OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Arendbuizerd

De arendbuizerd (Buteo rufinus) is een groot soort buizerd die voorkomt in droge steppegebieden in Zuidoost-Europa, Noord-Afrika en West-Azië.

## Kenmerken

Het is een 43 tot 58 cm lange roofvogel, met een spanwijdte van 105 tot 155 cm. De arendbuizerd is iets groter dan een buizerd, maar ook krachtiger en zwaarder. De ondersoort die voorkomt in Europa en Azië is groter dan die in Afrika. Het dier heeft een donkere haaksnavel en gele poten. De bovenzijde is donkerbruin met brede, roestrode veerzomen. De kop is lichtbruin tot witachtig met donkere strepen. Keel en borst zijn bijna wit. De onderzijde is geheel bruin of lichtbruin. Een onvolwassen arendbuizerd lijkt in vlucht op de ruigpootbuizerd maar houdt de vleugels iets meer omhoog. Door het bestaan van verschillende kleurvariëteiten is determinatie van deze roofvogel zeer lastig.

## Verspreiding en leefgebied

Binnen het verspreidingsgebied komen twee ondersoorten voor:
* B. r. rufinus (Griekenland, Roemenië, Zuidoost-Rusland, rond de Zwarte Zee, Klein-Azië en verder tot in Midden-Azië, trekvogel die overwintert in Noordoost-Afrika en in het noorden van India.)
* B. r. cirtensis (Mauritanië tot in Egypte en op het Arabisch schiereiland, standvogel)
Het is een steppevogel, die ook wel in kaal bergland voorkomt, maar zich op open vlakten het beste thuis voelt.

## Voorkomen in Nederland en Vlaanderen

De arendbuizerd is een zeer zeldzame dwaalgast in de Lage Landen. In 1906 werd er arendbuizerd gevangen bij Buiksloot (nu gelegen in Amsterdam-Noord) en opgesloten in een kooi van Artis. De tweede bevestigde waarneming werd pas in het jaar 2000 gedaan en daarna volgden nog acht waarnemingen tot in 2021. Eind oktober 2008 werd hij gedurende een week regelmatig waargenomen in de nieuwe natuurgebieden aan de Antwerpse Linkeroever (Doelpolder en de nieuwe braakliggende havenvlakte).

## Status

De arendbuizerd heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) uiterst gering. De grootte van de populatie wordt geschat op 100-500 duizend volwassen individuen en is stabiel. Om deze redenen staat deze buizerd als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Arendbuizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Svensson, L. et al., 2010. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
* ↑ Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2021. IOC World Bird List (v11.2). (en) . Gearchiveerd op 31 december 2021.
* ↑ Arendbuizerd op Dutchavifauna.nl. Geraadpleegd 25 december 2021. Gearchiveerd op 25 december 2021.
* ↑ 27 oktober 2008, Arendbuizerd strijkt neer bij Belgische grens
Externe links
* De grote dierenencyclopedie, (1993) Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar, België. ISBN 90-243-5204-5.
* SoortenBank.nl beschrijving, afbeeldingen en geluid
* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
# Frank Salisbury

Frank Salisbury (Harpenden, 18 december 1874 - Hampstead, 31 augustus 1962), was een Brits kunstschilder en ontwerper van gebrandschilderd glas.

## Levensloop

Salisbury werd geboren als zoon van een loodgieter en glazenzetter en leerde vanaf zijn vijftiende de kunst van het gebrandschilderd glas in het atelier van zijn broer James in St Albans.
Zijn interesse voor de schilderkunst werd gewekt toen hij een bezoek bracht aan de London Drawing Academy. Toen hij achttien jaar oud was, won hij een studiebeurs waarmee hij tussen 1892 en 1897 studeerde aan de Royal Academy of Arts in Londen. Tussendoor ging hij met een studiebeurs naar Italië, waar hij onder de indruk raakte van de fresco's uit de renaissance. Deze reis vormde zijn smaak voor pralende uitbeeldingen. Op de Royal Academy won hij verschillende medailles. Ook keerde hij daar later geregeld terug met exposities.
Hij maakte talrijke wandschilderingen in gebouwen, vooral in Londen, en schilderde verder religieuze en allegorische werken en voorstellingen van historische gebeurtenissen. Hij verwierf grote bekendheid om zijn portretschilderkunst. Zo schilderde hij vijf Britse premiers, vijf presidenten van de Verenigde Staten en een groot aantal andere bekende figuren, waaronder Benito Mussolini toen hij Italië bezocht in 1934. Zijn portretten schilderde hij in een traditionele stijl.

## Galerij

* Portret van de Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt, 1947
# Arthelais van Benevento

Arthelais van Benevento (Constantinopel, 544 – Benevento, 567) is een heilige in de Rooms-Katholieke Kerk. Het heiligenleven is in latere eeuwen neergeschreven op basis van mondeling overgedragen verhalen.

## Synoniemen

Artelais, Artellais, Arthellais, Artelaide

## Legende

Arthelais werd geboren in Constantinopel in het Byzantijnse Rijk. Arthelais was de dochter van proconsul Lucius en van Aithuesa. Keizer Justinianus I wilde Arthelais uithuwelijken doch deze vluchtte weg met drie dienaren (of dienaressen). Zij vluchtte naar het Byzantijns gebied in Zuid-Italië waar haar oom Narses verbleef. In geen geval wilde zij haar maagdelijkheid prijsgeven. In Zuid-Italië viel Arthelais in handen van rovers. Haar dienaren baden onmiddellijk tot de heilige Eulalia voor haar bevrijding. De rovers wilden Arthelais verkopen doch de duivel doodde hen op de derde dag. Dankzij een engel geraakte Arthelais bevrijd. Ze trof haar dienaren aan in Siponto in Apulië. Samen gaven ze een offergave in het heiligdom van de aartsengel Michaël in wat de Italiaanse gemeente Monte Sant’Angelo is.
Haar oom Narses bracht haar en haar dienaren veilig naar Benevento. Daar bad zij veel en deed zij mirakels. Toen zij hoge koorts ontwikkelde werd zij naar de San Lucakerk gebracht waar zij stierf (567).

## Cultus

Reeds vanaf de jaren 570 ontstond in Benevento de cultus rond haar graf. Later werd Arthelais heilig verklaard. Relikwieën van haar stoffelijk overschot werden overgebracht naar de kathedraal van Benevento. Zij is een van de beschermheiligen van de stad.
Haar feestdag in Benevento valt op 3 maart. Zij wordt aanbeden bij ontvoering, ballingschap en ziekte.
* ↑ (en) Saint Arthelais of Benevento. Catholic Saints Info (2017). Gearchiveerd op 27 juli 2021.
* ↑ (it) Caraffa, Filippo, Sant' Artellaide vergine. Santi e Beati (2011). Gearchiveerd op 18 april 2021.
# Elektriciteitsdistributie

Elektriciteitsdistributie is de verdeling van elektrische energie; het transporteert de elektriciteit van de elektriciteitsproducenten via het elektriciteitsnet naar de eindgebruiker. Het typische voltage in deze fase varieert tussen de 2kV en 35kV, die middels transformatoren wordt omgezet.
# Glyphodes basifascialis

Glyphodes basifascialis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1899. De spanwijdte is 38 millimeter.

## Verspreiding

De soort komt voor in Kameroen, Congo-Kinshasa, Tanzania, Zuid-Afrika, de Seychellen en Australië (New South Wales).

## Waardplanten

De rups leeft op soort(en) van het geslacht Ficus (Moraceae).
* De Prins J. & De Prins W. (2011–2023). Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 7-10-2023.
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 7-10-2023.
* 1 2 Hampson G. F. (1899). A revision of the moths of the subfamily Pyraustinae and family Pyralidae, part 1. Proceedings of the Zoological Society of London. Vol. 1898 (4). Pag. 743, Plate L, fig. 16.
# Subarak

Subarak is een bestuurslaag in het regentschap Kampar van de provincie Riau, Indonesië. Subarak telt 1388 inwoners (volkstelling 2010).
# Braziliaanse bonte buizerd

De Braziliaanse bonte buizerd (Buteogallus lacernulatus, synoniem: Leucopternis lacernulatus) is een roofvogel uit de familie van de Accipitridae (havikachtigen). De vogel werd in 1827 door de Nederlandse vogelkundige Coenraad Jacob Temminck geldig beschreven als Falco lacernulatus. Het is endemische en kwetsbare soort roofvogel uit Brazilië.

## Kenmerken

De vogel is 43 tot 48 cm lang, kleiner dan de gewone buizerd die 51 tot 57 cm lang is. Het is een opvallende, zwart met witte roofvogel. De rug en vleugels zijn zwart, de borst en buik zijn wit. Ook de kop is wit met een lichtgrijze nek. De staart is relatief kort en wit met een zwarte eindband.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het Atlantisch Woud van oostelijk Brazilië. Het is een uitgesproken bosvogel die leeft in de laatste resten tropisch bos in laagland en heuvelland tot 900 meter boven zeeniveau.

## Status

De Braziliaanse bonte buizerd heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 2.500 tot 10.000 volwassen individuen. De populatie-aantallen nemen af door vervolging en habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Braziliaanse bonte buizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (fr) Nouveau recueil de planches coloriées d'oiseaux livr.74 pl.437,text. Gearchiveerd op 21 augustus 2021.
# Merri

Merri is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië) en telt 142 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Argentan.

## Geografie

De oppervlakte van Merri bedraagt 5,9 km², de bevolkingsdichtheid is 24,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Rinjani

Rinjani (spreek uit: rin·dzjaa·nie) (Indonesisch Gunung Rinjani) is een actieve vulkaan in Indonesië op het eiland Lombok. Met zijn 3726 meter is het de op 1 na hoogste vulkaan van Indonesië.
Op de locatie van de huidige Rinjani lag voorheen de vulkaan Samalas die in 1257 tot uitbarsting kwam en grotendeels verdween. Later ontstond hier de Rinjani. De eerste bekend gedocumenteerde eruptie was in september 1847. De meest recente eruptie was in 2016. De vulkaan en het Segara Anak-kratermeer zijn beschermd door een nationaal park opgericht in 1997.

## Afbeeldingen

* Infraroodopname in valse kleuren, mei 1992
* Kaart met vulkanen in Indonesië
* Zicht op Gunung Rinjani vanuit Gili Trawangan
* Zicht op Gunung Rinjani vanuit Gili Air
# Snor (vogel)

De snor (Locustella luscinioides) is een zangvogel uit de familie Locustellidae. De vogel werd in 1824 door de Italiaanse geoloog en vogelkundige Paolo Savi geldig beschreven als vogel uit het geslacht Sylvia. De Engelse naam is Savi's warbler. Het is een typische moerasvogel die leeft in rietvelden en vaak eerder gehoord dan gezien wordt.

## Kenmerken

De vogel is 13,5 tot 15 cm lang. Uiterlijk lijkt de vogel sterk op de kleine karekiet. Beide soorten zijn overwegend bruingrijs van boven, licht van onder en met een smalle lichte oogstreep. De snor is iets meer groenig op de rug en heeft licht roodbruine, gerande onderstaartdekveren. De vogel laat een "snorrende" zang horen die lijkt op die van de sprinkhaanzanger, die ook in rietvelden leeft, maar dan vaak in combinatie met struikgewas.

## Leefwijze

Het voedsel bestaat uit insecten, larven en spinnen.

## Voortplanting

Het legsel bestaat uit vier tot zes witte eieren met paarsgrijze ondervlekken en bruine vlekken.

## Verspreiding en leefgebied

De soort telt drie ondersoorten:
* L. l. luscinioides: van Europa tot het Oeralgebergte en de Balkan, noordwestelijk Afrika.
* L. l. sarmatica: oostelijk Oekraïne en zuidelijk Europees Rusland.
* L. l. fusca: van Turkije en Jordanië tot Kazachstan.
Het leefgebied bestaat uit uitgestrekte rietvelden met voornamelijk hoog riet (Phragmites australis) en niet te veel afwisseling met andere oevervegetatie.

## Status

De snor heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de wereldpopulatie werd in 2015 geschat op 0,8 tot 1,5 miljoen individuen en de trend is stabiel. Om deze redenen staat deze soort als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.

### Status in Nederland en Vlaanderen

De snor nam in Nederland toe toen de Flevopolders droogvielen en daarin enorme rietvelden ontstonden. Elders in Nederland bleek dat de vogel juist in aantal afnam. Tussen 1965 en 1991 zou de soort in het westen van Nederland met 60 tot 80% zijn achteruitgegaan. Daarom is de snor op de Nederlandse rode lijst gezet als kwetsbare soort. Volgens Sovon Vogelonderzoek Nederland steeg echter het aantal broedparen in de periode 1990 tot 2020 en broeden er in 2020 ongeveer 2800-3600 paar in Nederland. De soort staat op de Vlaamse rode lijst als ernstig bedreigd. Het aantal broedparen daar bedroeg in de periode 2013-2018 slechts 15-45.

## Video

* Snor in Nieuwkoop, Zuid-Holland
* 1 2 (en) Snor op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Savi, 1824. Sylvia Luscinioides (protoniem). Nuov. Giornale Lett., 7, p. 341.
* ↑ Svensson, L. et al., 2012. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
* ↑ Bijlsma, R.G., F. Hustings & C.J. Camphuysen, 2001. Avifauna van Nederland 2. ISBN 90-74345-21-2
* ↑ Sovon Verspreiding en aantalsontwikkeling van de snor in Nederland
* ↑ INBO (2020): Broedvogels in Vlaanderen 2013-2018. Recente status en trends van in Vlaanderen broedende vogelsoorten.
Externe links
* SoortenBank.nl beschrijving, afbeeldingen en geluid
* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
# Niphograpta albiguttalis

Niphograpta albiguttalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Epichronistis (?) albiguttalis door William Warren in een publicatie uit 1889.
De spanwijdte bedraagt ongeveer 2 centimeter.

## Verspreiding

De soort komt voor in de Verenigde Staten, Panama, Venezuela, Brazilië en Argentinië. Deze soort is met opzet door de mens geïntroduceerd in Zuid-Afrika en Australië om waterhyacint te bestrijden..

## Waardplanten

De rups leeft op Eichhornia crassipes (waterhyacint) (Pontederiaceae).
* De Prins J. & De Prins W. (2011–2023). Niphograpta albiguttalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 23-12-2023.
* 1 2 3 Don Herbison-Evans & Stella Crossley. Niphograpta albiguttalis (Warren, 1889). Australian Caterpillars and their Butterflies and Moths. Geraadpleegd op 23-12-2023.
* 1 2 3 4 Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Niphograpta albiguttalis. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 23-12-2023.
# Subik (Buay Pematang Ribu Ranau Tengah)

Subik is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu Selatan van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Subik telt 212 inwoners (volkstelling 2010).
# Cubaanse zwarte buizerd

De Cubaanse zwarte buizerd (Buteogallus gundlachii) is een roofvogel uit de familie van de Accipitridae (havikachtigen). Deze vogel is genoemd naar de Duits-Cubaanse ornitholoog Juan Gundlach.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Cuba.

## Status

De grootte van de populatie is in 2012 geschat op 1000-2500 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Cubaanse zwarte buizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Dynasty

Dynasty of Dynazty kan verwijzen naar:
* Dynasty (1976), een televisiefilm uit 1976 van Lee Philips over de familie Blackwood
* Dynasty (1981), een Amerikaanse soapserie uit de jaren 1980 over de familie Carrington
* Dynasty (2017), een Amerikaanse soapserie uit 2017 over de familie Carrington
* Dynazty, een samenwerkingsverband van Finse bands waaronder The Rasmus
* Dynasty (album), een album van de rockband KISS uit 1979
* Dynasty (Kampeerterrein de Lievelinge NL), de naam van een veld op Kampeerterrein de Lievelinge te Vuren - voorheen veldje Shangrila
* de roepletters voor China Airlines
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Dynasty en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Paleis van Justitie (Den Haag)

Het Paleis van Justitie in Den Haag is gevestigd aan de Prins Clauslaan.

## Het kantoor

In het huidige Paleis van Justitie zijn gevestigd:
* Rechtbank Den Haag
* Gerechtshof Den Haag
* Arrondissementsparket Den Haag
* Het College van Beroep voor het bedrijfsleven
* Het Schadefonds Geweldsmisdrijven
* Het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg
In december 2009 heeft minister Hirsch Ballin de eerste officiële ruimtes speciaal voor slachtoffers van misdrijven geopend. Hier kunnen zij wachten tot de zitting van hun zaak begint. Zij kunnen hier niet geconfronteerd worden met de verdachte, zijn familieleden of vrienden.

## Architectuur

Het gebouw dateert uit 1997 en werd ontworpen door architectenbureau Ellerman, Lucas, Van Vugt uit Rijswijk. Het gebouw maakt deel uit van 'Den Haag Nieuw Centrum', een project waarbij het gehele centrum van de stad zal worden gerenoveerd. Het gebouw ligt bij de Utrechtsebaan, aan de andere kant daarvan is de Grotiusplaats met een beoogd gebouw dat op het Paleis van Justitie lijkt. Dit is reeds in 2000 ontworpen en had de naam 'Twin Tower' maar is nog niet gerealiseerd.
Het Paleis van Justitie is 70 meter hoog, heeft 19 verdiepingen en 22.500 meter werkvloer. Er zijn 45 parkeerplaatsen. De gevel is van rosebeige Braziliaans graniet. Het oude Paleis van Justitie is met de nieuwbouw geïntegreerd. De renovatie aldaar heeft ervoor gezorgd dat er nu meer zittingszalen en kamers zijn.
Opvallend is het licht, dat met spectraal spiegelglas wordt gereflecteerd naar diverse ruimten ook in de lagere verdiepingen.
Er is een permanente kunstcollectie in het gebouw. Daarnaast is er een wisseltentoonstelling in de hal bij de zittingzalen.
# Joodse begraafplaats (Gorredijk)

De Joodse begraafplaats van Gorredijk bestaat sinds 1804. In 1804 werd een stuk grond gekocht in het dorp Kortezwaag, ter vervanging van de begraafplaats in Noordwolde.
In 1832 heeft het perceel de kadastrale aanduiding Langezwaag D 682. De begraafplaats ligt bij straat en kanaal Dwarsvaart, tussen de nummers 17 en 19.
De gemeente Opsterland zorgt voor het onderhoud.
# Subulussalam Utara

Subulussalam Utara is een bestuurslaag in het regentschap Subulussalam van de provincie Atjeh, Indonesië. Subulussalam Utara telt 4480 inwoners (volkstelling 2010).
# Grijskopbuizerd

De grijskopbuizerd (Butastur indicus) is een roofvogel uit de familie van de Accipitridae (havikachtigen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort broedt in oostelijk Siberië, Japan, Korea en noordoostelijk China en trekt na de broedtijd naar Zuidoost-Azië, Indonesië en de Filipijnen.

## Status

De grootte van de populatie is in 2001 geschat op minimaal 100 duizend wassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Grijskopbuizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Piletocera phaeocraspedalis

Piletocera phaeocraspedalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1907.
De soort komt voor op de Solomonseilanden.
# Ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport

Het ministerie van Regionale Ontwikkeling en Sport, tot 2020 het ministerie van Regionale Ontwikkeling, is een ministerie aan de Van Roseveltkade 2 in Paramaribo, Suriname.
Het werd eind 1969 opgericht bij de vorming van het kabinet-Sedney. Het heette toen het ministerie voor Districtsbestuur en Decentralisatie. Het kreeg taken die daarvoor werden uitgevoerd door de ministeries van Binnenlandse Zaken en Openbare Werken. Daarna werden de taken weer bij het ministerie van Binnenlandse Zaken gevoegd. In 1988 werd het onder de naam Ministerie voor Regionale Ontwikkeling opnieuw een zelfstandig ministerie.
Het ministerie heeft de volgende vier directoraten: Regionale Ontwikkeling, Agrarische Ontwikkeling Binnenland, Duurzame Ontwikkeling Inheemsen en Duurzame Ontwikkeling Afro-Surinamers Binnenland. Verder heeft het nog twaalf onderdirectoraten. Het Suricorps was in 2014 een initiatief van het ministerie.
Het pand werd in november 2024 zodanig beschadigd door rukwinden, dat het ministerie het gebouw moest verlaten. Negentig procent van de apparatuur raakte beschadigd door waterschade.
# Ploemeur

Ploemeur is een Franse gemeente in het departement Morbihan. Ploemeur ligt in het zuiden van Bretagne, aan de Golf van Biskaje. De gemeente telde 18.591 inwoners op 1 januari 2021. Hiermee is het de op drie na grootste gemeente van het departement. Ploemeur is een van de 25 gemeenten in het gemeentelijk samenwerkingsverband Lorient Agglomération.

## Geschiedenis

De geschiedenis van Ploemeur hangt samen met het ontstaan van Lorient en de Franse Compagnie des Indes Orientales in de 17e eeuw. De bestaande parochie van Ploemeur met haar kleine landbouwdorpjes groeide dankzij de scheepswerven die hier werden opgericht. Vanaf de 18e eeuw had Ploemeur een vissersvloot en nijverheid voor de verwerking van de gevangen sardines. De scheepjes vertrokken vanuit de verschillende kleine havens van Ploemeur: Kernével, Larmor, Lomener, Le Pérello, Kerroch en Le Courégant. In 1904 kwamen er bedrijven die het kleimineraal kaolien delfden en bewerkten. Op het hoogtepunt werkten tot 400 mensen in deze industrie. In de jaren 1920 werd het sanatorium van Kerpape geopend.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd langs de kust de Atlantikwall opgetrokken en werd de luchtmachtbasis van Kerlin-Bastard geopend. Van hieruit opereerden vliegtuigen die de Duitse U-boten in Lorient voor aanvallen moesten beschermen. Net als Lorient leed Ploemeur zware schade door geallieerde luchtbombardementen. De gemeente lag in de zak van Lorient en werd hierdoor pas aan het einde van de oorlog bevrijd.
Na de oorlog volgde de reconstructie en de uitbouw van de toeristische sector met de bouw van logementen, een golfterrein en de inrichting van de stranden.

## Bezienswaardigheden

Ploemeur heeft een kustlijn van 17 km en telt verschillende zandstranden. Verschillende kustverdedigingswerken, de meeste die deel uitmaakten van de Duitse Atlantikwall, zijn bewaard gebleven.
In het centrum van Ploemeur ligt de kerk Saint-Pierre die teruggaat tot de 11e eeuw. De huidige kerk dateert in hoofdzaak uit de 17e en de 19e eeuw. Na twee zware branden in 1942 en 1943 veroorzaakt door luchtbombardementen werd de kerk na de oorlog gerestaureerd.
De gemeente telt verschillende megalitische structuren: dolmen d'Ar Roc'h, dolmen du Cruguellic, dolmen de Caudric, allée couverte de Laudé en tumulus de Tuchenn Pol.
* Kerk Saint-Pierre
* Kapel van Saint-Jude
* Lomener
* Kerroc'h
* Fort Bloqué
* Dolmen d'Ar Roc'h

## Geografie

Ploemeur grenst aan de gemeenten Lorient, Larmor-Plage, Quéven en Guidel.
De onderstaande kaart toont de ligging van Ploemeur met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.

## Geboren

* Yoann Gourcuff (1986), voetballer
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ (fr) L’histoire de Plœmeur en quelques mots. Comité d'histoire du pays de Ploemeur. Geraadpleegd op 7 januari 2024.
* ↑ (fr) Patrimoine: les chapelles. ploemeur.com. Geraadpleegd op 7 januari 2024.
* ↑ (fr) Patrimoine: les mégalithes. ploemeur.com. Geraadpleegd op 7 januari 2024.
* ↑ (fr) Carte d'identité. ploemeur.com. Geraadpleegd op 7 januari 2024.
# Wangga Meti

De Wangga Meti is een uitgebrande vulkaan van 1225 meter hoogte die het hoogste punt vormt van het droge, bergachtige eiland Sumba, onderdeel van de Kleine Soenda-eilanden van Indonesië.