OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kazimierz Kuratowski

Kazimierz Kuratowski (Warschau, 2 februari 1896 - aldaar, 18 juni 1980) was een Pools wiskundige en logicus.

## Levensloop

Kuratowski werd geboren in het tsaristisch Rusland. In 1913 schreef hij zich in voor een ingenieursopleiding aan de Universiteit van Glasgow in Schotland, gedeeltelijk omdat hij niet in het Russisch wilde studeren. Na een jaar studie brak de Eerste Wereldoorlog uit en was verdere studie niet meer mogelijk. In 1915 begon Kuratowski zijn universitaire opleiding echter opnieuw aan de Universiteit van Warschau, dit keer in de wiskunde. In 1921 behaalde hij zijn doctoraat.
Hij werd in 1927 tot professor in de wiskunde benoemd aan de Polytechnische Universiteit van Lwów in Lwów. Vanaf 1934 was hij hoogleraar aan de Universiteit van Warschau. In 1945 werd hij lid van de Poolse Academie van het Onderwijs en in 1952 van de Poolse Academie van Wetenschappen. Van 1948 tot 1967 was hij directeur van het Instituut voor Wiskunde van de Poolse Academie van Wetenschappen. Ook was hij lange tijd voorzitter van zowel het Poolse als de Internationale Wiskundige Unie.
Kazimierz Kuratowski maakte deel uit van een bekende groep van Poolse wiskundigen die bijeen kwamen in het Schotse café in Lwów.

## Werk

Kuratowskis onderzoek was vooral gericht op abstracte topologische- en metrische structuren. Samen met Alfred Tarski en Wacław Sierpiński stelde hij het grootste deel van de theorie betreffende Poolse ruimten op. De Poolse ruimte is naar deze Poolse wiskundigen genoemd. Zijn bijdragen aan de wiskunde omvatten onder meer:
* Een karakterisering van Hausdorff-ruimten in termen van wat nu de sluitingaxioma's van Kuratowski worden genoemd;
* Een bewijs van het lemma van Kuratowski-Zorn;
* In de grafentheorie, de karakterisering van een planaire graaf die nu bekendstaat als de stelling van Kuratowski;
* Identificatie van het geordend paar $(x,y)$ met de verzameling $\{\{x\},\{x,y\}\}$.
* De invoering van het Tarski-Kuratowski algoritme.
* Kuratowski sluiting-complement probleem
* Kuratowski vrije verzameling stelling
* Kuratowski-convergentie van deelverzamelingen van metrische ruimten
# Heizelmolen

De verdwenen Heizelmolen of Heyselmolen is een voormalige windmolen in Sint-Pieters-Kapelle (deelgemeente van Herne) gelegen aan de Garennestraat, vlak bij de spoorweg.

## Historiek

De Heizelmolen was van het type staakmolen en had als functie het malen van koren. De molen stond vroeger aan de noordzijde van de Garennestraat op een hooggelegen punt nabij de huidige spoorweg. De molen werd verplaatst in 1864 van Edingen naar Sint-Pieters-Kapelle. Deze molen werd reeds in 1877 gesloopt en verplaatst naar Kersbeek-Miskom waar hij nadien in 1942 gesloopt werd. Hij kreeg toen de naam molen Jonckers.
* ↑ Belgische Molendatabase | HeizelmolenHeyselmolen, Sint-Pieters-Kapelle (Herne). Belgische Molendatabase. Gearchiveerd op 23 juli 2023. Geraadpleegd op 23 maart 2021.
* ↑ S.N., Heizelmolen/ Heyselmolen. Gearchiveerd op 24 januari 2021. Geraadpleegd op 23 maart 2021.
* ↑ De Pajotse Molenbox. Gearchiveerd op 2 december 2021.
# Adonismycena

De adonismycena (Atheniella adonis) is een paddenstoel uit de familie Marasmiaceae.

## Kenmerken

Voor het goed waarnemen van sommige kenmerken is een loep nodig. De hoed heeft een diameter van tussen de 5 en de 20 millimeter en de vorm varieert van kegelvormig tot klokvormig. De hoed is ietwat doorzichtig en heeft een roodachtige kleur. De steel is tot 60 mm lang en tussen de 0,5 en 2 millimeter dik. De steel heeft een wit-grijzige kleur en het vruchtvlees heeft een kleurverloop dat varieert van roze tot oranje. Het oppervlak is vrijwel glad en droog met onderaan wit wollige haren. De met een aflopend tandje opstijgend aangehechte lamellen zijn wittig tot bleekroze van kleur, er tussen zijn dwarsadertjes te zien. De adonismycena is geurloos en niet eetbaar.

## Standplaats

De adonismycena groeit onder vochtige omstandigheden op kruidachtig strooisel in duinvalleien en in schraalgraslanden zoals blauwgrasland en pijpenstrootjevelden. De soort houdt van een voedselarme bodem met een lage zuurgraad. Daarnaast komt de ze voor op dood hout in voedselrijkere loofbossen en in hoogveengebieden.

## Naamgevingsgeschiedenis

De botanische naam van de soort werd in 1793 door Jean-Baptiste François Bulliard gepubliceerd als Agaricus adonis. Die naam werd door Elias Magnus Fries in 1821 gesanctioneerd. Samuel Frederick Gray plaatste de soort in 1821 in het geslacht Mycena. In 1943 plaatste Rolf Singer de soort in het geslacht Hemimycena, maar schoof ze in 1953 nog een keer door, nu naar Marasmiellus. Dit is een geslacht in de familie Marasmiaceae, waarmee deze soort dus niet langer tot de familie Mycenaceae werd gerekend. De voorlopig laatste verandering was toen Redhead et al. in 2012 de soort in het door hen nieuw gecreëerde geslacht Atheniella plaatsten. Agaricus adonis is de typesoort van dat geslacht. Agaricus floridulus Fr. en Mycena rubella Quél. worden als synonieme namen voor Atheniella adonis beschouwd.

### Synonymie

* Atheniella adonis (Bull.) Redhead, Moncalvo, Vilgalys, Desjardin & B.A. Perry, 2012
** Agaricus adonis Bull., 1793
** Mycena adonis (Bull.) Gray, 1821
** Hemimycena adonis (Bull.) Singer, 1943
** Marasmiellus adonis (Bull.) Singer, 1951
* Agaricus floridulus Fr., 1838
** Collybia floridula (Fr.) Gillet, 1876
** Mycena floridula (Fr.) P. Karst., 1877
** Marasmiellus floridulus (Fr.) Singer, 1951
* Mycena rubella Quél., 1884

## Verspreiding

De soort is een saprofyt en staat in Nederland op de Rode Lijst als kwetsbaar en komt algemeen voor.
* www.soortenbank.nl opgeroepen op 30-07-2013
* 1 2 Redhead, Moncalvo, Vilgalys, Desjardin & B.A. Perry (2012). Index Fungorum 14: 1
* 1 2 Atheniella adonis op speciesfungorum.org. Gearchiveerd op 24 september 2015.
* ↑ Bulliard, J.B.F.P. (1793). Herbier de la France pl. 560, fig II, Histoire des Champignons 1(1): 445. Gearchiveerd op 14 augustus 2019.
* ↑ Fries, E. (1821). Systema mycologicum 1: 152. Gearchiveerd op 14 augustus 2019.
* ↑ Gray, S.F. (1821). A natural arrangement of British plants 1: 620. Gearchiveerd op 16 april 2016.
* ↑ Singer, R. (1943). Annales Mycologici 41(1/3): 123
* ↑ Singer, R. (1951). Lilloa 22: 301
# Saetagaramba

Saetagaramba is een bestuurslaag in het regentschap Nias van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Saetagaramba telt 1018 inwoners (volkstelling 2010).
# Eerste communie

De eerste (heilige) communie is in de Rooms-Katholieke Kerk de feestelijke gelegenheid dat iemand voor het eerst nadert tot de eucharistie. De eerste communie maakt deel uit van de initiatiesacramenten (doopsel, eucharistie en vormsel) en dient voorafgegaan te worden van de eerste biecht.
Doorgaans nemen kinderen voor het eerst deel aan de communie wanneer ze tot de jaren van verstand zijn gekomen (ongeveer 6 tot 7 jaar). Dit gebeurt na een voorbereidingstijd, waarbij ze op school of op de parochie catechese krijgen over Kerk, sacramenten, Jezus en de eucharistie. Kern en hoogtepunt van de eerste communie is een feestelijke mis, waarbij de eerste communicanten nauw betrokken worden bij de liturgie (de intredeprocessie, een preek in vraag en antwoord, zang of het aandragen van de gaven). Vooral in het zuiden van Nederland en in België wordt naar aanleiding van de eerste communie een familiefeest gevierd.
In Vlaanderen doen kinderen hun eerste communie (afhankelijk van de regio) in het eerste of tweede leerjaar van de lagere school. Tot 1910 was het gebruikelijk dat jongens en meisjes pas op hun twaalfde hun eerste heilige communie deden. Een kleine eeuw na de zaligverklaring van Imelda Lambertini, patrones van de eerste communicanten, vervroegde paus Pius X de leeftijd in het decreet Quam Singulari. Men kan ook op latere leeftijd voor het eerst ter communie gaan. Bij de doop van een volwassene worden de sacramenten doop, vormsel en eerste communie direct achter elkaar in één mis uitgereikt.
* ↑ Cardinal James Knox & John Wright, LETTER FROM THE VATICAN: FIRST PENANCE, FIRST COMMUNION. Vaticaan (31 maart 1977). Geraadpleegd op 2 juni 2019.
* ↑ D. Kard. Ferrata, QUAM SINGULARIS CHRISTUS AMORE. Decreet over de eucharistische Communie en de ziekenzalving van kinderen. Secretariaat van de Eucharistische Kruistocht, Abdij van Averbode (8 augustus 1910). Geraadpleegd op 2 juni 2019.
* ↑ Codex, canon 866
# Harvey (orkaan)

De orkaan Harvey was de eerste majeure orkaan die aan land kwam in de Verenigde Staten sinds orkaan Wilma in 2005. Daarmee eindigde een recordperiode van 12 jaar zonder dat een orkaan van categorie 3 of hoger aan land kwam in de Verenigde Staten. De orkaan was de derde orkaan van het Atlantisch orkaanseizoen 2017.
Op 26 augustus 2017 kwam Harvey aan land bij Rockport in de staat Texas, vlak bij de miljoenenstad Houston. De orkaan zwakte hierna af tot een tropische storm die nog dagen aan bleef houden en zich voedde met het warme water dat van zijn eigen regenval afkomstig was. Met name Houston kreeg te maken met zeer zware regenval en wateroverlast. Tienduizenden inwoners van deze stad moesten op zoek naar een veilig onderkomen. Harvey trof ook de Golf van Mexico.
De economische schade voor Texas werd nog voordat de orkaan aan land kwam geschat op 40 miljard dollar. Een aantal dagen later werd echter vermeld dat de kosten waarschijnlijk (veel) hoger liggen dan het desastreuze bedrag van 125 miljard dollar dat orkaan Katrina in 2005 in New Orleans toebracht (volgens Amerikaanse bronnen zou de schade van Harvey rond de 160 miljard dollar liggen), wat zou betekenen dat Harvey, qua kosten, de meest ontwrichtende orkaan ooit in de geschiedenis van de Verenigde Staten zal worden.
Volgens de National Weather Service zijn de gevolgen van Harvey "de ergste ooit gezien". Hiermee is Harvey de ergste orkaan sinds Katrina, die in 2005 enorme schade in New Orleans teweegbracht.
* ↑ (en) With Death Toll at 30, Storm Makes 2nd Landfall. The New York Times. Gearchiveerd op 31 augustus 2017. Geraadpleegd op 31 augustus 2017.
* 1 2 (en) Harvey to be costliest natural disaster in U.S. history, estimated cost of $160 billion. USA Today (30 augustus 2017). Gearchiveerd op 31 augustus 2017. Geraadpleegd op 31 augustus 2017.
* ↑ De wind is afgezwakt, maar de verwoesting van Harvey raast door: tienduizenden mensen op drift. de Volkskrant (28 augustus 2017). Gearchiveerd op 29 augustus 2017. Geraadpleegd op 29 augustus 2017.
* ↑ (en) Hurricane Harvey: 3 more days of rain in store for Houston as water keeps rising. ABC News (28 augustus 2017). Geraadpleegd op 29 augustus 2017.
* ↑ (en) Hurricane Harvey could cause $40 billion worth of damage on Texas coast. CNN (25 augustus 2017). Geraadpleegd op 29 augustus 2017.
* ↑ 'Schade orkaan Harvey mogelijk groter dan 125 miljard dollar van Katrina'. Nu.nl (31 augustus 2017). Geraadpleegd op 31 augustus 2017.
* ↑ Ergste overstromingen ooit in VS na orkaan Harvey: "En het wordt nog erger" DeMorgen.be, 27 augustus 2017. Gearchiveerd op 28 augustus 2017.
* Media op Commons
* Nieuws op Wikinieuws
# Kuurnebrug

De Kuurnebrug, ook gekend als de Nieuwe Brug, is een boogbrug over de Leie op de gemeentegrens tussen Kuurne en Harelbeke. Het verbindt de Harelbekestraat (Kuurne) met de Vlasstraat (Harelbeke). Het ligt vlak bij de Banmolens en de Kortrijksesteenweg.
Bij de bouw van de Nieuwe Brug in 1936 werd een bronzen karpertongzwaard aangetroffen van ongeveer 3.000 jaar oud. Het zwaard bevindt zich momenteel in het Museum Aan de Stroom (MAS) in Antwerpen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog in mei 1940 werd de brug opgeblazen door het Belgische 25ste linieregiment om de opmars van de Duitsers te stoppen.
De huidige brug werd gezet in de jaren 1990. Om plaats te bieden aan zware containerschepen, zal de brug in 2022 een halve meter verhoogd worden.

## Trivia

* Bakkerij De Nieuwe Brug langs de Kortrijksteenweg in Harelbeke bestaat al sinds de opening van de brug in 1937.
* De brug heeft problemen gehad met mensen die erop klommen.
# Johan Petit

Johan Petit (Borgerhout, 14 mei 1974) is een Belgisch acteur en cabaretier. Hij studeerde 'dramatische kunst' aan het RITCS.
Johan Petit is een van de drijvende krachten achter het theatergezelschap MartHa!tentatief. De voorstellingen van Petit focussen op de verteller die hij is; immer frontaal, dwars door de vierde wand, virtuoos schakelend tussen de verschillende vertelstandpunten.
Petit maakte onder vier voorstellingen waarin hij het personage "Klein Jowanneke" vertolkte. Wereldfaam op stedelijk niveau verwierf hij met de 'De Zoölogie', een verhalenshow over en in de Antwerpse Zoo. Andere belangrijke voorstellingen waren 'Lulletje', 'Blackbird/Ne merel op nen tak', 'De snoek van Sjestov' en 'Hoe te leven'.
In 2014 maakte hij met Mourad Bekkour ’Nuff Said, een multicultureel podiumproject dat in vier delen werd uitgezonden op Canvas. In het jaar 2000 corona maakte hij de onlineshow 'de wereld staat stil', opnieuw een samenwerking van Nuff Said en MartHa!tentatief.

## Voorstellingen (selectie)

* 1997 Klein Jowanneke Ziet de Dinges Rondom Zich
* 1998 Ge moet niet persé ananas gegeten hebben om te weten DAT DAT ongelooflijk lekker is
* 2003 Klein Jowanneke is een Aardig Manneke
* 2004 Klein Jowanneke Zaaagt
* 2007 Klein Jowanneke Gaat Dood
* 2013 De Snoek van Sjestov
* 2014/2015 Hoe te leven (met Wim Helsen)
* 2015 De goeie, de slechte en de lelijke
* 2017 Ne merel in nen tak (met Tomas De Smet en Roel Poriau)
* ↑ Johan Petit, Vlaams Theater Instituut
* ↑ 'De Snoek van Sjestov': Acteur Johan Petit gaat filosofisch, Knack 22 november 2013. Gearchiveerd op 20 juni 2021.
* ↑ 'Nuff Said': Mourad Bekkour en Johan Petit maken comedy in wit, zwart en bruin, Humo 14 januari 2014
* ↑ Klein Jowanneke gaat dood
* ↑ Kleine Jowanneke gaat dood
* ↑ Mysterievoorstelling verkkopt Bourla uit, Gazet van Antwerpen 16 februari 2015
* ↑ Johan Petit speelt ‘De goeie, de slechte en de lelijke’ in Park Spoor Oost, Gazet van Antwerpen 3 augustus 2015. Gearchiveerd op 7 oktober 2018.
# Indochina

Indochina is een geografische term voor dat deel van Azië dat bestaat uit het huidige Vietnam, Laos en Cambodja. Soms wordt ook (oostelijk) Thailand ertoe gerekend.
In het oosten en het zuiden wordt Indochina begrensd door de Zuid-Chinese Zee (waartoe zowel de Golf van Tonkin als de Golf van Thailand worden gerekend). Ten noorden ligt het bergland van het Yunnan-Guizhouplateau in China. In het westen wordt het grotendeels begrenst door Thailand en heeft het een kleine grens met Myanmar, het vroegere Birma.

## Indochina in ruime zin

Tot Indochina in ruime zin worden behalve bovengenoemde landen ook Myanmar (Birma), West-Maleisië en Singapore gerekend. In ruime zin omvat Indochina het gebied ten oosten van India en ten zuiden van China. Hiernaast droegen ook de invloeden van beide landen bij aan de benaming "Indochina".
| Land | Hoofdstad | Staatsvorm | Oppervlakte(km2) | Taal | Munteenheid | Opmerking |
| Cambodja | Phnom Penh | Koninkrijk | 181.035 | Khmer | Cambodjaanse riel | |
| Laos | Vientiane | Republiek | 236.800 | Laotiaans | Laotiaanse kip | |
| Vietnam | Hanoi | Republiek | 330.972 | Vietnamees | Vietnamese dong | Voor 1976 bestond Vietnam uit Noord-Vietnam en Zuid-Vietnam. |

## Klimaat

Klimatologisch hoort het zuidelijke gedeelte tot de tropen en het noordelijke gedeelte tot de subtropen.

## Cultuur en religie

Indochina is een overwegend boeddhistisch gebied. Wel bestaan er kleinere christelijke, moslim- en animistische minderheden.
Cultureel is Indochina, zoals de naam suggereert, een grensgebied tussen de invloedssferen van India en China (de indosfeer en de sinosfeer). Thailand, Laos en Cambodja zijn sterk door India beïnvloed, terwijl Vietnam met name door de Chinese cultuur is beïnvloed.

## Koloniale tijdperk

Ten tijde van het Europese imperialisme viel een groot gedeelte van Indochina onder Europees gezag. Alleen Thailand wist zijn onafhankelijkheid te behouden.
Frankrijk beheerste Laos, Cambodja en Vietnam. Met Indochina werd toen de Unie van Indochina oftewel Frans Indochina bedoeld. Dit betrof een aantal koloniën en protectoraten die vanaf het einde van de 19e eeuw tot het midden van de 20e eeuw een unie vormde. Met de Eerste Indochina-oorlog verloor Frankrijk dit gebied.
Centraal-Azië (Midden-Azië) · Noord-Azië · Oost-Azië · Zuid-Azië · Zuidoost-Azië · Zuidwest-Azië Oosten: Nabije Oosten · Midden-Oosten · Verre Oosten Arabië · Golf · Indië · Indochina · Levant · Mashreq · Sinosfeer · Indosfeer · Turkestan
# Sagalaherang Kaler

Sagalaherang Kaler is een bestuurslaag in het regentschap Subang van de provincie West-Java, Indonesië. Sagalaherang Kaler telt 5714 inwoners (volkstelling 2010).
# Bisdom Zacatecoluca

Het bisdom Zacatecoluca (Latijn: Dioecesis Zacatecolucana) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Zacatecoluca, in El Salvador. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom San Salvador.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 5 mei 1987, uit delen van het bisdom San Vicente.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 1.536 km$^2$ en telde 332.569 inwoners waarvan 65,8% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Romeo Tovar Astorga (5 mei 1987 - 17 december 1996)
* Elías Samuel Bolaños Avelar (27 februari 1998 - heden)
* Diocese of Zacatecoluca. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 6 december 2024.
# Lijst van langste vrouwen

Dit is een lijst van de langste vrouwen.
| Naam | Lengte | | Opmerkingen | Leven |
| Trijntje Keever | 254 cm | | Nederlandse vrouw geboren in Edam. De, voor zover bekend, langste vrouw die ooit heeft bestaan. | 1616–1633 |
| Zeng Jinlian | 246,3 cm | | Erkend door het Guinness Book of Records als de langste vrouw ooit. | 1964–1982 |
| Anna Haining Bates | 243 cm | | Ze was getrouwd met Martin Van Buren Bates en daarmee waren ze het grootste getrouwde koppel ooit. | 1846–1888 |
| Jane Bunford | 241 cm | | Britse vrouw die op het moment van haar overlijden mogelijk de langste persoon ter wereld was. | 1895–1922 |
| Yao Defen | 236 cm | | Chinese circusartieste. | 1972–2012 |
| Sandy Allen | 233 cm | | De groei werd veroorzaakt door een tumor. | 1955–2008 |
| Wassiliki Calliandji | 230 cm | | Langste vrouw uit Griekenland. | 1882–1904 |
| Zhang Ziyu | 227 cm | groeit nog | Langste vrouw die nog in leven is. Was 2,05 m toen ze elf was. Speelt basketbal in China. | 2007-heden |
| Sun Fang | 221 cm | | Op 1 na langste vrouw die nog in leven is. | 1987–heden |
| Margo Dydek | 218 cm | | Poolse basketbalspeelster, de langste in WNBA-geschiedenis. | 1974–2011 |
| Rumeysa Gelgi | 215 cm | | Turkije advocate | 1997-heden |
| Uljana Semjonova | 211 cm | | Russische basketbalspeelster in de jaren zestig van de twintigste eeuw. | 1952–heden |
| Ekaterina Gamova | 206 cm | | Russische volleybalster. | 1980–heden |
| Elisany Silva | 206 cm | | Braziliaans model. | 1995–heden |
| Martine Balster | 205 cm | | Langste levende vrouw van Nederland. | 1975–heden |
| Anne Donovan | 203 cm | | Amerikaanse basketbalspeelster en -coach. | 1961–2018 |
| Katie Feenstra-Matterah | 203 cm | | Amerikaanse basketbalspeelster. | 1982–heden |
| Lindsay Taylor | 203 cm | | Amerikaanse basketbalspeelster. | 1981–heden |
| Maria Stepanova | 203 cm | | Russisch basketbalspeelster. | 1979–heden |
| Kara Wolters | 201 cm | | Amerikaanse basketbalspeelster. | 1975–heden |
# Sagara (Argapura)

Sagara is een bestuurslaag in het regentschap Majalengka van de provincie West-Java, Indonesië. Sagara telt 1522 inwoners (volkstelling 2010).
# Piletocera leucodelta

Piletocera leucodelta is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Sematosopha leucodelta door Edward Meyrick in een publicatie uit 1937.
De soort komt voor op de Solomonseilanden en is voor het eerst ontdekt op New Georgia.
# David Bloor

David Bloor (Derby, 1942) is een Brits socioloog, die zich vooral heeft toegelegd op de kennissociologie en wetenschapssociologie.

## Loopbaan

Bloor is verbonden aan de Universiteit van Edinburgh als voormalig directeur van de Science Studies Unit. Hij kreeg internationale bekendheid door het uitwerken van het 'sterke programma' (strong programme) binnen de kennissociologie, dat stelt dat kennis ook inhoudelijk sociologisch onderzocht kan worden. Hij werkt dit met name uit in Knowledge and Social Imagery (1976). In die zin wordt hij, samen met bijvoorbeeld Barry Barnes, ook wel geplaatst onder de 'Edinburgh School'. Hij is in zijn denken verder sterk geïnspireerd door het werk van Karl Mannheim en Ludwig Wittgenstein.

## Kennissociologie

Geïnspireerd door het werk van onder meer Thomas Kuhn en Barry Barnes stelt Bloor dat er in het onderzoek naar kennis vaak een asymmetrie wordt aangenomen tussen ware en onware kennis. Terwijl de waarheid en rationaliteit van ware kennis vaak als verklaring voor het verspreiden van deze ware overtuigingen kan dienen, wordt onware kennis vaak verklaard vanuit sociale, culturele of ideologische vertekeningen. Ware kennis is dus zijn eigen verklaringsgrond, terwijl onware kennis moet verklaard worden via een reeks verstoringsfactoren zoals machtsmisbruik of ideologische indoctrinatie.
Volgens Bloor is er echter geen reden voor deze a priori asymmetrische analyse en moeten zowel ware als onware overtuigingen op symmetrische wijze bestudeerd worden. Beide polen staan niet los van sociale of culturele invloeden, maar veronderstellen deze juist. De waarheid van een theorie kan niet direct uit logica of zintuiglijke ervaring verklaard worden omdat deze zelf ook een rol spelen in valse theorieën en tevens cultureel gekleurd zijn. Ware overtuigingen moeten dus ook verklaard kunnen worden door te kijken naar de bredere maatschappij waarin deze ware theorie tot stand kwam, zonder dat zo'n verklaring afdoet aan de waarheidswaarde van deze theorie. In die zin zit er wel een vorm van relativisme in het werk van Bloor. Bloor past dit in zijn werk ook met name toe op de wiskunde en logica. Hij probeert aan te tonen dat het accepteren van bepaalde wiskundige principes of logische wetten evengoed sociaal bepaald is en dus ook kan verschillen tussen culturen en tijdsperiodes.
De vernieuwingen in de kennissociologie ten gevolge van dit werk van Bloor, samen met andere auteurs zoals Barnes, heeft veel invloed gehad. Zo worden tegenwoordig de kennissociologie en wetenschapssociologie niet meer strikt gescheiden als disciplines, maar vormen samen de sociologie van de wetenschappelijke kennis (Sociology of Scientific Knowledge, SSK). Deze vernieuwing was ook cruciaal voor de opkomende discipline van het 'wetenschapsonderzoek' (Science and Technology Studies, STS). De Edingburg School is dan ook van grote invloed geweest om het werk van auteurs zoals Bruno Latour. Bloor zelf is echter een grote criticus van Latour en is het niet eens met diens radicalisering van zijn eigen project.