OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Senna Roos

Senna Roos (Breda, 17 juli 2002) is een handboogsporter met zowel de Belgische als de Nederlandse nationaliteit.

## Carrière

Geboren in Nederland, verhuisde hij op vijfjarige leeftijd met zijn gezin naar Hoogstraten, België. Daar ontdekte hij de handboogsport via een buurjongen en begon zijn training bij een lokale vereniging.
In 2018 behaalde Roos een bronzen medaille op de Jeugd Olympische Spelen in Buenos Aires, Argentinië, waarmee hij zijn potentieel op internationaal niveau bevestigde. Na 2021 koos hij ervoor om voor Nederland uit te komen, aangetrokken door de hogere trainingsstandaarden en betere begeleiding voor topsporters. “Hier worden sporters beter begeleid en zijn er meer kansen om te groeien.” Sindsdien traint hij op het Nationaal Sportcentrum Papendal en heeft hij deelgenomen aan diverse nationale en internationale competities.
In mei 2024 verzekerde Roos zich van een individuele quotumplaats voor TeamNL voor de Olympische Spelen in Parijs. Hoewel hij als reserve werd aangewezen en niet actief deelnam, werd dit beschouwd als een hoogtepunt in zijn carrière.
Naast zijn sportieve activiteiten heeft Roos een opleiding tot meubelmaker afgerond. Hij besloot zich volledig te richten op handboogschieten en ontving de A-status van NOC*NSF, wat hem in staat stelt van zijn sport te leven.

## Externe link

* Ranking Senna Roos
* 1 2 3 4 Boogschutter Senna Roos: Van Belgisch talent naar Oranje-topper, Omroep Brabant, 28 november 2024.
* ↑ "Senna Roos als enige Belg naar tweede ronde op wereldbeker boogschieten in Guatemala", Het Nieuwsblad. Geraadpleegd op 28 november 2024.
* ↑ "Boogschutter Senna Roos steekt ambities niet weg: “De Olympische Spelen blijven het doel”", Gazet van Antwerpen. Geraadpleegd op 28 november 2024.
* ↑ Olympische Spelen 2024: Breda's trots in Parijs met prachtige resultaten, Hero van Breda, 11 augustus 2024.
# Stephanoaetus

Stephanoaetus is een geslacht van vogels uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae). De wetenschappelijke naam is gepubliceerd in 1922 door William Lutley Sclater.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Stephanoaetus coronatus – Kroonarend
* † Stephanoaetus mahery – Madagascarkroonarend
* 1 2 Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2013). IOC World Bird List (v 3.5).
# Michael Sean Coulthard

Michael Sean Coulthard (Syracuse (New York), 8 december 1968), beter bekend als Michael Cole, is een Amerikaans worstelcommentator en voormalig journalist die sinds 1997 actief is in de World Wrestling Entertainment. Sinds 2020 vervult hij zijn rol als Vice President of Announcing. Hij heeft meerdere rollen vervuld als commentator gedurende zijn meer dan twee decennia carrière, om te beginnen met WWF LiveWire.

## Film
### Film

| Jaar | Titel | Rol |
| 2014 | Scooby-Doo! WrestleMania Mystery | Hemzelf |
| 2016 | Scooby-Doo! and WWE: Curse of the Speed Demon | Hemzelf |
| 2017 | Surf's Up 2: WaveMania | Zeemeeuw, Hemzelf |
| 2017 | The Jetsons & WWE: Robo-WrestleMania! | Hemzelf |

### Web

| Jaar | Titel | Rol |
| 2012–2015 | The JBL & Renee Show | Hemzelf |
| 2013–2016 | Michael Cole's Weekly Sit-Down Interviews | Hemzelf |

### WWE Network

| Jaar | Titel | Rol |
| 2016 | WWE 24: Thank You Daniel | Hemzelf |
| 2016 | WWE 24: WrestleMania Monday | Hemzelf |

## Privé

Coulthard is sinds 1987 getrouwd met Yolanda en samen hebben ze twee geadopteerde kinderen.

## Prestaties

* The Baltimore Sun
** Non-Wrestling Performer of the Year (2010)
* World Wrestling Entertainment
** Slammy Award (4 keer)
*** "Oh My" Moment of the Year (2009)
*** "And I Quote..." Line of the Year (2010)
*** Most Regrettable Attire of the Year (2011) Verkleedde als Triple H
*** Favorite Web Show of the Year (2013) – met John "Bradshaw" Layfield (JBL) en Renee Young voor The JBL & Cole Show
* Wrestling Observer Newsletter
** Worst Gimmick (2011)
** Worst Television Announcer (2001, 2009–2012, 2020)
* WrestleCrap
** Gooker Award (2011) Antics door de jaren heen
# Gebeurtenis (letterkunde)

Een gebeurtenis is in de narratologie een niet door personages veroorzaakt of gewild fictieve deel in een verhaal. Het zijn zowel natuurlijke als niet-natuurlijke gebeurtenissen, zoals overstromingen en auto-ongelukken.
De gebeurtenissen en de handelingen vormen belangrijke onderdelen structuurelementen van verhalen.

## Personages

Personages in verhalen raken betrokken bij gebeurtenissen, doordat ze die waarnemen, veroorzaken, of ze juist ondergaan, en er nadeel of voordeel van hebben. In verhalen zijn er de personages te onderscheiden, een handelingenverloop en gebeurtenissen die zich afspelen in een bepaalde ruimte en tijd, en motieven. In de narratologie spreekt men van gebeurtenissen als deze niet veroorzaakt of gewild zijn door de personages in het verhaal.
Handelingen of acties zijn de door de personages in een verhaal veroorzaakte en gewilde gebeurtenissen, de acties of het doen daarvan in drama en epiek (verhalende literatuur).

## Structuurelementen

De structuur van verhalen bestaat uit de onderlinge relaties tussen:
* de personages met hun handelingen of acties,
* de motieven en thema's,
* de omstandigheden, gevormd door
** de ruimte waarin het verhaal speelt,
** de tijd waarin het verhaal speelt met de tijdsverlopen, de tijdstippen en de perioden, en
* de gebeurtenissen, die niet door personages veroorzaakt of gewild zijn.
* Jahn, M. (2017) Narratology: A Guide to the Theory of Narrative. English Department, University of Cologne.
* Lethbridge S. & J. Mildorf Basics of English Studies: An introductory course for students of literary studies in English.
* Lethbridge S. & J. Mildorf Basics of English Studies. Prose
* Verkruijsse, P.J., H. Struik, G.J. van Bork en G.J. Vis (2002) Letterkundig lexicon voor de neerlandistiek
# Station Camden Road

Camden Road is een spoorwegstation van London Overground aan de North London Line, in de Londense wijk Camden Town. Het station is eigendom van Network Rail.
# Suka Damai (Mestong)

Suka Damai is een bestuurslaag in het regentschap Muaro Jambi van de provincie Jambi, Indonesië. Suka Damai telt 1762 inwoners (volkstelling 2010).
# Kehila

Kehila (Duits: Keggul) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 lag de plaats in de gemeente Kihelkonna. In die maand ging Kihelkonna op in de fusiegemeente Saaremaa.

## Bevolking

Het dorp had 6 inwoners op 31 december 2011 en 8 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

De plaats ligt aan de oostkust van het schiereiland Tagamõisa in het noordwesten van het eiland Saaremaa. In de boerderij Miilaste talu is een klein museum ingericht, dat is gewijd aan het boerenbestaan en de visvangst op Saaremaa.

## Geschiedenis

Kehila werd voor het eerst genoemd in 1570 onder de naam Keuell, een nederzetting op het landgoed van Tagamõisa.
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 3 december 2024.
* ↑ Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 211.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 3 december 2024. Tik boven het middelste vak ‘Kehila village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 3 december 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Kehila village’ in.
* ↑ (en) Collection of Antiquities of Milaste Farm. Vana.muuseum.ee. Gearchiveerd op 15 augustus 2023. Geraadpleegd op 3 december 2024.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Kehila. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 3 december 2024. Geraadpleegd op 3 december 2024.
# Sef Horsels

Sef Horsels (Geleen, 7 februari 1944 – Elsloo, 12 november 2021) was een Nederlandse voetballer. Hij stond onder contract bij Fortuna '54 en FC VVV.

## Spelerscarrière

Horsels ging samen met de gehele amateurclub Maurits in 1958 over naar plaatsgenoot Fortuna '54 en maakte deel uit van het elftal dat in 1961 landskampioen werd bij de betaalde jeugdteams. De rechtermiddenvelder debuteerde op 7 april 1963 in het betaald voetbal in een met 3-1 gewonnen thuiswedstrijd tegen NAC Breda, maar slaagde er niet in om uit te groeien tot basisspeler. In 1966 maakte hij samen met zijn twee ploeggenoten Leo Raats en Jo Pepels de overstap naar FC VVV, op voorspraak van toenmalig trainer en plaatsgenoot Jean Janssen. In zijn eerste seizoen promoveerde hij met de Venlose tweededivisionist op 4 juni 1967 naar de Eerste divisie na een 0-2 uitoverwinning bij FC Hilversum, waarin hij uit een strafschop de 0-1 scoorde. Bij FC VVV wist Horsels zich wel verzekerd van een basisplaats, totdat een tragisch ongeval op 16 januari 1969 een abrupt einde maakte aan zijn carrière. Op weg naar de avondtraining vanuit Geleen naar Venlo raakte de auto met de drie Geleners betrokken bij een fataal verkeersongeluk dat het leven kostte aan bestuurder Leo Raats. Sef Horsels en Jo Pepels overleefden het ongeval, zij het met ernstige verwondingen.
Een medische afkeuring voor het bedrijven van betaald voetbal volgde. Horsels pakte in 1970 het voetbal weer op bij de destijds vooraanstaande amateurclub Caesar. Hij was aanvoerder van het Beekse elftal dat in 1971 ten koste van RVC Rijswijk landskampioen werd bij de zondagamateurs. Hij werd later door de club uitgeroepen tot 'Caesariaan van de eeuw'.

### Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overige | Overige | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 1962/63 | Fortuna '54 | Eredivisie | 6 | 1 | 0 | 0 | — | — | 6 | 1 |
| 1963/64 | Fortuna '54 | Eredivisie | 3 | 2 | 1 | 1 | — | — | 4 | 3 |
| 1964/65 | Fortuna '54 | Eredivisie | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 1965/66 | Fortuna '54 | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 1966/67 | FC VVV | Tweede divisie | 35 | 5 | — | — | — | — | 35 | 5 |
| 1967/68 | FC VVV | Eerste divisie | 33 | 8 | 3 | 0 | 2 | 0 | 38 | 8 |
| 1968/69 | FC VVV | Tweede divisie | 7 | 3 | 0 | 0 | — | — | 7 | 3 |
| 1969/70 | FC VVV | Tweede divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 85 | 19 | 4 | 1 | 2 | 0 | 91 | 20 |

## Verdere loopbaan

Na afloop van zijn spelersloopbaan is Horsels nog jarenlang werkzaam geweest als trainer in het amateurvoetbal, bij onder meer Caesar en SV Schuttersveld. Hij overleed in 2021 op 77-jarige leeftijd.
# Wigstaartarend

De wigstaartarend (Aquila audax) is een roofvogel uit de familie van havikachtigen (Accipitridae). Deze arendsoort komt voor in Australië, waar het de grootste roofvogel is.

## Beschrijving
### Uiterlijk

De wigstaartarend is een zeer grote roofvogel met een spanwijdte van 180 tot 250 cm en een lichaamslengte van 85 tot 110 cm. Het gewicht bedraagt 3,2 tot 5 kg. Net als bij andere arendsoorten zijn de vrouwelijke dieren groter dan de mannelijke wigstaartarenden. De volwassen wigstaartarend heeft een bruinzwart verenkleed. Jonge vogels hebben een goudbruine kop, vleugels en rug en pas op zes- tot tienjarige leeftijd krijgen ze het volwassen verenkleed. De poten zijn tot aan de tenen gevederd. Aan de wigvormige staart dankt de soort zijn naam.

### Leefwijze

De wigstaartarend is voornamelijk een aaseter, maar ook levende prooi wordt regelmatig gevangen. Reptielen, vogels, hazen en konijnen zijn de voornaamste prooidieren en grotere dieren als kangoeroes of schapen worden slechts zelden gevangen. Deze arend speurt vanuit de lucht naar voedsel, meestal op een hoogte van 2000 meter en gebruikmakend van de thermiek. Wanneer een prooi wordt gezien, wordt deze na een glijvlucht op de grond, of soms in de lucht in het geval van vogels, gevangen. De wigstaartarend bouwt grote nesten van takken in hoge bomen.

## Verspreiding en leefgebied

De wigstaartarend is een bewoner van de scrublands, boomsavannes en heuvelachtige gebieden in vrijwel geheel Australië (inclusief Tasmanië) en de savanne en graslanden van de Trans Fly (Nieuw-Guinea). In Australië komt de soort in alle deelstaten voor en is redelijk algemeen en neemt zelfs toe. In Nieuw-Guinea leeft de wigstaartarend alleen in het zuiden en is daar minder algemeen.
De soort telt twee ondersoorten:
* A. a. audax: Australië en zuidelijk Nieuw-Guinea.
* A. a. fleayi: Tasmanië.

## Status

De wigstaartarend heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Er is geen aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat. Om deze redenen staat deze arend als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Wigstaartarend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Makamba (stad)

Makamba is een stad in Burundi. Makamba is de hoofdstad van de gelijknamige provincie.
# Loge De Friesche Trouw

Loge De Friesche Trouw is een vrijmetselaarsloge in de stad Leeuwarden opgericht in 1782, vallende onder het Grootoosten der Nederlanden.

## Geschiedenis

Deze loge werd op 11 februari 1782 opgericht. De op 9 maart 1782 verleende constitutiebrief vermeldt de namen van Wilco baron thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg, Wilco Holdinga Tjalling Camstra Baron thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg, Ernst Louis Otto Baron van Eberstein, Johannes Casparus Bergsma, Arent Johan van Glinstra, Nicolaus Arnoldi Knock en Epeus Wielinga Huber, allen lid van de ambulante Regimentsloge ‘L’Esprit du Corps’. Op deze constitutiebrief is een notitie van 10 mei 1782 dat T. Roorda, H. de Vries, P.A. Schik, B.M. Schik and H. Boekerk zich bij de oprichters hebben gevoegd. De loge werd op 10 mei 1782 geïnstalleerd. De loge was in ruste van 1814 (zij werd zelfs financieel geliquideerd) tot 1817 en van 1821 tot 1837. Op 14 februari 1837 besluiten jhr. H.M. Speelman Wobma, G.L. Feyens, W.R. van Sippama, K. v.d. Veen, J. Hora Adema, C.J. v.d. Veen, en H. van Noord de werkzaamheden definitief te hervatten. Zij werden hierin bijgestaan door geaffilieerde leden van de loge (buitenleden) : C.J. van Dam van Isselt, J. de Sitter, P.C. Simon, A.J. Mispelblom Beyer, C.J. Bolten, L.J.A. van der Kun, J.G. Groïn, J.J. de Jong, S. Brouwer, U. Folkertsma, H.D. van Sloterdijck, A. Menalda en G. Meinesz.

## Voorzittend Meesters

In onderstaande lijst een overzicht van de Voorzittend Meesters van Loge De Friesche Trouw gedurende de eerste twee eeuwen van haar bestaan.
| Van | Tot | Voorzittend Meester |
| 1782 | 1792 | Johannes Casparus Bergsma |
| 1792 | 1794 | Epeus Wielinga Huber |
| 1794 | 1797 | Bernardus Marius Schik |
| 1797 | 1801 | Epeus Cats |
| 1801 | 1804 | Petrus Gosliga |
| 1804 | 1805 | Willem Bernardus Bergsma |
| 1805 | 1808 | Evert Roorda |
| 1809 | 1811 | Carel Æmilius Els Collot d'Escury |
| 1812 | 1812 | Evert Roorda |
| 1813 | 1813 | Daniël Hermannus Andreae (Gzn.) |
| 1814 | 1817 | Evert Roorda |
| 1818 | 1818 | Jean le Maire |
| 1819 | 1820 | Carel Æmilius Els Collot d'Escury |
| 1837 | 1855 | Seerp Brouwer |
| 1855 | 1879 | Cornelis Wiersma |
| 1879 | 1884 | Zijtse Sijbouts de Haan |
| 1884 | 1894 | Marcus Jan Baart de la Faille |
| 1894 | 1900 | Auke Bloembergen (Ezn.) |
| 1900 | 1909 | mr. Halbe Binnerts |
| 1909 | 1912 | Reitze Bloembergen (Ezn.) |
| 1912 | 1919 | Klaas Egbertus Brunger |
| 1919 | 1931 | Mare Leonard Deenik |
| 1931 | 1940 | Klaas Klaasesz. |
| 1945 | 1953 | Roelof Oeds van der Veen |
| 1953 | 1957 | Douwe J. Heeringa |
| 1957 | 1964 | Hajo Wever |
| 1964 | 1970 | Johannis Theodoris Oudemans |
| 1970 | 1974 | Dirk Douwe Osinga |
| 1974 | 1978 | Richard Hubert Wilhelm Joppe |
| 1978 | 1981 | Gerlof Keulen |
| 1981 | 1982 | Hendrik Surink |
# Sport Vlaanderen Hasselt

Sport Vlaanderen Hasselt (vroeger ook bekend als De Schaverdijn) is een overdekte ijshal met een kunstijsbaan in de Belgische stad Hasselt. Of je nu topsporter bent of gewoon liefhebber, iedereen kan er terecht.
Het is een olympische indoor schaatsbaan (30 x 60 meter) en eveneens de thuishaven van het BeGold-project. Een project dat de beste jonge sporttalenten ondersteunt met als doel het behalen van een olympische medaille.
Elke dag wordt het ijs afgereden en weer opnieuw glad gemaakt, zodat je optimaal gebruik kunt maken van de schaatsbaan. De koelinstallatie onder de piste garandeert perfecte ijscondities.
Het schaatsseizoen loopt elk jaar van september tot en met mei. Maar in 2025 zal er ook zomerijs worden aangeboden voor clubs en federaties. De ideale kans om het seizoen tijdens de zomermaanden optimaal voor te bereiden.
Hasselt telt 4 actieve ijssportverenigingen:
* Hasseltse Kunstschaatsclub (HSK) (kunstschaatsen)
* IJshockeyclub Haskey (ijshockey)
* Shorttrackclub YSD (shorttrack)
* Icecross club X-treme Ice Skating
In de onmiddellijke omgeving van de ijsbaan bevinden zich het stedelijk overdekt- en openluchtzwembad Kapermolen, de Japanse Tuin en Park H (Trixxo Arena, Plopsa Indoor en Versuz).
Naast de ijshal ligt een veld waarop de Hasselt Cricket Club cricket speelt.
* Sport Vlaanderen Hasselt
* Website van het Hasselts Kunst Schaats Team
* Website van de Hasseltse Kunstschaatsclub
* Website van Haskey
* Website van shorttrackclub De Schaverdijn
* Website van de Hasselt Cricket Club
# Suka Karya (Simeulue Timur)

Suka Karya is een bestuurslaag in het regentschap Simeulue van de provincie Atjeh, Indonesië. Suka Karya telt 4466 inwoners (volkstelling 2010).
# Dango

Dango (Japans: 団子, ook: だんご) is een Japanse delicatesse (wagashi) die bestaat uit gekookte deegballetjes gemaakt van rijstmeel van kleefrijst (mochiko). Het is verwant aan mochi. Meestal worden drie of vier dango op een houten stokje (brochette) gestoken en worden ze geserveerd met groene thee (matcha). Er bestaan verschillende regionale variëteiten. Binnen de categorie wagashi valt de dango onder de namagashi, die een vochtgehalte van 30% of meer hebben.

## Bereiding

Dango wordt gemaakt door kleefrijstmeel (mochiko) te mengen met koud water tot een kleverig deeg. Dit deeg wordt tot kleine balletjes gedraaid, die vaak nog kort worden gekookt tot ze stevig zijn. Daarna worden ze vaak met 3 tot 5 op een stokje geregen. Ze worden vaak geserveerd met een topping. De balletjes lijken op mochi, maar deze laatste worden gevormd door gestoomde kleefrijstkorrels te pletten tot een deeg en worden zonder prikker gepresenteerd; ook zijn ze vaak wat groter, minder rond en een stuk plakkeriger. Beide zijn in principe wit van kleur en zonder eigen smaak, naast de rijstsmaak.

## Variaties

Traditioneel wordt dango gepresenteerd met drie stokjes waar elk vier bolletjes op geregen zijn, en drink je er warme matcha (groene thee) bij. Er zijn variaties mogelijk door de kleefrijstbolletjes een smaak te geven of door het gebruik van een topping. De smaken kunnen zoet en hartig zijn en de dango kan warm of koud geserveerd worden, afhankelijk van het type dango.
* Mitarashi dango (みたらし団子), overgoten met een gesuikerde sojasaus
* An dango (あんこ団子), topping van anko (rodebonenpasta)
* Goma dango (ごま団子), geserveerd met een sesampasta
* Chadango (茶団子) met anko topping, dango op smaak gemaakt met matcha (groene thee)
* Tsukimi dango (月見だんご), witte kleefrijstballetjes gestapeld tot een piramide. Wordt geserveerd op het Midherfstfestival (Tsukimi)
* Hanami dango (花見だんご), roze, wit en groen balletje op een stokje geregen. Wordt geserveerd tijdens de festiviteiten rond de bloeiperiode van de sakurabloesem (hanami). Bekend van de 🍡 emoji.
* Yaki dango (焼き団子), gebakken of geroosterde dango
# Suka Langu

Suka Langu is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu Utara van de provincie Bengkulu, Indonesië. Suka Langu telt 218 inwoners (volkstelling 2010).
# Deepcar

Deepcar is een klein dorpje ten noordwesten van Sheffield, op ongeveer 11 kilometer van het stadscentrum verwijderd. Het bevindt zich ten oosten van het stadje Stocksbridge, dat deel uitmaakt van Groot-Sheffield. Ten oosten van Deepcar ligt het bos Wharncliffe Wood, dat de rechteroever van de Don zuidwaarts volgt tot Oughtibridge. De A6102 volgt vanaf Deepcar eveneens de loop van de Don en leidt zuidwaarts naar Wharncliffe Side. Vanuit het westen stroomt hier de Little Don, die in Deepcar in de Don uitmondt. Deepcar ligt in de civil parish Stocksbridge en is er steeds nauw mee verbonden geweest.

## Geschiedenis

In 1962 werden in het woud te Deepcar restanten van een 7000 jaar oude nederzetting uit wellicht de Maglemosecultuur aangetroffen. Langs de rivier zijn tevens sporen aangetroffen die op de aanwezigheid van Romeinen wijzen. Deepcar ontwikkelde zich waarschijnlijk op dezelfde wijze als Stocksbridge en Oughtibridge, namelijk als kleinschalige landbouwgemeenschap tot aan de Industriële revolutie. In 1805 werd de eerste weg tussen Stocksbridge en Deepcar aangelegd. Toen Oughtibridge, ten zuiden van Deepcar, naar het eind van de 18de eeuw toe tot een nijverheidscentrum begon uit te groeien, kwam in Stocksbridge in het noorden eveneens de industrie op gang; het lag dus voor de hand dat beide kernen door een spoorlijn verbonden zouden worden. De Sheffield, Ashton-under-Lyne and Manchester Railway opende de stations van Oughtibridge en Deepcar op dezelfde dag, namelijk 14 juli 1845. Het oude station Deepcar sloot gelijktijdig met dat van Oughtibridge de deuren op 15 juni 1959, en is thans een privéwoning.
In de late 19de eeuw telde Deepcar meerdere kleine fabrieken, waaronder een bakstenenfabriek die exact honderd jaar bestaan heeft: van 1891 tot 1991.
Industrieel Samuel Fox, uitvinder van het moderne regenscherm, opende te Stocksbridge een staalfabriek, Samuel Fox and Company. Om aansluiting op de Manchester, Sheffield and Lincolnshire Railway te hebben, liet hij in 1876 een eigen spoorwegmaatschappij stichten, die Stocksbridge op laatstgenoemde lijn liet aansluiten te Deepcar. Deze maatschappij stond bekend als de Stocksbridge Railway en bleef tot 1992 afhankelijk van de staalfabriek, ook nadat die anno 1967 tot British Steel genationaliseerd werd. Van 1877 tot 1931 werden eveneens passagiers vanuit Deepcar vervoerd. Anno 2014 is de lijn nog voor het vervoer van schroot in gebruik.
In Deepcar bevindt zich een parkje dat ‘Fox Glen’ heet en door de nazaten van Samuel Fox in 1911 aan de gemeenschap werd geschonken ter gelegenheid van de kroning van Koning George V. Het dorpje telt drie pubs en heeft een eigen blaaskapel.
* ↑ Stocksbridge and District History Society, geraadpleegd op 25 mei 2014
* ↑ Ibid.