OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Frank Auerbach

Frank Helmut Auerbach (Berlijn, 29 april 1931 – Londen, 11 november 2024) was een Britse kunstschilder van Duits-Joodse afkomst.

## Levensloop

Zijn ouders stuurden Auerbach in 1939 als onderdeel van een kindertransport naar Engeland om aan het nazibewind en de jodenvervolging in Duitsland te ontkomen, maar kwamen zelf om in de Holocaust. Hij kwam terecht op een kostschool voor joodse vluchtelingen, waar hij al vroeg grote belangstelling bleek te ontwikkelen voor het kunstenaarschap, zowel voor de beeldende kunst als voor het toneel. Na de oorlog, in 1948, schreef hij zich in op de St. Martin's School of Art in Londen, waar hij tot 1952 de lessen volgde. Vervolgens studeerde hij aan het Royal College of Art (1952-1955) en had in 1956 zijn eerste solotentoonstelling in de Londense Beaux-Arts galerie. Rembrandt is een van zijn grote voorbeelden en inspiratiebronnen en hij trok veel op met zijn generatiegenoten Francis Bacon en Lucian Freud. In de jaren zestig 'beeldhouwde' Auerbach zijn doeken met centimeters dikke lagen verf, waardoor ze soms de aanblik van een reliëf kregen. Zijn thema is steeds de menselijke figuur. Hij werkt met een klein aantal modellen, die hij jarenlang in vele schilderijen portretteert.
In 1986 won hij de Golden Lion Award voor beste kunstenaar (gedeeld met Sigmar Polke) op de Biënnale van Venetië.
In 2013 werden zes van zijn werken in het Rijksmuseum in Amsterdam vertoond in combinatie met het werk van zijn grote held Rembrandt.
Auerbach overleed op 11 november 2024 in Londen. Hij werd 93 jaar oud.
* ↑ Frank Auerbach - Artist biography (Tate)
* ↑ Awards since 1986 - website Biënnale van Venetië
* ↑ (en) "Frank Auerbach, leading figurative painter who fled Nazis, dies aged 93", The Guardian, 12 november 2024. Geraadpleegd op 12 november 2024.
* Art Gallery of South Australia: 2922
* Bibsys: 90258090
* Biblioteca Nacional de Chile: 000075629
* Biblioteca Nacional de España: XX873068
* Bibliothèque nationale de France: cb11957512z (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981059730262406706
* CiNii: DA16640486
* Gemeinsame Normdatei: 11901422X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0877 7701
* Library of Congress Control Number: n83038772
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000275514
* National Gallery of Victoria: 823
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0269303
* Nationale bibliotheek van Australië: 35798221
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007257903105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001187072
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069447721
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A002951638
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 2932
* SNAC: w6k35sz3
* Système universitaire de documentation: 027561119
* Trove: 1092195
* Union List of Artist Names: 500023601
* Virtual International Authority File: 22150864
* WorldCat (via VIAF): 22150864
# Marcel Kaatee

Marcel Kaatee (Amsterdam, 20 september 1958) is een Nederlands ondernemer en muzikant. Hij is de eigenaar van twee gokhallen op de Amsterdamse Wallen. Hij is gitarist van de in 1987 opgerichte funkband Seven Eleven en mede-oprichter van het platenlabel Funk To The Max en directeur van het Red Light Jazz Festival.

## Verdachte witwassen

Hij kwam in opspraak toen hij door het Openbaar Ministerie ervan werd beschuldigd als stroman en boekhouder betrokken te zijn bij een aantal afpersingszaken. In april 2007 werd hij gedagvaard wegens vermeende betrokkenheid bij de afpersing van Willem Endstra door Willem Holleeder en het witwassen van crimineel geld. Hij werd in afwachting van het uiteindelijke proces vrijgelaten. In december 2007 kreeg Kaatee vijf maanden gevangenisstraf opgelegd. Hij werd vrijgesproken van zijn vermeende aandeel in het afpersen, maar werd door de rechtbank Haarlem schuldig bevonden aan het medeplegen van witwassen van een geldbedrag van 250.000 euro. Tegen dit vonnis is hij in beroep gegaan. Op 3 juli 2009 werd Kaatee door het Amsterdamse gerechtshof op alle punten vrijgesproken. In april 2010 kende het hof Kaatee een schadevergoeding toe omdat hij ten onrechte in voorarrest had gezeten.
Sinds mei 2008 houdt Kaatee over zijn ervaringen met de overheid een weblog bij.
Kaatee bezit twee gokhallen op de Wallen in Amsterdam, het Openbaar Ministerie vermoedt dat Willem Holleeder de feitelijk eigenaar hiervan is. Kaatee werd in 2023 opnieuw vervolgd. Zijn gokhallen zouden mede zijn gefinancierd met het verloren gewaande Heineken-losgeld. Het OM zag Kaatee als stroman van Holleeder, echter op 11 november 2024 werd Kaatee vrijgesproken van witwassen van 'Holleeder-panden' op de Wallen.

## Relatie

Marcel Kaatee heeft een relatie met Priscilla Jourdan en ze hebben een zoon. In het boek dat Jourdan heeft geschreven, getiteld Gangsterliefje tegen wil en dank (Uitgeverij Nieuw Amsterdam, 2010), beschrijft ze haar leven en vooral de periode van het vastzitten van Kaatee. Jourdan is eigenaar van Il Gioiello, een kleine galerie op de Wallen die erotische kunst tentoonstelt. Ze is uitvoerend producent van de hoofdevenementen van het Red Light Jazz festival op de Wallen in Amsterdam.
* ↑ Holleeders Heineken-geld duikt op in nieuwe witwaszaak Follow The Money, 9 november 2023. Gearchiveerd op 7 april 2024.
* ↑ Ondernemer Kaatee vrijgesproken van witwassen van 'Holleeder-panden' op de Wallen NH Nieuws, 11 november 2024
* Weblog
* Muziekencyclopedie
* Holleeder vecht veroordeling aan, Reformatorisch Dagblad, 21 december 2007
* "Gerard H. moet ook komen", Het Parool, 31 oktober 2007
* Marcel Kaatee: ‘Die gokhallen zijn mijn kindjes’, Vrij Nederland, 7 oktober 2006
* Amsterdam weigert vergunning gokhallen, NRC Handelsblad, 13 mei 2008
* Smartengeld voor Marcel Kaatee, De Telegraaf, 13 april 2010
* Marcel Kaatee: voor altijd verdacht, Vrij Nederland, 23 april 2010
# Ron Johnson

Ronald Harold (Ron) Johnson (Mankato (Minnesota), 8 april 1955) is een Amerikaanse ondernemer en politicus van de Republikeinse Partij. Hij werd in 2011 senator voor Wisconsin.
| Alabama: Tuberville (R) · Britt (R) Alaska: Murkowski (R) · Sullivan (R) Arizona: Sinema (O) · Kelly (D) Arkansas: Boozman (R) · Cotton (R) Californië: Feinstein (D) · Padilla (D) Colorado: Bennet (D) · Hickenlooper (D) Connecticut: Blumenthal (D) · Murphy (D) Delaware: Carper (D) · Coons (D) Florida: Rubio (R) · R. Scott (R) Georgia: Ossoff (D) · Warnock (D) Hawaï: Schatz (D) · Hirono (D) Idaho: Crapo (R) · Risch (R) Illinois: Durbin (D) · Duckworth (D) Indiana: Young (R) · Braun (R) Iowa: Grassley (R) · Ernst (R) Kansas: Moran (R) · Marshall (R) Kentucky: McConnell (R) · Paul (R) | Louisiana: Cassidy (R) · Kennedy (R) Maine: Collins (R) · King (O) Maryland: Cardin (D) · Van Hollen (D) Massachusetts: Warren (D) · Markey (D) Michigan: Stabenow (D) · Peters (D) Minnesota: Klobuchar (D) · Smith (D) Mississippi: Wicker (R) · Hyde-Smith (R) Missouri: Hawley (R) · Schmitt (R) Montana: Tester (D) · Daines (R) Nebraska: Fischer (R) · Sasse (R) Nevada: Cortez Masto (D) · Rosen (D) New Hampshire: Shaheen (D) · Hassan (D) New Jersey: Menendez (D) · Booker (D) New Mexico: Heinrich (D) · Luján (D) New York: Schumer (D) · Gillibrand (D) North Carolina: Tillis (R) · Budd (R) | North Dakota: Hoeven (R) · Cramer (R) Ohio: Brown (D) · Vance (R) Oklahoma: Lankford (R) · Mullin (R) Oregon: Wyden (D) · Merkley (D) Pennsylvania: Casey (D) · Fetterman (D) Rhode Island: Reed (D) · Whitehouse (D) South Carolina: Graham (R) · T. Scott (R) South Dakota: Thune (R) · Rounds (R) Tennessee: Blackburn (R) · Hagerty (R) Texas: Cornyn (R) · Cruz (R) Utah: Lee (R) · Romney (R) Vermont: Sanders (O) · Welch (D) Virginia: Warner (D) · Kaine (D) Washington: Murray (D) · Cantwell (D) West Virginia: Manchin (D) · Moore Capito (R) Wisconsin: Johnson (R) · Baldwin (D) Wyoming: Barrasso (R) · Lummis (R) |
(D): Democraat · (R): Republikein · (O): Onafhankelijk
* Library of Congress Control Number: no2014149770
* SNAC: w61w662r
* Biographical Directory of the United States Congress: J000293
* Virtual International Authority File: 312881879
* WorldCat (via VIAF): 312881879
# TDE

TDE (Trinity Desktop Environment) is een vrije werkomgeving voor besturingssystemen die tot de Unix-familie behoren, zoals Linux en BSD. Het project is van oorsprong een afsplitsing van KDE 3.5. De huidige projectleider is Slávek Banko.
TDE is beschikbaar in en/of voor de meeste populaire Linux-distributies (onder meer Debian, Red Hat en Fedora) en is de standaard werkomgeving van de distributies Q4OS en Exe GNU/Linux.

## Geschiedenis

Het project is in 2009 gestart door Timothy Pearson, voormalig coördinator van Kubuntu Remix. Sinds versie 3.5.12 (de tweede officiële uitgave) gebruikt TDE een eigen afsplitsing van Qt3, TQt. Op die manier kan TQt eenvoudig naast nieuwere Qt-versies worden geïnstalleerd.
In eerste instantie volgde TDE de versienummering van KDE. De eerst uitgebrachte versie was dan ook 3.5.11 (de laatste versie van KDE3 was 3.5.10). Na versie 3.5.13 is men overgestapt op een eigen nummering om vergelijkingen met KDE te voorkomen, met name omdat TDE inmiddels meer veranderingen had doorgevoerd waardoor het meer een op zichzelf staande werkomgeving begon te worden. De eerste versie met nieuwe nummering was R14.0.0, gevolgd door R14.0.1. Sinds versie R14.0.0 wordt een nieuwere vormgeving gebruikt. Distributie Q4OS gebruikt sindsdien een ander, moderner TDE-thema dat meer lijkt op Breeze, het thema van KDE Plasma 5.
In de loop der jaren heeft TDE diverse namen van zijn programma's aangepast zodat ze minder overeenkomen met die van KDE. Zo heet vensterbeheerder KWin in TDE TWin, KIconEdit TIconEdit en KScreenSaver TDE Screensaver. Sommige programma's hebben hun oorspronkelijke naam echter behouden, zoals Konqueror, DigiKam en Gwenview.
Op 1 mei 2022 verscheen versie R14.0.12.
# Uitdrukking

Onder een uitdrukking wordt een vaste combinatie van woorden verstaan waarmee meestal indirect een situatie wordt benoemd.
Een uitdrukking kan zijn:
* een staande uitdrukking: een standaardformulering die in bepaalde situaties telkens terugkeert. Bijvoorbeeld: de bal tegen de touwen aanwerken (betekenis: een doelpunt maken). Een dode kat in je mond hebben (betekenis: de ochtendgeur en smaak in je mond).
* een gezegde of zegswijze: een vaste uitdrukking om een situatie mee te benoemen, zij het dat bepaalde woorden (werkwoord, persoonlijk of bezittelijk voornaamwoord) aan de context van de zin kan worden aangepast. De woorden kunnen ook worden gebruikt in een eigen zin. Bijvoorbeeld: Hij heeft ze niet alle vijf op een rijtje. Alternatief: Zij hebben ze toen zeker niet alle vijf op een rijtje gehad (betekenis: Hij heeft niet goed nagedacht, hij is niet goed wijs/Ze hebben toen zeker niet goed nagedacht, ze waren zeker niet goed wijs).
* een spreekwoord: een vaste, niet verbuigbare combinatie van woorden, met een punt en een hoofdletter. Bijvoorbeeld: Hoge bomen vangen veel wind (betekenis: Wie een hoge positie bekleedt, krijgt ook gauw kritiek).
* een verbale of non-verbale weergave, bijvoorbeeld van gevoelens, zoals gezichtsuitdrukkingen die van het gezicht zijn af te lezen. Iemand kan bijvoorbeeld een verbaasde uitdrukking vertonen of een gedachte niet goed tot uitdrukking brengen, in woorden weergeven.
* een wiskundige uitdrukking, een verzameling wiskundige termen, zoals getallen, operatoren, groeperingssymbolen (zoals haakjes) en variabelen die geëvalueerd kunnen worden.
# Estádio Independência

Het Estádio Raimundo Sampaio informeel: Estadio Independência is een voetbalstadion in Belo Horizonte in Brazilië. Het wordt bespeeld door América FC. Tegenwoordig is de capaciteit ruim 23.000 toeschouwers. Het werd gebruikt tijdens het WK voetbal in 1950 toen er drie wedstrijden werden gespeeld. Bij dat toernooi bedroeg de capaciteit 30.000. Tussen 1950 en 2019 speelde ook Atlético Mineiro in het stadion.
Voor het WK in 2014 wordt geen gebruik gemaakt van Independência. Voor dit toernooi is een ander stadion in Belo Horizonte, het Mineirão uit 1965 geheel gerenoveerd zodat het plaats kan bieden aan ruim 62.000 toeschouwers.

## WK interlands

| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | Toeschouwers |
| 1 | 25 juni 1950 | Joegoslavië – Zwitserland | 3 – 0 | WK 1950 Groepsfase (A) | 7.500 |
| 2 | 29 juni 1950 | Verenigde Staten – Engeland | 1 – 0 | WK 1950 Groepsfase (B) | 10.000 |
| 3 | 2 juli 1950 | Uruguay – Bolivia | 8 – 0 | WK 1950 Groepsfase (D) | 6.000 |
Estádio do Maracanã (Rio de Janeiro) · Estádio do Pacaembu (São Paulo) · Estádio Sete de Setembro (Belo Horizonte) · Estádio Durival de Britto (Curitiba) · Estádio dos Eucaliptos (Porto Alegre) · Estádio Ilha do Retiro (Recife)
# Eerste Kamerverkiezingen 1877

De Eerste Kamerverkiezingen 1877 waren reguliere Nederlandse verkiezingen voor de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Zij vonden plaats op 11 juli 1877.
De verkiezingen werden gehouden voor een derde deel van de zittende leden van de Eerste Kamer van wie de zittingstermijn afliep. Bij deze verkiezingen kozen de leden van Provinciale Staten - die bij de Statenverkiezingen in mei 1877 gekozen waren - in tien kiesgroepen naar provincie dertien nieuwe leden.
De uitslag van de verkiezingen was als volgt:
| Groepering | Zetels | Zetels | Zetels | Zetels | Zetels | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie | Zetelverdeling naar provincie |
| Groepering | 1874 | Af | Bij | 1877 | +/− | Gr | F | D | O | Ge | U | NH | ZH | Z | NB | L |
| liberalen | 18/19 | 8 | 10 | 21 | +2 | 2 | 3 | | 2 | 3 | | 4 | 5 | 2 | | |
| gematigde liberalen | 12/11 | 2 | 1 | 10 | −1 | | | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | | 1 | 1 |
| katholieken | 5 | 1 | 2 | 6 | +1 | | | | | | | | | | 4 | 2 |
| conservatieven | 4 | 2 | 0 | 2 | −2 | | | | | 1 | 1 | | | | | |
| totaal | 39 | 13 | 13 | 39 | 0 | 2 | 3 | 1 | 3 | 5 | 2 | 6 | 7 | 2 | 5 | 3 |

## Gekozenen

Bij deze verkiezingen waren dertien leden aftredend, van wie negen herkozen werden. De stemmingen voor de overige vacatures hadden de volgende resultaten:
* Door Provinciale Staten van Groningen werd Willem de Sitter (liberalen) gekozen die de aftredende afgevaardigde Coos Cremers versloeg met 25 tegen 15 stemmen.
* Door Provinciale Staten van Gelderland werd Hendrikus Coenen (liberalen) gekozen die de aftredende afgevaardigde Willem Schimmelpenninck van der Oye (conservatieven) versloeg met 30 tegen 28 stemmen.
* Door Provinciale Staten van Noord-Holland werd Adriaan Teding van Berkhout (liberalen) gekozen die de aftredende afgevaardigde Cornelis Hartsen (conservatieven) versloeg met 38 tegen 29 stemmen.
* Door Provinciale Staten van Noord-Brabant werd Petrus Smitz (katholieken) gekozen in de vacature ontstaan door het periodiek aftreden van Hermanus Verschoor (gematigde liberalen) die had aangegeven niet herkiesbaar te zijn.
De zittingsperiode van de Eerste Kamer ging in op 17 september 1877. De zittingstermijn van de gekozen Kamerleden bedroeg negen jaar.
# SS7bis Dir/Var

De SS7bis Dir/Var is een autoweg van de SS7bis en gaat van Villaggio Coppola naar Nola. De SS7bis Dir/Var heeft een totale lengte van 47 km en bestaat uit 2 delen: de SS7bis Dir (Villaggio Coppola - Casaluce) en de SS7bis Var (Casaluce - Nola)
Door het slechte wegdek is de weg in verschillende trajectdelen verdeeld met verschillende maximumsnelheden van 60 en 80 km/h.
# Peracarida

De Peracarida zijn een superorde van kreeftachtigen die behoren tot de klasse Malacostraca.

## Anatomie

De Peracarida onderscheiden zich van de andere Malacostraca door enkele specifieke kenmerken in anatomie en ontwikkeling:
* ze bezitten een lacinia mobilis op de mandibel, gelegen tussen de molare en de incisieve uitsteeksels (zie figuur).
* er is een marsupium (broedbuidel) aanwezig die gevormd wordt door de binnenste flappen op het eerste segment van de looppoten (thoracale coxale endieten), de oöstegieten. Enkel bij de Thermosbaenacea ontbreekt de broedbuidel en wordt in de plaats daarvan de carapax gebruikt.
* De jongen verlaten de broedbuidel als het manca-stadium. Dit zijn prejuvenielen die nog de laatste pereopoden missen. Een vrijlevend larvaal stadium ontbreekt in deze groep.

## Orden

De Peracarida worden in twaalf hedendaagse en een fossiele orde onderverdeeld:
* Amphipoda Latreille, 1816 (Vlokreeften)
* Bochusacea Gutu & Iliffe, 1998
* Cumacea Krøyer, 1846 (Zeekomma's)
* Ingolfiellida Hansen, 1903
* Isopoda Latreille, 1817 (Pissebedden)
* Lophogastrida Sars, 1870
* Mictacea Bowman, Garner, Hessler, Iliffe & Sanders, 1985
* Mysida Haworth, 1825 (Aasgarnalen)
* Pygocephalomorpha †, Beurlen, 1930
* Spelaeogriphacea Gordon, 1957
* Stygiomysida Tchindonova, 1981
* Tanaidacea Dana, 1849 (Naaldkreeftjes)
* Thermosbaenacea Monod, 1927 (Bronkreeftjes)
# Cantucci

Cantucci (of cantuccini, biscotti di Prato) zijn typisch Italiaanse amandelkoekjes oorspronkelijk afkomstig uit de provincie Prato in de regio Toscane. Het recept werd in 1858 bedacht door Antonio Mattei, wiens bakkerij in Prato nog steeds bestaat.
De koekjes worden net als beschuit tweemaal gebakken. Ze bevatten naast amandelen ook meel, suiker, amaretto en enkele specerijen als kardemom, kaneel, kruidnagel en steranijs. Soms worden nog stukjes chocola of pistachenootjes toegevoegd. Cantucci worden in Italië geregeld als dessert tezamen met vin santo geserveerd.
# The Snake Pit

The Snake Pit is een Amerikaanse dramafilm uit 1948 onder regie van regisseur Anatole Litvak. Het scenario is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1946 van de Amerikaanse auteur Mary Jane Ward.

## Verhaal

Virginia Cunningham is een patiënte in een psychiatrische instelling, die een therapie ondergaat met de arts Mark Kik. Daaruit blijkt dat ze liefdeloos werd opgevoed door haar moeder en heel vroeg haar vader heeft verloren. Bovendien denkt Virgina dat haar schuld treft aan de dood van de man van wie ze hield. Ze verhuist vervolgens naar een andere afdeling, waar ze wordt gekleineerd door een ziekenzuster. Daarna belandt ze in de "slangenkuil", die een vreemde uitwerking heeft op haar.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Havilland, Olivia de Olivia de Havilland | Virginia Stuart Cunningham |
| Stevens, Mark Mark Stevens | Robert Cunningham |
| Genn, Leo Leo Genn | Dr. Mark Kik |
| Holm, Celeste Celeste Holm | Grace |
| Langan, Glenn Glenn Langan | Dr. Terry |
| Craig, Helen Helen Craig | Zuster Davis |
| Erickson, Leif Leif Erickson | Gordon |
| Bondi, Beulah Beulah Bondi | Mevrouw Greer |
| Patrick, Lee Lee Patrick | Patiënte in de instelling |
| Freeman, Howard Howard Freeman | Dr. Curtis |
| Schafer, Natalie Natalie Schafer | Mevrouw Stuart |
| Donnelly, Ruth Ruth Donnelly | Ruth |
| Locke, Katherine Katherine Locke | Margaret |
| Conroy, Frank Frank Conroy | Dr. Jonathan Gifford |
| Gombell, Minna Minna Gombell | Juffrouw Hart |

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 1948 | Oscars | Beste geluid | Thomas T. Moulding | Gewonnen |
| 1948 | Oscars | Beste vrouwelijke hoofdrol | Olivia de Havilland | Genomineerd |
| 1948 | Oscars | Beste regie | Anatole Litvak | Genomineerd |
| 1948 | Oscars | Beste muziek | Alfred Newman | Genomineerd |
| 1948 | Oscars | Beste film | Anatole Litvak Robert Bassler | Genomineerd |
| 1948 | Oscars | Beste aangepaste scenario | Millen Brand Frank Partos | Genomineerd |

## Externe link

* (en) The Snake Pit in de Internet Movie Database
Dolly macht Karriere (1930) · Nie wieder Liebe (1931) · Cœur de lilas (1932) · Das Lied einer Nacht (1932) · Tell Me Tonight (1932) · La Chanson d'une nuit (1932) · Sleeping Car (1933) · Cette vieille canaille (1933) · L'Équipage (1935) · Mayerling (1936) · The Woman I Love (1937) · Tovarich (1937) · The Amazing Dr. Clitterhouse (1928) · The Sisters (1938) · Confessions of a Nazi Spy (1939) · Castle on the Hudson (1940) · All This, and Heaven Too (1940) · City for Conquest (1940) · Out of the Fog (1941) · Blues in the Night (1941) · This Above All (1942) · The Long Night (1947) · Sorry, Wrong Number (1948) · The Snake Pit (1948) · Decision Before Dawn (1951) · Act of Love (1953) · The Deep Blue Sea (1955) · Anastasia (1956) · The Journey (1959) · Goodbye Again (1961) · Five Miles to Midnight (1962) · The Night of the Generals (1967) · The Lady in the Car with Glasses and a Gun (1970)
# Els de Groen

Els de Groen-Kouwenhoven (Den Haag, 23 december 1949) is een Nederlandse (kinderboeken)schrijfster, publiciste en journaliste. Ze was van 2004 tot 2009 lid van het Europees Parlement en maakte deel uit van de fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie (Groenen/VEA).

## Levensloop

De Groen studeerde Frans en werkte vijf jaar als lerares. In die tijd begon ze met het schrijven van korte verhalen.
Sinds 1975 heeft De Groen tientallen boeken geschreven voor kinderen en jongeren, en in 1999 ook een boek voor volwassenen (De bruidskogel). In 1978 ontving De Groen de Jantje Beton Prijs vanwege haar initiatief om wekelijks kinderen te interviewen over een actueel onderwerp voor de Kinderkrant (een uitgave van het Algemeen Dagblad ). Ook schreef ze recensies van jeugdliteratuur voor de boekenrubriek van de Kinderkrant en voor andere kranten en bladen en de BRT.
Het boek Het jaar van het goede kind, dat De Groen schreef samen met de Russische dissidente schrijver Edoeard Oespenski nadat ze hem in 1984 had ontmoet, werd daar in eerste instantie als staatsvijandig bestempeld, maar door de veranderingen onder Gorbatsjov (de perestrojka) ontving zij later de Russische Arkadi Gajdar-prijs. Van het boek zijn meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Het boek is ook verfilmd.
Veel van De Groens boeken spelen zich af op de Balkan. Haar roman Tuig gaat over de Bosnische Burgeroorlog. Ze kreeg er onderscheidingen voor in onder andere Engeland en Zwitserland. In bewerkte vorm is het boek later uitgebracht onder de titel Mijn buren, mijn vijanden.
In de loop van de jaren 80 begon De Groen zich te interesseren voor kernenergie. Haar boek Straling, mag het ietsje meer zijn? verkocht in Nederland 60.000 exemplaren. Ook presenteerde zij een Teleac-cursus.
In samenwerking met Press Now en de OVSE schreef ze een reportage-essay met feiten en bronvermeldingen over de geschiedenis van Kosovo, voor de Albanezen en Serviërs, die de geschiedenis van Kosovo alleen uit eigen perspectief kennen. Een Engelse versie verscheen onder de titel Too early to get along.
Voor de Europese Parlementsverkiezingen van 2004 kandideerde Els de Groen zich op de tweede plaats van de lijst Europa Transparant. De lijsttrekker was Paul van Buitenen. De Groen en Van Buitenen wonnen voor Europa Transparant beiden een zetel in het Europees Parlement, binnen de fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie. Anders dan Van Buitenen nam De Groen ook standpunten in die buiten het terrein van financieel (wan)beleid lagen. De hieruit resulterende onenigheid tussen beide politici leidde in april 2005 tot het verzoek van Van Buitenen aan Els de Groen om de fractie te verlaten. De Groen weigerde dit en sindsdien werkte zij als onafhankelijk parlementariër binnen de EGP/EVA-fractie. Bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2009 zag De Groen ervan af zich opnieuw te kandideren.
Els de Groen is gehuwd en heeft een dochter en een zoon.