OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hendrik Hoven

Hendrik Hoven (Peize, 27 februari 1911 - Eelde, 5 maart 1994) was een belangrijk sportman op het gebied van schaatsen, handbal en atletiek.
In 1938 behaalde hij het Nederlands kampioenschap polsstokhoogspringen. Als lid van de nationale ploeg haalde hij tot 1955 noordelijke titels op de 100 en 200 meter, verspringen, kogelstoten, discuswerpen en de vijfkamp.
Al in 1924 deed hij mee aan kortebaan schaatswedstrijden. In 1938 werd hij kortebaankampioen van Groningen. In 1942 werd Hoven in Eelde Nederlands Kampioen kortebaan. Hij won in de finale van Doekele Hielkema en H. Gankema werd derde.
Als lid van de Eelder handbalvereniging Actief Paterswolde werd hij in de oorlog uitgenodigd voor het Nederlands team. Het gevaar om naar Amsterdam te reizen deed hem deze uitnodiging echter afslaan. Hij zou tot zijn vijftigste in het eerste Actief-team blijven spelen. Als bondsoefenmeester en coach bracht hij de vrouwenploeg van Actief in de jaren 60 naar het hoogste niveau. In de jaren 70 was hij o.a. enkele jaren trainer/coach van de heren van Jahn II Stadskanaal. Hij bleef tot op latere leeftijd actief in de handbalsport, als trainer/coach, maar ook bij de beoordeling van scheidsrechters.
Kapper Hendrik Hoven had een eigen zaak aan de Hoofdweg in Eelde.
| Jaar | Plaats | Kampioenschap |
| 1942 | 1 | NK Kortebaan |
# Ziama-massief

Het Ziama-massief is een beboste bergketen in de regio Nzérékoré in het zuidoosten van Guinee.
Het Ziama-massief strekt zich uit van noordoost naar zuidwest en gaat zuidwaarts naar Liberia als de Kpo-range. De beekjes van de oostelijke hellingen stromen uit in de Saint Paul en die van de westelijke hellingen in de Lofa. Allebei de rivieren stromen in zuidwestelijke richting door Liberia om uit te monden in de Atlantische Oceaan. De hoogste punten van het massief reiken tot bijna 1.400 meter boven zeeniveau. Het beboste landschap bestaat uit valleien, plateaus, ronde bergkammen, rotsachtige toppen, steile kliffen en granieten ontsluitingen.
Het Ziama-massief maakt deel uit van de ecoregio Guineese montane bossen en herbergt een andere flora en fauna dan de omliggende laaglanden.
Het Ziama-bos werd in 1932 aangewezen als natuurreservaat en in 1980 goedgekeurd als biosfeerreservaat door UNESCO, met een oppervlakte van 1.161,70 km². Het wordt door natuurbeschermers beschouwd als een overblijfsel van de verder afnemende Boven-Guineese wouden. Het biosfeerreservaat van het Ziama-massief herbergt meer dan 1.300 plantensoorten en meer dan 500 diersoorten.
# Kasteel van Middelburg

Het Kasteel van Middelburg is een voormalig kasteel in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Maldegem behorende plaats Middelburg.

## Geschiedenis

Het kasteel werd van 1448-1450 gebouwd op het grondgebied van een leenhoeve van de Abdij van Middelburg, gelegen te Heille. Deze hoeve werd in 1440 voor dit doel aangekocht door Pieter Bladelin, die er het stadje Middelburg stichtte, naar het Zeeuwse Middelburg vernoemd. Tijdens de Vlaamse Opstand tegen Maximiliaan werd het kasteel in 1488 zwaar beschadigd.
Omstreeks 1550 verscheen het kasteel op een kaart van Jacob van Deventer. Het betrof een omgracht en onderkelderd opperhof, en ook was er een neerhof. Omstreeks 1750 was het kasteel tot een ruïne vervallen en in de jaren daarna werd het als steengroeve gebruikt ten behoeve van de bouw van meerdere stallen, schuren en huizen.
Begin twintigste eeuw werd een tramlijn aangelegd die over het grondgebied van het vroegere kasteel liep. Een laagte gaf nog de plaats aan waar zich eens de gracht bevond. Na de Tweede Wereldoorlog, waarbij het dorp zwaar was getroffen, werden noodwoningen gebouwd op de plek waar zich eens de binnenplaats bevond. In de jaren '90 van de twintigste eeuw werd de site sterk aangetast door wegaanleg en woningbouw. In 1996 kwam bij de wegaanleg muurwerk aan de dag, dat echter grotendeels werd vernietigd.

## Provinciale erfgoedsite

Vanaf 2002 werden opgravingen uitgevoerd die een meer gedetailleerd beeld van het kasteel opleverden. Omdat het kasteel meermaals belegerd en daarbij beschadigd werd, werden in de zestiende en zeventiende eeuw diverse herstelwerkzaamheden uitgevoerd, waarvan de gegevens van de opgravingen getuigen. De site werd in 2005 door de Vlaamse overheid beschermd als archeologisch monument. In 2024 opende de provinciale erfgoedsite met een in cortenstaal en aarde gemarkeerd grondplan van de torens, wanden en toegangspoort.
De geschiedenis van Middelburg en de resultaten van de opgravingen werden tot 2024 gepresenteerd in het bezoekerscentrum.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ Oude kasteelsite Pieter Bladelin wordt toeristische hotspot: provincie gelooft in dorpje Middelburg als erfgoedsite, Het Laatste Nieuws
* ↑ Provinciale erfgoedsite Middelburg
* ↑ Kasteel Bladelin wordt weer zichtbaar, Het Laatste Nieuws
* ↑ Provincie laat kasteel van Bladelin herleven op nieuwe historische site in Middelburg, Het Laatste Nieuws
* ↑ Nieuwe erfgoedsite geopend in Middelburg, AVS. Gearchiveerd op 8 mei 2024. Geraadpleegd op 8 mei 2024.
* ↑ Bezoekerscentrum Middelburg
# Katoličko Selišće

Katoličko Selišće is een plaats in de gemeente Velika Ludina in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 177 inwoners (2001).
# Kazuyoshi Funaki

Kazuyoshi Funaki (船木 和喜, Funaki Kazuyoshi; Yoichi (Hokkaido), 27 april 1975) is een Japanse schansspringer. Tijdens de Olympische Winterspelen 1998 in eigen land, in Nagano, veroverde Funaki olympisch goud op de grote schans zowel individueel als met het teamontwikkeling het seizoen 1997/1998 won hij het vierschanzentoernooi.

## Resultaten
### Olympische Winterspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1998 | Nagano | 1 K-120 individueel 2 K-90 individueel 1 K-120 landenwedstrijd |
| 2002 | Salt Lake City | 7e K-120 individueel 9e K-90 individueel 5e K-120 landenwedstrijd |

### Wereldkampioenschappen schansspringen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1995 | Thunder Bay | 5e K-120 individiueel 38e K-90 individueel |
| 1997 | Trondheim | 4e K-90 individiueel 10e K-120 individueel 2 K-120 landenwedstrijd |
| 1999 | Ramsau | 1 K-90 individiueel 5e K-120 individueel 2 K-120 landenwedstrijd |
| 2001 | Lahti | 32e K-90 individiueel |
| 2003 | Val di Fiemme | 15e K-95 individiueel 16e K-120 individueel 2 K-120 landenwedstrijd |

### Wereldkampioenschappen skivliegen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1996 | Bad Mitterndorf | 20e K-180 individiueel |
| 1998 | Oberstdorf | 1 K-180 individiueel |
| 2000 | Vikersund | 7e K-180 individiueel |
| 2002 | Harrachov | 23e K-180 individiueel |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Plaats | Punten |
| 1992/93 | 0 | 0 |
| 1994/95 | 4 | 843 |
| 1995/96 | 33 | 151 |
| 1996/97 | 3 | 1018 |
| 1997/98 | 2 | 1234 |
| 1998/99 | 4 | 1589 |
| 1999/00 | 14 | 475 |
| 2000/01 | 30 | 144 |
| 2001/02 | 11 | 460 |
| 2002/03 | 30 | 185 |
| 2003/04 | 40 | 71 |
| 2004/05 | 30 | 133 |
| 2008/09 | 63 | 12 |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Schans |
| 10 december 1994 | Planica | kleine schans |
| 4 januari 1995 | Innsbruck | grote schans |
| 14 december 1996 | Harrachov | grote schans |
| 4 januari 1997 | Innsbruck | grote schans |
| 12 maart 1997 | Kuopio | kleine schans |
| 16 maart 1997 | Holmenkollen | grote schans |
| 30 december 1997 | Oberstdorf | grote schans |
| 1 januari 1998 | Garmisch-Partenkirchen | grote schans |
| 4 januari 1998 | Innsbruck | grote schans |
| 25 januari 1998 | Oberstdorf | skivlieg schans |
| 21 maart 1998 | Planica | grote schans |
| 10 januari 1999 | Engelberg | grote schans |
| 24 januari 1999 | Sapporo | grote schans |
| 6 maart 1999 | Lahti | kleine schans |
| 5 februari 2005 | Sapporo | grote schans |
# Gesel

Een gesel is een zweepachtig instrument dat meerdere staarten telt en dus doorgaans voor een zware lijfstraf geschikt is.

## Terminologie en typen

Geselkat duidt specifiek op een kat met negen staarten uit leder of koord, zoals in de scheepvaart en strafkolonies werd gebruikt op de blote huid, of op enig vergelijkbaar model met meer of minder of onbepaald aantal staarten, eventueel in andere materialen, zoals de martinet of de moderne bdsm-floggers, die geen strafwerktuigen, maar seksspeeltjes zijn.
Diverse varianten hebben knopen (in touwen) of scherpe elementen, zoals loden bolletjes bij de Romeinse plumbata, die zich haast als klauwen extra diep in het vlees boren, of zelfs weerhaken om het open te rijten. De Russische knoet werd gebruikt voor de zwaarste, soms dodelijke geselingen in de tsarentijd.
Bij uitbreiding wordt gesel op zowat alle strafwerktuigen toegepast. Geselroede slaat aldus op een tuchtroede met meerdere takken, wat qua effect enigszins vergelijkbaar is met de geselkat.

## Geschiedenis

Het geselen als lijfstraf is al heel oud. Bekend is de geseling van Jezus in het Nieuwe Testament.
In de middeleeuwen was het geselen populair als een vorm van zelfkastijding, zowel privé als in het openbaar (bijvoorbeeld bij boetprocessies. Zie ook: Flagellanten).

## Overdrachtelijk

Als metonymie duidt gesel op iets wat behoorlijk veel 'pijnlijke' schade toebrengt, zoals een epidemie aan de volksgezondheid, of op een persoon die zulks bewust doet, zoals plunderaars, onderdrukkers of veroveraars. Gesel Gods stelt zo'n gesel voor als een straf door de hand Gods voor de zondigheid van het getroffen volk (Vikingen, Attila de Hun...). Dezelfde beeldspraak blijft gangbaar met diverse specifieke benamingen voor zware druk, 'de grote middelen'; vergelijk ook 'de karwats' e.d.

## Biologie

In de biologie is een gesel, of flagel, een zweepachtig organel van een bacterie of van een zaadcel.
# Enterohepatische cyclus

De enterohepatische cyclus of enterohepatische kringloop is de circulatie van galzuren, bilirubine, medicijnen of andere stoffen van de lever over achtereenvolgens de gal, de dunne darm, en de enterocyten, weer terug naar de lever.
Allerlei xenobiotica --waaronder ook medicijnen en gifstoffen-- worden vanuit de bloedbaan in de lever afgebroken (gemetaboliseerd of "gedetoxificeerd") door enzymen (zoals die van het CYP450-systeem). Zowel de omzettingsproducten als ook wat er nog aan xenobioticum resteert na passage door de lever kunnen door de nieren (via de urine) of de lever (via de gal) worden uitgescheiden. Bij dat laatste proces komen deze verbindingen dus samen met de gal in de darm terecht, en kunnen daar in bepaalde gevallen ook weer uit worden opgenomen. 95% van de uitgescheiden gal wordt namelijk weer over de darmwand geresorbeerd en via de poortader teruggevoerd naar de lever voor hergebruik. Deze cyclus herhaalt zich zes tot acht keer per dag.
Tijdens de afbraak van lipofiele verbindingen in de lever ontstaan door conjugatie aan bijvoorbeeld glutathion, taurine of glycine polaire verbindingen die na afvoer met de gal niet goed meer kunnen worden geabsorbeerd over de darmwand. Door toedoen van darmbacteriën in onder andere de karteldarm kan echter ook een omgekeerd proces plaatsvinden: de polaire groep wordt enzymatisch afgesplitst, waarbij het resulterende, nu weer (meer) lipofiele product weer kan worden opgenomen in de bloedbaan.
Dit is een belangrijk concept binnen de toxicologie aangezien veel (lipofiele) xenobiotica dit proces ondergaan en er daarbij sprake kan zijn van heropname van (onveranderde of gemetaboliseerde) verbindingen vanuit de darm met nieuwe of terugkerende (re-bound) gezondheidseffecten.
# Kerk van Midwolde

De romaanse kerk van Midwolde in de Groningse gemeente Westerkwartier is gebouwd in de 12e eeuw. Ondanks latere uitbreidingen en verbouwingen is het romaanse karakter van de kerk nog goed te herkennen aan de rondbogige vorm van de vensters. Ook met de bouw van de toren is in de 12e eeuw begonnen. Rond 1400 is er een stuk op de toren gebouwd. Vandaag de meeste vensters zijn gotisch.

## Interieur

Het interieur wordt beheerst door het door Rombout Verhulst ontworpen praalgraf van Van In- en Kniphuisen voor Carel Hieronymus van In- en Kniphuisen en zijn echtgenote Anna van Ewsum, bewoners van de borg Nienoord. Later is ook het beeld van haar tweede echtgenoot Georg Wilhelm van Inn- en Kniphuisen, gemaakt door de beeldhouwer Bartholomeus Eggers, hieraan toegevoegd. Het grafmonument werd in 1909 geschonken aan de Staat en maakt onderdeel uit van de portefeuille van de Rijksgebouwendienst.
Ter weerszijden van de graftombe bevinden zich een hooggeplaatste herenbank uit 1660, die net iets hoger is dan de hiertegenover staande preekstoel. Deze preekstoel is in 1711 ontworpen door de stadsbouwmeester van Groningen, Allert Meijer, met houtsnijwerk van Jan de Rijk. Het duo Meijer en De Rijk heeft voor diverse Groninger kerken houten kerkmeubilair ontworpen en gemaakt.
Het orgel is oorspronkelijk in 1630 gemaakt voor de borg Nienoord door Levinus Eekman en in de vijftiger jaren van de 17e eeuw door Andreas de Mare geschikt gemaakt voor gebruik als kerkorgel. Op het rijk beschilderde orgelbalkon is de volgende tekst te lezen:
   O Heer wanneer ick U hebbe soo vraghe ick niet nae Hemel ende Aerde. Wanneer my oock lyf en ziel versmachte, soo syt doch Godt altydt myns herten troost ende myn deel
Een gebrandschilderd raam herinnert aan het ongeluk van 1907 waarbij Johan Æmilius Abraham van Panhuys en zijn familie, de laatste adellijke bewoners van de borg Nienoord, verdronken in het Hoendiep.
De kerk is in het bezit van de Stichting Oude Groninger Kerken en is sinds 1973 ingeschreven als rijksmonument.
# Puding (Kumpeh)

Puding is een bestuurslaag in het regentschap Muaro Jambi van de provincie Jambi, Indonesië. Puding telt 827 inwoners (volkstelling 2010).
# Nationaal park Ben Lomond

Het Nationaal park Ben Lomond bestaat voornamelijk uit een 1300 meter hoog plateau dat duidelijk te zien is vanuit de omgeving. Het plateau heeft een oppervlakte van ongeveer 85 vierkante kilometer en is genoemd naar de gelijknamige berg in Schotland.
In de winter is het park het voornaamste skigebied van Tasmanië; in de lente zijn de bezoekers eerder wandelaars.
Na Mount Ossa (1617 meter) is Legges Tor de tweede hoogste berg van Tasmanië. Met zijn 1572 meter is hij het hoogste punt van het park.
Ben Lomond · Cradle Mountain-Lake St Clair · Douglas-Apsley · Franklin-Gordon Wild Rivers · Freycinet · Hartz Mountains · Kent Group · Maria Island · Mole Creek Karst · Mount Field · Mount William · Narawntapu · Rocky Cape · Savage River · South Bruny · Southwest · Strzelecki · Tasman · Walls of Jerusalem
Nationale parken in: AUS · NSW · NT · QLD · SA · TAS · VIC · WA
# Jordy Wehrmann

Jordy Wehrmann (Den Haag, 25 maart 1999) is een Nederlands voetballer die doorgaans als middenvelder speelt.

## Carrière
### Voetballer

Wehrmann speelde in de jeugd van VV SVH en Feyenoord, waar hij in 2018 een contract tot medio 2021 tekende. In het seizoen 2018/19 zat hij enkele wedstrijden bij het eerste elftal van Feyenoord op de bank, maar kwam niet in actie. In het seizoen 2019/20 wordt hij verhuurd aan FC Dordrecht, waar hij op 13 september 2019 zijn debuut in het betaald voetbal maakte. Dit was in de met 1-1 gelijkgespeelde uitwedstrijd tegen FC Volendam, waarin hij als basisspeler begon en in de 76$^e$ minuut werd vervangen door Stef Gronsveld.
In de voorbereiding op het seizoen 2020/21 stond Wehrmann in de basis in het duel tussen Feyenoord en Sparta Rotterdam. In de rust werd hij, net als acht andere spelers gewisseld. Op 25 oktober 2020 maakte Wehrmann zijn officiële debuut voor Feyenoord. Hij viel in de 81e minuut in tijdens de uitwedstrijd tegen RKC Waalwijk (2-2). In februari 2021 werd hij verhuurd aan FC Luzern waarmee hij de Zwitserse voetbalbeker won. Medio 2021 keerde hij terug bij Feyenoord, waarna hij na een korte tijd de transfer maakte naar FC Luzern. In het seizoen 2022/23 werd hij verhuurd aan ADO Den Haag. Bij terugkeer werd zijn contract in juni 2023, een jaar voordat het af zou lopen, ontbonden. Eind oktober 2023 vond hij in het Kroatische HNK Vukovar 1991, uitkomend in de 1. Hrvatska Nogometna Liga, een nieuwe club. Dit dienstverband bleef echter beperkt tot een jaar, waarna Wehrmann het avontuur aan ging in Indonesië bij Madura United.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2018/19 | Feyenoord | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2019/20 | → FC Dordrecht | Eerste divisie | 22 | 1 | 2 | 0 | – | – | – | – | 24 | 1 |
| 2020/21 | Feyenoord | Eredivisie | 7 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 9 | 0 |
| 2020/21 | → FC Luzern | Super League | 19 | 0 | 4 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 23 | 1 |
| 2021/22 | FC Luzern | Super League | 17 | 1 | 3 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 22 | 1 |
| 2022/23 | → ADO Den Haag | Eerste divisie | 7 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 7 | 1 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 72 | 3 | 10 | 1 | 3 | 0 | 0 | 0 | 85 | 4 |

## Erelijst

| Competitie | Winnaar (1$^{ste}$) | Winnaar (1$^{ste}$) | Finalist (2$^{de}$) | Finalist (2$^{de}$) | Derde | Derde |
| Competitie | Aantal | Jaren | Aantal | Jaren | Aantal | Jaren |
| FC Luzern |||||||
| Zwitserse voetbalbeker | 1× | 2021 | | | | |
# 10 Cloverfield Lane

10 Cloverfield Lane is een Amerikaanse thriller uit 2016 onder regie van Dan Trachtenberg. Het originele scenario droeg de werktitel The Cellar, na overname door Bad Robot Productions, het productiehuis van J.J. Abrams, kreeg het de werktitel Valencia. Uiteindelijk kreeg de film de titel 10 Cloverfield Lane om als onrechtstreeks vervolg te dienen op Cloverfield uit 2008.

## Verhaal

Na een verkeersongeval ontwaakt Michelle in een ondergrondse betonnen kamer. Haar bewaker, Howard, beweert haar te beschermen tegen een chemische aanval die buiten heeft plaatsgevonden. In de bunker ontmoet ze Emmett, een overlevende die Michelle probeert te overtuigen dat hij de aanval zelf heeft gezien. Weinig overtuigd door hun verhaal probeert ze zo snel mogelijk te ontsnappen. Eens boven de grond ontdekt ze een vrouw met een huidinfectie die smeekt om in de bunker te komen. Ze besluit terug te keren, maar na verloop van tijd ontdekken zij en Emmett de ware en gruwelijke aard van Howard. Samen besluiten ze een nieuwe ontsnappingspoging te ondernemen.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Winstead, Mary Elizabeth Mary Elizabeth Winstead | Michelle |
| Goodman, John John Goodman | Howard Stambler |
| Gallagher Jr., John John Gallagher Jr. | Emmett DeWitt |
| Cryer, Suzanne Suzanne Cryer | vrouw met huidinfectie |
# Leo Kadanoff

Leo Philip Kadanoff (New York, 14 januari 1937 – Chicago, 26 oktober 2015) was een Amerikaans natuurkundige. Hij was vooral actief op het gebied van de statistische natuurkunde, chaostheorie en de theoretische fysica van de gecondenseerde materie.

## Biografie

Kadanoff promoveerde aan de Harvard-universiteit waar hij eerder al zowel zijn bachelor als mastergraad had behaald. Na een tweejarige postdoctorale studie aan het Niels Bohr-instituut voor Theoretisch Studies in Kopenhagen kwam hij in 1962 als docent terecht op de natuurkundefaculteit van de Universiteit van Illinois. In 1965 werd hij er hoogleraar.
Zijn onderzoek focuste zich aanvankelijk supergeleiding. Eind jaren zestig ging zich bezighouden met faseovergangen van materie. Hij demonstreerde dat plotselinge veranderingen in materiaaleigenschappen (zoals de magnetisatie van een magneet of het koken van een vloeistof) verklaard konden worden in termen van schaling en universaliteit. Zijn ideeën op het gebied van de statistische fysica bleken ook toepasbaar te zijn in andere gebieden van de natuurkunde, zoals turbulentie en zandverstuivingen. Dit leidde tot de ontwikkeling van een systematische theorie voor wat we nu 'complexe systemen' noemen.
Ter erkenning van deze prestaties werd hij in 1977 onderscheiden met de Buckley Prize van de American Physical Society, alsook met de Wolfprijs in Fysica (1980, samen met Kenneth Wilson en Michael Fisher), de Boltzmann-medaille (1989) en de Lorentzmedaille (2006) van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.
Kadanoff stapte in 1969 over naar de Brown-universiteit in Providence, Rhode Island. Hij benutte wiskundige analogieën tussen de vaststoffysica en verstedelijking om meer inzicht te verkrijgen in het laatstgenoemde. Zozeer zelfs dat hij een belangrijke bijdrage leverde in het planningsprogramma van Rhode Island. In 1978 vertrok hij naar de Universiteit van Chicago, waar hij de MacArthur-leerstoel verkreeg. Veel van zijn werk in de tweede helft van zijn carrière betrof bijdragen aan de chaostheorie, voor zowel mechanische als vloeistofsystemen. In 1982 werd hij gekozen als lid van de American Academy of Arts and Sciences; in 2007 diende hij als voorzitter van de American Physical Society (APS).
In 1999 werd hij onderscheiden met de National Medal of Science, uitgereikt door president Bill Clinton. Andere onderscheidingen die hij kreeg waren onder andere de Centennial Medal van de Harvard-universiteit, de Lars Onsager Prize (1998) van de APS, de Grande Medaille d'Or van de Franse Académie des sciences en de Isaac Newton Medal (2011).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Leo Kadanoff op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Kenneth Chang, Leo P. Kadanoff, Physicist Who Explored How Matter Changes, Dies at 78. The New York Times (1 november 2015). Gearchiveerd op 8 november 2015. Geraadpleegd op 6 januari 2016.
# PzKpfw I Ausf C

Het Duitse pantservoertuig PzKpfw I Ausf C is een lichte verkenningstank gebruikt tijdens de Tweede Wereldoorlog (1939-1945).

## Achtergrond

De Panzerkampfwagen I uitvoering C was een ontwerp gericht op het bekomen van een snel verkenningsvoertuig met pantserbescherming; de tank moest passen in een zweefvliegtuig tijdens luchtlandingsoperaties. Het bedrijf Krauss-Maffei kreeg op 15 september 1939 de opdracht om het chassis te ontwikkelen, terwijl het bedrijf Daimler-Benz de bovenstructuur en geschutskoepel mocht bedenken. Het ontwerp van de PzKpfw I Ausf C was totaal anders dan de twee basisvarianten in de Panzerkampfwagen I-reeks (PzKpfw I Ausf A en PzKpfw I Ausf B). De ophanging werd zodanig ontworpen om een hoge snelheid aan te houden en de bepantsering was tweemaal zo dik als bij de vorige Panzer I-modellen. Eén prototype, met naam VK601, werd gebouwd en uitvoerig getest, waarna de wiel -en rupsophanging grondige veranderingen ondergingen. Initieel voorzagen de ontwerpers om zelfsmerende rupskettingen te gebruiken, doch uiteindelijk werden droge kettingen gebruikt. Een krachtigere motor, de Maybach HL61, werd gemonteerd in het uiteindelijke productiemodel, die de naam VK602 meekreeg. De bestuurder had 2 vizieren (1 voorzijde, 1 links van de chauffeur). De koepel had naast de telescoop ook nog 8 periscopen om de commandant een 360°-zicht te geven.

## Dienstjaren

In maart 1943 werden twee stuks Ausf C geleverd aan het 1e Panzer regiment van de 1e Panzer Division en deed mee aan de fronten van Rusland, Joegoslavië en Griekenland. De andere 38 stuks werden in de loop van 1943 geleverd aan het 58e Reserve-Pantserkorps (LVIII PZ Res Korps) en kwamen uiteindelijk terecht in Normandië, waar ze uiteindelijk verloren gingen. De PzKpfw I Ausf C ging nooit in volledige productie.