OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sankt Johann (Rheinhessen)

Sankt Johann is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Mainz-Bingen. Sankt Johann telt 839 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Sprendlingen-Gensingen.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Appenheim · Aspisheim · Bacharach · Badenheim · Bingen am Rhein · Bodenheim · Breitscheid · Bubenheim · Budenheim · Dalheim · Dexheim · Dienheim · Dolgesheim · Dorn-Dürkheim · Eimsheim · Engelstadt · Essenheim · Friesenheim · Gau-Algesheim · Gau-Bischofsheim · Gensingen · Grolsheim · Guntersblum · Hahnheim · Harxheim · Heidesheim am Rhein · Hillesheim · Horrweiler · Ingelheim am Rhein · Jugenheim in Rheinhessen · Klein-Winternheim · Köngernheim · Lörzweiler · Ludwigshöhe · Manubach · Mommenheim · Münster-Sarmsheim · Nackenheim · Nieder-Hilbersheim · Nieder-Olm · Niederheimbach · Nierstein · Ober-Hilbersheim · Ober-Olm · Oberdiebach · Oberheimbach · Ockenheim · Oppenheim · Sankt Johann · Schwabenheim an der Selz · Selzen · Sörgenloch · Sprendlingen · Stadecken-Elsheim · Trechtingshausen · Uelversheim · Undenheim · Wackernheim · Waldalgesheim · Weiler bei Bingen · Weinolsheim · Welgesheim · Wintersheim · Wolfsheim · Zornheim · Zotzenheim
# Jelenščak

Jelenščak is een plaats in de gemeente Novi Marof in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 273 inwoners (2001).
# Sensorial (album)

Sensorial is een ongenummerd album van Michel Huygen. Hij heeft delen van zijn eerdere werken herbewerkt en in het geval van Senso er een nieuw lang nummer van gemaakt.

## Musici

Michel Huygen speelt alle instrumenten; Santi Picó speelt de gitaarpartijen.

## Muziek

De herbewerkte titels komen van album Psykya uit 1997.
* Jorge Munnsche, Neuronium-Sansorial. Amazing sounds (2005). Geraadpleegd op 8 juni 2022 – via amazings.com.
* exemplaar van het album (Neuronium 024)
# A Separate Affair

A Separate Affair is (opnieuw) een minialbum of ep van de combinatie van Michel Huygen als Neuronium en Vangelis. Al eerder verscheen In London als een single of minialbum. Op A Separate Affair staan drie mixen van het nummer In London. In eerste instantie leek In London een improvisatie van Vangelis en Huygen samen. Op dit album eigent Huygen zich In London als een compositie toe. Huygen heeft de opnamen door hen tweeën gemaakt elektronisch bewerkt, dat doet hij ook wel met eigen werk.
In London staat op dit album te boek als composed and arranged by Michel Huygen (1982-1996), wat aannemelijk maakt dat het nog steeds om dezelfde opnamen gaat uit 1982 gemaakt in de Nemo Studio van Vangelis zelf. Bewerkingen vonden plaats in Barcelona, de woonplaats van Huygen.

## Musici

* Michel Huygen, Vangelis – toetsinstrumenten
# Henri Coppens

Hendrik (Henri) Coppens (Mechelen, 3 oktober 1918 – 1 juli 2003) was een Belgisch voetballer.

## Carrière

Coppens speelde eerst in de schoolploeg van Sint-Jozef Mechelen. Hij ging al snel spelen in de jeugdreeksen van RFC Malinois (het latere KV Mechelen) waar hij bij de kadetten tweemaal kampioen van de provincie Antwerpen werd. Na een jaar bij de scholieren, ging hij spelen bij de junioren waarmee hij opnieuw kampioen van de provincie werd en nadien ook kampioen van België.
Coppens maakte zijn debuut bij de eerste ploeg van RFC Malinois in het seizoen 1936/37. In het seizoen 1942/43 werd hij met Mechelen landskampioen. Ook na de oorlogsjaren speelde hij nog voor Mechelen en werd nog twee keer kampioen met de club in 1946 en 1948. Samen met Victor Lemberechts en Bert De Cleyn vormde hij de motor van de ploeg. Tussen 1936 en 1955 speelde hij in totaal 534 wedstrijden voor het eerste elftal van KV Mechelen. Daarbij scoorde hij 178 doelpunten.
Coppens was in 1938 al onderdeel geweest van het Belgisch militair voetbalelftal. Coppens werd 19 keer geselecteerd voor de nationale ploeg. Hij kwam tot 19 interlands en vier doelpunten in de periode 1945–1949. In die tijd speelde in België en bij de nationale ploeg ook Rik Coppens.

## Erelijst

* Kampioen van België: 1943, 1946, 1948
* 1 2 3 4 5 6 "Hendrik Coppens binnenrechts bij FC Mechelen", Het Volk, 19 december 1945, p. 5. Geraadpleegd op 8 november 2024. – via Belgica Press.
* ↑ Rik Coppens (voetballer, °1918 - †2003). Stadsarchief Mechelen. Geraadpleegd op 16 november 2024.
* eu-football.info
# Johannetta van Sayn-Wittgenstein

Johannetta van Sayn-Wittgenstein (Berleburg, 15 februari 1561 - Hadamar, 13 april 1622), Duits: Johannette Gräfin von Sayn-Wittgenstein, was een Duitse gravin en door huwelijk gravin van Nassau-Dillenburg.

## Biografie

Johannetta groeide op in een gezin van drie kinderen. Haar vader graaf Lodewijk I van Sayn-Wittgenstein vestigde zich met zijn vrouw Amalia van Solms-Braunfels en de kinderen in een jachtslot nabij Berleburg. Hier overleed haar moeder toen Johannetta pas vier jaar oud was. De kinderen werden opgevoed in de humanistisch hervormde traditie van hun vader.
Toen ze vijfentwintig jaar oud was kreeg ze een huwelijksaanzoek van de vijfentwintig jaar oudere Jan VI van Nassau-Dillenburg, een jongere broer van Willem van Oranje, die het jaar er voor zijn tweede echtgenote was verloren. Uit zijn eerste en tweede huwelijk had hij al vele kinderen die nog jong waren en met hem in Slot Dillenburg woonden. Het huwelijk werd gesloten te Slot Berleburg op 14 juni 1586.
Met Johannetta die introk in Dillenburg kreeg hij nog zeven kinderen, van wie er vijf volwassen werden. Johannetta gaf leiding aan de huishouding van het slot en was de hoofdverantwoordelijke voor de opvoeding van haar eigen kinderen en van de grote kinderschare uit de eerste twee huwelijken van haar man.
Uit het huwelijk werden de volgende kinderen geboren:
* George Lodewijk (Dillenburg, 12 april 1588 - Dillenburg, 16 april 1588).
* Johan Lodewijk (Dillenburg, 7 augustus 1590 - Hadamar, 10 maart 1653). Volgde zijn vader op als graaf van Nassau-Hadamar. Huwde Detmold, 26 augustus 1617 met Ursula van Lippe (15 februari 1598$^{Jul.}$ - 27 juli 1638).
* Johannetta Elisabeth (Dillenburg, 13 februari 1593 - Huis Limburg, 13 september 1654). Huwde Beilstein, 16 december 1616 met Koenraad Gumprecht van Bentheim-Steinfurt (10 maart 1585 - 10 maart 1618).
* Anna (24 november 1594 - 11 februari 1660). Huwde 19 juni 1619 met Filips Ernst van Isenburg-Birstein (27 januari 1595 - 16 augustus 1635).
* Magdalena (13 november 1595 - 31 juli 1633). Huwde 29 mei 1624 met George Albrecht I van Erbach (16 december 1597 - 25 november 1647).
* Anna Amalia (19 juli 1599 - 14 mei 1667). Huwde 24 oktober 1648 met Willem Otto van Isenburg-Birstein (17 november 1597 - 17 juli 1667).
* Juliana (Dillenburg, 9 juni 1602 - Dillenburg, 26 augustus 1602).
Johannetta werd op 9 mei 1622 begraven in de grafkelder in de Evangelische Stadskerk te Dillenburg.
* Gemeinsame Normdatei: 141894318
* Virtual International Authority File: 122745132
* WorldCat (via VIAF): 122745132
# Heterosfeer

De heterosfeer van de aarde ligt boven de homosfeer en diens turbopauze (= homopauze) en begint op ongeveer 100 km hoogte en loopt tot het einde van de aardatmosfeer.
De belangrijkste verbindingen in de heterosfeer zijn distikstof (N), dizuurstof (O), helium (He) en diwaterstof (H). Stikstof en zuurstof vormen het onderste gedeelte van de heterosfeer. In hogere lagen van de heterosfeer, boven ongeveer 1000 km, komen helium en waterstof meer voor. De heterosfeer bevat ook de ionosfeer met ionen die voorkomen in de lagere lagen van de heterosfeer (+- 300 km hoogte). Deze ionen omvatten O$^+$, NO$^+$, O$_2$$^+$, and N$_2$$^+$. Door het diffuse karakter van gassen in de heterosfeer, is de densiteit ervan op eender welke hoogte niet volledig afhankelijk van temperatuur. Andere factoren die bijdragen aan variaties in dichtheid in de heterosfeer zijn o.a. de dag- en nachtcyclus, activiteit van de zon, geomagnetische activiteit en de cyclus der seizoenen. De heterosfeer bevat minder dan 0.001% van de totale massa van de aardatmosfeer.
# B. Altman and Company

B. Altman and Company was een luxe Amerikaanse warenhuisketen met het hoofdkantoor in New York. Het bedrijf werd in 1865 opgericht door Benjamin Altman. De hoofdwinkel was gelegen aan de kruising van Fifth Avenue en 34th Street, niet ver van de Empire State Building. B. Altman and Company was een van de eerste winkelketens die uitbreidde naar andere regio's.

## Geschiedenis

Altman opende winkels in Pennsylvania (St. Davids in 1965 en Willow Grove Park Mall in 1983), New Jersey (Short Hills in 1958 en Ridgewood/ Paramus in 1967) en New York (Manhasset in 1947 en White Plains in 1930).
Toen Benjamin Altman in 1913 overleed, werd de winkelinhoud ondergebracht in de Altman Foundation. Altman’s kunstcollectie werd geschonken aan het Metropolitan Museum of Art in New York.
Omwille van de wijzigingen van de regels van de IRS verkocht de stichting in 1985 de winkels aan een beleggingsgroep met leden van de Gucci-familie en twee bestuurders van het accountantskantoor Deloitte Touche Tohmatsu. In 1987 kocht de Australische vastgoedontwikkelingsmaatschappij LJ Hooker en haar directeur George Herscu de controlerende aandelen in de B. Altman-winkels (evenals Bonwit Teller, Sakowitz en een meerderheid in Parisian) om deze ketens als ankers te gebruiken in slecht gelegen, maar extravagante, nieuwe winkelcentra in het hele land. Doordatt Hooker en Herscu nagenoeg niets over de werking van deze verschillende winkelketens wisten, die bovendien demografisch gezien slecht waren, mislukte deze strategie en in augustus 1989 werd een aanvraag voor faillissementsbescherming ingediend.
Einde 1989 sloot de hoofdwinkel en tegen einde januari 1990 waren ook de andere filialen gesloten.

## Altman-collectie in het Metropolitan Museum of Art, New York

* Ontwerper:B. Altman & Co (1894), Metropolitan Museum of Art.
* Ontwerper:B. Altman & Co (1883), Metropolitan Museum of Art.
* Ontwerper:B. Altman & Co (1881), Metropolitan Museum of Art.
* Ontwerper:B. Altman & Co (1894), Metropolitan Museum of Art.
* Ontwerper:B. Altman & Co (1894), Metropolitan Museum of Art.
* Ontwerper:B. Altman & Co (1850), Metropolitan Museum of Art.
* Ontwerper:B. Altman & Co (1850), Metropolitan Museum of Art.
* Ontwerper:B. Altman & Co (1881), Metropolitan Museum of Art.

## Externe link

* (en) The Altman Foundation
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel B. Altman and Company op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) B. Altman, a Store From Yesteryear, Still Makes Its Presence Felt in the City, The New York Times, 28 november 2013
* ↑ (en) No Bidder To Rescue B. Altman, The New York Times, 18 november 1989
# Jezero (Plaški)

Jezero (Plaški) is een plaats in de gemeente Plaški in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 57 inwoners (2001).
# Menno Buch

Menno Maria Renirus Buch (Den Haag, 19 augustus 1951 – Amsterdam, 8 juli 2014) was een Nederlands ondernemer en televisiepresentator.

## Jeugd

Buch werd geboren in Den Haag en groeide op in Wassenaar in een katholiek gezin met vijf broers onder wie zijn drie jaar oudere broer, de schrijver Boudewijn Büch.

## Werkzaamheden

Als ondernemer kreeg hij voor het eerst landelijke bekendheid, nadat hij in 1985 als een van de eersten erotische 06-telefoonlijnen ging exploiteren.

## Televisie

Bij het grote publiek werd hij bekend toen hij eind jaren negentig het controversiële programma Sex voor de Buch ging presenteren. Het werd een van de meest bekritiseerde, maar ook succesvolle programma’s in de Nederlandse televisiegeschiedenis. Na Sex voor de Buch maakte hij voor Veronica onder andere de serie Buch en de programma’s: Buch Burgers & Buitenlui, De ZomerBuch, Buch in de Branding, De Relatieman en (samen met Theo van Gogh) Hoe hoort het eigenlijk?. In 2003 maakte Buch voor het toen nog zelfstandig opererende Veronica de dagelijkse talkshow NightClub. In april 2012 startte op RTL 4 de documentaireserie Buch in de Bajes, waarin hij reportages maakte vanuit een gevangenis in Nederland. Hij maakte opnames in de P.I. Almere, P.I. Vught en de vrouwengevangenis Ter Peel. Zijn vrouw Nicole Buch-van Houten was producent van al zijn programma's sinds het tweede seizoen van Sex voor de Buch. Nadat Buch overleed nam zij op verzoek van RTL het stokje over en presenteerde zij de vierde serie Buch in de Bajes, opgenomen in Rotterdam. Daarna volgde Buch buiten de Bajes, een serie over de resocialisatie van de lastigste criminelen in Amsterdam.

## Personalia

Sinds 1998 had hij een relatie met televisieproducent Nicole van Houten, met wie hij in januari 2011 trouwde. In 2010 werd bij hem kanker geconstateerd. Op 8 juli 2014 is hij uiteindelijk overleden aan deze ziekte. Buch stelde zijn lichaam ter beschikking aan de wetenschap. In november 2015 verscheen bij uitgeverij Nieuw-Amsterdam zijn biografie BUCH, geschreven door Van Houten samen met Edwin Gitsels, eindredacteur van Buch in de Bajes.
* ↑ 'Ik kan emotieloos dingen zien' NRC (15-8-1998), bezocht 7-11-2011
* ↑ Menno Buch getrouwd, Buchmania site
* ↑ Menno Buch (62) overleden, televizier.nl, Irma Thomas, 8 juli 2014 (bezocht 6 december 2016). Gearchiveerd op 24 september 2017.
* ↑ Telegraaf 8 juli 2014 - Menno Buch overleden
* ↑ Overlijdensbericht op website Elsevier. Gearchiveerd op 22 december 2015.
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 4382 3285
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 37728534X
* Virtual International Authority File: 311817233
* WorldCat (via VIAF): 311817233
# Maratuashamalijster

De maratuashamalijster (Copsychus barbouri) is een in het wild uitgestorven zangvogel uit de familie van de vliegenvangers. De soort is genoemd naar Thomas Barbour, directeur van het Museum of Comparative Zoology te Harvard. Eerder werd deze vogel beschouwd als een ondersoort van de witkruinshamalijster (C. stricklandi).

## Kenmerken

Deze vogel is 20% groter (30 cm) dan de witkruinshamalijster en heeft geen witte staartpennen.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel kwam alleen voor op het eilandje Maratua van de Derawan-eilanden, ten oosten van Oost-Kalimantan in de Celebeszee.
* ↑ (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
* ↑ (en) Bangs, O.C.7 & J.L. Peters, 1927. Birds from Maratua Island off the east coast of Borneo. Occ. Pap. Boston Soc. Nat. Hist, 1927. p. 239. Kittacincla barbouri (protoniem) BHL
# Geelkeelfijifluiter

De geelkeelfijifluiter (Pachycephala graeffii, synoniem Pachycephala vitiensis) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters). Eerder werd deze vogel beschouwd als een ondersoort van de fijifluiter. Deze vogel is genoemd naar de Zwitserse zoöloog Eduard Graeffe (1833-1916).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Fiji en telt zeven ondersoorten:
* P. g. bella: Vatu Vara.
* P. g. koroana: Karo.
* P. g. torquata: Taveuni.
* P. g. aurantiiventris: Yanganga en Vanua Levu, behalve in het zuidoostelijk deel.
* P. g. ambigua: zuidoostelijk Vanua Levu, Rabi en Kioa.
* P. g. optata: zuidoostelijk Viti Levu en Ovalau.
* P. g. graeffii: Yasawa-eilanden en Viti Levu.

## Status

De geelkeelfiji komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar nog een ondersoort van de fijifluiter (P. vitensis).
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Dorotheenstadt

Dorotheenstadt is een historisch stadsdeel van Duitse stad Berlijn en bevindt zich in het stadsdeel Berlin-Mitte. De stad werd in 1674 gesticht en werd in 1681 vernoemd naar keurvorstin Dorothea.

## Geschiedenis

Het gebied, dat eerst Neustadt heette werd ontworpen door ingenieur Joachim Ernst Blesendorf. In 1710 werd de stad samen met de dan eveneens zelfstandige steden Berlin, Cölln, Friedrichswerder en Friedrichstadt verenigd tot de nieuwe stad Berlijn. In 1920 kwam Groot-Berlijn tot stand en werd Dorotheenstadt ingedeeld in het nieuwe district Mitte. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden vele gebouwen verwoest en daarna kwam de wijk in Oost-Berlijn te liggen. Vele vernielde gebouwen zoals het Prinz-Heinrich-Palais, Staatsoper Unter den Linden en de Alte Bibliothek werden heropgebouwd. De ruïne van de Dorotheenstädtischen Kirche daarentegen werd in 1965 gesloopt. Na de Duitse hereniging in 1990 werd ook de bebouwing in het westen rond om de Pariser Platz heropgebouwd.
# Lucien Laviscount

Lucien Laviscount (Burnley, 9 juni 1992) is een Brits acteur.

## Levensloop
### Jeugd

Laviscount werd geboren in Burnley en groeide op in de Ribble Valley. Zijn ouders, Eugene en Sonia Laviscount, hadden een achtergrond in bodybuilding en moedigden hem aan om zijn ambities te volgen. Op tienjarige leeftijd werd hij ontdekt tijdens een winkeluitje met zijn moeder en kreeg hij zijn eerste klus in een reclamecampagne voor de kinderkledinglijn van David Beckham bij Marks & Spencer. Beckham adviseerde Laviscount zich in te schrijven bij een toneelschool in Manchester, wat het begin van zijn acteercarrière markeerde.

### Carrière

Laviscount maakte zijn televisiedebuut in de tienerserie Grange Hill en had vervolgens rollen in Britse series zoals Coronation Street en Waterloo Road. Zijn internationale doorbraak kwam met zijn rol als Alfie in het tweede seizoen van de Netflix-serie Emily in Paris, waarin hij oorspronkelijk gecast werd voor enkele afleveringen. Door de positieve ontvangst werd hij een vast personage in de serie.
Naast zijn acteerwerk is Laviscount actief in de mode-industrie. Hij werkte samen met merken zoals Dolce & Gabbana, Cartier en TAG Heuer en werd in 2022 door de Franse editie van GQ uitgeroepen tot best geklede man van het jaar.

## Externe link

* (en) Lucien Laviscount in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Carolina Malis, Meet Lucien Laviscount’s bodybuilder parents. Style (11 april 2024). Geraadpleegd op 21 september 2024.
* 1 2 3 (en) Zak Maoui, Lucien Laviscount interview: “I have David Beckham to thank for all of this.”. The Gentlemans Journal. Geraadpleegd op 21 september 2024.
* ↑ (en) Clara Strunck, He’s dating Shakira, starring in Netflix’s hottest show and oh-so-handsome: how Emily in Paris heartthrob Lucien Laviscount became a society star. Tatler (15 augustus 2024). Geraadpleegd op 21 september 2024.
* ↑ (en) Richard Brown, What Makes Me Tick: Mr Lucien Laviscount. Mr. Porter (2 mei 2024). Geraadpleegd op 21 september 2024.
# Indusschrift

Het Indusschrift of Harappaschrift was het schrift van de Indusbeschaving en is het oudste overgeleverde van Zuid-Azië. Dit werd tussen circa 3500 en 1900 v.Chr. gebruikt, maar is nog niet ontcijferd. Het oudste ontcijferde schrift in India is het Brahmischrift waarvan het oudst overgeleverde werk van rond de vierde eeuw v.Chr. is.
Een moeilijkheid bij het vertalen is dat de meeste gevonden teksten erg kort zijn en slechts uit enkele symbolen bestaan. Ook is de onderliggende taal onbekend. Er is ook geen tweetalige tekst waarmee het schrift vergeleken kan worden met een al bekend schrift.
De eerste vondst van het schrift was in 1875 door Alexander Cunningham. Sindsdien zijn er zo'n 4000 geschriften gevonden.
# Gaius Acilius

Gaius Acilius (Floruit 155 v.Chr.) was een senator en historicus in het oude Rome.
Omwille van zijn positie als senator (al zou hij nooit echt op het politieke voorplan treden) en zijn kennis van het Grieks, werd hij het meest bekwaam geacht om in 155 v.Chr. de filosofen Karneades, Diogenes en Kritolaos, die als gezanten van Athene naar Rome waren gekomen, in de senaat te introduceren en op te treden als tolk. Dankzij zijn vertaalwerk kon Rome ook kennisnemen van de Griekse filosofie. Hij schreef ook een geschiedenis van Rome in het Grieks waarvan we dankzij Dionysius van Halicarnassus weten dat het liep liep vanaf de stichting van Rome tot 184 v.Chr.. Volgens Titus Livius werd het werk in 142 v.Chr. (toen Marcus Porcius Cato Censorius maior censor was) gepubliceerd. Zijn werk werd geciteerd door Dionysius, Cicero, Plutarchus en de auteur van de Origo Gentis Romanae. Het werk werd later door een zekere Claudius, mogelijk Quintus Claudius Quadrigarius, vertaald in het Latijn, maar slechts fragmenten van dit werk zijn overgeleverd. Uit de weinige overgeleverde fragmenten kunnen we opmaken dat hij, net zoals Fabius Pictor, veel aandacht besteedde aan het achterhalen van de oorsprong van de Romeinen en zich eveneens in etiologische discussies stortte. Hij schijnt ook een bijzondere interesse te hebben gehad voor ceremonies en culturele instellingen. Zijn werk werd door Livius Annales Aciliani en Libri Aciliani genoemd.
# Robert Janssens (journalist)

Robert Janssens (Borgerhout, 25 juni 1939) is een voormalige Vlaamse sportjournalist. Hij is vooral bekend om zijn verslaggeving tijdens de Ronde van Frankrijk. Hij schreef verschillende boeken over zijn werk en over de wielersport. In 2021 verscheen bij uitgeverij Partizaan zijn romandebuut 'Sukkelaar'.

## Journalist

Robert Janssens startte zijn loopbaan als sportjournalist voor de Antwerpse krant Volksgazet. Hij was er actief van 1960 tot 1969 en was vooral actief met de verslaggeving van wielerwedstrijden. In 1962 trok hij voor de eerste maal mee met Ronde van Frankrijk. In 1969 verhuisde hij naar Het Laatste Nieuws, waar hij eveneens in de wielerredactie actief was. Hij volgde uiteindelijk tot en met 2000 de Ronde van Frankrijk en zou 38 maal aanwezig zijn op deze rittenwedstrijd. Van de organisatie achter de Ronde van Frankrijk ontving hij in 1982 een 'Medaille van Erkentelijkheid' n.a.v. zijn 20ste jaar als Tourverslaggever.
Daarnaast versloeg hij ook andere wielerklassiekers en de wereldkampioenschappen. Door zijn ervaring werd hij een gekende journalist in het milieu van de wielerjournalisten. Hij was een tijdlang voorzitter van de Association Internationale des Journalistes du Cyclisme (AIJC). In 2001 besloot Het Laatste Nieuws om Janssens niet meer naar Frankrijk te sturen, maar vanuit de redactie columns over de Tour te laten schrijven. Hij ging in 2004 op pensioen.

## Auteur

Janssens had door zijn jarenlange ervaring achter de schermen van de Ronde van Frankrijk een speciale band met deze rittenwedstrijd. Hij zou verschillende boeken over deze koers schrijven of als co-auteur optreden. Het meerdelige werk Tour Encyclopedie n.a.v. de honderdste verjaardag van de Ronde van Frankrijk is hiervan de bekendste. Zijn ervaringen zou hij meermaals in memoires uitschrijven. Daarnaast was hij ook (co-)auteur van enkele biografische werken over wielrenners.
In 2021 debuteerde hij op 82-jarige leeftijd als fictieauteur met de roman 'Sukkelaar'. Nadien volgden nog de titel 'Jef', 'Robje en de Ronde' (een jeugdboek waarin hij schetst hoe hij als kind zelf de Tour de France organiseerde) en 'Ik ben twee en ik zeg nee'. Hij schreef ook de teksten voor zowel de expo in het Staf Versluys Centrum in Bredene als het boek 'Muizenissen' met 40 cartoons van Buth over Thomas Pips (20 grote winnaars & 20 onvergetelijke locaties van de Tour de France). In 2024 publiceerde hij de romans 'Met dertien aan tafel' en 'Kampioen geweest', een roman over een fictieve ex-wielerkampioen waarin heel wat waargebeurde feiten uit de koers verweven zijn.