II van Groot-Brittannië in 2002
* General Service Medal (1962) in 1982 met gesp "NOORD-IERLAND" en Palm
* Orde van de Ster van Melanesië in 2005
* Dagorder
# Sticht

Een sticht of stift is een gebied waarover een abt, proost of een bisschop als heer/vorst wereldlijke zeggenschap had.
In Nederland wordt met Het Sticht doorgaans het Sticht Utrecht bedoeld, het gebied waarover de bisschoppen van Utrecht in de Middeleeuwen als prinsbisschoppen de landsheerlijkheid uitoefenden. Het Overijsselse, Drentse en Groningse deel werd vroeger vaak Oversticht genoemd, het Utrechtse deel Nedersticht.
Andere belangrijke stichten in de Nederlanden waren het hoogstift prinsbisdom Luik, Stift Thorn, Stift Elten, Abdij van Munsterbilzen en het abdijvorstendom Stavelot-Malmedy, die vanuit het oogpunt van de Bourgondische en later de Spaanse landsheren hinderlijke enclaves in het gebied van de Zeventien Provinciën vormden.
# Mechta-Afalou

Mechta-Afalou was een bevolking van vroege moderne mensen die gedurende het Epipaleolithicum Noord-Afrika bewoonde. Deze is vernoemd naar de vindplaatsen Mechta el-Arbi en Afalou Bou-R’mel in Algerije, waar een groot aantal skeletdelen zijn gevonden. Een andere belangrijke vindplaats is de grot van Taforalt in Marokko. Ze waren robuust gebouwd, met een breed gezicht en prominente neus en wenkbrauwen en zijn vergeleken met de cro-magnonmensen in Europa.
Hun skeletresten zijn geassocieerd met de cultuur van het Ibéromaurusien. Gedurende het eropvolgende subneolithische Capsien werden de Mechta-Afalou geassimileerd door een nieuwe, meer graciele bevolkingsgroep uit het Midden-Oosten.
In 2013 werden menselijke resten van Taforalt en Afalou onderzocht op erfelijk materiaal. Het Mitochondriaal DNA van alle individuen behoorde tot afstammingslijnen verwant aan de oudste bevolkingen van Zuidwest-Azië en Europa. De Taforalt-mensen behoorden tot de mtDNA haplogroepen U6, H, JT en V, hetgeen wijst op een migratie vanuit het Midden-Oosten omstreeks 35.000 BP en een bevolkingscontinuïteit in de regio teruggaand tot het Ibéromaurusien.
Nakomelingen van de Mechta-Afalou zijn ook terug te vinden bij de Kiffian-cultuur in de Sahara.
* ↑ 180 centuries ago … the man of Afalou, the homo-sapien Kabyle . Gearchiveerd op 26 augustus 2022.
* ↑ Wiley-Blackwell Encyclopedia of Human Evolution. Gearchiveerd op 3 augustus 2024.
* ↑ The history of the North African mitochondrial DNA haplogroup U6 gene flow into the African, Eurasian and American continents: "Human mitochondrial DNA haplogroup U6 has been considered as a molecular signal of a Paleolithic return to North Africa of modern humans from southwestern Asia." "As secondary branch of the Eurasian macro-haplogroup N, phylogenetically, U6 is a non-African lineage and represents a back-migration to Africa. [...] Our own estimate of the time to the most recent common ancestor (TMRCA) for U6, using the current enlarged set of complete sequences, is 35.3 (24.6 - 46.4) ky. This period coincides with the Early Upper Paleolithic (EUP) period, prior to the Last Glacial Maximum, but cold and dry enough to force a North African coastal route.". Gearchiveerd op 9 november 2023.
# Santa Maria de Belém

Santa Maria de Belém is een voorstad en een voormalige freguesia (plaats) in de Portugese gemeente Lissabon. Het maakt deel uit van de freguesia Belém en telt 8.541 inwoners (2011).
Belém (Portugees voor Bethlehem) is gesticht toen Emanuel I van Portugal in 1495 de troon besteeg. In de gemeente vinden we twee van de belangrijkste monumenten van de stad, de Mosteiro dos Jerónimos en de Torre de Belém. Beide monumenten staan op de UNESCO-Werelderfgoedlijst
Naast andere musea en parken vindt men er een tropische botanische tuin, de Jardim Botânico Tropical.
Ajuda · Alcântara · Alvalade (Alvalade · Campo Grande · São João de Brito) · Areeiro (Alto do Pina · São João de Deus) · Arroios (Anjos · Pena · São Jorge de Arroios) · Avenidas Novas (Nossa Senhora de Fátima · São Sebastião da Pedreira) · Beato · Belém (Santa Maria de Belém · São Francisco Xavier) · Benfica · Campo de Ourique (Santa Isabel · Santo Condestável) · Campolide · Carnide · Estrela (Lapa · Prazeres · Santos-o-Velho) · Lumiar · Marvila · Misericórdia (Encarnação · Mercês · Santa Catarina · São Paulo) · Olivais · Parque das Nações · Penha de França (Penha de França · São João) · Santa Clara (Ameixoeira · Charneca) · Santa Maria Maior (Castelo · Madalena · Mártires · Sacramento · Santa Justa · Santiago · Santo Estêvão · São Cristóvão e São Lourenço · São Miguel · São Nicolau · Sé · Socorro) · Santo António (Coração de Jesus · São José · São Mamede) · São Domingos de Benfica · São Vicente (Graça · Santa Engrácia · São Vicente de Fora)
# Johan II van Ribagorça

Johan II van Ribagorça of Johan van Aragon (Benavarri, 1457 – Montsó, 5 juli 1528) was kastelein van Amposta (1506-1512), ridder van de Orde van Sint-Jan, graaf van Ribagorça (1485-1512) en eerste hertog van Luna. Hij werd luitenant-generaal in 1496, een functie die hij vanaf 1503 met die van kaptitein-generaal van Catalonië combineerde tot hij in 1507 onderkoning van Napels werd en in 1513 koninklijk luitenant-generaal. Hij was een bastaardzoon van Alfons VI van Ribagorça en Maria van Jonqueres. Hij groeide op samen met zijn vijf jaar oudere neef, de latere Ferdinand II van Aragon met wie hij steeds een vertrouwensrelatie zou behouden.
Hij trouwde met Maria López de Gurrea Torrelles bijgenaamdla Ricahembra in 1479. Hun zoon Alfons VII van Ribagorça (1487) werd hertog van Luna en graaf van Ribagorça. Na het overlijden van zijn vrouw in 1492 werd hij ridder van de orde van Sint Jan en kastelein van Amposta in 1506. In 1495 wordt hij de eerste hertog van Luna, een titel die zijn oom, Ferdinand II van Aragon speciaal voor hem gecreëerd heeft. Ferdinand zorgt er ook voor dat hij in 1496 koninklijk luitenant voor Catalonië wordt, een functie die hij zal uitoefenen tot hij in 1506 benoemd wordt tot koninklijk luitenant (lloctinent) en onderkoning van Napels (1507-1509). Onder de Kroon van Aragón was de lloctinent, letterlijk "plaatshouder" geen militaire functie, maar de persoon die de koning gedurende zijn quasi permanente afwezigheid verving bij het dagelijks beheer van een bepaald gebied. Het was de eigenlijke machthebber.
In 1512 keert hij naar Catalonië terug en wordt benoemd tot koninklijk luitenant en kapitein generaal van het prinsdom. Tijdens de staten generaal van datzelfde jaar wordt hij 1512 tot President van de Generalitat de Catalunya verkozen. Het zal echter nog tot 10 juni 1512 duren voor hij naar Barcelona kon afreizen om zijn functie daadwerkelijk op te nemen. Het hoorde tot de verplichtingen van de president, in de hoofdstad te wonen. Overigens was er onverenigbaarheid met de functie van luitenant-generaal. Ondanks de vele druk die van verschillende kanten uitgeoefend werd, zal Johan van Aragon pas op 10 juni 1514 aftreden.
Hij is gestorven op 5 juli 1528 in Montsó en werd begraven in het klooster Klooster van Montserrat. Hij had zelf in Napels een marmeren praalgraf in renaissancestijl door Antonello Freri, een beeldhouwer uit Lombardije die in Messina zijn atelier had, laten maken. Het werd in 1811 tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog (1808-1814) hevig beschadigd. Dankzij een goede documentatie en vele tekeningen kon het monument in zijn oorspronkelijke toestand gerestaureerd worden.
# Larry Sanger

Lawrence Mark (Larry) Sanger (Bellevue, 16 juli 1968) is een Amerikaans filosoof en een van de oprichters van Wikipedia. Jimmy Wales beschouwt Sanger overigens niet als medeoprichter, maar kent hem wel een rol als werknemer in het project toe. Sanger is initiatiefnemer van Citizendium op 15 september 2006. Citizendium is actief sinds 25 maart 2007. In 2017 trad hij toe tot het bestuur van Everipedia.
Larry Sanger groeide op in Anchorage. In 1991 haalde hij een B.A. in filosofie, en in 2000 promoveerde hij op het proefschrift Epistemic Circularity: An Essay on the Problem of Meta–Justification.
Vanaf maart 2000 werkte Sanger bij Bomis als hoofdredacteur van Nupedia. Dit project kende een systeem van peer review en groeide daardoor langzaam. Nadat Sanger kennis maakte met het wikiconcept besloten Wales en Sanger naast Nupedia een encyclopedie te bouwen gebaseerd op een wiki. Op 15 januari 2001 ging Wikipedia van start. In februari 2002 had Bomis geen geld meer voor de projecten. Sanger nam per 1 maart ontslag. Hij werd filosofiedocent aan de Ohio State University en zette zijn werkzaamheden aan de beide encyclopedieën vrijwillig voort. Nupedia stopte in september 2003.
Op 31 december 2004 pleitte Sanger op Kuro5hin voor afschaffing van het anti-elitisme bij Wikipedia. Sanger zag twee problemen: het grote publiek zag Wikipedia niet als betrouwbaar, en trollen hadden bij Wikipedia te veel invloed. Volgens Sanger was het onderliggende probleem dat Wikipedia geen respect toonde voor deskundigen, en zelfs ronduit anti-elitair was. Deskundigen zouden niet bijdragen omdat ze hun kundige toevoegingen zouden moeten verdedigen tegen aanvallen van niet-deskundigen. Op 21 april 2005 keerde Sanger Wikipedia de rug toe. In december 2005 werd Sanger directeur bij het portal Digital Universe.
Wikipedia's "NPOV" is dood. In 2020 schreef Sanger op zijn weblog een kritische analyse over het hedendaagse Wikipedia, Het oorspronkelijke beleid is al lang vergeten, Wikipedia heeft niet langer een effectief neutraliteitsbeleid. Op 16 juli 2021 schreef Sanger in een artikel in de New York Post dat Wikipedia niet langer kan worden vertrouwd, het is alleen nog maar "propaganda voor het linkse establishment".
# Methanol-to-gasoline

Methanol-to-Gasoline, kortweg MTG is een chemisch proces om benzine te produceren uit methanol.
Het proces is nuttig om benzine te produceren uit aardgas of steenkool in plaats van aardolie. Het proces is in de jaren 70 ontwikkeld door Mobil (nu ExxonMobil).
De steenkolen of het aardgas worden eerst omgezet naar syngas en dan naar methanol. De methanol wordt dan gedehydrateerd tot dimethylether (DME). De dimethylether wordt dan nog verder gedehydrateerd over een katalysator. De chemische reactie verloopt als volgt:
    $\mathrm {n\ CH_{3}OH\to \textstyle {\frac {n}{2}}\ CH_{3}OCH_{3}+\textstyle {\frac {n}{2}}\ H_{2}O\to \mathrm {koolwaterstoffen\ formule:} \ (CH_{2})_{n}+n\ H_{2}O}$
Daarbij ontstaat 80% massa koolwaterstoffen met vijf koolstofatomen of meer. De katalysator is meestal een zeoliet, bijvoorbeeld ZSM-5. ZSM-5 verliest zijn activiteit door opbouw van koolstof. De katalysator moet dan geregenereerd worden door de koolstof af te branden in lucht bij 500°C. Het aantal mogelijke regeneraties is beperkt en uiteindelijk is de katalysator aan vervanging toe.
* ↑ DKRW Selects ExxonMobil’s Methanol-to-Gasoline (MTG) Technology for Coal-to-Liquids Project. Green Gas Congress (17 december 2007).
* ↑ THE PRODUCTION OF METHANOL AND GASOLINE. New Zealand Institute of Chemistry. Gearchiveerd op 27 januari 2018. Geraadpleegd op 30 maart 2014.