OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Shanghai Port FC

Shanghai Port FC (Chinees: 上海海港足球俱乐部), ook Shanghai Oost-Azië, Shanghai East-Asia en Shanghai SIPG genoemd, is een Chinese voetbalclub uit Shanghai, provincie Shanghai Shì. In 2018 werd de club voor het eerst landskampioen.
Sinds de zomer van 2016 heeft de club een samenwerking met Royal Antwerp FC en Hamburger SV.

## Geschiedenis

In 2005 werd Shanghai SIPG onder de naam Shanghai Dongya (Chinees: 上海东亚, vertaald Shanhai Oost-Azië) opgericht. In 2013 nam de club haar huidige naam aan. "SIPG" slaat op de hoofdsponsor, de haven van Shanghai (Shanghai International Port (Group), Co. Ltd.), die ook de naamrechten kocht. In 2012 won de club de Jia League, China's tweede voetbalcompetitie, waardoor de club naar de Super League promoveerde. Nadat de club in 2015 en 2017 een tweede plaats in de Super League behaalde, werd Shanghai SIPG in 2018 voor het eerst landskampioen. Als Shanghai Port FC won de club in 2023 de tweede landstitel.

## Bekende (oud-)spelers

* Darío Conca
* Asamoah Gyan
* Yu Hai
* Tobias Hysén
* Bernie Ibini-Isei
* Jean Evrard Kouassi
* Zhang Linpeng
* Davi Rodrigues
* Sun Xiang
* Hulk
* Elkeson
* Oscar
* Marko Arnautović

## Erelijst

* Super League: 2018, 2023, 2024
* China League One: 2012
* China League Two: 2007
* FA Super Cup: 2019
* ↑ RAFC SLUIT SAMENWERKINGSAKKOORD AF MET CHINESE TOPCLUB SIPG FC, rafc.be, 11 augustus 2016
* ↑ Shanghai SIPG partners with Hamburger SV, Yutang Sports, 11 augustus 2016
Beijing Guoan · Cangzhou Mighty Lions · Changchun Yatai · Chengdu Rongcheng · Henan · Meizhou Hakka · Nantong Zhiyun · Qingdao Hainiu · Qingdao West Coast · Shandong Taishan · Shanghai Shenhua · Shanghai Port · Shenzhen Peng City · Tianjin Jinmen Tiger · Wuhan Three Town Zhejiang
# Béjart

Béjart kan verwijzen naar:
* Armande Béjart (ca. 1641–1700), een Frans actrice
* Madeleine Béjart (1618–1672), een Frans actrice
* Maurice Béjart (1927–2007), een Frans choreograaf
# Frederik Leopold van Pruisen

Joachim Karel Willem Frederik Leopold, kortweg Frederik Leopold senior van Pruisen genoemd, (Berlijn, 14 november 1865 — Krojanke, 13 september 1931) was een Pruisische prins en generaal.

## Familie

Hij behoorde tot het Pruisische vorstenhuis Hohenzollern. Zijn vader was Frederik Karel en zijn moeder Maria Anna van Anhalt-Dessau. Hij was zowel de schoonbroer als de neef van keizer Wilhelm II. Hij huwde (1889) met Louise van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg, zus van de Duitse keizerin Augusta Victoria van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg. Het koppel had vier kinderen:
* Victoria, gehuwd met Hendrik XXXIII van Reuss-Köstritz,
* Frederik Sigismund (1891-1927), gehuwd met Marie van Schaumburg-Lippe
* Frederik Karel (1893-1917)
* Frederik Leopold junior (1895–1959)

## Militair

Hij ging als tiener in het Pruisisch leger en werd als 28-jarige generaal (1893). Hij werd in datzelfde jaar commandant van het regiment Gardes du Corps van de Pruisische kurassiers. Hij was tevens ridder van de Orde van de Zwarte Adelaar. Daarnaast had hij een vooraanstaande rol in de vrijmetselarij in Pruisen.
Hij is beter bekend als een gokker en verbrasser van de familiegoederen van zijn vader en grootvader Karel van Pruisen. Zo verkocht hij kunstwerken uit het slot Glienicke en liet het kasteel zodanig verwaarlozen dat hij in een van de bijgebouwen moest wonen. Hij koos voor het jachtpaviljoen van het kasteel Glienicke. Financiële schandalen achtervolgden hem. De keizerlijke familie weerde hem en zijn echtgenote meer en meer uit het openbare leven. Zo ontsloeg keizer Wilhelm II hem in 1902 uit actieve militaire dienst en stuurde hem naar het Russisch hoofdkwartier in Mantsjoerije (1904-1905). Tijdens de Eerste Wereldoorlog bleef Frederik Leopold overigens thuis in Glienicke.
Bij de val van de Pruisische monarchie in 1918 steunde hij de volksopstand (tegen zijn familie) doch verhuisde nadien naar Lugano. In 1924 kreeg hij, als schadeloosstelling, verschillende domeinen en kastelen terug. Frederik Leopold verliet Zwitserland en begon opnieuw Pruisisch vastgoed en meubelen te verkopen.
Hij stierf in zijn villa in Krojanke, bij het toenmalige Posen. Het Pruisische gerecht had deze villa aangeslagen doch hij kon hier desondanks wonen tijdens de laatste jaren van zijn leven.
* Frederik Leopold tekende als Fritz Leopold, hier in een brief naar zijn zus Marie (1879)
* Jachtslot Dreilinden bij Berlijn, een van de eigendommen van Frederik Leopold
* Zicht op kasteel Glienicke en op Potsdam
* ↑ Senior staat in tegenstelling tot junior, zijn jongste zoon Frederik Leopold.
* ↑ Regimenter der preußischen Armee, on line. Gearchiveerd op 15 augustus 2022.
* ↑ Hij zou de kunstwerken uit het familie-erfgoed vooral in Zwitserland verkopen. Zijn zoon Frederik Leopold junior zou in de 20e eeuw overigens kunsthandelaar worden.
* ↑ Denkmal Schloss Klein-Glienicke, on line
* ↑ Röhl J. Skandal in Schloss Glienicke. in: Wilhelm II. Der Aufbau der persönlichen Monarchie, 1888–1900. Verlag C.H. Beck, München 2001.
* ↑ Stadt Krojanke, on line
# Grote Kerk (Elst)

De Grote of Sint-Maartenskerk, Sint-Werenfriduskerk of Nederlands Hervormde kerk is een kerkgebouw in Elst in de gemeente Overbetuwe in de Nederlandse provincie Gelderland. Het kerkgebouw staat op een verhoging aan de Grote Molenstraat en de Sint Maartenstraat.
Het gebouw is een rijksmonument.

## Geschiedenis

In de prehistorie was er op de plaats van het kerkgebouw een openluchtheiligdom van de Bataven. In de Romeinse tijd stonden er twee Romeinse tempels: de Tempels van Elst uit de eerste eeuw na Chr. Onder en om de kerk bevinden zich nog overblijfselen. Deze maken onderdeel uit van het UNESCO-werelderfgoed Neder-Germaanse limes.
Rond de achtste eeuw werd er een romaanse zaalkerk gebouwd gewijd aan Sint-Maarten. Dit zou de eerste christelijke kerk zijn op deze plaats die volgens de overlevering gesticht werd door de heilige Werenfried van Elst. Werenfridus was een van de helpers van de Utrechtse bisschop Willibrord en had de opdracht om de mensen in de omgeving van Elst tot het christendom te bekeren.
In de tiende en elfde eeuw werd de zaalkerk uitgebreid of verbouwd in romaanse stijl met onder andere een crypte.
In het midden van de 15e eeuw werd het koor en in het laatste kwart van de 15e eeuw (rond 1483) een schip met noorderzijbeuk gebouwd. Ook de toren is in de late vijftiende eeuw gebouwd. De kerk werd toen opgedragen aan Werenfried van Elst.
Na 1579 kwam de kerk in handen van de protestanten toen de openbare katholieke eredienst verboden werd.
In september 1944 werd de kerk tijdens de Slag om Arnhem grotendeels verwoest en brandde hij volledig uit.
In 1947 werd er uitgebreid archeologisch onderzoek uitgevoerd waarbij er onder de vloer van het schip en de zijbeuk en onder het koor overblijfselen werden aangetroffen van de twee Gallo-Romeinse tempels en het achtste-eeuwse zaalkerkje met de uitbreidingen.

## Gebouw

De georiënteerde kerk is opgetrokken in late Nederrijnse gotiek en bestaat uit een westtoren met drie steeds inspringende geledingen, een tweebeukig schip en een koor. De onderste twee geledingen van de toren hebben een vierkant grondplan en de bovenste geleding is achtzijdig. Op de top bevindt zich een korte achtzijdige torenspits die een peervormige bekroning heeft. Het schip heeft zes traveeën en een noorderzijbeuk in pseudobasilicale opstand.
Het koor heeft drie traveeën met een driezijdige koorsluiting. Tegen de zuidzijde van het schip heeft men een gotisch portaal gebouwd. De sacristie ligt tegen de noordzijde van het koor. In de noordmuur van het koor bevindt zich een stuk zijwand van een 10e-eeuwse crypte. De gehele kerk wordt overkluisd met kruisribgewelven.
De laat 18e-eeuwse preekstoel is afkomstig van de in 1951 gesloten Hersteld Evangelisch-Lutherse kerk aan de Kloveniersburgwal in Amsterdam.

## Orgel

Het huidige tweeklaviers kerkorgel werd in 1953 geplaatst door de orgelbouwersfirma G. van Leeuwen & Zn uit Leiderdorp, nadat in 1944 het orgel van C.G.F. Witte uit 1869 was vernield.
* Informatie over rijksmonumentnummer 14948
* op Reliwiki
* Kerkmuseum Elst
* Elst - Grote Kerk
# Maroš Šefčovič

Maroš Šefčovič (Bratislava, 24 juli 1966) is een Slowaaks politicus en Europees commissaris.

## Biografie

Šefčovič was eerder voor zijn land ambassadeur in Israël, en de Slowaakse permanente vertegenwoordiger bij de Europese Unie van 2004 tot 2009.
Hij werd door zijn land in 2010 voorgedragen als Europees commissaris in de commissie-Barroso II. Hij kreeg de portefeuille Institutionele relaties en administratie.
Vanaf 1 november 2014 werd hij Europees Commissaris in de commissie-Juncker, als vicevoorzitter en verantwoordelijk voor Energie-unie. Vanaf 2 juli 2019 nam hij tevens de portefeuille Digitale Eengemaakte Markt waar. Hij verving hierbij Andrus Ansip, die lid was geworden van het Europees Parlement.
In de Commissie-Von der Leyen werd hij vanaf september 2019 vicevoorzitter en verantwoordelijk voor Interinstitutionele Betrekkingen en Prognoses.
Josep Borrell · Thierry Breton (tot 16 september 2024) · Helena Dalli · Valdis Dombrovskis · Elisa Ferreira · Marija Gabriel (tot 15 mei 2023) · Paolo Gentiloni ·
Johannes Hahn · Iliana Ivanova (vanaf 19 september 2023) · Ylva Johansson · Věra Jourová · Wopke Hoekstra (vanaf 5 oktober 2023) · Phil Hogan (tot 26 augustus 2020) · Stella Kyriakidou · Janez Lenarčič · Ursula von der Leyen · Mairead McGuinness (vanaf 12 oktober 2020) · Didier Reynders · Margarítis Schinás · Nicolas Schmit · Maroš Šefčovič · Kadri Simson · Virginijus Sinkevičius · Dubravka Šuica · Frans Timmermans (tot 22 augustus 2023) ·
Jutta Urpilainen · Adina-Ioana Vălean · Olivér Várhelyi · Margrethe Vestager · Janusz Wojciechowski
Vytenis Andriukaitis · Andrus Ansip (tot 2 juli 2019) · Dimitris Avramopoulos · Elżbieta Bieńkowska · Violeta Bulc · Miguel Arias Cañete · Corina Crețu (tot 2 juli 2019) · Valdis Dombrovskis · Marija Gabriel (vanaf 4 juli 2017) · Kristalina Georgieva (tot 1 januari 2017) · Johannes Hahn · Jonathan Hill (tot 15 juli 2016) · Phil Hogan · Věra Jourová · Jean-Claude Juncker · Jyrki Katainen · Julian King (vanaf 19 september 2016) · Cecilia Malmström · Neven Mimica · Carlos Moedas · Federica Mogherini · Pierre Moscovici · Tibor Navracsics · Günther Oettinger · Maroš Šefčovič · Christos Stylianides · Marianne Thyssen · Frans Timmermans · Karmenu Vella · Margrethe Vestager
Joaquín Almunia · László Andor · Catherine Ashton · Michel Barnier · José Manuel Barroso · Tonio Borg (vanaf 28 november 2012) · Dacian Cioloş · John Dalli (tot 16 oktober 2012) · María Damanáki · Jacek Dominik (sinds 16 juli 2014) · Štefan Füle · Karel De Gucht · Máire Geoghegan-Quinn · Kristalina Georgieva · Johannes Hahn · Connie Hedegaard · Siim Kallas · Jyrki Katainen (sinds 16 juli 2014) · Neelie Kroes · Janusz Lewandowski (tot 1 juli 2014) · Cecilia Malmström · Neven Mimica · Ferdinando Nelli Feroci (sinds 16 juli 2014) · Günther Oettinger · Andris Piebalgs · Janez Potočnik · Viviane Reding (tot 1 juli 2014) · Olli Rehn (tot 1 juli 2014) · Martine Reicherts (sinds 16 juli 2014) · Maroš Šefčovič · Algirdas Šemeta · Antonio Tajani (tot 1 juli 2014) · Androulla Vassiliou
# Marija Gabriel

Marija Ivanova Gabriel (Bulgaars: Мария Иванова Габриел), geboren Nedeltsjeva (Gotse Deltsjev, 20 mei 1979), is een Bulgaars politica namens de partij Burgers voor Europese Ontwikkeling van Bulgarije (GERB). Van 2023 tot 2024 was zij minister van Buitenlandse Zaken in de Bulgaarse regering. Sinds 6 maart 2024 staat zij als minister-president aan het hoofd van diezelfde regering. Volgens de roulatieafspraak met de coalitiepartner zal zij in 2025 weer plaatsmaken voor haar voorganger
Nikolay Denkov.
Voordien was zij namens haar land Europees commissaris, verantwoordelijk voor Digitale economie en samenleving (2017–2019) en Jeugd en Innovatie (2019–2023).

## Biografie

Marija Gabriel rondde in 2001 haar bacheloropleiding Bulgaars en Frans aan de Paisii Hilendarski-universiteit in Plovdiv af. Twee jaar later behaalde ze een mastergraad in Vergelijkende Politicologie en Internationale Betrekkingen aan het Institut d'Études Politiques de Bordeaux, waar ze nadien als assistent-onderzoeker en docent werkzaam is geweest tot 2009.

### Europese politiek

Gabriel heeft een half jaar als secretaresse gewerkt voor de Europarlementariërs van GERB. Bij de Europese verkiezingen van 2009 werd zij gekozen als lid van het Europees Parlement, waar zij deel uitmaakte van de fractie van de Europese Volkspartij (christendemocraten). Ze maakt onder andere deel uit van de commissies Landbouw- en Plattelandsontwikkeling en Verzoekschriften. Gabriel stond aan het hoofd van waarnemingsmissies van de Europese Unie voor verkiezingen in onder meer Congo, Sierra Leone en Nigeria. Ze hield zich ook bezig met mensenrechtenkwesties. Zo maakte ze sinds 2010 deel uit van de commissie Rechten van de vrouw en Gendergelijkheid. Bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2014 werd zij herkozen.
Op 7 juli 2017 werd Gabriel door de Raad benoemd tot Eurocommissaris. Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker bedeelde haar de portefeuille Digitale economie en samenleving toe. Gabriel was als Bulgaars vertegenwoordiger in de Europese Commissie de opvolger van Kristalina Georgieva, die een functie had aanvaard bij de Wereldbank.
Op 1 december 2019 trad de Commissie-Von der Leyen aan, waarin Gabriel door voorzitter Ursula von der Leyen werd aangewezen als Eurocommissaris voor Jeugd en Innovatie. Ze behield deze functie tot mei 2023, toen ze de overstap maakte naar de Bulgaarse nationale politiek.

### Bulgaarse politiek

Onder leiding van oud-premier en partijvoorzitter Bojko Borisov kwam GERB-SDS bij de Bulgaarse parlementsverkiezingen van april 2023 als grootste partij uit de bus. Tijdens de moeizame formatieonderhandelingen die hierop volgden werd Marija Gabriel door haar partij naar voren geschoven als premierskandidaat. Zij legde hiervoor haar taak als Eurocommissaris neer. Uiteindelijk vormde GERB-SDS samen met PP-DB een regering, waarbij Nikolai Denkov (PP) tot premier werd benoemd en Gabriel tot minister van Buitenlandse Zaken en vicepremier. In het regeerakkoord werd echter afgesproken dat het premierschap na negen maanden zal rouleren en aan Gabriel zal worden overgedragen.
# Aki (James Bond)

Aki is een personage uit de James Bondfilm You Only Live Twice (1967) gespeeld door actrice Akiko Wakabayashi.
Aki werkt voor zowel Dikko Henderson als Tiger Tanaka, met wie zij Bond in Tokio in contact brengt. Als Bond wordt opgeleid tot ninja, sluipt er midden in de nacht een moordenaar binnen in de woning waar Bond en Aki liggen te slapen. Langs een dun draadje laat de insluiper een aantal druppels vergif naar beneden lopen, recht boven Bonds mond. Als de druppels hun doel bijna hebben bereikt, draait Bond zich nietswetend om. Aki, die naast hem ligt, volgt hem zodat zij nu degene is die het gif opvangt. Op het moment dat zij het vergif argeloos van haar lippen likt, sterft ze onmiddellijk. Op dat moment schiet Bond wakker en weet de dader uit te schakelen.
# Lijst van Eurocommissarissen voor Begroting

De functie van Europees commissaris voor Begroting is sinds het aantreden van de commissie-Rey (juli 1967) een functie binnen de Europese Commissie. Voorafgaand aan het Fusieverdrag (1967) kende de Europese Commissie nog geen begroting, maar door de integratie van drie Gemeenschappen (EEG, Euratom, EGKS) in één gemeenschap (EG) werd de functie Begroting gecreëerd.
Vanwege de Engelse translatie wordt de post ook weleens commissaris voor Budget genoemd.

## Commissarissen

| Naam | Lidstaat | Nationale partij | Periode | Commissies |
| Albert Coppe | België | CDV | 1967-1973 | Rey Malfatti Mansholt |
| Jean-François Deniau | Frankrijk | UDF | 1973 | Ortoli |
| Claude Cheysson | Frankrijk | PS | 1973-1977 | Ortoli |
| Christopher Tugendhat | Verenigd Koninkrijk | Conservative Party | 1977-1985 | Jenkins Thorn |
| Henning Christophersen | Denemarken | Venstre | 1985-1989 | Delors I |
| Peter Schmidhuber | Duitsland | CSU | 1989-1995 | Delors II Delors III |
| Erkki Liikanen | Finland | SSP | 1995-1999 | Santer |
| Michaele Schreyer | Duitsland | Bündnis 90/Die Grünen | 1999-2004 | Prodi |
| Dalia Grybauskaite | Litouwen | Onafhankelijk | 2004-2010 | Barroso I |
| Algirdas Šemeta | Litouwen | Onafhankelijk | 2009-2010 | Barroso I |
| Janusz Lewandowski | Polen | Burgerplatform | 2010-2014 | Barroso II |
| Andris Piebalgs | Letland | Onafhankelijk | 2014 | Barroso II (waarnemend) |
| Jacek Dominik | Polen | Burgerplatform | 2014 | Barroso II |
| Kristalina Georgieva | Bulgarije | GERB | 2014-2017 | Juncker |
| Günther Oettinger | Duitsland | CDU | 2017-2019 | Juncker |
| Johannes Hahn | Oostenrijk | OVP | 2019- | Von der Leyen |
# Lijst van Eurocommissarissen voor Monetaire Zaken

De functie van Europees commissaris voor Monetaire Zaken is sinds het aantreden van de commissie-Delors I (1985) een functie binnen de Europese Commissie. De functie was in eerste instantie verantwoordelijk voor het creëren van een gemeenschappelijke munt en is sinds de introductie van de euro in 2002 verantwoordelijk voor het monetaire beleid. In de Commissie-Von der Leyen vielen Monetaire Zaken onder de verantwoordelijkheid van de Commissaris voor Economie,

## Benamingen

* Monetaire Zaken (1985-2011)
* Monetaire Zaken en de euro (2011-14)
* Euro (2014-)

## Commissarissen

| Naam | Lidstaat | Nationale partij | Periode | Commissies |
| Jacques Delors (tevens voorzitter) | Frankrijk | PS | 1985-1989 | Delors I |
| Geen commissaris | | | 1989-1993 | Delors II |
| Henning Christophersen | Denemarken | Venstre | 1993-1995 | Delors III |
| Geen commissaris | | | 1995-1999 | Santer |
| Pedro Solbes | Spanje | PSOE | 1999-2004 | Prodi |
| Joaquín Almunia | Spanje | PSOE | 2004-2010 | Prodi Barroso I |
| Olli Rehn | Finland | Keskusta | 2010-2014 | Barroso II |
| Siim Kallas | Estland | ER | 2014 | Barroso II (waarnemend) |
| Jyrki Katainen | Finland | KK | 2014 | Barroso II |
| Valdis Dombrovskis | Letland | Eenheid | 2014- | Juncker |
# Lijst van Eurocommissarissen voor Innovatie

De functie van Europees commissaris voor Innovatie is sinds het aantreden van de commissie-Rey (1967) een functie binnen de Europese Commissie. Sinds haar creatie heeft de functie diverse benamingen gekend. De term innovatie wordt sinds het aantreden van de commissie-Barroso II (2010) gebruikt.

## Benamingen

* Technologie (1967-77, 1995-99)
* Technologische ontwikkeling (1989-1995)
* Innovatie (1981-85, 2010-)

## Commissarissen

| Naam | Lidstaat | Nationale partij | Periode | Commissies |
| Fritz Hellwig | Duitsland | CDU | 1967-1970 | Rey |
| Altiero Spinelli | Italië | Onafhankelijk | 1970-1976 | Malfatti Mansholt Ortoli |
| Cesidio Guazzaroni | Italië | PLI | 1976-1977 | Ortoli |
| Geen commissaris | | | 1977-1981 | Jenkins |
| Karl-Heinz Narjes | Duitsland | CDU | 1981-1985 | Thorn |
| Geen commissaris | | | 1985-1989 | Delors I |
| Filippo Pandolfi | Italië | DC | 1989-1993 | Delors II |
| Antonio Ruberti | Italië | PSI | 1993-1995 | Delors III |
| Édith Cresson | Frankrijk | PS | 1995-1999 | Santer |
| Geen commissaris | | | 1999-2010 | Prodi Barroso I |
| Máire Geoghegan-Quinn | Ierland | Fianna Fáil | 2010-2014 | Barroso II |
| Carlos Moedas | Portugal | PSD | 2014-2019 | Juncker |
| Marija Gabriel | Ierland | Fianna Fáil | 2019- | Von der Leyen |
# Lijst van Zweedse Eurocommissarissen

De Lijst van Zweedse Eurocommissarissen geeft een overzicht van de afgevaardigde commissieleden van de lidstaat Zweden. Zweden trad op 1 januari 1995 toe tot de Europese Unie en heeft sindsdien een commissaris bij de Europese Commissie.

## Eurocommissarissen

| Naam | Aantreden | Aftreden | Commissie(s) |
| Anita Gradin (1933) | 25 januari 1995 | 16 september 1999 | Santer |
| Margot Wallström (1954) | 16 september 1999 | 9 februari 2010 | Prodi Barroso I |
| Cecilia Malmström (1968) | 19 februari 2010 | 1 december 2019 | Barroso II Juncker |
| Ylva Johansson (1964) | 1 december 2019 | | Von der Leyen |
# Lijst van Oostenrijkse Eurocommissarissen

De lijst van Oostenrijkse Eurocommissarissen geeft een overzicht van de afgevaardigde commissieleden van de lidstaat Oostenrijk. Oostenrijk trad op 1 januari 1995 toe tot de Europese Unie en heeft sindsdien een commissaris bij de Europese Commissie.

## Eurocommissarissen

| Naam | Aantreden | Aftreden | Commissie(s) |
| Franz Fischler (1946) | 25 januari 1995 | 1 november 2004 | Santer Prodi |
| Benita Ferrero-Waldner (1948) | 1 november 2004 | 9 februari 2010 | Barroso I |
| Johannes Hahn (1957) | 9 februari 2010 | | Barroso II Juncker Von der Leyen |
# Lijst van Griekse Eurocommissarissen

De Lijst van Griekse Eurocommissarissen geeft een overzicht van de afgevaardigde commissieleden van de lidstaat Griekenland. Griekenland trad op 1 januari 1981 toe tot de Europese Unie en heeft sindsdien een commissaris bij de Europese Commissie.

## Eurocommissarissen

| Naam | Aantreden | Aftreden | Commissie(s) |
| Giorgios Contogeorgis (1912–2009) | 6 januari 1981 | 6 januari 1985 | Thorn |
| Grigoris Varfis (1927–2017) | 6 januari 1985 | 6 januari 1989 | Delors I |
| Vasso Papandréou (1944–2024) | 6 januari 1989 | 6 januari 1993 | Delors II |
| Ioannis Paleokrassas (1931–2021) | 6 januari 1993 | 25 januari 1995 | Delors III |
| Christos Papoutsis (1953) | 25 januari 1995 | 16 september 1999 | Santer |
| Anna Diamandopoulou (1959) | 16 september 1999 | 18 februari 2004 | Prodi |
| Stavros Dimas (1941) | 18 februari 2004 | 10 februari 2010 | Prodi Barroso I |
| Maria Damanaki (1952) | 10 februari 2010 | 1 november 2014 | Barroso II |
| Dimitris Avramopoulos (1953) | 1 november 2014 | 30 november 2019 | Juncker |
| Margarítis Schinás (1962) | 1 december 2019 | | Von der Leyen |
# Abdij Saint-Pierre van Solesmes

De Abdij Saint-Pierre van Solesmes is een abdij in de Franse plaats Solesmes in het departement Sarthe, Pays de la Loire.
In 1010 werd er een benedictijnerabdij gesticht vanuit Le Mans. In 1664 sloot deze abdij zich aan bij de Congregatie van Saint-Maur. In 1791 werd de abdij tijdens de Franse Revolutie opgeheven. Prosper Guéranger kocht de gebouwen op en richtte ze in 1837 weer in tot abdij. Door antiklerikale wetten (1880, 1882, 1901) werden de monniken herhaalde malen verdreven uit Solesmes. Na de laatste verbanning keerden zij pas in 1922 vanuit het eiland Wight terug.
De monniken van Solesmes zijn vooral bekend door hun inzet om het gregoriaans in oude luister te herstellen. Zij hebben vele handschriften in facsimile uitgegeven. De belangrijkste oude handschriften met gregoriaanse gezangen bevinden zich te Laon, Einsiedeln en Sankt Gallen. Hun edities van het gregoriaans, met name het Liber Usualis en het Graduale Romanum, zijn door de Katholieke Kerk als officiële edities aanvaard. Verschillende leden van deze abdij hebben musicologisch onderzoek gedaan op welke wijze men het gregoriaans dient uit te voeren. Hun aandacht voor de kerkmuziek vormde tevens een impuls voor de zogeheten Liturgische Beweging begin 20e eeuw. Latere generaties zetten het onderzoek naar het gregoriaans voort in verdere bronnenuitgaven, kritische studies en nieuwe voorstellen voor de uitvoeringspraktijk.
Vanuit Solesmes werd in 1863 de aartsabdij van Beuron (Zuid-Duitsland) gesticht, en van hieruit werden in 1892 de abdijen van Maria Laach en van Maredsous (België) gesticht. Daarvandaan werd in 1899 in Leuven de Abdij van Keizersberg gesticht. Hier nam de Liturgische Beweging in 1909 haar aanvang. In 1948 werd vanuit Solesmes de Abdij Notre-Dame de Fontgombault (opnieuw) gesticht, die de Tridentijnse ritus bleef behouden en die op haar beurt weer nieuwe stichtingen heeft gedaan in Frankrijk en de Verenigde Staten.
De abdij werd de moederabdij van de naar haar genoemde groepering van gelijkgezinde benedictijner abdijen, zijnde de Congregatie van Solesmes

## Trivia

* In de doopkapel van de abdijkerk is de Nederlandse cabaretier Wim Sonneveld gedoopt.
* Deze abdij is ook de verblijfplaats van Roger Vangheluwe, een gewezen Belgische bisschop die in 2010 ontslag nam uit het Bisdom Brugge omdat hij zich schuldig had gemaakt aan pedofilie. Hij werd niet gerechterlijk veroordeeld wegens verjaring van de feiten. Het Vaticaan hield hem uit de luwte door hem verplichten in de gesloten gemeenschap van de abdij te verblijven.