OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van Eurocommissarissen voor Onderzoek en Wetenschap

De functie van Europees commissaris voor Onderzoek en Wetenschap is sinds het aantreden van de Commissie-Rey (1967) een functie binnen de Europese Commissie. In de Commissie-Prodi (1999-2004) was de functie Wetenschap vacant. In de Commissie-Von der Leyen (2019-2024) viel het directoraat-generaal “Onderzoek en innovatie” onder de verantwoordelijkheid van de Commissaris voor Innovatie, Onderzoek, Cultuur, Onderwijs en Jeugd. Onderzoek in defensie en ruimtevaart behoorden dan weer tot de verantwoordelijkheid van de Commissaris voor de Interne Markt.

## Commissarissen

| Naam | Lidstaat | Nationale partij | Periode | Commissies |
| Fritz Hellwig | Duitsland | | 1967-1970 | Rey |
| Altiero Spinelli | Italië | Onafhankelijk | 1970-1973 | Malfatti Mansholt |
| Ralf Dahrendorf | Duitsland | FDP | 1973-1974 | Ortoli |
| Guido Brunner | Duitsland | FDP | 1974-1981 | Ortoli Jenkins |
| Étienne Davignon | België | Onafhankelijk | 1981-1985 | Thorn |
| Karl-Heinz Narjes | Duitsland | CDU | 1985-1989 | Delors I |
| Filippo Pandolfi | Italië | DC | 1989-1993 | Delors II |
| Antonio Ruberti | Italië | Onafhankelijk | 1993-1995 | Delors III |
| Édith Cresson | Frankrijk | PS | 1995-1999 | Santer |
| Philippe Busquin | België} | PS | 1999-2004 | Prodi |
| Louis Michel | België | MR | 2004 | Prodi |
| Janez Potočnik | Slovenië | LDS | 2004-2010 | Barroso I |
| Máire Geoghegan-Quinn | Ierland | Fianna Fáil | 2010-2014 | Barroso II |
| Carlos Moedas | Portugal | PSD | 2014-2019 | Juncker |
# Lijst van Duitse Eurocommissarissen

De lijst van Duitse Eurocommissarissen geeft een overzicht van de afgevaardigde commissieleden van de lidstaat Duitsland. Duitsland is een van de zes oprichters van de Europese Unie. Duitsland heeft sinds de inwerkingstelling van de Europese Commissie een commissaris gehad bij de Commissie.

## Eurocommissarissen
### 1e afgevaardigde (1958-)

Sinds het Verdrag van Nice heeft Duitsland nog maar één afgevaardigde bij de Europese Commissie. In 2004 moest Duitsland een Eurocommissaris inleveren, omdat door de toetreding van nieuwe lidstaten het aantal commissarissen te hoog zou worden.
| Naam | Aantreden | Aftreden | Commissie(s) |
| Hans von der Gröben (1907-2005) | 7 januari 1958 | 30 juni 1970 | Hallstein I Hallstein II Rey |
| Ralf Dahrendorf (1929-2009) | 1 juli 1970 | 25 september 1974 | Malfatti Mansholt Ortoli |
| Guido Brunner (1930-1997) | 12 november 1974 | 6 januari 1981 | Ortoli Jenkins |
| Karl-Heinz Narjes (1924-2015) | 7 januari 1981 | 6 januari 1989 | Thorn Delors I |
| Martin Bangemann (1934-2022) | 7 januari 1989 | 17 september 1999 | Delors II Delors III Santer |
| Günter Verheugen (1944) | 17 september 1999 | 10 februari 2010 | Prodi Barroso I |
| Günther Oettinger (1953) | 10 februari 2010 | 30 november 2019 | Barroso II Juncker |
| Ursula von der Leyen (1958) (Voorzitter) | 1 december 2019 | | Von der Leyen |

### 2e afgevaardigde (1958-2004)

Duitsland moest haar tweede afgevaardigde inleveren middels het Verdrag van Nice (2003) om ruimte te maken voor de toetreding van nieuwe lidstaten.
| Naam | Aantreden | Aftreden | Commissie(s) |
| Walter Hallstein (1901-1982) (Voorzitter) | 7 januari 1958 | 20 juni 1967 | Hallstein I Hallstein II |
| Wilhelm Haferkamp (1923-1995) | 20 juni 1967 | 6 januari 1985 | Rey Malfatti Mansholt Ortoli Jenkins Thorn |
| Alois Pfeiffer (1924-1987) | 6 januari 1985 | 1 augustus 1987 | Delors I |
| Peter Schmidhuber (1931-2020) | 22 september 1987 | 25 januari 1995 | Delors I Delors II Delors III |
| Monika Wulf-Mathies (1942) | 25 januari 1995 | 17 september 1999 | Santer |
| Michaele Schreyer (1951) | 17 september 1999 | 22 november 2004 | Prodi |

### 3e afgevaardigde (1967-1970)

In 1967 waren de besturen van de drie instellingen van de Europese Gemeenschappen middels het Fusieverdrag gefuseerd tot één bestuur: Europese Commissie. Hellwig was afkomstig uit een van de andere besturen en fungeerde gedurende de commissie Rey als derde afgevaardigde.
| Naam | Naam | Naam | Aantreden | Aftreden | Commissie(s) |
| | | Fritz Hellwig (1912-2017) | 2 juli 1967 | 1 juli 1970 | Rey |
# Kadri Simson

Kadri Simson (Tartu, 22 januari 1977) is een Ests politicus van de sociaalliberale Centrumpartij. Tussen 2016 en 2019 was ze minister van Economische Zaken en Infrastructuur in het eerste kabinet van Jüri Ratas. Sinds 1 december 2019 is ze Europees commissaris voor Energie in de commissie van Ursula von der Leyen.

## Biografie (beknopt)

Simson werd in 1995 lid van de Centrumpartij. Tussen 2003 en 2007 was ze algemeen secretaris namens deze partij. In 2007 werd Simson gekozen als parlementslid in de Riigikogu. Twee jaar later werd ze gekozen als fractieleider van de Centrumpartij. Deze functie zou Simson bekleden tot haar aantreden als minister in 2016. In 2015 deed ze een poging om partijvoorzitter te worden. Simson verloor deze stemming van Edgar Savisaar met 486 stemmen voor Simson en 541 stemmen voor Savisaar.
Op 1 december 2019 trad Simson aan als Europees commissaris voor Energie. Haar nominatie werd bekritiseerd door Friends of the Earth. Volgens deze beweging zou Simson een te grote aanhanger zijn van aardolie en zou zij daardoor ongeschikt zijn om als Energiecommissaris leiding te geven aan de energietransitie.
Josep Borrell · Thierry Breton (tot 16 september 2024) · Helena Dalli · Valdis Dombrovskis · Elisa Ferreira · Marija Gabriel (tot 15 mei 2023) · Paolo Gentiloni ·
Johannes Hahn · Iliana Ivanova (vanaf 19 september 2023) · Ylva Johansson · Věra Jourová · Wopke Hoekstra (vanaf 5 oktober 2023) · Phil Hogan (tot 26 augustus 2020) · Stella Kyriakidou · Janez Lenarčič · Ursula von der Leyen · Mairead McGuinness (vanaf 12 oktober 2020) · Didier Reynders · Margarítis Schinás · Nicolas Schmit · Maroš Šefčovič · Kadri Simson · Virginijus Sinkevičius · Dubravka Šuica · Frans Timmermans (tot 22 augustus 2023) ·
Jutta Urpilainen · Adina-Ioana Vălean · Olivér Várhelyi · Margrethe Vestager · Janusz Wojciechowski
* Gemeinsame Normdatei: 1150994088
* Parlement.com: vl1sjg31v5ww
* Virtual International Authority File: 4905149544597800490005
* WorldCat (via VIAF): 4905149544597800490005
# Hypochrysops

Hypochrysops is een geslacht van vlinders uit de familie Lycaenidae.

## Soorten

* H. alix Grose-Smith, 1900
* H. alyattes Salvin, 1891
* H. anacletus (Felder, 1860)
* H. antiphon Smith, 1897
* H. apelles Fabricius, 1775
* H. architas Salvin, 1891
* H. argyriorufa van Eecke, 1924
* H. aristocles Grose-Smith, 1898
* H. arronica (Felder, 1859)
* H. atromarginata Druce, 1891
* H. aurifer Grose-Smith, 1808
* H. barnardi Waterhouse, 1934
* H. boisduvali Oberthür, 1894
* H. byzos (Boisduval, 1832)
* H. calliphon Smith, 1894
* H. carmen Grose-Smith, 1899
* H. cleon Grose-Smith, 1900
* H. cleonides Grose-Smith, 1900
* H. cratevas Salvin, 1891
* H. cyane (Waterhouse & Lyell, 1914)
* H. chrysanthis (Felder, 1860)
* H. chrysargyra Smith & Kirby, 1895
* H. chrysodesmus Grose-Smith, 1899
* H. chrysonotus Grose-Smith, 1899
* H. delicia Hewitson, 1875
* H. delos (Waterhouse & Lyell, 1914)
* H. dicomus Hewitson, 1874
* H. digglesi (Hewitson, 1874)
* H. dohertyi Oberthür, 1894
* H. drucei Oberthür, 1894
* H. dryope Smith & Kirby, 1895
* H. duaringae (Waterhouse, 1903)
* H. elgneri (Waterhouse & Lyell, 1909)
* H. emiliae D'Abrera, 1971
* H. epicletus (Felder, 1859)
* H. epicurus Miskin, 1876
* H. eucletus Felder, 1865
* H. eunice (Fruhstorfer, 1915)
* H. felderi Oberthür, 1894
* H. gemma van Eecke, 1924
* H. halyaetus Hewitson, 1874
* H. hecalius Miskin, 1884
* H. herdonius Hewitson, 1874
* H. hermogenes Smith, 1894
* H. heros Smith, 1894
* H. hippuris Hewitson, 1874
* H. honora Grose-Smith, 1898
* H. hypates Hewitson, 1874
* H. ignita Leach
* H. kerri Riley, 1932
* H. linos (Fruhstorfer, 1908)
* H. lucilla D'Abrera, 1971
* H. meeki Rothschild & Jordan, 1905
* H. mioswara Bethune-Baker, 1913
* H. mirabilis Pagenstecher, 1894
* H. narcissus (Fabricius, 1775)
* H. oineus Fruhstorfer, 1908
* H. olliffi Miskin, 1889
* H. pagenstecheri Ribbe, 1899
* H. piceata Kerr, Macqueen & Sands, 1969
* H. plotinus Smith, 1894
* H. polycletus (Linnaeus, 1764)
* H. protogenes Felder, 1865
* H. regina Smith & Kirby, 1895
* H. rex (Boisduval, 1832)
* H. rovena Druce, 1891
* H. rufimargo (Rothschild, 1915)
* H. rufinus Grose-Smith, 1898
* H. scintillans (Butler, 1882)
* H. seuthes Salvin, 1891
* H. taeniata Jordan, 1908
* H. theon Felder, 1865
* H. theonides Smith, 1894
* H. theophanes Smith, 1894
* H. thesaurus Smith, 1894
* H. wendisi Bethune-Baker, 1909
* H. zeuxis Staudinger, 1888
# Bothrops lanceolatus

Bothrops lanceolatus is een slang uit de familie adders (Viperinae) en de onderfamilie groefkopadders (Crotalinae).

## Naam en indeling

Oorspronkelijk werd de adder beschreven door Bernard Germain de Lacépède in 1789 als Coluber lanceolatus. De soort behoorde ook enige tijd tot het geslacht Lachesis zodat in de literatuur verschillende wetenschappelijke namen worden gebruikt. In 2003 werd het werk van Lacépède verworpen als bron voor de binomale naamgeving, en werd Pierre Joseph Bonnaterre als auteur aangewezen. In veel literatuur wordt hierdoor nog Lacépède als auteur aangeduid.
De soortaanduiding lanceolatus betekent vrij vertaald 'speerachtig' en slaat op de vorm van de kop.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in delen van het Caraïbisch Gebied en leeft endemisch op de Kleine Antillen. Hier is de slang alleen te vinden op het eiland Martinique. Deze soort wordt gebruikt in de oude slangenvlag van Martinique, welke bestaat uit vier blauwe velden met in ieder veld een wit gekleurde Bothrops lanceolatus.
De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische laaglandbossen. Ook in door de mens aangepaste streken zoals plantages kan de slang worden gevonden. De soort is aangetroffen van zeeniveau tot op een hoogte van ongeveer 800 meter boven zeeniveau.

## Levenswijze

De slang is zeer giftig, het is een van de zogenaamde lanspuntslangen uit het geslacht Bothrops. Deze slangen worden gezien als 'ratelslangen zonder ratel', bij gevaar tappen ze met de verharde staartpunt op de bodem in plaats van te ratelen.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'bedreigd' toegewezen (Endangered of EN).

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Bothrops lanceolatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Bothrops lanceolatus.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Bothrops lanceolatus - IUCN Red List. Gearchiveerd op 28 maart 2023.
Bronnen
* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Bothrops lanceolatus - Website Geconsulteerd – 10 juni 2021
# Detrivoor

Een detrivoor, saprofaag of detritus-eter, ook wel afvaleter, is een organisme dat leeft van vast dood organisch materiaal of detritus. Deze afvaleters doen het voorwerk voor de reducenten, micro-organismen die organisch afval verder afbreken (mineralisatie) tot anorganische stoffen.
Detrivoren zijn bijvoorbeeld mieren, mestkevers, regenwormen en schimmels. Reducenten zoals bacteriën en lagere schimmels zijn beter aangepast aan het afbreken van in water zwevend of opgelost organisch materiaal.
Op dood (en soms op levend) hout levende schimmels (bijvoorbeeld de berkenzwam) worden 'boomzwammen' genoemd. Boomzwammen zijn, als alle schimmels, plantenetende detrivoren (of parasieten).
# Johannes Hazeu

Johannes Hazeu Corneliszoon (Schoonhoven, 15 februari 1755 - Haarlem, 25 november 1834) was een in Amsterdam werkzame dichter, boekhandelaar, drukker en uitgever. Hij schreef een groot aantal werken, waaronder veel boekjes voor kinderen. Hij is tevens bekend geworden door de zogenoemde Hazeuliederen, religieuze liederen die werden gezongen als alternatief voor de psalmen.
Hazeu was rond 1800 al bekend van zijn boeken voor kinderen, maar in dezelfde periode schreef hij ook religieuze liedteksten. Zo berijmde hij de Heidelberger Catechismus. In 1806 publiceerde hij de liedbundel Nieuwe Stichtelijke Liederen voor de huisgezinnen en gezelschappen der Christenen. De liederen waren van melodieën voorzien van Dirk van der Reyden. In 1818 verscheen het tweede deel van deze zangbundel.
De beide bundels zijn sindsdien regelmatig herdrukt. De meest recente herdruk (door particulieren) dateert van 2008. De meeste herdrukken bevatten beide bundels in één boek.
Veel Hazeuliederen werden vierstemmig gezongen (op een zetting van componist Dirk van der Reyden in 1810), zonder instrumentale begeleiding. Deze vorm van zingen komt in Nederland nog maar sporadisch voor.
Slechts weinig liederen van Hazeu zijn bij het grote publiek bekend geworden en gebleven. Voor zover bekend zijn er nog maar drie koren in Nederland die deze specifieke liederen zingen: De Lofstem uit Middelharnis, Oud-Hallelujah uit Urk en de Hazeuzangers uit Zwolle en omstreken. Oud-Hallelujah heeft begin jaren 70 enkele lp's uitgebracht met deze liederen, waaronder Kracht in Zwakheid uit 1972, uitgebracht op het Mirasound label.
* Biografisch Portaal: 99288881
* Gemeinsame Normdatei: 133563030
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1702 4250
* Library of Congress Control Number: no2009021115
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07009683X
* Virtual International Authority File: 122299812
* WorldCat (via VIAF): 122299812
# Tesla Model Y

De Tesla Model Y is een elektrische auto in het compacte middenklasse segment, uitgevoerd als mini-SUV en ontwikkeld door Tesla, Inc. Model Y werd in maart 2019 aangekondigd, en de leveringen van het model zouden volgens de firma beginnen in de zomer van 2020. In de praktijk werd dit september 2021 in Nederland. Het is naast de Model 3 het tweede voertuig van Tesla dat wordt gebouwd voor de massamarkt. Model Y bezit de mogelijkheid tot het uitbreiden met een derde rij stoelen, zodat een zeven-zits configuratie mogelijk is.
Er zijn drie aandrijflijnen voor de Model Y beschikbaar: RWD, Long Range en Performance. De Long Range- en Performance-modellen werden vanaf september 2021 beschikbaar voor verkoop, de RWD kwam in 2022 op de markt. De Model Y vult een klein aandeel aan van zijn grotere broer, Tesla Model X. De Tesla Model Y blijkt in 2024 een zeer populair voertuig in Europa, in september 2024 stond het bovenaan de ranglijst van best verkopende auto met een hoeveelheid van 28.860 voertuigen.
De Tesla Model Y Long Range wordt geproduceerd in de Gigafactory 3 Shanghai en de Tesla Model Y in de Gigafactory 4 in Grünheide, nabij Berlijn.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tesla Model Y op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Elektrische Voertuigen Database
* ↑ Tesla Model Y eindelijk in Nederland: 'Bijna de hoogste score'. RTL.nl.
* ↑ Tesla Model Y (15-09-2024). Geraadpleegd op 21-11-2024.
* ↑ Pijpker, Matthijs, Tesla Model Y de best verkochte auto in Europa in september (22-10-2024). Geraadpleegd op 21-11-2024.
# WTA-toernooi van Cali

Het WTA-toernooi van Cali is een tennistoernooi voor vrouwen dat jaarlijks plaatsvindt in de Colombiaanse stad Cali. De officiële naam van het toernooi was in 2013 Copa Bionaire – in 2023 heette het Copa Oster, in 2024 Cali Open.

## Toernooi

De WTA organiseert het toernooi dat in 2013 in de categorie "Challenger" viel en werd gespeeld op gravel. De Club Campestre wordt met zijn 31 tennisbanen en ruime faciliteiten beschouwd als een van de beste tennislocaties in Zuid-Amerika.

## Geschiedenis

Van 2007 tot en met 2012 werd dit toernooi georganiseerd door het ITF. Qua gewicht groeide het bijna jaarlijks, beginnend bij $ 25.000 (in 2007) tot het maximum van $ 100.000 (in 2011 en 2012).
In 2013 werd het toernooi onder de vleugels van de WTA gebracht, op het nieuwe instapniveau "Challenger", met een prijzenpot van $ 125.000.
In 2014 werd het niet gecontinueerd.
In 2023 werd het toernooi opnieuw op de WTA-kalender geplaatst, in de categorie WTA 125, met een prijzen­pot van $ 115.000. In 2024 werd het op de WTA-kalender verhuisd van februari naar november.

## Finales
### Enkelspel

| Datum | Naam | Cat. | ($) | Ondergrond | Winnares | Verliezend finaliste | Uitslag | |
| 2013-02-11 | Copa Bionaire | Challenger | 125.000 | gravel, buiten | Lara Arruabarrena Vecino | Catalina Castaño | 6-3, 6-2 | details |
| 2014–2022 | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi |
| 2023-01-30 | Copa Oster | WTA 125 | 115.000 | gravel, buiten | Nadia Podoroska | Paula Ormaechea | 6-4, 6-2 | details |
| 2024-11-04 | Cali Open | WTA 125 | 115.000 | gravel, buiten | Irina-Camelia Begu | Veronika Erjavec | 6-3, 6-3 | details |

### Dubbelspel

| Datum | Naam | Cat. | ($) | Ondergrond | Winnaressen | Verliezend finalistes | Uitslag | |
| 2013-02-11 | Copa Bionaire | Challenger | 125.000 | gravel, buiten | Catalina Castaño Mariana Duque Mariño | Florencia Molinero Teliana Pereira | 3-6, 6-1, [10-5] | details |
| 2014–2022 | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi | geen toernooi |
| 2023-01-30 | Copa Oster | WTA 125 | 115.000 | gravel, buiten | Weronika Falkowska Katarzyna Kawa | Kyōka Okamura You Xiaodi | 6-1, 5-7, [10-6] | details |
| 2024-11-04 | Cali Open | WTA 125 | 115.000 | gravel, buiten | Veronika Erjavec Kristina Mladenovic | Tara Würth Katarina Zavatska | 6-2, 7-6 | details |

## Externe link

* (es) Officiële website van Copa Oster op 12 juli 2024
* ↑ Profiel van het toernooi bij de WTA in 2013
* 1 2 De datum komt overeen met de eerste toernooidag
2013 · 2014–2022 · 2023 · 2024
ITF-toernooien (mannen en vrouwen)
ATP-toernooien (mannen) – ATP-seizoen 2024
WTA-toernooien (vrouwen) – WTA-seizoen 2024
Voormalige toernooien mannen
Voormalige toernooien vrouwen
Voormalige amateurtoernooien
# Kiribati op de Gemenebestspelen

Kiribati is een land dat deelneemt aan de Gemenebestspelen (of Commonwealth Games). Hun eerste deelname was op de Gemenebestspelen 1998 in Kuala Lumpur en sindsdien zevenmaal deelnam. In 2014 wonnen ze hun eerste medaille.

## Medailles

Kiribati op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1998 | - | - | - | - | / |
| 2002 | - | - | - | - | / |
| 2006 | - | - | - | - | / |
| 2010 | - | - | - | - | / |
| 2014 | 1 | 0 | 0 | 1 | 20 |
| 2018 | - | - | - | - | / |
| 2022 | - | - | - | - | / |
# Johanneskerk (Vlissingen)

De Johanneskerk was een protestants kerkgebouw in Vlissingen dat in gebruik was door de Hervormde gemeente vanaf 1955. In 1996 werd het gebouw gesloopt.

## Geschiedenis

In de jaren vijftig van de twintigste eeuw had de Hervormde Kerk in Vlissingen twee kerken in gebruik: de Grote of Sint-Jacobskerk en de Nieuwe Kerk. Laatstgenoemde had echter aanzienlijke waterschade opgelopen bij de watersnoodramp van 1953. Er werd daarom besloten om die kerk buiten gebruik te stellen en een nieuwe kerk in een uitbreidingswijk van Vlissingen te plaatsen. In 1954 werd begonnen aan de bouw van de nieuwe kerk aan de Bonedijkestraat, naar een ontwerp van architect prof. Berghoef. Het was een vierkant gebouw met horizontale accenten, voorzien van een klokkengevel. Op 9 november 1955 werd de kerk als Johanneskerk in gebruik genomen. In 1959 werd een wijkgebouw aan de kerk gebouwd. Naast de zondagsdiensten werd de kerk op zaterdag gebruikt door de Zevendedagsadventisten. Door afname van het aantal kerkgangers werd de kerk na veertig jaar gesloten voor de eredienst. Het gebouw werd verkocht aan woningbouwvereniging Basco en in 1996 gesloopt. Daarna is op het terrein een woontoren geplaatst, met de naam Harlekijnflat waarvan de bouw begon in 1999.

## Orgel

In de kerk hing een orgel gebouwd door L. van Dam & Zonen. Dit orgel was gebouwd tussen 1904-1906 in opdracht van redersfamilie Blum-De Niet, die het ter ere van hun 25-jarige huwelijksjubileum op 31 juli 1904 schonken aan de Hervormde gemeente. Sinds 1906 hing het in de Nieuwe Kerk en werd in 1958 naar de Johanneskerk overgebracht door D.A. Flentrop. Doordat de kerk te laag was moest de orgelkas vervangen worden, waarbij de oude verloren is gegaan. Bij de sluiting van de kerk probeerden Jan Jongepier en Bram Beekman het orgel in de Sint-Jacobskerk geplaatst te krijgen met een gereconstrueerd front, maar zij hadden geen succes. In 1996 werd het orgel aangekocht door de Morgensterkerk in Middelburg waar het in ongewijzigde staat is geplaatst. Deze kerk sloot in januari 2017 en in 2020 werd het orgel verkocht aan de Gereformeerde Gemeente van Berkenwoude.
* ↑ Vlissingen, (voormalige) Johanneskerk. www.orgelsinzeeland.nl. Gearchiveerd op 21 januari 2022. Geraadpleegd op 9 april 2019.
* ↑ Vlissingen, Bonedijkestraat 165 - Johanneskerk - Reliwiki. reliwiki.nl. Gearchiveerd op 23 januari 2022. Geraadpleegd op 9 april 2019.
* ↑ Middelburg, De (voormalige) Morgenster. www.orgelsinzeeland.nl. Gearchiveerd op 20 oktober 2020. Geraadpleegd op 9 april 2019.
# Johi

Johi is een plaats in de gemeente Bosiljevo in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 28 inwoners (2001).
# Vermossing

In de ecologie en het natuurbeheer wordt met vermossing het verschijnsel bedoeld waarbij enkele ongewenste dominante mossen de andere (gewenste) soorten van een vegetatietype verdringen. Afhankelijk van de standplaats kan vermossing verscheidene oorzaken hebben; zo is relatief vaak verzuring of het wegvallen van dynamiek de oorzaak.

## Fotogalerij

* Nat hooiland, vermost met gewoon haarmos
* Geëutrofieerd naaldbos, vermost met groot laddermos
* Vermossing met waterveenmos in dystroof water
* Close-up van vermossing en vergrassing in de associatie van vetkruid en tijm
# Snoopy vs. the Red Baron (computerspel)

Snoopy vs. the Red Baron is een videospel voor de PlayStation 2, PlayStation Portable, en PC, uitgebracht in 2006. Het spel is gebaseerd op de stripreeks Peanuts van Charles M. Schulz. Het spel is ontwikkeld door Smart Bomb Interactive, en uitgebracht door Namco Bandai Games.

## Verhaal

De speler speelt zogezegd de rol van Snoopy, die zich weer eens in zijn fantasiewereld bevindt waarin hij een vliegende aas is uit de Eerste Wereldoorlog. Hij neemt het op tegen Manfred von Richthofen, alias de Rode Baron, en andere vijanden.
Aan het begin van het spel zien Charlie Brown en Lucy van Pelt Snoopy al slapend op zijn hondenhok. Lucy vraagt zich af waar Snoopy van droomt. Wanneer Snoopy in zijn slaap begint te doen alsof hij ergens op schiet, concludeert Charlie dat Snoopy weer droomt dat hij een vliegende aas is.

## Achtergrond

Snoopy vs. the Red Baron is het eerste, en tot dusver enige, Peanuts-spel waarin de personages in 3D te zien zijn.
Het spel is geen vervolg op, of remake van het spel Snoopy and the Red Baron, welke in 1984 werd uitgebracht door Atari.

## Gameplay

Het spel bevat 22 missies, die zich allemaal afpelen in de lucht. De speler bestuurt verschillende vliegtuigen uit de Eerste Wereldoorlog, waaronder Snoopy's Sopwith Camel.
Veel van de Peanuts-personages doen ook mee in het spel als bekende mensen uit de Eerste Wereldoorlog:
* Marcie/Juan de la Cierva – de vlieginstructuur en wetenschapper van de geallieerden.
* Lucy/Howard Hughes- de commandant van de geallieerden.
* Linus/Louis Blériot- de intelligence officer
* Pig-Pen/Wop May - Snoopy's monteur die ook een winkel runt waar Snoopy extra wapens kan kopen.
* Sally/Charles Lindbergh – de spion van de geallieerden.
* Charlie Brown/Roy Brown - de congiërce die de hangar in RAF Halton schoonhoud.
* Woodstock - Snoopy's handlanger die voor hem de extra wapens op zijn vliegtuig kan bedienen.
* Peppermint Patty/Amelia Earhart – de piloot van de bommenwerper.
* Franklin/Joe Foss – helpt Patty de bommenwerper te verdedigen.
* Rerun/Richard Pearse – een aas-piloot.
* Schroeder/Gebroeders Wright – de zeeman van de geallieerden die Snoopy helpt missies uit te kiezen.

## Externe link

* (en) Snoopy vs. the Red Baron op MobyGames