OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ortál Vriend

Ortál Vriend (Hoorn, 7 september 1992) is een Nederlands-Israëlische actrice.

## Biografie

Vriend volgde haar middelbareschoolopleiding aan de Regionale Scholengemeenschap Enkhuizen en studeerde in 2016 af aan de Toneelacademie Maastricht. Ze is vooral bekend geworden door de Nederlandse politieserie Flikken Rotterdam (2018–heden), waarin ze een van de hoofdrollen als rechercheur vertolkt. Verder is ze bekend door andere films/series, zoals Celblok H, 4JIM en Mocro Maffia. In 2019 deed ze mee aan het AVROTROS-programma De IJzersterkste en werd tweede.
In 2024 vertolkte Vriend de rol van Tamara Schut in de RTL 4-soap Goede tijden, slechte tijden.

## Filmografie

| Film/serie | Rol | Jaar |
| 4JIM | Anouk | 2015 |
| Celblok H | Tamar Beukema | 2016 |
| Flikken Maastricht | Janneke Eurlings | 2016 |
| Taal is zeg maar echt mijn ding | Desteny | 2018 |
| Flikken Rotterdam | Noucha van Vliet | 2018–heden |
| Mocro Maffia | Lydia | 2018–2020 |
| De IJzersterkste | Deelneemster | 2019 |
| De Veroordeling | Mireille | 2020 |
| Der Amsterdam-Krimi | Mandy | 2020 |
| De Verraders | Verrader | 2022 |
| BODEM | Davina | 2024 |
| Goede tijden, slechte tijden | Tamara Schut "Aziza" | 2024 |
| Invasie | Noa | 2024 |
* ↑ Bart van Delen, Ortál Vriend als rechercheur Noucha in 'Flikken Rotterdam'. EO Visie.
* ↑ Tsao, Carolien, Déze actrice uit Flikken Rotterdam maakt haar opwachting in GTST. Cosmopolitan.com (27 februari 2024). Geraadpleegd op 22 september 2024.
# Simpang Tiga Sakti

Simpang Tiga Sakti is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ilir van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Simpang Tiga Sakti telt 1952 inwoners (volkstelling 2010).
# Mia madre

Mia madre is een Italiaans-Franse film uit 2015, geregisseerd door Nanni Moretti. De film ging in première op 16 mei op het filmfestival van Cannes en won de Premio della Giuria Ecumenica.

## Verhaal

Margherita is een regisseuse die een film opneemt. Ze heeft het niet gemakkelijk met haar hoofdrolspeler, de Amerikaanse acteur Barry Huggins, een uitgesproken persoonlijkheid op de set. Ondertussen heeft ze ook haar eigen persoonlijke problemen met de ziekte van haar moeder en een puberende dochter.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Margherita Buy | Margherita |
| John Turturro | Barry Huggins |
| Giulia Lazzarini | Ada |
| Nanni Moretti | Giovanni |
| Beatrice Mancini | Livia |
| Stefano Abbati | Federico |

## Productie

De film kwam op 16 april in de Italiaanse bioscopen en bracht tijdens zijn openingsweekend 1.112.000 € op. De totale opbrengst aan de nationale kassa was 3.505.000 €. De film werd in Italië bekroond met twee Premi David di Donatello (10 nominaties), twee Nastri d'argento (7 nominaties) en drie Ciak d'oro. Bovendien werd de film drie maal genomineerd voor de Globo d'oro, twee maal voor de Europese Filmprijzen en in 2016 genomineerd voor de César voor beste buitenlandse film.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2016 | César | Beste buitenlandse film | Nanni Moretti | Genomineerd |
| 2015 | Premi David di Donatello | Beste vrouwelijke hoofdrol | Margherita Buy | Gewonnen |
| 2015 | Premi David di Donatello | Beste vrouwelijke bijrol | Giulia Lazzarini | Gewonnen |
| 2015 | Nastro d'argento | Beste vrouwelijke hoofdrol | Margherita Buy | Gewonnen |
| 2015 | Nastro d'argento | Nastro d'argento speciale | Giulia Lazzarini | Gewonnen |
| 2015 | Europese Filmprijzen | Beste regie | Nanni Moretti | Genomineerd |
| 2015 | Europese Filmprijzen | Beste vrouwelijke hoofdrol | Margherita Buy | Genomineerd |

## Externe link

* (en) Mia madre in de Internet Movie Database
* ↑ Officiële selectie Filmfestival van Cannes 2015, geraadpleegd 16 april 2015
* ↑ (it) Mia Madre, MYmovies, geraadpleegd 25 september 2016
# Putsepleinkerk

De Putsepleinkerk was een gereformeerde kerk aan het Putseplein in Rotterdam.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd ter vervanging van een eerdere kerk die voor de aanleg van de Maashaven moest wijken. De architecten J.A. Gijzen en A. v. Wezel ontwierpen een grote kruiskerk in neorenaissance stijl (Hollandse neorenaissance), met enkele neoromaanse elementen. Op de noordelijke hoek stond een hoge toren met naaldspits. De kerk had 1146 zitplaatsen. De eerste steen werd op drie augustus 1900 gelegd en op 27 juni 1901 kon de kerk in gebruik worden genomen. Bij de kerk hoorde een pastorie en een christelijke school.
De gereformeerde gemeente in Rotterdam-Zuid groeide snel en binnen enkele decennia werden ook de Sandelingpleinkerk, de Polderstraatkerk en de Breepleinkerk in gebruik genomen. In 1961 werd de Putsepleinkerk gerestaureerd. De laatste jaren van zijn bestaan had de kerk nog een primeur; het was het eerste christelijke gebouw in Nederland dat ook als moskee werd gebruikt. Turkse moslims uit de buurt konden op vrijdag de kerk gebruiken en op zondag was hij weer voor de gereformeerden beschikbaar.

### Einde

De veranderende bevolkingssamenstelling in de Afrikaanderbuurt leidde er tevens toe dat het aantal christelijke gelovigen sterk afnam. De kerk werd in 1980 buiten gebruik gesteld en in 1981 afgebroken. Op deze plaats staat tegenwoordig een bejaardencentrum, waar ook het Wijkpastoraat Bloemhof is gevestigd. Het in 1952 door de firma Valckx & Van Kouteren gebouwde orgel is in 1981 overgebracht naar de Gereformeerde kerk De Ark in Berkel en Rodenrijs.
De pastorie naast de kerk was als zodanig tot 1957 in gebruik. Daarna was hier tot 1974 de kraamkliniek van het Ikazia Ziekenhuis gevestigd. Later kwam het pand in gebruik als de Birlik-moskee.
# Marcella Sembrich

Marcella Sembrich, artiestennaam van Prakseda Marcelina Kochańska (Wisniesczyk, 15 februari 1858 - New York, 11 januari 1935), was een Poolse coloratuur-sopraan. Ze trad op internationale podia op waaronder jarenlang in de Royal Italian Opera in Londen en de Metropolitan Opera in New York.

## Biografie

Ze werd geboren in Galicië dat in die tijd deel uitmaakte van Polen en tegenwoordig van Oekraïne.
Haar vader leerde haar pianospelen vanaf haar vierde en viool vanaf haar zesde. Ze trad op beide instrumenten op toen ze twaalf jaar oud was. Ze kreeg ook nog pianolessen van de conservatoriumleraar Wilhelm Stengel met wie ze later trouwde. Vanaf 1874 speelde ze voor Franz Liszt die haar aanmoedigde om zangles te nemen. Zij volgde zijn raad op in Wenen door lessen te nemen van Viktor Rokitansky.
In Athene maakte ze in 1877 haar operadebuut als Elvira in het stuk I puritani van Vincenzo Bellini. Toen ze vervolgens in Dresden in het stuk Lucia di Lammermoor van Gaetano Donizetti zong, had ze hier zoveel succes mee dat ze twee jaar lang in deze stad zong. Terwijl ze hier was nam ze Sembrich aan als haar artiestennaam. In werkelijkheid was dit de achternaam van haar moeder.
Vanaf 1880 zong ze vijf jaar lang voor de Royal Italian Opera in Londen. Daarnaast trad ze in verschillende andere Europese landen op. In 1893 ontving ze de Zweedse koninklijke onderscheiding Litteris et Artibus. Vanaf 1898 was ze lid van de Metropolitan Opera in New York waarvoor ze tot 1909 bleef zingen. Toen haar man in 1917 overleed, stopte ze met haar zangcarrière.
Vervolgens ging ze verder als muzieklerares, eerst op zichzelf en vanaf 1924 voor de Juilliard School in New York en de Curtis Institute of Music in Philadelphia. De sopraan Alma Gluck (1884-1938) was een van haar pupillen.
* Encyclopaedia Britannica, Marcella Sembrich
* Judy Barrett Litoff, Judith McDonnell, European Immigrant Women in the United States: A Biographical Dictionary, pag. 277, ISBN 9780824053062
* Biblioteca Nacional de España: XX1746810
* Bibliothèque nationale de France: cb13899652w (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058516822006706
* CiNii: DA1282807X
* Gemeinsame Normdatei: 117469513
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8349 3859
* Library of Congress Control Number: n82001308
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000306074
* MusicBrainz: 296cc1b4-d88b-4ac0-8054-6ef9be09c5d3
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0186410
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007330519505171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001998395
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 296749915
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A022762555
* SNAC: w66h4gwt
* Système universitaire de documentation: 160317681
* Virtual International Authority File: 197617
* WorldCat (via VIAF): 197617
# Ossiach

Ossiach (Sloveens: Osoje) is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Karinthië, gelegen in het district Feldkirchen (FE). De gemeente heeft ongeveer 700 inwoners.

## Geografie en indeling

Ossiach heeft een oppervlakte van 17,41 km². Het ligt in het zuiden van het land tussen de Ossiachersee en de Ossiacher Tauern, een berg die deel uitmaakt van de Nockberge.
Er bestaan zes kadastrale gemeenten:
* Alt-Ossiach (255 inwoners in 2001)
* Ossiach (123)
* Ostriach (195)
* Rappitsch (161)
* Tauern (14)
* Untertauern (1)
Untertauern is qua oppervlakte en inwoners een van de kleinste kadastrale gemeenten van Oostenrijk.

## Naam

Ossiach kan worden gezien als een Duitse adaptie van osojah, de locatief van het sloveense plurale tantum osoje. Osoje betekent schaduwkant (van een berg). Dit correspondeert met de ligging van de belangrijkste deel van het dorp beneden de schaduwkant van de Ossiacher Tauern.
Ostriach wordt afgeleid van oster (sloveens: scherp), met betrekking tot de bijzonder steile helling van de Tauern aldaar. Vgl. Hochosterwitz.
Voor de etymologie van Tauern zie Hohe Tauern.

## Cultuur

Bezienswaardig is de stichtskerk, waar ieder jaar het muziekfestival Carinthischer Sommer plaatsvindt. In deze kerk gaf de befaamde pianist Wilhelm Backhaus op 28 juni 1969 zijn laatste recital, met een programma van Mozart, Beethoven, Schubert, en Schumann.
Albeck · Feldkirchen · Glanegg · Gnesau · Himmelberg · Ossiach · Reichenau · Sankt Urban · Steindorf am Ossiacher See · Steuerberg
* Gemeinsame Normdatei: 4043986-0
* Library of Congress Control Number: n78035566
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007545508605171
* Virtual International Authority File: 131327527
* WorldCat (via VIAF): 131327527
# Simpang Tiga Uning

Simpang Tiga Uning is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Tengah van de provincie Atjeh, Indonesië. Simpang Tiga Uning telt 157 inwoners (volkstelling 2010).
# Eildert Sietez (schip, 1910)

Het skûtsje Eildert Sietez is het laatste schip binnen de SKS-vloot dat nog particulier eigendom is. Het skûtsje is al sinds 1965 eigendom van de familie Meeter. Dit schip heeft eerder deelgenomen onder de naam "Pieter" en "Bolsward".

## Geschiedenis

Siete Meeter, grootvader van de huidige schipper, schafte dit skûtsje aan in 1965. Het was in 1910 gebouwd op Scheepswerf De Pijp in Drachten en het werd Pieter genoemd, naar Pieter van Vollenhoven. Vanaf 1973 werd Siete gesponsord door het gemeentebestuur van Bolsward en het skûtsje werd omgedoopt tot de Bolsward. Siete Meeter werd kampioen in 1978 en 1987. In 1990 stopte hij en werd hij opgevolgd door zijn zoon Eildert Meeter.
Eildert ging niet zeilen met de Bolsward, maar met het schip waarmee hij al twee keer kampioen was geweest bij de IFKS, de Vriendschap. Sinds 1995 zeilt hij wel weer met de Bolsward. Zijn zoons Siete en Sander hebben nog een aantal jaren met de Vriendschap gezeild in de IFKS. In zijn eerste jaren als schipper werd Eildert vanwege rugklachten vervangen door zijn zoons Siete en Pieter, zodat hij zelf pas in 1993 als schipper mocht aantreden. In 2004 werd hij kampioen. Eildert Meeter is de enige schipper die zowel bij de IFKS als de SKS kampioen is geworden.
Eildert maakte in 2007 plaats voor zijn zoons. Het helmhout kwam eerst in handen van zoon Pieter Meeter. Diens beste prestatie is een derde plek in 2012 en 2018. In de tussenliggende jaren heeft hij kostbare punten verspeeld doordat hij protesten verloor. Anders zou hij een vaste plek hebben bij de hoogste drie.
In 2014 heeft de familie Meeter het contract met de gemeente Bolsward opgezegd. Het zeilteken B werd vervangen door de initialen PM van Pieter Meeter. Het skûtsje zeilt nu voor Akkrum, de woonplaats van de familie. Vader en zoon Meeter gebruiken het skûtsje, dat nu Eildert Sietez genoemd wordt, naast de SKS-competitie ook voor hun eigen rondvaartbedrijf.

## Schippers

* Siete Meeter sr 1965-1988
* Eildert Szn Meeter 1989-1990; 1993-2006
* Siete Ez Meeter 1991
* Pieter Ez Meeter 1992; 2007-heden

## Skûtsjes

* Pieter/Bolsward/Eildert Sietez 1965-1990; 1996 – heden
* Vriendschap 1991-1995
* Website van de SKS
* Skûtsjehistorie
# Vlindersafari

Vlindersafari is een vlindertuin gelegen in Gemert. Vlindersafari is een project van stichting Friendly & Fair en was eerst gevestigd op een andere locatie. Sinds juni 2020 is het park gehuisvest op de huidige locatie. De vlindertuin beschikt sinds 27 oktober 2017 over een dierentuinvergunning.

## Diersoorten

De meeste dieren in de tuin zijn vlinders.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ https://www.ed.nl/de-peel/vlinders-en-kruiden-mixen-prima-in-gemert~a69035ad/
# Monte Conero

De Monte Conero is een berg of landtong aan de Adriatische Zee in de uitlopers van de Apennijnen, in Marche. Italië bij de stad Ancona. Ten noordwesten van de Monte Conero ligt Portonovo. De berg (572 m) is de tweede verhoging in de kust tussen Venetië en de Gargano.
De naam komt van het Griekse Komaròs voor de aardbeienboom die op de berg groeit. Sinds 1987 is de berg als Natuurpark beschermd.

## Externe link

* Parco del Conero
# Lotine

Lotine is een plaats in de gemeente Dvor in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 55 inwoners (2001).
# Simpang Wie

Simpang Wie is een bestuurslaag in het regentschap Langsa van de provincie Atjeh, Indonesië. Simpang Wie telt 133 inwoners (volkstelling 2010).
# Polygrammodes leptorrhapta

Polygrammodes leptorrhapta is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Oeobia leptorrhapta door Edward Meyrick in een publicatie uit 1936.

## Verspreiding

De soort komt voor in Congo-Kinshasa.

## Waardplanten

De rups leeft op Stereospermum kunthianum (Bignoniaceae).
* De Prins J. & De Prins W. (2011-2023). Polygrammodes leptorrhapta op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 1-11-2023.
# Station Weeze

Station Weeze is een treinstation in de Duitse plaats Weeze. Het station ligt aan de lijn Keulen - Kranenburg. Van het station rijden pendelbussen naar Airport Weeze.
0,0: Köln Hbf · 2,3: Köln-Nippes · 7,8: Köln-Longerich · 9,8: Köln Volkhovener Weg · 10,6: Köln-Chorweiler · 11,5: Köln-Chorweiler Nord · 12,9: Köln-Blumenberg · 14,8: Köln-Worringen · 17,7: Dormagen Chempark · 20,8: Dormagen · 24,3: Nievenheim · 27,0: Neuss-Allerheiligen · 29,7: Norf · 33,8: Neuss Süd · 36,2: Neuss Hbf · 43,2: Meerbusch-Osterath · 50,5: Krefeld-Oppum · 53,6: Krefeld Hbf · 59,1: Benrad-St.Tönis · 65,0: Kempen · 68,5: St. Hubert-Vösch · 72,7: Aldekerk · 76,3: Nieukerk · 83,6: Geldern · 88,6: Wetten · 92,5: Kevelaer · 98,6: Weeze · 105,5: Goch · 108,4: Pfalzdorf · 114,1: Bedburg-Hau · 118,4: Kleve · 120,4: Cleve Tiergarten · 122,5: Donsbrüggen · 125,1: Nütterden · 128,1: Frasselt · 129,3: Kranenburg
# Val Chisone

Het Val Chisone is een Italiaans bergdal in de regio Piëmont (provincie Turijn). Het hoofddal is uitgesleten door de rivier de Chisone die ontspringt op de hellingen van de Monte Barifreddo.
De vallei is bereikbaar vanuit Turijn (stad)|Turijn via de snelweg A55 naar Pinerolo. Deze plaats ligt aan de opening van het Val Chisone. Vanuit hier gaat de SR23 verder het dal in. De administratieve hoofdplaats van de vallei is Perosa Argentina.
's Winters is de lokale economie voor een groot deel afhankelijk van de wintersport. In de winter van 2006 speelden de plaatsen Sestriere, Pragelato en Pinerolo een belangrijke rol tijdens de Olympische Winterspelen van Turijn. Gedurende het zomerseizoen wordt de vallei veel door bergwandelaars bezocht die in het ongerepte bergland rondtrekken.
Tot het Val Chisone behoren twee natuurparken: het Parco Regionale del Gran Bosco di Salbertrand en Parco Regionale Orsiera-Bocciavré. De grootste bezienswaardigheid van het dal is het immense Fortezza di Fenestrelle. Dit fort strekt zich over een lengte van 3 kilometer uit over de noordelijke helling van het dal.
De vallei is met het noordelijker gelegen Valle di Susa verbonden door de bergpassen Colle di Sestriere en Colle delle Finestre. Over de bergkam tussen de twee valleien, de Cresta dell'Assietta loopt een berijdbare militaire weg.

## Belangrijkste plaatsen

* Pinerolo (11.791 inw)
* Perosa Argentina (3532 inw.)
* Fenestrelle (603 inw.)
* Pragelato (542 inw.)

## Hoogste bergtoppen

* Monte Albergian (3043 m)
* Bric Ghinivert (3037 m)
* Monte Orsiera (2878 m)
* Cima Ciantiplagna (2849 m)

## Externe link

* Website van de berggemeente Valli Chisone e Germanasca
# Werelderfgoed in Tanzania

Tot het UNESCO werelderfgoed in Tanzania behoren zeven werelderfgoederen. Het eerste werd in 1979 ingeschreven.

## Werelderfgoederen
### Actuele Werelderfgoederen

Deze lijst toont de werelderfgoederen in Tanzania in chronologische volgorde (C – Cultuurerfgoed; N – Natuurerfgoed).
| Naam | Jaar | Soort | Beschrijving |
| Beschermd gebied van Ngorongoro | 1979 | C/N | (uitgebreid in 2010) |
| Ruïnes van Kilwa Kisiwani en ruïnes van Songo Mnara | 1981 | C | |
| Nationaal park Serengeti | 1981 | N | |
| Wildreservaat Selous | 1982 | N | |
| Kilimanjaro Nationaal Park | 1987 | N | |
| Stone Town van Zanzibar | 2000 | C | |
| Rotsschilderingen van Kondoa | 2006 | C | |

### Als Werelderfgoed genomineerde objecten

Op de voorlopige lijst van de UNESCO worden objecten ingeschreven die naar het inzicht van de betreffende regering potentieel voor de erkenning als werelderfgoed in aanmerking komen. Dit zegt niets over een eventuele daadwerkelijke succesvolle inschrijving op de lijst. Tegenwoordig (2022) zijn op de voorlopige lijst vijf objecten uit Tanzania ingeschreven.
| Naam | Jaar | Soort |
| Oldonyo Murwak | 1997 | C |
| Nationaal park Gombe Stream | 1997 | N |
| Natuurreservaat Jozani-Chwaka Bay Conservation Area | 1997 | N |
| Eastern Arc Mountains | 2006 | N |
| Centrale slaven- en ivoorroute | 2006 | C |

## Objecten voorheen op de Kandidatenlijst

Deze objecten werden van de voorlopige lijst verwijderd en door nieuwe vervangen.
| Naam | Jaar | Soort |
| Paleontologische vindplaats Laetoli | 1989 - 1996 | C |
| Ruïnepark Engaruka | 1989 - 1996 | N |
| Dinosauriërsvindplaats Tendaguru | 1989 - 1996 | N |
| Nationaal park Lake Manyara | 1989 - 1996 | N |
| Nationaal park Tarangire | 1989 - 1996 | N |
| Nationaal park Mahale Mountains | 1989 - 1996 | N |
| Nationaal park Ruaha | 1989 - 1996 | N |
| Stenen stad van Bagamoyo en Kaole-ruïnes | 1997 - 2003 | C |
* ↑ (en) WHO: Ngorongoro Conservation Area
* ↑ (en) WHO: Ruins of Kilwa Kisiwani and Ruins of Songo Mnara
* ↑ (en) WHO: Serengeti National Park
* ↑ (en) WHO: Selous Game Reserve
* ↑ (en) WHO: Kilimanjaro National Park
* ↑ (en) WHO: Stone Town of Zanzibar
* ↑ (en) WHO: Kondoa Rock-Art Sites
* ↑ (en) WHO: Tentative Lists
* ↑ https://www.worldheritagesite.org/country/Tanzania
# Filosofisch Arboretum

Het Filosofisch Arboretum genaamd 'De Hangende Tuinen' is een arboretum op het Landgoed Tenaxx in Wedde. Filosoof Wouter Oudemans werkte tien jaar aan de bomentuin voordat deze opengesteld werd. Oudemans is voormalig buitengewoon hoogleraar filosofie aan de Universiteit Leiden. Het arboretum bestaat uit 600.000 aangeplante "ordinaire" bomen die geplaatst zijn op een voormalig aardappelveld van 30ha. Daarnaast groeien er vijfduizend treurbomen: treurdennen, treurdouglassen, treurjeneverbessen en andere hangende bomen die oorspronkelijk groeien in de VS, Japan, China en de Himalaya. Bomen uit de verschillende delen zijn bij elkaar gezet.
Oudemans noemt het zelf "een naar arboretum" dat een confrontatie met de dood en de onbeheersbaarheid van de natuur oproept. Het arboretum is op 2 mei 2015 opengesteld voor het publiek.
* ↑ Nynke van Verschuer, Het spel van Wouter Oudemans. Vrij Nederland, 26 november 2014, bekeken op 24 februari 2015
* ↑ Plantaardig - Vegetatieve filosofie, Nieuwsredactie Universiteit Leiden, 16 december 2014, bekeken op 24 februari 2015. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Marcel looden, De filosoof in zijn bomenparadijs, Dagblad van het Noorden, 10 december 2013. Gearchiveerd op 17 februari 2015.
* ↑ Marianne Heselmans, Alles is vergeefs, alles wordt gras. NRC, 9 februari 2015
* ↑ De filosoof met de hamer, Mare, 22 januari 2015, 38ste jaargang, nr. 16, bekeken op 24 februari 2015
# Simpangan (Simpang)

Simpangan is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu Selatan van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Simpangan telt 1559 inwoners (volkstelling 2010).
# Prophantis

Prophantis is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld William Warren in een publicatie uit 1896.

## Soorten

* P. adusta Inoue, 1986
* P. androstigmata (Hampson, 1918)
* P. coenostolalis (Hampson, 1899)
* P. longicornalis (Mabille, 1900)
* P. octoguttalis (C. Felder, R. Felder & Rogenhofer, 1875)
* P. smaragdina (Butler, 1875)
* P. triplagalis Warren, 1896
* P. xanthomeralis (Hampson, 1918)
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 20-1-2024.
# Frans Van der Steen

Frans Van der Steen, (Lebbeke, 14 juni 1911 - aldaar, 27 september 1996) was een Belgische atleet, die zich had toegelegd op de lange afstand en het veldlopen. Hij veroverde op twee nummers vijf Belgische titels.

## Biografie

In 1932 werd Van der Steen voor het eerst Belgisch kampioen op de 10.000 m. Het jaar nadien verbeterde hij op het Belgisch kampioenschap het Belgisch record van Jan Linsen tot 32.27,2. In 1934 en 1938 volgden nog twee Belgische titels op deze afstand.
Van der Steen won verschillende halve marathons, zoals Waregem-Kortrijk en Ninove-Anderlecht en andere wegwedstrijden, zoals Halle-Brussel. In 1934 werd hij geselecteerd voor de marathon op de Europese kampioenschappen in Turijn, maar maakte de verplaatsing niet. In 1939 werd hij Belgisch kampioen Grand Fond tijdens de halve marathon Ninove-Anderlecht.

### Clubs

Van der Steen was aangesloten bij FC Malinois, dat hem in 1931 ontdekt had tijdens een rekruteringswedstrijd in Baasrode.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 10.000 m | 1932, 1933, 1934, 1938 |
| Grand Fond | 1939 |

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 10.000 m | 32.27,2 | 16 juli 1933 | Vorst |
| marathon | 2:45.08 | 15 oktober 1933 | Turijn |

## Palmares
### 5000 m

* 1932: 3 BK AC – 15.43,0
* 1933: 2 BK AC
* 1934: 3 BK AC – 15.36,4

### 10.000 m

* 1932: 1 BK AC – 33.27,2
* 1933: 1 BK AC – 32.27,2 (NR)
* 1934: 1 BK AC – 32.31,2
* 1935: 2 BK AC – 33.01,0
* 1936: 2 BK AC – 32.11,4
* 1937: 2 BK AC – 33.25,2
* 1938: 1 BK AC – 33.07,0
* 1939: 2 BK AC – 33.35,2

### Grand Fond

* 1939: 1 BK Ninove-Anderlecht (21,2 km) – 1:12.35

### veldlopen

* 1934: 21e Landenprijs in Ayr
* 1935: 33e Landenprijs in Auteuil
* 1938: 31e Landenprijs in Belfast
* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989

#### Externe link

* Frans Van der Steen op website FC Malinois Atletiek
# NGC 7493

NGC 7493 is een ster in het sterrenbeeld Vissen. Het hemelobject werd op 28 oktober 1886 ontdekt door de Franse astronoom Guillaume Bigourdan.