OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cemal Çavdarlı

Cemal Çavdarlı (Emirdağ, Turkije, 15 maart 1966 - Gent, april 2024) is een Belgisch-Turks politicus en imam.

## Levensloop

Zijn Turkse vader was in 1969 uitgeweken naar Frankrijk en was in 1972 naar België verhuisd. Cemal kwam met zijn moeder naar België in 1975.
Hij keerde naar Turkije terug en volgde er een opleiding tot imam aan de Eskişehir İmam Hatip school. Hij kwam naar België terug en vestigde zich opnieuw in Gent, waar hij vanaf 1988 leraar islamitische godsdienst, cultuur en geschiedenis werd, bezoldigd door de officiële Turkish Diyanet. Hij werd ook imam en voorzitter van het Turks Cultureel Centrum in Gent. Hij studeerde verder nog opvoedkunde aan de Rijksuniversiteit Gent. Hij werd verkozen tot lid van de Belgische Moslim Assemblee in december 1998 en werd in 1999 lid van de Moslimexecutieve.
Cavdarli werd ook politiek actief voor de sp.a. Van 15 juli 2003 tot 15 september 2004 zetelde hij in opvolging van Freya Van den Bossche in de Kamer van volksvertegenwoordigers. Van 15 september 2004 tot 2 mei 2007 was hij vervolgens volksvertegenwoordiger in vervanging van de ontslagnemende Daan Schalck. Tijdens zijn parlementair mandaat volbracht hij een (verkorte) legerdienst in Turkije, hetgeen deining verwekte en discussie over de tegenstrijdigheid in loyaliteiten.
Tijdens zijn parlementair mandaat, in december 2005, heeft Cemal Cavdarli het wetsvoorstel van Guy Swennen goedgekeurd dat holebikoppels het recht geeft om kinderen te adopteren.
In 2007 was hij kandidaat op de sp.a-senaatslijst, maar werd niet verkozen. Hij geraakte in onmin met de socialistische partij nadat hem in 2010 geen verkiesbare plaats op de lijst was aangeboden. Hij was in mei 2010 kandidaat op de Lijst Dedecker. Hij werd niet verkozen.
In 2011, gebruik makende van zijn dubbele nationaliteit, was hij kandidaat voor de wetgevende verkiezingen in Turkije, op een lijst van de AKP. Hij werd niet verkozen.
* ↑ Fiche Cemal Cavdarli; Kamer van volksvertegenwoordigers
* ↑ "Belçika'nın ilk Türk kökenli federal milletvekili hayatını kaybetti", Beltürk Haber, 30 april 2024
* ↑ Cemal Çardavli; Het Nieuwsblad; 27 maart 2005. Gearchiveerd op 25 juli 2021.
* ↑ Voor het eerst imam in Belgisch parlement; RKNieuws.net; 15 juli 2003
* ↑ INTERVIEW. Cemal Cavdarli (SP.A) over zijn dubbele nationaliteit; De Standaard; 4 juni 2005. Gearchiveerd op 4 augustus 2021.
* ↑ Holebi-adoptie op de helling. De Standaard. Gearchiveerd op 2 juni 2021. Geraadpleegd op 29 mei 2021.
* ↑ Kamer keurt adoptie holebi's goed. De Standaard. Gearchiveerd op 2 juni 2021. Geraadpleegd op 29 mei 2021.
* ↑ Jean-Marie Dedecker strikt oud sp.a-kamerlid; Het Nieuwsblad; 12 mei 2010. Gearchiveerd op 25 juli 2021.
* ↑ Belçika siyasetinden Türkiye'ye transfer; Sabah; 12 april 2011. Gearchiveerd op 20 juli 2021.
* ↑ Gentse imam na LDD-lijst nu kandidaat voor Turks parlementszitje; Het Laatste Nieuws; 13 april 2011
# Kubangan Tompek

Kubangan Tompek is een bestuurslaag in het regentschap Mandailing Natal van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Kubangan Tompek telt 1103 inwoners (volkstelling 2010).
# Stan Poppe

Constant (Stan) Poppe (Ede, 11 juli 1924 – Den Haag, 4 mei 2000) was een Nederlands politicus. Hij was lid van de Tweede Kamer voor de Partij van de Arbeid en vervulde verschillende bestuursfuncties in de organisatie van die partij.
De socioloog en vakbondsman Stan Poppe behoorde tot de linkervleugel van de PvdA. Zo noemde hij het kabinet-Den Uyl een historische vergissing, omdat het niet links genoeg zou zijn geweest op het punt van fundamentele wijziging van de machtsverhoudingen. Poppe werd bij de Tweede Kamerverkiezingen 1972 in de Kamer gekozen en bleef dit tot 2 september 1986. Hij verliet het parlement om zich volledig te richten op het waarnemend voorzitterschap van zijn partij, dat hij van 25 april 1986 tot 2 april 1987 vervulde. In de jaren daarvoor was hij al vicevoorzitter.
Binnen zijn partij werd Poppe gezien als iemand die 'als geen ander het contact met de basis en de vakbeweging weet te onderhouden'. Hij maakte deel uit van de commissie die het beginselprogramma uit 1977 schreef.
Stan Poppe was een neef van het voormalig Kamerlid Remi Poppe (SP). Zoon Frank Poppe was Statenlid in Zuid-Holland. Vader Stan Poppe sr. was actief in de SDAP en vakbond NVV, en was gemeenteraadslid in Ede en Zaandam.
* Biografisch Portaal: 30477633
* Parlement.com: vg09llf78hy1
# H.H. Hubertus en Barbarakerk

De Kerk van de Heiligen Hubertus en Barbara is een kerk in Sint Hubert in de provincie Noord-Brabant. Het is een rijksmonument.
Het gebouw is ten dele nog een 15e-eeuwse gotische kerk, waaraan in 1924 een nieuw transept en koor toegevoegd zijn. De ingebruikname was in 1825.
De toren en het middenschip stammen uit 1459. De toren bestaat uit drie geledingen. De ingang met rondboograam is later toegevoegd. In de tweede geleding is aan alle zijden een rechthoekig spaarveld aangebracht. Aan de noordkant is een veelhoekige traptoren.
In de muren aan de zijkant is ijzeroersteen verwerkt, die in deze streek te vinden is. Ook de fundamenten van het eenbeukige schip zijn uit deze steensoort gemaakt. Het schip bestaat uit vier traveeën, die van steunberen zijn voorzien. In 1825 is in het interieur een vlak tongewelf aangebracht. In 1934 werd het kerkje met dwarspand en koor uitgebreid. Toen werd het lagere, oude koor afgebroken.

## Interieur

Het interieur kent een orgelgalerij uit 1857, die ooit een communiebank is geweest. Een God de Vader en een kruisgroep in de toren, alsmede twee putti in het koor, zijn onderdelen van het gesloopte, 18e-eeuwse hoogaltaar. Er zijn laat-18e-eeuwse beelden van Jacobus, Hubertus en Barbara. In het noordertransept is er een beeld van de Heilige Catharina dat tussen 1520 en 1530 is gemaakt. De biechtstoel en de preekstoel stammen uit de 18e eeuw. De preekstoel toont reliëfs van de Goede Herder en Sint-Hubertus.
# Hotel de Draak

Hotel de Draak is een hotel gelegen aan de Grote Markt in Bergen op Zoom. Het is het oudste hotel van Nederland en wordt gekenmerkt door een rijke geschiedenis en monumentale architectuur.

## Geschiedenis

Hotel de Draak bestaat sinds vóór de stadsbrand van 1397, waarbij een groot deel van de stad werd verwoest. Volgens overleveringen overleefden De Draak en het aangrenzende pand De Olifant de brand. Het pand werd voor het eerst vermeld in het Stadsregister toen Rombaet Gheraerts Schoenmakerssone het eigendom registreerde. Een latere registratie in een schepenprotocol uit 1440 bevestigt dat Wouter Bolle en zijn echtgenote het eigendom vastlegden.
In 1512 werd een wijntavernier genoemd als gebruiker van het pand, waarmee het zijn eerste commerciële functie kreeg. Tijdens de 18e eeuw werd het gebouw het gildehuis van het Bakkersgilde, een functie die het vervulde tot de opheffing van de gilden in 1798.
Frans Hazen werd in 1984 eigenaar van het hotel, nadat hij er eerder als bedrijfsleider had gewerkt. Hij financierde de aankoop met een lening van vier miljoen gulden. Direct na de overname begon Hazen aan een grootschalige verbouwing. Het interieur werd gemoderniseerd, waarbij het restaurant werd vernieuwd en andere delen van het hotel werden aangepast om beter te voldoen aan de eisen van die tijd. Onder Hazens leiding kreeg Hotel de Draak het predicaat hofleverancier en werden verschillende prijzen gewonnen.

### Branden

Tijdens een brand in het buurpand Indrapoera in 2005 ontstond aanzienlijke schade aan Hotel de Draak. Acht jaar later werd het hotel opnieuw getroffen door een grote brand. Beide keren zorgden uitgebreide restauraties ervoor dat het historische karakter van het pand behouden bleef.

## Architectuur

Het hotel heeft zijn middeleeuwse fundamenten grotendeels behouden. De kelders, die dateren uit de 14e eeuw, overleefden de stadsbrand van 1397. De met tongewelven overdekte kelders stammen nog uit het 14e-eeuwse pand. Een arduinen gevel werd rond 1627 toegevoegd door Jan Anthonij de Rouck. Deze gevel vertoont laat-gotische en vroeg-renaissancistische kenmerken en sluit qua stijl aan bij het nabijgelegen Stadhuis van Bergen op Zoom.
Een grootschalige renovatie, uitgevoerd door Adriana Elisabeth Giesbers-Trimbos in 1899, moderniseerde het gebouw terwijl historische kenmerken zoals de middeleeuwse kelders behouden bleven. Het naastgelegen pand St. Joris werd toegevoegd, waarmee de verbinding met de legende van St. Joris en de draak werd versterkt. Ook beschikt het hotel over zware houten balken in het interieur en een van de eerste liften van Nederland, die bijdragen aan de authentieke uitstraling.
# Fiat 850

De Fiat 850 is een personenauto van het Italiaanse automerk FIAT. In vele opzichten is het model gebaseerd op de Fiat 600. De 850 kwam er om een lege ruimte in het gamma op te vullen tussen de 600 en de Fiat 1100.

## Varianten

* Fiat 850 (september 1964 tot augustus 1971): 843 cc, 40 SAE pk; Idroconvert, half-automatische hydraulische overbrenging, in optie vanaf maart 1966
0-100 : 21,5 s Compressieverhouding : 8,0:1
* Fiat 850 Special (februari 1968 tot augustus 1971): 843 cc, 52 SAE pk;
* Fiat 850 Coupé (maart 1965 tot maart 1968): 843 cc, 52 SAE pk;
* Fiat 850 Sport Coupé (maart 1968 tot augustus 1972): 903 cc, 57 SAE pk; vooraan en achteraan vier ronde lichten;
0-100 = 20 s
* Fiat 850 Spider (maart 1965 tot maart 1968): 843 cc, 52 SAE pk; door Bertone getekend;
* Fiat 850 Sport Spider (maart 1968 tot augustus 1972): 903 cc, 57 SAE pk; door Bertone getekend; vooraan twee rechtopstaande lichten, bumpers gewijzigd;
* Fiat 850T en 900T: mini bestelwagen.
Andere varianten: Abarth OT 1600, Vignale 850, Siata Spring, Ghia Vanessa, Lombardi Monza et Grand Prix, Bertone 850 Racer, Samas Yeti.

## Niet-Italiaanse productie
### Spanje

In Spanje produceerde SEAT van april 1966 tot 1974 alle varianten van de Fiat 850 onder de aanduiding Seat 850, in totaal bijna 800.000 exemplaren. Aanvullend op het Italiaanse programma waren er ook twee sedanversies met vier deuren (Seat 850 "4 Puertas Normal" / "Largo"), gebaseerd op een ontwerp van de Italiaanse carrosseriebouwer Francis Lombardi. Tegen het einde van de productietijd van de Seat 850 werd in Spanje de SEAT 133 ontwikkeld, met een carrosserie in de stijl van de kleine Fiat 126 "Bambino" op het platform van de Fiat 850. Hij werd ook in Nederland aangeboden als Fiat 133, maar de verkoopcijfers waren beperkt en de kwaliteit van de Spaanse auto middelmatig.
* SEAT 850
* SEAT 850 "4 Puertas"

### Duitsland

De 850 werd ook in West-Duitsland door Neckar (voormalig NSU-Fiat) geproduceerd en verkocht onder de naam 850 Adria. Vanaf juni 1965 (open stalen dak vanaf april 1966, daarvoor een canvas dak) tot september 1969 werden in totaal 6.619 stuks geproduceerd.

### Bulgarije

Vooral voor de binnenlandse markt assembleerde de Balkan-fabriek in Lovetsj in Bulgarije tussen 1966 en 1968 de Pirin-Fiat 850 en 850 Coupé.

## Foto's

* Fiat 850 coupé
* Fiat 850 Sport coupé
* Fiat 850T
* Fiat 850 sport spider
* Siata Spring
# André de Jong

Adrianus Joseph Petrus Hubertus (André) de Jong (Schiedam, 23 oktober 1896 – Düsseldorf, 26 februari 1957) was een Nederlands ondernemer. Hij was de grondlegger van het merk Andrélon.

## Loopbaan

Voortkomend uit een distillateursfamilie, begon André de Jong in 1915 voor zichzelf. Na in de jaren twintig de kapsalon in het Amstel Hotel te hebben gepacht en daar relaties opbouwde met latere financiers, realiseerde hij in de jaren twintig en dertig, tijdens de crisis van de jaren 1930, een omvangrijke keten van kapsalons. Voor die keten ontwikkelde hij en zijn medewerkers vanaf eind jaren 1930 zelf producten. Dit is de oorsprong van het voor Nederlandse consumenten en marketeers iconische Andrélon merk.
Kort na de Tweede Wereldoorlog werd daarnaast begonnen met het ontwikkelen, produceren en verkopen van specialistische chemische producten, ditmaal voor een internationale markt. In 1947 werd voor deze snel groeiende chemie-activiteit een verkoopkantoor gevestigd in Düsseldorf, West-Duitsland en in 1956 een productiebedrijf met researchfacilititen in Emmerik, Andrélon was inmiddels in Nederland uit aan het groeien tot een nationaal bekend cosmetica merk.
De Jong overleed in 1957 na een hartfalen in Düsseldorf. Na zijn overlijden werden de chemische activiteiten voortgezet onder de naam Chem-Y, tegenwoordig een integraal onderdeel van KAO Chemicals. Andrélon behoort sinds 1992 tot de Unilever merken.
# Fons Burger

Fons Burger (Zandvoort 1952) is journalist, schrijver en activistisch ondernemer. Burger begon zijn carrière in 1969 bij de Zandvoortse Koerant, een linkse dorpskrant. Ook was hij betrokken bij een plaatselijk actiecentrum voor het milieu, de wereldwinkel en de sleep inn in Zandvoort. In 1973 bouwde hij samen met Derk Sauer het verenigingsblad Twintig van de VVDM om tot een actiekrant in tabloid stijl.

## Journalist

In 1975 trad hij toe als onderzoeksjournalist tot de Nieuwe Revu. Hij maakte onder andere deel uit van het team rondom de Lockheed-affaire dat de steekpenningenaffaire rond Prins Bernhard onthulde. Verder werkte hij aan verhalen over de achtergronden van rijke industriële families in Nederland, de oorlogscrisis, de schandalen rond de oliecrisis en de Derde Wereld. In 1981 was hij hoofdredacteur van de Nieuwe Revu, een functie die hij twee jaar vervulde. Hij werd opgevolgd door Derk Sauer.
Begin deze eeuw pakte Burger het journalistieke vak weer op met het bookazine Dif, een kruising tussen een boek en een magazine. In edities van ongeveer 500 pagina's werkten prominente schrijvers, journalisten, fotografen, illustratoren en kunstenaars samen rond actuele thema’s van die tijd. Dif, met de ondertitel "Maakt het verschil", publiceerde werk van onder anderen fotografen als Erwin Olaf, Anton Corbijn, Vincent van de Wijngaarden, Peter Martens en Patrovsky & Ramone. Daarnaast bevatte het teksten van auteurs zoals Herman Brusselmans, Francisco van Jole en Wilfried de Jong, en kunst van onder anderen Jim Cheung, Terry Rodgers en Raoul de Leo.
De interviewseries omvatten gesprekken met bekende figuren zoals Johan Cruyff, Ruud Lubbers, Antonie Kamerling, Isa Hoes en Michael Moore, wat bijdroeg aan de brede maatschappelijke en culturele relevantie van het blad.

## Rotterdam

In 1987 startte hij het muziekcafé Rotown dat binnen korte tijd bekend werd als kleinschalig podium voor popmuziek. Een jaar later volgde de oprichting van het nachtelijke uitgaanscentrum Nighttown. Nighttown heeft een belangrijke rol in de housescene van Nederland gespeeld. Als ontwikkelaar kon Burger namens de gemeente Rotterdam diverse andere projecten in de culturele sector opzetten. Hij is huisbaas van meer dan tien plaatselijke kunstinstellingen en podia, waaronder het Scapino Ballet, Stichting Worm en V2 Instituut voor de instabiele media.

## Schrijver

Burger publiceerde zijn eerste roman 'Vrouwen' in 2003 en schreef daarna nog drie thrillers, drie kookboeken en twee boeken voor jongvolwassenen. Hij gebruikte daarbij soms de pseudoniemen Paula King en Frank Jansen. In 2020 schreef hij samen met zijn vrouw Jacqui Burger het boek "Lang en Gelukkig" over hoe men gezond oud kan worden. In 2022 verscheen zijn nieuwe roman '2125, de winterslaper'.

## Externe link

* (nl) Website Fons Burger
* difbooks.com
* difweb.org
# Ger Harings

Gerard "Ger" Harings (Heerstraat, 25 mei 1948) is een Nederlands voormalig wielrenner.
Harings was professional van 1969 tot 1976. In 1966 werd hij nationaal kampioen veldrijden en in 1967 nationaal kampioen op de weg bij de amateurs. Verder heeft hij drie etappeoverwinningen op zijn naam staan in de Ronde van Spanje. In 1972 werd hij derde in het puntenklassement van de Ronde van Spanje.
Hij nam tweemaal deel aan de Ronde van Frankrijk, waarin hij zijn beste prestatie leverde in zijn debuutjaar 1971; een achtste plaats in de vierde etappe en een 82e plaats in de eindrangschikking. In 1972 moest hij opgeven.
Ger Harings is een jongere broer van Huub Harings, eveneens wielrenner.

## Belangrijkste uitslagen

1966
* Nederlands kampioen veldrijden, elite
1967
* Nederlands kampioen op de weg bij de amateurs
1970
* Ronde van Midden-Zeeland
* Ronde van Midden-Nederland
1971
* 1e etappe Ronde van Spanje
1972
* 4e etappe Ronde van Spanje
* 9e etappe deel a Ronde van Spanje

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1971 | 82e | opgave (1) |
| 1972 | opgave | 52e (2) |
| 1974 | | |
| 1976 | | opgave |
| Jaar | Amstel Gold Race |
| 1971 | |
| 1972 | |
| 1974 | 26e |
| 1976 | |

## Externe link

    (en) Profiel van Ger Harings op ProCyclingStats
Wielerploegen van Ger Harings
Aerts · Barras · Constant · De Bisschop · Depireux · Dubois · Harings · Leman · Libouton · Martin · Moreels · Scheers · Seeuws · Van Hoof · Vanmarcke
# COMM (The Tangent)

COMM is een studioalbum van The Tangent, een band die een wisselend bestaan leidt. De band was opgezet met als doel een vaste samenstelling, door de jaren heen werd het meer een begeleidingsband van leider Andy Tillison. Dat blijkt onder meer uit het feit dat de drummer van het album tijdens de daaropvolgende tournee alweer vervangen was (Tony Latham). COMM gaat over communicatie en het tekort daarvan of overvoer daarmee. Het album verscheen tevens op elpee, waarbij enkele tracks ontbraken.
De platenhoes was van Ed Unitsky. Het album moest voorgefinancieerd worden door fans. In 2012 kwam de mededeling dat The Tangent opgeheven zou worden/was. Vlak daarna bleek dat Tillison het toch niet kon laten, in 2013 verscheen een toch een nieuw album.

## Musici

* Andy Tillison – toetsinstrumenten, zang
* Jonathan Barrett – basgitaar
* Luke Machin – gitaar, zang
* Nick Rickwood – slagwerk
* Theo Travis – saxofoons, dwarsfluit
Met
* Andrew Roussak – toetsinstrumenten op Competition watershed

## Muziek

Watcher of the skies is oorspronkelijk een nummer van Genesis. Het wordt hier gespeeld door Tillison, Barret, Peter Greenwood en Phil Bernia. Het is opgenomen als een denkbeeldige concertversie, opname is in bootlegkwaliteit. Greenwood en Bernia maken onderdeel uit van SEYES, een band die de muziek van Yes (na)speelt. Dat is in de track te horen, aan het slot is het tekstfragment I get up, I get down te horen. Dat is afkomstig uit het nummer Close to the Edge van het gelijknamig album.
* het album
# Minister-president van Wallonië

De minister-president van de Waalse regering of minister-president van Wallonië is de voorzitter van de regering van het Waalse Gewest. De huidige Waalse minister-president is Adrien Dolimont (MR). Hij legde op 15 juli 2024 de eed af.
De ambtswoning van de Waalse minister-president en het kabinet van de Waalse regering bevinden zich in het Elysette in Namen. Deze functie bestaat sinds 1981.

## Aanstelling

In Wallonië neemt de leider van de grootste partij na de verkiezingen het initiatief om een regering te vormen - aangezien er geen staatshoofd beschikbaar is op het niveau van de gemeenschappen en gewesten. Wanneer hij/zij erin slaagt een regering te vormen, stelt hij/zij het regeerakkoord voor aan het Waals Parlement - dat vervolgens de ministers verkiest. Die ministers leggen vervolgens de eed af in handen van de parlementsvoorzitter.
De ministers duiden vervolgens een minister-president aan - gewoonlijk is dit de formateur van die regering. Ook hij legt de eed af in het parlement, maar om in functie te zijn moet hij dit ook nog eens doen in handen van de koning als erkenning van het staatshoofd van de federatie.
De minister-president bepaalt zelf of hij naast zijn functie van regeringsleider ook een portefeuille zal beheren. De aanduiding en eedaflegging van de minister-president wordt vastgelegd in artikel 60, § 4 van de bijzondere wet tot hervorming der instellingen.

## Lijst

| Nr. | Naam | Partij | Begin mandaat | Einde mandaat | Regering(en) | Coalitie |
| 1 | Jean-Maurice Dehousse (1936-2023) | PS | 22 december 1981 | 27 januari 1982 | I | ​ PS, ​ PRL, ​ PSC |
| 2 | André Damseaux (1937-2007) | PRL | 27 januari 1982 | 27 oktober 1982 | I | ​ PRL, ​ PS, ​ PSC |
| | Jean-Maurice Dehousse (1936-2023) | PS | 27 oktober 1982 | 27 november 1985 | I | ​ PS, ​ PRL, ​ PSC |
| 3 | Melchior Wathelet (1949) | PSC | 27 november 1985 | 3 februari 1988 | I | ​ PSC, ​ PRL |
| 4 | Guy Coëme (1946) | PS | 3 februari 1988 | 10 mei 1988 | I | ​ PS, ​ PSC |
| 5 | Bernard Anselme (1945) | PS | 10 mei 1988 | 8 januari 1992 | I | ​ PS, ​ PSC |
| 6 | Guy Spitaels (1931-2012) | PS | 8 januari 1992 | 25 januari 1994 | I | ​ PS, ​ PSC |
| 7 | Robert Collignon (1943) | PS | 25 januari 1994 | 12 juli 1999 | I, II | ​ PS, ​ PSC |
| 8 | Elio Di Rupo (1951) | PS | 12 juli 1999 | 4 april 2000 | I | ​ PS, ​ PRL, ​ Ecolo |
| 9 | Jean-Claude Van Cauwenberghe (1944) | PS | 4 april 2000 | 6 oktober 2005 | I | ​ PS, ​ PRL, ​ Ecolo |
| 9 | Jean-Claude Van Cauwenberghe (1944) | PS | 4 april 2000 | 6 oktober 2005 | II | ​ PS, ​ cdH |
| | Elio Di Rupo (1951) | PS | 6 oktober 2005 | 20 juli 2007 | II | ​ PS, ​ cdH |
| 10 | Rudy Demotte (1963) | PS | 20 juli 2007 | 22 juli 2014 | I | ​ PS, ​ cdH |
| 10 | Rudy Demotte (1963) | PS | 20 juli 2007 | 22 juli 2014 | II | ​ PS, ​ Ecolo, ​ cdH |
| 11 | Paul Magnette (1971) | PS | 22 juli 2014 | 28 juli 2017 | I | ​ PS, ​ cdH |
| 12 | Willy Borsus (1962) | MR | 28 juli 2017 | 13 september 2019 | I | ​ MR, ​ cdH |
| | Elio Di Rupo (1951) | PS | 13 september 2019 | 15 juli 2024 | III | ​ PS, ​ MR, ​ Ecolo |
| 13 | Adrien Dolimont (1988) | MR | 15 juli 2024 | heden | I | ​ MR, ​ Les Engagés |
# Melinovac

Melinovac is een plaats in de gemeente Donji Lapac in de Kroatische provincie Lika-Senj. De plaats telt 4 inwoners (2001).
# Palavas

Palavas is een compositie van Knudåge Riisager. In de incomplete verzameling werken van de Deense componist is het chronologish ongeveer zijn 170e compositie.
Hij schreef het werkje van nog geen drie minuten voor de eveneens Deense violist Wandy Tworek, die in 1951 de première gaf van Riisagers vioolconcert. Het is een zigeunerachtig bravourestukje, dat geheel toegespitst is op de techniek. Het stukje is op het lijf geschreven van Tworek die naast virtuoos violist ook entertainer was. Hij speelde het waarschijnlijk als toegift op het concert waar Riisagers vioolconcert in première ging.
Tworek heeft het werkje zelf uitgebracht via een single met op de B-kant Boogie for two (1952)
* ↑ (da) Werklijst Riisager in de Koninklijke Bibliotheek Kopenhagen
* ↑ Familiestudie naar opnamen van Tworek
# Tucows

Tucows is een Canadees beursgenoteerd internet- en telecommunicatiebedrijf. Het is wereldwijd de op twee na grootste registrar van domeinnamen.

## Beschrijving

Tucows werd in 1993 opgericht door Scott Swedorski. Hij startte met een website waarop freeware en shareware gratis kon worden gedownload. Volgens Swedorski staat Tucows voor The Ultimate Collection of Winsock Software. Het logo kreeg twee koeien als verwijzing naar two cows (twee koeien). Het aanbod op Tucows was uniek in die tijd en de website werd al snel bekend. In 1999 voegde het ook Linux-software toe aan de downloads.
In 1995 werd Tucows overgenomen door het Canadese bedrijf ISP Internet Direct.
Het bedrijf werd vanaf 1999 ook een Internet Service Provider (ISP) en domeinnaam registrar. Het bood tevens SSL-certificaten en e-mail aan.
Tucows maakte op 19 augustus 2005 een beursgang, zowel op de American Stock Exchange als de Toronto Stock Exchange.
In 2021 beheerde Tucows ruim 11,7 miljoen domeinnamen, waarmee het de op twee na grootste registrar ter wereld was.
# Architis spinipes

Architis spinipes is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kraamwebspinnen (Pisauridae).
Het dier behoort tot het geslacht Architis. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Władysław Taczanowski.