OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fokker Universal

De Fokker Universal was het eerste vliegtuig van de Atlantic Aircraft Corporation, de Amerikaanse vestiging van Fokker, dat volledig in de VS was gebouwd en ontworpen. De door Robert Noorduyn geconstrueerde eenmotorige hoogdekker was een traditioneel Fokker-ontwerp.
De romp was gebouwd van metalen buizen overtrokken met doek. De vleugels waren van hout met eveneens een doekbespanning. De Universal had een open cockpit met daarachter een gesloten cabine voor passagiers en lading. Van de 44 gebouwde Universals werd ongeveer de helft geëxporteerd naar Canada. Het toestel kon worden uitgerust met een wielonderstel, ski’s of drijvers. Door de unieke geveerde onderstelconstructie kon het vliegtuig landen op ruw ijs, sneeuw en andere geïmproviseerde landingsbanen.
Het toestel verwierf in Noord-Canada een reputatie als betrouwbare bush plane onder extreme omstandigheden. De Universal en diens opvolger de Super Universal hebben over gehele wereld dienst gedaan voor meer dan twintig luchtvaartmaatschappijen.
In 1926 was de Universal de eerste keus van Charles Lindbergh voor zijn befaamde transatlantische vlucht. Echter het bestuur van de Atlantic Aircraft Corporation vond het plan te riskant en weigerde Lindbergh een vliegtuig te verkopen.

## Varianten

* Fokker Super Universal – Een verbeterde variant met een volledig gesloten cockpit en vrijdragende vleugels. De Super Universal was uitgerust met een krachtiger Pratt & Whitney Wasp B stermotor van 450 pk. Er zijn er ongeveer 200 van gebouwd.
* Fokker F.XI – Een voor de Europese markt aangepaste versie van de Universal waarvan er drie zijn geproduceerd door Fokker in Nederland.

## Specificaties

* Type: Fokker Universal
* Fabriek: Fokker Amerika
* Ontwerper: Robert Noorduyn
* Bemanning: 1
* Passagiers: 4-6
* Lengte: 10,13 m
* Spanwijdte: 14,56 m
* Hoogte: 2,70 m
* Vleugel oppervlak: 32 m²
* Leeggewicht: 996 kg
* Maximum gewicht: 1818 kg
* Motor: 1× Wright J-5 negencilinder stermotor, 220 pk (164 kW)
* Propeller: Tweeblads metalen Hamilton-standard met vaste spoed
* Introductie: 1926
* Aantal gebouwd: 44 (Super Universal: 200)
* Gebouwd: 1926-1931
* Opvolger: Super Universal
Prestaties:
* Maximumsnelheid: 189 km/h
* Kruissnelheid: 158 km/h
* Plafond: 3660 m
* Vliegbereik: 805 km
* ↑ (en) Dierikx, Marc Fokker: A Transatlantic Biography. Washington, DC: Smithsonian Institution Press, 1997. ISBN 1-56098-735-9
# Vliegende Schatkist (De Valkenier)

Vliegende Schatkist is een attractie in De Valkenier en is gemaakt door Sunkid Heege. De attractie is een pendelschommel en wordt ook aangeduid als een kleine shuttle-achtbaan.

## Geschiedenis

De attractie werd in 2017 geopend en bleef operationeel totdat in 2021 de overstroming van de Geul een stop inluidde voor het exploiteren van het park. De Valkenier sloot uiteindelijk een paar maanden later voorgoed haar deuren.

## Beschrijving attractie

De Vliegende Schatkist is een kleine achtbaan van het model Butterfly II SB, geschikt voor kinderen en volwassenen. De baan heeft een hoogte van 6,1 meter en een lengte van 21 meter. Er nemen twee bezoekers plaats in het karretje dat heen en weer schommelt over de U-vormige rails en bereikt een maximumsnelheid van 40 km/u.
Het karretje biedt plaats aan maximaal twee personen.
* ↑ Pretpark De Valkenier sluit deuren in verband met overstroming Valkenburg. ParkstadActueel (22 juli 2021). Geraadpleegd op 27 mei 2023.
* ↑ Valkenier stopt definitief: pretpark verkoopt attracties, terrein in Valkenburg binnenkort helemaal leeg. www.limburger.nl (10 januari 2022). Geraadpleegd op 27 mei 2023.
# Gulfstream American GA-7 Cougar

De Gulfstream American GA-7 Cougar is een Amerikaans tweemotorig laagdekker sportvliegtuig en trainingstoestel. In de periode 1978–1979 zijn er van deze vierzitter in totaal 115 gebouwd door Gulfstream American Aviation.
De tweemotorige GA-7 is een doorontwikkeling van de eenmotorige Grumman American AA-5. De vleugels zijn, net als bij de AA-5, gemaakt van gelijmd aluminium en de romp is versterkt door middel van een honingraatstructuur. Het driewiel onderstel is intrekbaar. De toegang tot de cabine gaat via een deur aan de rechterzijde. De Cougar heeft twee liggers in beide vleugels waartussen de brandstoftanks zijn geplaatst.
In 1995 zijn de rechten op het ontwerp en het vliegcertificaat overgegaan op de Franse vliegtuigfabriek Socata. De plannen van Socata om het toestel te verkopen onder de naam TB 320 Tangara werden echter in 1999 op de lange baan geschoven. In 2019 gingen de rechten op de Cougar over op het Amerikaanse bedrijf Cougar Aircraft Corporation.

## Varianten
### GA7 Cougar

    160 pk versie ontworpen door Grumman American en geproduceerd door Gulfstream American in 1978-79. 115 stuks gebouwd.

### TB 320 Tangara

    Nieuw opgestarte productie van de 160 pk versie door Socata, twee aangepaste Cougars werden getransformeerd tot Tangara prototypes in 1996-1997. Maar de productie is uiteindelijk nooit op gang gekomen.

### TB 360 Tangara

    Nieuwe variant van Socata met 180 pk motoren. Een prototype gebouwd, maar uiteindelijk nooit in productie genomen.

## Specificaties

* Type: Gulfstream American GA-7 Cougar
* Fabriek: Gulfstream American Aviation
* Bemanning: 1
* Passagiers: 3
* Lengte: 8,74 m
* Spanwijdte: 11,23 m
* Hoogte: 3,15 m
* Vleugeloppervlak: 17,1 m²
* Leeg gewicht: 1165 kg
* Maximum gewicht: 1724 kg
* Motor: 2 × Lycoming O-320-D1D viercilinder boxermotor, 160 pk (120 kW) elk
* Propeller: tweeblads
* Eerste vlucht: 20 december 1974
* Aantal gebouwd: 115
* In productie: 1978-1979
Prestaties:
* Maximumsnelheid: 311 km/u
* Kruissnelheid: 300 km/u
* Overtreksnelheid: 117 km/u flaps down
* Plafond: 5300 m
* Vliegbereik: 2170 km
* Klimsnelheid: 5,8 m/s

## Vergelijkbare vliegtuigen

* Beechcraft Duchess
* Piper PA-44 Seminole
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Gulfstream_American_GA-7_Cougar op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Simpson 1991, p. 25
# BAT F.K.24 Baboon

De BAT F.K.24 Baboon was een Brits tweepersoons lesvliegtuig dat werd geproduceerd door de British Aerial Transport Company (BAT) in de nadagen van de Eerste Wereldoorlog. De dubbeldekker was een ontwerp van de Nederlandse vliegtuigontwerper Frits Koolhoven samen met Robert Noorduyn. De eerste vlucht vond plaats in 1918. De typeaanduiding Baboon verwijst naar een baviaan.
Gebruikmakend van hun ervaring met de Bantam ontwierp Frits Koolhoven, geassisteerd door Robert Noorduyn, een basis trainingstoestel: de F.K.24 Baboon dubbeldekker. Het vliegtuig had een romp met vlakke zijkanten, voortgedreven door een onbeschermde ABC Wasp stermotor van 170 pk.
Na de Eerste Wereldoorlog ontstond er een groot aanbod van surplus legervliegtuigen, waaronder de vergelijkbare Britse Avro 504 trainer. Hierdoor waren de marktomstandigheden voor de F.K.24 slecht. Van de geplande zes exemplaren is er slechts één gebouwd.
De F.K.24 deed in 1919 mee aan de Hendon Trophy Race over een parcours van 32 kilometer, met als piloot Christopher Draper. De enige gebouwde ‘Baboon’ werd in 1920 gesloopt.

## Specificaties

* Type: F.K.24 Baboon
* Fabriek: British Aerial Transport Company (BAT)
* Ontwerper: Frits Koolhoven en Robert Noorduyn
* Rol: Lestoestel voor de elementaire vliegopleiding
* Bemanning: 2
* Lengte: 6,91 m
* Spanwijdte: 7,6 m
* Hoogte: 2,69 m
* Vleugel oppervlak: 24,1 m²
* Leeggewicht: 431 kg
* Maximum gewicht: 612 kg
* Brandstofcapaciteit: 55 l
* Motor: ABC Wasp I zevencilinder stermotor, 170 pk
* Propeller: Tweeblads
* Eerste vlucht: 1918
* Aantal gebouwd: 1
Prestaties:
* Maximumsnelheid: 140 km/h
* Klimsnelheid: 4,2 m/s
* Landingssnelheid: 64 km/h
* Maximum vliegduur: 2 uur
* ↑ (en) Grey, C.G. (1969). Jane's All the World's Aircraft 1919 (Facsimile ed.). David & Charles (Publishing) Limited. pp. 84a to 85a. ISBN 978-0-7153-4647-1.
# Stock

Stock kan verwijzen naar:
Aardrijkskunde
Personen met de achternaam Stock
* Constant Vanden Stock, Belgisch voetballer, manager en zakenman
* Dennis Stock, Amerikaans fotograaf
* Jan Hendrik Stock (1931–1997), Nederlands zoöloog
* Leonhard Stock, Oostenrijks alpineskiër
* Roger Vanden Stock, Belgisch ondernemer
Transport
Andere
* Stock (RPWL), een muziekalbum
* Aandeel, een financiële term
* Stock (kunst), een (handels)voorraad in de kunst
* Stock footage, soort beeldmateriaal
* ander woord voor stokregel of keervers, repeterende slotregel in een strofisch gedicht
* een set speelkaarten, en de resterende kaarten die op een stapel blijven liggen nadat de kaarten gedeeld zijn, wordt ook wel een stok (zonder c) genoemd.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Stock en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lamine Camara

Mamadou Lamine Camara (Diouloulou, 1 januari 2004) is een Senegalees voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelt. Hij tekende in 2024 voor AS Monaco. In 2022 debuteerde hij voor Senegal.

## Clubcarrière

FC Metz haalde Camara in februari 2023 weg bij AS Génération Foot, waarmee hij in de Senegalese competitie actief was. Op 15 april 2023 debuteerde hij in de Ligue 2 tegen Bordeaux. Op 22 oktober 2023 scoorde hij zijn eerste treffer in de Ligue 1 tegen AS Monaco vanop eigen speelhelft. Op 30 juli 2024 tekende Camara een vijfjarig contract bij Monaco, dat de Senegalese voetballer voor 15 miljoen euro overnam.

## Interlandcarrière

Camara debuteerde in januari 2023 voor Senegal. In december 2023 zat Camara in de Senegalese selectie voor het Afrikaans kampioenschap voetbal 2023.
# Lijst van natuurparken in Luxemburg

Hieronder volgt een lijst van natuurparken in Luxemburg.
* Naam natuurpark
* Natuurpark Our
* Natuurpark Mëllerdall (Mullerthal/Petite Suisse luxembourgeoise)
* Natuurpark Boven-Sûre (Haute-Sûre/Öewersauer/Obersauer)

## Externe link

* Luxemburgse natuurparken
# Hongaars curlingteam (gemengd)

Het Hongaarse curlingteam vertegenwoordigt Hongarije in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

Hongarije nam voor het eerst deel aan een internationaal toernooi voor gemengde landenteams tijdens de openingseditie van het Europees kampioenschap in het Andorrese Canillo. Het won een tie-breaker tegen Engeland en haalde daardoor de play-offs. In de achtste finale werd verloren van Schotland. Hongarije behaalde een bronzen plak op het EK van 2013. Het team onder leiding van György Nagy versloeg Finland met 6-3.
Na de tiende editie van het EK werd beslist het toernooi te laten uitdoven en te vervangen door een nieuw gecreëerd wereldkampioenschap voor gemengde landenteams. De eerste editie vond in 2015 plaats in het Zwitserse Bern. Hongarije werd negende. Het beste resultaat tot nu toe was een vijfde plaats. Op het WK van 2019 bracht Hongarije het tot de play-offs en verloor daarin in de kwartfinale. In de jaren daarvoor had Hongarije ook de plays-offs gehaald in 2015, 2016 en 2017 maar kwam nooit verder dan de achtste finales.

## Hongarije op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2015 | 9 | György Nagy | 9 | 6 | 3 | 59 | 44 |
| 2016 | 9 | Zsolt Kiss | 7 | 5 | 2 | 42 | 30 |
| 2017 | 9 | Gergely Szabó | 7 | 4 | 3 | 41 | 36 |
| 2018 | 21 | Zoltan Palancsa | 8 | 3 | 5 | 38 | 39 |
| 2019 | 5 | György Nagy | 9 | 6 | 3 | 66 | 42 |
| 2022 | 9 | Lörinc Tatar | 9 | 6 | 3 | 60 | 41 |
| 2023 | 22 | Gabor Ezsöl | 8 | 4 | 4 | 45 | 51 |
| 2024 | 17 | Gabor Ezsöl | 7 | 4 | 3 | 44 | 29 |

## Hongarije op het Europees kampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2005 | 8 | György Nagy | 6 | 4 | 2 | 45 | 31 |
| 2006 | 14 | Zsombor Rokusfalvy | 5 | 2 | 3 | 31 | 29 |
| 2007 | 14 | Péter Sárdi | 7 | 4 | 3 | 39 | 34 |
| 2008 | 8 | György Nagy | 7 | 5 | 2 | 55 | 28 |
| 2009 | 9 | Gabor Ezsöl | 7 | 4 | 3 | ? | ? |
| 2010 | 9 | Gabor Ezsöl | 8 | 5 | 3 | ? | ? |
| 2011 | 13 | György Nagy | 7 | 4 | 3 | 39 | 34 |
| 2012 | 9 | György Nagy | 7 | 4 | 3 | 49 | 36 |
| 2013 | 3 | György Nagy | 12 | 9 | 3 | 72 | 53 |
| 2014 | 9 | György Nagy | 8 | 7 | 1 | 62 | 23 |

## Externe link

World Curling Federation
* ↑ Sportuitslagen.org 2015. Gearchiveerd op 6 oktober 2022.
* ↑ ecf-web.org/emcc 2005
Andorra · Australië · België · Brazilië · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Rusland · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Kazachstan op het Junior Eurovisiesongfestival

Kazachstan debuteerde in 2018 op het Junior Eurovisiesongfestival.

## Geschiedenis

Op 25 juli 2018 maakte de EBU de deelnemerslijst voor het Junior Eurovisiesongfestival 2018 bekend. Opvallend genoeg prijkte ook de naam van Kazachstan op deze lijst. De Kazachse omroep Khabar Agency, verantwoordelijk voor de inzending in 2018, is geassocieerd lid van de EBU. Deelname aan festivals georganiseerd door de EBU is alleen open voor actieve leden. Echter mocht Kazachstan in 2018 voor het eerst zijn opwachting maken op het Junior Eurovisiesongfestival, op uitnodiging van de EBU. Dit is niet de eerste keer dat de EBU een geassocieerd lid uitnodigt voor een van haar festivals; de Australische omroep SBS kreeg een uitnodiging om deel te nemen aan het Junior Eurovisiesongfestival 2015, waarna het land tot en met 2019 elk jaar heeft deelgenomen aan het festival.
De eerste inzending van Kazachstan werd het lied Özinge sen, gezongen door de 12-jarige Danelija Toelesjova. Ze eindigde in Minsk op de zesde plaats, met 171 punten. Het jaar erna scoorde Jerzjan Maskim nog beter met zijn nummer Armanyńnan qalma. Hij werd tweede met 227 punten. Ook in 2020 eindigde Kazachstan op de tweede plaats, dankzij Karakat Basjanova en diens Forever. In 2021 werd Kazachstan achtste. In 2022 behaalden ze de vijftiende plaats, waarmee ze voor het eerst buiten de top 10 eindigden. Op 6 juni 2023 maakte de Kazachse omroep bekend dat ze niet zouden deelnemen aan de 21ste editie van het festival, dat op 26 november 2023 gehouden zal worden in Nice, Frankrijk.

## Kazachse deelname

| Jaar | Artiest | Lied | Plaats | Punten | Taal |
| 2018 | Danelija Toelesjova | Özinge sen | 6 | 171 | Kazachs en Engels |
| 2019 | Jerzjan Maksim | Armanyńnan qalma | 2 | 227 | Kazachs en Engels |
| 2020 | Karakat Basjanova | Forever | 2 | 152 | Kazachs en Engels |
| 2021 | Älinūr Hamzin & Beknūr Jänıbekūly | Ertegi älemi | 8 | 121 | Kazachs en Frans |
| 2022 | David Charlin | Jer-ana | 15 | 47 | Kazachs en Engels |
* Betekenis
* Eerste plaats
* Tweede plaats
* Derde plaats
* Laatste plaats
* Gastland

## Gegeven en gekregen punten

| Plaats | Land | Punten |
| 1 | Georgië | 30 |
| 2 | Frankrijk | 25 |
| 3 | Polen | 24 |
| 4 | Armenië | 23 |
| 4 | Oekraïne | 23 |
| 4 | Rusland | 23 |
| Plaats | Land | Punten |
| 1 | Rusland | 39 |
| 2 | Georgië | 31 |
| 3 | Malta | 30 |
| 4 | Servië | 29 |
| 5 | Oekraïne | 28 |
| 5 | Wit-Rusland | 28 |

## Twaalf punten

(Een vetgedrukte editie betekent dat het land die editie won.)
| Aantal | Land | Edities |
| 1 | Armenië | 2022 (J) |
| 1 | Noord-Macedonië | 2018 (J) |
| 1 | Polen | 2019 (J) |
| 1 | Rusland | 2021 (J) |
| 1 | Wit-Rusland | 2020 (J) |
| Aantal | Land | Edities |
| 2 | Georgië | 2019 (J), 2020 (J) |
| 2 | Rusland | 2020 (J), 2021 (J) |
| 1 | Nederland | 2019 (J) |
| 1 | Oekraïne | 2019 (J) |
| 1 | Polen | 2019 (J) |
| 1 | Servië | 2019 (J) |
| 1 | Wales | 2019 (J) |
| 1 | Wit-Rusland | 2019 (J) |
2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023-2024
# Letland op het Junior Eurovisiesongfestival

Letland nam tussen 2003 en 2011 vijf keer deel aan het Junior Eurovisiesongfestival.

## Geschiedenis

De eerste Letse inzending was de negenjarige Dzintars Čīča. Met het liedje Tu esi vasara haalde hij een negende plek in Denemarken, de beste prestatie van Letland.
Het jaar dat erop volgde haalde Letland de laatste plaats met Mārtiņš Tālbergs en C-Stones Juniors. Ook het jaar wat daarop volgde haalde het land een matige prestatie: een elfde plek.
Tussen 2006 en 2009 nam Letland niet deel aan het festival met de reden dat er te weinig interesse voor was.
In 2010 keerde het land terug. Er werd intern een artiest en lied gekozen. Šarlote Lēnmane zou Letland vertegenwoordigen op het Junior Eurovisiesongfestival 2010 samen met Sea Stones. Uiteindelijk behaalden ze een tiende plaats.
De laatste deelname van Letland op het Junior Eurovisiesongfestival was in 2011. Amanda Bašmakova eindigde op de laatste plaats, met 31 punten.
Vanwege de slechte resultaten besloot Letland zich in 2012 terug te trekken van het Junior Eurovisiesongfestival.

## Deelnames van Letland

| Jaar | Artiest | Lied | Plaats | Punten | Taal |
| 2003 | Dzintars Čīča | Tu esi vasara | 9 | 37 | Lets |
| 2004 | Mārtiņš Tālbergs & C-Stones Juniors | Balts vai melns | 17 | 3 | Lets |
| 2005 | Kids4Rock | Es esmu maza jauka meitene | 11 | 50 | Lets |
| 2010 | Šarlote & Sea Stones | Viva la dance | 10 | 51 | Lets |
| 2011 | Amanda Bašmakova | Mēness suns | 13 | 31 | Lets |
* Betekenis
* Eerste plaats
* Tweede plaats
* Derde plaats
* Laatste plaats
* Gastland

## Gegeven en gekregen punten

| Plaats | Land | Punten |
| 1 | Wit-Rusland | 42 |
| 2 | Rusland | 28 |
| 3 | Spanje | 23 |
| 4 | Nederland | 21 |
| 5 | Verenigd Koninkrijk | 19 |
| Plaats | Land | Punten |
| 1 | Litouwen | 15 |
| 2 | Noord-Macedonië | 14 |
| 2 | Wit-Rusland | 14 |
| 4 | Nederland | 12 |
| 5 | Malta | 11 |

## Twaalf punten

(Een vetgedrukte editie betekent dat het land die editie won.)
| Aantal | Land | Edities |
| 2 | Wit-Rusland | 2005, 2010 |
| 1 | Nederland | 2011 |
| 1 | Roemenië | 2004 |
| 1 | Spanje | 2003 |
2003 · 2004 · 2005 · 2006-2009 · 2010 · 2011 · 2012-2024
# Plutonium-238

Plutonium-238 of $^{238}$Pu is een onstabiele radioactieve isotoop van plutonium, een actinide. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor. Plutonium-238 is een krachtige alfastraler en wordt als zodanig gebruikt als energiebron.

## Vorming

Plutonium-238 kan ontstaan door radioactief verval van neptunium-238, americium-238 of curium-242. Het werd in 1941 voor het eerst synthetisch bereid door Glenn Seaborg en diens medewerkers door het bombarderen van uranium-238-kernen met deuterium. Bij deze kernreactie ontstaat in eerste instantie neptunium-238, dat vervalt tot plutonium-238.
    ${\ce {^238_92U + ^2_1D -> ^238_93Np}}$
    ${\ce {{^{238}_{93}Np}->{^{238}_{94}Pu}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$

## Radioactief verval

Plutonium-238 bezit een halveringstijd van 87,84 jaar. Het vervalt vrijwel volledig onder uitzending van alfastraling naar de radio-isotoop uranium-234:
    ${\ce {{^{238}_{94}Pu}->{^{234}_{92}U}+\,_{2}^{4}\alpha }}$
De vervalenergie hiervan bedraagt 5,5932 MeV. Plutonium-238 kan ook vervallen door kernsplijting tot andere radioactieve isotopen (onder andere kwik-206 en lood-180), maar dit verval is verwaarloosbaar.

## Toepassingen

Plutonium-238 wordt toegepast als energiebron voor ruimtesondes die ver van de zon zijn, zodat zonnepanelen geen geschikte energiebron zijn. Een voorbeeld is de sonde New Horizons. De hitte door radioactief verval van de radio-isotoop wordt via het seebeck-effect in elektriciteit omgezet. Dit proces kan plaatsgrijpen in een thermo-elektrische radio-isotopengenerator.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{227}$Pu · $^{228}$Pu · $^{229}$Pu · $^{230}$Pu · $^{231}$Pu · $^{232}$Pu · $^{233}$Pu · $^{234}$Pu · $^{235}$Pu · $^{236}$Pu · $^{237}$Pu · $^{237m1}$Pu · $^{237m2}$Pu · $^{238}$Pu · $^{239}$Pu · $^{239m1}$Pu · $^{239m2}$Pu · $^{240}$Pu · $^{241}$Pu · $^{241m1}$Pu · $^{241m2}$Pu · $^{242}$Pu · $^{243}$Pu · $^{243m}$Pu · $^{244}$Pu · $^{245}$Pu · $^{246}$Pu · $^{247}$Pu
# Émile Jeanne

Nicolas Marie Emile Jeanne (Luik, 30 juni 1849 - Montegnée, 4 oktober 1924) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester.

## Levensloop

Hij was een zoon van de poësisleraar aan het atheneum van Luik, Jules Jeanne, en van Marie Guilleaume. Hij trouwde met Marie Vankeer.
Hij promoveerde tot doctor in de rechten (1869) aan de Universiteit van Luik en vestigde zich voor een levenslange carrière als advocaat bij de balie van Luik. In 1898-1899 was hij stafhouder.
In 1887 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Montegnée, van 1888 tot 1894 was hij er schepen en van 1900 tot 1921 burgemeester. Van 1878 tot 1890 was hij provincieraadslid.
In 1890 werd Jeanne voor de Liberale Partij verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Luik, wat hij bleef tot in 1900. Jeanne behoorde tot de progressieve zijde van de liberalen en werd bij de verkiezingen van 1894 en 1898 herkozen vanop een kartellijst van de socialistische BWP en progressieve liberalen. Bij de verkiezingen van 27 mei 1900 kwamen de progressieve liberalen in het arrondissement Luik op met een aparte lijst, waarbij Jeanne de tweede plaats kreeg toegewezen. De lijst behaalde echter geen enkele verkozene en Jeanne verdween bijgevolg uit het parlement.

## Publicatie

* La liberté de la profession d'avocat, in: La Belgique judiciaire, 1877.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894, Brussel, 1996.
* ↑ La Meuse, 15 mei 1900, p. 2, zie KBR Belgica Press.
# Koperoxidegelijkrichter

Een koperoxidegelijkrichter, ook metaalgelijkrichter, is een verouderde, niet meer gebruikte gelijkrichter op basis van het halfgeleidende koper(I)oxide (cupro). De aanduiding als metaalgelijkrichter werd in die tijd ook gebruikt ter onderscheiding van elektrolytische gelijkrichters. Ze behoren tot de eerste industrieel gebruikte halfgeleiders.

## Geschiedenis

Koperoxidegelijkrichters werden vanaf ongeveer 1925 commercieel vervaardigd. Bij toepassingen voor grotere vermogen werden ze al snel vervangen door de seleniumdiode, later door de germanium- en de siliciumdiode. Tot de jaren 1950 waren ze nog in gebruik in meetschakelingen, maar tegenwoordig vinden ze geen toepassing meer.

## Opbouw

Een enkel koperoxide-element bestaat uit een eenzijdig met koper(I)oxide beklede koperen plaat, met afhankelijk van de gewenste stroombelasting een diameter van 1 tot ongeveer 40 mm. Meerdere van dergelijke platen worden door stapeling, via contactveren of tussengeschoven loden of zinken schijven, in serie geschakeld of tot een bruggelijkrichter gevormd.

## Gebruik

Een van de voordelen van de koperoxidegelijkrichter is de lage doorlaatspanning van 0,2-0,35 V. Om deze reden waren zij tot het midden van de 20e eeuw in gebruik als gelijkrichter in meetschakelingen voor wisselstroom, in het bijzonder voor metingen met behulp van een draaispoelmeter. Daarbij speelde ook de hoge ongevoeligheid voor overbelasting een rol, vergeleken met de in de jaren 1950 beschikbare germaniumdioden. In de daaropvolgende jaren werden metaalgelijkrichters voor meetdoeleinden vervangen door schottkydioden op basis van silicium.
De inwendige weerstand van een koperoxide-element in de stroomrichting ligt tussen 3 Ω en 30 Ω bij typische stroomdichtheden van ongeveer 100 mA/cm$^2$, zodat grote oppervlakten nodig zijn voor grotere stromen. De kleine sperspanning maakt cascadeschakelingen nodig. Dus werden voor hogere spanningen bij een stroom van enkele mA vaak plastic buizen gebruikt, gevuld met een aantal gestapelde cirkelvormige koperoxide-elementen.
De sperstroom van een koperoxide-element is relatief groot en sterk afhankelijk van de temperatuur.
* koperoxidegelijkrichter (links) in de multimeter „Multizet“
* Losse metaalgelijkrichter in een brugschakeling
* Onderdelen van een koperoxidegelijkrichter: koperen schijven met oxidelaag, donkere schijven van pertinax isoleren de veren
* Koperoxidegelijkrichter voor ongeveer 0,5 A / 12 V

## Literatuur

* Karl Maier, Trockengleichrichter, Theorie, Aufbau und Anwendung, Verlag von R. Oldenbourg, 1938,Berlin