OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Neuromyotonie

Neuromyotonie, ook wel bekend als het syndroom van Isaacs (vernoemd naar Hyam Isaacs), is een zeldzame neurologische aandoening. De kenmerken zijn progressieve stijfheid en het onvermogen om spieren te ontspannen.

## Symptomen

* Fasciculaties verspreid over het lichaam
* Tintelingen
* Krampen
* Spierzwakte
* Progressieve stijfheid
* Het onvermogen om spieren te ontspannen, zelfs na meerdere pogingen.

## Oorzaak

Alhoewel neuromyotonie heel erg lijkt op het benigne fasciculatiesyndroom, ligt de oorzaak ergens anders. Het benigne fasciculatiesyndroom kan het gevolg zijn van somatisatie, bijvoorbeeld door stress of een depressie, maar kan ook veroorzaakt worden door een virale infectie. Ook komt het benigne fasciculatiesyndroom veel voor bij andere aandoeningen, zoals fibromyalgie.
Bovendien zijn de symptomen van neuromyotonie anders dan die van BFS. De enige overeenkomsten zijn de symptomen genoemd in het artikel over perifere-zenuwhyperexcitabiliteit. De symptomen van neuromyotonie zijn vele malen erger, die mensen met het BFS niet ervaren.
Neuromyotonie wordt vermoedelijk veroorzaakt door een auto-immuunproces en kan duiden op een tumor.

## Diagnose

Neuromyotonie wordt gediagnosticeerd aan de hand van de symptomen en EMG-onderzoek. Ook kan men het bloed onderzoeken op de aanwezigheid van VGKC-antilichamen. Ongeveer 53% van de patiënten die lijden aan neuromyotonie worden positief getest. Verder is het belangrijk dat andere aandoeningen (waaronder het syndroom van Morvan en motorneuronziekten zoals ALS) worden uitgesloten.

## Prognose

Neuromyotonie is meestal goedaardig, en te behandelen met medicijnen die krampen, stijfheid en fasciculaties tegengaan.
Ongeveer 15% van de patiënten die lijden aan neuromyotonie, lijdt ook aan de ziekte van Graves. Aangezien de ziekte van Graves een voorbode kan zijn voor bepaalde soorten tumoren is het belangrijk dat ook mensen die lijden aan neuromyotonie worden onderzocht op kleincellige tumoren. De klachten van neuromyotonie kunnen 1 tot 4 jaar voordat een tumor zich ontwikkelt ontstaan.
Over het algemeen is neuromyotonie net zoals de andere syndromen die vallen onder PNH niet levensbedreigend, en zijn de symptomen redelijk goed te behandelen.
* ↑ Syndroom van Isaacs (www.orpha.net). Geraadpleegd op 29 november 2023.
# Semboja

Semboja is een bestuurslaag in het regentschap Tegal van de provincie Midden-Java, Indonesië. Semboja telt 2885 inwoners (volkstelling 2010).
# Hr.Ms. Hoogeveen (1956)

Hr.Ms. Hoogeveen (M827) was een Nederlandse mijnenveger uit de Dokkumklasse. Zij heeft vanaf 1956 tot 1996 gevaren voor de Koninklijke Marine. Nadat zij bij de marine was afgevoerd verloor zij het predicaat Hr.Ms. en sindsdien heet het schip Hoogeveen. Het werd geschonken aan de Stichting Vrienden van de Koninklijke Marine (VVKM) die het uiteindelijk in 2024 van de hand deed omdat instandhouding niet gegarandeerd kon worden.

## Historie

Het schip is gebouwd bij De Noord in Alblasserdam, en heeft vooral op de Noordzee dienstgedaan. Na de actieve dienst lag Hr.Ms. Hoogeveen in het Natte Dok van de oude Rijkswerf Willemsoord te Den Helder.
Leden van het bestuur van de VVKM en enkele medewerkers wilden Hr.Ms. Hoogeveen behouden. Het schip was in redelijk origineel staat. In 1999 werd de VVKM in de gelegenheid gesteld het schip voor het symbolische bedrag van één gulden te kopen. Na de overdracht naar de VVKM is het schip gerestaureerd en kwam het in het water voor het Marinemuseum te liggen. Later kwam het schip in het Werfkanaal aan de westkant van Willemsoord te liggen, langs de Weststraat/N250.
In 2009 is de Hoogeveen in het dok gegaan en is de onderkant schoongemaakt en gerepareerd. Verder zijn diverse ruimtes aan boord aangepakt. Al het veegtuig was nog aanwezig. Het streven was om het schip een museale status te geven.
In 2023 gaf de VVKM aan vanwege het vele onderhoud en de aanwezigheid van chroom-6 niet verder te willen met het schip en stopten met het onderhoud. Met de naderende aanleg van een nieuwe fiets- en voetgangersbrug in het verschiet moest het schip in 2024 weggesleept worden. Dit gebeurde, na overleg tussen de VVKM, het ministerie van Defensie en de Helderse wethouder Camara, uiteindelijk op 8 oktober 2024. Het schip gaat via een korte tussenstop in de Nieuwe Haven naar Rotterdam waar het zal worden gesloopt.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
* ↑ https://onzemarinevloot.weebly.com/hoogeveen.html. Gearchiveerd op 5 juni 2023.
* ↑ Oude mijnenveger Hoogeveen wordt dinsdag weggesleept; weg vrij voor aanleg nieuwe brug. ‘Verdrietige dag’ Noordhollands Dagblad, 3 oktober 2024.
* ↑ Begin gemaakt met nieuwe brug naar Willemsoord; voor vervallen en lekke Hoogeveen komt snel oplossing Noordhollands Dagblad, 27 september 2024.
# Gele eenstaart

De gele eenstaart of (vroeger meestal) eiken eenstaart (Watsonalla binaria, voorheen Drepana binaria) is een nachtvlinder uit de familie Drepanidae (eenstaartjes).
De spanwijdte van de vlinder bedraagt tussen 18 tot 35 millimeter. De vrouwtjes (35 millimeter) zijn over het algemeen groter dan de mannetjes (30 millimeter).
De waardplanten van de rups zijn eiken, maar ook wel andere loofbomen. De gele eenstaart vliegt in twee generaties per jaar. De vliegtijd is van eind april tot begin september in twee generaties.
# Beeldentuin Endegeest

Beeldentuin Endegeest is een beeldentuin op het terrein van Rivierduinen, een organisatie voor geestelijke gezondheidszorg in de Nederlandse plaats Oegstgeest. Op het terrein bevindt zich ook Kasteel Endegeest. De beeldentuin is aangelegd in de jaren negentig van de 20e eeuw.

## Beelden

Dit is een (onvolledige) chronologische lijst van beelden in de beeldentuin.
Voor een volledig overzicht van de beschikbare afbeeldingen zie de categorie Beelden in Oegstgeest op Wikimedia Commons.
| Geplaatst | Omschrijving | Kunstenaar | Straat | Plaats | Materiaal |
| ca. 1740 | Obelisk | Onbekend | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Zandsteen |
| 1981 | Zonder titel | van Nieuwenborg, Frans Frans van Nieuwenborg | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Staal en zwerfkeien |
| 1992 | Totem | Nab, Mathieu Mathieu Nab | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Azobé |
| 1994 | Poort | Berger, Caspar Caspar Berger | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Beton |
| 1996 | Vat | Nab, Mathieu Mathieu Nab | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Portugees marmer |
| 1996 | La donna mobile | Nab, Mathieu Mathieu Nab | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Portugees marmer |
| 1996 | Sphinx | Nab, Mathieu Mathieu Nab | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Portugees marmer |
| 2000 | René Descartes | Baerveldt, Erszébet Erszébet Baerveldt | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Brons |
| 2004 | Spelend kind met bal | Borst, Frank Frank Borst | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Koper, brons, glas en steen |
| | Vier vazen | Pouls, Geer Geer Pouls | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Beton |
| | Pot | van den Eijnde, Bertie Bertie van den Eijnde | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Beton |
| | Vrouwelijk naakt | Nab, Mathieu Mathieu Nab | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Portugees marmer |
| | Titel onbekend | Onbekend | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Steen |
| | Titel onbekend | Onbekend | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Hout |
| | Titel onbekend | Onbekend | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Staal |
| 1993 | The new past | Henk Visch | Landgoed Endegeest | Oegstgeest | Brons |
* Labordus, Albert A., i.o.m. kunstadviescommissie van Oegstgeest (Saskia Baatenburg de Jong, Ben Ide Min, Arnolda Zomer) (december 2009). Beeldengids Gemeente Oegstgeest. Gemeente Oegstgeest, Oegstgeest, 76 blz. Gearchiveerd op 14 mei 2013. Geraadpleegd op 26 september 2012.
* ↑ zie henkvisch.nl
# Europees Wisselkoersmechanisme

Het Europees Wisselkoersmechanisme (WKM) was een economisch systeem om de Europese wisselkoersen te stabiliseren als voorbereiding op de Europese Economische en Monetaire Unie (EMU) en de introductie van de euro. Het Europees Wisselkoersmechanisme werd geïntroduceerd op 13 maart 1979.
Samen met de ecu was het WKM een van de bouwstenen van de economische unie. Het gaf valuta's een centrale wisselkoers ten opzichte van de ecu.
Het werd gehoopt dat het mechanisme zou helpen bij het stabiliseren van de wisselkoersen, handel tussen Europese landen zou bemoedigen en inflatie zou beperken.
Het WKM gaf nationale valuta's een boven- en een onderlimiet waartussen de valuta's mochten fluctueren.
Op 16 september 1992, bekend geworden als Zwarte Woensdag, werd het Britse pond sterling door toedoen van wisselkoersspeculanten gedwongen het systeem te verlaten. De Italiaanse lire verliet het systeem eveneens. De Spaanse peseta devalueerde sterk.

## WKM II

In 1999 verving WKM II het originele WKM. In dit systeem mogen munteenheden binnen een marge van ± 15% ten opzichte van de centrale wisselkoers tegenover de euro fluctueren. Aanvankelijk werden de Griekse en Deense munteenheden deel van het systeem, maar Griekenland voegde zich in 2001 bij de eurozone. Daardoor bleef alleen de Deense kroon over in het systeem.
Op 28 juni 2004 traden Estland, Litouwen en Slovenië toe tot WKM II.
Op 2 mei 2005 traden Cyprus, Letland en Malta toe tot WKM II en op 28 november van dat jaar volgde Slowakije.
Op 1 januari 2007 trad Slovenië toe tot de eurozone.
Op 1 januari 2008 traden Cyprus en Malta toe tot de eurozone.
Op 1 januari 2009 Slowakije toe tot de eurozone.
Op 1 januari 2011 volgde Estland.
Op 1 januari 2014 trad Letland toe tot de eurozone.
Op 1 januari 2015 volgde Litouwen en bleef alleen de Deense kroon over binnen het WKM II. Voor deze munteenheid wordt de wisselkoers gehouden binnen ongeveer ± 2,25% tegenover de centrale wisselkoers van EUR 1 = DKK 7,460 38.
Op 10 juli 2020 traden Bulgarije en Kroatië toe tot WKM II.
Op 1 januari 2023 trad Kroatië toe tot de eurozone.
# Sembulung

Sembulung is een bestuurslaag in het regentschap Banyuwangi van de provincie Oost-Java, Indonesië. Sembulung telt 7739 inwoners (volkstelling 2010).
# Vlag van oblast Oeljanovsk

De vlag van oblast Oeljanovsk is in gebruik sinds 26 december 2013. De vlag is een dubbelzijdig rechthoekig blauw paneel met een verhouding van de breedte van de vlag tot zijn lengte van 2:3, met een witte kolom in het midden weergegeven met een hoofdletter en een basis op een voetstuk, bekroond met een keizerlijke kroon, gemaakt in geel, wit en paars, met blauwe linten die zich uitstrekken tot aan de zijkanten. De totale hoogte van de samenstelling van de vlag is 9/10 van de breedte van het paneel. De vlag is gelijk aan het wapenschild.

## Eerdere vlag

De eerdere vlag doet denken aan de Russische vlag en heeft drie witte, blauwe en rode strepen. In tegenstelling tot de Russische vlag vormt de witte streep het hoofdveld van de vlag, 2/3 van de hoogte van de hijs. De blauwe en rode strepen zijn elk 1/6 van de hoogte van de hijsband. Aan de bovenkant heeft de blauwe streep golven, gescheiden van het wit door omlijnen van wit en blauw. De onderste streep is rood. Wit symboliseert zuiverheid, adel en vrede. Blauw staat voor het water van de rivier de Wolga. Rood staat voor de rijke geschiedenis van de regio. In het midden van de witte streep staat het wapen van de oblast met een zilveren zuil. Twee leeuwen zijn supporters en een kroon topt het wapen. De vlag was op 3 maart 2004 aangenomen. Het ontwerp was van Nikolaj Sergejev.
Deze vlag wordt niet opgenomen in het vlaggenregister van de Nationaal Heraldisch Register van de Russische Federatie omdat ze zich niet aan de regels van de vlaggenleer houden. Er is een overgangsperiode ingesteld tot 1 januari 2016, waarin het gebruik van deze vlag is toegestaan.
# Vlaamse tweekleurenreeks

Vanaf 1959 werden in Vlaanderen de verhalen van Suske en Wiske uitgegeven in de Vlaamse tweekleurenreeks. Nieuwe en enkele oude verhalen (uit de Vlaamse ongekleurde reeks) kregen een rode steunkleur.
Parallel aan deze reeks liep de Hollandse tweekleurenreeks. Later ontstond de Gezamenlijke tweekleurenreeks en nog later verscheen de Vierkleurenreeks. In de laatstgenoemde reeks werden de oude verhalen opnieuw opgenomen.
De hierboven genoemde reeksen worden gezamenlijk de Rode reeks genoemd.
# Heliosynchrone baan

Een heliosynchrone baan of zonsynchrone baan is een type omloopbaan waarbij een satelliet zo is afgesteld dat de hoek tussen het vlak van de baan en de zonnestralen constant blijft.
Dit betekent dat de satelliet altijd in dezelfde lichtomstandigheden draait, wat essentieel is voor het maken van beelden die met elkaar moeten worden vergeleken. De satelliet is vaak uitgerust met passieve sensoren die afhankelijk zijn van zonlicht en daarom moet de omloopbaan afgestemd zijn op het ritme van de afwisseling tussen dag en nacht. De opnamen moeten namelijk op hetzelfde plaatselijke tijdstip worden gemaakt, zodat de zon zich op hetzelfde hoogte boven de horizon bevindt bij elke opname.
De satelliet draait in zijn omloopbaan, terwijl de aarde eronder om zijn as draait. Na elke omwenteling van de satelliet wordt een nieuwe strook van het aardoppervlak vastgelegd. Na een aantal omwentelingen is de gehele aarde in beeld gebracht. Satellieten die brede stroken scannen, kunnen de aarde in enkele omwentelingen vastleggen, terwijl satellieten met een hogere resolutie, die smalle stroken afnemen, er enkele dagen over doen om het volledige oppervlak in kaart te brengen.
European Space Agency (ESA), Satellietbanen. Eduspace. Geraadpleegd op 29 november 2024.
# FC Ajka

FC Ajka is een Hongaarse voetbalclub uit de stad Ajka. De club speelt zijn thuiswedstrijden in het Városi stadion. Dit stadion biedt plaats aan 5000 toeschouwers. De traditionele clubkleuren zijn groen en zwart.

## Geschiedenis

In 1923 is de club opgericht onder de naam Ajkai Sportegyesület. De club is in haar geschiedenis altijd actief geweest op het tweede tot en met het vierde niveau.
Het huidige stadion van de club werd in 1948 in gebruik genomen.
In augustus 1993 vond een noodgedwongen fusie plaats met Hungalu SK. Die dat jaar ophield te bestaan. De club ging toen verder onder de naam Ajkai Labdarúgó (voetbal) Club. Dit was de derde naamsverandering destijds in de geschiedenis van de club. In 1994 sloot de voetbalclub zich aan bij de andere sportgelegenheden in Ajka en ging verder onder de naam Ajkai SE. In de zomer van 2001 besloot de club zelfstandig verder te gaan onder de naam FC Ajka. De naam die sindsdien in gebruik is.
In het seizoen van 1997-98 behaalde de club promotie naar het derde niveau door ongeslagen kampioen te worden in de plaatselijke regionale competitie. Sinds 1998 is de club wisselend actief op het tweede en derde niveau van Hongarije.

## Naamsveranderingen

* 1923-1968 Ajkai Sportegyesület
* 1968–1987 Ajkai Alumínium SK
* 1987–1993 Ajkai Hungalu SE/SK
* 1993–1994 Ajkai Labdarúgó Club
* 1994–2001 Ajkai SE
* 2001– FC Ajka

## Externe link

* Officiële website
Ajka · Békécsaba · Budafoki · BVSC · Csákvár · Gyirmót · Honvéd · Kazincbarcika · Kisvárda · Kozármisleny SE · Mezőkövesd-Zsóry · Soroksár · Szeged · Szentlőrinci · Tatabánya · Vasas
# Sembukan

Sembukan is een bestuurslaag in het regentschap Wonogiri van de provincie Midden-Java, Indonesië. Sembukan telt 3240 inwoners (volkstelling 2010).
# Deltion College

Het Deltion College is een regionaal opleidingencentrum voor middelbaar beroepsonderwijs en volwasseneneducatie. De organisatie telde in 2023 zo'n 20.000 leerlingen en 1.800 medewerkers. De school is gevestigd te Zwolle.

## Nieuwbouw Zwolle

Begin 2009 werd aan de Mozartlaan in Zwolle een nieuw gebouwd 110.200 m² groot scholencomplex betrokken. Het bestaat uit 12 gebouwen, twee parkeergarages en twee openlucht parkeerplekken, een theater met plek voor ruim 200 gasten, een 500 meter lange boulevard met winkelruimtes en restaurantjes en een sporthal met meerdere zalen. Alle gebouwen zijn met elkaar verbonden door de overdekte boulevard, op één na die aan de overzijde van de Zwartwaterallee staat. Door het complex loopt een verkeersweg met een eigen bushalte. Die wordt overkluisd door een bouwdeel waarin de kantine is gevestigd.
* ↑ Over onze school deltion.nl. Geraadpleegd op 26 november 2024. Gearchiveerd op 17 juli 2019.
* ↑ Nieuwbouw Deltion College, Zwolle bamutiliteitsbouw.nl. Geraadpleegd op 21 mei 2014. Gearchiveerd op 21 mei 2014.
# Poolse Successieoorlog

De Poolse Successieoorlog was een oorlog van 1733 tot 1738 om de opvolging op de Poolse troon, waarbij behalve het Pools-Litouwse Gemenebest ook Rusland, Saksen, Oostenrijk, Frankrijk en Spanje betrokken waren.
Na de dood van de Poolse koning August de Sterke in 1733 was de Poolse Sejm verdeeld over de vraag wie hem moest opvolgen. Buitenlandse mogendheden gingen zich in deze kwestie mengen. De Franse kandidaat was Stanislaus Leszczynski, de Russische en Oostenrijkse kandidaat was Frederik August II van Saksen, de zoon van de overleden koning.
Omdat Polen veel te ver van de Franse machtssfeer af lag, hadden de Fransen geen mogelijkheid om hun kandidaat, die de schoonvader was van koning Lodewijk XV van Frankrijk, daadwerkelijke steun te bieden. De Franse eerste minister kardinaal de Fleury besloot daarom zich te beperken tot een aantasting van de Oostenrijkse machtspositie in West-Europa. Om de Britten niet te provoceren om aan de oorlog deel te nemen, zag hij af van een aanval op de Oostenrijkse Nederlanden, maar beperkte hij zich ertoe om de Franse legers Lotharingen te laten veroveren op Frans van Lotharingen, de verloofde van de Oostenrijkse troonopvolgster Maria Theresia, en om de Oostenrijkse bezittingen in Zuid-Italië te veroveren.
Russische en Oostenrijkse troepen liepen in de tussentijd heel Polen onder de voet en Stanislaus Leszczynski moest (in vrouwenkleren vermomd) per schip uit het belegerde Danzig ontsnappen.
Bij de uiteindelijke Vrede van Wenen werd er een voor de verschillende partijen min of meer bevredigende "deal" getroffen. Lodewijk XV accepteerde dat zijn schoonvader de Poolse troon verloren had. Deze mocht echter voor de rest van zijn leven het hertogdom Lotharingen besturen (doordat hij zo erg oud werd zou het tot 1766 duren voordat Frankrijk dit begeerde gebied eindelijk kon annexeren). Frans van Lotharingen kreeg Toscane in ruil voor zijn voorvaderlijke hertogdom. Don Carlos (de latere Karel III), zoon van koning Filips V van Spanje, een familielid van de Franse koning, mocht voortaan op het op de Oostenrijkers veroverde koninkrijk Napels en Sicilië regeren, in ruil waarvoor hij alleen het kleine hertogdom Parma, dat hij van zijn moeder had geërfd, aan Oostenrijk moest afstaan.
# Henry V (1944)

Henry V is een Britse dramafilm uit 1944 geregisseerd door Laurence Olivier. De hoofdrollen worden gespeeld door Laurence Olivier, Renée Asherson, Robert Newton en Leslie Banks. De film is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van William Shakespeare.
De film werd genomineerd voor vier Oscars, waaronder de Oscar voor beste film. De film wist uiteindelijk geen nominatie te verzilveren. Laurence Olivier won wel een ‘Honorary Award’ voor zijn werk.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Laurence Olivier | King Henry V of England |
| Renée Asherson | Princess Katherine |
| Robert Newton | Ancient Pistol |
| Leslie Banks | the Chorus |
| Felix Aylmer | Archbishop of Canterbury |
| Robert Helpmann | Bishop of Ely |
| Vernon Greeves | English Herald |
| Gerald Case | Earl of Westmoreland |
| Griffith Jones | Earl of Salisbury |
| Morland Graham | Sir Thomas Erpingham |
| Nicholas Hannen | Duke of Exeter |
| Michael Warre | Duke of Gloucester |
| Ralph Truman | Mountjoy |
| Ernest Thesiger | Duke of Berri, French Ambassador |
| Frederick Cooper | Corporal Nym |
| Roy Emerton | Lieutenant Bardolph |
| Freda Jackson | Mistress Quickly |
| George Cole | De jongen |
| George Robey | Sir John Falstaff |
| Harcourt Williams | King Charles VI of France |
| Russell Thorndike | Duke of Bourbon |
| Leo Genn | The Constable of France |
| Francis Lister | Duke of Orleans |
| Max Adrian | Dauphin |
| Jonathan Field | The French Messenger |
| Esmond Knight | Fluellen |
| Michael Shepley | Gower |
| John Laurie | Jamy |
| Niall MacGinnis | MacMorris |
| Frank Tickle | The Governor of Harfleur |
| Ivy St. Helier | Alice |
| Janet Burnell | Queen Isabel of France |
| Brian Nissen | Court |
| Arthur Hambling | Bates |
| Jimmy Hanley | Williams |
| Ernest Hare | Priester |
| Valentine Dyall | Duke of Burgundy |

## Prijzen en nominaties

| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 1947 | Academy Awards | Beste film | Beste film | Genomineerd |
| 1947 | Academy Awards | Beste acteur | Laurence Oliver | Genomineerd |
| 1947 | Academy Awards | Beste originele muziek | William Walton | Genomineerd |
| 1947 | Academy Awards | Beste productieontwerp | Paul Sheriff, Carmen Dillon | Genomineerd |

## Externe link

* (en) Henry V in de Internet Movie Database
# Dust and Dreams

Dust and Dreams is een studioalbum van Camel.

## Inleiding

Voor het album zat een lange periode van stilte; het voorgaande studioalbum werd in 1984 uitgegeven: Stationary Traveller. Dust and Dreams is een conceptalbum gebaseerd op de The Grapes of Wrath van John Steinbeck. Het handelt over de trek van delen van de Amerikaanse bevolking naar het westen in de nasleep van de Grote Depressie en Dust Bowl (Dust). Ze hoopten in het westen een beter bestaan op te bouwen (dreams); de hoofdpersoon had daartoe een Hudson Super Six gekocht (Go West). Het verhaal volgend kwam Latimer met filmische gitaarmuziek, waarbij het tweede deel voor 99 % instrumentaal is. Latimer en levensgezel Hoover trokken trouwens in de periode van voor het tot stand komen van dit album van Engeland naar Californië. Latimer leefde na Stationary Traveller in onmin met zijn platenlabel Decca Records en bracht het uit op zijn eigen label Camel Productions.
In het dankwoord worden drie fotografen genoemd, die de ellende hadden vastgelegd: Dorothea Lange, Arthur Rothstein en Russel Lee. Het album werd opgenomen in studio’s aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Voor wat betreft Go West vonden de opnamen nog plaats in de Abbey Road Studios onder Camels oude muziekproducent Haydn Bendall. Eindmix vond plaats in de Air Studios in Londen.
Ook tussen dit en het volgend studioalbum zat weer een lange periode, Harbour of Tears verscheen pas in 1996. Ondertussen gaf Camel een aantal livealbums uit.

## Musici
### Camel

* Andrew Latimer – zang, gitaren, toetsinstrumenten, tevens muziekproducent en geluidstechnicus
* Colin Bass – basgitaar
* Ton Scherpenzeel – toetsinstrumenten
* Paul Burgess – drumstel

### Gastmusici

* Don Harris – toetsen
* Christopher Bock – drums
* Kim Verhaas - mondharmonica (6, 7, 12) en pauken (16)
* David Paton – zang (6)
* Mae McKenna – zang (6, vertegenwoordigt stem van Sharon van de familie Joad)
* John Burton – hoorn (12)
* James SK Wan – panfluit
* Neil Panton – hobo (13)

## Nasleep

Het album haalde zowaar een notering in de Album Top 100; het stond negen weken genoteerd met een hoogste positie op 39. Camel ondernam een tournee waarin het in 1992 ook Nederland aandeed met concerten in Tilburg, Utrecht, Amsterdam (Paradiso), Enschede en Geleen (Hanenhof). Daarbij werd het album na de pauze integraal gespeeld.
* exemplaar van het album
* Freek Wolff, IO Pages 166, september 2020 (Klassieker)
* Sander Kok, Camel-Dust and Dreams. Progwereld (11 juli 2008). Geraadpleegd op 19 februari 2024 – via progwereld.org.
* Camel: Dust and Dreams op Progarchives (geraadpleegd 19 februari 2024)
* ↑ Redactie, Camel is weer helemaal terug. Limburgs Dagblad (9 september 1992). Geraadpleegd op 19 februari 2024 – via delpher.nl.