OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Industriegebied Norilsk

Industriegebied Norilsk (Russisch: Норильский промышленный район; Norilski promysjlenny rajon), NPR (НПР) of Groot-Norilsk (Большой Норильск), vormt de bestuurlijke eenheid rond het industriegebied in het noorden van de kraj Krasnojarsk ten zuiden van het schiereiland Tajmyr. Het omvat het delfstoffengebied van de transarctische tak van kombinaat Norilsk Nikkel met de stad Norilsk, de districten Talnach en Kajerkan, het dorpje Snezjnogorsk, het buiten Norilsk liggende stadsblok Oganer en het vliegveld Alykel. Bestuurlijk behoort het hele gebied tot de stad Norilsk. De oppervlakte bedraagt 4511,78 km². Op 1 juni 2000 had het 228.000 inwoners.
Soms wordt ook de stad Doedinka, het bestuurlijk centrum van het district Tajmyrski, opgenomen binnen deze indeling, omdat deze de functie van exporthaven vervuld voor het kombinaat en alle andere bedrijven in het gebied, waarzonder deze niet kunnen functioneren. Het industriegebied is verbonden met deze stad middels de Norilsk-spoorlijn.
# Pieter de Vries (voetballer)

Pieter de Vries (Helmond, 20 oktober 1971) is een Nederlands voormalig voetballer die als verdedigende middenvelder bij Helmond Sport speelde.
De Vries speelde vanaf de jeugd bij RKSV MULO en vanaf 1990 bij Helmond Sport. Hij debuteerde als basisspeler in de eerste wedstrijd van het seizoen uit bij BV Veendam. Hij speelde met Helmond Sport in de kwartfinalewedstrijd om de KNVB Beker op 2 juni 1994 in stadion de Meer tegen AFC Ajax (7-1 nederlaag). Na het betaald voetbal speelde De Vries nog jaren op het hoogste amateurniveau in de Hoofdklasse bij SV Deurne (1994-1997), SV Panningen (1997-2001, finale KNVB Beker voor amateurs op 1 juni 2000 in Apeldoorn tegen KBV uit Amsterdam), en RKSV Schijndel (2001-2003).
# Aplahoué

Aplahoué is een van de 77 gemeenten (communes) in Benin. De gemeente telt 171.109 inwoners (2013). De gemeente ligt in het departement Couffo en is ook de bestuurlijke hoofdstad van het departement. Daarnaast is het een belangrijke marktplaats, mede door de ligging bij de grens met Togo. De markt van Azovè is een van de grootste van het land.
In 2016 werd Aplahoué door de Beninse overheid aangeduid als hoofdstad van Couffo. In 2024 werd begonnen met de bouw van een groot administratief centrum met gebouwen voor de prefectuur en de administratie van het departement.
De gemeente is opgedeeld in zeven arrondissementen:
* Aplahoué
* Atomey
* Azovè
* Dékpo
* Godohou
* Kissamey
* Lonkly
De rivier de Mono vormt de grens tussen Aplahoué en Togo. Voor de stroomvoorziening werd de stuwdam van Adjralala aangelegd.

## Bevolking

In 2002 telde Aplahoué 116.988 inwoners. In 2013 waren dit 171.109 inwoners.
De Adja vormen de belangrijkste bevolkingsgroep. Daarnaast leven er groepen Fon, Dendi, Bariba, Yom en Lokpa.
    Opm: Bevolkingscijfers in duizendtallen
    Bron: Aplahoué Commune in Benin; 1979-2013: volkstellingen
    Bron: Institut National de la Statistique Benin; 2013: volkstelling

## Geboren

* Mohamed Aoudou (1989), voetballer

## Afbeeldingen

* Gemeentehuis
* Monument voor de slachtoffers van beide wereldoorlogen
* ↑ (en) Aplahoué Commune in Benin (citypopulation.de)geraadpleegd op 11 oktober 2024.
* 1 2 3 (fr) Histoire résumée de APLAHOUE. decentralisation.gouv.bj. Geraadpleegd op 10 oktober 2024.
* ↑ (fr) Cité administrative d'Aplahoué : Un joyau qui rehausse le Couffo (Rapprocher les services de l'administration des populations du Couffo). Gouvernement de la république du Bénin (2 september 2024). Geraadpleegd op 10 oktober 2024.
* ↑ Volkstelling 2002-02-15 insae, geraadpleegd via geohive. Gearchiveerd op 10 november 2021.
# Ion Barbu

Ion Barbu, pseudoniem van Dan Barbillian (Câmpulung, 18 maart 1895 – Boekarest, 11 augustus 1961) was een Roemeense wiskundige en dichter. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste Roemeense dichters van de 20e eeuw.
Hij werd geboren als zoon van de rechter Constantin Barbillian en Smaranda Soiculescu. Zijn wiskundig talent manifesteerde zich vanaf zijn middelbareschooltijd. Als leerling schreef Barbilian opmerkelijke artikelen in het blad Gazeta matematica. Ook in deze tijd ontwikkelde zich bij Barbillian een passie voor poëzie. Tussen 1914 en 1921 studeerde hij wiskunde in Boekarest, onderbroken voor zijn militaire dienst tijdens de Eerste Wereldoorlog.
In 1919 werd hij medewerker van het literaire tijdschrift Sburatorul, en nam hij het pseudoniem Ion Barbu aan. Een van zijn bekendste gedichten, După melci [volgen de slakken] verscheen in 1921 in het tijdschrift Viața Românească. In hetzelfde jaar vertrok hij naar Göttingen in Duitsland om zijn studie voort te zetten. Na drie jaar en vele reizen in Duitsland keerde hij terug naar Roemenië.
Barbillian promoveerde in de wiskunde in 1929. In 1942 werd hij benoemd tot hoogleraar algebra in Boekarest.
Het belangrijkste werk van de dichter Barbu is de gedichtencyclus Joc Secund [Tweede spel] gepubliceerd in 1930. De gedichten zijn moeilijk te begrijpen vanwege een hermetische lyriek en een abstract taalgebruik.
Het gedicht După melci werd in 1979 door de zanger Nicu Alifantis op symfonische rockmuziek gezet.
* Bibsys: 90383087
* Biblioteca Nacional de España: XX846001
* Bibliothèque nationale de France: cb11885700g (data)
* CiNii: DA13799603
* Gemeinsame Normdatei: 118657178
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0910 1156
* Library of Congress Control Number: n50021115
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo2002100676
* Nationale bibliotheek van Australië: 35767505
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007310824105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068128703
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A006285793
* LIBRIS: 278994
* Système universitaire de documentation: 026649284
* Trove: 1078234
* Virtual International Authority File: 66461987
* WorldCat (via VIAF): 66461987
# William Guthrie

William Guthrie (1620–1665) was een Schots puriteins predikant.
Guthrie werd in 1620 te Pitforthy in het Schotse raadsgebied Angus geboren. Hij was de oudste zoon van een gezin van vijf kinderen. Hij studeerde theologie aan de Universiteit van St Andrews. Zijn neef James Guthrie was daar benoemd tot docent en Samuel Rutherford was daar sinds 1639 professor in de godgeleerdheid. Vanwege de prediking van Samuel Rutherford kwam William Guthrie tot bekering. Na zijn studie werd hij beroepen te Fenwick. Omdat William Guthrie tot de covenanters behoorde wilde de landheer van Fenwick niet in de beroeping bewilligen. William Guthrie had echter in zijn gemoed de zekerheid dat God hem naar Fenwick riep en schreef de ouderlingen om niet mismoedig te zijn en de zaak aan God te bevelen. Inderdaad werden na korte tijd de bezwaren bij de landheer weggenomen en in november 1644 werd William Guthrie op de leeftijd van 24 jaar in het ambt bevestigd. De gemeente van Fenwick was in het begin weinig kerkelijk. Maar onder de prediking van Guthrie werd Fenwick een ernstige gemeente. Over Guthries twintigjarige bediening te Fenwick zegt Matthew Crawford, predikant van het naburige Eastwood: Hij bekeerde en bevestigde vele honderden zielen en werd beschouwd als de een van de grootste predikers in Schotland. In 1664 werd Guthrie afgezet als predikant omdat hij de koning niet als het hoofd van de kerk erkende. Zondag 24 juli preekte hij voor het laatst. Zijn tekst was Hosea 13:9: Het heeft u bedorven o Israël, maar in Mij is hulp. Zijn ziekte nam daarna toe en kort daarop, op 10 oktober 1665, stierf hij in Brechin op 45-jarige leeftijd.
Zijn voornaamste werk is het boek Des Christens Groot Interest (oorspronkelijk titel: The Christian's Great Interest). Vanwege dit boek heeft William Guthrie vooral bekendheid gekregen tot op de dag van heden. Dit boek werd voor het eerst gepubliceerd in 1659. Jacobus Koelman vertaalde het in 1668 in het Nederlands. John Owen verklaarde: Ik heb vele boeken geschreven, maar er is meer godgeleerdheid in dit boek dan in hen allen.

## Trivia

* Binnen de bevindelijk gereformeerde kerken in Nederland staat William Guthrie bekend als zogenaamde Oudvader.
# Robert Blair

Robert Blair (Edinburgh, 1699 - Athelstaneford, 4 februari 1746) was een Schots dichter.
Blair was de oudste zoon van Robert Blair, dominee in Edinburgh, en ontving zijn opleiding aan de Universiteit van Edinburgh en in Nederland. In 1731 werd hij zelf dominee in Athelstaneford in East Lothian. Hij trouwde met Isabella Law in 1738. Aangezien Blair stamde uit een rijke familie had hij alle tijd en gelegenheid om zich te wijden aan zijn hobby's, tuinieren en de bestudering van de Engelse poëzie.
Robert Blair dankt zijn bekendheid aan slechts één werk: The Grave uit 1743, dat grote populariteit genoot. Het gedicht telt 767 regels en is geschreven in blanke verzen. Hoewel de inhoud van het gedicht lichtvoetiger is dan de titel doet vermoeden, wordt Blair vanwege dit werk wel beschouwd als een van de 'vaders' van de kerkhofpoëzie, die zou leiden tot een groep van dichters die wordt aangeduid als de 'Graveyard poets'. In 1808 verscheen een uitgave van het gedicht met illustraties van William Blake.
# Lillebonne

Lillebonne is een gemeente in het Franse departement Seine-Maritime (regio Normandië) en telt 8.894 inwoners (2017). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Le Havre. Het is een sterk geïndustrialiseerde gemeente aan de Seine.
Opvallende bezienswaardigheden zijn het Romeins theater, het musée Juliobona (over het Gallo-Romeinse verleden van de gemeente) en de middeleeuwse donjon.

## Geschiedenis
### Juliobona

De stad werd gesticht door de Romeinen tijdens de eerste eeuw als Juliobona. De stad werd de nieuwe hoofdstad van de Caleti, een Gallische stam in Gallia Belgica. Deze Gallo-Romeinse stad lag op een kruispunt van wegen en gaf uit op de monding van de Seine. Juliobona had thermen en een theater. In de derde eeuw werden de gebieden van de Caleti en van de Veliocasses samengevoegd en verloor Juliobona zijn rol als administratief centrum.
De resten van de Gallo-Romeinse stad liggen onder de huidige bebouwing. Archeologen hebben in Lillebonne een bronzen Apollo-beeld (nu in het Louvre) en een groot mozaïek opgegraven.

### Lillebonne

In de middeleeuwen kwam de stad in handen van de Normandiërs en die lieten er een hertogelijk kasteel bouwen. De Franse koning Filips II liet de donjon van Lillebonne bouwen.
Na deze bloeitijd verwerd de plaats tot een landbouwdorp tot er industrie werd gevestigd. In 1793 kwam er een manufactuur met mechanische weefgebouwen aangedreven door waterkracht. Verschillende industrieën vestigden zich in de gemeente, waaronder petrochemie vanaf 1957.

## Geografie

De oppervlakte van Lillebonne bedraagt 14,7 km², de bevolkingsdichtheid is 607 inwoners per km². De gemeente ligt op de rechteroever van de Seine.
De onderstaande kaart toont de ligging van Lillebonne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren in Lillebonne

* Annie Ernaux (1940), schrijfster en Nobelprijswinnares

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Juliabona: la cité antique sur la Seine. Caux Seine Agglo (2022). Geraadpleegd op 22 oktober 2024.
* ↑ (fr) Histoire de la ville. lillebonne.fr. Gearchiveerd op 7 juli 2022. Geraadpleegd op 16 juni 2022.
# Aardtenreks

Aardtenreks (Geogalinae) zijn een onderfamilie van de Tenreks (Tenrecidae). De onderfamilie werd voor het eerst beschreven door Édouard Louis Trouessart in 1879.
De onderfamilie is endemisch in Madagaskar.

## Taxonomie

De onderfamilie telt twee geslachten, waarvan één uitgestorven.
* Geogale
** † Geogale aletris
** Aardtenrek (Geogale aurita)
* † Parageogale
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 72. ISBN 978-0-8018-8221-0.
# Gestreepte tenrek

De gestreepte tenrek (Hemicentetes semispinosus) is een zoogdier uit de familie van de tenreks (Tenrecidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Georges Cuvier in 1798.

## Kenmerken

Dit dier bezit een tweekleurige, borstelige vacht met verspreide stekels, met daarop allerlei witte, gele of bruine strepen op een zwarte ondergrond. Op de kruin staat een plukje stekels als een kuifje overeind. Het dier heeft geen staart. De lichaamslengte bedraagt 16 tot 19 cm en het gewicht bedraagt 80 tot 275 gram.

## Leefwijze

Dit in groepen levende dier voedt zich hoofdzakelijk met wormen en larven. Zo’n groep bestaat uit 15 of meer dieren, die allemaal hun steentje bijdragen aan de bescherming van het kroost. Een worp telt meestal 2 tot 4 jongen.

## Verspreiding

Deze soort komt algemeen voor in oostelijk Madagaskar.

## Overig

Het dier wordt ook wel vergeleken met de Europese egel, met welke hij een overeenkomend afweermechanisme heeft. Er is geen bewijs dat deze twee echter door elkaar zijn beïnvloed.
* ↑ (en) Gestreepte tenrek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D. (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 77. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Hemicentetes semispinosus (G. Cuvier, 1797). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 02-07-2023.
# Gewone tenrek

De gewone tenrek (Tenrec ecaudatus) is een zoogdier uit de familie tenreks dat voorkomt op Madagaskar en nabijgelegen eilanden. Het is de grootste en meest voorkomende lid van de familie. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Johann Christian von Schreber in 1778.

## Beschrijving

De kleur van de gewone tenrek kan lokaal variëren van grijsbruin tot roodbruin. Ze hebben geen stekelvacht (zoals de egel) maar een borstelachtige vacht met hier en daar een stekel. Met hun lengte (25 tot 39 cm) en gewicht (1,6 tot 2,4 kg) zijn ze de grootste tenreks. De voorpoten zijn langer dan de achterpoten en ze hebben een staart van ongeveer 1,5 cm. De algehele vorm doet denken aan een kruising tussen egel en spitsmuis.

## Voedsel

De gewone tenrek is meestal 's nachts actief en voedt zich voornamelijk met insecten, maar ook bladeren, vruchten, reptielen, amfibieën en kleine zoogdieren. Het is dus een omnivoor. Met zijn lange, beweeglijke snuit en gevoelige snorharen worden holletjes e.d. afgespeurd op zoek naar voedsel. Bij gevaar schreeuwt het dier en zet de stekelige nekharen overeind, maakt wilde sprongen en bijt om zich heen. Overdag verblijft het dier in een met gras en bladeren gemaakt nest onder een boomstam, rots of struik.

## Voortplanting

De draagtijd bedraagt 50 tot 60 dagen. Na deze periode werpt het vrouwtje tien tot twaalf zwart-wit gestreepte jongen.

## Verspreiding

De gewone tenrek is inheems op Madagaskar en de Comoren. Op Réunion, Mauritius en de Seychellen is hij door de mens geïntroduceerd.
Het leefgebied van de gewone tenrek is vaak in de buurt van water op plaatsen waar veel lage begroeiing is. Op heel Madagaskar wordt deze tenrek gevonden, behalve in het droge zuiden.

## Galerij

* Scharrelende tenrek op Mauritius

## Externe link

* Animal Diversity Web (Animal Diversity Web gebruikt een andere taxonomische indeling.)
* ↑ (en) Gewone tenrek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D. (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 77. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Tenrec ecaudatus (von Schreber, 1778). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 02-07-2023.
* ↑ Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
* ↑ https://www.inaturalist.org/observations/10634759. Gearchiveerd op 3 augustus 2019.
# Grote egeltenrek

De grote egeltenrek (Setifer setosus) is een zoogdier uit de familie van de tenreks (Tenrecidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Johann Christian von Schreber in 1778.

## Kenmerken

Deze egelachtige tenrek heeft korte, scherpe, witgepunte stekels op de romp en een ruige, zwarte tot grijze vacht op kop en poten. De lichaamslengte bedraagt 15 tot 22 cm, de staartlengte 1,5 cm en het gewicht 175 tot 275 gram.

## Leefwijze

In tegenstelling tot de echte egels is dit solitaire, omnivore dier overdag actief. Bij dreigend gevaar rolt het zich op tot een stekelige bal. Het is een goede klimmer. Zijn gevarieerd menu omvat wormen, insecten, amfibieën, reptielen, aas en vruchten. Bij slechte omstandigheden vervalt het dier wekenlang in een rusttoestand.

## Verspreiding

Deze soort komt algemeen voor in Madagaskar
* ↑ (en) Grote egeltenrek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 77. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Setifer setosus (von Schreber, 1778). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 24-06-2023.
# Nesogale

Nesogale is een geslacht van tenreks uit de onderfamilie der rijsttenreks (Oryzorictinae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1918 gepubliceerd door Oldfield Thomas.

## Soorten

Er worden 2 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Nesogale dobsoni (Thomas, 1884)
* Nesogale talazaci (Forsyth Major, 1884)
Tot 2016 werden de soorten uit dit geslacht tot het geslacht Microgale gerekend, maar uit onderzoek bleek dat het beter als apart geslacht gerekend kon worden, met 2 soorten.
* 1 2 3 Everson, K. M.; Soarimalala, V.; Goodman, S. M.; Olson, L. E. (2016). "Multiple Loci and Complete Taxonomic Sampling Resolve the Phylogeny and Biogeographic History of Tenrecs (Mammalia: Tenrecidae) and Reveal Higher Speciation Rates in Madagascar's Humid Forests". Systematic Biology. 65 (5): 890–909.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Mammal Diversity Database (Version 1.11) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 14-06-2023.
# Watertenrek

De watertenrek (Microgale mergulus) is een zoogdier uit de familie van de tenreks (Tenrecidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Charles Immanuel Forsyth Major in 1896.
Tot 2016 werd de soort in een eigen geslacht Limnogale geplaatst, maar werd verplaatst naar het geslacht Microgale omdat de soort het nauwst verwant bleek aan de soort Microgale parvula.

## Kenmerken

Dit dier heeft een brede kop met ronde snuit, lange snorharen, kleine ogen en hoog aangezette oren. Tussen de tenen bevinden zich zwemvliezen. De poten zijn uitgerust met scherpe klauwen, die houvast geven op glibberige rotsen. De korte, roodbruine vacht is waterafstotend. De lengte bedraagt 12 tot 17 cm, de staartlengte bedraagt 12 tot 16 cm en het gewicht ligt tussen 40 en 60 gram.

## Leefwijze

Zijn voedsel bestaat uit insecten, kreeftachtigen en andere kleine dieren, die worden gezocht tussen stenen en waterplanten. Zwemmen doet hij vooral met slagen van de lange, zijdelings afgeplatte, dunbehaarde staart.

## Voorkomen

De soort komt voor in het oosten van Madagaskar.
* ↑ (en) Watertenrek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D. (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 72. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Microgale mergulus (Forsyth Major, 1896). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 03-07-2023.
* ↑ Everson, K. M.; Soarimalala, V.; Goodman, S. M.; Olson, L. E. (2016). "Multiple Loci and Complete Taxonomic Sampling Resolve the Phylogeny and Biogeographic History of Tenrecs (Mammalia: Tenrecidae) and Reveal Higher Speciation Rates in Madagascar's Humid Forests". Systematic Biology. 65 (5): 890–909.
# Grote kantjil

De grote kantjil (Tragulus napu) is een evenhoevige uit de familie van de dwergherten (Tragulidae).

## Kenmerken

Ze hebben een lengte van 70 tot 75 cm, een staartlengte van 8 tot 10 cm lang, een schouderhoogte van 30 tot 35 cm en een gewicht van 5-8 kg.

## Voortplanting

Na een draagtijd van 152 tot 155 dagen worden er één of twee jongen geboren.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in het zuiden en zuidoosten van Azië.
* ↑ (en) Grote kantjil op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Tragulus williamsoni

Tragulus williamsoni is een zoogdier uit de familie van de dwergherten (Tragulidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kloss in 1916. De soort komt voor in het noorden van Thailand en mogelijk in China. De soort is vernoemd naar de Britse verzamelaar Walter James Franklin Williamson.
# Questions (Chris Brown)

Questions is een nummer van de Amerikaanse zanger Chris Brown uit 2017. Het is de vijfde single van zijn achtste studioalbum Heartbreak on a Full Moon.
Het nummer bevat een interpolatie van Turn Me On van Kevin Lyttle (2003). In de tekst van "Questions" vraagt Chris Brown aan een meisje dat hij aantrekkelijk vindt, of hij haar mee naar huis mag nemen om de nacht met hem door te brengen. Het nummer flopte in Amerika met een 78e positie in de Billboard Hot 100. In het Nederlandse taalgebied was het succes bescheiden te noemen; met in Nederland een eerste positie in de Tipparade, en in Vlaanderen een 24e positie in de Ultratip 100.

## Tracklijst

* Muziekdownload
* "Questions" - 2:09
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Verenigde Staten
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Wallonië
* ↑ Frankrijk
* ↑ Duitsland
* ↑ Zwitserland
* ↑ Portugal
* ↑ Canada
* ↑ Tsjechië
* ↑ Ierland
* ↑ Australië
* ↑ Nieuw-Zeeland
* ↑ Zweden
* ↑ Libanon
* ↑ Questions by Chris Brown - Songfacts
# Lüderitz (bij Stendal)

Lüderitz is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de gemeente Tangerhütte in de Landkreis Stendal. Lüderitz ligt aan een riviertje met de naam Tanger. Tot de gemeente behoren ook de dorpjes Stegelitz en Groß Schwarzlosen.
De gemeente ligt aan de Autobahn A 14, die er, tot 2026, doodloopt op de Bundesstraße 189.
* Dorpskerk te Lüderitz
* Dorpskerk Groß Schwarzlosen
Het dorp draagt een van origine Slavische naam, die door taalgeleerden verklaard wordt als: aan een voor schepen bevaarbare rivier.
In het dorp heeft het stamslot van het adellijke geslacht Von Lüderitz gestaan. Adolf Lüderitz, de ondernemer, die omstreeks 1880 in Duits-Zuidwest-Afrika actief was, behoorde tot een zijlinie van deze familie.
De gemeente onderhoudt sinds 2018 een jumelage met de stad Lüderitz (Namibië).