OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Double Barrel

Double Barrel is een reggae-single afkomstig van het gelijknamige album uit 1970/'71 van het duo Dave & Ansel Collins (hoewel in zowel het VK als de VS toegeschreven aan 'Dave and Ansil Collins'). Het was de tweede reggaetune die bovenaan de Britse hitlijsten stond, twee jaar na Desmond Dekkers nummer 1 ska-doorbraakhit Israelites. De plaat bereikte nummer 1 op de UK Singles Chart gedurende de eerste twee weken van mei 1971, met een verkoop van 300.000 exemplaren. In de VS piekte het nummer op nummer 22 in de Billboard Hot 100 op 7 augustus 1971 en nummer 4 op WLS op 28 juni 1971.
Geschreven en geproduceerd door Winston Riley, voormalig zanger van The Techniques, bevatte de single de zang van Dave Barker, die al zo'n vijf jaar op Jamaica opnamen maakte, voornamelijk voor Clement "Coxsone" Dodd en Lee Perry. Dit nummer was het eerste optreden op de plaat van Sly Dunbar, later bekend van Sly and Robbie, op drums. Hij was toen pas 18. Een aanzienlijk deel van de melodie vertoont een sterke gelijkenis met het nummer "Party Time" uit 1967 van Ramsey Lewis (op Chess). Vanaf het allereerste begin van de koude intro, worden de teksten overal onderbroken door de ongebruikelijke bewering "I am the magnifent W-O-O-O" (en varianten daarvan), maar de titel klinkt nooit. Het nummer is gecoverd door latere ska-acts als The Selecter en The Specials. In 1972 werd een sample van het nummer opgenomen in de top tien van hit "Convention '72" van The Delegates.
In Nederland behaalde de single in 1971 de eerste plaats in de Top 40.

## Hitnoteringen
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 29-05-1971 t/m 31-07-1971 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| Nummer | 20 | 12 | 5 | 1 | 1 | 1 | 3 | 6 | 10 | 25 | uit |

### Daverende Dertig

Hitnotering: 22-05-1971 t/m 31-07-1971 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | |
| Nummer | 24 | 17 | 9 | 4 | 1 | 1 | 1 | 5 | 7 | 8 | 16 | uit |
# Baltische staten

De Baltische staten of Oostzeelanden (ook wel Balticum genoemd) (Estisch: Balti riigid, Baltimaad, Lets: Baltijas valstis, Litouws: Baltijos valstybės) zijn de landen aan de oostkust van de Oostzee. Het zijn van noord naar zuid en in oplopende grootte Estland, Letland en Litouwen. Ze worden tot Noord-Europa gerekend, maar ook wel tot Oost-Europa.
Oorspronkelijk werd de term gebruikt voor de aan de Oostzee gelegen delen van het voormalige Keizerrijk Rusland die na de Eerste Wereldoorlog en het uiteenvallen van Rusland zelfstandig werden, te weten Finland, Estland, Letland en Litouwen. Later werd de benaming gebruikt voor de weer door de Sovjet-Unie geannexeerde landen, dus zonder Finland.

## Vergelijking

De Baltische staten hebben naast hun ligging en hun vergelijkbare grootte gemeen dat ze zich alle drie aan het eind van de Eerste Wereldoorlog losmaakten van Rusland, dat toen in een burgeroorlog verwikkeld was. Tussen 1918 en 1940 waren ze onafhankelijke republieken. In het Molotov-Ribbentroppact van 1939 kwamen nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie overeen dat de Baltische staten in de invloedssfeer van de Sovjet-Unie mochten komen. In juni 1940 werden ze door de Sovjets bezet, om in 1991 opnieuw onafhankelijk te worden. De drie landen zijn parlementaire republieken, die samen het Baltische Assemblee oprichtten. In 2004 traden ze toe tot de Europese Unie en de NAVO.
Er zijn echter ook veel verschillen. Litouwen is overwegend rooms-katholiek en was ooit de kern van een groot rijk, het Grootvorstendom Litouwen. Dit werd later deel van het Pools-Litouwse Gemenebest, waardoor het een grote Poolse invloed had. Estland en Letland (met uitzondering van Letgallen) zijn overwegend lutheraans, en hadden eeuwenlang te maken met een Duitse elite. Wel zijn dit twee vormen van westers christendom, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Russisch-Orthodoxe Kerk die tot het oosters christendom behoort. Ook deze kerk is in de Baltische landen vertegenwoordigd, voornamelijk onder de Russischtalige minderheid. Alleen Estland heeft, naast een Russisch-orthodoxe kerk die onder het Patriarchaat Moskou valt en voornamelijk Russen onder haar gelovigen telt, een orthodoxe kerk waarvan de meeste gelovigen Esten zijn: de Estische Apostolisch-Orthodoxe Kerk.
Taalkundig staan de Letten en de Litouwers dicht bij elkaar, zij spreken Baltische talen. De Esten spreken echter, evenals de Finnen en Hongaren, een Fins-Oegrische taal.

### Statistieken

| Naam | Hoofdstad | Oppervlakte | Taal | Munteenheid |
| Estland | Tallinn | 45.339 km² | Estisch | Euro |
| Letland | Riga | 64.562 km² | Lets | Euro |
| Litouwen | Vilnius | 65.300 km² | Litouws | Euro |
# Saint-Urbain (Vendée)

Saint-Urbain is een gemeente in het Franse departement Vendée (regio Pays de la Loire) en telt 1059 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Les Sables-d'Olonne.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Urbain bedraagt 16,3 km², de bevolkingsdichtheid is 65,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Urbain (Vendée) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Coloradia

Coloradia is een geslacht van vlinders van de familie nachtpauwogen (Saturniidae), uit de onderfamilie Hemileucinae.

## Soorten

* C. casanovai Beutelspacher, 1993
* C. davisi Barnes & Benjamin, 1926
* C. doris Barnes, 1900
* C. euphrosyne Dyar, 1912
* C. hoffmanni Beutelspacher, 1978
* C. lindseyi Barnes & Benjamin, 1926
* C. luski Barnes & Benjamin, 1926
* C. pandora Blake, 1863
* C. prchali Lemaire & M.J. Smith, 1992
* C. smithi Lemaire, 2002
* C. vazquezae Beutelspacher, 1978
* C. velda J.W. Johnson & Walter, 1981
# Nadja Auermann

Nadja Auermann (Berlijn, 19 maart 1971) is een Duits model.
Auermann werd ontdekt in 1990 in een café in Berlijn door Karin Modelling Agency. In 1991 verhuisde van Karin naar Elite Model, een groter modehuis. In 1994 stond ze in de Duitse Vogue en in Harper's Bazaar. Ze heeft opdrachten gedaan voor Versace, Prada, Dolce & Gabbana, Yves Saint Laurent en Armani. Ze werkte steeds samen met bekende fotografen, zoals Helmut Newton.
Auermann is tweemaal gehuwd en heeft een zoon en drie dochters.
* Gemeinsame Normdatei: 12238542X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 9382 9301
* MusicBrainz: e0004ee5-e159-4ce8-8b1e-b7f4a7c559eb
* Virtual International Authority File: 14110292
* WorldCat (via VIAF): 14110292
# Milners of Leyburn

Milners of Leyburn, ook bekend als C. Milner & Sons, is een klein, door een familie gerund warenhuis in het marktstadje Leyburn, Wensleydale, North Yorkshire, Engeland. Op de begane grond verkopen ze dameskleding en accessoires van merken als Seasalt, White Stuff en Powder Accessories. Ook is er een fourniturenafdeling met restanten stof, wol, knopen en nog veel meer. Milners Interiors (op de eerste verdieping) biedt maatwerk in gordijnen, jaloezieën en luiken, evenals een selectie tapijten en vloeren. Ze bieden een ruim aanbod aan stoffen- en behangstalenboeken van bekende merken, zoals Morris & Co en Colefax en Fowler, evenals het complete assortiment verf van Little Greene Paint Company.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd in 1882 opgericht door Christopher Milner, vandaar de C in de naam, met een winkel in Hawes, en is in handen van de vijfde generatie in de familie na het pensioen van David Milner in maart 2008.
De BBC maakte een televisiedocumentaireserie van drie programma's, getiteld 'The Department Store'. De serie werd geproduceerd door Richard Macer en ging over onafhankelijke warenhuizen en hoe zij in de moderne wereld overleven ondanks de hevige concurrentie van winkelketens. Het eerste programma in de serie, over Milners, werd door de BBC gefilmd van september 2007 tot april 2008. Het werd voor het eerst uitgezonden op BBC Four op 17 november 2008 en vervolgens op BBC Two op 7 april 2009.
David Milner, die in het programma werd genoemd, is met pensioen gegaan, waarna zijn dochter Leonie en haar man Keith Garrard nu directeur zijn.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Milners of Leyburn op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Osmia cerasi

Osmia cerasi is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Cockerell.
# Renault Master

De Renault Master is een bestelwagen gemaakt door het Franse autobedrijf Renault en is de opvolger van de Renault Estafette. De auto werd gepresenteerd in 1980. De Master wordt geproduceerd in Batilly in Frankrijk. De Renault Master I werd geproduceerd van 1980 tot 1997 en de Renault Master II van 1997 tot 2010. In 2010 kwam de Renault Master III op de markt. Vanaf september 2014 kreeg de Renault Master een facelift. In 2024 kwam de Renault Master IV op de markt.
De Renault Master wordt geproduceerd met voor- of achterwielaandrijving. Ook zijn er achterwiel-aangedreven versies met 'dubbel lucht'. Naast de gesloten bestelwagen is de Renault Master leverbaar als chassiscabine (enkele en dubbele cabine) en als platformcabine.

## Motoren

De Master is beschikbaar met een keuze aan verschillende motoren:
* 2.3 liter dCi-dieselmotor 110, 120, 125, 135, 150 en 165 pk.
* 57kW-elektromotor op batterijen
* 57kW-elektromotor op batterijen en waterstof (range extender, per 2020). De waterstoftechnologie is ontwikkeld in samenwerking met het eveneens Franse Symbio (voorheen Symbio Fcell).

## Openbaar vervoer

De bestelwagen wordt, in verbouwde vorm, in Nederland ook gebruikt in het openbaar vervoer; zie hiervoor het artikel Tribus Civitas.

## Externe link

* Groupe Renault introduceert waterstof in lichte bedrijfswagen programma, media.renault.nl, 22 oktober 2019
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 3 maart 2020. Geraadpleegd op 3 maart 2020.
In productie: 5 E-Tech · Arkana · Austral · Captur · Clio · Espace · Kadjar · Kangoo · Koleos · Master · Mégane · Mégane E-Tech · Rafale · Scenic E-Tech · Symbioz · Symbol · Trafic · Twingo · Twingo Electric · Zoe Uit productie: 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 25 · 30 · 2CV · 4CV · Avantime · Caravelle · Dauphine · Domaine · Estafette · Express · Floride · Fluence · Frégate · Fuego · Juvaquatre · Laguna · Latitude · Modus · Nervastella · Novaquatre · Ondine · Prairie · Primaquatre · Rodeo · Safrane · Savanne · Scénic · Spider · Talisman · Thalia · Twizy · Vel Satis · Vivasport · Vivastella · Wind
# Stefano Mancuso

Stefano Mancuso (Catanzaro, 9 mei 1965) is een Italiaans bioloog, hoogleraar plantkunde, en (mede-)auteur van een aantal bestsellers en tal van wetenschappelijke artikels. Zijn onderzoek naar de Waarnemings- en communicatievermogens in de plantenwereld hebben hem in de hele wereld bekendheid opgeleverd.

## Biografie

Naar eigen zeggen is zijn belangstelling voor planten pas op volwassen leeftijd ontstaan, tijdens zijn universitaire studies. In 2000 verhuist hij naar Firenze (Florence), en begint er les te geven aan de universiteit. In 2005 richt hij er een internationaal laboratorium voor neurobiologie op, om het gedrag van planten nader te bestuderen. In 2010 houdt hij een opgemerkte conferentie in Oxford over de manier waarop plantenwortels ondergronds navigeren, op zoek naar ruimte, water, voedingsstoffen en symbiose. In 2012 werkt hij binnen het Plantoïd-project mee aan het ontwerpen van een bio-geprogrammeerde robot die bepaalde functies van de plantenwortel imiteert. Zo zou het tuig een ontoegankelijk terrein kunnen verkennen, of een site die is gecontamineerd door een kernongeval of een bacteriologische aanval. In 2013 raakt hij wereldwijd bekend met zijn boek over de intelligentie van planten, met als co-auteur de onderzoeksjournaliste Allessandra Viola. In 2014 richt hij vanuit de Universiteit van Firenze een start-up voor plantaardige mimicry, en tekent hij een concept uit voor een zelfdrijvende serre, de « Jellyfish Barge ». In 2016 wordt hij adviseur-innovatie voor de Chileense regering.
# Melina Havelock

Melina Havelock is een personage uit de James Bond-film For Your Eyes Only (1981), gespeeld door actrice Carole Bouquet.
Melina Havelock wordt door Hector Gonzales met een watervliegtuig afgezet bij haar ouders Timothy en Iona Havelock die wonen op een boot aan de kust van het Griekse eiland Korfoe. De ouders van Melina zijn bezig de locatie te achterhalen van de St. Georges, een gezonken Brits schip met aan boord een ATAC-decoder. Maar zodra Melina op de boot naar binnen wil gaan worden haar ouders neergeschoten door Gonzales in zijn vliegtuig. En Melina wil hierna meteen wraak.
Ze volgt Gonzales naar de Spaanse hoofdstad Madrid. Alvorens ze James Bond ontmoet doorboort Melina Gonzales met een pijl. Het tweetal ontsnapt van de belagers van Emile Locque, die Gonzales had ingehuurd voor de moord, in Melina's gele Citroën 2CV.
Bond ontmoet Melina opnieuw in Cortina d'Ampezzo waar ze naartoe is gelokt via een telegrambericht. Na van twee belagers op motoren te zijn ontkomen, verzoekt Bond Melina om terug naar Griekenland te gaan. Hier ontmoeten de twee elkaar later opnieuw. Ook wanneer Bond Kristatos ontmoet in casinorestaurant van Milos Columbo houdt Melina een oogje in het zeil.
Samen met Bond duikt Melina de ATAC op uit het wrak van de St. Georges. Kristatos wacht het tweetal op, neemt de ATAC over en probeert Melina en Bond te doden door hen achter zijn boot door het koraalrif te slepen waarna haaien hen zullen opeten. Bond slaagt erin Melina en hem te bevrijden. De papegaai van de ouders van Melina, Max, heeft gehoord dat Kristatos de ATAC naar St. Cyril neemt en dankzij Columbo achterhalen Melina en Bond de locatie: een klooster op een berg. Aldaar weten Bond, Melina, Columbo en drie handlangers binnen te dringen. Alvorens Melina de kans krijgt Kristatos met een pijl uit haar kruisboog te doorboren, wordt deze gedood door Columbo.
Later die avond wordt Bond gefeliciteerd door de Britse premier, maar laat hij deze met papegaai Max praten. Ondertussen duikt hij met Melina de zee in, maar niet voordat ze de woorden: For Your Eyes Only, darling heeft uitgesproken.
# Spoorlijn Achiet - Marcoing

De Spoorlijn Achiet - Marcoing was een Franse spoorlijn van Achiet-le-Grand naar Marcoing. De lijn was 33 km lang.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Compagnie u chemin de fer d'Achiet à Bapaume en in drie gedeeltes geopend, van Achiet tot Bapaume op 8 mei 1871, van Bapaume tot Havrincourt op 1 december 1877 en van Havrincourt tot Marcoing op 10 maart 1878. Reizigersverkeer werd gestaakt op 25 september 1966. In 1966 werd het gedeelte tussen Bapaume en Marcoing stilgelegd, in 2010 werd ook het laatste gedeelte tussen Achiet en Bapaume gesloten.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Achiet

    RFN 272 000, spoorlijn tussen Paris-Nord en Lille

### Frémicourt

    lijn tussen Frémicourt en Quéant

### Vélu

    lijn tussen Vélu-Bertincourt en Saint-Quentin

### aansluiting Bailly

    RFN 259 000, spoorlijn tussen Saint-Just-en-Chaussée en Douai

## Galerij

* Voormalig station van Bapaume in 2014
* Voormalig station van Beugny in 2017
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Achiet_-_Marcoing
* http://archeoferroviaire.free.fr/v31/spip.php?article1381
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1951.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1960.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Spoorlijn Bantzenheim - Neuweg

De Spoorlijn Bantzenheim - Neuweg was een Duitse spoorlijn in het huidige Frankrijk van Bantzenheim naar Neuweg. De lijn was 22,7 km lang.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd door de Deutsches Heer geopend als militaire lijn op 1 augustus 1917. Samen met de spoorlijn Neuf-Brisach - Bantzenheim vormde de lijn een noord-zuid verbinding langs de Rijn buiten het bereik van de Franse artillerie. Na de Eerste Wereldoorlog werd de verbinding stilgelegd en vervolgens opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Bantzenheim

    RFN 121 000, spoorlijn tussen Colmar-Sud en Bollwiller

### Neuweg

    RFN 115 000, spoorlijn tussen Strasbourg-Ville en Saint-Louis
* http://archeoferroviaire.free.fr/v31/spip.php?article1226
* http://etienne.biellmann.free.fr/gare/fr/Ensisheim-Habsheim.htm
# Hautefort

Hautefort is een Franse gemeente in het noordoosten van het departement Dordogne. Na de aanpassing van de arrondissementsgrenzen vanaf 2017 door het arrest van 30 december 2016 behoort zij tot het arrondissement Sarlat-la-Canéda. Hautefort telde op 1 januari 2021 818 inwoners.
Het dorpje is grotendeels gebouwd op een helling van een heuvel. Boven op de heuvel staat een van de meest indrukwekkende kastelen van Zuidwest-Frankrijk, Château de Hautefort welke is geplaatst op de lijst van monumentenzorg.

## Geografie

De oppervlakte van Hautefort bedraagt 25,68 km², de bevolkingsdichtheid is 33 inwoners per km² (per 1 januari 2019).
De onderstaande kaart toont de ligging van Hautefort met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
De onderstaande kaart toont de ligging van Hautefort met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwoneraantal van Hautefort vanaf 1962.
    Bron: Frans bureau voor statistiek. Cijfers inwoneraantal volgens de definitie population sans doubles comptes (zie de gehanteerde definities)

## Geboren in Hautefort

* Eugène Le Roy (1836-1907), Frans schrijver
* 1 2 Populations légales 2021.
# Spoorlijn Marquion - Aubencheul-au-Bac

De Spoorlijn Marquion - Aubencheul-au-Bac was een Franse spoorlijn van Marquion naar Aubencheul-au-Bac. De lijn was 8 km lang.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Deutsches Heer in 1917, na de Eerste Wereldoorlog is de lijn nog een aantal jaar gebruikt en rond 1930 opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Marquion

    RFN 259 656, spoorlijn tussen Boisleux en Cambrai

### Aubencheul-au-Bac

    RFN 259 000, spoorlijn tussen Saint-Just-en-Chaussée en Douai
* http://archeoferroviaire.free.fr/v31/spip.php?article1384
# Heilig Hartkerk (Helmond)

De Heilig Hartkerk was een monumentale rooms-katholieke kerk in de Veestraat in het centrum van Helmond. De kerk werd ontworpen door de beroemde architect Pierre Cuypers en gebouwd tussen 1897 en 1899. Het was een forse neogotische kruisbasiliek met hoge vieringtoren. De toren leek sterk op de toren van de Sint-Bonifatiuskerk in Leeuwarden en was de hoogste kerktoren van de stad.

## Sloop

In 1953 kon het kerkbestuur de twee binnenstadskerken (Heilig Hart en de veertig jaar oudere Sint Lambertus van architect Theo Molkenboer), die op slechts tweehonderd meter van elkaar stonden, niet allebei meer onderhouden. Omdat de Heilig Hartkerk in slechte staat verkeerde, werd ze in 1957 gesloopt. Drie jaar eerder was al op stel en sprong de vieringtoren afgebroken. Als reden werd opgegeven dat de toren op dramatische wijze was aangetast door de boktor en op instorten stond. Veel van het interieur zoals de biechtstoelen, de doopvont en enkele glas-in-loodramen, maar ook het orgel gingen naar de nieuwe kerk. De kerkbank gingen naar de St. Petruskerk in Woensel. Het overige meubilair ging naar een missiekerk in Afrika.
Op de plek van de kerk kwam later een overdekt winkelcentrum, de huidige Elzaspassage. Vaak wordt gezegd dat op de plaats van de Heilig Hartkerk een filiaal van Vroom en Dreesmann is gekomen en dat niet de slechte gesteldheid van het kerkgebouw, maar de interesse van V&D in de grond eronder aanleiding waren tot de sloop, maar de V&D stond in werkelijkheid een stukje verderop in de Veestraat.
Tot op de dag van vandaag wordt in Helmond het verdwijnen van de monumentale schepping van Cuypers betreurd.

## Nieuwe Heilig Hartkerk

Een nieuwe Heilig Hartkerk verrees aan de Bindersestraat 4. Deze werd ontworpen door Hendrik Willem Valk. Het was een enigszins traditionalistisch bakstenen bouwwerk, gebouwd als kruisbasiliek, met een westtoren en een lage vieringtoren boven het priesterkoor, in de traditie van de christocentrische kerken die in de jaren 30 van de 20e eeuw veel gebouwd werden.
Deze grote kerk (1200 plaatsen) werd in 1955 in gebruik genomen, maar reeds in 1982 werd ze onttrokken aan de eredienst en vrijwel direct daarna gesloopt.
# Ambachtsheerlijkheid Oosthuizen

De heerlijkheid Oosthuizen (ook wel Heerlijckheyt Oosthuysen) was een ambachtsheerlijkheid gelegen in de huidige provincie Noord-Holland.
Tot de heerlijkheid behoorden behalve Oosthuizen ook Zuid-Schardam, Etersheim, Hobrede en het Verloreneinde van Kwadijk.
Het oudste archiefstuk van de heerlijkheid Oosthuizen zou uit 1292 stammen.
De bestuursvorm van de heerlijkheid Oosthuizen behoorde tot de ambachtsheerlijkheid of lage heerlijkheid. Het gezag werd daarom uitgeoefend door een ambachtsheer.

## Ambachtsheren van de heerlijkheid Oosthuizen

| Periode | Ambachtsheren |
| | Gerrit van Heemskerck Arentszoon |
| | Gerrit van Heemskerck Gerritszoon |
| | Gerrit Boel van Heemskerck |
| 1429-1475 | Clementia (vulgo Meyn) van Heemskerck |
| 1475-1476 | Joost van Zevenbergen |
| 1476-1529 | Jonkvrouw Maria van Zevenbergen |
| 1529-1560 | Jonkheer Cornelis van Bergen |
| 1560-1569 | Johan van Ligne |
| 1569-1615 | Karel, graaf van Arenberge |
| 1615-1633 | Jonkheer Reynout van Brederode |
| 1634-1660 | Anna Catharina van Brederode en Wesenberch |
| 1660-1686 | Jonkheer Pieter van Cats |
| 1686-1721 | Mr. François van Bredehoff |
| 1722-1734 | Mr. Adriaan van Bredehoff |
| 1734-1762 | Mr. François van Bredehoff |
| 1762-1706 | Mr. Joan van Bredehoff (1729-1795) |
| 1796-1813 | Mr. Gerbrand van Bredehoff de Vicq (1736-1813) |
| 1813-1849 | Mr. François van Bredehoff de Vicq (1781-1849) |
| 1849-1852 | Mr. Nanning van Bredehoff de Vicq (1814-1852) |
| 1852-1915 | Mr. François van Bredehoff de Vicq van Oosthuizen (1849-1918) |
| 1915-1978 | Ir. Nanning Pieter Johannes van Bredehoff de Vicq van Oosthuizen (1904-1978) |
# TV5MONDE

TV5MONDE (voorheen : TV5) is een internationale Franstalige televisiezender gevestigd in Parijs die wereldwijd Franse, Belgische, Zwitserse, Canadese en Monegaskische programma's uitzendt. Zij werd opgericht in januari 1984.

## Netwerken

Anno 2015 worden er tien edities uitgezonden:
* TV5MONDE France-Belgique-Suisse-Monaco (Frankrijk, België, Zwitserland, Luxemburg, Monaco, Andorra)
* TV5MONDE Europe (rest van Europa)
* TV5MONDE Afrique (Afrika)
* TV5MONDE Maghreb - Orient (Maghreb - Midden-Oosten)
* TV5MONDE Asie (rest van Azië)
* TV5MONDE États-Unis (Verenigde Staten)
* TV5MONDE Amérique Latine – Caraïbes (Latijns-Amerika - Caraïben)
* TV5MONDE Brésil (Brazilië, met Portugese ondertiteling)
* TV5MONDE Pacifique (Japan - Oceanië)
* TV5 Québec-Canada
TV5 Québec-Canada wordt uitgezonden vanuit Montreal, de overige zeven kanalen vanuit Parijs onder de naam TV5MONDE.

## Nederlandse ondertiteling

TV5MONDE Europe zendt verschillende films en documentaires uit met Nederlandse ondertiteling via DVB-ondertiteling. Veel Nederlandse kabelexploitanten hebben in hun ontvangststation(s) ondertitelingunits geplaatst waardoor de ondertiteling automatisch in beeld wordt gebracht.

## Externe link

* Nederlandse website van TV5MONDE
Lijst van televisiekanalen in Frankrijk
# Jolotundo (Lasem)

Jolotundo is een bestuurslaag in het regentschap Rembang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Jolotundo telt 3046 inwoners (volkstelling 2010).