OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Roes (volk)

De Roes (Oudrussisch: Русь; Grieks: Ῥῶς) waren een vroeg-middeleeuwse groep mensen die hun naam gaven aan onder andere het moderne Rusland en Wit-Rusland en de historische benaming Roethenië. De meeste geleerden denken dat het een groep van Oudzweedse Vikingen, ook Varjagen genoemd, betrof.

## Geschiedenis

Vanaf de late 8e eeuw ontstond de handelsroute van de Varjagen naar de Grieken, een handelsroute die vrijwel geheel over water ging en die Scandinavië met het Byzantijnse Rijk verbond. De route stelde de Varjagen in staat om een profijtelijke handel met het Byzantijnse Rijk op te zetten. Iets oostelijker verliep de handelsroute over de Wolga naar de Kaspische Zee en Bagdad. De Varjagen dreven handel in was, barnsteen, honing en slaven en kwamen terug met o.a. zijde.
In het gevolg van deze handelsreizen stichtten de Varjagen meerdere nederzettingen in het huidige Noord-Rusland, waaronder Novgorod en Beloozero, die gezamenlijk als het Kanaat van Roes bekend werden. Tegelijkertijd ontstond in het het noordelijke deel van Oekraïne, Wit-Rusland, het noordwestelijke deel van Rusland en oostelijke delen van Polen, gecentreerd in de regio van Kiev, de etnisch-culturele regio Land van de Roes.
Volgens de omstreeks 1113 samengestelde Nestorkroniek waren de Roes "van overzee" naar het noordoosten van Europa gekomen, waar zij een vroeg staatsbestel stichtten dat in 862 onder de leiding van Rurik kwam.
Later veroverde Oleg de Wijze, een verwant van Rurik, Kiev en stichtte daar in 882 het Kievse Rijk.
De afstammelingen van Rurik vormden de heersende dynastieën van Kiev en de haar opvolgende vorstendommen als Galicië-Wolynië, Tsjernigov, Vladimir-Soezdal, Moskou, en uiteindelijk het tsaardom Rusland.

## Etymologie

Volgens de meest gangbare theorie is de naam Roes, zoals de huidige Finse en Estische naam voor Zweden (Ruotsi en Rootsi; vergelijkbare vormen vindt men bij andere Fins-Permische volkeren), afgeleid van het Oudnoordse roðer (rother), ofwel roeier. Roeien was de belangrijkste methode van navigeren op de rivieren van Oost-Europa. De naam zou kunnen worden verbonden met het Zweedse kustgebied Roslagen of Roden, vroeger Rothen geschreven.
# Papilio ulysses

Papilio ulysses is een vlinder uit de familie van de pages (Papilionidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.

## Kenmerken

De blauwe vleugels hebben een glanzende weerschijn, die al op grote afstand te zien is.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vlindersoort komt voor in Nieuw-Guinea, Australië, de Molukken en de Salomonseilanden.

## Waardplanten

De waardplanten behoren tot het geslacht Euodia uit de wijnruitfamilie (Rutaceae).
* Vlinderencyclopedie, (6e druk 2010) Rebo Productions B.V., Lisse. ISBN 978 90 366 2806 8.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Philip Abelson

Philip Hauge Abelson (Tacoma, 27 april 1913 – Bethesda, 1 augustus 2004) was een Amerikaans natuurkundige en wetenschappelijk auteur. Samen met Edwin McMillan was hij medeontdekker van element 97: neptunium.

## Biografie

Abelson studeerde schei- en natuurkunde aan de Washington State University en de Universiteit van Californië - Berkeley waar hij promoveerde in de nucleaire fysica. Als junior natuurkundige werkte hij samen met Ernest Lawrence. Hij behoorde tot de eerste Amerikanen die in 1939 kernsplijting verifieerde in een ingezonden artikel van het februari-nummer van Physical Review. Bovendien werkte samen met Nobelprijslaureaat Luis Alvarez op het gebied van kernonderzoek en was medeontdekker van het element neptunium op 8 juni 1940 met McMillan.
Abelson had een belangrijke rol in het Manhattanproject gedurende de Tweede Wereldoorlog. Hoewel hij formeel niet bij project betrokken was werd de door hem uitgevonden techniek van vloeibare thermische diffusie isotoopscheiding gebruikt in de S-50 fabriek in Oak Ridge. Deze techniek bleek een onmisbare stap te zijn in de productie van grote hoeveelheden atoombrandstof voor de bouw van kernwapens.
Na de oorlog verlegde hij, onder leiding van Ross Gunn, zijn aandacht naar de vreedzame toepassing van kernenergie in scheepsvoortstuwing. Zijn eerste rapport beschreef in detail hoe een kernreactor geïnstalleerd kon worden in een onderzeeboot. Zijn concept werd later gesteund door admiraal Hyman Rickover en anderen. Onder Rickover werd Abelsons idee gerealiseerd in de form van de USS Nautilus, ’s werelds eerste kernonderzeeboot.
Van 1951 tot 1971 diende hij als directeur van het geofysisch laboratorium van de Carnegie-instituut in Washington D.C., en als president van 1971 tot 1978. Van 1962 tot 1984 was hij editor van het wetenschapstijdschrift Science, en diende als uitvoerend redactielid in 1974, 1975 en 1984. Van 1972 tot 1074 diende hij als president van de American Geophysical Union.

## Erkenning

Abelson ontving vele voorname eerbewijzen, waaronder de National Medal of Science in 1987, de National Science Foundation’s Distinguised Achievement Award, de American Medical Association’s Scientific Achievement Award, de Distinguished Civilian Service Medal en de Waldo E. Smith Medal in 1988. In 1992 werd hij onderscheiden met de Public Welfare Medal, de hoogste onderscheiding van de National Academy of Sciences. In 1958 werd hij gekozen tot lid van de American Academy of Arts and Sciences. Het mineraal abelsoniet is vernoemd naar Abelson als erkenning voor zijn bijdragen in de organische geochemie.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Philip Abelson op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ https://www.unesco.org/en/prizes/popularization-science/laureates.
* ↑ Philip Abelson (1939). Cleavage of the Uranium Nucleus. Physical Review 55 (4): 418. DOI: 10.1103/PhysRev.55.418.
* ↑ C. Milton, et al (1978). Abelsonite, Nickel Porphyrin: A New Mineral from the Green River Formation, Utah. American Mineralogist 63 (9-10): 930.
# Sialang Baru

Sialang Baru is een bestuurslaag in het regentschap Siak van de provincie Riau, Indonesië. Sialang Baru telt 2495 inwoners (volkstelling 2010).
# Aname collinsorum

Aname collinsorum is een spinnensoort uit de familie Anamidae.
Aname collinsorum werd in 1985 beschreven door Raven.
# Ulugurocoris

Ulugurocoris is een geslacht van wantsen uit de familie van de Aenictopecheidae. Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Štys & Banar in 2013.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Ulugurocoris grebennikovi Stys & Banar, 2013
* ↑ Ulugurocoris Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 8 november 2023.
# Whissonsett

Whissonsett is een civil parish in het bestuurlijke gebied Breckland, in het Engelse graafschap Norfolk met 488 inwoners.
# Sialang Dolok

Sialang Dolok is een bestuurslaag in het regentschap Padang Lawas Utara van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Sialang Dolok telt 109 inwoners (volkstelling 2010).
# Vollenhovermeer

Het Vollenhovermeer is een meer in Nederland op de grens tussen Flevoland en Overijssel.
Het Vollenhovermeer is een van de randmeren van de Noordoostpolder en vernoemd naar de aan het meer gelegen plaats Vollenhove. Het Gemaal A.F. Stroink loost op het Vollenhovermeer. Via het Vollenhoverkanaal kan het Kadoelermeer bereikt worden, terwijl een noordelijke zijtak tot Blokzijl leidt en een verbinding vormt met het Giethoornse Meer. Het Vollenhovermeer wordt indirect gevoed via het Steenwijkerdiep en staat via een aantal kanalen en weteringen in verbinding met de De Wieden.
De vaargeul door het Vollenhovermeer is het Vollenhoverkanaal, dat is bruikbaar voor binnenvaartschepen van CEMT-klasse 0 en pleziervaart. De diepte, in de vaargeul, wordt opgegeven als meerpeil −1,65 meter.
# Estela de Carlotto

Enriqueta Estela Barnes de Carlotto (Buenos Aires, 22 oktober 1930) is voorzitter van de Argentijnse rechtenorganisatie Grootmoeders van de Plaza de Mayo, waarin ze sedert 1978 deaelnam.
In 2003 kreeg ze de Mensenrechtenprijs van de Verenigde Naties.
Ze was 83 jaar toen in 2014 haar verdwenen kleinzoon, Guido, zelf zijn biologisch roots ontdekte en contact op nam.
* ↑ NOS - Voor haar werk voor vermiste (klein)kinderen werd Estela Carlotto in 2003 onderscheiden door de Verenigde Naties. Gearchiveerd op 21 februari 2019.
* ↑ (en) buenosairesherald.com - Grandmothers' president recovers grandson taken away under dictatorship
# Sialang Gaung

Sialang Gaung is een bestuurslaag in het regentschap Dharmasraya van de provincie West-Sumatra, Indonesië. Sialang Gaung telt 6537 inwoners (volkstelling 2010).
# Aname diversicolor

Aname diversicolor is een spinnensoort uit de familie Anamidae. De soort is endemisch in Australië. Ze wordt voornamelijk aangetroffen in Queensland.
De spin bouwt een vrij ongewoon hol in de vorm van een Y, waarbij de ene gang korter is dan de andere. De langste gang is de ingang, de kortere is voor voedselopslag.
Een beet van deze spin is niet extreem gevaarlijk, maar men moet toch steeds voorzichtig zijn met allergische reacties. In de normale gevallen veroorzaakt een beet roodheid, jeuk en lokale pijn.
# Kladari (Kroatië)

Kladari is een plaats in de gemeente Sunja in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 32 inwoners (2001).
# Sialang Godang

Sialang Godang is een bestuurslaag in het regentschap Pelalawan van de provincie Riau, Indonesië. Sialang Godang telt 1754 inwoners (volkstelling 2010).
# Pius X-kerk (Tilburg)

De Pius X-kerk was een parochiekerk in de Noord-Brabantse stad Tilburg. De kerk was gelegen aan het Pater van den Elsenplein 80.

## Geschiedenis

Deze kerk werd gebouwd in 1956 naar ontwerp van Jacques Hurks voor de wijk Groenewoud. In 1997 werd de kerk onttrokken aan de eredienst, om in 2002 te worden gesloopt.
Op de plaats van de kerk verrees een wijkcentrum met bibliotheek, appartementen en een kleine kerkzaal die enige tijd later ook opgeheven werd.

## Architectuur

Het betrof een groot gebouw onder zadeldak met een rechthoekige plattegrond, rondbogige vensters en een bescheiden bakstenen klokkengevel naast het koor. De kerk werd betreden via een drietal hoge rondbogige poorten.
In de kerk was een kapel voor Onze-Lieve-Vrouw van Beauraing, deze Belgische plaats was een populaire bedevaartsbestemming voor de Tilburgers.
* Wierook, wijwater en worstenbrood
* Wiki Midden-Brabant
# Klanac (Gospić)

Klanac is een plaats in de gemeente Gospić in de Kroatische provincie Lika-Senj. De plaats telt 156 inwoners (2001).
# Sotira-Teppes

Sotira-Teppes is een archeologische vindplaats op Cyprus. De nederzetting gaf de naam aan de neolithische Sotiracultuur, de tweede fase van het keramisch neolithicum op Cyprus.
De nederzetting ligt in het zuiden van het eiland op een plateau bovenop een heuvel. Uit opgravingen bleek dat sommige hellingen ook bebouwd waren. De nederzetting dateert waarschijnlijk uit het 5e millennium v.Chr. en werd in 1947 en begin jaren 1950 opgegraven door de Cypriotische archeoloog Porphyrios Dikaios, met financiële steun van het Museum voor Archeologie en Antropologie van de Universiteit van Pennsylvania. Een deel van de vondsten kwam daarom terecht in het Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. Er zijn drie bronnen in de buurt. Tijdens opgravingen werden 47 gebouwen gevonden, waarvan de meeste rechthoekig waren maar sterk afgeronde hoeken hadden. Ze hadden meestal een diameter van 3 tot 4 meter, hadden meestal maar één kamer en waren vrijstaand. Er waren enkele gebouwen met meerdere kamers en uitbreidingen. De gebouwen waren gemaakt van steen en puin en versterkt met leempleister. Paalgaten hebben mogelijk gediend ter ondersteuning van daken van stro en klei. De gebouwen bevatten talrijke installaties die typisch zijn voor woongebouwen. Hiertoe behoren onder meer haarden, stenen banken en putten met vaatwerk. Sommige huizen waren rond een open ruimte gegroepeerd, andere hadden mogelijk een open binnenplaats.
Porphyrios Dikaios ging aanvankelijk uit van vier bouwfasen, maar een nieuwe behandeling van de opgravingsrapporten gaat uit van drie fasen. Zo waren de woningen in de eerste fase losjes verdeeld over het plateau, terwijl de bebouwing in fase 2 en 3 dichter werd. Fase 1 eindigde met een brand, fase 2 wellicht door een aardbeving.
De vondsten omvatten voornamelijk aardewerk. Er werden 16.000 fragmenten gevonden. Op basis van de klei kunnen twee typen worden onderscheiden. Vaatwerk van rode klei maakt het grootste deel uit. Daarnaast is er een lichte, crèmekleurige kleisoort. Veel vaten zijn versierd met een golfpatroon. Er zijn voornamelijk kommen en flesachtig vaatwerk. Andere vondsten brachten talloze stenen werktuigen en werktuigen van been aan het licht. Ook kralen en amuletten maken deel uit van de vondsten. Ook werd een fallusfiguur van kalksteen gevonden.
* ↑ Sotira-Teppes - Archaeologs. www.archaeologs.com. Geraadpleegd op 12 december 2024.
* ↑ Digital Kourion - Sites - Sotira Teppes | Penn Museum. www.penn.museum. Geraadpleegd op 12 december 2024.
# ADP-ribosylering

ADP-ribosylering is de koppeling van een ADP-ribose aan een eiwit. Het is een posttranslationele modificatie: een covalente wijziging van een nieuw gesynthetiseerd eiwit. ADP-ribosylering van eiwitten is van belang bij diverse cellulaire processen, waaronder celcommunicatie, genregulatie, sturing van apoptose en reparatie van beschadigd DNA. Defecten in het ADP-ribosyleringsproces is in verband gebracht met bepaalde vormen van kanker. Naast de cellulaire functies is ADP-ribosylering ook het achterliggende mechanisme van bacteriële toxische verbindingen.
De meeste enzymen die ADP-ribosylering uitvoeren halen ADP-ribose uit het co-enzym NAD$^+$. In deze splitsingsreactie wordt de glycosidische binding tussen het ADP-ribose en de nicotinamide verbroken. Een nucleofiel aminozuur valt vervolgens de vrijgekomen ADP-ribose aan, zodat deze aan het enzym wordt gebonden. Nu kan het worden overgedragen aan het betreffende eiwit. ADP-ribosyltransferasen kunnen twee typen modificaties uitvoeren: mono-ADP-ribosylering and poly-ADP-ribosylering.
# Sialanguan

Sialanguan is een bestuurslaag in het regentschap Samosir van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Sialanguan telt 248 inwoners (volkstelling 2010).
# Goele Derick

Goele Derick (Leuven, 24 januari 1962) is een Vlaamse actrice en toneelregisseuse.
Ze verwierf media-aandacht en bekendheid bij een ruimer publiek dankzij enkele televisieserierollen waaronder Mik, Mak en Mon (1986-1988), Thuis (2006), Fans (2008), Met man en macht (2013), Vriendinnen (2014), Kafka (2017), Professor T. (2015-2018) en Groeien & Bloeien (2024). Daarnaast speelde ze verschillende gastrollen zoals in Recht op Recht (2000), Flikken (2000), Witse (2004, 2006 en 2012) en Lisa (2021), De (2024)
Derick is voornamelijk actief in het theater. Ze was verbonden aan onder meer de Monty, in Stekelbees, het Ro Theater en DE Studio en speelde in langer lopende producties als Drie zusters, Mouchette, Onschuld, Gregoria en haar solovoorstelling Dat begint hier al goed. Voor het Toneelhuis regisseerde ze onder meer Drie monologen.
* ↑ Goele Derick bij het Kunstenpunt
* ↑ (en) Goele Derick in de Internet Movie Database
# Aleksej Vojevoda

Aleksej Ivanovitsj Vojevoda (Russisch: Алексей Иванович Воевода) (Sotsji, 9 mei 1980) is een Russische bobsleeër. Hij is tweevoudig olympisch kampioen.
Op de Olympische Winterspelen 2006 nam hij met de tweemansbob deel als remmer deel samen met zijn piloot Aleksandr Zoebkov. Na vier runs kwamen ze 0,27 seconden tekort om de bronzen medaille in de wacht te slepen. Een vierde plaats en een olympisch diploma was derhalve hetgeen de prestatie waard was.
Enkele dagen later volgde er nog een kans op een medaille, in de viermansbob. Met opnieuw Zoebkov als piloot en verder Filipp Jegorov en Aleksej Selivjorstov in zijn team namen zij na de eerste run de tweede plaats in. Deze positie wisten ze zonder al te veel problemen te behouden. In de vierde en laatste run waren ze de snelste van alle sleeën en kwamen ze nog dicht in de buurt van het goud. Uiteindelijk kwamen ze 0,13 seconden tekort om de olympische titel op te eisen en werd er beslag gelegd op de zilveren medaille.
Bij het bobsleeën op de Olympische Winterspelen 2014 op de baan Sanki in het eigen land won Vojevoda samen met piloot Zoebkov goud in zowel de tweemans- als de viermansbob. Op 24 november 2017 werden de olympische titels van Vojevoda afgenomen vanwege het dopinggebruik van zijn piloot Zoebkov.
# Sotira

Sotira kan verwijzen naar:
* Sotira (geslacht), een kevergeslacht
** Sotira flexuosa, soort in hetzelfde geslacht
* Sotira (Famagusta), een plaats op Cyprus
* Sotira (Limassol), een plaats op Cyprus
** Sotira-Teppes, archeologische vindplats op Cyprus
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sotira en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# CVB

CVB kan verwijzen naar:
* CVB Bank, een Nederlandse bank
* College van bestuur, het centrale bestuursorgaan van een hogeschool of universiteit
* Kristelijke Vlaamse Belangen, een Belgische voormalige politieke fractie in Kontich
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van CVB en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sianggunan (Sosopan)

Sianggunan is een bestuurslaag in het regentschap Padang Lawas van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Sianggunan telt 271 inwoners (volkstelling 2010).
# Nationaal park Walls of Jerusalem

Het Nationaal park Walls of Jerusalem is een nationaal park in Australië. Het ligt in het centraal-westen van Tasmanië en heeft een oppervlakte van 51.800 hectare.
Op 24 juni 1981 is het tot een nationaal park verklaard.
Ben Lomond · Cradle Mountain-Lake St Clair · Douglas-Apsley · Franklin-Gordon Wild Rivers · Freycinet · Hartz Mountains · Kent Group · Maria Island · Mole Creek Karst · Mount Field · Mount William · Narawntapu · Rocky Cape · Savage River · South Bruny · Southwest · Strzelecki · Tasman · Walls of Jerusalem
Nationale parken in: AUS · NSW · NT · QLD · SA · TAS · VIC · WA
# Brunneper Bongerds

De Brunneper Bongerds is een cultuurhistorisch park in de Kampense wijk Brunnepe.
Het park, dat anno 2019 deels nog in aanleg is, is gelegen rondom twee historische hoogstamboomgaarden: Aalderink en Naberman in het dal van het riviertje de Riette. Dit riviertje wordt ook in ere hersteld voor dit park. Brunnepe is een erg stedelijke wijk. De boomgaarden lagen langs de rand van het toenmalige dorp op de Kampereilanden. De boomgaarden liggen tussen de wijken Brunnepe, Greente en haar gelijknamige industrieterrein. Aan de noordkant wordt de Brunneper bongerd begrensd door industrieel erfgoed en de straat Steenovensdijk.
De boomgaarden worden Brunneper Bongerd (Naberman) en Belter Bongerd (Aalderink) genoemd. Deze historische bongerds, die in elkaar verlengde liggen, worden sinds 1890 door de Belterweg van elkaar gescheiden. De 'groene long' van Brunnepe krijgt ook een natuurspeelplaats, bijentuin, tuin, kikkerpoelen en een moestuin. Deze natuurspeelplaats wordt de tweede natuurspeelplaats in de stad Kampen, naast de al bestaande speelplaats in de Stadsburgerweyden en de derde in de gemeente Kampen.

## Afbeeldingen

* De Brunneper Bongerd " Aalderink" aan de zuidkant van het park
* De Brunneper Bongerd " Aalderink", doorkijk vanaf de ingang van bongerd, richting (voormalige) boerderijen Rieteweg
* Bijentuin in De Brunneper Bongerd " Aalderink"
* Riviertje de Riette
* Parkdeel De Belter Bongerd met deel industrueël erfgoed
* Parkdeel De Belter Bongerd
* De Belter Bongerd "Naberman"
* Parkdeel de Belter Bongerd met doorkijk richting Steenovensdijk
* Ruimtelijke plannen.nl:Kievitstraat en Brunneper bongerds
# Annejan Mieras

Annejan Mieras (Amsterdam, 1965) is een Nederlands kinderboekenschrijfster. In 2024 won zij de Gouden Griffel voor het boek Het kleine heelal.

## Biografie

Mieras studeerde bouwkunde aan de TU Delft, waar ze afstudeerde op het ontwerpen van een basisschool. Na vijftien jaar werkzaam te zijn geweest als architect maakte ze een carrièreswitch naar lesgeven in het basisonderwijs, op een vrije basisschool in Rotterdam.
Als kind las Mieras niet vaak, maar hield ze wel van boeken. Na een schrijfcursus begon ze zelf te schrijven. Haar eerste boek, Portiek Zeezicht, verscheen in 2018 bij Lemniscaat. In 2023 kwam Het kleine heelal uit.

## Prijzen

* 2020: Vlag en Wimpel voor Homme en het Noodgeval
* 2022: Charlotte Köhler Stipendium, een geldbedrag van € 5.000,- voor talentvolle beginnende schrijvers, uitgereikt door de auteursbond.
* 2024: Zilveren en Gouden Griffel voor Het kleine heelal

## Bestseller 60

| Boeken met noteringen in de Nederlandse Bestseller 60 | Jaar van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Het kleine heelal | 2023 | 02-10-2024 | 4 | 4 | |
# Daucus

Daucus is de botanische naam van een geslacht van kruidachtige planten uit de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). Het geslacht kent enkele tientallen soorten. De meeste soorten komen in het Middellandse Zeegebied voor. Verder komen soorten voor in Noord-Amerika, in Zuid-Amerika van de Andes tot in Chili, in Macaronesië, in tropisch Afrika, op Madagaskar, in het zuidwestelijk deel van het Arabisch Schiereiland, in Australië en in Nieuw-Zeeland.
In België en Nederland komt alleen de wilde peen (Daucus carota) in het wild voor.
Ten zuiden van België komen voor:
* Daucus aureus Desf.
* Daucus broteri Ten.
* Daucus durieui Lange
* Daucus glochidiatus (Labill.) Fisch., C.A.Mey. & Avé-Lall.
* Daucus muricatus (L.) L.
* Daucus gadeceaui Rouy et Camus.

## Ecologie

Daucus-soorten zijn waardplant voor rupsen van onder meer:
* peensmalsnuitje (Aethes francillana) (een bladroller)
* gewone kaartmot (Agonopterix heracliana)
* karwijplatlijfje (Depressaria daucella) (een sikkelmot)
* wingerdpijlstaart (Hippotion celerio)
* Hippotion osiris (een Oost-Afrikaanse pijlstaart)
* Papaipema pertincta (een uil)
* koninginnepage (Papilio machaon)
* Spodoptera litura (een uil, afgebeeld)

## Soorten

* Daucus aleppicus J.Thiébaut
* Daucus aureus Desf.
* Daucus bicolor Sm.
* Daucus biseriatus Murb.
* Daucus broteri Ten.
* Daucus carota L. - Wilde peen
* Daucus conchitae Greuter
* Daucus crinitus Desf.
* Daucus decipiens (Schrad. & J.C.Wendl.) Spalik, Wojew., Banasiak & Reduron
* Daucus della-cellae (Asch. & Barbey ex E.A.Durand & Barratte) Spalik, Banasiak & Reduron
* Daucus durieua Lange
* Daucus edulis (Lowe) Wojew., Reduron, Banasiak & Spalik
* Daucus elegans (Webb ex Bolle) Spalik, Banasiak & Reduron
* Daucus glaber (Forssk.) Thell.
* Daucus glaberrimus Desf.
* Daucus glochidiatus (Labill.) Fisch., C.A.Mey. & Avé-Lall.
* Daucus gracilis Steinh.
* Daucus guttatus Sm.
* Daucus hochstetteri A.Braun ex Engl.
* Daucus humilis (Lobin & K.H.Schmidt) Rivas Mart., Lousã, J.C.Costa & Maria C.Duarte
* Daucus incognitus (C.Norman) Spalik, Reduron & Banasiak
* Daucus insularis (Parl.) Spalik, Wojew., Banasiak & Reduron
* Daucus involucratus Sm.
* Daucus jordanicus Post
* Daucus junceus (Willk.) Mart.Flores & M.B.Crespo
* Daucus mauritii (Sennen ex Maire) Sennen
* Daucus melananthus (Hochst.) Reduron, Spalik & Banasiak
* Daucus microscias Bornm. & Gauba
* Daucus minusculus Pau ex Font Quer
* Daucus mirabilis (Maire & Pamp.) Reduron, Banasiak & Spalik
* Daucus montanus Humb. & Bonpl. ex Schult.
* Daucus muricatus (L.) L.
* Daucus pedunculatus (Baker f.) Banasiak, Spalik & Reduron
* Daucus pumilus (L.) Hoffmanns. & Link
* Daucus pusillus Michx.
* Daucus reboudii Coss. ex Batt.
* Daucus ribeirensis (K.H.Schmidt & Lobin) Rivas Mart., Lousã, J.C.Costa & Maria C.Duarte
* Daucus rouyi Spalik & Reduron
* Daucus sahariensis Murb.
* Daucus setifolius Desf.
* Daucus setulosus Guss. ex DC.
* Daucus subsessilis Boiss.
* Daucus syrticus Murb.
* Daucus tenuisectus Coss. ex Batt.
* Daucus virgatus (Poir.) Maire