OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Albert De Bunne

Albert De Bunne (Brussel, 13 november 1896 - onbekend) was een Belgisch wielrenner.

## Carrière

De Bunne werd in 1919 Belgisch kampioen op de weg bij de amateurs. Het jaar nadien nam hij deel aan de Olympische Spelen van 1920 in Antwerpen. Hij werd op de weg, een individuele tijdrit over 175 km, vijfde. Samen met de Belgische ploeg haalde hij brons in de landenrangschikking. In de ploegenachtervolging werd hij vierde. Op het Belgisch kampioenschap op de weg voor amateurs werd hij tweede. Na dit kampioenschap stapte hij over naar de onafhankelijken. In die categorie werd hij in 1921 Belgisch kampioen sprint. In 1922 verlengde hij deze titel.
Na enkele jaren bij de beroepsrenners werd hij vanaf 1925 terug amateur. in 1926 werd hij Belgisch kampioen bij de amateurs. Het jaar nadien kon hij deze titel verlengen. Vanaf 1928 probeerde hij het ook als stayer. In april van dat jaar werd hij na een training door automobilist aangereden en zwaargewond naar het ziekenhuis gebracht. De volgende jaren nam hij nog verschillende keren deel aan de Belgische kampioenschappen sprint bij de beroepsrenners, maar haalde daarbij nooit een medaille. Zo werd hij in 1932 al uitgeschakeld in de herkansingen van de eerste ronde.
Na zijn actieve carrière werd De Bunne actief als gangmaker.

## Palmares
### Weg

* 1919: 1 BK amateurs
* 1920: 5e OS in Antwerpen - 4:45.23,4
* 1920: 3 OS in Antwerpen (landenklassement) - 19:28.44,4
* 1920: 1 Brussel-Namen amateurs
* 1920: 2 BK amateurs
* 1920: 1 Omloop van het Haspengouw onafhankelijken

### Piste

* 1920: 4e Ploegenachtervolging OS in Antwerpen - 5.20,4
* 1921: 1 BK Sprint onafhankelijken
* 1922: 1 BK Sprint onafhankelijken
* 1926: 1 BK Sprint amateurs
* 1927: 1 BK Sprint amateurs
* (en) Profiel van Albert De Bunne op olympedia.org
* ↑ Register van de burgerlijke stand van Brussel, geboorteakte 4046, 14 november 1896
* ↑ (fr) Cyclisme - A la LVB, La Meuse, 13 oktober 1919, blz. 5
* ↑ (fr) JO 2016: Greg Van Avermaet offre au cyclisme belge la 25e médaille de son histoire, Le Soir, 6 augustus 2016
* ↑ Het fiasco van Garden City: plaats voor 15.000 fans in velodroom in Wilrijk, slechts honderden kwamen opdagen' Gazet van Antwerpen, 10 augustus 2020
* ↑ (fr) Cyclisme - Le championnat de Belgique sur route amateurs, La Dernière Heure, 30 augustus 1920, blz. 3
* ↑ (fr) Les championnats cycliste de Belgique, Le Soir, 15 juni 1921, blz. 3
* ↑ De snelheidskampioenschappen van België, De Standaard, 12 juni 1922, blz. 3
* ↑ (fr) Albert Debunne est requalifié amateur, La Nation Belge, 31 december 1924, blz. 4
* ↑ De snelheidskampioenschappen van België, Sportwereld, 4 juni 1926, blz. 4
* ↑ Wielrennen - de kampioenschappen van België, Het Laatste Nieuws, 9 mei 1927, blz. 7
* ↑ Kronijk uit Groot-Brussel, Sportwereld, 28 april 1928, blz. 2
* ↑ (fr) Le championnat de Belgique des Professionels, L’Indépendance Belge, 20 juni 1932, blz. 5
* ↑ Brusselsche Sprokkelingen, Sportwereld, 9 oktober 1934, blz. 2
# August Brants

August Brants (Munsterbilzen, 27 januari 1912 - Bilzen, 3 januari 1982) was een Belgisch Vlaams-nationalistisch politicus voor het VNV.

## Levensloop

Brants huwde en kreeg vier kinderen. In mei 1940 behoorde hij tot de groep "staatsgevaarlijken' die naar Frankrijk werden gedeporteerd. Op 12 november 1941 werd hij, hoewel geen gemeenteraadslid, aangesteld als burgemeester van Aartselaar, een mandaat dat hij uitoefende tot 1944. Hij volgde Jef Ceulemans (Katholiek Verbond van België) op nadat deze omwille van de ouderdomsverordening (Überalterungsverordnung) ontslag diende te nemen. Zijn aanstelling was een kenmerkend voorbeeld van een Nieuwe Ordebenoeming tijdens de Duitse bezetting gedurende de Tweede Wereldoorlog.
Zo kreeg zijn kandidatuur zonder verdere duiding voorrang vanwege gouverneur Jan Grauls (na een onmiddellijke "Genehmigung" (goedkeuring) door "Stadtkommissar der deutschen Militärverwaltung" in Antwerpen Walter Delius) op deze van de eerste schepen, alsook andere - door de Antwerps burgemeester Leo Delwaide - aangebrachte katholieke kandidaten. Dit was opmerkelijk aangezien hovenier Brants, die een lager mandaat binnen de Nationale Landbouw- en Voedingscorporatie (NLVC) bekleedde, geen gemeenteraadslid was.
In het kabinetsarchief van toenmalig gouverneur Grauls werd een schrijven van 8 april 1941 gevonden, dat de aanstelling van Brants duidelijk binnen de collaboratie circuleert. Zo werd in de brief het hele schepencollege van Aartselaar als 'totaal onbevoegd' omschreven en gesteld: al onze gemeentebonzen zijn van een laag kleurpolitiek gehalte, zoodat ze geen de minste waarborg geven op volksch-nationaal noch op administratief gebied. Betreffende burgemeester Ceulemans werd in het schrijven daarnaast gesteld: "zijn maçonnieke en anti-klerikale drijverijen worden door niemand in vraag gesteld zonder gewag te maken van zijn volksvreemde, belgicistische en laag-liberalistische kuiperij. En dit in een tijd dat men spreekt van het marcheeren der Vlaamsch-nationale elementen." Ten slotte verwees de schrijver naar de deportatie van Brants in mei 1940 en bepleitte een totale zuivering van het college, met inbegrip van de gemeentesecretaris o.l.v. Brants.
* ↑ Ontslag Jozef Ceulemans. Voorstelling kandidaten. Aug. Brants, tot burgemeester benoemd, Inventaris van het Archief van de provincie Antwerpen: burgemeesters (1797-1975). Gearchiveerd op 16 augustus 2016.
* ↑ Oorlogsburgemeesters 40/44: Lokaal bestuur en collaboratie in België, Nico Wouters, Lannoo; Tielt, 2004, ISBN 90 209 57589
# René Retèl

René Retèl (Den Haag, 2 maart 1949) is een Nederlands acteur. Hij is een zoon van acteur Jan Retèl en actrice Elisabeth Andersen en de halfbroer van actrice Sjoera Retèl: de dochter van Jan Retèl en Sigrid Koetse.
Begin 1990 was Retèl voor het eerst te zien in de ziekenhuisserie Medisch Centrum West. Hij speelde hierin de rol van Sjaak Zijdeveld.

## Rollen

* De kassière - Man met Lange Regenjas (1989)
* Medisch Centrum West - Sjaak Zijdeveld (Afl. De minnaar, 1990)
* Diamant - Advocaat van Doorn (1990)
* Onderweg naar Morgen - Dr. Steven Ansingh (1994-1995)
* Coverstory - Dokter Otten (1993, 1995)
* Flodder - Nare Buurman (aflevering Korte Metten, 1993), Kunstkenner (aflevering Vossejacht, 1999)
* Westenwind - Hank Doorman (1999)
* Wet & Waan - Dokter Lietaart (2001)
* Doei - Lennart (2001)
* Goede tijden, slechte tijden - Gerry de Swaan (1991) / Jeroen Spakenburg (1995) / Casper Verburg (2002)
* Lotte - Guus Oosthof (2006)
* De Scheepsjongens van Bontekoe - Predikant (2007)
* Het Huis Anubis - Piere Marrant oom van Fabian. (2006, 2007-2009)
* Flikken Maastricht - Clemens van Brinkhorst (aflevering 'Huis en haard' 2010)
* 10 voor 12 - Remco (2012)
* De Spa - Notaris Kruiswijk (2017)
* Het jaar van Fortuyn - Ferry Hoogendijk (2022)
* Een moord kost meer levens - Psycholoog Van Nunen (2023)

## Externe link

* (en) René Retèl in de Internet Movie Database
# Mulyorejo (Balen)

Mulyorejo is een bestuurslaag in het regentschap Bojonegoro van de provincie Oost-Java, Indonesië. Mulyorejo telt 1501 inwoners (volkstelling 2010).
# Full Metal Jacket (I Wanna Be Your Drill Instructor)

Full Metal Jacket (I Wanna Be Your Drill Instructor) is een nummer van de Amerikaanse filmcomponist Abigail Mead en de Amerikaanse acteur Nigel Goulding uit 1987. Het is afkomstig van de soundtrack van de film Full Metal Jacket.
Het nummer draait om het personage Hartman uit de film, een harde, autoritaire, grofgebekte en meedogenloze drilinstructeur gespeeld door R. Lee Ermey. De plaat flopte in Amerika, maar bereikte in enkele Europese landen wel de hitlijsten. In de Nederlandse Top 40 was het bijvoorbeeld zeer succesvol met een 6e positie, terwijl het in de Vlaamse Radio 2 Top 30 nog succesvoller was met een 4e positie.

## Tracklijst

* 7"
* "Full Metal Jacket (I Wanna Be Your Drill Instructor)" - 3:57
* "Sniper" - 3:15
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Radio 2 Top 30
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Duitsland
* ↑ Ierland
* ↑ Nieuw-Zeeland
* ↑ Zweden
# Copa Espírito Santo de Futebol

De Copa Espírito Santo de Futebol is de staatsbeker voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Espírito Santo. De competitie werd georganiseerd door de FES. De kampioen plaatste zich voor de Copa do Brasil van het daaropvolgende jaar, sinds 2015 plaats de winnaar zich voor de Copa Verde van het daaropvolgende jaar.

## Winnaars

* 2003 - Estrela do Norte
* 2004 - Estrela do Norte
* 2005 - Estrela do Norte
* 2006 - Vilavelhense
* 2007 - Jaguaré
* 2008 - Desportiva Capixaba
* 2009 - Vitória
* 2010 - Vitória
* 2011 - Real Noroeste
* 2012 - Desportiva Ferroviária
* 2013 - Real Noroeste
* 2014 - Real Noroeste
* 2015 - Espírito Santo
* 2016 - Rio Branco
* 2017 - Atlético Itapemirim
* 2018 - Vitória
* 2019 - Real Noroeste
* 2020 - Geannuleerd vanwege de coronapandemie
* 2021 - Nova Venécia
* 2022 - Vitória
* 2023 - Serra
* 2024 - Porto Vitória
# Segneri

Segneri is een metrostation in de Italiaanse stad Milaan dat is geopend op 12 oktober 2024.
# Alk jaarboeken

De serie Alk jaarboeken is een jaarlijks verschijnende boekenreeks over verschillende vervoerskundige onderwerpen waarin een overzicht van het voorafgaande jaar en blik op het komende jaar en de toekomst in schrift. De boeken zijn rijkelijk geïllustreerd in zwart-wit en in kleur. De nadruk ligt hierbij op de foto's met korte verklarende teksten. De jaarboeken worden uitgeven door Uitgeverij De Alk, een Nederlandse uitgeverij gevestigd in Sint Pancras die onder meer boeken uitgeeft met als specialisatie vervoer. De boeken worden geschreven door verschillende schrijvers met kennis van het betreffende onderwerp. De boeken verschijnen meestal in de tweede helft van november van het voorafgaande jaar.
De boeken die variëren in omvang geven een overzicht van de ontwikkelingen op het betreffende gebied in Nederland, Europa en soms ook elders op de wereld of daarbuiten. Oorspronkelijk waren de boeken van een kleiner formaat, hadden vrijwel alleen zwart-wit foto's en telde minder bladzijden dan tegenwoordig. In 2024 verschijnen de volgende jaarboeken bij de Alk:
* Alle auto's 2025 - Ad op de Weegh - Arnoud op de Weegh (voorheen Henri Stolwijk, Huub Dubbelman en Ric van Kempen)
* Luchtvaart 2025 - R. Vos
* Motoren 2025 - R. Vos
* Spoorwegen 2025- Richard Latten (voorheen Gerrit Nieuwenhuis), 46e editie, jaarboeken verschijnen sinds 1978
* Trams 2025 - Bas Schenk - Maurits van den Toorn (voorheen Gerard Stoer), 46e editie, jaarboeken verschijnen sinds 1979
Ook verschenen in het verleden de jaarboeken:
* Bussen - Rinse Kooiman - Peter van der Meer, verscheen alleen van 2015 en 2016, behandelde uitsluitend bussen in Nederland
* Ruimtevaart - Piet Smolders
# Khandesh

Khandesh (Hindi, Marathi: खानदेश) is een streek en historische staat in het noorden van de Dekan, op de grens tussen de Indiase deelstaten Maharashtra en Madhya Pradesh. De streek bestaat uit de vallei van de rivier de Tapti, die van oost naar west stroomt. Ten noorden van de vallei liggen de heuvels van de Satpura Range, ten zuiden de heuvels van Marathwada. In het oosten grenst Khandesh aan Berar, in het westen aan de meest noordelijke delen van de West-Ghats en de kustvlakte van Gujarat. Tussen de 14e en 17e eeuw was Kandesh een onafhankelijk sultanaat.

## Geschiedenis

Het sultanaat Khandesh werd in 1382 gesticht door Malik Ahmad, die zich onafhankelijk verklaarde van Muhammad Shah, de sultan van het Bahmanidenrijk in de Dekan en de sultan van Delhi, Firuz Shah Tughluq. De opvolgers van Malik Ahmad, de Faruqi dynastie, regeerden Khandesh vanuit Burhanpur. In 1601 werd het sultanaat veroverd door de Mogolkeizer Akbar, die het gebied als nieuwe provincie ("subah") aan zijn rijk toevoegde.
Net als de rest van de Dekan werd Khandesh in de vroege 18e eeuw door de Maratha's op de Mogols veroverd. In 1818, na de Derde Anglo-Maratha-oorlog, werd het gebied ingelijfd bij Brits-Indië, waarbij het zuidelijk deel bij de Bombay Province gevoegd werd en het noordelijk deel rond Burhanpur bij de Central Province.
# Hagen (Stade)

Hagen is een dorp in de gemeente Stade in het gelijknamige Landkreis in de Duitse deelstaat Nedersaksen. Het dorp werd in 1972 bij Stade gevoegd.
Hagen wordt voor het eerst vermeld in een oorkonde uit 1130. Het dorp heeft geen eigen kerk, wel staat er op het kerkhof een kapel.
# Gandanklooster

Het Gandanklooster, ook bekend als Klooster Gandantegchinlen (Mongools: Гандантэгчинлэн хийд, Gandantegchinlen khiid), is een in Tibetaanse stijl gebouwd klooster in de Mongoolse hoofdstad Ulaanbaatar. De Tibetaanse naam betekent vrij vertaald grote plaats van complete vreugde. In het klooster verblijven 150 monniken. Verder staat er een 26,5 meter hoog beeld van Avalokitesvara.

## Geschiedenis

Het klooster werd in 1835 gesticht door de vijfde jabzandamba, en groeide nadien uit tot het belangrijkste centrum voor boeddhistische leer in Mongolië. In de jaren 30 van de 20e eeuw werden veel kloosters in Mongolië vernietigd op bevel van Chorloogijn Tsjoibalsan (en op aandringen van Jozef Stalin).
Het Gandanklooster bleef gespaard maar moest in 1938 wel zijn deuren sluiten. In 1944 werd het klooster heropend. Nadien was het Gandanklooster jarenlang de enige toegestane Boeddhistische tempel in Mongolië. Pas in 1990 kwam er met de val van het marxisme een eind aan de beperkingen van godsdienst in Mongolië. Sinds 1994 staat het klooster onder bescherming van de Mongoolse overheid.

## Afbeeldingen

* De belangrijkste tempel
* De gouden tempel van het Gandanklooster
* De stoepa en andere gebouwen van het klooster
# George Hickenlooper

George Hickenlooper (St. Louis, Missouri, 25 mei 1963 - Denver, Texas, 29 oktober 2010) was een Amerikaanse filmdocumentairemaker en regisseur.
Hickenlooper bezocht de St. Louis University High. Na zijn studie aan de Yale University haalde hij een graad in geschiedenis en filmstudie in 1986. Zijn eerste documentaire was Art, Acting, and the Suicide Chair: Dennis Hopper, in 1988. Ook maakte hij de documentaire Hick Town, over zijn neef John Hickenlooper (burgemeester van Denver) gedurende de Democratic National Convention in 2008.
Hij is familie van de dirigent Leopold Stokowski.
Hickenlooper schreef in 1991 het boek Reel Conversations. George woonde in Los Angeles, maar overleed in Denver op 47-jarige leeftijd aan een hartstilstand voor de première van zijn laatste film Casino Jack.

## Filmografie

* Art, Acting, and the Suicide Chair: Dennis Hopper, 1988
* Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse, 1991
* Picture This: The Times of Peter Bogdanovich in Archer City, Texas, 1991
* Ghost Brigade (aka The Killing Box), 1993
* Some Folks Call it a Sling Blade, 1994
* The Low Life, 1995
* Persons Unknown, 1996
* Dogtown, 1997
* The Big Brass Ring, 1997
* Monte Hellman: American Auteur, 1997
* The Big Brass Ring, 1999
* The Man from Elysian Fields, 2001 (regie)
* Being Mick, 2001
* Mayor of the Sunset Strip, 2003
* Bizarre Love Triangle, 2005
* Factory Girl, 2006
* Casino Jack, 2009

## Externe link

* (en) George Hickenlooper in de Internet Movie Database
* ↑ Regisseur Hickenlooper overleden Nu.nl, 31 oktober 2010. Gearchiveerd op 28 juni 2022.
* Biblioteca Nacional de España: XX1297188
* Bibliothèque nationale de France: cb14106164v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 136019692
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1476 9011
* Library of Congress Control Number: n91032463
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0160203
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007426288705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 190987456
* Virtual International Authority File: 87062903
* WorldCat (via VIAF): 87062903
# La Danseuse

La Danseuse is een Frans-Belgische biografische film uit 2016, geregisseerd door Stéphanie Di Giusto en gebaseerd op het boek Loïe Fuller : Danseuse de la Belle époque van Giovanni Lista. De film ging op 13 mei in première op het filmfestival van Cannes in de sectie Un certain regard.

## Verhaal

De jonge Marie-Louise woont met haar vader aan de Amerikaanse westkust waar het leven op de ranch en de relaties met cowboys haar niet echt aantrekken. Wanneer haar vader sterft, besluit ze naar Parijs te trekken om haar droom te verwezenlijken en actrice te worden. Per toeval wordt tijdens een opvoering op het podium de "Serpentine Dance" geboren waarvan het publiek meteen enthousiast wordt en Marie-Louise wordt Loie Fuller. Ze heeft een turbulente liefdesrelatie met Louis en ontmoet de betoverende danseres Isadora Duncan die haar leven helemaal overhoop zal gooien.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Soko | Loie Fuller |
| Gaspard Ulliel | graaf Louis d'Orsay |
| Mélanie Thierry | Gabrielle Bloch |
| Lily-Rose Depp | Isadora Duncan |
| François Damiens | Édouard Marchand, artistiek directeur van de Folies Bergère |
| Louis-Do de Lencquesaing | Armand Duponchel, de directeur van de Opéra de Paris |
| Denis Ménochet | Ruben, de vader van Loie |
| Amanda Plummer | Lili, de moeder van Loie |
| William Houston | Rud |

## Productie

De filmopnamen gingen van start op 28 september 2015 en duurden tot 10 december 2015. De film werd in 2017 genomineerd voor 6 Césars en 4 Prix Lumières.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2017 | César | Beste actrice | Soko | genomineerd |
| 2017 | César | Beste actrice in een bijrol | Mélanie Thierry | genomineerd |
| 2017 | César | Beste jong vrouwelijk talent | Lily-Rose Depp | genomineerd |
| 2017 | César | Beste decors | Carlos Conti | genomineerd |
| 2017 | César | Beste kostuums | Anaïs Romand | gewonnen |
| 2017 | César | Beste debuutfilm | Stéphanie Di Giusto | genomineerd |
# Régis Jauffret

Régis Jauffret (Marseille, 5 juni 1955) is een Frans schrijver. Hij is de auteur van een groot aantal romans, waaronder univers, univers (2003), bekroond met de Prix Décembre, en Asiles de fous (2005), bekroond met de Prix Femina. Van beide titels verscheen een Nederlandse vertaling, onder de respectievelijke titels Wereld, wereld! (2015) en Gekkenhuizen! (2008), van de hand van Martin de Haan en Rokus Hofstede. In 2007 kreeg Jauffret voor Microfictions de Prix France Culture / Télérama en de Grand prix de l'humour noir Xavier Forneret.
Jauffrets in maart 2010 verschenen roman Sévère is gebaseerd op de geruchtmakende moord op de Franse bankier Édouard Stern door diens minnares Cécile Brossard, in 2005. De nazaten van Stern deden in oktober 2010 aangifte tegen Jauffrets uitgever, Le Seuil, en eisten een symbolische schadeloosstelling van één euro en een verbod op de roman wegens 'aantasting van het privéleven'. In december 2010 verscheen in het tijdschrift Les Inrockuptibles een petitie van tien prominente schrijvers, onder wie Michel Houellebecq en Bernard-Henri Lévy, die het opnamen voor Jauffret en bij de familie Stern pleitten voor het intrekken van de aangifte.
Jauffrets in 2012 verschenen roman Claustria is een fictionalisering van de zaak-Fritzl. De roman werd in Oostenrijk zeer slecht ontvangen. In 2014 verscheen La Ballade de Rikers Island, gebaseerd op de zogeheten affaire DSK, de geruchtmakende verkrachtingszaak waarin de Franse politicus Dominique Strauss-Kahn betrokken is. Bij de verschijning van de roman diende DSK een aanklacht in tegen Jauffret en zijn uitgever. Jauffret werd in mei 2016 veroordeeld tot een schadevergoeding aan Strauss-Kahn wegens laster.

## Citaten

'Als we eenenzeventig zijn weten we maar al te goed dat we niet zojuist in het Polen van de achttiende eeuw ter wereld zijn gekomen om het korte, ellendige leven van een vlieg of een veldmuis te leiden.' (Gekkenhuizen!)
'Alcohol is uitgevonden om moeders te kunnen verdragen.' (Gekkenhuizen!)
'De liefde laten we over aan hen die niets hebben en meestal ook de liefde niet.' (Gekkenhuizen!)
'Dat is nou literatuur, die weigering om het leven serieus te nemen, het te eren, je ervoor in het stof te wentelen om te laten zien hoe dankbaar je bent dat je bestaat.' (Wereld, wereld!)
'Je bent de hele wereld, het is maar een vluchtige gewaarwording en dan ben je niets meer.' (Wereld, wereld!)
# Victor Julien-Laferrière

Victor Julien-Laferrière (Parijs, 25 juni 1990) is een Frans cellist. In 2017 werd hij winnaar van de Koningin Elisabethwedstrijd.

## Biografie

Julien-Laferrière had als eerste leraar op zijn zevenjarige leeftijd René Benedetti en studeerde vervolgens van 2004 tot 2008 aan het Conservatoire national supérieur de musique et de danse bij Roland Pidoux. Hij vervolmaakte zich van 2009 tot 2014 ook in Wenen als een leerling van Heinrich Schiff aan de Universität für Musik und darstellende Kunst Wien en tot 2016 in Salzburg bij Clemens Hagen aan het Mozarteum.
Hij won de eerste prijs en twee speciale vermeldingen bij het internationaal concours van de lente in Praag in 2012. In 2013 werd hij bij de Victoires de la Musique classique verkozen tot de revelatie als solist op instrument (Révélation Soliste Instrumental) en won hij de Prix de la Fondation Safran pour la Musique.
Julien-Laferrière was actief in producties van het Orchestre Philharmonique de Radio France en de Staatsphilharmonie Košice.
Hij is medeoprichter van het gezelschap Trio Les Esprits, bestaande uit pianist Adam Laloum, violiste Mi-Sa Yang en hemzelf. Ze speelden reeds op de Folle Journée de Nantes, het festival de Deauville, op de Criée à Marseille en in het Théâtre des Champs-Elysées. Ze repeteren in residentie in de Fondation Singer-Polignac in Parijs en brachten hun eerste album op het label Mirare uit in 2014.
Victor Julien-Laferrière werd op 3 juni 2017 eerste laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd 2017 voor cello.

## Discografie

* januari 2014: Beethoven: Piano Trio in E flat major op.70 no.2. & Schumann: Piano Trio no.3 in G minor op.110 (met Trio Les Esprits), Mirare
* 2014: op 114 van Brahms (trio met klarinet met Raphaël Sévère en Adam Laloum), Mirare (bekroond met de Diapason d'or en FFFF de Télérama)
* oktober 2016: sonates van Brahms, Franck et Debussy (met Adam Laloum), Mirare
* (en) Victor Julien-Laferrière op MusicBrainz
* Virtual International Authority File (VIAF): 88099646
* Bibliothèque nationale de France: cb160209288 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6034 6493
* Library of Congress Control Number: no2014146400
* MusicBrainz: 2b4e02c7-4d7a-4b8c-9485-d3f7acef3d89
* Système universitaire de documentation: 200640224
* Virtual International Authority File: 88099646
* WorldCat (via VIAF): 88099646