OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# RTL Lounge

RTL Lounge is een op Nederland gerichte digitale televisiezender van RTL Nederland die sinds 2 oktober 2009 te zien is via Ziggo, KPN en UPC en sinds 3 december 2013 ook via Canal Digitaal.
Net als de rest van de Nederlandse RTL-familie is RTL Lounge een Luxemburgse zender die zich niet aan de Nederlandse mediawet hoeft te houden. Aangezien Luxemburg geen echte toezichthouder kent, wordt op de zender ook geen toezicht gehouden.

## Doelgroep

RTL Lounge richt zich op jonge vrouwen en zendt 24 uur per dag nationale en internationale programma's uit. Vanaf begin 2019 staat Soaps en series onder het logo. Daarnaast zijn er diverse series aan het uitzendschema toegevoegd, zoals Het Zonnetje in Huis, Kees & Co (1997-2006) en SamSam. Ook wordt Goede tijden, slechte tijden vanaf het begin uitgezonden.

## Radio

Op 29 oktober 2009 is RTL Nederland Holding BV gestart met een radioversie van RTL Lounge onder de naam RTL Lounge Radio. RTL Lounge Radio is omstreeks 10 maart 2017 opgehouden te bestaan; de stream is vervangen door Sky Radio Smooth Hits.
RTL Deutschland is op 17 augustus 2022 gestart met RTL+ Musik, een audiostreamingaanbod als onderdeel van de streamingdienst RTL+ (equivalent Videoland) waarbij ook de non-stop themazender RTL+ Lounge gelanceerd is (zonder reclame, zonder jingles).
* ↑ (nl) Nog een vrouwenzender, SpitsNieuws, 24 augustus 2009
* ↑ (nl) Commissariaat voor de Media: RTL overschrijdt Mediawet, Dutchmedia, 8 juni 2011
* ↑ (nl) Website RTL Lounge Radio
Lijst van televisiekanalen in Nederland
# Sukaraharja (Cibeber)

Sukaraharja is een bestuurslaag in het regentschap Cianjur van de provincie West-Java, Indonesië. Sukaraharja telt 7060 inwoners (volkstelling 2010).
# Hahncappsia conisphora

Hahncappsia conisphora is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Phlyctaenodes conisphora door George Francis Hampson in een publicatie uit 1913.
De soort komt voor in Guatemala (Duenas).
# Robin Rienstra

Robin Rienstra (Vianen, 4 maart 1976) is een Nederlands acteur, voice-over en stemacteur. Hij is een zoon van wijlen acteur en zanger Dick Rienstra.

## Levensloop

Tijdens zijn middelbareschooltijd op het St. Bonifatiuscollege speelde Rienstra wekelijks bij het jeugdtheater De Kom in Nieuwegein, waarna hij de acteeropleiding van de Haagse Acteer Studio ging volgen.
Al op 16-jarige leeftijd begint hij met het spelen van kleine rolletjes. Op televisie was Rienstra onder meer te zien in de series 12 steden, 13 ongelukken, Voor hete vuren, Baantjer, Fort Alpha (Bas Ploos), Combat (Robert-Jan Dijkema), Westenwind (Nancy Bosman) en Goudkust (PK van Nispen). Tot eind 2005 was hij elke doordeweekse dag te zien als Hugo van Walsum in de soap Onderweg naar Morgen. Medio 2006 was hij te zien in de improvisatie-comedy Rauw! in de rol van Dennis. In 2008 speelde hij in het theater de rol van Dr. Bonger in het stuk Vleugellam, geschreven door Josine van Dalsum en geregisseerd door John van de Rest. In 2012 was hij te zien in de politieserie Flikken Maastricht als Pol van de Bergh in de aflevering 'Lief en leed'. In 2014 speelde hij de broer van Menno Kuiper in Goede tijden, slechte tijden.
Rienstra had ook een kleine rol in de Nederlandse vechtfilm Fighting Fish.
Hij is tevens voice-over voor radio- en televisiereclameboodschappen en animatiefilms.
# Reneilwe Letsholonyane

Reneilwe Letsholonyane (Soweto, 9 juni 1982) is een Zuid-Afrikaans voormalig voetballer die doorgaans speelde als middenvelder. Tussen 2004 en 2021 was hij actief voor PJ Stars, Jomo Cosmos, Kaizer Chiefs, Supersport United, Highlands Park en TS Galaxy. Letsholonyane maakte in 2008 zijn debuut in het Zuid-Afrikaans voetbalelftal, waarin hij uiteindelijk zesenvijftig interlands speelde.

## Clubcarrière

Letsholonyane werd geboren in Soweto en speelde in de jeugd van Jomo Cosmos, Hellenic FC en Dangerous Darkies. In 2004 brak de middenvelder door bij PJ Stars, waar hij gedurende twee jaar bijna vijftig wedstrijden zou spelen. In de twee jaar die hij erna bij Jomo Cosmos actief zou zijn kwam hij zelfs tot zeventig duels. In de zomer van 2008 verkaste hij naar topclub Kaizer Chiefs, waar hij direct een vaste waarde werd en ook een plek in de nationale selectie veroverde. Na acht seizoenen verliet Letsholonyane Kaizer Chiefs om voor Supersport United te gaan voetballen. In september 2019 verkaste de middenvelder naar Highlands Park. In september 2020 werd de licentie van Highlands Park overgenomen door TS Galaxy. Letsholonyane was een van de spelers die overstapte naar de nieuwe club. Aan het einde van het seizoen 2020/21 besloot de oud-international een punt te zetten achter zijn actieve loopbaan.

## Interlandcarrière

Letsholonyane debuteerde in het Zuid-Afrikaans voetbalelftal op 30 september 2008. Op die dag werd een vriendschappelijke wedstrijd tegen Malawi met 3–0 gewonnen. De middenvelder moest van bondscoach Joel Santana op de bank beginnen en hij mocht zes minuten voor tijd invallen voor Teko Modise. Hij werd tevens opgenomen in de selectie voor het WK 2010, waar hij met het gastland in de groepsfase uitgeschakeld zou worden.
# Red Force

Red Force is een stalen achtbaan in attractiepark Ferrari Land in Salou in Spanje.
Met een hoogte van 112 m en een snelheid tot 180 km/h, bereikt na vijf seconden, is het de hoogste en snelste werkende achtbaan ter wereld sinds de sluiting van Kingda Ka, Top Thrill Dragster en Formula Rossa. De opening werd verricht door 1500 testers, begeleid door Ferrari-testpiloot Marc Gené.
De achtbaan werd gebouwd door Intamin. Per uur kunnen circa 1200 passagiers gelanceerd worden die hen via een verticale spiraal 90° omhoog brengt.
Aan de achtbaan werden in 2016 de Ferrari-schilden gemonteerd, elk 12 meter hoog. Het geluid van de achtbaan benadert het brullen van Ferrari-racemotoren.
# Sukaraja (Cempaka)

Sukaraja is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Sukaraja telt 427 inwoners (volkstelling 2010).
# Aratika

Aratika is een bewoond atol dat administratief behoort tot de gemeente Fakarava in het midden van de Tuamotu archipel in Frans-Polynesië, in de Grote Oceaan. Sinds 1977 is dit atol, samen met zes andere atollen van de gemeente Fakarava aangewezen als Biosfeerreservaat.

## Geografie, geschiedenis, demografie en economie

Dit atol ligt 35 km zuidoostelijk van Kauehi, het dichtst bij zijnde atol en 480 km noordoostelijk van Tahiti. Het atol heeft de vorm van een haaientand met een maximale lengte van 20 km en een breedte van 17 km. Het landoppervlak is 8,3 km$^2$ en het wateroppervlak van de lagune is 145 km$^2$ In het noorden zijn twee bevaarbare doorgangen naar zee. Het atol ontstond uit koraalriffen rond een vulkaan die 56,1 tot 58,9 miljoen jaar gelden 1595 m oprees vanaf de zeebodem.
De eerste Europeaan die melding maakt van het eiland is de Baltisch/Duitse zeevaarder Otto von Kotzebue in maart 1824, zonder dat hij het eiland een naam gaf. De Franse ontdekkingsreiziger Jules Dumont d'Urville beschreef het eiland in september 1838.
In de negentiende eeuw werd het eiland Frans territoriaal bezit. Er woonde toen ongeveer 30 mensen. Volgens de bevolkingsstatistiek uit 2017 wonen er 225 mensen. De bevolking leeft van de vangst van zeekomkommers en de kweek van pareloesters (Pinctada).
Bestuurlijk hoort het eiland tot de gemeente Fakarava samen met de eilanden Kauehi, Niau, Raraka, Taiaro en Toau. Er zijn twee start- en landingsbanen op het eiland. Een baan van 700 m lengte in privébezit en een baan van 1000 m bij het dorp Paparara in het noordoosten. Via deze baan waren er volgens cijfers uit 2019 175 tot 240 vluchten en werden 1200 tot 3200 passagiers vervoerd.

### Ecologie

Het eiland is een biosfeerreservaat waarop 41 vogelsoorten voorkomen en acht soorten van de Rode Lijst van de IUCN, waaronder de met uitsterven bedreigde phoenixstormvogel (Pterodroma alba) en de endemische Tahitiaanse patrijsduif (Alopecoenas erythropterus) en de tuamotukarekiet (Acrocephalus atyphus).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Aratika op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Avibase checklist Aratika. Gearchiveerd op 8 januari 2022.
# This Wasn't Meant for You Anyway

This Wasn't Meant for You Anyway is het tweede studioalbum van de Engelse singer-songwriter Lola Young. Het album verscheen op 21 juni 2024.

## Opnames en productie

De opnames van het album vonden plaats in Los Angeles. De productie lag in handen van Solomonophonic. In een interview met Atwood Magazine zei Young dat hoewel ze altijd eerlijke teksten schrijft, ze met dit album haar kwetsbaarheden nog meer omarmde dan anders. Het schrijven ging haar zo makkelijk af dat het album al snel na voorganger My Mind Wanders and Sometimes Leaves Completely (2023) kon volgen. Young noemde haar debuutalbum een "project" omdat ze zich er niet klaar voor voelde om met een debuutalbum uit te komen; This Wasn't Meant for You Anyway zag ze wel als een volwaardig album.

## Ontvangst

Het album kon rekenen op een goede ontvangst. Kitty Empire van The Guardian waardeerde de combinatie van humor en kwetsbaarheid. Ze benoemde Youngs luchthartigheid en passieve agressie. Frederick Vandromme van Humo noemde This Wasn't Meant for You Anyway de "aangenaamste zomerplaat" van het jaar. De muziek werd door Sophie Williams van NME omschreven als weelderige soul met rauwe indiedeuntjes. Benjamin Jack van Sputnikmusic vatte het werk samen als "rauw, warm, persoonlijk, zuur van toon, poëtisch en - gezien Youngs jonge leeftijd - opmerkelijk volbracht."

## Tracklist

* 1 2 (en) Empire, Kitty, Lola Young: This Wasn’t Meant for You Anyway review – winningly messy mix of zingers and vulnerability. The Guardian (21 juni 2024).
* 1 2 Vandromme, Frederick, Lola Young heeft met ‘This Wasn’t Meant for You Anyway’ de aangenaamste zomerplaat van 2024 gemaakt. Humo (17 juni 2024).
* 1 2 (en) Williams, Sophie, Lola Young – ‘This Wasn’t Meant For You Anyway’ review: essential, captivatingly messy pop. NME (21 juni 2024).
* 1 2 (en) Jack, Benjamin, Review: Lola Young - This Wasn't Meant For You Anyway. Sputnikmusic (27 juni 2024).
* ↑ (en) Blistein, Jon, Lola Young Explains How the Perfect Haircut Helped Her Make Her New Album. Rolling Stone (20 augustus 2024).
* ↑ (en) Forrest, Jo, Lola Young releases ‘This Wasn’t Meant For You Anyway’. TotalNtertainment (21 juni 2024).
* ↑ (en) Mosk, Mitch, “Finding my voice has been a journey of resilience”: Lola Young Is Raw, Honest, Unapologetic, & Messy – and We Wouldn’t Have Her Any Other Way. Atwood Magazine (24 oktober 2024).
* ↑ (en) Zanes, Anna, Lola Young’s sharp-tongued alt-pop. Alternative Press (2 juli 2024).
* MusicBrainz release group: 1f428f20-2d3b-4535-a11d-85d28aa37203
# Gouden uur

Het gouden uur, ook wel magische uur genoemd, is een term uit de fotografie, die de korte periode na zonsopgang of voor zonsondergang aangeeft, waarin er meer indirect zonlicht is, waardoor het licht meer rood en zachter is. Omdat de zon aan de horizon staat, gaat het licht een langere afstand door de atmosfeer. Het blauwe licht wordt hierdoor meer verstrooid, waardoor het rode licht relatief meer aanwezig is.
De term uur betekent niet dat dit ook echt zestig minuten duurt. Het effect is sowieso minder lang voor plaatsen dichter bij de evenaar, omdat de zon daar sneller klimt. In theorie kan het gouden uur boven de poolcirkel de hele dag duren. Als vuistregel wordt doorgaans wel "het eerste en het laatste uur van de dag" genomen. Een andere definitie is de periode dat de zon minder dan zes graden boven de horizon staat.

## Schaduw

Omdat de zon tijdens het gouden uur heel laag aan de hemel staat, zijn de schaduwen, als die er al zijn, heel erg lang.

## Rode regenboog

Gezien het feit dat de extreem laagstaande zon er geel, oranje, of oranjerood kan uitzien, zo zal ook de regenboog tijdens deze fase enkel de gele, oranje en rode kleuren van het spectrum tonen. In dit geval lijkt de regenboogband veel dunner dan normaal en contrasteert qua kleur sterk met de eerder grijsblauwkleurige achtergrond van de bewolking.
# La Géode

La Géode is een bioscoop in het Parc de la Villette in het 19e arrondissement van de Franse hoofdstad Parijs uitgerust voor het IMAX filmformaat, met een capaciteit van 400 zitplaatsen.
Het bouwwerk is een duidelijk herkenbaar landmark in de wijk omwille van de vormgeving. La Géode is een geodetische koepel die met 6.433 vlakken de vorm van een bol zeer dicht benadert. De bol heeft een diameter van 36 m. In de zelfdragende constructie bevindt zich een platform van gewapend beton met een gewicht van 6.000 ton dat gedragen wordt door een 17 m hoge centrale pilaar. Op dit platform is de bioscoopinfrastructuur geïnstalleerd. De constructie- en inrichtingskost liep op tot 130 miljoen Franse frank.
Het beeldscherm heeft een diameter van 26 m en een oppervlakte van 1000 m². De geluidsinstallatie heeft een vermogen van 21.000 watt.
Het gebouw werd ontworpen door architect Adrien Fainsilber en ingenieur Gérard Chamayou en werd op 6 mei 1985 ingehuldigd tijdens een plechtigheid bijgewoond door de Franse president François Mitterrand. De bioscoop opende als een zelfstandige bioscoop, en ook een jaar voor het aangrenzende wetenschapsmuseum Cité des sciences et de l'industrie maar maakt er tegenwoordig wel deel van uit.
De technische vooruitgang en standaardisatie van nieuwe technologie in beeldprojectie maakt dat de aantrekkelijkheid van La Géode snel daalde. Waar in 1985 nog 1.000.000 toeschouwers de bioscoop bezochten, zakte die aantal rond de eeuwwisseling naar de helft en ging het in 2016 nog maar om 300.000 bezoekers. Zelfs met een reductie van het aantal personeelsleden van 65 naar 12 en een omzetcijfer van drie miljoen euro is de bioscoop al meerdere jaren verlieslatend. Daarom lanceerde het museum in januari 2017 een vraag naar nieuwe projectvoorstellen om La Géode een nieuwe bestemming en aantrekkingskracht te geven.
Om te diversifiëren waren reeds nieuwe voorstellingen aan het aanbod toegevoegd, waaronder rechtstreekse captatie via communicatiesatelliet van live concerten uit de Metropolitan Opera van New York.
# Sukaraja (Kikim Tengah)

Sukaraja is een bestuurslaag in het regentschap Lahat van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Sukaraja telt 146 inwoners (volkstelling 2010).
# René Appel

René Appel (Hoogkarspel, 19 september 1945) is een Nederlandse schrijver van misdaadromans en taalwetenschapper.

## Biografie

Appel studeerde Nederlandse taal en letterkunde en richtte zich in zijn academische loopbaan vooral op het bestuderen van de tweede-taalverwerving van allochtonen en de ontwikkeling van Nederlands taalonderwijs voor deze groep. In 1984 promoveerde hij cum laude op Immigrant children learning Dutch; sociolinguistic and psycholinguistic aspects of second language acquisition. Van 1994 tot 2003 was hij als bijzonder hoogleraar "Verwerving en didactiek van het Nederlands als tweede taal" verbonden aan de Universiteit van Amsterdam namens de gemeente Amsterdam.
Hij schreef ook korte verhalen voor enkele bladen zoals studentenweekblad Propria Cures, Hollands Maandblad en Maatstaf. Vanaf 1976 tot 1986 was hij recensent voor misdaadliteratuur van het NRC Handelsblad.
Daarnaast was hij sinds begin jaren zeventig actief als schrijver; vanaf midden jaren tachtig richtte hij zich op het schrijven van misdaadromans. Zijn debuutroman, Handicap, verscheen in 1987 en werd gevolgd door een flinke reeks andere romans. Zijn derde roman, De Derde Persoon won in 1991 de prijs voor de beste Nederlandse misdaadroman, de Gouden Strop. In 2001 sleepte Appel deze prijs nogmaals in de wacht voor Zinloos geweld. In 2015 werd de Gouden Vleermuis voor zijn hele thrilleroeuvre aan het toegekend.
Daarnaast hield Appel zich bezig met het schrijven van een filmscenario en een kinderboek (Complot). Sinds 2003 is Appel voltijds werkzaam als schrijver. Verder werkt hij mee aan het radioprogramma De Taalstaat, waarin het wekelijks het taalgebruik van een bekende Nederlander belicht. In 2021 werd de Meesterprijs aan hem toegekend voor "voor zijn belangrijke bijdrage voor de ontwikkeling van het genre".
René Appel is getrouwd en heeft twee kinderen. Hij is woonachtig in Amsterdam.
# Tuxekan Passage

De Tuxekan Passage is een natuurlijk kanaal in de Alexanderarchipel in de Alaska Panhandle in het zuidoosten van Alaska in de Verenigde Staten.

## Geografie

Het kanaal is ongeveer 14 kilometer lang en is gemiddeld anderhalve kilometer breed. Het scheidt het Tuxekan Island in het westen van het Prins van Waleseiland in het oosten. In het noorden komt het kanaal uit op de El Capitan Passage, in het zuiden op de Karheen Passage.
Het waterlichaam ligt in de mariene ecoregio Noord-Amerikaans Pacifisch Fjordland.

## Geschiedenis

Het kanaal werd in 1904 Tuxekan genoemd door E.F. Dickins, een medewerker van de United States National Geodetic Survey, vernoemd naar een indiaans dorp gelegen aan de rand van de zeepassage.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Canale di Tuxekan op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Hahncappsia jaralis

Hahncappsia jaralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Phlyctaenodes jaralis door William Schaus in een publicatie uit 1920.
De soort komt voor in Mexico.
# Oranjepoot

De oranjepoot (Gongylidium rufipes) is een spin uit de familie van de hangmat- en dwergspinnen (Linyphiidae).
De soort kreeg, als Aranea rufipes, in 1758 een wetenschappelijke naam van Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Michael Schneider

Michaël Schneider (Nordhorn, 10 augustus 1953) is een Duits blokfluitist, traversospeler, dirigent en muziekpedagoog

## Levensloop

Schneider begon zijn muziekopleiding in de Muziekhogeschool van Keulen als leerling van Günther Höller (1973). Hij beëindigde zijn studies in Amsterdam bij Walter van Hauwe (1978). In dat jaar won hij in de internationale ARD-wedstrijd, hetgeen hem de weg opende naar een professionele carrière als blokfluitist.
In 1979 richtte hij 'Camerata Köln' op en concerteerde hiermee over de hele wereld, veelal met Reiner Zipperling, gamba, Sabine Bauer, klavecimbel en Yasunori Imamura, luit.
In 1980 werd hij leraar aan de Muziekhogeschool in Berlijn en in 1983 nam hij de leiding van de afdeling Oude Muziek in de Muziekhogeschool van Frankfurt am Main. In deze stad zette hij zijn veelzijdige carrière verder, zowel als solist, als lid van 'Musica Antiqua' en vooral vanaf 1988 als dirigent van het door hem opgerichte barokorkest 'La Stagione Frankfurt', voor authentieke uitvoering op oude instrumenten. Met dit orkest legde hij er zich voornamelijk op toe onbekende meesterwerken uit de vergetelheid te halen, onder het motto: Het ongehoorde hoorbaar maken. Hieronder zijn te vermelden:
* het Oratorium 'La Colpa, il Pentimento a la Grazia' van Alessandro Scarlatti
* het 'Stabat Mater' van Franz Ignaz Beck.
Hij treedt ook op met de 'Capella Academica Frankfort', een ensemble van professoren en studenten van de Muziekhogeschool. Schneider is ook als dirigent veel gevraagd.
In 2005 zetelde hij als jurylid in de internationale wedstrijd voor barokinstrumenten en zang gehouden in Brugge in het kader van het Festival Musica Antiqua.
Ongeacht al zijn andere interesses, ziet Michael Schneider blokfluit bespelen als de strengst denkbare en meest onverbiddelijke opleiding tot muziek maken. Met geestdrift bespeelt en onderwijst hij het instrument, er steeds op wijzende dat je van een blokfluit niets "cadeau krijgt", en je bij muziek maken op een blokfluit steeds opnieuw en bewust over de ogenschijnlijk simpelste karakteristieken moet nadenken en er aan werken.

## Discografie

Schneider heeft talrijke cd-opnamen gemaakt, (alleen al meer dan 50 met Camerata Köln), hoofdzakelijk van herontdekte en minder bekende werken en componisten.
* sonates en sonatines van Telemann
* het complete oeuvre van Händel betreffende sonates voor windinstrumenten
* werk van Fasch, Graupner, Scheibe, Johann Christian Schickhardt, Johann Christoph Schultze
* opera's van Händel, Telemann, Ignaz Holzbauer en Gluck
* oratoria van Telemann, Stradella en Domenico Scarlatti
* symfonische werken van Abel en Beck
* concerten voor blokfluit van Antonio Vivaldi
# Blanche Gardin

Blanche Gardin (Suresnes, 3 april 1977) is een Franse comédienne, actrice en schrijfster.

## Biografie

Gardin werd bekend bij het grote publiek door haar deelname aan de Jamel Comedy Club en door haar rol in de televisieserie WorkinGirls op Canal+, en werd vervolgens populair met haar stand-upshows.
Ze ontving in 2018 de Molière de l'humour voor haar aandeel in Je parle toute seule. Een jaar later won zij de prijs opnieuw, nu voor de voorstelling Bonne nuit Blanche.

### Politieke opvattingen

In 2019 weigerde Gardin de Franse onderscheiding in de Orde van Kunsten en Letteren. Gardin had kritiek op de bezuinigingen die de regering van Macron doorvoerde in de sociale huisvesting en opvang van dak- en thuislozen. Uit protest tegen het beleid weigerde zij de onderscheiding te accepteren.
In 2022 steunde zij Jean-Luc Mélenchon in zijn strijd om het presidentschap van Frankrijk.

### Privéleven

Gardin had een relatie met de Amerikaanse komiek Louis C.K. vanaf november 2018, maar ze gingen uit elkaar in 2019.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Blanche Gardin op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (fr) Blanche Gardin a encore fait le show aux Molières en se remettant elle-même un prix. Le HuffPost (29 mei 2018). Geraadpleegd op 10 januari 2024.
* ↑ (fr) Aux Molières, Blanche Gardin officialise sa relation avec Louis C.K.... à sa manière. Le HuffPost (14 mei 2019). Geraadpleegd op 10 januari 2024.
* ↑ (fr) Blanche Gardin refuse d'être décorée des Arts et des Lettres et le fait savoir. Télérama (3 april 2019). Geraadpleegd op 29 december 2023.
* ↑ (fr) Taburet, Marceau, Présidentielle: 2 000 personnalités appellent à voter pour Jean-Luc Mélenchon. Libération (4 april 2022). Geraadpleegd op 29 december 2023.
* ↑ (en) Druckerman, Pamela, "Opinion | The Woman Who Still Finds Louis C.K. Lovable", The New York Times, 24 november 2018. Geraadpleegd op 28 oktober 2019.
* Bibliothèque nationale de France: cb17061602z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 122622945X
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5967 5926
* Library of Congress Control Number: no2022079196
* MusicBrainz: 9fa2d1f0-8a62-4ac5-b7bd-12ba6deffe9b
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A024589694
* Système universitaire de documentation: 192752715
* Virtual International Authority File: 13146285471515372091
* WorldCat (via VIAF): 13146285471515372091
# Sukaraja Tuha

Sukaraja Tuha is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Sukaraja Tuha telt 1316 inwoners (volkstelling 2010).
# Hadronyche anzses

Hadronyche anzses is een spinnensoort uit de familie Atracidae. De soort komt voor in Queensland.
# Hahncappsia nigripes

Hahncappsia nigripes is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Psara nigripes door William Schaus in een publicatie uit 1920.
De soort komt voor in Guatemala.