OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nashipeer

De nashipeer (Pyrus pyrifolia), zandpeer of Aziatische peer is een perensoort, die van nature voorkomt in het oosten van Azië, waar hij veel wordt gekweekt voor zijn eetbare vruchten. De sappige vruchten hebben de vorm van appels. Vanwege deze overeenkomst worden ze ook wel appelperen genoemd. Het is een populaire vrucht, die als dorstlesser kan worden gebruikt. Ze zijn zoet en knapperig als ze rijp van de boom worden geplukt.
Nota bene: in het Japans, is nashi (梨) het woord voor de nashipeer, terwijl Europese peren (Pyrus communis) yōnashi (洋梨) worden genoemd, wat letterlijk westerse nashi betekent.
De verwante chinapeer (Pyrus bretschneideri) wordt gekweekt in China.

## Consumptie

In Japan worden nashiperen onder andere gekweekt in de prefecturen Chiba, Ibaraki, Tottori, Fukushima, Nagano en Miyagi.
In Nederland en België wordt deze vrucht ook steeds vaker op markten en zelfs in de supermarkt aangeboden.
In Japan wordt de vrucht meestal rauw gegeten. De schil wordt als oneetbaar gezien, en dan voor consumptie verwijderd. In Japan wordt de vrucht gezien als zomervrucht, en wordt dan ook vooral 's zomers gegeten.

## Cultivars

Cultivars zijn:
* 'Chojuro' (Japan, 1890)
* 'Danbae' (Korea, 1969; ook bekend als 'Arirang', 'Korean Giant', 'Olympic')
* 'Hosui' (Japan, 1972)
* 'Kikusui' (Japan)
* 'Kosui' (Japan, 1959; de belangrijkste cultivar in Japan)
* 'Niitaka' (Japan, 1927)
* 'Nijisseiki' (Japan, 1898; de naam betekent "twintigste eeuw", het wordt ook gespeld als 'Nijusseiki'. Zelfbestuivend)
* 'Seigyoku' (Japan)
* 'Shinko' (Japan)
* 'Shinseiki' (Japan, 1945; de naam betekent "Nieuwe eeuw")

## Teelt in Nederland

De nashipeer kan ook goed in Nederland geteeld worden. Toch wordt hij nog niet veel geteeld door professionele fruittelers. Wel is hij in particuliere tuinen steeds vaker te vinden. De nashipeer heeft wel enige warmte nodig om af te rijpen in het Nederlandse klimaat. Inmiddels is deze perensoort ook biologisch geteeld verkrijgbaar in Nederland. Daarbij is de nashipeer een populaire vrucht onder voedselbossen in Nederland.
# Brouwerij Sint-Jozef

Brouwerij Sint-Jozef kan verwijzen naar:
* Brouwerij Sint-Jozef (Appels), voormalige brouwerij te Appels
* Brouwerij Sint-Jozef (Lichtervelde), voormalige brouwerij en erfgoed te Lichtervelde
* Brouwerij Sint-Jozef (Opitter), brouwerij te Opitter
* Brouwerij Sint-Jozef (Wieze), voormalige brouwerij te Wieze
* Brouwerij Sint-Jozef (Herent), voormlaige brouwerij te Herent
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Brouwerij Sint-Jozef en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Regazzoni

Regazzoni kan verwijzen naar:
* Alberto Regazzoni (1983), een Zwitsers voetballer
* Carlos Regazzoni (1943 – 2020), een Argentijnse beeldhouwer en schilder
* Clay Regazzoni (1939 – 2006), een Zwitserse Formule 1-coureur
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Regazzoni en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Opstandingskerk (Utrecht)

De Opstandingskerk is een monumentaal kerkgebouw in de Nederlandse stad Utrecht.
De kerk staat in de wijk Zuilen. Ze is gebouwd in 1957 voor Het Apostolisch Genootschap naar een ontwerp van Anthonie de Ridder. Het gebouw is gewaardeerd als gemeentelijk monument. Momenteel is er een Nederlandse Gereformeerde kerk gevestigd.
# Lymanreeks

De Lymanreeks zijn spectraallijnen van atomair waterstof, met golflengten die alle in het ultraviolette gebied (uv) van het elektromagnetisch spectrum liggen. Ze ontstaan in waterstofatomen door overgangen van elektronen tussen energieniveaus, namelijk van het laagste energieniveau (1) naar een hoger energieniveau (2, 3, ...). De Lymanreeks is vernoemd naar de Amerikaanse natuurkundige Theodore Lyman (1874-1954) die tussen 1906 en 1914 de lijnen van de reeks ontdekte. Deze formule is gebaseerd op de Rydberg-formule (voor waterstof). De algemene formule voor de Lymanreeks is:
${\frac {1}{\lambda }}=R\left({\frac {1}{1^{2}}}-{\frac {1}{n^{2}}}\right)$
met
* R de Rydbergconstante, gelijk aan 1, 097⋅10$^7$m$^{−1}${\textstyle 1, 097\cdot 10^{7}{\text{m}}^{-1}}
* λ de golflengte in meter
* n het energieniveau
De golflengtes (in nm) van de lijnen in de Lymanreeks zijn:
| n | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | ∞, Lymanlimiet |
| Golflengte (nm) | 121,6 | 102,6 | 97,3 | 95,0 | 93,8 | 93,1 | 92,6 | 92,3 | 92,1 | 91,9 | 91,18 |
De lijn bij 121,6 nm wordt ook Lyman-alfalijn genoemd.
# Ferney-Voltaire

Ferney-Voltaire is een gemeente in het Franse departement Ain (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De gemeente telde 10.920 inwoners op 1 januari 2021.
De gemeente heette aanvankelijke Ferney, en kreeg in 1878 de huidige naam - ter ere van de Franse filosoof Voltaire die er een huis op een landgoed had, dat nu het museum Voltaire is.

## Geschiedenis

Ferney ontstond langsheen de weg tussen Genève en de Abdij van Saint-Claude en telde halfweg de 18e eeuw ongeveer 200 inwoners.
In 1759 verwierf Voltaire de heerlijkheid Ferney en het bijhorende kasteel. Hij liet het bouwvallige kasteel uit de 12e eeuw afbreken en een nieuw kasteel bouwen. Dit was klaar in 1766. Maar Voltaire hield zich ook bezig met de inrichting van het dorp. Hij keek toe op de strakke inrichting van een nieuwe dorpscentrum volgens de principes van zijn Embellissements de Paris (1749). Vanaf 1770 gaf hij de voorkeur aan woonwijken met tuinen. De nieuwe bewoners kwamen uit Genève en waren voornamelijk actief in de horlogemakerij.
Voor de nieuwe protestantse inwoners werd in 1824 een protestantse kerk ingehuldigd. Als reactie bouwden de katholieken een nieuwe, neoklassieke parochiekerk. De kerk Notre-Dame-et-Saint-André werd ontworpen door Jean-Marie Pollet en ingewijd in 1826.
De gemeente breidde verder uit gedurende de 19e eeuw maar behield grotendeels het aanzien bedacht door Voltaire tot 1950. Sindsdien is de gemeente sterk gegroeid en verstedelijkt door de nabijheid van Genève. De luchthaven van Genève ligt deels op het grondgebied van Ferney-Voltaire.

## Geografie

De oppervlakte van Ferney-Voltaire bedroeg op 1 januari 2021 4,78 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 2.284,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Ferney-Voltaire met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwoneraantal van Ferney-Voltaire vanaf 1962. De cijfers zijn afkomstig van het Frans bureau voor statistiek en bevatten geen dubbel getelde personen (volgens de gehanteerde definitie population sans doubles comptes).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Afbeeldingen

* Standbeeld van Voltaire
* Ferney-Voltaire vanuit de lucht, kort na vertrek van Luchthaven Genève
* Kasteel van Ferney-Voltaire
* Kerk Notre-Dame-et-Saint-André (interieur)
* Protestantse tempel
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Histoire du château de Voltaire. chateau-ferney-voltaire.fr. Gearchiveerd op 20 september 2022. Geraadpleegd op 19 september 2022.
* ↑ (fr) Patrimoine. ferney-voltaire.fr. Gearchiveerd op 20 september 2022. Geraadpleegd op 19 september 2022.
* ↑ (fr) Un peu d'histoire. ferney-voltaire.fr. Gearchiveerd op 20 september 2022. Geraadpleegd op 19 september 2022.
# Takkebos

Takkebos is een streekje in de gemeente Het Hogeland in de provincie Groningen. Het ligt tussen Winsum en Baflo, direct ten oosten van de spoorlijn Groningen - Roodeschool.
Takkebos bestaat uit niet meer dan een weg, de Takkebosserweg. Waar deze weg de Takkebossertocht kruist ligt de boerderij Takkebos. De boerderij werd in ieder geval in 1772 al bewoond.
De Takkebossertocht vormde de grens tussen de voormalige gemeenten Winsum en Baflo.

## Varia

Takkebos, waarschijnlijk de fictieve plaats Takkenbos, treffen we aan in het scabreuze kinderversje De dominee van Takkenbos.
Hoofdplaats: Uithuizen Dorpen: Adorp · Den Andel · Baflo · Bedum · Eenrum · Eppenhuizen · Hornhuizen · Houwerzijl · Kantens · Kleine Huisjes · Kloosterburen · 't Lage van de Weg · Lauwersoog · Leens · Leenstertillen · Lutjewolde · Mensingeweer · Molenrij · Niekerk · Noordwolde · Oldenzijl · Onderdendam · Onderwierum · Oosteinde · Oosternieland · Pieterburen · Rasquert · Rodewolt · Roodeschool · Rottum · Saaxumhuizen · Sauwerd · Startenhuizen (gedeeltelijk) · Stitswerd · Tinallinge · Uithuizermeeden · Ulrum · Usquert · Vliedorp · Vierhuizen · Warffum · Warfhuizen · Wehe-den Hoorn · Westerdijkshorn · Westernieland · Wetsinge · Winsum · Zandeweer · Zoutkamp · Zuidwolde · Zuurdijk Buurtschappen, gehuchten, wierden en buurten 1e Nijhoezen · 2e Nijhoezen · 't Aagt · Abbeweer · Alinghuizen · Arwerd · Barnegaten · Bellingeweer · Bethlehem · Beusum · Bokum · Breede · Broek · Het Bultje · De Dingen · De Raken · De Vennen · Den Haver · Deikum · Doodstil · Douwen · Duisterwinkel · Eelswerd · Eemshaven · Elens · Ellerhuizen · Ernstheem · Ewer · Grijssloot · Groot Maarslag · Groot Wetsinge · De Haar · Hammeland · Den Hander · Harssens · Hefswal · Hekkum · Helwerd · Heuvelderij · Hiddingezijl · Holwinde · De Hoogte · De Horn · De Houw · 't Houweel · De Hucht · Kaakhorn · Katershorn · Kattenburg · Klei · Klein Garnwerd · Klein Maarslag · Klein Wetsinge · Kolham · Koningslaagte · Koningsoord · De Knijp · Kruisweg · Lutje Marne · Lutke Saaxum · Maarhuizen · (Marnehuizen) · Menkeweer · Menneweer · Midhalm · Midhuizen · Nijenklooster · Noordpolder · Noordpolderzijl · Obergum · Oldenzijl · Oldorp · Oosterhorn · Oosterhuizen (Eenrum) · Oosterhuizen (Zuidwolde) · Oudedijk · Oudeschip · Paapstil · Panser · Plattenburg · Polen · Ranum · Reidland · Roodehaan · Schapehals · Schaphalsterzijl · Schilligeham · Schouwen · Schouwerzijl · Sint Annerhuisjes · 't Stort · De Streek · Takkebos · Ter Laan · Tijum · Valcum · Valom · Wadwerd · Walsweer · Westerhorn (De Marne) · Westerhorn (Hogeland) · Westerklooster · Westpolder · Wierhuizen · Wierum · 't Wildeveld · Willemsstreek · Zevenhuizen
# Aaronsohnia

Aaronsohnia is een geslacht uit de composietenfamilie (Asteraceae). De soorten komen voornamelijk voor in niet-zoute steppes en woestijnen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Het geslacht is in 1927 vernoemd naar de landbouwkundige Aaron Aaronsohn door de botanica Otto Warburg (1859–1938) en Alexander Eig (1894–1938).

## Soorten

* Aaronsohnia factorovskyi Warb. & Eig
* Aaronsohnia pubescens (Desf.) K.Bremer & Humphries
# Nicole DeHuff

Nicole Renée DeHuff (6 januari 1975 – 16 februari 2005) was een Amerikaanse actrice. Ze werd geboren in Antlers (Oklahoma) en studeerde in 1998 af in drama aan de Carnegie Mellon University in Pittsburgh (Pennsylvania). Ze was getrouwd met regisseur Ari Palitz.
Nicole DeHuff debuteerde in de film Meet the Parents. Ze speelde verder in de films Suspect Zero en See Arnold Run en was te zien in televisieseries als CSI: Miami. Haar laatste film was Unbeatable Harold, geregisseerd door haar echtgenoot.
Nicole DeHuff overleed aan de gevolgen van longontsteking, nadat tot twee keer toe een foute diagnose door een arts was gesteld en ze vanuit het ziekenhuis naar huis was gestuurd.
# Polycotylidae

De Polycotylidae zijn een groep uitgestorven plesiosauriërs die leefde tijdens het Krijt.
In 1909 benoemde Samuel Wendell Williston een familie Polycotylidae.
Een klade Polycotylidae werd in 2010 door Ketchum en Benson gedefinieerd als de groep omvattende Polycotylus latipinnis en alle soorten nauwer verwant aan Polycotylus dan aan Leptocleidus superstes, Cryptoclidus eurymerus, Elasmosaurus platyurus, Plesiosaurus dolichodeirus, Pliosaurus brachydeirus, of Rhomaleosaurus victor.
In 2010 werden twee synapomorfieën, gedeelde nieuwe kenmerken, vastgesteld: de praemaxilla raakt het neusgat niet. De binnenste bovenste richel van de praemaxilla is breed.
Het betreft kleine tot grote vormen met vaak korte nekken en een grote kop met een lange smalle snuit. Daarom werden ze vroeger ten onrechte in de Pliosauridae geplaatst. De Polycotylidae ontwikkelden zich na het uitsterven van de Ichthyosauria. Het is wel gedacht dat ze daarvan de niches overnamen als achtervolgingsjagers van vissen en inktvissen. De groep stierf uit door de catastrofe op de Krijt-Paleogeengrens.
Behalve Polycotylus zijn Edgarosaurus, Georgiasaurus, Manemergus, Piratosaurus, Plesiopleurodon, Sulcusuchus, Pahasapasaurus, Palmulasaurus, Dolichorhynchops, Eopolycotylus, Mauriciosaurus, Serpentisuchops, Thililua en Trinacromerum mogelijke polycotyliden.
De Polycotylidae zijn de zustergroep van de Leptocleididae binnen de Leptocleidia. Een mogelijke stamboom toont het volgende kladogram.
| Plesiosauroidea | Cryptoclididae  Leptocleidia  Leptocleididae  Polycotylidae  Edgarosaurus Plesiopleurodon QM F18041 Eopolycotylus Polycotylus Thililua Trinacromerum Manemergus Dolichorhynchops herschelensis Dolichorhynchops Palmulasaurus |
Literatuur
Noten
# Mokum

Mokum is een informele bijnaam voor de stad Amsterdam.

## Etymologie

Het woord stamt uit het Hebreeuws en betekent 'plaats' of 'stad' (Hebreeuws: מָקוֹם, Maqom). Via het Jiddisch (mokem) is het in het Bargoens terechtgekomen. Het markeert daarmee tevens het Joodse gedeelte van de geschiedenis van Amsterdam.

## Achtergrond

In het verleden werden in het Nederlands-Joods taalgebruik steden vaak aangeduid met hun eerste letter volgens het Hebreeuwse alfabet. Zo werd Amsterdam Mokum Allef genoemd (dus: Stad A) en Rotterdam was Mokum Reisj (Stad R). Hoewel dit ook gebeurde met andere steden als Winschoten (Mokum Beis of Mokum van het Noorden), Berlijn (Mokum Beis (Stad B)), Alkmaar (Mokum Aye) en Delft (Mokum Dallet (Stad D)), is uiteindelijk de benaming Mokum alleen voor Amsterdam overgebleven.
Ook de, relatief vrij talrijke, Joden in stadsdeel Strelitz-Alt van het Duitse Neustrelitz noemden hun stad in de periode tot 1933 Oll Mochem.
* ↑ Woordhoek: Mokum, nrc.nl
* ↑ Enno Endt: Bargoens woordenboek, geciteerd in Het Parool van 6-5-2006
* ↑ J. v/d Kamp en J. v/d Wijk, Koosjer Nederlands, Joodse woorden in de Nederlandse taal, uitgeverij Contact, Amsterdam, 2006, p. 399.
# Eusandalum cyaneum

Eusandalum cyaneum is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Eupelmidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door William Harris Ashmead als Ratzeburgia cyanea. De soort komt voor in Arizona.
Bron:
Referenties:
# Lijst van burgemeesters van Helmond

Dit is een lijst van burgemeesters van de Nederlandse gemeente Helmond in de provincie Noord-Brabant.
| Ambtsperiode | Naam burgemeester | Partij of stroming | Bijzonderheden |
| 1810 - 1814 | Mr. Carel Frederik II Wesselman, heer van Helmond | | maire; in 1841 werd hij jonkheer |
| 1814 - 1832 | Jan Jacob van der Foelart | | |
| 1832 - 1848 | Franciscus Timmermans | | |
| 1848 - 1874 | Franciscus Wilhelmus van den Dungen | | |
| 1875 - 1883 | Godefridus de Raad | | |
| 1883 - 1912 | Andreas Hubertus van Hoeck | | |
| 1913 - 1937 | Marinus Petrus Wilhelmus van Hout | | |
| 1937 - 1943 | Antonius Josephus Wilhelmus Matheus Moons | | |
| 1943 - 1944 | Harmen Adriaan Maas | NSB | |
| 1944 - 1955 | Antonius Josephus Wilhelmus Matheus Moons | | |
| 1955 - 1965 | Josephus Cornelis Maria Sweens | KVP | |
| 1966 - 1986 | Mr. Jacques (Jacobus Alexander) Geukers | KVP/CDA | Voorheen burgemeester van Bolsward |
| 1986 - 2002 | Mr. Wim (Wilhelmus Johannes Bernardus Maria) van Elk | CDA | |
| 2002 - 2012 | Drs. Fons (Alphonsus Antonius Martinus) Jacobs | CDA | |
| 2012 - 2024 | Elly (Petronella Johanna Maria Godefrida) Blanksma-van den Heuvel | CDA | |
| 2024 - heden | Mr. Sjoerd (Sjoerd Cornelis Clemens Maria) Potters | VVD | |
# Isa Guha

Isa Tara Guha (Buckinghamshire, 21 mei 1985) is een Brits sportcommentator en cricketspeler.

## Carrière

Van Bengaalse afkomst, Guha kwam uit voor van Berkshire CCC, dan het Engels vrouwencricketelftal dat tijdens het Wereldkampioenschap van 2009 in Australië kampioen werd. Ze is bowler en slaat en gooit rechtshandig. In totaal was ze tien jaar (2001–2011) lid van het Engelse nationale team.
Sindsdien werkt Guha als sportcommentator voor de BBC.
* ↑ (en) Wimbledon 2024. www.bbc.co.uk. Geraadpleegd op 9 september 2024.
* ↑ (en) www.bbc.co.uk
* ↑ www.forbesindia.com
* ↑ (en) www.berkshirecountycricketclub.org
* ↑ (en) Isa Guha Profile - Cricket Player England | Stats, Records, Video. ESPNcricinfo. Geraadpleegd op 9 september 2024.
* ↑ (en) www.nine.com.au
* ↑ (en) Isa Guha ICC ODI Bowling Ranking. www.relianceiccrankings.com. Geraadpleegd op 9 september 2024.
* ↑ (en) "Cricket on the BBC: Isa Guha to present Test & ODI highlights shows", BBC Sport, 4 juni 2020. Geraadpleegd op 9 september 2024.
# Triftbrücke

De Triftbrücke is een hangbrug voor voetgangers, in de Zwitserse Alpen over de Triftsee nabij Gadmen, in het kanton Bern.
De brug is een der langste en hoogste voetgangershangbruggen in de Alpen. Jaarlijks komen hier circa 20.000 bezoekers naar de Triftgletsjer kijken.

## Geschiedenis

Vroeger konden de alpinisten de kloof te voet oversteken over de gletsjertong richting Trifthütte. In 1996 was al te voorzien dat door het smelten van de gletsjer het pad op korte termijn onbruikbaar zou worden omdat zich boven in de kloof een meer vormde.
In 2004 werd een eerste brug gebouwd waarbij na korte tijd duidelijk werd dat deze door de windturbulentie en föhnwinden onderhevig was aan gevaarlijke schommelingen. Oorspronkelijk was de brug bedoeld voor bergbeklimmers maar de brug trok al snel veel toeristen, waaronder onervaren wandelaars. Voor deze groep waren de niet afgeschermde toegangen ook een groot risico. Daardoor werd in het najaar van 2008 besloten om een nieuwe brug te bouwen met de nodige veiligheidsvoorzieningen. Iets verder naar het noorden en 30 meter hoger werd in het voorjaar van 2009 in slechts zes weken tijd een nieuwe brug gebouwd die veiliger en gemakkelijker bereikbaar was. Extra spankabels zorgden ervoor dat deze beter bestand was tegen extreme wind. De slechts vijf jaar oude brug werd ontmanteld en in juni 2010 hergebruikt op een nieuwe locatie, het Göschenertal als de Salbitbrücke.

## Technische gegevens

De nieuwe brug is nu gemakkelijk bereikbaar vanaf beide zijden. Verder werd de loopbrug veiliger gemaakt met zijdelingse balken en de reling met horizontale touwen. Met twee schuine neerwaartse spankabels worden de windkrachten tegengegaan. Twee staalkabels lopen links en rechts op wegniveau en nog eens twee ondersteunende kabels vormen de leuningen. De bovenste en onderste ondersteunende kabels zijn met elkaar verbonden door verticale stalen fittingen die ook dienen als geleiders voor de horizontale reling. De steunkabels worden vastgehouden met 24 rotsankers die 2,5 meter diep verankerd zijn, met 18 ton trekvermogen. Het oostelijke bruggenhoofd is ongeveer 16 m hoger dan het westelijke.
| | Oude brug | Nieuwe brug |
| Lengte | 101,6 m | 170 m |
| Hoogte | 70 m | 100 m |
| Staal | 220 Teile | 7.500 kg |
| Staalkabels | 6 | 5.000 m (Steun- en spanlijnen) |
| Schroeven | | 6.500 |
| Larixhoutplanken | 210 | 340 |
| Bouwkosten | ca. 100.000 CHF | 350.000 CHF |
| Projectleider | Walter Brog | Walter Brog |
| Constructie | Ingenieurbüro Pfaffen, Chur | Ingenieurbüro Pfaffen, Chur |

## Fotogalerij

* Zicht op het gletsjermeer
* Touwstructuur in het ochtendlicht
* Oostelijke kabelanker
* Gangwegconstructie, gezien vanaf onderen
* Zicht op het smeltwater
# Jan Van Leuven

Joannes (Jan) Van Leuven (Weelde, 23 augustus 1941) is een Belgisch arts en voormalig christendemocratisch politicus voor de CDK.

## Levensloop

Van Leuven groeide op in een bakkersgezin met twee kinderen. Zijn humaniora doorliep hij aan het Klein Seminarie te Hoogstraten, alwaar hij in het internaat verbleef. Ook kreeg hij in deze periode muziekles van Jos Bruurs, organist van de Sint-Katharinakerk aldaar. Vervolgens ging hij geneeskunde studeren aan de Katholieke Universiteit Leuven. Aanvankelijk had hij de intentie om zich te specialiseren in de psychiatrie, maar na een stage te Kortenberg zegde hij deze af. Vervolgens vestigde hij zich als huisarts te Baarle-Hertog. Later specialiseerde hij zich tot patholoog-anatoom. Waarna hij aan de slag ging in het Sint-Jozefziekenhuis te Turnhout.
Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1976 trad hij toe tot het schepencollege van Baarle-Hertog. Alwaar hij in 1981 de overleden Alfons Leestmans opvolgde als burgemeester, een mandaat dat hij zou uitoefenen tot de stembusgang van 1988. Hij werd in deze hoedanigheid opgevolgd door Fons Cornelissen. Na de lokale verkiezingen van 2000 werd Van Leuven opnieuw aangesteld als schepen en in 2003 nam hij opnieuw de burgemeesterssjerp over van Cornelissen. Hij oefende het mandaat uit tot oktober 2011, waarna hij werd opgevolgd als burgemeester door partijgenoot Leo Van Tilburg.
Hij huwde in 1966. Uit dit huwelijk ontsproten vier kinderen.
* Fiche Joannes Van Leuven, Cumuleo
* 'Nederlandse politici hebben te weinig humor', BN DeStem, 1 oktober 2011
* 1 2 3 MOORS André, Aon de praot mee….Jan Van Leuven (deel 1), Heemkundekring Amalia van Solms
* 1 2 WOUTERS Jeanny, Afscheid burgemeester Jan Van Leuven, Het Nieuwsblad, 1 oktober 2011
* ↑ VAN DEN ACKERVEKEN Ronny, Jan Van Leuven stopt in oktober als burgemeester, Het Nieuwsblad, 6 mei 2011
* ↑ Burgemeester Baarle-hertog stopt, Algemeen Dagblad, 6 mei 2011
* ↑ MOORS André, Aon de praot mee….Jan Van Leuven (deel 2), Heemkundekring Amalia van Solms