OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Supernanny

Supernanny is een Brits reality-televisieprogramma waarin ouders worden geholpen die moeite hebben met het gedrag van hun kinderen, zoals tijdens maaltijden of het zindelijk maken. De show kenmerkt zich door de nanny Jo Frost, die in elke aflevering een gezin helpt waar de ouders worstelen met de opvoeding. Door middel van instructie en observatie toont zij alternatieve manieren om kinderen te disciplineren en orde in het huishouden te herstellen. Frost is een voorstander van de "naughty chair"-methode en is fel tegenstander van lichamelijke straffen.
Het programma werd uitgezonden op Channel 4 van 7 juli 2004 tot 8 oktober 2008. Een vervolgprogramma, getiteld Jo Frost: Extreme Parental Guidance, liep van 9 februari 2010 tot 5 augustus 2012. Van het programma Supernanny werden in meerdere landen eigen versies gemaakt, waaronder een Amerikaanse versie met eveneens Jo Frost.

## Geschiedenis

Het programma werd oorspronkelijk uitgezonden in het Verenigd Koninkrijk op Channel 4 op 7 juli 2004, na het succes van Channel 4's Cutting Edge-programma Bad Behaviour. Supernanny is een van de populairste programma's van Channel 4, met bijna 5 miljoen kijkers tijdens de eerste serie en consequent hoge kijkcijfers gedurende de hele serie. De premièreaflevering van de derde serie trok 3,1 miljoen kijkers met een marktaandeel van 14%, wat de helft was van de kijkcijfers van de voorgaande twee series.
De originele Britse versie van het programma werd in verschillende landen uitgezonden, waaronder de Verenigde Staten, Duitsland en Frankrijk.
In Vlaanderen werd zowel een eigen versie als de originele Britse versie uitgezonden. De Belgische versie, gepresenteerd door Wendy Bosmans, droeg dezelfde naam als het origineel en werd uitgezonden op VTM.
In Nederland werd de Britse versie uitgezonden onder de titel Eerste hulp bij opvoeden, terwijl de Evangelische Omroep een eigen variant uitzond onder de naam Schatjes.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Supernanny op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Jason Deans, 'Mrs O' sees off Richard and Judy. The Guardian (30 augustus 2006). Geraadpleegd op 1 september 2024.
# Pachycondyla amblyops

Pachycondyla amblyops is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Emery.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Googolplex

Een googolplex is een 1 met een googol nullen, ofwel 10 tot de macht googol.
    $\mathrm {googolplex} =10^{\mathrm {googol} }=10^{(10^{100})}=10^{10000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000}$
Aangezien het aantal cijfers in een googolplex gelijk is aan een googol+1, is het onmogelijk om het getal googolplex in het decimale talstelsel uit te schrijven. Er zijn niet genoeg atomen in het universum aanwezig: er zouden per atoom in het heelal minstens 10.000.000.000.000 cijfers moeten worden genoteerd.
In het bewijs van de Stelling van Axel Thue door Alan Baker komt googolplex tot de vijfde macht voor.

## Googolplexian

Een googolplexian is een 1 met een googolplex nullen, ofwel 10 tot de macht googolplex.
    $\mathrm {googolplexian} =10^{\mathrm {googolplex} }=10^{10^{10^{100}}}$

## Trivia

* De bioscoop in Springfield, woonplaats van The Simpsons, heet "The Googolplex". Het is een zeer grote bioscoop met minstens 28 filmzalen die voor het eerst verscheen in het derde seizoen.
* Het winkelcentrum in Disney's Phineas and Ferb heet "Googolplex Mall"
* Waar de internetzoekmachine Google is genoemd naar het getal googol, is Googles Googleplex ook vernoemd naar googolplex.
* In de film Back to the Future Part III (uit 1990) neemt Doc het woord Googolplex in de mond.
# Spoorlijn Commequiers - Saint-Gilles-Croix-de-Vie

De spoorlijn Commequiers - Saint-Gilles-Croix-de-Vie is een gedeeltelijk opgebroken Franse spoorlijn van Commequiers naar Saint-Gilles-Croix-de-Vie. De volledige lijn was 12,7 km lang en heeft als lijnnummer 535 000.

## Geschiedenis

De lijn werd geopend door de Administration des chemins de fer de l'État op 17 oktober 1881. Na voltooing van het raccordement van Commequiers sloot het gedeelte tussen station Commequiers en de aansluiting Commequiers op 1 maart 1982.

## Treindiensten

De SNCF verzorgt het personenvervoer op dit traject met TER-treinen.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| C 11 | TER (SNCF) | Nantes – Rezé-Pont-Rousseau – Sainte-Pazanne – Challans – Saint-Gilles-Croix-de-Vie | |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Commequiers

    RFN 534 000, spoorlijn tussen Nantes-État en La Roche-sur-Yon via Sainte-Pazanne

### aansluiting Commequiers

    RFN 534 311, raccordement van Commequiers
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Commequiers_-_Saint-Gilles-Croix-de-Vie
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_ouest_1957.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_ouest-etat1916.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Oceanische kampioenschappen baanwielrennen

De Oceanische kampioenschappen baanwielrennen is een meerdaags wielerevenement dat in 2003 voor het eerst werd georganiseerd. Sinds 2005 vindt het toernooi, met uitzondering van de jaren 2020 en 2021 wegens de coronapandemie, jaarlijks plaats. In 2004 werden twee edities georganiseerd; een in februari en de ander in december.
De organisatie van het toernooi is in handen van de Oceania Cycling Confederation (OCC). Renners uit alle Oceanische landen kunnen deelnemen aan deze kampioenschappen. Echter, zijn er maar enkele renners die niet uit Australië of Nieuw-Zeeland komen die hebben deelgenomen. Vijfmaal won een renner een medaille die niet uit een van de twee landen kwam, die waren verdeeld over de renners Hervé Gané, namens Nieuw-Caledonië in 2004 en 2005, en Josiah Ng, namens Maleisië in 2006.
De organisatie was tienmaal in handen van Australië en de andere elf edities werden door Nieuw-Zeeland georganiseerd.

## Edities

| Editie | Jaar | Land | Stad |
| I | 2003 | Australië | Sydney |
| II | februari 2004 | Nieuw-Zeeland | Onbekend |
| III | december 2004 | Australië | Melbourne |
| IV | 2005 | Nieuw-Zeeland | Wanganui |
| V | 2006 | Australië | Melbourne |
| VI | 2007 | Nieuw-Zeeland | Invercargill |
| VII | 2008 | Australië | Adelaide |
| VIII | 2009 | Nieuw-Zeeland | Invercargill |
| IX | 2010 | Australië | Adelaide |
| X | 2011 | Nieuw-Zeeland | Invercargill |
| XI | 2012 | Australië | Adelaide |
| XII | 2013 | Nieuw-Zeeland | Invercargill |
| XIII | 2014 | Australië | Adelaide |
| XIV | 2015 | Nieuw-Zeeland | Invercargill |
| XV | 2016 | Australië | Melbourne |
| XVI | 2017 | Nieuw-Zeeland | Cambridge |
| XVII | 2018 | Australië | Adelaide |
| XVIII | 2019 | Nieuw-Zeeland | Invercargill |
| XVIV | 2022 | Australië | Brisbane |
| XX | 2023 | Australië | Brisbane |
| XXI | 2024 | Nieuw-Zeeland | Cambridge |

### Organisaties per stad

| Aantal | Stad |
| 6 | Invercargill |
| 5 | Adelaide |
| 3 | Melbourne |
| 2 | Brisbane |
| 2 | Cambridge |
| 1 | Onbekend |
| 1 | Sydney |
| 1 | Wanganui |

## Onderdelen

| Onderdeel (m) | Periode | Onderdeel (v) | Periode |
| 1km tijdrit (medailles) | 2003-heden | 500m tijdrit (medailles) | 2003-heden |
| Achtervolging (medailles) | 2003-heden | Achtervolging (medailles) | 2003-heden |
| Afvalkoers (medailles) | 2022-heden | Afvalkoers (medailles) | 2022-heden |
| Keirin (medailles) | 2003-heden | Keirin (medailles) | 2003-heden |
| Koppelkoers (medailles)) | 2004, 2007, 2009-heden | Koppelkoers (medailles) | 2016-heden |
| Omnium (medailles) | 2010-heden | Omnium (medailles) | 2008, 2010-heden |
| Ploegenachtervolging (medailles | 2003-heden | Ploegenachtervolging (medailles) | 2008-heden |
| Puntenkoers (medailles) | 2003-heden | Puntenkoers (medailles) | 2003-2005, 2007-heden |
| Scratch (medailles) | 2003-heden | Scratch (medailles) | 2003-2005, 2007-heden |
| Sprint (medailles) | 2003-heden | Sprint (medailles) | 2003-heden |
| Teamsprint (medailles) | 2003-heden | Teamsprint (medailles) | 2003, 2007- heden |
* Officiële website van het OCC
# Gewone zeeoor

De gewone zeeoor (Haliotis tuberculata) is een in zee levende slak die behoort tot de familie van de zeeoren (Haliotidae). Deze soort komt voor langs de Afrikaanse en Europese Atlantische kust van Senegal tot het schiereiland Cotentin van Normandië.

## Kenmerken

De schelp van de gewone zeeoor is 8 tot 9 centimeter lang en zo'n 6 tot 7 centimeter breed. De buitenzijde is ruw en heeft een donkergrijze tot donkerbruine kleur. De binnenzijde is glad en heeft een parelmoerglans. De parelmoerlaag van deze soort is betrekkelijk dik. Door enkele gaatjes in de schelp kan het dier zijn tentakels naar buiten steken. De slak is een herbivoor die zich voedt met wieren.

## Trivia

In Frankrijk en de op de Kanaaleilanden is deze soort een traditionele lekkernij. Commerciële visserij op de soort vindt plaats in Normandië, Bretagne en Galicië (Spanje). De in Spanje gevangen dieren worden voornamelijk naar Azië geëxporteerd.
* ↑ Bernhard Grzimek (1970). Het leven der dieren deel III: weekdieren en stekelhuidigen. Kindler Verlag, Pagina 61. ISBN 90 274 8623 9.
* ↑ Clavier, J. (2004). Status of the ormer (Haliotis tuberculata L.) industry in Europe. Journal of Shellfish Research, 15 december 2004
# Pachycondyla australis

Pachycondyla australis is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Alfa Compagnie 20 Natresbataljon

De Alfa Compagnie 20 Natresbataljon IBB KNR (Infanterie bewaken en beveiligen Korps Nationale reserve) is een Nederlandse militaire eenheid (compagnie) die geheel bestaat uit reservisten. Het 20 Natresbataljon (IBB KNR) is een van de drie regionale bataljons van het Korps Nationale Reserve (Natres).

## Logo en credo

Op het logo staat de ijsbeer voor het Natres wapenschild opgesteld, dit omdat de Alfa Compagnie onderdeel uitmaakt van het 20 Natresbataljon en van het korps Nationale Reserve. De ijsbeer bewaakt en beveiligt als het ware zijn afkomst, de achterliggende eenheden en Nederland. In de natuur zal een ijsbeer altijd haar eigen familie beschermen, ongeacht de gevolgen. De vooruitgestoken poot van de ijsbeer symboliseert de strijdvaardigheid van de compagnie. Er is gekozen voor ijsbeer om de herinnering aan de Polar Bear Division in leven te houden. Deze divisie, de 49e (West Riding) Infanteriedivisie, vocht onder het bevel van Generaal Montgomery aan de linkerflank van de geallieerden tijdens de bevrijding van Europa in de Tweede Wereldoorlog. Om die reden toont de ijsbeer zijn linker poot. De poot staat tevens voor de compagniestaf, die de compagnie leidt en ondersteunt. De vijf klauwen staan op hun beurt voor de vijf pelotons. De kleur van de ogen en klauwen van de ijsbeer is gelijk aan de kleur van de baret van 11 Luchtmobiele Brigade. Daarmee symboliseert de compagnie zijn verbondenheid met 11 Luchtmobiel. De ogen staan voor de gelijke mentaliteit en klauwen staan voor de vijf inzetbare pelotons.
Gelidus optimus, het credo van de compagnie, in het Latijn geschreven, betekent in het Nederlands: IJskoud de beste.
# Pachycondyla brunoi

Pachycondyla brunoi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pachycondyla caffraria

Pachycondyla caffraria is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Smith, F..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pachycondyla cambouei

Pachycondyla cambouei is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pachycondyla carinulata

Pachycondyla carinulata is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Roger.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pachycondyla castaneicolor

Pachycondyla castaneicolor is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Dalla Torre.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Sint-Jozefkerk (Someren-Heide)

De Sint-Jozefkerk is de parochiekerk van het tot de Nederlandse gemeente Someren behorende dorp Someren-Heide, gelegen aan Kerkendijk 99.
Deze kerk werd gebouwd in 1961 naar ontwerp van de architecten Oskam en Geenen. De kerk, op rechthoekige plattegrond, werd uitgevoerd in modernistische stijl, waarbij baksteen en betonspanten als belangrijkste materialen werden gebruikt. De kerk bevat grote glazen vensters en heeft een open klokkentoren. Links van de kerkzaal is nog een kapel.
De kerk bevindt zich op een kerkplein en is ingebed in een parkachtige omgeving. Op enige afstand achter de kerk bevindt zich de begraafplaats. Links van de kerk is de basisschool die eveneens aan Sint-Jozef is gewijd.

## Einde

Op 3 juni 2018 werd bekend gemaakt dat deze kerk op 24 september 2018 gaat sluiten. Als reden wordt het teruglopend aantal kerkbezoekers genoemd, de vermindering van het pastoraal team, en de slechte staat van het gebouw die groot onderhoud noodzakelijk maakt. Hoewel de kerk geklasseerd is als gemeentelijk monument, en een centraal punt vormt in het dorp, wordt de kerk waarschijnlijk gesloopt, mogelijk met behoud van de toren. Op de plaats van de kerk worden dan woningen geprojecteerd.
De kerk werd echter omgebouwd tot appartementencomplex, maar veel van het uiterlijk bleef bewaard.
* ReliWiki
* Eindhovens Dagblad
* Parochiegeschiedenis
* Algemeen Dagblad
# Pachycondyla darwinii

Pachycondyla darwinii is een mierensoort uit de onderfamilie van de Ponerinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Cytochroom-c-reductase

Cytochroom-c-reductase (voluit ook co-enzym Q—cytochoom c-oxidoreductase genoemd), beter bekend als Complex III, is een groot eiwitcomplex in de elektronentransportketen van mitochondriën. Het complex is essentieel voor de oxidatieve fosforylering, en komt voor in alle aerobe eukaryoten en vele bacteriën. Het complex katalyseert de reductie van elektronendrager co-enzym Q (ubichinon) en de oxidatie van cytochroom c.
Cytochroom-c-reductase is een van de drie proton-pompende eiwitcomplexen in de ademhalingsketen. In totaal transporteert het complex vier protonen over het membraan. Het draagt dus in belangrijke mate bij aan het protonengradiënt. Een andere naam voor Complex III is het cytocroom bc$_1$-complex.

## Structuur

Cytochroom-c-reductase is een groot eiwitcomplex dat in zoogdieren uit twee gelijk gevormde delen bestaat (een dimeer-eiwit). Elk deel is bij de mens opgebouwd uit 11 subunits. In lagere eukaryoten en bacteriën is het aantal subunits lager: proteobacteriën hebben slechts drie polypeptiden in hun complex. De functionele kern van Complex III bevat een ijzer-zwavelcluster (een ferredoxine) en drie cytochromen. Cytochromen zijn kleine eiwitten waarin een heemverbinding voorkomt, die gemakkelijk elektronen kan opnemen en afstaan binnen het complex.

## Functie en mechanisme

Cytochroom-c-reductase heeft een relatief ingewikkeld katalysemechanisme. De twee elektronen uit ubichinol (gereduceerd ubichinon) gaan niet rechtstreeks over op cytochroom c, maar volgen verschillende routes; een van de elektronen gaat via een heemgroep naar cytochroom c aan het membraanoppervlak. Het andere elektron gaat terug naar een apart gebonden ubichinon-molecuul, dat daarbij één proton opneemt en in een radicaal verandert (ubisemichinon). Vervolgens bindt een tweede ubichinol aan Complex III. Eén elektron gaat wederom naar cytochroom c, de ander wordt geaccepteerd door ubisemichinon, dat als nieuwe ubichinol vrijkomt in het membraan. Door middel van deze redoxcyclus – de zogenaamde Q-cyclus – worden twee extra protonen over het membraan gepompt, vier in totaal.

## Zuurstofradicalen

Samen met Complex I is cytochroom-c-reductase een belangrijke bron van reactieve zuurstofradicalen in de cel. Reactieve zuurstofradicalen zijn in de belangstelling gekomen voor hun rol in neurodegeneratieve ziekten en veroudering. Superoxide kan ontstaan op de plek waar ubichinol aan Complex III bindt (de zogenaamde Q$_0$ site) doordat een O2-molecuul onbedoeld reageert met ubisemichinon. Dit proces wordt versterkt door het gif antimycine A.
# Aero A-8

De Aero A-8 (ook wel bekend als A.8) is een Tsjechoslowaaks dubbeldekker passagiersvliegtuig gebouwd door Aero. De A.8 is de voorloper van de A-10, van de A.8 is er maar 1 prototype gebouwd. De A-8 was in 1921 getekend door Karel Rösner en Rudolf Blaser. Bijzonder aan dit vliegtuig, in vergelijking met vliegtuig gebouwd in dezelfde tijd, is dat de stoel van de piloot zich boven de vleugel bevindt, voor deze tijd was het de piloot achter de vleugel moest plaatsnemen. Tijdens een testvlucht is het prototype verongelukt, waarbij het neerstortte op een houten gebouw in Kbely.

## Specificaties

* Bemanning: 1
* Capaciteit: 4 passagiers
* Lengte: 9,3 m
* Spanwijdte: 14 m
* Vleugeloppervlak: 49 m$^2$
* Leeggewicht: 1 442 kg
* Volgewicht: 1 935 kg
* Motor: Maybach Mb.IV (6-cilinder, watergekoeld), 177 kW (240 pk)
* Propeller: 2-bladig
* Maximumsnelheid: 240 km/h
* Kruissnelheid: 105 km/h
* Vliegbereik: 600 km
# Jonah Osabutey

Jonah Osabutey (8 oktober 1998) is een Ghanees voetballer die in het seizoen 2020/21 door Werder Bremen wordt uitgeleend aan Oud-Heverlee Leuven. Osabutey is een aanvaller.

## Carrière

Werder Bremen plukte Osabutey in januari 2017 weg bij Tema Youth FC. In zijn eerste (halve) seizoen in Duitsland mocht hij één keer aantreden in het tweede elftal van de club in de 3. Liga. Zijn eerste volledige seizoen in Bremen viel grotendeels in het water vanwege een knieblessure. Pas in het seizoen 2018/19, toen Werder Bremen II inmiddels naar de Regionalliga Nord was gezakt, werd hij er een vaste waarde. Hij scoorde dat seizoen twaalf keer.
In het seizoen 2019/20 werd Osabutey door Werder Bremen voor één seizoen uitgeleend aan de Belgische eersteklasser Royal Excel Moeskroen. Onder de Duitse trainer Bernd Hollerbach scoorde hij daar in de Jupiler Pro League vijf doelpunten in 22 wedstrijden. Op het einde van het seizoen werd hij, met ruime voorsprong op eerste achtervolgers Deni Hočko en Jean Butez, verkozen tot beste speler van het jaar bij de Henegouwers.
In september 2020 leende Werder Bremen hem voor een seizoen uit aan een andere Belgische eersteklasser, Oud-Heverlee Leuven.
Op 31 augustus 2021 transfereerde hij van Werder Bremen II naar KV Kortrijk. De West-Vlaamse club nam Osabutey over voor minstens één seizoen, met een optie op twee extra seizoenen. Door blessureleed zou hij echter nooit aan de bak komen bij KV Kortrijk. Op 1 juli 2023 werd zijn contract bij KV Kortrijk beëindigd. Hij werd transfervrij aangetrokken door de Kortrijkse liefhebbersclub FC den Bras 1. Als één van de sterkhouders wil hij aldaar het voetbalplezier herontdekken.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2016/17 | Werder Bremen II | | 3. Liga | 1 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 |
| 2017/18 | Werder Bremen II | | 3. Liga | 3 | 1 | — | — | — | — | 3 | 1 |
| 2018/19 | Werder Bremen II | | Regionalliga Nord | 27 | 12 | — | — | — | — | 27 | 12 |
| 2019/20 | → Excel Moeskroen | | Jupiler Pro League | 22 | 5 | 0 | 0 | — | — | 22 | 5 |
| 2020/21 | → OH Leuven | | Jupiler Pro League | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 53 | 18 | 0 | 0 | 0 | 0 | 53 | 18 |
# Jos Bascourt

Joseph Hyacinthe Marie Corneille Bascourt (Schaarbeek, 15 september 1863 – Antwerpen, 6 februari 1927) was een Belgisch architect die bekend is om zijn eclectische en art-nouveaugebouwen in en rond Antwerpen. Hij heeft onder meer 25 huizen in de wijk Zurenborg ontworpen.

## Leven en werk

Bascourt werd geboren als tweede zoon in een gezin van zeven kinderen. Omdat zijn vader ziek was, groeide Jos op bij de zus van zijn vader, Marie-Eugenie Buelens in Antwerpen. Zijn tante had een lingeriewinkel aan de Groenplaats.
Op 17-jarige leeftijd schreef hij zich in aan de afdeling bouwkunst van de Koninklijke Academie. Daar ontwikkelde hij zich tot een briljant student. Hij kreeg les van Jos Schadde, Leonard Blomme en Pieter Dens. Na zijn studie won hij diverse prijzen met wedstrijden.
In 1887 zette Bascourt een eigen praktijk op en bouwde hij een neogotisch huis voor zijn tante. Zijn meesterwerk voltooide hij in 1899: vier hoekhuizen op het kruispunt van de Generaal van Merlenstraat en de Waterloostraat. Nog tijdens de bouw ging hij ook aan de slag voor projecten buiten Antwerpen: een villa voor directeur Luyckx in Westmalle en voor mevrouw Nottebohm het Nottebohm Hospitaal in Berchem. Op 21 juli 1925 werd hij gehuldigd als Ridder in de Kroonorde. Aan het einde van zijn carrière voerde hij kleinere opdrachten uit en gingen verschillende opdrachten niet door.
Hij overleed op 63-jarige leeftijd in Antwerpen.
* Huizenreeks aan de Cogels-Osylei nummers 25-27-29 te Berchem (Antwerpen).
* Berchem (Antwerpen), Generaal Van Merlenstraat 29, Huis De Winter.
* Francis Strauven (1993). Jos. Bascourt 1863-1927. Art Nouveau in Antwerpen. Archives d'Architecture Moderne.
* Jos Bascourt. Inventaris van het Onroerend Erfgoed.
* JOS BASCOURT (1863-1927). www.hetstillepand.be. Gearchiveerd op 3 maart 2016. Geraadpleegd op 27 augustus 2023.
* Gemeinsame Normdatei: 131875310
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8262 5936
* Library of Congress Control Number: nr95013013
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 14935875X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 4864
* SNAC: w6p292g7
* Système universitaire de documentation: 077101812
* Union List of Artist Names: 500243525
* Virtual International Authority File: 72537594
* WorldCat (via VIAF): 72537594