OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Voor water

Voor water is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Centrum.
Kunstenaar Harald Schole maakte voor het net ontstane A.S. Onderwijzerhof een beeld dat verwijst naar de synagoge aan het plein. Het bronzen deel is zijn interpretatie van de lichtdoorlatende koepel. De “poten” van dat deel kunnen gezien worden als lichtstralen die door de koepel schijnen; even zo goed kunnen de open ruimten tussen de staanders gezien worden als vensters. De koepelvorm is ook terug te vinden in de granieten boog (die uit twee delen is opgebouwd), die uit de grond omhoog komt er weer in daalt. Opvallend is de granieten staander, die lijkt er thematisch los van te staan; het zou een tegengewicht zijn, maar ook puur om het werk een andere spanning mee te geven. Het beeld kreeg een aparte plaatfundering.
Na oplevering zagen kijkers toch iets anders; het bronzen object vertoont gelijkenis met een vijfpotige giraf; de stenen boog werd aangezien als regenworm. Schole vond het allemaal best; het was een teken dat het beeld opviel.
De onthulling vond plaats op 13 mei 1987, aldus een foto van Anefo.
* Buitenkunst Amsterdam (geraadpleegd 13 november 2024)
* Buitenbeeld in beeld (geraadpleegd 13 november 2024)
# Jacob Drobnis

Jakob Naumovitsj Drobnis (Russisch: Яков Наумович Дробнис) (Hloechiv, 6 maart 1890 – Moskou, 1 februari 1937) was een Sovjet-Russisch politicus en slachtoffer van Jozef Stalins Grote Zuivering.

## Leven

Drobnis was de zoon van een schoenmaker uit Oekraïne en vervulde aanvankelijk ook zelf dat beroep. In 1904 begon hij met revolutionaire activiteiten en in 1907 sloot hij zich aan bij de Bolsjewieken. Na de Russische Revolutie vocht hij tijdens de Russische Burgeroorlog met het Rode Leger in Oekraïne en overleefde ternauwernood een executiepoging door de Witten. Later klom hij op in de politiek en werd hij plaatsvervangend voorzitter van de Raad van Volkscommissarissen. Na de dood van Lenin sloot hij zich aan bij de Linkse Oppositie van Leon Trotski. In 1927, na de val van Trotski, werd hij uit de partij gestoten, na een spijtbetuiging in 1929 opnieuw weer toegelaten, maar uiteindelijk kwam deze opstelling hem toch duur te staan: in 1936 werd hij gearresteerd en tijdens het tweede Moskouse showproces in januari 1937 ter dood veroordeeld en direct daarna geëxecuteerd.

## Literatuur

* Volkogonov, Dmitri, Triomf en tragedie; een politiek portret van Josef Stalin, Houten (1990), ISBN 90-269-4094-7

## Externe link

* (de) Korte biografie
# Brownsville (Tennessee)

Brownsville is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Tennessee, en valt bestuurlijk gezien onder Haywood County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 10.748. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 10.567, een daling van 181 (-1,7%).

## Opmerkelijke inwoners

De leden van de familie Voogt uit Maasland, Nederland zijn in 1986 benoemd tot ereburgers van de stad Brownsville.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 23,6 km², geheel bestaande uit land. Brownsville ligt op ongeveer 115 m boven zeeniveau.

## Bezienswaardigheden

* Tina Turner Museum in het schoolgebouw Flagg Grove School wat stond in Nutbush. Het museum maakt onderdeel uit van de West Tennessee Delta Heritage Center, waar nog meer bekende muzikanten worden gepresenteerd.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Brownsville.

## Geboren

* Hammie Nixon (1908-1984), bluesgitarist en mondharmonicaspeler
* Son Bonds (1909-1947), countrybluesmuzikant
* Yank Rachell (1910-1997), bluesmandolinist
* Paul Burlison (1929-2003), rockabillygitarist
* Tina Turner (1939-2023), zangeres, opgegroeid in het nabijgelegen Nutbush
* Alex Harvey (1941-2020), countryzanger
* Brett Scallions (1971), zanger van de band Fuel

## Overleden

* Sleepy John Estes (1899-1977), bluesmuzikant

## Externe link

* (en) Website van de gemeente Brownsville
* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Brownsville op city-data.com
* (en) West Tennessee Delta Heritage Center met Tina Turner Museum
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
* ↑ (en) Tina Mania - Bio (archive), geraadpleegd 8 februari 2022
# Llewellyn Ivor Price

Llewellyn Ivor Price (Santa Maria, 9 oktober 1905 - Rio Grande do Sul, 9 juni 1980) was een van de eerste Braziliaanse paleontologen. Zijn werk droeg niet alleen bij aan de ontwikkeling van de Braziliaanse, maar ook aan de wereldwijde paleontologie. Hij verzamelde Staurikosaurus, de eerste dinosauriër die in Brazilië werd ontdekt.

## Biografie

Price werd geboren in Santa Maria. Als zoon van Amerikaanse ouders, missionarissen van de methodisten, studeerde hij scheikunde en studeerde af in zoölogie en geologie in de Verenigde Staten. Na professor aan Harvard te zijn geweest keerde hij in 1944 terug naar Brazilië. Hij overleed op 9 juni 1980 op 74-jarige leeftijd aan een hartaanval in Rio Grande do Sul.

## Onderscheidingen

In 1980 ontving hij de José Bonifácio de Andrada e Silva-prijs van de Sociedade Brasileira de Geologia.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Llewellyn Ivor Price op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Regering-Arena

De regering-Arena (19 juli 2004 - 20 maart 2008) was een Franse Gemeenschapsregering, onder leiding van Marie Arena. De regering bestond uit de twee partijen: PS (41 zetels) en cdH (17 zetels). De regering volgde de regering-Hasquin op, na de verkiezingen van 13 juni 2004 en werd opgevolgd door de regering-Demotte I, die gevormd werd na het ontslag van minister-president Marie Arena om minister van Maatschap­pelijke Integratie, Pensioenen en Grote Steden te worden in de regering-Leterme I.

## Samenstelling

De regering-Arena telde zes ministers: vier voor de PS en twee voor het cdH.
| Ambtsbekleder | Functie en bevoegdheden | Functie en bevoegdheden | Termijn | Partij |
| Marie Arena (1966) | Minister-president / Minister | Verplicht Onderwijs | 19 juli 2004 - 20 maart 2008 | PS |
| Marie Arena (1966) | Minister | Sociale Promotie | 19 juli 2004 - 20 juli 2007 | PS |
| Marie-Dominique Simonet (1959) | Viceminister-president / Minister | Hoger Onderwijs, Wetenschappelijk Onderzoek en Internationale Relaties | 19 juli 2004 - 20 maart 2008 | cdH |
| Michel Daerden (1949-2012) | Viceminister-president / Minister | Begroting en Financiën (vanaf 20 juli 2007 ook Ambtenarenzaken en Sport) | 19 juli 2004 - 20 maart 2008 | PS |
| Claude Eerdekens (1948) | Minister | Ambtenarenzaken en Sport | 19 juli 2004 - 20 juli 2007 | PS |
| Catherine Fonck (1968) | Minister | Kinderen, Jeugdzorg en Gezondheid | 19 juli 2004 - 20 maart 2008 | cdH |
| Fadila Laanan (1967) | Minister | Cultuur en het Audiovisuele | 19 juli 2004 - 20 maart 2008 | PS |
| Fadila Laanan (1967) | Minister | Jeugd | 19 juli 2004 - 20 juli 2007 | PS |
| Marc Tarabella (1963) | Minister | Jeugd en Onderwijs voor Sociale Promotie | 20 juli 2007 - 20 maart 2008 | PS |

### Herschikkingen

* Claude Eerdekens neemt ontslag als minister op 20 juli 2007 en zijn bevoegdheden worden overgenomen door Michel Daerden.
* Op 20 juli 2007 komt er ook een nieuwe minister, Marc Tarabella (PS). Hij krijgt de bevoegdheden Jeugd en Onderwijs voor Sociale Promotie, waardoor Marie Arena de bevoegdheid Sociale Promotie verliest en Fadila Laanan verliest Jeugd.
Moureaux I · Monfils · Moureaux II · Féaux · Anselme · Onkelinx I · Onkelinx II · Hasquin · Arena · Demotte I · Demotte II · Demotte III · Jeholet · Degryse
# Arlan's

Arlan's, officieel Arlan's Department Stores Inc., was een Amerikaanse discountketen.

## Geschiedenis

Arlan's werd in 1945 opgericht door William, Herbert en Lester Palestine in New Bedford, Massachusetts.
In 1963 probeerde het management gesprekken te starten met King's uit Newton, Massachusetts, over een fusie. Deze plannen werden in 1966 kortstondig nieuw leven ingeblazen.
Arlan's opende in 1965 zijn 50e winkel in Cudahy, Wisconsin. Op dit moment had de keten $174 miljoen omzet met haar winkels in 18 staten van Maine tot Colorado. Het bedrijf bezat ook 18 vestigingen van een speelgoedwinkel genaamd Play World. De keten bereikte in 1970 een piek in omvang met 119 winkels, maar tegen die tijd begon het bedrijf zware operationele verliezen te lijden. De verliezen zouden later deels worden toegeschreven aan een expansiestrategie die geografisch te divers was voor de omvang van de keten, wat leidde tot inefficiënte distributie. In 1971 overwoog Arlan's de mogelijkheid om faillissement aan te vragen, maar men concludeerde dat dit voorbarig zou zijn. Datzelfde jaar verkocht Arlan's 16 winkels aan Target.
In mei 1973, twee jaar na het aftreden van medeoprichter Herbert Palestine, vroeg Arlan's faillissement aan. Tegen die tijd was het aantal winkels in de keten geslonken tot 73. Een ambitieus plan om de verkoop tijdens de kerstperiode van 1973 nieuw leven in te blazen, door ingewijden van het bedrijf 'Mission Impossible' genoemd en uitgevoerd zonder dat de rechtbank hiervan op de hoogte was of deze had goedgekeurd, slaagde er niet in het tij te keren en in januari 1974 sloten nog eens 38 winkels hun deuren. De Securities and Exchange Commission diende met succes een verzoekschrift in bij de rechtbank om het faillissement om te zetten. De keten bleef dramatisch krimpen na het faillissement, de verliezen liepen op en Arlan's liquideerde begin 1975 zijn laatste tien winkels op last van de faillissementsrechtbank. Latere gerechtelijke uitspraken zouden verschillende onethische praktijken van Arlan's juridische vertegenwoordigers documenteren, met betrekking tot de honoraria en een gebrek aan openhartigheid.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Arlan's op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Schröder

Schröder kan verwijzen naar:
* Kabinet-Schröder I, kabinet van de Bondsrepubliek Duitsland van 1998 tot 2002
* Kabinet-Schröder II, kabinet van de Bondsrepubliek Duitsland van 2002 tot 2005

## Personen

Schröder is een Duitse achternaam met de betekenis "snijder".
* Allard Schröder (1946), Nederlands schrijver
* Björn Schröder (1980), Duits wielrenner
* Dior Schröder (2004), Nederlands rapper, bekend onder zijn artiestennaam Dior
* Ernst Schröder (1841-1902), Duits wiskundige
* Ferdel Schröder (1947), Belgisch politicus namens de PFF
* Frank Groothof Schröder (1947), Nederlands acteur
* Friedrich Schröder (1910-1972), Duits componist, dirigent en muziekuitgever
* Gerco Schröder (1978), Nederlands springruiter
* Gerhard Schröder (1910-1989), Duits politicus namens de CDU
* Gerhard Schröder (1944), Duits politicus namens de SPD en bondskanselier
* Jaap Schröder (1925-2020), Nederlands violist, dirigent en muziekpedagoog
* Jan Schröder (1800-1885), Nederlands zeevaarder en Duits minister van Marine
* Jan Schröder (wielrenner) (1941-2007), Nederlands wielrenner
* Johan Schröder (1866-1935), Nederlands beeldhouwer
* Johan Christiaan Schröder (1871-1938), Nederlands voetballer, cricket speler, journalist, hoofdredacteur van de Telegraaf
* Johan Frederik Lodewijk Schröder (1774-1845), Duitse theoloog en wiskundige, die o.a. hoogleraar was in Utrecht
* Johann Schröder (1600-1664), Duits arts en farmacoloog
* Johann Caspar Schröder (1695-1759 floruit), Nederlands filoloog en leraar Latijn
* Marc Schröder (1971), Nederlands zakenman
* Martin Schröder (1878-1954), Duits componist en dirigent
* Martin Schröder (1931-2024), Nederlands piloot en oprichter van Martinair
* Sierk Schröder (1903-2002), Nederlands kunstschilder
# Zenereffect

Het zenereffect, genoemd naar de ontdekker Clarence Melvin Zener, een Amerikaanse natuurkundige, is het verschijnsel dat in een zwaar gedoteerde pn-overgang, aangesloten in de sperrichting, bij voldoende hoge spanning toch geleiding door vrije ladingsdragers plaatsvindt. Deze geleiding is het gevolg van het tunneleffect. De drempelspanning waarboven dit effect optreedt, wordt zenerspanning genoemd. Het zenereffect vindt toepassing in zenerdiodes.
Elke pn-overgang zal gaan geleiden in de sperrichting, als de spanning maar groot genoeg wordt, groter dan de doorslagspanning: de diode 'slaat door'. Dit is echter niet omkeerbaar en een gewone diode raakt hierdoor defect. Men noemt dit het lawine-effect. Het lawine-effect is dominant bij een spanning van meer dan 6 volt en heeft een positieve temperatuurcoëfficiënt
Bij het zenereffect is geleiding in de sperrichting het gevolg van het tunneleffect of een combinatie daarvan met het lawine-effect. Het tunneleffect (negatieve temperatuurcoëfficiënt) is dominant bij spanningen lager dan 5 volt. Zenerdiodes met een zenerspanning tussen de 5 en 6 volt (5,6 volt) hebben een beperkte temperatuurafhankelijkheid, door de combinatie van de negatieve temperatuurcoëfficiënt en de positieve van het lawine-effect.
Het tunneleffect wordt mogelijk gemaakt door de verschuiving van de energiebanden in de p- en n-zone als gevolg van de zware dotering. Daardoor hebben de onbezette toestanden in de geleidingsband dezelfde energie als de bezette toestanden in de valentieband, zodat vrije ladingsdragers zonder energieopname met een zekere waarschijnlijkheid van de valentieband naar de geleidingsband kunnen overgaan.
# Hara (Lääne-Nigula)

Hara (Zweeds: Harga, Duits: Harja) is een plaats in de Estlandse gemeente Lääne-Nigula, provincie Läänemaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 viel Hara onder de gemeente Noarootsi. In die maand werd Noarootsi bij de fusiegemeente Lääne-Nigula gevoegd.

## Bevolking

Het dorp had 34 inwoners op 31 december 2011 en 33 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

Het dorp ligt aan de Baai van Hara, een onderdeel van de Oostzee. Het heeft een kleine haven. In het westen grenst het dorp aan het meer Vööla meri, dat zelf op het grondgebied van het buurdorp Kudani ligt. Op het grondgebied van Hara ligt ook een meer, Karjatse meri (33,2 ha), terwijl Hara in het zuiden over een korte afstand aan het meer Sutlepa meri grenst.

## Geschiedenis

In 1341 lag er een eiland Herkenlayde in de zeestraat Silmeni väin, die tot in het begin van de 20e eeuw het eiland Noarootsi van het vasteland scheidde. Het meer Vööla meri is een restant van die zeestraat. Tien jaar later was Herkenlayde een schiereiland geworden. Ergens in de periode 1351–1422 stichtten Zweden op het schiereiland twee dorpen, Lill- en Stor-Harga, in het Duits Groß- en Klein-Harja. Tegen het eind van de 18e eeuw woonden er geen Zweden meer, maar Esten. Uit het dorp Groß-Harja kwam het dorp Hara voort, uit Klein-Harja het dorp Vööla. Hara lag op het landgoed Paschlep (Paslepa), Vööla op het landgoed Bysholm.
Vööla (Zweeds en Duits: Bysholm) werd in 1977 opgedeeld tussen Hara en Kudani.
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 13 juli 2023.
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 103.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 15 juli 2023. Tik boven het middelste vak ‘1760 Hara village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 15 juli 2023. Tik boven het voorlaatste vak ‘1760 Hara village’ in.
* ↑ (et) Lauri Saks e.a., Piirkondlike kalapüügipiirangute ning kalade piirmõõtude kaasajastamine. Pria.ee (2020). Gearchiveerd op 4 augustus 2024. Geraadpleegd op 26 november 2024. Zie blz. 21/22.
* ↑ (et) Hara küla / Harga. Eestigiid. Gearchiveerd op 30 april 2016.
* ↑ (et) Marianne Blomqvist, Marja Kallasmaa, Hara. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 26 november 2024. Geraadpleegd op 26 november 2024.
* ↑ (et) Marianne Blomqvist, Marja Kallasmaa, Vööla. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 15 november 2024. Geraadpleegd op 26 november 2024.
# Grand Theatre (Groningen)

Grand Theatre is een vlakkevloertheater aan de Grote Markt in de stad Groningen. Het is oorspronkelijk gebouwd als een bioscoop. Na een periode van leegstand werd het in de nacht van 30 op 31 mei 1980 gekraakt. Sindsdien doet het gebouw dienst als theater.

## Geschiedenis

Het Grand Theatre werd in 1929 gebouwd naar een ontwerp door de Britse architect G. Saville (1881-1973) in een bouwstijl met elementen van de art deco en de Amsterdamse School. Met name de voorgevel is een van de weinige voorbeelden van art deco in Groningen.
Het was de vierde grote bioscoop in de stad. De oudste bioscoop, Elite, was toen Grand werd geopend alweer verdwenen. Voor de Tweede Wereldoorlog kende de stad ook de bioscopen Luxor in de Herestraat, Cinema Palace, ook aan de Grote Markt, en de Beurs aan het Akerkhof.
Bij de opening op 24 april 1930 werd Haar hoogste verlangen, met Olga Tschechowa vertoond. Alex de Haas verzorgde een optreden in de pauze. Daarna volgde nog de film Helden der lucht. In augustus 1930 vertoonde het Grand Theatre voor het eerst een geluidsfilm: Ich glaub' nie mehr an eine Frau van Max Reichmann, met in de hoofdrol Richard Tauber. Na een interne verbouwing in 1949 werden in de grote zaal een aantal koperen ganzen aangebracht.
In 1977 werd Grand Theatre gesloten, waarna het pand drie jaar lang leeg stond. In 1980 werd het gekraakt en heringericht als "alternatief cultuurpaleis". Het gebouw behield de oorspronkelijke naam, ook omdat die verwees naar de nieuwe bestemming als theater.
In 1994 is Grand Theatre aangewezen als rijksmonument vanwege "zijn cultuurhistorische en architectuurhistorische waarde" en vanwege zijn "grote betekenis voor de Groninger cultuurgeschiedenis" als voormalige bioscoop.
Na de landelijke bezuinigingen op cultuur kwam de Stichting Grand Theatre in 2012 in moeilijkheden, in maart 2015 ging de stichting failliet. Enkele maanden later werd het theater weer in gebruik genomen.

## Producties en premières

Onder de naam Grand Theatre Producties zijn diverse producties tot stand gekomen en verschillende producties zijn in het Grand Theatre in première gegaan.

## Externe link

* Officiële website
* RCE, Monumentenregister - Rijksmonument 485626 (Grote Markt 35, Groningen)
* ↑ (en) Groningen, Grand Theatre, Verhuur. Grand Theatre Groningen. Geraadpleegd op 26 november 2024.
* ↑ Het Grand Theatre, Nieuwsblad van het Noorden, 25 april 1930
* ↑ Grand Theatre (1930 – 1977), bioscoopgeschiedenis.com (gearchiveerd)
* ↑ alfabetische lijst. Productiedatabase Theaterencyclopedie, Premieres Grand Theatre. Gearchiveerd op 23 maart 2023.
# Eugène Van Leemhuyzen

Eugène Van Leemhuyzen is een personage uit Samson en Gert, gespeeld door Walter Baele. Baele hernam zijn rol van Van Leemhuyzen in Samson en Marie, de opvolger van Samson en Gert.

## Personage

In de vroege seizoenen van de serie was Eugène Van Leemhuyzen, de secretaris van meneer de burgemeester, een onzichtbaar personage dat enkel vermeld werd in telefoongesprekken tussen Gert en/of de burgemeester. Sinds 1998 verscheen hij echter als vast personage in beeld.
Van Leemhuyzen is een grappenmaker. Hij is een erg enthousiast en vrolijke man die echter geregeld ruzie heeft met de burgemeester, onder meer omdat hij vaak neuspeutert en domme dingen doet. Hij is getrouwd met Célestine en in de aflevering E.H.B.O. (1999) blijkt dat hij twee dochters heeft. In de aflevering Het huwelijk van mevrouw Jeannine en Alberto (1998) vernemen we dat een van zijn twee dochters Geneviève heet. Tijdens de kerstshow van 1992-1993 zegt de burgemeester dat Van Leemhuyzen, toen nog een onzichtbaar personage, in de zaal zit met zijn zes kinderen.
Voor de reeks uit 2014 werd het gezinsleven van Van Leemhuyzen herschreven. Wanneer hij een mooi meisje ontmoet, wil hij haar ten huwelijk vragen, zonder Célestine te vermelden (aflevering Het meisje van de bakker). Later in de reeks vermeldt de burgemeester letterlijk dat Van Leemhuyzen geen dochter heeft (aflevering Het afscheid).
Samson noemt hem 'Meneer Van Veel-Luizen'.

## Trivia

* Het personage Van Leemhuyzen maakt sinds zijn introductie op het scherm een behoorlijke evolutie mee in vergelijking met de tijd dat hij een onzichtbaar personage was. Waar hij vroeger door de burgemeester werd afgeschilderd als een nogal vervelende, onpersoonlijke bureaucraat, zien we op het scherm een losbol die moeite heeft met regeltjes en regelmatig door de burgemeester op zijn plaats moet worden gewezen, maar ook heel gevoelige kantjes heeft. Naarmate Octaaf steeds minder in beeld kwam, nam Van Leemhuyzen ook de rol van handige klusser en uitvinder over. Hoewel hij in zijn eerste seizoenen ook serieus kon zijn, evolueerde hij in de laatste reeks Zomerpret naar een erg kleuterachtig personage.
* Van 2009 tot 2010 presenteerde Van Leemhuyzen het quizprogramma De Grote Van Leemhuyzen Quiz, waarvan 60 afleveringen werden uitgezonden op Studio 100 TV. Naar aanleiding van dit programma maakte Van Leemhuyzen een eigen liedje met de naam De Leemhouse, een woordspeling op zijn eigen naam en housemuziek.
* In de beginperiode gebruikt hij vaak het stopwoordje Niewaar?!, iets wat later voorbehouden zou worden voor De afgevaardigde van de minister.
* Van Leemhuyzen maakt vaak uitbundige springbewegingen terwijl hij vrolijk aan z'n bretellen trekt.
* Van Leemhuyzen is (bijna) altijd gekleed in een bruine broek een opvallend overhemd met bretels.
* Het eerste stripverhaal met Van Leemhuyzen was Kunst uit het stripboek Het pretpark.

## Externe link

* (en) Eugène Van Leemhuyzen in de Internet Movie Database
# Spoorlijn Caen - Courseulles-sur-Mer

De Spoorlijn Caen - Courseulles-sur-Mer was een Franse spoorlijn van Caen naar Courseulles-sur-Mer. De lijn was 28,3 km lang.

## Geschiedenis

De lijn werd in gedeeltes geopend door Mauger Père et fils, van Caen-Saint-Martin naar Luc-sur Mer op 30 juni 1875, van Luc-sur Mer naar Saint-Aubin-sur-Mer op 8 juli 1876 en van Saint-Aubin-sur-Mer naar Courseulles-sur-Mer op 31 augustus 1876. Het raccordement tussen Caen en Caen-Saint-Martin werd geopend op 12 september 1877, hiermee werd er een verbinding gemaakt met het spoornet van de Compagnie des chemins de fer de l'Ouest.
Tussen Luc-sur-Mer en het eindpunt bij Courseulles-sur-Mer was er een derde rail voor de Chemins de fer du Calvados die gebuikt maakte van een spoorwijdte van 600 mm.

## Aansluitingen

In de volgende plaats was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Caen

    RFN 366 000, spoorlijn tussen Mantes-la-Jolie en Cherbourg
    RFN 380 000, spoorlijn tussen Caen en Dozulé-Putot
    RFN 383 300, raccordement maritime van Caen
    RFN 383 900, bedieningsspoor ZI de Blainville
    RFN 412 000, spoorlijn tussen Caen en Cerisy-Belle-Étoile
    RFN 413 000, spoorlijn tussen Caen en Vire
* http://archeoferroviaire.free.fr/v31/spip.php?article247