OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Dimpnakapel (Geel)

De Sint-Dimpnakapel is een kapel in de Antwerpse stad Geel, gelegen aan de Groenenheuvel.

## Geschiedenis

Op deze plaats stonden ooit twee kapelletjes. Eén was gewijd aan Sint-Dimpna en bestond al in de 2e helft van de 15e eeuw, en op deze plaats zouden, volgens de legende, de relieken van Dimfna, na een diefstal, heroverd zijn. Het andere kapelletje was een kruiskapel uit het 4e kwart van de 15e eeuw en het eindpunt van een ommegang langs diverse kerken en kapellen.
De huidige kapel is de kruiskapel, herbouwd omstreeks 1630 en hij werd nog vergroot in 1721, toen ook het kleinere Dimpnakapelletje werd afgebroken.

## Gebouw

Het is een bakstenen gebouwtje op rechthoekige plattegrond onder zadeldak met daarop een zeskante dakruiter. De westelijke tuitgevel heeft vlechtingen en een rondboognis met daarin een Sint-Dimpnabeeldje en de tekst: Hier offert men ter eere der H. Dimphna. De kapel heeft een driezijdig afgesloten koor.
Het interieur wordt overkluisd door een spitstongewelf en het altaar is in barokstijl.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Puna-tinamoe

De puna-tinamoe (Tinamotis pentlandii) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1837 door Vigors.

## Beschrijving

De puna-tinamoe wordt ongeveer 41 cm groot. De rug is bruin met witte stippen, de borst blauwgrijs, en de kop wit met zwarte strepen.

## Voorkomen

De soort komt voor in het middenwesten van Zuid-Amerika, met name in zuidelijkcentraal Peru, noordelijk Bolivia, noordelijk Chili en noordwestelijk Argentinië.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status veilig.
* ↑ (en) Puna-tinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Vigors, N. A. (1837). Proceedings of the Zoological Society of London, 1836 Pt4
* ↑ Gill, F & D Donsker (Eds) (2011) IOC World Bird Names (version 2.10).]
# Zwartkaptinamoe

De zwartkaptinamoe (Nothocercus nigrocapillus) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Gray.

## Beschrijving

De zwartkaptinamoe is overwegend bruin, met zwarte vlekjes en wordt ongeveer 33 cm groot.

## Voedsel

De zwartkaptinamoe eet vooral vruchten van de grond of lage struiken, maar soms ook zaden, bloemen, bladeren, wortels en ongewervelden.

## Voortplanting

Het mannetje paart met ongeveer vier vrouwtjes, die de eieren in een nest in het dichte struikgewas leggen. Daarna broedt het mannetje de eieren uit en voedt hij de jongen op. Na 2-3 weken zijn de jongen volwassen.

## Voorkomen

De soort komt voor in Peru en Bolivia en telt twee ondersoorten:
* N. n. cadwaladeri: noordwestelijk Peru.
* N. n. nigrocapillus: van centraal Peru tot noordelijk Bolivia.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Zwartkaptinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gray, G. R. (1867). List of the specims of birds in the collection of the British Museum, Part V. 120 p.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Grijze tinamoe

De grijze tinamoe (Tinamus tao) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1815 door Temminck.

## Beschrijving

De grijze tinamoe is een van de grootste tinamoes, hij wordt ongeveer 46 cm lang. Hij is overwegend grijs, met zwarte strepen op rug en kop. De nek en kop hebben ook witte stippen.

## Leefwijze

De grijze tinamoe eet vruchten en zaden die hij op de grond vindt.

## Voortplanting

Het mannetje broedt de eieren uit en voedt de jongen op, die al snel volwassen zijn. Het nest is gebouwd tussen het dichte struikgewas.

## Voorkomen

De soort komt voor in het Amazoneregenwoud en telt vier ondersoorten:
* T. t. larensis: centraal Colombia en noordwestelijk Venezuela.
* T. t. septentrionalis: noordoostelijk Venezuela en noordwestelijk Guyana.
* T. t. tao: het noordelijke deel van centraal Brazilië.
* T. t. kleei: van het zuidelijke deel van centraal Colombia tot oostelijk Bolivia en westelijk Brazilië.

## Beschermingsstatus

De totale populatie wordt geschat op 100-500 duizend volwassen vogels. Vanwege het hoge tempo van habitatverlies door ontbossing heeft de soort op de Rode Lijst van de IUCN de status kwetsbaar.
* ↑ (en) Grijze tinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Temminck, C. J. (1815). Histoire naturelle générale des Pigeons et des Gallinacées.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Fins curlingteam (gemengd)

Het Finse curlingteam vertegenwoordigt Finland in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

Finland nam voor het eerst deel aan een internationaal toernooi voor gemengde landenteams tijdens de openingseditie van het Europees kampioenschap in het Andorrese Canillo. Finland met skip Jussi Uusipaavalniemi werd Europees kampioen door in de finale Zweden te verslaan. Het haalde in bijna alle edities de play-offs, maar kwam nog slechts één keer op het podium. Brons in 2012.
Na de tiende editie van het EK werd beslist het toernooi te laten uitdoven en te vervangen door een nieuw gecreëerd wereldkampioenschap voor gemengde landenteams. De eerste editie vond in 2015 plaats in het Zwitserse Bern. Het team miste de play-offs. Het beste resultaat werd in 2022 geboekt. Finland speelde een sterk toernooi, werd groepswinnaar in een poule met Canada, maar verloor de kwartfinale van datzelfde Canada in een extra end met 6-9. Een gedeeld vijfde plaats.

## Finland op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2015 | 14 | Tomi Rantamäki | 8 | 5 | 3 | 52 | 41 |
| 2016 | 9 | Toni Sepperi | 8 | 4 | 4 | 36 | 39 |
| 2017 | 14 | Jussi Uusipaavalniemi | 7 | 3 | 4 | 37 | 43 |
| 2018 | 13 | Markus Sipilä | 8 | 5 | 3 | 48 | 43 |
| 2019 | 18 | Markus Sipilä | 7 | 4 | 3 | 54 | 35 |
| 2022 | 5 | Markus Sipilä | 9 | 7 | 2 | 64 | 35 |
| 2023 | 34 | Iiko Säntti | 8 | 2 | 6 | 46 | 60 |
| 2024 | 22 | Jussi Uusipaavalniemi | 7 | 3 | 4 | 53 | 34 |

## Finland op het Europees kampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2005 | 1 | Jussi Uusipaavalniemi | 8 | 7 | 1 | 58 | 31 |
| 2006 | 6 | Jussi Uusipaavalniemi | 6 | 4 | 2 | 47 | 31 |
| 2007 | 10 | Jussi Uusipaavalniemi | 6 | 3 | 3 | 31 | 31 |
| 2008 | 9 | Jussi Uusipaavalniemi | 7 | 4 | 3 | 43 | 40 |
| 2009 | 7 | Jussi Uusipaavalniemi | 7 | 5 | 2 | ? | ? |
| 2010 | 13 | Tomi Rantamäki | 7 | 3 | 4 | ? | ? |
| 2011 | 5 | Jussi Uusipaavalniemi | 8 | 5 | 3 | 51 | 38 |
| 2012 | 3 | Aku Kauste | 10 | 7 | 3 | 75 | 41 |
| 2013 | 4 | Tomi Rantamäki | 10 | 8 | 2 | 68 | 40 |
| 2014 | 5 | Tomi Rantamäki | 8 | 6 | 2 | 50 | 34 |

## Externe link

World Curling Federation
* ↑ Sportuitslagen.org 2015. Gearchiveerd op 6 oktober 2022.
* ↑ ecf-web.org/emcc 2005
Andorra · Australië · België · Brazilië · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Rusland · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Iers curlingteam (gemengd)

Het Ierse curlingteam vertegenwoordigt Ierland in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

Ierland nam voor het eerst deel aan een internationaal toernooi voor gemengde landenteams tijdens de openingseditie van het Europees kampioenschap in het Andorrese Canillo. Het bereikte de play-offs niet. In 2006 lukte dat wel. De tie-breakers tegen Duitsland en Letland won het team van Johnjo Kenny. In de kwartfinale verloor Ierland met 3-2 van Zweden, een gedeeld vijfde plaats. In 2014 ontbrak het Ierse team.
Na de tiende editie van het EK werd beslist het toernooi te laten uitdoven en te vervangen door een nieuw gecreëerd wereldkampioenschap voor gemengde landenteams. De eerste editie vond in 2015 plaats in het Zwitserse Bern. De beste prestatie werd behaald in 2019, een gedeeld negende plaats.

## Ierland op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2015 | 16 | John Jo Kenny | 9 | 4 | 4 | 48 | 47 |
| 2016 | 23 | Bill Gray | 6 | 2 | 4 | 30 | 40 |
| 2017 | 17 | Alan Mitchell | 7 | 4 | 3 | 34 | 43 |
| 2018 | 23 | James Russell | 8 | 3 | 5 | 47 | 49 |
| 2019 | 9 | John Wilson | 8 | 5 | 3 | 49 | 40 |
| 2022 | 23 | John Wilson | 8 | 3 | 5 | 36 | 53 |
| 2023 | 20 | Brian Mathews | 8 | 4 | 4 | 52 | 46 |
| 2024 | 20 | John Wilson | 7 | 4 | 3 | 56 | 34 |

## Ierland op het Europees kampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2005 | 15 | Tony Tierney | 5 | 2 | 3 | 32 | 43 |
| 2006 | 5 | Johnjo Kenny | 8 | 5 | 3 | 51 | 34 |
| 2007 | 23 | Johnjo Kenny | 5 | 0 | 5 | 19 | 35 |
| 2008 | 16 | Johnjo Kenny | 7 | 2 | 5 | 34 | 50 |
| 2009 | 13 | John Kenny | 7 | 3 | 4 | ? | ? |
| 2010 | 17 | John Kenny | 7 | 2 | 5 | ? | ? |
| 2011 | 21 | David Smith | 7 | 1 | 6 | 35 | 49 |
| 2012 | 9 | Robin Gray | 7 | 4 | 3 | 41 | 33 |
| 2013 | 14 | Robin Gray | 7 | 3 | 4 | 49 | 28 |
| 2014 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |

## Externe link

World Curling Federation
* ↑ Sportuitslagen.org 2015. Gearchiveerd op 6 oktober 2022.
* ↑ ecf-web.org/emcc 2005
Andorra · Australië · België · Brazilië · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Rusland · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Quintis Ristie

Quintis Consuello Juan Ristie (Paramaribo, 25 augustus 1972) is een Nederlands acteur en presentator van Surinaamse afkomst.
Ristie heeft jarenlang een vaste rubriek in het amusementsprogramma Raymann is Laat van Jörgen Raymann gehad. Dit waren achtereenvolgens: 'Groeten uit Paramaribo', 'Quintis integreert', 'Quintis onderzoekt' en 'Quintis valt af'. In seizoen 2007/2008 was het 'Quintis en het geheim van de single vrouw', en vanaf mei 2008 'Quintis op weg naar de Olympische Spelen'.
Daarnaast vertolkte hij de rol van Romano Hartseer in de politieserieserie Van Speijk op Tien. In 2010 had Ristie een bijrol in SpangaS. Hij speelde Oscar de Wit, de tijdelijke vervanger van Aldert, de conciërge van de school. Begin 2011 was hij te zien in het RTL 5-programma Echte meisjes in de jungle waarin hij de deelnemers informeerde over het leven in een jungle. Ook is hij regelmatig te zien in reclames van het rijstmerk Lassie en sinds 1 januari 2010 is hij het gezicht van het dagelijkse kansspel Lucky Day van De Lotto.
In Suriname is hij bekend als radioreporter voor Ampie's Broadcasting Corporation te Paramaribo en tevens is hij oprichter van het eerste jongerenvrijwilligerskorps in Suriname met als doel om jonge Surinamers aan een goed cv te helpen zodat ze makkelijker een baan kunnen vinden.
In maart 2008 ontving Quintis Ristie de Kleurenaward 2008 voor zijn verdiensten en betekenis voor de diversiteit in Nederland. Andere winnaars in dit kader, onder auspiciën van Amnesty International en Unesco, zijn onder meer Kofi Anan (Ghana) en Najib Amhali (Nederland).

## Televisie & film

* Raymann is Laat - The Big Q (2001-2005)
* Van Speijk - Romano Hartseer (2006-2007)
* Camping Pernis - Manusje-van-alles (2007)
* Alibi (2008)
* De Mestkever - Strontvlieg (2008)
* Kikkerdril - Vader Jesse (2009)
* SpangaS - Oscar de Wit (2010)
* Echte meisjes in de jungle - presentator (2011)
* Sterren Springen op Zaterdag - jurylid (2012)
* Alles mag op zaterdag - deelnemer (2016)
* Big Fish Klaas - gast (2017)
* The Passion - Man bij roti-kraam (2018)
* MAX vakantieman - verslaggever (2021)
* Opa Cor - barman (2024)
* ↑ Programmawebsite Echte Meisjes In De Jungle
# Dit is mijn lijf

Dit is mijn lijf is een Nederlands televisieprogramma. In het programma gaan twee huisartsen en één tandarts door heel Nederland om gênante, opvallende of schokkende aandoeningen te behandelen. Het team van drie helpt de patiënten door ze, na het stellen van een diagnose, door te sturen naar een specialist of apotheek.
Het programma is een spin-off van het Britse programma Embarrassing Bodies. Van dat laatste programma bestaat tevens een Nederlandse variant onder de naam Gênante lijven, uitgezonden op RTL 5.

## Externe link

* Emberrassing Bodies op Channel 4
# I'm Out

I'm Out is een lied van de Amerikaanse band en televisieserie The Naked Brothers Band. Het lied verscheen op het gelijknamige debuutalbum The Naked Brothers Band uit 2007. In de televisieserie komt I'm Out (inclusief de clip) voor in de allereerste aflevering (genaamd VMAs) van het allereerste seizoen van de serie. Deze werd in de Verenigde Staten voor het eerst uitgezonden op Nickelodeon op 3 februari 2007.
Het lied werd door The Naked Brothers Band live uitgevoerd tijdens de Amerikaanse ochtendshow Good Morning America van de ABC.

## Nuva Macare-versie

In 2021 bracht de Nederlandse zanger/pianist Nuva Macare een cover uit van het lied, gestileerd als I'm Out! (met uitroepteken). De versie van Macare is betrekkelijk anders gearrangeerd. De Nederlandse artiesten Micky Huijsmans en Wouter Macare zijn ook op deze versie te horen.
# John Pilger

John Richard Pilger (Bondi, 9 oktober 1939 – Londen, 30 december 2023) was een Australische journalist en documentairemaker, wonend in Londen. Hij was tweemaal Brits journalist van het jaar. Zijn documentaires hebben prijzen gewonnen in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië.
Pilger overleed op 84-jarige leeftijd op 30 december 2023 in Londen.
# Koninklijke Weg

Koninklijke Weg kan verwijzen naar:
* Koninklijke Weg, een KNBLO wandelroute
* Perzische Koninklijke Weg
* Koninklijke Weg (Jordanië)
* El Camino Real (Californië), historische route die de Spaanse missies in Californië met elkaar verbond
# Giovanni Mardersteig

Giovanni Mardersteig, oorspronkelijke naam Hans Mardersteig (Weimar, 8 januari 1892 – Verona, 27 december 1977) was een Duitse drukker en typograaf, die als hoofd van de drukkerij Officina Bodoni boeken produceerde volgens de hoogste normen van de hedendaagse boekdrukkunst. Giovanni – deze voornaam nam hij aan nadat hij in 1946 de Italiaanse nationaliteit had verkregen.
Hij stamde af van een kunstzinnige familie, zijn grootvader was een bekende kunstrschilder en zijn grootmoeder stamde af van de muzikale Bach familie. Hij studeerde rechten aan de universiteiten van Bonn, Kiel, Wenen en ten slotte in Jena, waar hij afstudeerde. Daarna gaf hij een korte tijd les aan een school in de Zwitserse stad Zuoz. In 1917 kwam hij in dienst bij de uitgeverij van Kurt Wolff in Leipzig, waar hij verantwoordelijk was voor de publicatie van een reeks kunstboeken en bewerkingen aan het kunsttijdschrift Genius.
In 1922 verhuisde Mardersteig naar Montagnola, bij Lugano, in Italië, waar hij de drukkerij Officina Bodoni heeft opgericht. Zijn eerste boek in 1923 was Orphei tragedia van Angelo Poliziano, andere vroege werken die werden gedrukt zijn Shelley's Epipsychidion, verder drukte hij werken van Vergilius, William Shakespeare, Dante, T.S. Eliot, Ezra Pound, Pablo Neruda, Dylan Thomas en de Valéry. In 1970 verscheen het werk De Aetna liber van Pietro Bembo over een beklimming van de Etna.
Mardersteig begon met de letter Dante in 1957 te drukken bij de Officina Bodoni toen alles na de Tweede Wereldoorlog weer op de normale productie draaide. Tussen 1923 en 1977 bracht Mardersteig ongeveer 200 boeken uit. Oorspronkelijk met de hand gesneden door Charles Malin, was de letter Dante aangepast voor mechanische verwerking op de Monotype in 1957. De Dante-letter is gemodelleerd naar de bekende letter van Francesco Griffo in 1495, die door de drukker Aldus Manitius werd gebruikt. De Dante lettertypefamilie werd uitgegeven in 1993 in een reeks van drie formaten. De Dante Font Serie is een onderdeel van de Monotype Bibliotheek OpenType-editie.

## Lettertypen van Mandersteig

* Griffo
* Zeno
* Pacioli
* Dante
* Fontana
* Zarotto ("Nieuwe Mardersteig")

## Literatuur

* Hans Schmoller (Hrsg.): Giovanni Mardersteig: Die Officina Bodoni. Das Werk einer Handpresse 1923–1977. Maximilian-Gesellschaft, Hamburg, 1979
* Gutenberg-Gesellschaft Mainz (Hrsg.): Giovanni Mardersteig - Typograph, Verleger, Humanist. Bibliographisch-dokumentarischer Katalog zur Ausstellung im Gutenberg-Museum Mainz. Edizioni Valdonega, Verona 1990
* Eva von Freeden, Jürgen Fischer (Hrsg.): Giovanni und Martino Mardersteig. Buchgestalter, Typographen und Drucker in Verona. Katalog der Ausstellung zum 60jährigen Bestehen der Druckerei Stamperia Valdonega im Museum für Druckkunst Leipzig. Edizioni Valdonega, Verona 2008, ISBN 88-85033-52-0
# Sipke Huismans

Sipke Huismans (Amsterdam, 21 mei 1938) is een Nederlands tekenaar, schilder en graficus en voormalig directeur van de AKI in Enschede.

## Leven en werk

Vanaf de jaren '70 doceerde Huismans grafiek aan de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in Den Bosch, de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam en de AKI in Enschede. Als docent gaf hij onder meer les aan Henk Visch en Wim Izaks. In 1981 stopte hij met lesgeven en nam hij de directeurspositie bij de AKI over van Joop Hardy. Hier bleef hij aangesteld tot 2001.
Zijn tekeningen, schilderingen en etsen combineren veelal figuratieve en organische elementen met abstracte achtergronden en zijn gerelateerd aan de nieuwe figuratie.
In 2008 won Huismans de Jeanne Oosting-prijs voor aquarel.
# Jan Cockx

Jan Cockx (Boechout, 1891 - aldaar, 26 augustus 1976) was een Belgisch kunstschilder en keramist. Hij begint als schilder, waarbij zijn vroege werk is beïnvloed door het fauvisme. Hij gebruikt uitbundige kleuren en houdt van grote vlakken.

## Biografie

Tijdens de Eerste Wereldoorlog moet hij zijn studie aan de Antwerpse Academie onderbreken en wijkt hij uit naar de streek van Diest. Hij gaat meer de kubistisch-abstracte richting uit. Hij sluit zich aan bij diverse kunstkringen zoals Moderne Kunst, Ca Ira, Doe Stil Voort en Kunstkring 't Getij.
Hij exposeerde onder meer in Parijs (1920), Antwerpen (1922) en Genève (1923).
Vanaf 1924 legt hij zich toe op avant-gardistische keramiek en wordt de eerste zelfstandige keramist van Vlaanderen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkt hij om den brode voor de Duitse Organisatie Todt, wat hem in kunstkringen na de oorlog zeer kwalijk wordt genomen.
In 1950 keert Cockx terug naar Boechout. Hij is een veelzijdig kunstenaar en vervaardigt ook lino- en houtsneden, ontwerpt tapijten en meubels en maakt monumentale muurschilderingen.
Op zaterdag 28 augustus 1976 wordt hij vermoord aangetroffen in zijn woning te Boechout. Hij blijkt te zijn doodgeschoten aan zijn tafel. Hij is dan 85. Deze moordzaak werd nooit opgehelderd.
De gemeente Boechout heeft zijn naam verbonden aan een tweejaarlijkse prijs voor schilderkunst, uitgereikt aan kunstenaars onder de dertig jaar.
# Mundu (Karangampel)

Mundu is een bestuurslaag in het regentschap Indramayu van de provincie West-Java, Indonesië. Mundu telt 7069 inwoners (volkstelling 2010).
# Isolaat (taalkunde)

Een isolaat of geïsoleerde taal (niet te verwarren met een isolerende taal) is in de taaltypologie een natuurlijke taal waarvan tot nu toe geen enkele 'genetische' verwantschap met andere talen kan worden aangetoond, met andere woorden een taal die bij geen enkele taalfamilie kan worden ingedeeld. Maar aangezien de vergelijkende taalkunde steeds meer vorderingen maakt, is het niet ondenkbaar dat talen die nu nog als isolaten worden beschouwd ooit bij een bepaalde groep zullen worden ingedeeld, of als creooltaal zullen worden beschouwd.

## Voorbeelden

Het bekendste en tevens enige Europese voorbeeld is het Baskisch. In Siberië en Oost-Azië zijn het Aino, het Ket en het Giljaaks of Nivch vooralsnog onomstreden voorbeelden van isolaten. Hetzelfde geldt voor het Burushaski en Nahali in Zuid-Azië. In Meso-Amerika wordt het Huave als isolaat beschouwd, omdat er van de verschillende pogingen tot genetische classificatie nog geen enkele succesvol is gebleken. Ook het Japans en het Koreaans worden soms wel als isolaten beschouwd, maar deze talen vertonen met name sterke grammaticale overeenkomsten, zowel onderling als met de Altaïsche talen, zoals het Turks en het Mongools. Daarom zijn het waarschijnlijk geen isolaten. De linguïstiek heeft hier nog geen overeenstemming over bereikt. Van de talen die tot en met de 19e eeuw op het eiland Tasmanië werden gesproken is niet bekend of ze verwant waren aan de Austronesische talen, en als gevolg van de Europese kolonisatie is dit hoogstwaarschijnlijk ook niet meer na te gaan. Dit is vergelijkbaar met de situatie van het schiereiland Neder-Californië, bijvoorbeeld de Pericú-taal.
Ook uit de Oudheid is een aantal talen bekend waarvan de verwantschap niet met zekerheid is vast te stellen, zoals:
* Etruskisch
* Iberisch
* Egeïsch (vóór-Griekse talen)
* 'Azianisch'
** Hurritisch
** Urartisch
* Elamitisch
* Sumerisch
* Kassitisch
* Hattisch

## Verwante begrippen

Bij gebarentalen zijn verschillende zogenaamde dorpsgebarentalen bekend. Deze talen zijn bij enige uitbreiding van het begrip "isolaat" ook te beschouwen als isolaten.
# Station Queen's Road Peckham

Station Queen's Road Peckham is een spoorwegstation van National Rail in Southwark in Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Southern.
# Restaurant Misverstand

Restaurant Misverstand is een televisieformat over mensen met dementie die aan de slag gaan in een restaurant. Het is gebaseerd op een Brits format onder de titel The Restaurant that makes mistakes, dat op zich weer gebaseerd is op het Japanse experiment Restaurant of Mistaken Orders van Shiro Oguni.

## Algemeen

Het format wordt in meerdere landen geproduceerd en uitgezonden met licht afwijkende benaderingen en met lokale presentatoren en chef-koks. Het toont de diverse ervaringen en uitdagingen waarmee mensen, van verschillende leeftijden met dementie, te maken krijgen.

## Japan

Van 2 tot 4 juni 2017 zette Shiro Oguni in Toyosu-Koto een wijk van Tokyo een kort experiment op onder de naam Restaurant of Mistaken orders (Japans:注文をまちがえる料理店一般社団法人). Hierbij bestond het restaurantpersoneel uit oudere demente personen. Na de succesvolle ervaring werd het concept later dat jaar herhaald op 21 september, de Wereld Alzheimer Dag

## Verenigd Koninkrijk

De Britse vierdelige reeks startte op 12 juni 2019 als The Restaurant That Makes Mistakes op tv-zender Channel 4. Deze versie werd gepresenteerd door Michelin-chef Josh Eggleton vanuit een pop-up restaurant in Bristol. De reeks liep in samen werking met de Alzheimer's Society.

## Nederland

In Nederland werd het programma gemaakt in samenwerking met Alzheimer Nederland. Chef-kok van dienst was Ron Blaauw met als sous-chef Cees Hauwert. De presentatie gebeurde door Johnny de Mol.
* Seizoen 1 - 2020, Haarlem, museumcafé Museum van de Geest
* Seizoen 2 - 2021, Utrecht
* Seizoen 3 - 2022, Amsterdam

## België - Vlaanderen

Deze reeks van Roses Are Blue en Red Arrow wordt gepresenteerd door Dieter Coppens en met als chef-kok Seppe Nobels. De productie wordt verder ondersteund door hulpchef Romina en experte Anouck de Bruijn van het Expertisecentrum Dementie Vlaanderen.
In november 2024 haalde het 2de seizoen te New York de International Emmy Award in de categorie non scripted entertainment.
* Seizoen 1 - 2022, Mechelen
* Seizoen 2 - 2023, Antwerpen, Park Spoor Noord
* Seizoen 3 - 2024, Oostende, Casino-Kursaal

## Nieuw-Zeeland

In Nieuw-Zeeland draait het programma op TVNZ met als chef Ben Bayly. Hij wordt bijgestaan door dementie-expert Lynette Tippett
* Seizoen 1 - 2023, The Grounds Restaurant, West Auckland.
* Seizoen 2 - 2024, Origine Restaurant, Intercontinental Hotel, 1 Queen Street, Commercial Bay, Auckland CBD