OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pagyda

Pagyda is een geslacht van vlinders uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Pyraustinae. De wetenschappelijke naam voor dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Francis Walker in een publicatie uit 1859.

## Soorten

* Pagyda amphisalis (Walker, 1859)
* Pagyda arbiter (Butler, 1879)
* Pagyda argyritis Hampson, 1899
* Pagyda atriplagiata Hampson, 1917
* Pagyda auroralis (Moore, 1888)
* Pagyda botydalis (Snellen, 1880)
* Pagyda calida Hampson, 1899
* Pagyda citrinella Inoue, 1996
* Pagyda discolor Swinhoe, 1894
* Pagyda exalbalis Hampson, 1896
* Pagyda fumosa Kenrick, 1912
* Pagyda furcatalis Swinhoe, 1900
* Pagyda griseotincta Caradja, 1939
* Pagyda holonalis Swinhoe, 1900
* Pagyda lustralis Snellen, 1890
* Pagyda nebulosa Wileman & South, 1917
* Pagyda nitidalis Pagenstecher, 1900
* Pagyda orthocrates Meyrick, 1938
* Pagyda parallelivalva Li, 2019
* Pagyda perlustralis Rebel, 1915
* Pagyda poeasalis (Walker, 1859)
* Pagyda pullalis Swinhoe, 1903
* Pagyda pulvereiumbralis (Hampson, 1918)
* Pagyda pulverulenta Swinhoe, 1901
* Pagyda quadrilineata Butler, 1881
* Pagyda quinquelineata E. Hering, 1903
* Pagyda recticlavata Li, 2019
* Pagyda rubricatalis Swinhoe, 1890
* Pagyda salvalis Walker, 1859
* Pagyda schaliphora Hampson, 1899
* Pagyda sounanalis Legrand, 1966
* Pagyda straminealis Hampson, 1896
* Pagyda tremula Meyrick, 1932
* Pagyda trivirgalis Joannis, 1932
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 21-4-2023.
# Suciharjo

Suciharjo is een bestuurslaag in het regentschap Tuban van de provincie Oost-Java, Indonesië. Suciharjo telt 4214 inwoners (volkstelling 2010).
# Grote bonte buizerd

De grote bonte buizerd (Pseudastur albicollis, synoniem: Leucopternis albicollis) is een roofvogel uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Mexico door het Amazonebekken en telt vier ondersoorten:
* P. a. ghiesbreghti: van Mexico tot Guatemala en Belize.
* P. a. costaricensis: van Honduras tot noordwestelijk Colombia.
* P. a. williaminae: van noordwestelijk Colombia tot noordwestelijk Venezuela.
* P. a. albicollis: van Trinidad, centraal Venezuela en de Guiana's tot Bolivia.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 50-500 duizend volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Grote bonte buizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# BOOM+

BOOM+ is een Belgische lokale politieke partij te Boom.

## Geschiedenis

De partij werd opgericht in september 2024 als Boom één-scheurlijst door Nourdine El Kaouakibi (broer van Sihame El Kaouakibi). De partij overtuigde 12,1% van de kiezers, goed voor drie zetels in de Boomse gemeenteraad. Verkozenen zijn Nourdine El Kouakibi, Ali Manzo en Fatiha Haouat.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ CONAERTS Ben, Gewezen schepen Nourdine El Kaouakibi start met lokale lijst Boom+: “Er blijven nog te veel mensen in de kou staan”, Het Laatste Nieuws, 4 september 2024
* ↑ ROGGEMAN Bart, Broer van Sihame El Kaouakibi start in Boom met nieuw politiek project: “Problemen moeten bij de bron aangepakt worden”, Het Nieuwsblad, 4 september 2024
* 1 2 Resultaat gemeenteraadsverkiezingen 2024: Boom, Vlaanderen Kiest
* ↑ Boom+ verrast met drie zetels en hoopt minstens op beleefdheidsgesprek: “Duidelijk signaal gegeven, wij zijn ook van Boom”, Gazet van Antwerpen, 17 oktober 2024
* ↑ CONAERTS Ben, Boom+ haalt in één klap drie zetels, maar blijft bescheiden: “Het is de kiezer die een feestje verdient, niet wij”, Het Laatste Nieuws, 14 oktober 2024
# Generatie Bèta

Generatie Bèta is de demografische generatie die volgt op Generatie Alfa.
Personen van deze generatie zijn geboren in het midden van de jaren 2020 tot en met het einde van de jaren 2030. Zij zijn kinderen van millennials en oudere Gen Z'ers. De generatie groeit op in een technologisch geavanceerde wereld waarin digitale interactie een grote rol speelt in het dagelijks leven.
Verloren Generatie · Groots(t)e Generatie · Stille Generatie · Babyboomgeneratie · Generatie X · Generatie Y· Generatie Z · Generatie Alfa · Generatie Bèta
* ↑ (en) The next generation is coming: meet the Betas. WGSN. Geraadpleegd op 24 mei 2024.
* ↑ (en) Generation Beta Defined. mccrindle.com.au (25 maart 2024). Gearchiveerd op 23 mei 2024. Geraadpleegd op 24 mei 2024.
* ↑ (en) Martínez, Daniël, Introducing Generation Beta: A Look at the World's Emerging Influencers. www.wokewaves.com (27 april 2024). Gearchiveerd op 24 mei 2024. Geraadpleegd op 24 mei 2024.
# Libero D’Orsi

Libero d’Orsi (Castellammare di Stabia, 30 maart 1888 – aldaar, 18 januari 1977) was na een carrière als leraar in Italië op latere leeftijd archeoloog. Hij leidde opgravingen in zijn geboorteplaats die leidden tot ontdekking van Romeinse villa's van Stabiae, de voorloper van Castellammare di Stabia. Zijn archeologisch werk overtrof de opgravingen tijdens het Bourbonregime tweehonderd jaar eerder.

## Levensloop

D’Orsi behaalde het diploma Literatuur aan de universiteit van Napels en Filosofie van de universiteit van Padua. Hij was leraar literatuur in scholen in de regio’s Apulië, Veneto en Romagno. Na de Tweede Wereldoorlog keerde hij terug naar zijn geboorteplaats Castellammare di Stabia in de metropolitane stad van Napels. Hij was er schooldirecteur van 1946 tot 1958. In 1949 kreeg D’Orsi een benoeming tot ere-inspecteur van Oudheid en Schone Kunsten alsook ere-conservator van het Staatsmuseum van Castellammare di Stabia.
Dankzij zijn benoeming tot ere-inspecteur van musea geraakte de schooldirecteur gefascineerd door archeologische opgravingen. Hij verzamelde een groepje arbeiders die voor hem graafwerken begonnen in de berg Varano in Varano. Landeigenaars en landbouwers begonnen een jarenlange strijd tegen hem om elke nieuwe archeologische site te blokkeren. Niettemin had D’Orsi succes met zijn systematische graafwerken. D’Orsi was als eerste die de Middeleeuwse graven beschreef in de Grotta San Biagio; bovendien ontdekte hij van 1950 tot 1968 tien Romeinse villa’s. Deze villa’s waren luxueus versierd met mozaïeken, fresco’s, sculpturen, terracotta, serviesgoed en juwelen. Hij identificeerde een Romeinse necropolis alsook meer dan driehonderd graven die nog ouder waren: uit de zevende tot vierde eeuw v.Chr. De werken werden bekostigd door een Steuncomité voor opgravingen van Stabiae. Stabiae was de Romeinse naam van Castellammare di Stabia. Negenduizend voorwerpen uit de Oudheid werden dankzij D’Ori boven gehaald. De gevonden voorwerpen liet D’Orsi tentoonstellen in zijn school. Deze afdeling heette het Antiquarium van Stabiae (1959).
In de jaren 1967 en 1968 blokkeerden misnoegde landeigenaar met grotere middelen de archeologische opgravingen; D’Orsi moest de graafwerken opgeven. De gepensioneerde schooldirecteur was tachtig jaar. D’Orsi was vereerd met de Gouden Medaille van Verdienste van de Republiek voor de sector Onderwijs, Cultuur en Kunst.
Het Antiquarium bleef na de dood van D’Orsi bestaan tot in 1997. Dan ging het dicht. Na de restauratiewerken aan het voormalige Koninklijk Paleis Quisisana in Castellammare di Stabia werd in het paleis een archeologisch museum ingericht (2020). Dit museum is naar D'Orsi vernoemd. Het stelt opnieuw de vondsten uit het Antiquarium van Stabiae tentoon.
* ↑ (it) Cesarano, Martina, Libero d’Orsi – La Biografia. Liberorecercatore. Gearchiveerd op 25 maart 2023.
* ↑ (fr) Libero D'Orsi (1888-1977). Data. Bibliothèque Nationale de France, Parijs. Gearchiveerd op 7 juni 2023.
* ↑ (it) Inaugurazione Museo Archeologico di Stabia Libero D’Orsi. PompeII, Beni Culturali. Ministero della Cultura, Rome (2020). Gearchiveerd op 7 maart 2023.
# Baluran

Baluran (Indonesisch: Gunung Baluran) is een stratovulkaan in Nationaal Park Baluran op het Indonesische eiland Java in de provincie Oost-Java.
# Witbuiklijstertimalia

De witbuiklijstertimalia (Illadopsis turdina synoniem: Ptyrticus turdinus) is een zangvogel uit de familie Pellorneidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 3 ondersoorten:
* I. t. harterti: centraal Kameroen.
* I. t. turdinus: zuidelijk Soedan en noordoostelijk Congo-Kinshasa.
* I. t. upembae: zuidoostelijk Congo-Kinshasa, oostelijk Angola en noordwestelijk Zambia.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witbuiklijstertimalia op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) Hartlaub, 1883. Ptyrticus turdinus (protoniem). J. f. Orn., 31, p. 425. BHL
# Jozef Theuws

Joseph (Jozef) Marie Lambertus Theuws (Blerick, 15 december 1934 – Venlo, 4 mei 2006) was een Nederlands profvoetballer.

## Loopbaan

Theuws speelde als aanvaller bij VVV waar hij op 30 oktober 1955 zijn competitiedebuut maakte in het eerste elftal, in een thuiswedstrijd tegen NOAD (5-0). De Blerickenaar stond zes jaar onder contract bij de Venlose club. Na afloop van zijn profcarrière keerde hij in 1961 terug naar SV Blerick.
Theuws was nadien nog als voetbaltrainer werkzaam bij tal van amateurclubs in Noord-Limburg en Noord-Brabant, onder meer VV Helden, SV Blerick, RKSV Wittenhorst, sv DSV en KSV Horn. Hij overleed op 71-jarige leeftijd.

## Profstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overige | Overige | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1955/56 | VVV | Hoofdklasse A | 17 | 1 | — | — | — | — | 17 | 1 |
| 1956/57 | VVV | Eredivisie | 29 | 4 | 5 | 3 | — | — | 34 | 7 |
| 1957/58 | VVV | Eredivisie | 10 | 2 | 1 | 2 | — | — | 11 | 4 |
| 1958/59 | VVV | Eredivisie | 10 | 2 | 2 | 0 | — | — | 12 | 2 |
| 1959/60 | VVV | Eredivisie | 10 | 1 | — | — | — | — | 10 | 1 |
| 1960/61 | VVV | Eredivisie | 1 | 0 | 2 | 0 | — | — | 3 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 77 | 10 | 10 | 5 | 0 | 0 | 87 | 15 |
# Sucolor

Sucolor is een bestuurslaag in het regentschap Bondowoso van de provincie Oost-Java, Indonesië. Sucolor telt 5019 inwoners (volkstelling 2010).
# Himalayabuizerd

De himalayabuizerd (Buteo refectus synoniem: Buteo burmanicus) is een roofvogel uit de familie der havikachtigen (Accipitridae). De vroegere wetenschappelijke naam B. burmanicus betreft een ondersoort van de Japanse buizerd (B. japonicus burmanicus).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in de Himalaya en westelijk China.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Himalayabuizerd op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2021). Gearchiveerd op 25 april 2022.
# Rogier Blokland

Rogier Philip Charles Eduard Blokland (Dordrecht, 16 februari 1971) is een Nederlandse taalkundige en hoogleraar Finoegristiek aan de Universiteit van Uppsala.

## Onderzoek en specialisatie

Blokland heeft gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar hij in 2005 bij Cornelius Hasselblatt promoveerde op een proefschrift over Russische leenwoorden in het Estisch. Na zijn studie was hij werkzaam als wetenschappelijk medewerker en gastdocent op universiteiten in Estland, Duitsland, Nederland en Zweden.
Blokland was werkzaam aan de volgende universiteiten:
* Rijksuniversiteit Groningen
* Universiteit van Tallinn
* Universiteit van Tartu
* Humboldtuniversiteit in Berlijn
* Ludwig Maximilians-Universiteit in München
* Ernst Moritz Arndt Universität Greifswald
* Universiteit Hamburg
In oktober 2014 werd Rogier Blokland aangesteld als opvolger van hoogleraar Lars-Gunnar Larsson aan de vakgroep Finoegristiek van het instituut voor Moderne Talen aan de Universiteit van Uppsala.
Bloklands onderzoek is binnen de Finoegrische talen voornamelijk gericht op de Oostzeefinse talen, de Samische talen en de Permische talen (Komi, Komi-Permjaaks en Oedmoerts). Binnen deze taalgroepen focust Blokland zich op hun grammaticale beschrijvingen en ook op het taalcontact en -verandering van de kleinere en bedreigde Finoegrische talen. Hierbij hoort ook de studie van vergelijkende en historische taalkunde, gezien zijn kennis van etymologie in Finoegrische en Indo-Europese talen. Hij heeft ook geschreven over dialecten en meertaligheid in gebieden waar Finoegrische talen worden gesproken.

## Bibliografie (selectie)
### Monografieën

* 2009 The Russian loanwords in literary Estonian. Wiesbaden

### Samengestelde werken

* 2007 Language and Identity in the Finno-Ugric World. Maastricht (samen met Cornelius Hasselblatt)
* 2002 Finno-Ugrians and Indo-Europeans: Linguistic and Literary Contacts. Maastricht (samen met Cornelius Hasselblatt)

### Artikelen

* 2012 Borrowed pronouns: evidence from Uralic. Finnisch-ugrische Mitteilungen 35: 1–35.
* 2011 Komi-Saami-Russian contacts on the Kola Peninsula. Language Contact in Times of Globalization, samengesteld door Cornelius Hasselblatt, Peter Houtzagers & Remco van Pareren. Amsterdam & New York. 5–26 (samen met Michael Rießler)
* 2010 Vene mõju eesti keeles. Keele rajad. Pühendusteos professor Helle Metslangi 60. sünnipäevaks, samengesteld door Ilona Tragel. Tartu. 35–54 (samen met Petar Kehayov)
* 2003 The endangered Uralic languages. Language Death and Language Maintenance. Theoretical, practical and descriptive approaches, samengesteld door Mark Janse & Sijmen Tol. Amsterdam. 107–141 (samen met Cornelius Hasselblatt)
* 2002 Phonotactics and Estonian etymology. Finno-Ugrians and Indo-Europeans. Linguistic and Literary Contacts, samengesteld door Rogier Blokland & Cornelius Hasselblatt. Maastricht. 46–50.
* 2000 Allative, genitive and partitive. On the dative in Old Finnish. Congressus Nonus Internationalis Fenno-Ugristarum IV. Tartu. 421–431 (samen met Nobufumi Inaba)
# Invisible Man

Invisible Man (Onzichtbare man) is een roman van Ralph Ellison, door Random House gepubliceerd in 1952. Het behandelt veel van de sociale en intellectuele problemen waarmee Afro-Amerikanen in het begin van de twintigste eeuw te maken kregen bij het zoeken naar een eigen identiteit als zwart persoon. Ellisons eerste roman werd een bestseller en vestigde meteen zijn naam als een van de belangrijkste schrijvers uit de 20e-eeuwse Amerikaanse literatuur. Het motto, de vraag 'Wat heeft zo'n schaduw over jou geworpen?', is afkomstig uit Herman Melvilles novelle Benito Cereno, zij het dat niet het antwoord ('De neger') wordt geciteerd.
Het verhaal wordt autobiografisch verteld in de eerste persoon. De protagonist is een naamloze Afro-Amerikaanse man die zichzelf als maatschappelijk onzichtbaar beschouwt. Hij blikt terug op zijn verleden en probeert zin te geven aan zijn leven, zijn ervaringen, en zijn positie in de Amerikaanse samenleving.
Invisible Man won de U.S. National Book Award for Fiction in 1953. In 1998 plaatste de Modern Library Invisible Man als negentiende op de lijst van de 100 beste Engelstalige romans van de 20e eeuw. Time Magazine nam de roman op in zijn TIME 100 Best English-language Novels from 1923 to 2005.
# Mangrovefluiter

De mangrovefluiter (Pachycephala cinerea; synoniem: Pachycephala grisola) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt wijdverspreid voor in de kustregio's van Zuidoost-Azië en telt twee ondersoorten:
* P. c. cinerea: van noordoostelijk India tot Indochina en de Grote Soenda-eilanden.
* P. c. plateni: Palawan (westelijke Filipijnen).

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen in India en schaars tot vrij algemeen in Zuidoost-Azië. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Mangrovefluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Alkmaarse stadsbus

Het Alkmaarse stadsbusnet wordt geëxploiteerd door Connexxion, als onderdeel van de concessie Noord-Holland Noord. Het stadsbusnetwerk kent sinds 21 juli 2024 zeven stadslijnen. De belangrijkste knooppunten van het stadsnet zijn station Alkmaar en de halte Kanaalkade in het centrum van Alkmaar. Er worden op de stadslijnen bussen ingezet die zowel stads- als streeklijnen rijden.

## Geschiedenis

Van 1895-1929 bestond in Alkmaar een paardentramnet. Toen in juni 1929 een tweetal stadsbuslijnen werd geopend reed in dezelfde maand de tram voor het laatst. Het stadsbusnet kwam uiteindelijk in handen van de NACO met de met letters aangeduide lijnen AA, BB en CC. De maatschappij ging in 1972 op in de NZH. Met de groei van de stad breidde het stadsbusnet zicht uit. Omdat de NZH geen dubbele lijnnummers voor stadsdiensten wilden hebben, die ook in andere steden werden geëploiteerd, kregen de stadslijnen lijnnummers in de reeks 20-29. In 1994 introduceerde het bedrijf een tweebussensysteem met expressebussen en servicebussen.
In mei 1999 ging NZH op in Connexxion. Tussen 14 december 2008 en 22 juli 2018 werd de stadsdienst gereden met het concept Maxx en kwamen er weer lage lijnnummers. Na Almere, Zwolle en Leeuwarden was Alkmaar de vierde stad waar het Maxx-concept werd toegepast. Met ingang van 22 juli 2018 is het Maxx-concept losgelaten.

## Lijnennet

| Lijn | Route | Via |
| Connexxion |||
| 2 | Alkmaar Station - Daalmeer Laan van Parijs | Huiswaard, 't Rak |
| 4 | Alkmaar Station - Daalmeer Rietschoot | Zeswielen, Station Noord, Vroonermeer |
| 5 | Alkmaar Station - Daalmeer | |
| 6 | Alkmaar Station - Daalmeer | |
| 8 | Alkmaar Station - Overdie | NWZG, Oud-Overdie |
| 9 | Alkmaar Station - Overdie | NWZG |
| 10 | Alkmaar Station - Sint Pancras Kerkplein | Oudorp |
# Hodebertia testalis

Hodebertia testalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Phalaena testalis door Johan Christian Fabricius in een publicatie uit 1794.

## Verspreiding

De soort komt voor in Zuid-Europa, Afrika, (sub-)tropisch Azië, Australië en Cuba.

## Waardplanten

In Europa is waargenomen dat de rupsen tussen samengesponnen jonge bladeren leven. Ze leven op de volgende soorten.
* Malvaceae
** Hibiscus sp.
* Apocynaceae
** Gomphocarpus sp.
** Asclepias curassavica
** Cynanchum acutum
** Caralluma europaea
** Caralluma marocana
** Calotropis procera
** Calotropis gigantea
** Leptadenia madagascariensis
** Pergularia cordata
** Pergularia daemia
** Pergularia extensa
** Stapelia decora
* Fauna Europaea Hodebertia testalis. Geraadpleegd op 05-02-2022.
* (en) De Prins J. & De Prins W. 2011–2021. Hodebertia testalis op Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 05-02-2022.
* (de) Lepiforum e.V. (2008-2022). Hodebertia testalis (Fabricius, 1794). Geraadpleegd op 05-02-2022.
* 1 2 Willem N. Ellis (2001-2023). Hodebertia testalis (Fabricius, 1794) Plantparasieten van Europa - bladmineerders, gallen en schimmels. Geraadpleegd op 21-10-2023.
# Sudagaran (Banyumas)

Sudagaran is een bestuurslaag in het regentschap Banyumas van de provincie Midden-Java, Indonesië. Sudagaran telt 3818 inwoners (volkstelling 2010).
# Kaapverdische buizerd

De Kaapverdische buizerd (Buteo bannermani) is een roofvogel uit de familie van de Accipitridae. Deze vogel is genoemd naar de Britse ornitholoog David Armitage Bannerman.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Kaapverdische eilanden.

## Status

De Kaapverdische buizerd komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar een ondersoort van de Arendbuizerd (B. rufinus bannermani).
# The Blood of Jesus

The Blood of Jesus is een Amerikaanse dramafilm uit 1941. De film werd in 1991 opgenomen in de National Film Registry. De film bevindt zich in het publiek domein.

## Rolverderling

| Acteur | Personage |
| Spencer Williams | Ras Jackson |
| Juanita Riley | Sister Jenkins |
| Reather Hardeman | Sister Ellerby |
| Rogenia Goldthwaite | engel |
| James B. Jones | Satan |
| Frank H. McClennan | Judas Green |
| Eddie DeBase | Rufus Brown |
| Alva Fuller | Luke Williams |
| Samuel Lee Ellison Jr | gokker |

## Externe link

* The Blood of Jesus - Film op het Internet Archive
# Station Basingstoke

Basingstoke is een spoorwegstation in Basingstoke, Engeland. Het station is eigendom van Network Rail en wordt beheerd door South Western Railway. Het station is geopend in 1839.
Na station Basingstoke splitst de West of England Main Line (vor Salisbury en Exeter) zich af van de South Western Main Line.
Het station heeft vijf perronsporen:
* Perronspoor 1: (Zijperron) Lokaaltreinen in de richting London Waterloo en CrossCountry treinen in de richting Bournemouth.
* Perronspoor 2: (Eilandperron) Treinen in de richting Southampton, Portsmouth, Weymouth en Salisbury.
* Perronspoor 3: (Eilandperron) Treinen in de richting London Waterloo.
* Perronspoor 4: (Zijperron) CrossCountry treinen in de richting Birmingham en Reading en andere treinen in de richting London Waterloo.
* Perronspoor 5: (Zakspoor) Lokale Great Western Railway-treinen in de richting Reading.
# Naung-Mungkruiplijster

De Naung-Mungkruiplijster (Napothera naungmungensis synoniem: Jabouilleia naungmungensis) is een zangvogel uit de familie Pellorneidae. De soort werd in 2005 in het Amerikaanse ornithologische tijdschrift Auk geldig beschreven als Jabouilleia naungmungensis.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in noordelijk Myanmar.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Naung-Mungkruiplijster op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Rappole, John H., S.C. Renner, N.M. Schwe & P.R. Sweet 2005: "A new species of scimitar-babbler (Timaliidae: Jabouilleia) from the sub-Himalayan region of Myanmar" Auk 122(4): 1064–1069.DOI:10.1093/auk/122.4.1064
# Glyphodes stolalis

Glyphodes stolalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Achille Guenée in een publicatie uit 1854.
De spanwijdte bedraagt ongeveer 3 centimeter.

## Verspreiding

De soort komt voor in:
* het Palearctisch gebied (China, Japan),
* het Afrotropisch gebied (Gambia, Mali, Liberia, Nigeria, Kameroen, Congo-Kinshasa, Oeganda, Kenia, Angola, Zimbabwe, Zuid-Afrika, de Comoren, de Seychellen, Madagaskar, Mauritius, Réunion),
* het Oriëntaals gebied (India, Sri Lanka, Bhutan, Nepal, China (Hainan), Taiwan, Myanmar, Laos, Thailand, de Filipijnen, West-Maleisië, Singapore, Borneo, Indonesië (Sumatra, Java, Sulawesi))
* het Australaziatisch gebied (Papoea-Nieuw-Guinea, Australië, de Solomonseilanden).

## Waardplanten

De rups leeft op Ficus benjamina (Moraceae).
* (en) Nuss, M.; et al. (2003-2023). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 6-10-2023.
* De Prins J. & De Prins W. (2011–2023). Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 12-10-2023.
* 1 2 Don Herbison-Evans & Stella Crossley. Glyphodes stolalis Guenée, 1854. Australian Caterpillars and their Butterflies and Moths. Geraadpleegd op 12-10-2023.
* 1 2 3 4 5 Ratnasingham, S. & Hebert, P. D. N. Glyphodes stolalis. Barcode Of Life Data System (BOLD). Geraadpleegd op 12-10-2023.
* ↑ Digital Moths of Japan. (2006-2023). Glyphodes stolalis Guenée, 1854. Geraadpleegd op 12-10-2023.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 Jatishwor Irungbam, Meenakshi Singh Chib & Karma Wangdi (2016). Taxonomic review of the superfamily Pyraloidea in Bhutan (Lepidoptera). Journal of Asia-Pacific Biodiversity 9(3):355-382. DOI:10.1016/j.japb.2016.06.004
* ↑ X.-L. Wei, J.-P. Wan & X.-C. Du (2018). Fauna of Spilomelinae from Wuzhi Mountain Nature Reserve, Hainan Island, China (Lepidoptera: Pyraloidea, Crambidae). SHILAP Revista de Lepidopterología, vol. 46, no. 181, pp. 19-26, 2018.
* ↑ Taiwan Moth Information Center. Glyphodes stolalis. Geraadpleegd op 12-10-2023.
* ↑ Sunadda Chaovalit & Nantasak Pinkaew (2020). Checklist of the Tribe Spilomelini (Lepidoptera: Crambidae: Pyraustinae) in Thailand. Agriculture and Natural Resources 54 (2020) 499–506.
* ↑ R. Karam & J.H. Chong (2019). Moths of Bukit Timah Nature Reserve, Singapore. Gardens’ Bulletin Singapore 71 (Suppl. 1): 317-330.