OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hilde Simons

Hilde Simons is een voormalig Belgisch weervrouw voor de VRT. Ze is de echtgenote van Frank Deboosere.
Toen in maart 1987 de leegte die Armand Pien achterliet moest worden opgevuld, nam de openbare omroep vier presentatoren aan: Georges Küster, Bob De Richter, Frank Deboosere en Hilde Simons. Simons werd na zes maanden, in de zomer van 1987, opgevolgd door Peggy Van der Stricht-De Meyer.
De familie Deboosere-Simons woont in Mechelen en heeft vier kinderen.
# Station Chelmsford

Chelmsford is een spoorwegstation van National Rail in Chelmsford, Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door Greater Anglia.
Station Chelmsford ligt aan de Great Eastern Main Line.

## Treinverbindingen

* 1x per uur (Intercity) London Liverpool Street - Chelmsford - Colchester - Ipswich - Norwich (Maandag - zaterdag)
* 1x per uur (Stoptrein) London Liverpool Street - Shenfield - Chelmsford - Colchester - Ipswich
* 1x per uur (Sneltrein) London Liverpool Street - Shenfield - Chelmsford - Colchester - Clacton-on-Sea
* 1x per uur (Stoptrein) London Liverpool Street - Shenfield - Chelmsford - Colchester Town (Maandag - zaterdag)
* 1x per uur (Stoptrein) London Liverpool Street - Shenfield - Chelmsford - Braintree (Maandag - zaterdag)
* ↑ Office of Rail and Road, Table 1410 - Passenger entries and exits and interchanges by station (21 november 2024). Geraadpleegd op 21 november 2024.
# Kupljensko

Kupljensko is een plaats in de gemeente Vojnić in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 334 inwoners (2001).
# Myrthe Kemper-Moorrees

Myrthe Moorrees (Venray, 12 december 1994) is een Nederlands voetballer. Ze komt uit voor PSV in de Vrouwen Eredivisie. Voorheen kwam ze in Nederland ook uit voor VVV-Venlo, FC Utrecht, FC Twente en Fortuna Sittard en in Duitsland voor SC Sand en 1. FC Köln. Nadat ze in 2024 getrouwd is, komt ze sindsdien uit onder de spelersnaam Myrthe Kemper-Moorrees.

## Clubcarrière

Moorrees begon haar carrière op zesjarige leeftijd bij SV Venray. Daar speelde ze tot 2010, waarna ze overstapte naar RKSV Wittenhorst. Na een jaar tekende ze bij VVV-Venlo om te gaan spelen in de Eredivisie Vrouwen. Toen VVV in 2012 stopte koos ze voor FC Utrecht. Na twee jaar vertrok Moorrees naar PSV waar ze in vier seizoenen tot tachtig wedstrijd kwam. In 2017 stapte ze over naar FC Twente, waarmee ze in het seizoen 2018/19 kampioen van de Vrouwen Eredivisie werd.
In 2019 ging Moorrees bij het Duitse SC Sand haar eerste buitenlandse avontuur. Na twee seizoenen stapte ze over naar competitiegenoot 1. FC Köln. Na eveneens twee seizoen voor dese club te zijn uitgekomen, keerde Moorrees in 2023 terug in Nederland bij Fortuna Sittard. Na een seizoen werd het salarisbudget ingekrompen door de Limburgers waarna Moorrees terugkeerde bij haar oude ploeg PSV. Bij deze club komt ze sindsdien uit onder de naam Kemper-Moorrees. In oktober 2024 liep ze tegen een zware enkelblessure op waar ze maanden van moest herstellen.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Goals |
| 2011/12 | VVV-Venlo | Nederland | Eredivisie | 12 | 2 |
| 2012/13 | FC Utrecht | Nederland | Eredivisie | 23 | 2 |
| 2013/14 | FC Utrecht | Nederland | Eredivisie | 16 | 2 |
| 2013/14 | PSV | Nederland | Eredivisie | 8 | 0 |
| 2014/15 | PSV | Nederland | Eredivisie | 22 | 3 |
| 2015/16 | PSV | Nederland | Eredivisie | 24 | 9 |
| 2016/17 | PSV | Nederland | Eredivisie | 26 | 8 |
| 2017/18 | FC Twente | Nederland | Eredivisie | 22 | 4 |
| 2018/19 | FC Twente | Nederland | Eredivisie | 20 | 5 |
| 2019/20 | SC Sand | Duitsland | Bundesliga | 19 | 1 |
| 2020/21 | SC Sand | Duitsland | Bundesliga | 22 | 2 |
| 2021/22 | 1. FC Köln | Duitsland | Bundesliga | 18 | 1 |
| 2022/23 | 1. FC Köln | Duitsland | Bundesliga | 20 | 2 |
| 2023/24 | Fortuna Sittard | Nederland | Eredivisie | 20 | 0 |
| 2024/25 | PSV | Nederland | Eredivisie | 2 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 278 | 41 |
Laatste update 23 november 2024

## Interlandcarrière

Vanaf achtjarige leeftijd speelde Moorrees al voor vertegenwoordigende elftallen van de KNVB. Zo doorliep ze alle district- en regioteams en daarna in Nederland onder 15, 16 en 17. Op 17 september 2011 debuteerde Moorrees voor Nederland onder 19 in het EK-kwalificatietoernooi tegen Kroatië. Ze stond gedurende de eerste fase van de kwalificatie alle drie groepswedstrijden in de basisformatie.
In 2017 maakte Moorrees in een oefeninterland tegen Oostenrijk haar debuut voor het Nederlands seniorenelftal door in de 78ste minuut in te vallen voor Stefanie van der Gragt.

## Trivia

* In 2008 won Moorrees het NK voetbaltechniek.
# Öxarfjörður

Öxarfjörður is een brede fjord in het noordoosten van IJsland, gelegen tussen de schiereilanden Tjörnes en Melrakkaslétta. De gemeente Norðurþing ligt aan de Öxarfjörður.

## Geografie

Öxarfjörður wordt omringd door bergketens in het oosten en het westen, de Gjástykki lavavelden en een met zand afgezet gebied van de Jökulsárivier in het zuiden. Aan de oostkant van de fjord ligt het enige dorp Kópasker met ongeveer 130 inwoners. De Mid-Atlantische rug loopt door het westelijke deel van de fjord voordat hij terug onderwater gaat.Vroeger ging de Öxarfjörður fjord dieper het binnenland in maar de ijzige rivier Jökulsá zette zand af uit de hooglanden op een driehoekig gebied van ongeveer 300km² genaamd Sandur. Sandur wordt nog steeds uitgediept door de Jökulsá-delta waarvan de rivierbedding continu verandert. Momenteel zijn er twee grote meren in Sandur: Vikingavatn en Skjálftavatn. Skjálftavatn werd later gevormd door een aardbeving in 1976 die enkele huizen in de regio vernietigde.

## Economie

De economie in de regio hangt voornamelijk af van schapenhouden. De schapenboerderijen hebben in de winter tussen de 100 en 1000 schapen. Tussen Juni en September grazen de schapen en de pasgeboren lammeren vrij rond in de hooglanden. Zij worden op bepaalde dagen in de herfst naar huis gedreven door de boeren met de hulp van paarden en honden. Ze worden gedreven tussen een groot hek en daarna verdeeld tussen de boeren die ze herkennen aan hun oormerk. Er is een grootte lam-verwerkende fabriek in Kópasker genaamd Fjallalamb.
Visserij en toerisme spelen ook een belangrijke rol. De mensen werken er op vissersboten in de buurt van Kópasker en in Kópasker zijn er ook twee viskwekerijen die zalm, heilbot en forel verwerken. Om de huizen te verwarmen gebruiken ze geothermische energie die komt uit de warmwaterbronnen van Sandur.

## Toerisme

In de regio ligt het Jökulsárgljúfur park, een voormalig Nationaal Park in IJsland. Het is gelegen op de westelijke oever van de Jökulsá á Fjöllum rivier en strekt zich 30km noordwaarts uit tot de Dettifoss waterval met een oppervlakte van 120km². Dettifoss is Europees meest krachtige waterval met een jaarlijks gemiddeld debiet van 193 m³ per seconde. Verder stroomopwaarts liggen de Hljóðaklettar (Echo bergen). In het noordelijk deel van het park ligt Ásbyrgi, een 4 kilometer lange V-vormige kloof met steile (tot 60 meter hoge) rotswanden. Ásbyrgi heeft de vorm van een hoef van een paard. Daarvan wordt verteld dat het een hoefafdruk is van Sleipnir, het achtbenige paard van Odin.
Er is een lijnbus die het gebied verbindt met Akureyri, de enige stad met meer dan 10.000 inwoners en een luchthaven in het noorden van IJsland.
# Skerjafjörður

De Skerjafjörður (klippenfjord) is een kleine fjord in het westen van IJsland die aan de baai Faxaflói grenst. Hij ligt tussen de Kollafjörður in het noorden en de Hafnarfjörður in het zuiden in. De Skerjafjörður is van het noordwesten tot het zuidoosten omgeven door de steden Seltjarnarnes, Reykjavík, Kópavogur en Álftanes en is vernoemd naar Löngusker, een lange klip in het midden van de fjord.
# Nationaal park Snæfellsjökull

Nationaal park Snæfellsjökull (IJslands: Þjóðgarðurinn Snæfellsjökull) is de 1446 meter hoge IJslandse stratovulkaan Snæfell die bedekt is met een gletsjer (jökull in het IJslands, vandaar zijn naam). Het park werd opgericht in 2001 en ligt op de westelijkste punt van het schiereiland Snæfellsnes (nes is IJslands voor schiereiland). De vulkaan ligt op ongeveer 120 kilometer van IJslands hoofdstad Reykjavik, en is vanaf daar op een heldere dag zichtbaar.
Volgens de oude saga's, heeft de trolachtige figuur Barður in de negende eeuw de vulkaan voor het eerst beklommen, en er wordt beweerd dat zijn geest nog steeds in de vulkaan rondwaart. Een groot beeld van Barður staat bij het nabijgelegen Arnarstapi, een plek aan zee met basaltformaties.
De vulkaan wordt in Jules Vernes boek "Reis naar het middelpunt der aarde" genoemd als het startpunt voor de ontdekkingsreis van de Duitse professor Lidenbrock en zijn schichtige neef Axel. Ze besloten tot deze reis naar aanleiding van een in een IJslands manuscript gevonden runengeschrift. Dit geschrift zou geschreven zijn door (de fictieve) Arne Saknussemm; overduidelijk een verwijzing naar de zeventiende-eeuwse IJslander Árni Magnússon, die een groot verzamelaar van de oude saga's was.
Het is niet verwonderlijk dat juist deze vulkaan zo'n appel deed op de verbeeldingskracht van Jules Verne, want bij een eerdere uitbarsting is het "dak" van de vulkaan in de krater terechtgekomen, waardoor het de illusie geeft van toegankelijkheid naar wat onder de aardkorst zou kunnen liggen. Jules Verne is zelf nooit op IJsland geweest, en is volledig afgegaan op informatie die hij uit kaarten, van beschrijvingen en gesprekken kreeg. Waarschijnlijk heeft hij zich laten leiden door de theorie van de geoloog Deville, volgens welke de Europese vulkanen in ondergrondse verbinding met elkaar stonden.
De laatste uitbarsting was in 1219, maar tegenwoordig ligt de met een 250 meter dikke ijskap bedekte vulkaan er vredig bij.
# Vereniging van Friese Journalisten

De Vereniging van Friese Journalisten (VFJ) vertegenwoordigt de Friese leden van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ).
Daarnaast organiseert de vereniging voor het complete Friese journaille een jaarlijkse fietspuzzeltocht en het Friese Persbal, waar de eveneens jaarlijkse Friese Persprijs wordt uitgereikt.
# Grímsey

Grímsey is een eilandje ongeveer 40 kilometer ten noorden van IJsland. Tot 31 mei 2009 was het een zelfstandige gemeente met de naam Grímseyjarhreppur. Tegenwoordig vormt het een deel van de stad Akureyri.

## Omschrijving

De eerste bewoner van het eiland was Vestfjarða-Grímur Sigurdsson; naar hem is het eiland genoemd (Grímsey betekent eiland van Grím). Het eiland wordt door zijn ligging op 66°33'NB en 18°01'WL door de poolcirkel doorsneden. Het oppervlak is 5,3 km², het hoogste punt ligt op 105 meter boven de zeespiegel en het is het noordelijkste bewoonde gebied van IJsland met een inwonersaantal van 102 (2005). Deze mensen wonen voornamelijk in het gehucht Sandvík. Grímsey is niet het noordelijkste punt van IJsland; dat is het eilandrestant Kolbeinsey.
Bron van bestaan is de visserij. Het eiland is met een veerboot vanaf Dalvík bereikbaar. Er is een vliegveld, met IATA-code GRY, waar een lijndienst met kleine vliegtuigen vanuit Akureyri op vliegt. De enige weg is 3 kilometer lang loopt langs de westelijke kust van de vuurtoren naar het vliegveld. Er is een zwembad en er staat een monument op de plaats waar de poolcirkel het eiland doorsnijdt.
Er zijn ruim 60 soorten zeevogels, waarvan er zo'n 36 broeden, zoals papegaaiduikers, alken en meeuwen. De eilanders vullen met het rapen van de eieren hun dagelijkse kost aan.

## Naamgeving

In de handschriftenverzameling van Árni Magnússon bevond zich een verhaal dat Sagan af Vestfjarðagrími heet. Dit verhaal is later opgenomen in een van de boeken uit de serie Íslenzkar Þjóðsögur og Æfintýri uit 1862 van de IJslandse verhalenverzamelaar Jón Árnason. In dit boek staan kortere en langere volksverhalen, onder andere over trollen en reuzen, en daar is ook dit verhaal in ondergebracht. Deze verhaalt over een vogelvrijverklaarde, een zekere Grímur die bij zijn oom in de Westfjorden opgroeide en daarom Vestfjarða-Grímur werd genoemd. Er vinden meerdere verwikkelingen plaats, maar uiteindelijk gaat Grímur naar Noorwegen waar hij zich tot het christendom bekeert. Daarna keerde hij weer naar IJsland terug en kwam hij bij een eilandje in het noorden aan land, waarna dit Grímsey ging heten.
Van deze Grímur stamt ook de naam van de IJslandse vulkaan Grímsvötn af.

## Trivia

* Het verhaal gaat dat de poolcirkel precies over het midden van het bed van de priester van Grímsey liep, dat nu door een boerenechtpaar wordt gebruikt.

## Externe link

* (is) Informatie over het noordelijkst gelegen Grímsey
# Flatey (Skjálfandi)

Flatey is een eiland in de baai Skjálfandi op bijna 25 kilometer van Húsavík in het noorden van IJsland. De naam betekent "plat eiland"; het hoogste punt ligt op ongeveer 22 meter boven zeeniveau. Flatey is ongeveer 2,5 kilometer lang en bijna 2 kilometer breed en ligt ongeveer 2,5 kilometer uit de kust. Het is het op vier na grootste eiland van IJsland.
In de 12e eeuw vestigden zich er de eerste bewoners. In 1942 bereikte Flatey zijn hoogste inwonertal, namelijk 120 personen. Toen de andere plaatsen en steden in de omgeving meer te bieden hadden, nam het inwonertal gestaag af, en in 1967 vertrok de laatste bewoner. Omdat in de Skjálfandi goed gevist kan worden, bijvoorbeeld op kabeljauw, was dat destijds de voornaamste bron van inkomsten. Bovendien is de grond er vruchtbaar, zodat er goed op verbouwd kon worden. De meeste mensen hadden er wat (pluim)vee zodat ze volledig in hun eigen levensonderhoud konden voorzien. Ook het rapen van eieren en de zeehondenvangst was lucratief.
Op het eiland staan een paar gebouwtjes. De belangrijkste zijn een school uit 1929, een oude kerk die in 1884 gesloten werd, een vuurtoren uit 1913 (gerestaureerd in 1963) en een telegraaf uit 1931. De oude kerk werd in 1960 door een nieuwere vervangen. Deze nieuwe kerk stond oorspronkelijk in Brettingsstaðir in de vallei Flateyjardalur en werd gedemonteerd en naar Flatey verplaatst.
Thans is het eiland alleen nog maar in de zomermaanden bewoond. Er bezoeken steeds meer toeristen het eiland. Flatey is een unieke plaats voor de vogelliefhebbers. Het merendeel van alle vogelsoorten die op IJsland broeden, komt op ook Flatey voor, zoals de papegaaiduiker, diverse sterns, wulpen en plevieren.
Naast Flatey in Skjálfandi bestaat er een ander eiland Flatey dat in de Breiðafjörður in het westen van IJsland ligt.
# Kusaja

Kusaja is een plaats in de gemeente Vojnić in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 41 inwoners (2001).
# Hrísey

Hrísey is een dorpje op het gelijknamige eilandje in de Eyjafjörður-fjord van IJsland op ongeveer 35 kilometer ten noorden van Akureyri. Het eiland is het gemakkelijkst te bereiken met de veerboot die vanuit Árskógssandur vertrekt, vanwaar het slechts een kwartiertje varen is. Sinds 2004 behoort het eiland tot de gemeente Akureyri, hiervoor was het een zelfstandige gemeente.
Hrísey heeft een oppervlakte van 11,5 km², is ongeveer 7,5 kilometer lang en maximaal 2,5 kilometer breed. Het is het op een na grootste eiland voor de IJslandse kust na Heimaey, een van de eilanden van de Vestmannaeyjar. Hrísey heeft een bevolking van ongeveer 200 personen en is sinds het begin van de kolonisatie van IJsland bewoond geweest.
Op Hrísey leeft de bevolking voornamelijk van de visvangst, hoewel er tegenwoordig ook Galloway-runderen gefokt worden.
Hrísey is populair bij ornithologen, aangezien er vele soorten vogels voorkomen. Er zijn geen natuurlijke roofdieren op het eiland en het is er verboden om vogels te vangen.

## Externe link

* De officiële Hrísey-website
# Kustverlichting

Kustverlichting is het geheel van alle objecten langs de kust die ’s nachts licht uitstralen en is aangebracht en wordt onderhouden met als doel de beveiliging van de nachtelijke scheepvaart op zee.
Tot aan de derde eeuw voor Chr. bestond de kustverlichting uit open vuren zoals de vuurtoren op Pharos. Vuurtorens zijn nu algemeen aan alle drukbevaren zeeroutes, waardoor de scheepvaart haar koers en een veilige route uit de kust kan bepalen.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen primaire en secundaire kustverlichting. Tot de primaire groep behoren de lichtschepen of kunstmatige lichteilanden en de grote verkenningslichttorens ten behoeve van de algemene scheepvaart langs de kust, terwijl de secundaire kustverlichting de groep van lichttorens, lichtbakens, lichtlijnen, sectorlichten, havenlichten en de lichtboeien inhoudt en dient voor het veilig binnen lopen van de schepen in de zeegaten en voor de navigatie op de stromen en de binnenwateren. Ten gevolge van de komst van de satellietnavigatie werden vanaf 1980 veel vuurtorens en alle lichtschepen uit dienst gesteld. Het onderhoud van de kustverlichting is in Nederland een onderdeel van de taken van het Loodswezen. Voor de Nederlandse zeekust bevinden zich 25 en langs de IJsselmeerkust 5 grote verkenningslichten (vuurtorens), aangevuld met ongeveer 130 kleinere lichten en ongeveer 200 lichtboeien.
# Kutinica

Kutinica is een plaats in de gemeente Kutina in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 68 inwoners (2001).
# Kutinska Slatina

Kutinska Slatina is een plaats in de gemeente Kutina in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 617 inwoners (2001).
# Nationaal Park Bhitarkanika

Het Nationaal Park Bhitarkanika is een nationaal park in het district Kendrapara in de deelstaat Odisha gelegen in Oost-India. Het park heeft een oppervlakte van 145 vierkante kilometer.
Het werd als nationaal park erkend op 16 september 1998 en kreeg de status van een Ramsar site op 19 augustus 2002. Het natuurpark is omgeven door het Bhitarkanika Wildlife Sanctuary, dat beschermd werd in 1975 en zich uitstrekt over een oppervlakte van 672 km². Gahirmatha Beach en het Marine Sanctuary liggen in het oosten, en deze scheiden de moerasregio en mangroven van de Golf van Bengalen. Door het nationale park en het Wildlife Sanctuary stromen de rivieren Brahmani, Baitarani, Dhamra, Hansina, Bhitarkanika en Pathsala, die daar een delta vormen.
Het nationale park is de thuisbasis van de zoutwaterkrokodil (Crocodylus porosus), de Indiase python, de koningscobra, de zwarte ibis, slangenhalsvogels en vele andere soorten flora en fauna. In het park verblijven ook vele warana-schildpadden die aan het strand hun eieren leggen.
# Nationaal Park Keibul Lamjao

Het Nationaal Park Keibul Lamjao is een nationaal park in het district Bishnupur in de deelstaat Manipur gelegen in Noordoost-India. Het park heeft een oppervlakte van 40 vierkante kilometer.
Het nationaal park wordt gekenmerkt door vele drijvende ontbindende plantaardige materialen die ter plaatse phumdis worden genoemd. Het is het natuurlijke toevluchtsoord van de met uitsterven bedreigde lierherten (Cervus eldii). Dit dier is op de lijst van bedreigde diersoorten gezet door de IUCN. Het park werd aanvankelijk in 1966 als heiligdom betiteld en werd vervolgens in 1977 uitgeroepen als nationaal Park door middel van een publieke kennisgeving. De wet heeft lokale ondersteuning en het publieke bewustzijn gegenereerd.
# Nationaal park Dachigam

Het Nationaal park Dachigam is sinds 1981 een nationaal park van India met een oppervlakte van 141 km², gelegen in het unieterritorium van Jammu en Kasjmir, zo'n 20 km ten noordoosten van Srinagar. Het wordt van die stad gescheiden door het omwille van de vele woonboten gekende Dalmeer. Het park ligt in het Zabarwangebergte, onderdeel van de westelijke Himalaya, en ligt in hoogte tussen 1.600 en 4.267 m. Dachigam betekent "tien dorpen", en refereert naar de tien woonkernen die verplaatst werden bij de inrichting van het park.
Het park is sinds 1910 een beschermd gebied, eerst onder de hoede van de maharadja van Jammu en Kasjmir en later onder toezicht van de betrokken overheidsinstanties. Het werd oorspronkelijk opgericht om de toevoer van schoon drinkwater naar Srinagar te garanderen. Het werd opgewaardeerd en in 1981 uitgeroepen tot Nationaal Park.
Hoog in het oostelijk bergdeel van het park ligt het Marsar-meer waaruit de Dagwan-rivier stroomt. Deze rivier stroomt helemaal naar het laagste deel in het bosrijke westen van het park, waar hij langs de enige echte weg in het park stroomt. De rivier levert water aan het in het park gelegen Sarbandreservoir, een bron van drinkwater voor Srinagar. De Dagwan mondt uiteindelijk uit in de Jhelum.

## Flora

De bergwanden onder de boomgrens zijn bebost. Het grootste deel van dit naaldbos bestaat uit breedbladige soorten. Daartussen liggen alpenweiden, weiden, watervallen en struikgewas met diepe geulen, plaatselijk bekend als Nars, die langs de bergwand naar beneden lopen. De meeste graslanden en weiden zijn, behalve in de strenge winters, bedekt met gekleurde bloemen.

## Fauna

De belangrijkste diersoort waar Dachigam bekend om staat, is het Kasjmir-edelhert. Andere soorten zijn onder meer:
* moschus
* sneeuwpanter
* Himalayabosgems
* Kashmirhoelman
* Bengaalse tijgerkat
* zwarte Himalayabeer
* isabelbeer
* jakhals
* heuvelvos
* Siberische wezel
* Maleise bonte marter
* moeraskat
* langstaartmarmot
* otter

### Vogels

* roodkopmus
* Himalayaanse zwarte buulbuul
* Himalayaglansfazant
* wielewaal
* menievogel
* dwerguil
* specht
* babbelaar
* gekraagde roodstaart
* kwikstaart
* koklasfazant
* kauw
* oranje goudvink
* Kashmirvliegenvanger
* dunsnavelfitis
* borstellijstergaai
* Himalayazwartborstnachtegaal
* rotskruiper
* geelnekdikbek
* Himalayagier
* lammergier
* roodsnavelkitta
* mees
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Dachigam National Park op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.