OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jarne Flies

Jarne Flies (Mechelen, 3 januari 2007) is een Belgisch voetballer die onder contract ligt bij RSC Anderlecht.

## Clubcarrière

Flies sloot zich in 2015 aan op Neerpede, de jeugdopleiding van RSC Anderlecht. In juni 2022 ondertekende hij, als eerste speler van de generatie van 2007 van Anderlecht, een profcontract dat hem tot 2025 aan de club verbond. In de zomer van 2024 brak de club zijn contract open tot medio 2026.
Op 20 september 2024 maakte Flies zijn profdebuut in het shirt van de RSCA Futures, het beloftenelftal van Anderlecht in Eerste klasse B: in de competitiewedstrijd tegen Lommel SK (2-1-verlies) liet trainer Jelle Coen hem na 70 minuten invallen.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2024/25 | RSCA Futures | | Eerste klasse B | 1 | 0 | — | — | — | — | — | — | 1 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
Bijgewerkt op 21 november 2024.

## Privé

* Flies is de zoon van oud-voetballer Thierry Flies.
* 1 2 Jarne Flies tekent zijn eerste profcontract RSC Anderlecht, 27 juni 2022
* 1 2 Jarne Flies verlengt zijn contract tot en met juni 2027 RSC Anderlecht, 28 augustus 2024
* ↑ VIDEO. Lommel boekt verdiende zege in slotfase na klasseflits van Rosa: “Met dank aan God” Het Belang van Limburg, 20 september 2024
* ↑ Eerste speler van 2007 tekent profcontract Anderlecht-Online, 27 juni 2022
33 Vercauteren · 34 Bouchouari · 48 Montegnies · 50 Barry · 51 Baouf · 52 Nicaise · 53 Colassin · 59 Vergeylen · 62 Goto · 63 Vanhoutte · 64 Masscho · 65 Engwanda · 66 Haentjens · 67 Moutha-Sebtaoui · 68 Monticelli · 69 Ure · 71 Engwanda · 73 Lapage · 74 De Cat · 77 Mendel-Idowu · 78 Tajaouart · 79 Maamar · 80 Decorte · 81 Diallo · 83 Degreef · Coach: Coen
# Malediven op de Gemenebestspelen

De Malediven is een eilandengroep die deelneemt aan de Gemenebestspelen (of Commonwealth Games). Sinds 1986 hebben de Malediven negenmaal deelgenomen. In totaal over deze negen edities wonnen ze geen enkele medaille.

## Medailles

Malediven op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1986 | - | - | - | - | / |
| 1990 | - | - | - | - | / |
| 1994 | - | - | - | - | / |
| 1998 | - | - | - | - | / |
| 2002 | - | - | - | - | / |
| 2006 | - | - | - | - | / |
| 2010 | - | - | - | - | / |
| 2014 | - | - | - | - | / |
| 2022 | - | - | - | - | / |
# Idles

Idles (Gestileerd als IDLES) is een Britse postpunkband in 2010 geformeerd door Jon Beavis, Joe Talbot, Adam Devonshire, Andy Stewart en Mark Bowen. Zij begonnen in de clubscene van Bristol, met het organiseren van een eigen evenement, Batcave genaamd. In de jaren hierna volgden enkele ep's, maar het was pas in 2017 dat ze hun debuutalbum Brutalism uitbrachten, dat met lovende kritieken onthaald werd. Gitarist Andy Stewart had de band toen al verlaten; hij was vervangen door Lee Kiernan. Sindsdien zijn er vier andere studioalbums en een livealbum uitgebracht.

## Personele bezetting

Huidige leden
* Joe Talbot – vocals (2010–heden)
* Adam Devonshire – bass (2010–heden)
* Mark Bowen – leidende gitaar (2010–heden)
* Jon Beavis – drums (2010–heden)
* Lee Kiernan – slaggitaar (2015–heden)
Voormalige leden
* Andy Stewart – gitaar (2010–2015)

## Discografie

Albums
* 2017: Brutalism
* 2018: Joy as an Act of Resistance
* 2019: A Beautiful Thing: Idles Live at le Bataclan
* 2020: Ultra Mono
* 2021: Crawler
* 2024: Tangk
# Leandro Bottasso

Leandro Hernán Bottasso (Bell Ville, 23 april 1986) is een Argentijns voormalig baanwielrenner.

## Carrière

Eerste successen op de baan boekte Bottasso in 2003 en 2004 bij de nationale kampioenschappen voor junioren. Bij de elite nam hij in 2004 voor het eerst deel aan de Pan-Amerikaanse kampioenschappen waar hij in 2006 een gouden medaille won op de keirin en zilver bij de teamsprint. Tevens in 2006 nam hij voor het eerst deel aan de Wereldkampioenschappen. Hij werd 21e op de kilometer tijdrit, een jaar later werd hij zeventiende op de keirin. Na enkele jaren van afwezigheid won hij in 2011 voor de tweede maal brons op de keirin bij de Pan-Amerikaanse Spelen. In 2016 won hij zijn negentiende gouden medaille op de Argentijnse kampioenschappen baanwielrennen wat hem een van de succesvolste renners maakte van deze kampioenschappen. In de nadagen van zijn carrière behaalde hij in 2022 nog twee zilveren medailles op de Zuid-Amerikaanse Spelen.

## Palmares

| Jaar | AK | P-AK | WK | Overige |
| Als junior |||||
| 2003 | 1 keirin 1 sprint 1 teamsprint | | | |
| 2004 | 1 1km tijdrit 1 sprint | | | |
| Als elite |||||
| 2004 | | 4e teamsprint | | |
| 2005 | 1 keirin 1 sprint 2 1km tijdrit | 4e 1km tijdrit | | |
| 2006 | 1 keirin 1 sprint | 1 keirin 2 teamsprint | 21e 1km tijdrit | Zuid-Amerikaanse Spelen: 3 teamsprint |
| 2007 | 1 keirin 1 sprint | | 17e keirin | Pan-Amerikaanse Spelen: 3 keirin |
| 2008 | | 8e keirin | | |
| 2009 | | | | |
| 2010 | | | | |
| 2011 | 1 keirin 1 sprint 1 teamsprint | 9e keirin | | Pan-Amerikaanse Spelen: 3 keirin 4e teamsprint |
| 2012 | 1 keirin 1 sprint 1 teamsprint | 2 keirin 4e sprint | | |
| 2013 | 1 sprint | 3 keirin 4e sprint | | |
| 2014 | | | | Zuid-Amerikaanse Spelen: 3 keirin |
| 2015 | 1 keirin 1 sprint 1 teamsprint | 8e keirin | | 4e keirin |
| 2016 | 1 keirin 1 sprint 1 teamsprint | 2 keirin 2 teamsprint 6e sprint | | |
| 2017 | | 3 keirin 3 teamsprint 9e keirin 10e sprint | | |
| 2018 | | 5e teamsprint 9e keirin | | Zuid-Amerikaanse Spelen: 3 keirin |
| 2019 | | 8e sprint | | Pan-Amerikaanse Spelen: 3 keirin 8e sprint |
| 2020 | | | | |
| 2021 | | 3 teamsprint 4e keirin 4e scratch 4e sprint | | |
| 2022 | | | | Zuid-Amerikaanse Spelen: 2 keirin 2 teamsprint |
| 2023 | | | | Pan-Amerikaanse Spelen: 5e teamsprint |
* ↑ (es) Campeonato Argentino de pista: Leandro Bottasso va por el récord | Ciclismo. La Voz del Interior (10 oktober 2013). Geraadpleegd op 20 november 2024.
* Profiel van Leandro Bottasso op Cyclebase.nl
* (en) Profiel van Leandro Bottasso op de website van de UCI
* Profiel van Leandro Bottasso op De wielersite
* Bottasso via deportes.cba.gov.ar
# Jorge Vargas (politicus)

Jorge B. Vargas (Bago, 24 februari 1890 - Makati, 22 februari 1980) was een Filipijns advocaat, politicus en bestuurder. Vargas was vanaf 1935 Exective Secretary in het kabinet van gemenebestpresident Manuel Quezon. Tijdens de Japanse bezetting leidde hij in eerste instantie de regering bij afwezigheid van Quezon. Naast zijn politieke loopbaan was Vargas tevens sportbestuurder. Hij was een van de oprichters van de Philippine Amateur Athletic Federation (de voorloper van het Philippine Olympic Committee) en zat in 1918 in het uitvoerend committee. Van 1935 tot 1955 was hij voorzitter van het uitvoerend committee. Tevens was Vargas het eerste Filipijnse lid van het Internationaal Olympisch Comité.
Vargas overleed twee dagen voor zijn 90e verjaardag in Makati Medical Center.
* CiNii: DA01107575
* Gemeinsame Normdatei: 120142899
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8387 0271
* Library of Congress Control Number: n85054429
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071446338
* SNAC: w6h71qrt
* Virtual International Authority File: 60506243
* WorldCat (via VIAF): 60506243
# Baugesmassief

Het Baugesmassief is een bergmassief en regionaal natuurpark in de Franse Voor-Alpen, gelegen in de departementen Savoie en Haute-Savoie. Het massief wordt begrensd door Annecy (noord), Aix-les-Bains (west), Chambéry (zuidwest) Montmélian (zuid) en Albertville (oost).

## Afbeeldingen

* Gezicht vanaf de Col de l'Arclusaz in noordelijke richting
* Op de route naar de Col de l'Arclusaz (hier op de terugweg naar École)
* Gezicht vanaf de Crêt de Châtillon (top van de Semnoz) op de Mont Blanc
* Uitzicht vanaf de Col d'Orgeval in noordelijke richting
* Uitzicht vanaf de Col d'Orgeval in zuidelijke richting
# Reiner Knizia

Reiner Knizia (Illertissen, 1957) is een Duits ontwerper van designer games.
Na afgestudeerd te zijn als doctor in de wiskunde ging Dr. Knizia werken in bedrijven in Duitsland en Engeland (onder andere als sofwareontwikkelaar) en doceerde hij aan verschillende universiteiten.
Tot eind 1997 werkte Knizia als wiskundige en spelontwerper. Nu ontwerpt hij alleen nog spellen voor zijn beroep. Reiner Knizia heeft tot nu toe meer dan 200 spellen uitgegeven. In 1993 kreeg hij de Duitse Spellenprijs, zijn eerste onderscheiding, voor "Modern Art". In 1998 kreeg hij diezelfde onderscheiding voor "Euphrat und Tigris" (Eufraat en Tigris), in 2000 voor "Tadsch Mahal" en in 2003 voor "Amun Re" (Amon Ra). Daarnaast mocht hij zich ook nog eens verheugen over de internationale "Gamer's Choice Award" voor zijn bij Kosmos en 999 Games verschenen tweepersoonsspel "Lost Cities". Zijn eveneens bij Kosmos en 999 Games uitgebrachte coöperatieve spellenepos "Der Herr der Ringe" (In de Ban van de Ring) leverden hem niet alleen wereldwijd succes op, maar ook de door de jury van het Duitse "Spiel des Jahres" uitgereikte speciale prijs "Literatur im Spiel."
In 2008 werd opnieuw een spel van hem bekroond, "Keltis" kreeg de prestigieuze Spiel des Jahres prijs.

## Lijst met spellen

* Modern Art (1992)
* Medici (1995)
* Eufraat & Tigris (1997)
* Circus Flohcati (1998)
* Heersers der Woestijn (1998)
* Samurai (1998)
* Zirkus Flohcati (1998)
* Lost Cities (1999)
* Ra (1999)
* Battle Line (2000)
* De Veilingmeesters van Amsterdam (2000)
* Ivanhoe (2000)
* Tadsch Mahal (2000)
* In de ban van de ring (2000)
* Vampir (2000)
* Afrika (2001)
* Veel Soeps! (2002)
* Amon-Ra (2003)
* Carcassonne De Burcht (2003)
* Genius (2004)
* Razzia! (2004)
* Regenwormen (Heckmeck am Bratwurmeck) (2005)
* Palazzo (2005)
* Tower of Babel (2005)
* Blue Moon City (2006)
* Cordoba (2008)
* Keltis (2008)
* Kampf der Magier (2008)
* Robot Master (2008)
* Strozzi (2008)
* Geharrewar in de Sushibar (Sushizock im Gockelwok) (2009)
* Keltis: Der Weg der Steine (2009)
Spellen, nog zonder datum
* Attacke
* Crazy Derby
* King Arthur
* Loco!
* Lord of the Rings - kaartspel
* Pirates!
* The Two Towers
* De zoektocht naar El Dorado (2019)
# Creool (persoon)

Creool is oorspronkelijk een benaming voor de afstammelingen van Europese of Afrikaanse inwijkelingen in voormalige koloniën, zij die geboren zijn in de kolonie. Het is tegengesteld aan oorspronkelijke inwoners (inheemsen of 'indianen' in Amerika) en recente inwijkelingen. Maar de term dekt verschillende ladingen en kan zowel slaan op van afkomst uitheemse blanken, zwarten of mensen van gemengde afkomst. In Suriname en Nederland is de gebruikelijke invulling van het begrip "creool" een kleurling waarvan een of meer voorouders van Afrikaanse (dus uitheemse) afkomst zijn.

## Oorsprong

De term is een verbastering van het Portugese "crioulo", dat oorspronkelijk gebruikt werd om een Afrikaanse slaaf geboren in Amerika te benoemen. Deze benaming werd voor het eerst in de 15e eeuw gebruikt op de Kaapverdische eilanden en vanaf het begin van de 16e eeuw in Amerika. Dit woord werd in het Frans "créole" en in het Spaans "criollo", iemand die etnisch van Spaanse afkomst was, maar in een kolonie geboren is.

## Louisiana

In de Franse gebieden van Amerika kon "créole" zowel slaan op de blanke bovenlaag, geboren in Amerika, op vrije mensen van kleur als op zwarte, voormalige slaven. Dit was ook zo in Louisiana, ook nadat dit onderdeel van de Verenigde Staten was geworden. Tot de Amerikaanse Burgeroorlog noemde de blanke bovenlaag zichzelf creool om zich te onderscheiden van de arme uit Acadië gevluchte, Franstalige boerenbevolking ("acadiens") en van de Engelstalige en protestantse nieuwkomers. Na de afschaffing van de slavernij verarmde een groot deel van deze bevolkingsgroep en ging op in de groep van de "acadiens". Hieruit ontstond de cajunbevolking van Louisiana en Oost-Texas. In de loop van de 20e eeuw is de term "Creole" een exclusieve term geworden om mensen van (gemengde) Afrikaanse oorsprong aan te duiden die oorspronkelijk Franstalig en katholiek waren (in tegenstelling tot Engelstalige en protestantse zwarten).
* ↑ Shane K. Bernard, Creoles, 64 parishes (geraadpleegd 24 juni 2021)
# New Dragon Gate Inn

New Dragon Gate Inn is een actiefilm uit Hongkong, gemaakt in 1992 onder regie van Raymond Lee.
Titel in Chinese karakters: 新龍門客棧 Uitspraak in Kantonees: San1 Lung4 Mun4 Haak3 Zaan6

## Verhaal

Het verhaal speelt zich af tijdens de Ming-dynastie. De despotische eunuch en meester-zwaardvechter Tsao Siu-Yan (Donnie Yen) probeert de macht te veroveren. Verzetsstrijder Chow Wai-On (Tony Leung) verzet zich tegen hem. Uiteindelijk belanden ze in de afgelegen herberg 'Dragon Gate Inn' van eigenaresse Jade.

## Rolbezetting

Hoofdpersonages:
| Acteur | Personage |
| Brigitte Lin | Yau Mo-Yan |
| Maggie Cheung | Jade |
| Tony Leung Ka-Fai | Chow Wai-On |
| Donnie Yen | Eunuch Tsao Siu-Yan |
| Xiong Xin-Xin | Ngai |
| Ngai Chung-Wai | Siu-Chuen |

## Alternatieve titels

* - Dragon Inn
* - New Dragon Inn
New Dragon Gate Inn is een herverfilming van de Taiwanese film Dragon Gate Inn uit 1966 van regisseur King Hu.
# Mimocalothyrza speyeri

Mimocalothyrza speyeri is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Eugen Hintz.
# Chris van Bussel

Chris van Bussel (Christianus Henricus van Bussel, Roggel, 6 februari 1887 - 26 juni 1946) was molenbouwkundige van beroep. Hij werd in Roggel geboren en woonde later aan de Kerkstraat in Nederweert. Hij volgde de onderwijzersopleiding, maar werd directeur van De Coöperatieve Handelsvereniging te Veghel. In 1920 werd hij directeur van de N.V.Limburgse Meel en veekoekenfabriek en kocht hij in 1920 de stenen St. Annamolen bergmolen in Strateris, bestaande uit een windgraanmolen, de houtzaagmolen en een stuk bouwland. In 1921 werd de houtzagerij gesloopt. In 1923 kreeg de verbouwde molen de naam “Nooit Gedacht”. In 1924 kwam de molen op naam te staan van Henriette Catharina Antonia Jaspers, echtgenote van Van Bussel. De molen brandde in 1925 echter af en werd een jaar later gesloopt. Enkele jaren later werd hij eigenaar van de maalderij aan de Maaseijckerweg in Weert. Hij maalde echter niet zelf. Chris van Bussel werkte samen met Dekker en paste het systeem Dekker toe op een aantal molens in Midden- en Noord-Limburg.
Chris van Bussel ontwikkelde een eigen systeem. In 1933 experimenteerde hij met zijn systeem op de molen De Hoop te Elen, die eigendom van zijn broer was. Hij maakte gebruik van smallere stroomlijnplaten en maakte de neus wat ronder dan gebruikelijk, waardoor de aerodynamische eigenschappen werden verbeterd. In 1935 kreeg de molen Zeldenrust in Budel Van Busselneuzen. Vanaf die tijd paste Van Bussel zijn systeem toe als een molen onder zijn advies werd gerestaureerd of herbouwd. Uiteindelijk hebben zo'n 300 molens Van Busselneuzen gekregen. Aangezien wieken met een Van Busselneus, net als bij het systeem Dekker, bij windvlagen nogal snel gaan "hollen", dat wil zeggen snel in toerental toenemen, plaatste hij later ook remkleppen onderaan in het profiel.
Midden dertiger jaren van de twintigste eeuw begon hij een molenmakersbedrijf. Hiervoor nam hij de molenmakers Willem Adriaens, de gebroeders Beijk uit Budel en zijn twee zoons Willy en Jos in dienst. Na zijn overlijden werd het bedrijf nog een jaar voortgezet door zijn zoon Piet, maar werd daarna opgeheven. De maalderij aan de Maaseijkerweg werd in 1948 verkocht. Ook had Chris van Bussel een drietal agentschappen te weten die voor motoren, maalderijmachines en olieproducten.
Chris van Bussel bekleedde diverse bestuursfuncties, waaronder die van de Midden-Limburgse Molenaarsbond en de Limburgse Molenaarsbond St. Bernard. Ook was hij Lid van de Derde Orde van de Fransiscanen. Verder regisseerde hij toneelstukken bij de toneelvereniging St. Victor.
* Holten's Molen Deurne Van Bussel neuzen
* Advertentie van Van Bussel voor twee zuiggasmotoren in vakblad De Molenaar
* CHV aan de binnenhaven rond 1960

## Externe link

* Afbeeldingen van 59 molens waarbij Chris van Bussel betrokken is geweest.
* ↑ CHV Veghel
* ↑ Op zoek naar de Houtmolen. Buurtvereniging de Houtmolen
* ↑ Molendatadase Sint Anna / Nooit Gedacht
* 1 2 3 Gerard Sturkenboom. Herinneringen aan Chris van Bussel. De Nieuwe Molenwereld, december 2021, 62-69
# Ilsa, She Wolf of the SS

Ilsa, She Wolf of the SS is een Canadese sexploitationfilm uit 1975, geregisseerd door Don Edmonds. Het is het eerste deel van de Ilsa-filmserie. De film draaide in Nederland en Vlaanderen in de bioscoop onder de titel Ilsa, de wolvin van de SS, maar in latere video- en dvd-uitgaven is de Engelse titel gebruikt.

## Synopsis

De Tweede Wereldoorlog is in volle gang, en in Kamp nr. 9 worden meisjes opgeleid om dienst te doen in Duitse veldbordelen. Nymfomane kampcommandante Ilsa gebruikt ondertussen mannelijke dwangarbeiders voor haar sadistische seksspelletjes.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Dyanne Thorne | Ilsa |
| C.D. Lafleuer | Binz |
| Gregory Knoph | Wolfe |
| Tony Mumolo | Mario |
| Maria Marx | Anna |
| Nicolle Riddell | Kata |
| Jo Jo Deville | Ingrid |
| Sandy Richman | Maigret |
| Rodina Keeler | Gretchen |
| Wolfgang Roehm | Generaal |
| Lance Marshall | Richter |
| Jacqueline Giroux | Rosette (onvermeld) |
| Colleen Brennan | roodharige gevangene (onvermeld) |
| Peggy Sipots | gevangene op ijsblok (onvermeld) |
| Donna Young | gevangene met witte sjaal (onvermeld) |
| Janet Newell | blonde gevangene (onvermeld) |
| Eve Orlon | naakte gevangene in bed (onvermeld) |
| Wayne Beauchamp | gevangene (onvermeld) |
| Sandy Dempsey | gevangene (onvermeld) |

## Ontvangst

De SpeelfilmEncyclopedie (1986) waardeert Ilsa, She Wolf of the SS met nul sterren ("flop, niets, prul"). De gemiddelde score op IMDb is 5,1 uit 10. De film trok in Nederland 650.000 bioscoopbezoekers.
Ilsa, She Wolf of the SS wordt gezien als een cultfilm die verantwoordelijk was voor het uitkomen van vele (soft-)erotische films die zich afspeelde in nazikampen of op andere manieren nazi's in het verhaal verwerkte. Dergelijke films hebben de bijnaam nazisploitation (een samentrekking van nazi's en exploitation) gekregen en het genre bleef tot halverwege de jaren '80 nog populair.

## Sequels/spin-offs

* Ilsa, Harem Keeper of the Oil Sheiks (1976)
* Ilsa, the Wicked Warden (1977)
* Ilsa, the Tigress of Siberia (1977)
# Zebrzydowice (Silezië)

Zebrzydowice is een dorp in het Poolse woiwodschap Silezië, in het district Cieszyński. De plaats maakt deel uit van de gemeente Zebrzydowice en telt ca. 4 700 inwoners.
In de 2e wereldoorlog, tussen 1942 en 1944, was daar het slaven spoorweg kamp Seibersdorf. Ongeveer 300 gezonde, Joodse mannen, tussen de 15 en 55 jaar, werden uit de trein naar Auschwitz gehaald waren, om er gedwongen arbeid te verrichten. Dat waren de zo genoemde 'Cosel Transporten'.Gestorvenen werden eerst begraven op het plaatselijke kerkhof. Later gaven de nazi's bevel om ze op te graven, om ze vervolgens in een massagraf van dieren te gooien, waar o.a. ook varkens in lagen. Varkens zijn onrein in Joodse begrippen. Daarna overgoten met ongebluste kalk. Momenteel is er een monument, waar elk jaar op 8 september een herdenkings bijeenkomst is. Het NIOD heeft een dossier met getuigenverklaringen.

## Verkeer en vervoer

* Station Zebrzydowice
* Station Zebrzydowice Przystanek (gesloten)
* ↑ Facebookgroep Joodse geschiedenis in Nederland
* ↑ Het NIOD
# Lijst van voetbalinterlands Tahiti - Vanuatu

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Tahiti en Vanuatu. De landen hebben tot op heden twaalf keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting, een vriendschappelijke wedstrijd, werd gespeeld in Port Vila op 15 juli 1992. Het laatste duel, een kwalificatiewedstrijd voor het Wereldkampioenschap voetbal 2026, vond plaats op 18 november 2024 in Auckland (Nieuw-Zeeland).

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Port Vila | 15 juli 1992 | Vriendschappelijk | Vanuatu − Tahiti | 2 − 1 |
| 2 | Port Vila | 20 juli 1992 | Vriendschappelijk | Vanuatu − Tahiti | 1 − 2 |
| 3 | Papeete | 24 augustus 1995 | Zuid-Pacifische Spelen 1995 | Tahiti − Vanuatu | 3 − 0 |
| 4 | Brisbane | 30 september 1998 | OFC Nations Cup 1998 | Tahiti − Vanuatu | 5 − 1 |
| 5 | Papeete | 23 juni 2000 | OFC Nations Cup 2000 | Tahiti − Vanuatu | 2 − 3 |
| 6 | Auckland | 4 juni 2001 | WK 2002 kwalificatie | Vanuatu − Tahiti | 1 − 6 |
| 7 | Auckland | 14 juli 2002 | OFC Nations Cup 2002 | Tahiti − Vanuatu | 1 − 0 |
| 8 | Suva | 11 juli 2003 | Zuid-Pacifische Spelen 2003 | Tahiti − Vanuatu | 0 − 1 |
| 9 | Adelaide | 6 juni 2004 | WK 2006 kwalificatie | Tahiti − Vanuatu | 2 − 1 |
| 10 | Honiara | 5 juni 2012 | WK 2014 kwalificatie | Tahiti − Vanuatu | 4 − 1 |
| 11 | Port Vila | 4 juni 2019 | Vriendschappelijk | Vanuatu − Tahiti | 2 − 0 |
| 12 | Auckland | 18 november 2024 | WK 2026 kwalificatie | Tahiti − Vanuatu | 2 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Tahiti | Gelijk | Winst Vanuatu | Doelsaldo Tahiti – Vanuatu |
| WK-kwalificatie | 4 | 4 | 0 | 0 | 14 − 3 |
| OFC Nations Cup | 3 | 2 | 0 | 1 | 8 − 4 |
| Zuid-Pacifische Spelen | 2 | 1 | 0 | 1 | 3 − 1 |
| Vriendschappelijk | 3 | 1 | 0 | 2 | 3 − 5 |
| Totaal | 12 | 8 | 0 | 4 | 28 − 13 |
FTF · A-internationals · Tahitiaans vrouwenelftal
1989 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019
Amerikaans-Samoa · Australië · Cookeilanden · Fiji · Nieuw-Caledonië · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Samoa · Spanje · Tonga · Uruguay · Vanuatu
VFF · Vanuatuaans vrouwenelftal
Interlands Tegenstander: Amerikaans-Samoa · Australië · Brunei · Cookeilanden · Estland · Fiji · Guam · Guinee · India · Indonesië · Libanon · Mongolië · Nieuw-Caledonië · Nieuw-Zeeland · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Samoa · Tahiti · Tonga
* ↑ Bijgewerkt op 21 november 2024.
* Worldfootball
* World Football Elo Ratings
# Witte kornoelje

De witte kornoelje (Cornus alba) is plant uit de kornoeljefamilie (Cornaceae) die inheems is in Siberië, noordelijk China en Korea. Het is een grote bladverliezende struik die als kleine boom kan worden gekweekt. De struik kan tot 3 m hoog worden. De opvallende rode stengels zijn van de herfst tot de late winter, een populaire versiering in de landschapsarchitectuur.
De ovaalvormige vruchten zijn wit en soms blauw getint. De plant is extreem winterhard, tot -40 °C.

## Kenmerken

De witte kornoelje kan drie meter hoog worden. De plant heeft groen blad en rode twijgen. De bladeren zijn eirond en hebben een lengte van 4-10 cm, ze hebben een gepunte top en opvallende, gebogen nerven. In de herfst kleuren ze bleekgroen tot donkerrood.

### Bloemen en vruchten

De kleine witte bloemen verschijnen in juni; soms volgt in de herfst een tweede bloei. Er zijn vier uitstaande kroonblaadjes, vier kelkblaadjes en vier meeldraden. De bloempjes staan in een scherm van vier tot vijf centimeter doorsnede aan de toppen van de takken. De vruchten zijn wit van kleur, bolvormig en hebben een doorsnede van 6-8 mm. Het zijn besachtige steenvruchten met één pit per bes.
* Vruchten
* ’Elegantissima’ (jonge plant)
* Cornus alba 'Ivory Halo®'
* 'Sibirica' na vorst
* ↑ Witte kornoelje - Cornus alba. Verspreidingsatlas. Geraadpleegd op 19 augustus 2023.
* ↑ Cornus alba L. | COL. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 19 augustus 2023.
* ↑ Donald Wyman, Wyman's Garden Encyclopedia, s.v." Cornus alba 'Sibirica' ".