OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alvin Hansen

Alvin Harvey Hansen (Viborg, 23 augustus 1887 - Alexandria, 6 juni 1975), vaak aangeduid als "de Amerikaanse Keynes", was hoogleraar economie aan de Harvard-universiteit en een veel gelezen auteur over actuele economische kwesties. Hansen was een invloedrijke adviseur van de regering en droeg bij aan de oprichting van de Raad van Economische Adviseurs en het Amerikaanse sociale zekerheidssysteem. Hij is vooral bekend door zijn rol in de jaren 1930 bij het invoeren van de Keynesiaanse economie in de Verenigde Staten. Beter dan wie ook legde hij de ideeën belichaamd in Keynes' The General Theory uit en breidde die uit. In 1967 sprak Paul McCracken, de voorzitter van de Raad van Economische Adviseurs, Hansen als volgt toe: "Het is een feit dat u het denken van de natie over economisch beleid diepgaander dan enige andere econoom in deze eeuw hebt beïnvloed."

## Publicaties

* Shifting the War Burden (mit L.H. Haney, 1921, The American Economic Review (AER))
* Cycles of Strikes (1921, AER)
* Business Cycle Theory (1927)
* A Fundamental Error in Keynes's Treatise (1932, AER)
* Economic Stabilisation in an Unbalanced World (1932)
* Mr. Keynes on Underemployment Equilibrium (1936, Journal of Political Economy (JPE))
* Full Recovery or Stagnation (1938)
* Economic Progress and Declining Population Growth (1939, AER)
* Fiscal Policy and Business Cycles (1941)
* Economic Policy and Full Employment (1946)
* Some Notes on Terborgh's "The Bogey of Economic Maturity" (1946, REStat)
* Dr. Burns on Keynesian Economics (1947, RES)
* The General Theory (1947)
* Keynes on Economic Policy (1947)
* Monetary Theory and Fiscal Policy (1949)
* The Pigouvian Effect (1951, JPE)
* A Guide to Keynes (1953)
* The Dollar and the International Monetary System (1965)
* ↑ Miller (2002) blz. 604.
* Bibliothèque nationale de France: cb12298602x (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058515962506706
* CiNii: DA00977742
* Gemeinsame Normdatei: 124441424
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1668 6850
* Library of Congress Control Number: n79118940
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000051318
* Mathematics Genealogy Project: 208351
* National Archives and Records Administration: 10581920
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00522382
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2005269647
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007275426105171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072168986
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV029688
* LIBRIS: 303149
* SNAC: w6rn3t8v
* Système universitaire de documentation: 03184653X
* Trove: 1200810
* Virtual International Authority File: 71455843
* WorldCat (via VIAF): 71455843
# Ronald Hanson

Ronald Hanson (Groningen, 20 november 1976) is een Nederlands natuurkundige, hoogleraar quantumfysica aan de Technische Universiteit Delft en wetenschappelijk directeur van QuTech.

## Biografie

Hanson studeerde technische natuurkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen die hij in 1999 met een mastergraad afsloot. Een jaar verbleef hij in Japan voordat hij terugkeerde naar Nederland. In 2005 promoveerde hij cum laude onder Leo Kouwenhoven aan de Technische Universiteit van Delft op een onderzoek maar elektronenspins in kleine halfgeleiderstructuren. Na zijn promotie was hij twee jaar post-doc bij David Awschalom aan de Universiteit van Californië - Santa Barbara.
Hierna begon Hanson een eigen onderzoeksgroep in Delft, alwaar hij in 2012 werd benoemd tot Antoni van Leeuwenhoek Professor, Institute of Nanoscience. Daarnaast is hij een van de initiatiefnemers van QuTech, een onderzoeksinstituut van de TU Delft en de Nederlandse Organisatie voor toegepast-natuurwetenschappelijk onderzoek (TNO) dat zich richt op toekomstige toepassingen van de kwantumwetenschap.

## Werk

Hansons werk richt zich voornamelijk op het gebied van de kwantumverstrengeling. Dit is een apart fenomeen waarbij twee (of meer) natuurlijke objecten, zodanig met elkaar verbonden zijn dat het ene object niet meer volledig beschreven kan worden zonder dat het andere object specifiek te benoemen – ook al zijn ze ruimtelijk van elkaar gescheiden. In mei 2014 slaagde Hanson erin om als eerste een qubit (kwantumbit) door middel van verstrengeling te teleporteren over een afstand van drie meter zonder dat de informatie door een tussenliggende vaste of draadloze verbinding reisde. Twee jaar later slaagde hij erin om met verstrengeling informatie te teleporteren over een afstand van meer dan een kilometer. Met deze zogeheten loophole-free Bell test kreeg Hanson internationale aandacht en werd door zowel Science als Nature als een top 10 doorbraak van 2015 beschouwd.
Voor zijn werk ontving Hanson reeds verscheidene onderscheidingen, waaronder de Nicholas Kurti European Science Prize (2012), QIPC Young Investigator Award (2012), the Ammodo KNAW award (2015), de Huibregtsen Award for Excellence in Science and Society (2016) en de John Stewart Bell Prize (2017). In 2019 ontving hij de Spinozapremie van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO). Hij is zowel lid van de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen (KHMW, sinds 2018) als van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW, sinds 2019).
* (en) Ronald Hanson. QuTech. Geraadpleegd op 25 juni 2019.
* (nl) Spinozapremie voor Ronald Hanson, Stevinpremie voor Jack Pronk. TU Delft (21 juni 2019). Geraadpleegd op 26 juni 2023.
* (nl) Prof. dr. R. (Ronald) Hanson. Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek. Geraadpleegd op 25 juni 2019.
# Arie Haspels

Arie Andries Haspels (Zwijndrecht, 27 december 1925 – Laren, 30 december 2012) was een Nederlandse gynaecoloog en hoogleraar in de verloskunde. Hij is de uitvinder van de morning-afterpil.

## Biografie

Hij was de zoon van Johannes Cornelis Haspels, die tweemaal burgemeester was van Enkhuizen en later ook van Bussum.
Arie Haspels promoveerde in 1961 met zijn studie inzake baarmoederscheuring. Zijn werk op Java had hem daartoe de nodige expertise gegeven. Hij en zijn team kwamen later tot de ontwikkeling van de morning-afterpil, waardoor hij bekend is als de uitvinder van deze noodpil.
In de jaren 1960 was hij de gynaecoloog van het Nederlandse koningshuis. Van 1969 tot 1991 was hij hoogleraar verloskunde aan de Universiteit Utrecht.
Zijn inzet ging ook naar AMREF Flying Doctors, de organisatie waarvan hij bestuurslid was en die hij bijstond met zijn werk in Nigeria.
Haspels was een groot voorvechter van anticonceptie als middel tot familieplanning. Af en toe kwam hij in conflict met vertegenwoordigers van de Rooms-Katholieke Kerk.

## Onderscheidingen

Hij was drager van het Verzetsherdenkingskruis (1939-1945) en in 1970 werd hij commandeur in de Huisorde van Oranje.
# Withalsfluiter

De withalsfluiter (Pachycephala arctitorquis) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op de Kleine Soenda-eilanden en de zuidelijke Molukken en telt drie ondersoorten:
* P. a. kebirensis: oostelijke Kleine Soenda-eilanden.
* P. a. arctitorquis: Tanimbar-eilanden.
* P. a. tianduana: Tayando-eilanden (zuidwestelijk van Nieuw-Guinea).

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Withalsfluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Jean-Étienne Montucla

Jean-Étienne Montucla (1725-1799) was een Frans wiskundige.
Hij publiceerde in 1758 zijn Histoire des Mathématiques. Daarin geeft hij verslag van de vooruitgang van de wiskunde vanaf de oorsprong tot op heden. Ook beschrijft hij de tabel en de ontwikkeling van de belangrijkste ontdekkingen in alle onderdelen van de wiskunde en de geschillen die zijn ontstaan tussen de wiskundigen. Bovendien heeft hij het over en de belangrijkste kenmerken van het leven.
Het volgende citaat komt uit een supplement bij boek IV van dit werk.
    Qu'on ait douze plans se coupant tous à angles égaux dans une même ligne, et que ces plans, indéfiniment prolongés, en rencontrent un autre dans une situation quelconque, il s'agit de déterminer les lignes dans lesquelles ils le coupent.
    "Wanneer men twaalf vlakken heeft die elkaar onder gelijke hoeken snijden in dezelfde lijn, en deze vlakken, oneindig voortgebracht, elkaar ontmoeten, is het een kwestie van het bepalen van de lijnen die hen snijden."
Voetnoten
* ↑ Gemeinsame Normdatei; geraadpleegd op: 11 december 2014.
* ↑ Gemeinsame Normdatei; geraadpleegd op: 31 december 2014.
* 1 2 Nationaal Normbestand van Tsjechië; geraadpleegd op: 7 november 2022; NKC-identificatiecode: ntk20211102501.
* ↑ Montucla, Jean-Étienne, Histoire de la Gnomonique ancienne et moderne (1758). Gearchiveerd op 21 december 2022. Geraadpleegd op 21 december 2022.
Bronnen
* Bibsys: 32902
* Biblioteca Nacional de España: XX1695108
* Bibliothèque nationale de France: cb12127574n (data)
* CiNii: DA08987160
* Gemeinsame Normdatei: 117134503
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7973 5077
* Library of Congress Control Number: n85800222
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ntk20211102501
* Nationale bibliotheek van Australië: 35566441
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007313710805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071545026
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003606329
* SNAC: w6h14z55
* Système universitaire de documentation: 02970961X
* Trove: 998399
* Virtual International Authority File: 36951765
* WorldCat (via VIAF): 36951765
# Liesbeth Kamerling

Liesbeth Frederiek Kamerling (Gouda, 1 december 1975) is een Nederlands actrice.
Kamerling volgde vwo aan het Coornhert Gymnasium in Gouda, en studeerde daarna onder meer economie en psychologie aan de Universiteit van Amsterdam. Vervolgens begon ze acteerlessen te nemen aan De Trap.
Als actrice speelde ze Daantje Mus in Goede tijden, slechte tijden en in films als Phileine zegt sorry en Science Fiction. In 2007 was ze een van de deelnemers aan de zevende serie van Wie is de Mol? van de AVRO. In de tweede aflevering viel ze af. In 2008 speelde ze in de film Panman, Rhythm of the Palms, de eerste op Sint Maarten opgenomen speelfilm. Tevens heeft ze in dit jaar een rol in de Nederlandse horrorfilm Lenteveld. Ze had ook een hoofdrol in de waargebeurde thriller Stille Nacht, over een Utrechtse verkrachter. In 2012 deed ze mee aan Sterren Springen op Zaterdag, waarin ze tot de halve finale kwam. Kamerling heeft een zus, Anique en twee broers, Kristiaan en Antonie (overleden in 2010) die eveneens acteur was.
Kamerling werd geboren als lid van de Nederland's Patriciaatsfamilie Kamerling en dochter van Anton Frederik August (Freek) Kamerling (1940-2019), oprichter van Dille & Kamille, en jkvr. Wilhelmina Anne Marie (Ammie) van Nispen. Ze is sinds juni 2010 gehuwd met Frans Pahlplatz, met wie ze drie zonen heeft.
# Johnny Lightning

Johnny Lightning is een Amerikaanse fabrikant van modelauto's, voornamelijk op een schaal van 1:64. De firma was tot recent in handen van de firma Playing Mantis, maar tegenwoordig onderdeel van RC2, bekend van Racing Champions.
Het merk werd al in de jaren 60 opgericht, maar kende slechts relatief weinig succes. In 1970 en 1971 besloot men raceauto's te sponsoren en de verkopen stegen enorm. Men verkocht de modellen als "snelste speelgoedauto's ter wereld". In 1971 werd de directeur van fraude beschuldigd, maar later werd deze beschuldiging ingetrokken. Op dat moment was de firma echter al failliet. In 1994 werd de merknaam gekocht en begon men weer modelauto's onder de merknaam te verkopen, aanvankelijk met weinig succes. Tegenwoordig zijn de modellen geliefd, zeker in de VS waar er verzamelclubs zijn. Ook in Europa kent het merk fans.
Johnny Lightning maakt gedetailleerde modellen van auto's. Sommige daarvan zijn auto's uit films, zoals:
* Herbie
* Ghostbusters
* James Bond (alle films!)
Maar er bestaan ook auto's uit televisieseries, zoals Buffy the Vampire Slayer.
Ook maakt men auto's met een iets gewonere afkomst. Zo is hun serie Engelse sportwagens zeer gewild. Ook de Japanse import doet het goed. Natuurlijk heeft JL flink wat 'American Muscle' in zijn gamma.
Abrex · Action · Agat · AHC Models · Amalgam · AWM · Apek · Artitec · Aurometal · Autoart · B-A-C · Bandai · Barlux · Best box · Bburago · BGM · Biante · Blue Box · Brami · Brekina · Britains · Buby · Budgie · Bymo · Cararama · Carex · Carisma · Carson · Charbens · Champion · CM's · Compact Specials Europe · Conrad · Corgi · Darda · DeAgostini · De Backer · Diamond Label · Dinky Toys · Doorkey · Edocar · Efsi · Eko · Elekon · Eligor · Ellas · ERTL · Espewe · Estetyka · Exoto · Faller · Galgo · Gama · Gasquy · Gisima · GMP · Greenlight · Grell · Guiloy · Guisval · Hasegawa · Herpa · Highspeed · Holland Oto · Hongwell · Hot Wheels · Husky · Igra · Italeri · J.M.K. · Jada Toys · Joal · Johnny Lightning · Jouef · Joy city · Kaden · KEES · Kenner · Kentoys · Konami · KOVAP · Kyosho · LEGO · Lesney · Limocars · Lion Toys · Lledo · Lone Star · Maisto · Majorette · Märklin · Marx · Matchbox · Mebetoys · Mercury · Metchy · Miho · Miniauto · MiniChamps · Mira · Monogram · Monti System · Morestone · MotorMax · Muky · Neo Scale Models · New Ray · Norev · Norscot · Novoexport · NZG · Onyx · Oxford Diecast · Permot · Pilen · Pioneer · Plasticart · Playart · Pocher · Poliguri · Polistil · Politoys · Portegies · Premium Classixxs · Racing Champions · Radon · Rainbow Toys · R.A.M.I. · Realtoy · Real-X · Redbox · REI · Replicars · Retro 43 · Revell · Rietze · Rivarossi · Road Signature · Roco · Ros · RW Modell · Sablon · Safir · Schabak · Schuco · SEBA · Septoy · Shelby Collectables · SIKU · Směr · Solido · Spark · Speedy · Summer · Tamiya · Tantal · Tekno · Tematoys · Tin Toys · Tomica · Tonka · Tootsietoy · Tuf Tots · Universal Hobbies · Valvoline · Vemi · Welly · Wiking · Winner · Wörlein · WSI · X-concepts · Yatming · Yaxon · Yow Modellini · Zee toys · Zylmex
# M7 (Brusselse metro)

M7 is de benaming voor de metrostellen van de Maatschappij voor het Intercommunaal Vervoer te Brussel (MIVB) die gebruikt worden op het Brusselse metronet. In totaal zijn er 43 exemplaren aangekocht bij de Spaanse rollendmaterieelfabrikant CAF.

## Beschrijving

De M7 is de zevende generatie metrostel die gebruikt wordt op de Brusselse metro. Het uiterlijk van de stellen werd bepaald door een stemming in 2017. Het zilveren design won nipt van het bronzen.
Het voertuig is, net zoals zijn voorganger M6, 94 meter lang. De stellen hebben een breedte van 2,70 meter. De vloerhoogte bedraagt 1,03 meter, even hoog als de perronhoogte waardoor er vlot in- en uitgestapt kan worden. Dit wordt eveneens vergemakkelijkt door achttien dubbele deuren met een openingsbreedte van 1,60 meter. Dit is een verbetering in vergelijking met de M6, die een vloerhoogte heeft van 1,05 meter en een openingsbreedte van 1,45 meter. In de zes compartimenten is er plaats voor 742 personen. Er zijn ook vier polyvalente ruimtes voorzien voor mensen met een beperkte mobiliteit. De deuren openen automatisch.
De M7 is voorzien voor de ombouw naar een automatische metro. Zo kunnen bijvoorbeeld de twee enkele deuren die leiden naar de stuurposten verwijderd worden. De capaciteit stijgt dan tot 758 personen. Ook komen er dan aan de uiteinden van de stellen twee nieuwe polyvalente ruimtes.

## Levering en test

In juli 2020 ontving MIVB het eerste metrostel. De eerste tests gingen door in augustus 2020 in de stelplaats. Vanaf september 2020 vonden er ook tests plaats op het net. Tegen eind 2022 moeten de eerste 22 stellen geleverd zijn.

## Ingebruikname

Op 8 juli 2021 werden de eerste ritten met passagiers uitgevoerd.
Met de ingebruikname van de M7 kan de capaciteit op lijnen 1 en 5 verhogen van 24 naar 30 doorkomsten per uur in de spitsuren. Ook lijnen 2 en 6 hebben baat bij het gebruik van de M7. De frequentie wordt daar verhoogd tot 24 doorkomsten per uur door een verschuiving van ouder materiaal.
De M7 zal ook gebruikt worden op de toekomstige metrolijn 3.

## Foto's

* Een M7 in metrostation Erasmus
* Het interieur van een M7
* 1 2 3 4 5 (en) CAF MIIRA, Gearboxes (pdf) 48. Geraadpleegd op 29 juni 2024.
* ↑ MIVB, De stamboom van de Brusselse metrostellen: van M1 tot M7. MIVB (16 september 2021). Gearchiveerd op 11 december 2021. Geraadpleegd op 11 december 2021.
* 1 2 3 MIVB, Modernisering van de metro. MIVB. Gearchiveerd op 6 september 2023. Geraadpleegd op 11 december 2021.
* 1 2 3 Van Hamme, An, Reizigers kunnen vanaf vandaag instappen in de nieuwe M7-metro. MIVB (8 juli 2021). Gearchiveerd op 11 december 2021. Geraadpleegd op 11 december 2021.
# Electronic control unit

Electronic control unit (ook engine control unit, of ECU) is de naam voor verschillende ondersteunende systemen die onder andere in motorvoertuigen en vliegtuigen worden toegepast.
ECU's worden tegenwoordig in vrijwel elk motorvoertuig toegepast. Ze worden onder andere gebruikt om de ontsteking te regelen en de injectie van brandstof op het juiste moment en met de juiste hoeveelheid te doen. Voornoemde functies worden motormanagement genoemd. Tevens wordt de ECU gebruikt voor de klimaatregeling, het opblazen van de airbags en het activeren van de gordelspanners. De werking van de ECU kan aangepast worden via chiptuning.
Een ECU krijgt zijn informatie van diverse sensoren die in de moderne auto's worden toegepast: lambdasonde, gaskleppositiesensor, de inlaatspruitstukdruksensor (manifold absolute pressure, MAP), de buitenluchtdruksensor (BAP), BDP-sensor, klopsensor, vertragingsopnemers etc. Deze sensoren geven diverse signalen, bijna alle analoog. Een hallgever bevat soms zelf de interne elektronica om signalen te bewerken en een digitaal signaal te geven.
De eerste motor-ECU's waren geheel analoog, moderne ECU's werken samen en communiceren met elkaar via een Controller Area Network (CAN)-bus. Voordat een computer deze signalen kan verwerken, worden deze eerst omgezet door een analoog-digitaalomzetter. Hierna worden ze verwerkt, versterkt en soms weer omgezet naar analoog (door een DA converter). De reden dat de signalen versterkt worden, is omdat ze zwak zijn als ze van de sensor af komen en juist sterk moeten zijn voor de actuator. Een actuator, zoals een brandstofinjector of de brandstofpomp, heeft een regelende functie; dit is geen opnemer zoals een sensor.
Voor het besturen van brandstofinjectie werd de naam ECU gebruikt door Honda (NR 750), Yamaha (GTS 1000) en Harley-Davidson (alle injectiemodellen). Het Activated Radical Combustion (ARC)-systeem van Honda gebruikte een ECU om de hoogte van de AR-Valve te regelen. Het begrip wordt ook gebruikt voor de regeling van een antiblokkeersysteem (ABS).
# Helmmarpissa

De grasmarpissa of helmmarpissa (Marpissa nivoyi) is een spinnensoort uit de familie springspinnen (Salticidae).
De wetenschappelijke naam Marpissa nivoyi werd in 1846 gepubliceerd door Hippolyte Lucas.
# Sampolo

Sampolo (Corsicaans: Sampolu) is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica) en telt 56 inwoners (2009).

## Geografie

De oppervlakte bedraagt 7,14 km², de bevolkingsdichtheid is dus 7,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Bleke dikhoed

De bleke dikhoed (Leucopaxillus albissimus) is een schimmel behorend tot de familie Tricholomataceae. Hij leeft saprotroof op strooisel onder naaldbomen en produceert grote witte vruchtlichamen die buitengewoon goed bestand zijn tegen bederf. Hij wordt als oneetbaar beschouwd. Leucopaxillus albimissus staat vaak verspreid of bij elkaar in bogen of ringen.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed is 4 tot 20 cm breed en verandert langzaam van convex naar vlak. Soms is de hoed ingedrukt. Bij jonge exemplaren is de hoedrand naar binnen gekruld en zwak gestreept. Het oppervlak van de hoed is droog, ongepolijst en glad. Bij matig weer wordt het geschubd met een crèmekleurige tint. Naarmate hij ouder wordt, wordt het oppervlak van de hoed bleekgeel. De hoed kleurt niet geel met KOH.

#### Lamellen

De lamellen zijn aan de steel aangehecht of ietwat aflopend. Hoewel ze oorspronkelijk crèmekleurig zijn, worden de lamellen naarmate ze ouder worden bleekgeel. De lamellen staan dicht bij elkaar en korte tussenlamellen zijn vaak aanwezig.

#### Vlees

Het vruchtvlees is over het algemeen wit en matig dik. De geur is mild, melig, onaangenaam of niet onderscheidend.

#### Steel

De steel heeft een lengte van 3 tot 7 cm en een dikte van 2,5 tot 4 cm. De steel is stevig en vaak verdikt aan de basis. Het oppervlak van de steel varieert van glad tot fijn geschubd en is jong crèmekleurig. Als de steel wordt gekneusd verkleurt hij lichtgeelbruin aan de basis.

#### Sporenprint

De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De basidia zijn 4-sporig. De basidiosporen zijn elliptisch, geornamenteerd met amyloïde fijne stekels van minder dan 0,5 µm hoog. De ornamentatie is soms te klein om waar te nemen bij 1000 X vergroting. De sporenmaat is 5–7 × 3,5–5 µm. De cheilocystidia meten 25–50 × 2,5–5 µm. Ze zijn cilindrisch of enigszins onregelmatig, glad; hyaliene in KOH. De pleurocystidia zijn niet aanwezig. Pileipellis is een slecht gedefinieerde cutis van hyfen van 2,5–5 µm breed, hyaliene in KOH, gesepteerd.

## Soortgelijke soorten

Leucopaxillus gentianeus is nauw verwant. Ook Clitocybe-soorten kunnen erop lijken vanwege de aflopende lamellen.

## Verspreiding

De bleke dikhoed komt voor in Noord-Amerika en Europa. Hij vormt vruchtlichamen van midden tot laat in de winter in Californië, en in de herfst in andere delen van Noord-Amerika.
In Nederland komt de bleke dikhoed uiterst zeldzaam voor. De vindplaatsen zijn alle gelegen in de kustduinen op droge zandgronden.

## Foto's

* Ouder exemplaar
* Lamellen
* Sporen
* (en) Leucopaxillus albissimus op mushroomexpert.com
* ↑ (en) Index Fungorum. Gearchiveerd op 2 april 2023.
* ↑ GBIF.org. Gearchiveerd op 2 april 2023.
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 2 april 2023.