OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Amsterdams busmaterieel

Van het Amsterdamse busmaterieel volgt hieronder een overzicht, verdeeld over vijf subpagina's. De bussen zijn ingedeeld op soort, tijdperk en aanschaf door vorige werkgevers. De vermelde nummers zijn de wagennummers zoals gebruikt door het GVB. Nummers tussen haakjes wil zeggen dat de bussen later zijn vernummerd of in een andere kleur geschilderd.
* Amsterdams busmaterieel (1665-1949)
* Amsterdams busmaterieel (1949-1966)
* Amsterdams busmaterieel (1966-1982)
* Amsterdams busmaterieel (1982-1998)
* Amsterdams busmaterieel (1998-nu)

## Literatuur

* Amsterdamse autobussen 1908-1960, Fred van der Spek, 1990, uitgeverij Deboektant ISBN 90-71802-53-1
* De Blauwe bus, Ing.J.W.F.Burgemeester, 2000, Europese bibliotheek Zaltbommel ISBN 90-288-1539-2
* De rode bus in beeld, Ing.J.W.F. Burgemeester, 1999, Europese bibliotheek Zaltbommel, ISBN 90-288-1286-5
* Met de GVB-bus onderweg, Wim Vink, De Alk 2020, ISBN 9789059612433
* Amsterdamse tramlijnen 1975-2018, deel 4: Tram- & bus-varia. Auteur: Adriaen Louman, pagina 107-126, Uitgave: Lycka till Förlag; september 2020. Hardcover, A4-formaat, 152 pagina's, 295 foto's. ISBN 978-94-92040-21-3
# Papoeamerel

De papoeamerel (Turdus papuensis) is een zangvogel uit de familie Turdidae (lijsters). Eerder werd deze vogel beschouwd als een ondersoort van de eilandmerel (T. poliocephalus).

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel komt voor in de bergen van Nieuw-Guinea en telt drie ondersoorten.
* T. p. versteegi: westelijk Nieuw-Guinea.
* T. p. papuensis: oostelijk en zuidoostelijk Nieuw-Guinea.
* T. p. canescens: Goodenough (nabij zuidoostelijk Nieuw-Guinea).
* 1 2 (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Molsheim

Molsheim is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De gemeente is de onderprefectuur van het arrondissement Molsheim. Het dorp ligt aan de Wijnroute door de Elzas en aan de rivier Bruche. Molsheim telde op 1 januari 2021 9.359 inwoners.

## Ettore Bugatti

Door Ettore Bugatti werd in 1909 het toen Duitse Molsheim gekozen als vestigingsplek voor zijn autofabriek Bugatti. De huidige Bugattifabriek waar de Bugatti Chiron wordt gemaakt is gevestigd in het plaatsje Dorlisheim dat tegen Molsheim aan ligt. Het museum van de Fondation Bugatti is gevestigd in de voormalige priorij van het klooster.

## Geografie

De oppervlakte van Molsheim bedroeg op 1 januari 2021 10,85 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 862,6 inwoners per km².

## Bezienswaardigheden

* Uit de middeleeuwse tijd zijn nog delen van de stadsmuur, de 14e-eeuwse stadspoort en vele monumentale gebouwen aanwezig. Op de markt zijn onder andere het 16e-eeuwse gebouw Metzig met een klok uit 1607.
* Het stadje kent verder een muntgebouw, Slot Oberkirch en het kartuizerklooster.
* De jezuïetenkerk uit 1615 heeft aanzienlijke afmetingen in verhouding tot de omvang van het stadje vanwege de universiteit die in 1580 in Molsheim gevestigd was.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

In de gemeente staat het spoorwegstation Molsheim.

## Afbeeldingen

* Porte des Forgerons
* station
# Mommenheim (Frankrijk)

Mommenheim (Duits: Mommenheim im Elsass) is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De gemeente behoort tot het kanton Brumath in het arrondissement Haguenau-Wissembourg. Mommenheim telde op 1 januari 2021 2.259 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Mommenheim bedroeg op 1 januari 2021 8,16 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 276,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

In de gemeente staat het spoorwegstation Mommenheim.
# Francisco Feliciano

Francisco F. Feliciano (Morong, 19 februari 1941 - Manilla, 19 september 2014) was een Filipijns componist en dirigent. Feliciano werd in 2014 benoemd tot nationaal kunstenaar van de Filipijnen. Feliciano wordt beschouwd als een van belangrijkste componisten van de Filipijnen en een van de belangrijkste Aziatische componisten op het gebied van liturgische muziek.

## Biografie

Francisco Feliciano werd geboren op 19 februari 1941 in Morong in de Filipijnse provincie Rizal. Zijn ouders waren Maximiano Feliciano en Julia Francisco. Hij studeerde aan de University of the Philippines en behaalde daar in 1967 een diploma als muziekdocent en een Master-diploma componeren in 1972. vanaf 1977 studeerde Feliciano aan de Universiteit voor de Kunsten Berlijn en vanaf 1979 vervolgde hij zijn studie aan Yale School of Music waar hij een Master en een Ph.D. Musical Arts behaalde.
Feliciano componeerde meer dan 30 grote opera's en meer dan 100 praisemuziekstukken. Zijn werk werd uitgevoerd op koorfestivals in Europa en de Verenigde Staten en door bekende koren in de Filipijnen zoals de Philippines Madrigal Singers, de UST Singers en Novo Concertante Manila. Belangrijke werken van zijn hand zijn: Pokpok Alimako (1981), Yerma (1982), La Loba Negra (1983), Sikhay sa Kabila ng Paalam (1993), Ashen Wings (1995) en Pamugun (1995)
Feliciano overleed in 2014 op 73-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Hij was getrouwd met Rebecca Herrera en kreeg met haar twee kinderen.
# CD Trofense

Clube Desportivo Trofense is een Portugese voetbalclub uit Trofa.

## Geschiedenis

De club werd opgericht op 28 september 1930. De thuiswedstrijden worden in het Estádio do Clube Desportivo Trofense gespeeld, dat plaats biedt aan 3.164 toeschouwers. De clubkleuren zijn rood-wit.
In het seizoen 2008/2009 promoveerde de club voor het eerst in haar bestaan naar de hoogste klasse. Het was echter geen succes. Trofense werd laatste en degradeerde.

## Erelijst

* Liga de Honra
    2008
* Segunda Divisão
    2006
* Campeonato de Portugal
    2021

## Eindklasseringen

| Seizoen | № | Clubs | Divisie | Duels | Winst | Gelijk | Verlies | Doelsaldo | Punten | Tsch |
| 2006–2007 | 11 | 16 | Segunda Liga | 30 | 9 | 9 | 12 | 27–26 | 36 | ?? |
| 2007–2008 | 1 | 16 | Segunda Liga | 30 | 13 | 13 | 4 | 35–22 | 52 | 1.937 |
| 2008–2009 | 16 | 16 | Primeira Liga | 30 | 5 | 8 | 17 | 25–42 | 23 | 3.539 |
| 2009–2010 | 6 | 16 | Segunda Liga | 30 | 13 | 6 | 11 | 44–45 | 45 | 1.403 |
| 2010–2011 | 3 | 16 | Segunda Liga | 30 | 15 | 9 | 6 | 41–27 | 54 | 1.867 |
| 2011–2012 | 8 | 16 | Segunda Liga | 30 | 11 | 6 | 13 | 36–45 | 39 | 1.348 |
| 2012–2013 | 19 | 22 | Segunda Liga | 42 | 9 | 13 | 20 | 41–60 | 40 | 766 |
| 2013–2014 | 19 | 22 | Segunda Liga | 42 | 11 | 14 | 17 | 36–61 | 47 | 723 |
| 2014–2015 | 24 | 24 | Segunda Liga | 46 | 9 | 9 | 28 | 35–81 | 36 | 528 |
| 2015-2016 | 5 | 16 | Campeonato de Portugal | 32 | 10 | 10 | 12 | 41-45 | 42 | |
| 2016-2017 | 5 | 16 | Campeonato de Portugal | 32 | 13 | 7 | 12 | 53-39 | 46 | |
| 2017-2018 | 9 | 14 | Campeonato de Portugal | 30 | 12 | 6 | 12 | 34-35 | 42 | |
| 2018-2019 | 4 | 16 | Campeonato de Portugal | 32 | 20 | 7 | 5 | 60-24 | 67 | |
| 2019-2020 | 12 | 18 | Campeonato de Portugal | 25 | 8 | 6 | 11 | 24-30 | 30 |
| 2020-2021 | 1 | 18 | Campeonato de Portugal | 25 | 14 | 8 | 3 | 27-9 | 50 | |
| 2021-2022 | 13 | 18 | Segunda Liga | 34 | 10 | 10 | 14 | 35-41 | 40 | |
| 2022-2023 | 17 | 18 | Segunda Liga | 34 | 8 | 8 | 18 | 31-51 | 32 | |
| 2023-2024 | 10 | 20 | Liga 3 | 28 | 10 | 9 | 9 | 34-31 | 40 | |

## Bekende (oud-)spelers

* Hugo Leal

## Externe link

* Officiële website
Groep A · Amarante · Anadia · Braga B · Fafe · Lusitânia · Sanjoanense · São João de Ver · Trofense · Varzim · Vilaverdense Groep B · 1.º Dezembro · Académica Coimbra · Atlético Clube de Portugal · Belenenses · Caldas · Covilhã · Lusitânia · Oliveira do Hospital · Santarém · Sporting B
# Peter Hendrik van Lonkhuyzen

Peter Hendrik van Lonkhuyzen (Heteren, 11 januari 1887 – Harderwijk, 24 maart 1944) was een Nederlands architect, die actief was begin twintigste eeuw.

## Creaties

Rond 1910:
* Het voormalige Christelijke Tehuis voor Militairen in Harderwijk (i.s.m. architect Kool).
Rond 1915:
* Woonhuis met boerderij te Wageningen
Rond 1920:
* Tweeëndertig stadsboerderijtjes in de Harderwijkse wijk 'Het Nachthok'.
* Het voormalige Christelijk Lyceum (nu Christelijk College Nassau-Veluwe) in Harderwijk.
* Het Huis te Leuvenum in Leuvenum.
* Acht Middenstandswoningen aan de Gramsbergerweg in Hardenberg in opdracht van het stadsbestuur (aanbesteding 13 oktober 1922).
Rond 1930:
* De Plantagekerk in Harderwijk.
# Yrsa Sigurðardóttir

Vilborg Yrsa Sigurðardóttir (24 augustus 1963) is een IJslandse schrijfster van misdaad- en jeugdromans.

## Biografie

Yrsa Sigurðardóttir werd in 1963 geboren. Ze studeerde in 1983 af aan de Menntaskólinn ín Reykjavík en begon vervolgens aan de studie civiele techniek aan de Universiteit van IJsland waar ze in 1988 een Bachelor of Science behaalde. Ze vervolgde haar studie aan de Concordia University in Montréal en behaalde er in 1997 de academische graad van Master of Science. In 2020 woont ze met haar man en twee kinderen in Seltjarnarnes in de buurt van Reykjavík en werkt als civiel ingenieur bij de Kárahnjúkadam in het oosten van IJsland. Hier schrijft ze sinds 1998 haar boeken in haar hut.

### Carrière

In 1998 publiceerde ze haar eerste kinderboek en in 2003 werd haar boek Biobörn bekroond met de IJslandse kinderboekenprijs (Íslensku barnabókaverðlaunin).
Ze is het meest bekend van haar thrillers over de advocate Thora Gudmundsdottir (Þóra Guðmundsdóttir). Het eerste boek in de serie, Þriðja táknið (Het laatste ritueel) verscheen in 2005. In 2014 startte ze een nieuwe serie misdaadromans met in de hoofdrollen de kinderpsychologe Freyja en de politie-inspecteur Huldar. Haar boeken werden vertaald in meer dan dertig talen.
Twee van Yrsa’s misdaadromans werden bekroond met de IJslandse literatuurprijs Blóðdropinn, Ég man þig in 2011 en DNA in 2015, terwijl Aflausn genomineerd werd in 2017. Brakið werd in 2015 bekroond met de Britse Petrona Award – Best Scandinavian Crime Novel of the Year. DNA won in 2017 de Deense Palle Rosenkrantz-prisen.
# Frank Tazelaar

Frank Tazelaar (Oostburg, 21 november 1968) is een Nederlandse schrijver, dichter, componist, muzikant, en artistiek directeur van literatuurfestival Wintertuin.

## Levensloop

Na het Zwin College in Oostburg, studeerde Tazelaar aan de sociale en filosofische faculteit in Radboud Universiteit.
In 1986 exposeerde Tazelaar gekalligrafeerde gedichten in een galerie in Middelburg. Het jaar erop werkte hij mee aan de opzet van een kunstmanifestatie, en het jaar daarna publiceerde hij zijn eerste dichtbundel. In 1993 verscheen de cd Silly in Sealand, van de band Arnold&Franka, waarmee Tazelaar onder meer de Pythische Spelen en de Roos van Nijmegen won. In 2005 verscheen de cd Zingo, uitgegeven bij Vassallucci, met daarop poëzie van diverse dichters en composities van Tazelaar en Jeroen van de Putte.
Van 1994 tot 1996 was Tazelaar redacteur van Literair Tijdschrift Parmentier, in een redactie met Jos Joosten, Marc Beerens en Jan de Roder. Sinds 2000 is Tazelaar artistiek directeur van literatuurfestival Wintertuin. In 2004 was hij oprichter van Literair Productiehuis Wintertuin.
Tazelaar staat aan de wieg van de BA Creative Writing ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten te Arnhem, waarvan hij sinds de oprichting in 2011 hoofd is. Sinds 2016 is hij medebestuurder en zakelijk directeur van productiehuis De Nieuwe Oost. Daarnaast is hij oprichter en artistiek leider van CELA (Connecting Emerging Literary Artists), het Europese talentontwikkelproject voor schrijvers en vertalers.

## Werken

Als artistiek directeur van het Wintertuinfestival stelde Tazelaar enige literaire werken samen. Zo stelde hij rond de 8e editie van het Wintertuinfestival in november 2002 in Arnhem en Nijmegen de dichtbundel Ooit : gedichten samen. Voor de Wintertuin uitgeverij stelde hij in 2009 het boekje Nu u! samen, dat was geïllustreerd met werk van Willem Sjoerd van Vliet. Naar Tazelaars idee publiceerde het Literair Produktiehuis Wintertuin in 2012 het werk De uitvreters. van Sebastiaan Andeweg.
In 2008 werkte hij met Monique Warnier aan de publicatie van Rijke uren : een hedendaags getijdenboek door dichters en beeldend kunstenaars, een publicaties over een tentoonstelling van hedendaagse dichters en beeldend kunstenaars in Museum Het Valkhof te Nijmegen, die in de voetsporen waren getreden van de Gebroeders Van Lymborch.

## Publicaties

* Frank Tazelaar e.a. (red.) Ooit : gedichten, Nijmegen : Machine. 2002.
* Frank Tazelaar (red.) en Willem Sjoerd van Vliet (ill.), Nu u!. Nijmegen : Wintertuin, 2009.
# Trompettakmos-associatie

De trompettakmos-associatie (Ramalinetum fastigiatae) is een associatie uit het takmos-verbond (Ramalinion farinaceae). De associatie omvat epifytische vegetatie.

## Naamgeving en codering

* Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r53Ba03
De wetenschappelijke naam Ramalinetum fastigiatae is afgeleid van de botanische naam van de diagnostische korstmossoort trompettakmos (Ramalina fastigiata).

## Fysiognomie

Het vegetatieaspect van de trompettakmos-associatie wordt bepaald door bleekgroene tot witgrijze, struikvormige lichenen. Aspectbepalend en vaak dominant is melig takmos.

## Ecologie

De trompettakmos-associatie komt enkel voor als epifytische vegetatie. Het is gebonden aan ruwe, zwak zure tot neutrale, heel licht verrijkte boomschors. De gemeenschap is lichtminnend alhoewel direct zonlicht geen vereiste is. De associatie kent haar optimum op bomen die niet in een dicht bosverband groeien, zoals bijvoorbeeld als solitaire bomen of bomen in lanen.

## Fotogalerij

* Voorjaarsaspect van de associatie op een es
# Nightbirde

Nightbirde, geboren als Jane Kristen Marczewski (29 december 1990 – 19 februari 2022), was een Amerikaanse singer-songwriter.

## Biografie

Marczewski uploadde haar eerste liedjes en gaf haar eerste live optreden in 2011, terwijl ze studeerde aan de Liberty University. Ze bracht in 2012 een EP met drie nummers uit, genaamd Lines, waarop ze zong en akoestische gitaar speelde. In 2013 bracht ze Ocean & Sky uit, een EP met zes nummers die ze financierde op Kickstarter.
Na eerder twee EP's en verschillende singles te hebben uitgebracht, deed Nightbirde auditie bij America's Got Talent in 2021, waar ze een Golden Buzzer ontving voor haar eigen nummer "It's OK". Ze besloot zich echter voor de kwartfinales terug te trekken uit AGT vanwege een verslechterende gezondheid als gevolg van terugkerende kanker. Marczewski stierf op 19 februari 2022. Ze werd 31 jaar oud.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nightbirde op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# François Le Noir

François Le Noir (Parijs, 1626 – aldaar, 27 juli 1680), beter bekend onder zijn artiestennaam La Thorillière, was een Franse komediespeler.
Nadat hij eerst in het 9e Franse dragonderregiment als kapitein had gediend, trouwde hij inj 1658 met Marie Petitjean, die de nicht was van de komiek La Rocque. Van 1659 tot 1661 maakte hij deel uit van het gezelschap van het Théâtre du Marais en vervolgens sloot hij zich aan bij het gezelschap van Molière. Na Molières dood trad François le Noir toe tot het Hôtel de Bourgogne.
Op 2 december 1667 liet hij in het Théâtre du Palais-Royal een door hemzelf geschreven stuk opvoeren, getiteld Cléopâtre. Hiervan kwamen ongeveer tien voorstellingen.
Le Noirs dochter Charlotte trouwde in 1675 met de komediespeler Michel Baron. Zijn andere dochter Marie-Thérèse trouwde in 1680 met de dramaturg Florent Carton Dancourt. Le Noirs zoon Pierre (1659-1731), die ook La Thorillière werd genoemd, werd een vaste speler bij de Comédie Française.
# Londen-Brabantmassief

Het Londen-Brabantmassief, Brabantmassief, Wales-Brabantmassief, Londenmassief of Londen-Brabanteiland is een geologisch massief (een stabiel stuk van de aardkorst), dat zich uitstrekt vanaf Maastricht over Noord-België, en Zeeland, dan over de Noordzee en Zuid-Engeland tot in Wales. Het massief wordt verondersteld ooit deel te zijn geweest van het paleocontinent Avalonia. Op de meeste plekken komen de sokkel-gesteenten waaruit het massief bestaat niet aan het oppervlak, maar zijn ze overdekt met dikke lagen jongere gesteenten.

## Geologische geschiedenis

De gesteenten van het Londen-Brabantmassief zijn van vroeg-Paleozoïsche of Precambrische ouderdom. De continentale massa van Avalonia lag in die tijdperken vrijwel helemaal onder de zeespiegel. Tijdens de Caledonische orogenese (in het Siluur) ging Avalonia deel uitmaken van het nieuwe continent Laurazië. Wat daarvoor Avalonia was werd vanuit het noorden geplooid, waarbij een grote, oost-west lopende anticlinale structuur ontstond. Hierdoor ontstond een verhoging die boven water uitstak. Daarom wordt het Londen-Brabantmassief ook wel het Londen-Brabanteiland genoemd. In het Devoon ontstond uit materiaal afkomstig van de erosie van dit eiland de Old Red Sandstone die in Devonshire voor de typische rode kleur van de bodem zorgt.
Tijdens het Carboon was ten zuiden van het eiland een bekken ontstaan (het zogenaamde Rhenohercynische bekken). Aan de randen van het eiland ontstonden tropische moerassen. Uit de moerassen ten zuiden van het eiland zouden de tegenwoordige steenkoolvelden van Noord-Frankrijk, België en aangrenzend Duitsland en Nederlands Zuid-Limburg ontstaan. Aan de Noordwestkant van het eiland zouden de moerassen zorgen voor de Engelse steenkoolvelden van Nottinghamshire en Leicestershire. Op sommige plaatsen zit de steenkool zo diep, dat er van rendabele winning geen sprake kan zijn. Ten oosten van Nottinghamshire, in Lincolnshire en Yorkshire bijvoorbeeld, zit de steenkool op 2 kilometer diepte.
Tijdens de Hercynische orogenese kwam vanuit het zuiden het paleocontinent Gondwana (met daarbij onder andere Zuid-Frankrijk en Duitsland), dat tegen Laurazië opbotste. Hierbij werd het Rhenohercynisch bekken vanuit het zuiden tegen het London-Brabantmassief aangedrukt.
Tijdens het Perm en Trias zou het Hercynische gebergte weer door erosie worden afgebroken. Het Londen-Brabantmassief kwam onder de zeespiegel te liggen. Dikke pakketten kalksteen van Krijt- en Juraouderdom werden over het massief heen afgezet.
Tijdens de Alpiene orogenese in het Tertiair kwam het massief in België en Duitsland weer omhoog, terwijl in Noord-Frankrijk het Bekken van Parijs ontstond. In de Ardennen zijn daarom op sommige plaatsen de jongere gesteenten weggeërodeerd, waardoor de gesteenten van het Londen-Brabantmassief en de Hercynische overschuivingen ten zuiden ervan aan het oppervlak te zien zijn. In Noord-Frankrijk worden ze echter bedekt door een dikke laag sedimentaire gesteenten.
# Town

Een town is een woord dat in de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en andere Engelstalige landen wordt gebruikt als aanduiding voor een woonplaats die kleiner is dan een city (grote stad), maar groter dan een village of dorp. Een town varieert in het algemeen tussen een paar honderd tot enkele duizenden inwoners, maar wordt in informele zin soms ook gebruikt voor grote metropolen. In het Nederlands is er geen letterlijke vertaling voor town, naargelang de omvang en het karakter van de betreffende plaats kan het als dorp of stad worden vertaald; de verouderde term vlek is niet meer in gebruik.

## Taalkundige oorsprong

Het begrip 'town' stamt uit de middeleeuwen en is afgeleid van het Germaanse tūn, een ommuurde of omheinde plek. Het is verwant met het Nederlandse tuin en het Friese tún, evenals met het Duitse Zaun (omheining, hek of schutting).

## Verenigde Staten

In de Verenigde Staten, behalve New England en delen van het Middenwesten, wordt er een township of gemeente mee aangeduid. Het woord town wordt in sommige staten eveneens gebruikt om er de administratieve onderverdeling van een county mee aan te duiden: een type gemeente.

## Canada

In Canada hangt, net als in de VS, de betekenis van een "town" af van de provincie of het territorium waarover het gaat. Sommige provincies (zoals New Brunswick) maken een drievoudig onderscheid tussen een city ("stad"), town ("gemeente") en village ("dorp"). In andere provincies gaat de onderverdeling nog verder, zoals in Ontario waar er daarenboven ook "townships" en "municipalities" bestaan. De provincie met het meeste aantal towns is Newfoundland en Labrador, waar er drie steden zijn en alle andere geïncorporeerde plaatsen de status "town" dragen. Quebec is de enige provincie zonder towns, aangezien alle plaatsen daar – ongeacht hun grootte – de status "ville" hebben.

## Nederland

In Nederland wordt de term "new town" gebruikt voor groeikernen die in de 1960er jaren nabij grote steden zijn gebouwd om deze te ontlasten en ruimte te bieden aan mensen die vlak bij de grote stad een huis met tuin wilden hebben. Voorbeelden zijn Almere nabij Amsterdam, Zoetermeer nabij Den Haag en Capelle aan den IJssel nabij Rotterdam.
# Cor Anijs

Jozef Cornelis Christiaan (Cor) Anijs (district Nickerie, Suriname, 4 augustus 1891 - Paramaribo 26 juli 1926) was een Surinaams dirigent en componist.
Hij was zoon van Gerhardina Maria Hicks (die in 1932 overleed) en Noach Frederik Anijs. Cor Anijs was al in 1913 halfwees door het overlijden van zijn vader.
Anijs was als jongeling leerling van Anton Plet en Johannes Nicolaas Helstone. Net als die laatste leraar bezocht hij het Conservatorium in Leipzig; hij volgde er compositieleer van 1912 tot 1916; docenten waren Richard Hofmann en Max Reger. Pianolessen kreeg hij nog van Karl Wendeling en Karl Heysen. Tussen 1919 en 1921 studeerde hij aan het Conservatorium van Amsterdam, daar was Bernard Zweers zijn leermeester. Hij woonde toen aan de Tweede Helmersstraat 119. Het leverde een portofolio op aan werken (meest liederen), waarin aandacht voor contrapunt overheerste.
Hij werd leider van zijn eigen orkest met wisselende samenstelling. Ook was hij leider van het (mannen)koor "De Surinaamsche Liedertafel".
Hij overleed plotseling op 34-jarige leeftijd aan tuberculose Hij liet nog een advertentie plaatsen in De Surinamer van 27 juni 1926 voor het geven van muzieklessen. Hij maakte eigenlijk alleen naam in Suriname. Hij werd in juli 1926 begraven op Lina’s Rust.

## Monument

In september 1932 werd er voor de musici Johannes Nicolaas Helstone en Cor Anijs een concert gegeven onder toezicht van de Musicus Helstone Foundation om middelen bijeen te brengen voor plaatsing van een monument voor beide heren, die vlak na elkaar overleden. Voor Anijs werd dat in 1948 gerealiseerd in de vorm van een witte grafsteen.
* ↑ Moeder, Familieberichten: Bericht van overlijden. De Surinamer (29 juli 1926). Geraadpleegd op 8 februari 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Oogenblikken met Cor Anijs. De Surinamer (12 maart 1922). Geraadpleegd op 8 februari 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, In memoriam Cor Anijs. De Surinamer (29 juli 1926). Geraadpleegd op 8 februari 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Grafmonument. De West (28 januari 1944). Geraadpleegd op 8 februari 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Eindelijk Cor Anijs herdacht. Het nieuws; algemeen dagblad (28 september 1958). Geraadpleegd op 8 februari 2024 – via delpher.nl.