OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sebastian Kneipp

Sebastian Anton Kneipp (Stephansried, 17 mei 1821 - Wörishofen, 17 juni 1897), was een Beiers katholieke priester en een van de grondleggers van de natuurgeneeskunde. Hij is vooral bekend om de door hem ontwikkelde "Kneippkuur": een vorm van hydrotherapie, die op verschillende manieren gebruikmaakt van water, temperatuur en druk.
Hij werd geboren als vierde zoon van een wever, en moest als twaalfjarige al helpen het gezinsinkomen te verdienen, onder andere als schaapsherder. Maar hij kreeg al snel het verlangen om priester te worden, ging naar de middelbare school in Dillingen en naar het semenarie in München. In 1846 kreeg Kneipp tuberculose. Hij bestudeerde een boek over watertherapie van Johann Siegmund Hahn uit 1743. Naar aanleiding hiervan deed hij enkele wilde pogingen zichzelf te genezen. Uiteindelijk kwam hij erachter dat hij baat had bij een koud bad voorafgegaan door een flinke inspanning. Hij genas volledig en gaf ook adviezen aan medestudenten. In 1855 werd Kneipp na enkele jaren als kapelaan in Boos overgeplaatst naar Wörishofen waar hij zijn therapie bleef ontwikkelen
Kneipp was de grondlegger van een nieuwe benadering van geneeskunde die gebaseerd is op de volgende vijf pijlers:
* Hydrotherapie
* Kruidengeneeskunde
* Trainen
* Voeding - Een dieet van volkoren granen, groenten en beperkt gebruik van vlees
* Spiritualiteit - Kneipp geloofde dat een gezonde geest leidt tot een gezond persoon
In de 19e eeuw was er een opleving van de hydrotherapie geïnitieerd in 1829 door Vincent Priessnitz, een boer uit Gräfenberg. Deze opleving werd door Kneipp gecontinueerd. Gedurende zijn tijd in Wörishofen behandelde Kneipp zeer veel mensen; tienduizenden kwamen van over de hele wereld voor zijn adviezen. In 1891 verkocht hij de zakelijke rechten op zijn producten en methodes aan Leonhard Oberhäusser, apotheker in Würzburg. In 1894 werd hij geheim kamerheer van paus Leo XIII, die hij eveneens behandelde met zijn therapieën.
In Noorwegen is Sebastian Kneipp vooral bekend om het zogenaamde "Kneipbrød". Een door hem ontwikkeld en zeer populair soort volkorenbrood.
In Vlaanderen werd een bescheiden kuuroord volgens de methode van Kneipp opgericht in Bokrijk. De Kneippstraat herinnert nog aan deze episode.
In 1892 richtte broeder Aloysius een Kneipp instituut op in Heerlen, na in training te zijn geweest in Wörishofen.

## Boeken

Boeken van zijn hand zijn:
* Meine Wasserkur - 1886
* Kneipps huisapotheek - 1886 (vert.1998)
* So sollt Ihr leben - 1889
* Ratgeber für Gesunde und Kranke - 1891
* Mein Testament - 1894
Zijn boek Meine Wasserkur werd vele malen herdrukt en in veel talen vertaald.

## Externe link

* de filosofie van Kneipp
* ↑ Baden met water en kruiden in Bad Wörishofen, Knack Weekend, 2021 13 okt, p. Duitsland 08
* ↑ (januari). Voltooid verleden tijd?. Uit Magazine 2007
* ↑ (Kneipps Hausapotheke); Deltas, Belgié-Nederland, vertaald door Hajo Geurink, D-MCMXCVIII-0001-385 (1998)
* ↑ www.archive.com - My Water Cure
# Carlos Yulo

Carlos Edriel Poquiz Yulo (Malate, 16 februari 2000) is een Filipijnse turner.
Yulo won tijdens de Olympische Zomerspelen van 2024 de titel op sprong en vloer.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2021 | Tokio | 4e op sprong |
| 2024 | Parijs | op sprong op vloer 12e in de meerkamp |

### Wereldkampioenschappen turnen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2018 | Doha | 3 op vloer |
| 2019 | Stuttgart | 1 op vloer |
| 2021 | Kitakyushu | 1 op sprong 2 op brug |
| 2022 | Liverpool | 2 op sprong 3 op vloer |
* (en) Profiel van Carlos Yulo op olympedia.org
* (en) Profiel van Carlos Yulo de Fédération Internationale de Gymnastique
1896: Carl Schuhmann · 1904: Anton Heida, George Eyser · 1924: Frank Kriz · 1928: Eugen Mack · 1932: Savino Guglielmetti · 1936: Alfred Schwarzmann · 1948: Paavo Aaltonen · 1952: Viktor Tsjoekarin · 1956: Helmut Bantz, Valentin Moeratov · 1960: Takashi Ono, Boris Sjachlin · 1964: Haruhiro Yamashita · 1968: Mikhail Voronin · 1972: Klaus Köste · 1976: Nikolaj Andrianov · 1980: Nikolaj Andrianov · 1984: Lou Yun · 1988: Lou Yun · 1992: Vitali Tsjerbo · 1996: Aleksej Nemov · 2000: Gervasio Deferr · 2004: Gervasio Deferr · 2008: Leszek Blanik · 2012: Yang Hak-seon · 2016: Ri Se-gwang · 2020: Shin Jea-hwan · 2024: Carlos Yulo
1932: István Pelle · 1936: Georges Miez · 1948: Ferenc Pataki · 1952: William Thoresson · 1956: Valentin Moeratov · 1960: Nobuyuki Aihara · 1964: Franco Menichelli · 1968: Sawao Kato · 1972: Nikolaj Andrianov · 1976: Nikolaj Andrianov · 1980: Roland Brückner · 1984: Li Ning · 1988: Sergei Charkow · 1992: Li Xiaoshuang · 1996: Ioannis Melissanidis · 2000: Igors Vihrovs · 2004: Kyle Shewfelt · 2008: Zou Kai · 2012: Zou Kai · 2016: Max Whitlock · 2020: Artem Dolgopyat · 2024: Carlos Yulo
# Freetown (Antigua en Barbuda)

Freetown is een plaats in de parish Saint Philip in Antigua en Barbuda.
In 1841 werd door de methodisten een kapel en een school gebouwd in Freetown. De afschaffing van de slavernij in 1838 had geleid tot een leegloop van Willoughby Bay, en in 1842 verhuisden de inwoners van het dorp naar Freetown.
Het strand Half Moon Bay bevindt ten zuidenoosten van Freetown.
* ↑ (en) Government of Antigua en Barbuda, Complete Census Summary Report, 2001, pp.30-31 (via archive.org)
* ↑ (en) Antigua History, VILLAGE FACTS
# Lady Angelina

Lady Angelina is het pseudoniem van de Belgische muzikante Trijn Janssens. Ze omschrijft zichzelf als een stadsboerin.

## Biografie

Trijn groeide op in een muzikale familie. Zo is haar broer Klaas actief bij dEUS en haar zus Roos bij Capsule.
De eerste band waar ze optrad onder de naam Lady Angelina was Kamikaze Freakshow, een eigenzinnig circusgezelschap. Verder speelde ze bij Siësta, de band van acteurs Hadewig Kras en Jan Bijvoet bij locatietheater Luna Baal. En werkte ze samen met Think of One, Maskesmachien, Vitalski's Oranje Houtzagery en de Antwerpse punkfanfare Antifare La Familia. Daarnaast maakte ze deel uit van Guido Belcanto's Balzaal der Gebroken harten, maakte samen met Roland Van Campenhout, Rony Verbiest en Antje De Boeck de muziekvoorstelling Simple Truth en was ze een van de 7 zangeressen in Derroll's Dream, een hommage van Wiet Van de Leest en Vera Coomans aan folkzanger Derroll Adams.
Haar debuutalbum C'est quoi l'amour werd geproduceerd door Roland van Campenhout. Ze brengt een eigenzinnige mix van chanson, cabaret, kleinkunst, flamenco en sprookje, en speelt naast accordeon ook klarinet, zingende zaag en lepels. In 2009 speelde ze de kindervoorstelling Saluut van Michael De Cock, waarvoor ze ook de muziek schreef. De cd Amor y Coraçon kreeg ruime mediabelangstelling met interviews op Klara, Radio 1 en Radio 2, de Regionale televisiezenders en De laatste show. Co-producer van het album was Roel Poriau.
In 2013 acteerde ze samen met Marc de Bel in de kindervoorstelling "Het bal van de Gemaskerde Rat".
In 2014 publiceerde zij haar eigen kinderboek en CD "De Stadsboerin" met bijhorende kindervoorstelling die in vele scholen, culturele centra, bibliotheken en op de Gentse Feesten, Sfinks festival, TAZ en nog vele andere festivals speelde.
Ook nam zij in 2014 deel aan de Vlaamse verkiezingen in de provincie Antwerpen met de eenvrouws-partij MAMA.
MAMA behaalde 3227 stemmen en voert actie voor een betere wereld.
Voor de voorstelling Hoop in de trilogie van Het Nieuwstedelijk werd zij gevraagd als componist en speelde ook de uitvoering van de muziek tijdens de voorstellingen.

## Discografie
### Albums

* C'est quoi l'amour (2006)
* Amor y Coraçon (2010)

### Nummers

* het nummer Witte zwanen, zwarte zwanen op Kapitein Winokio's tweede cd Kapitein Winokio zag twee beren.
* het nummer "De Zee" voor het Radio 1-project "Kleur in E Mineur"

## Andere projecten

* Puta-Madre

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Lady Angelina heeft haar vleugels afgeworpen; BrusselNieuws.be; 17 februari 2011. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Campagne 2505: MAMA; ATV; 5 mei 2014
# Charles den Tex

Charles den Tex (Box Hill, Australië, 21 april 1952) is een Nederlandse schrijver.
Den Tex kwam op vijfjarige leeftijd met zijn ouders terug naar Nederland. Hij studeerde fotografie en film in Londen, werkte in Parijs en vestigde zich in 1979 als reclametekstschrijver en later als communicatie- en managementadviseur in Nederland.
Hij schreef dertien thrillers waarvan er zes werden genomineerd voor de Gouden Strop. In 2002 won hij de prijs met Schijn van kans, in 2006 met De macht van meneer Miller en in 2008 met Cel. Hij heeft een eigen subgenre ontwikkeld, de corporate thriller dicht op de huid van de tijd. Zijn boeken worden in de pers vergeleken met die van John Grisham, Michael Crichton en Michael Ridpath. Zijn boek De macht van meneer Miller werd in 2010 voor de VPRO bewerkt tot de vierdelige televisieserie Bellicher; de Macht van meneer Miller. Later is zijn boek Cel ook tot een televisieserie bewerkt Bellicher; Cel. Met De Vriend won hij de Crimezone Thriller Award 2012. In 2013 is Charles den Tex door het Letterenfonds voorgedragen voor de Ripper Award, de eerste Europese thrillerprijs. ook in 2013 werd de eerste Gouden Vleermuis voor zijn hele thrilleroeuvre aan hem toegekend.
Van 1999 tot 2004 was Den Tex voorzitter van het in 1986 opgerichte Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs.
In 2021 duikt hij op in de lokale politiek en is voorzitter van de partij Windturbine Vrij in de gemeente Bronckhorst.

## Privé

Hij is lid van het geslacht Den Tex en een zoon van de geoloog Emile den Tex.
# Oreste Kirkop

Oreste Kirkop (Ħamrun, 26 juli 1923 - San Ġwann, 10 mei 1998) was een Maltese operatenor.

## Biografie

Oreste Kirkop (Chircop) werd geboren op 26 juli 1923 in Ħamrun (Malta). Hij was het zesde kind van de tien broers en zussen van Jean Chircop en Fortunata Panzavecchia. Hij ontdekte zijn zangtalent toen hij in de schuilkelders zong tijdens de oorlog. Daarna nam hij lessen van de Maltese tenor Nicolo Baldachino.
Oreste maakte zijn operadebuut op 25 februari 1945 als Turiddu in Cavalleria Rusticana in het Radio City Opera House in Ħamrun. In 1948 ontmoette hij de Maltese bariton Joseph Satariano die hem aanmoedigde om een operacarrière in het Verenigd Koninkrijk te beginnen. Tussen 1949 en 1950 bleef hij opera zingen bij Italiaanse gezelschappen en trad hij op in concert met Tito Gobbi en Maria Caniglia.
In 1950 verhuisde hij naar het Verenigd Koninkrijk en zong hij hoofdrollen als tenor bij de Carl Rosa Opera Company, later bij Sadler's Wells (1952) met Turiddu, Mario Cavaradossi en Rodolfo in Luisa Miller. Hij verscheen op BBC-televisie als Canio in Pagliacci.
In 1954 maakte Kirkop zijn debuut in Covent Garden als de hertog in Rigoletto en later als Rodolfo in La Bohème. Een contract met Paramount Pictures leidde tot de hoofdrol van François Villon in de filmversie van The Vagabond King uit 1956.
Hij zong opera in Las Vegas en de Hollywood Bowl en verscheen op NBC-televisie in baanbrekende producties van Madama Butterfly, La traviata en Rigoletto.
Op 4 augustus 1956 trad hij op tijdens het Hollywood Bowl Concert in Los Angeles met de Los Angeles Philharmonic en de Roger Wagner Chorale onder leiding van Carmen Dragon.
In 1958 keerde hij terug naar Covent Garden. Hij stopte volledig met zingen in 1960 op 37-jarige leeftijd. Op 15 augustus 1963 trouwde hij met zijn vrouw Therese in Malta en ze kregen twee dochters.
Oreste Kirkop overleed op 10 mei 1998 in San Ġwann (Malta) op 74-jarige leeftijd.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Oreste Kirkop op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 (en) Schiavone, Michael J. (1997). Maltese Biographies Of The Twentieth Century. Pubblikazzjonijiet Indipendenza, pp. 357. ISBN 978-99-909-4136-4.
* ↑ (en) Oreste Kirkop. Opera Vivrà (26 januari 2016).
* ↑ Oreste Kirkop. maltapagina.nl.
* ↑ (en) Benoît, Marie, "Homage to Oreste Kirkop", Malta Independent, 30 juli 2023.
* 1 2 (en) Orga, Ateş, "Remembering Oreste Kirkop", Times of Malta, 23 juli 2023.
* ↑ (en) Meet The Maltese Tenor Who Used To Make People Go Insane In The 1950s. Lovin Malta (15 juni 2018).
* ↑ Oreste Kirkop. Find a Grave.
# Voka (vlek)

Voka (Voka alevik) is een 'vlek' in de Estlandse gemeente Toila, provincie Ida-Virumaa.
Voka ligt aan de Finse Golf. De vlek ontstond in 1975 door de samenvoeging van verschillende kleinere dorpen. Kern was het dorp Kolluta.

## Bevolking

De plaats had 823 inwoners op 31 december 2011 en 754 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

Ten westen van Voka, eveneens aan de kust, ligt een dorp dat ook Voka heet. Het dorp wordt doorgaans Voka küla (Voka-dorp) genoemd om het te onderscheiden van Voka alevik (Voka-vlek).
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 14 november 2024.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 14 november 2024. Tik boven het middelste vak ‘Voka small town’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 14 november 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Voka small town’ in.
# Heinrich Hoffmann (schrijver)

Heinrich Hoffmann (13 juni 1809 - 20 september 1894) was een Duitse psychiater, schrijver en illustrator. Hij studeerde geneeskunde in Heidelberg en Halle, waar hij later onder andere als docent anatomie werkte. Hoffmann verwierf bekendheid door zijn werk als psychiater in het Frankfurter psychiatrisch ziekenhuis, waar hij campagne voerde voor een moderner ziekenhuisgebouw.
Als auteur is Hoffmann het meest bekend om zijn kinderboek Struwwelpeter, oorspronkelijk uitgebracht in 1845. Het boek, een verzameling geïllustreerde kinderverzen, werd populair en bleef regelmatig herdrukt. Hoffmann schreef ook satirische komedies en gedichten voor volwassenen.
In zijn persoonlijke leven trouwde Hoffmann met Therese Donner en had drie kinderen. Hij was een actief lid van niet-politieke openbare instanties in Frankfurt en steunde liberale doelen, zoals de oprichting van een constitutionele monarchie.
Heinrich Hoffmann overleed op 85-jarige leeftijd.
* Bibsys: 90096435
* Biblioteca Nacional de España: XX1542799
* Bibliothèque nationale de France: cb119076246 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058518385606706
* CiNii: DA00643703
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: hoff049
* Gemeinsame Normdatei: 11855249X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8155 9420
* Library of Congress Control Number: n79150242
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000087774
* MusicBrainz: 7e65f2d5-a3ad-41b1-8643-81659d4774fb
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00443540
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: nlk20000089213
* Nationale bibliotheek van Australië: 35402368
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007262721005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002023445
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068774915
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 290836
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: MUSV033928
* LIBRIS: 189327
* SNAC: w6p85ks1
* Système universitaire de documentation: 026923335
* Trove: 940142
* Virtual International Authority File: 76317116
* WorldCat (via VIAF): 76317116
# Al-Shamal

Al-Shamal (Arabisch: الشمال) is een voetbalclub uit de stad Madinat ash Shamal in Qatar. De club werd opgericht in 1980.

## Erelijst

* Qatar Sheikh Jassem Cup - 1996
* Kampioen Tweede Divisie Qatar - 2013/2014

## Bekende (oud-)spelers

* Frank de Boer
* Ronald de Boer
* Said Boutahar
* Lorenzo Donati
* Willie Overtoom
* Jeremy de Nooijer

## Bekende (ex-)coaches

* Costică Ștefănescu (2012)
* Silvio Diliberto (2012-2014)
Al-Ahli · Al-Arabi · Al-Duhail · Al-Gharafa · Al Kharaitiyat · Al-Khor · Al-Rayyan · Al-Sadd · Al-Sailiya · Al-Shahania · Qatar SC · Umm Salal
# Sint-Martinuskerk (Gent)

De Sint-Martinuskerk is een kerk in de Belgische stad Gent. De kerk staat in de wijk Ekkergem en is een van de oudste parochiekerken van Gent. Ze wordt het eerst vermeld in een oorkonde van Lotharius uit 966.

## Bouwgeschiedenis

De huidige Sint-Martinuskerk is een gotische hallenkerk met transept uit de zestiende eeuw. Haar voorganger was een romaanse kerk. Restanten van deze oude kerk zijn terug te vinden in de basis van de kerk, van het transept in Doornikse kalksteen en het onderste gedeelte van de vieringtoren. Het bovenste gedeelte van de toren in Balegemse steen en de spits zijn van 1502-1509.
Ook deze kerk had te lijden van de Beeldenstorm en werd ernstig beschadigd tussen 1577 en 1578. In de 17e eeuw werd ze heropgebouwd. Het hoofdaltaar is versierd met een schilderij Verrijzenis van Christus van Gaspar de Crayer. Er hangen nog vier andere werken van deze schilder in de kerk.
Een houten spitstongewelf dat het stenen gewelf van het kerkschip bedekt stamt uit 1875. Van 1903 tot 1907 werd de kerk grondig gerestaureerd door architect Modeste de Noyette van Gent.

## De scheve torenspits

Zij die iets weten over deze kerk vertellen dat de architect zelfmoord heeft gepleegd door zich van de toren te werpen. Hij kreeg de toren niet recht. Hoogstwaarschijnlijk is dat een legende zoals die ook ontstond voor de kerk van Verchin in Frankrijk om deze eigenaardigheid te illustreren. Een verhaal dat de scheve torenspits moet verklaren is het leveren door de abt van de Sint-Baafsabdij in Gent van balken die onvoldoende gedroogd waren. Ze werden gebruikt voor de herstelling van de toren zodat de constructie bij het drogen van het hout krom trok, onder druk van de overheersende westenwinden. Een ander verhaal spreekt over een groot onweer en een blikseminslag op de toren.
* Hoofdaltaar met Verrijzenis van Christus
* Sint-Martinuskerk op Onroerend Erfgoed
* ↑ Lotharius (966). DiBe ID 1191. In Diplomata Belgica.
* ↑ De Buck, Alfons (16 augustus 1974). Wetenswaardigheden uit het verleden van Ekkergem. Ghendtsche Tydinghen 3 (4). DOI:10.21825/gt.v3i4.7611.
# Kraftidioten

Kraftidioten (Engels: In Order of Disappearance) is een Noorse film van Hans Petter Moland die werd uitgebracht in 2014. De hoofdrol wordt gespeeld door Stellan Skarsgård. In 2019 regisseerde Moland een Amerikaanse remake van de film genaamd Cold Pursuit met Liam Neeson in de hoofdrol.

## Plot

Na de moord op zijn zoon door drugsdealers, begint een sneeuwruimerchauffeur wraak te zoeken.

## Rolverdeling

* Stellan Skarsgård als Nils
* Bruno Ganz als Papa
* Birgitte Hjort Sørensen als Marit
* Kristofer Hivju als Strike
* Jakob Oftebro als Aron Horowitz
* Pål Sverre Valheim Hagen als Greven
* Tobias Santelmann als Finn
* Sergej Trifunovic als Nebojsa
* Anders Baasmo Christiansen als Geir
* Stig Henrik Hoff als experienced police officer
* Goran Navojec als Stojan
* Atle Antonsen als Reddersen
* Officiële website
* Kraftidioten op de Swedish Film Institute Database
* (en) Kraftidioten in de Internet Movie Database
# Fuutkoeten

De fuutkoeten (Heliornithidae) (ook wel watertrappers genoemd) zijn een kleine vogelfamilie die een aantal zwemvogels omvat die het midden lijken te houden tussen een fuut en een koet. Er zijn drie soorten, die in Afrika, Azië en Zuid-Amerika voorkomen. Gemeenschappelijke kenmerken zijn: een lange hals, korte poten met gelobde zwemvliezen (vandaar ook wel vinpootfuutkoeten) en een stevig, dicht gevederte.

## Verspreiding en leefgebieden

Hoewel fuutkoeten in verschillende werelddelen voorkomen, is hun levenswijze sterk overeenkomend. Ze houden zich op bij tropische en subtropische rivieren met een lichte boomgroei, waar ze een solitaire, verborgen en paarsgewijze levenswijze hebben. Hun voedsel bestaat uit zaden, waterinsecten, kreeftachtigen, slakken en kleine padden.

## Taxonomie

Op grond van uitgebreid onderzoek aan morfologische kenmerken werden de fuutkoeten geplaatst in de orde van de kraanvogelachtigen en daarbij dicht bij de familie van de rallen, koeten en waterhoentjes (Rallidae) gezet. DNA-onderzoek naar de taxonomie van de vogels na de eeuwwisseling wees uit dat deze groep weliswaar tot de orde van de kraanvogelachtigen behoorde, maar minder verwant was aan de rallidae en eerder verwant was aan de Sarothruridae, ook wel donsstaartrallen (in het Afrikaans vleikuikens) genoemd. De familie bestaat uit drie monotypische geslachten:
* Geslacht Heliopais
** Heliopais personatus (Maskerfuutkoet uit Zuidoost-Azië)
* Geslacht Heliornis
** Heliornis fulica (Kleine fuutkoet uit Zuid- en Midden-Amerika)
* Geslacht Podica
** Podica senegalensis (Watertrapper uit Afrika)
Kraanvogels · Koerlans · Trompetvogels · Rallen, porseleinhoentjes, waterhoentjes en koeten · Fuutkoeten · Sarothruridae
* ↑ (en) Livezey, B.C., 1998. A phylogenetic analysis of the Gruiformes (Aves) based on morphological characters, with an emphasis on the rails (Rallidae).Phil. Trans. R. Soc. Lond. B 353: 2077-2151. pdf. Gearchiveerd op 17 juni 2023.
* ↑ (en) Tree of life project Gruiformes. Gearchiveerd op 26 april 2023.
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2018). IOC World Bird Names (version 8.1). (en)
# Heliornis

Heliornis is een geslacht van vogels uit de familie fuutkoeten (Heliornithidae). Het geslacht telt één soort.

## Soorten

* Heliornis fulica – Kleine fuutkoet
Kraanvogels · Koerlans · Trompetvogels · Rallen, porseleinhoentjes, waterhoentjes en koeten · Fuutkoeten · Sarothruridae
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (version 2.6). (en)