OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Verene Shepherd

Verene A. Shepherd (1951) is een Jamaicaans sociaal historica, hoogleraar sociale geschiedenis aan de University of the West Indies in Kingston en voorzitter van de "Working Group of Experts on People of African Descent" ('werkgroep experts op het gebied van mensen van Afrikaanse afkomst') van het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties (Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights, OHCHR). Ze werd vanuit dat commissariaat bekend door haar stellingname in het Zwartepietendebat in Nederland tegen de Zwarte Piet-traditie.

## Werk

Shepherd schreef haar proefschrift aan de Universiteit van Cambridge. Haar onderzoeksgebied richt zich op de Jamaicaanse economische geschiedenis in de periode van de slavernij, alsook op vrouwengeschiedenis in het Caribisch gebied. Zij presenteert een Jamaicaans radioprogramma, Talking History.
Namens de Jamaicaanse regering is zij betrokken bij de claims die veertien Caribische landen tegen Groot-Brittannië, Nederland en Frankrijk hebben ingediend, waarbij enkele honderden miljarden euro's als herstelbetaling worden geëist vanwege de slavenhandel waarbij deze landen twee eeuwen geleden betrokken waren. Shepherd is een van de 72 externe deskundigen met een mandaat van het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten en voorzitter van de Working Group of Experts on People of African Descent. Deze deskundigen spreken niet rechtstreeks namens de VN, maar doen binnen hun specialisatie wel onderzoek namens de VN. Vanuit deze functie drong zij in september 2013 aan op nader onderzoek naar vermeend racisme binnen de wetten van de Verenigde Staten, na de vrijspraak van buurtwacht George Zimmerman die de zwarte tiener Trayvon Martin had doodgeschoten.
In oktober 2013 kwam zij in België en Nederland in de publiciteit doordat zij de figuur van Zwarte Piet als racistisch bestempelde en vroeg om een einde aan de Sinterklaas-traditie te maken 'omdat één kerstman genoeg is'. Ze noemde het feest een terugkeer naar de slavernij in de 21e eeuw. Dit wekte beroering in de traditionele en de sociale media. In juni 2014 bezocht zij Nederland als voorzitter van de VN-commissie Working Group of Experts on People of African Descent. Deze commissie deed onderzoek naar rassendiscriminatie in dit land.

## Publicaties

* 1991 - Transients to Settlers: East Indians in Jamaica in the Late 19th and Early 20th Century
* 1998 - Engendering History: Caribbean Women in Historical Perspectives
* 1999 - Women in Caribbean History, Uitgever: Ian Randle Publishers, ISBN 9789768123305
* 2002 - Maharani’s Misery: Narratives of a Passage from India to the Caribbean
* 2007 - I Want to Disturb My Neighbour
* 2009 - Livestock, Sugar and Slavery: Contested Terrain in Colonial Jamaica

## Prijzen

* Dubois-Mandela-Rodney Fellow, Universiteit van Michigan
* Jamaica National Heritage Trust Award
* Distinguished African Award, Florida International University
# Omikron

De omikron (hoofdletter Ο, kleine letter ο) (ὂ μικρόν, letterlijk kleine o, in tegenstelling tot de omega, de grote o) is de vijftiende letter van het Griekse alfabet. De omikron wordt uitgesproken als /ɔ/, zoals in orde. In het Oudgrieks was de omikron kort (als in bot) terwijl de omega lang uitgesproken werd (als in boot). In het Nieuwgrieks bestaat geen verschil meer in uitspraak tussen de omikron en omega.
ο' is het Griekse cijfer voor 70 en ,ο voor 70 000 (een komma voor de letter geeft een duizendtal aan).
# Crossleyia

Crossleyia is een geslacht van zangvogels uit de familie Bernieridae.

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Crossleyia tenebrosa – Sianakatetraka
* Crossleyia xanthophrys – Geelbrauwfoditany
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Sianakatetraka

De sianakatetraka (Crossleyia tenebrosa, synoniem Xanthomixis tenebrosa) is een zangvogel uit de familie Bernieridae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in de regenwouden in noordoostelijk Madagaskar.

## Status

De sianakatetraka is een zeer zeldzame vogel waar maar weinig van bekend is en die al ruim 20 jaar niet meer is waargenomen.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Sianakatetraka op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Plaza Lavalle

Plaza Lavalle of Lavalle-plein is een van de belangrijkste pleinen in de stad Buenos Aires, de hoofdstad van Argentinië.
Het plein ligt in de wijk San Nicolás, met uitzondering van de noordelijke rand, die deel uitmaakt van de wijk Retiro, en heeft de vorm van een langgerekte rechthoek met een zuid-noordas. Het wordt omringd door de Calle Lavalle (zuiden), de Avenida Córdoba (noorden), de Calle Talcahuano (westen) en de Calle Libertad (oosten). De oppervlakte, van voor tot achter, bedraagt meer dan 40.000 vierkante meter (4 hectare). In de omgeving van het plein bevinden zich verschillende historische, administratieve en culturele bezienswaardigheden van de stad. Plaza Lavalle wordt van oost naar west doorkruist door twee belangrijke straten: Calle Viamonte in het noorden en Calle Tucumán in het zuiden.
In de 18e eeuw was het plein een woestenij met een lagune. Een van de beken van de stad liep er doorheen, de arroyo Tercero del Medio. De bedding volgde Calle Libertad, en draaide naar het oosten bij Calle Viamonte. Er was een brug gebouwd om het over te steken. Na de onafhankelijkheid in 1822 werd hier een artilleriepark ingericht, met een wapenfabriek en een kruitmagazijn. Dit park was het voornaamste toneel van de Parkrevolutie in juli 1890, toen tegenstanders van de regering van president Miguel Juárez Celman slaags raakten.
Er staan verschillende standbeelden en monumenten op het plein, evenals bomen die honderden jaren oud zijn. Onder de monumenten bevindt zich er een ter ere van Juan Lavalle, en andere, waarvan er een werd opgericht ter nagedachtenis van de slachtoffers van het vliegtuigongeluk in 1971 dat aan verscheidene ballerina's van Teatro Colón het leven kostte. Onder de honderdjarige bomen zijn er Agathis australianus van meer dan 120 jaar oud en een Ceibo de Jujuy die in 1878 werd geplant door de magistraat van de stad Torcuato de Alvear.
* Standbeelden en monumenten
* Zuil ter nagedachtenis aan Juan Lavalle, door de Italiaanse kunstenaar Pietro Costa. Plaza Lavalle, Buenos Aires, Argentinië.
* Afbeeldingen d'archief
* Estación del Parque, in Plaza Lavalle. Hier werd later het Teatro Colón gebouwd.
* Revolutionaire barricade die het Artillerie Park beschermt tijdens de revolutie van 1890.
* Scènes in Buenos Aires tijdens de revolutie in Argentinië: de gevechten buiten het arsenaal en de kazernes, Plaza Lavalle, de eerste gebouwen die door de opstandelingen in beslag werden genomen (The Graphic, 6 september 1890).
* Virtual International Authority File: 315161048
* WorldCat (via VIAF): 315161048
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Plaza Lavalle op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Perdiep Ramesar

Perdiep Ramesar (Paramaribo, 1978) is een Nederlandse communicatieadviseur en voormalig journalist.

## Loopbaan

Ramesar werkte van 2003 tot 2007 voor de Haagsche Courant en het Algemeen Dagblad. Vanaf 2007 tot 2014 werkte hij voor dagblad Trouw. Samen met Martijn Roessingh publiceerde hij het boek Slaven in de Polder. Ramesar was te gast in Nederlandse discussieprogramma's als Knevel & Van den Brink en nam deel aan debatten bij De Balie en bij de Universiteit van Leiden. In oktober 2014 ontving Ramesar de Divali Award voor zijn inzet voor Zuid-Aziaten in Nederland.

## Bronnenaffaire

Gedurende zijn journalistieke loopbaan schreef Ramesar over jihadisme, radicalisme, slavenhandel en illegale orgaandonatie, naar later bleek op basis van niet-traceerbare bronnen. Voor Trouw schreef hij spraakmakende artikelen, waaronder in 2013 over de vermeende Sharia-driehoek in de Haagse Schilderswijk. Dit artikel leidde tot Kamervragen. Naar aanleiding van dit artikel brachten vicepremier Lodewijk Asscher, Tweede Kamerlid Geert Wilders en een aantal gemeentelijke politici een bezoek aan de Schilderswijk. Ook dit artikel bleek niet gebaseerd op betrouwbare bronnen.
In 2014 bleken in zijn artikelen opgevoerde bronnen door redacteuren van Trouw niet te traceren. De namen kwamen niet voor op sociale media en waren evenmin te vinden in het namenregister van het Meertens Instituut. Trouw besloot dat jaar een onafhankelijk onderzoek te laten instellen naar de door Ramesar geschreven artikelen. De resultaten hiervan zijn gebundeld in een rapport door de jurist Egbert Myjer en de journalist Jeroen Smit. Achteraf meldde Trouw dat er al langer twijfels bestonden.
Ramesar werd eind 2014 op staande voet ontslagen wegens journalistieke fraude. Hij vocht zijn ontslag aan maar de rechtbank stelde hem in het ongelijk omdat er geen redelijke verklaring kon worden gegeven voor de niet-traceerbare bronnen. Trouw verwijderde eind 2014 126 artikelen van de hand van Ramesar. Het Algemeen Dagblad besloot alle door Ramesar geschreven artikelen te verwijderen. Trouw-columniste Elma Drayer stapte op na het ontslag van Ramesar. Zij verweet de redactie van Trouw eerdere signalen over onjuist bronnengebruik te hebben genegeerd.
In 2020 publiceerde Ramesar een boek over deze periode en de nasleep ervan, Van onzichtbaar naar zichtbaar: Hoe verwerkte ik mijn carrière catastrofe. Tegenwoordig is hij werkzaam als schrijfcoach.
# Braziliaanse sierschildpad

De Braziliaanse sierschildpad (Trachemys dorbigni, soms gespeld als Trachemys dorbignyi) is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door André Marie Constant Duméril & Gabriel Bibron in 1835. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Emys dorbigni gebruikt. De schildpad wordt ook wel als ondersoort van de lettersierschildpad (Trachemys scripta) gezien.

## Uiterlijke kenmerken

Het rugschild is ovaal en langwerpig en wordt maximaal ongeveer 27 centimeter lang, mannetjes blijven kleiner dan de vrouwtjes. Op het midden van het schild is een kiel aanwezig die bij de juvenielen duidelijk te zien is en bij oudere dieren vervaagt. Het rugschild is bruin tot groen met op iedere hoornplaat onregelmatige gele, groene of rode vlekjes. De marginaalplaten (de platen aan de rand van het schild) hebben elk een gele, naar buiten wijzende streep. Het buikschild is geel tot oranje, de randen van de buikplaten zijn donker gekleurd. Mannetjes zijn melanisch en krijgen uiteindelijk een geheel zwart buik- en rugschild. De kop is groen en heeft vele gele tot oranje, donker omzoomde strepen en vlekken. Ook op de keel, nek en poten zijn gele strepen aanwezig.

## Algemeen

De Braziliaanse sierschildpad komt voor in Zuid-Amerika, in Argentinië, Brazilië en Uruguay. De habitat bestaat uit vijvers, meren, moerassen, rivieren en andere wateren, een zachte bodem, veel onderwatervegetatie, een zwakke waterstroom en voldoende zonplaatsen hebben de voorkeur. De schildpad is voornamelijk carnivoor, het voedsel bestaat uit weekdieren, vissen, amfibieën en ongewervelden, waarschijnlijk wordt ook plantaardig materiaal gegeten. Over de voortplanting is niet veel bekend.

## Ondersoorten

Er worden twee ondersoorten erkend, die verschillen in het uiterlijk en het verspreidingsgebied.
* Ondersoort Trachemys dorbigni dorbigni
* Ondersoort Trachemys dorbigni brasiliensis

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 104. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Trachemys dorbigni.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World. Gearchiveerd op 26 april 2015. Geraadpleegd op 12 oktober 2011.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Trachemys dorbigni - Website Geconsulteerd 18 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Johan Adriaan van der Heim van Duivendijke

Johan Adriaan baron van der Heim van Duivendijke (Rotterdam, 15 januari 1791 - Den Haag, 14 oktober 1870) was een telg uit een Rotterdamse Oranjegezinde regentenfamilie, die onder Willem II korte tijd minister van Financiën en Binnenlandse Zaken was.
Hij bekleedde na in Den Haag advocaat te zijn geweest het ambt van griffier van de Staten van Zeeland en maakte als afgevaardigde voor die provincie deel uit van de Dubbele Kamer in 1840.
Als minister van financiën onder koning Willem II zag hij zich geconfronteerd met de torenhoge staatsschuld ten gevolge van de langdurige staat van oorlog in de jaren 1830-1839. Hij stelde voor om een inkomstenbelasting in te voeren, maar de Nederlander en ook het gemiddelde Kamerlid was er nog lang niet aan toe dat hij de staat inzage zou moeten geven van zijn inkomsten. Van der Heim moest het veld ruimen, maar zijn opvolger Van Hall gebruikte de voorgestelde inkomstenbelasting als stok achter de deur om voldoende intekening te krijgen op een vrijwillig-verplichte staatslening.
Voor 1848 was Van der Heim ook kort staatsraad en Gouverneur van Zuid-Holland. Na 1853 werd hij Commissaris van de Koning in die provincie. Van der Heim van Duivendijke werd bij zijn aftreden in 1862 tot baron verheven. Hij besloot zijn loopbaan als Eerste Kamerlid. Hij behoorde tot de ultraconservatieven, die zich keerden tegen de politiek van Thorbecke en de zijnen.
* Biografisch Portaal: 04250048
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: heim005
* Gemeinsame Normdatei: 120396157
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1276 3452
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072196173
* Parlement.com: vg09ll1jzjzm
* Virtual International Authority File: 72223679
* WorldCat (via VIAF): 72223679
# Oosterkerk (Groningen)

De Oosterkerk is een kerk in de Nederlandse stad Groningen, die is gereedgekomen in 1929.

## Beschrijving

De kerk is een erkend rijksmonument van de hand van de Groninger architecten Jan Kuiler & Lucas Drewes. Zij hadden in 1920, ook in Groningen, de Noorderkerk gebouwd. Het tweetal ontwierp een expressionistisch gebouw, geïnspireerd door de stijl van de Amsterdamse School.
De kerk heeft een veelhoekige (waaiervormige) plattegrond, met de hoofdingang gericht op de hoek van de S.S. Rosensteinlaan en de Thomassen à Thuessinklaan, aan de rand van de Oosterparkwijk. De kosterswoning bevindt zich aan de Thomassen à Thuessinklaan en de pastorie aan de Rosensteinlaan.
Er zijn 1.116 zitplaatsen, waarvan 780 beneden en 336 op de galerijen. Het orgel werd in 1929 geplaatst door de orgelbouwers Valckx & Van Kouteren, tussentijds enige malen gewijzigd en in 2008 gerestaureerd door Mense Ruiter. De glas-in-loodramen werden in 1990 gerestaureerd.
De kerk is sinds 1929 in gebruik voor gereformeerde kerkdiensten. Tussen 1999 en 2002 werd het gebouw gedeeld door de Gereformeerde Kerk en de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt). Sinds 2002 wordt het alleen gebruikt door het laatstgenoemde kerkgenootschap, dat in 2023 is opgegaan in de Nederlandse Gereformeerde Kerken.
In de jaren 1980 werd de kerk ook gebruikt als repetitieruimte door het Noordelijk Filharmonisch Orkest.
* Voorportaal
* Interieur
* Orgel
* Trappartij
* Glas-in-loodraam

## Andere Oosterkerk

Aan de Oosterweg in de wijk de Oosterpoort werd in 1924 de hervormde Oosterkerk gebouwd. Deze tweede Oosterkerk in de stad Groningen werd in de jaren 1980 verbouwd tot appartementencomplex.
# Brandneteluitbreekkommetje

Het brandneteluitbreekkommetje (Pyrenopeziza urticicola) is een schimmel uit de familie Ploettnerulaceae. Het komt voor op ruigtevegetatie en vuilnisbelten. Het leeft saprotroof op dode stengels van brandnetel (Urtica), maar ook op andere kruiden.

## Kenmerken

De sporen meten 6-9 x 1,5-2 µm. De asci zijn 40-60 µm lang. Er zijn "randharen" tot 60 µm lang.

## Verspreiding

In Nederland komt het brandneteluitbreekkommetje matig algemeen voor.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ THE GENUS PYRENOPEZIZA FUCKEL IN BELGIUMKEY TO THE SPECIES

### Externe link

* Foto
# Kartoharjo (Ngawi)

Kartoharjo is een bestuurslaag in het regentschap Ngawi van de provincie Oost-Java, Indonesië. Kartoharjo telt 3373 inwoners (volkstelling 2010).
# Kroonkolonie Sarawak

De Kroonkolonie Sarawak was een Britse kroonkolonie op het Zuidoost-Aziatische eiland Borneo. Het werd opgericht in 1946, kort na de ontbinding van het Britse Militaire Bestuur. Sinds de vorming van de Maleisische Federatie op 16 september 1963 werd het opgevolgd door de staat Sarawak.

## Etniciteiten

De huidige gegevens zijn afkomstig uit de volkstelling van 1947, toen telde de bevolking in totaal 546.385 mensen, waarvan bijna 4/5 (79,3%) Ibans, Chinezen en Maleisiërs waren. In de vroege koloniale periode beoefende 72% zelfvoorzienende landbouw, werkte 13% in marktgewassen en was 15% loonarbeider.

## Demografie

Bij de oprichting van de kolonie in 1947 telde Sarawak 546.385 inwoners. De bevolking groeide vervolgens tot 588.390 in 1952, 631.431 in 1957 en 776.990 in 1962.
# Ontmoeting

Ontmoeting kan verwijzen naar:
* ontmoeting (personen), het al dan niet toevallig bij elkaar komen van 2 of meer personen
* De ontmoeting (hoorspel)
* De ontmoeting (beeldengroep)
* De Ontmoeting (Zevenbergen), een kerkgebouw in Zevenbergen
* De Ontmoeting (Zaltbommel), een kerkgebouw te Zaltbommel
* Ontmoeting (tijdschrift), Nederlands letterkundig tijdschrift uit 1946-1964
* Ontmoeting (Moesman), een schilderij van Joop Moesman
# Eerste Kamerverkiezingen 1956 (oktober)

De Eerste Kamerverkiezingen van oktober 1956 waren Nederlandse verkiezingen voor de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Zij vonden plaats op 11 oktober 1956.
De verkiezingen waren noodzakelijk geworden na ontbinding van de Eerste Kamer, nadat een voorstel tot Grondwetsherziening in tweede lezing door Tweede Kamer en Eerste Kamer aangenomen was. Een onderdeel van deze grondwetswijziging was de uitbreiding van het aantal leden van de Eerste Kamer van 50 naar 75.
Bij deze verkiezingen kozen de leden van de Provinciale Staten - die op 21 april 1954 bij de Statenverkiezingen gekozen waren - in vier kiesgroepen een geheel nieuwe Eerste Kamer.
De door de leden van Provinciale Staten uitgebrachte stemmen hadden niet alle dezelfde waarde; zij werden gewogen aan de hand van de bevolkingscijfers van de provincies.
De uitslag van de verkiezingen was als volgt:
| Partij | Zetels | Zetels | +/− | Zetelverdeling naar kiesgroep | Zetelverdeling naar kiesgroep | Zetelverdeling naar kiesgroep | Zetelverdeling naar kiesgroep |
| Partij | 1956 (I) | 1956 (II) | +/− | I | II | III | IV |
| Katholieke Volkspartij | 17 | 25 | +8 | 14 (+5) | 4 (+1) | 3 | 4 (+2) |
| Partij van de Arbeid | 15 | 22 | +7 | 4 (+2) | 6 (+2) | 6 (+2) | 6 (+1) |
| Anti-Revolutionaire Partij | 7 | 8 | +1 | 1 | 3 (+1) | 2 | 2 |
| Christelijk-Historische Unie | 6 | 8 | +2 | 1 | 3 (+1) | 2 (+1) | 2 |
| Volkspartij voor Vrijheid en Democratie | 4 | 7 | +3 | 1 (+1) | 2 | 2 (+1) | 2 (+1) |
| Communistische Partij van Nederland | 1 | 4 | +3 | 0 | 1 (+1) | 2 (+1) | 1 (+1) |
| Staatkundig Gereformeerde Partij | 0 | 1 | +1 | 0 | 0 | 0 | 1 (+1) |
| Totaal | 50 | 75 | +25 | 21 (+8) | 19 (+6) | 17 (+5) | 18 (+6) |

## Gekozenen

Bij deze verkiezingen waren alle 50 leden aftredend, van wie 48 herkozen werden.
Onderstaand volgen enkele bijzonderheden:
* Jaap Brandenburg werd gekozen op de lijst van de CPN in de kiesgroepen II en III; hij gaf de voorkeur aan de benoeming in kiesgroep III. In kiesgroep II werd vervolgens Ben Polak benoemd verklaard;
* Jo Derksen, herkozen op de lijst van de KVP in kiesgroep III, overschreed de voorkeurdrempel met doorbreking van de lijstvolgorde;
* Jacobus Rustige, gekozen op de lijst van de CHU in kiesgroep III, nam zijn benoeming niet aan. In zijn plaats werd Jochum van Bruggen benoemd verklaard;
* Ivo Samkalden, gekozen op de lijst van de PvdA in kiesgroep III, nam zijn benoeming niet aan vanwege zijn toetreding op 13 oktober 1956 tot het kabinet-Drees III. In zijn plaats werd Tjalling Schorer benoemd verklaard.
# Bundesvision Song Contest 2012

De Bundesvision Song Contest 2012 vond plaats in Berlijn, nadat Tim Bendzko het festival het voorgaande jaar won met Wenn Worte meine Sprache wären. Het was de derde keer in de geschiedenis dat het festival werd gewonnen door Berlijn, waardoor het festival voor de derde keer werd georganiseerd door deze deelstaat.
Baden-Württemberg won dit jaar voor de eerste keer de Bundesvision Song Contest. Xavas zorgde voor deze prestatie, met het nummer Schau nicht mehr zurück. Saksen eindigde op de tweede plaats, Nedersaksen eindigde net als in 2011 op de derde plaats. Gaststaat Berlijn eindigde op de zevende plek, Brandenburg ging voor het eerst met de rode lantaarn naar huis.

## Uitslag

| Plaats | Staat | Taal | Artiest | Lied | Punten |
| 1 | Baden-Württemberg | Duits en Engels | Xavas | Schau nicht mehr zurück | 172 |
| 2 | Saksen | Duits | Laing | Morgens immer müde | 142 |
| 3 | Nedersaksen | Duits | Ich Kann Fliegen | Mich kann nur Liebe retten | 109 |
| 4 | Noordrijn-Westfalen | Duits | Luxuslärm | Liebt sie Dich wie ich? | 97 |
| 5 | Saarland | Duits | Die Orsons feat. Cro | Horst & Monika | 92 |
| 6 | Sleeswijk-Holstein | Duits | Vierkanttretlager | Fotoalbum | 76 |
| 7 | Berlijn | Duits | B-Tight | Drinne | 50 |
| 8 | Mecklenburg-Voor-Pommeren | Duits | The Love Bülow | Nie mehr | 41 |
| 9 | Thüringen | Duits | Maras April | Himmel aus Eis | 33 |
| 10 | Hamburg | Duits | König Boris | Häuserwand | 28 |
| 11 | Rijnland-Palts | Duits | Pickers | 1000 Meilen | 20 |
| 12 | Hessen | Duits | Cris Cosmo | Herzschlag | 19 |
| 13 | Bremen | Duits | Schné | Alles aus Liebe | 18 |
| 14 | Beieren | Duits | Fiva & Das Phantom Orchester | Die Stadt gehört wieder mir | 13 |
| 15 | Saksen-Anhalt | Duits | Johanna Zeul | Sandmann | 10 |
| 16 | Brandenburg | Duits | Mellow Mark feat. Nina Maleika | Bleib bei mir | 8 |
2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015
Baden-Württemberg · Beieren · Berlijn · Brandenburg · Bremen · Hamburg · Hessen · Mecklenburg-Voor-Pommeren · Nedersaksen · Noordrijn-Westfalen · Rijnland-Palts · Saarland · Saksen · Saksen-Anhalt · Sleeswijk-Holstein · Thüringen