OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jordi Savall

Jordi Savall i Bernadet (Igualada, 1 augustus 1941) is een Spaans gambist, dirigent en componist. Daarnaast heeft hij een eigen platenlabel (Alia Vox) en is hij oprichter van drie ensembles. Hij geldt sinds de jaren 70 als een van de leidende figuren in de wereld van de Oude Muziek. Zijn repertoire bestaat uit middeleeuwse muziek, renaissancemuziek, volksmuziek en barokmuziek.

## Levensloop
### Opleiding

Savalls muzikale opleiding begint als hij zich op 6-jarige leeftijd aanmeldt bij het plaatselijk jongenskoor. Tussen 1959 en 1965 studeert Savall cello aan het Conservatori Superior de Música del Liceu in Barcelona. Savall raakt geïnteresseerd in Oude Muziek. Hij leest er veel over en leert zichzelf bovendien viola da gamba spelen. Vier jaar na zijn afstuderen gaat Savall studeren aan de Schola Cantorum Basiliensis in Bazel, waar hij uiteindelijk zijn docent August Wenzinger opvolgt.

### Carrière

Met zijn vrouw, wijlen sopraan Montserrat Figueras, richt hij het ensemble Hesperion XX op. In dit ensemble zitten muzikanten uit de hele wereld. Het ensemble maakt al snel naam. De grote doorbraak van Savall komt als hij de soundtrack speelt van de prijswinnende film Tous les matins du monde van Alain Corneau, met Gérard Depardieu in de hoofdrol. De film beschrijft het leven van de Franse componist en gambist Marin Marais. In de loop van zijn carrière richt hij nog twee ensembles op. La Capela Reial de Catalunya richt zich op de vocale muziek van voor 1800. Le Concert des Nations is een orkest dat zich bezighoudt met het barokke en klassieke repertoire.

## Onderscheidingen en prijzen

* 1992: César voor Beste filmmuziek met Tous les Matins du Monde
* 2000: Premi d'Honor Lluís Carulla
* 2002: Eredoctoraat aan de Université catholique de Louvain
* 2006: Eredoctoraat aan de Universiteit van Barcelona
* 2008: Benoeming tot ambassadeur voor interculturele dialoog voor de Europese Unie
* 2009: Händelprijs
* 2016: Maatschappelijk eredoctoraat aan de Universiteit Utrecht

## Discografie
### Albums

| Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albums | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Mare nostrum | 2012 | 19-05-2012 | 199 | 1 | met Montserrat Figueras, Lior Elmaleh & Hespèrion XXI |
| Erasmus van Rotterdam - In praise of Folly | 2013 | 26-01-2013 | 101 | 1* | |
# Jorge Valdivia

Jorge Luis Valdivia (Maracay, 19 oktober 1983) is een in Venezuela geboren Chileens profvoetballer die bij voorkeur als middenvelder speelt. Hij verruilde in 2010 Al Ain voor SE Palmeiras, waarvoor hij ook van 2006 tot en met 2008 speelde. Valdivia was van 2004 tot en met 2014 Chileens international.

## Interlandcarrière

Valdivia maakte zijn debuut voor de Chileense A-selectie op 18 februari 2004 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Mexico (0-1) in het Home Depot Center. Hij viel in dat duel in de rust in voor Nicolás Córdova. Valdivia nam met Chili tweemaal deel aan de Copa América (2007 en 2011), en aan het WK voetbal 2010 in Zuid-Afrika.
Op 11 juli 2007 werd Valdivia door de Chileense voetbalbond voor twintig interlandduels geschorst wegens een vermeend drinkgelag voorafgaand aan de kwartfinale tegen Brazilië bij de strijd om de Copa América 2007. Dat duel ging met 6-1 verloren, tot woede van het thuisfront. Behalve Valdivia kregen ook Jorge Vargas, Rodrigo Tello, Pablo Contreras, Reinaldo Navia en Álvaro Ormeño een schorsing opgelegd. Vargas zei nog voor de afgetekende nederlaag tegen Brazilië dat alle berichten overdreven waren: "We hebben alleen wat gedronken in het hotel, niet meer dan dat. We zijn niet in een ruzie beland en zijn niet de stad ingegaan."
Later dat jaar, op 7 december 2007, maakt de Chileense voetbalbond bekend de straf van Vargas, Contreras, Tello, Valdivia en Navia te hebben gehalveerd, nadat zij publiekelijk hun excuses hadden aangeboden. Over Ormeño deed de bond geen mededeling.
Op 9 november 2011 raakte Valdivia andermaal in opspraak, omdat bondscoach Claudio Borghi hem en vier andere internationals uit zijn selectie verwijderde in de aanloop naar de WK-kwalificatieduels tegen Uruguay en Paraguay. Het vijftal, met verder Jean Beausejour, Carlos Carmona, Gonzalo Jara en Arturo Vidal, zou te laat zijn komen opdagen bij een training nadat zij dronken waren teruggekomen na een avondje vrijaf. "Drie kwartier later dan afgesproken en in een staat die niet bij een profvoetballer past", zei Borghi.
Valdivia maakte deel uit van de selectie van bondscoach Jorge Sampaoli op het WK voetbal 2014 in Brazilië. Na dit toernooi stopte hij op dertigjarige leeftijd als international. Op deze beslissing kwam hij terug toen bekend raakte dat Sampaoli hem toch graag zou selecteren voor de Copa América 2015, gehouden in Chili. Valdivia besloot deel te nemen en Chili won uiteindelijk het toernooi.
Interlanddoelpunten :
| # | Datum | Locatie | Wedstrijd | Goal(s) | Score | Uitslag | Wedstrijd |
| 1 | 16/11/2006 | Viña del Mar | Chili – Paraguay | 50' | 2 – 0 | 3 – 2 | Oefenduel |
| 2 | 11/02/2009 | Polokwane | Zuid-Afrika – Chili | 45' | 0 – 1 | 0 – 2 | Oefenduel |
| 3 | 10/10/2009 | Medellin | Colombia – Chili | 76' | 2 – 3 | 2 – 4 | WK-kwalificatie |
| 4 | 26/05/2010 | Calama | Chili – Zambia | 87' | 3 – 0 | 3 – 0 | Oefenduel |

## Erelijst
### Chili

* Copa América
    2015
# Orde van het Imperium

De Orde van het Imperium, (Portugees:"Ordem do Imperio") is een Portugese Koloniale ridderorde. Deze Ridderorde werd op 13 april 1932 ingesteld als beloning voor Portugezen en vreemdelingen die zich in de Portugese Koloniën in Afrika en Azië onderscheiden in hun bijdragen aan het bestuur. Ook personen met militaire, diplomatieke, culturele en economische verdiensten kwamen voor verlening in aanmerking. De Orde werd ook binnen de Portugese koopvaardij en burgerluchtvaart toegekend.Protocollair is de Orde vrij belangrijk; zij gaat voor de Orde van de Infant Dom Henrique en de Commandeurs en hogere graden ontvangen, wanneer zij de Orde dragen, een militair saluut.

## De graden van de Orde

De Orde heeft vijf graden.De onderscheidingen zijn van hoog naar laag:
* Grootkruis: Het grote ordeteken aan een grootlint over de rechterschouder en een gouden ster op de linkerborst.
* Grootofficier: Een iets kleiner ordeteken aan een lint om de hals en een gouden ster op de linkerborst.
* Commandeur: Het ordeteken aan een lint om de hals en een zilveren ster op de linkerborst.
* Officier: Het ordeteken aan een lint met rozet op de linkerborst.
* Ridder: Het ordeteken aan een lint op de linkerborst.

## De versierselen van de Orde

Het kleinood of ordeteken is een gouden of zilveren Grieks kruis met daarop het Portugese wapen.De keerzijde is onbewerkt en glad.Alle graden dragen, zoals in Portugal gebruikelijk, een kleine keten van de Orde. Het lint is rood met drie zwarte strepen.

## Literatuur

* Paul Hieronymussen, Orders medals and decorations. Londen, 1967.
# Arrest Letale longembolie

Het arrest Letale longembolie (HR 12 september 1978, NJ 1979/60) is een arrest van de Nederlandse Hoge Raad dat een kentering betekende voor het leerstuk van causaliteit in het strafrecht.

## Casus

Verdachte is als bestuurder van een Volkswagen bestelauto op weg naar de TT-races, met acht vrienden als passagiers. Wanneer hij in Assen een voorrangsweg nadert, ziet hij geen verkeer en rijdt met 40–50 km/u de kruising over. Plotseling ziet hij van rechts een auto naderen. Naar aanleiding van de botsing ontwikkelt de inzittende van de andere auto een longembolie, waaraan hij overlijdt.

## Rechtsvraag

Is er sprake van een causaal verband tussen het ongeval en de longembolie, die leidde tot het overlijden van het slachtoffer? (Ja)

## Procesgang

Rechtbank en hof veroordelen de verdachte tot zes weken gevangenisstraf en ontzegging van de bevoegdheid tot het besturen van motorrijtuigen gedurende twee jaar op grond van het feit dat de dood van de ander aan zijn schuld te wijten is, bij gelegenheid van een botsing met een door hem bestuurd motorrijtuig, terwijl de dood door die botsing is veroorzaakt. Hiertegen gaat verdachte in cassatie. Het cassatieberoep wordt verworpen.

## Hoge Raad

Voor de rechtsgeschiedenis is met name het vierde middel van belang. De verdediging heeft aangevoerd dat ten onrechte is aangenomen dat de dood van de inzittende van de andere auto het gevolg is van het rijden van verdachte. Uit een doktersrapport blijkt, dat de letsels weliswaar ernstig waren, doch op zich niet noodzakelijk tot het intreden van de dood had behoeven te leiden. Met name dringt zich de vraag op, of medisch geen fouten zijn gemaakt en of wel voldoende anti-stollingsmiddelen zijn gebruikt. De Hoge Raad oordeelt:
   dat dit betoog niet opgaat omdat het optreden van letale longembolie na als gevolg van een botsing bekomen letsels als voormeld niet van zodanige aard is dat het overlijden van het slachtoffer redelijkerwijze niet meer als gevolg van de botsing aan de dader zou kunnen worden toegerekend.

## Belang

Het belang van het arrest schuilt met name in het criterium dat de Hoge Raad voor de causaliteit hanteert. Was bij eerdere arresten dikwijls de voorzienbaarheid of zeldzaamheid van het gevolg doorslaggevend, in dit arrest wordt met zoveel woorden het criterium van de 'redelijke toerekening' geïntroduceerd.
# Jorrit Tamminga

Jorrit Tamminga (Goes, 2 januari 1973) is een Nederlands componist.

## Loopbaan

Jorrit Tamminga studeerde Muziek & Technologie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en Sonologie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Gedurende beide studies legde hij zich toe op de compositie van elektronische muziek, live elektronica, spatialization en klanksynthese.
Naast zijn werk als componist onderwijst Tamminga Compositie Elektronische Muziek aan het Conservatorium van Amsterdam en Klank Ontwerp bij Muziek & Technologie.
# Josef Laßletzberger

Josef Laßletzberger (Zelking, 30 september 1862 – aldaar, 8 juni 1939) was een Oostenrijks componist en militaire kapelmeester.

## Levensloop

Laßletzberger kreeg eerste les voor viool, piano en diverse blaasinstrumenten van zijn vader, die koordirigent was. Hij was sinds oprichting op 1 januari 1883 van het Keizerlijk en Koninklijk (K.u.k.) Infanterie Regiment nr. 84 "Freiherr von Bauer" bij dit regiment. Aldaar werd Karel Komzák II zijn leraar en mentor, die vooral zijn muzikale carrière heeft bevorderd; hij werd zijn tweede dirigent van de muziekkapel. In 1890 werd hij directeur van een muziekschool in Wenen. Van 1896 tot 1901 was hij kapelmeester van de muziekkapel van het 100e Infanterie Regiment in Krakau. In 1905 werd hij als opvolger van Engelbert Sitter dirigent van "zijn" muziekkapel van het Infanterie Regiment nr. 84, dat nu de bijnaam "Freiherr von Bolfras" droeg en intussen in Krems an der Donau gestationeerd was. Voor een bepaalde tijd was hij in de Verenigde Staten. In 1910 kwam hij weer terug en werd kapelmeester van de muziekkapel van het 41e Infanterie Regiment in het toenmalige Czernowitz, nu: Tsjernivtsi en bleef in deze functie tot aan het einde van de Eerste Wereldoorlog, tegelijkertijd het einde van de Oostenrijkse monarchie. Later leefde hij teruggetrokken in zijn geboortedorp.
Als componist schreef hij vooral een aantal marsen voor harmonieorkest, maar ook kerkmuziek.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1898 Für Österreichs Ehr (93er Regimentsmarsch)
* 1908 Abschieds-Marsch
* 3er Dragoner-Marsch
* 41er Regimentsmarsch (ook: 41er Kriegsmarsch)
* Buchenländer-Marsch
* Fahnentreue
* Horestzky-Marsch
* Kreuz und quer
* Oberst Demar-Marsch
* Oberst Größl-Marsch
* Piff!, Paff!, Puff!
* Rogulic-Marsch
* Sanlèque-Marsch
* Unter Österreichs Fahnen

### Missen en andere kerkmuziek

* Tantum ergo
# Léon-Adolphe Amette

Léon-Adolphe Amette (Douville-sur-Andelle, 6 september 1850 - Antony, 28 januari 1920) was een Franse kardinaal en van 1898 tot 1906 bisschop van Bayeux-Lisieux en van 1908 tot aan zijn dood aartsbisschop van Parijs.

## Levensloop

Léon-Adolphe Amette liep school in Évreux en studeerde daarna filosofie en theologie in het priesterseminarie van Saint-Sulpice in Parijs. In 1873 ontving hij de priesterwijding en vervolgens werd hij de persoonlijke secretaris van François Grolleau, de bisschop van Évreux. Van 1889 tot 1898 was hij als vicaris-generaal verantwoordelijk voor het beheer van dit bisdom. Tijdens de sedisvacatie in het bisdom Évreux na de dood van François Grolleau in 1890, nam hij zelfs tijdelijk de bisschoppelijke functies waar.
In 1898 werd hij door paus Leo XIII benoemd tot bisschop van Bayeux-Liseux, waarna hij door kardinaal en aartsbisschop van Rouen Guillaume-Marie-Romain Sourrieu tot bisschop werd gewijd. In 1906 nam Amette ontslag uit deze functie om coadjutor te worden van de Parijse aartsbisschop François-Marie-Benjamin Richard en tegelijkertijd werd hij benoemd tot titulair aartsbisschop van Side. In 1908 volgde Amette de overleden Richard op als aartsbisschop van Parijs en op 27 november 1911 stelde paus Pius X hem aan tot kardinaal. In die hoedanigheid nam hij deel aan het Conclaaf van 1914, waarbij Benedictus XV verkozen werd tot de nieuwe paus.
Léon-Adolphe Amette overleed in januari 1920 op 69-jarige leeftijd en werd bijgezet in de Notre-Dame van Parijs.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Léon-Adolphe Amette op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb12385657f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 122928024
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6647 0479
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067929931
* Système universitaire de documentation: 07459107X
* Virtual International Authority File: 49306343
* WorldCat (via VIAF): 49306343
# Josse Abrahams

Josse Marie Alfred Abrahams (Sint-Truiden, 5 februari 1963) is een Belgisch redacteur, journalist en bestuurder.

## Levensloop

Van 1988 tot 2003 was hij redacteur economie en onder meer ook verantwoordelijke voor de regionale pagina's bij De Morgen.
In februari 2003 werd hij aangesteld als voorzitter van Vlaamse Vereniging van Journalisten (VVJ) in opvolging van Luc Standaert. In juni 2003 nam hij ontslag uit deze functie nadat hij de journalistiek had ingeruild voor een job als communicatieverantwoordelijke bij de Antwerpse vestiging van BASF. Hij werd als voorzitter van de VVJ opgevolgd door Luc Standaert, in de hoedanigheid van waarnemend voorzitter.
In december 2007 ging hij aan de slag als communicatieverantwoordelijke van de Koning Boudewijnstichting en in augustus 2017 werd hij persverantwoordelijke van 11.11.11.
In februari 2021 werd hij woordvoerder van minister van Ontwikkelingssamenwerking Meryame Kitir. Hij verliet het kabinet in juli van dat jaar.
Josse Abrahams is momenteel communicatiemanager van het AZ Jan Palfijn in Gent.
Hij vervult verschillende bestuursmandaten. Zo is hij lid van de Raad van Bestuur van de vzw Voluit Evergem/Gent die mensen met een beperking ondersteunt.
Hij is sinds augustus 2024 voorzitter de vzw Wereldmediahuis die Mo* Magazine uitgeeft en de nieuwssite voor mondiaal nieuws beheert.
Josse Abrahams is ook actief lid van Viadukaduk, de bewonersgroep van de Gentse deelgemeente Gentbrugge die ijvert voor de afbraak van het viaduct van de E17 in de gemment.
* Profiel Josse Abrahams; LinkedIn
* ↑ Fiche Josse Abrahams; MO*
* ↑ Rik Decan: Wie is wie in Vlaanderen 2000-2002: Biografische encyclopedie. Uitgeverij BRD, 1999.
* ↑ Josse Abrahams wordt voorzitter Vlaamse journalistenvereniging; Gazet van Antwerpen; 22 februari 2003. Gearchiveerd op 17 september 2018.
* ↑ Josse Abrahams niet langer voorzitter van VVJ; De Standaard; 30 juni 2003
# Erythrodolius speciosus

Erythrodolius speciosus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door André Seyrig in 1934.
# Diphyus tricolor (Kriechbaumer)

Diphyus tricolor is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Joseph Kriechbaumer in 1890.
# Faiditus proboscifer

Faiditus proboscifer is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Faiditus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1945 door Harriet Exline.
# Lasioglossum kappadokium

Lasioglossum kappadokium is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Halictidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Ebmer.
# Jozefienen

De Jozefienen of Zusters van de Heilige Jozef vormen een rooms-katholieke zustercongregatie in België, waarvan het moederhuis zich bevindt te Sint-Niklaas.

## Geschiedenis

De oorsprong van de congregatie ligt in Sint-Niklaas. In het begin van de 18e eeuw werden de weeskinderen daar uitbesteed aan particulieren. In 1717 werd een weeshuis opgericht in de Kalkstraat. Hier werden 32 kinderen opgenomen die er tot hun 20e jaar bleven. Ze kregen onderricht in lezen, schrijven en godsdienst, en de meisjes leerden daarnaast handwerken, spinnen en het vervaardigen van kant. In 1755 werd door de Spinessen een spinhuis opgericht aan de Hofstraat, waar zowel wol als vlas werd gesponnen. In 1799, tijdens de beloken tijd, werd deze activiteit door het Franse gezag stopgezet. In 1806 werd het weeshuis naar deze plaats overgebracht. Het werd oorspronkelijk geleid door leken.
In 1811 dreigde Napoleon Bonaparte de jongens op te roepen voor militaire dienst. Door hen weer bij particulieren onder te brengen werd dit risico verkleind. In het weeshuis waren toen enkel nog meisjes, en stond het voortaan bekend als Meyskens Weeshuys. In 1814 kwamen de Zusters-Spinessen terug en namen de leiding van het weeshuis over. Naast een meer ordelijk regime werden, in plaats van het spinnen, de fijnere handwerken zoals naaien en kantbewerking ingevoerd. Lezen en schrijven nam ook weer een grotere plaats in.
In 1845 kregen de zusters een nieuwe regel van de Bisschop van Gent opgelegd. Voortaan zouden ze een congregatie vormen, welke de Jozefienen genoemd werd. Zij groeiden uit tot een congregatie die op 17 plaatsen een vestiging had. In 1860 startten zij in Sint-Niklaas een kostschool, en sindsdien begon het onderwijs een belangrijke taak te vormen. In 1870 werd ook een dagschool opgezet, en het geheel kreeg de naam: Instituut Heilige Familie. Dit kwam aan de Boonhemstraat.
Vanaf 1882 wijdde men zich ook aan de bejaardenzorg. Het kosthuis Heilig Hart Tereken werd hiertoe opgericht. In 1931 verhuisden de zusters naar de toenmalige Brouwerstraat (tegenwoordig de Richard Van Britsomstraat), waar het kasteel van de familie Janssens de Vaerebeeke aangekocht werd. Vanaf 1934 werd het instituut met een middelbare opleiding, en in 1935 ook met een handelsklas uitgebreid. In 1979 werd ook begonnen met de bouw van Het Hof, waar in 1983 de eerste bejaarden in trokken.
De monumentale grafzerk van de zusters bevindt zich op het kerkhof van Tereken.
# Judith Pfaeltzer

Judith Pfaeltzer (Hilversum, 20 mei 1950) is een Nederlandse beeldhouwer en medailleur.

## Leven en werk

Pfaeltzer studeerde van 1969 tot 1975 aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Zij maakt beelden voor de openbare ruimte, penningen en portretbustes (onder anderen van de componisten Felix Mendelssohn Bartholdy en Hendrik Andriessen voor Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht).

## Enkele werken in de openbare ruimte

* Wachtende (1983), poliklinieken Ziekenhuisweg in Lelystad
* De slapende (1988), Beeldenroute Maliebaan in Utrecht
* Ontmoeting (1995), Janstraat in Haarlem
* Sint Liduina (1998), Oude Kerkhof in Schiedam
* Terra Incognita I (2009), beeldentuin van het museum Singer in Laren

## Literatuur

* Frits Scholten: Judith Pfaeltzer. Het beeld als landschap, Waanders Uitgevers (2008)

## Fotogalerij

* De slapende (1988)
* Ontmoeting (1995)
* Bertha von Suttner (Vredespaleis, 2013)
* Kop van Leo Gestel (2015), Woerden
# Shleuh

De Ishelhiyen, ook wel bekend als Chleuh, zijn een Amazigh volk in het zuidelijke binnenland van Marokko in het Atlasgebergte. Er zijn in Marokko ongeveer 7 miljoen Chleuh. Ze spreken het Tashelhiyt of Chelha een vorm van het klassieke Tamazight.
# Microdesmus dipus

Microdesmus dipus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van wormvissen (Microdesmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Albert Günther.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Onzeker, beoordelingsjaar 2007.
* 1 2 (en) Microdesmus dipus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Microdesmus dipus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Lijst van voetbalinterlands Samoa - Tahiti

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Samoa en Tahiti. De landen speelden tot op heden acht keer tegen elkaar. De eerste wedstrijd was een groepswedstrijd tijdens de Polynesië Cup 1994 op 28 november 1994 in Apia. Het laatste duel, een kwalificatiewedstrijd voor het Wereldkampioenschap voetbal 2026, werd gespeeld in Hamilton (Nieuw-Zeeland) op 15 november 2024.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Apia | 28 november 1994 | Polynesië Cup 1994 | Samoa – Tahiti | 0 – 7 |
| 2 | Rarotonga | 5 september 1998 | Polynesië Cup 1998 | Tahiti – Samoa | 5 – 1 |
| 3 | Papeete | 10 juni 2000 | Polynesië Cup 2000 | Tahiti – Samoa | 2 – 1 |
| 4 | Honiara | 1 juni 2012 | WK 2014 kwalificatie | Samoa – Tahiti | 1 – 10 |
| 5 | Port Moresby | 29 mei 2016 | WK 2018 kwalificatie | Tahiti – Samoa | 4 – 0 |
| 6 | Honiara | 27 november 2023 | Pacifische Spelen 2023 | Tahiti − Samoa | 2 − 1 |
| 7 | Suva | 16 juni 2024 | OFC Nations Cup 2024 | Tahiti − Samoa | 2 − 0 |
| 8 | Hamilton | 15 november 2024 | WK 2026 kwalificatie | Samoa – Tahiti | 0 − 3 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Samoa | Gelijk | Winst Tahiti | Doelsaldo Samoa – Tahiti |
| WK-kwalificatie | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 − 17 |
| OFC Nations Cup | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 − 2 |
| Polynesië Cup | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 − 14 |
| Pacifische Spelen | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 − 2 |
| Totaal | 8 | 0 | 0 | 8 | 4 − 35 |
FFS · A-internationals · Samoaans vrouwenelftal
1989 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019
Amerikaans-Samoa · Australië · Cookeilanden · Fiji · Nieuw-Caledonië · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Tahiti · Tonga · Vanuatu
FTF · A-internationals · Tahitiaans vrouwenelftal
1989 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019
Amerikaans-Samoa · Australië · Cookeilanden · Fiji · Nieuw-Caledonië · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Samoa · Spanje · Tonga · Uruguay · Vanuatu
* ↑ Bijgewerkt op 17 november 2024.
* Worldfootball
* World Football Elo Ratings
# Padaan (Japah)

Padaan is een bestuurslaag in het regentschap Blora van de provincie Midden-Java, Indonesië. Padaan telt 2327 inwoners (volkstelling 2010).