OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sleinada

S.J.P. Sleinada, pseudoniem van A. Daniëls, voluit Johan Arnold Daniëls, (Hoensbroek, 2 september 1738 - Schaesberg, 6 april 1799) was een Nederlands schrijver en pastoor. Door de naam A. Daniels achterstevoren te lezen komt men op Sleinada. De voorletters S.J.P. staan voor ‘pastoor in Scheijdt’.
Sleinada schreef het eerste boek over de bokkenrijders. Het boek kwam uit vlak na het einde van de tweede bokkenrijdersperiode, toen veel familieleden van bokkenrijders nog in leven waren. Aangezien Daniëls geloofde dat de veroordeelden terecht veroordeeld waren als goddeloze boeven, gebruikte hij een pseudoniem. Latere auteurs hebben de toenmalige rechtsgang in twijfel getrokken.

## Biografie

Sleinada was zoon van Arnold Daniëls, schatheffer (ontvanger) en Catharina Meijers
Hij werd in 1763 in Roermond tot priester gewijd. Hij was na zijn priesterwijding tot 1765 kapelaan in Hoensbroek. In 1771 werd hij benoemd tot pastoor te Scheijdt (Schaesberg). Hij werkte daar tot aan zijn overlijden in 1799.
# Jaap Eden Trofee 1992

22 Jaap Eden Trofee 1992 was een schaatsmarathon. Het is de tweeëntwintigste editie van de Jaap Eden Trofee die werd gehouden op zaterdag 24 oktober 1992 en plaatsvond op de Jaap Edenbaan in Amsterdam. De winnaar van de tweeëntwintigste editie was bij de mannen Hans Pieterse, het zilver was voor Fausto de Oliveira Marreiros en het brons voor Arnold Stam. De winnaar van de achtste editie bij de vrouwen Alida Pasveer, het zilver was voor Boukje Keulen en het brons voor Harriët Berkhoff.

## Podia

| Klasse | 1 Eerste | 2 Tweede | 3 Derde |
| Top-divisie mannen | Hans Pieterse | Fausto de Oliveira Marreiros | Arnold Stam |
| Top-divisie vrouwen | Alida Pasveer | Boukje Keulen | Harriët Berkhoff |

## Uitslag Top-divisie mannen

| # | Rijder | Nationaliteit |
| 1 | Hans Pieterse | Nederland |
| 2 | Fausto de Oliveira Marreiros | Nederland |
| 3 | Arnold Stam | Nederland |
| 4 | Albert Bakker | Nederland Nederland |
| 5 | Erik van den Boogert | Nederland Nederland |
| 6 | Haico Bouma | Nederland |
| 7 | Herbert Dijkstra | Nederland |
| 8 | Henk Angenent | Nederland |
| 9 | Peter de Vries | Nederland Nederland |
| 10 | Piet Kleine | Nederland Nederland |
| 11 | Peter Baars | Nederland |
| 12 | Evert van Benthem | Nederland |
| 13 | Arend Veenhof | Nederland |
| 14 | Jurgen Meijer | Nederland Nederland |
| 15 | Arjan Schreuder | Nederland Nederland |
| 16 | Jan Hopman | Nederland |
| 17 | Yep Kramer | Nederland |
| 18 | Lammert Huitema | Nederland |
| 19 | Oleg Bozjev | Rusland |
| 20 | Miel Rozendaal | Nederland Nederland |

## Uitslag Top-divisie vrouwen

| # | Rijder | Nationaliteit |
| 1 | Alida Pasveer | Nederland |
| 2 | Boukje Keulen | Nederland |
| 3 | Harriët Berkhoff | Nederland |
| 4 | Elske van der Meer | Nederland Nederland |
| 5 | Klasina Seinstra | Nederland Nederland |
* ↑ 22e Jaap Eden Trofee (KNSB Cup 1) - A Divisie - Amsterdam. schaatspeloton.nl. Geraadpleegd op 29 oktober 2024.
* ↑ 22e Jaap Eden Trofee (KNSB Cup 1) - Dames - Amsterdam. schaatspeloton.nl. Geraadpleegd op 29 oktober 2024.
1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 ·
2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Sarangi

De sarangi is een klein, maar zwaar houten snaarinstrument uit de Hindoestaanse muziek. Op de santoor na, is er geen ander muziekinstrument uit India, dat zoveel snaren heeft.
De egraz is een eenvoudige versie van de sarangi die geen resonantiesnaren heeft.
De sarangi wordt met een strijkstok bespeeld, het instrument wordt rechtop op schoot gezet. De strijkstok bespeelt de darmen melodie-snaren, en eveneens de stalen akkoord- en ritmische chikari-snaren. Op een sarangi komen tot wel 30 tarafs voor (resonantiesnaren).
Ram Narayan was een beroemd musicus evenals Bundu Khan.
# FK Babrungas

FK Babrungas (lt. Viešoji įstaiga – futbolo klubas „Babrungas“) is een Litouwse voetbalacademie uit Plungė.

## Erelijst

* Aukščiausia lyga
    1 plaats: 1956
* LFF taurė
    finalist: 1955, 1978

## Seizoen na seizoen

| Seizoen | Niveau | Liga | Plaats | Opmerkingen |
| 2016 | 3. | Antra lyga (Vakarai) | 4. |
| 2017 | 3. | Antra lyga (Vakarai) | 9. |
| 2018 | 3. | Antra lyga (Vakarai) | 2. |
| 2019 | 3. | Antra lyga (Vakarai) | 5. |
| 2020 | 3. | Antra lyga (Vakarai) | 6. | promoveerde |
| 2021 | 2. | Pirma lyga | 8. |
| 2022 | 2. | Pirma lyga | 6. |
| 2023 | 2. | Pirma lyga | 5. |
| 2024 | 2. | Pirma lyga | 3. |

## Bekende (ex-)spelers

* Tadas Birškys, (2020–)
# Arnaud Grispen

Arnaud Grispen (Bree, 22 april 1956) is een gerenommeerd Belgische numismaat en auteur van diverse numismatische boeken. Hij publiceert en schrijft sinds 2012 ook mee aan tal van artikels, tijdschriften en jaarboeken voor numismatische muntenverenigingen van vzw's in België. Grispen was ook 5 jaar lang voorzitter van de heemkundige kring Wotra te Neeroeteren. Een kleine groep Vrijwilligers die zich inzetten voor het inventariseren, onderzoeken, archiveren en publiceren van een schat aan informatie uit het verleden.
Zijn werken zijn onder meer terug te vinden in verschillende bibliotheken en wordt vaak ingezet door numismaten (muntverzamelaars), veilinghouders, metaaldetectoristen en als inspiratie gebruikt bij studenten voor eindwerken.

## Biografie

Zijn verhaal begon op achtjarige leeftijd toen Arnaud sterke interesse kreeg in de numismatiek wat later leidde tot een eigen studie met zeven publicaties in het Nederlands, waarvan ook twee in het Frans. Het onderzoeksdomein van Arnaud Grispen situeert zich in de geschiedenis van de Belgische frank, officiële medailles, varianten, proefslagen en naslagen.
In 1992 verscheen een publicatie voor een groter publiek getiteld "Gids voor muntverzamelaars, een handleiding vol met gouden tips" dat werd uitgegeven door de Koninklijke Munt van België in Brussel.
Op 1 november 2023 werd de gids voor muntverzamelaars van 1992 van en door Arnaud Grispen & Laurens Aernout opnieuw geactualiseerd via vzw Numismatica Zuidwest-Vlaanderen ter gelegenheid van hun zeventig jarig bestaan in 2024. Het draagt de titel "Gids voor muntverzamelaars 2.0" en het doel van dit project is om jongeren en beginnende verzamelaars wegwijs te maken in de numismatiek.
Grispen is ook bekend om zijn volle medewerking te verlenen aan bijvoorbeeld tijdschriften met waardevolle tips, coauteur met andere numismatische auteurs, catalogussen, onderzoeken, lezingen en diverse tentoonstellingen.
# Jackson's Arm

Jackson's Arm is een gemeente (town) in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador.

## Geografie

De gemeente ligt aan de noordkust van het eiland Newfoundland. De plaats is gelegen aan de oevers van de White Bay, in het zuidoosten van het Great Northern Peninsula.

## Demografie

Demografisch gezien is Jackson's Arm, net zoals de meeste kleine dorpen op Newfoundland, aan het krimpen. Tussen 1991 en 2021 daalde de bevolkingsomvang van 553 naar 277. Dat komt neer op een daling van 276 inwoners (-49,9%) in dertig jaar tijd.
| Jaar | Aantal inwoners | Verschil |
| 1991 | 553 | – |
| 1996 | 470 | -15,0% |
| 2001 | 420 | -10,6% |
| 2006 | 374 | -11,0% |
| 2011 | 323 | -13,6% |
| 2016 | 284 | -12,1% |
| 2021 | 277 | -2,5% |

## Gezondheidszorg

Gezondheidszorg wordt in de gemeente aangeboden door de Jackson's Arm Clinic. Deze lokale zorginstelling valt onder de bevoegdheid van de gezondheidsautoriteit Western Health en biedt de inwoners van Jackson's Arm en omgeving alledaagse eerstelijnszorg en gemeenschapsgezondheidsverpleegkunde (community health nursing) aan.
# Odo d'Astarac

Odo d'Astarac was aartsbisschop van Auch (987-1025) alsook abt van de toenmalige benedictijnerabdij van Simorre (voor 987-1025) in de 10e-11e eeuw.

## Levensloop

Odo's vader Arnaud II en Odo's oudere broer Willem waren achtereenvolgens graaf van Astarac. Astarac was een klein graafschap in het hertogdom Gascogne en lag politiek in de schaduw van het machtiger graafschap Armagnac.
Odo begon zijn klerikale carrière als abt van de benedictijnerabdij van Simorre. Deze abdij was gelegen in het graafschap van zijn vader. De abdij met haar uitgestrekte landerijen was steeds een bedreiging geweest voor het grafelijk kasteel, genaamd Castillon. Het kasteel lag niet zo ver uit de buurt, namelijk in Villefranche d'Astarac. Het bestuur van de abdij door Odo diende dan ook de belangen van de graven van Astarac.
In 987 werd Odo aartsbisschop in Auch, hoofdplaats van het naburig gelegen graafschap Armagnac. Hij bleef aartsbisschop gedurende 40 jaren. Daarnaast bleef Odo verder abt van Simorre. Hij ontving van zijn ouders en zijn broer meerdere schenkingen voor de abdij van Simorre. Odo nam deel aan een lokaal concilie in Toulouse in 1006, bijgestaan door zijn suffragaanbisschoppen.
* ↑ De kronieken van Brugelès (18e eeuw) spreken van Oddo filius quondam Arnaldi, Astaracensis comes et eius coniugis Atalesæ, comitissæ, wat betekent Odo, zoon van Arnaud, graaf van Astarac en zijn vrouw gravin Atalesa
* ↑ (en) Cawley, Charles, COMTES d’ASTARAC [920-[1209]]. Medieval Lands, Gascony (2006).
* ↑ (fr) Cénac-Moncaut, M. (1856). Voyage Archéologique et Historique dans les Comtés d'Astarac et de Pardiac. Mirande, Parijs, "Première partie: abbaye de Simorre, Châteaux de Castillon et de Castelau-Barbarens, Mazerette et Villefranche".
* ↑ (fr) Découvrir Simorre: l'église de Simorre. Mairie de Simorre, France.
* ↑ (en) Cheney, David M., Archdiocese of Auch (-Condom-Lectoure-Lombez). Catholic Hierarchy (1996).
* ↑ (fr) Dom de Brugelès, Louis-Clément (1746). Chroniques Ecclésiastiques du Diocèse d'Auch, suivies de celles de Comtes du même Diocèse. Jean-François Robert, Toulouse, "Première Partie: Chroniques de l'église d'Auch", blz 80-81. Geraadpleegd op universiteit van Toulouse.
# Hamza Samari

Hamza Samari (Heerlen, 5 oktober 1982) is een voormalig Nederlands voetballer van Marokkaanse afkomst die doorgaans speelde als linkermiddenvelder, maar ook inzetbaar was als verdediger.

## Spelerscarrière

Samari doorliep de jeugdopleiding van Fortuna Sittard en werd in 2002 door trainer Hans de Koning overgeheveld naar de selectie van het eerste elftal waar hij echter niet aan spelen toe kwam. In 2003 sloot hij als amateur aan bij VVV-Venlo. Op 25 februari 2005 maakte hij daar zijn debuut in het betaald voetbal, als invaller voor Ahmed Ammi tijdens een met 0-2 verloren thuiswedstrijd tegen Cambuur Leeuwarden. Het zou bij die ene competitiewedstrijd blijven. Na afloop van het seizoen 2004/05 verliet Samari de Venlose eerstedivisionist. Nadien speelde hij nog voor onder meer TuRU Düsseldorf, EVV en RKSV Schijndel.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Playoff | Playoff | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2002/03 | Fortuna Sittard | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 |
| 2003/04 | VVV-Venlo | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 0 | 0 |
| 2004/05 | VVV-Venlo | Eerste divisie | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2005/06 | TuRU Düsseldorf | Oberliga Nordrhein | 4 | 0 | – | – | – | – | 4 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 5 | 0 |
# Sharika Nelvis

Sharika Nelvis (Memphis, 10 mei 1990) is een atleet uit de Verenigde Staten van Amerika. Ze had een moeilijke jeugd, waarbij haar beide ouders overleden toen ze zes en acht jaar oud was, en ze door haar grootmoeder werd opgevoed. Toen haar grootmoeder een herseninfarct kreeg, werd ze van haars broers en zussen gescheiden opgevoed door een ander familielid.
Nelvis studeerde aan de Arkansas State University, waar ze zich ontwikkelde als hordeloopster.
In 2013/14 wordt ze verkozen voor de Honda Sports Award.
In 2015 won ze in haar eerste jaar als professional bij het hordelopen bij de Diamond League in Rome, New York en Monaco. Vervolgens werd ze achtste bij de WK Atletiek in 2015.
Zowel op de 100 meter horden als op de 60 meter horden staat Nelvis in de top 10 van de snelste vrouwen.

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Wind | Plaats | Datum |
| 100m | 11.27s | +1.5 | Jonesboro, AR (USA) | 26.04.2014 |
| 200m | 23.19s | +1.8 | Greensboro, NC (USA) | 11.04.2015 |
| 100 m horden | 12.34s | +1.9 | Hayward Field, Eugene, OR (USA) | 26.06.2015 |
| 4x100m | 43.68 | | Austin, TX (USA) | 30.03.2019 |
| 4x100mH Shuttle | 50.50 | | Des Moines, IA (USA) | 25.04.2015 |
| 4x200m | 1:32.62 | | Prairie View, TX (USA) | 23.03.2019 |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Plaats | Datum |
| 55m ind. | 6.78 | Jonesboro, AR (USA) | 01.12.2013 |
| 60m ind. | 7.28 | Birmingham, AL (USA) | 25.02.2014 |
| 200m ind. | 23.50s | Birmingham, AL (USA) | 25.02.2014 |
| 60mH ind. | 7.70 | Albuquerque, NM (USA) | 18.02.2018 |
bijgewerkt december-2021
* ↑ IAAF––profiel
* ↑ Team USA––profiel
* ↑ Chantel Jennings, Sharika Nelvis leaps life's hurdles. ESPN (10 juni 2014).
* ↑ bron 1––
* ↑ Erik Kynard, Kynard soars to second US title, Nelvis flies to 12.34. World Athletics (2015).
* ↑ Diamondleague––profiel
* World Athletics: 14376876
# Hoef en Haag

Hoef en Haag is een dorp in aanbouw aan de Lek, behorend tot de gemeente Vijfheerenlanden, in de Nederlandse provincie Utrecht. Op 1 januari 2023 telde het dorp 2.945 inwoners.
De bouw van het dorp werd gestart in 2016. De nabijgelegen stad Vianen wilde groeien naar 21.000 inwoners. Grootschalige nieuwbouw was daarvoor nodig en daarop werd het gebied Hoef en Haag aangewezen. De voormalige gemeente Vianen koos ervoor om van Hoef en Haag geen wijk van de stad en woonplaats Vianen te maken, maar er formeel een echt dorp van te maken met alles wat daarbij hoort, zoals eigen blauwe plaatsnaamborden (komborden), een eigen postcode (4125) en plaatsnaam in het postcodeboek, dus voor de postadressen en daarmee ook voor de gemeentelijke Basisregistratie Adressen en Gebouwen (BAG).
De eerste woningen werden in januari 2017 opgeleverd in de wijk Dorpshart. Uiteindelijk zullen zo'n 1800 woningen gebouwd worden in drie wijken: het eerder genoemde Dorpshart, het Lint en de Erven. Het dorp is ook voorzien van verschillende voorzieningen, zoals een supermarkt, restaurant, snackbar, huisarts, school, kinderdagverblijf en een bakker op de Brink, het centrale dorpsplein van het Dorpshart.
Steden: Ameide · Leerdam · Vianen Dorpen: Everdingen · Hagestein · Hei- en Boeicop · Hoef en Haag · Kedichem · Leerbroek · Lexmond · Meerkerk · Nieuwland · Schoonrewoerd · Tienhoven aan de Lek · Zijderveld
Buurtschappen: Achterdijk · Achthoven · Broek · Diefdijk (Vijfheerenlanden) · Diefdijk (Vijfheerenlanden en West Betuwe) · Geer · Helsdingen · Hoogeind · Hoogewaard · Kortenhoeven · Kortgerecht · Lakerveld · Middelkoop · Loosdorp · Oosterwijk · Ossenwaard · Overboeicop · Overheicop · Sluis · Tienhoven (Everdingen) · Weverwijk
Utrecht: Steden en dorpen in Utrecht Nederland: Provincies · Gemeenten
* 1 2 3 4 5 Tabel: Bevolking; maandcijfers per gemeente en overige regionale indelingen, 1 januari 2023, Centraal Bureau voor de Statistiek, Voorburg/Heerlen
* ↑ https://web.archive.org/web/20151222164108/http://www.vianen.nl/bouwen-en-verbouwen/bouwprojecten/hoef-en-haag
* ↑ Voorzieningen Hoef en Haag. Geraadpleegd op 7 november 2016.
# Otterhound

De Otterhound is een hondenras dat afkomstig is uit Groot-Brittannië, gefokt in de 19e eeuw, speciaal voor de jacht op otters. Onder zijn voorouders bevinden zich de bloedhond en de Franse Griffon. De Otterhound is zelf weer voorouder van de Airedale Terrier. Het is een jachthond die ook heel geschikt is als gezinshond.

## Uiterlijk

De vacht is ruig en langharig. De haren zijn 4 tot 8 centimeter lang en behoeven nauwelijks onderhoud. De vacht mag niet getrimd worden en ook borstelen kan beter achterwege blijven. De kleuren zijn divers. Alle erkende brakkenkleuren zijn toegestaan, zoals effen grijs, blauw, rood, zandkleur, black and tan en blue and tan. Een volwassen reu is ongeveer 67 centimeter hoog bij een gewicht van circa 50 kilogram, een volwassen teef meet ongeveer 63 centimeter bij een gewicht van 35 kilogram.

## Aard

Het is een vriendelijke, levendige en ietwat onstuimige hond die niet erg gehoorzaam is, maar met een consequente opvoeding valt er best wat te bereiken. Deze hond heeft tamelijk veel beweging nodig maar kan in het vrije veld, door zijn jachtinstinct, alles om zich heen vergeten en spontaan achter een geurspoor van wild aan gaan.

## Sociaal

De otterhound is een hond die makkelijk vrienden maakt met andere huisdieren, soortgenoten, kinderen en onbekende mensen. Het is een echte allemansvriend.

## Literatuur

"De Brakken", van A.L.C. van Lier, 1988
Alpenländische dachsbracke · American foxhound · Anglo-Français de petit vénerie · Ariégeois · Basset artésien normand · Basset bleu de Gascogne · Basset fauve de Bretagne · Basset hound · Beagle · Beagle-harrier · Beierse bergzweethond · Billy · Black and tan coonhound · Bloedhond · Bosanski ostrodlaki gonic barak · Brandlbracke · Briquet griffon vendéen · Chien d'Artois · Crnogorski planinski gonic · Dalmatiër · Drever · Duitse brak · Dunker · Eesti hagijas · Erdélyi kopó · Finse brak · Foxhound · Français blanc et noir · Français blanc et orange · Français tricolore · Gończy Polski · Grand anglo-français blanc et noir · Grand anglo-français blanc et orange · Grand anglo-français tricolore · Grand basset griffon vendéen · Grand bleu de Gascogne · Grand Gascon saintongeois · Grand griffon vendéen · Griffon bleu de Gascogne · Griffon fauve de Bretagne · Griffon nivernais · Haldenstøvare · Hamiltonstövare · Hannoveraanse zweethond · Harrier · Hellinikos ichnilatis · Hygenhund · Istarski kratkodlaki gonic · Istarski ostrodlaki gonic · Ogar polski · Otterhound · Petit basset griffon vendéen · Petit bleu de Gascogne · Petit Gascon saintongeois · Poitevin · Porcelaine · Posavski gonic · Pronkrug · Sabueso español · Schillerstövare · Schweizer Laufhund · Schweizerischer Niederlaufhund · Segugio italiano (korthaar) · Segugio italiano (ruwhaar) · Segugio maremmano · Slovensky kopov · Smalandstövare · Srpski gonic · Srpski trobojni gonic · Steirische rauhhaarbracke · Tiroler brak · Westfaalse dasbrak
# Myroslaw Antonowycz

Dr. Myroslaw Antonowycz (Oekraïens: Миросла́в Іва́нович Антоно́вич, Myrosláv Ivánovytsj Antonóvytsj) (Dolyna, 1 maart 1917 - Utrecht, 11 april 2006) was een Nederlands muziekwetenschapper en koorleider van Oekraïense afkomst. Hij was als oprichter van het Utrechts Byzantijns Koor actief binnen de Oekraïense gemeenschap in Nederland.

## Biografie

Myroslaw (ook: Miroslaus) Antonowycz werd geboren op 1 maart 1917 in Dolyna, in het kroonland Galicië en Lodomerië van de Donaumonarchie (nu oblast Ivano-Frankivsk, Oekraïne). Hij studeerde muziekwetenschappen en zang in Lemberg en Wenen. In 1948, in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog, vestigde hij zich in Nederland. In 1950 legde Antonowycz met succes het doctoraal muziekwetenschappen af aan de Rijksuniversiteit Utrecht. In 1951 promoveerde hij aan dezelfde faculteit bij prof. dr. A.A. Smijers op het proefschrift Die Motette Benedicta es von Josquin des Prez und die Messen super Benedicta von Willaert, Palestrina, de la Hêle und de Monte. Na zijn promotie bleef hij als wetenschappelijk hoofdambtenaar verbonden aan de faculteit. Na de dood van zijn promotor in 1957 nam Myroslaw Antonowycz de editie van de volledige werken van Josquin des Prez van hem over.

### Utrechts Byzantijns Koor

Vanaf 1948 was er in het Nederlands Schriftelijk Studiecentrum Culemborg een vleugel ingericht voor Oekraïense seminaristen en hun professoren. In 1951 richtte dr. Antonowycz van hieruit een koor op, bestaande uit Nederlandse mannen, dat zich toelegde op het zingen van - in eerste instantie - de liturgie volgens de Slavisch-Byzantijnse ritus: Het Utrechts Byzantijns Koor. Het koor trad onder zijn leiding op in binnen- en buitenland en bracht daarbij zowel liturgische als profane werken ten gehore. Een bijzonder optreden was dat op 16 oktober 1959 voor Paus Johannes XXIII. Ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum in 1976 schreef Antonowycz een boekje over de geschiedenis van het koor. In dat jaar werd hij benoemd tot officier in de orde van Oranje-Nassau. In 1991 nam hij, na 40 jaar, afscheid als koorleider.
Voor zijn belangrijke bijdrage aan de verrijking en popularisering in de wereld van de Oekraïense koormuziek, zowel geestelijke als profane, werd hij op 29 november 1997 benoemd tot Geëerd Beoefenaar van de Kunsten van Oekraïne. In 2001 werd dr. Antonowycz door president Koetsjma als artistiek leider en hoofddirigent van het Utrechts Byzantijns Koor benoemd tot ridder in de Orde van Verdienste..
Myroslaw Antonowycz overleed op 11 april 2006 in Vleuten-De Meern (Utrecht).
# Aghlabiden

De Aghlabiden (Arabisch: الأغالبة) vormden een dynastie van emirs die van 800 tot 909 Ifriqiya regeerden.

## Geschiedenis

In 800 benoemde de Abbasidische kalief Haroen ar-Rashid Ibrahim I ibn al-Aghlab tot erfemir van Ifriqiya als gevolg van de anarchie die in het gebied heerste na de val van de Moehallabiden. De nieuwe emir heerste over een gebied dat zich uitstrekte van Oost-Algerije, Tunesië en Tripolitanië. De Aghlabiden waren in feite geheel onafhankelijk, maar stonden officieel onder de Abbasiden, van wie zij zich niets aantrokken.
Buiten Kairouan werd al-Abbasiyya, de nieuwe hoofdstad gesticht. De Aghlabiden stichtten deze stad om te ontsnappen aan de oppositie van de malakitische rechtsgeleerden en theologen die het leven van de emirs als goddeloos beschouwden, omdat de emirs de islamitische Berbers niet gelijk behandelden als andere moslims. Ter versterking van de hun macht, lieten de Aghlabiden grensvestingen (ribats) bouwen in onder andere Sousse en Monastir.
Onder Ziyadat Allah I (817–838) kregen de Aghlabiden met een grote crisis te maken, toen Arabische soldaten in 824 in opstand kwamen. De opstand was pas volledig neergeslagen in 836 met behulp van de Berbers. Om de opstandelingen onder controle te houden, begonnen de Aghlabiden, nadat Euphemius van Messina hen te hulp had geroepen, in 827 met de verovering van het Byzantijnse Sicilië. Het invasieleger dat Sicilië binnenviel kreeg echter met veel tegenstand te maken, en pas ver in de tiende eeuw werden de laatste Byzantijnse bolwerken veroverd. Tegen die tijd hadden de Aghlabiden hun macht over de Arabische troepen verloren en had de dynastie van de Kalbiden de macht op Sicilië overgenomen. Vanaf Sicilië werden verdere expedities ondernomen naar het vasteland van Zuid-Italië, naar steden als Tarente en Bari waar het emiraat Bari werd gesticht.
De Aghlabiden beleefden onder Ahmad ibn Muhammad (856–863) hun hoogtepunt. Ifriqiya floreerde vanwege de toegenomen landbouwproductie. De van de Romeinen overgenomen irrigatiesystemen werden uitgebreid en het land ontwikkelde zich tot middelpunt van de handel tussen islamitische landen, zoals het Emiraat Sicilië, met het Byzantijnse Rijk. Vooral aan de slavenhandel werd veel verdiend. Kairouan ontwikkelde zich onder de Aghlabiden tot het belangrijkste wetenschappelijke centrum van de Maghreb.
Het verval van de dynastie begon onder Ibrahim II ibn Ahmad (875-902). Calabrië werd heroverd door de Byzantijnen en de Toeloeniden uit Egypte deden een poging om Ifriqiya binnen te vallen, daarnaast kostte het neerslaan van een opstand van de Berbers veel mensenlevens. Met behulp van de Kutama-Berbers versloegen de Sjiitische Fatimiden in 909 uiteindelijk de Aghlabiden.

## Aghlabidische heersers

| regeerperiode | naam |
| 800 - 812 | Ibrahim I ibn al-Aghlab |
| 812 - 817 | Abdullah I ibn Ibrahim |
| 817 - 838 | Ziyadat Allah I |
| 838 - 841 | al-Aghlab Abu Iqal |
| 841 - 856 | Muhammad I Abul-Abbas |
| 856 - 863 | Ahmad ibn Muhammad |
| 863 | Ziyadat Allah II |
| 863 - 875 | Muhammad II ibn Ahmad |
| 875 - 902 | Ibrahim II ibn Ahmad |
| 902 - 903 | Abdullah II ibn Ibrahim |
| 903 - 909 | Ziyadat Allah III ibn Abdillah |