OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kerk van San Giorgio Maggiore

San Giorgio Maggiore is een basiliek in Venetië in Italië. Hij is ontworpen door Andrea Palladio en staat op het eiland San Giorgio Maggiore. De kerk is een opvallend element in het panorama vanaf het San Marcoplein.

## Geschiedenis

De eerste aan Sint-Joris gewijde kerk dateert uit de 8-9e eeuw. In 982 werd het hele eiland geschonken aan een benedictijnse monnik, stichter van de San Giorgio-abdij. De huidige kerk werd begonnen in 1566, en was niet helemaal klaar voor de dood van Palladio in 1580. De voorgevel werd door Vincenzo Scamozzi voltooid op basis van de oorspronkelijke plannen tegen 1610. De kerk, sinds 1900 verheven tot basilica minor, is een prima voorbeeld van Palladio's architectonische stijl, en een van de mooiste kerken door hem ontworpen. De klokkentoren uit 1467 stortte in in 1774; de wederopbouw werd voltooid in 1791. De benedictijnen houden nog steeds godsdienstoefeningen in de kerk.

## Exterieur

De voorgevel is helder wit en toont Palladio's oplossing voor het probleem van de aanpassing van het motief van een klassieke tempel aan de vorm van een christelijk kerk. Het heeft een hoog schip en lage zijbeuken. Om hierop harmonieus de klassieke architectuur toe te passen, bedacht Palladio de oplossing van de twee ineengeschoven voorgevels: een breed fronton, rustend op pilasters, dat het schip en de zijbeuken omvatte, met daarboven een smaller fronton op halfzuilen. Deze oplossing is vergelijkbaar wat hij in 1564 had gedaan voor de kerk van San Francesco della Vigna. Aan weerszijden van het centrale portaal bevinden zich standbeelden van Sint-Joris en Sint-Stefanus, aan wie de kerk is gewijd.

## Interieur

Het renaissance-interieur kenmerkt zich door massieve pilasters en onversierde witte muren. Evenals bij de gevel het geval is, wordt ook in het interieur de klassieke traditie omgevormd naar het idee van een kruiskerk. Dit toont de toenemende invloed van de Contra-Reformatie op de renaissance-tendenzen in de kerkarchitectuur. De koepel verdeelt de as van de kerk in twee gelijke delen.
De kerk bevat vele opmerkelijke schilderijen. De belangrijkste zijn: Getroonde Madonna met heiligen door Sebastiano Ricci; het Laatste Avondmaal en Het vallen van het manna door Jacopo Tintoretto (in de pastorie); andere schilderijen door Palma il Giovane, Domenico Tintoretto, Jacopo Bassano. Bijzonder is ook het rijk gesculpteerde koorgestoelte, met 48 reliëfs over het leven van de heilige Benedictus door Albert van den Brulle.

## Externe link

* Kerk van San Giorgio Maggiore
# Bill Johnson (musicalacteur)

Bill Johnson (Baltimore, 22 maart 1915 – Flemingon, 6 maart 1957) was een Amerikaanse acteur en zanger, zowel in het theater als op het grote scherm.

## Biografie

Johnson werd geboren in Baltimore (Maryland) als William Thomas Johnson, zoon van Ed Johnson and Lula Nichols. Hij begon zijn carrière als kindacteur op het toneel. Hij maakte zijn Broadway-debuut op 8-jarige leeftijd in het toneelstuk Shipwrecked uit 1924. Hij keerde in 1926 terug naar Broadway om te spelen in de operette The Vagabond King. Hij werkte als vaudeville-artiest tot begin jaren 30. In 1939 maakte hij zijn filmdebuut in Mr. & Mrs. Jesse Crawford at Home, waar hij de nummers "The Very Thought of You" en "I Love You Truly" zong. Tijdens zijn carrière verscheen hij nog slechts in twee andere films, Keep Your Powder Dry en It's a Pleasure, beide uit 1945.
In 1940 keerde Johnson terug naar Broadway na een afwezigheid van veertien jaar om te schitteren in de musical All in Fun. Hij was een vaste artiest op Broadway in de jaren 40 en 50, met rollen in Banjo Eyes, Yours, A. Lincoln, Something for the Boys, The Day Before Spring en Kismet. In deze periode werd hij in 1945 lid van The Lambs, een theaterorganisatie in New York voor acteurs, componisten en anderen die betrokken zijn bij het theater.
Hij speelde tegenover Ethel Merman in Something for the Boys in 1944. Hij speelde ook naast Patricia Morison in de eerste Britse productie van Cole Porters Kiss Me, Kate in het London Coliseum in 1951. Hij verscheen ook in Annie Get Your Gun. Zijn laatste rol op Broadway was in 1955-1956 in Pipe Dream, waarvoor hij een Tony Award-nominatie kreeg.
Hij verscheen als schipbreukeling in het BBC-radioprogramma Desert Island Discs op 27 juni 1951. Het programma vraagt gasten om acht platen te selecteren die ze mee willen nemen naar een hypothetisch onbewoond eiland. Johnsons sectie bevatte een van zijn eigen opnames van "Where is the Life That Late I Led?" uit Kiss Me, Kate, waarin hij op dat moment speelde.
Johnson stierf in Flemington (New Jersey) aan een hartaanval op 6 maart 1957, slechts zestien dagen voor zijn 41e verjaardag. Hij liet een vrouw, Jet MacDonald, en een 3 maanden oude dochter, Julie, achter.

## Externe link

* (en) Bill Johnson in de AllMusic Database
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bill Johnson (musical theatre actor) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 (en) Bartelt, Chuck (1988). Variety Obituaries/5. Garland, pp. 63. ISBN 978-0-8240-0839-0.
* ↑ (en) The Lambs. The Lambs, Inc.. Gearchiveerd op 31 mei 2022.
* ↑ (en) "Kiss me Kate.", The Australian Women's Weekly, 4 juli 1951.
* ↑ (en) Desert Island Discs – Castaway : Bill Johnson. BBC Online. Geraadpleegd op 13 oktober 2024.
* ↑ (en) William Johnson. Holcombe-Fisher. Geraadpleegd op 13 oktober 2024.
# Frans verbod op gezichtsbedekking

Op 14 september 2010 heeft de Senaat van Frankrijk een wet aangenomen die het verbiedt om in het openbaar kleding te dragen die het gezicht van een persoon zodanig bedekt dat de persoon niet kan worden geïdentificeerd. De wet heeft betrekking op kleding die het gezicht bedekt, dus het omvat boerka's en nikabs, maar niet de chador en de hidjab.
De belangrijkste argumenten voor het verbod zijn dat mensen die dergelijke kleding dragen niet kunnen worden geïdentificeerd door de politie en dat dergelijke sluiers niet verenigbaar zijn met de waarden van Frankrijk als seculiere staat. Daarnaast was er een discussie over vrouwenrechten. President Nicolas Sarkozy zei dat een reden voor het verbod is om vrouwen te beschermen tegen het gedwongen bedekken van hun gezicht.
Tegen het wetsvoorstel dat werd ingediend, werd door sommige vrouwen geprotesteerd als een schending van vrouwenrechten. Maar veel mensen in Frankrijk steunden het wetsvoorstel en het werd aangenomen in de Senaat en de Nationale Vergadering van het Franse Parlement.
# Gebundeld netpluimpje

Het gebundeld netpluimpje (Stemonitis fusca) is een soort slijmzwam. Het saprotroof in groepjes op dood hout, zowel loof- als naaldhout, op stronken, stronken en takken. Het heeft kenmerkende lange bruine sporangia ondersteund op slanke stelen met een totale hoogte van ongeveer 6 tot 20 mm hoog. Het komt voor in loof- en gemengde bossen, meestal in de zomer.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het plasmodium is wit of geel. De sporangia zijn eerst ook wit, maar worden al snel donkerder: roze, rood, donkerbruin en uiteindelijk bijna zwart. Ze staan meestal dicht bij elkaar in grote groepen en vormen kleverige clusters. Een enkele sporangium is een langwerpig cilindertje met afgeronde uiteinden dat staat op een steeltje. De gezamenlijke hoogte is maximaal 2 cm. De steel groeit door in het inwendige van het sporangium en vormt er een kolom die bijna tot aan de top reikt. Bruine vezels van reticulaire trichinella komen uit deze kolom.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn paarsbruin, met een licht papillair of netvormig oppervlak. Ze hebben een grootte van 7,5 tot 9 μm.

## Verspreiding en leefgebied

Het is over de hele wereld verspreid; behalve op Antarctica komt het voor op alle continenten en op veel eilanden.

## Foto's

* Plasmodium
* Elateren
* Vruchtlichamen
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Harissa (saus)

Harissa is een hete rode saus uit Tunesië, vooral in Maghrebijnse landen bekend, gemaakt van onder meer pepers, tomaten, komijn, koriander en knoflook. Ze heeft wat weg van sambal of chilisaus en wordt gebruikt bij de bereiding van sandwiches, soepen, couscous, deegwaren, rijstgerechten en merguez of als dip met wat brood en olijfolie. De saus wordt meestal in een tube of blik verkocht.
Harissa is ontstaan tussen 1535 en 1574 gedurende de Spaanse bezetting van Ottomaans Tunesië. Gedurende deze periode kwam er een grote influx van onder andere pepers in de Maghrebse keuken door de Columbiaanse uitwisseling.
Tunesië is tevens de grootste producent van harissa.
# Groot langdraadwatje

Het groot langdraadwatje (Hemitrichia calyculata) is een slijmzwam uit de familie Trichiidae. Het leeft saprotroof op dood hout in loofbossen.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Sporocarpen

Hemitrichia calyculata vormt gesteelde vruchtlichamen (sporocarpen) die in losse groepen groeien. Hier staan ze op zichzelf staan of zij samengesmolten. Ze bereiken een hoogte van één tot twee millimeter. De sporocarpen zijn bolvormig tot afgeplat in de vorm van een top en geelbruin tot olijfkleurig. Ze worden ongeveer 1 mm breed zijn.

#### Hypothallus

De hypothallus (vliezige basis) is bruin van kleur en grenst onregelmatig aan de voet van de steel.

#### Steel

De steel is donkerbruin en gelijkmatig dik. Het is 1 tot 2 mm lang en 0,1 tot 0,2 mm dik. In het midden bevinden zich sporenachtige cysten, die ongeveer 10 tot 20 µm groot zijn en in doorvallend licht ondoorzichtig roodbruin lijken, soms doorschijnend honingkleurig aan de buitenkant.

#### Peridia

De peridia (schaal) lijkt olijfachtig tot geelachtig in doorvallend licht. Het is dicht bedekt met fijne wratten, waarvan sommige in rijen zijn gerangschikt. Het peridium opent in het bovenste deel tot ongeveer halverwege onregelmatig, terwijl het onderste deel als kelk blijft.

#### Plasmodium

Het plasmodium is geel.

### Microscopische kenmerken

Het capillitium (haarvlecht) is bijzonder elastisch en lijkt lichtbruin in bulk. Het zit vast aan de basis van de beker naar de punt van de steel, maar is verder vrij. Omgekeerd komt het uit de beker in de vorm van een druppel en valt er uiteindelijk af. De vezels zien er bij doorvallend licht licht geelbruin uit en hebben 4 tot 5 matig strak gewikkelde spiraalvormige ribbels met fijne franjes. Ze vormen een grootmazig net met enkele vrije uiteinden, die zijn afgerond. De vezels zijn 7 tot 8 µm dik.
De sporen lijken in bulk geel tot oker, lichtgeel in doorvallend licht. Ze hebben fijne wratten en/of een fijnmazig gaas en hebben een diameter van 7 tot 8 µm.

## Verspreiding

Hemitrichia calyculata komt voor op alle continenten. Het is een soort die vrij algemeen voorkomt in Centraal-Europa, maar hiaten in de verspreiding zijn waarschijnlijk ook te wijten aan verwarring met het doorschijnend langdraadwatje (Hemitrichia clavata).
Deze slijmzwam komt vrij algemeen in Nederland voor. Het is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.

## Verwarrende soorten

Zeer vergelijkbaar is het doorschijnend langdraadwatje (Hemitrichia clavata), waarmee het vaak wordt verwisseld. H. clavata onderscheidt zich door de stelen met een ongelijke dikte, die geleidelijk overgaan in het capillitium dat minder netvormig en meer gematteerd is en geen traanvorm heeft. De sporen zijn wat groter, duidelijker geornamenteerd en omgeven door een brede rand.

## Foto's

* Capillitia (haarvlechten)
* Sporen
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ GBIF.org. Gearchiveerd op 4 oktober 2022.
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 25 december 2022.
# Witte Adelaars

De Witte Adelaars of Beli orlovi (Servisch: Бели орлови), ook bekend als de Wrekers (Servisch: Осветници, Osvetnici), was een Servische paramilitaire groep tussen 1991 en 1995 die in verband stond met de Servische Nationale Vernieuwing (later de Servische Radicale Partij). Het verband wordt echter ontkend door de leider van de Servische Radicale Partij, Vojislav Šešelj. De Witte Adelaars vochten in de Kroatische Onafhankelijkheidsoorlog en de Bosnische Oorlog en ze waren verantwoordelijk voor een aantal gruwelijkheden tijdens deze oorlogen, waaronder het Bloedbad van Voćin.
De naam witte adelaars verwijst naar het nationale symbool van Servië, de tweehoofdige witte adelaar onder een kroon. De naam komt voort uit de anti-communistische organisatie die gevormd werd tijdens de Tweede Wereldoorlog en guerrilla-acties bleef uitvoeren tegen de regering van Tito toen de oorlog was afgelopen.
Deze nieuwe Witte Adelaars werden gevormd rond 1991/92 door Dragoslav Bokan en Mirko Jović. Šešelj gaf aan dat de groep door Jović was gestart en dat Jović de controle erover verloor.
Sloveense Oorlog (1991) · Kroatische Oorlog (1991-95) · Bosnische Burgeroorlog (1992-95) · Kroatisch-Bosniakse Oorlog (1992-94) · Kosovo-oorlog (1998-99) · Operatie Allied Force (1999) · Conflict in de Preševo-vallei (2001) · Macedonisch conflict (2001)
* 1 2 (en) BBC (27 november 2006) "Profiel: Vojislav Seselj"
* 1 2 (en) Beverly, Allen (1996) Rape Warfare: The Hidden Genocide in Bosnia-Herzegovina and Croatia, University of Minnesota Press, Minneapolis, MN, pp. 154-155, ISBN 0816628181
* ↑ (en) Verenigde Naties (23 augustus 2005) Getuigenis van Vojislav Šešelj, pag. 43081, regels 16-18
* ↑ (en) Blaskovich, Jerry (1 november 2002) "The Ghastly Slaughter of Vocin Revisited:Lest We Forget", Croatian History
* ↑ (en) Glenny, Misha (1992) The Fall of Yugoslavia: The Third Balkan War, Penguin, Londen, pag. 39, ISBN 0-14-017288-2
* ↑ (en) Tanner, Marcus (1997) Croatia: a nation forged in war, Yale University Press, New Haven, CT, pag. 245, ISBN 0-300-07668-1
* ↑ (en) Joegoslavië-tribunaal (31 mei 2002) zaak nr. IT-02-54-T
* ↑ (en) Joegoslavië-tribunaal (24 augustus 2005) Getuigenis van Vojislav Šešelj, p. 43128, regels 6-8]
# Ceratobium

Ceratobium is een geslacht van twaalf soorten orchideeën uit de onderfamilie Epidendroideae. Het geslacht is afgesplitst van Dendrobium.
Het zijn kleine tot grote epifytische orchideeën van vochtige regenwouden in Zuidoost-Azië en Australazië. De planten worden gekenmerkt door een bloemtros met een tiental, grote, kleurige en opvallend gevormde bloemen.

## Naamgeving en etymologie

* Synoniem: Dendrobium Sw. (1799)
* Engels: Antelope Orchids, Horned Orchids
De botanische naam Ceratobium is een samenstelling van Oudgrieks κέρας, keras' (hoorn) en βίος, bios (leven), wat waarschijnlijk slaat op de vorm van de bloem.

## Kenmerken

Ceratobium-soorten zijn kleine tot grote epifytische of lithofytische orchideeën met een sympodiale groei, gegroepeerde, rechtopstaande, cilindrische of spoelvormige, aan de basis of in het midden gezwollen pseudobulben, met talrijke leerachtige, glanzende, lancetvormige tot ovale bladeren en een zijstandige, lange, staande of hangende tros met enkele tot een tiental grote, kleurige en opvallend gevormde, welriekende en langlevende bloemen, waarvan de laterale kroonbladen wat aan de hoorns van antilopen doen denken.

## Habitat en verspreiding

Ceratobium-soorten groeien op hoge bomen en kliffen in kustwouden, mangrovebossen en laaglandregenwouden. Ze komen voornamelijk voor in Nieuw-Guinea, Queensland (Noord-Australië) en de nabijgelegen eilanden, Maleisië, de Molukken, Sulawesi en Celebes.

## Taxonomie

Ceratobium is oorspronkelijk als geslacht beschreven door Lindley. Clements en Jones hebben het geslacht opnieuw erkend. Het omvat voornamelijk soorten die voorheen werden ingedeeld bij de sectie Spatulata van het geslacht Dendrobium.
Het geslacht telt twaalf soorten. De typesoort is Ceratobium antennatum.

### Soortenlijst

* Ceratobium antennatum (Lindl.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium bicaudatum (Reinw. ex Lindl.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium brevimentum M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium dalbertisii (Rchb.f.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium devosianum (J.J.Sm.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium laxiflorum (J.J.Sm.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium leporinum (J.J.Sm.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium minax (Rchb.f.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium stratiotes (Rchb.f.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium strebloceras (Rchb.f.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium strepsiceros (J.J.Sm.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
* Ceratobium taurulinum (J.J.Sm.) M.A.Clem. & D.L.Jones (2002)
# Karin de Lange

Catharina Lucia Maria (Karin) de Lange (Arnhem, 15 januari 1964) is een Nederlandse voormalige sprintster, die gespecialiseerd was in de 200 m. Ze werd Nederlands kampioene in deze discipline en nam ook eenmaal deel aan de Olympische Spelen.

## Loopbaan

In 1992 beleefde Karin de Lange het beste jaar van haar atletiekcarrière. Ze verbeterde al haar persoonlijke records, veroverde de nationale titel op de 200 m in 23,62, werd op de 100 m in 11,79 s tweede achter Nelli Cooman en plaatste zich voor de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona. Daar vertegenwoordigde ze Nederland op zowel de 200 m als de 4 x 100 m estafette. Op de 200 m kwam ze met een tijd van 23,53 door de kwalificatieronde. In de kwartfinale sneuvelde ze met een zesde plaats, ondanks een persoonlijk record van 23,41. Op het estafettenummer was ze de derde loopster en werd ze met haar teamgenotes Karen van der Kooij, Jacqueline Poelman en Petra Huybrechtse in de voorrondes uitgeschakeld met een tijd van 43,91.
De Lange, van beroep lerares in het basisonderwijs, was lid van atletiekvereniging CIKO '66.

## Nederlandse kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 200 m | 1992 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 11,56 s | 24 mei 1992 | Vught |
| 200 m | 23,41 s | 3 augustus 1992 | Barcelona |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 50 m | 6,48 | 17 maart 1991 | Den Haag |
| 60 m | 7,44 s | 15 februari 1992 | Den Haag |
| 200 m | 23,75 | 1 maart 1992 | Genua |

## Prestatieontwikkeling

| Jaar | 200 m (sec) |
| 1989 | 24,79 |
| 1990 | 24,54 |
| 1991 | 23,90 |
| 1992 | 23,41 |
| 1993 | 23,92 |
| 1994 | 24,00 (ind.) |
| 1995 | 24,28 |
| 1996 | 24,80 |
| 1997 | 24,92 |
| 1998 | 25,40 |
* Brink, C. van den (1992) Kleine ploeg van hoge kwaliteit Atletiekwereld nr. 10/11: KNAU
* Heere, A. en Kappenburg, B. (2000) 1870 – 2000, 130 jaar atletiek in Nederland Groenevelt b.v. ISBN 90 90 12867 0
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
* Werkgroep Statistiek KNAU (1990 t/m 1992) Statistische jaarboeken 89 t/m 91 KNAU
* Dries, H. (2015) Historie van de Nederlandse INDOORrecords van 1970 tot en met maart 2015 Atletiekunie
Externe links
* (en) Profiel van Karin de Lange op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Jaarranglijsten 200 m vrouwen
# Dempsey Hendrickx

Dempsey Hendrickx (Ekeren, 22 juli 1987) is een Belgisch mediafiguur, entertainer, auteur en acteur.

## Biografie

Hendrickx studeerde aan de Artesis Hogeschool Antwerpen. Al vanaf zeer jonge leeftijd stond hij op de planken in verschillende amateur-toneelstukken. Hij verloor zijn hart reeds snel aan de humor en het improvisatietheater. Hendrickx maakt vast deel uit van het improvisatietheater De Kevins. Bij het grote publiek werd Hendrickx bekend als een van de hoofdrolspelers in het kinderprogramma Helden. Op het grote doek was hij ook te zien in de verschillende Helden-films.
In 2019 presenteerde Hendrickx de vaste rubriek Pagina niet gevonden in het Vlaamse televisieprogramma Iedereen beroemd. Ook in 2019 kroop Hendrickx in de huid van Vince Willems in de populaire VTM-reeks Echte Verhalen: De Buurtpolitie.
In 2020 raakte bekend dat Dempsey Hendrickx zijn come-back zal maken in het succes-programma Helden. Ook kroop hij dat jaar in de rol van Roel in de VTM GO serie Instafamous.
Hendrickx schreef in 2021 zijn eerst boek op: "Woordwoeler" (Pelckmans, 2021). Eind 2023 bracht hij opnieuw een boek uit, het kinderboek "Vuilwassenen: het geheim van de Witwaswezens" (Pelckmans, 2023).

## Televisie

* Helden (2012-heden)
* Helden van de race (2016)
* Iedereen Beroemd (2019-2020) - als zichzelf
* Echte Verhalen: De Buurtpolitie. (2019-2020) - als Vince Willems
* Instafamous (2020) - als Roel
* Storm Lara (2021) - Agent Politie Brussel (Aflevering 4)
* Echte Verhalen: De Buurtpolitie VIPS (2022) - als Vince Willems

## Film

* Helden van de Zee (2016) - als zichzelf
* Helden Boven Alles (2017) - als zichzelf
* De Buurtpolitie: De Perfecte Overval (2022) - als Vince Willemens

## Theater

* Verse Onzinsels bij de Belgische Improvisatie Liga

## Prijzen

* Gouden K voor Ketnet-programma van het jaar 2014 met Helden op Het gala van de gouden K's 2014.
* Ensor Beste Jeugdfilm voor Helden van de Zee tijdens de Ensors 2016.
* Gouden K voor Film van het jaar 2016 met Helden van de zee op Het gala van de gouden K's 2016.
* ↑ Verse Onzinsels. Belgische Improvisatie Liga. Geraadpleegd op 22 november 2024.
* MusicBrainz: 22a80621-1221-4aa1-9c9a-8e8d52f7dda8
# Brookport

Brookport is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Massac County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1054. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1040, een daling van 14 (-1,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 12 km rond Brookport.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Brookport op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)