OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tolkwetenschap

Tolkwetenschap (Engels: interpreting studies) is de tak van de vertaalwetenschap die zich bezighoudt met de systematische studie van verschillende aspecten van het tolken.

## Geschiedenis

In de jaren 50 en 60 begon tolkwetenschap als prescriptief onderzoek naar de taken van de (conferentie)tolk (Jean Herbert (Manuel de l'Interprète, 1952), François Rozan (La prise de notes en interprétation consécutive, 1956), Danica Seleskovitch (L'Interprétation de Conférence, 1962)).
Vanaf de jaren 60 en 70 werd de overstap gemaakt naar meer psychologisch-cognitief tolkonderzoek (de cognitieve, neuro- en psycholinguïstische stroming met onder anderen Pierre Oléron (eerste experimentele studie over simultaantolken in 1965), Frieda Goldman-Eisler, Henri Barik, David Gerver, Ingrid Pinter). Het empirisch onderzoek werd tussen de jaren 60 en 80 verder uitgebreid (Ghelly Chernov, Danica Seleskovitch en Marianne Lederer (ESIT, théorie du sens), Barbara Moser-Mercer, Daniel Gile (Effort models)). In 1996 werd het eerste peerreviewd tolkwetenschappelijke tijdschrift boven de doopvont gehouden (Interpreting).
Vanaf begin jaren 90 kwam er ook meer aandacht voor de sociale dimensie en andere tolkwerkvelden zoals sociaal tolken (gesprekstolken), gebarentolken, gerechtstolken (de interactionele, sociale stroming met o.a. Holly Mikkelson en Cecilia Wadensjö). In 1995 werd hierover de eerste tolkwetenschappelijke conferentie The Critical Link gehouden in Toronto.

## Literatuur

* Gile, Daniel, Regards sur la recherche en interprétation de conférence, Presses du Septentrion, Lille: 2005.
* Gile, Daniel, Getting Started in Interpreting Research, John Benjamins, Amsterdam/Philadelphia: 2001.
* Pöchhacker, Franz, Introducing Interpreting Studies, Routledge: 2022.
* Pöchhacker, Franz, Shlesinger, Miriam, The interpreting studies reader, Routledge: 2021.
* Mikkelson, Holly, Jourdenais, Renée, The Routledge Handbook of Interpreting, Routledge: 2015.
# Baileys

Baileys, volledige naam Baileys Irish Cream, is de merknaam van een Ierse likeur met als voornaamste ingrediënten whiskey en room. De drank wordt geproduceerd door R. A. Bailey & Co. uit Dublin vanaf 1974, en is eigendom van Diageo. Baileys heeft een alcoholpercentage van 17%.

## Geschiedenis

Baileys was de eerste Irish cream-likeur die op de markt werd gebracht. Gilbey's, een gin- en wijnbedrijf uit Dublin zocht in 1971 naar een product dat als echt Iers op de markt gebracht kon worden. Er werd besloten om er de twee meest typisch Ierse producten, melk en whiskey, voor te gaan gebruiken. De eerste pogingen waren niet zo geslaagd. Pas nadat men bij de bereiding van room uit melk het melkeiwit wegnam, om dat pas later in het productieproces weer toe te voegen, konden de twee met elkaar gemengd worden. Volgens de fabrikant zijn hierdoor geen conserveermiddelen nodig: enkel de whiskey zorgt ervoor dat de room niet bederft. Dit zorgt ervoor dat de likeur 24 maanden bewaard kan worden tussen 0 en 25 graden Celsius. In 1974 werd de drank geïntroduceerd op de internationale drankenmarkt. In 1979 verkocht men al meer dan twaalf miljoen flessen.
Er worden steeds meer vergelijkbare dranken geproduceerd. Baileys heeft ook zelf zijn assortiment vergroot met Baileys Mint Chocolate, Baileys Crème Caramel, Baileys Coffee en Baileys Dulce de leche.

## Productie

Zowel de whiskey als de melk worden gehomogeniseerd tot een emulsie met behulp van een emulgator die plantaardige olie bevat. De overige ingrediënten zijn onbekend, maar Baileys bevat in ieder geval ook chocolade, vanille, karamel en suiker.
De room in Baileys wordt geproduceerd door het 70 kilometer buiten Dublin gelegen Avonmore Waterford Plc. Jaarlijks wordt ruim vier miljoen liter van deze room gebruikt voor de productie van Baileys; dit is 4,3% van de totale Ierse melkproductie. Dit had impact op de plaatselijke economie. De melkveeboeren begonnen zich te verenigen en zich te specialiseren om genoeg melk voor de room te maken. Er worden enkel koeien van het ras Holstein-Friesian gebruikt die verschillende grassen te eten krijgen. De stallingen worden zo stressvrij mogelijk gehouden.

## Mixen

Irish Cream zoals Baileys kan puur worden gedronken, on the rocks of als deel van een mixdrank of cocktail (zoals B-52 of Baby Guinness). Ook wordt het regelmatig toegevoegd aan koffie als vervanger voor room en/of suiker.
Room bevat caseïne, dat een reactie vertoont wanneer het met een zuur in aanraking komt. Wanneer Baileys wordt gemengd met dranken als lemon, tonic of bepaalde wijnen kan het stollen. Dit is in veel gevallen ongewenst, maar sommige cocktails of mixdranken zijn er juist op gericht om deze stolling te veroorzaken. In België en Nederland doet een bekend broodjeaapverhaal de ronde dat het combineren van Baileys en tonic dodelijke gevolgen zou hebben.
# Galeotto Marzio

Galeotto Marzio (Narni 1424 - overleden tussen 1494 en 1497) is een 15e-eeuwse Umbriaanse arts, historicus, astronoom en humanist.

## Leven

Marzio studeerde geneeskunde in Ferrara en Padua. Tijdens zijn studietijd werden hij en de Hongaars-Kroatische Janus Pannonius vrienden. Op diens uitnodiging kwam hij in 1461 naar Hongarije en keek hij op naar de oom van Janus, de toenmalige bisschop van Várad Johannes Vitéz. Marzio werd benoemd tot de kroniekschrijver en bibliothecaris van de renaissancekoning Matthias Corvinus. In 1465 werd hij benoemd tot docent aan de universiteiten van Padua en Bologna. Echter keerde hij datzelfde jaar nog terug naar Hongarije, om daar docent te worden van de in dat jaar opgerichte Universitas Istropolitana in Pozsony, in het westen van dat toenmalige koninkrijk. Deze nieuwe universiteit waar hij met de eerder genoemde Johannes Vitéz, die in datzelfde jaar was benoemd tot Primaat van Hongarije en diens neef Janus, een van de grondleggers van deze door Paus Paulus II, namens de eerdere genoemde koning gestichte universiteit was. De Universiteit in Pozsony was de derde binnen Hongarije en de vierde, als we het daarmee in personele unie verbonden Kroatië meenemen. In Pozsony schreef hij het geneeskundig werk genaamd: De homine. Later schreef hij meerdere boeken. In 1472 verliet hij vlak voor een mislukte revolutie tegen de koning, de Hongaarse landen. De bibliotheek waar hij eerder als bibliothecaris voor benoemd werd, is de beroemde Bibliotheca Corviniana die bestond uit 2500 werken.
In zijn latere leven werd hij in Venetië opgepakt door de inquisitie, voor één van zijn werken: De incognitis vulgo. Hij kwam in 1478 vrij wegens bemiddeling door Koning Matthias van Hongarije en Lorenzo I de' Medici, de toenmalige heer van de Florentijnse republiek.
De astrologische werken van Marzio worden gezien als de voorlopers van het heliocentrisch model van de bekende Duits-Poolse astronoom Nicolaas Copernicus. Onder de studenten van Marzio aan de universiteit van Bologna was de latere bisschop en schrijver Nicolaas Báthory.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Galeotto Marzio op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vatnsnes

Vatnsnes is een schiereiland in de gemeente Húnaþing vestra, regio Norðurland vestra in het noorden van IJsland. Het wordt begrensd door de Miðfjörður en de baai Húnaflói in het westen en de Húnafjörður in het oosten.
Op het schiereiland liggen meerdere bergen, waarvan de Þrælsfell (906 meter) de hoogste is. De enige plaats van betekenis is het vissersplaatsje Hvammstangi. Aan de noordpunt ligt de verlaten nederzetting Hindisvík en de nabijgelegen zeehondenbaai. De Vatnsnesvegur (Vatnsnesweg) met wegnummer 711 loopt vrijwel helemaal rond het schiereiland Vatnsnes en sluit aan op de Hringvegur die in een grote cirkel over heel IJsland loopt. Aan de noordoostelijke zijde van het schiereiland is vanaf de weg in de Húnafjörður de "drakenrots" Hvítserkur te zien; een rots in zee die wel wat weg heeft van een drinkende draak. In het zuidoosten van Vatnsnes ligt aan de weg 717 op een heuvel de enige middeleeuwse vesting van IJsland: Borgarvirki. Vanaf Borgarvirki kijk je in westelijke richting uit over het Vesturhópsvatn.
Tussen Vatnsnes en het oostelijker gelegen schiereiland Skagi ligt het meer Hóp. Dit is eigenlijk een lagune omdat de landtong die Hóp van de Húnafjörður scheidt in het westen een opening heeft. Op deze landtong, de Þingeyrarsandur, bevindt zich Þingeyrar: de plaats waar in de 12e eeuw het eerste klooster van IJsland stond. Heden staat er een klein zwart kerkje: de Þingeyrarkirkja.

## Afbeeldingen

* Hvammstangi
* Hvítserkur
* Borgarvirki
* Þingeyrar-kerk
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Vatnsnes op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Northwest.is - Historical Places: Þingeyrar
# Sint-Martinuskerk (Gijzegem)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Aalst behorende plaats Gijzegem, gelegen aan Gijzegem-Dorp 20.

## Geschiedenis

De parochie van Gijzegem bestond al in de 14e eeuw. De eerste gedocumenteerde pastoor is van 1562. De kerk werd in de 18e eeuw bouwvallig en werd in 1771 gesloopt. Een nieuwe kerk, naar ontwerp van Philippus Gobert, werd gebouwd. Deze kwam in 1772 al gereed.

## Gebouw

Het betreft een driebeukig kerkgebouw met driezijdig afgesloten koor. De kerk is gebouwd in baksteen met gebruik ook van zandsteen. De voorgevel is gebouwd met blokken Lediaanse steen. Ingebouwd in de voorgevel, eveneens in Lediaanse steen, is de achtkante toren met peervormige spits, bekleed met leien.

## Interieur

Het hoogaltaar van 1623 is afkomstig van de Jezuïetenkerk te Gent. Oorspronkelijk was dit voorzien van het schilderij De marteldood van Sint-Livinus van Peter Paul Rubens dat zich tegenwoordig in Brussel bevindt. De zijaltaren zijn van 1773. Ze bevatten schilderijen door Daniël Herreyns namelijk: de Hemelvaart van Maria (1774) en Sint-Rochus en de pestlijders (1783). De communiebank is van 1773, de biechtstoelen zijn van 1774, de preekstoel is van 1779 en het Van Peteghem-orgel is van 1776. Overig kerkmeubilair is 19e-eeuws.
* Sint-Martinuskerk
* Inventaris Onroerend erfgoed
# Hemiandrus focalis

Hemiandrus focalis is een rechtvleugelig insect uit de familie Anostostomatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Hutton.
# Auka

De plantage Auka, ook gespeld als Jocka was een Surinaamse houtplantage aan de linkeroever van de Surinamerivier. De naam verwijst naar de Auka- of Jokakreek, die uitkomt in de Surinamerivier. De houtplantage grensde aan de houtgrond Quamabo.
Op de kaart van Lavaux (1737) staat de plantage vermeld als eigendom van weduwe Sam. de la Par(r)a. De weduwe van Samuel de la Parra (circa 1687 - 29 januari 1727) is zijn tweede vrouw, Sarah de Meza (circa 1693 - 20 december 1759). De Sefardisch Joodse familie De la Parra bezat meerdere plantages in Suriname.
Auka maakte deel uit van de Jodensavanne.
Op de plantage bevond zich een militaire post van waaruit de Aukaners achtervolgd en bestreden werden. In het vredesverdrag dat de Aukaners op 10 oktober 1760 sloten worden ze de "bevreedigde boschneegers achter Auka" genoemd. Zo heeft de plantage haar naam geleend aan de stam van de Aukaners.
Vanaf Auka liep een voetpad naar het gebied van de Aukaners.
In de Surinaamsche Almanak voor het jaar 1827 (p.45) staat Auka vermeld als Anca. De houtplantage valt dan onder de op de andere oever gelegen houtplantage La Diligence, welke eigendom is van S.S.H. en wed. Jos. de la Parra.

## Literatuur

* Dragtenstein, Frank (2002): De ondraaglijke stoutheid der wegloopers. Marronage en koloniaal beleid in Suriname, 1667-1768, Universiteit Utrecht [Bronnen voor de studie van Suriname, deel 22].
* Dragtenstein, Frank (2009): Alles voor de vrede. De brieven van Boston Band tussen 1757 en 1763, NiNsee/Amrit: Amsterdam/Den Haag.
# Collegium

Een collegium (meervoud: collegia, "bij wet verbonden") was een van de vier grote priestercolleges te Rome (quattuor amplissima collegia). Ze werden ingedeeld in twee collegia maiores en twee collegia minores:
* collegia maiores
** pontifices, met aan het hoofd de pontifex maximus
** augures
* collegia minores
** quindecemviri sacris faciundis
** epulones.
De term collegium kan ook refereren aan het bestuur van een beroepsgroep. De Romeinse collegia kunnen gezien worden als voorlopers van de gilden. Collegia waren besturen van een bepaalde beroepsgroep, waarbij vaklieden zich konden aansluiten. Deze beroepsorganisaties vonden met name in de Zuid-Nederlandse steden een voortzetting in de ambachten van handwerkslieden.
# Hexechamaesipho pilsbryi

Hexechamaesipho pilsbryi is een zeepokkensoort uit de familie van de Chthamalidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Hiro.
# Ravni Dabar

Ravni Dabar is een plaats in de gemeente Karlobag in de Kroatische provincie Lika-Senj. De plaats telt 0 inwoners (2001).
# Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstandkapel (Tielen)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstandkapel is een kapel in de tot de Antwerpse gemeente Kasterlee behorende plaats Tielen, gelegen aan de Prijstraat.

## Geschiedenis

Mogelijk heeft hier in de 14e eeuw al een pijlerkapel gestaan met een wonderbaarlijk Mariabeeld. In 1636 zou dit zijn vervangen door een kapel van leem met een strodak. In 1640 werd de kapel versteend en in 1664 werd de huidige kapel opgetrokken. Omstreeks 1990 werd de kapel hersteld en gerenoveerd.

## Gebouw

Het betreft een bakstenen zaalkerkje met driezijdig afgesloten koor. Op het zadeldak bevindt zich een zeshoekige dakruiter.
De kapel staat op een pleintje waarop zich een aantal lindebomen bevinden.

## Interieur

Het interieur wordt overkluisd door een houten tongewelf.
Het houten altaar is in barokstijl en heeft een gepolychromeerd beeld van Onze-Lieve-Vrouw met Kind (2e helft 17e eeuw). Een beeldengroep van de Heilige Familie is 19e-eeuws.
Een molensteen brengt in herinnering dat in de onmiddellijke omgeving een standerdmolen heeft gestaan, namelijk de Windmolen van Tielen.
Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ Molenecho's
# Sukamakmur (Giri Mulya)

Sukamakmur is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu Utara van de provincie Bengkulu, Indonesië. Sukamakmur telt 2811 inwoners (volkstelling 2010).
# Hormiphora californensis

Hormiphora californensis is een soort in de taxonomische indeling van de ribkwallen (Ctenophora).
De kwal behoort tot het geslacht Hormiphora en behoort tot de familie Pleurobrachiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Torrey.
# Sukamanah (Agrabinta)

Sukamanah is een bestuurslaag in het regentschap Cianjur van de provincie West-Java, Indonesië. Sukamanah telt 4307 inwoners (volkstelling 2010).
# Klein Poortje

Het Klein Poortje was een voetgangerspoort in de 17e-eeuwse stadswallen van de Nederlandse stad Groningen. De poort werd gebouwd in 1623 en bevond zich tussen de Steentildwinger en de Drenckelaarsdwinger, direct ten oosten van de in 1619 gebouwde beide Visserspijpen (Dren(c)kelaarspijpen: ter plaatse van de vroegere Drenkelaarstoren) bij het Schuitendiep, die buiten de stad ook wel Winschoterdiep werd genoemd. Oorspronkelijk was de poort gebouwd als een sortie. Pas in 1653 werd een voetbrug over de gracht gelegd (de Bonte Brug), zodat het poortje ook kon worden gebruikt om buiten de stad te komen. Het Klein Poortje maakte inwendig een bocht, zodat degene die erdoorheen liep vanaf de ene kant van de stadswal niet de andere kant kon zien.
Tijdens het Beleg om Groningen wisten Keulse troepen in de nacht van 6 op 7 augustus 1672 de versterking buiten het Klein Poortje binnen te dringen tot in de onderwal, maar commandant Von Rabenhaupt wist deze inval in het retranchement met zwaar vuur af te weren. In 1696 werd de stadswal aan zuidzijde versterkt door deze aan binnenzijde te verbreden met gronden van buiten de grachten (waaronder de Kempkensberg). De Visserspijpen kregen hierbij aan binnenzijde een extra grote boog en aan weerszijden van de poort kwamen aan binnenzijde nieuwe kazematten. Boven het Klein Poortje werd een stenen gevelsteen met het jaar 1696 gemetseld. Twee jaar later werden twee stenen leeuwen met de wapenschilden van de stad aan weerszijden van de Visserspijpen boven op de verbrede stadswal geplaatst.
De weg direct buiten de stad werd Buiten 't Klein Poortje genoemd. In 1838 werden de Visserspijpen afgebroken voor de scheepvaart. Ter herinnering hieraan maakte Jan Ensing een tekening van de oude situatie. Het Klein Poortje zelf werd samen met de kazematten en de portierswoning ernaast in 1875 afgebroken bij het slechten van de stadswallen in het kader van de Vestingwet. Deze afbraak hield hier echter vooral verband met de aanleg van het Eemskanaal, waarvoor een bredere toegang naar de nieuwe Oosterhaven gewenst was. De weg binnen de voormalige stadswal draagt nog altijd de naam Voor 't Voormalig Klein Poortje.
* Plattegrond van het Klein Poortje met aangrenzende kazematten en binnenaanzicht van het Klein Poortje en de Visserspijpen (1836)
* Albert Jurardus van Prooijen (1850): Het Kleine Poortje na de sloop van de Drenkelaarspijpen gezien vanuit de stad
* Albert Jurardus van Prooijen (1861): Het Kleine Poortje van buitenaf gezien in de winter
* Friedrich Julius von Kolkow (1872): Het Kleine Poortje binnenzijde met kades en schepen
* Johannes Gerhardus Kramer (ca. 1885): Voor 't Voormalig Klein Poortje met kades en schepen
* 1 2 3 De waterbogen bij het klein-poortje over het Winschoterdiep p. 3. Groninger courant (10-8-1838). Geraadpleegd op 2-1-2020.
* ↑ Roemruchte historie Kleine Poortje. Punt waar handel en vertier elkaar troffen p. 11. Nieuwsblad van het Noorden (12-6-1965). Geraadpleegd op 1-2-2020.
# Raymond Micha

Raymond Micha (Stavelot, 19 juni 1910 - 11 juli 2006) was een Belgische dirigent, componist en muziekleraar.
Micha was afkomstig uit een muzikale familie. Zo was zijn grootvader een bekende klarinettist en kwamen in zijn familie verscheidene orkestdirigenten voor. Reeds als kind kreeg hij muziekonderwijs van zijn vader en zijn oom. Later ontving hij ook muzikaal onderricht van Joseph Jongen.
Micha studeerde muziek en was onder meer werkzaam als muziekleraar op diverse middelbare scholen in Stavelot, Spa en Malmedy. Voorts leidde hij talloze koren en muziekensembles. In 1958 richtte hij het Festival van Stavelot op dat gezaghebbend werd op het gebied van kamermuziek. Ook heeft hij diverse muziekwerken tot stand gebracht.
Vanwege zijn muzikale verdiensten was hij ereburger van de plaatsen Malmedy en Stavelot.
Raymond Micha stierf op 96-jarige leeftijd.

## Externe link

* Bayard-Nizet - biografie (Frans)
* Gemeinsame Normdatei: 1211963985
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4205 4120
* Library of Congress Control Number: no93010256
* Virtual International Authority File: 70960861
* WorldCat (via VIAF): 70960861
# Sukamanah (Cimanggu)

Sukamanah is een bestuurslaag in het regentschap Sukabumi van de provincie West-Java, Indonesië. Sukamanah telt 3575 inwoners (volkstelling 2010).
# Dwergkonijn

Het dwergkonijn (Brachylagus idahoensis) is een Noord-Amerikaans zoogdier en behoort tot het monotypische geslacht Brachylagus. Het is de kleinste haasachtige die in Noord-Amerika voorkomt.
Hoewel het dier verwant is aan onder andere de geslachten Sylvilagus en Lepus, zijn er duidelijke verschillen te herkennen.

## Kenmerken

Het dwergkonijn wordt gekenmerkt door zijn kleine postuur, korte oren en relatief kleine achterpoten. In de winter is de lange zijdeachtige rugvacht grijs en in de zomer bruin. De buikzijde is witachtig. Een volwassen dier heeft een gemiddelde lengte tussen 23,5 en 29,5 cm en een gewicht tussen 375 en 500 gram. De staartlengte bedraagt 1,5 tot 2,5 cm. De vrouwtjes zijn doorgaans iets groter dan de mannetjes.

## Leefwijze

Dit solitaire dier voedt zich met alsem en aanverwante struikjes. Het is goed aangepast aan droge habitats en leeft in een omvangrijk gangenstelsel. Ze fluiten, zoals ook fluithazen dit doen, om hun buren te waarschuwen voor roofdieren.

## Voortplanting

De draagtijd duurt vermoedelijk 28 tot 30 dagen, waarna 4 tot 12 jongen worden geboren. Dit kan zich tot 3 maal per jaar herhalen.

## Bedreiging

Hoewel de soort als geheel vrij laag op de IUCN-lijst van bedreigde soorten staat, dreigen bepaalde afgezonderde populaties, met name in het Columbia Basin, uit te sterven. Verschillende Amerikaanse staten hebben daarom fokprogramma's ingesteld.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in zeer droge gebieden van het westen van de Verenigde Staten, in het Grote Bekken, dat aan de westzijde wordt begrensd door het Cascadegebergte en de Sierra Nevada en aan de oostzijde door de Rocky Mountains.
# Proximus Towers

De Proximus Towers zijn twee kantoortorens in de Brusselse Noordruimte, het zakelijke district van Brussel. De torens zijn deel van het kantorencomplex op het bouwblok gelegen naast het Noord-station tussen de Vooruitgangsstraat, de Simon Bolivarlaan, de Koolbrandersstraat en de Koning Albert II-laan. Het complex ligt op de grens tussen de Brusselse gemeenten Schaarbeek en Sint-Joost-ten-Node, maar de hoofdingang, op de Koning Albert II-laan nr. 27, is gelegen op Schaarbeek (1030 Brussel).

## Geschiedenis

De torens werden gebouwd in 1988, en werden toen de Pleiadetorens genoemd. Tot 2014 werden ze de Belgacomtorens genoemd, maar toen de telecomoperator, die eigenaar is van het gebouw, zijn naam wijzigde werd ook de naam van het gebouw veranderd. De torens dragen de naam U (une) en T (twee). Vooraan toren U ligt de VIP-ingang.
Renovatiewerken aan de torens begonnen in 1994 en eindigden in 1996.

## Kenmerken

De torens hebben een hoogte van 102 meter. Een van de torens heeft een antenne van 32 meter, waardoor zijn totale hoogte 134 meter is. Er zijn 28 verdiepingen met daarboven nog een technische ruimte (verwarming, airco). Er is een vloeroppervlakte van 101.200 m$^2$.
Op de 25ste en 26ste verdieping zijn de torens met elkaar verbonden door een luchtbrug om de liften te ontlasten en om dienstig te zijn bij een eventuele evacuatie. De passerelle werd pas achteraf aangebracht. Iedere toren heeft twaalf liften waarvan er zes uitsluitend het onderste en zes het bovenste deel van de torens bedienen. Er is een ondergrondse parking.
Het gebouw wordt gebruikt als kantoorgebouw van het telecombedrijf Proximus. Er is nog een derde achterliggend vierkantig gebouw (het paviljoen) dat ook dienstig is als kantoorruimte met vijf verdiepingen en een centraal atrium. De twee torens zijn via het gelijkvloers verbonden met het atrium. Er is een permanente kunsttentoonstelling die op aanvraag te bezoeken is voor groepen.

## Galerij

* Toren U met antenne
* Toren T met winkel
* Het Paviljoen
# Holcopasites eamia

Holcopasites eamia is een vliesvleugelig insect uit de familie bijen en hommels (Apidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Cockerell.