OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johan Pinas

Johan Andreas Humphrey (Johan) Pinas (Paramaribo, 21 september 1931 - 21 augustus 2020) was een Surinaams beeldhouwer. Hij wordt wel de grondlegger van de Surinaamse houtbeeldhouwkunst genoemd.

## Biografie

Johan Pinas werkte aanvankelijk in de bouw en als meubelmaker. Hij leerde tekenen tijdens zijn LO-opleiding en van Nola Hatterman, en boetseren van Jo Rens. Hij werd in de jaren 1960 door de architect Harold van Ommeren ontdekt.
Zijn kennis in de houtbewerking en van verschillende houtsoorten kwamen hem van pas bij het maken van beeldhouwwerken. Zijn voorkeur ging uit naar soorten met een fijne nervenstructuur, zoals bruinhart, mahonie, copie, rode locus of sterappel. Uit hout sneed hij sterk gestileerde voorstellingen, meestal van mensen en in het bijzonder in gezinssamenstellingen.
In 1964 gaf hij zijn eerste solotentoonstelling en in de tien jaar erna was zijn werk te zien op de Nationale Kunstbeurs. Veel van zijn werk staat bij banken, zoals Kotomisi bij de Hakrinbank, en in privécollecties. In 1971 werd hij onderscheiden met de Gouverneur Currie Prijs. In 2005 organiseerde de dichter en liedschrijver Guillaume Creebsburg een avond ter ere van hem.
Pinas was een bron van inspiratie voor jonge beeldhouwers en wordt wel de grondlegger van de Surinaamse houtbeeldhouwkunst genoemd. Tijdens zijn laatste levensjaren was hij niet heel actief meer in zijn vak. In augustus 2020 overleed hij op 88-jarige leeftijd.
# Witteugelwielewaal

De witteugelwielewaal (Oriolus albiloris) is een endemische soort wielewaal die voorkomt in de Filipijnen.

## Verspreiding en leefgebied

De witteugelwielewaal komt nog redelijk algemeen voor op Luzon.

## Status

Er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Om deze redenen staat deze wielewaal als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Witteugelwielewaal op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Saccade

Een saccade of oogsprong is een snelle beweging van de ogen die tot doel heeft een nieuw fixatiepunt te vinden. Deze oogsprongen komen in de oogmotoriek zowel voor bij het lezen als bij het bekijken van foto's of scènes. Zij worden aangestuurd door specifieke gebieden in de hersenen, zoals (onder andere) de colliculi superiores en de frontale oogvelden. Tijdens de saccade (bijvoorbeeld als bij het lezen het oog in 20 à 60 millisecondes verspringt van het één woord naar het volgende) is de visuele detectiedrempel verlaagd - de fovea (een deel van de gele vlek) is slechts 1 vierkante millimeter groot - maar merkt men dit niet omdat de hersenen dit compenseren door tijdens die interlaps er het meest waarschijnlijke beeld tussenin te voegen. Er is geen waarneming mogelijk omdat de saccade met een dermate grote snelheid gebeurt dat een scherp beeld uitgesloten is. De informatie van wat ontvangen wordt tijdens de saccades wordt daarom door de hersenen onderdrukt.

## Troxler effect

Als men zonder saccades in een bepaalde richting blijft staren zal het Troxler effect optreden. Dit entoptisch verschijnsel was ontdekt door Ignaz Paul Vital Troxler (1780-1866) en bestaat uit het geleidelijk verminderen van helderheidsnuances en kleurcontrasten, waarbij het gezichtsveld langzaam een grijze structuurloze aanblik biedt. Om dit effect te vermijden passen de ogen onbewust saccades toe.

## REM slaap

Wanneer snelle oogbewegingen plaatsvinden in de slaap (tijdens de actieve droombeleving) spreekt men niet meer van saccades maar van R.E.M. (Rapid Eye Movement).

## Waarnemingen van egaalwitte of egaalkleurige oppervlakken

Saccades ontbreken als men naar egaalwitte of egaalkleurige oppervlakken kijkt, zoals een sneeuwtapijt of de blauwe hemel. De blik glijdt over het bekeken oppervlak en aldus kunnen uiterst flauwe helderheidsverschillen alsnog worden opgemerkt.
# Padang Cahya

Padang Cahya is een bestuurslaag in het regentschap Lampung Barat van de provincie Lampung, Indonesië. Padang Cahya telt 4641 inwoners (volkstelling 2010).
# Styrax benzoin

Styrax benzoin is een groenblijvende boom uit de familie Styracaceae. De soort komt voor in Bangladesh en op Sumatra en de Kleine Soenda-eilanden, waar deze groeit in beboste gebieden. De boom kan een hoogte tussen de acht en vierendertig meter bereiken.
Wanneer delen van de boom gekneusd worden, scheidt deze een geurige balsem uit. De boom is een belangrijke bron van de geurige hars benzoë. Deze hars wordt gebruikt voor medicinale doeleinden en in de cosmetica- en parfumindustrie.
* ↑ (en) Styrax benzoin Dryand. Royal Botanic Gardens, Kew
* ↑ (en) Styrax benzoin Useful Tropical Plants
# Iolanda Costa

Iolanda Costa (Figueira da Foz, 4 november 1994) is een Portugese zangeres.

## Biografie

Costa raakte in 2008 bekend in eigen land door haar deelname aan de talentenjacht Uma canção para ti. Begin 2024 nam Costa deel aan Festival da Canção, de Portugese preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Met het nummer Grito won ze, waardoor ze haar vaderland mocht vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2024 in het Zweedse Malmö. Daar werd ze in de eerste halve finale achtste en in de finale tiende.
1964: António Calvário · 1965: Simone de Oliveira · 1966: Madalena Iglésias · 1967: Eduardo Nascimento · 1968: Carlos Mendes · 1969: Simone de Oliveira · 1971: Tonicha · 1972: Carlos Mendes · 1973: Fernando Tordo · 1974: Paulo de Carvalho · 1975: Duarte Mendes · 1976: Carlos do Carmo · 1977: Os Amigos · 1978: Gemini · 1979: Manuela Bravo · 1980: José Cid · 1981: Carlos Paião · 1982: Doce · 1983: Armando Gama · 1984: Maria Guinot · 1985: Adelaide Ferreira · 1986: Dora · 1987: Nevada · 1988: Dora · 1989: Da Vinci · 1990: Nucha · 1991: Dulce Pontes · 1992: Dina · 1993: Anabela · 1994: Sara Tavares · 1995: Tó Cruz · 1996: Lúcia Moniz · 1997: Célia Lawson · 1998: Alma Lusa · 1999: Rui Bandeira · 2001: MTM · 2003: Rita Guerra · 2004: Sofia Vitória · 2005: 2B · 2006: Nonstop · 2007: Sabrina · 2008: Vânia Fernandes · 2009: Flor-de-Lis · 2010: Filipa Azevedo · 2011: Homens da Luta · 2012: Filipa Sousa · 2014: Suzy · 2015: Leonor Andrade · 2017: Salvador Sobral · 2018: Cláudia Pascoal · 2019: Conan Osíris · 2021: The Black Mamba · 2022: Maro · 2023: Mimicat · 2024: Iolanda
# Mimicat

Marisa Isabel Lopes Mena (Coimbra, 25 oktober 1984), beter bekend onder haar artiestennaam Mimicat, is een Portugese zangeres.

## Biografie

Lopes Mena raakte reeds op vijftienjarige leeftijd bekend in eigen land door deel te nemen aan Festival da Canção 2001, de Portugese preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Onder de artiestennaam Izamena strandde ze in de halve finale. In 2009 behaalde ze haar universitair diploma in beeld en geluid. In 2014 bracht ze haar eerste album uit.
In het voorjaar van 2023 nam ze, onder de naam Mimicat, voor een tweede maal deel aan Festival da Canção. Met het nummer Ai coração wist ze ditmaal wel de finale te halen en zelfs te winnen. Hierdoor mocht ze haar vaderland vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 2023, dat gehouden zal worden in het Britse Liverpool. Hier haalde ze de finale en strandde ze op de 23e plek.
* ↑ Mimicat wins Festival da Canção in Portugal. Eurovision. Gearchiveerd op 21 juni 2024. Geraadpleegd op 13 maart 2023.
1964: António Calvário · 1965: Simone de Oliveira · 1966: Madalena Iglésias · 1967: Eduardo Nascimento · 1968: Carlos Mendes · 1969: Simone de Oliveira · 1971: Tonicha · 1972: Carlos Mendes · 1973: Fernando Tordo · 1974: Paulo de Carvalho · 1975: Duarte Mendes · 1976: Carlos do Carmo · 1977: Os Amigos · 1978: Gemini · 1979: Manuela Bravo · 1980: José Cid · 1981: Carlos Paião · 1982: Doce · 1983: Armando Gama · 1984: Maria Guinot · 1985: Adelaide Ferreira · 1986: Dora · 1987: Nevada · 1988: Dora · 1989: Da Vinci · 1990: Nucha · 1991: Dulce Pontes · 1992: Dina · 1993: Anabela · 1994: Sara Tavares · 1995: Tó Cruz · 1996: Lúcia Moniz · 1997: Célia Lawson · 1998: Alma Lusa · 1999: Rui Bandeira · 2001: MTM · 2003: Rita Guerra · 2004: Sofia Vitória · 2005: 2B · 2006: Nonstop · 2007: Sabrina · 2008: Vânia Fernandes · 2009: Flor-de-Lis · 2010: Filipa Azevedo · 2011: Homens da Luta · 2012: Filipa Sousa · 2014: Suzy · 2015: Leonor Andrade · 2017: Salvador Sobral · 2018: Cláudia Pascoal · 2019: Conan Osíris · 2021: The Black Mamba · 2022: Maro · 2023: Mimicat · 2024: Iolanda
# Spoorlijn Anizy-Pinon - Chauny

De Spoorlijn Anizy-Pinon - Chauny was een Franse spoorlijn van Pinon naar Sinceny. De lijn was 18,6 km lang en heeft als lijnnummer 234 000.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Compagnie des chemins de fer du Nord en geopend op 1 mei 1882. Ondanks de officiële naamgeving van de SNCF liep de lijn in de richting van Chauny niet verder dan Rond-d'Orleans waar hij aansloot op de private spoorlijn Chauny - Saint-Gobain.
Reizigersverkeer werd opgeheven op 22 mei 1937. Goederenvervoer tussen Folembray en Rond-d'Orleans in september 1944, tussen Coucy-le-Château en Folembray in mei 1979. Het laatste gedeelte van de lijn tussen Anizy-Pinon en Coucy-le-Château werd gestaakt in 1990. Nadien is de lijn volledig opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Anizy-Pinon

    RFN 229 000, spoorlijn tussen La Plaine en Anor

### Coucy-le-Château

    lijn tussen Chauny en Coucy-le-Château

### aansluiting Rond-d'Orleans

    RFN 242 610, spoorlijn tussen Chauny en Saint-Gobain

## Galerij

* Overweg rue du Montoir in Coucy-le-Château
* Overweg rue du Montoir in Coucy-le-Château in 2012
* Station Coucy-le-Château
* Station Coucy-le-Château in 2012
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Anizy-Pinon_-_Chauny
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1951.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1960.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Scheewege (Moerkerke)

Scheewege is een gehucht in Moerkerke, een deelgemeente van de stad Damme in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Het gehucht ligt zo'n 2,5 km ten zuidoosten van het dorpscentrum van Moerkerke, nabij de grens met de Oost-Vlaamse gemeente Maldegem. Een kronkelende straat door het gehucht draagt dezelfde naam.

## Geschiedenis

De straatnaam werd reeds vermeld in de 14de eeuw.
Op de Ferrariskaart uit de jaren 1770 is het gehucht Scheewegh weergeven. De kaart toont ook een windmolen, de Scheewegemolen die reeds in de 13de eeuw werd vermeld. De Atlas der Buurtwegen uit 1841 en de Vandermaelenkaart uit het midden van de 19de eeuw tonen het gehucht Scheewege.
De Scheewegemolen werd in 1929 gesloopt.
* Kapelletje uit 1933
* Boerenwoning uit 1905
* Kapel, eind 19de eeuw
* ↑ Scheewege, op onroerenderfgoed.be
* ↑ Scheewegemolen
# George Morfogen

George Morfogen (The Bronx (New York), 30 maart 1933 - Manhattan (New York), 8 maart 2019) was een Amerikaans acteur en filmproducent.

## Biografie

Morfogen begon in 1972 met acteren in de film What's Up, Doc?. Hierna heeft hij nog meerdere rollen gespeeld in films en televisieseries maar hij is het meest bekend als Bob Rebadow in de televisieserie Oz waarin hij in 55 afleveringen speelde (1997-2003).
Morfogen is ook actief in het theater, zo heeft hij in onder andere gespeeld in Cymbeline, Uncle Bob, Fortune's Fool en A Man for All Seasons.
Hij was 51 jaar samen met zijn partner en overleed na vele jaren Ziekte van Parkinson.

## Filmografie
### Films

Selectie:
* 2014 She's Funny That Way - als Harold Fleet
* 1988 Illegally Yours – als rechter Norman Meckel
* 1981 They All Laughed – als Leon Leondopolous
* 1974 Daisy Miller – als Eugenio
* 1972 What's Up, Doc? – als hoofdober

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2010 Damages – als Arthur Fink – 2 afl.
* 1997 – 2003 Oz – als Bob Rebadow – 55 afl.

### Filmproducent

* 1988 Illegally Your – film
* 1985 Mask – film
* 1981 They All Laughed – film
* 1979 Saint Jack – film
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel George Morfogen op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) George Morfogen in de Internet Movie Database
* (en) George Morfogen in de Internet Broadway Database
* Biblioteca Nacional de España: XX4940634
* Gemeinsame Normdatei: 1074442601
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8337 5109
* Library of Congress Control Number: no2006107403
* Virtual International Authority File: 268495213
* WorldCat (via VIAF): 268495213
# De Hoop (Zoetermeer)

De Hoop is een ronde stenen stellingmolen uit 1897 in het Zuid-Hollandse Zoetermeer. De Hoop werd gebouwd ter vervanging van een eerdere "wind- en stoomkorenmolen, tevens pelmolen" van Bastiaan Hoogenboezem op dezelfde plek, die in de vroege ochtend van 16 januari 1897 uitbrandde. Vermoedelijk was dit een achtkantige houten molen. In 1936 is het gaande werk uit de molen gesloopt en sindsdien was De Hoop uitsluitend in gebruik als graansilo. Na een ingrijpende restauratie die duurde van 1983 t/m 1986 was de molen weer maalvaardig. Sindsdien wordt wekelijks in de molen op ambachtelijke wijze graan gemalen. Op zaterdag is de molenwinkel geopend en worden er allerlei bakbenodigdheden verkocht. De meeste hiervan zijn in de molen geproduceerd.

## Eigenschappen

De romp van De Hoop is geheel gepleisterd en wit geschilderd. De kap is gedekt met losanges. De wieken hebben een vlucht van 24 - 24,20 meter.
Eigenaar van de molen is de Stichting Molen De Hoop. Er zijn verschillende vrijwillige molenaars. De molen is te vinden aan de Eerste Stationsstraat 37a.
* Het bord aan de gevel
* De winkel
* Het hijsmechanisme
* De afstelling
* Het hart
* Aandrijving
* De molen rond 1931
# Wendy Stroobant

Wendy Stroobant (Brussel, 26 april 1961) is een Belgische schrijfster van kinderboeken.

## Leven

Als kind was Stroobant meer te vinden voor dappere helden dan voor sprookjes. Geschiedenis is een van haar favoriete vakken. Niet de jaartallen en belangrijke gebeurtenissen spreken haar aan, maar wel de kleine geschiedenis van de mensen. Die interesse komt terug in haar historische jeugdromans. Behalve auteur, is Stroobant leerkracht op een lagere school.

## Werk

Stroobant schrijft historische verhalen voor jongeren vanaf een jaar of 12. Ze debuteerde in 2006 met Orfeo, over een Italiaanse castraatzanger uit de 18de eeuw. Haar verhalen spelen zich onder meer af ten tijde van de Franse Revolutie (Het beest), aan het hof van Lodewijk XIV (Prins van de hel) of in de 17de-eeuwse Zuidelijke Nederlanden (Duivelsstijd).
Ze plaatst telkens bijzondere mensen tegen de achtergrond van een turbulente historische periode. De personages moeten een aantal beproevingen doorstaan maar slagen er uiteindelijk wel in om uit de ellende te ontsnappen. Ze vertrekken vanuit een underdog-positie, maar blinken als puntje bij paaltje komt uit in moed en volharding.
Naast historische romans heeft Stroobant ook een aantal toneelstukken geschreven.

## Bekroningen

* 2009: Boekenwelp voor Prins van de hel

## Externe link

* Website
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van de website jeugdliteratuur.org, waarvan overname van teksten toegestaan is onder CC-BY-SA/GFDL
* ↑ Biografie
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6916 9915
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 297681281
* Système universitaire de documentation: 194231402
* Virtual International Authority File: 289775682
* WorldCat (via VIAF): 289775682
# III liiga

De III liiga is het vijfde niveau van het voetbal in Estland. De competitie vond voor het eerst plaats in 1995 en duurt van begin april tot en met eind oktober. Deze competitie bestaat uit de volgende verschillende poules: noord (pőhi), oost (ida), zuid (lõuna) en west (lääs). In het seizoen van 2024 zijn er 43 clubs actief in deze competitie. Naast de gebruikelijke clubs spelen er veel beloften ploegen in deze competitie. Dit zijn de tweede of derde teams van ploegen die in de Meistriliiga, Esiliiga of Esiliiga B spelen.

## Externe link

* Standen van de competitie
Meistriliiga · Esiliiga · Esiliiga B · II liiga · III liiga · IV liiga · Naiste Meistriliiga Beker · Supercup Estisch voetballer van het jaar · Stadions Nationaal: Mannen · Vrouwen
# LCVP

De Landing Craft, Vehicle, Personnel (LCVP), ook wel Higgins boat genoemd, is een landingsvaartuig dat vooral tijdens de Tweede Wereldoorlog veel werd ingezet.
Het voertuig is ontworpen door de Amerikaan Andrew Higgins. Hij baseerde zijn ontwerp op boten die werden gebruikt bij missies in moerasachtige gebieden. De United States Marine Corps toonde interesse in zijn ontwerp omdat ze al langere tijd op zoek was naar geschiktere vaartuigen voor landingen, en hun eigen ontwerpbureau niet aan de wensen kon voldoen. Bij testen in 1938 bleek Higgins’ model aan alle verwachtingen te voldoen.
In totaal werden er 20.000 exemplaren van de LCVP gebouwd door Higgins Industries en licentiehouders. LCVP’s werden doorgaans gemaakt van multiplex. De boten konden 36 mensen vervoeren en snelheden van 9 knopen (17 kilometer per uur) halen. De boeg van de boot kan neer worden gelaten als laadklep.
Commandant Dwight Eisenhower noemde de LCVP cruciaal voor de geallieerde landing in Normandië, Afrika en Italië.
Vandaag de dag zijn er nog maar een handvol LCVP’s over, en deze zijn in de loop der jaren aangepast om ze geschikt te maken voor andere doeleinden. Een replica gebouwd in de jaren 90 staat in het National World War II Museum in New Orleans. Een originele LCVP die is aangetroffen in Vierville-sur-Mer, Normandië, wordt door de North Carolina Maritime Museum opgeknapt voor het First Division Museum in Cantigny Park.

## Herdenkingsmonumenten

* Het Andrew Jackson Higgins National Memorial opgericht in het Pawnee Park in Columbus, Nebraska. De ontwerper was namelijk op 28 augustus 1886 geboren in Columbus.
* Het Higgins Boat Monument, een replica van de LCVP op ware grootte vlak bij het Utah Beach museum.
# Nederlands Studentenkampioenschap Theatersport

Het Nederlands Studentenkampioenschap Theatersport of NSK Theatersport is de belangrijkste wedstrijd op het gebied van improvisatietheater voor studenten in Nederland. De wedstrijd vindt jaarlijks plaats. Het toernooi wordt gespeeld volgens de richtlijnen van grondlegger Keith Johnstone. De jurering is vaak in handen van ervaren oud-deelnemers.
Het toernooi is begonnen in 1992 door de theatervereniging NEST van de Universiteit Twente als onderdeel van de Pythische Spelen. In 2020 kon het toernooi geen doorgang vinden in verband met de Belgische coronamaatregelen. In 2021 werd het toernooi voor het eerst buiten Nederland georganiseerd.
Theatersport kan zich verheugen in een toenemende populariteit. Nederland kent inmiddels een kleine 150 theatersportverenigingen. Sinds het ontstaan van televisieprogramma's als Glad IJs, De Lama's en De vloer op neemt dit aantal snel toe.

## Winnaars

| Jaar | Team | Vereniging | Stad |
| 1992 | Smeerkaas | | Maastricht |
| 1994 | Pro Deo Jr. | Pro Deo | Enschede |
| 1995 | Moeders Mooiste | | Leiden |
| 1996 | Expreszo | Expreszo | Hoorn |
| 1997 | Expreszo | Expreszo | Hoorn |
| 1998 | | Pro Deo | Enschede |
| 1999 | | Rataplan | Tilburg |
| 2000 | | Buiten Bereik | Nijmegen |
| 2001 | What's up | | Utrecht |
| 2002 | | Pro Deo | Enschede |
| 2003 | | Rataplan | Tilburg |
| 2004 | Vaas voor de Boom | | Zwolle |
| 2005 | | Buiten Bereik | Nijmegen |
| 2006 | Tilburgs Tigers | | Tilburg |
| 2007 | Kaas uit het vuistje | | Groningen |
| 2008 | De Jonge woudlopers | | Zwolle |
| 2009 | Hatsiflats | | Leeuwarden, Groningen |
| 2010 | De Jonge Woudlopers | | Zwolle |
| 2011 | Bassen en Fugers | | Utrecht |
| 2012 | Niet komen opdagen | | Utrecht |
| 2013 | De Landrotten | | Tilburg |
| 2014 | Een Ander Team | | Verschillende steden |
| 2015 | De Landrotten | | Tilburg |
| 2016 | De Duitsers | | Utrecht |
| 2017 | Alter Ego | Alter Ego | Utrecht |
| 2018 | De Interventie | | Utrecht |
| 2019 | Fier Frienden | Preparee | Leuven |
| 2020 | Corona | - | - |
| 2021 | ¡OEDORP | Pro Deo | Enschede |
| 2022 | TSGP | Theatersportgroep Parnassos | Utrecht |
| 2023 | Opsmuk | Doppio | Eindhoven |
| 2024 | SOEP | Preparee | Leuven |
# Viljandi JK Tulevik

Viljandi JK Tulevik is een Estse voetbalclub uit Viljandi. De thuiswedstrijden worden gespeeld in het Viljani linnastaadion. De clubkleur is geel.

## Geschiedenis

De club werd in 1912 opgericht als Viljandi FK en nam in 1991, na de Estse onafhankelijkheid de naam Viljandi JK aan. De huidige naam werd een jaar later aangenomen. De club fungeerde sindsdien als satellietclub van FC Flora Tallinn. In 2011 kwam deze samenwerking tot een einde. Tulevik ging zelfstandig verder en nam de licentie van FC Bresja in de II Liiga over.
In Viljandi werd FC Viljandi opgericht dat de licentie in de Meistriliiga over nam. Tulevik ging op het vierde niveau spelen en promoveerde in twee seizoenen naar de Esiliiga. In 2016 won de club de Esiliiga en promoveerde naar de Meistriliiga. FC Viljandi was inmiddels opgehouden te bestaan.
In de loop der jaren wist Tulevik zich terug te spelen op het hoogste niveau. Hoewel de club in 2021 sportieve handhaving wist te bewerkstelligen in de Meistriliiga, trok het zich vanwege financiële redenen terug uit de hoogste klasse. Het deed een stapje terug naar de Esiliiga. In het jaar dat volgde werd een 9e plaats behaald op het tweede niveau. Hierdoor degradeerde de club direct naar de Esiliiga B.

## Erelijst

* Beker van Estland
    Finalist: 1999, 2000
* Esiliiga
    2016

## Eindklasseringen vanaf 1992

| 13 | 12 | 8 | 1 | 6 | 7 | 5 | 5 | 2 | 4 | 5 | 5 | 5 | 6 | 5 | 9 | 7 | 8 | 6 | 7 | 4 | 2 | 8 | 5 | 10 | 1 | 9 | 7 | 7 | 6 | 8 | 9 | 6 | 9 |
| 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98a | 98b | 99 | 00 | 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Meistriliiga Esiliiga Esiliiga B II liiga ||||||||||||||||||||||||||||||||||
De Esiliiga B startte in 2013. Daarvoor was de Liiga II het derde voetbalniveau in Estland.

## Tulevik in Europa

#VR = #voorronde, #R = #ronde, T/U = Thuis/Uit, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA coëfficiënten .
Uitslagen vanuit gezichtspunt Tulevik
| Seizoen | Competitie | Ronde | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 1998 | Intertoto Cup | 1R | FC St. Gallen | 3-9 | 2-3 (U) | 1-6 (T) | 0.0 |
| 1999/00 | UEFA Cup | VR | Club Brugge | 0-5 | 0-3 (T) | 0-2 (U) | 0.0 |
| 2000/01 | UEFA Cup | VR | FK Napredak Kruševac | 2-6 | 1-5 (U) | 1-1 (T) | 0.5 |
Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 0.5
# Viimsi JK

Viimsi JK is een Estse voetbalclub uit Haabneeme, een plaats in de gemeente Viimsi. De fusieclub ontstond in 2016 en heeft rood en zwart als traditionele kleuren.

## Geschiedenis
### HÜJK Emmaste

Hiiumaa ÜJK Emmaste ontstond in 2000 als fusie tussen Hiiumaa ÜJK en Emmaste JK Dagöplast. Beide clubs werden opgericht in 1998 en zijn afkomstig uit Emmaste op het eiland Hiiumaa. Toch speelde de club de thuiswedstrijden in Tallinn. Het was toen nog een satellietclub van FC Viljandi.
Emmaste kwam uit in de amateurreeksen. In het seizoen 2012 wist de club kampioen te worden in de zuidwestelijke poule van de II liiga, waardoor het promoveerde naar de Esiliiga B, de derde klasse.

### Viimsi JK

In 2016 fuseerde Hiiumaa ÜJK Emmaste met de Martin Reimi Jalgpallikool (Viimsi MRJK, opgericht in 2007) en ging als Viimsi JK spelen. De thuiswedstrijden vinden in Haabneeme plaats.
In 2021 werd de club kampioen van de Esiliiga B, waardoor voor het eerst promotie naar de Esiliiga werd bewerkstelligd. In de jaren daarna deed de club altijd mee in de top van de Esiliiga. In 2022 werd het vierde en de twee jaren daarna tweede.

## Eindklasseringen vanaf 2001

| 6 | 4 | 3 | 7 | 7 | 5 | 10 | 4 | 4 | 2 | 8 | 1 | 5 | 3 | 7 | 8 | 7 | 2 | 5 | 5 | 1 | 4 | 2 | 2 |
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Esiliiga Esiliiga B II liiga III liiga ||||||||||||||||||||||||
De Esiliiga B startte in 2013. Daarvoor was de Liiga II het derde voetbalniveau in Estland.