OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rituaal (vrijmetselarij)

Een rituaal is in de vrijmetselarij de schriftelijke vastlegging van een ritueel dat in een vrijmetselaarswerkplaats, de rituele ruimte in een logegebouw, kan worden uitgevoerd. Vrijmetselaars gebruiken het woord "rituaal" als verwijzing naar een leesbare tekst en het woord "ritueel" om te verwijzen naar de fysieke uitvoering ervan. Het geheel van ritualen wordt de ritus genoemd.
In Nederland is de Orde van Vrijmetselaren onder het Grootoosten der Nederlanden auteursrechthoudend. Men publiceert de rituaalbundels, samen met de Maçonnieke Stichting Ritus en Tempelbouw.
Geheimhouding van de rituelen speelt in de 21e eeuw een minder belangrijke rol dan drie eeuwen geleden. Er zijn delen van de handelingen en teksten die men openlijk bespreekt of zelfs laat zien aan buitenstaanders. Maar er zijn andere onderdelen die een nieuwe inwijdeling moeten verrassen om tot een diepere beleving van het ritueel te kunnen komen en dus geheim worden gehouden. Daarnaast worden tijdens het ritueel een aantal herkenningsbegrippen bekendgemaakt, die niet-leden niet behoren te weten. Dergelijke onderdelen houdt men daarom nog steeds strikt geheim.

## Geschiedenis

Ritualen waren in de beginjaren van de vrijmetselarij, in de 18e eeuw, verboden. Schriftelijke vastlegging ervan zou kunnen leiden tot het bekend worden van geheimen bij niet-leden, de "profanen". Maar al snel verschenen in Engeland en Nederland de zogenaamde "verradersgeschriften", waarin de volledige rituelen werden gepubliceerd. De auteurs waren vrijwel altijd vrijmetselaren die moeite hadden met het onthouden van alle teksten en handelingen. Ook ontbrak het ze aan instructieboeken voor nieuwe leden. Een bekend verradersgeschrift, geschreven door Samuel Prichard, verscheen als Masonry Dissected (Londen 1730}, dat in het Nederlands werd vertaald als De vrijmetselarij ontmomd.
Een ander bekend verradersgeschrift is van latere datum, La Franc-maçonnerie dévoilée (Parijs 1890), en is geschreven door Leo Taxil, een bekend antiklerikaal publicist, die ook vrijmetselaren graag op de hak nam. Het werd vertaald in het Nederlands als De Geheimen der Vrijmetselarij (1890). Het boek gaat veel verder dan alleen het publiceren van rituaalteksten, maar noemt ook bijvoorbeeld veel leden bij naam en geeft erin spottende kritiek op de Katholieke Kerk.
Begin 19e eeuw verdween het verbod op het publiceren van ritualen. Maar het recht werd wel voorbehouden aan vrijmetselaarsordes. Zij hebben met succes publicaties door anderen bestreden op basis van het auteursrecht.
# Brug van Ambroix

De Brug van Ambroix, in het Frans Pont d’Ambroix en het Latijn Pons Ambrussi (1e eeuw), is een bouwwerk uit de Romeinse tijd. De brug staat zowel in het Franse departement Gard als Hérault. De brug overspande destijds de kleine rivier Vidourle. Deze rivier vormt de grens tussen de gemeenten Villetelle (Hérault) op de rechteroever en Gallargues-le-Montueux (Gard) op de linkeroever.
De naam Ambroix/Ambrussum komt van het dichtbij gelegen oppidum of fort Ambrussum op de rechteroever.

## Historiek

Het bouwwerk dateert van de 1e eeuw, in het tijdperk van de eerste Romeinse keizers. Over deze brug liep de Via Domitia, de grote verbindingsweg tussen Italië en Spanje in het Romeinse Rijk. Het fort Ambrussum, in de provincie Gallia Narbonensis, bevond zich met haar zuiderpoort aan de Via Domitia in de provincie Gallia Narbonensis. De brug was 180 m lang en telde oorspronkelijk elf bogen. Dit betekende dat zij een veel grotere afstand overspande dan alleen maar het riviertje. Tot in de Middeleeuwen werd de brug gebruikt. De naam in zwang was Pont de la Monnaie (omwille van het tolgeld) of zelfs Pont Saint-Ambroix, een gekerstende naam van het fort Ambroix. Toen de brug van Lunel-Viel met tolgeld werd geopend, lieten lokale edellieden een deel van de brug van Ambroix afbreken. Dit deden ze om de reizigers om te leiden naar de nieuwe brug.
Andere vernielingen gebeurden spontaan over de tijd. In de 18e eeuw schoten er nog vijf bogen van de brug over na een overstroming.
De brug van Ambroix geniet een erkenning als monument historique sinds het jaar 1840. De brug telde in de 19e eeuw nog twee bogen van de oorspronkelijk elf. Er bestaat een schilderij van Gustave Courbet (19e eeuw) die de brug afbeeldt met twee bogen; het schilderij bevindt zich in het Musée Fabre van Montpellier.
Een kraan vernielde in 1933 de voorlaatste boog toen het puin wou scheppen in de rivier. Sindsdien zien bezoekers nog één boog staan. Dit was in de Romeinse tijd de vijfde boog of middelste boog.
* ↑ In deze buurt maakt de rivier Vidourle de departementsgrens uit.
* ↑ (fr) Le Pont Ambroix ou Pont d'Ambrussum. Notre belle France, sites touristiques et naturels de France (2020). Gearchiveerd op 9 mei 2021.
* ↑ (fr) Via Domitia : Pont d'Ambrussum (Monuments historiques). Plateforme ouverte du Patrimoine. Ministère de la Culture, Parijs (1992). Gearchiveerd op 2 november 2022.
# Newfoundland op de Gemenebestspelen

Newfoundland was een land dat deelnam aan de Gemenebestspelen, ook wel Commonwealth Games. Tweemaal stuurde het land een delegatie naar deze Spelen, in 1930 en 1934. Beide jaren werd er geen medaille gewonnen, alle deelnemers namen deel aan atletiekonderdelen.
In 1938 vaardigde Newfoundland geen delegatie voor de Spelen af. In 1949 trad Newfoundland als tiende provincie toe tot de Canadese Confederatie, waardoor Newfoundlanders vanaf de vierde editie van de Gemenebestspelen in 1950 onder Canadese vlag deelnemen.

## Medailles

Newfoundland op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1930 | - | - | - | - | / |
| 1934 | - | - | - | - | / |
# Geregracht

De Geregracht is een straat in de wijk Binnenstad zuid van de Nederlandse stad Leiden. De straat loopt van het Levendaal naar de Zoeterwoudsesingel. Het laatste deel van de Geregracht is een schakel in de "centrumroute" van de stad.

## Geschiedenis

Als waterloop dateert de Geregracht van 1386. In dat jaar breidde de stad Leiden naar het oosten uit en de vestgracht liep van de Zoeterwoudsesingel naar de Nieuwe Rijn, ruwweg langs de lijn van de Geregracht. Bij een verdere uitbreiding in 1659 werden grote delen van de oude vestgracht gedempt, waarbij slechts de Geregracht bleef behouden en dat jaar ook zijn naam kreeg. De gracht werd in 1880 gedempt.

## Bijzondere gebouwen

De straat telt 41 gemeentelijke monumenten.
Aan het eind van de Geregracht stond tot 1904 de kolossale stadsmolen De Oranjeboom. Vrijwel op dezelfde plek, nabij een ingang tot het Plantsoen, bevindt zich sinds 1935 het Zuidelijk rioolgemaal.
Rond 1900 had de Stoombroodfabriek De Vereniging enkele panden aan de Geregracht, verbonden met de nummers 75 en 77 van het Levendaal. Het bedrijf werd in 1879 opgericht door twee lokale bakkers en de molenaar van De Oranjeboom. Later werd het complex uitgebreid met een melkfabriek, waar ook kaas en boter werden gemaakt. Op het hoogtepunt omvatte het fabriekscomplex aan de Geregracht de nummers 7 tot en met 19. De zuivelfabriek stopte in 1940 en begin jaren zestig werd ook de broodfabriek opgeheven.

## Fotogalerij

* De Geregracht rond 1900
* Een van de gemeentelijke monumenten aan de straat
* Geregracht 39-43a gemeentelijke monumenten, Leiden
* ↑ De centrumroute, samen voor een goed bereikbare stad, Leiden centrummanagement, geraadpleegd 14 juli 2017.
* 1 2 3 Gedemptegrachtenwandeling, p. 22-23, burgerinitiatief Het Waterambacht, geraadpleegd 18 juli 2017 (gearchiveerd)
* ↑ Zoekopdracht in monumentenregister, Erfgoed Leiden en Omstreken, geraadpleegd 13 juli 2017.
* 1 2 De Baar, P.J.M.; "De molen te Nisse II", in: De windmolen, officieel orgaan van de vereniging “De Zeeuwse molen”, nr 32, januari 1983, p. 1-36. Gedownload via Erfgoed Leiden. Gearchiveerd op 15 juli 2023.
* 1 2 Geregracht 3-5, privésite (met bronvermelding), geraadpleegd 13 juli 2017 (gearchiveerd)
# Bilaal Ibn Rabaah'

Bilaal ibn Rabaah' (Ar. بلال بن رباح) (ca. 581 – 641) was een metgezel, in Mekka in de late 6e eeuw en is daarmee een belangrijke figuur in de islam, ook wordt hij beschouwd als de eerste mu'azzin in de geschiedenis, gekozen door Mohammed zelf. Hij stierf toen hij net iets meer dan zestig jaar oud was. Bilaal was een door Aboe Bakr vrijgekochte slaaf en is naar verluidt een van de meest betrouwbare en loyale metgezellen van Mohammed geweest.

## Levensloop

Bilaals vader was Rabaah, een Arabische ex-slaaf van de stam van Banu Jumah. De moeder van Bilaal heette Hamâme, zij was een Abbessijnse slavin en een voormalige prinses van Abessinië.
Volgens de islamitische tradities was Bilaal een van de slaven van Oemajja ibn Khalaf, een verschrikkelijke vijand van de islam en Mohammed. Bilaal werd moslim, maar hield zijn bekering geheim. Echter, zijn meester Oemajja kwam zijn bekering te weten en begon hem om die reden te bestraffen. Hij beval zijn slaven om hem op het hete zand te laten liggen en liet zware stenen op zijn lichaam leggen, zodat Bilaal niet kon bewegen. Het nieuws van deze straffen bereikte sommige van Mohammeds metgezellen die het op hun beurt aan Mohammed vertelden. Daarop stuurde Mohammed Aboe Bakr naar Oemajja om Bilaal vrij te kopen.

## Migratie

In 622, het jaar van de hidjra, emigreerde Bilaal naar Medina en vergezelde Mohammed op al zijn militaire expedities. Zo vocht hij in de Slag bij Badr, waar zijn oude meester, Oemajja ibn Khalaf werd gedood. Bilaal was eveneens aanwezig bij alle belangrijke gebeurtenissen en veldslagen, met inbegrip van de gevechten van de Slag bij Uhud en Slag bij de Gracht.
In januari 630 werd Mekka ingenomen door de moslims. Bilaal zou bij deze gebeurtenis de Ka'aba beklommen hebben en voor de eerste keer in de geschiedenis de azan over Mekka hebben uitgeroepen. Deze gebeurtenis wordt overigens binnen islamitische kringen betwist, omdat het beklimmen van de Ka'aba in zou druisen tegen de religie.
Islamitische geleerden zijn het niet eens over de plaats en het tijdstip van overlijden van Bilaal. Met name tussen soennitische en sjiitische geleerden bestaan verschillen. Bilaal stierf wellicht in Damascus in 17 of 18 volgens de AH, maar sommigen zeggen in het jaar 20 of zelfs 21. Ook wordt er gezegd dat hij in Medina stierf. Zowel in Jordanië als in Damascus is een tombe met zogenaamd zijn graf te vinden.
* ↑ (en) IQ al Rassooli (11 juni 2012). Lifting the Veil: The True Faces of Muhammad & Islam. AuthorHouse. ISBN 9781468582185. Gearchiveerd op 4 juni 2023.
# Lijst van voetbalinterlands Benin - Togo

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Benin en Togo. De landen speelden tot op heden 24 keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting was een vriendschappelijke wedstrijd op 7 november 1982 in Lomé. Het laatste duel, een kwalificatiewedstrijd voor het African Championship of Nations 2024, werd gespeeld in Abidjan (Ivoorkust) op 2 november 2024.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Lomé | 7 november 1982 | Vriendschappelijk | Togo − Benin | 2 − 2 |
| 2 | Cotonou | 30 maart 1983 | Vriendschappelijk | Benin − Togo | 0 − 2 |
| 3 | Ouagadougou | 25 november 1984 | Vriendschappelijk | Benin − Togo | 0 − 2 |
| 4 | Cotonou | 14 oktober 1990 | Afrika Cup 1992 kwalificatie | Benin − Togo | 1 − 1 |
| 5 | Lomé | 14 juli 1991 | Afrika Cup 1992 kwalificatie | Togo − Benin | 0 − 3 |
| 6 | Lomé | 13 mei 1995 | Vriendschappelijk | Togo − Benin | 3 − 0 |
| 7 | Lomé | 20 augustus 1996 | Vriendschappelijk | Togo − Benin | 2 − 0 |
| 8 | Cotonou | 19 januari 1997 | Vriendschappelijk | Benin − Togo | 1 − 1 |
| 9 | Lomé | 6 september 1998 | Vriendschappelijk | Togo − Benin | 0 − 1 |
| 10 | Cotonou | 4 juni 2000 | Vriendschappelijk | Benin − Togo | 1 − 2 |
| 11 | Cotonou | 30 december 2001 | Vriendschappelijk | Benin − Togo | 1 − 1 |
| 12 | Cotonou | 20 mei 2004 | Vriendschappelijk | Benin − Togo | 0 − 1 |
| 13 | Lomé | 23 mei 2004 | Vriendschappelijk | Togo − Benin | 1 − 1 |
| 14 | Lomé | 3 september 2006 | Afrika Cup 2008 kwalificatie | Togo − Benin | 2 − 1 |
| 15 | Cotonou | 17 juni 2007 | Afrika Cup 2008 kwalificatie | Benin − Togo | 4 − 1 |
| 16 | Lomé | 16 juli 2017 | African Championship of Nations 2018 kwalificatie | Togo − Benin | 1 − 1 |
| 17 | Cotonou | 23 juli 2017 | African Championship of Nations 2018 kwalificatie | Benin − Togo | 1 − 1 |
| 18 | Lomé | 9 september 2018 | Afrika Cup 2019 kwalificatie | Togo − Benin | 0 − 0 |
| 19 | Cotonou | 24 maart 2019 | Afrika Cup 2019 kwalificatie | Benin − Togo | 2 − 1 |
| 20 | Porto-Novo | 28 juli 2019 | African Championship of Nations 2020 kwalificatie | Benin −Togo | 0 − 0 |
| 21 | Lomé | 4 augustus 2019 | African Championship of Nations 2020 kwalificatie | Togo − Benin | 1 − 0 |
| 22 | Aksu | 29 maart 2022 | Vriendschappelijk | Togo − Benin | 1 − 1 |
| 23 | Lomé | 25 oktober 2024 | African Championship of Nations 2024 kwalificatie | Togo − Benin | 2 − 0 |
| 24 | Abidjan | 2 november 2024 | African Championship of Nations 2024 kwalificatie | Benin − Togo | 1 − 1 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Benin | Gelijk | Winst Togo | Doelsaldo Benin – Togo |
| Afrika Cup-kwalificatie | 6 | 2 | 2 | 2 | 11 − 5 |
| African Championship of Nations-kwalificatie | 6 | 0 | 4 | 2 | 3 − 6 |
| Vriendschappelijk | 12 | 1 | 6 | 5 | 8 − 16 |
| Totaal | 24 | 3 | 12 | 9 | 22 − 27 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.
# Yoshie Ueno

Yoshie Ueno (上野順恵, Ueno Yoshie; Asahikawa, 1 juli 1983) is een Japans judoka. Ze werd meervoudig wereld wereldkampioene, Aziatische kampioene en eenmaal Japans kampioene. Ze komt uit in de klasse tot 63 kg. Ook nam ze eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar won bij die gelegenheid een bronzen medaille.
Ze won goud op de Wereldkampioenschappen judo 2009 te Rotterdam in de klasse tot 63 kg. In 2012 maakte ze op 29-jarige leeftijd haar olympisch debuut op de Olympische Zomerspelen 2012. Hier verloor ze de halve finale tegen de Zuid Koreaanse Jeong Da-Wun, maar won de strijd om het brons tegen Tsedevsurengiin Mönkhzaya en kon zodoende een bronzen medaille huiswaarts keren.

## Erelijst
### Olympische Spelen

* 2012: 3 Londen

### WK

* 2009: 1 Rotterdam
* 2010: 1 Tokio
* 2011: 2 Parijs

### Aziatische kampioenschappen

* 2003: 1 Jeju
* 2005: 1 Tashkent
* 2007: 1 Koeweit

### Japanse kampioenschappen

* 2006: 3 Fukuoka
* 2007: 2 Fukuoka
* 2008: 1 Fukuoka
* Yoshie Ueno Judoinside.com
* (en) Profiel van Yoshie Ueno op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Thanatocoenose

Een thanatocoenose (van het Griekse "thanatos" = dood en "koinos" = gemeenschap) is een dode, fossiele levensgemeenschap.
Het zijn alle fossielen die tezamen op één enkele vindplaats aangetroffen worden. Deze fossielen kunnen afkomstig zijn van organismen die bij leven interacties hadden als een levensgemeenschap binnen een ecosysteem (autochtone fossielen) en/of van organismen die vanuit andere (externe) habitats door bv. stromend water aangevoerd werden (allochtone fossielen).
Thanatocoenosen waarvan de samenstellende fossielen een verschillende geologische ouderdom hebben komen vrij algemeen voor. Een of meer van de componenten hebben dan dezelfde ouderdom als het omgevende sediment terwijl de andere component(en) herafgezet werden uit oudere lagen of formaties (geremanieerde fossielen).
# Bandjarees

Bandjarees of Banjar is de moedertaal van de Bandjarezen of Banjar op Borneo. Zij waren rond 1600 al bekend als bewoners van het sultanaat Bandjermasin en zeer actief in de handel. Het Bandjarees is nog steeds een veel gebruikte voertaal, niet alleen in Zuid-Kalimantan, waar het huidige Banjarmasin ligt, maar ook in het aangrenzende Oost- en Centraal-Kalimantan.
Het Bandjarees behoort net als het Maleis en het Indonesisch tot de Malayaanse talen uit de Autronesische taalfamilie. Het wordt traditioneel geschreven met een voor Maleise talen aangepast Arabisch alfabet, het zogenaamde Jawischrift.

## Voorbeeld: tellen van een tot tien

Onderstaande tabel geeft een kleine indruk van het Bandjarees, vergeleken met het Indonesisch en het Nederlands.
| Bandjarees | Indonesisch | Nederlands |
| asa | satu | een |
| dua | dua | twee |
| talu | tiga | drie |
| ampat | empat | vier |
| lima | lima | vijf |
| anam | enam | zes |
| pitu | tujuh | zeven |
| walu | delapan | acht |
| sanga | sembilan | negen |
| sapuluh | sepuluh | tien |
* 1 2 Banjar op site Ethnologue.com; geraadpleegd 2015-05-08
* ↑ Hamer, C. den "Proeve eener vergelijkende woordenlijst van zes in de Z.O. afd. v. Borneo voorkomende taaltakken" in: Tijdschrift voor Indische Land-, Taal- en Volkenkunde deel 32 (1889) Albrecht en Rusche, Batavia; p. 456
* ↑ Gonggryp, G.F.E Geïllustreerde Encyclopaidie van Nederlandsch-Indië (1934) Leidsche Uitgeversmaatschappij, Leiden; p. 74
* ↑ Hamer, C. den "Proeve eener vergelijkende woordenlijst van zes in de Z.O. afd. v. Borneo voorkomende taaltakken" in: Tijdschrift voor Indische Land-, Taal- en Volkenkunde deel 32 (1889) Albrecht en Rusche, Batavia; p. 480
# Aizkraukle (stad)

Aizkraukle (tot 1991 Stučka naar de bolsjewist Pēteris Stučka) is een stad in het midden van Letland en telt ongeveer 9000 inwoners. De plaats ligt in het oerstroomdal van de Westelijke Dvina.
# Letur

Letur is een gemeente in de Spaanse provincie Albacete in de regio Castilië-La Mancha met een oppervlakte van 264 km². Letur telt 973 inwoners (1 januari 2016). Eind oktober 2024 werd het plaatsje getroffen door een ernstige overstroming als gevolg van een uitzonderlijk heftige Dana. Door deze ramp vielen doden, werden er 5 inwoners vermist en zal de bovenstad van het plaatsje gedeeltelijk opnieuw opgebouwd moeten worden.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Abengibre · Alatoz · Albacete · Albatana · Alborea · Alcadozo · Alcalá del Júcar · Alcaraz · Almansa · Alpera · Ayna · Balazote · Balsa de Ves · Barrax · Bienservida · Bogarra · Bonete · Carcelén · Casas de Juan Núñez · Casas de Lázaro · Casas de Ves · Casas-Ibáñez · Caudete · Cenizate · Chinchilla de Monte-Aragón · Corral-Rubio · Cotillas · El Ballestero · El Bonillo · Elche de la Sierra · Férez · Fuensanta · Fuente-Álamo · Fuentealbilla · Golosalvo · Hellín · Higueruela · Hoya-Gonzalo · Jorquera · La Gineta · La Herrera · La Recueja · La Roda · Letur · Lezuza · Liétor · Madrigueras · Mahora · Masegoso · Minaya · Molinicos · Montalvos · Montealegre del Castillo · Motilleja · Munera · Navas de Jorquera · Nerpio · Ontur · Ossa de Montiel · Paterna del Madera · Peñas de San Pedro · Peñascosa · Pétrola · Povedilla · Pozo Cañada · Pozo-Lorente · Pozohondo · Pozuelo · Riópar · Robledo · Salobre · San Pedro · Socovos · Tarazona de la Mancha · Tobarra · Valdeganga · Vianos · Villa de Ves · Villalgordo del Júcar · Villamalea · Villapalacios · Villarrobledo · Villatoya · Villavaliente · Villaverde de Guadalimar · Viveros · Yeste
# Pont-l'Évêque

Pont-l'Évêque kan verwijzen naar:
* Pont-l'Évêque (Calvados), gemeente in Normandië
* Pont-l'Évêque (kaas), een kaas uit Normandië (Calvados)
* Pont-l'Évêque (Oise), gemeente in Hauts-de-France
# Hazenbos

Het Hazenbos is een woonwijk van Hardenberg en onderdeel van Heemse dat eens een zelfstandig dorp was. Deze woonwijk is in de jaren 70 gebouwd door de gemeente Hardenberg, vlak bij het Hazenbos onder de al eerder aangelegde Norden. In deze woonwijk staan een paar scholen, een supermarkt en een kapsalon. Het oosten van de wijk bestaat uit voornamelijk rijtjeshuizen. Het westelijk deel van de wijk heeft ook twee-onder-een-kapwoningen en geschakelde bungalows. Verder zijn er parken, kleine bossen, volkstuinen en akkers. De straatnamen zijn ontleend aan hemellichamen zoals planeten en sterren. Het Hazenbos grenst aan de 'Rheezermaten', een natuurgebied dat in beheer is bij Staatsbosbeheer. Voor de bouw van het Hazenbos was hier een gedeelte van de Heemser Es. Hier stonden veel boerderijen waar nog wat van over zijn, zoals het Hesselink en het Vrechiën. Langs de woonwijk lopen de Overijsselse Vecht en de N343.
# Dick Verstegen

Dick Verstegen (Den Haag, 3 november 1940) is een Nederlands zenleraar, auteur en columnist.

## Biografie

Hij was na zijn opleiding van 1961 tot 2001 werkzaam als journalist (Nieuwe Haagse Courant, NRC, Brabant Pers/VNU-dagbladen), en circa 20 jaar als hoofdredacteur bij de VNU-dagbladen. In 2000 ging hij met VUT.
Na zijn leven als journalist stichtte Verstegen in 2000 een zencentrum in de regio Eindhoven. In 2010 richtte hij Zen Centrum Nijmegen op. Hij was leerling van Rients Ritskes van 1995 tot 2011. Sinds 2013 is hij leerling van Nico Tydeman (Niko Tenko roshi), geestelijk voorman van Zen Centrum Amsterdam. Deze wijdde hem in 2016 tot zenmonnik en gaf hem in 2017 Dharmatransmisie (shiho). Bij die gelegenheid kreeg Verstegen de naam Butsugen (Boeddha-oog) en werd hij opgenomen in de White Plum Lineage als opvolger in de 83ste generatie van de Boeddha. Op 16 juni 2024 verleende zijn leraar hem inka, het zegel van ultiem vertrouwen. Daarbij ontving hij de naam Benji ('oorspronkelijk zwijgen').
Verstegen schreef zes boeken. Het laatste verscheen in 2023: Welkom in de werkelijkheid.

## Lineage

De zenboeddhistische stroming van Zen Centrum Nijmegen staat in de traditie van de White Plum Asanga. Deze werd door Taizan Maezumi in 1979 opgericht. De Dharmatransmissielijn werd vervolgens:
Taizan Meazumi - Dennis Gempo Merzel (1980) - Nico Tenko Roshi (2004) -> Dick Benji Verstegen Roshi (2017)
# Martha Bayona

Martha Bayona Pineda (Bucaramanga, 12 augustus 1995) is een Colombiaans baanwielrenster. Bayona nam deel aan de Olympische Zomerspelen van 2016 ze behaalde daar een tiende plaats op de keirin.

## Carrière

In 2019 won ze de keirin op de Pan-Amerikaanse Spelen. Na het zogeheten coronajaar van 2020 zette ze in 2021 haar successen op het inter- en nationale toneel voort. Ze won meerdere medailles op de Pan-Amerikaanse kampioenschappen en werd in 2023 tweede op het WK bij de keirin. In 2024 nam ze voor de tweede maal in haar carrière deel aan de Olympische Zomerspelen die dat jaar plaatsvonden in Parijs. Haar beste resultaat was een zevende plek bij de sprint.

## Palmares

| Jaar | CK | PK | WK | Overig |
| Elite |||||
| 2013 | | 1 teamsprint 8e 500m tijdrit | | |
| 2014 | | | | |
| 2015 | | 2 keirin 4e 500m tijdrit 5e sprint | 10e teamsprint | |
| 2016 | | 2 teamsprint 2 500m tijdrit 3 keirin | 11e teamsprint 12e 500m tijdrit 26e sprint | Olympische Zomerspelen: 10e keirin |
| 2017 | 1 sprint | 1 keirin 2 500m tijdrit | 2 keirin 6e 500m tijdrit 8e teamsprint 12e sprint | |
| 2018 | 1 sprint 1 keirin 1 500m tijdrit | 1 keirin 3 sprint 3 500m tijdrit | 11e 500m tijdrit 13e keirin 21e sprint | Zuid-Amerikaanse Spelen: 1 sprint 1 keirin 1 teamsprint Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 2 sprint 3 keirin 3 500m tijdrit |
| 2019 | 1 sprint 1 500m tijdrit 1 teamsprint | 2 sprint 2 keirin 2 500m tijdrit | 19e 500m tijdrit 19e keirin 25e sprint | Pan-Amerikaanse Spelen: 1 keirin 2 sprint 3 teamsprint WB Brisbane: Keirin |
| 2020 | | 12e teamsprint 13e keirin 24e sprint | | |
| 2021 | 1 keirin 1 sprint 1 500m tijdrit | 1 sprint 1 500m tijdrit 1 teamsprint 2 achtervolging 2 keirin | 7e 500m tijdrit 8e keirin 9e sprint | |
| 2022 | 1 keirin 1 sprint 1 500m tijdrit | 1 500m tijdrit 3 teamsprint 5e keirin 5e sprint | 6e 500m tijdrit 7e keirin 9e sprint | |
| 2023 | 1 keirin 1 sprint 1 500m tijdrit | 1 500m tijdrit 1 keirin 4e teamsprint 5e sprint | 2 keirin 9e 500m tijdrit 14e sprint | Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen: 1 keirin 2 sprint 2 teamsprint Pan-Amerikaanse Spelen: 1 keirin 1 sprint 4e teamsprint |
| 2024 | 1 keirin 1 sprint 1 500m tijdrit | 1 500m tijdrit 1 keirin 3 sprint 4e teamsprint | 5e 500m tijdrit 7e sprint 9e keirin | Olympische Spelen: 7e sprint 23e keirin |
* Profiel op de Wielersite
* Profiel op cyclebase