OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Spoorlijn Dreux - Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux

De Spoorlijn Dreux - Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux was een Franse spoorlijn van Dreux naar Le Vieil-Évreux. De lijn was 35,4 km lang en heeft als lijnnummer 397 000.

## Geschiedenis

De lijn werd in gedeeltes geopend door de Compagnie des chemins de fer de l'Ouest, van Dreux naar Saint-Georges-Motel op 8 april 1873, van Saint-Georges-Motel naar Prey op 11 juli 1889 en van Prey naar Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux op 1 juli 1888. Reizigersverkeer tussen Saint-Georges-Motel en Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux werd opgeheven op 1 juli 1939 en tussen Dreux en Saint-Georges-Motel op 27 september 1969.
Goederenverkeer tussen Saint-Georges-Motel en Lignerolles-Champigny was er tot 1949, tussen Lignerolles-Champigny en Saint-André tot 3 april 1972, tussen Les Osmeaux en Saint-Georges-Motel tot 1 augustus 1989, tussen Dreux en Les Osmeaux tot oktober 2004 en tussen Saint-André en Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux tot 2015. In 1998 is het gedeelte tussen Les Osmeaux en Saint-André opgebroken, de rest van de lijn is buiten gebruik.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Dreux

    RFN 395 000, spoorlijn tussen Sain-Cyr en Surdon
    RFN 409 000, spoorlijn tussen Chartres en Dreux
    RFN 554 000, spoorlijn tussen Auneau-Ville en Dreux

### Saint-Georges-Motel

    RFN 370 000, spoorlijn tussen Saint-Georges-Motel en Grand-Quevilly

### Prey

    RFN 422 000, spoorlijn tussen La Loupe en Prey

### Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux

    RFN 366 000, spoorlijn tussen Mantes-la-Jolie en Cherbourg
    RFN 404 950, fly-over van Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Dreux_-_Saint-Aubin-du-Vieil-Évreux
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_ouest_1957.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Lijst van Belgische B-wegen

B-wegen vormen een Belgische wegcategorie. De term is voorbehouden voor korte stukken weg die een verbindingsweg vormen tussen een belangrijke autoweg of autosnelweg en een andere weg of een stadscentrum. De B staat voor 'bretel' (waarmee 'aansluiting', 'link' of 'verbindingsweg' bedoeld wordt). De weg kan een gewone weg zijn, een autoweg of autosnelweg.
B-nummers zijn vrij zeldzaam. Er zijn slechts 12 wegen in België die tot die categorie behoren. Omdat het vaak korte stukjes zijn tussen belangrijkere wegen is het B-nummer in kwestie meestal onbekend bij het grote publiek. Toch kan men de nummers soms op de wegwijzers terugvinden.
De structuur van de nummering zit als volgt ineen: het eerste cijfer verwijst naar de provincie waar het gelegen is. Dit is overeenkomstig met de N-nummering en verwijst naar de alfabetische volgorde van de provincienamen in het Frans. De laatste twee cijfers geven het volgnummer van de B-weg in de provincie.
| Nummer | Route |
| B101 | A1 - R12 (Mechelen) |
| B102 | R1 - N70 (Antwerpen Linkeroever) |
| B201 | R0 - Erasmus in Anderlecht |
| B202 | R0 - Humaniteitslaan in Drogenbos en te Anderlecht |
| B401 | E17/A14 - Gent-centrum |
| B402 | E40/A10 - R4 in Sint-Denijs-Westrem (Gent) |
| B403 | R4 - E40/A10 in Merelbeke |
| B404 | R43 - E34/A11 in Eeklo |
| B501 | A7 - Bergen |
| B601 | A27 - Tiège (N640) (Jalhay) |
| B602 | A26 - Tilff (Esneux) |
| B901 | A4 - N90 in Loyers (Namen) |
B101 · B102 · B201 · B202 · B401 · B402 · B403 · B404 · B501 · B601 · B602 · B901
# Kasteel Ter Wijc

Kasteel Ter Wijc is een voormalig kasteel waarvan zich de restanten bevinden op een eilandje in de Oosterwijkvijver aan de noordoostzijde van Beverwijk.
Het 13e-eeuwse kasteel is gebouwd kort na de verkoop van de domeinhof Heemskerk in 1248. De naam Ter Wijc wordt voor het eerst vermeld in 1333. Het kasteel werd waarschijnlijk in 1351 door de Kabeljauwen verwoest tijdens de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Het kasteel werd later aangeduid met de naam "Oosterwijck". Omliggende kastelen zijn Marquette, Assumburg, Oud Haerlem, Merestein, Poelenburg, en Adrichem.
De eerste kasteelheer was Wouter van Egmond. Zijn nakomelingen bezaten het kasteel tot 1366. Ridder Coen Cuser (van Oosterwijk) kocht het kasteel. Zijn erfdochter Ida Cuser Oosterwijk trouwde met Jan van Foreest. Na het overlijden van Ida kwam het kasteel in handen van haar zoon Adriaan van Foreest.
In 1856 werden de toen nog zichtbare resten van het kasteel afgebroken.
Na herontdekt te zijn in 1958 ging de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek over tot een opgraving. Aangetroffen werd een woontoren uit de 13e eeuw (fase I van het kasteel) en een uitbreiding -een hoektoren met schildmuur- die dateert uit circa 1400.
Aan de naam "Huis Ter Wijc" herinnert nu nog het verzorgingstehuis "Huis Ter Wijck" in Beverwijk. Aan de naam "Oosterwijck" herinnert nu nog de helft van de naam van de Beverwijkse wijk "Oosterwijk-Zwaansmeer".
# Šebetov

Šebetov, Duits: Schebetau, is een gemeente in Tsjechië 40 km ten noorden van Brno. Šebetov telde 834 inwoners in 2024.
Adamov · Bedřichov · Benešov · Blansko · Borotín · Bořitov · Boskovice · Brťov-Jeneč · Bukovina · Bukovinka · Býkovice · Cetkovice · Crhov · Černá Hora · Černovice · Deštná · Dlouhá Lhota · Doubravice nad Svitavou · Drnovice · Habrůvka · Hodonín · Holštejn · Horní Poříčí · Horní Smržov · Chrudichromy · Jabloňany · Jedovnice · Kněževes · Knínice · Kořenec · Kotvrdovice · Kozárov · Krasová · Krhov · Křetín · Křtěnov · Křtiny · Kulířov · Kunčina Ves · Kunice · Kuničky · Kunštát · Lazinov · Lažany · Letovice · Lhota Rapotina · Lhota u Lysic · Lhota u Olešnice · Lipovec · Lipůvka · Louka · Lubě · Ludíkov · Lysice · Makov · Malá Lhota · Malá Roudka · Míchov · Milonice · Němčice · Nýrov · Obora · Okrouhlá · Olešnice · Olomučany · Ostrov u Macochy · Pamětice · Petrov · Petrovice · Prostřední Poříčí · Rájec-Jestřebí · Ráječko · Roubanina · Rozseč nad Kunštátem · Rozsíčka · Rudice · Sebranice · Senetářov · Skalice nad Svitavou · Skrchov · Sloup · Spešov · Stvolová · Sudice · Suchý · Sulíkov · Světlá · Svinošice · Svitávka · Šebetov · Šebrov-Kateřina · Šošůvka · Štěchov · Tasovice · Uhřice · Újezd u Boskovic · Újezd u Černé Hory · Úsobrno · Ústup · Valchov · Vanovice · Vavřinec · Vážany · Velenov · Velké Opatovice · Vilémovice · Vísky · Voděrady · Vranová · Vysočany · Závist · Zbraslavec · Žďár · Žďárná · Žernovník · Žerůtky
# Cécile Neven

Cécile Neven (Rocourt, 6 januari 1967) is een Belgisch politica voor de liberale Mouvement Réformateur.

## Biografie

Neven studeerde in 1991 af als bio-ingenieur aan de faculteit Gembloux Agro-Bio Tech van de Université de Liège en behaalde in 2019 een certificaat in strategie, micro-economie en competitiviteit aan de Université libre de Bruxelles.
Ze begon haar professionele loopbaan als projectverantwoordelijke bij de intercommunale GREOA, de Groupement Régional Économique des vallées de l'Ourthe et de l'Amblève, een beroep dat ze uitoefende van 1991 tot 1993. Nadien was ze van 1993 tot 1994 onderzoeksassistente bij Gembloux Agro-Bio Tech en van 1994 tot 1996 projectverantwoordelijke bij de Waalse overheidsdienst ISSEP, het Wetenschappelijk Instituut van Openbare Dienst. Van 1998 tot 2001 was Neven adviseur van de Waalse Gewestelijke Overheidsdienst SPW en van 2001 tot 2005 raadgever voor leefmilieu bij Essenscia, de federatie van de chemische industrie.
In 2005 trad ze in dienst bij de Waalse werkgeversorganisatie Union Wallonne des Entreprises (UWE), als adviseur op het departement Leefmilieu, Energie, Ruimtelijke Ordening en Mobiliteit. Van 2019 tot 2023 was ze binnen de UWE actief in een directiefunctie op de afdeling partnerschappen, als experte in energie en leefmilieu en van 2018 tot 2022 was ze eveneens voorzitter van de afdeling leefmilieu binnen CESE Wallonie, de economische, sociale en milieuraad van het Waals Gewest. Van september 2023 volgde Neven Olivier de Wasseige op als gedelegeerd bestuurder van de UWE, die onder haar leiding herdoopt werd tot AKT for Wallonia. Ze oefende de functie uit tot in juli 2024.
In 2023 werd ze ook aangesteld tot bestuurder in de Waalsgezinde denktank Institut Destrée.
In juli 2024 werd Neven benoemd tot minister van Energie, Lucht-Klimaatplan, Huisvesting en Luchthavens in de dan nieuw gevormde Waalse Regering, de regering-Dolimont.

## Externe link

* Biografie Cécile Neven op haar website als Waals minister.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Cécile Neven op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Profiel Cécile Neven op LinkedIn.
# Geitenwollen sok

De term 'geitenwollen sok' of 'gei­ten­wol­len­sok­ken­ty­pe' verwijst gewoonlijk naar een wat we­reld­vreem­de, non-con­for­mis­ti­sche so­ci­a­le her­vor­mer. De zegswijze is ontstaan in de jaren '60 en '70 van de 20e eeuw, toen het dragen van dikke wollen sokken – veelal in sandalen – onder maatschappij- en cultuurkritische burgers in de mode was.
# Gerard Rasch

Gerard Rasch (Baarderadeel, 08 december 1946 - 10 maart 2004) was een vertaler van literaire werken (naar het Nederlands), met name van Poolse poëzie.

## Leven

Gerard Anton Rasch werd geboren in Winsum, gemeente Baarderadeel. Hij studeerde Slavische talen (slavistiek) in Amsterdam. Tijdens een verblijf van enkele maanden in Polen ontmoette hij Tove Dueholm Nielsen, zijn toekomstige echtgenote. Het echtpaar ging in Kopenhagen wonen, waar Gerard Rasch zijn studie Pools voltooide. In 1982 verhuisde het gezin naar Nederland; Tove en Gerard hadden inmiddels 2 kinderen.
Gerard Rasch was de vader van filosofe en schrijfster Miriam Rasch, winnares van de Jan Hanlo Essayprijs Klein in 2015.

## Werk

Gerard Rasch vertaalde poëzie van veel Poolse dichters, zoals Czesław Miłosz, Wisława Szymborska, Zbigniew Herbert, Bruno Schulz, Aleksander Wat, Tadeusz Konwicki, Julia Hartwig, alsmede werken van journalist Ryszard Kapuściński. Gerard Rasch vertaalde Russisch proza van Andrej Bitov en Joeri Dombrovski. Tevens vertaalde hij Deens proza en poëzie van onder meer Søren Kierkegaard, Vagn Lundbye] en Henrik Norbrandt naar het Nederlands.
Rasch redigeerde het Woordenboek Pools-Nederlands van Zofia Klimazewska en René Genis (Uitgeverij Pegasus, Amsterdam).
Gerard Rasch vertaalde ook o.a. het Bijbelboek Job voor de Nieuwe Bijbelvertaling in poëtisch Nederlands. Rasch was nauw betrokken bij het festival Poetry International in Rotterdam. Het thema ‘Het Heilige Boek’ van de jaargang 2004 was uit zijn brein ontsproten.

## Prijzen

Gerard Rasch ontving in 1997 de Martinus Nijhoff Vertaalprijs (literaire vertalingen). Hij won de PEN-club prijs van de Poolse afdeling. Daarnaast werd hem de Poolse nationale onderscheiding van Verdiensten voor de Poolse cultuur toegekend.

## Selectie van Rasch’ voornaamste vertalingen

* Czesław Miłosz - Het dal van de Issa (1981); Geboortegrond (2005); Gedichten (een anthologie; 2003)
* Søren Kierkegaard - Denken en zijn Boom, Amsterdam (1982)
* Tadeusz Konwicki - De kleine apocalyps (1993)
* Wisława Szymborska - Einde en begin; verzamelde gedichten Meulenhoff, Amsterdam (1999)
* Zbigniew Herbert - Verzamelde gedichten. De Bezige Bij, Amsterdam (2000)
* Ryszard Kapuściński, Ebbenhout; Afrikaanse ontmoetingen De Arbeiderspers, Amsterdam (2000)
* Aleksander Wat - Mijn twintigste eeuw (2001)
* Ryszard Kapuściński - Imperium; ondergang van een wereldrijk. Singel Uitgevers, Amsterdam (2001)
Een speciale vertaling van gedichten van 12 Poolse dichters verscheen in Memento: Nagelaten vertalingen van Gerard Rasch (samengesteld en ingeleid door Miriam Rasch) (2005). Pegasus, Amsterdam.\ (287 pp.) ISBN 9789061432944. De vertalingen zijn van:
* Stanisław Jerzy Lec
* Kazimierz Wierzyński
* Tadeusz Borowski
* Zbigniew Herbert
* Aleksander Wat
* Julia Hartwig
* Czesław Miłosz
* Miron Białoszewski
* Urszula Kozioł
* Anna Świrszczyńska
* Adriana Szymańska
* Ryszard Krynicki
# David Abdul

David Abdul (Oranjestad, 17 augustus 1989) is een Arubaans voormalig profvoetballer. Hij speelde als aanvaller. Zijn broer Eric was doelman.
Hij volgde de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam. Op 18 januari 2009 maakte Abdul zijn debuut in het eerste elftal in de thuiswedstrijd tegen Groningen. In het seizoen 2011/12 speelde hij voor RVVH. Abdul sloot zijn loopbaan af op Aruba bij Dakota. In 2015 was hij op proef bij zijn oude club Sparta, maar raakte direct geblesseerd. Tussen 2014 en 2019 trainer van Dakota. Daarna ging hij aan de slag voor de Arubaanse Voetbal Bond.

## Interlands

In 2011 werd Abdul geselecteerd voor het nationale elftal van Arubaans voetbalelftal. Hij speelde een wedstrijd tegen Saint Lucia, waar hij een doelpunt maakte. En in 2012 won hij met het nationale elftal de 3e editie van de ABCS-toernooi. In 2015 speelde hij zijn laatste interland.
# La Machine

La Machine is een gemeente in het Franse departement Nièvre (regio Bourgogne-Franche-Comté). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nevers en van het gemeentelijk samenwerkingsverband Communauté de communes Sud Nivernais. La Machine telde op 1 januari 2021 3.220 inwoners.
In La Machine werd gedurende tweehonderd jaar steenkool gedolven, tot de laatste mijn sloot in 1974. Het Musée de la Mine is een mijnbouwmuseum dat geopend werd in 1983. De mijn Puits des Glénons is opengesteld voor bezoekers. Ook de verschillende cités getuigen van het mijnbouwverleden van La Machine.
* Kerk van La Machine
* Mijnbouwmuseum in La Machine
* Centrum

## Geschiedenis

Al in de 15e eeuw werd steenkool gewonnen in Nivernais. Maar de echte exploitatie begon pas in de tweede helft van de 17e eeuw onder koning Lodewijk XIV en zijn minister Colbert. De plaats La Machine ontstond aan het einde van de 17e eeuw rond de steenkoolmijn die hier was gegraven. De plaats werd genoemd naar de machine, een tredmolen aangedreven door paardenkracht, die diende voor de exploitatie van de mijn. Deze tredmolen werd gebouwd in 1689 door ingenieur Daniel Michel, afkomstig uit de Zuidelijke Nederlanden.
De steenkoolwinning werd vanaf 1856 gecontroleerd door de firma Schneider et Cie. De mijnschachten hadden een diepte tot 700 meter. Voor de mijnwerkers en hun gezinnen werden speciale wijken (cités) gebouwd. Deze mijnwerkers kwam aanvankelijk van het omliggende platteland. Van 1870 tot de jaren 1920 werden mijnwerkers aangetrokken uit andere delen van Frankrijk waar de mijnbouw al terugliep. Vanaf de jaren 1930 werden mijnwerkers aangetrokken uit het buitenland (Polen, Italië, China). De laatste steenkoolmijn sloot in 1974.

## Geografie

De oppervlakte van La Machine bedroeg op 1 januari 2021 17,95 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 179,4 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Cauro

Cauro (Corsicaans: Cavru) is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica). De gemeente telde 1.481 inwoners op 1 januari 2021.

## Geografie

De oppervlakte van Cauro bedroeg op 1 januari 2021 27,9 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 53,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Cauro met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Muurpeper

Muurpeper (Sedum acre) is een vaste plant uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae).

## Naam

De naam 'peper' is afgeleid van de scherpe smaak van de bladen. De plant wordt ook wel 'tripmadam' genoemd, maar die naam hoort bij de verwante soort Sedum reflexum.

## Determinatie

De plant wordt 5–25 mm hoog en vormt vaak kleine tapijten. De 3–4 mm grote bladen zitten dicht opeen langs de stengels. De plant bloeit van mei tot augustus met felgele 1,2 cm grote bloemen. De bloemen hebben vijf kroon- en vijf kelkbladen.
De plant lijkt op zacht vetkruid (Sedum sexangulare), maar bij muurpeper is de bloem iets groter en het blad smaakt bij zacht vetkruid ook niet naar peper.

## Ecologie

Muurpeper prefereert kalkhoudende, droge zandgrond in het volle zonlicht. De soort komt voor tussen stoeptegels, langs en op kaden, stenige dijken, parkeerplaatsen, muren, rotsen, rivierduinen en zandige oeverwallen. Ook is ze vaak langs en tussen snelwegen te zien.

## Toepassingen

In de plant zijn een aantal werkzame stoffen aangetroffen: piperidine alkaloïden (namelijk sedridine, sedamine, sedinone en isopelletierine), die het een scherpe, peperachtige en bijtende smaak geven en licht giftig maken, mucilage, rutine, en tannine. Het effect is bloedstelpend bij wonden, maar veroorzaakt wel rode uitslag en blaren op de huid. In de volksgeneeskunde werd het gebruikt om likdoorns zacht te maken.
* Muurpeper plant
* Muurpeper closeup
* Muurpeper bloemen

## Externe link

* Muurpeper (Sedum acre) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
... · S. acre (Muurpeper) · S. album (Wit vetkruid) · S. anacampseros (Liefdesvetkruid) · S. annuum · S. brevifolium · S. caeruleum · S. cepaea (Omgebogen vetkruid) · S. dasyphylum (Dik vetkruid) · S. forsterianum (Sierlijk vetkruid) · S. iwarenge · S. reflexum (Tripmadam) · S. sediforme · S. sexangulare (Zacht vetkruid) · S. spectabile (Roze hemelsleutel) · S. spurium (Roze vetkruid) · S. telephium (Hemelsleutel) · S. villosum · ...
# English Standard Version

De English Standard Version (ESV) is een Engelse vertaling van de Bijbel. De vertaling werd voor het eerst gepubliceerd in 2001 door Crossway. De ESV is gebaseerd op de tekst van de Revised Standard Version (RSV) uit 1971.
De ESV hanteert een "wezenlijk letterlijke" vertaalfilosofie, rekening houdend met de verschillen in grammatica, syntaxis en idioom tussen het huidige literaire Engels en de originele tekst.
De ESV is geen geheel nieuwe vertaling, maar een herziening van de Revised Standard Version (RSV), die weer een herziening is van de King James-bijbelvertaling. De ESV is niet alleen een modernisering van de RSV, maar ook een herziening. Het vertaalteam heeft namelijk niet alleen het taalgebruik van de RSV gemoderniseerd, maar tevens passages aangepast waar men invloed bespeurde van Schriftkritische theorieën.
Als theologisch redacteur was onder anderen James Packer betrokken bij het tot stand komen van de vertaling.
* ↑ Klaas van der Zwaag, Digibron.nl, Studiebijbel in King James Version op komst. Digibron.nl (26 juli 2014). Geraadpleegd op 19 juli 2020.
* ↑ Willem van Klinken, Digibron.nl, Studiebijbel voor de hele wereld. Digibron.nl (17 december 2008). Geraadpleegd op 19 juli 2020.
# Nathalie Huigsloot

Nathalie Huigsloot (Oosterhout, 11 februari 1969) is een Nederlandse journaliste en televisiemaakster.
In 1992 studeerde zij af aan de Hoge Hotelschool Maastricht op marketing. Vervolgens behaalde ze haar propedeuse aan de Toneelacademie Maastricht. In 1996 studeerde ze cum laude af bij Communicatiewetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam.
Ze bedacht en presenteerde de serie Dance around the world (Yorin), Stille wateren (KRO) en interviewde politici in het programma Testbeeld (Veronica). Verder werkte ze onder andere voor Theo van Gogh (Het laatste oor), Pieter Storms (Bukken!), Jort Kelder, Beau van Erven Dorens en Max Westerman (Max in alle staten).
Als journalist schrijft ze columns voor de Volkskrant ('Nathalie zoekt het geluk'), interviews voor Blvd ('Nathalie maakt vrienden') en tv-recensies voor InMagazine ('Nathalie kijkt tv') en losse artikelen voor onder meer de VARA TV Magazine, Psychologie Magazine, LINDA, Elle, Red en Glamour.
Geïnspireerd op de periode toen zij in New York werkte voor Max Westerman schreef Huigsloot in 2004 de roman Miss America (Vassalucci). In 2004 schreef ze Het botoxdilemma (Ambos/Anthos uitgevers). Tegenwoordig is ze vooral bekend van het drie-interview in HP de Tijd en haar interviews in Volkskrant Magazine.

## Externe link

* Officiële website
# CloseOpera vzw

CloseOpera vzw is een Vlaamse vzw en operagezelschap, gevestigd in Lokeren, die concerten en operaproducties, in de vorm van kamermuziek, verzorgt in Gent. Ze hielden tot en met seizoen 2024 voorstellingen in het HUSET, een Gentse koffiebar waar evenementen kunnen georganiseerd worden. Sindsdien geven ze voorstellingen op diverse plaatsen in de omgeving van Gent. Ze dragen vooral bekende werken voor, zoals La Bohème en Die Zauberflüte en werken van Wagner, Mahler en Strauss. Aan deze werken geven ze bij het voordragen ook meestal een persoonlijke toets. Tijdens de Gentse Feesten organiseert CloseOpera tien dagen lang concerten, ook kerstconcerten en nieuwjaarsconcerten.

## Oprichting

In 2013 besloten de Amerikaans sopraan Yvette Loynaz en de Mexicaanse tenor Mauricio Villanueva, uit de Operastudio te Gent, een operagezelschap op te richten genaamd "Bang-Up Opera". Met als bedoeling opera dichterbij de mensen te brengen, en om er een nieuwe draai aan te geven. In het begin traden ze op waar ze konden optreden. Na verschillende keren verhuizen nestelde het gezelschap zich uiteindelijk in het HUSET, en maakte daar ook een piano ter beschikking in de tearoom. Met behulp van een agente kon nu ook het gezelschap op verschillende evenementen optreden, zoals bij modeshows, openingen en beurzen. Toen besloot het operagezelschap ook om zelf operaproducties te maken.
In 2016 besloten Loynaz en Villanueva, de twee oprichters van Bang-Up Opera, om terug te keren naar de Verenigde Staten. Zo ontstond een splitsing in Bang-Up Opera. Een Amerikaanse en een Belgische "versie". De Belgische bariton Bruno De Canne, een voormalig lid van Bang-Up Opera, richtte uiteindelijk zijn eigen operagezelschap op in Gent, genaamd "CloseOpera". Dit nieuwe gezelschap nam ook de plaats van Bang-Up Opera te België in. Bang-Up Opera, in Amerika, bleef zich focussen op hetzelfde doel dat Loynaz en Villanueva al in het begin voor ogen hadden, terwijl CloseOpera meer exuberante operaproducties ging maken in België.
Het eerste concert van CloseOpera vond plaats in februari 2016, waarbij Franse liederen werden voorgebracht. CloseOpera, in vergelijking met hun voorganger Bang-Up Opera, deden veel meer shows door het jaar heen, en organiseerde tijdens de Gentse Feesten in 2016 een uitgebreid aantal shows. Ook werd toen de eerste operaproductie van CloseOpera voorgebracht, La Traviata van Verdi.
In januari 2021 werd CloseOpera een vzw. In februari 2024 trok CloseOpera zich uit het HUSET in Gent en brengt sindsdien operaproducties voor op diverse plaatsen in de omgeving van Gent.

### Glitter and Decay

In februari 2021 bracht CloseOpera hun eerste filmproductie uit, geregisseerd door Helene Bracke en CloseOpera, in een mockumentary stijl.

## Schema

CloseOpera :
| Opvolger: Bang-Up Opera Locatie: Miami 2016 | Opvolger: Bang-Up Opera Locatie: Miami 2016 | Opvolger: CloseOpera Locatie: Gent, Lokeren 2016 |
* Voorganger: Bang-Up Opera 2013-2016
# Oday Dabbagh

Oday Ibrahim Mohammad Dabbagh (Jeruzalem, 3 december 1998) is een Palestijns voetballer die bij voorkeur als aanvaller speelt. Hij tekende in 2023 voor Charleroi.

## Clubcarrière

Dabbagh speelde in Israel bij Hilal Al-Quds. In 2019 trok hij naar Koeweit, waar hij uitkwam voor Al-Salmiya SC, Qadsia SC, Al-Yarmouk en Al-Arabi. In 2021 tekende hij bij het Portugese Arouca. In 2023 tekende Dabbagh een driejarig contract bij Charleroi. Hij scoorde meteen bij zijn debuut tegen Oud-Heverlee Leuven.