OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Micha Ullman

Micha Ullman(n) (Tel Aviv, 1939) is een Israëlische kunstenaar.

## Leven en werk

Ullman werd geboren in het Brits Mandaatgebied Palestina. Hij volgde van 1960 tot 1964 een opleiding aan de Bezalel Academy of Art and Design in Jeruzalem. Vanaf 1965 vervolgde hij zijn studie aan de Central School for Arts and Crafts in Londen. Van 1970 tot 1978 was hij docent in Jeruzalem en vanaf 1976 gasthoogleraar aan de kunstacademie in Düsseldorf. Van 1979 tot 1985 was Ullmann weer werkzaam in Israël als docent aan de faculteit van architectuur en stadsplanning van het Technion in Haifa en vanaf 1985 tot 1989 aan de Universiteit van Haifa. In 1989 kreeg hij een beurs van de Deutsche Akademische Austauschdienst DAAD in Berlijn. In 1991 volgde zijn aanstelling tot hoogleraar beeldhouwkunst aan de Akademie der Bildenden Künste Stuttgart, waar hij bleef tot 2005.
Ullman leeft en werkt in Ramat HaSharon bij de stad Tel-Aviv in Israël. Zijn werk wordt gerekend tot de kunststromingen land art en minimal art. Hij kreeg in 1995 de Käthe-Kollwitz-Preis.

## Werken in de openbare ruimte

* Grund/Ground (1987), buitencollectie Skulpturenmuseum Glaskasten in Marl - oorspronkelijk ontworpen voor de documenta 8 in Kassel en in 2006 geplaatst in Marl
* Havdalah (1988), beeldenpark Tefen Sculpture Garden in Israël
* Yesod/Foundation (1989), Rothschild Boulevard in Tel Aviv
* Niemand (1990), bij de Berlinische Galerie in de Berlijnse wijk Berlin-Kreuzberg (geplaatst in 2004)
* Waage (1990), Kunst-Landschaft in Neuenkirchen (Lüneburger Heide)
* Denkmal zur Erinnerung an die Bücherverbrennung (1995) op de Bebelplatz in Berlijn
* Gate (1995), Performing Arts Centre in Tel Aviv
* Schlüssel (2005), Frei Mitte Süd in Stuttgart-Vaihingen

## Fotogalerij

* Havdalah (1980) Tefen Sculpture Garden
* Ground (1987/2006), Skulpturenmuseum Glaskasten in Marl
* Foundation/Yesod (1989) Tel-Aviv
* Waage (1990) in Neuenkirchen
* Niemand (1990) in Berlin-Kreuzberg
* Monument ter herinnering aan de boekverbranding (1995) in Berlijn
* Gate (1995) Tel-Aviv
* Schlüssel (2005), Stuttgart-Vaihingen
# Alex Boogers

Alexander (Alex) Boogers (Vlaardingen, 14 juni 1970) is een Nederlandse schrijver. Hij werkt in Vlaardingen.

## Levensloop

Na zijn jeugd studeerde hij Nederlands recht en filosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Het boeide hem kort, waarna hij enige tijd Nederlandse taal- en letterkunde, Indonesische talen, culturen en Oceanië studeerde.
Boogers stortte zich vervolgens op het schrijven, hetgeen resulteerde in bijdragen in Renaissance, Passionate Magazine en Esquire. Niet veel later debuteerde hij onder het pseudoniem M.L. Lee met Het Boek Estee (1999). Drie jaar later verscheen zijn 'echte' debuut, onder zijn eigen naam.
In zijn roman Lijn 56 speelt het verhaal zich af tegen de achtergrond van de stad Vlaardingen, die Boogers steevast Het Naamloze Gat noemt. Het boek gaat over een buschauffeur die een ongeluk veroorzaakt wat zijn bestaan overhoop gooit.
Zijn volgende roman is Het sterkste meisje van de wereld (2007), waarin hij twee thema's behandelt: de opkomst van de Marokkaanse thaibokster Soumia Abalhaya (trainend bij hem in de sportschool) die om de wereldtitel gaat vechten en daar tussendoor loopt de lijn van zijn mislukte schrijversbestaan.
In 2015 verscheen zijn nieuwe roman, Alleen met de goden. Deze gaat over een jongen uit een moeilijk gezin, wiens vader iemand heeft vermoord. Zo moet hij zonder zijn vader zichzelf proberen te vinden. Dat lukt hem met schrijven. Volgens Alex Boogers is deze roman vooral op zijn eigen jeugd gebaseerd.
Boogers leverde naast zijn romanwerk creatieve bijdragen aan de documentaire 'Draak onder water', die in 1997 werd uitgezonden bij NCRV's Dokument, en 'Eat your enemy', die in 2005 in 29 theaters in Nederland heeft gedraaid en in december van hetzelfde jaar werd uitgezonden door de Boeddhistische Omroep Stichting. in 2018 bracht hij het boekje Lang leve de lezer uit, een vurig pleidooi voor het lezen waarin hij zijn licht wierp op de kloof tussen de culturele elite en de schrijvers buiten de gevestigde orde.
# Vlag van Niawier

De vlag van Niawier is de dorpsvlag van het Nederlandse dorp Niawier, in de Friese gemeente Noardeast-Fryslân. De vlag werd in 1988 geregistreerd.
De dorpsvlaggen van 28 dorpen in Dongeradeel werden op 28 januari 1988 goedgekeurd door de gemeenteraad van de vroegere gemeente Dongeradeel.

## Beschrijving

De beschrijving van de vlag is als volgt:
   Vluchtschuin gedeeld van geel en groen; in het geel een rood Jeruzalemkruis van halve hoogte.
De kleuren zijn afkomstig van het dorpswapen.

## Symboliek

* Groen vlak: duidt op de terp waar het dorp op gelegen is, hetgeen ook terugkeert in het deel "wier" van de plaatsnaam.
* Jeruzalemkruis: verwijst naar het klooster Sion in het dorp. De rode kleur is ontleend aan de wapens van het bisdom Utrecht en de landstreek Oostergo.
# Bintang Pepara

Bintang Pepara is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Tengah van de provincie Atjeh, Indonesië. Bintang Pepara telt 226 inwoners (volkstelling 2010).
# Piletocera cyclospila

Piletocera cyclospila is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Diplotyla cyclospila door Edward Meyrick in een publicatie uit 1886.
De soort komt voor in Samoa.
# Arañuel

Arañuel is een gemeente in de Spaanse provincie Castellón in de regio Valencia met een oppervlakte van 19 km². Arañuel telt 160 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Aín · Albocàsser · Alcalà de Xivert · L'Alcora · Alcudia de Veo · Alfondeguilla · Algimia de Almonacid · Almassora · Almedíjar · Almenara · Alquerías del Niño Perdido / Les Alqueries · Altura · Arañuel · Ares del Maestrat · Argelita · Artana · Atzeneta del Maestrat · Ayódar · Azuébar · Barracas · Bejís · Benafer · Benafigos · Benassal · Benicarló · Benicasim / Benicàssim · Benlloc · Betxí · Borriol · Burriana / Borriana · Cabanes · Càlig · Canet lo Roig · Castell de Cabres · Castellfort · Castellnovo · Castelló de la Plana · Castillo de Villamalefa · Catí · Caudiel · Cervera del Maestre · Chilches / Xilxes · Chodos / Xodos · Chóvar · Cinctorres · Cirat · Cortes de Arenoso · Costur · Les Coves de Vinromà · Culla · Eslida · Espadilla · Fanzara · Figueroles · Forcall · Fuente la Reina · Fuentes de Ayódar · Gaibiel · Geldo · Herbers · Higueras · La Jana · Jérica · La Llosa · Lucena del Cid / Llucena · Ludiente · La Mata de Morella · Matet · Moncofa · Montán · Montanejos · Morella · Navajas · Nules · Olocau del Rey · Onda · Oropesa del Mar / Orpesa · Palanques · Pavías · Peñíscola / Peníscola · Pina de Montalgrao · La Pobla de Benifassà · La Pobla Tornesa · Portell de Morella · Puebla de Arenoso · Ribesalbes · Rossell · Sacañet · La Salzadella · San Jorge / Sant Jordi · San Rafael del Río · Sant Joan de Moró · Sant Mateu · Santa Magdalena de Pulpis · Segorbe · La Serratella · Sierra Engarcerán · Soneja · Sot de Ferrer · Sueras / Suera · Tales · Teresa · Tírig · Todolella · Toga · Torás · El Toro · Torralba del Pinar · La Torre d'En Besora · La Torre d'en Doménec · Torreblanca · Torrechiva · Traiguera · Useras / Les Useres · Vall d'Alba · La Vall d'Uixó · Vall de Almonacid · Vallat · Vallibona · Vila-real · Vilafamés · Villafranca del Cid / Vilafranca · Vilanova d'Alcolea · Vilar de Canes · La Vilavella · Villahermosa del Río · Villamalur · Villanueva de Viver · Villores · Vinaròs · Vistabella del Maestrat · Viver · Xert · Zorita del Maestrazgo · Zucaina
# Michael-Dominique Magielse

Michael-Dominique Magielse O.P. (Prinsenbeek, 1971) is een Nederlands journalist, presentator en priester.

## Levensloop

Magielse komt uit een katholiek gezin. Hij zong vroeger in een kinderkoor en was misdienaar. Hij begon zijn loopbaan in de media en werkte onder andere als nieuwslezer bij de NOS-radio, voice-over van Zembla en als verslaggever en eindredacteur voor radio- en tv-programma's van RTV Utrecht. In 2009 begon hij zijn priesteropleiding aan Bovendonk in Hoeven. In 2015 stopte hij met zijn mediacariérre en ging zich toewijden aan het religeuze leven. Na het voltooien van zijn noviciaat in Cambridge trad hij toe tot de Orde der Predikers. In 2016 legde zijn kleine professie af en in 2019 zijn eeuwige professie. Op 8 augustus 2020 werd hij door Mgr. Van den Hende de Dominicaner kerk Het Steiger in Rotterdam tot priester gewijd.
Magielse werd in juni 2022 benoemd tot lid van het pastorale team van de studentenparochie H. Catharina van Alexandrië in Rotterdam. Hij is daarnaast samen met Willien van Wieringen en Roderick Vonhögen een van de presenatatoren van het Geloofsgesprek bij de KRO-NCRV.
* ↑ Journalist wordt kloosterbroeder: 'Mijn habijt leidt tot mooie gesprekken'. NOS (7 september 2019). Gearchiveerd op 24 november 2024. Geraadpleegd op 28 februari 2024.
* ↑ Deze journalist verruilde de NOS voor het klooster: ‘Het was altijd hollen of stilstaan’. Nederlands dagblad (10 december 2021). Gearchiveerd op 28 februari 2024. Geraadpleegd op 28 februari 2024.
* ↑ Roel Weerheijm, Priesterwijding bij Nederlandse dominicanen. Katholiek nieuwsblad (11 augustus 2020). Gearchiveerd op 24 november 2024. Geraadpleegd op 28 februari 2024.
* ↑ Drie nieuwe gezichten bij het Geloofsgesprek. KRO-NCRV. Gearchiveerd op 28 februari 2024. Geraadpleegd op 28 februari 2024.
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 434155233
* Virtual International Authority File: 227163330489802640046
* WorldCat (via VIAF): 227163330489802640046
# Galaxie 500

Galaxie 500 was een Amerikaanse indierockband, die bestond van 1987 tot 1991. De band bracht drie albums uit.
Galaxie 500 bestond uit gitarist Dean Wareham, drummer Damon Krukowski en bassiste Naomi Yang, die elkaar begin jaren tachtig leerden kennen op de Dalton School in New York. De groep die zij in 1987 vormden werd vernoemd naar de auto van een vriend, een Ford Galaxie 500.
De groep debuteerde in 1988 met de single "Tugboat" op het label Shimmy Disc van producer en muzikant Mark Kramer. Het eerste album van Galaxie 500, Today, kwam in 1988 uit op het kleine Aurora-label. Na een tour door het Verenigd Koninkrijk in 1988 en 1989 tekende de band bij Rough Trade. Daar verscheen in 1989 hun tweede album, On Fire. Na het uitbrengen van het derde album This Is Our Music, in 1990, en de bijbehorende tour ging de band uit elkaar.
Belangrijke invloeden voor Galaxie 500 zijn The Velvet Underground en Jonathan Richman, van wie de band ook nummers coverden. In een interview op de Galaxie 500-dvd Don't Let Our Youth Go to Waste noemt Dean Wareham ook de band Spacemen 3 als een belangrijke inspiratiebron.
De muziek van Galaxie 500 heeft invloed gehad op tal van bands en artiesten, met name in de genres slowcore en dreampop. Singer-songwiter Liz Phair refereert in haar nummer "Stratford-on-Guy" aan de band met de tekst: "And I was pretending that I was in a Galaxie 500 video." De band Xiu Xiu verwijst in het nummer "Dr. Troll" naar Galaxie 500 met de tekst: "Listen to On Fire and pretend someone could love you." Het lied Naomi van Neutral Milk Hotel's debuutalbum On Avery Island gaat naar verluidt over Naomi Yang; Yang maakte de videoclip van het nummer. Het nummer "Tugboat" is gecoverd door verscheidene bands en artiesten, waaronder The Submarines, Joanna Gruesome en Portastatic. Het lied werd bovendien gebruikt in de film The Perks of Being a Wallflower, van Stephen Chbosky.
Na het uiteenvallen van de band gingen Wareham, Yang en Krukowski verder in de muziek. Wareham maakte deel uit van de band Luna en vormde later het duo Dean & Britta met zijn vrouw Britta Phillips. Krukowski en Yang gingen verder als het duo Damon & Naomi.
# Cadarena pudoraria

Cadarena pudoraria is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Jacob Hübner in een publicatie uit 1825.
De spanwijdte bedraagt ongeveer 32 millimeter.

## Verspreiding

De soort komt voor in
* het Afrotropisch gebied (Gambia, Mali, Sierra Leone, Liberia, Ghana, nigeria, Kameroen, Equatoriaal Guinea, Sao Tome en Principe, Gabon, Congo-Kinshasa, Ethiopië, Oeganda, Kenia, Rwanda, Tanzania, Angola, Zambia, Malawi, Zimbabwe, Zuid-Afrika, de Comoren, de Seychellen, Madagaskar, Réunion),
* het Oriëntaals gebied (India, Sri Lanka, Maleisië).

## Waardplanten

* Malvaceae
** Gossypium sp.
** Sida rhombifolia
* Passifloraceae
** Adenia sp.
* De Prins J. & De Prins W. (2011–2023). Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication, geraadpleegd op 13-10-2023.
* (en) Maik Bippus (2016). Notes on Lepidoptera from the Seychelles. Phelsuma 24 (2016); 35-71.
# Merchant Royal

De Merchant Royal, ook wel bekend als Royal Merchant, was een 17de-eeuws Engels koopvaardijschip dat verloren is gegaan op zee voor de kust van Land's End, Cornwall in ruw weer op 23 september 1641.
De vracht bedroeg minstens 100.000 pond goud, 400 staven Mexicaans zilver en bijna 500.000 Spaanse matten en andere munten, waardoor het een van de meest waardevolle wrakken aller tijden is.
De Merchant Royal handelde drie jaar met de Spaanse koloniën in West-Indië 1634-1640. Engeland had vrede met Spanje op dit moment. De Merchant Royal en haar zusterschip, de Dover Merchant, legden aan in Cádiz op weg naar huis naar Londen. Na haar lange reis waren er ernstige lekken ontstaan aan het schip.
Toen een Spaans schip in Cádiz op hetzelfde moment in brand vloog, vlak voordat deze de lonen van 30.000 Spaanse soldaten die gelegerd waren in Vlaanderen zou betalen, zag kapitein Limbrey van de Merchant Royal zijn kans schoon om wat meer geld te verdienen voor zijn superieuren. Hij meldde zich vrijwillig aan om de schat uit het afgebrande schip te vervoeren naar Antwerpen op weg naar huis.
Na vertrokken te zijn uit Cádiz lekte de Merchant Royal nog steeds en toen de pompen in het schip het begaven verging zij nabij Land's End in ruw weer op 23 september 1641. Achttien mannen verdronken ter plekke. Kapitein Limbrey en 40 van zijn zeelui kwamen weg in boten en werden opgepikt door de Dover Merchant.

## Zoektocht naar het wrak

Het bedrijf Odyssey Marine Exploration heeft geprobeerd om het wrak te lokaliseren, maar tot op heden zonder succes. In 2007 heeft het team van het Blak Swan Project bekendgemaakt de Merchant Royal te hebben gelokaliseerd naar het vinden van een grote schat ter waarde van ongeveer 500 miljoen Amerikaanse Dollars. Later bleek echter dat het schip niet de Merchant Royal was maar de in 1804 gezonken Nuestra Señora de las Mercedes.
Het team bleef zoeken naar het schip in 2009. Over deze zoektocht maakte Treasure Quest, een programma van Discovery Channel, een documentaire. De Merchant Royal werd niet gevonden. In 2019 werd een anker gevonden dat mogelijk van de Merchant Royal is. Het schip blijft echter spoorloos.
# Rempek

Rempek is een bestuurslaag in het regentschap Noord-Lombok van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Rempek telt 7538 inwoners (volkstelling 2010).
# Piletocera denticostalis

Piletocera denticostalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1907.
De soort komt voor op de Solomonseilanden.
# Huisgors

De huisgors (Emberiza sahari synoniem: Emberiza striolata sahari), is een lid van de gorzenfamilie.

## Kenmerken

Een huisgors meet 13,5 centimeter van het puntje van de snavel tot het uiteinde van de staart. De vogel lijkt sterk op de gestreepte gors. De huisgors is van boven minder gestreept en de zwart-witte tekening op de kop is minder sterk contrasterend.
De zang doet denken aan dat van onze vink, de roep is een nasaal tswie.

## Leefwijze

De soort houdt er dezelfde levenswijze op na als onze huismus, en leeft in de omgeving van de mens. Vooral in Marokko is de soort verbazend tam: zij wordt als heilig beschouwd en vliegt ongehinderd de huizen in en uit op zoek naar voedsel.

## Voortplanting

De soort broedt in holtes van gebouwen. De grootte van het legsel varieert van 2 tot 4 eieren. Ze worden in 12-14 dagen uitgebroed.

## Verspreiding en leefgebied

De soort broedt in Noord-Afrika in een band van Marokko in het westen tot Tsjaad in het oosten en zuidelijk tot in Mali in onderling geïsoleerde populaties. Het is in zijn verspreidingsgebied een standvogel. Vaak wordt deze soort nog als ondersoort van de gestreepte gors opgevat, bijvoorbeeld door BirdLife International.
De soort telt twee ondersoorten:
* E. s. sanghae: Mauritanië, noordelijk Senegal en zuidelijk Mali.
* E. s. sahari: van Marokko tot noordelijk Tsjaad.

## Status

De soort komt niet voor in West-Europa. In Marokko breidt de soort zich noordwaarts uit en broedt al in Tanger. Omdat de soort door BirdLife niet erkend wordt, heeft deze gors geen aparte vermelding op de Rode Lijst van de IUCN. De "moedersoort", gestreepte gors, is niet bedreigd en er is geen reden dat de populatie-aantallen van de huisgors een uitzondering op deze status vormen.
* ↑ (en) Huisgors op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Svensson, L. et al., 2010. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
# Chinese weekschildpad

De Chinese weekschildpad (Pelodiscus parviformis) is een schildpad uit de familie weekschildpadden (Trionychidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ye-zhong Tang in 1997.

## Uiterlijke kenmerken

De Chinese weekschildpad heeft een ruw grauwig rugschild. Het buikpantser is licht van kleur. Op de cremekleurige keel en onderkin zitten wat donkere vlekjes. De snuit is enigszins slurfachtig, de zwemvliezen aan de poten zijn goed ontwikkeld. De lengte van het schild of carapax bedraagt 15 tot 30 cm.

## Leefwijze

Zijn voedsel van dit aquatische dier bestaat uit kreeftjes, weekdieren, insecten, vissen en amfibieën, die hij 's nachts bejaagt. Meestal ligt hij stil op de bodem, bedekt met zand of modder. Deze soort urineert via de bek, niet via de cloaca.

## Verspreiding en leefgebied

De schildpad komt voor in China, Zuid-Japan, Taiwan en Hainan. Bepaalde exemplaren geven er de voorkeur aan om in rustig water te verblijven. Anderen geven de voorkeur aan een stromende rivier.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ J de Lege (2008). Internationale regelgeving bescherming dier-en plantensoorten: Lexplicatie. Kluwer. ISBN 9013060293.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Pelodiscus parviformis.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Pelodiscus parviformis - Website Geconsulteerd 2 december 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Mijl van Mares

De Mijl van Mares is een Nederlands wielercriterium in Maarheeze die jaarlijks op de tweede vrijdag na de Ronde van Frankrijk werd gehouden. In 2017 werd bekend dat het wielerevenement voortaan op de eerste zaterdag na de Tour zal plaatsvinden. Het criterium werd voor het eerst georganiseerd in 1963. De eerste editie werd gewonnen door de Nederlander Bas Maliepaard. Henk Lubberding, Nico Verhoeven, Robbie McEwen en Steven de Jongh zijn de recordhouders met elk twee zeges.

## Lijst van winnaars

* 1963 - Bas Maliepaard
* 1964 - Piet Damen
* 1965 - Henk Nijdam
* 1966 - Leo van Dongen
* 1967 - niet verreden
* 1968 - Jules Van Der Flaas
* 1969 - Evert Dolman
* 1970-1972 - niet verreden
* 1973 - Jos Van Beers
* 1974 - Rik Van Linden
* 1975-1977 - niet verreden
* 1978 - Gerben Karstens
* 1979 - Joop Zoetemelk
* 1980 - Leo van Vliet
* 1981 - Johan van der Velde
* 1982 - Gerrie Knetemann
* 1983 - Henk Lubberding
* 1984 - Peter Winnen
* 1985 - Theo de Rooij
* 1986 - Twan Poels
* 1987 - Erik Breukink
* 1988 - Adrie van der Poel
* 1989 - Steven Rooks
* 1990 - Frans Maassen
* 1991 - Nico Verhoeven
* 1992 - Henk Lubberding
* 1993 - Zenon Jaskuła
* 1994 - Erwin Nijboer
* 1995 - Nico Verhoeven
* 1996 - Michael Boogerd
* 1997 - Bart Voskamp
* 1998 - Steven de Jongh
* 1999 - Robbie McEwen
* 2000 - Jeroen Blijlevens
* 2001 - Max van Heeswijk
* 2002 - Robbie McEwen
* 2003 - Servais Knaven
* 2004 - Tom Boonen
* 2005 - Pieter Weening
* 2006 - Bram Tankink
* 2007 - Steven de Jongh
* 2008 - Koos Moerenhout
* 2009 - Laurens ten Dam
* 2010 - Lars Boom
* 2011 - Johnny Hoogerland
* 2012 - Steven Kruijswijk
* 2013 - Wout Poels
* 2014 - Tom Dumoulin
* 2015 - Lieuwe Westra
* 2016 - Wilco Kelderman
* 2017 - Dylan Groenewegen
* 2018 - Niki Terpstra
* 2019 - Dylan van Baarle
* 2022 - Danny van Poppel
* 2023 - Jordi Meeus
* 2024 - Mike Teunissen

## Externe link

* http://www.mijlvanmares.nl
# Gewone zeepok

De gewone zeepok (Semibalanus balanoides) is een zeepokkensoort uit de familie Archaeobalanidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Leefwijze

Deze zeepok weerstaat de vrieskou van zijn habitat en kan 's zomers bij laagtij zonder problemen negen uur droogvallen.

## Kenmerken

Deze zeepok is vrij klein. Hij is haast nooit groter dan 10 mm, maar kan soms tot 15 mm groot worden. Het huisje van de zeepok heeft zes wandplaten van kalk. De wandplaten zijn glad, maar kunnen bij grote exemplaren geribbeld zijn. De hoogte van de zeepok is afhankelijk of de pok bij het groeien met dringen. De zeepok heeft een karakteristieke trapvormig lijn met rechte hoeken dwars over de sluitplaten. De bodem van de zeepok heeft geen kalk.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Noord-Europa en beide kusten van Noord-America.
* ↑ WoRMS (2013). Semibalanus balanoides (Linnaeus, 1758). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=106210
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).
# Diaphania latilimbalis

Diaphania latilimbalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Phakellura latilimbalis door Achille Guenée in een publicatie uit 1854. De voorvleugellengte van het mannetje varieert van 13 tot 16 millimeter en van het vrouwtje van 13,6 tot 17 millimeter.

## Verspreiding

De soort komt voor in Mexico, Guatemala, Honduras, Costa Rica, Panama, Venezuela en Brazilië.

## Habitat

Het habitat bestaat uit tropisch regenwoud of nevelwoud tussen 100 en 1450 meter boven zeeniveau.
* Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 15-10-2023.
* Genus Cryptographis. Insects catalog Insecta.pro. Geraadpleegd op 15-01-2022.
* Jose Alejandro Clavijo Albertos (1990). Systematics of black and white species of the genus Diaphania Hübner (1818).