OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# STS-130

STS-130, voluit Space Transportation System-130, was een Space shuttle-missie van de Endeavour die gelanceerd werd op 8 februari 2010. De missie stond eerst gepland voor 7 februari, maar werd afgebroken door laaghangende bewolking. Het ruimteveer nam de Tranquility-module en de Cupola mee naar het Internationaal ruimtestation (ISS).

## Bemanning

| Positie | Gelanceerde astronaut | Gelande astronaut |
| Bevelhebber | George D. Zamka 2e ruimtevlucht | George D. Zamka 2e ruimtevlucht |
| Piloot | Terry Virts 1e ruimtevlucht | Terry Virts 1e ruimtevlucht |
| Missiespecialist 1 | Robert L. Behnken 2e ruimtevlucht | Robert L. Behnken 2e ruimtevlucht |
| Missiespecialist 2 | Kathryn P. Hire 2e ruimtevlucht | Kathryn P. Hire 2e ruimtevlucht |
| Missiespecialist 3 | Nicholas Patrick 2e ruimtevlucht | Nicholas Patrick 2e ruimtevlucht |
| Missiespecialist 4 | Stephen Robinson 4e ruimtevlucht | Stephen Robinson 4e ruimtevlucht |

## Verloop

De missie voor Endeavour begon op 8 februari 2010 met de lancering. Gepland was dat de shuttle al een dag eerder gelanceerd zou worden maar de lancering kon toen niet doorgaan vanwege laaghangende bewolking.
Endeavour koppelde de derde dag van de missie (10 februari) aan het Internationaal ruimtestation (ISS). De dagen later werd de eerste ruimtewandeling uitgevoerd waarbij de Tranquility-module aan de module Unity werd bevestigd.
Twee dagen later werd opnieuw een ruimtewandeling uitgevoerd dit keer om Tranquility klaar te maken voor de koppeling van de Cupola. Die twee dagen later aan Tranquility werd gekoppeld.
Na de installatie van Tranquility en Cupola bleef de bemanning van STS-130 nog drie dagen aan het ISS gekoppeld. Tijdens die periode werd onder andere een telefoongesprek gevoerd met de Amerikaanse president Barack Obama.
De missie eindigde op 22 februari toen Endeavour landde op landingsbaan 15 van het Kennedy Space Center.

## Fotogalerij

* Endeavour vertrekt vanaf LC-39A
* Het uitzicht vanuit Cupola.
* Endeavour landt op het Kennedy Space Center
* ↑ NASA, NASA's Shuttle and Rocket Missions. NASA (2009). Geraadpleegd op 17 april 2009.
* ↑ NASA, NASA Sets Launch Dates for Remaining Space Shuttle Missions. NASA (2008). Geraadpleegd op 25 oktober 2008.
* ↑ NASA, NASA maakt bemanningen bekend van de laatste space shuttle-missies. NASA (2008). Geraadpleegd op 6 december 2008.
STS-49 · STS-47 · STS-54 · STS-57 · STS-61 · STS-59 · STS-68 · STS-67 · STS-69 · STS-72 · STS-77 · STS-89 · STS-88 · STS-99 · STS-97 · STS-100 · STS-108 · STS-111 · STS-113 · STS-118 · STS-123 · STS-126 · STS-127 · STS-130 · STS-134
# Sojoez TMA-10

Sojoez TMA-10 (Russisch: Союз ТМА-10) was een Sojoez-missie, die 3 bemanningsleden vervoerde naar het International Space Station (ISS). De missie begon op 7 april 2007 om 17:31:09 UTC met de lancering vanop Baikonoer Kosmodroom op de top van de Sojoez raket. Het ruimteschip bleef tijdens de missie aan het International Space Station als een eventuele reddingsschip, en is gepland om op 21 oktober 2007 terug te keren naar de aarde, waar het wordt vervangen door de Sojoez TMA-11. Sojoez TMA-10 vervoerde 2 bemanningsleden van de ISS Expeditie 15 en een ruimtetoerist. Het koppelde op 9 april 2007 om 22:10 UTC, aan het International Space Station na een vlucht van twee dagen. De twee Russische bemanningsleden blijven in het ruimtestation tot 21 oktober 2007. Ruimtetoerist Charles Simonyi keerde terug naar aarde aan boord van de Sojoez TMA-9 op 21 april.

## Bemanning
### Gelanceerd en geland ISS Expeditie 15 bemanning

* Oleg Kotov Sojoez Bevelhebber, ISS Vlucht Ingenieur - Rusland
* Fjodor Joertsjichin ISS Bevelhebber,Vlucht Ingenieur - Rusland

### Gelanceerd

* Charles Simonyi (1) Ruimtetoerist - Hongarije / Verenigde Staten

### Geland

* Sheikh Muszaphar Shukor (1) Onderzoeksastronaut - Maleisië

## Reservebemanning

* Roman Romanenko Bevelhebber - Rusland
* Michail Kornijenko Vluchtingenieur - Rusland

## Gekoppeld aan het ISS

* Gekoppeld aan het ISS: 9 april, 2007,22:10 UTC (aan de Zvezda module)
* Afgekoppeld van het ISS: 21 oktober, 2007, 07:17 UTC (van de Zarya module)
# Acalymma trivittatum

Acalymma trivittatum is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1843 gepubliceerd door Carl Gustaf Mannerheim.
# Nierstein

Nierstein is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts en maakt deel uit van de Landkreis Mainz-Bingen. Nierstein telt 8.441 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Rhein-Selz.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Appenheim · Aspisheim · Bacharach · Badenheim · Bingen am Rhein · Bodenheim · Breitscheid · Bubenheim · Budenheim · Dalheim · Dexheim · Dienheim · Dolgesheim · Dorn-Dürkheim · Eimsheim · Engelstadt · Essenheim · Friesenheim · Gau-Algesheim · Gau-Bischofsheim · Gensingen · Grolsheim · Guntersblum · Hahnheim · Harxheim · Heidesheim am Rhein · Hillesheim · Horrweiler · Ingelheim am Rhein · Jugenheim in Rheinhessen · Klein-Winternheim · Köngernheim · Lörzweiler · Ludwigshöhe · Manubach · Mommenheim · Münster-Sarmsheim · Nackenheim · Nieder-Hilbersheim · Nieder-Olm · Niederheimbach · Nierstein · Ober-Hilbersheim · Ober-Olm · Oberdiebach · Oberheimbach · Ockenheim · Oppenheim · Sankt Johann · Schwabenheim an der Selz · Selzen · Sörgenloch · Sprendlingen · Stadecken-Elsheim · Trechtingshausen · Uelversheim · Undenheim · Wackernheim · Waldalgesheim · Weiler bei Bingen · Weinolsheim · Welgesheim · Wintersheim · Wolfsheim · Zornheim · Zotzenheim
# Arretjescake

Arretjescake (ook wel: arretjenofcake) is een machtige, koude cake, vaak met chocolade, die traditioneel in verschillende Nederlandse streken gegeten wordt.

## Oorsprong

Oorspronkelijk is de cake een recept van de Nederlandsche Olie Fabriek (N.O.F.; later Calvé). N.O.F. voerde destijds twee soorten vet, te weten Delfia, een soort frituurvet van kokosvet, en Delfrite, een soort margarine. Arretje Nof was het hoofdpersonage uit een boekenreeks die als reclamemateriaal werd uitgegeven door de fabriek. N.O.F. gaf ook receptenboekjes uit als reclamemateriaal. Er was ook een recept voor 'Arretje cake', een cake die niet hoeft te worden gebakken. Het was recept nummer 100. Het kon van beide producten gemaakt worden, waarbij in de zomer Delfia werd aanbevolen, omdat de cake anders te slap zou blijven.
Volgens het originele recept waren de ingrediënten: Delfia, suiker, cacao, eieren of melk en biscuitjes (Mariakaakjes of Petit Beurres).

## Bereidingswijze

Hoewel de precieze ingrediënten, en daarmee de smaak, per streek en per recept verschillen, is de basis dezelfde. De ingrediënten worden gemixt en moeten vervolgens een dag in de koelkast opstijven. De standaard ingrediënten zijn biscuit (tarwekoekjes/theebiscuitjes zoals mariakaakjes, in stukjes gehakt), vet (doorgaans roomboter of margarine), suiker (vaak basterdsuiker) en eieren (deze worden dus rauw genuttigd, wat risico geeft op een salmonella-besmetting). Cacao, vanille, oploskoffie, rum, likeur of andere smaakmakers geven smaak. Hagelslag kan dienen ter decoratie.
Aan gesmolten boter worden de meeste andere ingrediënten toegevoegd. In een bakvorm wordt dit met biscuitjes vermengd. Het geheel gaat 24 uur in de koeling.
* ↑ Laura van Eerten, Waar komt de naam 'arretjescake' vandaan?. Instituut voor de Nederlandse Taal (14 april 2016). Gearchiveerd op 20190-83-11.
* ↑ Arretje cake. Instituut voor de Nederlandse Taal. Gearchiveerd op 1 september 2019.
# Ambazonië

Ambazonië of Amba Land, officieel de Federale Republiek van Ambazonië is een niet-erkende secessie in het westen van Kameroen waar een streven naar onafhankelijkheid bestaat.
Het gebied omvat het zuiden van de voormalige kolonie Brits-Kameroen. Aan het einde van de periode van het Britse bestuur werd de kolonie verdeeld tussen Nigeria en Kameroen. Het gebied is 43.700 km² groot en telde in 2005 3.047.032 inwoners.
De belangrijkste steden in het gebied zijn:
* Bamenda
* Buéa
* Tiko

## Geschiedenis

In 1961 werd in Brits-Kameroen een referendum gehouden onder de bevolking. Het zuiden (Southern Cameroons) sprak zich hierin uit voor een federatie met het in 1960 onafhankelijk geworden Kameroen. Op 1 oktober 1961 werden de République du Cameroun en de Southern Cameroons samengevoegd tot de Federale Republiek Kameroen. In 1984 schafte president Paul Biya de naam Federale Republiek Kameroen af, tot ongenoegen van de Engelstalige bevolking in het zuidwesten. De Engelstalige advocaat Fon Gorji Dinka schreef op 20 maart 1985 in een memorandum aan Biya dat de regering van Biya ongrondwettig was en dat de Southern Cameroons onafhankelijk zouden moeten worden als republiek Ambazonië. Dinka werd opgepakt en zonder vorm van proces vastgezet.

## Opstand

Vanaf 2016 nam de spanning in het zuiden toe door de politiek van verfransing door president Biya. Engelstaligen kregen in juridische procedures nog uitsluitend Franstalige advocaten toegewezen, en op de scholen werden Engelstalige leraren vervangen door Franstaligen. Een vanuit het buitenland geleide groepering "Consortium" organiseerde de creatie van "spooksteden": op aangegeven dagen bleven de winkels gesloten en de inwoners binnenshuis. Met name in Bamenda slaagden deze acties, waarna de stad in juni 2017 door het leger werd bezet. Op 1 oktober 2017 riep Sessekou Ayuk de onafhankelijkheid uit van de republiek Ambazonië. Het leger van Kameroen kwam tussenbeide in de regio. In januari 2018 had het conflict ertoe geleid dat zo'n 30.000 mensen op de vlucht waren geslagen naar het buurland Nigeria. De leider van de opstand, Ayuk, werd in januari 2018 met enkele tientallen volgelingen door Nigeria uitgeleverd aan Kameroen.

## Externe link

* ambazonia.org, de website van de separatistische beweging
* ↑ Nkwi, Paul Nchoji (2015) The Anthropology of Africa: Challenges for the 21st Century Langaa RPCIG, p. 478
* ↑ NOS 18 maart 2018
* ↑ Patrick, Camerounais anglophone réfugié au Nigeria : « Plus que jamais, je suis ambazonien ! », Le Monde Afrique, 5 januari 2018. Gearchiveerd op 9 november 2020.
# Omroeptoren van Hilversum

De Omroeptoren of Telecomtoren van Hilversum is een straalverbindingstoren met zendmast aan de Witte Kruislaan 47 in Hilversum, aan de noordzijde van het Media Park.
De eerste 70 meter hoge stalen omroeptoren aan de Insulindelaan werd in 1958-1959 gebouwd ten behoeve van de televisie-uitzendingen. De toren was de opvolger van de in 1955 gebouwde tijdelijke televisietoren in Bussum. De studio's in Bussum waren toen met coaxiale kabels met de toren in Hilversum verbonden. In 1973 werd de stalen toren vervangen door de huidige betontoren, in opdracht van de PTT. De 142 meter hoge toren werd in 2001 met een stalen vakwerkmast verhoogd tot 196 meter. De verhoging was nodig voor de introductie van digitale televisie.
De constructie van gewapend beton en staal is een ontwerp van de Bussumse architect Jan H. van der Zee en ir. A. Auer, architect bij de Rijksgebouwendienst. Aanvankelijk had Van der Zee een voorkeur voor een kartelachtige vorm, maar de PTT wilde liever een praktische, vierkante toren. Het gerealiseerde ontwerp is bijna vierkant van vorm en de onderlinge verhoudingen van de toren waren afgestemd met de toren van het Hilversumse raadhuis.
De eerste van de zeven ringen bevindt zich op 83 meter hoogte en heeft een doorsnee van ruim 20 meter. De bovenste van 24 verdiepingen is bereikbaar met een lift. De schotels zijn van huurders als KPN en omroepen, de toren wordt beheerd door Alticom, dat een datacenter in de toren heeft gevestigd. Sinds 2017 is Alticom eigendom van het Spaanse Cellnex Telecom. Eigenaar van de antennemast op de toren is NOVEC, dat is voortgekomen uit de Nederlandsche Omroep-Zendermaatschappij. Naast de regionale publieke omroep RTV Noord-Holland en commerciële omroepen wordt ook digitale ethertelevisie en digitale radio uitgezonden.
In 2013 werd een grote afbeelding van het logo van het tv-programma Man bijt hond onthuld op de mast. Dit programma was gekozen als het meest beeld-bepalende programma van de Nederlandse omroep.
Bronnen
* Iconische televisietoren als baken van Mediastad Spreekbuis.nl
* Website 't Gooi
Referenties
* ↑ Detail Bouwvergunning Hilversum, Vergunningsdatum, 21 augustus 1957
* ↑ TV-TOREN IN BUSSUM WORDT BINNENKORT AFGEBROKEN, Algemeen Handelsblad, 05 januari 1960
* ↑ Alticom: Datacenter Hilversum
* ↑ ONH
* ↑ Arno Weltens, Rob Marx, Arie den Dikken, Max Cramer (2002). Kathedralen en luchtkastelen van de omroep in Hilversum. Waanders Uitgevers, p. 476.
* ↑ Televisietoren razend populair tijdens Open Studio Dagen' Hilversums Nieuws, 11 september 2017
Gerbrandytoren · Telecomtoren Waalhaven · Televisietoren Goes · TenneT-toren · Omroeptoren van Hilversum · Toren van Spannenburg · Televisietoren Mierlo · Televisietoren Smilde · Toren van Wormer · Zendmast Bezuidenhout
# De Lage Vuursche

De Lage Vuursche is een monumentale herberg in de Utrechtse plaats Lage Vuursche.

## Geschiedenis

Het pand werd in 1652 gebouwd naast de kei van Lage Vuursche en diende als boerderij, herberg, rechthuis en tolhuis. In 1865 pachtte Willem van Oosterom het geheel van de familie Bosch van Drakestein die er een restaurant begon. Sinds 1967 is het gebouw erkend als rijksmonument. Bij het 150-jarig bestaan ontving het restaurant in 2015 het predicaat hofleverancier.

## Beschrijving

Het geheel witgepleisterde pand is voorzien van vensters met een roedeverdeling. Een lager middengedeelte wordt geflankeerd door twee hogere paviljoens.
# Cornelis Hendrik Edelman

Cornelis Hendrik (Kees) Edelman (Rotterdam, 29 januari 1903 - Wageningen, 15 mei 1964) was een Nederlands hoogleraar in de mineralogie, petrologie, geologie en agrogeologie. Hij was oprichter van de Stichting voor Bodemkartering en rector magnificus van de Landbouwhogeschool in Wageningen. Edelmans promovendus Willem Oosting en zijn tweede echtgenote Alida Edelman-Vlam zijn de grondleggers van de historische geografie in Wageningen.
Edelman ontwikkelde het karteren van de bodem met behulp van profielkuilen en boringen toen hij tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Bommelerwaard zat ondergedoken met enkele Wageningse studenten.

## Edelmanboor

De naam Edelman is verbonden aan het gebruik van de grondboor in de bodemkartering. Edelman kwam op het idee om een boor te gebruiken voor zijn grondonderzoek, toen hij in Lathum een boer met een boor paalgaten zag boren. Verwezen naar een plaatselijke smid genaamd J.A. Eijkelkamp, liet Edelman daar zijn eerste grondboren vervaardigen. Deze plaatselijke smid is op termijn verder gegaan onder de naam Royal Eijkelkamp. Er waren eerder al wel grondgutsen in gebruik, maar die waren voor de meeste grondsoorten onbruikbaar of niet praktisch. De tegenwoordig in de bodemkunde wereldwijd veel gebruikte grondboor, met een doorsnede van 7 cm, wordt algemeen Edelmanboor genoemd. De lengte van de Edelmanboor is 1,20 m, volgens een van zijn studenten omdat de boor dan achterin een Volkswagen Kever paste. Een variant van de boor kan worden verlengd door middel van losse verlengstukken met schroefdraad of bajonetsluiting.

## Promovendi

Edelman begeleidde 32 promovendi. Een selectie, met het promotiejaar:
* F.A. van Baren (1934)
* Willem Oosting (1936)
* A.P.A. Vink (1949)
* Pieter Buringh (1951)
* Jaap Schelling (1952)
* Leendert Japhet Pons (1957)
* Ies Zonneveld (1960)
* ↑ inghist.nl; Biografie in het Biografisch Woordenboek van Nederland. Gearchiveerd op 19 mei 2011.
* ↑ bodems.nl
* ↑ library.wur.nl. Gearchiveerd op 9 juni 2023.
* Biografisch Portaal: 16988495
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: edel002
* Gemeinsame Normdatei: 116354437
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1862 5699
* Library of Congress Control Number: no2019121435
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068368151
* Système universitaire de documentation: 130537187
* Virtual International Authority File: 92445354
* WorldCat (via VIAF): 92445354
# Multiplayer

Multiplayer (ook wel multispeler) is de verzamelnaam voor het spelen van een computerspel met meerdere spelers. Er zijn verscheidene manieren om multiplayerspellen te spelen waarvan via een LAN-connectie, over het internet of via een split screen de meest voorkomende zijn.

## Verschillende speltypes

Spellen die een multiplayermodus hebben, maken meestal geen gebruik van alle connectiemogelijkheden. Afhankelijk van het spel of modus in het spel ondersteunt het spel wel of geen LAN, internet of split screen.

### MMORPG

Massively multiplayer online role-playing games (MMORPG's) zijn spellen waarbij met grote aantallen spelers online wordt gespeeld. Hierbij is het niet mogelijk om via LAN te spelen omdat er een connectie moet zijn met de server.

### Shooters

In first- en third-person shooter is het sinds de 21e eeuw standaard om een multiplayermodus mee te leveren. In de multiplayermodus wordt een naam opgegeven, waarna de speler een lijst met servers ophaalt of automatisch wordt verbonden met een server.

### Sportspellen

Sportspellen hebben ook vaak een multiplayermodus. Hierbij speelt men meestal maar tegen één speler, zoals de FIFA-serie of de NBA-serie.

### Bordspellen

Bordspellen zijn ook online te spelen. Er bestaat een grote verscheidenheid aan websites en servers voor spellen als schaken, dammen, othello en go.

### Cameragames

Cameragames zijn spellen die op een computer of spelcomputer gespeeld worden door middel van een camera, zoals een webcam. Hierbij wordt er voor de camera gestaan, met als gevolg dat de speler een levende controller wordt. Het spel neemt de bewegingen van de speler over, waardoor hij als het ware in het spel komt te staan. Deze spellen kunnen alleen gespeeld worden (singleplayer) of in multiplayer-modus, dit hangt echter af van het spel dat gespeeld wordt. Voorbeelden hiervan zijn de Kinect-spellen voor Xbox 360 en de PlayStation Eye-spellen voor PlayStation 3.
# Joannes Amandus Guljé

Joannes Amandus Guljé (Oirschot, 11 juni 1818 - aldaar, 9 januari 1892), ter plaatse ook wel Mandes genoemd, was een Nederlandse huisarts en heer van de heerlijkheid en kasteel van Asten. Guljé stond bekend als een eigenzinnige persoonlijkheid die weinig gaf om conventies en een sterk sociaal bewustzijn had.

## Biografie

Guljé was zoon van Willem Francis Guljé - die in 1836 de heerlijkheid van Asten had gekocht - en Jacoba Antonia van Baar. De heerlijkheid, waaraan ruim 73 bunders grond verbonden was, nam Joannes Amandus in 1856 van zijn vader over.
Behalve huisarts was Guljé tevens ambtenaar van de Burgerlijke Stand, waarbij hij namens de gemeente huwelijken voltrok. Daarnaast was hij actief als gemeenteraadslid en raakte hij regelmatig in conflict met burgemeester H. de Croon, de eerste katholieke burgemeester van Oirschot na de reformatie.
Guljé was ongehuwd en woonde aan de Markt in Oirschot, waar zich anno 2001 café De Wildeman bevindt. Hij overleed in 1892 aan influenza. Omdat hij kinderloos was, werd zijn zus Maria Judith Guljé eigenaar van Asten.
# Agaragar

Agaragar of agar is een witachtige, smaak- en reukloze, onvertakte polysacharide die uit de celwanden van sommige soorten roodwieren gewonnen wordt, voornamelijk in Sri Lanka, op Java en in Japan. De wieren waaruit agar gewonnen wordt, heten agarofyten. Agar wordt onder andere uit Gelidium, Gracilaria en Pterocladia gewonnen.
Chemisch gezien is agar een biopolymeer, opgebouwd uit subeenheden van de suiker galactose. Het zijn polygalactanen samengesteld uit aaneengeschakelde agarobiose-eenheden, die op de -OH-groepen min of meer vervangen zijn door sulfonaat- of methyl-groepen.
Het woord agaragar komt uit het Maleis en betekent gelei. Agarpolysachariden zijn de primaire ondersteunende structuren voor de celwand van algen. Opgelost in heet water en daarna afgekoeld is agaragar op een vergelijkbare manier te gebruiken als gelatine. De stabiliteit van de gels die men daarmee krijgt is thermoreversibel: bij verhoging tot 85°C smelten ze opnieuw. De bindkracht is tweemaal zo groot als die van gelatine; bovendien is agargel minder gevoelig voor veranderingen van zuurgraad.
Agaragar is ook bekend als E406 in de lijst van E-nummers.

## Etymologie

Het woord "agar" komt van agar-agar, de Maleise naam voor de roodwieren (Gigartina, Gracilaria), waaruit de gelei wordt geproduceerd. Het is ook bekend als kanten (Japans: 寒天, van de uitdrukking kan-zarashi tokoroten (寒曬心太) of "aan kou blootgestelde agar"), Japans visglas, Chinees gras, Ceylon-mos of Jaffna-mos. Gracilaria lichenoides wordt specifiek agal-agal of Ceylon-agar genoemd.

## Toepassingen

Agaragar wordt hoofdzakelijk gebruikt voor voedingsbodem bij microbiologisch laboratoriumwerk. Agaragarfracties en derivaten van agaragar worden bij enkele biochemische scheidingstechnieken gebruikt, onder andere bij elektroforese.
Agaragar kan ook gebruikt worden als:
* laxeermiddel;
* vegetarische vervanger voor gelatine;
* bindmiddel (voor soep);
* gelei;
* ijs en Japanse wagashi (zoetwaren) zoals anmitsu;
* vulling voor een zoutbrug.
In de industrie dient de stof als vervanging van gelatine (bijvoorbeeld in puddingpoeder, jamfabricage, bakkerijen), als verdikkingsmiddel (bijvoorbeeld in advocaat) en voor het apprêteren van weefsels en het lijmen van papier. In de farmaceutische en cosmetische industrie vindt agaragar toepassing als bindmiddel voor zalven, crèmes en tabletten.
# Kražiai

Kražiai is een plaats in het Litouwse district Šiauliai. De plaats telt 650 inwoners.

## Geschiedenis

Kražiai behoort tot de oudste nederzettingen van Samogitië. De naam van de plaats kwam voor het eerst voor als Crase in een document van koning Mindaugas uit 1257. In dit document stond de koning dit gebied af aan de Duitse Orde. Na de Slag bij Tannenberg werd de plaats weer onderdeel van Litouwen en werd Kražiai het districtscentrum.
In de zestiende eeuw verbleef Catherine Willoughby enige tijd in Kražiai. Het Jezuïtisch college werd begin zeventiende eeuw opgericht.
In 1893 vond er in de plaats een bloedbad plaats dat onderdeel was van de Russificatie van het gebied.
# Rantau Kumpai

Rantau Kumpai is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Rantau Kumpai telt 836 inwoners (volkstelling 2010).
# Diaphania infimalis

Diaphania infimalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Phakellura infimalis door Achille Guenée in een publicatie uit 1854. De voorvleugellengte bedraagt 13 millimeter.

## Verspreiding

De soort komt voor in het zuiden van de Verenigde Staten, Mexico, Guatemala, Belize, Bahama's, Cuba, Frans Guyana, Guadeloupe, Jamaica, Panama, Venezuela, Bolivia.
* Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 15-10-2023.
* Genus Cryptographis. Insects catalog Insecta.pro. Geraadpleegd op 15-01-2022.
* Jose Alejandro Clavijo Albertos (1990). Systematics of black and white species of the genus Diaphania Hübner (1818). Geraadpleegd op 15-01-2022.