OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Olivia Podmore

Olivia Podmore (Christchurch, 24 mei 1997 – Cambridge, 9 augustus 2021) was een Nieuw-Zeelandse baanwielrenster gespecialiseerd in de sprintonderdelen. Ze nam deel aan de Olympische Zomerspelen van 2016.
Haar overgrootvader was Cor Tabak.

## Belangrijkste resultaten
### Baanwielrennen

| Jaar | NK | OK | WK | Overig |
| Junioren |||||
| 2014 | 1 500m tijdrit, 1 keirin 1 scratch | | | |
| 2015 | 1 500m tijdrit | | 2 teamsprint 3 500m tijdrit | |
| Elite |||||
| 2016 | 3 sprint | | | |
| 2017 | 1 keirin 2 sprint 3 teamsprint | 2 teamsprint, 2 500m tijdrit | | |
| 2018 | | 2 teamsprint, 2 keirin 3 500m tijdrit | | |
| 2019 | 1 500m tijdrit 2 sprint | 1 500m tijdrit 2 sprint, 2 keirin 2 teamsprint | | WB Cambridge: teamsprint |
| 2020 | 1 sprint | | | |

## Overlijden

Podmore overleed plotseling op 9 augustus 2021 op 24-jarige leeftijd. Ze plaatste vlak voor haar dood op social media een bericht over de keerzijde van topsport, waarin ze aangaf het moeilijk te hebben met de hoge druk. Naar aanleiding van de dood van Podmore startten de Nieuw-Zeelandse wielerbond en topsportfederatie een onafhankelijk onderzoek. Verschillende hooggeplaatste medewerkers van de wielerbond namen nog tijdens het onderzoek ontslag vanwege de gebeurtenissen. Collega-baanwielrenner Eddie Dawkins noemde de dood van Podmore 'vermijdbaar' en Eric Murray, een goede vriend van Podmore, gaf aan dat ze een bericht had achtergelaten 'waarvan we wensen dat het nooit meer door iemand anders hoeft te worden gelezen'.
Hoewel vermoed wordt dat Podmore zelfmoord heeft gepleegd, is officieel niet bekendgemaakt waaraan ze is overleden.
* profiel op de wielersite
* profiel op cyclebase.nl
* ↑ (en) What happened to Olivia Podmore? Deceit, despair and the death of an Olympian. NZ Herald (20 september 2021). Geraadpleegd op 19 november 2024.
* ↑ Track Nationals New Zealand – dag 2 baanwacht.nl, 24-1-2020
* ↑ (en) Olympian cyclist Olivia Podmore's family mourn her sudden death. Stuff (9 augustus 2021). Geraadpleegd op 10 maart 2022.
* ↑ Onderzoek naar aanleiding van plotselinge dood baanrenster Olivia Podmore (24). Algemeen Dagblad (19 augustus 2021). Geraadpleegd op 10 maart 2022.
* ↑ (en) More high profile resignations coming at Cycling New Zealand as inquiry continues. Stuff (25 november 2021). Geraadpleegd op 10 maart 2022.
* ↑ (en) Tough conversations to come over athlete welfare after Olivia Podmore's death: Eric Murray. Stuff (10 augustus 2021). Geraadpleegd op 10 maart 2022.
* ↑ (en) Eddie Dawkins: cyclist Olivia Podmore's death was 'avoidable'. Stuff (10 augustus 2021). Geraadpleegd op 10 maart 2022.
* ↑ (en) 'I miss her every day': Olivia Podmore's mother reveals void left by daughter's death. Otago Daily Times Online News (28 september 2021). Geraadpleegd op 10 maart 2022.
* ↑ (en) Olympic cyclist's friend says there were no signs before suspected suicide. Metro (11 augustus 2021). Geraadpleegd op 10 maart 2022.
# Randy Ababio

Randy Ababio (Amsterdam, 8 oktober 1996) is een Ghanees–Nederlands voetballer die bij voorkeur als verdediger speelt.

## Clubcarrière

Ababio begon met voetballen bij SV Diemen waarna hij naar AVV Zeeburgia vertrok. Hij werd ontdekt door FC Utrecht en sloot in 2010 aan bij hun jeugdopleiding. Na drie jaar werd hij echter te licht bevonden en keerde hij terug naar Zeeburgia. In april 2014 sloot hij zich na een stage op amateurbasis aan bij de A1 van FC Volendam. Hij maakte ook zijn eerste minuten namens Jong FC Volendam.
In het seizoen 2015/16 werd Ababio bij het eerste elftal gehaald. Na twee keer zonder speelminuten bij de wedstrijdselectie te hebben gezeten, volgde zijn debuut. Op 10 december 2015, een dag voor de wedstrijd van FC Volendam tegen FC Oss, maakte trainer Robert Molenaar bekend dat Ababio als linksachter in de basis zou gaan starten als vervanger van de geblesseerde Jermano Lo Fo Sang. De volgende dag maakte de linksachter zijn debuut in het betaalde voetbal.
In mei 2016 werd bekend dat FC Volendam van enkele spelers afscheid nam waaronder Ababio. Begin 2017 sloot hij aan bij het Zweedse AFC Eskilstuna waar hij in het onder 21 team speelde. In augustus 2017 ging hij naar FC Lisse. Lisse degradeerde in 2018 uit de Tweede divisie, waarop Ababio verkaste naar VV De Meern.

## Interlandcarrière

Ababio werd één keer geselecteerd voor een Nederlands jeugdelftal. Op 10 april 2012 werd bekend dat trainer Ruud Dokter Ababio had opgenomen in de 30-koppige selectie van Nederland onder 16 voor een driedaagse stage in Delden. De eerste twee dagen waren er trainingen, op de laatste dag vond er een onderlinge wedstrijd plaats.
# Hyundai Heavy Industries

Hyundai Heavy Industries Co., Ltd. (HHI) is een bedrijf uit Zuid-Korea. Het is de grootste scheepsbouwer ter wereld met 15% van de markt en vormt met Samsung Heavy Industries en Hanwha Ocean, het voormalige Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering, de Zuid-Koreaanse grote drie.
Tot 2002 was het een onderdeel van Hyundai, maar is sindsdien onderdeel van de zelfstandige Hyundai Heavy Industries Group met onder meer Hyundai Samho Heavy Industries en Hyundai Mipo Dockyard. In 2019 werd Korea Shipbuilding & Offshore Engineering opgericht en hier zijn de drie scheepswerven in ondergebracht. HD Hyundai is met een belang van 35% in KSOE grootaandeelhouder.

## Producten

HHI is een grote scheepswerf en maakt tankers, bulkcarriers, containerschepen, gas- en chemicaliëntankers. Een bekend schip dat door Hyundai is gebouwd is o.a. de ijzerertscarrier Berge Stahl, met zijn 364.768 ton een van 's-werelds grootste bulk carriers. Het bedrijf maakt ook scheepsmotoren, offshore olie- en gasboorplatformen, en onderzeese leidingen.

## Geschiedenis

Chung Ju-yung, de oprichter van de Hyundai Group, richtte in 1957 een bouwbedrijf op. Begin jaren zeventig besloot hij zich ook te richten op de scheepsbouw al had hij hier geen ervaring hiermee. Het bedrijf ging officieel van start op 23 maart 1972 en werd met de aanleg van de scheepswerf in Ulsan aangevangen. De eerste opdracht was voor twee olietankers die allebei twee jaar later werden opgeleverd. In 1986 leverde het de grootste ertscarrier ter wereld op, de Berge Stahl. In 1994 volgde de eerste lng-tanker. In februari 2002 werd het een aparte onderneming door middel van een spin-off van de Hyundai Group. In hetzelfde jaar leverde de werf het duizendste schip af en in 2015 bereikte de teller een stand van 2000 afgeleverde schepen.
Op 1 februari 2019 werd bekend dat HHI, via een aandelenruil, Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering (DSME) wil overnemen. Staatsbank Korea Development Bank (KDB) zal zijn belang van 55,7% in DSME aan HHI verkopen. KDB zal een klein aandelenbelang (ca. 7%) nemen in het nieuwe combinatiebedrijf en wordt na Hyundai Heavy Industries Holdings de grootste aandeelhouder. Als de transactie wordt goedgekeurd dan ontstaat 's werelds grootste scheepsbouwbedrijf. Op 1 juni 2019 stemden de aandeelhouder van HHI in met de transactie. In januari 2022 heeft de Europese Commissie (EC) geen toestemming verleend voor de fusie. Volgens de EC domineren de twee samen de markt voor de bouw van lng-tankers en dit is ongewenst.
# Mizumaki

Mizumaki (水巻町, Mizumaki-machi) is een Japanse gemeente gelegen in het district Onga in de prefectuur Fukuoka.Op 1 januari 2016 had de gemeente 28.830 inwoners. De bevolkingsdichtheid bedroeg 2614 inw./km². De oppervlakte van de gemeente is 11,03 km².

## Geschiedenis

Ongeveer 3000 jaar geleden, lag de grote Ko-Onga-baai op de plaats waar nu Mizumaki ligt. Daar aanslibbing vanuit de rivier de Onga ontstond een vlakte waarop gebouwd kon worden. Er ontstonden negen dorpen: Futa, Shimo-futa, Isaza, Tateyashiki, Yoshida, Korosue, Eburi, Koga en Inokuma. Deze werden in 1889 samengevoegd tot een dorp. Het dorp bloeide vanwege het werk in de plaatselijke kolenmijn. Op 11 februari 1940 kreeg Mizumaki het statuut van gemeente. De mijn werd in de Tweede Wereldoorlog gebruikt om gevangengenomen Nederlandse, Amerikaanse en Britse soldaten te werk te stellen.
Nabij Mizumaki liggen de plaatsen Onga en Okagaki.

## Klimaat

In de zomer kan de temperatuur tot boven 30 graden stijgen. 's Winters kan het er vriezen.

## Partnersteden

Tot 2000 was Emmeloord (Nederland) een partnerstad.

## Externe link

* Officiële website
Steden: Asakura · Buzen · Chikugo · Chikushino · Dazaifu · Fukuoka (hoofdstad) · Fukutsu · Iizuka · Itoshima · Kama · Kasuga · Kitakyushu · Koga · Kurume · Miyama · Miyawaka · Munakata · Nakagawa · Nakama · Nogata · Ogori · Okawa · Omuta · Onojo · Tagawa · Ukiha · Yame · Yanagawa · Yukuhashi Districten: Asakura · Chikujo · Kaho · Kasuya · Kurate · Mii · Miyako · Mizuma · Onga · Tagawa · Yame
Gemeenten per district
# IB1-tekst

De IB1-tekst is de oude benaming van de registratietekst van een geneesmiddel bedoeld voor arts en/of apotheker zoals het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) die heeft goedgekeurd.
Tegenwoordig heet de IB1 tekst de SmPC of SPC, wat staat voor Summary of Product Characteristics, of in het Nederlands: Samenvatting van de kenmerken van het product. De SPC is volgens de Europese richtlijn 2001/83/EG een verplicht onderdeel van de handelsvergunning. Dit is dus in alle Europese lidstaten een verplichte tekst.

## Opbouw van de SPC

De SPC tekst heeft een vaste opbouw, die is voorgeschreven door de Quality Review of Documents (QRD) working group van het EMA. De QRD-working group heeft op Europees niveau een QRD-template ontwikkelt die gevolgd dient te worden.
1. Naam van het geneesmiddel 2. Kwalitatieve en kwantitatieve samenstelling 3. Farmaceutische vorm
4 Klinische gegevens
4.1 Therapeutische indicaties 4.2 Dosering en wijze van toediening 4.3 Contra-indicaties 4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik 4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie 4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding 4.7 Beïnvloeding van de rijvaardigheid en het vermogen om machines te bedienen 4.8 Bijwerkingen 4.9 Overdosering
5. Farmacologische eigenschappen
5.1 Farmacodynamische eigenschappen 5.2 Farmacokinetische eigenschappen 5.3 Gegevens uit het preklinisch veiligheidsonderzoek
6. Farmaceutische gegevens
6.1 Lijst van hulpstoffen 6.2 Gevallen van onverenigbaarheid 6.3 Houdbaarheid 6.4 Speciale voorzorgsmaatregelen bij bewaren 6.5 Aard en inhoud van de verpakking (en speciale benodigdheden voor gebruik, toediening of implantatie) 6.6 Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen (en andere instructies)
7. Houder van de vergunning voor het in de handel brengen 8. Nummer(s) van de vergunning voor het in de handel brengen 9. Datum van eerste verlening van de vergunning/verlenging van de vergunning 10. Datum van herziening van de tekst 11. Dosimetrie 12. Instructies voor de bereiding van radioactieve geneesmiddelen
Rubrieken 11 en 12 zijn alleen van toepassing bij radiologische geneesmiddelen. Alle andere rubrieken komen in principe altijd voor.
De QRD template schrijft ook sommige standaardteksten voor, die altijd op die manier met die bewoordingen in de tekst moeten staan. Deze zijn ook te vinden in de template. Daarnaast kent de template voorschriften omtrent de etikettering en de bijsluitertekst.

## Voetnoten, bronnen en links

* ↑ geconsolideerde tekst van richtlijn 2001/83/EC (Engels). Europese Commissie (28 november 2004).
* ↑ De QRD templates voor de productinformatie van geneesmiddelen in alle Europese talen op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA). Working Group on Quality Review of Documents (QRD) (22 april 2016). Gearchiveerd op 9 augustus 2017. Geraadpleegd op 9 augustus 2017.
# IJslandvaardershuisje Nys-Vermoote

Het IJslandvaardershuisje Nys-Vermoote is een klein vissershuis dat werd gebouwd rond 1855. Het vissershuis dankt zijn naam aan de oorspronkelijke bewoners. Het bevindt zich in Koksijde (Tulpenlaan 46), pal achter de moderne Onze-Lieve-Vrouw-ter-Duinenkerk. Tegenwoordig is het een klein museum over de Koksijdse geschiedenis, dat opende op 1 juli 2011.
Carolus Nys en Isidoor Vermoote, vissers van beroep, maar ook grootvader en oom van de striptekenaar Jef Nys, waren de oorspronkelijke bewoners van deze woning. Jef Nys kwam hier vaak op bezoek en heeft het huisje afgebeeld in zijn stripverhaal De mandoline van Caroline. Dit was hoogst uitzonderlijk: Nys gebruikte bijna nooit bestaande locaties in zijn strips.
* Aanzicht vanaf de Tulpenlaan (noorden).
* Aanzicht vanaf de Anjelierenlaan (westen).
* Aanzicht vanaf het zuiden.
* Aanzicht vanaf het oosten.
# I zonder punt

De İ en de ı zijn letters uit het Turks alfabet, een afgeleide van het Latijns alfabet. Het zijn varianten op de letter I, één met punt (zowel in kapitaal als onderkast), en één zonder.
I ı wordt gebruikt om de ongeronde gesloten achterklinker (/ɯ/, zoals de "e" in "me") mee aan te duiden.
İ i staat voor de ook in het Nederlandse gebruikte ongeronde gesloten voorklinker (/i/. zoals de "ie" in "niet").

## Voorbeelden

* İstanbul, /isˈtambul/ wordt in het Turks met een punt op de hoofdletter İ geschreven.
* Diyarbakır /dijaɾˈbakɯɾ/ (De eerste en laatste klinkers worden verschillend gespeld en uitgesproken)

## Gevolgen voor ligaturen

In vele lettertypen valt in de ligaturen voor "fi" en "ffi" de tittel op de i weg doordat het puntgelijkende uiteinde van de onderkast f met de punt van de i samensmelt, deze ligatuur kan dan ook niet voor Turkse teksten gebruikt worden.

## Gebruik in de informatica

In Unicode heeft de onderkast puntloze i (ı) de code U+0131. De kapitale I met punt (İ) heeft de code U+0130. ISO-8859-9 kent ze de posities 0xDD en 0xFD toe. De Nederlandse Wikipediasoftware vertaalt ze automatisch naar respectievelijk i en I. Er was nogal wat software die problemen had met het gebruik van de puntloze letters; Windows heeft vanaf Vista ondersteuning hiervoor. Qua sortering komt in het Turkse alfabet de puntloze ı vóór de gepunte (i).

## De puntloze ı in andere talen

Het Azerbeidzjaans is in 1991 overgegaan op een variant van het Latijns alfabet, en gebruikt eveneens de ı voor eenzelfde klank. Ook enkele andere Turkse talen maken gebruik van dezelfde letter, zoals het de latijnse versies van het Tataars, het Krim-Tataars en het Kazachs.

## Externe link

* (en) dodelijke consequenties van verkeerd I gebruik
# Jan De Meyer (sinoloog)

Jan A.M. De Meyer (Gent, 8 december 1961) is een Belgisch sinoloog en vertaler.

## Leven

Na studies sinologie aan de Universiteit Gent (1979-1983) en de Fudan-universiteit van Shanghai (1984-86), was De Meyer werkzaam aan de UGent (1986-94), waar hij promoveerde op de filosofie van Luo Yin. Hij was verbonden aan het Sinologisch Instituut van de Universiteit Leiden (1997-2000 en 2005-2007), doceerde niet-westerse wijsbegeerte aan de UGent en was gastprofessor aan de KU Leuven.
De Meyer publiceerde vertaalde gedichten in De Brakke Hond, Armada, De tweede ronde, Raster en Terras, en richtte in 1995 mee Het Trage Vuur op, een tijdschrift voor Chinese literatuur in Nederlandse vertaling. In 2010 ging hij wonen in de Morvan om zich te wijden aan vertaalwerk en zelfstandig onderzoek. Met Kristofer Schipper publiceerde hij werk over het taoïsme bij Uitgeverij Augustus. Hij vertaalde poëzie, romans en taoïstische teksten, waaronder de Liezi en de Wunengzi. Zijn academische artikelen verschenen onder meer in T'ang Studies en Journal of Chinese Religions.

## Publicaties

* De politieke filosofie van Luo Yin (833-910), 1992 (proefschrift UGent).
* Linked Faiths. Essays on Chinese Religions and Traditional Culture in Honour of Kristofer Schipper, 2000 (als editor, met Peter M. Engelfriet).
* Wu Yun's Way. Life and Works of an Eighth-Century Daoist Master (Leiden: Brill, 2006).
* Leyuan, de tuin van het geluk: Chinese filosofische teksten over paradijzen en het geluk (Amsterdam: Augustus, 2009).
* Schilderen als levenskunst. Een filosofische lezing van Shitao's Huayulu (Waarbeke: Stuivenberg, 2019).
* Dao. Weg van stilte (Waerbeke kleinood 3, 2019).
* Wat kan ik leren van de taoïsten? (Kalmthout: Pelckmans, 2020).
* De Weg terug. Chinese kluizenaars en het daoïsme (Amsterdam: Athenaeum, 2022).

## Vertalingen (selectie)

* Yu Jian, Poëzie als incident (Gent: PoëzieCentrum, 1996).
* Christian Bobin, De evenwichtskunstenaar (Amsterdam: Arbeiderspers, 2000).
* Duoduo, Het oog van de stilte. Gedichten en pentekeningen, 1972-2000, met Silvia Marijnissen (Rotterdam: bèta Imaginations, 2001).
* Wei Hui, Trouwen met Boeddha, met Iege Vanwalle (Amsterdam: Contact, 2005).
* Yu Jian, De eerste scheppingsdaad: gedichten 1975-2002 (Het Trage Vuur, 2005).
* De geschriften van Liezi: De taoïstische kunst van het relativeren (Amsterdam: Augustus, 2008).
* Fan Chengda, De vier seizoenen in veld en tuin (Het Trage Vuur, 2008).
* Liu E, De reizen van Oud Afval (Amsterdam: Augustus, 2010).
* Wunengzi/Nietskunner: Het taoïsme en de bevrijding van de geest (Amsterdam: Augustus, 2011).
* Yu Hua, Broers (Breda: De Geus, 2012).
* Mo Yan, Het rode korenveld (Breda: De Geus, 2015).
* Yu Hua, De zevende dag (Breda: De Geus, 2016).
* Zong Baihua, The Birth of Artistic Conception in China, Art in Translation, Vol. 9 (2017), 367-396.
* De deugd en de weg: Chinese disputen uit de derde en vierde eeuw (Amsterdam: Boom, 2021).
* Daoïsme. De mystieke traditie. Een bloemlezing (Amsterdam: Boom, 2023).
* Master Incapable. A Medieval Daoist on the Liberation of the Mind (Oxford University Press, 2023).
# Spoorlijn Pré-en-Pail - Mayenne

De spoorlijn Pré-en-Pail - Mayenne was een Franse spoorlijn van Pré-en-Pail naar Mayenne. De lijn was 44,3 km lang en heeft als lijnnummer 435 000.

## Geschiedenis

De lijn werd geopend door de Compagnie des chemins de fer de l'Ouest op 23 oktober 1881. Op 1 maart 1938 is de lijn gesloten voor personenvervoer. In 1950 werd het goederenvervoer tussen Pré-en-Pail en Javron gestaakt. Tot 1987 was er goederenvervoer tussen Javron en Mayenne, daarna is de lijn opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Pré-en-Pail

    RFN 432 000, spoorlijn tussen Alençon en Domfront

### Mayenne

    RFN 436 000, spoorlijn tussen La Chapelle-Anthenaise en Flers
    RFN 438 000, spoorlijn tussen Mayenne en La Selle-en-Luitré
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Pré-en-Pail_-_Mayenne
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_ouest_1957.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_ouest-etat1916.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Art Gallery of New South Wales

De Art Gallery of New South Wales is te vinden in Sydney.
Het is hét kunstmuseum van Sydney en New South Wales en tevens een van de meest culturele instellingen van heel Australië. Naast de vele bijzondere collecties uit Australië, Europa en Azië, zijn er bijna veertig tentoonstellingen. Ook worden hier verschillende prijzen zoals: de Archibaldprijs, de Wynneprijs en de Sulmanprijs uitgereikt.

## Externe link

* http://www.artgallery.nsw.gov.au
# NGC 7474

NGC 7474 is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Pegasus. Het hemelobject werd op 9 september 1864 ontdekt door de Duitse astronoom Albert Marth.

## Synoniemen

* MCG 3-58-26
* ZWG 453.58
* NPM1G +19.0567
* PGC 70379
# Panaragan (Cikoneng)

Panaragan is een bestuurslaag in het regentschap Ciamis van de provincie West-Java, Indonesië. Panaragan telt 4397 inwoners (volkstelling 2010).
# Lijst van geitenrassen

Van de geit zijn er wereldwijd ongeveer 200 verschillende rassen bekend.

## A

* Alpine geit
* Anatolische zwarte geit
* Angorageit
* Anglo Nubische geit
* Appenzeller geit
* Arapawa

## B

* Bagot
* Baladi
* Barbari
* Beetal
* Belgische hertegeit
* Bionda dell'Adamello
* Blanca celtaberica
* Boergeit
* Bonte Duitse edelgeit
* Britse alpine
* Britse landgeit

## C

* Capra grigia
* Chamois
* Changtangi

## D

* Damascusgeit
* Dreznica geit
* Dwerggeit of West-Afrikaanse dwerggeit

## E

* Engelse melkgeit (uitgestorven)

## F

* Flauwvallende geit
* Frankische geit
* Friese melkgeit (uitgestorven)

## G

* Galicische geit
* Genemaster
* Girgentana
* Golden Guernsey
* Gulabi

## I

* Ierse geit

## J

* Jamnapari
* Jining grey

## K

* Kaghani
* Kalahari Red
* Kalofer
* Kambing Kacang
* Kamori
* Kasjmirgeit of Cashmere
* Kempense geit
* Kiko
* Kinder
* Korean Black

## L

* LaMancha
* Lakenvelder
* Landgeit of Nederlandse landgeit

## M

* Majorera
* Malabari
* Maltezer
* Mongoolse geit
* Murciana

## N

* Napoletana
* Nederlandse bonte geit
* Nederlandse witte geit
* Nera Verzasca
* Nigorageit
* Nubische geit

## O

* Oberhasli geit
* Oost-Afrikaanse dwerggeit

## P

* Pateri
* Pauw geit
* Payoya
* Pinzgauer
* Poitevine geit
* Provençaalse geit
* Pygmy
* Pygorageit
* Pyreneeëngeit

## R

* Rajhanpuri
* Rove geit

## S

* Saanengeit
* Sable geit
* Sahiwal
* Savanna
* Schaapkopgeit
* Shiba geit
* Sirohi
* Somali
* Syrische geit

## T

* Tauernscheckengeit
* Thüringer wald geit
* Toggenburger

## V

* Veld geit
* Verata
* Vlaamse geit

## W

* Wallische geit
* Wallische koperhalsgeit
* Witte Duitse edelgeit

## Z

* Zeeuwse landgeit (uitgestorven)
* Zhongwei
* Zwarte Bengaalse geit
# Frederik Willem Constantijn van Hohenzollern-Hechingen

Frederik Willem Constantijn Herman Thassilo genoemd Constantijn (Sagan, 16 februari 1801 – Slot Nettkow in Grünberg, 3 september 1869) was van 1838 tot 1849 de laatste vorst van Hohenzollern-Hechingen. Hij was de zoon van vorst Frederik Herman Otto van Hohenzollern-Hechingen en Pauline Biron, dochter van Peter Biron van Koerland.
Hij regeerde reeds sinds 1834 namens zijn zieke vader het land en besteeg in 1838 zelf de troon. Hij aanvaardde deze taak met tegenzin en bleef zich veel met zijn grote liefde de muziek bezighouden. Door de dood van een tante van moederskant werd hij in 1842 ook hertog van Sagan. In het revolutiejaar 1848 kwam het ook in Hechingen tot onlusten, hetgeen tot de grondwet van 16 mei leidde. Toen echter onenigheid met de volksvertegenwoordiging uitbrak, rukten Pruisische troepen het vorstendom binnen.
Evenals zijn erfgenaam vorst Karel Anton van het naburige Hohenzollern-Sigmaringen stond hij, het regeren moe, op 7 december 1849 zijn land af aan Pruisen. Hij ontving in ruil hiervoor een levenslang jaarlijks pensioen van 10.000 taler, het behoud van zijn goederen en tienden in Hechingen en de voorrechten van een jongere prins van het Pruisische koningshuis. De rest van zijn leven bracht hij door te Löwenberg in Silezië, waar hij vooral met zijn uit Hechingen meegebrachte hofkapel muziek beoefende.
Hij was sinds 22 mei 1826 enigszins boven zijn stand gehuwd met Eugénie van Leuchtenberg, dochter van Eugène de Beauharnais. Dit huwelijk bleef kinderloos. Na haar dood in 1847 hertrouwde Constantijn morganatisch met barones Amalie Schenk von Geyern, die in 1850 door Frederik Willem IV tot gravin von Rothenburg werd verheven. Amalie werd te Fürth geboren op 13 juli 1832 en overleed in Wiesbaden op 29 juli 1887. Uit dit huwelijk werden twee zoons en een dochter geboren, die ook deze titel droegen.
* Frederika Wilhelmina Elisabeth Amalia Adelheid (Elisabeth) van Rothenburg gravin van Rothenburg (Kasteel Löwenberg, Lwówek Śląski, 13 februari 1852 - Dresden, 31 december 1914)
* Frederik Willem Karel van Rothenburg graaf van Rothenburg (Kasteel Löwenberg, 19 februari 1856 - 1912)
* Willem Frederik Lodewijk Gustaaf (Willem) van Rothenburg graaf van Rothenburg (Schönbühl, 16 november 1861 - Dresden, 27 februari 1929)
Naast de kinderen uit zijn huwelijk had hij een bastaarddochter uit een relatie met Sophie Scherer:
Omdat Constantijn geen opvolgingsgerechtigde nakomelingen had, stierf met hem de linie Hohenzollern-Hechingen op 3 september 1869 in mannelijke lijn uit. Hij werd in de kerk van Hechingen bijgezet naast het graf van Eugénie.
* Wapen Constantijn van Hohenzollern
* Familiewapen van Rothenburg