OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Loge Ken U Zelven

Loge Ken U Zelven is een vrijmetselaarsloge in Hoornsterzwaag (Heerenveen) opgericht in 1911, vallende onder het Grootoosten der Nederlanden.

## Geschiedenis

Op 14 december 1910 deden E. de Beyer, G. van Schouwen, Onderwater, J. ten Cate en G.B. Wieling het verzoek tot stichten van een ‘loge met beperkte bevoegdheid’. In dit verzoek werd o.m. medegedeeld dat in 1885 Hamelink het initiatief had genomen tot oprichting van de Maçonnieke Vereniging: ‘Maçonnieke Bijeenkomsten’. Na 12 november 1896 waren geen vergaderingen meer gehouden maar op 6 december 1905 kwam men weer bijeen, als gevolg van de bemoeïngen van Wieling. De daarop verleende constitutiebrief voor een loge met ‘beperkte bevoegdheid’ is gedateerd 18 juni 1911. De loge werd op 15 oktober 1911 geïnstalleerd. Door het Grootoosten van 19 juni 1921 werd aan de loge volledige bevoegdheid toegekend.

## Voorzittend Meesters

In onderstaande lijst een overzicht van de Voorzittend Meesters van Loge Ken U Zelven gedurende de eerste 70 jaar van haar bestaan.
| Van | Tot | Voorzittend Meester |
| 1911 | 1914 | jhr. E.W.J. de Beyer |
| 1914 | 1939 | ds. H.A. Ludwig |
| 1939 | 1940 | J.J. Visser |
| 1945 | 1946 | ds. S.I. van der Heulen |
| 1946 | 1947 | J.J. Visser |
| 1947 | 1948 | van der Brug |
| 1947 | 1960 | E. Doorenbos |
| 1960 | 1970 | C.E. Peters |
| 1970 | 1972 | B.B.K. Bosma |
| 1972 | 1974 | J.A. Veening |
| 1974 | 1978 | H.C. van Kranenburg |

## Voetnoten

* ↑ Redactie (1912). Vervolg van het chronologisch overzicht van de geschiedenis de Orde van Vrijmetselaren. Jaarboekje voor Nederlandsche vrijmetselaren 1912
# Afrikaanse zeearend

De Afrikaanse zeearend (Icthyophaga vocifer synoniem: Haliaeetus vocifer) is een Afrikaanse soort zeearend. De soort werd eerder ingedeeld bij het geslacht Haliaeetus (zeearenden), maar op grond van moleculair genetisch onderzoek gepubliceerd in 2018 werd besloten de soort in het geslacht Icthyophaga te plaatsen. Hij lijkt met zijn witte kop en staart veel op de Amerikaanse zeearend, die in het wapen van de Verenigde Staten is afgebeeld. In het Afrikaans wordt hij visarend genoemd, maar in het Nederlands is dat de naam van Pandion haliaetus.

## Uiterlijke kenmerken

De vogel met chocoladebruine romp heeft een witte staart, een witte kop en hals, een gele snavel met een zwarte punt en zwarte vleugels. De lichaamslengte van deze wat kleinere zeearend bedraagt 63 tot 73 cm en het gewicht 2 tot 3,5 kg. De spanwijdte is ca. 165 cm.

## Leefwijze

De vogel leeft in paren aan de waterkant, zowel aan de kust als meer in het binnenland, Hij zit bij voorkeur op een uitgestoken tak boven het water. Het is een van de luidruchtigste zeearenden, zijn krijsende roep is vaak al van verre te horen. In het Duits heet hij daarom Schreiseeadler. Het dier is een viseter, maar ook kleine zoogdieren, vogels en aas staan op het menu.

## Verspreiding

De Afrikaanse zeearend komt vrij algemeen voor in zuidelijk Afrika, langs de Indische Oceaan maar ook ver landinwaarts tot in Botswana toe.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op enkele tienduizenden vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Afrikaanse zeearend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Traité Élém. Compl. Orn. 2 p.65 BHL
* ↑ (en) Mindell, D.P. et al. (2018) Phylogeny, Taxonomy, and Geographic Diversity of Diurnal Raptors: Falconiformes, Accipitriformes, and Cathartiformes DOI:10.1007/978-3-319-73745-4_1 pdf
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2)
# Augurbuizerd

De augurbuizerd (Buteo augur) is een roofvogel uit de familie van de Accipitridae.

## Verspreiding en leefgebied

Er zijn twee ondersoorten:
* B. augur archeri: Berggebieden in het noorden van Somalië
* B. augur augur: Berggebieden in Ethiopië en het noorden van Somalië tot in Zimbabwe, Midden-Angola en Midden-Namibië

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op een miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Augurbuizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2). DOI:10.14344/IOC.ML.12.1
# Breedvleugelbuizerd

De breedvleugelbuizerd (Buteo platypterus) is een roofvogel uit de familie der havikachtigen.

## Kenmerken

De vogel wordt ongeveer 43 cm groot en 450 g zwaar.

## Verspreiding

Deze soort broedt in het oosten van Noord-Amerika en overwintert van Zuid-Florida en Zuid-Mexico tot Peru en Noord-Brazilië.
Er worden zes ondersoorten onderscheiden:
* B. p. platypterus: centraal en zuidoostelijk Canada en de oostelijke Verenigde Staten.
* B. p. cubanensis: Cuba.
* B. p. brunnescens: Puerto Rico.
* B. p. insulicola: Antigua (de Kleine Antillen).
* B. p. rivierei: Dominica, Martinique, Saint Lucia (Kleine Antillen).
* B. p. antillarum: Saint Vincent, Grenada (Kleine Antillen) en Tobago.
* ↑ (en) Breedvleugelbuizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Busarellus

Busarellus is een monotypisch geslacht van vogels uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Lesson.

## Soorten

De volgende soort is bij het geslacht ingedeeld:
* Busarellus nigricollis – Moerasbuizerd
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Kleine rivierarend

De kleine rivierarend (Icthyophaga humilis synoniem:Haliaeetus humilis) is een vogel uit de familie havikachtigen (Accipitridae). De vogel werd in 1835 op Sumatra verzameld en in een Nederlandstalig tijdschrift, uitgegeven in 1845, geldig beschreven door Salomon Müller en Hermann Schlegel. Het is een voornamelijk vis etende soort die voorkomt langs rivieren in tropisch Azië.

## Kenmerken

De kleine rivierarend is 60 cm lang en heeft een grijze kop en borst die geleidelijk overgaat in een witte buik. De kleine rivierarend is gemiddeld 10 cm kleiner dan de grote rivierarend. De kleine rivierarend heeft een donkere staart met een zwarte eindrand. Ook de grote rivierarend heeft een staart met een zwarte rand maar deze is verder wit.

## Verspreiding en leefgebied

De kleine rivierarend komt voor in een groot gebied van het Himalayagebied tot het schiereiland Malakka, op Sumatra, op Borneo en op Sulawesi. Het leefgebied bestaat uit tropisch laaglandbos langs rivieren, draslanden meestal onder de 1000 m boven de zeespiegel, in sommige streken tot 2400 m.
De soort telt twee ondersoorten:
* I. h. plumbeus: van de Himalaya tot zuidelijk China en noordelijk Indochina.
* I. h. humilis: Malakka, Borneo, Sumatra en Celebes.

## Status

Het leefgebied van de kleine rivierarend wordt bedreigd door ontbossingen langs rivieren, drooglegging, overbevissing en verstoring. De grootte van de populatie wordt geschat op 15 tot 75 duizend individuen en dit aantal gaat achteruit. Om deze redenen staat de kleine rivierarend als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Kleine rivierarend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Verh. Nat. Geschied. Ned. Overz. Bezitt. Zool. (1839-1844), Zool. Aves p.47 pl.6.BHL
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
* (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
# Kuhls buizerd

De Kuhls buizerd (Leucopternis kuhli) is een roofvogel uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae). Deze vogel is genoemd naar de Duits-Nederlandse ornitholoog Heinrich Kuhl.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het zuidelijk Amazonebekken in oostelijk Peru, noordelijk Bolivia en zuidelijk Brazilië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Kuhls buizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Madagaskarbuizerd

De madagaskarbuizerd (Buteo brachypterus) is een roofvogel uit de familie van de Havikachtigen (Accipitridae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Madagaskar.

## Trivia

De madagaskarbuizerd was te zien in de tweede aflevering van de Britse natuurfilmdocumentaireserie Madagascar.

## Externe link

* Madagaskarbuizerd
* ↑ (en) Madagaskarbuizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Piekberging Haarlemmermeer

De Piekberging Haarlemmermeer is een piekberging in de Haarlemmermeer tussen Abbenes en Buitenkaag naast de A44 die in 2024 gereed is gekomen.

## Doel

Het doel van de piekberging is opvangen van overtallige water in het werkgebied van Hoogheemraadschap van Rijnland. Dit om te voorkomen dat waterwegen overlopen of in het slechtste geval dijken doorbreken. Het gebied is 67 hectare groot en kan rond de 1 miljoen m³ water opvangen. Het Hoogheemraadschap van Rijnland verwacht dat de berging eens in de 15 jaar zal worden ingezet.
Voor de berging heeft de Provincie Noord-Holland een Europese subsidie verstrekt met het Plattelandsontwikkelingsprogramma (POP3-subsidie). De Europese subsidie komt uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO).

## Werking

Wanneer de waterstand in de Ringvaart te hoog wordt, worden de schuiven in de dijk geopend. Met een snelheid van 15 m³/seconde wordt de berging binnen 24 uur gevuld. Eenmaal vol dan staat het water twee meter boven het maaiveld.
Wanneer de waterstand buiten de berging weer normaal is, worden de schuiven geopend om de berging leeg te laten lopen. In ongeveer vijf dagen stroomt het water uit de berging in de Hoofdvaart. Het Gemaal De Leeghwater pompt het water vervolgens weer uit de Haarlemmermeer in de boezem. Wanneer de berging droog staat en schoon is, kunnen de boeren weer hun vee laten grazen.

## Test

In november 2024 werd een test gehouden waarbij de berging gevuld werd met water. Al snel bleek er een lek te zijn waardoor besloten werd het het waterpeil van de piekberging te verlagen. De uitlaat werd geopend en het water is de Hoofdvaart ingestroomd. De aannemer gaat onderzoek doen naar de oorzaak en zal maatregelen nemen zodat de berging naar behoren zal functioneren.

## Externe link

* Piekberging Haarlemmermeer
* 1 2 Hoogheemraadschap van Rijnland, Piekberging Haarlemmermeer. www.rijnland.net. Geraadpleegd op 8 juni 2022.
* ↑ Test Piekberging Haarlemmermeer. www.rijnland.net (11 november 2024). Geraadpleegd op 15 januari 2024.
# Sprinkhaanbuizerd

De sprinkhaanbuizerd (Butastur rufipennis) is een soort buizerd uit de familie havikachtigen (Accipitridae). Het is de enige soort uit dit geslacht die voorkomt in Afrika. Het is een roofvogel van savannegebieden.

## Kenmerken

De sprinkhaanbuizerd is 40 tot 43 cm lang. De vogel is nogal slank en lijkt in zit op afstand eerder op een torenvalk en in vlucht op een grauwe kiekendief zonder witte stuit. Opvallend zijn de roodbruine vleugels. De rug is grijsbruin, de vogel is van onder licht roodbruin met korte donkere streepjes.

## Verspreiding en leefgebied

De sprinkhaanbuizerd komt voor in de gordel van savannegebieden die reikt van West-Afrika tussen de Sahara en de evenaar, tot in Oost-Afrika in Noordoost-Tanzania. Het is een roofvogel van halfwoestijnen en savanne met spaarzaam bomen zoals Acacias. De vogel foerageert soms in groepen tot wel 100 individuen aan de rand van bosbranden en sprinkhaanzwermen.

## Status

De sprinkhaanbuizerd heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie is in 2000 geschat op 20-50 duizend volwassen vogels en aangenomen wordt dat dit aantal achteruit gaat. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze buizerd als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Sprinkhaanbuizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Williams, J.G. & N. Arlott, 1986. A field guide to the birds of east Africa. Collins, London. ISBN 9780002 191791
* ↑ (en) Barlow, C. et al., 1999. A field guide to the birds of The Gambia and Senegal. Christopher Helm, London. ISBN 1 873403 32 1
Foto
* Sprinkhaanbuizerd in boom langs de weg
# Stellers zeearend

Stellers zeearend (Haliaeetus pelagicus) is een van de grootste zeearenden, behorende tot het geslacht Haliaeetus. Deze roofvogel is in 1811 door de van oorsprong Pruisische natuuronderzoeker Peter Simon Pallas geldig beschreven als Aquila pelagica. In veel talen wordt de vogel vernoemd naar de Duitse natuuronderzoeker Georg Wilhelm Steller die de roofvogel al eerder (maar ongeldig) als Aquila marina had beschreven.

## Beschrijving

Deze zwartachtig bruine roofvogels hebben een gele snavel. De veren op de staart, schouders en poten zijn wit. De wijfjes zijn (zoals bij bijna alle roofvogels) het grootst, ze kunnen tot 105 centimeter hoog worden en de spanwijdte van de vleugels kan tot 250 centimeter bedragen. De vogel wordt betrekkelijk zwaar: 7 tot 9 kilogram.

## Voortplanting

Deze arend bouwt verscheidene nesten (hoogte tot 150 cm; diameter tot 250 cm) hoog in sterke bomen of op een rots. Het is zelfs mogelijk dat sommige arenden zich verplaatsen naar een ander nest om daar te broeden. Hun broedgebied is voornamelijk het Russische schiereiland Kamtsjatka, de kuststreek rond de Zee van Ochotsk, de laagvlaktes rond de Amoer en de Sjantar-eilanden in Rusland.
Na de paring, die meestal plaatsvindt tussen februari en maart, legt het wijfje de eerste wit-groene eieren rond april-mei. Na een broedtijd van 39 tot 45 dagen, komen de jongen uit. Meestal overleeft maar 1 jong uit het nest. De pas uitgekomen jongen zijn grijs tot wit en krijgen pas achteraf een mooier verenkleed. Ze voeden de jongen voornamelijk zalm. De Stellers zeearend cirkelt boven het water en duikt dan in de hoop vis te vangen. De krachtige snavel is aangepast aan dit leven.
Na ongeveer 10 weken in het nest leren de jongen rond begin september vliegen. De jongen zijn seksueel volwassen na ongeveer 5 jaar. Hun volledig volwassen verenkleed krijgen ze pas na 8 tot 10 jaar.

## Verspreiding en leefgebied

Hij komt voor in Oost-Azië, voornamelijk de kusten van Japan, Rusland en China. Deze arend bewoont rotskusten aan zee en rond beboste meeroevers en rivieroevers.

## Status

De grootte van de populatie is in 2014 geschat op 6000-7000 individuen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status kwetsbaar.

### Afbeeldingen

* Kop van een volwassen Stellers zeearend
* Stellers zeearend in Diergaarde Blijdorp
* Stellers zeearend in Diergaarde Blijdorp
* Brown, Leslie Hilton (1976): Eagles of the world. David & Charles, Newton Abbot. ISBN 0-7153-7269-6
* True, Dan (1980): A family of eagles. Everest, New York. ISBN 0-89696-078-1
* 1 2 (en) Stellers zeearend op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Wigstaartwouw

De wigstaartwouw of fluitwouw (Haliastur sphenurus) is een roofvogel uit de familie havikachtigen (Accipitridae). Deze soort is verwant aan de Brahmaanse wouw (Haliastur indus).

## Kenmerken

De lengte van de wigstaartwouw is 50 tot 60 cm en de vleugelspanwijdte bedraagt 123 tot 146 cm. Het verenkleed is kastanjebruin tot zwartbruin van kleur met een lichtbruine kop, borst en staart. De wigstaartwouw onderscheidt zich door het rechte staartuiteinde van de zwarte wouw (Milvus migrans), die een gevorkte staart heeft.

## Voedsel

De wigstaartwouw is zowel een aaseter als een actieve jager op kleine prooidieren als grote insecten, vissen, en kleine reptielen, vogels en zoogdieren. Van deze roofvogel is bekend dat hij grote watervogels als ibissen en reigers berooft van hun prooi.

## Verspreiding en leefgebied

De wigstaartwouw leeft in Australië, Nieuw-Caledonië en Nieuw-Guinea. Deze roofvogel komt in Australië in vrijwel het gehele land voor, delen het woestijngebied in het midden uitgezonderd. Op Nieuw-Guinea ontbreekt de wigstaartwouw in de berggebieden en het noordwesten. Het leefgebied van de wigstaartwouw bestaat uit open en lichtbeboste gebieden, over het algemeen in de nabijheid van water.

## Status

De wigstaartwouw heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar gaat in aantal achteruit. Echter, de aantalsvermindering ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze wouw als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Wigstaartwouw op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (fr) Vieillot, 1818. Milvus sphenurus (protoniem). Nouv. Dict. Hist. Nat., nouv. éd., 20, p. 564. BHL
# Aziatische kuifarend

De Aziatische kuifarend (Nisaetus nipalensis; synoniem: Spizaetus nipalensis) is een roofvogel uit de familie van de Accipitridae (Havikachtigen).

## Kenmerken

Deze grote roofvogel heeft een donkerbruine bovenzijde, een lichtbruine onderzijde, een sterk gestreepte onderzijde en een kleine donkere kuif. De lichaamslengte bedraagt 69 tot 84 cm.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van de Himalaya tot Taiwan en Japan en telt twee ondersoorten:
* N. n. nipalensis: van de Himalaya oostelijk tot China en zuidelijk tot Maleisië.
* N. n. orientalis: Japan.

## Status

De grootte van de populatie is in 2001 geschat op 1000-10.000 vogels en dit aantal neemt af. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Aziatische kuifarend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Cassins kuifarend

De Cassins kuifarend (Aquila africana) is een middelgrote roofvogel die zoals alle arenden behoort tot de familie van de havikachtigen (Accipitridae).

## Taxonomie

Vroeger werd de Cassins kuifarend gerekend tot het geslacht Spizaetus (ook wel tot het geslacht Hieraaetus), maar moleculair genetisch onderzoek toonde aan dat de soorten uit de Oude Wereld meer verwant waren aan de soorten uit het geslacht Ictinaetus dan aan de soorten in het geslacht Spizaetus die in de Nieuwe Wereld voorkomen.

## Beschrijving

De Cassins kuifarend is een relatief kleine arend (56 cm). Volwassen vogels zijn zwart van boven en de buik en borst zijn wit. De staart is afwisselend donker- en lichtbruin gebandeerd en de poten zijn bleekgeel.

## Verspreiding en leefgebied

De Cassins kuifarend heeft een vrij groot verspreidingsgebied in West-en Midden-Afrika. Daardoor alleen al is de kans op uitsterven gering. Wel is het een tamelijk zeldzame vogel. De grootte van de populatie wordt geschat op 1000 tot 10.000 exemplaren.

## Status

Er is aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat, want het is een soort van dicht regenwoud en dit leefgebied wordt steeds kleiner door ontbossingen. Echter, het tempo van de achteruitgang ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om die redenen staat deze kuifarend als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Cassins kuifarend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Haring, E, K. Kvaløy, J.-O. Gjershaug, N. Røv & A. Gamauf, 2007. Convergent evolution and paraphyly of the hawk-eagles of the genus Spizaetus (Aves, Accipitridae) – phylogenetic analyses based on mitochondrial markers. J Zool Syst Evol Res 45 (4): 353–365.
* ↑ (en) Williams, J.G. & N. Arlott, 1986. A field guide to the birds of east Africa. Collins, London. ISBN 9780002 191791
# Hieraaetus

Hieraaetus is een geslacht van vogels uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae). De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1936 door William Swainson.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Hieraaetus ayresii – Ayres' havikarend
* Hieraaetus morphnoides – Australische dwergarend
* Hieraaetus pennatus – Dwergarend
* Hieraaetus wahlbergi – Wahlbergs arend
* Hieraaetus weiskei – Papoeadwergarend

### Uitgestorven

* Hieraaetus moorei – Haasts arend
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Kleine kuifarend

De kleine kuifarend (Nisaetus nanus; synoniem: Spizaetus nanus) is een roofvogel uit de familie van de Accipitridae (Havikachtigen). De soort werd in 1868 door Alfred Russel Wallace beschreven aan de hand van een exemplaar uit Borneo.

## Kenmerken

De vogel is 43 tot 58 cm en heeft een spanwijdte van 95 tot 105 cm. Het is een kleine kuifarend met een opvallende, vaak omhoog gehouden zwarte kuif met witte punten. De vogel is van boven bruinzwart en heeft een lichter bruine, horizontaal gebandeerde borst.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op het schiereiland Malakka, Sumatra en Borneo en telt twee ondersoorten:
* N. n. nanus: Malakka, Sumatra en Borneo.
* N. n. stresemanni: Nias (eiland ten westen van Sumatra).
Het leefgebied is regenwoud tot op een hoogte van 1000 m boven zeeniveau. Deze kuifarend komt ook wel voor in aangetast bos als daar in de buurt nog resten oorspronkelijk, natuurlijk bos aanwezig zijn.

## Status

De kleine kuifarend heeft een bedreigd verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2017 door BirdLife International geschat op 2,5 tot 10 duizend individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing, waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor agrarisch gebruik, zoals plantages met oliepalmen. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Kleine kuifarend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) BHL
* ↑ (en) Clark, W.S. & Kirwan, G.M. 2018. Wallace's Hawk-eagle (Nisaetus nanus). In: del Hoyo, J., et al. (eds.). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. DOI:10.2173/bow.walhae1.01
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Polemaetus

Polemaetus is een monotypisch geslacht van vogels uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Ferdinand Heine. De enige soort is:
# Stichting Radio en Televisie Oud-Beijerland

De Stichting Radio en Televisie Oud-Beijerland (SRTO) is een vereniging van vrijwilligers die tracht door middel van radio- en televisieprogramma's ontspanning te brengen bij de bewoners van Verpleeghuis "De Egmontshof" en Zorgcentrum "Sabina" te Oud-Beijerland.
De stichting tracht de doelstelling onder andere te verwezenlijken door het maken van opnamen van de diverse concerten in het dorp. Een voorbeeld hiervan is Raadhuis Klassiek op de laatste zaterdagvond in augustus.

## Externe link

* Website van de SRTO (gearchiveerd)
# Zwarte arend

De Zwarte arend (Aquila verreauxii) is een donkere zeer grote arend en behorende tot de familie Accipitridae.

## Uiterlijke kenmerken

Deze vogel heeft een zwart verenkleed met een witte stuit, achterrug en twee witten banden op de rug. De vogel heeft een spanwijdte van 186 tot 222 cm.

## Leefwijze

Het voedsel bestaat voornamelijk uit zoogdieren met een voorkeur voor klipdassen maar ook wel vogels en reptielen.

## Voortplanting

Zij leggen 1-3 eieren welke door beide partners worden uitgebroed in 43-46 dagen. De nestduur is 84-99 dagen en de afhankelijkheid is maximaal 6 maanden.

## Verspreiding en leefgebied

Het verspreidingsgebied is zuidelijk en oostelijk Afrika en het Midden-Oosten. De habitat is een rotsachtig landschap ver verwijderd van menselijke bewoning.
* Benny Génsbøl, Roofvogels van Europa Noord-Afrika en het Midden-Oosten. ISBN 906097431X
* ↑ (en) Zwarte arend op de IUCN Red List of Threatened Species.