OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lil Boo Thang

Lil Boo Thang is een nummer van de Amerikaanse rapper Paul Russell uit 2023. Het is de eerste single van zijn ep Again Sometime?.

## Achtergrondinformatie

"Lil Boo Thang" is een vrolijk nummer waarin Russell zijn vriendin omschrijft als een "Boo Thang". Hij zal zijn vriendin altijd steunen en liefhebben, aangezien zij hem vreugde en geluk geeft. Russell beschrijft hoe perfect dit meisje is. Het kan hem niets schelen wat anderen over haar zeggen, omdat hij toch altijd van haar zal houden.
Het nummer is gebaseerd op samples uit Best of My Love van The Emotions; de melodie van deze discohit uit de 70's is te horen gedurende het hele nummer, in de brug zingt Russell ook het refrein. Vanwege de samples staan Maurice White en Al McKay van Earth, Wind & Fire ook op de credits vermeld als schrijver. Russell vertelde aan Billboard dat hij "Lil Boo Thang" schreef toen hij "op een donderdagmiddag gestrest was, en hij daarom gewoon wat muziek draaide waar hij blij van werd".
Toen Russell "Lil Boo Thang" deelde op TikTok, werd het daar al snel een hit. De populariteit van het nummer leverde Russell een platencontract op bij Arista Records. Bij dit label bracht hij het nummer op single uit. De plaat werd een bescheiden hit in Amerika en bereikte de 14e positie in de Billboard Hot 100. Ook in een aantal Europese landen werd het nummer een (bescheiden) succes. In Nederland bereikte het de 13e positie in de Tipparade, terwijl in de Vlaamse Ultratop 50 de 32e positie werd gehaald.

## Tracklijst

Muziekdownload
* "Lil Boo Thang" - 1:54
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Verenigde Staten
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Wallonië
* ↑ Polen
* ↑ San Marino
* ↑ Canada
* ↑ Ierland
* ↑ Australië
* ↑ Nieuw-Zeeland
* ↑ Slowakije
* ↑ Letland
* ↑ Nigeria
* ↑ Paul Russell - Lil Boo Thang Lyrics | Genius Lyrics
* ↑ Paul Russell - Lil Boo Thang | Hitzound
* ↑ Lil Boo Thang by Paul Russell - Songfacts
# Vogelkopfluiter

De vogelkopfluiter (Pachycephala meyeri) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters). Deze vogel is genoemd naar de Duitse natuuronderzoeker Adolf Bernard Meyer.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in de bergen van de Vogelkop in het noordwesten van Nieuw-Guinea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar hoewel er niet veel bekend is wordt toch aangenomen dat deze vogel redelijk algemeen is. Op de Rode lijst van de IUCN is de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Vogelkopfluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Groente- en Fruitveiling Zwijndrecht en Omstreken

De Groente- en Fruitveiling Zwijndrecht en Omstreken was van 1918 tot 1975 een groente- en fruitveiling in Zwijndrecht.

## Geschiedenis

Vanaf 1903 werden groenten en fruit geveild door tuinders op het Zomerlust in Zwijndrecht. In 1917 werd door toenmalig burgemeester Petrus Doorn voorgesteld om een coöperatieve veilingvereniging op te richten, zodat alle tuinders(-leden) zeggenschap in hun eigen veiling zouden krijgen. In 1918 werd de vereniging "Groente- en Fruitveiling Zwijndrecht en Omstreken" opgericht.
Toen het Zomerlust op een gegeven moment te klein werd en er tevens gezocht werd naar een plek met betere exportvoorzieningen verplaatste de veiling zich in 1926 naar de Burgemeester de Bruïnelaan, vlak bij de spoorlijn. Deze verhuizing vergemakkelijkte het transport van goederen naar onder andere Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verliep de aanvoer en verwerking van producten steeds trager totdat het op een gegeven moment stil kwam te liggen. Pas in 1946 draaide de veilingklok weer.
Enkele familiebedrijven speelden een grote rol in de ontwikkeling van de groente- en fruitveiling in Zwijndrecht. Onder andere de firma's van de familie Van den Hout (M.A. van den Hout & Zonen N.V.), de familie Van Namen (Van Namen & Co) en van de familie Los (P.D. Los & Zn. N.V) zorgden voor zowel de conservering als voor het transport van de goederen. Naast het transport van goederen via het spoor, werd er op den duur ook steeds vaker van vrachtwagens gebruik gemaakt. Door toenemende woningbouw verdween steeds meer tuingrond. Wel kwamen tuinders van buiten Zwijndrecht steeds vaker naar de veiling. In 1958 werd een nieuw en moderner veilinggebouw geopend.
In 1975 ging de veiling op in de Coöperatieve Veilingvereniging Zuid-Holland-Zuid (ZHZ), waardoor de veiling verhuisde naar Barendrecht. Uiteindelijk fuseerde deze vereniging met de Coöperatieve Tuinbouwveiling Zeeland (CVZ). Deze fuseerde ten slotte in 1997 met negen andere grote veilingen tot The Greenery.
Tegenwoordig bevindt er zich een woonwijk op de plek waar vroeger het veilingterrein was. De straten zijn vernoemd naar verschillende soorten groenten en fruit.
# Monogenetische levenscyclus

Monogenetische levenscyclus kan verwijzen naar:
* Monogenetische cyclus of monofasische cyclus: een levenscyclus met alleen een haploïde generatie of alleen een diploïde generatie, zoals bij dieren
* monogenetische levenscyclus bij parasitisme zonder gastheerwisseling, dus met slechts een gastheer
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Monogenetische levenscyclus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Aardbeving Casiguran 1968

De aardbeving van Casiguran in 1968 was een aardbeving in de Filipijnen op 2 augustus 1968. Het epicentrum van de aardbeving, met een kracht van 7,3 op de schaal van Richter, lag in de gemeente Casiguran in de noordwestelijke provincie Aurora. De aardbeving was een van de meest verwoestende Filipijnse aardbevingen van de 20e eeuw en veroorzaakte een tsunami die tot aan Japan reikte.
De meeste slachtoffers als gevolg van deze aardbeving vielen in Manilla, waar 268 mensen overleden en nog eens 261 mensen gewond raakten. Veel gebouwen, met name die aan de oever van de Pasig, liepen ernstige schade op. Het overgrote deel van de dodelijke slachtoffers in Manilla kwamen om door het instorten van de Ruby Tower in het district Binondo. Dit gebouw van zes verdiepingen stortte bijna in zijn geheel in en hierbij kwamen 260 mensen om het leven. De oorzaak hiervan zou liggen in het gebruik van een slecht ontwerp en het gebruik van slechte bouwmaterialen. Rondom de plaats Casiguran veroorzaakte de aardbeving diverse landverschuiving. De meest verwoestende daarvan vond plaats in de Baai van Casiguran.
# Philippe Jourdan

Philippe Jean-Charles Jourdan (Dax, 30 augustus 1960) is een Frans rooms-katholiek bisschop en lid van het Opus Dei.
Jourdan studeerde wiskunde en engineering aan de École nationale des ponts et chaussées in Parijs. In zijn studententijd werd hij lid van het Opus Dei. Op 20 augustus 1988 werd hij door de aartsbisschop van Boston, Bernard Francis Kardinaal Law tot priester gewijd. In 1996 werd hij vicaris-generaal van de Apostolische administratie Estland en parochievicaris van de administratuursresidentie Sint Petrus en Paulus in Tallinn.
Op 1 april 2005 benoemde paus Johannes Paulus II hem tot titulair bisschop van Pertusa en apostolische administrator van Estland. Zijn bisschopswijding ontving hij op 10 september 2005 van Peter Stephan Zurbriggen, de toenmalige nuntius voor Estland, Letland en Litouwen. Medeconsecratoren waren Javier Echevarría Rodríguez (prelaat van Opus Dei) en Tadeusz Kondrusiewicz (aartsbisschop van Moskou). Het was de tweede bisschopswijding in Estland sinds de Reformatie en de eerste sinds de Tweede Wereldoorlog.
Bisschop Jourdan spreekt vloeiend Frans, Ests, Russisch, Engels, Italiaans, Spaans en Duits.

## Externe link

* (en) Bisschop Jourdan op catholic-hierarchy.org
* Gemeinsame Normdatei: 1317471911
* Library of Congress Control Number: n2017057686
* Virtual International Authority File: 679150688317512660002
* WorldCat (via VIAF): 679150688317512660002
# Aardbeving Provence 1909

Op 11 juni 1909 deed zich een zware aardbeving voor in de Provence in het zuidoosten van Frankrijk. Het epicentrum bevond zich tussen de gemeenten Rognes, Lambesc et Saint-Cannat, een twintigtal kilometer van Marseille. Met 46 dodelijke slachtoffers was het de dodelijkste aardbeving in Frankrijk in de 20e eeuw.
De aardbeving deed zich voor op vrijdag 11 juni 1909 om 21u15. De kracht van de aardbeving wordt geschat op 6,2 op de schaal van Richter. Na ongeveer twintig minuten volgde een krachtige naschok, gevolgd door kleinere naschokken. De aardbeving werd gevoeld in het hele zuidoosten van Frankrijk tot in Perpignan, Nîmes, Montpellier en Avignon. Overal vluchtten mensen de straat op. Er vielen 46 doden en ongeveer 250 gewonden. Lambesc was het zwaarst getroffen met veertien doden en twaalf zwaargewonden. In een gezin werden vier kinderen gedood. Meer dan de helft van de doden in Lambesc was trouwens jonger dan 18 jaar. Vijftig gebouwen werden vernield en de kerk liep zware schade op. Ook in Rognes vielen veertien doden en in Saint-Cannat vielen er tien doden. In Pélissanne waren er vier dodelijke slachtoffers en in Le Puy-Sainte-Réparade en Vernègues vielen telkens twee doden. In Aix-en-Provence vielen geen dodelijke slachtoffers maar ongeveer 1500 gebouwen raakten beschadigd. Ook in Salon-de-Provence stortten veel gebouwen in, waaronder een deel van het kasteel. Telegraaf- en elektriciteitsleidingen werden beschadigd en de hulpverleners bereikten het gebied maar in de ochtend van 12 juni. Na de ramp volgde een grote geldinzameling onder de bevolking, ondersteund door de lokale kranten. Met de opbrengsten werden tentenkampen en tijdelijke woningen voor de daklozen gebouwd.

## Afbeeldingen

* Schade in Salon-de-Provence
* Schade in Saint-Cannat
* Schade aan de kerk van Saint-Cannat
* Schade in Vernègues
* 1 2 (fr) Séisme de Lambesc du 11 juin 1909. Departement Bouches-du-Rhône. Ministère de l'Écologie, du Développement durable, des transports et du logement (2011). Geraadpleegd op 16 november 2024.
* ↑ (fr) Desbois, Jean Marie, Liste des victimes du tremblement de terre de 1909. GénéProvence, 500 ans de faits divers en Provence (5 juni 2009). Geraadpleegd op 15 november 2024.
* ↑ (fr) Thomas, Pierre, Le séisme de Lambesc du 11 juin 1909 : contexte géologique et structural du dernier "gros" séisme de France métropolitaine. Planet Terre: Ressources scientifiques pour l'enseignement des sciences de la Terre et de l'Univers (27 mei 2009). Geraadpleegd op 16 november 2024.
* ↑ (fr) Un peu d'histoire: Le tremblement de terre du 11 juin 1909. Gemeente Lambesc. Geraadpleegd op 16 november 2024.
# Assa

Assa kan verwijzen naar:
* Assa (stad), de hoofdplaats van de Marokkaanse provincie Assa-Zag
* Assa darlingtoni, de enige soort in het geslacht Assa, in de familie Australische fluitkikkers (Myobatrachidae)
* Assa (rivier), een rivier in Rusland
* ASSA (film), Sovjet-Russische film uit 1986
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Assa en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Adam Gregory (acteur)

Adam Gregory (Cincinnati, 28 december 1987) is een Amerikaans acteur. Nadat hij zijn schooldiploma kreeg in 2006, begon hij zijn carrière in het theater. Hij kreeg bekendheid met de rol van Ty Collins in de tienerserie 90210, die hij sinds 2008 speelt. In 2009 was hij tegenover Miley Cyrus te zien zijn in Hannah Montana: The Movie en Zac Efron in 17 Again. In september 2010 nam hij de rol van Thomas Forrester in The Bold and the Beautiful over van Drew Tyler Bell. Hij speelde deze op contractbasis tot 2013 en verdween dan naar de achtergrond. Hij maakte nog enkele sporadische optredens tot in 2014. In mei 2015 werd bekendgemaakt dat hij niet zou terugkeren om andere acteerprojecten aan te gaan en twee maanden later werd hij vervangen door Pierson Fodé.
# Kat Graham

Kat Graham (Genève (Zwitserland), 5 september 1989) is een Amerikaans R&B/pop/hiphop/soul/dance-zangeres, danseres, actrice en model. Ze is de vrouwelijke stem in het nummer I Got It from My Mama van will.i.am en speelt Bonnie Bennett in de televisieserie The Vampire Diaries.
Graham groeide op in Los Angeles. Vanaf haar zesde speelde ze in verschillende reclamespots en had ze gastrollen in televisieseries zoals Joan of Arcadia, Grounded for Life en Lizzie McGuire. In 1998 maakte ze haar filmdebuut in The Parent Trap.
Op vijftienjarige leeftijd werd ze gekozen als achtergronddanseres bij Lil' Bow Wow, wat haar andere dansopdrachten opleverde bij Missy Elliott, Pharrell en Jamie Foxx.
In navolging van het dansen en acteren legde Graham zich toe op het schrijven van liedjes. Ook speelde ze gastrollen in televisieseries als CSI: Crime Scene Investigation en The O.C.. Op zeventienjarige leeftijd werd ze verkozen tot promotiemeisje voor Fanta. Haar stem is te horen in will.i.ams nummers I Got It From My Mama en The Donque Song.
Sinds 2009 speelt ze Bonnie Bennet in de televisieserie The Vampire Diaries.
Op 6 februari 2019 verscheen Graham in de derde aflevering van het tweede seizoen van het programma Drop the Mic, waarin ze het opnam tegen Shameik Moore.

## Privé

Van 2008 t/m 2014 was Cottrell Guidry de partner van Graham.

## Filmografie

* Biblioteca Nacional de España: XX5248302
* Bibliothèque nationale de France: cb165679081 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1150656476
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5625 5777
* Library of Congress Control Number: no2011134750
* MusicBrainz: e097465b-341e-4be0-9764-dd56b74af70c
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 406331758
* SNAC: w6cg05r0
* Système universitaire de documentation: 270088903
* Virtual International Authority File: 182172142
* WorldCat (via VIAF): 182172142
# Atysa porphyrea

Atysa porphyrea is een keversoort uit de familie van de bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1889 gepubliceerd door Léon Marc Herminie Fairmaire.
# Grote plompe lori

De grote plompe lori (Nycticebus coucang) is een zoogdier uit de familie van de loriachtigen (Lorisidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd gepubliceerd door Pieter Boddaert in 1785.

## Algemeen

Een volwassen grote plompe lori is tussen de 30 en 38 cm groot en weegt zo'n 1,5 tot 2 kg. De grote plompe lori heeft grote, naar voren gerichte ogen en kleine oren verborgen in de vacht. De staart is een klein stompje. Op de rugzijde is de dichte vacht bruin, op de onderzijde wit. De kop is wit, met contrasterende, donkere oren en oogringen.
De grote plompe lori wordt in gevangenschap maximaal 26 jaar oud. In de natuur is het niet bekend hoe oud grote plompe lori’s worden.

## Voedsel

Het voedsel van dit nachtactieve dier bestaat voornamelijk uit insecten, vogeleieren en jonge vogels. Daarnaast eet de grote plompe lori ook wel fruit en ander plantaardig voedsel. Ze leven solitair, in paren of in groepen. Andere mannetjes, die zich in zijn territorium wagen, worden zonder pardon verjaagd. Dit territorium wordt met urine gemarkeerd.

## Voortplanting

De draagtijd van de grote plompe lori is zo'n 190 dagen. Gewoonlijk krijgen grote plompe lori's één jong, soms twee. Bij de geboorte, meestal in de periode dat de vegetatie op zijn dikst is, is het jong zo'n 60 gram. Na één tot anderhalf jaar krijgen ze meestal weer een jong.

## Giftig

Alle Nycticebus-soorten produceren een gif in de klieren aan de binnenkant van hun ellebogen. Dit gif kan hij bewust vermengen met zijn speeksel. Een beet van een lori kan erg gevaarlijk zijn en is dodelijk voor een volwassen mens. De lori is een van de weinige zoogdieren die zelf gifklieren heeft.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op Sumatra en in West-Maleisië.
* ↑ (en) Grote plompe lori op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C.P. (2005). "Order Primates". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 122. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Nycticebus coucang (Boddaert, 1785). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 14-12-2023.
# Seydou Fini

Seydou Fini (Nuoro, 2 juni 2006) is een Italiaans voetballer met Ivoriaanse roots die in het seizoen 2024/25 door Genoa CFC wordt uitgeleend aan Excelsior Rotterdam.

## Clubcarrière

Fini sloot zich in 20013 op zevenjarige leeftijd aan bij de jeugdopleiding van Genoa CFC. In juli 2022 ondertekende hij er zijn eerste profcontract. In het seizoen 2022/23 hielp hij de U19-ploeg van Genoa, met wie hij in 2022 naar de Campionato Primavera 2 was gezakt, aan een snelle terugkeer naar de Campionato Primavera 1.
Onder zijn voormalige jeugdtrainer Alberto Gilardino stroomde Fini in 2023 door naar het eerste elftal van Genoa. Op 22 oktober 2023 maakte hij zijn officiële debuut in het eerste elftal van de club: in de competitiewedstrijd tegen Atalanta Bergamo (2-0-verlies) liet Gilardino hem in de 87e minuut invallen voor Stefano Sabelli. In december 2023 mocht Fini invallen in de competitiewedstrijden tegen Empoli FC en AC Monza en in de bekerwedstrijd tegen SS Lazio.
Op 1 februari 2024 werd aangekondigd dat Fini het seizoen op huurbasis uitdeed bij Standard Luik, de Belgische zusterclub van Genoa. Fini mocht er vier keer invallen in de reguliere competitie en vervolgens nog drie keer in de Europe play-offs. Op 18 mei 2024 kreeg hij op de voorlaatste speeldag van de Europe play-offs een basisplaats tegen KAA Gent van trainer Ivan Leko, een week later mocht hij ook starten tegen KV Mechelen.
Fini begon het seizoen 2024/25 bij Genoa, waar trainer Alberto Gilardino hem op 9 augustus 2024 in de blessuretijd van de bekerwedstrijd tegen AC Reggiana 1919 (1-0-zege) liet invallen voor Junior Messias. Later die maand leende Genoa hem weliswaar voor een seizoen uit aan de Nederlandse eerstedivisionist Excelsior Rotterdam.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2023/24 | Genoa CFC | | Serie A | 3 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 4 | 0 |
| 2023/24 | → Standard Luik | | Eerste klasse A | 9 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 9 | 0 |
| 2024/25 | Genoa CFC | | Serie A | 0 | 0 | 1 | 0 | — | — | — | — | 1 | 0 |
| 2024/25 | → Excelsior Rotterdam | | Eerste divisie | 9 | 3 | 0 | 0 | — | — | — | — | 9 | 3 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 21 | 3 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 23 | 3 |
Bijgewerkt op 22 oktober 2024.

## Interlandcarrière

Fini nam in mei 2023 met Italië –17 deel aan het EK onder 17 in Hongarije. Italië verloor zijn eerste twee groepswedstrijden tegen respectievelijk Spanje en Servië, waardoor de 0-3-zege tegen Slovenië op de laatste groepsspeeldag niet voldoende was om door te stoten naar de knock-outfase. Fini kwam in actie in alle drie de groepswedstrijden, waarvan tweemaal als invaller.
# Zwartwordende stuifzwam

De zwartwordende stuifzwam (Lycoperdon nigrescens) is een schimmel behorend tot de familie Lycoperdaceae. Hij leeft saprotroof op droge tot vochtige, vaak ietwat zure, meestal humusrijke, kleiige, zandige en lemige bodems. Hij verschijnt van zomer tot herfst in zowel naald- als loofhoutbossen. Naast bossen komt hij voor in jeneverbesstruwelen, lanen, parken, droge schrale graslanden en vochtige duinvalleien, vaak gezien bij eik (Quercus).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De vruchtlichamen hebben een diameter van 1 tot 4 cm, hoogte 1,5 tot 3 cm, bolvormig of peervormig. Het oppervlak is mat, papierachtig, crème tot grijsbruin van kleur. Het is bedekt met talrijke, grote stekels die vanaf het begin donker zijn; lichtbruin bij jonge vruchtlichamen, bruin bij oudere. De stekels zijn 2-3 mm hoog en groeien op kegels met zwartachtige toppen. Nadat de stekels eraf vallen, blijft er een reticulaire structuur achter op het endoperidium.
De gleba is aanvankelijk olijfgeel en wordt dan bruin. De ondergrond is aanvankelijk lichtbruin, daarna grijsbruin met een olijf- of violette tint. Het creëert relatief grote kamers met een goed ontwikkelde columella.
Deze stuifzwam is net als andere soorten stuifzwammen als hij jong eetbaar. Deze stuifzwam wordt echter al snel ongeschikt voor consumptie vanwege de onaangename, metaalachtige geur.
Hij is visueel vergelijkbaar met andere soorten als ze jong zijn, wordt het met de jaren steeds donkerder en mist het kenmerkende steeltje dat een oude parelstuifzwam (Lycoperdon perlatum) wel krijgt.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn bolvormig, olijfbruin, lichtbruin, gepunt tot fijn wrattig en hebben een diameter van 4 tot 5 μm. Tussen de sporen zitten gebroken sterigmata. Trichinella is dichotoom vertakt, 0,7-0,9 μm dik, matig dikwandig, zelden gesepteerd en heeft putjes.

## Verspreiding

De zwartwordende stuifzwam wordt gevonden in Noord-Amerika, Europa en Japan. In Nederland komt hij algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

## Taxonomie

Het werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1794 door de Zuid-Afrikaanse mycoloog Christiaan Hendrik Persoon.
* ↑ Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ Phillips, Roger. Mushrooms (p. 330). Pan Macmillan, Kindle Edition, 2013, ISBN 978-1-4472-6402-6
# Berkenhoutskoolzwam

De berkenhoutskoolzwam (Daldinia decipiens) is een zakjeszwam behorend tot de familie Xylariaceae. Hij leeft saprotroof op hout. Hij is bekend van berk (Betula) en soms op beuken. De anamorf associeert met Xiphydria-houtwespen, die betrokken is bij de verspreiding van sporen.

## Kenmerken

Een harde, kurkachtige, knotsvormige of bolvormige vruchtlichaam, vaak groeiend op een korte steel van 3 tot 8 mm hoog. De jonge, zich ontwikkelende vruchtlichaam is vaak cilindrisch van vorm. Wanneer hij volwassen is, bereikt hij een grootte van ongeveer 2 × 3 cm. Het is aanvankelijk roodbruin van kleur, daarna steeds donkerder tot paarsachtig zwart. Onder het oppervlak bevinden zich oranjebruine perithecia-granulaat, iets naar buiten uitpuilend. Op de doorsnede bevinden zich concentrische bruine en bruinzwarte lagen. De afzonderlijke lagen zijn 0,1-0,5 mm dik. Perithecia lancetvormig, of minder vaak eivormig, 0,4–0,8 × 0,2–0,4 mm groot. Asci van 180-210 × 9-10 μm. Apicaal aanhangsel 0,5–0,8 × 4,5–5 μm, amyloïde. Ascosporen lichtbruin tot donkerbruin, glad, ellipsoïde, meestal met nauw afgeronde uiteinden, 18 (–20) × 6,5–10 (–11) μm, met een spleetachtige groeiporie over de gehele lengte van de meer convexe zijde van de spore.
De anamorf die op OA-medium is gegroeid, bereikt na 1 à 1,5 week een diameter van 9 cm. Het oppervlak is wit, viltig, met een verspreide rand. Het wordt geleidelijk donkerder tijdens sporulatie, uiteindelijk zwart. Conidioforen, onvertakt of dichotoom vertakt, hyaliene, 50-120 μm lang en 2,5-3,5 μm in diameter met een of twee conidia-cellen aan het uiteinde. Conidia-vormende cellen zijn cilindrisch, hyaliene, 13–22 μm lang en 2,5–4 μm in diameter. Hyaliene conidia, glad, bijna bolvormig of eivormig, 7–8 × 4,5–5,5 μm.

## Verspreiding

Het is bekend dat het alleen voorkomt op het noordelijk halfrond, voornamelijk in Europa. Aanvankelijk was hij bekend in Duitsland en Zweden, daarna in Denemarken, Spanje en Engeland, maar ook in de VS en China. Het was ook een van de exemplaren genaamd Sphaeria concentrica in het herbarium van Christiaan Hendrik Persoon.
In Nederland komt hij zeer zeldzaam voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ Index Fungorum
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen