OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eskimowulp

De eskimowulp (Numenius borealis) is een vogelsoort die kritiek bedreigd wordt en waarschijnlijk is uitgestorven. Vroeger trok hij van zijn broedgebied in Noord-Amerika naar de pampa in Zuid-Amerika. Door jacht en door habitatverlies is deze soort verdwenen.

## Kenmerken

De vogel was iets kleiner dan een regenwulp met iets kortere en dunnere snavel. Onderscheidend kenmerk waren de zwarte slagpennen, de iets geelbruine onderzijde en het ontbreken van een kruinstreep.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is (was) broedvogel in noordwestelijk Canada en mogelijk in Noord-Alaska
* Broedgebied van de eskimowulp (lichtblauw: waarschijnlijk broedgebied)
* Overwinteringsgebied eskimowulp

## Status

De laatste betrouwbare waarnemingen van de eskimowulp dateren van 1966. In de 19de eeuw was de soort vrij talrijk in het uiterste noorden van Alaska en Noordwest-Canada. Vanaf 1890 is de soort vrij plotseling verdwenen in streken waar hij talrijk was. Hij at graag bessen van de kraaihei in het najaar, werd dan vet, en dus een mooie prooi voor jagers. Hij gedroeg zich nooit als watervogel maar kwam vooral op grastroendra en andere natuurlijke graslanden voor, wat hem nog kwetsbaarder maakte. Deze graslanden, zoals prairies en pampa's verdwenen door agrarische ontwikkelingen. De verzamelwoede van eieren van deze vogel toen hij eenmaal aan het uitsterven was deed hem definitief de das om. Omdat de vogel lastig van andere soorten wulpen is te onderscheiden, bestaat theoretisch de kans op een kleine populatie in moeilijk toegankelijk gebied. Daarom staat deze soort wulp (nog) als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Eskimowulp op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Polsdruk

De polsdruk bij een bloeddrukmeting is het verschil tussen de boven- en onderdruk. De bloeddruk in de slagaders is maximaal tijdens de contractie van de hartkamer. De polsdruk hangt af van de kracht waarmee het hart samentrekt, van de elasticiteit van de vaten, en van het gemak waarmee het bloed weg kan stromen.

## Verandering in de polsdruk

* Als de vaten erg stijf zijn (door aderverkalking), zal de bovendruk hoger worden; de polsdruk is verhoogd.
* Als de aortaklep lekt (aortaklepinsufficiëntie), zal de bloeddruk tijdens de ontspanningsfase van het hart sneller dalen. De polsdruk is verhoogd.
* Als bij hartfalen de contractiekracht van het hart tekortschiet, leidt dat tot een lage polsdruk.
* Bij een hypovolemische shock (te weinig bloed in de vaten) is er zo weinig aanbod van bloed tijdens een contractie, dat de polsdruk verlaagd is.
# Station Kleve

Station Kleve (Duits: Bahnhof Kleve en tot 1927 Bahnhof Cleve) is het treinstation in de plaats Kleef in Duitsland.
Het station is geopend op 5 maart 1863 aan de Spoorlijn Keulen - Kranenburg. Later werd deze lijn doorgetrokken naar Nijmegen en kwamen er verbindingen naar Zevenaar en Rheinhausen. Hierdoor was het station in de 20e eeuw, tot 1988, een internationaal station op de route vanaf Düsseldorf via bijvoorbeeld Geldern, Kevelaer, Goch en Kranenburg naar Nijmegen. Dat jaar reed de laatste D-trein over deze spoorlijn. Vanaf dat jaar reden er alleen nog enkele lokale treinen, doorgaans niet langer dan één stuurstandrijtuig, met een Duitse diesellocomotief tot de sluiting in 1991.
Sinds 1991 is het een binnenlands eindstation aan de Linksniederrheinische Strecke, de spoorlijn tussen Düsseldorf en Kleef. Hoewel in de omgeving van het station de spoorrails in richting Nijmegen zijn verwijderd, is verderop de spoorlijn naar Nijmegen nog grotendeels intact. Het station wordt bediend door de Regional-Express 10 "Niers Express" die vanuit Düsseldorf via Krefeld naar Kleve rijdt.
Het station had vroeger ook een verbinding naar Rheinhausen, maar ook die lijn is sinds 1990 buiten gebruik. Nog langer geleden bestond er een spoorlijn Zevenaar - Kleef, waarvan de voertuigen bij Spyck tot 1926 met een spoorpont over de Rijn werden gezet. De lijn naar Spyck is in 1982 definitief opgeheven, hoewel de spoorbrug bij Griethausen als monument bewaard is gebleven.
Naast het station bevindt zich het busstation van de NIAG.
# Taking My Love Back

Taking My Love Back is een nummer van de Nederlandse indierockband Rondé uit 2024.
Met dit nummer gaat Rondé wederom meer de rockkant op, wat ze een jaar eerder ook deden met Break My Heart. Taking My Love Back gaat over de nasleep van een verbroken relatie en de liefde waar de liedverteller op dat moment toch weer naar verlangt. Frontvrouw Rikki Borgelt zei over het nummer: "Het nummer gaat over het stoppen van te veel geven en over het terugnemen wat van jou is. Je eigen energie bij je houden of toe-eigenen wanneer je je realiseert dat je zelf leegloopt zonder dat je er energie van krijgt". Het nummer werd een radiohit in Nederland en bereikte de eerste positie in de Tipparade.

## Tracklijst

Muziekdownload
* Taking My Love Back - 2:21
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Rondé komt met opvolger Undecided | Top 40-nieuws
* ↑ Rondé pakt Hitzound Smash met Taking my love back - Hitzound
# Vriendjeskapitalisme

Vriendjeskapitalisme of cliëntelisme is een vorm van kapitalisme die gebouwd is op vriendjespolitiek en corruptie, waarbij er hechte banden bestaan tussen ondernemers en overheidsfunctionarissen, en ondernemingen vaak overheidsfunctionarissen omkopen in ruil voor gunsten als contracten of belastingkortingen.
In de Engelse taal duidt men dit aan als crony capitalism, waar het woord crony verwijst naar vriend.
# Physematia

Physematia is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam voor dit geslacht is voor het eerst gepubliceerd in 1863 door Julius Lederer. Lederer beschreef ook de eerste soort uit het geslacht, Physematia concordalis uit de Nicobaren, die als typesoort is aangeduid.

## Soorten

* P. concordalis Lederer, 1863
* P. defloralis Strand, 1919
* Nuss, M.; et al. (2003-2024). GlobIZ. Global Information System on Pyraloidea. Geraadpleegd op 28-11-2024.
# Lijst van voetbalinterlands Libanon - Myanmar

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Libanon en Myanmar. De landen speelden tot op heden drie keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting, een kwalificatiewedstrijd voor het Wereldkampioenschap voetbal 2018, werd gespeeld in Bangkok (Thailand) op 8 oktober 2015. Het laatste duel, een vriendschappelijke wedstrijd, vond plaats op 19 november 2024 in Yangon.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Bangkok | 8 oktober 2015 | WK 2018 kwalificatie | Myanmar − Libanon | 0 − 2 |
| 2 | Sidon | 29 maart 2016 | WK 2018 kwalificatie | Libanon − Myanmar | 1 − 1 |
| 3 | Yangon | 19 november 2024 | Vriendschappelijk | Myanmar − Libanon | 2 − 3 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Libanon | Gelijk | Winst Myanmar | Doelsaldo Libanon – Myanmar |
| WK-kwalificatie | 2 | 1 | 1 | 0 | 3 − 1 |
| Vriendschappelijk | 1 | 1 | 0 | 0 | 3 − 2 |
| Totaal | 3 | 2 | 1 | 0 | 6 − 3 |
FLFA · A-internationals · Libanees vrouwenelftal
1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 − 2029
Afghanistan · Algerije · Armenië · Australië · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Bulgarije · Cambodja · China · Cyprus · Djibouti · Ecuador · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Estland · Filipijnen · Gabon · Georgië · Hongarije · Hongkong · India · Irak · Iran · Jemen · Jordanië · Kazachstan · Kirgizië · Koeweit · Laos · Libië · Malediven · Maleisië · Malta · Marokko · Mauritanië · Mongolië · Montenegro · Myanmar · Namibië · Nieuw-Zeeland · Noord-Korea · Noord-Macedonië · Oeganda · Oezbekistan · Oman · Pakistan · Palestina · Qatar · San Marino · Saoedi-Arabië · Singapore · Slowakije · Soedan · Somalië · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Thailand · Tsjechië · Tunesië · Turkije · Turkmenistan · Vanuatu · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea
MFF · A-internationals · Myanmarees vrouwenelftal
1951 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 − 2029
Bahrein · Bangladesh · Bolivia · Brunei · Burundi · Cambodja · China · DDR · Filipijnen · Guam · Hongkong · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Japan · Kirgizië · Koeweit · Laos · Lesotho · Libanon · Libië · Luxemburg · Macau · Malediven · Maleisië · Marokko · Mongolië · Nepal · Nieuw-Zeeland · Noord-Korea · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Palestina · Qatar · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Taiwan · Thailand · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea · Zuid-Vietnam
* Worldfootball
* World Football Elo Ratings
* ↑ Bijgewerkt op 28 november 2016.
* ↑ Myanmar speelde zijn 'thuiswedstrijd' in Bangkok (Thailand) als gevolg van een door de FIFA opgelegde straf na supportersrellen in een eerdere kwalificatiewedstrijd.
# Mauritius op de Gemenebestspelen

Mauritius is een van de landen die deelneemt aan de Gemenebestspelen (of Commonwealth Games). Sinds 1958 heeft Mauritius zestienmaal deelgenomen. In totaal over deze zestien edities won Mauritius achttien medailles.

## Medailles

Mauritius op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1958 | - | - | - | - | / |
| 1962 | - | - | - | - | / |
| 1966 | - | - | - | - | / |
| 1970 | - | - | - | - | / |
| 1974 | - | - | - | - | / |
| 1978 | - | - | - | - | / |
| 1982 | - | - | - | - | / |
| 1986 | - | - | - | - | / |
| 1990 | - | - | - | - | / |
| 1994 | - | - | - | - | / |
| 1998 | 1 | 1 | 2 | 4 | 16 |
| 2002 | - | - | 1 | 1 | 33 |
| 2006 | - | 3 | - | 3 | 23 |
| 2010 | - | - | 2 | 2 | 31 |
| 2014 | - | 1 | 1 | 2 | 27 |
| 2018 | - | 1 | - | 1 | 34 |
| 2022 | - | 3 | 2 | 5 | 27 |
# Piletocera aequalis

Piletocera aequalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Aediodes aequalis door Francis Walker in een publicatie uit 1866.
De soort komt voor in Nieuw-Guinea.
# Piletocera albescens

Piletocera albescens is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Hans Rebel in een publicatie uit 1915.
De soort komt voor in Samoa.
# Marigje Arriens

Marigje Arriens (of: Marichgen Ariaensdr) (Poederoijen, ±1520 - Schoonhoven, 18 december 1591) was een kruidenvrouwtje uit Schoonhoven dat als vermeende heks voor kwaadaardige toverij werd veroordeeld, waarna zij op de brandstapel eindigde.
Over waarom de zeventigjarige vrouw van toverij werd beticht verschillen de meningen. Volgens het ene verhaal zou zij zijn aangeklaagd door een ontevreden patiënt. Volgens een ander verhaal zou zij zijn bespied door een jongetje. Volgens het vonnis zou zij het kind aangeraakt hebben, waarna zijn hoofdhaar gekrompen was. Onder tortuur legde zij een bekentenis af, waarin zij toegaf dat de duivel haar twee keer had bezocht. Zij beschreef hem als een lange man, gekleed in het zwart die zich 'Heijnken' liet noemen. Hij beloofde haar in haar armoede te helpen als zij God zou loochenen en zich aan hem overgaf. Na zijn vertrek vond ze een goudstuk op haar bed en met een potje zalf, dat hij haar had gegeven, maakte ze mensen ziek die haar kwaad wilden doen. Nadat zij schuldig was bevonden aan toverij, werd zij voor het stadhuis genadiglyk gewurgd ende daarna tot asch verbrand.
In 1991 is in Schoonhoven een plaquette geplaatst op de stenen brug. In het stadhuis wordt een replica bewaard van haar kruidenbuiltje.

## Niet de laatste in Holland

Lang werd aangenomen dat zij de laatste vrouw in het gewest Holland was die ter dood werd veroordeeld vanwege toverij. Dit berust op een misverstand, omdat niet 1597 maar 1591 het jaartal is van haar dood. Bovendien werd in 1608 Anna Muggen in Gorinchem tot de brandstapel veroordeeld wegens toverij.
# Nienke Vinke

Nienke Vinke (22 juni 2004) is een Nederlands wielrenster en veldrijdster die sinds 2023 voor het Nederlandse Team DSM-Firmenich PostNL rijdt.

## Carrière

Op twaalfjarige leeftijd begon Vinke met schaatsen, en als training deed ze daarvoor ook aan wielrennen. Toen het Nederlands jeugdkampioenschap plaatsvond in haar woonplaats Amersfoort, wilde ze daar ook aan meedoen en daarom is ze begonnen met wielerwedstrijden te rijden bij wielervereniging Eemland.
In 2022 werd ze Nederlands kampioen bij de junioren, in zowel de wegrit als bij het tijdrijden. Ook won ze dat jaar het eindklassement van de Spaanse wedstrijd Bizkaikoloreak. Op het wereldkampioenschap in Wollongong werd ze bij de junioren derde achter Zoe Bäckstedt.
In 2023 maakte ze de overstap naar de World Tour-ploeg van Team DSM-Firmenich. Dat jaar werd ze onder andere zevende in de Ronde van de Toekomst, waar ze ook tweede werd in het jongerenklassement. In 2024 werd ze tweede in het eindklassement van de Tour Down Under, waarbij ze ook het jongerenklassement won. Dit deed ze onder andere door tweede te worden in de derde en laatste etappe van de ronde.

## Palmares
### 2022

    Omloop door het Land van Bartje
    Nederlands kampioenschap tijdrijden (junioren)
    Nederlands kampioenschap op de weg (junioren)
    Eindklassement Bizkaikoloreak (junioren)
    3 Wereldkampioenschap wielrennen op de weg (junioren)

### 2024

    Jongerenklassement Tour Down Under

### Uitslagen in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Amstel Gold Race | Luik-Bast.‑Luik | Scheldeprijs | Brabantse Pijl | Waalse Pijl |
| 2023 | | | 74e | 44e | 34e |
| 2024 | 68e | 20e | 75e | | |

## Ploegen

* 2023 – Team DSM-Firmenich
* 2024 – Team DSM-Firmenich PostNL
* 2025 – Team DSM-Firmenich PostNL
Barale · Ciabocco · Curinier · Georgi · Hengeveld · Jastrab · Koch · Kool · Labous · van der Meiden · Peperkamp · Uijen · Plouffe · Rayer · Storrie · Vinke
Bader (vanaf 16/7) · Barale · Barbieri · Ciabocco · Georgi · Hengeveld · Jastrab · Koch · Kool · Labous · van der Meiden (tot 30/7) · Nelson · Peperkamp · Uijen · Plouffe · Rayer · Smith · Storrie · Vinke
* ↑ (en) Nienke Vinke. Team DSM-Firmenich PostNL. Geraadpleegd op 14 januari 2024.
* ↑ "Amersfoortse Nienke Vinke (18) duikt bij Team DSM in het diepe", Utrechtse Sportkrant, 28 maart 2023. Geraadpleegd op 14 januari 2024.
* ↑ "WK 2022: Zoe Bäckstedt ook in wegrit klasse apart, brons Nienke Vinke", Wielerflits, 24 september 2022.
* ↑ "Wielertalent Vinke (19) verrast met tweede plek in eindklassement Tour Down Under", NOS Sport, 14 januari 2024. Geraadpleegd op 14 januari 2024.
* ↑ "Nienke Vinke (2e) verrast in Tour Down Under: “Zelf ook niet verwacht”", Wielerflits, 14 januari 2024. Geraadpleegd op 14 januari 2024.
* (en) Profiel van Nienke Vinke op ProCyclingStats
* Profiel van Nienke Vinke op De wielersite
* profiel op cyclebase
# Piletocera albimixtalis

Piletocera albimixtalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1917.
De soort komt voor in Australië (Queensland).
# Piletocera concisalis

Piletocera concisalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Desmia concisalis door Francis Walker in een publicatie uit 1859.
De soort komt voor in Sri Lanka.
# Tunnel van La Bête Refaite

De Tunnel van La Bête Refaite is een scheepvaarttunnel op het eerste tracé van het Kanaal Charleroi-Brussel bij Godarville, een dorp in de Belgische gemeente Chapelle-lez-Herlaimont. De tunnel heeft een lengte van 1267 meter.

## Geschiedenis

Voor de aanleg van het Kanaal Charleroi-Brussel werden tussen Ronquières en Seneffe 30 sluizen aangelegd om het enorme hoogteverschil te overbruggen. De heuvelkam tussen Seneffe en Godarville was nog een bijkomend te overwinnen hoogte van 15 meter over een afstand van 3 kilometer. Hiervoor zouden nog 14 bijkomende sluizen nodig geweest zijn. Bovendien verliest een sluis steeds water naar het stroomafwaarts gelegen kanaalgedeelte, en was er op de betreffende kam van het plateau van Henegouwen een watertekort. De enige oplossing lag in de aanleg van een scheepvaarttunnel.
Als locatie werd het gehucht La Bête Refaite gekozen. Het lag ook aan de weg tussen Nijvel en Courcelles en er was een afspanning waar de paarden (les bêtes) van de paardenkoetsen tot rust konden komen (refaire) op het hoogste punt van het traject na de beklimming en voor de afdaling. Ook de reizigers namen hier een pauze.
De grondwerken voor de scheepvaarttunnel startten in april 1827, de eerste steen van de tunnel werd gelegd op 1 augustus 1827. De onstabiele ondergrond zorgde ervoor dat gezocht moest worden naar nieuwe constructiemethodes. Uiteindelijk verloor men 4 jaar vooraleer een succesvolle constructiemethode werd bedacht. De uiteindelijke constructie bestaat uit een gemetselde tunnel met vijf lagen bakstenen. Op 22 september 1832 werd de tunnel afgewerkt en kon het kanaal geopend worden.
Voor de voorziene bootbreedte van 2,65 meter werd een kanaalbreedte van 3 meter voorzien met een smal jaagpad van een bijkomende 20 centimeter. Het pad bleek te smal, en de tunnel te donker om de schepen met paarden te trekken, dus zouden de schepen met mankracht door de tunnel heen getrokken moeten worden.
Na de aanpassing van het kanaal tot 300 ton kon de bestaande tunnel niet verbreed noch verdiept worden maar bleef de oude tunnel wel dienstdoen tijdens de graafwerkzaamheden van een nieuwe tunnel. De nieuwe Tunnel van Godarville werd in 1885 zo'n 400 meter noordelijker gegraven. Het was pas bij de aanleg in 1948 van het nogmaals verbrede kanaal dat door het nieuwe tracé de oudste tunnel grotendeels moest wijken.
Een klein stukje ten zuiden van het nieuwe tracé van het kanaal is bewaard gebleven maar is niet toegankelijk voor het publiek. In die tunnel is een reservaat voor vleermuizen ingericht.

## Afmetingen

* lengte: 1267 m
* breedte: 3 m
* max. schipbreedte: 2,65 m
* max. diepgang: 1,8 m

## Fotogalerij

* Het zuidelijke tunnelportaal
* Het tunnelportaal nabij het kanaal Charleroi-Brussel
* Binnen in de tunnel
* (fr) met.wallonie.be Les canaux souterrains
* Binnenvaart in Beeld
* (en) Canal Tunnels in Belgium - met foto's van de restanten van de tunnel van La Bête Refaite
* Wikimapia Tunnel van La Bête Refaite
# Motorlaadschop

Een motorlaadschop of rupslader is een voertuig dat wordt gebruikt bij grondverzet en in de industrie voor het verplaatsen van bulkgoed. Een motorlaadschop is uitgerust met twee rupsbanden aan weerszijde van de machine en een centrale bestuurderscabine die zicht biedt op het hefmechanisme.

## Werking

Een motorlaadschop wordt meestal aangedreven door een dieselmotor die ook de hydraulische pomp aanstuurt. De hefarmen kunnen scharnierend omhoog en omlaag bewegen ten opzichte van het frame dankzij twee hydraulische cilinders. Op het uiteinde van de hefarmen zit een frame waar meestal een grondbak op gekoppeld is. Het frame laat ook toe om andere aanbouw(onder)delen te bevestigen. Dit frame is hydraulisch kantelbaar via een cilinder bovenop de hefarmen. Deze cilinder zet een stangenmechanisme in beweging waardoor de grondbak wordt gekanteld. Een motorlaadschop is dankzij zijn bodemvrijheid en rupsbanden goed geschikt voor onverharde terreinen.
Een conventionele motorlaadschop is uitgerust met twee rupsbanden. Indien de twee rupsbanden vervangen worden door vier banden spreekt men over een shovel of wiellader. Waar de rupsbanden uitstekend zijn voor ruwe terreinen zijn ze ook een nadeel op de openbare weg.
# Resolutie 468 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 468 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 8 mei 1980 met veertien stemmen tegen één onthouding aangenomen. De Verenigde Staten waren het enige lid dat zich onthield. Met deze resolutie riep de Veiligheidsraad Israël op een aantal Palestijnse functionarissen die het had uitgewezen uit de in 1967 bezette Westelijke Jordaanoever te laten terugkeren.

## Achtergrond

In 1967 vocht Israël de Zesdaagse Oorlog uit tegen Egypte, Syrië en Jordanië. Tijdens die oorlog bezette Israël grondgebied van de drie tegenstanders: de Golanhoogten in Syrië, de Westelijke Jordaanoever die in 1948 door Jordanië was geannexeerd en in 1947 door de VN werd beschouwd als grondgebied van een te vormen Arabische staat, Oost-Jeruzalem met onder meer de Oude Stad die eveneens door Jordanië was geannexeerd en door de VN bestempeld als internationaal gebied) en ten slotte de Gazastrook en het schiereiland Sinaï van Egypte. Vervolgens verschenen de Israëlische nederzettingen in de bezette gebieden, waaraan de Palestijnen steeds meer grondgebied verloren. Sindsdien werd alleen de Sinaï − na vredesoverleg met Egypte − in 1982 teruggegeven. De Joodse nederzettingen aldaar werden ontruimd.
In mei 1980 zette Israël de burgemeesters van Hebron en Halhul op de Westelijke Jordaanoever het land uit. Israël beschuldigde hen van aanzetten tot haat jegens Joodse kolonisten in het gebied na een terreuraanslag op Joodse studenten in Hebron op 2 mei.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* Herinnert aan de Vierde Geneefse Conventie van 1949.
* Is diep bezorgd over de uitwijzing van de burgemeesters van Hebron en Halhul, en de sharia-rechter van Hebron door de Israëlische bezetter.
* Roept Israël op deze illegale maatregelen te herroepen en de onmiddellijke terugkeer van de Palestijnse leiders te regeleen, zodat ze de functies waarvoor ze werden verkozen weer kunnen opnemen.
* Vraagt secretaris-generaal Kurt Waldheim te rapporteren over de uitvoering van deze resolutie.

## Verwante resoluties

* Resolutie 469 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 484 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* ↑ (en) SC resolution 469 - 1980- on the expulsion of the mayors of Hebron and Halhoul- 20 May 1980. mfa.gov.il (20 mei 1980). Geraadpleegd op 6 juli 2021.
Lijst · 462 · 463 · 464 · 465 · 466 · 467 · 468 · 469 · 470 · 471 · 472 · 473 · 474 · 475 · 476 · 477 · 478 · 479 · 480 · 481 · 482 · 483 · 484