OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ad van Sleuwen

Ad van Sleuwen (Tilburg, 1 oktober 1950) is een Nederlands organist, pianist en componist.

## Biografie

Van Sleuwen werd geboren in een muzikaal katholiek gezin. Zijn vader en opa waren organist en zijn moeder was pianiste en zong in een kerkkoor. Op zijn vijfde kreeg hij zijn eerste muzieklessen op de muziekschool in Hilvarenbeek. Hierna ging hij piano en orgel studeren aan het Brabants Conservatorium in Tilburg. Hij kreeg hier lessen van Gerard van Blerk en Hub. Houët. Daarna studeerde hij nog bij Ewald Kooiman, Luigi Ferdinando Tagliavini en Ton Koopman.

## Loopbaan

Van Sleuwen ging na zijn studies werken als hoofdvakleraar orgel, docent muziekgeschiedenis, uitvoerings-praktijk en theoretische vakken aan het Fontys Conservatorium te Tilburg. Hierna schreef hij samen met theoloog Frans Jespers boeken over orgelgeschiedenissen. Daarnaast speelde hij op diverse kerkorgels waarvan hij 15 cd's uit heeft gebracht en toert hij door vele Europese landen waar hij soloconcerten organiseert. Hij vormde met de Russische pianiste Jelena Bazova een duo. Ook is hij medeoprichter van de stichting "Midden Brabantse Orgelkring" en zit hij in het bestuur hiervan. Tegenwoordig is hij vaste organist in de Petruskerk te Hilvarenbeek. In 2017 nam hij aldaar een cd op met composities van Jacques Boyvin.

## Onderscheidingen

* door burgemeester Driek van de Vondervoort benoemd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau (2010)
* Vergulde medaille van de Franse Société Académique Arts-Sciences-Lettres (2018)
* Gedecoreerd met de pauselijke onderscheiding ‘Pro Ecclesia et Pontifice’ (2021)

## Publicaties

* (1976) De orgelmakers van hirtum
* (1977) De mixtuur
* (1978) Tot roem van zijn makers i.s.m. Frans Jespers
* (1980) Gedenkboek Hub. Houët
* (1989) Loret Symposium

## Discografie

* (1990) Van Hirtum-orgel
* (1990) Köning-orgel
* (1990) Loret-orgel
* (1991) Vollebregt-orgel
* (1991) Smits-orgel
* (1991) Simpson
* (1992) Smits-orgel
* (1992) Van Nes-orgel
* (1993) Keyboards
* (1993) Smits-orgel
* (1994) Collage
* (1999) Pereboom en Leijser-orgel
* (2000) Tilburgse Orgelhistorie
* (2000) Kontrasten
* (2000) Zuana Limana-orgel
* (2000) De kruisweg
* (2002) Brouwershaven
* (2002) Orgelmuziek
* (2006) Maarschalkerweerd-orgel
* (2007) Beethoven
* (2008) Bätz-orgel
* (2008) Van Hirtum-orgel
* (2010) Van Hirtum-orgel
* (2010) Telemann
* (2011) Smits-orgel
* (2016) Van Hirtum-orgel
* (2016) Zuane Limana orgel

## Externe link

* Eigen website
* ↑ Orgelconcert Ad van Sleuwen. Gearchiveerd op 16 juli 2018.
* ↑ Joost Goutziers, Organist Ad van Sleuwen maakt cd op Beeks orgel. Brabants Dagblad (4 mei 2017). Gearchiveerd op 1 december 2017. Geraadpleegd op 20 november 2017.
* ↑ Ad van Sleuwen
* ↑ Tom Tacken, Hilvarenbeekse kerkorganist Ad van Sleuwen krijgt hoge pauselijke onderscheiding. Brabants Dagblad (31 augustus 2021). Gearchiveerd op 16 september 2021. Geraadpleegd op 16 september 2021.
* Biblioteca Nacional de España: XX5311140
* Library of Congress Control Number: n2014073263
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067487890
* Virtual International Authority File: 290101155
* WorldCat (via VIAF): 290101155
# Bram Beekman

Bram Beekman (Vlissingen, 5 november 1949 – Middelburg, 30 maart 2016), was een Nederlands organist en componist.

## Levensloop

Beekman studeerde van 1967 tot 1972 orgel aan het Brabants Conservatorium in Tilburg bij Louis Toebosch. Na het behalen van diverse diploma’s, waaronder het solistendiploma, studeerde hij verder in Wenen bij Anton Heiller. In 1975 behaalde hij de Prix d’Excellence.
In 1973 nam hij deel aan de internationale orgelwedstrijd in Brugge, in het kader van het Festival Musica Antiqua en behaalde er de Derde prijs, ex aequo met Martin Lücker en Bernhard Marx.
In 1980 werd hij docent orgel aan het Brabants Conservatorium. Hij leidde daar organisten op als Albert Clement, Katrien Koeijvoets, Kees Geluk en Tannie van Loon. In 1997 werd hij organist van de Oostkerk in Middelburg. Hij gaf veel concerten in binnen- en buitenland en verleende regelmatig zijn medewerking aan radio- en tv-opnamen.
Regelmatig stonden concerten op het programma, in binnen- en buitenland. In 2008 concerteerde hij enkele malen tijdens een orgelfestival in Beijing (China) in The National Centre for the Performing Arts.
Beekman heeft composities voor orgel, koor en orkest op zijn naam staan.
Hij heeft het complete orgel-oeuvre van Johann Sebastian Bach op veertien barokorgels in Nederland opgenomen (totaal negen dubbel cd’s van het label LBCD)
Het volledige orgelwerk van César Franck, gespeeld op het Cavaillé-Coll-orgel van de Cathédrale Jean-Baptiste in Perpignan (Frankrijk), verscheen op drie cd’s.
In 2009 nam hij Bachs Orgelbüchlein (BWV 599-644) op, uitgevoerd op het De Rijckere-orgel van de Oostkerk in Middelburg (label Prestare).
In 2014 werd hij Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Beekman was meer dan 48 jaar actief als organist, componist en pedagoog.
Hij werd in september 2015 ziek en eind maart 2016 overleed hij op 66-jarige leeftijd.

## Onderscheidingen

* Zilveren medaille van de Franse Société Académique Arts-Sciences-Lettres (2000)
# Gert Oost

Gert Oost (Raamsdonksveer, 13 september 1942 - Utrecht, 30 maart 2009) was een Nederlandse musicoloog, componist en organist.

## Loopbaan

Oost studeerde gelijktijdig musicologie aan de Universiteit Utrecht en orgel aan het Amsterdams Conservatorium bij Anthon van der Horst en Albert de Klerk. Bij zijn afstuderen kreeg hij de Prix d'Excellence. Hij promoveerde in 1975 op een proefschrift over de orgelbouwersfamilie Bätz. Oost schreef een biografie alsmede werkoverzicht en -bespreking van zijn orgelleraar Anthon van der Horst. In 2009 verzorgde hij een uitgave van de verzamelde werken voor orgel en harmonium van Domorganist Richard Hol.
Hij doceerde van 1969 tot 2002 muziekwetenschap aan de Utrechtse universiteit en was daar veertig jaar lang de vaste bespeler van het Hinsz-orgel in de aula van het Academiegebouw. Daarnaast was hij van 1990 tot 2007 de organist van het Bätz-orgel in de Gotische zaal van het Paleis Kneuterdijk in Den Haag, het gebouw van de Raad van State.
Hij was een Bachkenner en schreef diverse studies, zoals Aan de hand van Bach uit 2011. Hij was ervan overtuigd dat Bach voor het continuospel in zijn cantates en passies een groot kerkorgel gebruikte, terwijl de meeste ensembles de kleinere kistorgels gebruiken. Oost was daarnaast pleitbezorger voor het zingen van Engelse kerkmuziek in Nederland.
Verder was Oost columnist van het maandblad De Orgelvriend. Hij componeerde vele werken voor koor en orgel, een opera (Job), liederen, orgelwerken, kamermuziek en werken voor orgel in combinatie met andere instrumenten (zoals koperblazers, fluit, slagwerk). Toen hij in 2007 zijn enkel had gebroken, schreef hij een mis Os fractum est.

## Onderscheidingen

* Ridder in de Orde van Oranje-Nassau bij zijn afscheid van de Gotische Zaal (2007)
* Zilveren medaille van de Franse Société Académique Arts-Sciences-Lettres (2007)

## Externe link

* Pagina Gert Oost op website Schola Davidica
* ↑ Musicoloog Gert Oost (66) overleden. Nederlands Dagblad (1 april 2009).
* ↑ De orgelmakers Bätz (1739-1849), een eeuw orgelbouw in Nederland. Dissertatie Utrecht, 1975. Uitg. Canaletto, Alphen aan den Rijn, 3e druk 1981, 408 pag.
* ↑ Gert Oost: Anthon van der Horst 1899-1965, Leven en werk. Uitg. Canaletto, Alphen aan den Rijn, 1992, ISBN 9064696659.
* ↑ Richard Hol (1825-1904): Verzamelde werken voor orgel en harmonium. Tekstkritische editie verzorgd door dr. Gert Oost, Uitg. Boeijenga, Veenhuizen, 2009. ISBN 978-90-70415-41-9
* ↑ Gert Oost: Aan de hand van Bach, Uitg. Boekencentrum, Utrecht, 2011. ISBN 978-90-239-2130-1
* ↑ Zaterdagmiddagmuziek Domkerk. RKactiviteiten.nl (18 augustus 2007). Geraadpleegd op 31 maart 2015.
* Bibliothèque nationale de France: cb127983426 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8017 0819
* Library of Congress Control Number: n81111601
* MusicBrainz: 0913b143-c035-423c-8e34-a944b02bdc61
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007280654205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072496746
* Virtual International Authority File: 1339571
* WorldCat (via VIAF): 1339571
# Nationaal park Moore River

Nationaal park Moore River is een nationaal park in de regio Wheatbelt in West-Australië. Het ligt langs de Brand Highway, ongeveer 95 kilometer ten noorden van Perth, nabij het plaatsje Regans Ford. Het park bestaat voornamelijk uit heide met banksia.

## Geschiedenis

Bij aanvang van de Europese kolonisatie bewoonden de Juat Nyungah Aborigines de streek.

## Beschrijving

De rivier Moore stroomt door het park waarna ze nabij Guilderton in de Indische Oceaan uitmondt.

## Klimaat

De streek kent een warm mediterraan klimaat, Csa volgens de klimaatclassificatie van Köppen.
Externe links
* (en) Moore River National Park (gearchiveerd)
* (en) Moore River Region
Referenties
* ↑ (en) G.E. Rundle, History of Conservation Reserves in the south-west of Western Australia 235. Journal of Royal Society of Western Australia (1996). Gearchiveerd op 16 juli 2011. Geraadpleegd op 28 december 2019.
* ↑ (en) Norman Tindale, Juat (WA). South Australian Museum (1974). Gearchiveerd op 20 maart 2020. Geraadpleegd op 28 december 2019.
Alexander Morrison · Avon Valley · Badgingarra · Beelu · Boorabbin · Brockman · Cape Arid · Cape Le Grand · Cape Range · Cliff Spackman · Collier Range · D'Entrecasteaux · Drovers Cave · Drysdale River · Eucla · Fitzgerald River · Francois Peron · Frank Hann · Geikie Gorge · Gloucester · Goldfields Woodlands · Goongarrie · Gooseberry Hill · Greater Beedelup · Greenmount · Hassell · Hidden Valley · John Forrest · Kalamunda · Kalbarri · Karijini · Karlamilyi · Kennedy Range · Lawley River · Leeuwin-Naturaliste · Lesmurdie Falls · Lesueur · Millstream-Chichester · Mitchell River · Moore River · Mount Augustus · Mount Frankland · Mount Roe-Mount Lindesay · Nambung · Neerabup · Peak Charles · Porongurup · Purnululu · Scott · Serpentine · Shannon · Sir James Mitchell · Stirling Range · Stokes · Tathra · Torndirrup · Tuart Forest · Tunnel Creek · Unnamed (Nr. 17519) · Unnamed (Nr. 46400) · Walpole-Nornalup · Walyunga · Warren · Watheroo · Waychinicup · Wellington · West Cape Howe · William Bay · Windjana Gorge · Wolfe Creek Crater · Yalgorup · Yanchep
Overzicht Nationale parken in: Australië · New South Wales · Noordelijk Territorium · Queensland · Zuid-Australië · Tasmanië · Victoria · West-Australië
# Pleasantview

Pleasantview kan verwijzen naar:

## Canada

* Pleasantview (local service district), een local service district in de provincie Newfoundland en Labrador
** Pleasantview (plaats in Newfoundland en Labrador), de hoofdplaats van dat local service district
* Pleasantview (Edmonton), een wijk van de stad Edmonton in de provincie Saskatchewan

## Verenigde Staten

* Pleasantview (Idaho), een plaats in de staat Idaho
* Pleasantview Township, een plaats in de staat Michigan

## Overig

* Pleasantview (De Sims), buurt in de videospellen De Sims en De Sims 2
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pleasantview en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saint-Maurice-des-Lions

Saint-Maurice-des-Lions is een gemeente in het Franse departement Charente (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Confolens. Saint-Maurice-des-Lions telde op 1 januari 2021 895 inwoners.
* Saint-Maurice-des-Lions
* Huis in Saint-Maurice-des-Lions
* Gemeentehuis
* Kapel Lesignac

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Maurice-des-Lions bedraagt 50,08 km², de bevolkingsdichtheid is 18 inwoners per km² (per 1 januari 2019).
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Maurice-des-Lions met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Georges-Marie Baltus

Georges-Marie Baltus (Kortrijk, 1874 – Overijse, 1967) was een Belgisch kunstschilder, graficus en ontwerper van tapijten en glasramen.
Hij is een neef van de letterkundige Ray Nyst [fr].

## Levensloop

Hij volgde in 1891 zijn studie aan de Academie voor Schone Kunsten in Brussel in het atelier van Jan Portaels. Anno 1895 verbleef Baltus in Parijs waar hij de kringen van de kunstenaars van de symbolistische groep Rose-Croix opzocht, waar hij bevriend geraakte met Joséphin Péladan, een martinist en rozenkruiser. Hij vertrok in 1896 naar Italië, waar hij een ontmoeting had met de Duitse beeldhouwer Adolf von Hildebrand. Baltus kocht een huis in Florence en, evenals von Hildebrand, bestudeerde hij de schilders uit de Italiaanse renaissance. Hij huwde in 1904 diens dochter Sylvia von Hildebrand (188'-1926).
Hij aanvaardde in 1905 een positie als leraar aan de "School of Art" in Glasgow. Tijdens zijn zomervakantie 1914 in Sint-Truiden werd Baltus door de Duitse inval verrast en keerde niét naar Glasgow terug. Hij ging wonen in Brussel, waar hij tot in 1936 zou blijven. In 1918 werd hij benoemd tot leraar schilderen aan de Academie in Leuven en in 1924 aan de Kunstschool in Elsene. Hij werd in 1928 benoemd tot inspecteur voor het kunstonderwijs aan de Academies.
Vanaf 1930 tekende en schilderde hij een tijdje landschappen, zoals hij gezien had van Chinese meesters. Hij ontwierp in 1939 een aantal glasramen voor het gemeentehuis van Vorst.
Hij huwde opnieuw in 1946 met de 33 jaar jongere Franstalige dichteres Adrienne Revelard (1907 - 29 januari 1994). Zij was de literaire criticus op de Franstalige Belgische radio.
Baltus ondernam tal van kunstreizen, naar Italië, Frankrijk, Griekenland, Spanje, Noord-Afrika.

## Oeuvre

Baltus schilderde allegorische, literaire, symbolistische en mythologische taferelen, portretten (met een voorkeur voor de "femme fatale"), stillevens en landschappen. Na de Eerste Wereldoorlog kreeg Baltus enkele belangrijke opdrachten voor monumentale decoratieve werken.
Baltus behoorde tot de tweede generatie van Belgische symbolistische kunstenaars. Door het veranderende kunstklimaat konden ze hoe langer hoe minder op begrip rekenen van de kunstliefhebbers.

## Literatuur

* Leuvense kunst van de XX eeuw (tentoonstellingscat.), Leuven, 1971.
* Georges-Marie Baltus 1874-1967, De Facto, 3, 1991.
* N. Hostyn & CH. Giel, Georges-Marie Baltus, in : Allgemeines Künstlerlexikon, 6, Leipzig-München, 1992, p. 526.
* P. Piron, De Belgische beeldende kunstenaars uit de 19de en 20ste eeuw; uitgeverij Art in Belgium (1999), ISBN 90-76676-01-1
* L. Raskin, Een eeuw beeldende kunst in Limburg, Hasselt, 2004.
# Onager (ezelsoort)

De onager (Equus hemionus), ook Aziatische wilde ezel, paardezel of halfezel genoemd, is een wilde ezel uit de woestijnen van Syrië, Iran, India en Tibet.

## Kenmerken

Deze dieren zijn overwegend vaalgeel, bruingeel of grijs, met een witte buik en een donkere rugstreep, manen, oorpunten en staartkwast. De lichaamslengte bedraagt 200 tot 250 cm, de staartlengte 30 tot 49 cm en het gewicht 200 tot 260 kg.

## Leefwijze

Onagers voeden zich met allerlei plantenkost, zoals grassen en vetplanten. Merries en veulens vormen losse, zwervende kuddes, terwijl nog niet geslachtsrijpe hengsten in vrijgezellengroepjes leven. Solitaire, geslachtsrijpe hengsten slaan en bijten rivalen om het territorium te vestigen, dat ze voor de voortplanting nodig hebben.

## Ondersoorten

* Mongoolse wilde ezel (Equus hemionus hemionus)
* Indische wilde ezel of Khur (Equus hemionus khur)
* Gobi-kulan (Equus hemionus luteus)
* Kulan (Equus hemionus kulan)
* Onager of Perzische onager (Equus hemionus onager)
* †Syrische wilde ezel (Equus hemionus hemippus)
* Equus hemionus blanfordi
* ↑ (en) Onager op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ bucknell.edu; Equus hemionus in "Mammal Species of the World". Don E. Wilson & DeeAnn M. Reeder (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed).
Abessijnse ezel · Albanese ezel · Algerijn · Amerikaanse mini-ezel · Amiata · Anatolische ezel · Andalusische ezel · Ane Gascogne · Arcadische ezel · Argentato di Sologno · Asinara · Asino Sardo · Asno Balear · Asno de las Encartaciones · Balkan ezel · Barockesel · Bourbonnais · Bulgaarse ezel · Burro · Castel Morrone · Catalaanse ezel · Corsicaanse ezel · Cotentin · Cyprus ezel · Dwergezel · Ellinikon · Fariñeiro · Graciosa · Grand Noir du Berry · Grigio Siciliano · Herzegovijnse ezel · Huisezel · Ierse ezel · Indische wilde ezel · Istarski Magarac · Karakacan · Kiang · L'Âne de L'Ile de Ré · Majorera ezel · Mallorcaanse ezel · Maltese ezel · Mammoth Jackstock · Martina Franca · Merzifon · Mirandese ezel · Mongoolse wilde ezel · Muildier/muilezel · Mula · Normandische ezel · Nubische wilde ezel · Onager · Pantelleria · Parlagi Szamár · Pantesco · Pega · Poitou-ezel · Ponui · Primorsko Dinarski Magarac · Provençaalse ezel · Pyrenese ezel · Ragusa · Romagnolo · Sardijnse ezel · Sjeverno-Jadranski Magarac · Somalische wilde ezel · Spotted donkey · Standard donkey · Thüringer Waldesel · Verbeterde Hongaarse ezel · Viterbese · Waalse ezel · Wilde ezel · Zamorano-Leonés · Zweedse ezel
# Oost-Azerbeidzjan

Oost-Azerbeidzjan (Perzisch: استان آذربایجان شرقی, Ostān-e Āzarbāijān-e Sharqi, Azerbeidzjaans: Şərqi Azərbaycan ostanı) is een van de 31 provincies van Iran. De provincie is gelegen in het noordwesten van het land en de oppervlakte beslaat 45.650 km². Aan de westkant van de provincie ligt het grootste meer van Iran, het Urmiameer.
De hoofdstad van deze provincie is Tabriz, wat ook verreweg de grootste stad van de provincie is. Bijna de helft van de inwoners van Oost-Azerbeidzjan woont in Tabriz; rekent men de agglomeratie mee is het zelfs meer dan de helft. Andere steden in de provincie zijn Maragha en Marand.
In Qarajadag (Arasbaran), dat wil zeggen het gebied tussen de rivier de Aras en het Sabalan-gebergte, zijn er zes sjiitische Turkssprekende stammen van Koerdische afkomst: Chalabianlu, Muhammadkhanlu, Hajialilu, Hassenbeiglu, Husseinkhanlu en Qarachorlu.
# Dryocosmus mayri

Dryocosmus mayri is een vliesvleugelig insect uit de familie van de echte galwespen (Cynipidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Müllner.
# Alberic Florizoone

Met Alberic Florizoone kan worden bedoeld:
* Alberic Joseph Florizoone, oprichter van honingproducent Meli en het attractiepark Meli Park.
* Albéric Florizoone, voormalig burgemeester van de Belgische kustplaats Oostduinkerke.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Alberic Florizoone en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Move (nummer van Jess & James)

Move is een Engelstalig lied van het Belgische duo Jess & James uit 1968. Het lied is geschreven door Wando Lam (Fernando Lameirinhas), Tony Lam (Antonio Lamerinhas) en Ralph Benatar en ze worden begeleid door de J.J. Band.
Het nummer verscheen aanvankelijk als B-kant van de single What Was I Born For in 1968.
In 1972 werd het gerelanceerd met als B-kant Something for Nothing.

## Externe link

* YouTube-fragment van het nummer.
* ↑ Jess & James - Move; Muziekarchief; Muziekarchief (liedje). Gearchiveerd op 5 maart 2024.
* ↑ Jess & James - Move (1967)); Muziekarchief (single). Gearchiveerd op 31 mei 2023.
* ↑ Jess & James - Move (1971); Muziekarchief. Gearchiveerd op 23 augustus 2011.
# Syllepte serratilinealis

Syllepte serratilinealis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Botys serratilinealis door Julius Lederer in een publicatie uit 1863.
De soort komt voor in Venezuela.
# Syllepte solilucis

Syllepte solilucis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in Indonesië (Papoea, West-Papoea) en Papoea-Nieuw-Guinea.
# Castelnau-de-Montmiral

Castelnau-de-Montmiral is een gemeente in het Franse departement Tarn (regio Occitanie) en telt 895 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Albi. Castelnau-de-Montmiral is lid van Les Plus Beaux Villages de France.

## Geografie

De oppervlakte van Castelnau-de-Montmiral bedraagt 91,0 km², de bevolkingsdichtheid is 9,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Castelnau-de-Montmiral met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ Les Plus Beaux Villages de France - Nos Villages. Gearchiveerd op 29 juli 2022. Geraadpleegd op 3 augustus 2022.
(Sortering op regio > departement (vet) > gemeente)
# Pim Wessels

Maurice Pepijn (Pim) Wessels (Apeldoorn, 17 mei 1991) is een Nederlands acteur.

## Loopbaan

Wessels begon zijn carrière in 2003 in de musical Alleen op de wereld als de kleine Remy en in 2005 als een van de kinderen in de musical Pietje Bell, naast onder anderen Johnny Kraaijkamp jr. In 2007 speelde Wessels de hoofdrol in de jeugdfilm De scheepsjongens van Bontekoe. Een jaar later volgde een kleine rol in de film Radeloos, naar het boek van Carry Slee. Bij het grote publiek is hij vooral bekend als het personage André Moes in de dramaserie De hoofdprijs van SBS6.
Vanaf januari 2010 speelde hij anderhalf seizoen de rol van Rudolf Noltenius in de jeugdserie SpangaS. Samen met Sebastian Wulff bedacht en zong hij het WK-lied Rode, witte, blauwe ballen. Eind 2010 kwam Snuf en het spookslot uit, waarin Wessels de rol van Jaap speelde. In 2011 speelde hij Anthony in de film Penny’s Shadow.
Wessels gaf gestalte aan plattelandsjongen Steven in de aflevering 'Doodslag' van de BNN-serie Van God los. Ook had Wessels een kleine bijrol in de politieserie Seinpost Den Haag, waarin hij de rol van Donald Janssen speelde.
In 2012 speelde Wessels de hoofdrol van Rudolf in de streekmusical De Hongerige Wolf, die zich afspeelt in Twente en tijdens de zomermaanden in verschillende openluchttheaters in Twente werd gespeeld, zoals in Losser, Hertme en Markelo.
In 2012 en 2013 speelde Wessels een van de hoofdrollen in de jeugdmusical Lover of Loser, waar hij zijn vrouw Pip Pellens leerde kennen. Samen vormden ze in 2015 een danskoppel voor het dansprogramma Dance Dance Dance. Wessels en Pellens wonnen de finale en daarmee honderdduizend euro voor hun goede doel Villa Pardoes. Op 9 april 2021 trouwde Wessels met Pellens. Het stel kreeg in 2023 een kindje.
Vanaf maart 2016 was Wessels te zien in het RTL 4-programma It Takes 2.

## Stemacteur

Wessels is ook werkzaam als stemacteur.
* 2014/2015: Chica Vampiro - Benjamin
* 2014/2015: Every Witch Way/Verhekst! - Daniel Miller
* 2013/2014: H2O: Just Add Water - Lewis
* 2012: Really Me - Scott
* 2012: My Babysitter's a Vampire - Ethan
* 2011/2012: Kickin' It - bijrollen
* 2011: Phil of the Future - Phil
* 2011: Frenemies - Lance
* 2010/2011: Amazing Spies - Marc
* 2010: Wizards of Waverly Place - MacGruber
* 2010: Zeke & Luther - bijrollen
* 2006: Sprookjesboom - Klein Duimpje
* 2005: De Tofu's - Chichi
* ↑ Pip Pellens zocht geen vriend uit het vak. Metronieuws (16 augustus 2013).
* ↑ Jef Willemsen, Pip Pellens en partner Pim winnen Dance Dance Dance. Televizier (10 oktober 2015).
* ↑ https://www.nu.nl/achterklap/6126854/pip-pellens-getrouwd-met-vriend-pim-wessels.html
* ↑ Sophie Meijer, BN’ers zingen sterren van de hemel in It Takes 2. Televizier (12 maart 2016).
* Bibliothèque nationale de France: cb16528686d (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1180783816
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 7207 719X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 308232895
* Virtual International Authority File: 185211691
* WorldCat (via VIAF): 185211691