OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nederlands kampioenschap marathon 2019

Het Nederlands kampioenschap marathon vond plaats op 20 oktober 2019. Het was de tachtigste keer dat de Atletiekunie het Nederlands kampioenschap marathon organiseerde met als inzet de nationale titel op de marathon. De wedstrijd vond plaats in Amsterdam tijdens de marathon van Amsterdam.
Nederlands kampioen 10 km bij de mannen werd Abdi Nageeye en bij de vrouwen won Bo Ummels de titel.

## Uitslagen
### Mannen

| Rang | Atleet | Vereniging | Tijd |
| 1 | Abdi Nageeye | AV Cifla | 2:07.39 |
| 2 | Frank Futselaar | AV de Liemers | 2:14.06 |
| 3 | Roel Wijmenga | Atletiek Maastricht | 2:19.55 |
| 4 | Mike Teekens | Haag Atletiek | 2:22.20 |
| 5 | Luuk Metselaar | AV de Liemers | 2:22.50 |
| 6 | Remyo Tielsema | AV Phanos | 2:23.36 |
| 7 | Nick van der Poel | ARV Ilion | 2:23.38 |
| 8 | Bas Stigter | LG Aart Stigter | 2:25.03 |
| 9 | Sten Stoltenborg | AV Haarlemmermeer | 2:27.17 |
| 10 | Imo Muller | AAC | 2:27.40 |
| 13 | Patrick Kwist | Rotterdam Atletiek | 2:32.18 |

### Vrouwen

| Rang | Atleet | Vereniging | Tijd |
| 1 | Bo Ummels | AV Unitas | 2:32.34 |
| 2 | Miranda Boonstra | Nijmegen Atletiek | 2:45.58 |
| 3 | Mirjam Koersen | GAC Hilversum | 2:51.55 |
| 4 | Mirte Leloup | Ned. Triathlon Bond | 2:54.36 |
| 5 | Loes Verstappen | Tilburg RR | 2:58.13 |
# Marathon van Enschede 1971

De marathon van Enschede 1971 werd gelopen op zaterdag 4 september 1971. Het was de dertiende editie van deze marathon. De finish was in het Stadion Het Diekman.
De Engelsman Bernard Allen kwam als eerste over de streep in 2:16.54,2. Hij verbeterde hiermee het parcoursrecord, dat sinds 1953 in handen was van zijn landgenoot Jim Peters.
Deze wedstrijd deed tevens dienst als Nederlands kampioenschap marathon. De nationale titel werd gewonnen door Geert Jansen, die met een tijd van 2:25.18 als achtste overall over de finish kwam. Het zilver en brons ging respectievelijk naar Aad Steylen en Wim Hol.
Marathonwedstrijden voor vrouwen bestonden er in die tijd nog niet.

## Uitslag

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Bernard Allen | ENG | 2:16.54,2 |
| 2 | Eric-John Austin | ENG | 2:19.42 |
| 3 | John Vitale | USA | 2:20.16,2 |
| 4 | Phil Hampton | ENG | 2:21.38 |
| 5 | Herb Lorenz | USA | 2:23.06 |
| 6 | Michal Wojcik | POL | 2:24.03 |
| 7 | Giovan-Battista Bassi | ITA | 2:24.59 |
| 8 | Geert Jansen | NED | 2:25.18 |
| 9 | Jeffrey Norman | ENG | 2:26.15 |
| 10 | Josef Podmolik | TCH | 2:26.23 |
| 11 | Anthony Reavley | NZL | 2:28.54 |
| 14 | Kenichi Otsuki | JPN | 2:29.06 |
| 20 | Mamo Wolde | ETH | 2:31.34 |
| 24 | Aad Steylen | NED | 2:32.33 |
| 36 | Wim Hol | NED | 2:36.34 |
* Kopgroep onderweg met Bernard Allen met nummer 62.
* Bernard Allen (62) loopt als eerste het stadion binnen.
* Bernard Allen in actie.
* Podium
* Lemmens, N. (1971) Engelse outsider Bernard Allen won 13e Internationale marathon Enschedé De Atletiekwereld nr. 17: KNAU
* (en) World Marathon Rankings for 1971 op www.arrs.run
* Bernie Allen won marathon van Enschede (Leeuwarden Courant, 6 september 1971)
* (en) Info op more.arrs.run
1947 · 1949 · 1951 · 1953 · 1955 · 1957 · 1959 · 1961 · 1963 · 1965 · 1967 · 1969 · 1971 · 1973 · 1975 · 1977 · 1979 · 1981 · 1983 · 1985 · 1987 · 1989 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019
# Marathon van Enschede 1961

De marathon van Enschede 1961 werd gelopen op zaterdag 12 augustus 1961. Het was de achtste editie van deze marathon. De finish was in het Stadion Diekman. De Engelsman Peter Wilkinson, een 28-jarige bankbediende, kwam als eerste over de streep in 2:24.11,4, na de laatste 30 kilometer alleen gelopen te hebben.
De wedstrijd was tevens het toneel van het Nederlands kampioenschap marathon. De nationale titel werd gewonnen door Joop Frederiks, die met een tijd van 2:43.04 als vijftiende de finish passeerde. Geert Kluivers kwam als tweede Nederlander over de meet.
Van de 86 marathonlopers die gestart waren, behaalden er 78 de finish. De oudste deelnemer was de 61-jarige Pleun van Leenen, die ook met succes de finish haalde.
Marathonwedstrijden voor vrouwen bestonden er in die tijd nog niet.

## Uitslag

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Peter Wilkinson | ENG | 2:24.11,4 |
| 2 | Pavel Kantorek | TCH | 2:27.03,2 |
| 3 | Ron Franklin | WAL | 2:29.22,4 |
| 4 | Brian Cooke | ENG | 2:29.48,6 |
| 5 | Ted Richardson | GBR | 2:30.25 |
| 6 | Adolf Grüber | AUT | 2:33.02 |
| 7 | Geoff Watt | AUS | 2:35.03 |
| 8 | Bob Pape | GBR | 2:35.53 |
| 9 | Karl-Heinz Speckmann | GER | 2:36.32 |
| 10 | John Smith | GBR | 2:36.58 |
| 15 | Joop Frederiks | NED | 2:43.04 |
| 18 | Gerard Kluivers | NED | 2:47.30 |
| 20 | Wil Kaljouw | NED | 2:49.45 |
| 21 | Jan Boelens | NED | 2:49.47 |
| 22 | Rewijk | NED | 2:52.35 |
| 23 | Hendriks | NED | 2:53.20 |
| 24 | Buter | NED | 2:55.03 |
| 25 | Soeverein | NED | 2:55.12 |
| 30 | Weusten | NED | 2:59.17 |
* (en) World Marathon Rankings for 1961 op www.arrs.run
* Brit Wilkinson wint marathon te Enschede (Leeuwarder Courant, 14 augustus 1961)
* (en) Info op more.arrs.run
1947 · 1949 · 1951 · 1953 · 1955 · 1957 · 1959 · 1961 · 1963 · 1965 · 1967 · 1969 · 1971 · 1973 · 1975 · 1977 · 1979 · 1981 · 1983 · 1985 · 1987 · 1989 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019
# Neptunusfontein (Bologna)

De Neptunusfontein (Fontana di Nettuno, in dialect bijgenaamd al Żigànt; "il gigante" ("de reus") in het Italiaans, vanwege het formaat van het standbeeld) is een monumentale fontein in Bologna op het Piazza del Nettuno, grenzend aan het Piazza Maggiore. Het beeld is het resultaat van de samenwerking tussen Zanobio Portigiani, Tommaso Laureti en Giambologna, in opdracht van Carolus Borromeus, en werd voltooid in 1566.
# Lithiumboorhydride

Lithiumboorhydride (LiBH$_4$) is een anorganische verbinding van lithium, boor en waterstof. De stof komt voor als een wit kristallijn poeder. Dit zout is een krachtige reductor. Het is goed oplosbaar in di-ethylether, maar reageert hevig met water:
    ${\ce {LiBH4 + 2 H2O -> LiBO2 + 4 H2}}$

## Synthese

Lithiumboorhydride kan bereid worden uit een metathesereactie van natriumboorhydride en lithiumbromide:
    ${\ce {NaBH4 + LiBr -> NaBr + LiBH4}}$
Deze reactie wordt uitgevoerd onder inerte stikstofatmosfeer met di-ethylether als oplosmiddel.
De rechtstreekse bereiding uit de elementen (lithium, boor en waterstofgas) is in principe mogelijk, maar vergt extreme reactieomstandigheden (temperatuur van 650°C en een druk van 150 atm). Een beter alternatief is de reactie tussen boraan en lithiumhydride:
    ${\ce {2 LiH + B2H6 -> 2 LiBH4}}$

## Toepassingen

Lithiumboorhydride wordt hoofdzakelijk gebruikt als reductor voor aldehyden, ketonen, esters, lactonen en epoxiden. Het is een sterker reductans dan natriumboorhydride en is zelfs in staat om amiden te reduceren tot de overeenkomstige amines.
# Isospin

In de theoretische natuurkunde, en meer specifiek in de deeltjesfysica, is (sterke) isospin of isobarische spin een kwantumgetal, dat met de sterke kernkracht is verbonden. Isospin is van isotopische spin afgeleid, maar dat is verwarrend, aangezien twee isotopen van een atoomkern een verschillende aantal nucleonen hebben. Rotaties van isospin houden in contrast daarmee hetzelfde aantal nucleonen. Kernfysici geven de voorkeur aan isobarische spin, een woord dat een duidelijkere betekenis heeft. Isospinsymmetrie is een deelverzameling van de smaaksymmetrie, die algemener wordt gezien in de interacties van baryonen en mesonen. Isospinsymmetrie blijft een belangrijk concept in de deeltjesfysica. Historisch gezien heeft een grondig onderzoek van deze symmetrie rechtstreeks geleid tot de ontdekking en het begrip van quarks en de ontwikkeling van de Yang-Mills-theorie.

## Geschiedenis

In 1932 introduceerde Werner Heisenberg een nieuw (onbenoemd) concept om verklaring te geven aan de interactie tussen een proton en het recent door James Chadwick ontdekte neutron in een atoomkern. Zijn model had gelijkenis met bindingsmodel van het waterstofbom H$_2$$^+$, waarbij een enkele elektron wordt gedeeld door twee waterstof-protonen. Zijn theorie had enkele hiaten, de opmerkelijkste was de foutieve voorspelling van de exceptioneel sterke bindingsenergie van He$^{+2}$, alfadeeltjes.
Echter, de gelijke behandeling van het proton en neutron zorgde ervoor dat via experimentele studies kon worden aangetoond dat deze deeltjes bijna gelijkwaardig binden. In respons gebruikte Eugene Wigner Heisenbergs concept in een artikel waarin hij voor het eerst de term "isotopische spin" introduceerde om aan te geven hoe het concept vergelijkbaar was met spin in gedrag.
* ↑ Heisenberg, W. (1932). Über den Bau der Atomkerne. Zeitschrift für Physik 77 (1-2): 1-11. DOI: 10.1007/BFO1342433.
* ↑ Wigner, E. (1937). On the Consequences of the Symmetry of the Nuclear Hamiltonian on the Spectroscopy of the Nuclei. Physical Review 5 (2): 106-119. DOI: 10.1103/PhysRev.51.106.
# Lithiumnitraat

Lithiumnitraat is het lithiumzout van salpeterzuur, met als brutoformule LiNO$_3$. De stof komt voor als witte tot lichtgele kristallen, die zeer goed oplosbaar zijn in water.

## Synthese

Lithiumnitraat kan bereid worden door reactie van lithiumhydroxide of lithiumcarbonaat met salpeterzuur:
    ${\ce {LiOH + HNO3 -> LiNO3 + H2O}}$
    ${\ce {Li2CO3 + 2HNO3 -> 2LiNO3 + H2O + CO2}}$

## Eigenschappen

Lithiumnitraat ontleedt bij verhitting en daarbij worden lithiumoxide, stikstofdioxide en zuurstofgas gevormd:
    ${\ce {4LiNO3 -> 2Li2O + 4NO2 + O2}}$
Deze ontledingsreactie is anders dan bij de nitraten van andere alkalimetalen: zij ontleden tot de overeenkomstige nitrieten en zuurstofgas. De oorzaak dat hier het oxide wordt gevormd is dat het lithiumkation zeer klein is en een hoge ladingsdichtheid bezit.

## Toepassingen

Lithiumnitraat wordt in de pyrotechniek gebruikt om een rode kleur aan vuurwerk te geven. Daarnaast kan het gebruikt worden om andere lithiumverbindingen aan te maken of als oxidator in reacties.

## Externe link

* (en) MSDS van lithiumnitraat
# Lithuanian Mathematical Journal

Lithuanian Mathematical Journal is een Litouws, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de wiskunde. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot Lith. Math. J. Het wordt uitgegeven door het Institute of Mathematics and Informatics in Vilnius. De verspreiding wordt verzorgd door Springer Science+Business Media.
Het tijdschrift publiceerde oorspronkelijk in het Litouws. Tussen 1967 en 2007 werd de inhoud in het Engels vertaald; sinds 2008 wordt uitsluitend in het Engels gepubliceerd.
# Litoriinae

Litoriinae (vroeger: Pelodryadinae) is een onderfamilie van kikkers die behoort tot de familie Pelodryadidae. De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Dubois en Frétey in 2016. De groep werd lange tijd tot de familie boomkikkers (Hylidae) gerekend. In de literatuur wordt daarom vaak de verouderde situatie vermeld.
De onderfamilie Litoriinae is monotypisch en wordt vertegenwoordigd door slechts een enkel geslacht; Litoria. Deze bekende groep van boomkikkers telt 92 soorten die een groot verspreidingsgebied hebben in vergelijking met andere geslachten van kikkers. Volgens verouderde indelingen worden er drie geslachten erkend, naast Litoria zijn dit Cyclorana en Nyctimystes.
Alle soorten komen voor in zuidelijk Azië en Australië.

## Taxonomie

* Geslacht Litoria

### Referenties

* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Litoriinae. Gearchiveerd op 22 december 2019.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Litoriinae.

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Litoriinae - Website Geconsulteerd 4 december 2016
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Litoriinae - Website
# Filipijnenzee

De Filipijnenzee of Filipijnse Zee is onderdeel van het westelijk deel van de grote Oceaan en wordt begrensd door de Filipijnen en Taiwan in het westen, Japan in het noorden, de Marianen in het oosten en Palau in het zuiden.
Ten noordwesten ligt de Oost-Chinese Zee, ten westen de Zuid-Chinese Zee en naar het zuidwesten de Celebeszee.

## Geografie

De Filipijnse Plaat vormt de bodem van de deze zee. Deze plaat duikt onder de Euraziatisch plaat, waardoor de Filipijnse archipel ontstaan is. Ten oosten van de Filipijnen ligt tussen deze twee platen als gevolg hiervan de Filipijnentrog. Hierin bevinden zich enkele van de diepste plekken op aarde.
Vanuit het oosten komt de Pacifische Noordequatoriale stroom die zich in deze zee splitst in een noordelijke en een zuidelijke tak, respectievelijk de Kuroshio en de Mindanaostroom.
In het noorden van de zee liggen de Izu-eilanden.

## Geschiedenis

Deze zee was in 1944 de locatie van de Slag in de Filipijnenzee. Dit was een zeeslag tijdens de Tweede Wereldoorlog tussen Japan en de Verenigde Staten.
# Boulevard (wegtype)

Een boulevard is een lange, brede, gewoonlijk met rijen bomen beplante straat in een stedelijke omgeving. In Nederland wordt dit veelal een laan genoemd. Een verschil met boulevards is dat lanen ook buiten het stedelijk gebied voorkomen.
In Nederland wordt met boulevard een weg aan de kust of soms ook grote rivieren aangeduid, waar geflaneerd kan worden, zoals de boulevards van Scheveningen en Zandvoort, of de Maasboulevard in Rotterdam en Maastricht. In België heet zo'n wandelpromenade gewoonlijk dijk of zeedijk, of promenade zoals de Albert I Promenade in Oostende.

## Etymologie

Het woord komt uit het Frans en is daarin oorspronkelijk een vervorming van het Nederlandse woord bolwerk.
# Bayonnaise Rocks

Bayonnaise Rocks (Japans: ベヨネース列岩) is een groep vulkanische rotsen in de Filipijnenzee, ongeveer 408 kilometer ten zuiden van Tokio en 65 kilometer ten zuidoosten van Aogashima, in het zuidelijke deel van de Izu-eilanden in Japan. De rotsen werden ontdekt door het Franse korvet Bayonnaise in 1850, tijdens het onderzoeken van de eilanden ten zuiden van de Baai van Tokio.

## Geografie

De rotsen zijn het blootgestelde deel van de westelijke bergkam van een onderzeese vulkanische caldeira, ongeveer negen kilometer in diameter op een diepte van ongeveer 1000 meter. Het bovenzeese deel heeft een oppervlakte van ongeveer 0,01 vierkante kilometer, met een tophoogte van elf meter en bestaat uit drie grote rotsen en veelvoud aan kleinere rotsen.
De caldera is naar verluidt uitgebarsten in 1869-1871, 1896, 1906, 1915, 1934, 1946, 1952-1955, 1957-1960, 1970 en 1988. De laatst bekende onderzeese uitbarsting van de caldeira was in 2023, waarbij het lokale water verkleurde.
Aan de noordoostelijke rand van dezelfde caldeira, 12,8 kilometer ten oosten van de Bayonnaise Rocks, ligt een onder water gelegen rif genaamd Myōjin-shō (明神礁), een post-caldeirakegel met een diepte van ongeveer 50 meter. Tijdens een onderzeese vulkaanuitbarsting op 17 september 1952 werd een tijdelijk eiland gevormd met een hoogte van 10 meter, dat meerdere keren werd gecreëerd en vernietigd door vulkanische activiteit totdat het op 23 september 1953 volledig verdween. De volgende dag kwamen bij een uitbarsting 31 onderzoekers en bemanningsleden om het leven aan boord van het onderzoeksschip No.5 Kaiyo-Maru van het Agentschap voor Maritieme Veiligheid. Het eiland verscheen op 11 oktober weer, zonk opnieuw op 11 maart 1954 en verscheen nog een keer tussen 5 april en 3 september 1954.
De vegetatie is op de Bayonnaise Rocks schaars en de eilanden zijn een rustplaats voor trekvogels. De rotsen liggen in de zeestroom Kuroshio en in de mariene ecoregio Kuroshiostroom, waarbij de zeestroom zorgt voor een overvloed aan zeeleven in het gebied.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bayonnaise Rocks op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Lennart Hellsing

Paul Lennart Hellsing (Fagersta, 5 juni 1919 – Stockholm, 25 november 2015) was een Zweedse schrijver en vertaler.
Samen met Astrid Lindgren en Tove Jansson wordt hij beschouwd als een van de zogenaamde ‘giganten’ van de Zweedstalige kinderliteratuur, die de leefwereld en de fantasie van het kind centraal plaatsten. Hij is vooral bekend om zijn gedichten en liedjes voor kinderen.

## Werk

Hellsing debuteerde in 1945 met het kinderboek Katten blåser i silverhorn en de dichtbundel Akvarium. Met het boek Krakel Spektakel och Kusin Vitamin (1952) begon een lange samenwerking met illustrator Poul Ströyer. Het personage Krakel Spektakel komt sindsdien in verschillende van Hellsings boeken terug. Hellsings Bananbok (1975) is een volledig boek met versjes over bananen die leven in het bananenland. Het werd geïllustreerd door Tommy Östmar, en later ook op muziek gezet door Georg Riedel. Andere teksten van Hellsing werden ook op muziek gezet door Knut Brodin en Miklós Maros. Den underbara pumpan (1975, geïllustreerd door Svend Otto Sørensen) verscheen in het Nederlands als De reis van de luchtberen.
Hij won tal van prijzen, waaronder de Nils Holgersson-plaket in 1951, de prestigieuze Astrid Lindgrenprijs in 1970 en de Zweedse koninklijke medaille Litteris et Artibus in 1999.

## Externe link

* Virtual International Authority File (VIAF): 105135460
* internationaleneerlandistiek.nl
* Nationalencyklopedin
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lennart Hellsing op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb12013436g (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058520437506706
* CiNii: DA07438735
* Gemeinsame Normdatei: 118929461
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2283 774X
* KulturNav: 4c85c77f-f74b-4b4f-bdc9-aabd19a0c975
* Library of Congress Control Number: n50025944
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000012886
* MusicBrainz: 4edc3848-75ce-4c91-9e20-5669faba81c3
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00442982
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mub2013783819
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007305184905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071267077
* LIBRIS: 190811
* Système universitaire de documentation: 02826245X
* Virtual International Authority File: 105135460
* WorldCat (via VIAF): 105135460
# Thermiseren

Thermiseren is het verwarmen van melk voorafgaand aan kaasproductie om de houdbaarheid te verbeteren zonder dat de smaak al te zeer wordt veranderd. Kaas uit een fabriek wordt (wettelijk verplicht) gepasteuriseerd, boerenkaas wordt gemaakt van rauwe melk (geheel onverhit) en thermiseren zit daar tussenin.
Bij thermiseren wordt de melk tot boven de 40°C gebracht, maar blijft de temperatuur onder de 72°C. Daardoor worden sommige bacteriën en enzymen geïnactiveerd, waardoor de kans op een besmette kaas (met potentieel ziekmakende bacteriën) kleiner wordt. In andere woorden: het kiemgetal daalt (maar niet tot 0). De microbiologische zuiverheid van de kaas is minder goed te garanderen dan bij kaas van gepasteuriseerde melk. De kans op het mislukken van de kaas (door besmetting van de gebruikte melk) is kleiner na pasteurisatie, wat een voordeel oplevert voor de kaasmaker.
Voor kwetsbare groepen als ouderen en zwangeren is een gepasteuriseerde kaas een veiliger keus dan kaas van gethermiseerde melk.

## Smaak

Door het verwarmen van de melk en daardoor inactiveren van bacteriën en enzymen wordt de smaak van gethermiseerde kazen als vlakker beoordeeld door kaasliefhebbers. De enzymen die bij thermisatie geïnactiveerd worden zouden kunnen leiden tot oxidatie van melkvet en afbraak van andere bestanddelen in de melk. De resulterende afbraakproducten verbreden (in kleine hoeveelheden) de smaak van de uiteindelijke kaas.

## Wetgeving

Ter bescherming van het product boerenkaas dat op de boerderij van rauwe melk wordt gemaakt, is er voor kaas van gethermiseerde melk een nieuw label bedacht. De laatste kaas mag volgens de GTS-verordening van de EU geen boerenkaas heten en daarvoor heeft De Bond van Boerderij-Zuivelbereiders in 2013 een nieuw vignet bedacht: Kaas van de Boerderij.
# Kingsley Boateng

Kingsley Boateng (Mampong, 7 april 1994) is een Italiaans-Ghanees voetballer die bij voorkeur als vleugelspeler speelt.

## Clubcarrière

Boateng kwam op zesjarige leeftijd in Italië en verkreeg op tienjarige leeftijd tevens de Italiaanse nationaliteit. Boateng komt uit de jeugdopleiding van AC Milan. Tijdens het seizoen 2013/14 werd hij uitgeleend aan reeksgenoot Catania. Op 22 september 2013 debuteerde hij voor Catania in het Stadio Angelo Massimino tegen Parma. Hij tekende in juli 2014 een driejarig contract bij NAC Breda, dat hem transfervrij overnam van AC Milan. In januari 2015 maakte AC Milan gebruik van de terugkoopclausule in zijn contract en verkocht Boateng direct door aan AS Bari. Hij stapte in januari 2017 over naar het Sloveense Olimpija Ljubljana. In februari 2019 ging hij naar Ternana.
Boateng bezit zowel de Italiaanse als de Ghanese nationaliteit, maar gaf ondanks dat hij jeugdinterlands voor Italië speelde reeds aan voor Ghana te willen uitkomen.

## Spelersstatistieken
### Overzicht als clubspeler

| seizoen | club | land | competitie | wedstrijden | doelpunten |
| 2013/14 | AC Milan | Italië | Serie A | 0 | 0 |
| 2013/14 | → Calcio Catania (huur) | Italië | Serie A | 6 | 0 |
| 2014/15 | NAC Breda | Nederland | Eredivisie | 14 | 1 |
| 2014/15 | AS Bari | Italië | Serie B | 17 | 3 |
| 2015/16 | AS Bari | Italië | Serie B | 18 | 0 |
| 2016/17 | AS Bari | Italië | Serie B | 2 | 0 |
| 2016/17 | Olimpija Ljubljana | Slovenië | 1.SNL | 0 | 0 |
Bijgewerkt tot en met het seizoen 2016/17.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kingsley Boateng op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Omroep Brabant: Overgang Kingsley Boateng van AC Milan naar NAC afgerond. omroepbrabant.nl (3 juli 2014). Gearchiveerd op 24 augustus 2014. Geraadpleegd op 22 augustus 2024.
# Watertoren (Kwadijk)

De watertoren in Kwadijk ontworpen door architect B.F. van Niefelt en is gebouwd in opdracht van het Provinciaal Waterleidingbedrijf (PWN) van Noord-Holland in 1925.
Het gebouw ligt aan de zuidzijde van de Kwadijk vanwaar dit via een rechte oprijlaan wordt bereikt. Bij het ontwerp is getracht een zo groot mogelijke optische eenheid tussen torenschacht en reservoirgedeelte te bewerkstelligen. De architectuur vertoont verwantschap met de art deco. De watertoren heeft een hoogte van 45,5 meter en twee waterreservoirs met een inhoud van elk 500 m³.
Na jarenlange dienst is de watertoren enkele jaren geleden gesloten. De toren is aan particulieren verkocht die er in zijn gaan wonen. De watertoren heeft de status rijksmonument.