OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anjalay Stadion

Het Anjalay Stadion is een multifunctioneel stadion in Mapou, district Pamplemousses, Mauritius. Momenteel wordt het stadion vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. Om het grasveld ligt ook een atletiekbaan.
In het stadion kunnen 15.000 toeschouwers. Het stadion werd geopend op 26 januari 1991 en gerenoveerd in 2003. De renovatie in 2003 kostte $15 miljoen.
* www.worldstadiums.com
* www.worldclub10s.com
* www.mauritiussportscouncil.com
* www.footballgroundmap.com
* www.goalzz.com
# Vădeni

Vădeni is een Roemeense gemeente in het district Brăila. Vădeni telt 4235 inwoners.
# Sheryl Crow (album)

Sheryl Crow is Sheryl Crows tweede album uit 1996.

## Achtergrondinformatie

Na het succes van Tuesday Night Music Club groeide Sheryl Crow uit tot een wereldster. Ze toerde bijna drie jaar lang non-stop over de wereld.
Het succes had echter ook mindere kanten: een aantal van de muzikanten die speelden op Tuesday Night Music Club claimden dat ze recht hadden op meer royalty's. Om aan te tonen dat ze ook zelf een goed album kon afleveren, schreef en produceerde ze haar tweede album zo goed als alleen (en hanteerde ze haar eigen naam als titel van het album). Aanvankelijk was ze de studio ingedoken met Bill Bottrell, de producer van haar debuut, maar wegens artistieke meningsverschillen scheidden hun wegen al snel. De enige andere naam die een aantal malen voorkomt in de 'credits' is die van Jeff Trott, voormalig gitarist van de band 'World Party'.
Waar haar debuutalbum een langzame start kende, was het tweede album gelijk een groot succes. Gezien de donkere en politieke lading van sommige nummers was dit opmerkelijk. Zo handelt 'Redemption Day' over de Bosnische Burgeroorlog, 'Sad Sad World' over de zelfmoord van een vriend, en gaat 'Hard to Make a Stand' over dakloos zijn.

## Tracklist

* Maybe Angels
* A Change Would Do You Good
* Home
* Sweet Rosalyn
* If It Makes You Happy
* Redemption Day
* Hard to Make a Stand
* Everyday Is a Winding Road
* Love Is a Good Thing
* Oh Marie
* Superstar
* The Book
* Ordinary Morning

### Bonustracks Europa

* Sad Sad World
* Hard to Make a Stand (alternate version)

### Bonustrack VS

* Free Man
# Elly Hees

Elly Hees (1953) is een Nederlands illustrator en grafisch ontwerper. Hees illustreerde de serie Dummie de Mummie en andere boeken van Tosca Menten. Zij illustreerde meer dan 50 kinderboeken, ook die van andere schrijvers zoals Francine Oomen, Manon Spierenburg Jozua Douglas en Thijs Goverde. In 2004 illustreerde ze het boek Kosmos van Margriet van der Heijden en in 2008 de Nederlandse vertaling van het jeugdboek over het heelal van Stephen Hawking. Ook werkte zij als illustrator bij Opzij.
Daarnaast maakt zij vrij werk, waaronder aquarellen, landschappen in gouache en werk in pigmentinkt.
Hees volgde een opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU).
Zij heeft ook de illustraties gemaakt voor de kinderboekenreeks Costa Banana.
De boeken van Hees worden uitgegeven door uitgever van Goor uit Gouda.
# Meton digglesii

Meton digglesii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1859 gepubliceerd door Francis Polkinghorne Pascoe.
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
* ↑ Pascoe, F.P. (1859). On New Genera and Species of Longicorn Coleoptera. Part IV. The Transactions of the Entomological Society of London new series, 5(1–2): 59. Gearchiveerd op 7 april 2024.
# Metopilio foveolatus

Metopilio foveolatus is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Metriacanthosaurus

Metriacanthosaurus is een geslacht van uitgestorven vleesetende theropode dinosauriërs dat tijdens het Jura leefde in het gebied van het huidige Engeland.

## Naamgeving en vondst

In 1923 benoemde Friedrich von Huene een gedeeltelijk theropodenskelet door W. Parker in de negentiende eeuw opgegraven bij Jordan's Cliff te Weymouth als een nieuwe soort van Megalosaurus: Megalosaurus parkeri. In 1932 wees hij het echter toe aan het geslacht Altispinax als een Altispinax parkeri. In 1964 benoemde Alick Donald Walker een apart geslacht Metriacanthosaurus met als typesoort Metriacanthosaurus parkeri. De geslachtsnaam is afgeleid van het Klassiek Griekse metrikos, 'matig', en akantha, 'doorn', een verwijzing naar de matig lange doornuitsteeksels op de wervels die volgens Parker een duidelijk onderscheid vormden met de lange uitsteeksels bij Altipsinax.
Het holotype OUM J.12144 is gevonden in een laag van de Oxford Clay-formatie die dateert uit het onderste Oxfordien, ongeveer 160 miljoen jaar oud. Het omvat gedeelten van drie ruggenwervels, twee sacrale wervels en tien staartwervels; gedeelten van het darmbeen, de schaambeenderen en een zitbeen; beide dijbeenderen en de bovenkant van een scheenbeen. Later zijn er nog andere fragmenten aan toegewezen waaronder BMNH 40517, de onderkant van een kuitbeen.
In 1988 meende Gregory S. Paul dat er een verband was met verschillende Chinese vondsten. Hierop hernoemde hij Szechuanosaurus yandonensis in een Metriacanthosaurus carpenteri en Yanchuangosaurus shangyuanensis in een Metriacanthasaurus shangyouensis. Dit heeft geen navolging gevonden.
Stephan Pickering benoemde in 1995 een Metriacanthosaurus brevis, gebaseerd op een fossiel van vermoedelijk Megalosaurus bucklandi en een Metriacanthosaurus reynoldsi op grond van enkele losse Engelse fragmenten die aan een nog niet gedetermineerde theropode toebehoorden. Beide namen zijn nomina nuda omdat ze niet geldig gepubliceerd zijn.

## Beschrijving

Metriacanthosaurus parkeri was een vrij grote roofsauriër. De dijbeenderen zijn ongeveer tachtig centimeter lang wat wijst op een dier van zes à zeven meter lengte. Gregory S. Paul schatte het gewicht in 1988 op een ton. Een onderscheidend kenmerk is een opvallende deuk in de bovenrand van het darmbeen, ter hoogte van het heupgewricht.

## Fylogenie

Walker wees Metriacanthosaurus toe aan de Megalosauridae. In 2007 echter concludeerden Darren Naish en David Martill tot een plaatsing in de Sinraptoridae. Een Metriacanthosaurinae in 1988 door G.S. Paul geschapen is overbodig daar er achteraf geen erg nauwe verwanten bekend blijken te zijn.
Literatuur
* v. Huene, F. (1923). Carnivorous Saurischia in Europe since the Triassic. Bulletin of the Geological Society of America 34: 449-458
* Walker, A.D. (1964). Triassic reptiles from the Elgin area: Ornithosuchus and the origin of carnosaurs. Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Series B, Biological Sciences 248 (744): 53-134. DOI:10.1098/rstb.1964.0009.
Noten
* ↑ Metriacanthosaurus. www.prehistoric-wildlife.com. Geraadpleegd op 19-12-2022.
* ↑ Fossilworks: Metriacanthosaurus parkeri. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 19-12-2022.
# Metribuzine

Metribuzine is de ISO-naam van een selectief herbicide uit de groep van de triazinonen. Zuiver metribuzine is een kleurloze kristallijne vaste stof. Technisch metribuzine, met een zuiverheid van ten minste 91%, is wit tot witgeel met een enigszins scherpe zwavelgeur.

## Werking

Metribuzine verstoort de fotosynthese in de doelgewassen, voornamelijk eenjarige grasachtige en tweezaadlobbige gewassen. Het wordt vooral opgenomen via de wortels. Metribuzine wordt onder meer toegepast bij de teelt van aardappelen, asperges of tomaten.
In de Europese Unie is metribuzine sedert 1 oktober 2007 opgenomen in de lijst van toegelaten gewasbeschermingsmiddelen. De toelatingsperiode loopt af op 30 september 2017.
Merknamen van producten op basis van metribuzine zijn onder meer:
* Lexone (duPont)
* Sencor, Sencoral, Sencorex, Senkor, Oxamis (Bayer CropScience)
* Mistral (Feinchemie Schwebda)
* Metriphar (Agriphar)
* Metrizin (Hermoo)
* Tuberon (Agrichem)
* Lanxess Metribuzin
Daarnaast zijn er ook producten op de markt waarin metribuzine gecombineerd is met een ander herbicide.

## Toxicologie en veiligheid

Metribuzine heeft een matig tot lage acute toxiciteit. Het is geen irriterende stof voor de huid of de ogen. Er is ook geen carcinogeen of mutageen potentieel van metribuzine vastgesteld.
Het wetenschappelijk panel van het Europese Agentschap voor voedselveiligheid stelde in haar beoordeling van metribuzine een Aanvaardbare Dagelijkse Inname (ADI) voor van 0,013 mg/kg lichaamsgewicht/dag. Het risico op blootstelling aan de stof via residuen op de teeltgewassen werd als minimaal beschouwd.
Metribuzine is zeer toxisch voor groene algen en waterplanten.
# Koninkrijk Albanië (1928-1939)

Het Koninkrijk Albanië (Albanees: Mbretëria Shqiptare) was een land in het zuidoosten van Europa dat bestond van 1928 tot 1939.
President Ahmet Zogu van de Albanese Republiek werd in 1928 tot koning Zog I van Albanië gekroond. Hiermee werd de monarchie hersteld zoals die van Skanderbeg in de vijftiende eeuw. Het koninkrijk werd gesteund door het fascistische regime van Italië en beide landen onderhielden goede relaties tot Italië het land bezette in 1939.
In de elf jaar dat koning Zog regeerde onderging het koninkrijk een golf van modernisatie, dit was nodig na vijf eeuwen onder het Turkse juk. Ondanks dat Albanië het kleinste land was in de Balkan groeide het uit tot de machtigste en meest ontwikkelde natie van de Balkan. De welvaart kreeg even een deuk tijdens de Grote Depressie, maar herleefde opnieuw eind jaren dertig tot de Tweede Wereldoorlog aanbrak en het daaropvolgende communistische regime.
Italië viel Albanië binnen op 7 april 1939. De invasie was vreemd omdat koning Zog goede relaties onderhield met de fascistische leider Benito Mussolini sinds 1925. De hoofdreden voor de invasie was het feit dat Mussolini jaloers was op Hitler die zopas Oostenrijk en Tsjechoslowakije veroverd had. Italië wilde ook al jaren Griekenland bezetten en zag Albanië als een springplank om dat land binnen te vallen. Het Albanese leger was niet opgewassen tegen het Italiaanse. De koning en zijn regering werden verbannen en het land hield de facto op te bestaan als onafhankelijk land.
Er werd een marionettenregering aangesteld en Albanië werd een Italiaanse kolonie: het Italiaans protectoraat Albanië. Victor Emmanuel III van Italië werd koning van Albanië tot hij troonsafstand deed op 25 juli 1943.
De communistische partizanen werden na de oorlog gesteund door Joegoslavië en de Sovjet-Unie en installeerden een Stalinistisch regime dat 46 jaar zou bestaan. Koning Zog mocht het land niet meer betreden en leefde in ballingschap voor de rest van zijn leven.
# Afrikaanse gaper

De Afrikaanse gaper (Anastomus lamelligerus) is een grote waadvogel uit de familie van de ooievaars. Hij leeft in natte, open gebieden die wetlands genoemd worden, ten zuiden van de Sahara.

## Beschrijving

De Afrikaanse gaper is een grote, zwarte ooievaar met een grote snavel. De snavel is kenmerkend voor de soort vanwege de vreemde opening in het midden. Deze opening is aan beide zijden even wijd en heeft een lengte van 6 millimeter. De snavel kleurt van ivoor-wit aan de basis tot aan diep zwart aan de punt. De onvolwassen of juveniele hebben een softere uitstraling dan de ouderdieren. Ook het kenmerkende gat in de snavel ontbreekt op de jonge leeftijd.
Deze ooievaar-achtige heeft een lengte van 81 tot 94 centimeter en kan een massa behalen tot 1,3 kilogram. De mannetjes zijn groter dan de vrouwtjes.
Het verenkleed heeft in het algemeen een donkere kleur, maar in het zonlicht verschijnt er een groenige glans over de veren heen.

## Levenswijze

De Afrikaanse gaper leeft in vochtige gebieden, draslanden genoemd. Ook verschijnt hij aan kustwateren en natte, savanne gebieden. Hij voedt zich met een soort waterslakken die hij uit het water zeeft. Ook aast hij op mosselen, landslakken, kikkers, krabben, wormen, vissen en insecten.
De Afrikaanse gaper houdt zich meestal rondom groepen nijlpaarden schuil. Deze nijlpaarden bieden hen bescherming tegen vijanden, zoals krokodillen, maar zorgen ook voor meer voedsel. De nijlpaarden woelen de modder op de oevers om waardoor meer voedsel naar boven komt.

## Ondersoorten

Er zijn twee ondersoorten:
* A. l. lamelligerus - Temminck, 1823: Afrika ten zuiden van de Sahara.
* A. l. madagascariensis - Milne-Edwards, 1880: Madagaskar. Deze ondersoort is kleiner en heeft een dunnere snavel.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op 300-500 duizend vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* BirdLife international.
* Oiseaux-birds.com.
* 1 2 (en) Afrikaanse gaper op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2).
# Ciconia (geslacht)

Ciconia is een geslacht van vogels uit de familie van de ooievaars (Ciconiidae). Zes van de acht soorten komen in de oude wereld voor, alleen de magoeari (Ciconia maguari) leeft in Zuid-Amerika.

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Ciconia abdimii – Abdims ooievaar
* Ciconia boyciana – Zwartsnavelooievaar
* Ciconia ciconia – Ooievaar
* Ciconia episcopus – Aziatische bisschopsooievaar
* Ciconia maguari – Magoeari
* Ciconia microscelis – Afrikaanse bisschopsooievaar
* Ciconia nigra – Zwarte ooievaar
* Ciconia stormi – Soendaooievaar
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Javaanse maraboe

De Javaanse maraboe (Leptoptilos javanicus) is een vogel uit de familie der ooievaars. Het is een wijdverspreide soort die voorkomt in India en Zuidoost-Azië.

## Kenmerken

Deze grote ooievaar bereikt een lengte van 122 tot 129 cm. Het verenkleed is grijs-zwart aan de boven- en wit aan de onderkant. Net zoals de andere soorten in het geslacht Leptoptilos heeft de Javaanse maraboe een kale nek en kop en een lange, dikke snavel. De soort lijkt op de Indische maraboe, maar die laatste is groter, heeft grijze dekveren en een massievere snavel.

## Verspreiding

De Javaanse maraboe komt voor in een groot gebied in Zuid en Zuidoost-Azië. Toch zijn er nog maar enkele gebieden waar de soort veelvuldig voorkomt. Deze liggen in India (Assam), Indonesië (Sumatra) en Cambodja. De totale populatie wordt geschat op 6.500 tot 8.000 volwassen exemplaren.

## Gedrag

De habitat van de Javaanse maraboe bestaat uit drasland in het binnenland en mangrovebossen en moerassen aan de kust. Daar voedt hij zich in de eerste plaats met vissen, zoals de slijkspringer, maar ook andere kleine dieren staan op zijn menu. Hij foerageert door langzaam door de modder te lopen en herhaaldelijk met zijn snavel diep in de modder te pikken.
Deze maraboe nestelt in kleine kolonies bovenin hoge bomen (12 tot 30 m) in de directe omgeving van water. Het vrouwtje legt twee tot vier eieren, die door beide vogels in ongeveer 30 dagen uitgebroed worden.

## Afbeeldingen

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sunda-Marabu op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* BirdLife international.
* Oiseaux-birds.com. Gearchiveerd op 30 januari 2023.
* Richard Grimmett, Carol Inskipp, Tim Inskipp, Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka and the Maldives. Christopher Helm, London 1998, ISBN 0-691-04910-6
* ↑ (en) Javaanse maraboe op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zwartsnavelooievaar

De zwartsnavelooievaar (Ciconia boyciana) is een grote ooievaar. Hij komt voor in Oost-Azië en wordt daar ernstig in zijn bestaan bedreigd. Zijn wetenschappelijke naam is een eerbetoon aan de koloniaal ambtenaar en verzamelaar Robert Henri Boyce (1834-1909).

## Kenmerken

Met een hoogte van 110 tot 150 cm, een massa van 2,8 tot 5,9 kg en een spanwijdte van 2,2 m is deze ooievaar gemiddeld groter dan de ooievaar (Ciconia ciconia), waar hij verder sterk op lijkt. Vroeger werd hij daarom vaak als een ondersoort beschouwd. In tegenstelling tot deze naaste verwant, heeft de zwartsnavelooievaar een naakte, rode huid rond de ogen, een witte iris en een zwarte snavel. Beide geslachten zien er ongeveer hetzelfde uit. Het vrouwtje is iets kleiner dan het mannetje. De jongen zijn wit met oranje snavel.

## Verspreiding en leefgebied

De zwartsnavelooievaar broedt in het stroomgebied van de Amoer en de Oessoeri op de grens van Rusland en China. De meeste vogels overwinteren in het stroomgebied van de Yangtze in Zuid-China, maar kleine aantallen trekken naar het Koreaans Schiereiland en Japan.
Het leefgebied bestaat in de broedtijd uit zoetwaterdraslanden afgewisseld met hoge bomen of andere structuren zoals elektriciteitsmasten om een nest in te maken. De vogel foerageert op kleine dieren, in de overwinteringsgebieden ook wel in zoutwateroverstromingsgebieden.

## Status

De zwartsnavelooievaar heeft een beperkt broedgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2013 door BirdLife International geschat op 1000 tot 2500 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af. Het broedgebied wordt aangetast door ontbossing en inpolderingen waarbij natuurlijke moerasgebieden met bomen worden omgezet in gebied voor agrarisch gebruik en menselijke bewoning. Ook in het overwinteringsgebied worden moerassen drooggelegd en geschikt gemaakt voor landbouw en worden stuwdammen aangelegd in de rivieren. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Zwartsnavelooievaar op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Proceedings of the Zoological Society of London Pt2 p.513 BHL.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Oriental Stork op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* BirdLife international. Gearchiveerd op 29 augustus 2012. Geraadpleegd op 18 mei 2012.
* Hancock & Kushan, Storks, Ibises and Spoonbills of the World. Princeton University Press (1992), ISBN 978-0-12-322730-0
* CRC Handbook of Avian Body Masses by John B. Dunning Jr. (Editor). CRC Press (1992), ISBN 978-0-8493-4258-5
# Colaptes

Colaptes (grondspechten) is een geslacht van vogels uit de familie spechten (Picidae). De naam Colaptes komt van het werkwoord koláptein (κολάπτειν) uit het Oudgrieks, wat pikken betekent. In het Engels heten deze soorten flicker wat zoiets als trillen betekent: snel elkaar opvolgende pikbewegingen maken.

## Kenmerken

Deze spechten zijn van boven bruin of groen en hebben vleugels met zwarte lijntjes. Van onder zijn ze beige gekleurd met vaak stippels of streepjes op buik en borst. De veren van de kop zijn vaak kleurrijk. Veel van deze soorten zijn, vaker dan gewoonlijk bij spechten, op de bosbodem actief.

## Soorten

Het geslacht bestaat uit 14 soorten plus een uitgestorven soort:
* Colaptes aeruginosus – Bronsvleugelspecht
* Colaptes atricollis – Zwartnekgrondspecht
* Colaptes auratus – Gouden grondspecht
* Colaptes auricularis – Grijskruinspecht
* Colaptes campestris – Camposgrondspecht
* Colaptes chrysoides – Californische grondspecht
* Colaptes fernandinae – Cubaanse grondspecht
* Colaptes melanochloros – Groenbandgrondspecht
* Colaptes mexicanoides – Guatemalagrondspecht
* Colaptes pitius – Chileense grondspecht
* Colaptes punctigula – Vlekborstgrondspecht
* Colaptes rivolii – Roodmantelspecht
* Colaptes rubiginosus – Olijfrugspecht
* Colaptes rupicola – Andesgrondspecht

### Uitgestorven

* † Colaptes oceanicus – Bermudagrondspecht
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Gerardus Majellakerk (Gemert)

De Gerardus Majellakerk is een voormalige parochiekerk in de tot de Noord-Brabantse gemeente Gemert-Bakel behorende plaats Gemert, gelegen aan het Sint Gerardusplein 16.

## Geschiedenis

Eind jaren '50 van de 20e eeuw werd de tweede parochie van Gemert opgericht en in 1959 werd een kerkgebouw in gebruik genomen, ontworpen door Jan de Jong. Het betrof een grote zaalkerk in de stijl van de Bossche School. De rechthoekige kerk werd gedekt door een reeks koepeldaken. Ook was er een opvallende vrijstaande klokkentoren.
De kerk bleek al spoedig veel te groot te zijn. In de jaren '70 van de 20e eeuw werd de kerkzaal verkleind en werd een bibliotheek ingebouwd. In 2015 werd de kerk onttrokken aan de eredienst. Vanaf 2024 worden er appartementen in de kerk gebouwd. Ook de bibliotheek is verplaatst. Kerk en toren blijven bestaan.
* ReliWiki
* BHIC
* Facebook
# Felaniella vilardeboaena

Felaniella vilardeboaena is een tweekleppigensoort uit de familie van de Ungulinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1846 voor het eerst geldig gepubliceerd door Alcide d'Orbigny.
# Lebuh Rarak

Lebuh Rarak is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ilir van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Lebuh Rarak telt 1110 inwoners (volkstelling 2010).
# Metricup

Metricup is een plaats in de regio South West in West-Australië.

## Geschiedenis

In de jaren 1920 werden mensen in de streek gevestigd middels het Group Settlement Scheme: 'group nr.60'. De plaats werd oorspronkelijk 'Boynlie Park' maar later Metricup genoemd.
Van 1924 tot 1953 was er een schooltje actief. In 1935 werd er een anglicaanse kerk gebouwd en geopend, de ' St. John the Baptist Anglican Church'.

## Beschrijving

Metricup maakt deel uit van het lokale bestuursgebied (LGA) City of Busselton, waarvan Busselton de hoofdplaats is. Toerisme is er een belangrijke economische sector in en rond Metricup. De streek staat gekend voor zijn wijngaarden, brouwerijen en eetgelegenheden.
De 'St Mary's Anglican Girls' School' uit Perth heeft sinds 2008 een openluchtschool in Metricup, 'The Lady Treatt Centre for Learning and Leadership'.
In 2021 telde Metricup 263 inwoners. Minder dan 5% van de bevolking is van inheemse afkomst.

## Ligging

Metricup ligt nabij de Bussell Highway, 250 kilometer ten zuidzuidwesten van de West-Australische hoofdstad Perth, 65 kilometer ten noorden van Augusta en 30 kilometer ten zuidwesten van Busselton.

## Klimaat

De streek kent een gematigd mediterraan klimaat, Csb volgens de klimaatclassificatie van Köppen.
# Briljantblauw FCF

Briljantblauw FCF is een blauwe synthetische trifenylmethaankleurstof. Als voedingsadditief is het in de Europese Unie toegestaan onder E-nummer E133.
Briljantblauw FCF wordt gebruikt als kleurstof in cosmetica, roomijs, chocopasta, kauwgom en sportdrank. Er zijn maar een beperkt aantal blauwe kleurstoffen (naast Indigokarmijn), en briljantblauw FCF is de enige kleurstof die in vloeibare vorm gebruikt kan worden.

## Externe link

* (en) Food-Info.net over E133
* ↑ SMILES (symbolische structuurweergave) = CCN(CC1=CC(=CC=C1)S(=O)(=O)[O-])C2=CC=C(C=C2)C(=C3C=CC(=[N+](CC)CC4=CC(=CC=C4)S(=O)(=O)[O-])C=C3)C5=CC=CC=C5S(=O)(=O)[O-].[Na+].[Na+]
# Lecah

Lecah is een bestuurslaag in het regentschap Muara Enim van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Lecah telt 1649 inwoners (volkstelling 2010).
# Ledokombo (Sumber)

Ledokombo is een bestuurslaag in het regentschap Probolinggo van de provincie Oost-Java, Indonesië. Ledokombo telt 2385 inwoners (volkstelling 2010).
# Ledong Barat

Ledong Barat is een bestuurslaag in het regentschap Asahan van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Ledong Barat telt 4762 inwoners (volkstelling 2010).
# Ledug (Kembaran)

Ledug is een bestuurslaag in het regentschap Banyumas van de provincie Midden-Java, Indonesië. Ledug telt 12.170 inwoners (volkstelling 2010).
# Lego Wetan

Lego Wetan is een bestuurslaag in het regentschap Ngawi van de provincie Oost-Java, Indonesië. Lego Wetan telt 3316 inwoners (volkstelling 2010).
# Legok (Telanaipura)

Legok is een bestuurslaag in het regentschap Jambi van de provincie Jambi, Indonesië. Legok telt 12.039 inwoners (volkstelling 2010).
# Legoksayem

Legoksayem is een bestuurslaag in het regentschap Banjarnegara van de provincie Midden-Java, Indonesië. Legoksayem telt 862 inwoners (volkstelling 2010).
# Lekong

Lekong is een bestuurslaag in het regentschap Sumbawa van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Lekong telt 2394 inwoners (volkstelling 2010).
# Lelamase

Lelamase is een bestuurslaag in het regentschap Bima van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Lelamase telt 1579 inwoners (volkstelling 2010).