OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# La memoria infinita

La memoria infinita is een Chileense documentaire uit 2023, geregisseerd door Maite Alberdi.

## Verhaal

De documentaire volgt de relatie tussen de Chileense actrice Paulina Urrutia en de Chileense journalist Augusto Góngora die al 23 jaar samen zijn. Acht jaar geleden werd Augusto gediagnostiseerd met de Ziekte van Alzheimer en sindsdien zorgt Paulina voltijds voor hem.

## Release en ontvangst

De film ging op 21 januari 2023 in première op het Sundance Film Festival in de World Cinema Documentary Competition waar hij de Grand Jury Prize won. In februari van dat jaar had hij zijn Europese première op het Internationaal filmfestival van Berlijn. De film kreeg overwegend positieve kritieken van de filmcritici, met een score van 93% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 70 beoordelingen. Hij werd in 2024 genomineerd voor een Oscarnominatie voor beste documentaire.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2024 | Academy Awards | Beste documentaire | Beste documentaire | Genomineerd |
| 2024 | Premios Goya | Beste Ibero-Amerikaanse film | Beste Ibero-Amerikaanse film | Gewonnen |

## Externe link

* (en) La memoria infinita in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel The Eternal Memory op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Sundance Winners: ‘A Thousand and One’ Takes U.S. Dramatic Jury Prize (Complete List), Variety, 27 januari 2023
* ↑ (en) ‘The Siren’ to Open Berlinale’s Panorama Strand, Jafar Panahi, Joan Baez, Fan Bingbing, George MacKay Feature in Selections, Variety, 18 januari 2023
* ↑ (en) The Eternal Memory op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 25 januari 2024
# Bosjeskerk

De Sint-Antonius van Paduakerk, beter bekend als de Bosjeskerk (of Boschjeskerk), was een rooms-katholieke kerk in Rotterdam.

## Geschiedenis

De Bosjeskerk werd in 1866 gebouwd iets ten noorden van het Boschje, dat lag bij de splitsing van wat sinds 1949 het Pompenburg heet en de Goudsesingel. Het was de eerste kerk die door Evert Margry, een leerling van Pierre Cuypers, werd gebouwd. Margry ontwierp een grote driebeukige kruiskerk in de voor deze tijd kenmerkende neogotische stijl. Het oorspronkelijke ontwerp had ook een hoge klokkentoren, maar die is nooit gebouwd.
Bij het bombardement op Rotterdam op 14 mei 1940 werd de Bosjeskerk verwoest. In 1954 werd aan de Hofdijk ten oosten van het pand waarin destijds de Rijksautmobielcentrale (RAC) gevestigd was en tegenwoordig het Stadsarchief (voorheen Gemeentearchief geheten) gevestigd is, een nieuwe kerk gebouwd, de Antonius en Rosaliakerk. Deze kerk werd in 1991 alweer afgebroken.
* ↑ Kaart van Rotterdam anno 1920, bron: www.rotterdamkaart.nl
* ↑ Reliwikiː Antonius- en Rosaliakerk Rotterdam. Gearchiveerd op 26 mei 2022.
Allerheiligst Hart van Jezuskerk · Allerheiligste Verlosserkerk · Andreaskerk · Anglicaanse kerk Rotterdam · Arminiuskerk · Bergsingelkerk · Boezemsingelkerk · Bosjeskerk · Breepleinkerk · Deense Zeemanskerk · Engelse Zeemanskerk · Franse kerk · Grieks-orthodoxe kathedraal van Sint-Nicolaas · Grote kerk · Hillegondakerk · Hoflaankerk · Julianakerk · HH. Laurentius- en Elisabethkathedraal · Koninginnekerk · Lourdeskerk · Lutherse kerk · Maranathakerk · Nieuwe Zuiderkerk · Noorse Zeemanskerk · Oosterkerk · Oude kerk Charlois · Oude of Pelgrimvaderskerk · Paradijskerk · Pauluskerk · Petrus' Bandenkerk · Putsepleinkerk · Russische-orthodoxe kerk Rotterdam · Saint Marys kerk (Engelse kerk) · Schotse Zeemanskerk · Sint-Agathaklooster · Sint-Hildegardis en Antoniuskerk · Sint-Ignatiuskerk · Sint-Laurenskerk · Sint-Lambertuskerk · Sint-Rosaliakerk · Stieltjeskerk · Synagoge Boompjes · Waalse Kerk · Westerkerk · Wilhelminakerk · Zuiderkerk · Zweedse Zeemanskerk
# Luchten

Luchten is een term uit het gevangeniswezen. Luchten is het verblijf van een gedetineerde in de buitenlucht. In Nederland heeft elke gevangene recht op één uur per dag luchten. Luchten kan plaatsvinden onder zeer verschillende omstandigheden. Soms is de luchtplaats niet meer dan een kamer met tralies. Soms heeft de gedetineerde de beschikking over een sportveld. Op veel luchtplaatsen zijn sportfaciliteiten geplaatst.
# Unsafe

Unsafe is het derde album van de Belgische band Channel Zero.
Unsafe betekende Channel Zero's doorbraak naar een veel ruimer publiek. In totaal werden er 60.000 exemplaren van deze cd verkocht, waarvan 30.000 in België. Het werd geproduceerd door André Gielen in Luik en gemixt in de River Sound Studio in New York door Michael Barbierro (Metallica, Guns N' Roses, Madonna, etc.) Het was het eerste Channel Zero-album dat ook in de Verenigde Staten uitgebracht werd en verscheen in 1995 op het Belgische label PIAS (PlayItAgainSam) dat ook de eerste twee platen overnam.
Billy Milano van S.O.D. en Richard 23 van Front 242 zingen op dit album mee. De eerste zong mee in het liedje Bad to the bone, de tweede is te horen in de liedjes Dashboard Devils, Run WTT en Man on the Edge.

## Tracklist

* Suck My Energy - 5'25
* Heroin - 3'22
* Bad to the Bone - 2'28 (ft. Billy Milano)
* Help - 3'51
* Lonely - 2'57
* Run W.T.T. - 3'59 (ft. Richard 23)
* Why - 2'13
* No More - 3'54
* Unsafe - 3'34
* Dashboard Devils - 3'03 (ft. Richard 23)
* As a Boy - 4'10
* Man on the Edge - 10'52 (ft. Richard 23)

## Meewerkende muzikanten

* Producer
** André Gielen
* Muzikanten:
** Franky De Smet-Van Damme (zang)
** Olivier De Martino (basgitaar)
** Richard 23 (zang)
** Phil Baheux (drums)
** Xavier Carion (gitaar)
** Billy Milano (zang)
* ↑ Channel Zero - Unsafe; Muziekarchief. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
# Simon Gallup

Simon Johnathon Gallup (Duxhurst (Surrey), 1 juni 1960) is de bassist van de popband The Cure.
Gallup begon zijn muzikale carrière in plaatselijke bands als Lockjaw (1976-1979) en The Magazine Spies (1979). In november 1979 verving hij Michael Dempsey als bassist bij The Cure. Na een ruzie met Robert Smith, de voorman van de groep, verliet Gallup The Cure na de Pornography-tour in juni 1982. Hij richtte een eigen groep op, Cry, die later werd herdoopt in Fools Dance, waarin ook Matthieu Hartley even meespeelde.
In 1984 legden Smith en Gallup de ruzie bij en voegde Gallup zich vanaf het album The Head on the Door opnieuw bij The Cure als bassist.
Naast bas speelt Gallup ook keyboard op een aantal albums van The Cure (Pornography, Wish en Disintegration) en schreef hij een aantal nummers, waaronder Lovesong en High.
* Biblioteca Nacional de España: XX936954
* Gemeinsame Normdatei: 134380967
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5760 2337
* MusicBrainz: 48555d10-ded8-4172-a737-33bffc0125d5
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0069403
* Virtual International Authority File: 79599437
* WorldCat (via VIAF): 79599437
# Nǎi Nai & Wài Pó

Nǎi Nai & Wài Pó is een Amerikaanse korte documentaire uit 2023, geregisseerd door Sean Wang. De film volgt de twee grootmoeders van de filmmaker die samenleven.

## Release en ontvangst

De film ging op 12 maart 2023 in première op het South by Southwest-filmfestival, waar hij de juryprijs voor beste korte documentaire won. Op 10 november werd het bekendgemaakt dat de filmrechten opgekocht waren door The Walt Disney Company om vertoond te worden als onderdeel van de Peoples and Places-documentairereeks op Disney+. In 2024 ontving hij een Oscarnominatie voor Beste korte documentaire.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2024 | Academy Awards | Beste korte documentaire | Beste korte documentaire | Genomineerd |

## Externe link

* (en) Nǎi Nai & Wài Pó in de Internet Movie Database
* ↑ (en) NaiNai WaiPo. SW. Gearchiveerd op 12 mei 2023. Geraadpleegd op 24 januari 2024.
* ↑ (en) Two grandmas share the moment they learned they're in an Oscar-nominated film. NBC News (23 januari 2024). Gearchiveerd op 23 januari 2024. Geraadpleegd op 24 januari 2024.
* ↑ (en) 7 Sundance-Supported Films Won Awards at SXSW - sundance.org (15 maart 2023). Gearchiveerd op 25 september 2023. Geraadpleegd op 24 januari 2024.
* ↑ (en) Wu, Valerie, Disney Branded Television Acquires Award-Winning Documentary Short ‘Nǎi Nai and Wài Pó’ (EXCLUSIVE). Variety (10 november 2023). Gearchiveerd op 23 januari 2024. Geraadpleegd op 24 januari 2024.
* ↑ (en) Gonzalez, Shivani, "Oscar Nominees 2024: See the Full List", New York Times, 23 januari 2024. Gearchiveerd op 24 januari 2024. Geraadpleegd op 24 januari 2024. – via nytimes.com.
# Stikine

De Stikine is een rivier in de Verenigde Staten en Canada met een lengte van 539 kilometer die via de Frederick Sound, Dry Strait of Sumner Strait uitmondt in de Grote Oceaan.
Het debiet bedraagt 1580 m³/s. Het stroomgebied heeft een oppervlakte van 52.000 km². Zijrivieren zijn de Iskut, de Tuya en de Chutine.
* Library of Congress Control Number: sh85128111
* National Archives and Records Administration: 10038814
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007536428505171
# Ziede gij me gere (Will Ferdy)

Ziede gij me gere is een liedje van Will Ferdy dat in 1951 in Vlaanderen werd uitgebracht. Ziede gij me gere was het eerste succes voor de zanger. Het is een levenslied dat 2 minuten en 55 seconden duurt. Het werd door Decca Records uitgebracht op een 78-toerensingle. Het liedje werd ge-arrangeerd door Ferdy en Jan Verbraeken. De B-kant van de single was het liedje 'De mooiste dag'. Ziede gij me gere werd later een titel van een verzamelalbum van Will Ferdy. In Nederland werd het lied vooral bekendgemaakt door de radio-uitzendingen van het Orkest Zonder Naam.
# Myuchelys purvisi

Myuchelys purvisi is een schildpad uit de familie slangenhalsschildpadden (Chelidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Richard Walter Wells en Cliff Ross Wellington in 1985. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Elseya purvisi gebruikt. De soort behoorde lange tijd tot het geslacht Elseya, en daarna tot de niet langer erkende geslachten Wollumbinia en Flaviemys. Hierdoor wordt soms de verouderde wetenschappelijke namen in de literatuur gebruikt.
De soortaanduiding purvisi is een eerbetoon aan de Australische herpetoloog Malcolm Purvis. De schildpad is sterk verwant aan Myuchelys georgesi en is hiervan te onderscheiden door een gele streep van de mondhoek tot achteraan de nek die naar achteren toe steeds smaller wordt. Daarnaast is een V-vormige gele vlek aanwezig onder de kin en keel. De rest van de huid van de kop heeft een grijze kleur. Onder de kin zijn twee baarddraden aanwezig.

## Uiterlijke kenmerken

De kleur van het rugschild is bruin, het buikschild is helder geel met bruine vlekken en donkere naden tussen de buikschilden. De staart heeft een gele lengtestreep aan de bovenzijde en een gele streep aan iedere laterale zijde. Jonge dieren hebben soms een groen rugschild en een helder gele buikzijde. Op het midden van het rugschild is een opstaande kiel in de lengte aanwezig die in de loop der jaren verdwijnt.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in delen van Australië en leeft endemisch in de staat New South Wales. De schildpad is hier alleen bekend van een klein gebied in de Manning-rivier.
De habitat bestaat uit ondiepe, heldere en snelstromende wateren met enige uitstekende delen om te kunnen zonnen. Het substraat van de bodem kan zowel uit rotsen of zand bestaan.

## Levenswijze

De vrouwtjes zetten zeven tot 23 eieren af in de bodem. De eieren zijn ongeveer 32 millimeter lang en 23 mm breed. Myuchelys purvisi is een omnivoor die leeft van plantaardig materiaal zoals algen en in het water gevallen fruit. Daarnaast worden ook waterinsecten gegeten.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'onzeker' toegewezen (Data Deficient of DD).
De schildpad is gewild bij reptielenkwekers vanwege het decoratieve uiterlijk en wordt daardoor gevangen in het wild. Belangrijke vijanden zijn inheemse varanen maar ook door de mens geïntroduceerde dieren zoals varkens en vossen zijn een belangrijke bedreiging.
# Sint Jan de Doperkerk (Schiedam Nieuwland)

De Sint -Jan de Doperkerk was een rooms-katholieke parochiekerk in Schiedam, gebouwd in 1965 en ontworpen door J.A. Lelieveldt. De kerk was ook bekend als de Nolenskerk omdat deze gelegen was aan de Mgr. Nolenslaan. De parochie is de voortzetting van de Sint-Jan de Doperkerk of Havenkerk in de binnenstad.

## Geschiedenis

Vanaf 1961 is er een parochie in de naoorlogse wijk Nieuwland. In 1965 werden het nieuw gebouwde klooster en de kerk in gebruik genomen. Paters dominicanen namen er hun intrek.
Vanwege het teruglopend aantal kerkgangers fuseerde de Nolenskerk met de O.L.V. Visitatiekerk. Er werd besloten om een nieuw kleiner kerkgebouw te bouwen naast de bestaande kerk. Dit gebouw werd in 1999 in gebruik genomen. Kort nadat de oude kerk aan de eredienst was onttrokken brak er brand uit. In 2000 werd de kerk afgebroken. Ook de O.L.V. Visitatiekerk is afgebroken. Op die plaats is een moskee gebouwd.

## Trivia

De kerktoren is nog steeds aanwezig en herinnert aan de kerk die er stond. Op de plaats van het kerkgebouw is kort na de sloop een appartementencomplex gebouwd.
# Alexander Korthals Altes

Alexander (Sander) Korthals Altes (Amsterdam, 22 april 1931 – Maarssen, 13 mei 1988) was een Nederlands jurist gespecialiseerd in het burgerlijk recht en het handelsrecht. Korthals Altes was hoogleraar aan de Universiteit Utrecht.
Korthals Altes volgde het gymnasium-alpha en studeerde vervolgens rechten aan de Universiteit Leiden. Tijdens zijn studie was hij redacteur van het literaire studententijdschrift Minerva (samen met o.a. H.J.A. Hofland). Ook publiceerde hij een dichtbundel getiteld Fossielen (1955) en een bloemlezing van Leidse dichters voor het 76e lustrum van de universiteit getiteld Leidse letters. Een bloemlezing, met werk van onder anderen Nicolaas Beets. Na zijn Leidse tijd studeerde hij nog enige tijd in New York. Op 26 juni 1973 promoveerde Korthals Altes aan de Universiteit van Amsterdam cum laude op het proefschrift Prijs der zee. Raakvlak van redding, strandrecht en wrakwetgeving; promotor was G.J. Scholten.
In 1975 werd Korthals Altes benoemd tot lector handelsrecht aan de Universiteit Utrecht; zijn openbare les, gehouden op 21 september 1977, was getiteld Deinend zeerecht. Op 1 januari 1980 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar handelsrecht aan de Universiteit Utrecht; zijn oratie was getiteld Πολλα τα δεινα. In 1984 werd hij verkozen tot lid van de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen. Naast zijn werk op het gebied van het handels- en zeerecht publiceerde hij ook verschillende boeken over de Tweede Wereldoorlog in Nederland, waaronder Luchtgevaar. Luchtaanvallen op Nederland 1940-1945 (1984) en September 1944. Operation Market Garden (1987). Hij overleed in 1988 op 57-jarige leeftijd.
Korthals Altes was een telg uit het patriciaatsgeslacht Altes, dat in 1950 werd opgenomen in Nederland's Patriciaat. Hij was de zoon van advocaat Regorus Korthals Altes en Louise van Eeghen; zijn jongere broer Everhard was landsadvocaat en later vicepresident van de Hoge Raad der Nederlanden. Hun oom Everhardus Johannes Korthals Altes was ook raadsheer in de Hoge Raad; zijn zoon Frits Korthals Altes werd minister van Justitie en voorzitter van de Eerste Kamer.
* ↑ Hofland, H.J.A., "A. Korthals Altes: de geschiedschrijver van de luchtoorlog", NRC Handelsblad, 16 mei 1988. Geraadpleegd op 28 april 2023.
* ↑ Nederland's Patriciaat 87 (2006), p. 1-47.
# Pentagonaal piramidale moleculaire geometrie

In de scheikunde verwijst een pentagonaal piramidale moleculaire geometrie ernaar, dat een molecuul een geometrie heeft waarbij een centraal atoom door zes atomen wordt omringd, die op de hoekpunten van een vijfhoekige piramide liggen. Er zijn maar enkele verbindingen met deze moleculaire geometrie bekend, waaronder de ionen XeOF$_5$$^−$, IOF$_5$$^{2−}$ en hexamethylbenzeen.
coördinatiegetal 2: lineair · gebogen · coördinatiegetal 3: trigonaal planair · trigonaal piramidaal · T-vormig
coördinatiegetal 4: tetraëdrisch · vierkant planair · seesaw · coördinatiegetal 5: trigonaal bipiramidaal · vierkant piramidaal · pentagonaal planair
coördinatiegetal 6: octaëdrisch · pentagonaal piramidaal · coördinatiegetal 7: pentagonaal bipiramidaal
# Muziekgeschiedenis

* Geschiedenis van de wereld
* ..Naar chronologie
* Steentijd
* Bronstijd
* IJzertijd
* Oudheid
* Middeleeuwen
* Vroegmoderne tijd
* Moderne tijd
* Eigentijdse tijd
* ..Naar continent
* Afrika
* Noord-Afrika
* Zuidelijk Afrika
* Amerika
* Noord-Amerika
* Latijns-Amerika
* Centraal-Amerika
* Zuid-Amerika
* Caribisch Gebied
* Antarctica
* de Arctis
* Australië
* Azië
* Centraal-Azië
* Oost-Azië
* Siberië
* Zuid-Azië
* Zuidoost-Azië
* Midden-Oosten
* Europa
* Oceanië
* ..Naar onderwerp
* Agrarische geschiedenis
* Bedrijfsgeschiedenis
* Constitutionele geschiedenis
* Cultuurgeschiedenis
* Economische geschiedenis
* Filmgeschiedenis
* Geschiedenis van internationale betrekkingen
* Godsdienstgeschiedenis
* Historische demografie
* Historische geografie
* Ideeëngeschiedenis
* Geschiedenis van de filosofie
* Institutionele geschiedenis
* Kerkgeschiedenis
* Kunstgeschiedenis
* Literatuurgeschiedenis
* Maritieme geschiedenis
* Mentaliteitsgeschiedenis
* Militaire geschiedenis
* Krijgsgeschiedenis
* Muziekgeschiedenis
* Niet-westerse geschiedenis
* Onderwijsgeschiedenis
* Politieke geschiedenis
* Rechtsgeschiedenis
* Sociale geschiedenis
* Transnationale geschiedenis
* Vrouwengeschiedenis
* Wetenschapsgeschiedenis
* Portaal   Geschiedenis
Muziekgeschiedenis is een deelstroming van de geschiedenis die zich bezighoudt met de ontwikkeling van de muziek.
Binnen dit onderwerp zijn de volgende deelgebieden te onderscheiden:
* geschiedenis van de klassieke muziek
* geschiedenis van de populaire muziek
* geschiedenis van de muzieknotatie
Sinds het einde van de negentiende eeuw hangt de ontwikkeling van de muziek en het ontstaan van nieuwe genres en muziekstijlen nauw samen met de geschiedenis van de geluidsopname.
# Willem Sewel

Willem Sewel (Amsterdam, gedoopt 19 april 1653 - Buiksloot, begraven 8 maart 1720) was een Nederlands taalkundige, historicus en lid van het Genootschap der Vrienden (quaker).
In 1717 verscheen een boek van hem over de quakers Histori van de Opkompste, Aanwas en Voortgang der Christenen bekend by den naam van Quakers dat later ook in het Engels uitgegeven werd. Hij schreef ook woordenboeken Engels-Nederlands en een grammatica over het Nederlands, waarvan de eerste druk in 1708 en de tweede in 1712 verscheen. Hij vertaalde ook werk uit het Engels, Frans en Latijn in het Nederlands.
* 1 2 https://www.vondel.humanities.uva.nl/ecartico/persons/52723; ECARTICO; geraadpleegd op: 12 juli 2023; ECARTICO-identificatiecode voor persoon: 52723.
* ↑ Zilverberg, S.B.J. "Sewel (Sevelius), Willem (Guilielmus)" in Biografisch lexicon voor de geschiedenis van het Nederlands protestantisme
* Bibliothèque nationale de France: cb12311284t (data)
* Biografisch Portaal: 61531480
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: sewe001
* Gemeinsame Normdatei: 100336671
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1769 4596
* Library of Congress Control Number: n85352342
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007267971505171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070139350
* SNAC: w6bz7qzg
* Système universitaire de documentation: 086263498
* Trove: 1161902
* Virtual International Authority File: 71458237
* WorldCat (via VIAF): 71458237
# Bavilliers

Bavilliers is een gemeente in het Franse departement Territoire de Belfort (regio Bourgogne-Franche-Comté). De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Belfort en sinds 22 maart 2025 van het op die dag gevormde kanton Bavilliers. Voor die dag viel de gemeente onder het kanton Châtenois-les-Forges. Bavilliers telde op 1 januari 2021 4.595 inwoners.
Bavilliers is een voorstad van Belfort.

## Geschiedenis

De streek had erg te lijden onder de Dertigjarige Oorlog. Hierbij werd de vroegere dorpskerk zwaar beschadigd. Herstellingen volgden tussen 1731 en 1737. Tussen 1846 en 1850 werd de nieuwe kerk Saint-Ambroise gebouwd op de plaats van de oude, bouwvallige en te klein geworden kerk. In 1872 werd de kerktoren nog met 18 meter verhoogd, maar na schade door een blikseminslag in 1999 kreeg de kerktoren zijn oorspronkelijk uiterlijk terug. Bavilliers was tot de 19e eeuw een landbouwdorp. Na de Franse nederlaag in de Frans-Duitse Oorlog verhuisde de familie Engel haar textielfabriek van Mulhouse (toen Duits geworden) naar Bavilliers. De familie zorgde voor huisvesting voor de arbeiders van de fabriek en zorgde ook voor de aanleg van waterleiding in de gemeente. De familie verhuisde terug naar Elzas (toen opnieuw Frans) in 1924.

## Geografie

De oppervlakte van Bavilliers bedroeg op 1 januari 2021 4,8 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 957,3 inwoners per km².
De Douce, een zijriviertje van de Savoureuse, stroomt door de gemeente. Ook de Rigole de Belfort loopt door de gemeente. Dit is een kanaal dat vanuit het Bassin de Champagney het Rhône-Rijnkanaal van water voorziet. Dit kanaal werd tussen 1939 en 1949 gegraven.
De onderstaande kaart toont de ligging van Bavilliers met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vysoká Lhota

Vysoká Lhota kan verwijzen naar:
* Vysoká Lhota (Pelhřimov), een Tsjechische gemeente in Pelhřimov
* Vysoká Lhota (Čerčany), een plaats in de Tsjechische gemeente Čerčany
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vysoká Lhota en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pangoe

Pangoe is een bestuurslaag in het regentschap Pidie van de provincie Atjeh, Indonesië. Pangoe telt 231 inwoners (volkstelling 2010).
# Paukovac

Paukovac is een plaats in de gemeente Dvor in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 44 inwoners (2001).
# Premjer-Liga 1939 (mannenbasketbal)

Premjer-Liga 1939 was de 9e editie van het beste Sovjet- basketbalkampioenschap voor heren gespeeld voor basketbalclubs uit Sovjet-Unie, in deze tijd heette de competitie nog Eerste groep. De competitie werd gespeeld van 9 juli 1939 tot 8 september 1939. De eindoverwinning ging naar Lokomotiv Moskou.

## Wedstrijdstatistieken
### Premjer-Liga

| pos | club | wed | w | g | v | pnt | dv | dt | ds |
| 1 | Lokomotiv Moskou | 9 | 7 | 1 | 1 | 15 | 262 | 189 | +73 |
| 2 | GOLIFK Leningrad | 9 | 7 | 1 | 1 | 15 | 249 | 191 | +58 |
| 3 | Lokomotiv Tbilisi | 9 | 7 | 1 | 1 | 15 | 224 | 196 | +28 |
| 4 | Krasnaja Zvezda Odessa | 9 | 5 | 1 | 3 | 11 | 242 | 209 | +33 |
| 5 | Dinamo Moskou | 9 | 4 | 1 | 4 | 9 | 197 | 191 | +8 |
| 6 | Dinamo Tbilisi | 9 | 3 | 2 | 4 | 8 | 209 | 205 | +4 |
| 7 | Boerevestnik Leningrad | 9 | 4 | 0 | 5 | 8 | 220 | 218 | +2 |
| 8 | Lokomotiv Bakoe | 9 | 2 | 0 | 7 | 4 | 194 | 244 | -50 |
| 9 | CDKA Moskou | 9 | 1 | 1 | 7 | 3 | 218 | 297 | -79 |
| 10 | Start Leningrad | 9 | 1 | 0 | 8 | 2 | 187 | 262 | -75 |
* winst = 2 pnt, gelijk = 1 pnt, verlies = 0 pnt
* Kampioen
* Degradatie
* Promotie