OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jarig van der Wielen

Jarig van de Wielen (Leeuwarden, 24 januari 1880 - Leeuwarden, 7 juli 1950) was een Nederlands avonturier, landbouwer en socialist.
Hij was zoon van Wytske Plantenga en concertzaalhouder Ybe van de Wielen; het echtpaar baatte de "Zaal van der Wielen" (de latere "Concertzaal Schaaf") uit. Hijzelf was getrouwd met Johanna Aleida Eijkman en na haar overlijden hertrouwde hij met Debora Donker. Het echtpaar stond bekend als Oom Jarig/Jarich en tante Deborah. Kunstenaar Ybe van der Wielen, zoon uit het eerste huwelijk werd tijdens Jarigs Amerikaanse periode geboren.
Hij wilde eigenlijk onderwijzer en/of predikant worden en genoot na de gymnasium daartoe enige opleiding, die hij niet zou afmaken. Zijn militaire keuringsrapport meldde nog wel zendeling, kwekeling. Van de Wielen trok van baan naar baan tot ver over de grenzen. Hij probeerde werk te vinden in Frankrijk en Zwitserland en was daarna enige tijd werkzaam bij de Coöperatieve Zuivelfabriek Leeuwarden. Hij was daarbij lid van de Bond van Zuivelarbeiders, waarvoor hij optrad als redacteur en propagandist. Hij werkte vervolgens in de Verenigde Staten (cowboy), Australië (boer en melkbedrijf), Indonesië, Nieuw-Zeeland. Aansluitend hielp hij mee de Veluwe te ontginnen en probeerde er een conferentieoord van de grond te krijgen, maar trok toch weer naar de Verenigde Staten.
Vanaf 1916 was hij weer werkzaam in Nederland en werd secretaris-penningmeester van de Landarbeidersbond. Vanaf 1920 begon hij vanaf zijn woonschuit met de ontwikkeling van buurtschap Allardsoog met haar heidevelden, alwaar hij met hulp van werklozen via een werkverschaffingsmaatschappij een buurthuis bouwde. In dat buurthuis vonden praatavonden plaats die later zouden leiden tot de oprichting van de Volkshogeschool; een type school die navolging kreeg binnen Nederland. In 1938 volgde een werkplaats, die later omgebouwd werd tot Landbouw-Huishoudschool.
Hij was ook enige tijd gemeenteraadslid en wethouder in Opsterland voor de Van der Wielen-groep.
In juni 1950 werd hij vanwege zijn werkzaamheden onderscheiden met de Zilveren Anjer; hijzelf kon daar vanwege ziekte niet bij zijn, zijn vrouw nam de onderscheiding vanwege zijn cultureel pionierswerk in ontvangst. Bakkeveen kent een Jarig van der Wielenwei.
Hij overleed na een operatie in het Diaconessenziekenhuis te Leeuwarden. Hij werd te Bakkeveen begraven. Neef Hendrik Gerardus Wilhelmus (Henk) van der Wielen (1930-1990), die al vanaf het begin bij de Volkshogeschool betrokken was zetten het werk van zijn oom tot aan zijn pensioen in 1968 voort. Ook eerdergenoemde zoon Ybe was er nog lang bij betrokkken.
* Redactie, Zilveren Anjers uitgereikt. Algemeen Handelsblad (28 juni 1950). Geraadpleegd op 30 oktober 2024 – via delpher.nl.
* Redactie, Oom Jarich overleden. Leeuwarder Courant (8 juli 1950). Geraadpleegd op 30 oktober 2024 – via delpher.nl.
* Redactie, Oom Jarig overleden. Heerenveensche Koerier (8 juli 1950). Geraadpleegd op 30 oktober 2024 – via delpher.nl.
* Weduwe, Familieberichten: Bericht van overlijden. Leeuwarder Courant (8 juli 1950). Geraadpleegd op 30 oktober 2024 – via delpher.nl.
* Nivon over Allardsoog (geraadpleegd 30 oktober 2024)
# Lucas Janszoon Waghenaer

Lucas Janszoon Waghenaer (Enkhuizen, 1533/1534 — aldaar, 1605/1606) was een Noord-Nederlands stuurman en werd beroemd als cartograaf. Hij heeft verschillende zeekaarten en zeemansgidsen gemaakt en samengewerkt met zijn beroemde stadsgenoot Jan Huygen van Linschoten. Ook gaf hij in Enkhuizen les in de zeevaartkunde.
Zijn Spieghel der Zeevaerdt uit 1584 is leidinggevend geweest voor de zee-cartografie. Het werd door Christoffel Plantijn tijdens zijn periode in Leiden voor het eerst gedrukt en uitgegeven. Voor het eerst werd er naast de notering van diepten en afbeelding van kustsilhouetten gebruikgemaakt van standaardsymbolen voor ankerplaatsen, gevaren onder water, bakens, kapen en boeien. De kaarten werden gegraveerd door de broers Lucas en Johannes van Doetecum. Het was een zeer succesvolle, vrij luxe uitgave in folioformaat die niet echt bedoeld was voor gebruik aan boord.
In 1588 kwam er een uitgave uit in Engeland: The Mariners Mirrour. Hiervoor werden de kaarten gekopieerd door Jodocus Hondius en Theodoor de Bry. Deze atlas werd zo populair dat zeekaarten en atlassen er voortaan “Waggoner” genoemd werden.
Om de minder kapitaalkrachtigen tegemoet te komen verscheen in 1592 de Thresoor der Zeevaert en in 1598 het Enchuyser zee-caert-boeck, een uitgave met kleinere afmetingen die wel op zee gebruikt werd en waarvan slechts weinig exemplaren bewaard zijn gebleven.
* Titelpagina 1e deel Spiegel der Zee-vaert
* Golf van Biscaien
* Zeeusche Eijlanden
* Monding van de Theems
* Embden tot Vlaenderen
# Wapen van Dessel

Het wapen van Dessel is het heraldisch wapen van de Antwerpse stad Dessel. Het wapen werd op 28 mei 1956 per koninklijk besluit aan de gemeente toegekend. Het wapen is op 16 februari 1993, eveneens per koninklijk besluit, in gebruik herbevestigd. Bij de herbevestiging is de beschrijving van het wapen in details aangepast.

## Blazoenering

De blazoenering van het wapen van Dessel luidt als volgt:
   In sabel een uitgeschu[l]pt schuinkruis van goud. Het schild geplaatst voor een Sint-Pieter houdende in de rechterhand een sleutel en in de linkerhand een gesloten boek, en gehouden rechts door een leeuw en links door een griffioen, beide van goud.
Het wapen is zwart van kleur, met daarop een andreaskruis dat als het ware ingesneden is. Achter het schild staat de heilige Petrus met de sleutels van de hemelpoort in zijn rechterhand. In tegenstelling tot de beschrijving heeft hij op de officiële tekening er twee vast en in zijn linkerhand houdt hij (hoewel dus wel beschreven) géén boek vast, deze hand is leeg. Aan de rechterzijde van het schild staat een leeuw en aan de linkerzijde een griffioen. De heilige, leeuw en griffioen zijn alle drie goudkleurig.

## Geschiedenis

Gedurende het hele ancien régime behoorde Dessel tot de heerlijkheid Voogdij Mol, Balen en Dessel. In Mol zat het bestuur van de heerlijkheid. Het bestuur bestond uit zeven schepenen, waarvan er één uit Dessel kwam. Gedurende de 15e, 16e en 17e eeuw gebruikte de schepenbank een zegel met daarop staande Sint Pieter. Na verloop van tijd werden ook de wapens van de heren van de Voogdij naast Sint Pieter op een of twee schilden afgebeeld. In de 16e eeuw werd het burgerlijke bestuur verplaatst naar Dessel. De schepen die in Mol zitting had, werd hoofd van de bestuurszaken in Dessel. Hierna ging Dessel een eigen zegel voeren: een griffioen met in een van de poten twee, drie of vier gekruiste pijlen. Vanaf 1693 gebruikte de Voogdij een zegel met daarop het uitgeschulpte schuinkruis. Het schild wordt gehouden door een griffioen en een leeuw en staat voor Sint Pieter. Dit wapen is gelijk aan dat van de familie Roelants, dat gedurende de 17e eeuw het bewind over de Voogdij voerde.

## Vergelijkbare wapens

Het wapen van Dessel is te vergelijken met de volgende wapens:
* Het wapen van Balen
* Het wapen van Mol
# Jelle Hermus

Jelle Hermus is een Nederlands auteur en podcaster van het platform soChicken.
Hermus groeide op in Spijkenisse. Na zijn middelbareschooltijd studeerde hij Communicatie & Multimedia Design. In 2004 startte hij met soChicken als een van de eerste Nederlandse podcasts. De podcast en website werden een zodanig succes dat Hermus in 2007, na afronding van zijn studie, besloot om soChicken om te vormen tot een breder online-platform. Voor soChicken ontving Hermus meerdere jaren op rij de prijs voor beste en populairste website in de categorie gezondheid.
In 2017 publiceerde Hermus zijn eerste boek, Steeds leuker, dat in week 47 van dat jaar het op een na best verkopende boek van Nederland werd. In 2018 werd het uitgeroepen tot het beste spirituele boek van het jaar. In 2019 volgde Leven met wind mee, dat de eerste plaats behaalde in de Bestseller 60.
# Fluitneushoornvogel

De fluitneushoornvogel (Bycanistes fistulator) is een neushoornvogel die voorkomt in West-Afrika. Het is de kleinste uit het geslacht Bycanistes.

## Beschrijving

De fluitneushoornvogel is 50 cm lang, een zwart met witte neushoornvogel die een beetje lijkt op de bonte tok, maar de fluitneushoornvogel heeft een zwaardere snavel en is meer gedrongen. De vogel is zwart van boven en ook de kop, hals en borst zijn zwart. De stuit is wit en ook op de vleugels en de staart is wit en de hoeveelheid wit varieert per ondersoort en regio. Een opvallend kenmerk is het geluid. Het is een luidruchtige vogel die luide hinnikende geluiden voortbrengt en een doordringend fluitend piep-piep-piep.

## Verspreiding en leefgebied

De fluitneushoornvogel komt voor in voornamelijk West- en Midden- van Senegal tot Guinee-Bissau oostelijk tot de Centraal-Afrikaanse Republiek en zuidelijk tot in het noorden van het Kongogebied. Het leefgebied is goed ontwikkeld bos tot in savannegebieden. De vogel is afhankelijk van de aanwezigheid van hoge bomen.
De soort telt 3 ondersoorten:
* B. f. fistulator: van Senegal en Gambia tot westelijk Nigeria.
* B. f. sharpii: van zuidoostelijk Nigeria tot noordelijk Angola.
* B. f. duboisi: van de Centraal-Afrikaanse Republiek tot centraal en oostelijk Congo-Kinshasa en westelijk Oeganda.

## Status

De fluitneushoornvogel staat als "niet bedreigd" op de internationale rode lijst.
* 1 2 (en) Fluitneushoornvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Serle, W. et al., 1977. A field guide to the birds of West Africa. Collins, London. ISBN 9780002192040.
* Geluid van een fluitneushoornvogel op xeno-canto.org
# Grijsoorneushoornvogel

De grijsoorneushoornvogel (Bycanistes subcylindricus) is een neushoornvogel die voorkomt in West- en Midden-Afrika.

## Beschrijving

De grijsoorneushoornvogel is 69 tot 76 cm lang. Deze neushoornvogel heeft een zwart en vuilwit gekleurde snavel en "hoorn" de armpennen van de vleugel zijn wit en zijn zichtbaar als een brede witte band, vooral goed zichtbaar als de vogel zit of vliegt.

## Verspreiding en leefgebied

De grijsoorneushoornvogel komt voor Zuid-Soedan via Oeganda tot aan Ivoorkust en ook een geïsoleerde populatie in het noorden van Angola. Het leefgebied bestaat uit uitgestrekt tropisch bos.
De soort telt 2 ondersoorten:
* B. s. subcylindricus: van Sierra Leone tot westelijk Nigeria.
* B. s. subquadratus: van oostelijk Nigeria tot westelijk Kenia, noordwestelijk Tanzania en oostelijk Congo-Kinshasa, maar ook noordelijk Angola.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd en het verspreidingsgebied is groot daarom is er geen aanleiding te veronderstellen dat de soort bedreigd wordt in zijn voortbestaan en staat de grijsoorneushoornvogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Grijsoorneushoornvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Williams, J.G. & N. Arlott, 1986. A field guide to the birds of east Africa. Collins, London. ISBN 9780002 191791
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Black-and-white-casqued Hornbill op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Mindanaoneushoornvogel

De mindanaoneushoornvogel (Penelopides affinis) is een neushoornvogel die voorkomt in de regenwouden in het zuiden van de Filipijnen

## Kenmerken

De mindanaoneushoornvogel wordt ongeveer 53,5 centimeter lang met een spanwijdte van zo'n 22,5 centimeter. De soort is samen met de luzonneushoornvogel en de mindoroneushoornvogel de kleinste in de Filipijnen voorkomende neushoornvogelsoort. Het mannetje is makkelijk te herkennen aan de vaalwitte kop, zijkanten van de nek, onderkant hals en borst. De buik en flanken zijn in tegenstelling tot de visayanneushoornvogel vaalgeel in plaats van donkerrood. De rug en vleugels zijn bruin tot zwart met wat donkerrood daardoorheen. De staart is wit tot donkerrood met aan het eind een zwarte band. Het vrouwtje is grijsbruin tot zwart.
De mindanaoneushoornvogel is net als alle neushoornvogels een luidruchtige vogel die in paren of in groepjes leeft. De soort vliegt door afwisselend met de vleugels te klappen en te zweven.

## Voedsel

Het dieet van de mindanaoneushoornvogel bestaat voornamelijk uit fruit. Ze eten ook wel insecten, kevers, mieren en heel soms wormen.

## Voortplanting

De mindanaoneushoornvogel plant zich voort in de maand mei. Het vrouwtje legt daarbij zo'n 3 eieren, waarbij ze zichzelf inbouwt in haar nest tijdens het uitbroeden van de eieren.

## Verspreiding en leefgebied

Er worden twee ondersoorten onderscheiden:
* P. affinis affinis op de eilanden Dinagat, Mindanao en Siargao
* P. affinis basilanica op het eiland Basilan
* De samarneushoornvogel (P. samarensis) wordt door BirdLife International als een derde ondersoort beschouwd.
Het leefgebied bestaat uit primair regenwoud en bosranden tot zo'n 1500 meter boven zeeniveau.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. De mindanaoneushoornvogel gaat in aantal achteruit door ontbossing. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de soort als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
* 1 2 (en) Mindanaoneushoornvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Palawanneushoornvogel

De palawanneushoornvogel (Anthracoceros marchei) is een neushoornvogel die voorkomt in de regenwouden van de provincie Palawan in het zuidwesten van de Filipijnen. Het is op dit eiland een endemische vogelsoort.
De lokale naam op Palawan voor deze vogelsoort is Talusi.

## Algemeen

Bij deze soort neushoornvogel lijkt het mannetje, in tegenstelling tot bij de meeste andere soorten, erg op het vrouwtje. De palawanneushoornvogel is geheel zwart, waarbij zijn bovenkant een enigszins groene gloed heeft. De staart is wit van kleur. De snavel is ivoorwit met een zwarte vlek aan de onderkant bij het begin. De huid rond de ogen is kaal. De iris is bruin en de poten donkergrijs.
Een mannetje kan inclusief staart zo'n 71,5 centimeter worden met een vleugellengte van 30 centimeter. Een vrouwtje wordt zo'n 61 centimeter met een vleugellengte van 26,5 centimeter.
De palawanneushoornvogel is net als alle neushoornvogels een luidruchtige vogel die in groepjes leeft.

## Verspreiding en leefgebied

De palawanneushoornvogel komt nog voor op de eilanden Balabac, Busuanga, Calauit, Culion en Palawan in het zuidwesten van de Filipijnen. Het is de enige neushoornvogelsoort die voorkomt in de Palawan biosfeerreservaat dat in 1990 is ingesteld. In 2008 maakte de IUCN melding van circa tien locaties, waaronder kleine eilandjes in de buurt van de grotere eerder genoemde eilanden, waar palawanneushoornvogels nog in redelijke hoeveelheden aanwezig zijn. De totale populatie werd geschat tussen de 20.000 en 50.000 volwassen individuen.
Het leefgebied van de vogels is regenwoud maar zij worden ook waargenomen in secundair bos, heuvellandbos tot een hoogte van 900 m boven de zeespiegel, plantages met bomen en mangrove. De aanwezigheid van grote bomen is echter een belangrijke levensvoorwaarde. Op de eilanden Culion, Balabac and Busuanga vindt op grote schaal ontbossing plaats en er zijn ook concessies voor mijnbouw verleend. Daarnaast bestaat er nog jacht op deze neushoornvogel of worden nestbomen uitgehaald omdat de jonge vogels waarde hebben op de (illegale) huisdiermarkt. Daarom staat de palawanneushoornvogel als "kwetsbaar" op de internationale Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Palawanneushoornvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
# Trompetneushoornvogel

De trompetneushoornvogel (Bycanistes bucinator syn. Ceratogymna bucinator) behoren tot de familie van neushoornvogels (Bucerotidae) uit Oost- en Centraal-Afrika.

## Beschrijving

Een volwassen trompetneushoornvogel meet gemiddeld 61 tot 66 cm en is daarmee een van de grotere zwart-witte neushoornvogels in Afrika. Opvallend is de witte borst en de grote vuilwitte snavel. Vooral het mannetje heeft een opvallend grote "hoorn" op de bovensnavel.

## Leefwijze

De dieren voeden zich in hoofdzaak met allerhande vruchten, maar ook met insecten en dergelijke, die ze in de bomen aantreffen.

## Verspreiding en leefgebied

Ze leven in kleine groepjes in de dichtbeboste gebieden van Angola, Botswana, Boeroendi, Kongogebied, Kenia, Malawi, Mozambique, Namibië, Zuid-Afrika, Tanzania, Zambia en Zimbabwe.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort bedreigd wordt in zijn voortbestaan, daarom staat de trompetneushoornvogel als "niet bedreigd" op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Trompetneushoornvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Williams, J.G. & N. Arlott, 1986. A field guide to the birds of east Africa. Collins, London. ISBN 9780002 191791
* Aviornis: Informatie over de Trompetneushoornvogel
# Von der Deckens tok

Von der Deckens tok (Tockus deckeni) is een neushoornvogel die voorkomt in Oost-Afrika. De naam is een eerbetoon aan de Duitse ontdekkingsreiziger Karl Klaus von der Decken (1833-1865), die de vogel ontdekte tijdens zijn expeditie op de Kilimanjaro.

## Beschrijving

Von der Deckens tok is 43-51 cm lang. Het is een neushoornvogel met een witte borst en egaal zwarte vleugels, dus zonder stippels of strepen. Het mannetje heeft een helder rode snavel met een ivoorkleurig uiteinde; de snavel van het vrouwtje is zwart.
* Vrouwtje
* Mannetje

## Verspreiding en leefgebied

Von der Deckens tok komt voor in een aantal landen van Oost-Afrika, met name van Ethiopië en Somalië tot centraal Tanzania. Het is een typische soort van de drogere gebieden van Kenia. Het leefgebied bestaat uit droog struikgewas, open bosgebieden met Acacia's en rivierbegeleidend bos. Het geluid, een voortdurend "wot, wot......" is karakteristiek voor dit type landschap.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als wijdverspreid en plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Von der Deckens tok op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Williams, J.G. & N. Arlott, 1986. A field guide to the birds of east Africa. Collins, London. ISBN 9780002 191791
# Wigstaarttok

De wigstaarttok (Ocyceros birostris) is een neushoornvogel die voorkomt in India.

## Beschrijving

De wigstaarttok is 60 cm lang. Het mannetje heeft een donkere snavel met een grote, puntige "hoorn" en het vrouwtje een vuilgele snavel met wat zwart aan de ondersnavel en ook op de betrekkelijk kleine hoorn. Beide seksen zijn geheel grijs, op de buik en borst iets lichter dan van boven.
* Onvolwassen vogel of vrouwtje
* Mannetje

## Verspreiding en leefgebied

De wigstaarttok komt in het heuvelland aan de voet van de Himalaya westelijk tot aan Indus en oostelijk tot aan de delta van de Ganges. Het is een vogel van open landschappen tot ongeveer 1400 m boven de zeespiegel. De wigstaarttok wordt als een van de weinige neushoornvogels ook waargenomen in verstedelijkt gebied in bomenrijen langs wegen en lanen.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort bedreigd wordt in zijn voortbestaan, daarom staat de wigstaarttok als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Wigstaarttok op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zilveroorneushoornvogel

De zilveroorneushoornvogel ook wel zilverwangneushoornvogel (Bycanistes brevis synoniem: Ceratogymna brevis) is een neushoornvogel die voorkomt in Midden- en Oost-Afrika.

## Beschrijving

De zilveroorneushoornvogel is 75 - 80 cm lang met een opvallend grote snavel en "hoorn" op de bovensnavel. Bij het mannetje is deze hoorn groot en is de snavel vuilwit gekleurd, de snavel van het vrouwtje is minder opvallend en gelig van kleur. Verder heeft zij rond het oog een naakte rode huid. Beide seksen hebben zilvergrijze veren op de wangen en de rest van de kop en verder zijn ze iridiserend zwart. De vleugels zijn helemaal zwart maar de onderkant van de rug en de stuit, verder de "dijen" (feitelijk de tibia), de onderbuik en de uiteinden van (alleen) de buitenste staartpennen zijn contrasterend wit.

## Leefwijze

Ze leven meestal in paren, maar kunnen op gemeenschappelijke slaapplaatsen groepen van honderden vogels vormen. De zilveroorneushoornvogel foerageren op wilde vruchten, insecten, kleine vogels, knaagdieren, kleine reptielen en duizendpoten.

## Voortplanting

Ze broeden in september en oktober (zuidelijke lente) en de legselgrootte is één tot drie eieren, die 40 dagen lang worden bebroed. De jonge blijven daarna nog ongeveer 80 dagen bij de ouders.

## Verspreiding en leefgebied

De zilveroorneushoornvogel komt voor van Zuid-Ethiopië en Zuid-Somalië en Oost-Kenia en Tanzania tot aan Malawi, Zimbabwe en Zuid-Afrika. In Zimbabwe wordt de vogel bedreigd door aantasting van het leefgebied. Het voorkomen in Zuid-Afrika is marginaal, maar plaatselijk in het noorden is de vogel nog redelijk algemeen. De leefgebieden zijn tropische bossen met hoge bomen.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. De vogel is plaatselijk algemeen maar heeft grofkorrelig verspreidingspatroon. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat de zilveroorneushoornvogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

## Foto's

* Mannetje
* 1 2 (en) Zilveroorneushoornvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Serle, W. et al., 1977. A field guide to the birds of West Africa. Collins, London. ISBN 9780002192040.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Silvery-cheeked Hornbill op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Brett Dalton

Brett Dalton (San Jose, 7 januari 1983) is een Amerikaanse acteur.

## Carrière

Dalton maakte in 2007 zijn debuut als acteur met de televisiefilm Nurses. Daarna studeerde hij af in beeldende kunst aan de Yale-universiteit, waar hij in 2011 zijn mastergraad behaalde. In november 2012 werd Dalton gecast voor de rol van agent Grant Ward in televisieserie Agents of S.H.I.E.L.D. Daarvoor speelde hij gastrollen in de televisieseries Blue Bloods en Army Wives. In 2013 speelde Dalton de rol van Robert Todd Lincoln in de door Tony en Ridley Scott geproduceerde film Killing Lincoln.

## Filmografie

| Jaar | Titel | Rol | Opmerking |
| 2007 | Nurses | Dr. Kurt Taylor | tv-film |
| 2010 | 1:00am Games | Travis | korte film |
| 2012 | Blue Bloods | Phillip Gibson | aflevering: "Collateral Damage" |
| 2012 | Army Wives | Beach Runner | aflevering: "Fatal Reaction" |
| 2013 | Killing Lincoln | Robert Todd Lincoln | tv-film |
| 2013 | Beside Still Waters | James | postproductie |
| 2013–2018 | Agents of S.H.I.E.L.D. | Agent Grant Ward | tv-serie |

## Video Games

| Jaar | Titel | Rol | Opmerking |
| 2015 | Until Dawn | Mike | Hoofdrol |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Brett Dalton op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Meet the Cast: Brett Dalton.. Gearchiveerd op 25 augustus 2013. Geraadpleegd op 27 november 2013.
* Gemeinsame Normdatei: 1144554454
* Library of Congress Control Number: no2014154952
* Virtual International Authority File: 311781838
* WorldCat (via VIAF): 311781838