OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Metro van Minsk

De metro van Minsk (Wit-Russisch: Мінскі метрапалітэн, Russisch: Минский метрополитен; in het dagelijks spraakgebruik: Мінскае метро of Минское метро, Minskoje metro) is een openbaarvervoernetwerk in Minsk, Wit-Rusland. Het netwerk werd geopend in 1984.

## Lijnen

Het metrostelsel bestaat sinds 1990 uit de volgende twee lijnen:
| # | Naam | Geopend | Lengte | Aantal stations |
| 1 | Maskowskaja-lijn/Moskovskaja-lijn | 1984 | 19.1 km | 15 |
| 2 | Awtazavodskaja-lijn/Avtozavodskaja-lijn | 1990 | 18.1 km | 14 |
| | Totaal | | 37.2 km | 29 |
In 2014 werden de werken aan een derde lijn, de groene lijn, gestart. De opening is gepland voor 2017. De groene lijn zou de stad volgens een noord-zuid as doorsteken.

## Bijzonderheden

De metro wordt op breedspoor (1524 mm) gereden, gelijk aan de Wit-Russische spoorwegen, treinen worden via een derde rail gevoed met 825 volt gelijkspanning. De perrons zijn 100 meter lang en 10 meter breed. Er rijden vierwagenstellen op de rode lijn en vijfwagenstellen op de blauwe lijn. Dagelijks worden ongeveer 899.000 reizigers vervoerd. In 2013 waren er bijna 328,3 miljoen passagiers. Een belangrijke aanvulling op het systeem zijn de trams in Minsk. Met tien tramlijnen zorgen deze voor goede aansluiting op de metro.

## Explosie in 2011

Op maandag 11 april 2011 vond in het station Oktjabrskaja een enorme explosie plaats, die zeker twaalf slachtoffers maakte. De klap zorgde eveneens voor ruim 200 gewonden. De explosie vond plaats tijdens de avondspits in centraal Minsk. Metrostation Oktyabrskaya bevindt zich vlak bij het presidentiële paleis. De volgende dag werd uitgeroepen tot een dag van nationale rouw.

## Maskoŭskaja lijn

* Plošča Jakuba Kolasa
* Akademija navuk
* Park Čaliuskincaŭ
* Maskoŭskaja
* Uschod
* Barysaŭski trakt
* Uručča

## Aŭtazavodskaja lijn

* Kamiennaja Horka
* Kuncaŭščyna
* Spartyŭnaja
* Puškinskaja
* Maladziožnaja
* Frunzienskaja
# Leopold Kapata

Leopold Kapata (5 mei 1992) is een Belgische atleet, die gespecialiseerd is in het hink-stap-springen. Hij veroverde elf Belgische titels.

## Biografie

Kapata veroverde in 2012 zowel indoor als outdoor de Belgische titel in het hink-stap-springen. In 2013 werd hij opnieuw Belgisch kampioen outdoor. In 2016 volgde een tweede dubbel op de Belgische kampioenschappen. Ook in 2017 en 2018 werd hij Belgisch indoorkampioen.
Kapata was aangesloten bij Racing Club Brussel en stapte over naar Cercle Athlétique Brabant-Wallon.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| hink-stap-springen | 2012, 2013, 2016, 2017, 2018, 2022 |
| hink-stap-springen indoor | 2012, 2016, 2017, 2018, 2023 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Wind | Datum | Plaats |
| hink-stap-springen | 15,85 m | +0,7 m/s | 9 mei 2012 | Nijvel |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hink-stap-springen | 15,85 m | 28 januari 2017 | Gent |

## Palmares
### hink-stap-springen

* 2009: 3 BK AC indoor – 14,52 m
* 2011: 2 BK AC indoor – 14,92 m
* 2012: 1 BK AC indoor – 15,51 m
* 2012: 1 BK AC – 15,45 m
* 2013: 3 BK AC indoor – 14,41 m
* 2013: 1 BK AC – 15,28 m
* 2014: 2 BK AC indoor – 15,09 m
* 2014: 3 BK AC – 14,75 m
* 2015: 2 BK AC – 14,85 m
* 2016: 1 BK AC indoor – 15,39 m
* 2016: 1 BK AC – 15,21 m
* 2017: 1 BK AC indoor – 15,60 m
* 2017: 1 BK AC – 15,63 m
* 2018: 1 BK AC indoor – 15,37 m
* 2018: 1 BK AC – 15,73 m
* 2018: 1 BK AC – 15,73 m
* 2022: 1 BK AC – 15,10 m (w)
* 2023: 1 BK indoor AC - 14,82 m
* Profiel op de website van de EAA
* (en) World Athletics-profiel voor Leopold Kapata
# Metro van Taoyuan

De metro van Taoyuan is het metrostelsel van de Taiwanese stad Taoyuan, een stadsprovincie met ruim 2 miljoen inwoners iets ten zuidwesten van de hoofdstad, Taipei. Sinds 2017 is de eerste lijn, die het centrale station van Taipei via Nieuw Taipei met het internationale vliegveld in Taoyuan verbindt, geopend. Oorspronkelijk waren de blauwe en paarse lijn voorzien als twee aparte lijnen (zie het kaartje rechts), maar gaandeweg werden beide projecten samengevoegd tot een lijn met 21 stations, waarover twee diensten gereden worden: een die bij ieder station stopt (blauw) en een snelservice, die bij zeven stations halteert (paars). De blauwe metrostellen zijn van Kawasaki; het zijn Kawasaki–TRSC Class 1000s. De paarse service wordt eveneens gereden met materieel van Kawasaki: Kawasaki Class 2000. Het uitzicht vanaf de op pilaren gelegen spoorbaan is indrukwekkend: dit geldt zowel voor het stedelijke landschap als voor de heuvels rond Taipei die de lijn doorkruist.
Er wordt gebouwd aan een uitbreiding van deze lijn aan de Taoyuanse zijde en men is begonnen met de bouw van de groene lijn. Ook zijn er nog drie andere toekomstige lijnen gepland (oranje, lichtbruin en donkerbruin op de kaart).
De Taoyuan Metro Corporation is een joint venture tussen de overheden van Taoyuan, Taipei en Nieuw Taipei. Het is het derde metrosysteem van het land, na de metro van Taipei en die van Kaohsiung.

## Geschiedenis

De plannen voor een metrosysteem gaan terug naar 1989, toen een verkennende haalbaarheidsstudie werd opgesteld. In de jaren hierna werden vanuit de diverse verantwoordelijke overheden plannen geschreven, de verantwoordelijke overheid wisselde nog wel eens; om deze en onder meer financiële redenen werd het begin van de bouw uitgesteld tot in 2006. De bouw van de eerste lijn was een samenwerking tussen het Railway Bureau (onderdeel van het Ministry of Transportation and Communications) en de ingenieursbureaus van Taipei City en Taoyuan City. In maart 2011 kondigde het Bureau of High Speed Rail, die een controlerende taak kende, dat het 11,4 km lange op pilaren gebouwde deel tussen Dayuan station (A15) en Xingnan station (A20) gereed was gekomen. De milieu effect rapport voor de rest van de lijn werd in juli 2014 goedgekeurd, waarna, na een besluit het tweede deel tussen 2015 en 2019 werd geconstrueerd.

## Afbeeldingen

* Blauwe service, stopt bij iedere halte
* Paarse service, stopt bij zeven stations
* Interieur van een blauwe trein
* Interieur van een paarse trein
* Metromuntjes
* Kaart van de eerste lijn (klikken voor vergroting)
# Metro van Tbilisi

De metro van Tbilisi (Georgisch: თბილისის მეტროპოლიტენი, tbilisis metropoliten) is een openbaarvervoernetwerk in Tbilisi, Georgië. Het eerste deel van het netwerk, lijn 1 tussen Didoebe en Roestaveli (6,3 kilometer), werd geopend in 1966.
In oktober 2017 werd na ruim 30 jaar het station Staatsuniversiteit (Sakhelmtsipo Universiteti) geopend. De aanleg hiervan startte in 1985 maar werd destijds net als de naastgelegen Vazha-Pshavela halte niet afgerond door gebrek aan geld, het tumult van de val van de Sovjet-Unie en de crisis in de jaren 1990. De tunnelbuis was al wel uitgegraven. Het Vazha-Pshavela station opende alsnog in 2000 gevolgd door de Staatsuniversiteit in 2017.

## Toekomst

Er zijn verschillende plannen voor uitbreiding, zoals een derde lijn vanaf het Rustaveli station in het centrum naar Vazisubani waar nog in de Sovjet periode voorbereidend werk voor is begonnen. Deze lijn ligt anno 2021 nog steeds in de kast. Een ander voorstel in 2018 is de verlenging van de bestaande Achmeteli-Varketililijn vanaf Varketili naar het vliegveld van Tbilisi.

## Lijnen

Het metrostelsel bestaat uit de volgende twee lijnen:
| # | Naam | Geopend | Lengte | Stations |
| 1 | Achmeteli-Varketililijn | 1966 | 19,6 km | 16 |
| 2 | Saboertalolijn | 1979 | 7,7 km | 7 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 27,3 km | 23 |

### Tijdlijn openstelling

| | Segment | Geopend | Lengte |
| 1 | Didoebe – Roestaveli | 11 januari 1966 | 6,3 km |
| 1 | Roestaveli – Samasi Aragveli | 6 november 1967 | 3,5 km |
| 1 | Samasi Aragveli– Samgori | 5 mei 1971 | 2,4 km |
| 2 | Sadguris Moedani (Centraal Station) - Delisi | 15 september 1979 | 5,5 km |
| 1 | Samgori - Varketili | 8 november 1985 | 1,7 km |
| 1 | Didoebe – Goeramisjvili | 16 november 1985 | 3,4 km |
| 1 | Goeramisjvili – Achmetelis Teatri | 7 januari 1989 | 2,3 km |
| 2 | Delisi – Vazha-Pshavela | 2 april 2000 | 1,2 km |
| 2 | Vazha-Pshavela – Sakhelmtsipo Universiteti | 16 oktober 2017 | 1.0 km |
| | | Totaal: | 27,3 km |
* ↑ (en) New University Metro station opens in Tbilisi. Agenda.ge (16 oktober 2017). Gearchiveerd op 19 november 2024. Geraadpleegd op 29 november 2021.
* ↑ (ka) Third line of Tbilisi Metro. at.ge. Gearchiveerd op 19 november 2024. Geraadpleegd op 29 november 2021.
* ↑ (en) New metro stations to link center and outskirts of Tbilisi. Vestnik Kavkaza (22 oktober 2018). Gearchiveerd op 15 januari 2019. Geraadpleegd op 29 november 2021.
# Metro van Valparaíso

De metro van Valparaíso is een openbaar vervoersnetwerk in de Chileense stad Valparaíso en diens voorsteden. De agglomeratie heeft een kleine miljoen inwoners, Valparaíso zelf zo’n 300.000. De enige lijn van het systeem verloopt in oost-westelijke richting vanaf de kust en verbindt Valparaíso, Viña del Mar, Quilpué, Villa Alemana en Limache met een frequente basis. De metro kent enkele atypische kenmerken die eerder bij S-Bahn passen, langere afstanden tussen de stations aan de oostkant en meerdere gelijkvloerse kruisingen van verkeer en metro.
De treinen gebruiken voor het merendeel een bestaande spoorlijn vanuit de haven van Valparaíso richting het oosten. De spoorwijdte van de lijn is met 1676 mm (Indisch breedspoor) gelijk aan die van het treinspoor in Chili. Eind jaren 90 werd begonnen met de renovatie van bestaande stations en de aanleg van een 5 kilometer lang ondergronds tracé in Viña del Mar. In 2005 werd de oude treindienst stopgezet en namen de X'Trapolis-metrotreinen (zie afbeelding) het stokje over.
Op weekdagen wordt tussen halfzeven en halfelf 's avonds gereden, op zaterdag en zondag vertrekt de eerste rit een uur en twee uur later respectievelijk. Niet alle treinen rijden het volledige traject. Station Penablanca en Limache kennen een lagere frequentie (zes keer per uur) dan het westelijke deel van de lijn waar eens per zes minuten gereden wordt. De uitvoering van de diensten is in handen van Metro Regional de Valparaíso S.A., een dochteronderneming van het staatsspoorwegbedrijf van Chili.

## Lijn 1

| # | Eindstations | Geopend | Lengte | Stations |
| 1 | Puerto - Limache | 2005 | 43 km | 20 |
# Metro van Wuhan

De metro van Wuhan (Vereenvoudigd Chinees: 武汉轨道交通, Hanyu pinyin: Wǔhàn Guǐdào Jiāotōng) is een openbaarvervoernetwerk in Wuhan, China. Het netwerk werd geopend in 2004 en bestaat 2023 uit twaalf lijnen met een totale lengte van 486 km bediend door 300 stations. De eerste lijn loopt over een verhoogde baan op pilaren in het stadsdeel Hankou, de andere lijnen zijn ondergronds, of een combinatie van verhoogde en ondergrondse deeltrajecten. Het netwerk is verder in aanbouw en voor de lange termijn zijn nog meerdere andere lijnen gepland.
In 2016 werden 712 miljoen reizigers vervoerd, wat neerkomt op een gemiddeld dagelijks gebruik door 1,9 miljoen reizigers. Een reispiek vond plaats op 31 december 2016, die dag gebruikten iets meer dan 3 miljoen reizigers de metro. in 2019 was het totaal aantal reizigers al gestegen tot 1,22 miljard.

## Netwerk

* Metronetwerk van Wuhan
| Lijn | Naam | Eindstations | Geopend | Verlengd | Lengte | Stations | Bouwwijze |
| 1 | | Hankou North - Jinghe | 2004 | 2017 | 37,8 km | 32 | Verhoogd |
| 2 | | Tianhe International Airport - Fozuling | 2012 | 2019 | 60.3 km | 38 | Verhoogd&Ondergronds |
| 3 | | Hongtu Boulevard - Zhuanyang Boulevard | 2015 | - | 29,7 km | 24 | Ondergronds |
| 4 | | Bailin - Wuhan railway station | 2013 | 2019 | 49,7 km | 37 | Verhoogd&Ondergronds |
| 5 | | Hongxia - East Square of Wuhan railway station | 2021 | 2023 | 37,2 km | 27 | Verhoogd&Ondergronds |
| 6 | | Xincheng 11th Road - Dongfeng Motor Corp. | 2016 | 2021 | 42,5 km | 32 | Ondergronds |
| 7 | | Hengdian - Qinglongshan Ditiexiaozhen | 2018 | 2022 | 67,8 km | 33 | Verhoogd&Ondergronds |
| 8 | | Jintan Road - Militair atletendorp | 2017 | 2021 | 38,2 km | 26 | Ondergronds |
| 11 | | Wuhandong railway station - Gediannan railway station | 2018 | 2021 | 22,5 km | 14 | Ondergronds |
| 16 | | South International Expo Center - Hannan General Airport | 2021 | 2022 | 36,4 km | 14 | Verhoogd&Ondergronds |
| 19 | | West Square of Wuhan railway station - Xinyuexi Park | 2023 | - | 23,3 km | 7 | Ondergronds |
| Y | Yangluo | Houhu Boulevard - Jintai | 2017 | - | 35 km | 16 | Verhoogd&Ondergronds |

## Galerij

* Een station met twee perrons en metrotreinen op lijn 1
# Jersey op de Gemenebestspelen

Jersey is een eiland dat deelneemt aan de Gemenebestspelen (of Commonwealth Games). Sinds 1958 heeft Jersey zeventienmaal deelgenomen. In totaal over deze zeventien edities won Jersey 4 medailles.

## Medailles

Jersey op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1958 | - | - | - | - | / |
| 1962 | - | - | 1 | 1 | 17 |
| 1966 | - | - | - | - | / |
| 1970 | - | - | - | - | / |
| 1974 | - | - | - | - | / |
| 1978 | - | - | - | - | / |
| 1982 | - | - | - | - | / |
| 1986 | - | - | 1 | 1 | 14 |
| 1990 | 1 | - | 1 | 2 | 17 |
| 1994 | - | - | - | - | / |
| 1998 | - | - | - | - | / |
| 2002 | - | - | - | - | / |
| 2006 | - | - | - | - | / |
| 2010 | - | - | - | - | / |
| 2014 | - | - | - | - | / |
| 2018 | - | - | - | - | / |
| 2022 | - | - | - | - | / |
# Metroad

Metroads vormden het "hart" van het wegennet in de stedelijke gebieden van Sydney en Brisbane in Australië. De Metroads vormden een ster- of ringvorm van wegen door de stad, waarvan stukken autosnelweg waren. Metroads zijn stapsgewijs uitgefaseerd in zowel Sydney en Brisbane door ze te vervangen door alfanumerieke wegnummers. Brisbane is de enige stad die momenteel nog gebruikmaakt van het Metroad-systeem.

## Geschiedenis

Van oudsher liepen highways in Australië door de stadscentra en vormden daarmee de doorgaande wegen in de grootste steden. Groei leidde echter tot enorme opstoppingen en om dit op te lossen werden er ringwegen om de steden heen gelegd. Dit systeem werd voor het eerst toegepast in de jaren 70 in Sydney in het Ring Road schema. Deze wegen waren voorzien van speciale routeschilden. In de jaren 90 werden de belangrijkste wegen opgenomen in het nieuwe Metroad systeem. In 1993 werd dit in Sydney ingevoerd en in 1996 in Brisbane. De wegen verloren op deze trajecten hun oude nummeringen.
Metroads in Sydney die van een autosnelwegniveau zijn worden voorzien van een M (nummer) andere wegen (ook in Brisbane) zijn bekend als Metroad (nummer)

## Lijst van Metroad
### Sydney Metroads

* Metroad 1 - Wahroonga naar Waterfall via de M1 Eastern Distributor en de stad Sydney
* Metroad 2 - Milsons Point naar Windsor via de M2 Hills Motorway
* Metroad 3 - Blakehurst naar Mona Vale
* Metroad 4 - Sydney naar Lapstone via Parramatta Road en de M4 Western Motorway
* Metroad 5 - Kingsford Smith International Airport naar Campbelltown South via de M5 South Western Motorway
* Metroad 6 - Heathcote naar Pennant Hills
* Metroad 7 - Casula naar Wahroonga via de Westlink M7 en Pennant Hills.
* Metroad 8 - reserve.
* Metroad 9 - Campbelltown South naar Windsor
* Metroad 10 - Artarmon naar Mona Vale via Noord Sydney en Mosman.
Gedeeltes van Metroads 1, 2, 5 en 7 vormen de Sydney Orbital Motorway, een cirkel om het stedelijke gebied van Sydney.

### Brisbane Metroads

Het nummersysteem in Brisbane gebruikt oneven nummers voor noord-zuidverbindingen en even nummers voor oost-westverbindingen. In tegenstelling tot in Sydney zijn de Metroads niet voorzien van een "M"-nummer. Deze aanduiding wordt alleen gebruikt voor autosnelwegen.
* Metroad 2 - Cunningham Highway (National Highway 15)/Warrego Highway (National Highway A2) kruising naar Gateway Motorway (Metroad 1)
* Metroad 3 - Pacific/Gateway Motorway kruising (Metroad 1) naar Gympie Arterial Road/Gateway Motorway kruising (Metroad 1)
* Metroad 4 - Ipswich/Logan Motorway kruising (Metroad 2) naar Pacific/Gateway Motorway kruising (Metroad 1)
* Metroad 5 - Ipswich Motorway (Metroad 2) naar Gympie Road (Metroad 3)
* Metroad 6 - Logan/Gateway Motorway kruising (Metroad 4) naar Pacific Motorway (Metroad 1)
# Luís Godinho

Luís Miguel Branco Godinho (Borba, 18 november 1985) is een Portugees voetbalscheidsrechter. Hij is in dienst van FIFA en UEFA sinds 2017. Ook leidt hij sinds 2015 wedstrijden in de Primeira Liga.
Op 23 augustus 2015 leidde Godinho zijn eerste wedstrijd in de Portugese nationale competitie. Tijdens het duel tussen Estoril-Praia en Moreirense (2–0) trok de leidsman vijfmaal de gele kaart. In Europees verband debuteerde hij tijdens een wedstrijd tussen Lech Poznań en Pelister Bitola in de eerste voorronde van de Europa League; het eindigde in 4–0 en Godinho hield zijn kaarten op zak. Zijn eerste interland floot hij op 14 oktober 2020, toen Estland met 1–1 gelijkspeelde tegen Armenië in een wedstrijd om de Nations League 2020/21. Kamo Hovhannisjan opende de score namens Armenië, waarna Rauno Sappinen gelijkmaakte. Tijdens dit duel gaf Godinho vier gele kaarten, aan de Esten Georgi Tunjov, Vladislav Kreida en Frank Liivak en aan de Armeniër Wbeymar Angulo.
In augustus 2018 werd Godinho aangsteld als scheidsrechter voor de wedstrijd om de Portugese supercup tussen FC Porto en CD Aves. Anderhalf jaar later kreeg hij opnieuw een finale toegewezen, ditmaal die van de Taça da Liga tussen SC Braga en FC Porto.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 14 oktober 2020 | Tallinn, Estland | Estland – Armenië | 1 – 1 | Nations League 2020/21 | 4 | 0 | 0 |
| 2 juni 2021 | Nice, Frankrijk | Frankrijk – Wales | 3 – 0 | Vriendschappelijk | 1 | 0 | 1 |
| 12 januari 2023 | Loulé, Portugal | Zweden – IJsland | 2 – 1 | Vriendschappelijk | 5 | 0 | 0 |
| 17 november 2023 | Londen, Engeland | Engeland – Malta | 2 – 0 | EK 2024 kwalificatie | 4 | 0 | 0 |
| 4 juni 2024 | Dublin, Ierland | Ierland – Hongarije | 2 – 1 | Vriendschappelijk | 5 | 0 | 0 |
| 7 september 2024 | Praag, Tsjechië | Oekraïne – Albanië | 1 – 2 | Nations League 2024/25 | 1 | 0 | 0 |
| 15 november 2024 | Belfast, Noord-Ierland | Noord-Ierland – Wit-Rusland | 2 – 0 | Nations League 2024/25 | 5 | 0 | 0 |
Laatst bijgewerkt op 19 november 2024.
# Premjer-Liga 1955 (mannenbasketbal)

Premjer-Liga 1955 was de 21e editie van de hoogste competitie in het mannen-basketbal in de Sovjet-Unie. In deze tijd heette de competitie nog Klasse A. De competitie werd gespeeld van 25 augustus 1955 tot 4 september 1955. De eindoverwinning ging naar ODO Riga.

## Wedstrijdstatistieken

| pos | club | wed | w | v | pnt | dv | dt | ds |
| 1 | ODO Riga | 9 | 8 | 1 | 8 | 686 | 533 | +153 |
| 2 | CSK MO Moskou | 9 | 7 | 2 | 7 | 595 | 539 | +56 |
| 3 | Žalgiris Kaunas | 9 | 7 | 2 | 7 | 690 | 572 | +118 |
| 4 | Dinamo Tbilisi | 9 | 6 | 3 | 6 | 519 | 478 | +41 |
| 5 | Kalev Tartu | 9 | 5 | 4 | 5 | 613 | 552 | +61 |
| 6 | Dinamo Moskou | 9 | 5 | 4 | 5 | 625 | 644 | -19 |
| 7 | Boerevestnik Leningrad | 9 | 4 | 5 | 4 | 597 | 574 | +73 |
| 8 | Spartak Moskou | 9 | 2 | 7 | 2 | 506 | 598 | -92 |
| 9 | ODO Kiev | 9 | 1 | 8 | 1 | 579 | 740 | -161 |
| 10 | Zenit Sverdlovsk | 9 | 0 | 9 | 0 | 532 | 712 | -180 |
# Juan Martínez Munuera

Juan Martínez Munuera (Benidorm, 13 juli 1982) is een Spaans voetbalscheidsrechter. Hij was in dienst van FIFA en UEFA tussen 2015 en 2021. Ook leidt hij sinds 2013 wedstrijden in de Primera División.
Op 17 augustus 2013 leidde Martínez Munuera zijn eerste wedstrijd in de Spaanse nationale competitie. Tijdens het duel tussen Real Sociedad en Getafe (2–0 voor Real Sociedad) trok de leidsman tweemaal de gele kaart. In Europees verband debuteerde hij op 2 juli 2015 tijdens een wedstrijd tussen Sillamäe Kalev en Hajduk Split in de eerste voorronde van de UEFA Europa League; het duel eindigde in 1–1 en Martínez Munuera gaf viermaal een gele kaart. Zijn eerste interland floot hij op 9 mei 2018, toen Saoedi-Arabië met 2–0 won van Algerije door doelpunten van Salman Al-Faraj en Yahya Al-Shehri. Tijdens deze wedstrijd deelde de Spanjaard zeven gele prenten uit.
In mei 2022 werd hij gekozen als een van de videoscheidsrechters die actief zouden zijn op het WK 2022 in Qatar. In april 2024 werd hij ook in deze rol gekozen voor het EK 2024 in Duitsland.

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 9 mei 2018 | Cádiz, Spanje | Saoedi-Arabië – Algerije | 2 – 0 | Vriendschappelijk | 7 | 0 | 0 |
| 5 september 2019 | Tampere, Finland | Finland – Griekenland | 1 – 0 | EK 2020 kwalificatie | 6 | 0 | 0 |
| 14 november 2019 | Zaporizja, Oekraïne | Oekraïne – Estland | 1 – 0 | Vriendschappelijk | 3 | 0 | 0 |
| 7 september 2023 | Belgrado, Servië | Servië – Hongarije | 1 – 2 | EK 2024 kwalificatie | 2 | 0 | 0 |
| 13 oktober 2024 | Andorra la Vella, Andorra | Andorra – San Marino | 2 – 0 | Vriendschappelijk | 6 | 0 | 0 |
| 16 november 2024 | Kayseri, Turkije | Turkije – Wales | 0 – 0 | Nations League 2024/25 | 2 | 0 | 0 |
Laatst bijgewerkt op 19 november 2024.
# Stina Talling

Stina Talling (Bergen, 5 februari 2003) is een Noors zangeres en influencer. Met het nummer Elevate nam ze deel aan de Noorse Melodi Grand Prix 2021.

## Biografie

Talling groeide op in het dorp Sotra net buiten Bergen. Op tienjarige leeftijd begon ze met het plaatsen van eigen video's op het platform YouTube. Naast covers plaatste ze hier ook persoonlijke en humoristische video's. Vanaf januari 2021 waren haar video's 16,8 miljoen keer bekeken. Ze bracht muziek uit op het platform Spotify. In 2019 kreeg Stalling een platencontract bij Sony Music Entertainment. Ook maakte ze dat jaar voor het programma BlimE het nummer Mer en godd nok. Sindsdien maakte ze singles als Past to future, Jada Jada met Cherie Mwangi, En once til met Eirik Lyng en Livet now. In 2020 maakte ze voor de Netflix film Månereisen het nummer En raket til måneland.
Talling werkte ook mee aan de televisieserie Influenserner en de documentaire Tenåringssjokket. In 2018 werd ze genomineerd in de categorie grappigste van het jaar van Gullsnutten en un 2019 werd ze genomineerd voor een categorie sterren bij Kids Choice Awards van Nickelodeon. In 2021 deed Talling mee aan Melodi Grand Prix, de Noorse preselectie voor het Eurovisiesongfestival 2021. Met het nummer Elevate, geschreven door Bonsaksen, Hilda Stenmalm, Monika Engseth en Eirik Hella, trad ze aan in de halve finale op 16 januari 2021. Hier moest ze het afleggen tegen Blåsemafian feat. Hazel. Ze kreeg een nieuwe kans in de tweedekansronde op 15 februari 2021, maar greep opnieuw naast een finale plaats.

## Discografie
### Singles

* BlimE – Mer enn god nok
* 2021: Elevate (MGP 2021)
* 2021: I can´t remember
* 2020: Livet nå
* Fortid til fremtid
* 2020: Jada Jada
* 2020: En rakett til måneland
* 2018: Nå er det jul
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Stina Talling op de Noorstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 (no) Hyttebakk, Jon Marius, Her er de første artistene i MGP 2021. NRK (11 januari 2021). Geraadpleegd op 19 november 2024.
* ↑ (no) Influenserne – Sesong 1 Episode 2. VG TV-guide. Gearchiveerd op 13 januari 2021. Geraadpleegd op 19 november 2024.
* ↑ (no) Rognsvåg, Silje, Tenåringssjokket – foreldre får sjokk når barna blir tenåringar (1 december 2018). Geraadpleegd op 14 november 2024.
* ↑ Stina Talling – Elevate. genius.com. Geraadpleegd op 19 november 2024.
* ↑ Stina Talling – I Can't Remember. genius.com. Geraadpleegd op 19 november 2024.
* ↑ Stina Talling – Livet Nå. Geraadpleegd op 19 november 2024.
* ↑ (no) Stina Talling - Fortid Til Fremtid (Official Video). YouTube. Geraadpleegd op 19 november 2024.
* ↑ Stina Talling (Ft. Cherie Mwangi) – Jada Jada. genius.com. Geraadpleegd op 19 november 2024.
* ↑ (no) En rakett til måneland (fra Netflix-filmen Månereisen). YouTube. Geraadpleegd op 19 november 2024.
* ↑ (no) The Splayers - Nå er det jul. YouTube. Geraadpleegd op 19 november 2022.