OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zwarte kraai

De zwarte kraai (Corvus corone) is een zangvogel uit de familie van de kraaien (Corvidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Uiterlijke kenmerken

Een volwassen kraai is 48 tot 53 centimeter lang en weegt 396 tot 602 gram. Kraaien zijn groter dan kauwen en kleiner dan raven. Ze zijn helemaal zwart, vaak met een wat groenige glans over de veren. Soms heeft een zwarte kraai enige witte veren, als gevolg van verkeerde voeding, een slechte conditie of een erfelijke afwijking.. Van de ongeveer even grote roeken zijn kraaien op verschillende manieren te onderscheiden. Zo heeft een roek een kaal stuk huid aan de basis van de snavel, waardoor deze snavel langer lijkt. De snavel van de roek is bovendien lichter van kleur dan de gitzwarte kraaiensnavel. Verder heeft een roek anders dan een kraai, een 'broek', oftewel veren op zijn dijen.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt tot broeden in West- en Centraal-Europa, en in Oost-Azië komt een nauw verwante vorm voor, C. corone orientalis. In het tussenliggende gebied komt de bonte kraai voor die nauw verwant is, en die zowel in het oosten als in het westen van zijn verspreidingsgebied in staat blijkt met de daar voorkomende vorm vruchtbare hybriden te verwekken. Men vermoedt dat de soorten in de laatste ijstijd gescheiden zijn geraakt. Of er wel van aparte soorten mag worden gesproken is onderwerp van discussie.
Er worden twee ondersoorten onderscheiden:
* C. c. corone – westelijk Europa.
* C. c. orientalis Eversmann, 1841 – centraal en oostelijk Azië.

## Levenswijze

Kraaien leven meer solitair dan roeken en kauwen. Het zijn intelligente vogels die zich makkelijk aanpassen aan verschillende diëten; ze zijn van alle markten thuis maar wel vrij schuw en duidelijk moeilijker te benaderen dan kauwen. In kleine tuinen zal je ze niet vaak zien. Ze eten o.a. wormen, insecten, fruit, zaden, keukenafval, eieren, jonge vogels (kuikens) en kleine knaagdieren. Ze foerageren meestal in paren, meer zelden in wat grotere groepen, vooral op weide- en akkerbouwland, niet in dichtbegroeid landschap. Kraaien hebben een reputatie als jagers van kleine vogeltjes en nestenuithalers en werden om die reden in het verleden vaak vervolgd. Er zijn meldingen van aanvallen op levende vogels (spreeuwen, houtduif en kievit) die in vlucht tot landen werden gedwongen en doodgepikt en opgegeten. Daardoor fungeren ze als een natuurlijke predator van vogelpopulaties. Het zijn ook aaseters die foerageren op doodgereden dieren langs de weg.

## Voortplanting

Het nest wordt vanaf maart in de vork van een boomtak gebouwd door beide ouders; de eieren worden door het vrouwtje uitgebroed. Ze nestelen niet in kolonies, zoals roeken en kauwen doen. De eieren zijn circa 40 bij 34 millimeter groot, glanzend blauwgroen met donkere vlekken. De 4 tot 7 eieren worden ongeveer 18 dagen bebroed. Beide ouders voeren de jongen, die na 28 tot 35 dagen uitvliegen.

## Roep

Een kraai maakt diverse geluiden, waarbij vooral het "kraa-kraa-kraa" veel wordt gehoord.

## Video

* Kraaien eten van een dode gans
* Een zwarte kraai bij zijn nest
# Daan

Daan kan verwijzen naar:
* Daan (voornaam), een jongensnaam/meisjesnaam
* Daan (stad), een stad in de Chinese provincie Jilin
* DAAN, een Belgische band
Personen:
* Gunnar Daan, een Nederlandse architect en beeldend kunstenaar
* Jo Daan, een Nederlandse dialectologe en taalkundige
* Serge Daan (1940–2018), een Nederlands hoogleraar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Daan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Grijskraagvijgvogel

De grijskraagvijgvogel (Sphecotheres vieilloti) is een middelgrote, opvallende vogel die voorkomt in Australië, Nieuw-Guinea en de Kei-eilanden. Tot in de jaren 1990 werd deze vogel groene vijgvogel (Sphecotheres viridis) genoemd, en werden de soorten die op Wetar en Timor voorkwamen niet als aparte soorten beschouwd.

## Kenmerken

De vogel is 27,5 tot 29,5 cm lang. Het volwassen mannetje heeft een zwarte kruin en zwarte wangen met rond het oog een roodgekleurde, naakte huid. Van boven is het mannetje olijfgroen, met een brede, grijze kraag die rondom loopt over de borst en de rug. De staart heeft lichte buitenste pennen. De ondersoort S. v. flaviventris heeft deze kraag niet, maar is geel op de borst. Het vrouwtje ziet er anders uit. Zij is ook olijfgroen of bruin van boven en verder bruin gespikkeld. De borst en buik is licht, met bruine strepen.

## Leefwijze

De vogel foerageert op bessen en vruchten en kan daarbij allerlei acrobatische toeren tussen het gebladerte uithalen om de bessen te pakken te krijgen.

## Verspreiding en leefgebied

Het leefgebied van vijgvogels is zeer gevarieerd. Het is een bosvogel die in regenwoud voorkomt, maar ook in allerlei andere bostypen zoals moerasbos, aangeplant bos, vegetaties langs waterlopen, mangrove, geboomte rond agrarische ondernemingen, in tuinen parken of in bomen langs de straten.
Er worden vijf ondersoorten onderscheiden, waarvan alleen al binnen Australië drie.
* S. v. salvadorii (het zuidoosten van Nieuw Guinea)
* S. v. cucullatus (Kei-eilanden)
* S. v. ashbyi (Noord-Australië)
* S. v. flaviventris (Noordoost Australië en eilanden in de Torres Straat)
* S. v. vieilloti (Oost-Australië)

## Status

In Australië is het een algemene vogel. Op de eilanden rondom Australië is het een schaarse vogel. De grootte van de populaties zijn niet gekwantificeerd, maar zijn waarschijnlijk stabiel. Om deze reden staat deze vijgvogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Grijskraagvijgvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.
* ↑ (en) F. Gill & D. Donsker (2013) - IOC World Bird Names (version 3.3)
# Het lucifersmeisje

Het lucifersmeisje is de Nederlandse titel van de opera in een akte Den lille pige med svovlsikkerne, een compositie van de Deense componist August Enna.
Enna gebruikte daarbij een libretto van Ove Rode naar het sprookje Het meisje met de zwavelstokjes van Hans Christian Andersen. Enna schreef de opera voor een kleine bezetting (twee solisten) met het oog op mogelijke uitvoeringen in de kleinere plaatselijke zalen in Denemarken. De première vond desalniettemin plaats in het vrij grote Casino Teater in Kopenhagen met als soliste Marie Jensen. Vanaf die dag, 13 november 1897, bleef het vrij populair, zeker toen de tekst vertaald werd naar het Engels en Duits waardoor de opera internationale bekendheid kreeg in Engeland en Duitsland (Das Streichholzmädel). Pas na veertig jaar bereikte de opera het "echte operapubliek" van Det Kongelige Teater; toen was de titelrol voor Edith Oldrup. In de opera verwerkte Enna het in Denemarken bekende kinderliedje Den unge frue ("Pandeben, godt det gror").
De Nederlandse vertaling werd gemaakt door Elise Poons-van Biene voor De Nederlandsche Opera van Cornelis van der Linden. Die voerde het werk enkele keren uit vanaf 19 januari 1900 met de jonge sopraan Truus Urlus/Truus Blom Urlus in de hoofdrol. De recensent van het Algemeen Handelsblad vond de dag na de première de stem van de talentvolle Urlus nog te breekbaar ten opzichte van de stevige orkestratie van Enna. Het publiek was het duidelijk niet eens met de recensent: ze lieten de soliste vier keer terugkeren op het podium. Daniël de Lange was in de krant Nieuws van den Dag milder gestemd. Een aantal dagen daarna was de opera te zien in de Rotterdamse Schouwburg. Enna was destijds populair bij De Nederlandsche Opera en zijn opera's werden regelmatig in Nederland uitgevoerd.
* opname cpo: Henriette Boden-Hansen, Deens radiosinfonietta o.lv. Roman Zeilinger (opname 1998/2000)
* boekwerkje opname voor Dacapo: Ylva Kihlberg, Deens Nationaal Symfonieorkest o.l.v. Thomas Dausgaard (opname 2005)
* De ouverture van Den lille pige op IMSLP
* ↑ Het lucifersmeisje, Krans of kroon. Stadschouwburg Amsterdam (10 januari 1900).
* ↑ "KUNST EN WETENSCHAPPEN.", Algemeen Handelsblad, 13 januari 1900. – via Delpher.
* ↑ "KUNST EN WETENSCHAPPEN. Eerste vertoening van „Thyl Uylenspiegel” Brussel, den 19 Jan. (Part. Corr.)", Algemeen Handelsblad, 20 januari 1900. – via Delpher.
* ↑ "MUZIKALE KRONIEK. NEDERLANDSCHE OPERA.", Het nieuws van den dag : kleine courant, 22 januari 1900. – via Delpher.
# Wereldlichtjesdag

Wereldlichtjesdag is een herdenkingsdag die jaarlijks plaatsvindt op de tweede zondag van december.
Wereldlichtjesdag bestaat sinds 1997 in de Verenigde Staten (The Compassionate Friends' Worldwide Candle Lighting Day). De dag werd georganiseerd door The Compassionate Friends, een organisatie die oorspronkelijk werd gesticht door de Britse kapelaan Simon Stephens in Warwickshire Hospital. Het gebruik verspreidde zich nadien over talloze landen. Om 19 uur plaatselijke tijd worden er op die dag kaarsen aangestoken ter nagedachtenis aan overleden en vermiste kinderen.
* ↑ De Standaard
* ↑ Het Laatste Nieuws
* ↑ De Morgen
* ↑ Demens.nu
# Agromyza anderssoni

Agromyza anderssoni is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Spencer.
# Vliegveld Zwartberg

Het Vliegveld van Zwartberg is gelegen in de wijk Zwartberg in de Belgische stad Genk.
Het vliegveld beschikt over een asfaltpiste met een lengte van 799 meter en een graspiste met een lengte van 655 meter. Het is de thuisbasis van een club van zweefvliegers, motorvliegers, modelvliegers en parachutisten. De mijnterrils die vlak naast het vliegveld liggen zijn voor hen herkenningspunten. De eigenaar van het vliegveld is de Koninklijke Aeroclub Limburgse Vleugels, een vliegclub waar zowel zweefvliegers, motorvliegers en modelvliegers terecht kunnen. De aeroclub is ook een echte vliegschool, men kan er terecht om het motorvliegbrevet [PPL(A)] en/of zweefvliegbrevet [SPL] te behalen. Ook kan men er diverse vervolgopleidingen volgen zoals de MEP (multi engine piston), een opleiding die men leert om vliegtuigen met meerdere zuigermotoren te besturen.

## Landingsbanen

Het vliegveld beschikt over 2 landingsbanen, een verharde baan (03L / 21R) en een onverharde baan (03R / 21L). De onverharde baan (graspiste) heeft een lengte van 655 meter en een breedte van 18 meter. De verharde baan (asfaltpiste) daarentegen heeft een lengte van 799 meter en een breedte van 23 meter. Ook is er op het vliegveld de mogelijkheid om te tanken, er kan zowel Jet-A1 als AVgas getankt worden.
# Mel Hartman

Mel Hartman (20 oktober 1972, Oostende) is een Vlaamse schrijfster.

## Biografie

Hartman debuteerde in mei 2007 met De Fantasiejagers, dat in 2008 vervolgd werd met Droomloos en in 2009 met Angstdroom. Het vierde deel, Droombeeld, is in 2011 verschenen.
In juni 2010 verscheen van een nieuwe reeks het eerste deel, Anders: een Manon Maxim roman.
Hartman schreef rond de eeuwwisseling voornamelijk columns voor een plaatselijke krant in Den Haag en wetenschappelijke artikels met als onderwerp de slaap (onder de naam Melissa Vandeputte). Daarna schreef Hartman een paar jaar columns voor het online magazine Banger Sisters, die werden gebundeld in het E-book en luisterboek Hersenkronkels.
Hartman schrijft ook korte verhalen voor uitgeverij Parelz, waarvan sommige werden opgenomen in de bundel Spel der Grenzen, die in november 2010 werd gepubliceerd. Naast zeven spannende verhalen werd er ook een kort Manon Maxim-verhaal toegevoegd, dat Hartman exclusief voor deze bundel schreef. In 2013 verscheen haar tweede verhalenbundel Schitterende wereld. Sommige kortverhalen verschijnen in het magazine 'Azra' van uitgeverij Parelz.
Voor de kinderverhalenbundel Verdwalen in verhalen schreef Mel Hartman het korte verhaal De Heks in de Bakkerij. Banger Sisters stelde deze bundel met haar auteurs samen voor het goede doel Het Glazen Huis van Serious Request, waar ook de volledige opbrengst naar gaat. Shanna Paulissen verzorgde de omslagafbeelding.
In 2020 verscheen, na een lange schrijfpauze, haar urban fantasy/young adult 'Als doden dromen', de eerste uit de trilogie de 'Dodenreeks' bij uitgeverij Hamley Books.
Hartmans boeken worden wereldwijd uitgegeven, onder andere in Duitsland, Litouwen, Spanje, Italië en Oekraïne.
# X-Men: Apocalypse (soundtrack)

X-Men: Apocalypse is de originele soundtrack, gecomponeerd door John Ottman voor de film X-Men: Apocalypse uit 2016 van Bryan Singer. Het album werd uitgebracht op 20 mei 2016 door Sony Classical en Fox Music.
De partituur werd uitgevoerd door een orkest onder leiding van Jeffrey Schindler. De muziek werd opgenomen in de Newman Scoring Stage van 20th Century Fox Studios. De muziek werd opgenomen en gemixt door Casey Stone.
Naast Ottmans filmmuziek bevat de film een remix van het tweede deel van Ludwig van Beethovens zevende symfonie getiteld "Beethoven Havok", gearrangeerd door Ottman en Lior Rosner.

## Tracklijst

Alle muziek is geschreven door John Ottman, tenzij anders vermeld.
* ↑ (en) X-Men: Apocalypse Soundtrack.Net, geraadpleegd op 26 november 2024
* ↑ (en) X-Men: Apocalypse (Original Motion Picture Soundtrack) - John Ottman AllMusic, geraadpleegd op 26 november 2024
* ↑ (en) John Ottman – X-Men: Apocalypse (Original Motion Picture Soundtrack) Discogs, geraadpleegd op 26 november 2024
* ↑ (en) X-Men: Apocalypse - Song Credits Soundtrack.Net, geraadpleegd op 26 november 2024
# Rob Hutting

Rob Hutting (Nijmegen, 13 augustus 1955) is een Nederlands voormalig voetballer die als centrale middenvelder speelde. Aansluitend werd hij trainer.

## Carrière

Hutting begon bij N.E.C. maar brak door bij Fortuna Sittard. Hij speelde ook in België waar hij in 1985 in onmin kwam met Beringen FC. Hierdoor ging hij bij KVC Oranje trainen en coachte ook dat team. Hij speelde ook zaalvoetbal bij SCH Consten en SCC in Kerkrade. Later trainde hij ook in Duitsland en in april 2006 werd hij aangesteld als coach van Fortuna Sittard. Echter nog voor aanvang van het seizoen zag die club daar alweer vanaf. Hutting haalde een MBA aan de Katholieke Universiteit Leuven en is werkzaam als manager en consultant.
# Trinidadblauwkeelgoean

De trinidadblauwkeelgoean (Pipile pipile) is een vogel uit de familie sjakohoenders en hokko's (Cracidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1784 door Joseph Franz von Jacquin. Het is een ernstig bedreigde, endemische vogelsoort op Trinidad.

## Kenmerken

Dit hoen is middelgroot, gemiddeld 69 cm lang en behoort tot de goeans. De vogel is overwegend zwartbruin met een donkerblauwe glans en heeft opvallende witte punten aan de vleugeldekveren, De poten zijn rood en de naakte huid rond het oog en de onderkant van de snavel zijn lichtblauw, met onder de snavel een donkerblauwe lel. Het is de enige soort goean die op dit eiland voorkomt.

## Verspreiding en leefgebied

De soort is endemisch op het eiland Trinidad. De vogel komt voor in ongerept tropisch hellingbos, regenwoud in bergachtig gebied (400 tot 925 m boven zeeniveau) met ravijnen en beekjes en dicht met lianen en epifyten begroeide boomkronen. Mits niet bejaagd komt dit hoen ook voor in agrarisch gebied aan de randen van oerbos. De vogel houdt zich bij voorkeur op in de boomkronen.

## Status

De blauwkeelgoean heeft een zeer klein verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2020 door BirdLife International geschat in de categorie 150 tot 330 individuen en de populatie-aantallen nemen af. De soort wordt ondanks wettelijke bescherming bejaagd en het leefgebied krimpt door ontbossing waarbij regenwoud plaats maakt voor plantages. Om deze redenen staat deze soort als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Trinidadblauwkeelgoean op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (de) Beyträge zur Geschichte der Vögel p. 26 BHL Pl. 11.
# Zeno van Elea

De Griek Zeno van Elea (Oudgrieks: Ζήνων ὁ Ἐλεάτης) (ca. 490 v.Chr. - ca. 430 v.Chr.) wordt beschouwd als de grondlegger van de dialectiek. Hij was een leerling van Parmenides. Hij bedacht allerlei argumenten om de uitspraken van Parmenides – over de onmogelijkheid van verscheidenheid en verandering – te verdedigen. Beroemd – en berucht – zijn zijn uiteenzettingen over de onmogelijkheid van beweging, zoals Achilles en de schildpad en de vliegende pijl.

## Biografie

Zoals bij de meeste presocratische filosofen blijft het leven van Zeno van Elea grotendeels onbekend.
Men denkt dat hij zijn hele leven in Elea heeft doorgebracht en zich bezighield met de opvoeding van mannen in deugdzaamheid. Aanvankelijk was hij een pythagoreeër en Strabo schreef hem een politieke activiteit toe. In de enige context waarin hij meerdere keren wordt geciteerd, is het een verslag van zijn deelname aan een complot tegen een tiran, er is zoveel divergentie van details dat het onmogelijk is om te reconstrueren wat er is gebeurd.
De bronnen die hier licht op werpen zijn Plato's Parmenides-dialoog, het werk Leven van de illustere filosofen van de historicus en oude filosoof Diogenes Laërtius en de Fysica van Aristoteles.
In Plato's dialoog wordt gezegd dat Zeno ongeveer 40 jaar oud is en dat Parmenides bijna 65 is op het moment dat ze allebei een "zeer jonge" Socrates ontmoeten; een feit dat kan worden gebruikt om zijn geboorte rond het jaar 480 voor Christus te plaatsen. Plato beschrijft hem als "lang en mooi om naar te kijken" en werd gewaardeerd door zijn leraar.
Diogenes Laërtius geeft aan dat hij de natuurlijke zoon was van een man genaamd Telentagoras, maar dat Parmenides hem opnam voor adoptie. Laërtius benadrukt ook zijn vaardigheid in het analyseren van de twee kanten van elke vraag of dilemma, een vaardigheid die hem ertoe bracht de titel van "uitvinder van de dialectiek" van de hand van Aristoteles te ontvangen.
# Arne Moll

Arne Moll (12 november 1973) is een Nederlandse schaker en auteur van The Center Game - A Perfectly Playable Chess Opening Surprise (2024).
* In oktober 1995 werd hij gedeeld eerste bij het Eijgenbrood toernooi te Amsterdam.
* In januari 2000 werd hij gedeeld eerste in het Open Grand Prix toernooi te Madison.
* In 2006 won hij met het team van Homburg Apeldoorn het NK Snelschaken voor clubteams.
* In 2024 publiceerde hij het schaakopeningsboek The Center Game - A Perfectly Playable Chess Opening Surprisebij schaakuitgeverij New in Chess.

## Externe link

* (en) Informatie over schaakpartijen van Arne Moll op ChessGames.com
# Kai van Hese

Kai van Hese (Den Haag, 15 juni 1989) is een voormalig Nederlands profvoetballer die onder contract stond bij ADO Den Haag.

## Loopbaan

Van Hese, geboren in de Haagse Vogelwijk, begon met voetballen bij de amateurclub Quick. Hij werd al op vroege leeftijd opgemerkt door ADO, maar pas op dertienjarige leeftijd kreeg hij toestemming van zijn ouders de overstap te maken. De linksback doorliep de gehele jeugdopleiding en maakte zijn debuut in het betaald voetbal op 9 november 2008 in de met 0-1 verloren thuiswedstrijd tegen sc Heerenveen.
In januari 2011 werd hij uitgeleend aan FC Dordrecht voor een half seizoen. Hij zit daar met twee andere verhuurde ADO-spelers: Tom Beugelsdijk en Santy Hulst. Van 2012 tot 2014 kwam Kai uit voor het eerste elftal van vv Noordwijk. Na seizoen 2014-2015 ging hij naar H.V. & C.V. Quick.
# Familiehuis Daniel den Hoed

Het Familiehuis Daniel den Hoed is een zelfstandige stichting in Rotterdam. De stichting is genoemd naar Daniel den Hoed en biedt verblijf aan voor kankerpatiënten en hun naasten.
Het eerste familiehuis werd in 1900 geopend naast de Daniel den Hoedkiniek. Bij het sluiten van die vestiging verhuisde ook het familiehuis, die nieuwe locatie werd geopend in 2021 en is gevestigd op Karl Weisbardstraat 205 in Rotterdam.
Het familiehuis zal in de loop van 2023 worden verbonden aan het Erasmus MC via een loopbrug, nadat de sloop van het Dijkzigt voldoende is voltooid.

## Externe link

* Officiële website
* 1 2 Al meer dan 30 jaar Hun Thuis, Ons Huis
# Dune: Imperium

Dune: Imperium is een bordspel uitgebracht in 2020, ontworpen door Paul Dennen en uitgegeven door Dire Wolf Digital. Het spel speelt zich af in het universum van de roman Duin (Engels: Dune) van Frank Herbert. Het spelsysteem combineert het bouwen van kaarten en het plaatsen van werknemers om allianties met facties te sluiten en overwinningspunten te verdienen. Bij de release werd het spel genomineerd voor verschillende prijzen, waaronder het Kennerspiel des Jahres.

## Spelregels

Dune Imperium is een worker placement-spel met een deckbuilding-dimensie dat zich afspeelt in het universum van de roman Duin van Frank Herbert. Spelers (1–4) beginnen het spel met een kaartspel van tien kaarten en een leider met zijn eigen capaciteiten.
Tijdens elke ronde onthullen spelers kaarten om agenten naar locaties te sturen, wat hen in ruil daarvoor bonussen oplevert, waaronder grondstoffen, zoals specie, water of Solari, kaarttrekkingen, troepeninzet en zelfs allianties met facties, die overwinningspunten opleveren.
Zodra spelers al hun agenten hebben ingezet, onthullen spelers hun resterende kaarten en bouwen ze nieuwe kaartspellen. Gevechten worden ook opgelost, waarbij de winnende speler wordt beloond met overwinningspunten, grondstoffen en controlebonussen. Wanneer een speler tien of meer overwinningspunten verdient, eindigt het spel en wint de speler met de meeste overwinningspunten.

## Uitbreidingen en spin-offs

Eind 2021 werd een uitbreiding, Rise of Ix, gepubliceerd. Een tweede uitbreiding, Immortality, werd eind 2022 gepubliceerd.
In 2023 werd Dune Imperium: Uprising uitgebracht. Uprising is een op zichzelf staande spel die fungeert als vervanging voor of alternatief voor de originele Dune: Imperium-game. Uprising is ook compatibel met Rise of Ix en Immortality.

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ (en) Dune Imperium Rules Dire Wolf Digital, geraadpleegd op 28 februari 2024
* ↑ (en) Dune: Imperium - Rise of Ix expansion adds three new houses and six playable leaders Dicebreaker, geraadpleegd op 28 februari 2024
* ↑ (en) Dune: Imperium – Immortality (2022) boardgamegeek, geraadpleegd op 28 februari 2024
* ↑ (en) Movie delay be damned, Dune: Imperium - Uprising brings the battle for Arrakis home Polygon, 10 november 2023, geraadpleegd op 28 februari 2024