OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Naturalisatiedag

Naturalisatiedag wordt jaarlijks in Nederland op Koninkrijksdag (15 december) gehouden. Er vinden naturalisatieceremonies plaats. Daarnaast kunnen ook mensen worden uitgenodigd die in de loop van het jaar een naturalisatieceremonie hebben gehad (gemeenten worden sinds 1 oktober 2006 geacht om minstens één keer per zes weken aan naturalisanten ceremonieel het betreffende naturalisatiebesluit te overhandigen).
Sinds 2006 is er een wettelijke verplichting voor gemeenten om jaarlijks deze dag te organiseren.
Op 24 juni 2005 besloot de ministerraad dat deze dag zal worden ingevoerd. Naturalisatiedag moet een feestdag voor nieuwe Nederlanders worden, zo vond de regering. Tot dan toe werd het naturalisatiebesluit per post toegestuurd. De bedoeling is dat gemeenten op naturalisatiedag tijdens een feestelijke ceremonie het betreffende naturalisatiebesluit overhandigen aan nieuwe burgers. Als bekroning van het integratieproces wordt op de dag benadrukt dat naturalisatie niet vrijblijvend is en wordt stilgestaan bij de rechten en plichten die bij het Nederlanderschap horen.

## Geschiedenis

De eerste Naturalisatiedag was op 24 augustus 2006 (op 24 augustus 1815 werd de eerste grondwet in het Koninkrijk der Nederlanden ingevoerd). Er was toen nog geen voor de betrokkene verplichte naturalisatieceremonie, die geldt sinds 1 oktober 2006. In 2007 werden alle gemeenten verplicht om de Naturalisatiedag op 24 augustus te organiseren; omdat deze datum echter midden in de vakantieperiode viel werd in 2008 besloten om de Naturalisatiedag voortaan op 15 december te vieren, de dag waarop ook de Koninkrijksdag valt. Valt 15 december op een zondag, dan is de naturalisatie op 16 december.

## Internationaal

Ook in andere landen wordt aan naturalisatie een ceremonie en/of een eed gekoppeld. In de Verenigde Staten vindt de ceremonie plaats tijdens Citizenship Day die valt op 17 september, de datum waarop in 1787 de eerste grondwet van dat land werd getekend.

## Verwante onderwerpen

* Nederlandse (inter)nationale themadagen en -weken
* Feest- en gedenkdagen
* Evenement
# Kranssteen (dolmen)

Een kranssteen is onderdeel van een hunebed of dolmen.
De kransstenen werden geplaatst rond het hunebed. De krans van stenen is geplaatst aan de voet van de aarden dekheuvel.
In Nederland zijn nog 13 hunebedden waar een of meerdere kransstenen aanwezig zijn, bijvoorbeeld:
* D14
* D15
* D17
* D20
* D26
* D45
* D49
* D50
* D53
Rond het Großsteingrab in der Kunkenvenne zijn twee kransen aanwezig, waarvan de stenen van de buitenste krans duidelijk groter zijn dan de stenen van de binnenste krans.
* Er zijn nog enkele kransstenen aanwezig bij D14
* Zicht op kransstenen van hunebed D17 langs bosrand
* De kransstenen zijn zichtbaar rondom de dekheuvel bij Großsteingrab Katelbogen, 1837
* Van Giffen vond meerdere kransstenen onder de grond en stelde deze weer overeind bij D50
* De kransstenen zijn duidelijk zichtbaar in dit model van Großsteingrab Langholz
* Twee kransen rond het Großsteingrab in der Kunkenvenne
# Netotsjka Nezvanova

Njetotsjka Nezwanowa (Russisch: Неточка Незванова) is de derde roman van de Russische schrijver Fjodor Dostojevski uit 1849. Het verhaal wordt verteld door de hoofdpersoon zelf, maar deze roman is nooit afgemaakt. Waarschijnlijk kwam de deportatie van de schrijver naar Siberië tussenbeide.

## Inhoud

Njetotsjka Nezwanowa vertelt het verhaal van haar leven dat in haar herinneringen pas begint als ze negen jaar is. Ze beschrijft het overlijden van haar moeder en haar drankverslaafde stiefvader Jefimow binnen twee dagen na elkaar. Deze Jegor Jefimow is een getalenteerd violist, die zijn leven verprutst heeft en volledig op de zak van Njetotsjka's moeder leeft. Na de dood van haar ouders wordt ze opgenomen door een Prins en zijn vrouw, nadat ze voor zijn deur was flauwgevallen.
Ze sluit vriendschap met Katja, de dochter des huizes. Hun relatie krijgt op den duur hysterische trekken en voordat de relatie uit de hand loopt, vertrekt de familie van Sint-Petersburg naar Moskou. Het jongste kind, zoontje Sasja, is daar ernstig ziek geworden. Op tweejarige leeftijd is hij al eens uit de rivier gered door de huisbuldog Falstaff.
De moeder van Katja heeft een zes jaar oudere dochter uit een eerder huwelijk, Alexandra Michailowna. Njetotsjka wordt bij haar en haar man in Sint-Petersburg opgenomen. Het echtpaar heeft twee kleine kindjes, maar het weesmeisje hoopt dat ze in haar nieuwe huis in Michailowna een moeder, dochter en een vriendin vindt. Ook deze relatie ontwikkelt zich stormachtig en de twee jonge vrouwen kunnen steeds minder zonder elkaar. De echtgenoot Pjotr Alexandrowitsj ziet de relatie met cynische ogen aan. Op een dag vindt Njetotsjka in een boek in de bibliotheek een oude compromitterende brief aan Michailowna. De brief gaat steeds meer in het hoofd van het weesmeisje spoken totdat op een kwade dag Pjotr haar met de brief betrapt.
Laatstgenoemde denkt na vluchtige lezing dat Njetotsjka een minnaar heeft. Er komt een dramatische driehoekconfrontatie tot stand tussen de beide echtelieden en Njetotsjka, met als inzet de waarheid over de brief. De lezer weet inmiddels meer dan de beide echtgenoten. Pjotr wil het weeskind buiten zijn deur zetten. Maar op het hoogtepunt van het conflict is de roman afgelopen. De lezer kan slechts speculeren over de verdere voortgang.
# Russisch curlingteam (gemengd)

Het Russisch curlingteam vertegenwoordigt Rusland in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

Rusland nam voor het eerst deel aan een internationaal toernooi voor gemengde landenteams tijdens de openingseditie van het Europees kampioenschap in het Andorrese Canillo. Rusland was op elke editie aanwezig. Het haalde eenmaal een bronzen medaille, in 2006.
Na de tiende editie van het EK werd beslist het toernooi te laten uitdoven en te vervangen door een nieuw gecreëerd wereldkampioenschap voor gemengde landenteams. De eerste editie vond in 2015 plaats in het Zwitserse Bern. Rusland haalde de play-offs, maar verloor de halve finale van Zweden met 5-6. In de strijd om het brons verloor het Russische team met 4-5 van China. Rusland werd wereldkampioen met het gemengd landenteam onder leiding van Aleksandr Kroesjelnitski in 2016. In de finale werd Zweden verslagen met 5-4. In 2018 haalde Rusland nogmaals het podium, een derde plaats.

## Rusland op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2015 | 4 | Aleksej Tseloesov | 11 | 8 | 3 | 64 | 46 |
| 2016 | 1 | Aleksandr Kroesjelnitski | 10 | 10 | 0 | 74 | 29 |
| 2017 | 5 | Aleksej Stukalski | 8 | 7 | 1 | 50 | 30 |
| 2018 | 3 | Aleksandr Jeremin | 11 | 9 | 2 | 82 | 39 |
| 2019 | 9 | Aleksandr Jeremin | 8 | 7 | 1 | 63 | 29 |
| 2022 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2023 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2024 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |

## Rusland op het Europees kampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2005 | 6 | Aleksandr Kirikov | 6 | 4 | 2 | 41 | 25 |
| 2006 | 3 | Aleksandr Kirikov | 11 | 9 | 2 | 64 | 26 |
| 2007 | 5 | Aleksandr Kirikov | 6 | 5 | 1 | 52 | 21 |
| 2008 | 4 | Aleksandr Kirikov | 9 | 7 | 2 | 73 | 33 |
| 2009 | 5 | Jana Nekrasova | 8 | 6 | 2 | ? | ? |
| 2010 | 5 | Olga Jarkova | 8 | 5 | 3 | ? | ? |
| 2011 | 11 | Aleksandr Kirikov | 8 | 4 | 4 | 56 | 37 |
| 2012 | 16 | Roman Koetoezov | 7 | 3 | 4 | 41 | 30 |
| 2013 | 14 | Roman Koetoezov | 7 | 3 | 4 | 31 | 30 |
| 2014 | 7 | Aleksej Tseloesov | 8 | 5 | 3 | 56 | 37 |

## Externe link

World Curling Federation
* ↑ Sportuitslagen.org 2017
* ↑ Sportuitslagen.org 2018
* ↑ ecf-web.org/emcc 2005
Andorra · Australië · België · Brazilië · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Rusland · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Aphyllorchis

Aphyllorchis is een geslacht van terrestrische orchideeën uit India, Zuidoost-Azië en Australië.
Het zijn bladgroenloze epiparasieten die voornamelijk in het regenwoud voorkomen.

## Naamgeving en etymologie

De botanische naam Aphyllorchis is een samenstelling van Oudgrieks ἄφυλλος, aphullos (bladloos) en ὄρχις, orchis (teelbal, maar ook orchidee).

## Kenmerken

Aphyllorchis-soorten zijn kleine, bleke, terrestrische orchideeën. Ze bevatten geen bladgroen (achlorofyl) en zijn dus epiparasieten. De bloemstengel bezit geen groene bladeren, enkel kleurloze schutbladen. De wortels zijn verdikt en niet vertakt.
De bloemen zijn geresupineerd, komen zelden volledig open en hebben een witte tot fletsgele kleur. Het bovenste kelkblad (sepaal) is breder, de andere kelkbladen en de kroonbladeren (petalen) zijn ongeveer gelijk van vorm. De lip is meestal in twee gedeeld, met een korte hypochiel en een drievoudig gelobde epichiel die beweeglijk verbonden zijn. Het gynostemium is dun, gebogen en onduidelijk gevleugeld.

## Habitat

Aphyllorchis-soorten komen voor op humusrijke bodems in laaggelegen, vochtige en schaduwrijke bossen, vooral in regenwouden.

## Voorkomen

Aphyllorchis komt voor in India, China, Zuidoost-Azië en Australië.

## Verwantschap en soorten

Aphyllorchis is ondergebracht in de onderfamilie Epidendroideae, tribus Neottieae, samen met de meer bekende en ook in Europa voorkomende geslachten Epipactis (wespenorchissen), Cephalanthera (bosvogeltjes), Neottia en Limodorum.
Het geslacht telt 22 soorten.
* Aphyllorchis acuminata J.J.Sm. (1928)
* Aphyllorchis alpina King & Pantl. (1898)
* Aphyllorchis angustipetala J.J.Sm. (1928)
* Aphyllorchis annamensis Aver. (1996)
* Aphyllorchis anomala Dockrill (1965)
* Aphyllorchis caudata Rolfe ex Downie (1925)
* Aphyllorchis elata Schltr. (1911)
* Aphyllorchis evrardii Gagnep. (1931)
* Aphyllorchis exilis Schltr. (1921)
* Aphyllorchis gollanii Duthie (1902)
* Aphyllorchis gracilis Schltr. (1911)
* Aphyllorchis halconensis Ames (1923)
* Aphyllorchis kemulensis J.J.Sm. (1931)
* Aphyllorchis montana Rchb.f. (1876)
* Aphyllorchis pallida Blume (1825)
* Aphyllorchis queenslandica Dockrill (1965)
* Aphyllorchis siantanensis J.J.Sm. (1932)
* Aphyllorchis simplex Tang & F.T.Wang (1951)
* Aphyllorchis spiculaea Rchb.f. (1876)
* Aphyllorchis striata (Ridl.) Ridl. (1907)
* Aphyllorchis sumatrana J.J.Sm. (1922)
* Aphyllorchis torricellensis Schltr. (1911)

## Externe link

* Australian orchid genera
Subtribus Limodorinae
Geslachten: Aphyllorchis · Bosvogeltje (Cephalanthera) · Wespenorchis (Epipactis) · Limodorum Subtribus Listerinae
Geslachten: Neottia · (Keverorchis (Listera)) Subtribus: Onbepaald
Geslacht: Palmorchis
# Election Day

Election Day (Nederlands: Verkiezingsdag) is in de Verenigde Staten de dag waarop federale verkiezingen worden gehouden (in gevallen waar ook eerder gestemd kan worden is een nauwkeuriger formulering 'de laatste dag waarop gestemd kan worden'; bij stemmen per post kan het gaan om de datering van het poststempel of de datum van aankomst van de post). In de jaren die door 4 deelbaar zijn (zoals 2024) worden presidentsverkiezingen gehouden. In veel staten zijn op dezelfde dag in de even jaren verkiezingen voor het Amerikaanse Congres. De meeste van de 435 zetels in het Huis van Afgevaardigden en van een derde van de 100 senatoren worden dan verkozen (de rest in de oneven jaren). Over het algemeen worden op die dag ook lokale verkiezingen gehouden. Election Day valt elk jaar op de eerste dinsdag na de eerste maandag in november, dus op de dinsdag in de periode van 2 tot en met 8 november.
In een aantal staten is Election Day een officiële vrije dag en er gaan stemmen op om dit op nationaal niveau in te voeren. In verscheidene staten, bijvoorbeeld in Indiana, South Carolina en Utah, zijn er wetten die de verkoop van alcoholische dranken op Election Day verbieden.
Het Congres nam in 1854 de wet aan waarbij Election Day een feit werd.
# Neottia

Neottia is een geslacht van orchideeën. De soorten komen vooral voor in de gematigde streken van zowel het noordelijk- als het zuidelijk halfrond. Drie soorten zijn ook in België en Nederland te vinden.
De voorheen in het geslacht keverorchis (Listera) geplaatste soorten worden nu in Neottia ondergebracht.

## Naamgeving en etymologie

Synoniemen:
* Nidus Riv. (1764)
* Nidus-avis Ortega (1773)
* Cardiophyllum Ehrh. (1789)
* Diphryllum Raf. (1808)
* Listera R.Br. (1813), nom. cons.
* Neottidium Schltdl. (1823)
* Distomaea Spenn. (1825)
* Pollinirhiza Dulac (1867)
* Bifolium Nieuwl. (1913), nom. illeg.
* Holopogon Kom. & Nevski (1935)
* Archineottia S.C.Chen (1979)
* Diplandrorchis S.C.Chen (1979)
De botanische naam Neottia is afkomstig van het Oudgriekse νεοττια (neottia; nest met jongen, maar door Guettard, de auteur van de naam, aangeduid als "nid d'oiseau" = vogelnest), en slaat op het wortelstelsel, dat op een vogelnest lijkt. De naam is niet door Guettard zelf bedacht; hij verwees naar een artikel van Linnaeus, uit 1740, gepubliceerd in 1744, waarin die de naam ook al noemt. Linnaeus op zijn beurt verwees naar Stirpium historiae pemptades sex van Rembert Dodoens, oorspronkelijk uitgegeven in 1583, maar Linnaeus verwees naar de herdruk uit 1616, waar de etymologie van de naam op pagina 554 wordt gegeven.

## Kenmerken

Neottia-soorten zijn terrestrische, overblijvende planten (geofyten) met een sterk vertakte tot nestvormige wortelstok.
Het zijn overwegend kleine en onopvallende planten. Een aantal soorten zijn epiparasieten en hebben zelf geen bladgroen.
De bloemdekbladen van de buitenste en binnenste krans zijn gelijk en vormen een helm. De lip is lang en tongvormig, aan de top in twee gedeeld met in het midden een groef die nectar bevat. Er is geen spoor. Het gynostemium is kort; het rostellum produceert bij aanraking een kleverige stof waarmee de pollinia aan de kop van de indringer worden vastgehecht.

### Bloemdiagram
## Habitat

Op allerlei gronden en vele biotopen: loof- en naaldbossen, struwelen, vochtige of droge weilanden, kalkgraslanden, parken, tuinen, bermen, van diepe schaduw tot in volle zon.

## Voorkomen

Gematigde en subarctische streken van het noordelijk- en het zuidelijk halfrond: Europa, Zuidwest-Azië, de Himalaya, Noord-Amerika en Alaska.

## Verwantschap en soorten

De soorten van het nauw verwante vroegere geslacht keverorchis (Listera) zijn na moleculair onderzoek bij Neottia gevoegd. Daardoor is het geslacht van een twintigtal soorten gegroeid tot vijftig.
In Europa komen drie soorten voor, die ook in België en Nederland te vinden zijn.
* Vogelnestje (Neottia nidus-avis) (L.) Rich. (1817) (Eurazië)
* Grote keverorchis (Neottia ovata) (L.) Bluff & Fingerhut (1753) (Eurazië, Noord-Amerika)
* Kleine keverorchis (Neottia cordata) (L.) Rich. (1753) (Eurazië, Noord-Amerika)
* vogelnestje (N. nidus-avis)
* grote keverorchis (N. ovata)
* kleine keverorchis (N. cordata)

## Literatuur

* Delforge, P. (1994). Guide des orchidées d'Europe, d'Afrique du Nord et du Proche-Orient, Delachaux et Niestlé, ISBN 2-603-01323-8
# Platydoris argo

Platydoris argo is een slakkensoort uit de familie Discodorididae. De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1767 door Carl Linnaeus.
# Phalium glaucum

Phalium glaucum is een slakkensoort uit de familie Cassidae. De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Flustra

Flustra is een geslacht van mosdiertjes uit de familie Flustridae. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1761 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Flustra anguloavicularis Kluge, 1961
* Flustra digitata Packard, 1867
* Flustra foliacea (Linnaeus, 1758) = Breedbladig mosdiertje
* Flustra italica Spallanzani, 1801
* Flustra nordenskjoldi Kluge, 1929
* Flustra pedunculata (Busk, 1884)
* Flustra separata Waters, 1888
* Flustra bombycina Ellis & Solander, 1786 (taxon inquirendum, niet herkenbaar)
* Flustra ceranoides Lamouroux, 1816 (taxon inquirendum)
* Flustra ramosa (Jullien, 1888) (taxon inquirendum)
* ↑ Bock, P.; Gordon, D. (2020). World List of Bryozoa. Flustra Linnaeus, 1761. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Linnaeus, C. (1761). Fauna Suecica sistens Animalia Sueciae Regni: Distributa per Classes, Ordines, Genera, Species, cum Differentiis Specierum, Synonymis Auctorum, Nominibus Incolarum, Locis Natalium, Descriptionibus insectorum. Editio altera, auctior. Stockholmiae, Stockhom, Sweden. 48:1-578
# Baardmossel

De baardmossel (Modiolus barbatus) is een tweekleppigensoort uit de familie Mytilidae. De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.

## Beschrijving

De baardmossel kan tot 60 mm lang worden, hoewel individuen meestal kleiner zijn. De schelp heeft een langwerpige ovale vorm met de scharnierlijn in een steile hoek met de prominente, afgeronde umbo's. De beaks zijn niet helemaal aan het voorste uiteinde van de schaal. Het buitenoppervlak van de schaal is geelachtig wit, lichtgeel of roodbruin van kleur. Over de achterste helft van de schelp draagt het periostracum lange, platte borstelharen, elk met een duidelijk gekartelde rand. Het binnenoppervlak van de schelp is glanzend en lichtblauw van kleur.

## Verspreiding

Deze mosselsoort komt voor van de Middellandse Zee tot de Zwarte Zee en langs de Atlantische kust van Marokko. Wordt niet alleen in grote aantallen waargenomen aan de zuid- en westkust van Groot-Brittannië en Ierland, maar ook gevonden op locaties ten oosten van de Shetlandeilanden, in de Noordzee (hoewel zelden in het Nederlandse deel), aan de noordoostkust van Engeland, de oostkust van Ierland en in de Ierse Zee. Het leeft in grote gemeenschappen op rotsen en stenen in de mariene kustomgevingen op een diepte van 5 tot 110 meter.
* ↑ Gofas, S. (2012). Modiolus barbatus (Linnaeus, 1758). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Soortenbeschrijving van baardmossel, Stichting ANEMOON. Gearchiveerd op 29 januari 2023.
Modiolus: adriaticus · barbatus · modiolus · Musculus: costulatus · discors · niger · subpictus
Mytilaster: lineatus · minimus · Mytilus: †antiquorum · edulis · galloprovincialis · trossulus
Overig: †Arcoperna sericea · Crenella decussata · Dacrydium · Modiolula phaseolina · Perna woodi · †Rhomboidella prideauxi
# Dikkertje Dap

Dikkertje Dap is een kinderversje van Annie M.G. Schmidt uit 1950. Het verscheen voor het eerst op 3 juni 1950 op de kinderpagina van Het Parool, samen met een tekening van Wim Bijmoer. Later dat jaar zou Dikkertje Dap worden opgenomen in de bundel Het Fluitketeltje en andere versjes (1950). Het gedicht zou het beroemdste en populairste kindergedicht van Annie M.G.Schmidt worden. Midden jaren vijftig werd het op muziek gezet door Paul Christiaan van Westering.

## Het gedicht

Het gedicht gaat over een klein jongetje, Dikkertje Dap, dat 's morgens vroeg om kwart over zeven naar Artis gaat met een lange trap om zo met de giraf te praten. Eerst geeft hij het dier een klontje. Dan vertelt Dikkertje het dier over alles wat hij gekregen heeft (rode laarsjes voor de regen) en wat hij al kan (de eerste drie letters van het alfabet spellen en bijna rekenen en mooie poppetjes tekenen). Het dier staat versteld van Dikkertje Daps nieuwtjes. Dan vraagt het jongetje aan het dier of hij even stiekem van zijn nek af mag glijden, maar voegt eraan toe: “Denk je dat de grond van Artis als ik neerkom heel erg hard is?” De giraf staat dit toe, maar gaat niet in op de tweede vraag. Het jongetje glijdt van het dier af en belandt dan met een smak op de grond. “Boemmm Aaauwww!!!!” Tot slot bedankt Dikkertje Dap het dier en zegt dat hij morgen terug zal komen, met de trap.
# Spoorlijn Lutzelbourg - Drulingen

De Spoorlijn Lutzelbourg - Drulingen was een Franse spoorlijn van Lutzelbourg naar Drulingen. De lijn was 20,0 km lang en heeft als lijnnummer 157 000.

## Geschiedenis

Het gedeelte tussen Lutzelbourg en Maisons-Rouges werd geopend op 1 september 1883 door de Rappoltsweiler Straßenbahn. Het trajectdeel tussen Maisons-Rouges en Drulingen werd op 1 oktober 1903 geopend door de Reichseisenbahnen in Elsaß-Lothringen. In 1913 werd de lijn nogmaals verlengd tot het nieuwe station van Drulingen. Het oude station werd hernoemd naar Drulingen-Est.
Personenvervoer op het gedeelte tussen Maisons-Rouges en Drulingen heeft plaatsgevonden tot 3 oktober 1945. Op het traject tussen Lutzelbourg en Maisons-Rouges werd het personenvervoer gestaakt op 1 oktober 1949. Voor het vervoer van goederen bleef de lijn niet veel langer in gebruik. Tussen Maisons-Rouges en Drulingen tot 1 maart 1951 en tussen Lutzelbourg en Maisons-Rouges tot 1 september 1953. In 1956 is de lijn volledig opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Lutzelbourg

    RFN 070 000, spoorlijn tussen Noisy-le-Sec en Strasbourg-Ville

### Maisons-Rouges

    RFN 158 000, spoorlijn tussen Maisons-Rouges en Phalsbourg

### Drulingen

    RFN 167 000, spoorlijn tussen Réding en Diemeringen

## Galerij

* Station Phalsbourg
* Straatnaambord in Lutzelbourg
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Lutzelbourg_-_Drulingen
# Kasteel Houska

Kasteel Houska (Tsjechisch: Hrad Houska en Duits: Hauska) is een vroeggotisch kasteel in de buurt van Blatce, ongeveer 47 km ten noorden van Praag in de Tsjechische Republiek. Het is een van de best bewaarde kastelen uit die periode. Bemerkenswaardige onderdelen zijn de overwegend gotische kapel, de groene kamer met laat-gotische schilderingen en de ridderzaal.

## Geschiedenis

Het kasteel werd gebouwd in de eerste helft van de dertiende eeuw, waarschijnlijk in opdracht van Ottokar II van Bohemen, gedurende zijn regering (1253-1278) om te dienen als administratiecentrum van waaruit de uitgebreide koninklijke landgoederen konden worden beheerd. Later ging het over in handen van de aristocratie, waarbij het veelvuldig van hand naar hand ging. In de periode 1584-1590 werd het kasteel aangepast naar renaissance-maatstaven, waarbij geen van de versterkte aanblikken verloren ging. In de achttiende eeuw deed het dienst als edelmanswoning, en raakte vervolgens in verval, waarna het in 1823 gerestaureerd werd. In 1897 werd het gekocht door prinses Hohenlohe, en in 1924, ten tijde van de Eerste Tsjecho-Slowaakse Republiek, werd het gekocht door de president van Škoda, Josef Šimonek.

## Folklore

Kasteel Houska, en met name de kapel, is gebouwd boven een groot gat in de grond, dat een van de poorten van de Hel zou zijn, en dat zo diep is dat niemand de bodem kan zien. Half-dierlijke/half-menselijke wezens zouden eruit kruipen, en duistere gevleugelde figuren zouden eruit vliegen.
Volgens de legendes werd kasteel Houska gebouwd zonder fortificaties naar buiten toe, zonder water en zonder keuken. Er waren geen belangrijke wegen, rivieren of bergpassen in de buurt die beschermd moesten worden, en geen bewoners toen het kasteel klaar was. Het kasteel zou niet als residentie of toevluchtsoord gebouwd zijn, maar enkel om het gat dat een poort naar de hel zou zijn af te dichten, en de demonen op te sluiten. De legende wil dat toen de constructie van het kasteel begon, ter dood veroordeelde gevangenen gratie zouden krijgen als ze zich aan een touw in het gat lieten zakken, en zouden melden wat ze zagen. Toen de eerste naar beneden gelaten werd, begon deze na een paar seconden te schreeuwen, en toen hij weer opgehaald werd zag hij eruit alsof hij dertig jaar ouder geworden was. Zijn huid was verrimpeld en zijn haar was volledig wit geworden.