OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van Waalse ministers van Huisvesting

Dit is een lijst van ministers van Huisvesting in de Waalse regering.

## Lijst

| Nr. | Minister | Partij | Begin | Einde | Regering(en) | Bevoegdheid |
| 1 | André Bertouille (1932) | PRL | 27 januari 1982 | 28 juni 1983 | Damseaux, Dehousse II | Huisvesting |
| 2 | Jacqueline Mayence-Goossens (1932) | PRL | 28 juni 1983 | 27 november 1985 | Dehousse II | Huisvesting |
| 3 | Amand Dalem (1938-2018) | PSC | 27 november 1985 | 18 januari 1989 | Wathelet, Coëme, Anselme | Huisvesting |
| 4 | Guy Lutgen (1936) | PSC | 18 januari 1989 | 8 januari 1992 | Anselme, | Huisvesting |
| 5 | Robert Collignon (1943) | PS | 8 januari 1992 | 25 januari 1994 | Spitaels, | Huisvesting |
| 6 | Willy Taminiaux (1939-2018) | PS | 25 januari 1994 | 12 juli 1999 | Collignon I, II | Huisvesting |
| 7 | Michel Daerden (1949-2012) | PS | 12 juli 1999 | 19 juli 2004 | Di Rupo I, Van Cauwenberghe I | Huisvesting |
| 8 | André Antoine (1960) | cdH | 19 juli 2004 | 15 juli 2009 | Van Cauwenberghe II, Di Rupo II, Demotte I | Huisvesting |
| vacant (15 juli 2009-22 juli 2014) |||||||||
| 9 | Paul Furlan (1962-2023) | PS | 22 juli 2014 | 26 januari 2017 | Magnette | Huisvesting |
| 10 | Pierre-Yves Dermagne (1980) | PS | 26 januari 2017 | 28 juli 2017 | Magnette | Huisvesting |
| 11 | Valérie De Bue (1966) | MR | 28 juli 2017 | 13 september 2019 | Borsus | Wonen |
| (10) | Pierre-Yves Dermagne (1980) | PS | 13 september 2019 | 1 oktober 2020 | Di Rupo III | Wonen |
| 12 | Christophe Collignon (1980) | PS | 2 oktober 2020 | 15 juli 2024 | Di Rupo III | Wonen |
| 13 | Cécile Neven (1967) | MR | 15 juli 2024 | heden | Dolimont | Huisvesting |
# Ronde van Piemonte 2024

De 108e editie van de Ronde van Piemonte (ook wel bekend als Gran Piemonte) werd verreden op 10 oktober 2024. Titelverdediger was de Italiaan Andrea Bagioli, die destijds nog bij Soudal Quick-Step reed en deze editie in 2024 niet deelnam. Zijn opvolger werd beslist na een koers van 182 kilometer.

## Verloop

Direct toen de koers startte trokken vier renners, van vier verschillende ploegen in de aanval. Dit waren Luca Colnaghi, Francisco Muñoz, Andrii Ponomar en Nickolas Zukowsky. Op 63 kilometer voor de eindstreep trok Kevin Vermaerke als eerste renner uit het peloton in de aanval. Enkele kilometers later, op 45 kilometer voor de streep, trok zijn landgenoot Neilson Powless in de aanval. Powless wist zijn voorsprong uit te breiden en vol te houden tot de eindstreep. Het peloton eindigde zeven seconden later dan Powless.

## Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | tijd |
| | Neilson Powless | EF Education-EasyPost | 3u57'36" |
| 2 | Corbin Strong | Israel-Premier Tech | + 7" |
| 3 | Alex Aranburu | Movistar Team | z.t. |
| 4 | Filippo Magli | VF Group-Bardiani CSF-Faizanè | z.t. |
| 5 | Xandro Meurisse | Alpecin-Deceuninck | z.t. |
| 6 | Tobias Halland Johannessen | Uno-X Mobility | z.t. |
| 7 | Natnael Tesfatsion | Lidl-Trek | z.t. |
| 8 | Francesco Busatto | Intermarché-Wanty | z.t. |
| 9 | Edoardo Zambanini | Bahrain-Victorious | z.t. |
| 10 | Matej Mohorič | Bahrain-Victorious | z.t. |
Ronde van Valencia · Figueira Champions Classic · Ronde van Oman · Clásica de Almería · Ronde van de Algarve · Ruta del Sol · Ardèche Classic · Drôme Classic · Kuurne-Brussel-Kuurne · Trofeo Laigueglia · Nokere Koerse · Milaan-Turijn · GP Denain · Bredene Koksijde Classic · Grote Prijs Miguel Indurain · Scheldeprijs · Brabantse Pijl · Ronde van de Alpen · Ronde van Turkije · Grote Prijs van Plumelec · Tro Bro Léon · Ronde van Hongarije · Vierdaagse van Duinkerke · Boucles de la Mayenne · Ronde van Noorwegen · Circuit Franco-Belge · Brussels Cycling Classic · Dwars door het Hageland · Ronde van België · Ronde van Slovenië · Ronde van het Qinghaimeer · Ronde van Wallonië · Arctic Race of Norway · Ronde van Burgos · Ronde van Denemarken · Ronde van Duitsland · Maryland Cycling Classic · Ronde van Groot-Brittannië · Grote Prijs van Fourmies · GP Industria & Artigianato-Larciano · Coppa Sabatini · Grote Prijs van Wallonië · Ronde van Luxemburg · Super 8 Classic · Ronde van Langkawi · Ronde van het Münsterland · Ronde van Emilia · Parijs-Tours · Coppa Bernocchi · Ronde van de Drie Valleien · Ronde van Piemonte · Ronde van het Taihu-meer · Ronde van Veneto · Japan Cup · Veneto Classic
* Uitslag via ProCyclingStats
* ↑ (it) GranPiemonte 2024 | Sito ufficiale. www.ilgranpiemonte.it. Geraadpleegd op 15 november 2024.
* ↑ (en) published, Dani Ostanek, Neilson Powless wins Gran Piemonte with striking solo attack. cyclingnews.com (10 oktober 2024). Geraadpleegd op 15 november 2024.
# Arja Peters

Arja Peters, pseudoniem van Chinny van Erven (Smilde, 10 januari 1925 – Apeldoorn, 7 juni 1996), was een Nederlandse schrijfster. Ze werd vooral bekend door de jeugdboekenserie De olijke tweeling.
Peters werd geboren als dochter van een onderwijzer. Ze volgde na de middelbare school een tweejarige opleiding aan de Middelbare Landbouw- en Huishoudschool in Deventer, en trouwde daarna in 1946 met een leraar Franse taal- en letterkunde. Samen met haar gezin ging ze daarna in Apeldoorn wonen.
Kort na haar huwelijk begon ze aan haar eerste roman, met als titel Herthe. In 1958, toen ze inmiddels twee zoons had, begon ze te schrijven aan de meisjesboekenserie De olijke tweeling. De reeks over de tweeling Ellis en Thelma Bongers was een groot succes en zou uiteindelijk 26 delen kennen. Tot 1995 waren er zo'n 2,2 miljoen boeken van verkocht. Naast deze serie schreef Peters ook de vijfdelige serie Vicky, en een aantal andere kinderboeken, en detectives. Ten slotte was zij actief als journaliste bij het Apeldoorns Stadsblad.
Op 7 juni 1996 overleed Peters op 71-jarige leeftijd in Apeldoorn.

## Externe link

* Biografie op boekbesprekingen.nl
Voor dit artikel of een eerdere versie daarvan is gebruikgemaakt van een korte biografie van Anja Peters op de website van Uitgeverij De Eekhoorn
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: pete080
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8992 3452
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070568987
* Virtual International Authority File: 283436761
* WorldCat (via VIAF): 283436761
# Echte beisa

De echte beisa (Oryx beisa beisa) is een ondersoort van de beisa. Het is de nominaatondersoort en komt voor in de Hoorn van Afrika en Kenia.
Alle soorten oryxen zijn echter compact en gespierd, met relatief lange lichamen en brede nekken. Er is geen duidelijk verschil tussen mannelijke en vrouwelijke oryxen. Hoewel de verschillende soorten en ondersoorten oryxen vrij veel op elkaar lijken, zijn er toch een aantal karakteristieken waardoor ze uit elkaar te houden zijn. De echte beisa heeft oren met franjes en zwarte plukjes haar die tot voorbij de oren reiken. De echte beisa voedt zich met verschillende grassoorten. Ze voeden zich overdag, wanneer de planten het meeste water vasthouden. Tijdens het droge seizoen voeden ze zich met giftige Adeniumplanten.

## Leefgebied

De echte beisa leefde ooit in een groot gebied in het noordoosten van Afrika, van Soedan tot Tanzania, maar is over een groot deel van dit leefgebied uitgestorven. Anno 2024 leven ze vooral nog in Ethiopië en het noorden van Kenia. In 1959 kwam door een grenswijziging in het Serengeti National Park het gebied dat bewoond werd door de echte beisa buiten het park te liggen. Waarnemingen tussen 1974 en1975 toonden aan dat de beisa nog steeds alleen bezoekers waren van het Serengeti National Park, maar er zijn aanwijzingen dat ze in de toekomst misschien vaste bewoners zullen worden.
De echte beisa verblijft in struik- en graslandgebieden. Tijdens het natte seizoen trekken ze naar hoger gelegen gebieden en vermijden ze hoog gras en verzadigde gebieden. Ze verplaatsen zich over grote afstanden om een goede locatie te vinden en blijven daar enkele seizoenen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Common beisa oryx op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kasteel de Rey

Het Kasteel de Rey (ook: Kasteel Calmeyn) is een kasteel in de Vlaams-Brabantse plaats Drogenbos, gelegen aan de Grote Baan 200-202.

## Geschiedenis

Dit kasteel werd omstreeks 1720 gebouwd tegenover het Oud Kasteel, in opdracht van Marie-Henriette del Caretto de Savona y Grana (1671-1744), de weduwe van Karel Eugenius van Arenberg. Haar domein werd sterk vergroot, hele straten werden omgelegd of verdwenen.
Zij was voogdes over haar kleindochter Maria Henriëtte de la Tour d'Auvergne (1708-1728), die er in 1724 beviel van de latere Beierse keurvorst Karel Theodoor (1724-1799).
In 1744 stierf Marie-Henriette en werd het kasteel alweer gesloopt. Het domein, 20 ha groot, bleef in eigendom van de familie van Arenberg. In 1852 werd het verkocht aan Henri Rey, een textielfabrikant. In 1853-1854 liet hij op het domein een nieuw kasteel bouwen naar ontwerp van Jan Pieter Cluysenaar. Ook breidde Rey het domein aanzienlijk uit.
In 1870 kwam het kasteel aan dochter Flore Rey; deze huwde met Louis Calmeyn zodat het goed in handen kwam van de familie Calmeyn, afgezien van het Oud Kasteel en omgeving, dat in 1958 door de gemeente werd aangekocht.

## Gebouw

Het betreft een kasteel in neoclassicistische Italianiserende stijl, gelegen op een hoogte in een park. Het kasteel heeft een atrium met een rondbooggalerij op Toscaanse zuilen. Ook is er een vierkante toren aan de rechterzijde van het gebouw. Het 19e-eeuwse interieur van het kasteel is vrijwel ongeschonden gebleven. Het omliggende park grenst aan de Zenne.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ van Eekelen, Bart, Het markiezenhof in internationaal verband. De positie van Bergen op Zoom en het Bergse hof binnen de bezittingen van Carl Theodor van de Palts (1724-1799). Deel I. De Waterschans 46,1 p. 25-34. Geschiedkundige Kring Bergen op Zoom (2016). Geraadpleegd op 15 november 2024 – via academia.edu.
# Herberg van Castilië

De Herberg van Castilië (Maltees: Il-Berġa ta' Kastilja) is een historisch gebouw in Valletta, de hoofdstad van Malta. Sinds 1972 is het gebouw in gebruik door de premier van Malta. Hij houdt er kantoor, en gebruikt het gebouw ook om te vergaderen met zijn ministerraad.

## Geschiedenis

Toen Valletta rond 1570 werd gebouwd als nieuwe hoofdstad van Malta, was er behoefte aan gebouwen die de ridders van de verschillende Langues zouden herbergen. In 1574 begon de Maltese architect Glormu Cassar aan de bouw van de Herberg van Castilië voor de Langue van Castilië, een van de machtigste Langues binnen de orde. Het gebouw werd flink uitgebreid in 1741 onder leiding van Andrea Belli.
Tijdens de bezetting van het eiland door Franse revolutionaire troepen gebruikten de Fransen het gebouw als hun hoofdkwartier en leed het gebouw veel schade. Toen de Britten het eiland veroverden op de Fransen werd het gebouw weer hersteld. Ook tijdens de Slag om Malta in de Tweede Wereldoorlog raakte het gebouw ernstig beschadigd.

## Wetenswaardigheden

* Op een speciaal uitgebrachte Maltese euromunt ter waarde van 10 euro uit 2008 stond de Herberg van Castilië afgebeeld.
# Cardo-Torgia

Cardo-Torgia (Corsicaans: Cardu è Turghjà) is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica) en telt 40 inwoners (2009).

## Geografie

De oppervlakte bedraagt 3,88 km², de bevolkingsdichtheid is dus 10,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Shenzhou 17

Shenzhou 17 (Chinees:神舟十六号, Hanyu pinyin: Shénzhōu Shíliù-hào) is een Chinese ruimtevlucht die op 26 oktober 2023 werd gelanceerd. De vlucht markeerde de twaalfde bemande Chinese ruimtevlucht en de zeventiende vlucht van het Shenzhouprogramma. Aan boord van het ruimtevaartuig waren drie taikonauten op de zesde vlucht naar het Tiangong ruimtestation.

## Bemanning

| Positie | Ruimtevaarder |
| Commandant | Tang Hongbo, CNSA 2e ruimtevlucht |
| Boordwerktuigkundige | Tang Shengjie, CNSA 1e ruimtevlucht |
| Missiespecialist | Jiang Xinlin, CNSA 1e ruimtevlucht |

## Lancering

Shenzhou 17 werd op 26 oktober 2023 met een Lange Mars 2F-draagraket gelanceerd vanaf Lanceerbasis Jiuquan in de Gobiwoestijn en arriveerde diezelfde dag bij het Tlangong-ruimtestation.
De aankomst van Shenzhou 17 bij het Tiangong-ruimtestation markeerde de derde overdracht van de bemanning aan boord van het station en op dat moment waren er kort zes taikonauten aan boord van het ruimtestation. De bemanning van Shenzhou 16 landde op 30 oktober 2023 weer op Aarde.

## Landing

De Shenzhou 17 capsule landde op 30 april 2024 in Binnen-Mongolië.

### Referenties

Ruimtevaartuig: Shenzhou · Tianzhou Onbemand: Shenzhou 1 · Shenzhou 2 · Shenzhou 3 · Shenzhou 4 · Shenzhou 8 Bemand afgerond: Shenzhou 5 · Shenzhou 6 · Shenzhou 7 · Shenzhou 9 · Shenzhou 10 · Shenzhou 11 · Shenzhou 12 · Shenzhou 13 · Shenzhou 14 · Shenzhou 15 · Shenzhou 16 · Shenzhou 17 · Shenzhou 18 Bemand bezig: Shenzhou 19 Bemand gepland: Shenzhou 20 · Shenzhou 21
Gerelateerd: Tiangong 1 · Tiangong 2 · Tiangong ruimtestation · Tiangongprogramma · Lange Mars (raketfamilie) · Lanceerbasis Jiuquan
# Martinikaanse frank

De Martinikaanse frank was tot 2002 de munteenheid van het Franse overzeese departement Martinique. Hij was onderverdeeld in 100 centimes. De Franse frank circuleerde, naast bankbiljetten die tussen 1855 en 1961 specifiek voor Martinique werden uitgegeven, en bankbiljetten die tussen 1961 en 1975 voor Martinique, Frans-Guyana en Guadeloupe (gezamenlijk de Franse Antillen genoemd) werden uitgegeven.

## Munten

In 1897 en 1922 werden munten van cupro-nikkel van 50 centime en 1 frank uitgegeven.

## Bankbiljetten

In 1855 introduceerde de Koloniale Schatkist Bons de Caisse van 1 en 5 frank, gevolgd door 2 en 10 frank in 1884.
In 1874 introduceerde de Banque de la Martinique bankbiljetten van 5 frank, gevolgd door 100 en 500 frank in 1905, 1 en 2 frank in 1915 en 25 frank in 1922. Tussen 1942 en 1945 werd een laatste serie bankbiljetten uitgegeven door de Banque de la Martinique in coupures van 5, 25, 100 en 1000 frank.
In 1944 introduceerde de Caisse Centrale de la France Libre (Centrale kassier van Vrij Frankrijk) bankbiljetten van 1000 frank. In hetzelfde jaar introduceerde de Caisse Centrale de la France d'Outre Mer (Centrale kassier voor overzees Frankrijk) bankbiljetten van 10, 20, 100 en 1000 frank. In 1947 werd een nieuwe serie bankbiljetten geïntroduceerd in coupures van 5, 10, 20, 50, 100, 500, 1000 en 5000. Deze bankbiljetten deelden hun ontwerp met de bankbiljetten uitgegeven voor Frans-Guyana en Guadeloupe.
In 1961 werden de bankbiljetten van 100, 500, 1000 en 5000 frank overstempeld met hun waarden in nouveax franc (nieuwe frank): 1, 5, 10 en 50 nouveax franc. In hetzelfde jaar werd een nieuwe serie bankbiljetten geïntroduceerd met de namen Guadeloupe, Frans-Guyana en Martinique erop. In 1963 nam het Institut d'Emission des Départements d'Outre-Mer (Instituut voor Emissies in de Overzeese Departementen) de papiergeldproductie in de drie departementen over, door bankbiljetten van 10 en 50 nouveax franc uit te geven. Deze werden in 1964 gevolgd door bankbiljetten van 5, 10, 50 en 100 frank, waarbij het woord nouveaux was geschrapt.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Martinique franc op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Referentie
* Krause, Chester L.; Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
# Comostola meritaria

Comostola meritaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1861 door Walker.
# Cercidiphyllaceae

Cercidiphyllaceae is een botanische naam voor een familie van tweezaadlobbige planten. Het bevat twee soorten loofbomen die voorkomen in China en Japan.

## Taxonomie

De familienaam Cercidiphyllaceae wordt algemeen erkend door systemen voor plantentaxonomie, en ook door het APG-systeem (1998) en het APG II-systeem (2003). In het Cronquist-systeem (1981) was de plaatsing in een orde Hamamelidales, dit is dezelfde plaatsing als in het Wettstein-systeem (1935).
Cercidiphyllaceae is een monotypische groep met het geslacht Cercidiphyllum. Het bevat twee niet uitgestorven soorten: C. japonicum en C. magnificum.
# Consistoriegebed

Het consistoriegebed is een gebed dat een ouderling uitspreekt in de consistoriekamer voorafgaand aan de kerkdienst. Het consistoriegebed is vooral in gebruik binnen het protestantisme.
Het consistoriegebed wordt uitgesproken door een ouderling, dat wil duidelijk maken dat de voorganger geen solist is, maar dat men door het geheel van de kerkenraad en de gemeente gedragen mag weten. Daarnaast drukt het voorgaan van de ouderling de verantwoordelijkheid van de kerkenraad voor de dienst uit. Die verantwoordelijkheid wat na het binnengaan in de kerkzaal nog eens onderstreept door een handdruk, die de voorganger aan het begin en het einde van de dienst ontvangt. In het consistoriegebed mag men bidden voor allen die een taak hebben in de dienst, zoals de musici, organist, koster en leiders van de kindernevendienst of bijbelklas. Het is niet de bedoeling dat de ouderling bidt voor zaken die op de kansel gebeden moeten worden mét de gemeente, zoals de zieken en de collectedoelen. Het moet daarom een kort gebed zijn.

## Ontstaan

Volgens de christelijke gereformeerde predikant Dingeman Quant liggen de wortels van het consistoriegebed in de tijd van de Reformatie, speciaal in de vluchtelingengemeenten uit die tijd. Het gebruik ontstond omdat het in die tijd geen uitzondering was dat kerkdiensten verstoord werden door politie of vertegenwoordigers van de kerk die men verlaten had. Hierdoor had men de behoefte om voor de dienst te bidden om een goed verloop. Dominee Klaas de Gier, die gespecialiseerd was in het gereformeerd kerkrecht, is echter van mening dat het consistoriegebed niet afkomstig is uit de Reformatie, maar uit de tijd van de Afscheiding. Voor de negentiende eeuw is het consistoriegebed volgens hem geen gewoonte geweest binnen het protestantisme.

## Voorbeeld

Voorbeeld uit de Schotse liturgie:
    Hemelse Vader,
    ga met ons mee in Uw huis.
    Laat Uw Geest ons geleiden.
    Neig de harten tot de verwachting van Uw Rijk,
    in onze gemeente en in heel Uw kerk.
    Zegen ons bij de lezing en verkondiging van Uw Woord.
    Bevrijd ons van gebondenheid
    en vrees voor mensen
    en van alle toegeeflijkheid aan het kwaad.
    Wees onze Gids, ons Licht, onze Sterkte,
    opdat Uw Koninkrijk kome,
    door Jezus Christus, onze Heere.
    Amen
* ↑ Oskamp, Paul, 1932- Schuman, Nicolaas Abraham, 1936- Barnard, Marcel, 1957-. De weg van de liturgie : tradities, achtergronden, praktijk, pp. 154. ISBN 978-90-211-3679-0.
* ↑ Red., H. Veldhuizen, Het consistoriegebed. De Waarheidsvriend (5 juli 2001). Gearchiveerd op 6 juli 2020. Geraadpleegd op 6 juli 2020.
* 1 2 K. de Gier (1989). De Dordtse kerkorde : een praktische verklaring. Den Hertog, Houten, pp. 182. ISBN 90-331-0644-2.
* ↑ D. Quant, Handdruk en consistoriegebed. Ambtelijk Contact (1 september 2000). Gearchiveerd op 8 juli 2020. Geraadpleegd op 6 juli 2020.
* ↑ De weg van de liturgie : tradities, achtergronden, praktijk. Meinema, Zoetermeer (1998), pp. 155. ISBN 90-211-3679-1.
# Trio Mandili

Trio Mandili (Georgisch: ტრიო მანდილი) is een Georgische muziekgroep.
Mandili verwijst naar de gelijknamige georgische sjaal, die door vrouwen wordt gedragen. Ze zingen in het dialect van Chevsoeretië.
De groep brak door in 2014 toen ze een video maakten van hun nummer Apareka en online zetten op YouTube. De video kreeg meer dan 6 miljoen weergaven. Ze gebruiken een polyfone stijl van zingen. Daarnaast maken ze gebruik van de pandoeri, een traditioneel Georgisch snaarinstrument.
In 2017 nam de groep deel aan de wedstrijd voor vertegenwoordiging van Georgië op het Eurovisiesongfestival, waar ze eindigden als 12de van de 25 deelnemers.
De oorspronkelijke leden waren Ana Chincharauli, Shorena Tsiskarauli en Elene Nareshelashvili. Ze werden later vervangen door Irina Midelauri, Tatuli Mgeladze en Tako Tsiklauri.
In 2020 maakten ze samen met de Nederlandse wereldmuziekgroep Legiana Collective een cover van "'t Smidje", een nummer van de Belgische folkgroep Laïs.

## Discografie

* With Love, 2015
* Enguro, 2017
* Sakartvelo, 2022

## Leden

* Tatuli Mgeladze - leadzangeres en backing.
* Mariam Kurasbediani - achtergrondzangeres en af en toe leadzangeres, zij speelt de pandoeri.
* Tako Tsiklauri - achtergrondzangeres en af en toe leadzangeres.
# Ymyjachtachcultuur

De Ymyjachtachcultuur (Russisch: Ымыяхтахская культура) is een archeologische cultuur van Siberië van het Neolithicum en de Bronstijd (2200–1300 v.Chr.). Ze is vernoemd naar de nederzetting Ymyjachtach in Jakoetië.
Het centrum van de cultuur bevond zich in Jakoetië, maar afzonderlijke sites werden gevonden tot het schiereiland Tajmyr. De invloed van cultuur verspreidde zich over het hele noordoosten van Azië, en ver naar het westen.
De cultuur werd voor het eerst beschreven door Aleksej Okladnikov in 1942, toen hij oude nederzettingen nabij het meer van Ymyjachtach ontdekte, op de rechteroever van de rivier de Lena, 60km van Jakoetsk.

## Beschrijving

Kenmerkend voor de cultuur was haar aardewerk met ronde bodem met ingedrukte geruitte en geribbelde decoraties. Opvallend is dat de klei met wol gemengd werd. Pijlpunten, speer- en harpoenpunten van steen en bot, evenals bepantseringpslaatjes, werden in grote mate gevonden.
De cultuur ontstond door een migratie van stammen vanuit het zuiden (vanaf de oevers van het Baikalmeer) en het lokale substraat van de Belkatsjicultuur. De dragers van de cultuur waren mogelijk de Joekagieren.
In 2009 stelden wetenschappers op basis van koolstofdatering voor om de cultuur te dateren van 2.900 tot 1.025 v.Chr.
De volgende Bronstijdculturen ontwikkelden zich mogelijk op basis van de Ymyjachtachcultuur:
* Oelachan-Segelelennjachcultuur - 2175–1350 v.Chr., in het stroomgebied van de Aldakaj-rivier (een zijrivier van de Oengra)
* Oest-Milcultuur - 1380-10 v.Chr.
* Soegoennach - verlate Ymyjachtachcultuur - vanaf 325 v.Chr.

## Metaalbewerking

Op de begraafplaatsen van de cultuur worden vaak bronzen voorwerpen gevonden. Op de site Abylaach-1 in Tajmyr werd een bronsgieterij van de Ymyjachtachcultuur ontdekt, daterend uit de 12e eeuw v. Chr. Een gietvorm en druppels tinbrons werden hier gevonden.

## Verspreiding

Aangenomen wordt dat de Ymyjachtachcultuur zich na 1700 v.Chr. naar het oosten verspreidde tot het schiereiland Tsjoekotka, waar ze in cultureel contact stond met de Paleo-Eskimo's.
Een keramisch complex vergelijkbaar met de Ymyjachtachcultuur, gekenmerkt door aardewerk met een bijmenging van wol, werd ook gevonden in het noorden van Fennoscandinavië tegen het einde van het 2e millennium v.Chr..
A. Golovnev zag de Ymyjachtachcultuur in de context van een voorgesteld "circumpolair syndroom":
   ... bepaalde kenmerken van de Oost-Siberische Ymyjachtachcultuur verspreidden zich razendsnel tot in Scandinavië. Keramiek met ruitafdrukken wordt gevonden bij late bronstijdsites van Tajmyr, Jamal, Bolsjezemelskaja en Malozemelskaja toendra, het Kola-schiereiland, Finland...
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ымыяхтахская культура op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ymyyakhtakh culture op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.