OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Thomas Lilti

Thomas Lilti (30 mei 1976) is een Frans filmregisseur en scenarioschrijver.

## Biografie

Thomas Lilty combineert zijn beroep van huisarts met dat van regisseur en scenarioschrijver. Als 16-jarige was Lilty reeds geïnteresseerd in cinema maar opteerde voor studies geneeskunde. Tijdens zijn studies maakte hij drie korte films, die gepresenteerd werden op filmfestivals voor studenten. In 2007 regisseerde hij zijn eerste langspeelfilm Les Yeux bandés. Daarna werkte hij mee aan verschillende projecten voor televisie en in 2014 volgde zijn tweede speelfilm Hippocrate die drie César-nominaties kreeg.

## Filmografie
### Regie

* Quelques heures en hiver (kortfilm, 1999)
* Après l'enfance (kortfilm, 2002)
* Roue libre (kortfilm, 2004)
* Les Yeux bandés (2007)
* Hippocrate (2014)
* Médecin de campagne (2016)

### Scenario

* Les Yeux bandés (2007)
* Cœur Océan, televisieserie, seizoen 4 & 5 (2009-2010)
* Télé gaucho (2011)
* Mariage à Mendoza (2011)
* Hippocrate (2014)
* Médecin de campagne (2016)

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| jaar | prijs | categorie | genomineerde(n) | uitslag |
| 2015 | César | Beste regisseur | Hippocrate | Genomineerd |
| 2015 | César | Beste origineel script | Hippocrate (samen met Julien Lilty, Baya Ksami & Pierre Chosson) | Genomineerd |
| 2015 | César | Beste film | Hippocrate | Genomineerd |
| 2015 | Prix Lumières | Beste scenario | Hippocrate (samen met Julien Lilty, Baya Ksami & Pierre Chosson) | Genomineerd |

## Externe link

* (en) Thomas Lilti in de Internet Movie Database
* ↑ (fr) Interview Thomas Lilty, in: Télérama, 3 september 2014.
* Bibliothèque nationale de France: cb16984221p (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058608204106706
* Gemeinsame Normdatei: 112480353X
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5734 7702
* Library of Congress Control Number: no2017065817
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0244353
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 400473313
* Système universitaire de documentation: 128903724
* Virtual International Authority File: 198036968
* WorldCat (via VIAF): 198036968
# Paul E. Olsen

Paul Eric Olsen (4 augustus 1953) is een Amerikaanse paleontoloog en auteur en co-auteur van een groot aantal artikelen. Hij groeide op als tiener in Livingston, New Jersey en speelde daar een belangrijke rol bij de aanwijzing van Riker Hill Fossil Site als National Natural Landmark. Hij stuurde president Nixon namelijk een afgietsel van een dinosaurusvoetafdruk die daar was gevonden. Olsen behaalde een Master of Philosophy en een Doctor of Philosophy in biologie aan de Yale University in 1984. Zijn scriptie ging over de Newark supergroup.
Het onderzoeksgebied van Olsen betreft onder meer patronen van ecosysteemevolutie en uitsterven als een reactie op klimaatverandering gedurende de geologische tijd en continentale ecosystemen uit het Trias en Jura. Zijn onderzoeksmethoden omvatten paleoklimatologie, structurele geologie, paleontologie, palynologie, geochemie en geofysica.
Olsen is professor in Earth and environmental sciences aan de Columbia University; research associate bij het Carnegie Museum of Natural History in Pittsburgh, het American Museum of Natural History en het Virginia Natural History Museum, waar hij in 2015 de Thomas Jefferson-medaille ontving voor buitengewone bijdragen aan de natuurwetenschappen. Hij werd verkozen tot lid van de National Academy of Sciences in 2008.

## Publicaties

* Olsen, P.E., Laskar, J., Kent, D.V., Kinney, S.T., Reynolds, D.J., Sha, J., Whiteside, J.H., 2019, Mapping Solar System chaos with the Geological Orrery. PNAS, May 28, 2019 116 (22) 10664-10673.
* Peter LeTourneau and Paul Olsen (ed.), (2003) The Great Rift Valleys of Pangea in Eastern North America, vol. 1-2, published by Columbia University Press. Volume 1: Tectonics, Structure, and Volcanism (ISBN 0-231-11162-2), Volume 2: Sedimentology, Stratigraphy, and Paleontology (ISBN 0-231-12676-X)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Paul E. Olsen op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb14513502k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1334780560
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3258 9818
* Library of Congress Control Number: n79094273
* Nationale bibliotheek van Australië: 36227625
* ORCID: 0000-0002-5852-6326
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A013209556
* SNAC: w6t30rcb
* Système universitaire de documentation: 113813821
* Virtual International Authority File: 12538839
* WorldCat (via VIAF): 12538839
# Cultureel centrum van Haapsalu

Het cultureel centrum van Haapsalu, in het Estisch Haapsalu Kultuurikeskus, is de schouwburg, concertzaal, bioscoop, bibliotheek en gemeentelijke kunstgalerie van de Estse stad Haapsalu. Het is ook de locatie voor het Haapsalu Horror & Fantasy Film Festival
De organisatie werd in 1899 als een culturele organisatie maar het zou niet gehuistvest worden in een gebouw tot in de jaren dertig van de twintigste eeuw. Het huidige gebouw van het cultureel centrum stamt uit 1974.
In 2020 ontving Gülnar Murumägi, de directeur van centrum, een carriereprijs voor haar bijdragen.
* ↑ https://www.kultuurimaja.ee/tutvustus/#
* ↑ https://hoff.ee/en/about/awards/
# Selamat (Purbatua)

Selamat is een bestuurslaag in het regentschap Tapanuli Utara van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Selamat telt 894 inwoners (volkstelling 2010).
# Technisch Weekblad

Technisch Weekblad (TW) is een vakblad gericht op ingenieurs, technici en professionals met een technische of bèta-wetenschappelijke achtergrond. Het biedt diepgaande informatie over innovaties, techniek, en wetenschap, met thema's zoals energietransitie, digitale transformatie, mobiliteit en circulaire economie.

## Geschiedenis

Het blad ontstond in 1994 uit een fusie van Polytechnisch Weekblad en de KIVI-uitgave Ingenieurskrant. Uitgever VNU verkocht het blad in 2005 aan de jonge uitgeverij Bèta Publishers, die voortkwam uit de Koninklijke Nederlandse Chemische Vereniging (KNCV).
In 2010 ging Bèta Publishers failliet. De activiteiten werden overgenomen door KTN Capital. In 2016 werd het blad overgenomen door B2B uitgevers. In 2021 werd het blad uitgegeven door Niantec bv. Dit bedrijf is op 9 december 2021 failliet verklaard.
Sinds 1 juli 2023 is Technisch Weekblad overgenomen door Blue Pixl Media, een internationale uitgeverij die actief is in Nederland, België en Spanje.
Onder de nieuwe eigenaar ligt de focus voornamelijk op online publicaties. Desondanks blijft TW jaarlijks verschillende specials uitbrengen, waaronder de 'R&D Top 30' in samenwerking met TNO en VNO-NCW.
# Palheiro de veio

Een palheiro de veio (letterlijk: hooiberg in de vorm van een schacht) is een agrarisch bouwwerk van natuursteen dat typisch was voor de zuidelijke regio's van Portugal, voornamelijk in de Serra do Caldeirão. Met hun ronde vorm en puntige, kegelvormige strodaken, lijken palheiros de veio op bouwwerken uit prehistorische tijden. Ze zijn een voorbeeld van de volksarchitectuur van de Serra do Caldeirão. Ze werden waarschijnlijk oorspronkelijk gebruikt als huisvesting, maar kregen uiteindelijk een secundaire functie, voornamelijk als voedselopslag voor dieren. In de hedendaagse geschiedenis hebben ze hun functie verloren en zijn er veel verdwenen. De meeste overgebleven palheiros de veio zijn niet meer in gebruik of liggen in puin. Vaak ontbreekt het dak; slechts enkele zijn gerestaureerd.

## Beschrijving

Palheiros de veio zijn rudimentaire, ronde bouwwerken waarvan de muren meestal gemaakt zijn van het lokaal voorkomende schiststeen. De muren zijn ongeveer een halve meter dik en manshoog, terwijl de diameter van de bouwwerken tussen de vijf en zes meter is. De muren worden bekroond door een dakrand die ook van schiststeen is gemaakt. Hierop rust een kegelvormige dakconstructie van hout, die bedekt is met verschillende lagen roggestro of riet. Als rietlatten dienen buigzame takken. Palheiros de veio hebben meestal een enkele kleine opening die naar het oosten gericht is en als deur dient. Boven de opening is een latei geplaatst. Er zijn soms kleine luiken in het dak voor licht.
De nog bestaande palheiros de veio bevinden zich op verschillende locaties in de Serra do Caldeiro, tot aan de vallei van de rivier Guadiana. In Alentejo bevinden de meeste zich in de gemeente Almodôvar in het gebied rond São Barnabé (Monte das Figueiras, Monte Abaixo, Monte das Cercas en Monte das Soeiras) en Santa Cruz (Monte Branco do Vascão). In de Algarve bevinden ze zich voornamelijk in het gebied rond Cachopo (Mealha, Vale João Farto en Navalha) en Ameixial (Corte do Ouro).

## Afbeeldingen

* Exemplaar in het dorp Corte do Ouro
* Exemplaar in het gehucht Monte Branco do Vascão
* Exemplaar in de buurt van het dorp Mealha
* Twee exemplaren zonder dak in het gehucht Monte das Figueiras
* Ruïnes in het gehucht Monte das Cercas
* Exemplaar in het gehucht Monte Abaixo
# Emirates Clubstadion

Het Emirates Clubstadion is een multifunctioneel stadion in Ras al-Khaimah, een stad in het emiraat Ras al-Khaimah, in van de Verenigde Arabische Emiraten.
Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Emirates Club maakt gebruik van dit stadion. Het was de bedoeling dat er ook atletiekwedstrijden gespeeld zouden worden, maar de atletiekbaan werd niet gemaakt. Omdat het wel gepland was is de afstand van de tribune tot het veld wat groter dan je zou kunnen verwachten. In 2013 werd van dit stadion gebruik gemaakt voor het wereldkampioenschap voetbal onder 17 van 2013. Er werden 6 groepswedstrijden gespeeld.
In het stadion is officieel plaats voor 3.000 toeschouwers, dit aantal ligt in praktijk echter vaak hoger.
* ↑ (en) Emirates Club Stadium. Soccerway (7 mei 2020).
* ↑ (en) Emirates Club Stadium. stadiumDB.com (7 mei 2020). Gearchiveerd op 28 maart 2023.
* ↑ (en) World Cup U-17 2013. rsssf.com (7 mei 2020). Gearchiveerd op 6 maart 2022.
# Cristabotys pastrinalis

Cristabotys pastrinalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys pastrinalis door Achille Guenée in een publicatie uit 1862.

## Verspreiding

De soort komt voor in Kameroen, Kenia, Zuid-Afrika, Réunion en Mauritius.

## Waardplanten

De rups leeft op Bidens pilosa (Asteraceae).
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 30-11-2024.
* De Prins J., De Prins W. & Goff R. (2011–2024). Pyrausta pastrinalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 30-11-2024.
* Maes, K. V. N. (2024b). Studies on Crambidae VI: Cristabotys gen. nov. a new genus of Spilomelinae from Africa (Lepidoptera: Pyraloidea: Crambidae: Spilomelinae). Metamorphosis, Knysna, South Africa 35: 16–20.
# Hermansburcht

De Hermansburcht (Ests:Hermanni linnus) ook wel bekend als het Kasteel van Narva is een middeleeuws kasteel in de Estse stad Narva. Het kasteel is het meest intacte middeleeuwse kasteel in Estland. Het hoogste punt is de 51 meter hoge toren. Het kasteel werd in de 13e eeuw gebouwd door de Denen. Het kasteel was zwaar beschadigd in de Tweede Wereldoorlog, maar restauratiewerk in de jaren zeventig en tachtig heeft het grotendeels teruggebracht naar zijn originele staat. Het kasteel is nu een museum over de geschiedenis van Narva en word, samen met de Kunstgalerie, beheert door het Narva-museum.
Hermansburcht · Kunstgalerie
* ↑ Narva Castle. Gearchiveerd op 14 juli 2023.
* ↑ Website van het museum
# Selamat Rejo

Selamat Rejo is een bestuurslaag in het regentschap Bener Meriah van de provincie Atjeh, Indonesië. Selamat Rejo telt 449 inwoners (volkstelling 2010).
# A24

A24 kan verwijzen naar:
* Aero A-24, een Tsjechoslowaaks militair vliegtuig
* A24 (filmproductiemaatschappij)
* Een verkeersweg:
** A24 (België)
** Rijksweg 24, een autosnelweg in Nederland
** A24 (Duitsland), zie Bundesautobahn 24
** A24 (Frankrijk)
** A24 (Groot-Brittannië)
** A24 (Italië)
** A24 (Noord-Ierland)
** A24 (Oostenrijk), zie Autobahn Verbindungsspange Rothneusiedl
** A24 (Portugal)
** A-24 (Spanje)
** A24 (Zwitserland)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A24 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De wraak van een koningsdochter

Het boek De wraak van een koningsdochter van Paul Kustermans is een boek uit de TOP-reeks van Averbode en werd in 1999 bekroond als derde in de categorie 14-16 jaar door de kinderjury.

## Verhaal

Kirsten, een bastaarddochter van keizer Lodewijk volgt een opleiding in een klooster in het Frankenrijk. Op een dag wordt dit klooster overvallen door Noormannen (Vikingen) en Kirsten wordt gevangengenomen. Zij wordt slaaf van Torfil. Torfil verkracht haar bijna alle dagen. Op een feest ontmoet Kirsten Halfdan, het is liefde op het eerste gezicht en ze gaan samen naar bed. Kirsten wil de vrouw worden van Halvdan, maar dat gaat niet want zij is de persoonlijke slavin van Torfil . Kirsten bidt tot God om hem te smeken Torfil te doden. Later ontdekt Kirsten dat ze zwanger is, ze is ervan overtuigd dat het van Halvdan is, maar dan mag ze aan niemand zeggen want op overspel staat de doodstraf. Op het moment dat Kirsten aan Torfil wil vertellen dat ze zwanger is komt hij zwaargewond van de jacht thuis, enkele dagen later overlijdt hij. Kirsten is blij want ze denkt dat Torfil haar niets meer kan maken, maar niets is minder waar. Ze moet hem begeleiden in zijn graf. Vigdis neemt vrijwillig haar plaats in dus Kirsten wordt vrijgesteld. Enkele weken later bevalt zij van een zoon: Vigdar, een afgeleide van Vigdis, die haar heeft gered van de dood door haar eigen leven te geven. Gudrun, de vrouw van Torfil besluit dat Vigdar na drie maanden moet worden gedood. Dit laat Kirsten niet gebeuren en ze vlucht weg, naar de koning, ze heeft veel verhalen gehoord van zijn rechtvaardigheid. De koning verklaart haar vrij, en ze mag op het paleis blijven wonen, dat doet ze. Hier groeit ook Vigdar op en leert hij het zwaard hanteren. Als hij 12 is vertrekt hij mee op rooftocht.
* ↑ Kjv.be bekroningen 1983 - 1999
# Sint-Pancratiuskerk

Een Sint-Pancratiuskerk of Pancratiuskerk is een kerk genoemd naar de heilige Pancratius, hetzij Pancratius van Rome hetzij Pancratius van Taormina.

## België

* Sint-Pancratiuskerk (Dalhem)
* Sint-Pancratiuskerk (Kraainem)
* Sint-Pancratiuskerk (Putten)
* Sint-Pancratiuskerk (Ranst)
* Sint-Pancratiuskerk (Sterrebeek)
* Sint-Pancratiuskerk (Waasmont), Landen
* Sint-Pancratiuskerk (Widooie)
* Sint-Pancratiuskerk (Zelk)

## Duitsland

* Sint-Pancratiuskerk (Buldern) (Dülmen)
* Sint-Pancratiuskerk (Elbenau)
* Sint-Pancratiuskerk (Hamburg-Neuenfelde)
* Sint-Pancratiuskerk (Hamburg-Ochsenwerder)
* Sint-Pancratiuskerk (Herschwiesen)
* Sint-Pancratiuskerk (Kaisersesch)
* Sint-Pancratiuskerk (Odenthal)

## Italië

* Basilica di San Pancrazio (Rome)
* Sint-Pancratiuskerk (Taormina)

## Nederland

* Sint-Pancratiusbasiliek (Tubbergen)
* Sint-Pancratiuskerk (Albergen)
* Oude- of Sint-Pancratiuskerk (Brummen)
* Sint-Pancratiuskerk (Castricum)
* Sint-Pancratiuskerk (Diever)
* Sint-Pancratiuskerk (Emmen)
* Sint-Pancratiuskerk (Geesteren)
* Sint-Pancratiuskerk (Godlinze)
* Sint-Pancratiuskerk (Haaksbergen)
* Sint-Pancratiuskerk ('s-Heerenberg)
* Sint-Pancratiuskerk (Heerlen)
* Sint-Pancratiuskerk (Hoogeloon)
* Hooglandse- of Pancraskerk (Leiden)
* Sint-Pancratiuskerk (Mesch)
* Sint-Pancratiuskerk (Munstergeleen)
* Sint-Pancratiuskerk (Oldeboorn)
* Sint-Pancratiuskerk (Oosterblokker)
* Sint-Pancratiuskerk (Poortvliet)
* Sint-Pancratiuskerk (Putten)
* Sint-Pancratiuskerk (Sassenheim)
* Sint-Pancratiuskerk (Sassenheim, 1870)
* Sint-Pancratiuskerk (Sloten)
* Sint-Pancratiuskerk (Wolsum)
* Zuider- of Sint-Pancraskerk (Enkhuizen)
# Mezen (rivier)

De Mezen (Russisch: Мезень) is een rivier in het uiterste noordoosten van Europees Rusland. De lengte bedraagt 966 km en het stroomgebied 76.000 km².
De rivier ontspringt in de bauxietrijke Timanrug in de deelrepubliek Komi. Hij stroomt in noordwestelijke richting en bereikt de Witte Zee bij de stad die dezelfde naam draagt als de rivier: Mezen in de oblast Archangelsk. De Mezenbaai (Мезенский залив, Mezenski Zaliv), waarin de rivier uitmondt, is eveneens naar de rivier genoemd.
De voornaamste zijrivier van de Mezen is de Vasjka.
De benedenloop van de Mezen is van mei tot november bevaarbaar.
* Gemeinsame Normdatei: 4115134-3
* Virtual International Authority File: 315130184
* WorldCat (via VIAF): 315130184
# Selamat Sudiarjo

Selamat Sudiarjo is een bestuurslaag in het regentschap Rejang Lebong van de provincie Bengkulu, Indonesië. Selamat Sudiarjo telt 518 inwoners (volkstelling 2010).
# Edulex

Edulex is het digitaal archief van omzendbrieven, wetten en decreten in verband met het Vlaamse onderwijs. Het is een elektronische dienst van het onderwijsministerie. Alle regelgeving, ook die uit het (verre) verleden die nog van toepassing is, zowel omzendbrieven, decreten, "BVR's" (Besluit van de Vlaamse regering), of ministeriële besluiten en omzendbrieven kan men erin terugvinden.
De zoekfunctie werkt zowel naar inhoud, rubriek, onderwijsniveau, datum, soort wet als op trefwoorden. Ook alle formulieren, bijlagen die in het onderwijs circuleren kunnen er geraadpleegd en afgehaald worden. Het grote voordeel ten opzichte van de vroegere "papieren" wetgeving is, dat men steeds de meeste recente versie vindt, wat in een snel evoluerend onderwijslandschap geen overbodige luxe is.
Het Franstalig onderwijs in België kent iets gelijkaardigs: GALLILEX.

## Externe link

* Edulex
# Hoofdpiet

Hoofdpiet is een personage dat voorkomt rondom het Sinterklaasfeest, voornamelijk in de televisieprogramma's van de Publieke Omroep. De Hoofdpiet is degene die de leiding heeft over alle andere pieten. Hij is de rechterhand van de goedheiligman en waakt over de inachtneming van een aantal gedrags- en andere normen.

## Historie

Bij de intocht van Sinterklaas in Amsterdam in 1934 was al sprake van een Hoofdpiet. Er waren later twee hoofdpieten die pas de taken kregen zoals wij die nu kennen toen de oorspronkelijke vaste raadgever van de Sint, zijn Spaanse secretaris Don Pelzeros, er in 1958 mee ophield. Sinds de intocht van Sinterklaas in 1964 niet meer elk jaar in Amsterdam plaatsvindt is er slechts één hoofdpiet. Bij de intocht in Amsterdam zijn er nog steeds meerdere hoofdpieten, op dit moment twee.
Sinds het einde van de twintigste eeuw is de Sinterklaastraditie in commercieel opzicht erg gegroeid. Waar in de twintigste eeuw -naast Sinterklaas- enkel de Hoofdpiet een bekend personage was, die alleen opdraafde tijdens de intocht en hoogstens eens per decennium in een film, kwamen er verschillende televisieprogramma's rondom Sinterklaas en verscheen er elk jaar minimaal één film over de gulle gever. Daardoor kon en wilde voormalige Hoofdpiet, acteur en komiek Erik van Muiswinkel, om voornamelijk logistieke redenen niet in alle daartoe georganiseerde situaties als zodanig verschijnen. Dat heeft geleid tot een diversiteit aan (veel minder bekende) aftreksels van het personage met verschillende functies, die namen dragen zoals Chefpiet, Opperpiet of Wegwijspiet.

## Vertolkers

Aan de rol van Hoofdpiet is vanaf 1964 bij de landelijke intocht van Sinterklaas in Nederland gestalte gegeven door de volgende personen:
* Willem Nijholt (1964)
* Jaap Maarleveld (1965-1967)
* Piet Römer (1968-1975, 1977-1980, 1982-1983) alias Señorpiet, in 1976 en in 1981 niet aanwezig bij de Landelijke Intocht.
* Will van Selst (1976)
* Lars Boom (1981)
* Frits Lambrechts (1984-1993)
* Erik de Vogel (1994-1997)
* Erik van Muiswinkel (1998-2015)
* Harry Piekema (2017)
* Niels van der Laan (2018-)
Na het vertrek van Erik van Muiswinkel als Hoofdpiet werd er aanvankelijk geen vervanger aangesteld om de rol over te nemen en daarom was het personage in 2016 niet te zien.

## Trivia

* Don van Dijke, beter bekend als chefpiet, was in 1998 te zien als plaatsvervangend Hoofdpiet in Hallo, met Sinterklaas.
* Het inmiddels gesloten Afrika Museum heeft in 2016 de schoenen van Hoofdpiet Erik van Muiswinkel in de collectie opgenomen.
* Niels van der Laan laat zijn vertolking van de Hoofdpiet ook af en toe een gastoptreden maken in het satirische programma 'Even tot hier', dat Van der Laan samen met Jeroen Woe maakt.
# Selampaung

Selampaung is een bestuurslaag in het regentschap Kerinci van de provincie Jambi, Indonesië. Selampaung telt 676 inwoners (volkstelling 2010).
# Anne-Fleur Duppen

Anne-Fleur Duppen (Hoorn, 26 augustus 1998) is een Nederlands voetbalspeelster. Van 2015 tot 2020 speelde zij voor vv Alkmaar in de Nederlandse Vrouwen Eredivisie. Na haar profcarrière komt ze als amateur uit voor het Amsterdamse ASV Wartburgia.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2015/16 | vv Alkmaar | Nederland | Eredivisie | 4 | 0 |
| 2016/17 | vv Alkmaar | Nederland | Eredivisie | 8 | 0 |
| 2017/18 | vv Alkmaar | Nederland | Eredivisie | 5 | 1 |
| 2018/19 | vv Alkmaar | Nederland | Eredivisie | 18 | 6 |
| 2019/20 | vv Alkmaar | Nederland | Eredivisie | 3 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 38 | 7 |
Laatste update: 30 november 2024

## Privé

Duppen studeerde aan de Johan Cruyff Academy. De tweelingzus van Anne-Fleur, Jasmijn Duppen, speelde ook voor vv Alkmaar. Eind december 2023 begonnen de zussen een doneeractie voor hun zieke moeder.
* ↑ SoccerDonna––profiel. Gearchiveerd op 25 juli 2020.
* ↑ SoccerWay. Gearchiveerd op 25 juli 2020.
* ↑ Noordhollands Dagblad–Jasmijn Duppen wordt gescheiden van tweelingzuster Anne-Fleur
* ↑ De moeder van Anne-Fleur en Jasmijn ligt 22 uur per dag in bed, maar behandeling in zicht. NOS (23 december 2023). Geraadpleegd op 30 november 2024.
# Spoorlijn Pont-de-la-Deûle - Bachy-Mouchin

De spoorlijn Pont-de-la-Deûle - Bachy-Mouchin was een Franse spoorlijn die Flers-en-Escrebieux verbond met Bachy. De lijn was 26,6 km lang en heeft als lijnnummer 264 000.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Compagnie des chemins de fer du Nord en in twee gedeeltes geopend, van Pont-de-la-Deûle tot Orchies op 11 december 1880 en van Orchies tot Bachy-Mouchin op 20 december 1883. In 1939 is het grensoverschrijdende verkeer opgeheven. Tussen 1957 en 1980 volgde ook het gedeelte tussen Pont-de-la-Deûle en Orchies, thans is de volledige lijn opgebroken.

## Aansluitingen
### Pont-de-la-Deûle

    RFN 272 000, spoorlijn tussen Parijs en Lille
    RFN 272 646, spoorlijn tussen Pont-de-la-Deûle en Pont-à-Marcq

### Orchies

    RFN 267 000, spoorlijn tussen Fives en Hirson
    RFN 268 000, spoorlijn tussen Somain en Halluin

### Nomain-Ouvignies

    RFN 268 000, spoorlijn tussen Somain en Halluin

### Bachy-Mouchin grens

    Spoorlijn 88A tussen Doornik en Rumes
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Pont-de-la-Deûle_-_Bachy-Mouchin
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1951.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1960.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Selante

Selante is een bestuurslaag in het regentschap Sumbawa van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Selante telt 1922 inwoners (volkstelling 2010).