OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jaap Eden Trofee 1987

17e Jaap Eden Trofee 1987 was een schaatsmarathon. Het is de zeventiende editie van de Jaap Eden Trofee die werd gehouden op donderdag 29 oktober 1987 en plaatsvond op de Jaap Edenbaan in Amsterdam. De winnaar van de zeventiende editie was bij de mannen Herbert Dijkstra, het zilver was voor Jan Kooiman en het brons voor Jos Niesten. De winnaar van de vierde editie bij de vrouwen Tineke Hoogendijk-Vossebelt, het zilver was voor Sandra Voetelink en het brons voor Marja Wardenier-Adema.

## Podia

| Klasse | 1 Eerste | 2 Tweede | 3 Derde |
| Top-divisie mannen | Richard van Kempen | Jan Kooiman | Jos Niesten |
| Top-divisie vrouwen | Tineke Hoogendijk-Vossebelt | Sandra Voetelink | Marja Wardenier-Adema |

## Uitslag Top-divisie mannen

| # | Rijder | Nationaliteit |
| 1 | Herbert Dijkstra | Nederland |
| 2 | Jan Kooiman | Nederland |
| 3 | Jos Niesten | Nederland |
| 4 | Lex Cazemier | Nederland Nederland |
| 5 | Piet Manden | Nederland Nederland |
| 6 | Erik van den Boogert | Nederland |
| 7 | Piet Kleine | Nederland |
| 8 | Jaap Jonkman | Nederland |
| 9 | Richard van Kempen | Nederland Nederland |
| 10 | Yep Kramer | Nederland Nederland |
| 11 | Jan Eise Kromkamp | Nederland |
| 12 | Henri Ruitenberg sr. | Nederland |
| 13 | Dirk Maarssen | Nederland |
| 14 | Klaas Vriend | Nederland Nederland |
| 15 | Bennie van der Weide | Nederland Nederland |
| 16 | Oege Ferwerda | Nederland |
| 17 | Dries Klein | Nederland |
| 18 | Frits Schalij | Nederland |
| 19 | Ruud Christoffers | Nederland Nederland |
| 20 | Ruud Christoffers | Nederland Nederland |

## Uitslag Top-divisie vrouwen

| # | Rijder | Nationaliteit |
| 1 | Tineke Hoogendijk-Vossebelt | Nederland |
| 2 | Sandra Voetelink | Nederland |
| 3 | Marja Wardenier-Adema | Nederland |
* ↑ 17e Jaap Eden Trofee - A Divisie - Amsterdam. schaatspeloton.nl. Geraadpleegd op 29 oktober 2024.
* ↑ 17e Jaap Eden Trofee - Dames - Amsterdam. schaatspeloton.nl. Geraadpleegd op 29 oktober 2024.
1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 ·
2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Pruisisch Serrey

Pruisisch Serrey was een heerlijkheid gecentreerd rond het Litouwse dorp Seirijai die in het bezit was de vorsten van Brandenburg-Pruisen en de koning in/van Pruisen van 1691 tot 1793. Het gebied kwam terug onder Pruisische controle van 1795 tot 1807.

## Geschiedenis

Van 1691 tot 1793 was de heerlijkheid Serrey een Pruisische enclave binnen het Pools-Litouwse Gemenebest. De heerlijkheid werd samen met de heerlijkheid Tauroggen (Tauragė) overgedragen door het Huis Radziwiłł aan de heersers van Brandenburg-Pruisen na het huwelijk van markgraaf Ludwig van Brandenburg met prinses Ludwika Karolina Radziwiłł.
In 1793 werd het, samen met de heerlijkheid Tauroggen, afgestaan aan het Pools-Litouwse Gemenebest als "compensatie" voor de gebieden die waren geannexeerd tijdens de Tweede Poolse Deling; het kwam twee jaar later terug onder Pruisische controle in de Derde Poolse Deling, ditmaal als een volledig aaneengesloten deel van Pruisen binnen de provincie Nieuw-Oost-Pruisen. In 1807 ging het door de Verdragen van Tilsit over naar het hertogdom Warschau.
* ↑ MAPS4U.lt - Maps in History and History in Maps. www.maps4u.lt. Geraadpleegd op 1 oktober 2024.
* ↑ MapsLithuaniaMinor. lithuanianmaps.com. Geraadpleegd op 1 oktober 2024.
* ↑ MAPS4U.lt - Maps in History and History in Maps. www.maps4u.lt. Geraadpleegd op 1 oktober 2024.
# Pianotolli-Caldarello

Pianotolli-Caldarello (Corsicaans: Pianottuli è Caldareddu) is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica). De gemeente telde 851 inwoners op 1 januari 2021.

## Geografie

De oppervlakte van Pianotolli-Caldarello bedroeg op 1 januari 2021 42,78 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 19,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Pianotolli-Caldarello met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* 1 2 Populations légales 2021.
# Bijbelen met sterren

Bijbelen met sterren is een televisieprogramma dat op zondagavond werd uitgezonden door de Nederlandse publieke omroep EO.
Vanuit een villa, aan de rand van bos en heide, gaan bekende Nederlanders onder leiding van een dominee aan de slag met Bijbelteksten. In de villa gaan de gasten in gesprek over de Bijbel, hun eigen leven en hoe de eeuwenoude teksten nu actueel zijn.

## Afleveringen

| Afl. | Hoofdgast | Uitzenddatum |
| 1 | Desray | 26 november 2023 |
| 2 | Ans Markus | 3 december 2023 |
| 3 | Bastiaan Ragas | 10 december 2023 |
| 4 | Syb van der Ploeg | 17 december 2023 |
| 5 | Teun Föhn | 5 mei 2024 |
| 6 | Berget Lewis | 12 mei 2024 |
| 7 | Lenny Kuhr | 19 mei 2024 |
| 8 | Donny Ronny | 24 november 2024 |
| 9 | Gerda Havertong | 1 december 2024 |
| 10 | Rudolph van Veen | 8 december 2024 |
# Bastelica

Bastelica is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica) en telt 460 inwoners (1999). De oppervlakte bedraagt 127,69 km², de bevolkingsdichtheid is 3,60 inwoners per km².
De Corsicaanse held Sampiero Corso (1498-1567) werd hier geboren en voor hem werd er een bronzen standbeeld opgericht, ontworpen door Vital-Dubray.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Station Ustianowa

Station Ustianowa is een spoorwegstation in de Poolse plaats Ustjanowa Dolna in de gemeente Ustrzyki Dolne.
# Piet de Groot

Piet de Groot (Schiedam, 26 juni 1940 – 11 januari 1985) was een Nederlands voetballer die als rechter verdediger speelde.

## Biografie

De Groot begon bij Hermes DVS waar hij op zijn zestiende debuteerde en speelde vervolgens een seizoen bij GVAV en vier seizoenen bij Sparta. In 1967 speelde hij, nadat hij zijn contract bij Sparta afgekocht had, in de Verenigde Staten voor Pittsburgh Phantoms. In Nederland speelde hij nog bij Fortuna Vlaardingen en hij bouwde af in een lager team van Hermes DVS. De Groot speelde voor Nederlandse vertegenwoordigende jeugdselecties en kwam tweemaal uit voor het Nederlands amateurelftal.
Piet de Groot overleed op 44-jarige leeftijd na een ziekbed van enkele maanden.
# Anke Helfrich

Anke Helfrich (Horb am Neckar, 11 november 1966) is een Duitse pianiste en componiste in de jazz.

## Loopbaan

Helfrich groeide op in Windhoek (Namibië) en Weinheim, waar ze ook pianoles kreeg. Ze won een prijs op "Jugend jazzt“ (1987), studeerde in Freiburg en, vanaf 1989, aan het toenmalige conservatorium in Hilversum (bij Henk Elkerbout en Rob Madna). Dankzij haar goede studieresultaten kreeg ze een beurs, waardoor ze privélessen kon nemen bij Kenny Barron en Larry Goldings, in New York. Na haar terugkeer vormde ze in 1996 een trio met Johannes Weidenmüller en Jochen Rückert. In 2000 verscheen haar eerste CD, "You'll See", met als gastsolist Mark Turner. Sinds 2002 speelden Martin Gjakonovski en Dejan Terzic in haar trio, waarmee ze internationaal toerde en veel op festivals speelde. Met Roy Hargrove nam het Anke Helfrich-trio de CD Better Times Ahead op. In 2009 verscheen "Stormproof " (met Henning Sieverts, Dejan Terzic en Nils Wogram) op Enja Records.
Van 1999 tot 2004 speelde ze tevens in het kwartet van Jürgen Seefelder. Ze trad verder op met Benny Bailey, Carolyn Breuer, Keith Copeland, Özay, Johnny Griffin, Thomas Heidepriem, Jimmy Woode, Tony Lakatos, Manu Katché, Christian von Kaphengst, Stacy Rowles, het Diva Jazz Orchestra en Johannes Weidenmüller.
Ze toerde in Spanje, Italië, Frankrijk, Polen, Turkije, Bulgarije, Litouwen, Nederland, Zwitserland, Denemarken, Zweden, Luxemburg, USA, China, Maleisië en Afrika.
Helfrich is sinds 1999 docente aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst Mannheim en sinds 2011 aan Dr. Hoch’s Konservatorium in Frankfurt am Main.

## Prijzen en onderscheidingen

Helfrich won in 1996 met haar trio de "European Jazz Competition“ en in 1998 de eerste prijs van de "Hennesy Jazz Search“. Haar plaat "You’ll See“ werd in 2000 genomineerd voor de kwartaalprijs van de Preis der Deutschen Schallplattenkritik. In 2000 kreeg ze de "Muddy’s Award“. In 2003 ontving ze de Jazzpreis der Stadt Worms. In 2006 werd ook haar CD Better Times Ahead genomineerd voor de kwartaalsprijs van de Preis der Deutschen Schallplattenkritik. In 2017 werd de Hessischer Jazzpreis aan haar toegekend.

## Discografie (selectie)

* Christian Eckert Quartett Musing, 1995
* Jens Bunge With All My Heart, 1996
* You’ll see (Anke Helfrich Trio feat. Mark Turner), 2000
* Witchcraft Live (Witchcraft feat. Stacy Rowles & Carolyn Breuer), 2004
* Barbara Jungfer Berlin Spirits, 2004
* Better Times Ahead (Anke Helfrich Trio feat. Roy Hargrove), 2006
* Stormproof (Anke Helfrich Trio feat. Nils Wogram), ENJA Records 2009
* Dedication (Anke Helfrich Trio ft. Tim Hagens), 2015

## Referentie

* Martin Kunzler Jazz-Enzyklopädie. Bd. 1 Reinbek 2002. ISBN 3-499-16512-0
# Bernhard Klapprott

Bernhard Klapprott (Hagen, 1964) is een Duits organist, klavecinist en dirigent.

## Levensloop

Klapprott studeerde klavecimbel bij Hugo Ruf in Keulen en bij Bob van Asperen, orgel bij Michael Schneider and Ewald Kooiman, en kerkmuziek. Hij studeerde af in Keulen en Amsterdam.
In 1991 behaalde hij de Eerste prijs op de Tiende internationale orgelwedstrijd in Brugge, in het kader van het Festival Musica Antiqua.
Sinds 1994 doceert hij klavecimbel en vroege klavierinstrumenten aan de Liszt Muziekhogeschool van Weimar. Voordien gaf hij les aan de conservatoria van Detmold, Herford, Dortmund en Bremen.
Klapprott concerteert vaak, hetzij solo, hetzij met het door hem gestichte ensemble Cantus Thuringia & Capella, gevestigd in Weimar. Samen met dit koor vervolgt hij de zoektocht naar weinig bekende 17de- en 18de-eeuwse Duitse barokmuziek. Zo werd de première opgenomen van de Weihnachts- en Neujahrsoratoriums van Georg Gebel. In 1997 nam hij het oeuvre voor klavierinstrumenten op van Thomas Tomkins en kreeg hiervoor de Prijs van de Deutsche Schallplattenkritik.
# Joep Onderdelinden

Joep Onderdelinden, geboren als René Onderdelinden (Cruquius, 8 september 1965) is een Nederlands acteur, presentator en cabaretier, die bekend is van vooral veel kleine rollen in Nederlandse televisieprogramma's en films.

## Biografie

Tijdens zijn studie aan de Toneelacademie Amsterdam begon Onderdelinden aan zijn loopbaan. Hij is verbonden geweest aan veel uiteenlopende theater- en televisieproducties. Hij vertolkte vele hoofdrollen bij vaste theatergezelschappen zoals Het Zuidelijk Toneel, Ro Theater, NNT en Hollandia en in tientallen Nieuwe De La Mar/Bellevue- en Toneelschuurproducties.
Onderdelinden speelde de hoofdrol in de musicals Funny Girl, Willeke, Carlie, Ja Zuster Nee Zuster en HEMA- de musical. In 2012 regisseerde hij de mini-musical Alles of iets. Daarna richtte hij zich tevens op het schrijven en spelen van solovoorstellingen. Van 1 november 2013 tot en met 21 mei 2014 toerde hij door het land met zijn programma Dus.
Het meest bekend is Onderdelinden van zijn rol als Postbode Siemen in de VPRO- productie Zaai. Daarnaast had hij rollen in series als Seth en Fiona en De Jimmy Hopper Show en speelt hij ieder jaar als Piet in Het Sinterklaasjournaal.
Onderdelinden is ook regelmatig als presentator actief, o.a. van de televisieprogramma's Tegen de Klok, Mam, het begint!, WVC en De dokter van Bart.

## Theaterprogramma's

* 1989 - Beste Maatjes (samen met Paul de Leeuw en Hans Breetveld)
* 2003/2004 - Joep
* 2005/2006 - Strak!
* 2007/2008 - Worst
* 2009/2010 - Ja Zuster,Nee Zuster - Gerrit & Opa
* 2010/2011 - Nat
* 2012/2013 - Hema de musical - Van Seumeren
* 2013/2014 - Dus
* 2015/2015 - Boer wil betere vrouw - Boer Ties Tiekema
* 2015/2016 - Taart
* 2016/2017 - Ooit
* 2017/2018 - Het bos draaft door - Twan
* 2018 - Alone@Home - Stuntelige boef

## Filmografie

* 1993 - Ad fundum - Joop
* 1993 - "Bureau Kruislaan - Bruidegom (aflevering: "Bloed onder de nagels")
* 1994 - Seth & Fiona - Roel
* 1994 - Pril geluk - Meis' vriend
* 1995 - Flodder: The final Story - Politieagent
* 1997 - All Stars (film) - Presentator
* 1997 - Baantjer - Menno Karremans (aflevering 32)
* 1998 - Otje - Werknemer 103 van Hotel Bontebaai
* 1998 - Zaai - Postbode Siemen (1998-2003)
* 1998 - Kinderen voor Kinderen 19 - Meneer de Kuip (1998)
* 1999 - All Stars (televisieserie): Make Love Not War - Televisieverslaggever
* 2001 - Minoes - Leraar
* 2002 - Ja zuster, nee zuster - Agent 2
* 2003 - Kees de jongen - Gymleraar
* 2003 - Spangen: Wasdom - Bob
* 2007 - Gooische vrouwen - Medewerker asielzoekerscentrum (aflevering: Het ongeluk)
* 2008 - Sinterklaasjournaal - Zorgpiet (2008, 2012) Luisterpiet (2013-heden)
* 2015 - Sneeuwwitje en de zeven kleine mensen - Klein mensje
* 2016 - De mannen van dokter Anne - Dokter Vos
* 2020 - Kinderen voor Kinderen 41 - Opnameleider

## Externe link

* (en) Joep Onderdelinden in de Internet Movie Database
# Cypres Records

Cypres Records is een onafhankelijk muzieklabel in Brussel.
Bij de oprichting in 1994 specialiseerde men zich in cd-uitgaven van hedendaagse en jazz-muziek. Vanaf 2005 werden de activiteiten uitgebreid en gediversifieerd naar klassieke muziek, zowel oude muziek, als het klassieke, romantische en het hedendaagse repertoire.

## Visie

Van bij de oprichting ging veel aandacht naar Belgische muziek, van Guillaume Dufay tot Luc Brewaeys. Niet alleen de bekende namen Orlando di Lasso, Joseph Jongen, César Franck en Henri Vieuxtemps, maar ook "(her)ontdekkingen" als André Souris, Albert Huybrechts en Henri Pousseur.
Met de oprichting van "Cypres Open" in 2006 willen ze kans geven aan jong talent.
Vanaf 2011 werkt het label nauw samen met De Munt, onder meer voor de live-registratie van opera's.
"Cypres Archive" is een onderafdeling die opnames van onder andere VRT en RTBF wil valoriseren.
Cypres editions streeft een hoge norm na, zowel wat betreft de artistieke kwaliteiten, als de technische kenmerken. In de internationale pers krijgt Cypres dan ook regelmatige positieve vermeldingen, onder meer bij diapason d'or, Goldberg 5 Stars, "CD van de maand" bij Jazz Magazine en Preis der deutschen Schallplattenkritik.

## Kunstenaars

Vele van de opgenomen cd's hebben een band met België, onder meer via de Koningin Elisabethwedstrijd.
* Vertolkers: Lorenzo Gatto, David Lively, Sophie Karthäuser, Cédric Tiberghien, Marie-Nicole Lemieux, Béatrice Martin, José van Dam, Marco Beasley, Philippe Hirschhorn, Anthony Rolfe Johnson, en anderen.
* Componisten: Philippe Boesmans, Fausto Romitelli, Georges Aperghis, Henri Pousseur, Bernard Foccroulle, Jonathan Harvey, Benoît Mernier, Pierre Bartholomé en anderen.
* Ensembles zoals het Huelgas Ensemble, Aka Moon, het nationaal orkest van België, Les Paladins, Koninklijk filarmonisch orkest van Luik, Ictus, Accordone, Centre Henri Pousseur en Les Folies Françoises.

## Externe link

* (en) Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Cypres records op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Zonnegloedknotszwam

De zonnegloedknotszwam (Clavaria incarnata) is een schimmel behorend tot de familie Clavariaceae. Hij leeft saprotroof (?) tussen mos en gras in ietwat schrale graslanden op lemige, kleiïge of kalkhoudende bodems.

## Kenmerken

Het vruchtlichaam is in de vorm van een rechte, onvertakte, cilindrische en in de lengterichting gegroefde stok. Het is licht behaard aan de basis. Het oppervlak is vleesroze, zalmroze, witachtig.
De basidiosporen zij ellipsvormig, glad en meten 6,5-10 × 3,5-6,5 μm. Het heeft een monomitisch hyfensysteem met parallelle, gesepteerde hyfen.

## Verspreiding

In Nederland komt de zonnegloedknotszwam zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Bedreigd'.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Spitse knotszwam

De spitse knotszwam (Clavaria falcata) is een schimmel behorend tot de familie clavariaceae. Hij leeft saprotroof (?) op mineraalrijke kleiïge of lemige bodems op kalere plekjes in open bossen en schrale graslanden. Vruchtlichamen komen voor van augustus tot oktober. Ze groeien in groepen.

## Beschrijving
### Uiterlijke kenmekren

Een enkel vruchtlichaam heeft de vorm van een knotsvormige stok tot 6 cm hoog en 2-4 mm dik, meestal recht, soms wormvormig. De top is puntig, vaak in de vorm van een dode, bruinzwarte punt. Het oppervlak is glad, dof, ondoorzichtig, witachtig of crème, vaak bruin aan de basis. Het vruchtvlees is zacht en delicaat, zonder duidelijke geur en smaak.

### Microscopische kenmerken

De sporen meten 7,7-8,6-9,5 × 6,4-7,4-8,4 μm; Q=1,0-1,2-1,3; Vm = 248 μm³, bolvormig of bijna bolvormig, dextrinoïde, hyaliene, glad met een duidelijke tuit. Er zijn gespen aanwezig.

## Verspreiding

Het is bekend dat deze soort vooral in Euorpa voorkomt. Hij komt hier voor van Frankrijk tot de noordelijke regio's van het Scandinavisch schiereiland (tot ongeveer 69 ° noorderbreedte). Bovendien werd hij waargenomen aan de westkust van de VS en in Marokko. hij staat ook op de lijsten van bedreigde soorten in Polen, Duitsland en Noorwegen.
In Nederland komt de spitse knotszwam algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Ariel Harush

Ariel Harush (Hebreeuws:אריאל הרוש; Jeruzalem, 25 mei 1988) is een Israëlisch voetballer die als doelman speelt.
Hij speelde onder andere voor Beitar Jeruzalem, Maccabi Netanya, Hapoel Tel Aviv, Anorthosis Famagusta, Hapoel Beër Sjeva, Sparta Rotterdam en FC Nitra. Ook kwam hij uit voor het Israëlisch voetbalelftal.

## Statistieken

| Jaar | Club | Land | Competitie | Duels | Goals |
| 2009/10 | Beitar Jerusalem | Israël | Ligat ha'Al | 35 | 0 |
| 2010/11 | Beitar Jerusalem | Israël | Ligat ha'Al | 35 | 0 |
| 2011/12 | Beitar Jerusalem | Israël | Ligat ha'Al | 32 | 0 |
| 2012/13 | Beitar Jerusalem | Israël | Ligat ha'Al | 32 | 0 |
| 2013/14 | Beitar Jerusalem | Israël | Ligat ha'Al | 31 | 0 |
| 2014/15 | Maccabi Netanya | Israël | Ligat ha'Al | 31 | 0 |
| 2015/16 | Hapoel Tel Aviv | Israël | Ligat ha'Al | 16 | 0 |
| 2016/17 | Hapoel Tel Aviv | Israël | Ligat ha'Al | 32 | 0 |
| 2017/18 | Anorthosis Famagusta | Cyprus | A Divizion | 36 | 0 |
| 2018/19 | Hapoel Beër Sjeva | Israël | Ligat ha'Al | 20 | 0 |
| 2019/20 | Sparta Rotterdam | Nederland | Eredivisie | 16 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 326 | 0 |
# Batagur trivittata

Batagur trivittata is een schildpad uit de familie Geoemydidae. De soort werd lange tijd tot het geslacht Kachuga gerekend waardoor de literatuur hier vaak naar verwijst. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door André Marie Constant Duméril & Gabriel Bibron in 1835. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Emys trivittata gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

Het schild is elliptisch van vorm en heeft een kiel op het midden die bij juveniele dieren beter zichtbaar is. Met een maximale schildlengte van 58 centimeter is dit een van de grootste soorten uit de familie Geoemydidae. De mannetjes blijven kleiner tot 46 cm en zijn verder te herkennen aan een langere en dikkere staart en een buiten het schild uitstekende cloaca. Het seksueel dimorfisme uit zich ook in de schildkleur: mannetjes hebben een bruin tot groen schild met drie donkere strepen in de lengte, die bij de vrouwtjes ontbreken. Het buikschild of plastron is geel van kleur, de kop, nek en ledematen zijn groen. Aan de voorzijde van de voorpoten en achterzijde van de achterpoten zijn vergrote schubben aanwezig.

## Algemeen

Batagur trivittata komt voor in Azië en is endemisch in Myanmar, mogelijk komt de soort ook voor in China in de provincie Yunnan. In Myanmar is de schildpad vooral bekend uit de rivieren Irrawaddy, Sittang en Salween. De Birmese drieklauw (Nilssonia formosa) heeft overigens dezelfde verspreiding. De habitat bestaat uit grote, diepe rivieren. Over de biologie en levenswijze is weinig bekend, vermoed wordt dat de soort herbivoor is.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Batagur trivittata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Batagur trivittata.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Batagur trivittata - Website Geconsulteerd 31 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Indische dakschildpad

De Indische dakschildpad (Pangshura tecta) is een schildpad uit de familie Geoemydidae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edward Gray in 1831. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Emys tecta gebruikt.
De soort behoorde lange tijd tot het niet meer erkende geslacht Kachuga maar wordt tegenwoordig tot het geslacht Batagur ingedeeld.

## Uiterlijke kenmerken

De maximale carapaxlengte is ongeveer 25 centimeter, maar de mannetjes worden vaak nog geen tien cm. De naam is te danken aan de roodbruine kam-achtige opstaande punten op het schild waaraan de schildpad makkelijk te herkennen is. De rest van het schild is olijfgroen tot bruin met kleine zwarte vlekken. De snuit heeft een zwarte vlek op de neuspunt en is erg spits, de ogen zijn duidelijk groter dan bij veel andere soorten schildpadden. De buik is geel tot witgeel met vrij grote zwarte vlekken.

## Algemeen

De Indische dakschildpad is sterk aan water gebonden en komt er niet graag uit, alleen om eieren af te zetten en om te zonnen, wat het dier altijd vlak langs de waterkant doet. Het verspreidingsgebied beslaat zuidelijk Azië; noordelijk India, Bangladesh en Pakistan, en vermoedelijk in Nepal, waar de soort echter al lange tijd niet meer is waargenomen en misschien wel is uitgestorven. Het voedsel bestaat uit met name plantaardig materiaal als bloemen, sla- en koolsoorten en soms worden kleine waterdieren als insecten en aas gegeten, met name door de juvenielen. Deze soort uit het geslacht Pangshura is de enige die nog redelijk algemeen voorkomt, alle andere zes soorten staan op de rand van uitsterven.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Indische dakschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 109. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, Website The Reptile Database - Pangshura tecta.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Pangshura tecta - Website Geconsulteerd 1 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website