OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lagrein

Lagrein is een rode inheemse druivensoort afkomstig uit Zuid-Tirol, Italië. De druif wordt gebruikt voor de productie van rode wijnen en roséwijnen (ook wel Kretzer genoemd). Lagrein is een iconische druivensoort die zijn wortels diep in de Zuid-Tiroolse traditie heeft, maar ook internationaal steeds meer waardering krijgt. Lagrein groeit het beste op kalkhoudende, kleiachtige bodems met een grindachtige ondergrond. De trossen zijn middelgroot en hebben een piramidale vorm. De druif is gevoelig voor plagen zoals mijten en vatbaar voor schimmelziekten zoals echte en valse meeldauw.

## Oorsprong en Geschiedenis

Onderzoek heeft aangetoond dat Lagrein nauw verwant is aan andere Noord-Italiaanse druivensoorten zoals Teroldego en Marzemino, en dat er ook banden bestaan met Syrah, Dureza en Mondeuse Blanche. Tot de 18e eeuw verwees de naam "Lagrein" voornamelijk naar een witte variant, die waarschijnlijk sinds de middeleeuwen dominant was in de omgeving van Bolzano.
* In 1379 wordt "Lagrinum bonum" genoemd in een document uit Termeno.
* Een tekst uit Bolzano uit 1498 verwijst naar "gueten weissen Lagrein" (goede witte Lagrein).
* In 1420 beschrijft een bron uit Bolzano "lægrein wein", terwijl de rode variant ("rot Lagrein") voor het eerst wordt vermeld in 1525 in het Tiroler programma van Michael Gaismair.

## Teelt en Verspreiding

Lagrein wordt voornamelijk verbouwd in Zuid-Tirol, met als belangrijkste teeltgebieden Bolzano en Gries. Door stedelijke uitbreiding is een deel van deze wijngaarden verdwenen, maar sinds de jaren 1990 is de druif aan een comeback begonnen. Nieuwe aanplantingen bevinden zich in de oostelijke delen van Bolzano (Piani en Rencio) en de nabijgelegen gemeente Ora.
In 2009 werd Lagrein verbouwd op 416 hectare door 877 producenten, met een totale productie van 25.000 hectoliter rode wijn en 3.200 hectoliter rosé. De druif is opgenomen in verschillende D.O.C.-categorieën, waaronder:
* Alto Adige Lagrein (rode wijn, inclusief riserva, en rosé).
* Trentino Lagrein.

## Internationale Aanplantingen

Buiten Italië wordt Lagrein verbouwd in:
* Australië: De eerste vinificatie vond plaats in 1991. Sinds 2000 produceren ongeveer vijftien wijnhuizen pure variëteitswijnen.
* Verenigde Staten: Lagrein wordt aangeplant in Californië en Oregon, maar meestal in een blend op de markt gebracht.
* Duitsland: in de wijnregio Moezel zijn aanplantingen te vinden.

## Synoniemen

Lagrein is ook bekend onder de namen Blauer Lagrain, Burgundi Lagrein, Lagrain, Lagrino en Lagroin.
* ↑ https://www.vinodiversity.com/lagrein-australia.html
* ↑ http://www.tarandroses.net/index.php?option=com_content&id=2633&Itemid=27
# Fotogeleiding

Fotogeleiding is de toename van elektrische geleiding in een halfgeleider of isolator als gevolg van de absorptie van elektromagnetische straling, zoals zichtbaar licht, ultraviolet licht, infrarood licht of gammastraling. Het effect van fotogeleiding werd in 1873 ontdekt door Willoughby Smith nadat hij seleen had blootgesteld aan zonlicht.

## Werking

Elektromagnetisch straling bestaat uit fotonen. Heeft een foton voldoende energie dan kan deze in een halfgeleider een elektron aanslaan, ofwel de elektron verplaatst zich van de valentieband naar de geleidingsband. Naast het extra elektron in de geleidingsband ontstaat in de valentieband een "gat", ofwel een ontbrekend elektron. Zowel de extra elektronen in de geleidingsband alsmede de gaten in de valentieband verhogen de elektrische geleiding van het materiaal.

## Toepassingen

Fotocellen die in de fotografie als belichtingsmeter gebruikt worden, werken op basis van fotogeleiding. Daarnaast vindt praktische toepassing van fotogeleiding onder meer bij televisieopnamebuizen, infrarooddetectoren en in de elektrofotografie, terwijl fotogeleiding ook een fundamentele rol speelt bij de vorming van het fotografisch latente beeld en in xerografie.
* ↑ (en) Lisa Ann Pinkerton, Willoughby Smith and photo conductivity of selenium. Cleantech (17 juli 2010).
* ↑ Smith, Willoughby (1873). Effect of Light on Selenium during the passage of an Electric Current. Nature 7: 303. DOI:10.1038/007303e0.
# Sidamukti (Majalengka)

Sidamukti is een bestuurslaag in het regentschap Majalengka van de provincie West-Java, Indonesië. Sidamukti telt 3490 inwoners (volkstelling 2010).
# Mantelgrondeekhoorn

De mantelgrondeekhoorn of goudmantelgrondeekhoorn (Callospermophilus lateralis) is een grondeekhoornsoort uit het westen van Noord-Amerika.

## Kenmerken

De mantelgrondeekhoorn heeft een grijze, bruine of gelige rug en een roomkleurige buik. De staart is zwartbruin. De kop en schouders zijn gelig koperrood van kleur, en vormen een "gouden" mantel. Over beide zijden loopt één witte streep, die aan de boven- en onderkant wordt begrensd door zwarte strepen. De mantelgrondeekhoorn is te onderscheiden van de wangzakeekhoorns door de grootte (een mantelgrondeekhoorn wordt veel groter) en het ontbreken van strepen in het gezicht.
De mantelgrondeekhoorn wordt 23 tot 30,8 centimeter lang, waaronder een 6,3 tot 11,8 centimeter lange staart. Hij weegt 170 tot 276 gram.

## Verspreiding en leefgebied

De mantelgrondeekhoorn leeft in vochtige naald- en gemengde wouden. Ook wordt hij aangetroffen in struikgebieden, rotsachtige weilanden en in bergen tot boven de boomgrens.
De mantelgrondeekhoorn komt voor in het westen van Canada en de Verenigde Staten, tot ver in de Rocky Mountains. De noordelijke grens van zijn verspreidingsgebied loopt door het zuidoosten van Brits-Columbia en het zuidwesten van Alberta, de zuidelijke grens door Californië, Nevada en Zuid-New Mexico en de oostelijke grens door Zuidoost-Wyoming, West-Colorado en West-New Mexico.

## Leefwijze

De mantelgrondeekhoorn voedt zich met pijnboompitten en andere zaden en noten en vruchten, aangevuld met groene plantendelen, insecten en ondergrondse paddenstoelen, die hij kan vinden dankzij zijn reuk. In de herfst vormen de zaden van naaldbomen een derde van zijn dieet.
Als verblijfplaats dient een zelfgegraven ondiep ondergronds hol. Dit hol kan wel dertig meter lang zijn. Ingangen naar het hol liggen vlakbij of onder boomstronken, boomwortels of keien. Het nest wordt bekleed met droge grassen en ander droog plantaardig materiaal. De mantelgrondeekhoorn kent een grote verscheidenheid aan geluiden, maar is over het algemeen stil. Waar leefgebieden overlappen, komt de soort samen voor met de Uintachipmunk (Tamias umbrinus).
De mantelgrondeekhoorn houdt een winterslaap van oktober tot mei (het langst in noordelijke gebieden, het kortst in zuidelijke gebieden). Voor de winterslaap legt het dier een dikke vetlaag aan. Ook legt hij een voedselvoorraad in zijn eigen nest aan, waar hij van eet na het ontwaken in de herfst. Het voedsel wordt vervoerd in de wangzakken. Sommige dieren ontwaken van tijd tot tijd uit hun winterslaap. Deze dieren kunnen bovengronds worden aangetroffen, zoekende naar voedsel.
Om zijn vacht te verzorgen rolt de mantelgrondeekhoorn eerst door stof, om daarna het te kammen met zijn klauwen en tanden.

## Voortplanting

Een vrouwtje kent één worp per jaar, begin zomer. Na een draagtijd van 26 tot 33 dagen worden 4 tot 6 jongen geboren.
* ↑ (en) Mantelgrondeekhoorn op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Gerard Hijlkema

Gerard Hijlkema (Groningen, 14 februari 1946 – Acapulco (Guerrero), 26 maart 2002) was een Nederlands hockeyer en voetballer.
Hij speelde eind jaren zestig hockey voor HMC uit Haren (Groningen). Hij presteerde daar zo goed dat hij werd opgeroepen voor de Olympische Zomerspelen van 1968 in Mexico. Hij speelde daar vier interlands.
Hij maakte vervolgens de overstap naar het voetbal en trainde bij DWS. In 1970 ging hij bij GVAV spelen wat overging in FC Groningen waar hij in de seizoenen '71-'72 en '72-'73 tot vijftien duels in de hoofdmacht kwam. Vervolgens speelde hij in Mexico voor CF Atlante (1973/74) en - onder de naam Gerald Hylkema - in de Verenigde Staten voor San Antonio Thunder (1975, NASL), Golden Bay Bucaneers (1976, ASL), Oakland Buccaneers (1977/78, ASL), Sacramento Gold (ASL) en Golden Gate Gales (1980, ASL).
Hijlkema had een voetbalschool in de Californische hoofdstad Sacramento, trainde in het Amerikaanse en Mexicaanse amateurvoetbal en op scholen en vestigde zich later in Mexico. Hij overleed in het voorjaar van 2002.
# LGV Atlantique

De LGV Atlantique is een hogesnelheidslijn in Frankrijk die bestaat uit twee trajectdelen:
* Parijs Montparnasse tot Monts.
* Van de aansluiting Courtalain tot de aansluiting Connerré.
Deze hogesnelheidslijn wordt gebruikt door hogesnelheidstreinen tussen Parijs en Bordeaux en verder enerzijds, en Parijs en Le Mans en verder via de LGV Bretagne-Pays de la Loire richting Bretagne.

## Tijdslijn

* Op 24 september 1989 werd het eerste traject Parijs - Courtalain - Connerré geopend
* Op 30 september 1990 werd het gedeelte tussen Connerré en Monts geopend.
* Na de opening van de LGV Sud Europe Atlantique zijn de laatste twaalf kilometer van de lijn tussen de aansluiting Saint-Avertin en Monts gesloten en vervolgens opgebroken.

## Trajecten

Voor de nadere beschrijving van de deeltrajecten, zie:
* Spoorlijn Paris-Montparnasse - Monts (LGV)
* Spoorlijn Courtalain - Connerré (LGV)
# Koalatest

De Koalatest is een verplichte taalvaardigheidstest voor Vlaamse kleuters, ontwikkeld door het Centrum voor Taal en Onderwijs van de KU Leuven, met als doel het identificeren van mogelijke taalachterstand.
De taalscreening werd ingevoerd in het schooljaar 2021-2022 en wordt afgenomen bij alle kinderen in de derde kleuterklas van het Vlaams onderwijs. De naam "Koala" verwijst naar "kleuteronderwijs" (KO) en "luistervaardigheid" (L).
De test wordt gehouden van 10 oktober tot 30 november en bestaat uit twee delen. Deel A wordt individueel afgenomen, terwijl deel B plaatsvindt in groepen van vijf kleuters. In deel A worden doe-opdrachten gegeven. De kleuters ontvangen instructies en voeren de gevraagde handelingen uit, zoals bijvoorbeeld een bewegingsopdracht met een hoepel. Deel B omvat zoekopdrachten en keuzeopdrachten. Bij een zoekopdracht wordt een vraag gesteld en moeten de kleuters iets aanwijzen op een grote afbeelding. Bij een keuzeopdracht wordt er uitleg gegeven of wordt er een verhaal voorgelezen, waarna de kleuters uit vier afbeeldingen de juiste moeten kiezen. De focus van het onderzoek ligt op de luistervaardigheid van kleuters, niet op hun Nederlandse spraakvaardigheid. Koala kan zowel op papier als op tablets worden afgenomen door de leerkracht.
Als resultaat van de test worden kinderen ingedeeld in drie groepen:
* kleuters in de groene zone hebben genoeg taalvaardigheid;
* kleuters in de oranje zone hebben extra ondersteuning nodig;
* kleuters in de rode zone hebben waarschijnlijk intensieve begeleiding nodig.

## Externe link

* Vlaanderen onderwijs & vorming - Koala
* Koala Digitaal
* ↑ Vingerpopjes maken en opdrachten met hoepels: zo moeten kleuters bewijzen dat ze Nederlands kunnen. Het Nieuwsblad (12 juli 2021). Geraadpleegd op 4 mei 2024.
* ↑ Koalatest peilt de taalkennis van je kleuter. De Standaard. Geraadpleegd op 4 mei 2024.
* ↑ Koalatesten – taalintegratietraject | KOOGO. www.koogo.be. Gearchiveerd op 22 april 2024. Geraadpleegd op 4 mei 2024.
* ↑ Belga, 7 taken en 3 kleuren,"Koala"-taaltest voor kleuters is klaar: "Kleuters zullen niet beseffen dat ze getest worden". vrt nws (12 juli 2021). Geraadpleegd op 25 april 2024.
# Platinum

Platinum kan verwijzen naar:
* Platina, scheikundig element
* Platinum (Alaska), een plaats in Alaska
* Platina (muziek), een trofee in de muziek
* Platinum (Oldfield), een album van Mike Oldfield
* Pokémon Platinum, een spel van Pokémon
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Platinum en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sidanegara (Kaligondang)

Sidanegara is een bestuurslaag in het regentschap Purbalingga van de provincie Midden-Java, Indonesië. Sidanegara telt 2602 inwoners (volkstelling 2010).
# Discogs

Discogs, een afkorting van discographies (discografieën), is een website en database waarin informatie is te vinden over uitgebrachte muziekplaten. De database functioneert als een wiki: bezoekers kunnen deze informatie zelf aanvullen of wijzigen. Hiervoor is een kosteloze registratie noodzakelijk.
In totaal zijn meer dan 16,8 miljoen uitgebrachte platen, cd's en dergelijke in de database terug te vinden van circa 8.800.000 artiesten en ruim 2.000.000 labels. In 2005 is de website uitgebreid met een online marktplaats, waarop verkopers alleen objecten kunnen verkopen die zich in de database bevinden.
De servers van Discogs worden onder de domeinnaam discogs.com gehost door Zink Media, Inc. op een databankserver in de Amerikaanse stad Portland. De domeinnaam discogs.com werd in oktober 2000 geregistreerd. Eén maand later werd Discogs gelanceerd.

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ (en) Discogs: Database and Marketplace for Music on Vinyl, CD, Cassette and More. Geraadpleegd op 22 november 2023.
* ↑ (en) Lewandowski, Kevin, Discogs: Bootstrapped, Profitable & Proud (1 februari 2013). Geraadpleegd op 22 september 2015.
* ↑ Informatie over de website van Discogs. Geraadpleegd op 10 mei 2016.
* ↑ (en) Carnes, Richard, Discogs: Vinyl revolution. Resident Advisor (26 maart 2010). Geraadpleegd op 22 september 2014.
# Buth

Leo De Budt of kortweg Buth (Den Haag, 19 februari 1919 – Gent, 25 oktober 2010) was een Belgische striptekenaar, vooral bekend vanwege zijn stripreeks Thomas Pips. Zijn vrouw Germaine De Corte was kunstenares en stond bekend onder de pseudoniemen Iko Anaka en Manja. Zij overleed in 2014 op 93-jarige leeftijd.

## Biografie

Als zoon van kunstschilder en academieleraar Victor De Budt (1886-1965) ging Leo in de leer bij de kunstenaar Frits Van den Berghe, die onder meer illustrator was bij de krant Vooruit.
Thomas Pips verscheen in de Gentse krant Het Volk van 1946 tot 1982. In de krant zelf maar ook in haar andere uitgaven zoals 't Zondagsblad, de jeugdbijlage 't Kapoentje en in de speciale Toureditie.
Naast het maken van tekeningen tijdens processen aanvaardde Buth opdrachten voor onder meer John Flanders, tekende hij posters rond (bekende) figuren en werkte aan beeldverhalen op vraag van verschillende opdrachtgevers. Hij was niet alleen tekenaar maar soms ook scenarioschrijver voor andere uitgevers en collega's.
# LGV Nord

De LGV Nord is een hogesnelheidslijn in Frankrijk en België en bestaat uit drie trajectdelen die bij de aansluiting Fretin samenkomen:
* Parijs (aansluiting Gonesse) tot de aansluiting Fretin.
* Van de aansluiting Fretin tot Calais-Fréthun en de kanaaltunnel, inclusief station Lille-Europe.
* Van de aansluiting Fretin tot de Belgische grens en daarna als de Belgische HSL 1 verder tot Halle (Brussel).
Deze hogesnelheidslijn wordt gebruikt door hogesnelheidstreinen Londen - Parijs (Eurostar) en Londen - Brussel. Daarnaast wordt deze hogesnelheidslijn ook gebruikt voor de hogesnelheidstreinen tussen Parijs en Brussel (Eurostar) naast meer Franse hogesnelheidsdiensten zoals Parijs - Lille.

## Tijdslijn

* Op 23 mei 1993 werd het eerste traject Parijs - Arras geopend
* Op 26 september 1993 werd het aansluitend traject van Arras tot Calais en tot de kanaaltunnel geopend.
* In mei 1994 werd de kanaaltunnel geopend. Na een eerste testperiode reden de eerste Eurostartreinen op 14 december 1994 tussen Londen en Parijs.
* 2 juni 1996 werd het traject tot de Belgische grens geopend. (voorlopig tot de aansluiting van de spoorlijn 78 op Belgische HSL 1. De rest van de hogesnelheidslijn werd geopend op 14 december 1997)

## Trajecten

Voor de nadere beschrijving van de deeltrajecten, zie:
* Spoorlijn Gonesse - Lille-grens (LGV)
* Spoorlijn Fretin - Fréthun (LGV)
# Spoorlijn Saint-Germain-en-Laye - Magny-en-Vexin

De Spoorlijn Saint-Germain-en-Laye - Magny-en-Vexin was een Franse spoorlijn aan de noordwestkant van Parijs van Saint-Germain-en-Laye naar Magny-en-Vexin. De lijn was 52 km lang.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Compagnie des chemins de fer de grande banlieue en in twee gedeeltes geopend, van Saint-Germain-en-Laye naar Meulan in 1912 en Meulan naar Magny-en-Vexin in 1913.
Na de vernietiging van de spoorbrug over de Seine tussen Les Mureaux en Meulan in 1944 was er niet langer doorgaand treinverkeer mogelijk. De rest van de lijn werd vervolgens gesloten tussen Saint-Germain-en-Laye en Les Mureaux in 1948. Ten noorden van de Seine tussen Meulan en Sagy gebeurde dit 1947 en tussen Sagy en Magny-en-Vexin in 1949.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Saint-Germain-Berteaux

    lijn tussen Saint-Germain-en-Laye en Gency

### Saint-Germain-Péreire

    RFN 990 000, Grande ceinture van Parijs

### Bouafle

    lijn tussen Versailles en Bouafle

### Sagy

    lijn tussen Pontoise en Sagy

### Magny-en-Vexin

    RFN 347 000, spoorlijn tussen Chars en Magny-en-Vexin

## Galerij

* Station Wy-dit-Joli-Village
* Station Magny-en-Vexin
* http://archeoferroviaire.free.fr/v31/spip.php?article963
* http://laboutonnieredesaillancourt.over-blog.com/article-quand-le-train-de-la-ligne-cgb-s-arretait-a-la-halte-de-saillancourt-83199483.html
# Sidang Gunung Tiga

Sidang Gunung Tiga is een bestuurslaag in het regentschap Mesuji van de provincie Lampung, Indonesië. Sidang Gunung Tiga telt 2177 inwoners (volkstelling 2010).
# Syllepte strigicincta

Syllepte strigicincta is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1912.
De soort komt voor in Costa Rica, Panama, Ecuador en Peru.
# LGV Perpignan-Figueres

De hogesnelheidslijn van Perpignan naar Figueras is een gemengde hogesnelheidslijn (d.w.z. geschikt voor passagiers- en goederentreinen) van 44,4 kilometer (waarvan 24,6 km aan de Franse en 19,8 km aan de Spaanse kant) op UIC-normaalspoor, die de Franse stad Perpignan verbindt met de Spaanse stad Figueras. Ze biedt verbindingen met de LGV-lijn Madrid-Barcelona-Figueras aan de Spaanse kant en met het Europese spoorwegnet aan de Franse kant.
De lijn is gebouwd in 2009. De bouw werd uitgevoerd door de joint venture TP Ferro consortium, die subsidies kreeg van Frankrijk, Spanje en de Europese Unie. Naast subsidies voor de aanleg kreeg dit bedrijf ook een exploitatievergunning voor 50 jaar.
Op 19 december 2010 werd de lijn tot Figueras in gebruik genomen. Door de vertraging bij de afwerking van het station van Figueras en van de bouw van de Spaanse hogesnelheidslijn uit Barcelona eindigde deze LGV-lijn uit Frankrijk van 2009 tot 2010 tegen buffers in de buurt van Figueras. Na de ingebruikname van station Figueras-Vilafant en de aanleg van een aansluitspoor vanuit dit station naar het Spaans breedspoornet konden sinds december 2010 niet enkel twee TGV's per dag doorrijden naar Figueras, maar bestond ook een aansluitende treindienst met Spaanse breedspoortreinen via het aansluitspoor, tot in 2013 ook de Spaans hogesnelheidslijn verder was afgewerkt.
De bouw aan de Spaanse kant van Barcelona tot Figueras liep vertraging op, zeker voor wat de normaalsporige tunnel onder Barcelona betreft. Op 8 januari 2013 is de HSL Figueras-Barcelona geopend, die op zijn beurt aansluit op de AVE naar Madrid. Alle internationale treinen uit Frankrijk waren aanvankelijk beperkt tot Figueras, daar het treinmaterieel aan weerszijden van de grens goedgekeurd moest worden. Daarnaast moest een internationaal commercieel exploitatieakkoord onderhandeld worden tussen de Franse en Spaanse spoorbedrijven. Wel werd in Figueras aansluiting gegeven op de AVE naar Madrid. Op 15 december 2013 werd een doorgaande internationale hogesnelheidsdienst ingevoerd met twee TGV's Parijs – Barcelona en drie AVE-treindiensten:
* Madrid – Barcelona – Marseille
* Barcelona – Toulouse
* Barcelona – Lyon
De Spaanse spoorwegen gebruiken een afwijkende spoorwijdte. Dit veroorzaakt een noodzakelijke vertraging aan de grens voor een overstap of een technische aanpassing aan de trein. De LGV naar Barcelona is op basis van de Europese spoorwijdte (normaalspoor) aangelegd, net zoals de overige Spaanse hogesnelheidslijn(en). Zo hoeft er niet omgespoord te worden. Dit maakt directe en snelle verbindingen vanuit de rest van Europa met Spanje mogelijk. De lijn wordt ook voor goederentreinen naar Barcelona gebruikt. In de toekomst zullen goederentreinen tot ver in Spanje kunnen doordringen, zonder dat de treinen omgespoord moeten worden naar breedspoor.
Het omleidingsproject voor Nîmes-Montpellier werd afgewerkt in 2017. Deze lijn zal door TGV's en goederentreinen gebruikt worden en heeft een maximumsnelheid van 220 km/u hebben.
# Montigny-le-Bretonneux

Montigny-le-Bretonneux is een gemeente in het Franse departement Yvelines (regio Île-de-France). De gemeente telde 31.777 inwoners op 1 januari 2021. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Versailles en is een van de twaalf gemeenten van de nieuwe stad Saint-Quentin-en-Yvelines.

## Geschiedenis

In de vroege middeleeuwen lag hier een groot woud, dat stilaan werd ontgonnen door abdijen en plaatselijke heren. Montigny werd voor het eerst vermeld in 1204 en groeide rond de kerk Saint-Martin. De oorlogen en ellende van de 14e eeuw zorgden voor ontvolking en pas in de 16e eeuw herstelde de plaats zich. Montigny bleef een klein landbouwdorp waar akkerbouw werd bedreven volgens het drieslagstelsel en ook schapen werden gehouden. Dit veranderde pas in de 18e eeuw toen nieuwe, intesievere landbouwmethoden werden geïntroduceerd. Montigny onderging de invloed van de grote bouwwerven die rond de bouw van het kasteel en de tuinen van Versailles werden gerealiseerd.
In de 19e eeuw deed de teelt van suikerbiet zijn intrede. Tot de jaren 1960 bleef Montigny-le-Bretonneux een landbouwdorp. In 1875 werd het Fort de Saint-Cyr gebouwd als onderdeel van de verdedigingsgordel rond Parijs. Vanaf 1965 werden verkavelingen aangelegd en stroomden nieuwe inwoners toe zodat de gemeente in snel tempo verstedelijkte.

## Geografie

De oppervlakte van Montigny-le-Bretonneux bedroeg op 1 januari 2021 11,65 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 2.727,6 inwoners per km². Montigny-le-Bretonneux ligt op het Plateau de Trappes.
De onderstaande kaart toont de ligging van Montigny-le-Bretonneux met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

In 1709 telde Montigny 212 inwoners en in 1788 247 inwoners. Gedurende de 19e eeuw schommelde de bevolking rond de 340-350. In 1947 werd de kaap van 500 inwoners gerond en in 1980 de kaap van 10.000 inwoners. Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Bezienswaardigheden

Het goed bewaarde Fort de Saint-Cyr werd in 1992 beschermd als historisch monument. In het fort is de Médiathèque du Patrimoine et de la Photographie ondergebracht, een fotocollectie van het Franse ministerie van Cultuur.
De historische kerk église Saint-Martin werd herbouwd in 1610. Daarnaast telt de gemeente twee moderne kerken, de église des Sources in de wijk Saint-Quentin (1991) en de église Saint-Pierre-du-Lac in de wijk La Sourderie (1996). Daarnaast zijn er twee 19e-eeuwse kastelen: het château de la Couldre en het château du Manet, naast de historische hoeve Ferme du Manet, die teruggaat tot de middeleeuwen. Daarnaast is er veel moderne architectuur zoals Les Arcades du Lac.

## Sport

In de gemeente ligt de Vélodrome de Saint-Quentin-en-Yvelines (2014), een wielerpiste waar wedstrijden in het kader van de Olympische Spelen van 2024 worden gereden.