OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kerk van de Saint-Anthony's Parish

De Kerk van de Saint-Anthony's Parish is een kerkgebouw in de Vlaams-Brabantse plaats Kraainem, gelegen aan de Oudstrijderslaan. De kerk is in gebruik door Saint-Anthony's Parish, de Engelstalige rooms-katholieke gemeenschap in België.

## Interieur

De kapel bevat een aantal kunstvoorwerpen die daar ook tijdens de wereldtentoonstelling te zien waren. Zo is er een wandtapijt, ontworpen door Mary Dambiermont en vervaardigd door Georges Chaudoir. Dit is een voorbeeld van vernieuwing van de Belgische tapijtweefkunst.
Daarnaast maakten een zilveren kruisbeeld, een altaartafel en een kruisweg in terracotta deel uit van de oorspronkelijke inventaris.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk was dit een kapel op het terrein van de Expo 58, ontworpen door Yvan Blomme en José Vandevoorde. In de kapel werd de toenmalige moderne religieuze kunst tentoongesteld. Ook de architectuur was vooruitstrevend, waarbij onder meer van gelamelleerd hout gebruik werd gemaakt, geleverd door de Kortrijkse Kunstwerkstede Gebroeders De Coene.
Toen de wereldtentoonstelling was afgelopen werd de kapel eerst aangeboden aan kardinaal Jozef van Roey. Deze weigerde het aanbod, want hij vond de kapel te modern. Daarop werd de kapel, met een deel van de inventaris, verworven door de in Kraainem gevestigde zustergemeenschap Verbum Dei.
Deze zusters vertrokken in 1970 uit Kraainem. In 1982-1983 werd de kapel met omgeving aangekocht door de Saint-Anthony's Parish, zijnde de Engelstalige rooms-katholieke gemeenschap in België. De kapel werd vergroot in 1984 en in 1995-1997 nogmaals vergroot, waarbij het volume van de bestaande kapel werd gespiegeld zodat de oppervlakte werd verdubbeld.
# Ghisonaccia

Ghisonaccia is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica). De gemeente telde 4.248 inwoners op 1 januari 2021. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Corte.
De gemeente werd opgericht in 1845.
De landbouw is een belangrijke economische sector. De gemeente telt bijna 7.000 ha landbouwgrond. Er is wijnbouw, veeteelt met fabricage van kaas en fruitteelt. Verder is het kusttoerisme belangrijk. In de zomermaanden telt de gemeente meer dan 10.000 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Ghisonaccia bedroeg op 1 januari 2021 68,25 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 62,2 inwoners per km².
De voornaamste kern is Ghisonaccia-Ville; verder zijn er meer westelijk de kernen Ghisonaccia-Gare en Saint-Antoine. Aan de kust is een kilometerslang zandstrand. Achter de kust bevinden zich een meer van 790 ha, Étang d’Urbinu, en een dennenbos, Forêt de Pinia. De rivier Fiumorbu vormt de zuidwestelijke grens van de gemeente.
De onderstaande kaart toont de ligging van Ghisonaccia met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Brouwerij Van Steenberge

Brouwerij Van Steenberge, ook bekend als Brouwerij Bios of Schelfaut, is een Belgische brouwerij opgericht in 1784 als Brouwerij De Peer. Het bedrijf is gevestigd in het Oost-Vlaamse dorp Ertvelde, deelgemeente van Evergem.

## Generaties brouwen

De brouwerij werd gesticht door Jean Baptiste De Bruin, die gehuwd was met Angelina Petronella Schelfaut. Na hun beider overlijden kwam de brouwerij in handen van de neef Jozef Schelfaut. Diens dochter Margriet huwde met Paul Van Steenberge, die naast brouwer ook politicus en professor was. In 1919 werd de naam Brouwerij Bios aangenomen. Later kwam de vestiging in handen van diens zoon Jozef Van Steenberge (1962), kleinzoon Paul Van Steenberge (1990) en achterkleinzoon Jef Versele (sinds 1998).

## Bieren

Onderstaande bieren worden gebrouwen in deze brouwerij :

### Eigen bieren

* Augustijn blond en bruin - 7%
* Augustijn Grand Cru - 9%
* Bornem Dubbel - 8%
* Bornem Tripel - 9%
* Bruegel - 5%
* Gulden Draak - 10,5%
* Gulden Draak 9000 Quadruple - 10,5%
* Gulden Draak Imperial Stout - 12,0%
* Keizersberg - 9%
* Leute Bokbier - 7,5%
* Piraat - 10,5%
* Piraat Tripel Hop - 10,5%
* Sparta Pils - 5%
* Spitfire - 8%

### Bieren in opdracht

Onder meer:
* Atomium Premier Grand Cru - 8%, zesgranenbier
* Blondine, Brunette, Gentse Tripel, Hoppe en Stropken: in opdracht van bierspeciaalzaak De Hopduvel
* Celis White - 5%
* Klokke Roeland - 11,5%, in opdracht van biercafé Het Waterhuis aan de Bierkant
* L'emeraude de Poilvache - 9%, in opdracht van de vereniging Vrienden van Poilvache
* Sinpalsken - donkerblond - 8,5% - beide in opdracht van firma "De Cock Meesterbrouwers" uit Sint-Pauwels
* Uitzet 1730 in opdracht van microbrouwerij Paeleman uit Wetteren
* Vooruit - 5% - gebrouwen in opdracht van politieke partij Vooruit - vermoedelijk is dit een etiketbier van Sparta Pils
* Zwijntje - 8%, in opdracht van Feestcommissie Zwijnaarde - Etiketbier van Augustijn (bier)
* Tripel de Garre - 11% in opdracht van biercafe staminee De Garre
* Walsberger (blond, dubbel en trippel) en Lansiertje, in opdracht van brouwerij De Leste Dröppel te Linter.
* Tripel van VolDaan - 11% in opdracht van Bistro VolDaan te Lier
# Antonie Frederik Zurcher

Antonie Frederik Zurcher (Nieuwer-Amstel, 10 maart 1787 - Den Haag, 18 maart 1872) (niet te verwarren met de kunstschilder Antonie Frederik Zürcher) was een officiële wapentekenaar in dienst van de Hoge Raad van Adel. Zurcher is auteur van het Nederlandse rijkswapen van 1815-1816.

## Achtergrond

Zurcher, kind uit een graveursfamilie, begon zijn carrière in 1810 als militair tekenaar voor de topografische dienst bij de genie en de marine, waar hij in 1814 zijn ontslag kreeg. Kort daarna trad hij in dienst van de Hoge Raad van Adel. Hij werd op 2 augustus 1814 benoemd en zijn traktement bedroeg 600 gulden per jaar. Hij legde zijn eed af in handen van de president Van Spaen tijdens de vergadering van 30 augustus 1814.
Hij tekende duizenden familiewapens in drievoud en overheidswapens in tweevoud, voor het wapenregister. Aanvankelijk vond dat plaats onder toezicht van de Hoge Raad en liet de kwaliteit te wensen over. De oorzaak daarvan was deels de hoeveelheid werk die hij moest verrichten, deels de instructie om snel en nauwkeurig te werken. Hij moest de voorbeeldtekeningen zonder enige verandering natekenen, zodat er geen misverstanden zouden ontstaan. Daardoor tekende hij in deze periode zonder eigen inbreng en stijl.
Op 1 januari 1853 werd de functie opgeheven onder invloed van politieke omstandigheden. De leden van de Hoge Raad kregen vanaf die datum een onbetaald ereambt. Zurcher werd in 1846 benoemd tot eerste klerk, met een arbeidsloon van 800 gulden per jaar. Daardoor kon hij zijn opdrachten ook na het opheffen van de functie 'wapentekenaar van de Hoge Raad van Adel' blijven uitvoeren. Latere tekenaars handhaafden de eenvormigheid van het werk geheel in de lijn van Zurcher; ingewikkeld bijwerk (zoals bijvoorbeeld schildhouders) bleef veelal achterwege of viel buiten het kader van de kolommen, omdat de afbeeldingen in voorgedrukte kolommen werden geschikt op zo'n wijze dat ieder schild een gelijk formaat kreeg, hetgeen ten koste ging van de esthetiek. Er is geen werk van hem bekend van na 1870. Zurchers opvolger Hendrik Frederik Sartor werkte op contractbasis.

## Afbeeldingen

* Rijkswapen naar ontwerp van Zurcher, later verbeterd door Henricus Wilhelmus Couwenberg
* Kenmerkend werk van Zurcher, haastig schetsmatig getekend, het bijwerk (in dit geval de Rotterdamse schildhouder) valt buiten de kolom
* Egbert Wolleswinkel, 'Wapentekenaars van de Hoge Raad van Adel', in: Wapenregister van de Nederlandse adel. Hoge Raad van Adel 1814 - 2014. [Zwolle, 2014], p. 633-640.
Noot
* ↑ De officiële betrekking wapentekenaar bij de Hoge Raad van Adel bestond formeel alleen in de periode 1814-1852, later werk werd altijd in opdracht van de Hoge Raad uitgevoerd. Deze tekenaars stonden niet op de loonlijst.
# Volkswagen Chattanooga Assembly Plant

Volkswagen Chattanooga Assembly Plant is een autoassemblagefabriek van Volkswagen AG in de stad Chattanooga in de Amerikaanse staat Tennessee.
De bouw werd in juli 2008 aangekondigd en de fabriek opende plechtig in mei 2011. De fabriek is 350.000 m² groot en is gebouwd op een 6 km² groot perceel ten oosten van Chattanooga. Voor de opening werd de site opnieuw aangekoppeld op het goederenspoor en werd een nieuw knooppunt aangelegd op de Interstate 75. In 2013 legde Volkswagen een zonnepark aan op de site. Tegen 2020 had het bedrijf aanpalend zo'n 35 hectare drasland hersteld.
Van 2011 tot 2021 werd in de Volkswagen Chattanooga-fabriek de Volkswagen Passat gebouwd, sinds 2017 bouwt men er de Volkswagen Atlas (en Atlas Cross Sport) en sinds 2022 de elektrische Volkswagen ID.4.
Er werken zo'n 5500 mensen. Na twee eerdere pogingen om er een vakbond op te richten, stemde het personeel in 2024 voor vertegenwoordiging door de United Auto Workers.
# Jungnau

Jungnau is een plaats in de Duitse gemeente Sigmaringen, deelstaat Baden-Württemberg, en telt 800 inwoners.
# Giuncaggio

Giuncaggio is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 63 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Corte.

## Geografie

De oppervlakte van Giuncaggio bedraagt 15,2 km², de bevolkingsdichtheid is dus 4,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Karl Pelgrom

Karl Iljitsj (Karl) Pelgrom (Rotterdam, 13 juli 1927 – Amsterdam, 27 februari 1994) was een Nederlandse beeldhouwer, schilder en graficus.

## Leven en werk

Pelgrom was een zoon van bankwerker Marinus Paulus Pelgrom en Anna Margaretha Koeten. Zijn vader was een radencommunist. Pelgrom bezocht in 1942 de Rijksakademie in Amsterdam. Na de oorlog leerde hij als autodidact beeldhouwen en bronsgieten in het atelier van John Grosman. Hij was met onder anderen Frans de Boo, Roger Chailloux, John Grosman, Guillaume Lo A Njoe, Jan Sierhuis, Pierre van Soest, Aat Verhoog en Leo de Vries lid van de Amsterdamse kunstenaarsgroep Groep Scorpio.
Pelgrom verhuisde in 1962 op uitnodiging van de Groningse kunstpromotor Albert Waalkens met zijn gezin naar een leegstaande boerderij in Beerta. Vanaf 1966 gaf hij les aan de Academie Minerva in Groningen. Hij was in 1967 een van de initiatiefnemers van 'Beeld en route', de eerste beeldenroute in Nederland.
Pelgrom verliet de school en was in 1968 een van de oprichters van het Instituut voor Creatief Werk (ICW) in Finsterwolde. Het ICW was een kunstenaarscollectief, dat zich verzette tegen de toepassing van het marktmechanisme op de kunsten. In 1970 hield het ICW op te bestaan wegens verschil van opvattingen.
In zijn werk hanteerde Pelgrom een primitivistische manier van vormgeven met een neiging naar abstractie, waarbij hij vooral werd beïnvloed door het werk van Constantin Brâncuși. Hij werd eveneens geïnspireerd door de dingen die hij tijdens zijn verblijf in Indonesië zag. Als beeldhouwer maakte hij statische figuren van steen of hout waarin mensenfiguren te herkennen zijn, een gegeven dat terugkomt in zijn schilderijen en grafische werk.
Pelgrom was in 1951 vader geworden van de actrice Elja Pelgrom, geboren uit een relatie met verzetsvrouw Tineke Haak. Later trouwde hij met Else Koch, die onder de naam Els Pelgrom bekend werd als kinderboekenschrijfster. In 1975 scheidden ze.

## Enkele werken

* Zeeleeuwen, Den Helder
* Het zwijn, Amstelveen
* Zonder titel, Vlaardingen

## Externe link

* Stichting Karl Iljitsj Pelgrom
* "Karl Pelgrom aan het Engelse Kamp" op Kunstopstraat.nl (stad Groningen)
* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Nederland Instituut voor Kunstgeschiedenis (RKD): "Guillaume Lo-A-Njoe". Gearchiveerd op 22 november 2018.
* Biografisch Portaal: 30501716
* Gemeinsame Normdatei: 17435021X
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5701 1379
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 160267013
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 62438
* Virtual International Authority File: 192063578
* WorldCat (via VIAF): 192063578
# Dana

Dana kan verwijzen naar:
* Dana (voornaam), een meisjesvoornaam
* Ana (godin) (ook Dana genaamd), in de Ierse mythologie de naam van een Keltische moedergodin
* Mount Dana, een berg in het Nationaal park Yosemite (Verenigde Staten)
* Dana (natuurgebied), een natuurgebied in Jordanië
* Dana (Illinois), een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois
* Dana (Indiana), een plaats (town) in de Amerikaanse staat Indiana
* Dana (Iowa), een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa
* Dana (Nepal), een plaats in Nepal
* Dana (Indonesië), een eiland, onderdeel van de Kleine Soenda Eilanden van Indonesië
* Dana (Turkije), een eiland op de Cilicische kust van Turkije
* Dana van Dreven, een Nederlandse diskjockey, draaiend onder de naam Lady Dana
* Dana Scallon, de Ierse zangeres die onder artiestennaam Dana in 1970 het Eurovisiesongfestival won
* Dana Winner, Belgische zangeres
* Dana International, de Israëlische zangeres, winnares van het Eurovisiesongfestival in 1998
* James Dwight Dana (1813-1895), Amerikaans geoloog
* Paul Dana (1975-2006), Amerikaans autocoureur
* Viola Dana (1897-1987), Amerikaans actrice
* DANA, Spaanse afkorting voor het weerverschijnsel Gota fria
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Dana en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Leeskaart

Een leeskaart of (Engels) rutter is een term uit de zeevaart waarmee vaarinstructies worden aangeduid. De eerste leeskaarten of routeboeken verschenen in Europa eind vijftiende eeuw.
In de zestiende eeuw hadden Portugal en Spanje een duopolie op de handel met de gebieden in Amerika en Azië. Deze positie kwam mede voort uit het verdrag van Tordesillas. In gedetailleerde instructies, routeboeken, werd alles beschreven wat van belang was voor de scheepvaartroute: kusten, havens, stromen, getijdetabellen, dieptepeilingen, bodemkenmerken, bakens en opvallende herkenningspunten. Ze waren voorzien van kaarten, schetsen en afbeeldingen. Gezien het economisch belang wilden zeemachten deze kennis geheimhouden. Leeskaarten vielen dan ook vaak onder het staatsgeheim. Zeelui kregen strikte instructies waarin de omgang met deze documenten beschreven stond, bijvoorbeeld bij een kaping of schipbreuk. Zo wilde men per se voorkomen dat deze informatie in handen viel van zeerovers of concurrerende staten. Zelden werd dan ook na een zeeslag een leeskaart aangetroffen op een veroverd schip. Concurrerende staten probeerden vaak de informatie van routeboeken te bemachtigen door het inzetten van spionnen.
De oudste bekende leeskaart voor de Noordzee en de Oostzee is het vijftiende-eeuwse Duitse manuscript Seebuch. De oudste gedrukte leeskaart voor de kusten van de Schelde tot de Straat van Gibraltar is Le routier de la mer van Pierre Garcie uit 1483 of 1484.
In de vroege Nederlandse zeevaart waren de leeskaarten die de kustlijnen beschreven van groot belang voor de navigatie. Aanvankelijk werden leeskaarten vervaardigd door ervaren stuurlui, die hun ervaringen deelden over vaarafstanden, routes en de kenmerken van de kustlijn. Eenvoudige schetsen van de kusten ondersteunden deze beschrijvingen. Vanaf het midden van de zestiende eeuw verschenen de eerste gedrukte leeskaarten, gepubliceerd door Amsterdamse drukkers als Jan Seversz. Deze boekjes boden gedetailleerde informatie over de Europese kusten, met uitleg over getijden, stromingen, afstanden en vaarinstructies.
# Brachygalba

Brachygalba is een geslacht van vogels uit de familie glansvogels (Galbulidae). Het geslacht telt vier soorten.

## Soorten

* Brachygalba salmoni – Zwartrugglansvogel
* Brachygalba goeringi – Grijskopglansvogel
* Brachygalba lugubris – Bruinkeelglansvogel
* Brachygalba albogularis – Witkeelglansvogel
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Galbalcyrhynchus

Galbalcyrhynchus is een geslacht van vogels uit de familie glansvogels (Galbulidae). Het geslacht telt twee soorten.

## Soorten

* Galbalcyrhynchus leucotis – Kortstaartglansvogel
* Galbalcyrhynchus purusianus – Purusglansvogel
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Witkinglansvogel

De witkinglansvogel (Galbula tombacea) is een vogel uit de familie Galbulidae (glansvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het noordwestelijk Amazonebekken en telt twee ondersoorten:
* G. t. tombacea: zuidelijk Colombia, oostelijk Ecuador, noordwestelijk Peru en westelijk Brazilië.
* G. t. mentalis: het westelijke deel van Centraal-Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als tamelijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Witkinglansvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Haymo

Haymo kan verwijzen naar:
# Gameet

Een gameet (< Gr. gamos = huwelijk), geslachtscel of geslachtelijke voortplantingscel is een haploïde cel die dient voor de geslachtelijke voortplanting. De beweeglijke geslachtscellen van een mannelijk organisme zijn de zaadcellen en de meestal niet-beweeglijke geslachtscel van een vrouwelijk organisme is de eicel.
Bij de meeste organismen zijn de mannelijke en vrouwelijke gameten duidelijk te onderscheiden door hun grootte (anisogamie): de vrouwelijke gameet (macrogameet of megagameet) bezit vaak reservestoffen en is meestal betrekklijk groot. De mannelijke gameet (microgameet) is gewoonlijk kleiner dan de macrogameet.

## Samensmelting van gameten

Als een eicel en een zaadcel samensmelten (de plasmogamie) vormen ze een zygote. Bij versmelting van twee kernen (de karyogamie) - het criterium voor seksuele voortplanting - ontstaat een diploïde cel die tot een nieuw organisme kan uitgroeien, drager van DNA van beide ouders.

## Vorming van gameten

Door een proces van celdeling dat meiose wordt genoemd, worden uit de diploïde cellen van de kiembaan van een organisme de haploïde geslachtscellen gevormd. Bij meiose ontstaan uit één diploïde cel vier haploïde cellen. Elk van de resulterende gameten heeft een van de twee aanwezige chromosomen van ieder paar.
Bij dieren en de mens worden zaadcellen gemaakt in de testes (teel- of zaadballen), terwijl de eicellen in de ovaria gemaakt worden.

## Typen gameten

Afhankelijk van de beweeglijkheid en de zelfstandigheid worden verschillende typen gameten onderscheiden:
* zoögameten, planogameten: gameten met flagellen (onder andere bij veel algen)
* aplanogameten: amoeboide gameten zonder flagellen
* eicellen of oösferen: vrouwelijke, niet beweeglijke gameten (onder andere bij planten en dieren)
* spermatozoïden: mannelijke, beweeglijke gameten met flagellen
* spermatiën: mannelijke, niet beweeglijke gameten (onder andere bij schimmels en roodwieren)
* spermakernen, generatieve kernen: mannelijk gameetkernen (onder andere bij bloemplanten)
# Neohirasea asperatus

Neohirasea asperatus is een insect uit de orde van de Phasmatodea en de familie van de Phasmatidae. De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Bates.
# Kardinaal-protodiaken

De kardinaal-protodiaken is de kardinaal met de langste staat van dienst binnen de orde van kardinaal-diakens. Na afloop van een conclaaf maakt hij de verkiezing van de nieuwe paus bekend vanaf de buitenloggia van de Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad (Zie: Habemus Papam).
Bij de daaropvolgende pauskroning was het de kardinaal-protodiaken die de paus het pallium oplegde en hem kroonde met de tiara; sinds de ambtsaanvaarding van paus Johannes Paulus I in 1978 wordt de kroning niet meer uitgevoerd.
Indien de kardinaal-protodiaken niet in staat is de bij het ambt behorende rituelen uit te voeren - bijvoorbeeld door ziekte - dan wordt zijn taak (veelal) waargenomen door de op een na langstzittende kardinaal-diaken. Deze procedure wordt ook gevolgd, wanneer de protodiaken zelf tot paus gekozen wordt, wat in de geschiedenis vijf maal is voorgekomen, namelijk in
* 1277: Giovanni Gaetano Orsini, gekozen tot paus Nicolaas III
* 1285: Giacomo Savelli, gekozen tot paus Honorius IV
* 1370: Pierre Roger de Beaufort, gekozen tot paus Gregorius XI
* 1503: Francesco Todeschini-Piccolomini, gekozen tot paus Pius III
* 1513: Giovanni de' Medici, gekozen tot paus Leo X
De huidige kardinaal-protodiaken is Dominique Mamberti.

## Lijst van Kardinaal-protodiakens tijdens de conclaven vanaf de 20e eeuw

| Van | Tot | Naam | Gekozen paus(en) | Conclaaf van |
| 11 juli 1899 | 29 maart 1907 | Luigi Macchi | paus Pius X | 1903 |
| 29 maart 1907 | 5 november 1916 | Francesco Salesio della Volpe | paus Benedictus XV | 1914 |
| 5 november 1916 | 17 december 1928 | Gaetano Bisleti | paus Pius XI | 1922 |
| 16 december 1935 | 12 november 1946 | Camillo Caccia Dominioni | paus Pius XII | 1939 |
| 12 november 1946 | 3 augustus 1961 | Nicola Canali | paus Johannes XXIII | 1958 |
| 3 augustus 1961 | 26 juni 1967 | Alfredo Ottaviani | paus Paulus VI | 1963 |
| 5 maart 1973 | 30 juni 1979 | Pericle Felici | paus Johannes Paulus I paus Johannes Paulus II | 1978 1978 |
| 24 februari 2005 | 23 februari 2007 | Jorge Medina Estévez | paus Benedictus XVI | 2005 |
| 21 februari 2011 | 12 juni 2014 | Jean-Louis Tauran | paus Franciscus | 2013 |
# Beek (watergang)

Een beek is een min of meer natuurlijke stroom ondiep water die vanuit een oorsprong, vaak een bron, stroomafwaarts vloeit. Wanneer meerdere beken samenkomen en een zekere grootte krijgen spreekt men van een rivier. Een vuistregel om te bepalen of een waterloop nu een beek of een rivier genoemd moet worden, is dat een beek op alle plaatsen doorwaadbaar is en een rivier slechts op enkele plekken. In laaglandgebieden in Europa, zoals Vlaanderen en Nederland, hebben veel beken hun natuurlijk karakter verloren door ingrijpende kanalisaties.
De natuurlijke beken kunnen worden ingedeeld in drie groepen: laaglandbeken, kwelbeken en bronbeken. Laaglandbeken worden gevoed door neerslag en door uittredend grondwater. Kwelbeken vormen een variant van de laaglandbeken. Het verschil is dat de bovenloop (een kwelgebied) van de kwelbeek altijd water voert, omdat hij wordt gevoed door het grondwater dat onder druk staat. Bronbeken ontstaan als echte bronnen, omdat grondwater op bepaalde punten aan de oppervlakte treedt.
Een spreng is een bijzondere vorm van een beek.
Een duinrel is een gegraven, ondiepe watergang waarin kwelwater uit de duinen kan afstromen naar het lager gelegen land.

## Beken in polders

In polders worden beken aangelegd, hier wordt het kwelwater dat normaal door sloten die evenwijdig aan een dijk liggen afgevoerd, vervangen door haaks op de dijk gelegen beken. Een neveneffect is dat de beken veelal een verhoging van de grondwaterpeil met zich meebrengen in het omliggende terrein.

## Externe link

* Veluwse sprengen en beken
# Lijst van trainers van Ajax (vrouwen)

Deze lijst omvat de voetbalcoaches die de vrouwen van de Nederlandse club Ajax hebben getraind van 2012 tot op heden.
| Seizoen | Trainer(s) | Prijzen | Bijzonderheden |
| 2024/25 | Hesterine de Reus | | 0 |
| 2023/24 | Suzanne Bakker | KNVB Beker | 0 |
| 2022/23 | Suzanne Bakker | Landskampioenschap | 0 |
| 2021/22 | Danny Schenkel | KNVB Beker | 0 |
| 2020/21 | Danny Schenkel | Eredivisie Cup | 0 |
| 2019/20 | Danny Schenkel | | 0 |
| 2018/19 | Benno Nihom | KNVB Beker | 0 |
| 2017/18 | Benno Nihom | Landskampioenschap, KNVB Beker | 0 |
| 2016/17 | Ed Engelkes | Landskampioenschap, KNVB Beker | 0 |
| 2015/16 | Ed Engelkes | | 0 |
| 2014/15 | Ed Engelkes | | 0 |
| 2013/14 | Ed Engelkes | KNVB Beker | 0 |
| 2012/13 | Ed Engelkes | | 0 |