OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Obernai

Obernai (Duits: Oberehnheim, Elzassisch: Ewernahn of Owernah) is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Sélestat-Erstein. Obernai telde op 1 januari 2021 12.216 inwoners.
In Obernai brouwt Brasseries Kronenbourg de bieren van Kronenbourg, plus het abdijbier Grimbergen voor de Franse markt.

## Geografie

De oppervlakte van Obernai bedroeg op 1 januari 2021 25,74 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 474,6 inwoners per km². De gemeente ligt ongeveer 20 km ten zuidwesten van Straatsburg.

## Geschiedenis
### Rijksstad

Obernai wordt in 778 voor het eerst vermeld. Het gebied is aanvankelijk in het bezit van de abdijen Munster en Hohenbourg. Aan het eind van de elfde eeuw bouwden de Hohenstaufen er een burcht. Omstreeks 1250 werd Oberehnheim vermeld als stad en omstreeks 1280 als rijksstad binnen de Boven-Rijnse Kreits van het Heilige Roomse Rijk (Duitsland). De stad sloot zich in 1354 aan bij de Tienstedenbond van de Elzas. Tot het gebied van de rijksstad behoorden ook het slot Kagenfels in het Klingenthal en het dorp Bernhardsweiler.
De Vrede van Münster van 1648 leverde de stad een onduidelijke status op: enerzijds gaf paragraaf 73 de landvoogdij Haguenau met de daarbij horende rechten over de stad aan Frankrijk, anderzijds verplichtte Frankrijk zich in paragraaf 87 om de rijksvrije status van de stad te respecteren. In 1674 bezette Frankrijk echter de rijksstad. Vervolgens werd de stad in het kader van de reunionspolitiek in 1680 door Frankrijk geannexeerd. In de Vrede van Rijswijk van 1697 erkenden de Europese mogendheden de inlijving van de rijksstad.

### 19e en 20e eeuw

In de 19e eeuw werden de stadsmuren geslecht en werd de stad aangesloten op het spoorwegnetwerk.
De stad leed weinig schade tijdens de Tweede Wereldoorlog en kende een economische bloei vanaf de jaren 1960 waarbij de bevolking van de stad meer dan verdubbelde.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Obernai. De plaats ligt op 1 km ten westen van de autosnelweg A35.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren

* Odilia van de Elzas (circa 660-720), Merovingische heilige
* René Schickele (1883-1940), Duits-Frans schrijver, essayist en vertaler

## Overleden

* Anne Chrétien Louis de Hell (1783-1864), admiraal

## Bezienswaardigheden

Bij de kerk van Obernai staat een monument ter gedachtenis van de slachtoffers van de Frans-Duitse Oorlog (1870-1871). In de gemeente is er ook een monument voor de malgré-nous, Franse burgers uit de Elzas en Moezel die tijdens de Tweede Wereldoorlog gedwongen werden dienst te nemen in het Duitse leger.
# The Wretched Spawn

The Wretched Spawn is het negende studioalbum van de Amerikaanse deathmetalband Cannibal Corpse. Het hoesontwerp werd gemaakt door kunstenaar Vincent Locke. Er is geen alternatieve cover voor het album, zoals vermeld in de dvd Centuries of Torment. Dit is het laatste studioalbum van gitarist Jack Owen. Het album werd verspreid met een dvd die een blik achter de schermen biedt, geproduceerd door Nick Sahakian. The Wretched Spawn is Cannibal Corpse vierde album dat vernoemd is naar een van de nummers op het album.

## Nummers

* "Severed Head Stoning" – 1:45
* "Psychotic Precision" – 2:56
* "Decency Defied" – 2:59
* "Frantic Disembowelment" – 2:50
* "The Wretched Spawn" – 4:09
* "Cyanide Assassin" – 3:11
* "Festering in the Crypt" – 4:38
* "Nothing Left to Mutilate" – 3:49
* "Blunt Force Castration" – 3:27
* "Rotted Body Landslide" – 3:24
* "Slain" – 3:32
* "Bent Backwards and Broken" – 2:58
* "They Deserve to Die" – 4:43
* The Making of The Wretched Spawn (bonus-dvd)

## Leden

* George "Corpsegrinder" Fisher - zang
* Jack Owen - gitaar
* Pat O'Brien - gitaar
* Alex Webster - basgitaar
* Paul Mazurkiewicz - drums
# RER C

RER C (officieel Ligne C du RER d'Île-de-France) is een van de vijf lijnen die onderdeel zijn van het Réseau express régional (RER), een Frans treinnet dat de voorsteden met het centrum van Parijs verbindt.
Dit netwerk aan spoorlijnen is ontstaan door het in dienst stellen in 1979 van een nieuwe spoorverbinding tussen twee voormalige kopstations: Gare des Invalides en Gare d'Orsay. In dit laatste historische station is sinds 1986 het Musée d'Orsay gehuisvest. En hoewel de eerste segmenten van lijn C vanaf 1979 in gebruik werden genomen (met een uitbouw tot het jaar 2000), werd de lijn pas in 1980 officieel RER C. Het eerste jaar van de bediening werd gesproken over de Transversale Rive Gauche door de ligging van de centrale as op de linkeroever van de Seine. De noordtak naar Pontoise is ontstaan na het herbruik van de oude gesloten spoorverbinding tussen Champ-de-Mars en Avenue Henri-Martin.
Lijn C is met 187 kilometer de op één na langste lijn van het RER-netwerk. In 2009 reden er dagelijks 531 treinen en 490.000 reizigers, wat meer is dan de 390.000 reizigers die toen dagelijks door alle achthonderd Franse TGV's samen werden vervoerd. In 2012 steeg de bezetting tot 540.000 passagiers per dag. RER C bedient verschillende monumenten en musea en is de RER-lijn die het meest wordt gebruikt door toeristen, die 15% van het publiek vertegenwoordigen. De verkeerscontrole op RER C is de meest complexe van alle voorstadslijnen door de vele aftakkingen: het geringste incident op een van hen kan het verkeer op de gemeenschappelijke as verstoren.

## Afbeeldingen

* RER C-trein op de Pont Rouelle over de Seine in Parijs
* Station Saint-Chéron
* Station Avenue du Président Kennedy
* Station Épinay-sur-Seine
* Station Avenue Foch
* Station Ablon
* Station Boulainvilliers
* Spoorlijn te Meudon
# Joann Lõssov

Joann Lõssov (Tallinn, 10 september 1921 - Tallinn, 3 augustus 2000) was een Estisch professioneel basketbalspeler en coach die uitkwam voor het nationale team van de Sovjet-Unie. Kreeg de onderscheiding Meester in de sport van de Sovjet-Unie in 1947 en Geëerde Coach van de Sovjet-Unie in 1957.

## Carrière

Lõssov begon zijn carrière in 1935 bij Tallinna Russ. Nadat Estland bij de Sovjet-Unie was gevoegd, ging Lõssov in 1940 spelen voor de legerploeg DO Tallinn. Na de Grote Vaderlandse Oorlog ging Lõssov spelen bij Kalev Tallinn. In 1949 verhuisde hij naar USK Tartu. Hij won met die club het Landskampioenschap van de Sovjet-Unie in 1949. In 1952 keerde hij terug bij Kalev Tallinn. Lõssov kwam van 1947 tot 1952 uit voor de Sovjet-Unie. Hij won zilver op de Olympische Spelen in 1952. Ook won Lõssov goud op het Europees Kampioenschap in 1947 en 1951. Hij was aanvoerder van de Sovjet-Unie van 1947 tot 1952. Nadat hij was gestopt met basketbal, werd hij hoofdcoach van Kalev Tallinn in 1944. In zijn eerste jaar als hoofdcoach werd hij derde om het Landskampioenschap van de Sovjet-Unie in 1945. Ook werd hij drie keer Landskampioen van Estland in 1945, 1946, 1947 en twee keer Bekerwinnaar van Estland in 1946 en 1948. In 1953 werd Lõssov hoofdcoach van het Nationale vrouwen basketbalteam van de Sovjet-Unie. Lõssov won goud op het Europees Kampioenschap in 1954 en 1956.
Hij heeft verschillende Militaire onderscheidingen gekregen waaronder de Orde van de Vaderlandse Oorlog, Orde van de Rode Ster (Sovjet-Unie), Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (Sovjet-Unie) en de Orde van de Witte Ster.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1949
** Tweede: 1950
** Derde: 1945
* Landskampioen Estland: 3
** Winnaar: 1945, 1946, 1947
* Bekerwinnaar Estland: 2
** Winnaar: 1946, 1948
* Olympische Spelen:
** Zilver: 1952
* Europees Kampioenschap: 2
** Goud: 1947, 1951
# Like Nastya

Anastasia Sergeyevna Radzinskaya (Kraj Krasnodar, 27 januari 2014), beter bekend onder haar alias Like Nastya, is een Russisch-Amerikaans youtuber.
Samen met haar ouders beheert Like Nastya meerdere kanalen die zich richten op kinderen; met kinderliedjes, educatief vermaak, speelgoed uitpakken, en vloggen. De videos worden nagesynchroniseerd en uitgegeven in meerdere op een specifieke taal gerichte kanalen waaronder in het Engels, Duits, Arabisch, Bengaals, Frans, Portugees, Hindi, Turks, Spaans, Koreaans, Vietnamees, en Indonesisch.
Haar hoofdkanaal "Like Nastya" was in 2024 een van de tien meest bekeken kanalen op Youtube, en een van de tien kanalen met de meeste abonnees. In 2024 hadden haar kanalen samen meer dan 300 miljoen abonnees en haar videos waren meer dan 200 miljard keer bekeken.
In 2019, 2020 en 2021 was zij de best betaalde vrouwelijke Youtuber. Op 25 augustus 2022 was zij de zevende youtuber die de Red Diamond Creator Award kreeg voor het behalen van 100 miljoen abonnees op haar hoofdkanaal.

## Youtube

Op 25 januari 2016 plaatsten haar ouders de eerste video van de toen bijna 2-jarige Like Nastya. Naar eigen zeggen om aan te tonen dat ze gezond was. Dokters in Krasnodar, een stad in Zuid-Rusland, hadden bij de geboorte een vermoeden van hersenverlamming en gaven aan dat ze mogelijk nooit zou kunnen praten. Toen haar ouders zagen dat ze goede vooruitgang maakte met praten maakten ze hier een video van en plaatsten deze op Youtube voor familie en behandelaren. Na enkele maanden werd een van de filmpjes populair bij het algemene publiek. Medio 2017 kregen ze voor het eerst een betaling van YouTubes partner programma, en tekenden ze een contract met het Amerikaanse media bedrijf Yoola. In 2018 verhuisde de familie naar Florida in de Verenigde Staten.

## Statistieken

Statistieken van de grootste kanalen (9 november 2024) :
| Kanaal | Abonnees (miljoen) | Aantal keer bekeken (miljard) | YouTube Creator Awards | YouTube Creator Awards | YouTube Creator Awards | YouTube Creator Awards | YouTube Creator Awards |
| Kanaal | Abonnees (miljoen) | Aantal keer bekeken (miljard) | 0,1 | 1 | 10 | 50 | 100 |
| Like Nastya | 122 | 106,3 | 2016 | 2018 | 2018 | 2020 | 2022 |
| Like Nastya Show | 44,1 | 21 | 2017 | 2017 | 2019 | | |
| Like Nastya ESP | 41,4 | 20,7 | 2017 | 2017 | 2019 | | |
| Like Nastya Vlog | 21,6 | 9,9 | 2017 | 2017 | 2019 | | |
| Like Nastya AE | 27 | 13,7 | 2019 | 2019 | 2020 | | |
| Like Nastya PRT | 25,9 | 14,4 | 2019 | 2019 | 2020 | | |

## Filmografie

| Jaar | Titel | Rol | Opmerkingen |
| 2024 | The Tiny Chef Show | Haarzelf | Seizoen 2, aflevering 8: "Ice Cream/Pasta & Sauce" |
# Jerry Heil

Jana Oleksandrivna Sjemajeva (Oekraïens: Я́на Олекса́ндрівна Шема́єва; Vasylkiv, 21 oktober 1995), beter bekend onder haar artiestennaam Jerry Heil, is een Oekraïense zangeres en youtuber.

## Biografie

Sjemajeva richtte haar YouTube-kanaal op in 2012. Op haar kanaal brengt ze covers van verschillende nummers. In 2017 bracht ze voor het eerst een eigen nummer uit. Twee jaar later volgde een eerste album.
In 2020 nam ze voor het eerst deel aan Vidbir, de Oekraïense preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Met het nummer Vegan eindigde ze als zesde. Drie jaar later waagde ze met When God shut the door opnieuw haar kans. Ditmaal eindigde ze als derde. In 2024 nam ze samen met Alyona Alyona deel aan Vidbir. Met het nummer Teresa & Maria won het gelegenheidsduo, waardoor het Oekraïne mocht vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2024 in Malmö, Zweden. Daar werd de act tweede in de eerste halve finale en derde in de finale.
2003: Oleksandr Ponomarjov · 2004: Ruslana · 2005: GreenJolly · 2006: Tina Karol · 2007: Vjerka Serdjoetsjka · 2008: Ani Lorak · 2009: Svitlana Loboda · 2010: Alyosha · 2011: Mika Newton · 2012: Gaitana · 2013: Zlata Ohnevytsj · 2014: Maria Jaremtsjoek · 2016: Jamala · 2017: O.Torvald · 2018: Mélovin · 2021: Go_A · 2022: Kalush Orchestra · 2023: Tvorchi · 2024: Alyona Alyona & Jerry Heil
# Jan Sirks

Jan Sirks (Rotterdam, 23 februari 1885 - Zeist, 11 maart 1938) was een Nederlands schilder, tekenaar en graficus, die zich toelegde op het schilderen, aquarelleren, tekenen en etsen van de havens van Rotterdam, dieren, stadsgezichten en landschappen. Hij werkte in een romantisch realistische stijl.
Hij maakte ook stadsgezichten met kanalen en bouwwerken in Utrecht en Amsterdam. Sirks werkte vijf jaar als ambtenaar bij de Spoorwegen. Hij was als kunstenaar autodidact en was medeoprichter van de Rotterdamse kunstenaarsgroep "De Branding". In 1917 exposeerde hij drie van zijn schilderijen tijdens de eerste tentoonstelling van "De Sphinx" in de bovenzalen van De Harmonie aan de Breestraat in Leiden.
Zijn werken bevinden zich in verschillende openbare collecties waaronder het Stadsarchief Rotterdam, het Utrechts Archief en het Rijksmuseum Amsterdam.
* Weeshuis te Rotterdam
* Delftsevaart Rotterdam
* Oudehaven Rotterdam
* Domtoren, Utrecht

## Externe link

* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Biografisch Portaal: 23417588
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5045 1425
* Library of Congress Control Number: n2005012965
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 263285286
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 72855
* Virtual International Authority File: 6796827
* WorldCat (via VIAF): 6796827
# Julie Colpaert

Julie Colpaert (Izegem, 1979) is een Vlaamse journaliste die haar carrière begon als nieuwslezeres bij Qmusic en vanaf 2005 reporter was voor VTM Nieuws. Vanaf 2016 was ze voor VTM ook presentatrice van de reportageprogramma's Telefacts, Telefacts Zomer en Lotgenoten.
In oktober 2018 nam zij deel aan De Slimste Mens ter Wereld. Op 1 november brak ze het record van ‘de mythische elf’, en ging ze voor het eerst in de geschiedenis van het programma door naar de twaalfde opeenvolgende aflevering. Uiteindelijk werd ze verliezend finaliste, na Peter Van de Veire.
In het najaar van 2022 nam ze deel aan De Allerslimste Mens ter Wereld. In het najaar van 2024 nam ze deel aan De Verraders op VTM.
In oktober 2024 verliet ze de VTM-nieuwsdienst en werd bij moederbedrijf DPG verantwoordelijke voor de perscommunicatie en woordvoering voor de televisie- en radiozenders.
* ↑ Julie Colpaert: "Weten niet wat gaat komen", De Morgen, 9 januari 2015. Gearchiveerd op 16 oktober 2018.
* ↑ Julie Colpaert bevallen van Jack, Het Nieuwsblad, 28 april 2015. Gearchiveerd op 3 april 2019.
* ↑ Julie Colpaert presenteert de beste reportages uit binnen- en buitenland in Telefacts, Frontview Magazine, 7 september 2016
* ↑ Bio: Julie Colpaert, Showbizz Site.be, 2016. Gearchiveerd op 1 februari 2023.
* ↑ Julie Colpaert verlaat na twintig jaar VTM NIEUWS: “Ik ben ongelooflijk dankbaar, maar het is tijd voor een nieuwe stap”. Het Laatste Nieuws (15 oktober 2024). Geraadpleegd op 15 oktober 2024.
# Stef Meerbergen

Stefaan (Stef) Meerbergen is een Belgische journalist voor de Vlaamse openbare omroep VRT.
Meerbergen begon zijn loopbaan bij de VRT in 2008 bij de sportdienst. Het Journaal, Terzake en Pano volgden. Hij maakte reportages in Noord-Korea en op Spitsbergen. Meerbergen maakt veel werk over religie, integratie en radicalisering. Hij doet interviews voor verschillende duidingsprogramma's van de VRT. Tijdens het verkiezingsprogramma Iedereen kiest maakte hij opmerkelijke reportages over politieke thema’s. Hij is ook invaller voor het dagelijkse Canvas-programma Terzake.
# JUTH FC

JUTH FC is een Nigeriaanse voetbalclub uit Jos. Ze spelen hun thuiswedstrijden in het Rwang Pam Stadion. In 2009 degradeerde de club uit de hoogste klasse.

## Bekende (ex-)spelers

* Uche Henry Agbo
* Kenneth Omeruo
# Sopranissimotrombone

De sopranissimotrombone is het kleinste lid van de familie der trombones.
Qua grootte is het instrument vergelijkbaar met een piccolotrompet, maar dan met een schuif in plaats van ventielen. Gezien de extreem hoge stemming wordt dit instrument alleen gebruikt in extreme composities en dan meestal bespeeld door een trompettist.
# Kaya Imani

Kaya Imani, artiestennaam van Kaya Gesser, is een Nederlandse r&b-zangeres. In 2023 debuteerde ze met haar ep Imani en in 2024 werd haar eerste album Alles uitgebracht.

## Biografie

Kaya Imani komt uit IJsselstein en maakt als sinds jonge leeftijd muziek. Op zevenjarige leeftijd begon ze met zang- en pianolessen en werd ze muzikaal beïnvloed door haar vader, die naar een groot verscheidenheid aan muziek luisterde, zoals Bobby Brown, Bob Marley, Michael Jackson, Buena Vista Social Club en The Opposites. Toen zij vijftien jaar was overleed haar vader. Om het verlies te verwerken, begon ze met het maken van muziek. Ze schrijft haar eigen nummers, die kunnen worden ingedeeld in de genres moderne r&b, soul en hiphop.
Haar eerste single was Eenzaam aan het einde van 2022. Begin 2023 deed de zangeres mee aan de wedstrijd FunX Talent: R&B Edition op radiozender NPO FunX. Deze wist zij niet te winnen, maar betekende wel haar doorbraak voor het grotere publiek. Ze stond in daar jaar op albums van de rappers Mael en Idaly en bracht aan het eind van het jaar haar debuutep Imani uit. Op deze ep staan gastbijdragen van Mael en Bryan Mg.
Aan het begin van 2024 werd er samengewerkt met Jiri11 en ADF Samski voor het lied Ben met je, welke bij NPO FunX werd uitgeroepen tot DiXte track. Bij dezelfde radiozender won ze een FunX Music Awards in de categorie Next Best. Er werden in 2024 verschillende singles door Kaya Imani uitgebracht, waaronder Cruise control met Yssi SB, That's my shorty met Genna en Luv met Ronnie Flex en Idaly. Die laatste single werd eveneens uitgeroepen tot DiXte bij FunX. Ook stond ze op een nummer op het album Astronaut van Isabèl Usher.
In november 2024 bracht de zangeres onder eigen beheer haar debuutalbum Alles uit, met gastbijdrage van Yssi SB, Genna en sor. Later in die maand werd aangekondigd dat ze in 2025 zal spelen op showcasefestival Noorderslag.

## Discografie (albums en ep's)

* Imani (ep, 2023)
* Alles (album, 2024)
* 1 2 3 Kaya Imani (20) verovert r&b-scene: 'Na mijn vaders overlijden besloot ik ervoor te gaan'. Linda. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* 1 2 Dit zijn de 6 deelnemers van nieuw seizoen FunX Talent: R&B Edition. NPO FunX. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Kaya Imani. Paradiso. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Jiri11, ADF Samski & Kaya Imani de DiXte met 'Ben Met Je'. NPO FunX. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Dit zijn de winnaars van de FunX Music Awards 2024. NPO FunX. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Kaya Imani schakelt Yssi SB in voor Cruise Control video. Puna. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Genna dropt video voor samenwerking 'That's My Shorty' met Kaya Imani. Puna. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Idaly schakelt Ronnie Flex en Kaya Imani in voor luv video. Puna. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Idaly, Ronnie Flex & Kaya Imani de DiXte met 'Luv'. NPO FunX. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ Kaya Imani kondigt met indrukwekkende trailer debuutalbum ‘Alles’ aan. Puna. Geraadpleegd op 11 november 2024.
* ↑ ESNS25: 21 nieuwe namen voor Noorderslag. 3voor12. Geraadpleegd op 11 november 2024.
# Anna Pruis

Anna Pruis is een Nederlandse onderzoeksjournaliste en eindredactrice van NOS op 3 die tevens werkt voor Nieuwsuur.
Anna Pruis studeerde geschiedenis aan de Universiteit Leiden.
Zij is is bestuurslid van de Raad voor de Journalistiek.

## Erkenning

In 2022 verdiende ze met Hoe data-onderzoek geldstromen van artsen blootlegde de journalistieke prijs de Tegel in de categorie Data. Samen met Siebe Sietsma, Jikke Westerink, Sjoerd Mouissie, Nour Abdullaa en Lars Boogaard wist zij betalingsconstructies te ontwarren, die regels tegen omkoping van artsen moesten voorkomen. Daartoe namen zij het transparantieregister voor medisch specialisten onder de loep. In dat register moeten specialisten aangeven wat hun bijverdiensten zijn vanuit de industrie. Dit om de oneigenlijke beïnvloeding van de specialisten door de industrie transparant te maken. Veel artsen bleken betalingen aan hun eigen bedrijven te ontvangen. De onderzoekers wisten de nummers van die bedrijven boven water te krijgen bij de Kamer van Koophandel. Zij combineerden deze nummers met data uit het transparantieregister, het BIG-register, het kadaster en eigen onderzoek. Ziekenhuizen bleken niet op de hoogte te zijn dat dezelfde farmaceuten die aan de cardiologen leverden ook aan het ziekenhuis leverden. De resultaten van het onderzoek leidden ertoe dat minister van Volksgezondheid Ernst Kuipers maatregelen trof die ongewenste beïnvloeding van artsen moesten voorkomen.

## Prijzen

* De Tegel 2022

## Scripties

* Genozid der Liebe
* Ostpolitik, Geschichtspolitik?

### Referenties

* ↑ Betalingen van medische industrie aan artsen slecht vindbaar, NOS Nieuws 15 september 2022
* ↑ Artikelen geschreven door Anna Pruis, www.jourma.com
* ↑ web.universiteitleiden.nl, 27 oktober 2009
* ↑ Nieuwe leden Raad en Stichtingsbestuur, www.rvdj.nl
* ↑ NPO Radio 1 14 september 2022
* ↑ NOS & Nieuwsuur winnen Tegel voor dataonderzoek, BNR Radio, 24 april 2023
* ↑ Jonge historici schrijven geschiedenis, 8 mei 2014
* ↑ Jonge historici schrijven geschiedenis, 7 mei 2014
# Elsbeth Stoker

Elsbeth Stoker (1981 of 1982) is een Nederlandse journalist voor de Volkskrant.
Na het Christiaan Huygens Lyceum in Eindhoven studeerde ze Kunst en Mediamanagement aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en film en televisiewetenschappen aan de Universiteit van Utrecht. Ze sloot haar studie af met Journalistiek en Media aan de Universiteit van Amsterdam.
Na een jaar als verslaggever te hebben gewerkt voor onder andere De Stentor en Omroep Brabant werkt zij sinds 2004 voor de Volkskrant op de afdeling Sociale Economie. Stoker heeft een voorkeur voor persoonlijke verhalen die brede maatschappelijke ontwikkelingen symboliseren.

## Erkenning

In 2022 maakte ze met regisseur Daan Hofstee de podcastserie Grijs Gebied. De serie geeft een inkijk in een omstreden infiltratiemethode door de politie. Deze undercovermethode wordt ingezet als laatste mogelijkheid om een zwaar misdrijf op te lossen. In de podcast spreekt Stoker als justitieverslaggever van de Volkskrant onder andere met verdachten die door undercoveragenten tot bekentenissen werden verleid. De vraag daarbij was hoe ver infiltratie mag gaan. In 2022 won ze met Grijs Gebied de Podcast Audio Tegel .
# Jikke Westerink

Jikke Westerink is een Nederlandse journaliste voor Nieuwsuur.
Na het Ichtus College in Kampen studeerde Westerink aan de Universiteit Utrecht communicatie en informatiewetenschappen, criminologie en sociologie. In 2015 sloot ze haar studie research en redactie voor audiovisuele media af aan de Universiteit van Amsterdam. Als vrijwilligster werkte ze als presentatrice voor Omroep IJsselmond en was zij bestuurslid van de PJ den Hartog Stichting. Vanaf 2012 assisteerde ze aan de Universiteit Utrecht professoren bij hun wetenschappelijk onderzoek. Na een stageperiode bij het Jeugdjournaal werd ze redacteur bij het NOS Journaal, zowel televisie als online. Vanaf 2020 is Westerink online redacteur bij Nieuwsuur.

## Erkenning

In 2022 verdiende ze met Hoe data-onderzoek geldstromen van artsen blootlegde de journalistieke prijs de Tegel in de categorie Data. Samen met Siebe Sietsma, Anna Pruis en Sjoerd Mouissie, Nour Abdullaa en Lars Boogaard wist zij betalingsconstructies te ontwarren, die regels tegen omkoping van artsen moesten voorkomen. Daartoe namen zij het transparantieregister voor medisch specialisten onder de loep. In dat register moeten specialisten aangeven wat hun bijverdiensten zijn vanuit de industrie. Dit om de oneigenlijke beïnvloeding van de specialisten door de industrie transparant te maken. Veel artsen bleken betalingen aan hun eigen bedrijven te ontvangen. De onderzoekers wisten de nummers van die bedrijven boven water te krijgen bij de Kamer van Koophandel. Zij combineerden deze nummers met data uit het transparantieregister, het BIG-register, het kadaster en eigen onderzoek. Ziekenhuizen bleken niet op de hoogte te zijn dat dezelfde farmaceuten die aan de cardiologen leverden ook aan het ziekenhuis leverden. De resultaten van het onderzoek leidden ertoe dat minister van Volksgezondheid Ernst Kuipers maatregelen trof die ongewenste beïnvloeding van artsen moesten voorkomen.

## Prijzen

* De Tegel 2022

### Referenties

* ↑ artikelen geschreven door Jikke Westerink. Gearchiveerd op 25 april 2023.
* ↑ NOS & Nieuwsuur winnen Tegel voor dataonderzoek, BNR Radio, 24 april 2023. Gearchiveerd op 29 april 2023.