OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sacramento (Lissabon)

Sacramento is een voormalige freguesia (plaats) in de Portugese gemeente Lissabon. Het maakt deel uit van de freguesia Santa Maria Maior en telt 742 inwoners (2011).

## Galerij

* Largo do Carmo
* Café A Brasileira
* Ruïne Convento do Carmo
* Beeld van Fernando Pessoa
Ajuda · Alcântara · Alvalade (Alvalade · Campo Grande · São João de Brito) · Areeiro (Alto do Pina · São João de Deus) · Arroios (Anjos · Pena · São Jorge de Arroios) · Avenidas Novas (Nossa Senhora de Fátima · São Sebastião da Pedreira) · Beato · Belém (Santa Maria de Belém · São Francisco Xavier) · Benfica · Campo de Ourique (Santa Isabel · Santo Condestável) · Campolide · Carnide · Estrela (Lapa · Prazeres · Santos-o-Velho) · Lumiar · Marvila · Misericórdia (Encarnação · Mercês · Santa Catarina · São Paulo) · Olivais · Parque das Nações · Penha de França (Penha de França · São João) · Santa Clara (Ameixoeira · Charneca) · Santa Maria Maior (Castelo · Madalena · Mártires · Sacramento · Santa Justa · Santiago · Santo Estêvão · São Cristóvão e São Lourenço · São Miguel · São Nicolau · Sé · Socorro) · Santo António (Coração de Jesus · São José · São Mamede) · São Domingos de Benfica · São Vicente (Graça · Santa Engrácia · São Vicente de Fora)
# Buitenlandsaccentsyndroom

Het buitenlandsaccentsyndroom (foreign accent syndrome, FAS) is een zeldzame aandoening waardoor spraakpatronen veranderen. Dit is vaak het geval na een beroerte of een hoofdletsel. Patiënten met FAS verliezen hun eigen accent en in de plaats daarvan neemt hun stem een vreemde toon aan.
Het bekendste verhaal dat deze theorie ondersteunt is het verhaal van Dorothy Eady die aan een val op driejarige leeftijd een andere persoonlijkheid overhield.
Bij FAS is er sprake van een verworven stoornis in de motorische hersenschors en wel in een gebied verantwoordelijk voor de aansturing van de spraakmotoriek (centrum van Broca, frontale kwab, gyrus frontalis inferior).
# Lagorchestes leporides

Lagorchestes leporides is een uitgestorven kangoeroe uit het geslacht der buidelhazen (Lagorchestes). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Gould in 1841.

## Kenmerken

De bovenkant van het lichaam was roodbruin, de onderkant lichtgrijs. Achter de armen zat een zwarte vlek. De korte staart was van boven grijsbruin en van onderen wit. De kop-romplengte bedroeg 450 tot 500 millimeter en de staartlengte 300 tot 320 millimeter.

## Leefwijze

Dit solitaire dier was 's nachts actief. Het vond beschutting in de vegetatie. Als het verstoord werd vluchtte het met grote sprongen en enorme snelheid weg. Deze soort is sinds 1891 niet meer gevonden.

## Verspreiding

Deze soort kwam voor in de binnenlanden van New South Wales, Noordwest-Victoria en Zuidoost-Zuid-Australië in Zuidoost-Australië.
Literatuur
* Groves, C.P. 2005. Order Diprotodontia. Pp. 43-70 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: A taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, Vol. 1: pp. i-xxxv+1-743; Vol. 2: pp. i-xvii+745-2142. ISBN 0 8018 8221 4
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
Noten
* ↑ (en) Lagorchestes leporides op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 66. ISBN 978-0-8018-8221-0. Gearchiveerd op 3 december 2021.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Lagorchestes leporides Gould, 1841. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 17-04-2023.
# Sandra J. Paul

Sandra J. Paul (1972), pseudoniem van Sandra Vets, is een Vlaamse thriller- en jeugdauteur. Zij debuteerde in 2015 met de paranormale young adult-thriller Het Eiland, het eerste deel van de Eilandenreeks. Andere titels zijn De Geest, De Wolf en De Ziel.

## Carrière

In 2015 werd Paul laureate van de allereerste Aspe-Award, georganiseerd door uitgeverij Manteau en Pieter Aspe. Als gevolg daarvan bracht zij haar debuutthriller Azerty uit. In 2017 verscheen haar tweede thriller Moordspel. Datzelfde jaar publiceerde zij haar eerste Engelstalige paranormale young adult Heart-Beat onder het alias Joanne Carlton.
Haar tweede Engelstalige thriller Kill Me Again werd geselecteerd voor de London Book Club Author Anthology. In datzelfde jaar werd zij ook genomineerd voor de Cultuurprijs van haar gemeente Sint-Amands.
In 2018 werd Heart-Beat vertaald als Hart-Slag. Dit boek werd meteen het allereerste boek dat bij uitgeverij Hamley Books werd uitgebracht. De uitgeverij ontstond uit de droom van Sandra om haar eigen uitgeverij op te richten en auteurs te begeleiden in hun droom. Hamley Books groeide heel snel uit tot een middelgrote uitgeverij. Datzelfde jaar verscheen ook haar hommage aan de Eerste Wereldoorlog met het ontroerende boek Loopgravenhel(d).
In 2019 werd het boek De duistere school, een jeugdthriller die zij met haar zoon schreef, uitgebracht. Dit werd meteen een groot succes en werd in 2020 opgevolgd door Het verlaten huis. In 2021 volgde De vergeten tuin en De verdwenen burcht, in 2022 Het vervloekte dorp.
In 2019 verscheen haar derde psychologische thriller Kwijt, die uitverkozen werd tot thriller van het jaar bij de boekengroep Thrillers and More. Het boek werd ook genomineerd voor de Hebban Thrillerprijs 2020.
In 2020 verscheen haar vierde psychologische thriller en tevens omkeerboek Mijn Waarheid, een project waarbij de lezer zelf kan kiezen welke van de twee versies van hetzelfde verhaal men als eerst wil lezen. Beide versies moeten worden gelezen, maar de volledige waarheid bevindt zich in het midden van het boek. In 2023 heeft een Franse filmmaatschappij een optie genomen op de film- en tv-rechten van dit boek.
# De Gouden Arend

De Gouden Arend is een herenhuis aan de westzijde van de Grote Markt in de Belgische stad Sint-Niklaas. Sinds 1996 is het gebouw een beschermd monument. Het pand heeft verschillende namen gekend.

## Geschiedenis

Op de plaats van het huidige gebouw was in 1587 een horecazaak met de naam De Arend gevestigd. In 1709 heette het De Zwarte Arend, in 1774 De Dubbele Arend en in 1780 kreeg het de naam De Gouden Arend. De vermelding van een arend verwijst naar het wapen van Huis Arenberg, die de heerlijkheid Beveren in bezit had. Het pand was namelijk op een Beverse exclave gelegen.
In de 18e eeuw diende het gebouw ook als onderkomen van de rederijkerskamer De Goudbloem.
Het pand kreeg zijn huidige uiterlijk in de tweede helft van de 19e eeuw door het bouwen van een nieuwe voorgevel, in een architecturale stijl die weg heeft van empirestijl. Een groot deel van het interieur dateert van die periode, met onder andere hinten van neo-Vlaamse renaissancestijl. Rond dezelfde tijd werd er een kalandermolen ingericht in de achterbouw.
Eind negentiende eeuw was er een hotel gevestigd met de naam Saint-Nicolas. Daarna werd het weer een privéwoning. Rond 1920 werd een renovatie uitgevoerd, waardoor een deel van het interieur ook uit die periode stamt, met delen in neo-empirestijl en art deco.
In 1941 werd De Gouden Arend gekocht door de familie Van den Berghe, die er een fabriek van het fietsenmerk Oxford in onderbracht. Hierdoor staat het gebouw ook wel bekend als Huis Van den Berghe. Later werden er terug verschillende horecazaken in gevestigd.
Op 13 maart 1996 kreeg De Gouden Arend de status van beschermd monument.
* 1 2 3 4 5 Inventaris Onroerend Erfgoed, Herenhuis. Agentschap Onroerend Erfgoed. Gearchiveerd op 4 juli 2022. Geraadpleegd op 6 juni 2022.
* 1 2 Vergauwen, Joris, De Gouden Arend keert terug in de tijd. Het Laatste Nieuws (30 november 2016). Geraadpleegd op 6 juni 2021.
* 1 2 3 Van Bouchaute, Piet; De Meester, Patty, De Grote Markt van Sint-Niklaas, 2006, ISBN 90-760-9966-9
* 1 2 Inventaris Onroerend Erfgoed, Herenhuis. Agentschap Onroerend Erfgoed. Gearchiveerd op 4 juli 2022. Geraadpleegd op 6 juni 2022.
# Live and Let Die (roman)

Live and Let Die is een roman van James Bond geschreven door Ian Fleming. Het verscheen in 1954. De titel is in het Nederlands vertaald als Moord onder water.
Het boek werd in 1973 verfilmd met Roger Moore als James Bond.

## Verhaal

James Bond krijgt van M de missie om naar New York te vertrekken om daar Mr. Big te schaduwen, Mr. Big is een leider in de voodoo onderwereld, hij is vermoedelijk bezig aan een goudsmokkel van 17e-eeuws goud voor de Russische organisatie SMERSH.
Bond komt uiteindelijk in Harlem terecht waar hij de CIA agent Felix Leiter weer tegen komt, hij ontmoet daar ook Mr.Bigs vriendin Solitaire die de toekomst kan voorspellen.
Bond begint een relatie met Solitaire en ontsnapt met haar naar St.Petersburg in Florida. Hij ontdekt daar een pakhuis waar hij ontdekt dat het 17e-eeuwse goud in lege aquaria wordt bewaard . Hij wordt daar echter betrapt door Mr. Big. Mr. Big neemt Solitaire gevangen en Felix Leiter wordt door Mr. Bigs hulpje The Robber aan een haai gevoerd waarbij hij een arm en een been verliest.
Bond vertrekt naar Jamaica waar hij Quarrel en John Strangways ontmoet. Hij zwemt dan 's avonds langs een aantal haaien naar Mr. Bigs eiland waar hij een mijn plaatst. Hij wordt echter weer betrapt door Mr. Big. Mr. Big neemt Bond en Solitaire mee op een boot waarbij hij ze wil laten verdrinken bij het Koraalrif. Bond en Solitaire worden gered dankzij Bonds mijn.

## Verschil tussen het boek en de film

* In de film is de naam van Mr.Big: Dr.Kananga.
* In de film ging het over een heroïnesmokkel maar in het boek was het een goudsmokkel
* In de film werkt Mr.Big (Kananga) niet voor SMERSH
* In de film wordt Felix Leiter niet aan een haai gevoerd, dat gebeurde pas in de 16e Bondfilm Licence to Kill.
* In de film komt John Strangways nergens voor. Hij had wel een kleine rol in de eerste Bondfilm Dr. No, waar hij vermoord werd.
* In het boek werd Solitaire's echte naam Simone Latrelle gebruikt.
* Het personage Baron Samedi bestond niet als persoon in dit boek, maar hij was hier een voodoomythe en de mensen dachten dat Mr.Big Baron Samedi's zombie was. In de film daarentegen was hij de beschermer van Mr.Big met zijn voodookrachten.
# Pedro Alonso

Pedro González Alonso (Vigo, 21 juni 1972) is een Spaans acteur. Hij is vooral bekend door zijn rol als Berlín in La casa de papel.
Naast zijn acteerwerk in televisieseries speelde hij ook een aantal rollen in het theater.

## Externe link

* (gl) Pedro Alonso bij Audiovisual Galego (AVG)
* ↑ AVG, dat wordt ondersteund door de Cultuurraad van Galicië, publiceert door derden aangeboden informatie en audiovisueel materiaal ter bevordering van de Gallische cultuur.
* Library of Congress Control Number: nr99010948
* Virtual International Authority File: 305052372
* WorldCat (via VIAF): 305052372
# Sint-Odulfusklooster

Het Sint-Odulfusklooster (oude spelling Sint-Odulphusklooster) was een klooster in het Friese Stavoren
Het klooster werd opgericht door de monnik Odulfus. Deze was door de bisschop van Utrecht uitgestuurd om de afvallige Friezen opnieuw te bekeren. Odulfus kwam via de Utrechtse Vecht, het Flevomeer en het Vlie naar het drukke verkeersknooppunt Staveren. Aan de monding van de rivier, niet ver van het Vlie, stichtte hij in 837 zijn hoofdkwartier om vandaar de Friezen opnieuw tot het Christelijk geloof te brengen. Dit hoofdkwartier is later uitgegroeid tot het Sint-Odulfusklooster. Het werd vernoemd naar zijn stichter. Verder is uit de tijd van voor het jaar 1000 niet veel bekend.
In 1345 speelde het Sint-Odulfusklooster een belangrijke rol in de slag bij Warns. De omgeving van het klooster had erg te leiden onder landafslag. In 1413 besloot men het kloosterterrein te verlaten en een nieuw klooster binnen de wallen van Stavoren te bouwen. In 1545 werden de onbegraven skeletten van de in 1345 gesneuvelde soldaten overgebracht naar Stavoren. Daarna het voormalige kloosterkerkhof verdwenen in de golven van de Zuiderzee, het tegenwoordige IJsselmeer.
In 2010 zijn resten van het klooster, waaronder twee delen van een zandstenen sarcofaag, op de bodem van het IJsselmeer gevonden. Het klooster bevond zich ongeveer 1 km ten westen van de hedendaagse havenmonding te Stavoren.
# Jacobstraat (Haarlem)

De Jacobstraat is een straat in de Noord-Hollandse stad Haarlem. De vrij korte straat loopt vanaf de Raaks naar het Hortusplein. Het ligt in het stadsdeel Centrum, in de wijk Oude Stad en in de buurt de Vijfhoek. Binnen de Vijfhoek ligt de straat in het begin 21e eeuw herontwikkelde Raakskwartier.
De straat begint bij de Raaks en ligt in het verlengde van de Bakkumstraat, die naar de Zijlstraat loopt. De straat loopt richting het zuiden en eindigt op het Hortusplein.

## Naamgeving

De eerste vermelding van de straat dateert uit 1449. Destijds werd de straat St. Jabobstraat genoemd. De straat is vermoedelijk vernoemd naar het Sint Jacobsgilde dat aan de straat zijn gildekamer had. De leden van het gilde waren oorspronkelijk een geestelijk broederschap die het graf van Jacob de Meerdere hadden bezocht in Santiago de Compostella.

## Geschiedenis

Tussen 1628 en 1650 is het Hofje van Gratie aan de Jacobstraat 9 komen te liggen. Dit hofje werd oorspronkelijk in 1554 in de Jacobijnestraat gesticht. Het hofje verkeerde gedurende het bestaan financieel in vrij bemiddelde staat, totdat in 1810 de tiërcering door Napoleon werd ingevoerd en de financiële positie verslechterde. Deze verslechterde nog meer met de conversieregeling van het erfpacht, waarna het een kwijnend bestaan heeft geleid. Het hofje bood plek aan negen vrouwen, maar rond 1960 woonden er nog maar enkele vrouwen. In 1964 werd het afgebroken wegens stadsuitbredingsplannen.
Op de eerste kadastrale kaart van Nederland uit 1832 ligt de oude Jacobstraat oostelijker. En loopt deze straat, vanaf de Zuiderstraat in het verlengde van de Gedempte Voldersgracht en de Korte Zijlstraat en lag er een brug over de Raaks.
Aan de Jacobstraat lagen de Jacobschool, de Jacobskerk en De Hoeksteen. De twee kerken zijn in 1910 gebouwd naar ontwerp van Johannes J. van Noppen. De Jacobskerk is als enige bewaard gebleven bij de herstructurering van de Raaks tot het Raakskwartier, en is sinds 2010 beter bekend als de Jopenkerk.
In 1970 werd de bovengrondse Parkeergarage Raaks gebouwd, deze grensde in het noorden aan de Jacobstraat.
Met herstructurering van de Raaks is de straat, met een inrichting die dateert uit 2009, een stuk oostelijker komen te liggen. Hierdoor ligt de straat niet langer in het verlengde van de Korte Zijlstraat, maar de Bakkumstraat. Door de veranderde ligging is de straat ook een stuk korter geworden.
* Gerda H. Kurtz, J.J. Temminck (1999). De straat waarin wij wonen. Shuyt & Co Uitgevers en Importeurs, Haarlem, "Lijst van straatnamen". ISBN 90 6097 454 9.
* ↑ Hofje van Gratie (1554-1964) | Haarlemse Hofjes. www.haarlemsehofjes.nl (10 december 2022). Geraadpleegd op 7 mei 2024.
# Hendrik

De naam Hendrik (van Hendrikus, ook wel Hendrick, Henk of Riekus) kan betrekking hebben op:

## Hendrik als voornaam

* Hendrik (als voornaam);
* Hendrick (Hendrik Hamel), Nederlands zeevaarder, die een verslag van zijn schipbreuk en jarenlang verblijf in Korea schreef;
* Hendrik (koningen, groothertogen en andere adellijke personen);
** I (doorverwijspagina);
** II (doorverwijspagina);
** III (doorverwijspagina);
** IV (doorverwijspagina);
** V (doorverwijspagina);
** VI (doorverwijspagina);
** VII (doorverwijspagina);
** Hendrik VIII van Engeland.
* Prins Hendrik; Hendrik van Mecklenburg-Schwerin (1876-1934), de echtgenoot van koningin Wilhelmina;
* Hendrik van Oranje-Nassau (1820-1879), Hendrik de Zeevaarder, zoon van Willem II der Nederlanden.

## Varianten als voornaam

* Ome Henk, een fictief persoon

## Overig

* Staatsmijn Hendrik
* het gezegde brave hendrik
* de plant brave hendrik
* Storm Henk, een storm in het stormseizoen in Europa 2023-2024
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hendrik en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Metro Cross

Metro Cross (Japans: メトロクロス) is een computerspel dat werd ontwikkeld en uitgegeven door Namco. Het spel kwam in 1985 als eerste uit als arcadespel. Een jaar later kwam het uit voor de Nintendo Entertainment System om vervolgens twee jaar later op andere populaire homecomputers te verschijnen. In het spel speelt de speler een skateboarder. De bedoeling is om obstakels te ontwijken en het einde van het level te halen. Bij hogere levels wordt het spel moeilijker doordat er meer obstakels optreden.

## Platforms

| Jaar | Platform |
| 1985 | Arcade |
| 1986 | NES |
| 1987 | Amstrad CPC, Atari ST, Commodore 64, ZX Spectrum |
Het spel maakte ook onderdeel uit van:
* Namco Museum Vol.5 (2009)
* Namco Museum: Virtual Arcade (2009)

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Platform | Datum | Score |
| Happy Computer | Atari ST | 1986 | 86% |
| ATARImagazin | Atari ST | 198706 juni 1987 | 80% |
| Retrogaming History | Atari ST | 20090618 18 juni 2009 | 70% |
| Génération 4 | Atari ST | 1987 | 69% |
| Commodore Force | Commodore 64 | 199308 augustus 1993 | 41% |
* (en) Metro Cross op MobyGames
* (en) Info op www.arcade-history.com
* (en) Info op www.arcade-museum.com
* (en) Info op strategywiki.org
# Chiemsee (meer)

De Chiemsee (uitspreken als Kiemzee), ook het Beierse Meer genoemd, is het grootste meer in Beieren en na het Müritzmeer en het Bodenmeer het derde meer in grootte van Duitsland. Het is gelegen tussen Rosenheim en Salzburg. Het is 80 km² groot en maximaal 72,5 meter en gemiddeld 25 meter diep. Het bevat twee miljard m³ water.
Het meer ontstond aan het einde van de laatste ijstijd als bed van een gletsjer. Oorspronkelijk was het zeker drie keer zo groot als in 2020, maar de Tiroler Ache en andere riviertjes voeren zand en stenen aan, waardoor het meer langzaamaan opgevuld wordt. Aan de andere kant voert de rivier de Alz het water af naar de Inn en zo verder naar de Donau.
In de Chiemsee liggen enkele eilanden: Herrenchiemsee (238 ha groot), Frauenchiemsee (15,5 ha), Krautinsel (3,5 ha) en Schalch (22 m$^2$). De eerste drie eilanden vormen samen de gemeente Chiemsee. Schalch en twee kleinere naamloze eilanden horen bij geen enkele gemeente.
# Metro van Bakoe

De metro van Bakoe (Azerbeidzjaans: Bakı Metropoliteni, Russisch: Бакинский метрополитен имени В.И. Ленина) is een openbaarvervoernetwerk in Bakoe, Azerbeidzjan. Het netwerk werd geopend op 6 november 1967. De spoorwijdte is 1.520 mm (Russisch breedspoor). Elektrische voeding wordt door een derde rail geleverd en de spanning is 825 volt gelijkstroom.

## Lijnen

Het metrostelsel bestaat uit de volgende drie lijnen:
| | Naam | Geopend | Lengte | Stations |
| 1 | Lijn 1 | 1967 | 20,1 km | 13 |
| 2 | Lijn 2 | 1976 | 14,5 km | 10 |
| 3 | Lijn 3 | 2016 | 5,7 km | 4 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 40,3 km | 27 |

## Stations

Hieronder volgt een lijst van de metrostations van de metro van Bakoe met lijnkleur, openingsdatum en overstapmogelijkheden. Het metronet telt 27 stations.
De stations zijn vernoemd naar nabijgelegen plaatsen of straten.
Lijn 1 :
| Naam | Opening | Ligging | Overstap |
| İçərişəhər | 6 november 1967 | Ondergronds | |
| Sahil | 6 november 1967 | Ondergronds | |
| 28 May | 6 november 1967 | Ondergronds | Lijn 2 |
| Gənclik | 6 november 1967 | Ondergronds | |
| Nəriman Nərimanov | 6 november 1967 | Ondergronds | |
| Ulduz | 5 mei 1970 | Ondergronds | |
| Koroğlu | 6 november 1972 | Ondergronds | |
| Qara Qarayev | 6 november 1972 | Ondergronds | |
| Neftçilər | 6 november 1972 | Ondergronds | |
| Bakmil | 28 maart 1979 | Bovengronds | |
| Xalqlar Dostluğu | 28 april 1989 | Ondergronds | |
| Əhmədli | 28 april 1989 | Ondergronds | |
| Həzi Aslanov | 10 december 2002 | Ondergronds | |
| Lijn 2 ||||
| Naam | Opening | Ligging | Overstap |
| Xətai | 28 februari 1968 | Ondergronds | |
| Nizami | 31 december 1976 | Ondergronds | |
| Elmlər Akademiyası | 31 december 1985 | Ondergronds | |
| İnşaatçılar | 31 december 1985 | Ondergronds | |
| 20 Yanvar | 31 december 1985 | Ondergronds | |
| Memar Əcəmi | 31 december 1985 | Ondergronds | Lijn 3 |
| Cəfər Cabbarlı | 27 december 1993 | Ondergronds | Lijn 1 |
| Nəsimi | 9 oktober 2008 | Ondergronds | |
| Azadlıq prospekti | 30 december 2009 | Ondergronds | |
| Dərnəgül | 29 juni 2011 | Ondergronds | |
| Lijn 3 ||||
| Naam | Opening | Ligging | Overstap |
| Memar Əcəmi-2 | 19 april 2016 | Ondergronds | Lijn 2 |
| Avtovağzal | 19 april 2016 | Ondergronds | |
| 8 Noyabr | 29 mei 2021 | Ondergronds | |
| Xocəsən | 23 december 2022 | Bovengronds | |
# Pastricciola

Pastricciola is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica) en telt 84 inwoners (2009).

## Geografie

De oppervlakte bedraagt 46,32 km², de bevolkingsdichtheid is dus 1,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Eldert Ameling

Eldert Hendrik Jan Ameling (Terschelling, 28 december 1951) is een dichter, schrijver, illustrator en kunstschilder. Hij woont sinds 1974 in het dorp Stedum te Groningen.

## Levensloop

Ameling woonde als kind vaak bij zijn grootouders, maar verbleef ook in kindertehuizen en bij gastgezinnen. Hij studeerde aan de Vrije Academie te Nijmegen en de Kunstacademie Minerva te Groningen en publiceerde vanaf 1970 zijn eerste verhalen en gedichten in kranten en tijdschriften. Ook werden gedichten van Ameling opgenomen in de verzamelbundels Groningen dicht geplakt (1970) en Groningen Poëzie (1977, 1978).
Hij richtte zich van 1974 tot 1991 op journalistiek werk in de Noorderkrant. Verder was hij actief in de postduivensport, waar hij tussen 1974 en 2007 vele artikelen over publiceerde in vakbladen.
Aanvankelijk schreef Ameling in het Nederlands. Vanaf 1995 verschenen zijn eerste publicaties in het Groningse dialect en hij schreef voor de tijdschriften Krödde, Toal en Taiken, Roet en Noachs Kat.
Ameling schrijft sinds 2008 voor het dorpsblad 'De Stedumer'. In 2012 werd hij benoemd tot Stedumer van het jaar.

## Persoonlijke leven

Eldert Ameling is de zoon van officier Louis Joseph Ameling (1926-2011) en Theodora Wilhelmina Maria van Dijk (1928-2021), beter bekend als Dorise. Zij was de dochter van kunstschilder en detectiveschrijver Albertus Jan Marinus van Dijk (1892-1967). Bij zijn moederszijde is hij ook het achterkleinkind van kunstschilder Adolf Philippus van Dijk (1859-1924) en de architect Bert Johan Ouendag (1861-1932).

## Publicaties (selectie)

* 2002 - Vergees (met Annie van Dijken), Biblionet Groningen
* 2004 - Beperkte dijkbewaking (met Dick Guillot en Rik Andreae), Ginkgo
* 2004 - Twee dichters op de uitkijk (met Dick Guillot), Ginkgo
* 2014 - Project "Blik naar Binnen", gedicht in kunstwerk, boekbindatelier W. Gremmen

### Bloemlezingen (selectie)

* 2006 - De 100 mooiste Groningse gedichten, kleine Uil
* 2010 - Verrassend Nedersaksisch, kleine Uil
* Eldert Ameling, Centrum Groninger Taal & Cultuur
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9213 8412
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072155558
* Union List of Artist Names: 500556778
* Virtual International Authority File: 286051004
* WorldCat (via VIAF): 286051004