OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lithiumcarbonaat

Lithiumcarbonaat (Li$_2$CO$_3$) is een lithiumzout van diwaterstofcarbonaat. De belangrijkste toepassing is bij de productie van lithium-ion-batterijen. Tevens wordt het gebruikt als middel bij een bipolaire stoornis.

## Chemie
### Vindplaatsen en synthese

Lithiumcarbonaat komt in de natuur voor als het zeldzame mineraal zabuyeliet. In de verbrandingsresten van planten (onder andere van tabak) komt lithiumcarbonaat voor.
Lithiumcarbonaat kan bereid worden door een lithiumaluminiumsilicaat, zoals spodumeen, eerst te verhitten met kaliumsulfaat (K$_2$SO$_4$), waarbij onder meer lithiumsulfaat (Li$_2$SO$_4$) ontstaat. Door reactie van dit lithiumsulfaat met natriumcarbonaat (Na$_2$CO$_3$) ontstaat onder meer lithiumcarbonaat.
Een andere methode is de reactie van een goed in water oplosbaar lithiumzout (zoals lithiumchloride) met natriumcarbonaat:
    ${\ce {2Li+ + Na2CO3 -> Li2CO3 + 2Na+}}$

### Eigenschappen

Lithiumcarbonaat is een wit poeder, waarvan de oplosbaarheid in water afneemt met stijgende temperatuur. Bij verhitten van lithiumcarbonaat ontstaan lithiumoxide en koolstofdioxide:
    ${\ce {Li2CO3 -> Li2O + CO2}}$
Bij verhitting van dilithiumcarbonaat met een overmaat koolstof, ontstaat lithiumcarbide:
    ${\ce {Li2CO3 + 4C -> Li2C2 + 3CO}}$
Deze reactie leidt niet - in tegenstelling tot andere alkalimetaalcarbonaten - tot reductie tot het metallisch element.

## Toepassing als geneesmiddel

Dilithiumcarbonaat is een oud en zeer effectief geneesmiddel voor behandeling van de bipolaire stoornis (vroeger de manisch-depressieve psychose). Het is eveneens geregistreerd om profylactisch toe te passen. Dilithiumcarbonaat is echter een middel dat met grote voorzichtigheid en nauwkeurigheid moet worden toegepast.
Lithiumcarbonaat maakt gezonde proefpersonen niet vrolijker en werkt nauwelijks kalmerend. Het middel heeft een specifiek effect op de verschijnselen van de bipolaire stoornis: het gaat de verschijnselen van manie tegen en stabiliseert de stemming tussen de fasen, waardoor deze minder voorkomen en minder heftig verlopen. Het werkingsmechanisme is niet bekend; lithiumionen beïnvloeden veel mechanismen in de zenuwcel, waaronder de natrium-kaliumpomp langs de membranen, en werken in op de transmitters dopamine en noradrenaline (niet op serotonine) en op de verdere verwerking van de prikkel in de cel (de zogenaamde second messenger). Onbekend is of een van deze of nog een ander mechanisme het stemmingstabiliserende effect verklaart.

## Overige toepassingen

Lithiumcarbonaat wordt gebruikt bij de productie van aluminium, glas en keramiek, om de helderheid en witheid te verbeteren. Ook wordt het als toevoeging bij cement gebruikt, zodat het sneller uithardt.
Het wordt in toenemende mate gebruikt voor de productie van oplaadbare batterijen, met name lithium-ion-accus of batterijen. In de praktijk worden twee componenten van de batterij, de kathode en de elektrolyt, gemaakt met lithiumverbindingen.
# Rudy Van Nespen

Rudy Van Nespen (7 mei 1972) is een Belgisch politicus voor Vlaams Belang.

## Levensloop

Van Nespen is zelfstandig ondernemer.
De naam van Van Nespen duikt voor de eerste maal op in de politieke arena bij het Liberaal Appèl. Tezamen met o.a. Eduard Verlinden en Hendrik Boonen verlaat hij de partij in 2004 en volgde hij hen naar Fervent Nationaal (FN) Bij de Vlaamse verkiezingen van 2004 behaalde hij 217 voorkeurstemmen vanop de 2e plaats op de FN-kieslijst voor de kieskring Antwerpen. Hij fungeerde tevens als 1e opvolger op de lijst waarbij hij 287 voorkeurstemmen kreeg. In 2006 volgt hij Hendrik Boonen naar diens nieuwe partij Nationale Unie (NU), waar hij later Hendrik Boonen opvolgde als voorzitter. Onder zijn voorzitterschap ging deze partij datzelfde jaar op in UNIE, onder leiding van Alain Mahiat en Cedric Vloemans. Anno 2015 is hij bestuurslid van de Vlaams Belang-afdeling in Deurne.
Van Nespen was eveneens in 2015 een tijd woordvoerder van de anti-islam beweging PEGIDA Vlaanderen, in deze hoedanigheid volgde hij publicist Wim Van Rooy op. Op 2 maart organiseerde hij met PEGIDA Vlaanderen een manifestatie te Antwerpen. Van Nespen stelde dat er voor deze locatie was gekozen omdat de islamisering zich daar het sterkste laat voelen na Brussel. De organisatie van de manifestatie kon op bijval rekenen van Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken en Voorpost, maar kreeg geen goedkeuring van burgemeester van Antwerpen Bart De Wever (N-VA). Deze laatste riep tevens de N-VA-leden een kritische terughoudende houding aan te nemen ten overstaan van de organisatie. Tijdens de manifestatie werd Van Nespen geflankeerd door Voorpost-boegbeeld Luc Vermeulen, ook enkele Vlaams Belang-kopstukken waaronder Filip De Winter waren aanwezig. In juni 2015 gaf Van Nespen de brui aan het voorzitterschap van de organisatie en werd opgevolgd door Kristof De Smet.
* ↑ Kieslijsten Vlaamse verkiezingen 2004; fgov.be
* ↑ Kandidaten & lijsten verkiezing Vlaamse Raad 2004; Nieuwe Partij
* ↑ Uitslagen Vlaamse verkiezingen 2004 - kieskring Antwerpen; Belgium.be
* ↑ Was is Pegida?; Het Nieuwsblad; 2 maart 2015
* ↑ Woordvoerder Pegida overvallen;Het Laatste Nieuws; 19 mei 2015
* ↑ Pegida-woordvoerder wordt net voor manifestatie beroofd; Gazet van Antwerpen; 18 mei 2015
* ↑ Wie is Pegida Vlaanderen? 'Als we slaag krijgen, gaan we andere wang niet aanbieden'; Knack; 3 maart 2015
* ↑ 12 arrestaties bij verboden betoging Pegida; De Standaard; 2 maart 2015
* ↑ Pegida: Nu ook derde woordvoerder weg; Nieuws.be; 5 juni 2015
* ↑ Schriekenaar is nu Pegida-woordvoerder van heel Vlaanderen; Gazet van Mechelen; 15 juni 2015
Gerelateerde onderwerpen: Partijprogramma · 70-puntenplan · Cordon sanitaire · Racismeklacht
# Pachyelater

Pachyelater is een geslacht van kevers uit de familie
kniptorren (Elateridae). Het geslacht is voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1897 door Pierre Lesne.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten:
* Pachyelater birmanicus (Schimmel, 1993)
* Pachyelater insularis Candèze, 1893
* Pachyelater lesnei Fleutiaux
* Pachyelater macrocerus Lesne, 1906
* Pachyelater madagascariensis (Lesne, 1897)
* Pachyelater nomopleus Candèze, 1891
* Pachyelater obscurus Lesne, 1906
* ↑ Elateridae in Synopsis of the described Coleoptera of the World 6 juni 2010. Gearchiveerd op 3 december 2014.
# Paykan

De Paykan was een automodel van de Iraanse voertuigenbouwer Iran Khodro. Het woord Paykan is Perzisch voor pijl. De auto werd van 1967 tot 2005 gebouwd en was bijzonder populair in Iran. De auto kostte omgerekend ongeveer €5000 en een levensduur van 20 jaar was niet uitzonderlijk.

## Geschiedenis
### Het begin

Na mislukte pogingen om FIATs te bouwen in Iran richtten de broers Ali Akbar en Mahmoud Khayami in 1962 het bedrijf Iran National Factories op. Ze verkregen een licentie om de Britse Hillman Hunter te produceren. Tegen 1966 mocht het bedrijf hiervan meerdere viercilindermodellen bouwen. In 1967 was de assemblagelijn klaar en ving de productie aan met initieel 6000 eenheden per jaar. De auto's werden door Hillman gemaakt en als Complete Knocked Down-kits naar Iran gestuurd, alwaar ze geassembleerd werden. Eerst waren er twee versies: de standaard Paykan en de Paykan Deluxe. Later dat jaar werden een pick-up-versie en een taxi-versie toegevoegd aan het gamma. Er kwam ook een commerciële versie en in 1970 een automaat. Begin jaren 1970 weren er al zes versies.

### Peugeot

Eind jaren 1960 werd de Rootes Group, waarvan Hillman deel uitmaakte, overgenomen door Chrysler. Eind jaren 1970 werd de groep doorverkocht aan het Franse Peugeot. Eigenlijk wilde men toen een opvolger voor de Paykan beginnen te ontwikkelen, maar de Iraanse Revolutie van 1979 verhinderde dat. Het benodigde buitenlandse kapitaal was na de revolutie onbereikbaar. Daarom besloot Iran Khodro, zoals het bedrijf nu heette, de verouderende Paykan in productie te houden. In 1985 kwam men tot een overeenkomst met Peugeot waarbij die laatste gedurende zes jaar jaarlijks 60.000 motoren en wielophangingssystemen zou leveren voor de Paykan. Die onderdelen werden voor de revolutie immers ingevoerd en konden niet langer geleverd worden.

### De New Paykan

Vanaf 1991 probeerde Iran Khodro haar eigen onderdelen te produceren. In 1993 bracht het bedrijf deze activiteit onder in de SAPCO-divisie. Niet lang daarna produceerde men 98% van de componenten voor de Paykan 1600 zelf. De machines hiervoor waren aangekocht van Talbot. In 1994 richtte Iran Khodro ook haar eigen onderzoeksafdeling op. Die werd verantwoordelijk voor de stijl en de techniek van de producten. De ontwikkeling van de New Paykan kwam nu op de planning.

### Het einde

In 1990 was Iran Khodro de Peugeot 405 beginnen te bouwen en later volgden nog andere modellen van Peugeot waaronder de Peugeot 206 in 2001. Na 2,3 miljoen exemplaren werd op 15 mei 2005 de laatste Paykan geproduceerd. De New Paykan leidde intussen tot de nieuwe Samand, en die volgde de Paykan op. Kort daarop werd de volledige assemblagelijn van de Paykan verkocht aan Kenia. Na het productie-einde zal Iran Khodro nog 10 jaar lang reserveonderdelen ter beschikking stellen. Verwacht wordt dat de Paykan, die momenteel (2007) nog een derde van het Iraanse wagenpark uitmaakt, binnen die tijd uit het Iraanse straatbeeld zal verdwijnen.
# Lijst van kiesdistricten van Luxemburg (land)

Het Groothertogdom Luxemburg is verdeeld in vier kiesdistricten.
De vier districten staan omschreven in de artikelen 51, 52 en 53 van de Grondwet van Luxemburg. De grenzen van de kiesdistricten zijn gebaseerd op die van de kantons (administratieve eenheden). Hoe meer inwoners in een kiesdistrict, hoe meer afgevaardigden in de Kamer van Afgevaardigden.

## Lijst

| Kiesdistrict | Inwoneraantal | Percentage | Afgevaardigden | Kantons |
| Centre | 151.166 | 33% | 21 | Luxemburg, Mersch |
| Est | 53.842 | 12% | 7 | Echternach, Grevenmacher, Remich |
| Nord | 70.826 | 16% | 9 | Clervaux, Diekirch, Redange, Vianden, Wiltz |
| Sud | 184.256 | 39% | 23 | Capellen, Esch-sur-Alzette |
# Station Bar-sur-Aube

Station Bar-sur-Aube is een spoorwegstation in de Franse gemeente Bar-sur-Aube.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| TER 836400 | TER (SNCF) | Paris-Est – Troyes – Bar-sur-Aube – Chaumont – Culmont-Chalindrey – Vittel | Op zondagen een trein per richting. |
| K 4 | TER (SNCF) | Paris-Est – Nogent-sur-Seine – Romilly-sur-Seine – Troyes – Bar-sur-Aube – Vesoul – Lure – Belfort – Altkirch – Mulhouse-Ville | |
# Spoorlijn Culmont-Chalindrey - Toul

De Spoorlijn Culmont-Chalindrey - Toul is een Franse spoorlijn van Chaudenay via Neufchâteau naar Toul. De lijn is 114,0 km lang en heeft als lijnnummer 032 000.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd door de Chemins de fer de l'Est in gedeeltes geopend. Van Culmont-Chalindrey naar Merrey op 1 maart 1881, van Merrey naar Neufchâteau op 11 februari 1884 en van Neufchâteau tot Barisey-la-Côte op 1 juni 1889. Het gedeelte tussen Barisey-la-Côte en Toul was reeds op 30 december 1881 voltooid.

## Treindiensten

De SNCF verzorgt het personenvervoer op dit traject TER treinen.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| TER 836400 | TER (SNCF) | Paris-Est – Troyes – Chaumont – Culmont-Chalindrey – Vittel | Rijdt op vrijdagen en zondagen van april tot november. |
| K 45 | TER (SNCF) | Nancy-Ville – Toul – Is-sur-Tille – Dijon-Ville | |
| P 45 | TER (SNCF) | Nancy-Ville – Toul – Neufchâteau | |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Chaudenay

    RFN 001 000, spoorlijn tussen Paris-Est en Mulhouse-Ville
    RFN 031 950, fly-over van Chaudenay

### Andilly-en-Bassigny

    RFN 033 000, spoorlijn tussen Langres en Andilly-en-Bassigny

### Merrey

    RFN 035 000, spoorlijn tussen Merrey en Hymont-Mattaincourt

### Neufchâteau

    RFN 024 300, raccordement van Neufchâteau
    RFN 026 000, spoorlijn tussen Bologne en Pagny-sur-Meuse
    RFN 027 000, spoorlijn tussen Nançois-Tronville en Neufchâteau
    RFN 030 000, spoorlijn tussen Neufchâteau en Épinal

### Barisey-la-Côte

    RFN 041 000, spoorlijn tussen Barisey-la-Côte en Frenelle-la-Grande-Puzieux

### Domgermain

    RFN 036 300, raccordement van Toul 2
    RFN 037 300, raccordement van Toul 3

### Choloy

    RFN 070 331, raccordement van Toul 1
    RFN 070 953, fly-over van Toul

### Toul

    RFN 039 000, spoorlijn tussen Toul en Rosières-aux-Salines
    RFN 070 000, spoorlijn tussen Noisy-le-Sec en Strasbourg-Ville

## Elektrificatie

Het gedeelte tussen Neufchâteau en Toul werd in 1960 geëlektrificeerd met een wisselspanning van 25.000 volt 50 Hz. Het gedeelte tussen Culmont-Chalindrey en Neufchâteau volgde in 1964.
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Culmont-Chalindrey_-_Toul
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935_complement.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_Est_1962.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Station Belfort

Station Belfort is een spoorwegstation in de Franse gemeente Belfort.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route |
| K 4 | TER (SNCF) | Paris-Est – Nogent-sur-Seine – Romilly-sur-Seine – Troyes – Vesoul – Lure – Belfort – Altkirch – Mulhouse-Ville |
| C 13 | TER (SNCF) | Belfort – Altkirch – Mulhouse-Ville |
| P 50 | TER (SNCF) | Belfort – Lure – Aillevillers – Épinal |
# Talang Jawa Selatan

Talang Jawa Selatan is een bestuurslaag in het regentschap Lahat van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Talang Jawa Selatan telt 8516 inwoners (volkstelling 2010).
# American Basketball League

De American Basketball League (ABL) was een Amerikaanse professionele basketbalcompetitie voor dames. De competitie bestond van 1996 tot 1998 parallel aan de Women's National Basketball Association (WNBA) en bestond de meeste seizoenen uit 9 teams.

## Geschiedenis

De ABL kwam eerder van de grond dan de WNBA, en in ieder geval al vroeg was de spelkwaliteit hoger dan die van de rivaliserende competitie. Dit was gedeeltelijk te danken aan de ondertekening door de competitie van een meerderheid van de spelers van het Amerikaanse nationale damesteam uit 1996. Hoewel de WNBA werd gefinancierd door de NBA, bood de ABL hogere salarissen. De twee competities streden niet rechtstreeks; de ABL speelde tijdens de winter, terwijl de WNBA tijdens de zomer speelde. Door deze regeling concurreerde de ABL echter met de gevestigde heren-NBA om publiek. Uiteindelijk vond de ABL dat de sterkere financiële middelen van de WNBA – aangevuld met de marketingmachine van de NBA – te veel waren om te overwinnen. De competitie opereerde als een structuur met één entiteit, die bedoeld was om de kosten onder controle te houden totdat ze haar draai vond. Het betekende echter ook dat zelfs de meest fundamentele beslissingen met betrekking tot teamoperaties via het competitiekantoor in Palo Alto, Californië moesten gaan. Ook was de ABL ondergefinancierd.

### Vroegere teams
## Eastern Conference

* Atlanta Glory, 1996–1998
* Columbus Quest, 1996–1999
* New England Blizzard, 1996–1999
* Richmond Rage, 1996–1997 (overgestapt; nieuwe naam Philadelphia Rage 1997–1999)
* Chicago Condors, 1998–1999
* Nashville Noise, 1998–1999

## Western Conference

* Colorado Xplosion, 1996–1999
* Portland Power, 1996–1999
* San Jose Lasers, 1996–1999
* Seattle Reign, 1996–1999
* Long Beach Stingrays, 1997–1998

## Kampioenen

| Jaar | Winnend team | Eindstand (gewonnen-verloren) | Verliezend team |
| 1996–97 | Columbus Quest | 3–2 | Richmond Rage |
| 1997–98 | Columbus Quest | 3–2 | Long Beach Stingrays |
| 1998–99 | niet gehouden | niet gehouden | niet gehouden |

### Aantal ABL-titels

| Team | Kampioenschappen | Jaren |
| Columbus Quest | 2 | 1997, 1998 |

## Bekende (voormalige) spelers

* Jennifer Azzi
* Cindy Brown
* Teresa Edwards
* Jackie Joyner-Kersee
* Yolanda Griffith
* Shannon Johnson
* Venus Lacy
* Andrea Lloyd-Curry
* Nikki McCray
* Carla McGhee
* Katie Smith
* Dawn Staley
* Katy Steding
* Natalie Williams
* Kara Wolters
# Aengbaja Kenek

Aengbaja Kenek is een bestuurslaag in het regentschap Sumenep van de provincie Oost-Java, Indonesië. Aengbaja Kenek telt 2950 inwoners (volkstelling 2010).
# Alix d'Anethan

Alix Apolline Louise barones d'Anethan (Brussel, 12 november 1848 - Parijs, 11 juni 1921) was een Belgisch kunstschilder.
Alix, ook: Alice, d'Anethan was de dochter van Auguste baron d'Anethan (1805-1860), page en ambtenaar bij het Kabinet des Konings van Willem I der Nederlanden, en Louise Sylvie Artan (1812-1885). Zij was verwant aan de schilder Louis Artan. D'Anethan verhuisde naar Parijs, waar ze bij een oom verbleef. Ze studeerde bij de schilders Alfred Stevens, Emile Wauters en Pierre Puvis de Chavannes. D'Anethan schilderde een aantal opmerkelijke muurschilderingen, waaronder één voor de kapel in het Hôpital Cochin in Parijs en drie voor een kerk in Boffres. Ze nam deel aan voorstellingen in Brussel, Antwerpen en Parijs. D'Anethan was lid van een groep vrouwelijke schilders in Brussel die bekend staat als de Cercle des femmes peintres..
Ze stierf in Parijs, in het zevende arrondissement, op de leeftijd van 72 jaar.
Haar werk is opgenomen in de collecties van de musea van Doornik, Brussel, Gent en Antwerpen, alsook in het stadhuis van Brugge.

## Bronnen

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Alix d'Anethan op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Alix d'Anethan op RKD

## Voetnoten

* ↑ État présent de la noblesse belge (1984), p. 83.
* ↑ (fr) (1999). bib.ulb.ac.be/2009/a078_1999_012_f.pdf Femmes artistes. Sextant 12
* Bibliothèque nationale de France: cb149790168 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1139508776
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 6723 7953
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 1838
* Système universitaire de documentation: 187486670
* Union List of Artist Names: 500086654
* Virtual International Authority File: 231019517
* WorldCat (via VIAF): 231019517
# Godefroy de Brossays de Saint-Marc

Godefroy de Brossays de Saint-Marc (Rennes, 5 februari 1803 – aldaar, 26 februari 1878) was aartsbisschop van Rennes en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.

## Biografie

Godefroy was de zoon van Godefroy Brossais-Saint-Marc en Aimie Couarde. Na zijn studie biologie aan het Collège Royal de Rennes trad Godefroy toe tot het seminarie Saint-Sulpice in Parijs, waar hij in 1828 afstudeerde in theologie.
Op 2 april 1831 werd Godefroy gewijd tot priester, waarna hij kapelaan werd aan het Collège Royal de Rennes. Op 10 augustus 1841 werd hij in de kathedraal van Rennes tot bisschop gewijd door zijn voorganger Claude-Louis de Lesquen. Toen het bisdom op 3 januari 1859 verheven werd tot aartsbisdom, werd Godefroy de eerste aartsbisschop.
Tijdens het consistorie van 17 september 1875 werd Godefroy door paus Pius IX tot kardinaal-priester gecreëerd, waarbij hem de titelkerk Santa Maria della Vittoria werd toegewezen.
Door ziekte nam Godefroy niet deel aan het conclaaf van 1878, waarin Giocchino Pecci gekozen werd tot paus Leo XIII.
Godefroy de Brossays de Saint-Marc overleed op 26 februari 1878 en werd bijgezet in de kathedraal van Rennes.

## Bron

* (en) Cardinals of the Holy Roman Church
* (en) Catholic Hierarchy
* Bibliothèque nationale de France: cb13186390g (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1021197955
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6145 1316
* Library of Congress Control Number: nr96044029
* Base Léonore: LH//372/102
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LO1V483346
* Système universitaire de documentation: 162044976
* Virtual International Authority File: 5072688
* WorldCat (via VIAF): 5072688
# Gyrinus vindilicus

Gyrinus vindilicus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Pierre Lesne.
# Talang Jaya Raya II

Talang Jaya Raya II is een bestuurslaag in het regentschap Banyuasin van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Talang Jaya Raya II telt 1640 inwoners (volkstelling 2010).
# Afulu (plaats)

Afulu is een bestuurslaag in het regentschap Nias Utara van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Afulu telt 1481 inwoners (volkstelling 2010).
# Pierre Felix Joseph d'Anethan

Pierre Felix Joseph baron d'Anethan (Luxemburg, 5 november 1787 - Habay-la-Vieille, 16 december 1839) was een Luxemburgs edelman en politicus.
Pierre d'Anethan stamt uit het Luxemburgs adellijk geslacht d'Anethan. Hij was een zoon van het Eerste Kamerlid François Henri François-de-Paule Joseph d'Anethan) en werd in juni 1816 samen met zijn vader en zijn broer erkend in de erfelijke adel. Hij was toen al een maand lid van de Provinciale Staten (de toenmalige provincie van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden) van Luxemburg namens de Ridderschap. Van 1822 tot 1824 was hij lid van de Gedeputeerde Staten van diezelfde provincie.
In het parlementair jaar 1829-1830 was d'Anethan namens de provincie Luxemburg lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, intussen baron geworden (1828).
Beroepshalve was hij directeur van de hoogovens La Trapperie.
Hij trouwde in 1839 met Gudule du Mesnil de Volkrange (1804-1850). Ze hadden vijf dochters en een zoon, die als kind overleed. Het gevolg was dat er in de volgende generatie geen naamdragers meer waren en deze tak van de familie uitdoofde.

## Literatuur

* R. D'ANETHAN, Les d'Anethan dans le Haut-Palatinat, in: Le Parchemin, 1982
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1984, Brussel, 1984.
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* Biografisch Portaal: 57511670
* Parlement.com: vg09lltl48zh
# Eiwitaggregatie

Eiwitaggregatie is het biologische fenomeen waarbij verkeerd gevouwen eiwitten samenklonteren en schadelijke effecten teweegbrengen. Het ontstaan van eiwitaggregaten hangt samen met verschillende (hersen)ziekten, waaronder ALS, de ziekte van Alzheimer, ziekte van Parkinson en prionziekten.
Nadat eiwitten in een cel aangemaakt zijn, vouwen ze zich in een specifieke driedimensionale structuur: hun natieve conformatie. Dit vouwingsproces wordt aangedreven door verschillende niet-covalente interacties: de aminozuren in het polypeptide trekken elkaar aan of stoten elkaar af. Ook de cellulaire omgeving heeft invloed: zo hebben zullen hydrofiele aminozuren meer aan de buitenkant van de conformatie voorkomen, en hydrofobe aminozuren meer aan de binnenkant. Alle interacties zorgen ervoor dat het eiwit een specifieke secundaire en een tertiaire structuur gaat aannemen.
Wanneer er veranderingen optreden in de aminozuursequentie door een genetische mutatie, kan het voorkomen dat het eiwit verkeerd vouwt. Wanneer dergelijke verkeerd gevouwen eiwitten niet worden hersteld of afgebroken, kunnen ze gaan aggregeren; de hydrofobe delen van het eiwit (die normaal niet aan de buitenkant van het eiwit voorkomen) gaan interacties aan met de hydrofobe delen van andere eiwitten. De eiwitaggregaten kunnen het functioneren van de cel negatief beïnvloeden en uiteindelijk de gezondheid van het getroffen individu schaden.
# Acantholyctus cornifrons

Acantholyctus cornifrons is een keversoort uit de familie boorkevers (Bostrichidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Pierre Lesne.
# Talang Kemang (Rantau Bayur)

Talang Kemang is een bestuurslaag in het regentschap Banyuasin van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Talang Kemang telt 2943 inwoners (volkstelling 2010).