OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Armstrong Whitworth F.K.10

De Armstrong Whitworth F.K.10 was een door Frits Koolhoven ontworpen Engelse eenmotorige quadruplane (vierdekker). Dit opvallende ontwerp van een tweezitter jachtvliegtuig werd in de Eerste Wereldoorlog geproduceerd voor de Royal Air Force (RAF) door de Britse vliegtuigfabriek Armstrong Whitworth (AW).
De keuze van Frits Koolhoven voor een vierdekker lay-out was een vervolg op de succesvolle Sopwith driedekker en het Duitse antwoord hierop, de Fokker Dr.I. Koolhoven hoopte de wendbaarheid van de driedekker te overtreffen met nog een extra vleugel. Deze extra vleugel geeft echter een grotere weerstand hetgeen, met hetzelfde motorvermogen, tot een lagere maximumsnelheid leidt.
Het eerste prototype, de F.K.9 werd gebouwd en voor het eerst gevlogen in de zomer van 1916. Na eind 1916 te zijn beoordeeld, werd er door de RAF een order van 50 stuks gegeven voor een aangepaste versie, de F.K.10.
De productieversie van de F.K.10 bleek echter qua prestaties inferieur aan de eerder in dienst gekomen succesvolle Sopwith 1½ Strutter tweedekker. Uiteindelijk werden er slechts acht exemplaren van de F.K.10 gebouwd welke nooit operationeel zijn geworden. De verdere ontwikkeling van het vierdekker concept werd stopgezet.

## Specificaties

* Type: Armstrong Whitworth F.K.10
* Ontwerper: Frits Koolhoven
* Rol: Jachtvliegtuig
* Bemanning: 2
* Lengte: 6,78 m
* Spanwijdte: 8,48 m
* Hoogte: 3,51
* Leeggewicht: 561 kg
* Maximum gewicht: 916 kg
* Motor: 1 × Clerget 9B negencilinder rotatiemotor, 130 pk (97 kW)
* Propeller: Tweebladig
* Eerste vlucht: 1916
* Aantal gebouwd: 9 (1 F.K.9 + 8 F.K.10)

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 135 km/u (op 2000 m)
* Plafond: 3000 m
* Maximum vluchtduur: 2,5 uur
* Klimsnelheid: ±5,5 m/s (schatting)

### Bewapening

* Boordgeschut: 1 × vast 7,7 mm Vickers machinegeweer en 1 × 7,7 mm Lewis mitrailleur in de achterste cockpit
# Europese weg 20

De Europese weg 20 of E20 is de verbindingsweg tussen Shannon International Airport in Ierland en Sint-Petersburg in Rusland. De landen die doorkruist worden zijn Groot-Brittannië, Denemarken, Zweden en Estland. De E20 is 1880 kilometer lang. Op meerdere plaatsen bestaat de verbinding tussen delen van de E20 uit veerverbindingen.

## Traject
### Verenigd Koninkrijk

De verbinding Kingston upon Hull-Esbjerg is opgeheven, hiervoor in de plaats kan gebruik worden gemaakt van Harwich-Esbjerg (door DFDS seaways).

### Denemarken

De E20 is de enige doorgaande oost-westverbinding in Denemarken en de belangrijkste wegverbinding tussen Jutland, Funen en Seeland. De weg loopt van Esbjerg aan de Waddenzee, via Kolding, Odense en Kopenhagen naar Malmö in Zweden.
Op het Deense deel liggen drie grote bruggen, die de eilanden Funen en Seeland met elkaar en met het Scandinavisch Schiereiland en Jutland verbinden. De Kleine Beltbrug verbindt Jutland met Funen, de Grote Beltbrug ligt tussen Funen en Seeland en de Sontbrug ligt tussen Kopenhagen (op Seeland) en Malmö.
Het Deense deel van de E20 bestaat feitelijk uit zeven aansluitende snelwegen, met elk een eigen naam en een administratief nummer dat niet in de bewegwijzering wordt gebruikt. Deze zijn (van west naar oost):
* Esbjergmotorvejen (M52; Esbjerg-Kolding)
* Taulovmotorvejen (M40; Kolding-Taulov-Kleine Beltbrug)
* Fynske Motorvej (M40; Kleine Beltbrug-Odense-Grote Beltbrug)
* Vestmotorvejen (M20; Grote Beltbrug-Korsør-Køge)
* Køge Bugt Motorvejen (M10; Køge-Vallensbæk)
* Amagermotorvejen (M3; Vallensbæk-Kopenhagen)
* Øresundsmotorvejen (M3; Kopenhagen-Sontbrug)

### Zweden

Het Zweedse deel begint wanneer de Sontbrug het vasteland bereikt. Vanaf hier volgt de E20 het traject van de E6 tot aan Göteborg, waar de E20 loskomt van de E6, waarna hij naar het oosten afslaat. Ten zuiden van Örebro voegt de E20 samen met het traject van de E18. Bij Arboga gaat de E20 weer alleen verder richting Södertälje, waar de E20 op het laatste stuk tot aan Stockholm het traject van de E4 volgt.

### Estland

In Estland loopt de snelweg over 2x2 rijbanen tot aan de Russische grens. Het is de enige weg die de hoofdstad Talinn met het Russische Sint-Petersburg verbindt. Estland kent geen echte snelwegen, alleen hoofdroutes die vaak wel voldoen aan de eisen voor een snelweg. Vandaar dat de maximumsnelheid in Estland op 110 km/u ligt.
# Sint-Jozefkerk (Drunen)

De Sint-Jozefkerk was een parochiekerk in de tot de Noord-Brabantse gemeente Heusden behorende plaats Drunen, gelegen aan de Brakenstraat 29.

## Geschiedenis

In de jaren '60 van de 20e eeuw breidde Drunen zich sterk uit. Men wilde zelfs vier nieuwe kerken bouwen waarvan de Sint-Jozefparochie de eerste zou zijn. In 1964 werd daartoe een noodkerk gebouwd. Tot een definitieve kerk is het echter nooit gekomen. In 1982 fuseerde de Sint-Jozefparochie alweer met de Sint-Lambertusparochie en werd de kerk onttrokken aan de eredienst om in 1990 te worden gesloopt.
* ReliWiki
* Wierook, Wijwater en Worstenbrood
* BHIC
# Spoorlijn Bratislava–Komárno

De spoorlijn Bratislava - Komárno (lijn 131) is in het uiterste zuidwesten van Slowakije gelegen en haar tracé loopt ongeveer parallel met de Donau. Het grootste deel van deze lijn is niet geëlektrificeerd. Ze is enkelsporing en verbindt de hoofdstad Bratislava met de steden Dunajská Streda en Komárno waar overwegend Hongaars gesproken wordt. De lijn heeft een lengte van 97 kilometer en de maximumsnelheid bedraagt 80 km/uur.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd aanvankelijk -in de tweede helft van de 19de eeuw- in afzonderlijke delen door twee verschillende maatschappijen in bedrijf genomen. Het eerste deel omvatte het traject Bratislava - Dunajská Streda dat op 23 augustus 1895 in dienst werd gesteld. De tweede sectie, van Dunajská Streda naar Komárno, werd ruim een jaar later geopend: op 17 november 1896. De twee ondernemingen fusioneerden in 1903 en zodoende ontstond de lokale spoorlijn Bratislava–Komárno. Door haar totstandkoming werd het landbouwgebied in het zuidwesten van Slowakije ontsloten. De plaatselijke toestand vergde bovendien de aanleg van een regionale lijn van Komárom (Hongarije) naar Nové Zámky via Komárno.
De lijn Komárno - Nové Zámky werd geopend in 1910. In datzelfde jaar werd in Komárno ter vervanging van de toenmalige halte een nieuw station gebouwd, dat op 10 mei 1910 zijn eerste passagiers verwelkomde. Dit nieuwe station lag ongeveer 150 meter verwijderd van het oorspronkelijke.
In die tijd lag het station Bratislava-Nivy (in het oosten van Bratislava) aan de oorsprong van de lijn. In 1962 werd een omleiding aangelegd die toeliet het station Bratislava-Nové Mesto (ten noorden van het oude stadscentrum) te bedienen in plaats van de halte Bratislava-Nivy. Nog later werd het station Bratislava hlavná stanica het nieuwe beginpunt van de lijn.
Vanaf 4 maart 2012 tot december 2020 werd het vervoer verzorgd door de onderneming RegioJet. Deze gebruikte verscheidene motorstellen die voorheen in Duitsland hun dienst reeds hadden bewezen. Vanaf september 2019 reed er ook een dubbeldektrein met een Siemens-locomotief. Sedert de beëindiging van het RegioJet-contract op 13 december 2020 is het vervoersbedrijf RegioJet vervangen door de samenwerkende maatschappijen Slowaakse Spoorwegen (ZSSK) en Oostenrijkse Spoorwegen (ÖBB), die tot 2023 gezamenlijk de dienst op de lijn verzekeren.

## Stations en haltes

Stations (s) en haltes op de lijn:
* Bratislava hlavná stanica (s)
* Bratislava-Nové Mesto (s) - vertakking naar spoorlijn:
** Bratislava – Štúrovo (lijn 130)
** Bratislava – Hegyeshalom (lijn 132)
* Bratislava – Vrakuňa (s)
* Podunajské Biskupice (s)
* Rovinka
* Nové Košariská (s)
* Miloslavov
* Kvetoslavov zastávka
* Kvetoslavov (s)
* Malá Paka
* Veľká Paka
* Lehnice (s)
* Michal na Ostrove
* Orechová Potôň (s)
* Veľké Blahovo
* Dunajská Streda (s)
* Kútniky
* Dolný Bar
* Dolný Štál (s)
* Okoč
* Veľký Meder (s)
* Bodza
* Zemianska Olča (s)
* Okoličná na Ostrove
* Horná Zlatná
* Zlatná na Ostrove (s)
* Nová Stráž
* Komárno závody
* Komárno (s) - vertakking naar spoorlijn 135: Nové Zámky – Komárom
# Murasame (schip, 1935)

De Murasame (Japans: 村雨, Regen in de herfst) was een torpedobootjager van de Shiratsuyu-klasse die dienst deed bij de Japanse Keizerlijke Marine van 1937 tot 1943.

## Ontwerp

De Murasame beschikte over twee turbines, aangedreven door drie ketels. Dit gaf het schip een machinevermogen van 31.000 kW, waarmee het een maximumsnelheid van 34 knopen kon halen.
De primaire bewapening bestond uit vijf 127 mm kanonnen, waarvan twee verdeeld in dubbele geschuttorens en één in een enkele. Verder beschikte het schip over driemaal Type 96 luchtafweergeschut, acht 610 mm torpedobuizen en zestien dieptebommen.

## Dienst

De Murasame heeft vooral dienst gedaan in 1942, waar hij meedeed in de Slag bij Tarrakan, de beruchte Slag in de Javazee, de Slag bij Midway, de Zeeslag bij de Oostelijke Salomonseilanden, de Zeeslag bij de Santa Cruzeilanden en de Slag bij Guadalcanal. Nadat het schip op 4 maart 1943 de Amerikaanse onderzeeboot USS Grampus tot zinken bracht, werd het aangevallen door een aantal Amerikaanse kruisers en torpedobootjagers. Nadat een projectiel afkomstig van de torpedobootjager USS Waller een enorme explosie veroorzaakte op het schip, zonk het razendsnel. 128 bemanningsleden kwamen om en slechts 53, waaronder commandant Tanegashima, overleefden de strijd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Japanese destroyer Murasame (1935) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Koolhoven F.K.55

De Koolhoven F.K.55 was een eenzitter jachtvliegtuig met een vooruitstrevend ontwerp van Frits Koolhoven. Het was uitgerust met twee contraroterende propellers en een centraal geplaatste motor achter de cockpit. De romp was geconstrueerd van metaal. De vleugels en staartvlakken van hout.

## Ontwerp en historie

Tijdens de Parijse Luchtvaart­salon in 1936 was het statische showmodel van de F.K.55 een blikvanger. Bij de praktische uitwerking van het radicale ontwerp kwamen echter een aantal problemen aan het licht. De centrale plaatsing van de motor leverde problemen op met het zwaartepunt. Bovendien bleken de extra lange schroefas en benodigde dubbelpropeller-tandwielkast zwaarder dan gedacht. Het uiteindelijke prototype werd aanzienlijk aangepast ten opzichte van het oorspronkelijke ontwerp.
Het prototype heeft op 30 juni 1938 tussen start en landing slechts enkele minuten gevlogen. Het bleek dat de centraal geplaatste motor met 860 pk onvoldoende vermogen had. Ondanks plannen om een krachtiger motor met 1200 pk in te bouwen werd het F.K.55 project nog in hetzelfde jaar stopgezet.

## Specificaties

* Type: F.K.55
* Ontwerper: Frits Koolhoven
* Bemanning: 1
* Rol: Jachtvliegtuig
* Lengte: 9,25 m
* Spanwijdte: 9,60 m
* Hoogte: 2,60
* Leeggewicht: 1600 kg
* Maximum gewicht: 2208 kg
* Motor: 1 × Lorraine 12Hrs Pétrel watergekoelde V-12, 860 pk
* Propeller: 2 contraroterende propellers
* Eerste vlucht: 30 juni 1938
* Aantal gebouwd: 1 (prototype)

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 510 km/u
* Kruissnelheid: 450 km/u
* Klimsnelheid: 13,1 m/s
* Vliegbereik: 850 km

### Bewapening

* 1 x 20 mm Madsen kanon. Voorwaarts vurend door holle schroefas.
* 4 x 7,7 mm machinegeweer in de vleugels
* ↑ F.K.55 (site Alex den Ouden). Gearchiveerd op 15 mei 2023.
# Dr. No (soundtrack)

Dr. No is de originele soundtrack van de eerste James Bond-film Dr. No van EON Productions uit 1962. Het album werd voor het eerst uitgebracht in 1963 door United Artists Records.
De filmmuziek op het album werd gecomponeerd door Monty Norman en het definitieve bekende "James Bond Theme" uit de film (onofficieel) door John Barry. Officieel staan alle nummers op naam van Norman. Opvallend is dat het thema nummer oorspronkelijk alleen door Norman is gecomponeerd, maar deze versie werd vervangen door het latere Barry versie, die ook in de vervolg films is gebruikt. Sommige nummers op het album van Norman, zoals zijn "James Bond Theme" zijn niet gebruikt in de film. Het orkest werd gedirigeerd door Eric Rodgers. In 1963 behaalde het album plaats 82 in de Billboard 200.

## Nummers

| Nr. | Titel | Artiest(en) | Duur |
| 1 | James Bond Theme | The John Barry Orchestra | 1:45 |
| 2 | Kingston Calypso | Byron Lee and the Dragonaires | 2:42 |
| 3 | Jamaican Rock | Monty Norman | 2:03 |
| 4 | Jump Up | Byron Lee and the Dragonaires | 2:08 |
| 5 | Audio Bongo | Monty Norman | 1:30 |
| 6 | Under The Mango Tree | Diana Coupland | 2:20 |
| 7 | Twisting With James | Monty Norman | 3:08 |
| 8 | Jamaica Jazz | Monty Norman | 1:04 |
| 9 | Under The Mango Tree | Monty Norman | 2:40 |
| 10 | Jump Up | Byron Lee and the Dragonaires | 1:25 |
| 11 | Dr. No's Fantasy | Monty Norman | 1:40 |
| 12 | Kingston Calypso | Diana Coupland | 2:30 |
| 13 | The Island Speaks | Monty Norman | 3:18 |
| 14 | Under The Mango Tree | Monty Norman | 2:37 |
| 15 | The Boy Chase | Monty Norman | 1:30 |
| 16 | Dr. No's Fantasy | Monty Norman | 1:57 |
| 17 | The James Bond Theme | Monty Norman | 2:20 |
| 18 | Love At Last | Monty Norman | 2:00 |
* Dr. No (soundtrack) op Discogs
# For Your Eyes Only (soundtrack)

For Your Eyes Only is de originele soundtrack van de twaalfde James Bond-film van EON Productions uit 1981 met dezelfde naam. Het album werd voor het eerst uitgebracht in 1981 door Liberty Records.
De filmmuziek werd gecomponeerd door Bill Conti en bij de titelsong "For Your Eyes Only" schreef Michael Leeson de teksten. Dit nummer werd gezongen door Sheena Easton. Hiermee is Conti de vijfde componist die de filmmuziek schreef voor een Bondfilm. Conti was ook de dirigent van het orkest. Oorspronkelijk werd de band Blondie benaderd voor het schrijven en uitvoeren van de titelsong, die ze ook schreven en produceerde. Maar dit nummer werd afgewezen door filmproducenten. De producenten van de film gaven echter de voorkeur aan een lied dat geschreven werd door Conti en Leeson en vroegen aan Blondie om dat nummer op te nemen. De band weigerde en vervolgens werd Easton de vervanger voor het nieuwe themalied. De versie van Blondie brachten ze zelf nog wel uit op hun album The Hunter.
In 1981 kwam de soundtrack in de Billboard 200 met hoogste notering, plaats 84. De titelsong werd ook op single uitgebracht en behaalde onder meer de eerste plaats in de Nederlandse Top 40, de vijfde plaats in de Vlaamse Ultratop 50 en de vierde plaats in de Billboard Hot 100.

## Nummers

| Nr. | Titel | Duur |
| 1 | For Your Eyes Only – Sheena Easton | 3:03 |
| 2 | A Drive in the Country | 2:23 |
| 3 | Take Me Home – Eddie Blair (flugelhorn) | 2:29 |
| 4 | Melina's Revenge | 2:15 |
| 5 | Gonzales Takes a Drive | 3:10 |
| 6 | St. Cyrill's Monastery | 4:33 |
| 7 | Make It Last All Night – Rage | 3:30 |
| 8 | Runaway | 3:49 |
| 9 | Submarine | 2:34 |
| 10 | For Your Eyes Only – Derek Watkins (flugelhorn) | 1:31 |
| 11 | Cortina | 1:41 |
| 12 | The P.M. Gets the Bird / For Your Eyes Only (Reprise) – Sheena Easton | 5:00 |
Bonus tracks (Deluxe Edition CD uit 2000)
| 13 | Gunbarrel / Flowers for Teresa / Sinking the St. Georges | 2:54 |
| 14 | Unfinished Business / Bond Meets Kristatos | 1:53 |
| 15 | Ski....Shoot....Jump.... | 5:16 |
| 16 | Goodbye, Countess / No Head for Heights / Dining Alone | 3:20 |
| 17 | Recovering the ATAC | 2:28 |
| 18 | Sub vs. Sub | 3:16 |
| 19 | Run Them Down / The Climb | 2:58 |
Sommige bekende muziekstukken verschijnen ook in de film:
een kort eerbetoon aan aan John Williams wordt het 'vertrouwde thema van Jaws , gebruikt als een ongeziene aanvaller op Bond en Melina stuit.
Bovendien het titelnummer van The Spy Who Loved Me, "Nobody Do It Better", is al vroeg in de film te horen als de melodie als sleutelcode voor een beveiligingsdeur van het Q-lab waarna Bond afsluit met de laatste noten.
* For Your Eyes Only (soundtrack) op Discogs
# The Living Daylights (A-ha)

The Living Daylights is een nummer van de Noorse popgroep A-ha uit 1987. Het is de eerste single van hun derde studioalbum Stay on These Roads. Het is tevens de enige single van de soundtrack van de gelijknamige James Bond-film uit 1987.
De plaat werd een wereldhit. In A-ha's thuisland Noorwegen en in Luxemburg werd het een nummer 1-hit. In het Verenigd Koninkrijk werd de 5e positie bereikt in de UK Singles Chart en in Ierland de 2e positie.
In Nederland was de plaat op vrijdag 26 juni 1987 Veronica Alarmschijf op Radio 3 en werd een grote hit in de destijds twee hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 11e positie in de Nederlandse Top 40 en de 9e positie in de Nationale Hitparade Top 100. In de Europese hitlijst op Radio 3, de TROS Europarade, werd géén notering behaald aangezien deze lijst op 25 juni 1987 voor de laatste keer werd uitgezonden.
In België bereikte de plaat de 4e positie in zowel de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30.
Opvallend is dat de plaat in de Verenigde Staten geen notering in de hitlijsten heeft behaald, hoewel dit in Canada wél het geval was.
# Skyfall (soundtrack)

Skyfall is de originele soundtrack van de drieëntwintigste James Bond-film van EON Productions uit 2012 met dezelfde naam. Het album werd uitgebracht in 2012 door Classical Records.
De filmmuziek werd gecomponeerd door Thomas Newman en is hiermee de negende componist die filmmuziek voor een James Bond-film schreef. Newman was ook de dirigent van het orkest. De opnames vonden in 2012 plaats in de Abbey Road Studios in Londen. De titelsong ("Skyfall") van de film werd gezongen door Adele, en het nummer schreef Adele samen met Paul Epworth. Dit nummer staat niet op de officiële soundtrackalbum van de film en is hiermee na "You Know My Name" uit Casino Royale de tweede titelsong die alleen werd uitgebracht op een single. Het album stond in 2012 in de Nederlandse Album Top 100 met hoogste notering, plaats 76 en in de Vlaamse Ultratop 200 Albums plaats 58 en in de Amerikaanse Billboard 200 plaats 100.

## Musicus

* John Beasley - Synthesizer
* Paul Clarvis - Percussie
* George Doering - Gitaar
* John Parricelli - Gitaar
* Frank Ricotti - Percussie
* Sonia Slany - Elektrische viool
* Phil Todd - Dwarsfluit
* Jonathan Williams - Cello
* Bruce White - Altviool

## Nummers

| Nr. | Titel | Duur |
| 1 | Grand Bazaar, Istanbul | 5:14 |
| 2 | Voluntary Retirement | 2:22 |
| 3 | New Digs | 2:32 |
| 4 | Severine | 1:18 |
| 5 | Brave New World | 1:50 |
| 6 | Shanghai Drive | 1:26 |
| 7 | Jellyfish | 3:22 |
| 8 | Silhouette | 0:56 |
| 9 | Modigliani | 1:04 |
| 10 | Day Wasted | 1:31 |
| 11 | Quartermaster | 4:58 |
| 12 | Someone Usually Dies | 2:29 |
| 13 | Komodo Dragon | 3:20 |
| 14 | The Bloody Shot | 4:46 |
| 15 | Enjoying Death | 1:13 |
| Nr. | Titel | Duur |
| 16 | The Chimera | 1:58 |
| 17 | Close Shave | 1:32 |
| 18 | Health & Safety | 1:29 |
| 19 | Granborough Road | 2:32 |
| 20 | Tennyson | 2:14 |
| 21 | Enquiry | 2:49 |
| 22 | Breadcrumbs | 2:02 |
| 23 | Skyfall | 2:32 |
| 24 | Kill Them First | 2:22 |
| 25 | Welcome To Scotland | 3:21 |
| 26 | She's Mine | 3:53 |
| 27 | The Moors | 2:39 |
| 28 | Deep Water | 5:11 |
| 29 | Mother | 1:48 |
| 30 | Adrenaline | 2:21 |
| 31 | "Old Dog, New Tricks" | 1:48 (bonustrack I-tunes) |
* Skyfall (soundtrack) op Discogs
# The World Is Not Enough (single)

The World Is Not Enough is een nummer van de Amerikaanse band Garbage uit 1999. Het is afkomstig van de soundtrack van de James Bondfilm The World Is Not Enough.
"The World Is Not Enough" bevat een combinatie van het klassieke James Bond-geluid en het moderne geluid van Garbage. Het nummer flopte in Amerika, maar was in het Verenigd Koninkrijk met een 11e positie wel succesvol. In het Nederlandse taalgebied had het nummer iets minder succes; met in Nederland een 2e positie in de Tipparade en in Vlaanderen een 7e positie in de Tipparade.
# De leukste eeuw

De leukste eeuw was een humoristisch archiefprogramma van productiehuis Telesaurus dat in het najaar van 1999 voor het eerst op TV1 te zien was. Het programma putte uit het archief van de Vlaamse openbare televisieomroep en verzamelde er de meest komische fragmenten uit.

## De leukste eeuw

Aanvankelijk werd het programma gepresenteerd door Warre Borgmans. Het werd eind 1999 uitgezonden met de bedoeling terug te blikken op de voorbije halve eeuw aan televisiefragmenten van de VRT. Na acht afleveringen nam Bart Peeters de presentatie over en hield dit 50 afleveringen vol. Het succes van de uitzendingen zorgde ervoor dat er een spin-off kwam.

## De leukste eeuw van...

De leukste eeuw van... liep van maart 2002 tot maart 2003. In deze spin-off liet Bart Peeters wekelijks twee bekende gasten beelden kiezen uit hun eigen carrière en hun persoonlijke favorieten. Er werden 32 afleveringen uitgezonden.
De volledige lijst van bekende gastenduo's die eraan meededen:

### Lijst van de gasten

* Ann Ceurvels & Walter Baele
* Koen Crucke & Willy Claes
* Eddy Wally & Geena Lisa
* Herman Van Molle & Karel Vereertbrugghen
* Urbanus & Tanja Dexters
* Felice & Peter Van Asbroeck
* Johny Voners & Janine Bischops
* Martine Prenen & Tom Lenaerts
* Jo De Poorter & Margriet Hermans
* Sam Gooris & Paul D'Hoore
* Frank Raes & Jan Van Rompaey
* Rani De Coninck & Sabine De Vos
* Frank Deboosere & Sabine Hagedoren
* Andrea Croonenberghs & Marcel Vanthilt
* Gene Bervoets & Zohra Aït-Fath
* Johan Vande Lanotte & Johan Verstreken
* Wesley Sonck & Luk Alloo
* Jean-Luc Dehaene & Bob Peeters
* Mark Eyskens & Herman De Croo
* Dana Winner & Kurt Van Eeghem
* Luc De Vos & Nicole & Hugo
* Jan Verheyen & Raf Coppens
* Rob Vanoudenhoven & Terry Van Ginderen
* Jean-Marie Pfaff & Ronny Mosuse
* Wendy Van Wanten & Jaak Van Assche
* Carl Huybrechts & Leen Demaré
* Bart De Pauw & Katja Retsin
* Will Tura & Guy Mortier
* Chris Dusauchoit & Ilse Van Hoecke
* Walter Capiau & Jan Leyers
* Willy Sommers & Johan Museeuw
* Yasmine & Pol Goossen

### Het beste van het leukste van...

Later compileerde de VRT uit alle uitzendingen van De leukste eeuw 18 compilatieafleveringen die tijdens de zomer konden worden uitgezonden.
# The Imperial March

The Imperial March (Darth Vader's Theme), (De Keizerlijke Mars) is een soundtrack uit Star Wars. Het werd gecomponeerd door John Williams voor de film Star Wars: Episode V: The Empire Strikes Back. The Imperial March ging in première op 29 april 1980, drie weken voor de première van de film, ter gelegenheid van John Williams eerste optreden als officiële dirigent in residente van de Boston Pops Orchestra. Het is onmiskenbaar een van de bekendste symfonische filmthema's, het is een klassiek voorbeeld van een leidmotief, een terugkerend thema in verband met personages of gebeurtenissen in een serie.
# Callipepla

Callipepla is een geslacht van vogels uit de familie Odontophoridae.

## Soorten

Het geslacht bestaat uit de volgende vier soorten:
* Callipepla californica – Californische kuifkwartel
* Callipepla douglasii – Douglas' kuifkwartel
* Callipepla gambelii – Gambels kuifkwartel
* Callipepla squamata – Geschubde kwartel
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Cyrtonyx

Cyrtonyx is een geslacht van vogels uit de familie Odontophoridae.

## Soorten

Het geslacht bestaat uit de volgende twee soorten:
* Cyrtonyx montezumae – Montezumabergkwartel
* Cyrtonyx ocellatus – Gevlekte bergkwartel
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Dendrortyx

Dendrortyx is een geslacht van vogels uit de familie Odontophoridae.

## Soorten

Het geslacht bestaat uit de volgende drie soorten:
* Dendrortyx barbatus – Grijskeelbospatrijs
* Dendrortyx leucophrys – Witkeelbospatrijs
* Dendrortyx macroura – Mexicaanse bospatrijs
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.