OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Het verhaal van het Midherfstfeest

Het verhaal van het Midherfstfeest is een volksverhaal uit China.

## Het verhaal

In het verre verleden stonden tien zonnen aan de hemel, de aarde raakte verschroeid en de mensen dreigen te sterven. De held Yi kan een boog van tienduizend pond spannen en hij mikt en schiet negen zonnen neer. De laatste zon bekent schuld en smeekt om genade. Yi onderdrukt zijn woede en bergt zijn boog weg, de zon krijgt de orders om 's ochtends op te komen en 's avonds onder te gaan en de mensen tot zegen te zijn.
Iedereen is vol achting voor Yi en hij trouwt later met Chang E. Ze kan zingen en dansen en is erg mooi, er is sprake van wederzijdse liefde. Chang E geeft van de geschoten dieren altijd een deel aan de buren en Yi wordt geprezen om zijn goede vrouw. Op een dag ontmoet Yi een priester en deze is vol bewondering voor de goddelijke macht. Hij geeft Yi een onsterfelijkheidsmedicijn als beloning voor wat hij heeft gedaan. Als Yi dit eet, zal hij als onsterfelijke ten hemel varen.
Thuisgekomen geeft Yi het middel aan Chang E en zegt haar het op te bergen. Er zijn mensen bij Yi in de leer, Peng Meng is een daar van. Hij lijkt eerlijk en trouw, maar is vals en gemeen. Hij hoort van het onsterfelijkheidsmedicijn en wil het stelen om het zelf te eten. Op de vijftiende dag van de Achtste Maand van dat jaar was Yi met zijn leerlingen op jacht gegaan.
's Avonds sluipt Peng Meng weg en probeert Chang E te verleiden. Met geweld probeert hij het onsterfelijkheidsmedicijn te pakken en Chang E vraagt zich af of ze zelfmoord moet plegen. In dat geval zou Peng Meng het medicijn in handen krijgen, dus ze slikt het zelf in. In een oogwenk vliegt ze door het raam naar buiten en komt in het Maanpaleis. Yi komt thuis en stormt naar buiten, hij ziet de maan aan de hemel en wordt erg verdrietig.
De buren zeggen Yi geduldig te wachten en het volgende jaar breekt de avond van de vijftiende dag van de Achtste Maand weer aan. Yi en zijn buren nemen ronde vruchten en maken ronde koeken, die ze op de binnenplaats uitstallen om Chang E te tonen dat ze een hereniging wensen. Zo wachten ze elk jaar, maar Chang E komt niet terug. Het wordt wel een gewoonte tijdens het Midherfstfeest.

## Achtergronden

* Bij de Chinese kalender begint een nieuwe maand op de dag van een astrologische nieuwe maan. De vijftiende dag is dus volle maan.
* Feesten, volksverhalen uit kleurrijk Nederland, 1990, ISBN 90-6069-699-9
# Mentalisatie

Mentalisatie is een psychologisch begrip dat vanuit psychoanalytische hoek bekendheid verwierf met name voor de behandeling van borderline persoonlijkheidsstoornis. Mentalisatie is de vaardigheid het eigen en andermans gedrag in termen van interne mentale toestanden te zien.

## Ontwikkeling van mentalisatie

Het kunnen mentaliseren is het resultaat van een ontwikkelingsproces dat gefaciliteerd wordt door een veilige hechtingsrelatie met een ouderfiguur. In dit opzicht is het eveneens mogelijk dat dit ontwikkelingsproces gestremd wordt en het niet tot een rijpe mentalisatiefunctie komt. De ontwikkelingstaak bestaat er voor het kind uit een integratie te maken van twee tegengestelde modi van met de werkelijkheid omgaan:
* De "equivalentiemodus": Hierbij denkt het kind dat zijn interne wereld en die van anderen overeenstemt met de externe realiteit. Wat gedacht wordt is echt en wat echt is wordt gedacht in deze modus.
* De "doe-alsof-modus": Hierbij stemt wat intern beleefd wordt niet overeen met de realiteit. We kunnen dit herkennen in het spel. Zo kan een kind zich in een tank wanen wanneer het zich slechts achter een stoel bevindt. Wanneer het kind erop gewezen wordt dat het zich achter een stoel bevindt houdt het spel op; het is of realiteit, of fantasie.
De integratie van beide modi zal voornamelijk in het spel gebeuren. Hierbij benadert de ouderfiguur het kind vanuit zijn mentale wereld. Hierdoor leert het kind dat het een eigen mentale wereld bezit. Na de integratie van beide voorgenoemde modi ervaart het kind dat de inhoud van zijn innerlijk mentaal leven niet noodzakelijkerwijs overeen hoeft te stemmen met de externe realiteit. Gedachten en gevoelens zijn zodoende slechts gedachten en gevoelens en zijn dus geen perfecte weerspiegeling van de werkelijkheid. Het innerlijk mentaal leven is dus beïnvloed door de externe realiteit (in tegenstelling tot de doe-alsof-modus), maar niet zo stringent meer als in de equivalentiemodus.

## Literatuur

* Anthony Bateman and Peter Fonagy, "Psychotherapy for Borderline Personality Disorder. Mentalization based treatment", Oxford University Press, ISBN 0-19-852766-7
* Mark Kinet en Rudi Vermote, "Mentalisatie", Garant Antwerpen/Apeldoorn, ISBN 90-441-1740-8
* Anthony W. Bateman en Peter Fonagy, "Mentaliseren bij de borderline persoonlijkheidsstoornis", Bohn Stafleu van Loghum 2007, ISBN 978 90 3135110 7
* Jon G. Allen, Peter Fonagy, Anthony W. Bateman, "Mentaliseren in de klinische praktijk", Uitgeverij Nieuwezijds, 2008, ISBN 978 90 5712 277 4
# Roger Staub

Roger Staub (Arosa, 1 juli 1936 - Verbier, 30 juni 1974) was een Zwitsers alpineskiër. Hij beëindigde zijn sportcarrière in 1961.
Staub nam tweemaal deel aan de Olympische Winterspelen (in 1956 en 1960), welke tevens als Wereldkampioenschappen alpineskiën golden. Op de Winterspelen van 1956 eindigde hij als vierde op de afdaling. Bij zijn tweede deelname werd hij op de reuzenslalom olympisch kampioen en wereldkampioen.
Bij de tussenliggende wereldkampioenschappen veroverde hij drie medailles, zilver op de afdaling en brons op de reuzenslalom en combinatie.

## Kampioenschappen

* Roger Staub op fi-ski.com
* (en) Profiel van Roger Staub op sports-reference.com (gearchiveerd)
1952: Stein Eriksen · 1956: Toni Sailer · 1960: Roger Staub · 1964: François Bonlieu · 1968: Jean-Claude Killy · 1972: Gustav Thöni · 1976: Heini Hemmi · 1980: Ingemar Stenmark · 1984: Max Julen · 1988: Alberto Tomba · 1992: Alberto Tomba · 1994: Markus Wasmeier · 1998: Hermann Maier · 2002: Stephan Eberharter · 2006: Benjamin Raich · 2010: Carlo Janka · 2014: Ted Ligety · 2018: Marcel Hirscher · 2022: Marco Odermatt
* Gemeinsame Normdatei: 1049792874
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 016393
* Virtual International Authority File: 308179221
* WorldCat (via VIAF): 308179221
# Petříkov (okres České Budějovice)

Petříkov, Duits: Petersin, is een gemeente in het zuiden van Tsjechië 8,5 km van de grens met Oostenrijk. Het ligt 25 km ten zuidoosten van České Budějovice 31 km over de weg. Petříkov telde 300 inwoners in 2024.
Adamov · Bečice · Borek · Borovany · Borovnice · Boršov nad Vltavou · Bošilec · Branišov · Břehov · Čakov · Čejkovice · Čenkov u Bechyně · České Budějovice · Čížkrajice · Dasný · Dívčice · Dobrá Voda u Českých Budějovic · Dobšice · Dolní Bukovsko · Doubravice · Doudleby · Drahotěšice · Dražíč · Dříteň · Dubičné · Dubné · Dynín · Habří · Hartmanice · Heřmaň · Hlavatce · Hlincová Hora · Hluboká nad Vltavou · Homole · Horní Kněžeklady · Horní Stropnice · Hosín · Hosty · Hradce · Hranice · Hrdějovice · Hůry · Hvozdec · Chotýčany · Chrášťany · Jankov · Jílovice · Jivno · Kamenná · Kamenný Újezd · Komařice · Kvítkovice · Ledenice · Libín · Libníč · Lipí · Lišov · Litvínovice · Ločenice · Mazelov · Mladošovice · Modrá Hůrka · Mokrý Lom · Mydlovary · Nákří · Nedabyle · Neplachov · Nová Ves · Nové Hrady · Olešnice · Olešník · Ostrolovský Újezd · Petříkov · Pištín · Planá · Plav · Radošovice · Roudné · Rudolfov · Římov · Sedlec · Slavče · Srubec · Staré Hodějovice · Strážkovice · Strýčice · Střížov · Svatý Jan nad Malší · Ševětín · Štěpánovice · Temelín · Trhové Sviny · Týn nad Vltavou · Úsilné · Včelná · Vidov · Vitín · Vlkov · Vrábče · Vráto · Všemyslice · Záboří · Zahájí · Závraty · Zliv · Zvíkov · Žabovřesky · Žár · Žimutice
# Vojtěchov

Vojtěchov, Duits: Wojtiechow, 1939–1945 tijdens de Tweede Wereldoorlog Wojtiechau, is een gemeente in het midden van Tsjechië 113 km ten zuidzuidoosten van Praag. Vojtěchov telde 393 inwoners in 2024.
Běstvina · Biskupice · Bítovany · Bojanov · Bor u Skutče · Bořice · Bousov · Bylany · Ctětín · Čankovice · České Lhotice · Dědová · Dolní Bezděkov · Dřenice · Dvakačovice · Hamry · Heřmanův Městec · Hlinsko · Hluboká · Hodonín · Holetín · Honbice · Horka · Horní Bradlo · Hošťalovice · Hrochův Týnec · Hroubovice · Chrast · Chroustovice · Chrudim · Jeníkov · Jenišovice · Kameničky · Kladno · Klešice · Kněžice · Kočí · Kostelec u Heřmanova Městce · Krásné · Krouna · Křižanovice · Lány · Leštinka · Libkov · Liboměřice · Licibořice · Lipovec · Lozice · Lukavice · Luže · Míčov-Sušice · Miřetice · Mladoňovice · Morašice · Mrákotín · Nabočany · Načešice · Nasavrky · Orel · Ostrov · Otradov · Perálec · Podhořany u Ronova · Pokřikov · Prachovice · Proseč · Prosetín · Předhradí · Přestavlky · Rabštejnská Lhota · Raná · Ronov nad Doubravou · Rosice · Rozhovice · Řestoky · Seč · Skuteč · Slatiňany · Smrček · Sobětuchy · Stolany · Střemošice · Studnice · Svídnice · Svratouch · Tisovec · Trhová Kamenice · Trojovice · Třemošnice · Třibřichy · Tuněchody · Úherčice · Úhřetice · Vápenný Podol · Včelákov · Vejvanovice · Vítanov · Vojtěchov · Vortová · Vrbatův Kostelec · Všeradov · Vysočina · Vyžice · Zaječice · Zájezdec · Zderaz · Žlebské Chvalovice · Žumberk
# Čepřovice

Čepřovice, Duits: Tscheprowitz, is een gemeente in Tsjechië tussen Praag en het drielandenpunt van Tsjechië, Duitsland en Oostenrijk, 108 km van Praag en 44 km van het drielandenpunt. Čepřovice telde 211 inwoners in 2024.
Bavorov · Bělčice · Bezdědovice · Bílsko · Blatná · Bratronice · Březí · Budyně · Buzice · Cehnice · Čečelovice · Čejetice · Čepřovice · Čestice · Číčenice · Doubravice · Drahonice · Drachkov · Drážov · Droužetice · Dřešín · Hajany · Hájek · Hlupín · Horní Poříčí · Hornosín · Hoslovice · Hoštice · Chelčice · Chlum · Chobot · Chrášťovice · Jinín · Kadov · Kalenice · Katovice · Kladruby · Kocelovice · Krajníčko · Kraselov · Krašlovice · Krejnice · Krty-Hradec · Kuřimany · Kváskovice · Lažánky · Lažany · Libějovice · Libětice · Litochovice · Lnáře · Lom · Mačkov · Malenice · Mečichov · Měkynec · Milejovice · Miloňovice · Mnichov · Mutěnice · Myštice · Nebřehovice · Němčice · Němětice · Nihošovice · Nišovice · Nová Ves · Novosedly · Osek · Paračov · Pivkovice · Pohorovice · Pracejovice · Předmíř · Přední Zborovice · Předslavice · Přechovice · Přešťovice · Radějovice · Radomyšl · Radošovice · Rovná · Řepice · Sedlice · Skály · Skočice · Slaník · Sousedovice · Stožice · Strakonice · Strašice · Strunkovice nad Volyňkou · Střelské Hoštice · Škvořetice · Štěchovice · Štěkeň · Tchořovice · Truskovice · Třebohostice · Třešovice · Úlehle · Únice · Uzenice · Uzeničky · Vacovice · Velká Turná · Vodňany · Volenice · Volyně · Záboří · Zahorčice · Zvotoky
# Oemm Salama Hind bint Abi Oemmayya

Hind bint Abi Umayya ((ar) هند بنت أبي أمية) , ook wel Hind al-Makhzumiyah of Oemm Salama genoemd (597-680) was een echtgenote van Mohammed en wordt zoals alle andere vrouwen van Mohammed in de islam gezien als een van de "Moeders der Gelovigen" en behoort dus ook tot de Sahaba.
Zij was de dochter van Aboe Umajja, en was voor haar huwelijk met Mohammed getrouwd met Abdullah ibn Abd al-Assad. Zij en haar toenmalige echtgenoot behoorden tot de allereersten die zich tot de islam bekeerden. Tijdens de vervolgingen van de Qoeraisj vertrokken ze in ballingschap naar Abessinië. Toen ze kennisnamen van de bekering van Omar ibn al-Chattab en Hamza ibn Abd al-Muttalib en dat de islam derhalve aan invloed in Mekka aan het winnen was, besloten ze daar terug te keren. Kort daarop vond echter de hidzjra plaats, de emigratie naar Medina, hetgeen een flinke beproeving voor Hind bleek te zijn daar haar zoon -tegen haar wil- achterbleef in Mekka.
Haar echtgenoot nam deel aan de veldslagen bij Badr en Uhud, maar bezweek niet lang daarna als gevolg van de verwondingen die hij bij Uhud had opgelopen. De moslims, bedroefd over haar lot, gaven haar de bijnaam Ajjin al-Arab "Zij die haar echtgenoot verloor". Na de verplichte rouwperiode (iddah) van vier maanden en tien dagen vroegen Aboe Bakr en Omar haar hand, maar dit weigerde ze. De huwelijksvraag van Mohammed werd echter wel beantwoord. Hind was ook bekend vanwege het feit dat ze de kunst van het lezen en schrijven machtig was, in een tijd dat veel vrouwen binnenshuis en zonder opleiding waren.
Ze overleed in 680 (62AH) en was daarmee de langst overlevende echtgenote van Mohammed. Er zijn meerdere hadieths van haar afkomstig. Ze is begraven op de Baqi begraafplaats te Medina.
# Heinz Aldinger

Heinz Aldinger (Waiblingen, 7 januari 1933 – 18 oktober 2024) was een Duits voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van de FIFA en UEFA tussen 1973 en 1981. Ook leidde hij één wedstrijd tijdens het EK 1980.
Op 18 mei 1968 leidde Aldinger zijn eerste wedstrijd in de Duitse eerste divisie. De wedstrijd tussen Hannover 96 en MSV Duisburg eindigde in een 2–2 gelijkspel. Op 3 mei 1978 was hij leidsman tijdens de finale van de Europacup II tussen Anderlecht en Austria Wien (4–0). Op 12 juni 1980 leidde de Duitser het duel tussen België en Engeland op het EK 1980.
In oktober 2024 overleed Aldinger op 91-jarige leeftijd.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 28 februari 1973 | Mulhouse, Frankrijk | Frankrijk – Luxemburg | 3 – 1 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 0 |
| 21 november 1973 | Parijs, Frankrijk | Frankrijk – Denemarken | 3 – 0 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 0 |
| 29 mei 1974 | Székesfehérvár, Hongarije | Hongarije – Joegoslavië | 3 – 2 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 0 |
| 8 september 1976 | Solna, Zweden | Zweden – Hongarije | 1 – 1 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 0 |
| 30 april 1977 | Boedapest, Hongarije | Hongarije – Sovjet-Unie | 2 – 1 | WK 1978 kwalificatie | 6 | 0 | 0 |
| 6 september 1978 | Teheran, Iran | Iran – Sovjet-Unie | 0 – 1 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 0 |
| 25 oktober 1978 | Dublin, Ierland | Ierland – Engeland | 1 – 1 | EK 1980 kwalificatie | 0 | 0 | 0 |
| 4 april 1979 | Bratislava, Tsjecho-Slowakije | Tsjecho-Slowakije – Frankrijk | 2 – 0 | EK 1980 kwalificatie | 0 | 0 | 0 |
| 19 december 1979 | Glasgow, Schotland | Schotland – België | 1 – 3 | EK 1980 kwalificatie | 2 | 0 | 0 |
| 2 april 1980 | Brussel, België | België – Polen | 2 – 1 | Vriendschappelijk | 0 | 0 | 0 |
| 12 juni 1980 | Turijn, Italië | België – Engeland | 1 – 1 | EK 1980 | 0 | 0 | 0 |
| 29 april 1981 | Londen, Engeland | Engeland – Roemenië | 0 – 0 | WK 1982 kwalificatie | 1 | 0 | 0 |
# Stan Drake

Stanley Allen Drake (New York, 9 november 1921 - Norwalk (Connecticut), 10 maart 1997) was een Amerikaans striptekenaar en illustrator.
Drake tekende reeds op de highschool voor pulpmagazines. Hij studeerde twee jaar aan de Art Students League of New York. Tot 1941 was hij assistent van striptekenaars Bob Lubbers en Bob Bugg. Hij diende in het Amerikaanse leger in de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog werkte hij voor een reclamebureau, en had daarnaast een eigen studio in samenwerking met Bob Lubbers en John Celardo. In 1953 creëerde hij samen met de tekstschrijver Elliot Caplin de dagelijkse krantenstrip The Heart of Juliet Jones, over de romantische lotgevallen van de zussen Juliet en Eve Jones. King Features Syndicate verdeelde de strip internationaal naar een vijfhonderdtal kranten. In Nederland verscheen de strip onder de naam Julia onder meer in de Leeuwarder Courant. Drake tekende de strip tot 1989; daarna nam Frank Bolle het van hem over.
Tussen 1981 en 1989 tekende hij de verhalen rond Kelly Green, een jonge weduwe die de misdaad bestrijdt, voor het Franse stripblad Pilote. De teksten waren van Leonard Starr. De verhalen werden in albumvorm uitgegeven door Dargaud, die vijf albums in kleur uitgaf: Le Contact, 1,2,3, Mourez, Cent millions, mort comprise!, Do, Ré, Mi, ... Sang! en La flibuste de la B.D.
In 1984 volgde Drake Mike Gersher op als tekenaar van de strip Blondie, op scenario van Dean Young. Die strip tekende hij tot aan zijn dood.
Drake was een verwoed golfer en tekende regelmatig illustraties voor het magazine Golf Digest. Hij illustreerde ook het boek The Touch System for Better Golf van Bob Toski.
# Agana Heights

Agana Heights (Chamorro: Tutuhan) is een gemeente en dorp op het Amerikaanse eiland Guam in de Grote Oceaan. De gemeente ligt op het midden van het eiland en telde in 2010 3.808 inwoners op een oppervlakte van omgerekend 2,67 km², waarmee de bevolkingsdichtheid 1.426,23 inwoners per vierkante kilometer bedroeg.

## Geografie

Agana Heights ligt op de heuvel ten zuiden van de hoofdstad Hagåtña en is samen met Sinajana en Barrigada de enige gemeente op Guam die niet aan de kust ligt. Het wordt namelijk door een smalle strook land, die bij Hagåtña hoort, gescheiden van de Filipijnenzee. De gemeente heeft een oppervlakte van 2,67 km², waarmee het een van de kleinere gemeenten is. Aanliggende gemeenten zijn naast Hagåtña in het noorden, Sinajana in het oosten, Chalan-Pago-Ordot in het zuiden en Asan in het westen. De grens met Asan wordt gevormd door het riviertje de Fonte.

## Demografie

De gemeente had bij de census van 2010 een inwoneraantal van 3.808, dat is ongeveer 3,4% minder dan in 2000, want toen bedroeg het aantal 3.940.

## Voorzieningen

Het ziekenhuis van de Amerikaanse marine op Guam bevindt zich in het dorp. Guam High School, een highschool van het Department of Defense Education Activity voor kinderen van Amerikaanse militairen gestationeerd op het eiland, ligt op hetzelfde terrein. Daarnaast is er nog Agana Heights Elementary School, een lagere school die onder het Guam Department of Education valt.

## Verkeer en vervoer

De enige hoofdweg (Guam Highway) die door Agana Heights gaat, is de GH-7. Deze weg loopt van Asan naar Hagåtna en scheidt in Agana Heights het terrein van de Amerikaanse marine met de rest van het dorp.

## Externe link

* (en) Pagina van Agana Heights op Guampedia.com
* 1 2 (en) Table 3a. Population, Housing Units, Land Area, and Density by Municipality for Guam: 2010. United States Census Bureau. Gearchiveerd op 24 september 2015. Geraadpleegd op 4 december 2014. . De vierkante mijlen zijn omgerekend naar vierkante kilometers via Metric Conversions.org en op twee decimalen afgerond.
* 1 2 3 (en) Population of Guam: 2000 and 2010. United States Census Bureau. Gearchiveerd op 23 september 2015. Geraadpleegd op 4 december 2014.
Agana Heights · Agat · Asan · Barrigada · Chalan-Pago-Ordot · Dededo · Hagåtña (hoofdstad) · Inarajan · Mangilao · Merizo · Mongmong-Toto-Maite · Piti · Santa Rita · Sinajana · Talofofo · Tamuning · Umatac · Yigo · Yona
# Vojtech Löffler Museum

Het Vojtech Löffler Museum is een kunstgalerij, gelegen aan de Alžbetina-straat 672-20 in de Slowaakse stad Košice. Het museum werd op 17 december 1993 opgericht en geopend in de wijk Staré Mesto. Het stelt onder meer werken ten toon van de belangrijke plaatselijke beeldhouwer Vojtech Löffler (1906 - 1990). De collectie werd door Löffler en zijn vrouw aan de stad geschonken.
Het museum is op 8 februari 2002 uitgebreid met het voormalige woongedeelte van het gebouw waarin het is gevestigd. Een deel van het museum werd in 2014 gerenoveerd.

## Tentoonstelling

Een permanente tentoonstelling laat toe meer dan 2000 unieke stukken uit de collectie van beeldhouwer Löffler te bezoeken. Het museum herbergt bovendien een verzameling volkskeramiek en aardewerk, met onder meer Hollóháza-producten uit de tweede helft van de 19e eeuw, evenals elementen herkomstig van Kremnica.
Benevens een relatief groot deel van zijn eigen werk schonk de kunstenaar aan de stad ook een zeer unieke collectie zelfportretten van diverse beeldende kunstenaars. In de verzameling zelfportretten van "kunstschilders" vinden we vooral een aantal (afgestudeerde) leerlingen van de bekende "Academie van Košice".
Een ander hoofdprogramma van het museum is de voorbereiding en uitvoering van:
* tentoonstellingen van de resultaten van jonge opkomende kunstenaars,
* de verspreiding van de culturele waarden in Centraal-Europa.

## Bibliotheek

In de schenkingsovereenkomst volgens dewelke het museum werd opgericht, staat ook een clausule die de instandhouding van de privébibliotheek van Vojtech Löffler vereist. Zijn reeks boeken werd aanvankelijk in het museum bewaard, in een driedelige neogotische bibliotheek uit de 19e eeuw. Deze collectie werd later verplaatst naar een nieuw gecreëerde ruimte in de persoonlijke herdenkingskamer van Vojtech Löffler. De bibliotheek bevat meer dan 2.000 boeken met betrekking tot beeldende kunst, cultuur, geschiedenis, religie en geografie. De collectie bestaat voornamelijk uit werken van Slowaakse, Hongaarse en Duitse origine, beginnende vanaf de 18e eeuw.
# Areolenschildpad

De areolenschildpad (Homopus areolatus) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae).
De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl Peter Thunberg in 1787. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Testudo areolata gebruikt. De soortaanduiding areolatus is afgeleid van de op een aureool gelijkende patronen van de hoornplaten. Deze soort wordt ook wel areolenlandschildpad, gewone padloper of papegaaibekschildpad genoemd.

## Uiterlijke kenmerken

De carapaxlengte varieert van ongeveer 10 tot 12 centimeter, mannetjes blijven kleiner. De schildpad heeft een vreemd uiterlijk; de hoornplaten aan de rand van het schild zijn klein, bruin en dun, maar de hoornplaten in het midden zijn groot en vierkant, en iedere hoornplaat heeft in het midden een vierkante 'kuil'. De hoornplaten zelf zijn groen, de kuil in het midden bruin en de randen van de hoornplaten zijn zwart. Hierdoor ontstaat een patroon en kleurenschakeling die het dier met enige fantasie doet denken aan een wandelende handgranaat. De bek doet sterk denken aan die van een papegaai; een snavelachtige en kromme bek met bovenop een knobbel die meestal bruin tot rood is. De kop en poten zijn meestal groengrijs, de buikzijde is geel tot oranje.

## Algemeen

De areolenlandschildpad is endemisch in Zuid-Afrika, en leeft in drogere gebieden als steppen en savannen. Het is een van de weinige reptielensoorten die nog algemeen voorkomt in de natuur. Vaak wordt deze soort aangetroffen in bergstreken met weinig water want dit dier kan goed tegen droogte. Het voedsel bestaat uit wortels van planten en grassen, ook wel insecten.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Areolenschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 112. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Homopus areolatus.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Homopus areolatus - Website Geconsulteerd 12 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Andy Warhol Museum voor Moderne Kunst

Het Andy Warhol Museum voor Moderne Kunst (Múzeum Moderného Umenia Andyho Warhola) is een Slowaaks museum, gevestigd in de gemeente Medzilaborce. Het museum stelt een 160-tal werken tentoon van popart-icoon Andy Warhol (1928-1987), wiens familie afkomstig was uit het naburige dorpje Miková.

## Gebouw

Het museum is gevestigd in het voormalig cultureel centrum van Medzilaborce, dat nog dateert uit de communistische tijd van het land. Aan de ingang is een standbeeld van Warhol geplaatst. De bushalte naast het museum kreeg de vorm van een Campbell's soepblik.

## Collectie

Een 160-tal werken van Warhol zijn door ‘Andy Warhol Foundation for the Visual Arts’ het aan het museum in bruikleen gegeven. Bovendien wordt een groot aantal memomarbilia van Warhol en zijn familie tentoongesteld.