OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heretic II

Heretic II is een computerspel voor verschillende platforms. Het spel werd in 1998 uitgebracht voor Microsoft Windows. Later volgden ook versies voor de Commodore Amiga, Linux en de Macintosh.
Het spel speelt zich af in een land dat wordt geteisterd door een mysterieuze ziekte. Alle besmette inwoners worden gek. Corvus, de hoofdpersoon van Heretic, de eerste versie van het spel, weet te ontsnappen en moet de plaag stoppen. Om dit te doen moet hij eerst proberen uit te vinden wat de plaag veroorzaakt.

## Platforms

| Jaar | Platform |
| 1998 | Windows |
| 1999 | Linux |
| 2000 | Amiga |
| 2002 | Macintosh |

## Ontvangst

| Beoordeeld door | Platform | Datum | Score |
| GameGenie | Windows | 1998 | 100% |
| Obligement | Amiga | 200007 juli 2000 | 95% |
| Freak | Windows | 199901 januari 1999 | 92% |
| Adrenaline Vault, The (AVault) | Windows | 19981126 26 november 1998 | 90% |
| Electric Games | Windows | 1998 | 90% |
| Gamereactor (Denemarken) | Windows | 19990122 22 januari 1999 | 90% |
| Power Play | Windows | 199812 december 1998 | 88% |
| PC Joker | Windows | 199811 november 1998 | 85% |
| GameSpot | Windows | 19981201 1 december 1998 | 81% |
| IGN | Windows | 19981125 25 november 1998 | 79% |

## Externe link

* (en) Officiële FAQ
* (en) Heretic II op MobyGames
# Gideon Willem Boissevain

Gideon Willem ("Gi") Boissevain (Schiedam, 6 juni 1921 – Overveen, 1 oktober 1943) was een Nederlands verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Boissevain werkte bij een levensverzekeringsmaatschappij. Zijn broer, Jan Karel Boissevain, die één jaar ouder was, zat op de Middelbare Technische School en werkte bij de Amsterdamse Telefoondienst. Beiden woonden bij hun ouders thuis. In de zomer van 1940 ondernamen de broers een mislukte poging om naar Engeland te varen op een van wijnvaten gemaakt vlot. Ze werden echter bij Texel opgepikt en moesten terug.
Thuis in de Corellistraat 6 te Amsterdam ving Mies Boissevain-van Lennep, hun moeder, al Joodse vluchtelingen op en dit adres werd de thuisbasis van de verzetsgroep die daar ontstond, CS-6 (genoemd naar het adres). Tot deze groep behoorden ook Pam Pooters, Jan Verleun, Reina Prinsen Geerligs, Leo Frijda, Hans Katan, Sape Kuiper en hun achterneef Louis Boissevain. In de kelder was een werkplaats waar Janka en Gi hun verzameling telefoons hadden, waar springstof werd opgeslagen en waar ontstekingsmechanismes en tijdbommen gemaakt werden.
De CS-6-groep probeerde gevangenentransporten tegen te houden door treinrails te vernielen. Begin 1943 werd besloten ook verraders te gaan liquideren. In februari 1943 raakte generaal Seyffardt, commandant van het Vrijwilligerslegioen Nederland, dodelijk gewond bij een aanslag door twee leden van CS-6. Zijn laatste woorden waren: ‘Het waren studenten.’ De plegers van de aanslag konden ontkomen, maar de volgende dag werden honderden studenten opgepakt en naar kamp Vught gebracht. Ook werd een tandarts die zijn ondergedoken Joodse patiënten verraadde vermoord (door Hans Geul en Sape Kuiper). Door infiltratie van de dubbelspion Matthijs Ridderhof in de groep werd deze in augustus 1943 ontmanteld. Janka en Gi werden als eersten gearresteerd en drie anderen volgden spoedig. De broers Boissevain werden ter dood veroordeeld evenals hun achterneef Louis. Op 1 oktober 1943 werden de beide broers met nog zestien anderen doodgeschoten in de duinen van Overveen. Na de oorlog werden hun stoffelijke resten herbegraven op de erebegraafplaats aldaar.

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20051214160119/http://www.zijkozenvoorverzet.nl/boissevains.html
# Haslital

Het Haslital is een regio in Midden-Zwitserland, in het Berner Oberland. De regio omvat het dal van de bovenloop van de Aare, inclusief de zijdalen, grofweg tussen de Grimselpas en Meiringen in het kanton Bern. De hoogtes in het gebied variëren tussen de 500 en 4000 meter. Het is vooral bekend door zijn skigebied Meiringen-Hasliberg (60 km skipistes), maar is ook 's zomers in trek bij toeristen.
Het toeristisch bureau Haslital Tourismus koos in zijn pogingen de regio te verkopen ervoor internationaal te adverteren met de term Alpenregion of Alpenregion Brienz-Meiringen-Hasliberg maar koos in 2007 ervoor voortaan als merk Haslital. Berner Oberland te gebruiken.

## Externe link

* Website Haslital
# Kanton Saint-André-2

Saint-André-2 is een kanton van het Franse overzees departement Réunion. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Saint-Benoît. Het telde 38.030 inwoners in 2021.
Het kanton omvat uitsluitend een deel van de gemeente Saint-André.
Bij de herindeling van de kantons ingevolge het decreet van 24 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015, werd de indeling van de kantons binnen Saint-André gewijzigd.
# Hasseltbos

Het Hasseltbos is een natuurgebied in de Vlaamse Ardennen in Zuid-Oost-Vlaanderen (België). Het ongeveer 25 ha grote bos wordt beheerd door de Vlaamse overheidsdienst Agentschap voor Natuur en Bos en privé-eigenaren. Het natuurgebied ligt op het grondgebied van de gemeente Geraardsbergen (deelgemeente Ophasselt). Het gebied is erkend als Europees Natura 2000-gebied (Bossen van de Vlaamse Ardennen en andere Zuid-Vlaamse bossen) en maakt deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. Het sluit bovendien aan op het Natuurpuntreservaat Parkbos-Uilenbroek.

## Landschap

Het Hasseltbos is gelegen op de valleiflank van de Parkbosbeek. Het natuurgebied bevindt zich op de westelijke flank van de 77 m hoge Gapenberg en ligt midden in het heuvelende landschap van de Vlaamse Ardennen. Het reliëf loopt vrij steil af naar de Parkbosbeek die de westgrens van het bos vormt. Het landschap bestaat uit een mengeling van bos (beuk, eik etc.), (natte) graslanden en moerasbossen.

## Fauna

Het Hasseltbos biedt onderdak aan tal van diersoorten, waaronder buizerd, sperwer, boomklever, matkop, konijn, vos, bunzing en bont zandoogje. Door natuurgericht bosbeheer wil men kansen creëren voor de rivierdonderpad in de snelstromende Kakebeek en voor eikelmuis, levendbarende hagedis, grote vos, keizersmantel.

## Flora

Het Hasseltbos is een typisch beukenbos; sommige bomen zijn tot 150 jaar oud. Verder komen er ook soorten voor als zomereik, es, esdoorn, zoete kers, populier en vlier. Delen van het bos zijn hakhout, waarbij hazelaar een belangrijke rol speelt. Het Hasseltbos kent een uitbundige voorjaarsflora (bosanemoon, wilde hyacint, paarse schubwortel etc.).

## Natuurbeleving

Het Hasseltbos is vrij toegankelijk op de wandelpaden van het Agentschap voor Natuur en Bos
# Gewoon hoogleraar

Een gewoon hoogleraar (Latijn: Ordinarius) is een hoogleraar die deze functie als hoofdberoep heeft en waarbij zijn of haar leerstoel (ordinariaat) betaald wordt vanuit het reguliere programma van een universiteit. Gewoonlijk gaat het om een voltijds- of substantiële deeltijdaanstelling met een relatief grote hoeveelheid bestuurswerkzaamheden. Een gewoon hoogleraar geeft leiding aan een vakgroep of afdeling voor zowel het onderwijs als het onderzoek op het eigen (deel)vakgebied. Ordinarius komt van het Latijn en betekent iemand die de orde bewaart.
Nederlandse universiteiten kennen hoogleraren 2 en 1 (voorheen Hoogleraar A respectievelijk Hoogleraar B). Het gaat hierbij om een aanduiding van de salarisschaal van de betreffende hoogleraar, waarbij hoogleraar 1 een hogere schaal met corresponderende ervaring en verantwoordelijkheden betreft.
Een gewoon hoogleraar wordt benoemd voor het leven. Om onderzoekers tijdelijk te binden wordt gekozen voor een bijzonder hoogleraarschap dat gefinancierd wordt vanuit stichtingen en fondsen vanuit de eigen universiteit.
In Vlaanderen is het gewoon hoogleraarschap de hoogste van vier dienstgraden van zelfstandig academisch personeel (ZAP): docent, hoofddocent, hoogleraar en gewoon hoogleraar.
* ↑ functieniveaumatrix, VSNU, 2017. Gearchiveerd op 14 mei 2021.
* ↑ https://www.erasmusmagazine.nl/2016/10/31/bijzonder-hoogleraarschap-in-rotterdam-is-vooral-beleidstrucje/. Gearchiveerd op 29 mei 2022.
* ↑ Website Onderwijs Vlaanderen, pagina "Graden academisch personeel en administratief en technisch personeel," geraadpleegd op 25 januari 2021. Gearchiveerd op 5 februari 2021.
# FC Politehnica Iași (1945)

FC Politehnica Iași (ook wel Poli Iași) was een voetbalclub uit Iași, een grote stad in Oost-Roemenië. De kleuren van de club waren blauw en wit. Het thuisstadion was het Emil Alexandrescu.

## Geschiedenis

Politehnica werd opgericht op 27 april 1945, en heeft zijn huidige naam sinds 1967. Politehnica wisselde telkens af in de Roemeense liga's; zij waren aanwezig in de Liga 1 in 1960/61, 1962-1967, 1968-1972, 1973-1981, 1982-1990, 1995/96, en ook vanaf 2004. Nadat het in 2001 voor het eerst in de Divizia C (Roemeense derde divisie) terechtkwam, voegde Politehnica met een andere lokale club, Unirea 2000, samen, en kreeg de naam Poli Unirea. In 2004, kwamen ze weer terug in de Divizia A na negen jaar van afwezigheid. Het team schakelde terug naar zijn oude naam: FC Politehnica Iaşi. In 2010 degradeerde de club en werd na het einde van het seizoen ontbonden. Er werd een nieuwe club opgericht CSMS Iaşi om de voetbaltraditie in de stad te houden.

## Bekende (oud-)spelers

* Daniel Pancu
* Marian Damaschin
* Laurentiu Rosu
* Vasile Simionas
* Bogdan Stelea
* Mihai Romila
* "Coco" Deleanu
* Vasile Iordache
* Constantin Matei
* Aurelian Cuperman

## Externe link

* Officiële Site
# Monument 100 jaar Javaanse immigratie

Monument 100 jaar Javaanse immigratie kan verwijzen naar:
* Monument 100 jaar Javaanse immigratie (Groningen), een monument in Groningen, Suriname
* Monument 100 jaar Javaanse immigratie (Paramaribo), een monument in Paramaribo, Suriname
* Monument 100 jaar Javaanse immigratie (Nieuw-Nickerie), een monument in Nieuw-Nickerie, Suriname
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Monument 100 jaar Javaanse immigratie en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Secundaire nucleatie

Secundaire nucleatie is een sub-proces binnen kristallisatie (met name vanuit oplossingen), waarbij fragmenten van al aanwezige kristallen optreden als nieuwe groeikernen (nuclei). Binnen de secundaire nucleatie zijn vier mechanismen te onderscheiden:
* Initial breeding: Hierbij worden opzettelijk droge kristallen in de oplossing geïntroduceerd (het zogenaamde seeding). Kleine fragmenten worden vervolgens van het kristaloppervlak gewassen en fungeren als kiemen.
* Dendritic breeding: Dit komt alleen voor bij hoge oververzadigingen. Door de hoge oververzadiging, met name op hoeken van het kristal, vinden onregelmatigheden in de kristalopbouw plaats, eventueel zelfs de vorming van dendrieten. Deze worden door hydrodynamische krachten verwijderd.
* Contact nucleation: Hierbij worden kiemen gevormd door botsingen van kristallen met een roerder of met elkaar, waarbij kleine deeltjes afgeslagen worden.
* Fluid shear breeding: Hierbij worden kiemen gevormd door afslag van vaste deeltjes door hydrodynamische krachten rond het kristal. Dit treedt onder andere op als kristallen elkaar op kleine afstand passeren.
De meest klassieke uitdrukking voor de secundaire nucleatie snelheid in een oplossing van groeiende kristallen is een empirische machtsfunctie, die drie experimentele parameters bevat. Deze parameters geven een beschrijving van de staat van de vloeistoffase in de kristallisator (bijvoorbeeld de (relatieve) oververzadiging σ), de kristalgrootteverdeling (distributiemoment, kristalmassa) en de mate van het mechanische mixen (roersnelheid, mechanische dissipatie).
# Haven Sultan Qaboes

Haven Sultan Qaboes is een haven gelegen in Muscat, de hoofdstad van Oman. De haven ligt aan de noordoostkust van Oman aan de Golf van Oman en ten oosten van de strategisch belangrijke Straat van Hormuz. De hoofdstad was eeuwen een belangrijke handelsplaats met twee havens, Mutrah en Masqat. De haven van Mutrah had een belangrijke commerciële functie en de haven van Masqat werd voornamelijk gebruikt door de marine. De ontwikkeling van de haven van Mutrah kreeg een belangrijke impuls na de machtsovername door sultan Qaboes bin Said Al Said in 1970.
In november 1976 kreeg de haven een eigen beheerder, de Port Services Corporation, een Omaans staatsbedrijf. Er werd voornamelijk conventionele lading verwerkt, maar in 1984 kwamen twee ligplaatsen voor zeeschepen gereed voor de overslag van containers. De haven kan zeeschepen verwerken met een diepgang tot 13 meter en een totale lengte van 260 meter. De haven telt 13 ligplaatsen waarvan er (tot 2014) 8 bestemd waren voor commerciële vaartuigen, een voor de marine en vier voor de overheid. De haven heeft een speciale terminal voor cruiseschepen.
In 2010 deden 1.858 schepen de haven aan, waarvan 386 container- en 109 cruiseschepen. De haven heeft geen speciale faciliteiten voor olietankers waardoor de haven, tot 2014, vooral droge lading verwerkte als containers, bouwmaterialen, waaronder cement, voedingsmiddelen, voertuigen en andere transportmiddelen en ten slotte vee. Tot 2014 verwerkte de haven ongeveer 10 miljoen ton vracht op jaarbasis.
In 2014 werd de haven gesloten voor bijna alle vrachtschepen en deze activiteiten werden grotendeels verschoven naar de Haven van Sohar. De haven van Muscat wordt nu voornamelijk gebruikt als haven gericht op het ontvangen van cruiseschepen.
# Jorien Rooijmans-de Kruyff van Dorssen

Jorine (Jorien) Rooijmans-de Kruyff van Dorssen (Bandung, 16 augustus 1933) is een Nederlandse beeldhouwster.

## Leven en werk

Rooijmans werd geboren in Nederlands-Indië als dochter van Huibert Gerard Brian de Kruyff van Dorssen en Jifke de Vaynes van Brakell Buys. Haar vader was in die tijd als beroepsmilitair bij de luchtmacht gedetacheerd bij het Indische leger. In 1938 trok ze met haar moeder naar Nederland. Ze volgde onderwijs aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam, waar ze les kreeg van onder anderen Piet Esser en Paul Grégoire. Vanaf 1955 woonde en werkte ze in Amsterdam, in 1969 trouwde ze met kunstschilder Ron Rooymans en vestigde ze zich in het Gelderse dorp Gellicum langs de Linge.
Rooijmans maakte figuratieve beelden, vaak in brons. Haar beeld van Ruth die aan het aren lezen is, werd zowel in Den Haag als in Amersfoort geplaatst. In Amersfoort wordt het echter Plantende vrouw genoemd.

## Werken (selectie)

* 1964 - Plantende vrouw, Amersfoort
* 1964 - Ruth, de arenlezende vrouw, Den Haag
* 1965 - Zwemmen leren, Arnhem (gestolen in 2010)
* 1971 - Kinderzetel, Dianadreef Utrecht
* 1973 - Boom met schapen, Utrecht
* 1975 - Os en 't Paard, Deil
* 1983 - Strijkplank, Utrecht, onderdeel van de Beeldenroute Maliebaan
# Lijst van beelden in Culemborg

Dit is een (onvolledige) chronologische lijst van beelden in Culemborg. Onder een beeld wordt hier verstaan elk driedimensionaal kunstwerk in de openbare ruimte van de Nederlandse gemeente Culemborg, waarbij beeld wordt gebruikt als verzamelbegrip voor sculpturen, standbeelden, installaties, gedenktekens en overige beeldhouwwerken.
| Geplaatst | Omschrijving | Kunstenaar | Straat | Plaats | Materiaal |
| ? | De heilige Barbara, beschermheilige van Culemborg. | Andriessen, Mari Mari Andriessen | Binnenpoort, aan de zijde van de Markt | Culemborg | Steen |
| 1755 | Leeuw met stadswapen | onbekend | Markt | Culemborg | Steen |
| 1895 | Sierbekroning op pand | onbekend | Visstraat 1 | Culemborg | IJzer |
| 1949 | Pieter Aafjes | Pauw, Maarten Maarten Pauw | Zandstraat | Culemborg | Steen |
| 1966 | Dansende meisjes | Nahmer, Theo van der Theo van der Nahmer | Tunnelweg/Parallelweg Oost | Culemborg | Brons |
| 1968 | Het Gezin | Overeem, Gerard Gerard Overeem | Het Hof (bij de stadsmuur) | Culemborg | Steen |
| 1972 | De Spoed | IJdo, Hans Hans IJdo | Parrallelweg | Culemborg | Roestvrij staal |
| 1983 | Deel van de oude spoorbrug uit 1868 die in 1983 vervangen is en dat als monument geplaatst is. | | Brugmanpad | Culemborg | IJzer |
| 1989 | Monument voor Culemborg | Damsté, Christiaan Paul Christiaan Paul Damsté | Markt | Culemborg | |
| 1990 | onbekend | Bij, Lolke van der Lolke van der Bij | Het Hof | Culemborg | roestvast staal |
| 1998 | Moeder Aarde (in 2010 ontvreemd) | Rooijen, Adri van Adri van Rooijen | Einde Weidsteeg | Culemborg | |
| 1999 | Huis op tafel | Koopman & Bolink | rotonde Wethouder Schoutenweg/Erasmusweg | Culemborg | roestvast staal |
| 2000 | De dijk ging op de Schop | Matze, Dick Dick Matze | tegenover Goilberdingerdijk 27 | Culemborg | |
| 2001 | Manus van Empel (de laatste stadsomroeper) | Prinsen, Jolanda Jolanda Prinsen | Visstraat/Havendijk | Culemborg | Brons |
| 2007 | Adrienne | onbekend | in de tuin van het Elisabeth Weeshuis | Culemborg | |
| 2010 | Tapijt voor Chopin | | Chopinplein | Culemborg | brons |
| 2018 | Monument Heden, Verleden, Toekomst | | Jodenkerkstraat | Culemborg | |
| onbekend | Figuurtje met verrekijker | | Markt 47 | Culemborg | |
| onbekend | Zweepslag | Baat, Jan de Jan de Baat | Rotonde N320/Erasmusweg/Parallelweg | Culemborg | Roestvast staal |
| | onbekend | | | Culemborg | |
* ↑ Culemborg zoals het was
* ↑ Website gemeente Culemborg/
# Groot Hermana

Groot Hermana was een Friese state (stins) in het dorp Minnertsga in de gemeente Het Bildt aan de huidige Hermanawei, ten noordoosten van de kerk op de plek waar nu een boerderij staat. Hier heeft het geslacht Hermana eeuwenlang gewoond. De eerste zeker vastgestelde Hermana en eigenaar was Tierck Hermana die leefde midden/eind 14e eeuw, zijn enige kind en erfgenaam was dochter Syts Hermana die overleed voor 1427, haar man Wybren Gerbranda noemde zich na het huwelijk Hermana, alsook hun kinderen.
Volgens fantasierijke geschiedschrijvers uit de 16e eeuw bestond de stins al in 807, toen hij na een overstroming werd herbouwd. Hen zou de zetel zijn geweest van de Friese potestaat Hessel Hermana. Het geslacht Hermana zou verder met andere Friese edelen aan de kruistochten hebben deelgenomen.
De eerste vermeldingen van de familie en state dateren echter pas uit de 14e eeuw. In de 16e eeuw werd door Frans van Hermana Klein Hermana gebouwd, waarop de stins voortaan werd aangeduid als 'Groot Hermana'. De laatste Hermana die het huis bewoonde was Jan Wibrens Hermana, die overleed in 1591. Rond 1700 had Tjalling Homme van Camstra zowel Klein als Groot Hermana in eigendom en liet rond die tijd Groot Hermana afbreken. Het bestond toen uit een stins met een gracht en singel eromheen en een boerderij ten zuiden daarvan. De boerderij die erbij stond is waarschijnlijk enkele decennia later afgebroken, daar in een steen in de schuur van de huidige boerderij de woorden "Groot Hermana Staate en Boere Huis en Schuir Nieuw Geboud en verset in den Jaare 1772" staan ingemetseld. Het omgrachte terrein waarop de stins stond werd tot ver in de 20e eeuw It Stinzelân ("het stinsenland") genoemd. De gracht werd later deels gedempt voor de bouw van een nieuwbouwwijk. Het enige wat nu nog resteert van de state is een stuk gracht voor de huidige boerderij aan de kant van de straat.
* Beschrijvinge van de Heerlyckheydt van Frieslandt, atlas van de Heerlijkheid Friesland uit 1664
* Tegenwoordige staat van Friesland
* Stinsen in Friesland
# Sergej Belov

Sergej Aleksandrovitsj Belov (Russisch: Сергей Александрович Белов) (Nasjtsjokovo, nu in Sjegarski District, Oblast Tomsk, 23 januari 1944 - Perm, 3 oktober 2013) was een basketbalspeler, die speelde voor het basketbalteam van de Sovjet-Unie op de Olympische Spelen.

## Carrière

Toen Belov twintig jaar oud was, maakte hij zijn debuut bij Oeralmasj Sverdlovsk (1964-68). Later ging hij spelen voor CSKA Moskou, waar hij twaalf jaar bleef. In die twaalf jaar werd Belov elf keer kampioen van de Sovjet-Unie en won hij twee EuroLeague titels in 1969 en 1971.
Belov was ook veertien jaar lang een speler van het nationale basketbal team van de Sovjet-Unie (1967-1980), en haalde de gouden medaille in 1972 en drie bronzen medailles in 1968, 1976 en 1980 op de Olympische Spelen. Hij werd wereldkampioen in 1967 en 1974 en Europees kampioen in 1967, 1969, 1971 en 1979. Hij was aanvoerder van de Sovjet-Unie van 1975 tot 1980. In 1981 werd Belov hoofdcoach van CSKA Moskou. In 1990 werd hij hoofdcoach van Pallacanestro Cassino in Italië. In 1994 werd hij hoofd coach van het Russisch basketbalteam. Van 1999 tot 2004 was hij in dienst van Ural-Great Perm.
Belov wordt beschouwd als een van de beste niet Amerikaanse basketbalspelers aller tijden. Hij was de eerste Europese speler in de Basketball Hall of Fame op 11 mei 1992. In 1991 benoemde FIBA hem tot de "Best European Player Ever". Hij kreeg een plaats in de FIBA Hall of Fame in 2007. Hij heeft verschillende onderscheidingen gekregen waaronder het Ereteken van de Sovjet-Unie en de Orde van de Eer (Russische Federatie). Is ook Ereburger van de Oblast Tomsk en Ereburger van de Kraj Perm. Kreeg de onderscheiding Meester in de sport van de Sovjet-Unie. In 2013 overleed Belov.

## Privé

Aleksandr Belov was de broer van Sergej Belov, die ook een basketbalspeler was van het nationale team van de Sovjet-Unie. Hij was getrouwd met basketbalspeelster Svetlana Zaboloejeva.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 11
** Winnaar: 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980
** Tweede: 1975
** Derde: 1968
* Bekerwinnaar Sovjet-Unie: 2
** Winnaar: 1972, 1973
* EuroLeague: 2
** Winnaar: 1969, 1971
** Runner-up: 1970, 1973
* Olympische Spelen: 1
** Goud: 1972
** Brons: 1968, 1976, 1980
* Wereldkampioenschap: 2
** Goud: 1967, 1974
** Zilver: 1978
** Brons: 1970
* Europees kampioenschap: 4
** Goud: 1967, 1969, 1971, 1979
** Zilver: 1975, 1977
** Brons: 1973
# Vancouver Whitecaps (1974)

Vancouver Whitecaps is een voetbalclub uit de Canadese stad Vancouver. De club werd in 1974 opgericht, maar ging net als de NASL in 1984 ten onder. In 1986 werd een nieuwe club opgericht met de naam Vancouver 86ers, die in 2001 de naam Vancouver Whitecaps aannam.

## Erelijst
### Soccer Bowl

    Winnaar: 1979 (1x)

## Bekende (Oud-)spelers

* Robert Alberts
* Glen Johnson
* Ruud Krol
* Bob Lenarduzzi
* Frans Thijssen
* Arno Steffenhagen
* Trevor Whymark
* Terry Yorath
# Guizhou FC

Guizhou FC is een Chinese voetbalclub uit Guiyang.
De club werd in 1992 als Guizhou Zhicheng FC opgericht en speelde als jeugdclub. In 2005 werd de club overgenomen en ging op professioneel niveau spelen. Tussen 2008 en 2016 pendelde de club tussen de Yi League (derde niveau) en de Jia League. In 2015 werd de naam Guizhou Hengfeng Zhicheng FC aangenomen. Na een tweede plaats in de Jia League 2016 promoveerde de club voor het eerst naar de Super League. In 2018 degradeerde de club. Toen sponsornamen vanaf 2021 door de bond verboden werden, veranderde de club de naam in Guizhou FC.

## Erelijst

* Yi League: 2012

## Trainers

* Arie Schans (2013-14)
* Dan Petrescu (2018-19)

## Spelers

* Festus Baise
* Tjaronn Chery
* Au Yeung Yiu Chung
* Carlo Costly
* Ibán Cuadrado
* Nikica Jelavić
* Ali Ghazal
* Michael Olunga
* Mazola
* Ryan McGowan
* Mario Suárez
* Mason Trafford
Beijing BG · Dalian Transcendence · Hangzhou Greentown · Heilongjiang Lava Spring · Liaoning Hongyun · Meizhou Hakka · Meixian Techand · Nei Mongol Zhongyou · Qingdao Huanghai · Shanghai Shenxin · Shenzhen · Shijiazhuang Ever Bright · Wuhan Zall · Xinjiang Tianshan Leopard · Yanbian Fude · Zhejiang Yiteng