OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Primaire sector

De agrarische sector of primaire sector is de economische sector die grondstoffen en voedsel levert. De verwerking gebeurt in de secundaire sector. De benaming wordt wel gerelateerd aan de meso-economie, die bedrijfstakken bestudeert.
De primaire sector beslaat de sectoren:
* landbouw: het geheel van economische activiteiten waarbij het natuurlijke milieu wordt aangepast ten behoeve van de productie van planten en dieren voor menselijk gebruik. Bijvoorbeeld veeteelt: tak van landbouw waarbij men vee houdt voor het verkrijgen van melk, eieren, vlees of bont. Door selectief te kruisen kunnen de gewenste eigenschappen van het nageslacht verbeterd worden
* jacht: het zoeken naar en uiteindelijk proberen te doden van wilde dieren, vanuit een behoefte aan voedsel, ter bestrijding van schade of overlast, als sport of als natuurbeheersmaatregel
* visserij: activiteit om organismen uit het water te halen, zoals vissen, week- schaal- en schelpdieren, zoogdieren, algen en wieren, gericht deels op voedselvoorziening (directe en indirecte voedselvoorziening) en deels als productiegrondstof (voor onder andere lijm)
* delfstoffenwinning: systematisch voor bijzonder gebruik of verwerking aan de bodem onttrekken van stoffen in vloeibare, vaste of gas vorm
In het secundair onderwijs worden de extractieve bedrijven (=bedrijven die grondstoffen uit de bodem halen) of ontginningsbedrijven bij de primaire sector geplaatst. In de Belgische statistieken worden ze echter bij de tweede (secundaire) sector gevoegd.
# Smithsoniet

Het mineraal smithsoniet of zinkspaat is een zink-carbonaat met de chemische formule ZnCO$_3$. Het is ook bekend onder de benamingen galmei en kalamijn. De Franstalige naam voor het plaatsje Kelmis La Calamine verwijst naar laatstgenoemde benaming.

## Eigenschappen

Smithsoniet kan wit, grijs, groen, roze of blauw zijn, met een witte streepkleur. Het heeft een dichtheid van 4,4 en een hardheid van 4,5 op de Hardheidsschaal van Mohs. De glans is glas- tot parelachtig en het materiaal is doorzichtig tot doorschijnend.

## Voorkomen

Het normaal voorkomend smithsoniet, supergenetisch ontstaan door oxidatie van zinkertsen, wordt geassocieerd met andere supergenetische loodmineralen. De belangrijkste vindplaatsen zijn Broken Hill in New South Wales (Australië), Tsumeb in Namibië en de Kelly-mijn te Magdalena in New Mexico (Verenigde Staten). Ook in Monte Poni op Sardinië zijn mooie aggregaten en stalactieten gevonden.
In België wordt smithsoniet aangetroffen in de omgeving van Kelmis en Moresnet, alwaar het vroeger op grote schaal werd ontgonnen, vooral voor de productie van messing. De aanwezigheid van zink in de ondergrond heeft hier gezorgd voor een bijzondere flora met onder andere het beschermde zinkviooltje. De geschiedenis van het zinkbedrijf komt aan bod in Museum Vieille Montagne in Kelmis, dat in de voormalige zinkertsgroeve is gevestigd. Ook bij de nabijgelegen Mijnzetel van Plombières zijn kleine hoeveelheden gewonnen.
# NewYorker

NewYorker is een Duitse internationale kleding- en accessoireswinkel opgericht in 1971.

## Vestigingen

NewYorker had in april 2011 857 winkels in 36 landen, waaronder Nederland, België en Duitsland zelf. In 2021 was dit aantal gegroeid naar 1150 winkels in 46 landen met 21.000 werknemers.
Hoewel het hoofdkantoor van NewYorker in Braunschweig is, werd de eerste vestiging geopend in Flensburg. De eerst geopende vestiging van NewYorker in Nederland was die in Apeldoorn, maar er zijn ook nog 27 andere vestigingen. In België zijn er 5 winkels, namelijk in Maasmechelen (Shopping Center M2), Bergen/Mons, Genk, Luik en in Charleroi (Ville 2).
Oprichter Friedrich Knapp overleed in november 2024 op 73-jarige leeftijd.
# Imtech

Imtech kan verwijzen naar:
* Royal Imtech N.V. was een Nederlands technisch dienstverlenend bedrijf (1993-2015), voortzetting van Internatio-Müller (1970-93).
* Imtech Arena, van 2010 tot 2015 zo genaamd, is het Volksparkstadion (1953 ren./1998? nieuwbouw) van de Hamburger SV.
* Imtech België, in augustus 2015 overgenomen door bouwbedrijf Cordeel (Be) en het bedrijf Agta Record (CH)
* Imtech Marine (1998-2015) was een Nederlands bedrijf, RH Marine is nu, gespecialiseerd in elektrotechnische systeemintegratie.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Imtech en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kınık Höyük (Bilecik)

Kınık Höyük is een archeologische vindplaats in de Turkse provincie Bilecik.
De ruïneheuvel ligt ten zuidwesten van het centrum van Bilecik, 5 km ten noordwesten van het district Pazaryeri, op 300 m van het dorp Kınık. De heuvel is zo'n 4 m hoog en 150 m in diameter.
De vindplaats is ontdekt in 1990 en alleen onderzocht op oppervlaktevondsten door dr. Efe. Hij vond potscherven uit de Midden-Kopertijd aan de westkant en uit het Vroege Brons en een paar uit het 2e millennium v.Chr. aan de oostzijde.
De vondsten uit het Midden-Koper vertonen overeenkomst met het Vinča-aardewerk uit Zuidoost-Europa.
# Pam Pooters

Petrus Antonius Martinus (Pam) Pooters (Amsterdam, 28 augustus 1911 - Zandvoort, 1 oktober 1943) was een Nederlands verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Jeugd

Pam Pooters was het tweede kind van Petrus Antonius Martinus Pooters en Sophia Maria Smit in een gezin met zes kinderen. Zijn vader had een café (de Vriendschap) op de Nieuwmarkt. Toen hij tien jaar was, stierf zijn moeder. Al vroeg was hij maatschappelijk geëngageerd en had communistische sympathieën. Kort na de Duitse inval trouwde hij op 28-jarige leeftijd met de uit het Belgische Etterbeek afkomstige Wilhelmine Claire Weber.

## Verzetsactiviteiten

Aan het begin van de oorlog raakte hij al betrokken bij de verzetsgroep CS-6 (genoemd naar Corellistraat 6 te Amsterdam). Tot deze groep behoorden onder andere ook Gerrit Willem Kastein, Jan Verleun, Reina Prinsen Geerligs, Leo Frijda, Hans Katan, Sape Kuiper, Walter Brandligt, de broers Jan Karel Boissevain en Gideon Willem Boissevain en hun achterneef Louis Boissevain. Pooters gaf aan de jonge leden van deze groep lessen in marxisme. In 1942 vervoerde Pooters in een vrachtwagen van de Amsterdamse Crisisdienst, gewapend met een revolver, Milo Anstadt en diens toenmalige vrouw Lidy naar een volgend onderduikadres.

## Arrestatie en overlijden

Na vele verzetsactiviteiten waaronder liquidaties gingen de Duitsers op zoek naar de leden van de CS-6-groep. De verrader Anton van der Waals slaagde erin om Pooters in een hinderlaag te lokken zodat hij gearresteerd kon worden. Hij kreeg in de gaten dat hij in de val was gelopen en poogde nog te ontvluchten maar werd door de Duitsers neergeschoten. Pooters werd op 1 oktober 1943 in de duinen van Overveen gefusilleerd. Hij is herbegraven op de erebegraafplaats in Overveen.

## Nalatenschap

In Amsterdam is in de Rivierenbuurt een sportcentrum naar hem vernoemd, de Sportzaal Pam Pooters aan de Vechtstraat. Milo Anstadt heeft zijn boek De Verdachte Oorboog opgedragen aan meer dan 40 Nederlanders van niet-Joodse afkomst, onder wie Pam Pooters.

## Familie

Zijn zussen Nel Pooters, Mientje ten Dam-Pooters (1917-2016) en haar latere man Jaap ten Dam waren eveneens actief in het verzet.
* ↑ Milo Anstadt, Kruis of Munt-De Verdachte Oorboog blz. 387-388
* ↑ Biografie Petrus Antonius Martinus Pooters website Eerebegraafplaats te Bloemendaal
* ↑ Ook na de oorlog bleef Mientje ten Dam-Pooters (1917-2016) een verzetsvrouw website Het Parool d.d. 3 februari 2016
# Schweighouse-sur-Moder

Schweighouse-sur-Moder (Duits:Schweighausen an der Moder) is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Haguenau. Schweighouse-sur-Moder telde op 1 januari 2021 5.050 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Schweighouse-sur-Moder bedroeg op 1 januari 2021 9,91 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 509,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

In de gemeente staat het spoorwegstation Schweighouse-sur-Moder.
# Willemsplein

Willemsplein kan verwijzen naar:
* Een plein in Arnhem, zie Willemsplein (Arnhem)
* Een plein in 's-Hertogenbosch, zie Willemsplein ('s-Hertogenbosch)
* Een plein in Rotterdam, zie Willemsplein (Rotterdam)
* Een plein in Tilburg, zie Willemsplein (Tilburg)
* Een plein in Nieuw-Nickerie, Suriname, van naam gewijzigd in Volksplein (Nieuw-Nickerie)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Willemsplein en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dr. Baumannplein 1-3

Dr. Baumannplein 1-3 is een gebouw aan de noordzijde van het plein met een achtergevel aan de Dubbele Buurt in de Nederlandse plaats Halfweg (provincie Noord-Holland). Het gebouw is een gemeentelijk monument. Het staat ook wel bekend onder de naam "Huis ter Hart".
Volgens een plaquette namens de gemeente en ANWB aangebracht op het gebouw werd hier recht gesproken en vergaderd binnen het ambacht Houtrijk en Polanen, dat in juni 1863 (Staatsblad nr. 93 van 1863) samensmolt met gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude, weer later overgegaan in gemeente Haarlemmermeer. Niet alleen had het een ambtelijke functie; er kon ook overnacht worden door reizigers tussen Amsterdam en Haarlem en er werd geveild. Het bestaat in 2022 uit twee bouwlagen onder een schilddak. Het heeft volgens Monumenten in Nederland. Noord-Holland uit 2006 mogelijk een 17e-eeuwse kern; in 1902 werd er fors uitgebreid. Het was eeuwenlang een plaatsaanduiding. Joannes Antonides van der Goes (1647-1684) gebruikte het als zodanig in De Ystroom uit 1671.
De naam "Huis ter Hart" is in de gevel vermeld, maar die vermelding is van recente datum (in 1989 is dat nog niet terug te vinden). Volgens Eliza Laurillard: Op uw’ stoel door uw land (1891), zou de naam teruggaan op een gevelsteen met een afgebeelde hert ten teken dat het jachthuis was van de Heren van Polanen. Volgens Jan ter Gouw en Jacob van Lennep was het al in de 16e eeuw bekend (De uithangteekens uit 1869)
# Groot Terhorne

Groot Terhorne (ook wel: Martena State) was een Friese state tussen Beetgum en Beetgumermolen. De oudste vermelding dateert uit 1496, maar het bestond waarschijnlijk al langer. De state is in 1879 gesloopt. Het terrein waarop de state stond is nu een voetbalveld.

## Geschiedenis

Een van de eerste eigenaren van de state is Hessel van Martena, naar wie de state ook vernoemd is. Wanneer Hessel tijdens een reis naar Jeruzalem op Rhodos sterft, erft zijn dochter Lucia de state. Zij trouwde met Frederick von Grombach, een edelman uit Duitsland, welke samen met Keizer Karel V naar Nederland gekomen was. Maria, de dochter van Lucia erft de state vervolgens, en zij trouwt met Johann Onuphrius zu Schwarzenberg und Hohenlansberg. Maria von Grombach sterft in 1564 en haar man twintig jaar later. Hun zoon Georg Wolfgang erft Terhorne State. Tot 1868 blijft het in het bezit van het nageslacht van Georg.

## Ondergang

Georg Wolfgang Carel Duco baron thoe Schwarzenberg en Hohenlansberg is na 1868 eigenaar van de state wanneer zijn vader is overleden. Zijn vader ontving de Prins van Oranje en koning Willem III toen deze de tuinen van Terhorne State kwamen bekijken. In de jaren daarna gaat het economisch slecht. De inkomsten uit overheids- en diverse andere bestuursfuncties lopen terug. Ook blijkt de verdeling van het grondbezit onder de vier zoons niet gunstig ten opzichte van de financiën van de state. In 1864 is de bibliotheek verkocht, en acht en vijftien jaar later werden er bomen verkocht. Maar de instandhouding van de state blijkt onmogelijk. In 1879 wordt de state voor afbraak geveild en vervolgens gesloopt. Het park werd tot een weiland gemaakt.

## Heden

Momenteel is het een voetbalveld en er is niets meer van de oude state te zien. Wel wordt een wapensteen uit de toegangspoort van de state bewaard in het Fries Museum in Leeuwarden. Ook is de voormalige vijver nog duidelijk zichtbaar in het landschap.
* Toegangspoort in de sneeuw
# Kanton La Possession

La Possession is een kanton van het Franse overzees departement Réunion. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Saint-Paul.
Het kanton omvat uitsluitend de gemeente La Possession.
Bij de herindeling van de kantons ingevolge het decreet van 24 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, werd het kanton niet gewijzigd.
# Plasticiteitsindex

De plasticiteitsindex PI van een grondmonster is het verschil in watergehalte tussen de vloeigrens w$_L$ en de uitrolgrens w$_P$ (de Atterbergse grenzen), of anders gezegd het verschil in watergehalte nodig voor de overgang van een semi-vaste toestand tot een plastische toestand en van plastisch tot de vloeibare toestand:
    PI = w$_L$-w$_P$.
Het geeft de grootte van het gebied (in watergehalte) waarbij de grond zich plastisch gedraagt.
Klei heeft een hoge PI, leem een minder hoge. Grondtypes met een index 0 (maw: geen plastisch gebied: van droog onmiddellijk overgang tot vloeibaar) bevatten meestal geen leem of klei, maar zand.
# Frank Rosen

Frank Rosen (Amersfoort, 16 maart 1946) is een Nederlands beeldend kunstenaar.

## Leven en werk

Rosen werd in 1946 in Amersfoort geboren. Hij volgde de opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Hij was een leerling van Theo Kurpershoek en van Ap Sok. Rosen is werkzaam op meerdere terreinen van de beeldende kunst, onder meer als schilder, etser en beeldhouwer. Daarvoor was hij ook als decorontwerper bij de NOS werkzaam. Hij ontwierp onder meer het decor voor het televisieprogramma Zo Vader, Zo Zoon en was als artdirector betrokken bij de serie Sil de Strandjutter. Hij illustreerde ook boeken van Gertie Evenhuis en van Beccy de Vries. In de publieke ruimte van meerdere plaatsen in Nederland is werk van zijn hand te vinden. Daarnaast ontwierp hij ook het bronzen borstbeeld van Annie M.G. Schmidt voor de Annie M.G. Schmidt-prijs, die jaarlijks wordt toegekend voor het beste theaterlied van het afgelopen jaar.

## Werk in de publieke ruimte (selectie)

* Annie M. G. Schmidt - Kapelle (2009)
* Theaterclown - Hoorn (2004)
* Herman Brood - Zwolle (2001)
* De Toneelspeler (2000)
* Ziekenfondsbode - Amersfoort (1999)
* Het Schaap Veronica - Egmond aan den Hoef (1998)
* Dikkertje Dap - Amsterdam (1995)
* Moeder en kind - Zandvoort (1995)
* Florrie Rodrigo - Amsterdam, Stadsschouwburg (1993)
* Het Schaap Veronica (1998), Egmond aan den Hoef
* Ziekenfondsbode (1999), Amersfoort
* Herman Brood (2001), Zwolle

## Literatuur

* Bromet, Joop [et al.], Frank Rosen - De Zoektocht, Zuid-Oost Beemster, 1991
* Gemeinsame Normdatei: 174264860
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9861 3229
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 090639995
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 68245
* Virtual International Authority File: 243667323
* WorldCat (via VIAF): 243667323
# Haven van Busan

De Haven van Busan is de grootste haven van Zuid-Korea en tevens de zevende grootste containerhaven ter wereld (wereldranglijst 2021, bron: Busan Port Authorities). De haven is gelegen aan de monding van de rivier Nakdong.

## Geschiedenis

De haven van Busan was een chiefdom van Jinhan. De haven heeft verschillende namen gehad:
* In de tweede eeuw na Christus: Geochilsan-guk,
* Vanaf de tiende tot de veertiende eeuw: Pusanpo,
Onder de Joseondynastie besloot de regering in de 15e eeuw, de haven aan te stellen als handelspost waar ook Japanners zich mochten vestigen. Deze nederzetting werd Waegwan genoemd en bleef voortbestaan tot 1876. De haven werd geopend voor Japanse handel in 1876. In 1883 werd de haven geopend voor internationale handel.

### Moderne tijd

Tijdens de Japanse bezetting van Korea werd het een "trading hub" met Japan. De Japanners zelf ontwikkelden de haven en transportroutes naar Japan, China en Rusland. Busan en het op het eiland Jeju gelegen Jeju-Stad zijn de enige steden die nooit in Noord-Koreaanse handen zijn gevallen tijdens de Koreaanse Oorlog. Even werd Busan de tijdelijke hoofdstad van de Republiek Korea. De Verenigde Naties bracht een verdedigingsgebied aan rond de stad in 1950, sindsdien is Busan een autonome stad.

### Opbouw van de haven

De haven van Busan werd voor de eerste maal geopend in 1876, en de Busan Maritieme Organisatie werd in 1883 opgericht.
* 1905 begin van de bouw van de steigers
* 1946 het agentschap van zakelijke aangelegenheden wordt geopend, waar het in 1949 zijn naam verandert naar Busan Maritieme Aangelegenheden Bureau
* 1950 VN-vredesmacht landt in de Haven van Busan
* 1974 Busan begint met een groot haven ontwikkelingsplan
* 1978 passagiersterminal wordt voltooid
* 1995 spoorweg tussen de Shinsundae en de Jasungdae terminal wordt geopend
* 1997 start met project "Busan New Port"

## Karakteristieken

De haven bestaat uit vier moderne havens: de noordelijke-, zuidelijke-, Gamcheon- en Dadaepo-haven. Het heeft een internationale passagiersterminal en zes containerterminals. De haven heeft in totaal 30,8 km kade waaraan 146 schepen tegelijkertijd kunnen aanmeren en een overslagcapaciteit van bijna 300 miljoen ton op jaarbasis.
In 2013 verwerkte de haven 14.306 containerschepen, waarvan 24,3% een gross tonnage (GT) hadden van meer dan 50.000 ton. In totaal verwerkte de haven 17.686 miljoen TEU's en stond hiermee op de vijfde plaats op het vlak van containerverwerking. Het is naar totaal aantal ton vracht eveneens de op acht na drukste zeehaven ter wereld in 2011. De haven heeft een nationaal aandeel van 80% met betrekking tot de containeroverslag.
Overslag containers :
| Jaar | Aantal TEU (×1000) |
| 1995 | 4.019 |
| 2000 | 6.383 |
| 2005 | 11.843 |
| 2010 | 14.194 |
| 2015 | 19.469 |
| 2020 | 21.824 |
| 2021 | 22.706 |
# Geilenkirchener Kreisbahn

De Geilenkirchener Kreisbahn was een 38 km lange spoorlijn in Duitsland, die van Alsdorf via Geilenkirchen naar Tüddern liep. Thans bestaat alleen het 5,5 km lange gedeelte tussen Schierwaldenrath en Gillrath nog; Dit gedeelte is het laatste bewaard gebleven stuk 1000 mm-spoor in Noordrijn-Westfalen en wordt als museumspoorlijn geëxploiteerd onder de naam Selfkantbahn. Opvallend was dat eindstation Tüddern dichter bij het Nederlandse Broeksittard lag dan bij Tüddern, namelijk direct langs de grens met Nederland. Er waren plannen om de lijn door te trekken naar station Sittard (hemelsbreed zo'n drie kilometer verder); dit is om politieke redenen nooit uitgevoerd.
De spoorweg werd op 7 april 1900 opgericht als Geilenkirchener Kreisbahn (GKB). Vanaf de jaren 50 werd het vervoer langzaam afgebouwd, totdat het in 1970 helemaal stopte. Daarna werden de sporen grotendeels opgebroken. De huidige uitbater is de Interessengemeinschaft Historischer Schienenverkehr e.V. (IHS), onder de naam Selfkantbahn rijden er nog treinen op het traject tussen Schierwaldenrath en Gillrath. Opvolger van de Geilenkirchener Kreisbahn was Kreiswerke Heinsberg, dat o.a. busvervoer verzorgde. Later is zij door een fusie opgegaan in WestEnergie und Verkehr. Tot 2014 werd er nog goederenoverslag aangeboden bij station Geilenkirchen. Het bedrijf is in 2015 weer opgesplitst, zodat WestVerkehr nu het busvervoer verzorgt.

## Afbeeldingen

* Locomotief 5 'Regenwalde'
* Locomotief 5 'Regenwalde'
* Compleet treinstel
* Compleet treinstel
* Rolbok voor het vervoer van normaalsporige wagons op het meterspoor van de Kreisbahn
# Wim Anderiesen

Willem Gerardus (Wim) Anderiesen, ook wel aangeduid als Wim Anderiesen sr., (Amsterdam, 27 november 1903 – aldaar, 18 juli 1944) was een Nederlands voetballer.

## Biografie

Samen met zijn broer Henk Anderiesen en Henk Twelker kwam hij in 1925 naar Ajax. Eerder speelde hij op zeventienjarige leeftijd bij Romein in de Amsterdamse Volksvoetbalbond, omdat degene die daar normaal stond geroyeerd was omdat hij zijn contributie niet had betaald. Daarna speelde hij bij 't Gooi. In het dagelijks leven was Wim Anderiesen politieagent. In het seizoen 1928/29 speelde hij voor APGS (Amsterdamse Politie Gymnastiek- & Sportvereniging) dat uitkwam in de derde klasse.
Na dat jaar keerde hij terug bij Ajax. Met enige regelmaat moest hij wedstrijden laten schieten omdat hij dienst had op zondag. Soms nota bene zelfs in het voetbalstadion. Later ging hij aan de slag als portier bij De Nederlandsche Bank, zodat het voetballen zonder problemen doorgang kon vinden.
In totaal speelde Anderiesen 309 officiële wedstrijden (waarvan 230 competitieduels) waarin hij twintigmaal scoorde. Zijn eerste wedstrijd voor Ajax speelde hij op 4 oktober 1925 tegen Feyenoord. Zijn laatste wedstrijd speelde hij op 26 mei 1940 tegen Haarlem. Ook speelde hij met het Nederlands elftal in totaal 46 interlands, een Ajax-record dat pas in 1979 door Ruud Krol werd verbroken.
In 1944 kwam hij in het Amsterdamse Wilhelmina Gasthuis (in de oorlog Wester Gasthuis geheten) op 40-jarige leeftijd te overlijden aan een longontsteking. Hij werd begraven op de Oosterbegraafplaats.
Op 16 mei 1957 opende de gemeente Amsterdam een hofje in de wijk Geuzenveld dat ter nagedachtenis naar hem werd genoemd: het Anderiesenhof. Het was de eerste straat in Amsterdam die naar een Ajacied is genoemd. Na de sloop van de oorspronkelijke bebouwing uit 1957 tussen 2006 en 2008 kwam er nieuwbouw en werd een nieuwe straat vernoemd in Andriesenstraat.
Zijn zoon Wim Anderiesen jr. speelde tussen 1951 en 1961 ook als voetballer voor Ajax.
# Havenmuseum van Duinkerke

De Havenmuseum van Duinkerke (Frans: Musée portuaire de Dunkerque) is een scheepvaartmuseum in de stad Duinkerke, gelegen aan de oude haven, in het Franse Noorderdepartement.

## Geschiedenis

Het binnengedeelte van het Havenmuseum is gevestigd in een oud tabakspakhuis. De Stedelijke gemeenschap van Duinkerke (intercommunale van de stadsregio) heeft in 1974 het gebouw gekocht. Het Havenmuseum werd in 1992 voor het publiek geopend.

## Expositie

In het museum wordt een historisch overzicht gegeven van de stad en vooral van de haven van Duinkerke. De haven ligt op een geografisch en strategisch gunstige plaats, dicht bij Engeland en Het Kanaal met veel scheepvaartverkeer. In de diverse zalen komen diverse aspecten van de haven aan de orde. Het museum trekt zo’n 50.000 bezoekers per jaar.
Voor het museum liggen drie schepen, de driemaster Dutchesse Anne (1901), het lichtschip Sandettié (1947) en de sleepboot Entreprenant (1965). De schepen zijn alleen onder begeleiding te bezoeken. Het museum biedt ook de mogelijkheid de Vuurtoren van Duinkerke te bezoeken.

## Fotogalerij

* Het Havenmuseum in 2008
* 2010 - Het museum gezien vanaf de Duchesse Anne
* Zicht op het museum met de museumschepen Duchesse Anne en Sandettié
* 2008 - Museumzaal die de geschiedenis behandelt van de haven van Duinkerke
* 2008 - Het paneel dat de geschiedenis toelicht van de Duchesse Anne
* 2008 - Presentatie over de Duchesse Anne
* Overzichtsfoto van de museumvloot in 2011
* 2008 - De Guilde voor de Duchesse Anne
* Het lichtschip Sandettié en de sleepboot L'Entreprenant
* De Vuurtoren van Duinkerke met de zee op de achtergrond

## Externe link

* (nl) Website Havenmuseum van Duinkerke