OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alue Ambang

Alue Ambang is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Jaya van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Ambang telt 1027 inwoners (volkstelling 2010).
# Raccordement maritime van Le Havre

Het Raccordement maritime van Le Havre is een Franse spoorlijn van Harfleur naar station Le Havre-Maritime. De lijn is 8,5 km lang en heeft als lijnnummer 341 300.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Administration des chemins de fer de l'État en geopend in 1910.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Harfleur

    RFN 340 000, spoorlijn tussen Paris-Saint-Lazare en Le Havre
    RFN 341 116, aansluiting maritime est du port du Havre

### Soquence

    RFN 341 306, raccordement van Graville (west)
    RFN 341 311, raccordement van Graville (oost)
    RFN 341 500, havenspoorlijn Le Havre
    RFN 341 606, stamlijn Le Havre 2 (J Durand)
    RFN 341 608, stamlijn Le Havre 3 (Chanzy)

### pK 226,2

    RFN 341 118, aansluiting maritime de la CFR du port du Havre
    RFN 341 121, aansluiting maritime minéralier du port du Havre
    RFN 341 315, raccordement van Pont-Rouge
    RFN 341 320, raccordement van Europe

### Le Havre-Maritime

    RFN 340 641, stamlijn Le Havre 1 (Marceau)

## Elektrische tractie

De lijn werd geëlektrificeerd met een spanning van 25.000 volt 50 Hz.
* https://routes.fandom.com/wiki/Raccordements_de_la_ligne_Paris-Saint-Lazare_-_Le_Havre
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_ouest_1957.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Alue Bagok

Alue Bagok is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Barat van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Bagok telt 396 inwoners (volkstelling 2010).
# Alue Batee (Arongan Lambalek)

Alue Batee is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Barat van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Batee telt 183 inwoners (volkstelling 2010).
# Hilton of Cadboll Chapel

De Hilton of Cadboll Chapel is een middeleeuwse kapel, gelegen in Hilton of Cadboll, 19 kilometer ten noordoosten van Invergordon, Ross and Cromarty in de Schotse regio Highland. Enkel de fundamenten van de kapel zijn bewaard gebleven. Bij deze kapel werd de negende-eeuwse Hilton of Cadboll Stone gevonden.

## Periode

De Hilton of Cadboll Chapel stamt vermoedelijk uit de middeleeuwen en raakte vermoedelijk in onbruik na de reformatie in de zestiende eeuw.
Bij de kapel werden de resten gevonden van vijf skeletten, die in verschillende oriëntaties lagen met de hoofden wisselend naar het zuidwesten en noorden gericht. De individuen waren niet in steenkisten begraven, wat suggereert dat de graven dateren uit de middeleeuwen of erna.

## Beschrijving

De Hilton of Cadboll Chapel was een kleine, rechthoekige kapel, gewijd aan de Maagd Maria. De oriëntatie van de kapel is oost-west. De kapel is gebouwd uit massieve zandstenen blokken, gebonden met puin en specie van schelpen. De kapel is 12 meter lang en 6,5 meter breed. Het is onbekend waar zich de ingang bevond. De restanten van de kapel zijn anno 2009 grotendeels overdekt met turf.
De kapel wordt omgeven door een lage, eveneens door turf overdekte stapelmuur, die een rechthoek om de kapel vormt. Deze muur is ooit uitgebreid naar het noordoosten en het zuidoosten, vermoedelijk om een begraafplaats bij de kapel te hebben. Er zijn hier echter geen sporen van grafstenen gevonden. Direct aan de westzijde van de kapel bevindt zich een halfronde ommuring uit de negentiende eeuw, die op het terrein is gebouwd dat afgebakend wordt door de oudere stapelmuur.
Ten oosten van de fundamenten van de kapel staat een moderne reconstructie van de Hilton of Cadboll Stone, een negende-eeuwse Pictische steen. Het origineel bevindt zich in het National Museum of Scotland. Tot 1676 stond het origineel bij de kapel, waarna de zijde met het kruis werd afgekapt om de steen te vermaken tot een liggende grafsteen.
In 1997 werd er geofysisch onderzoek verricht. Aan de oostzijde van de kapel ligt vermoedelijk een soortgelijk gebouw parallel aan de kapel. In 1998 werd de halfronde ommuring aan de westzijde archeologisch onderzocht, waarbij men hoopte het voetstuk van de Hilton of Cadboll Stone te vinden. Dit lukte bij een tweede poging waarbij iets verder westelijk werd gezocht. In 2001 werden verdere onderzoekingen gedaan om meer fragmenten van de steen te ontdekken.

## Beheer

De Hilton of Cadboll Chapel wordt beheerd door Historic Environment Scotland.
# Hermine de Graaf

Hermine de Graaf-Jonkers (Winschoten, 13 maart 1951 – Buinen, 24 november 2013) was een Nederlandse schrijfster.
Ze studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam en gaf Nederlandse les aan het voormalige Boschveldcollege (HAVO/VWO) in Venray. In 1984 debuteerde ze met de verhalenbundel Een kaart, niet het gebied, bekroond met de Geertjan Lubberhuizenprijs voor het beste debuut. De meeste verhalen uit deze bundel waren eerder verschenen in Hollands Maandblad. Vanaf 1985 wijdde De Graaf zich fulltime aan het schrijverschap. Haar doorbraak bij het grote publiek was de verhalenbundel Aanklacht tegen onbekend (1987), genomineerd voor de AKO-literatuurprijs en bekroond met de F. Bordewijkprijs. Boven de recensie in het Algemeen Dagblad stond de kop 'Meesterschap van Hermine de Graaf'. De thematiek in deze bundel was veelzijdiger dan die in de twee eerste. Waar ze tot dan toe het accent in haar verhalen had gelegd op de 'bokkige puberziel' van haar personages, betrok ze in Aanklacht tegen onbekend niet alleen andere personages, maar ook het landschap erbij. Dit wordt treffend geïllustreerd in het verhaal In verzekerde bewaring. Tijdens een schaatstocht in een onheilspellend peellandschap drijft een meisje samen met een aantal vrienden haar verkrachter in een wak.
Na deze succesvolle derde verhalenbundel legde De Graaf zich toe op langer werk. Haar novelle De regels van het huis (1987) en eerste roman Stella Klein (1990) oogstten nog veel lof, maar de waardering voor haar latere romans nam duidelijk af. Daar kwam bij dat haar vaste redacteur bij uitgeverij Meulenhoff, Wouter Tieges, in 1997 overleed. Met haar nieuwe redacteur klikte het minder goed en de samenwerking verslechterde. In 2001 stapte Hermine de Graaf over naar uitgeverij De Geus, op uitnodiging van de daar werkzame redacteur Reinjan Mulder. Een jaar later verscheen haar laatste roman, Mijn moeder en de duif - of hoe ik met schaatsen stopte.

## Persoonlijk leven

Hermine Jonkers wordt geboren in Winschoten als dochter van een rector die er strenge huiselijke regels op nahoudt. Ze ontfermt zich al snel over haar geestelijk gehandicapte zusje Mieke, voor wie ze verhalen schrijft en voorleest. Haar literaire voorbeeld is dan Josepha Mendels. Ze noemde de roman Rolien en Ralien 'misschien wel het boek dat haar heeft doen besluiten schrijfster te worden'. Mendels beschrijft daarin hoe een meisje zich ongewenst voelt, omdat de ouders van het personage liever een zoon hadden gehad. Op haar zestiende ontmoet De Graaf haar toekomstige man, de psychiater Ted de Graaf. Hermine de Graaf werd gedurende haar carrière belemmerd door een oogkwaal, waardoor ze fel licht slecht verdroeg. Ze hield van het buitenleven en onttrok zich aan het literaire wereldje en de grachtengordel. In 2013 overleed ze in Buinen aan kanker.
# 4,4-dimethyloxazolidine

4,4-dimethyloxazolidine (afgekort tot DMO of DMOZ) is een cyclisch amine uit de groep van oxazolidines. De stof komt voor als een kleurloze, ontvlambare vloeistof met een sterke geur. Ze is wateroplosbaar en veroorzaakt irritatie bij contact met de huid.

## Synthese

Oxazolidines worden algemeen bereid door de condensatiereactie van een β-aminoalcohol met een aldehyde; voor 4,4-dimethyloxazolidine zijn dit isobutanolamine en formaldehyde. De stof wordt verkocht als een oplossing van ongeveer 78% in water.

## Toepassingen

4,4-dimethyloxazolidine wordt gebruikt als antimicrobieel conserveermiddel in watergebaseerde systemen, waaronder verven, inkten, emulsies, diverse huishoudelijke en industriële schoonmaakproducten, vaatwasproducten, oppervlakteactieve stoffen en metaalbewerkingsvloeistoffen. Het gehalte in eindproducten ligt meestal tussen 0,05 en 0,5 gewichtsprocent. Ze wordt niet gebruikt in producten die met voedsel in contact komen.

## Regelgeving

In de Europese Unie is 4,4-dimethyloxazolidine sedert april 2014 niet meer toegelaten als biocide in producten van productsoorten 6 (conserveringsmiddelen in conserven), 12 (slijmbestrijdingsmiddelen) en 13 (conserveringsmiddelen voor metaalbewerkingsvloeistoffen).
* ↑ Dow Chemical: Product Safety Assessment, BIOBAN$^{TM}$ CS-1135 Antimicrobial.
* ↑ Uitvoeringsbesluit van 24 april 2014. Publicatieblad L124 van 25 april 2014, p. 27. Gearchiveerd op 2 juli 2019.
# Talun (Ngebel)

Talun is een bestuurslaag in het regentschap Ponorogo van de provincie Oost-Java, Indonesië. Talun telt 3642 inwoners (volkstelling 2010).
# Syngamia fuscicostalis

Syngamia fuscicostalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1917.
De soort komt voor in Indonesië (West-Papoea), Papoea-Nieuw-Guinea en Australië.
# Alue Batee (Ranto Peureulak)

Alue Batee is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Timur van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Batee telt 448 inwoners (volkstelling 2010).
# Hilton of Cadboll Stone

De Hilton of Cadboll Stone is een klasse II Pictische steen, gevonden in Hilton of Cadboll, 19 kilometer ten noordoosten van Invergordon, Ross and Cromarty in de Schotse regio Highland.

## Geschiedenis

De Hilton of Cadboll Stone werd in de late achtste of in de negende eeuw gemaakt door de Picten.
Al in de Middeleeuwen werd er vermelding gemaakt van de steen bij de Hilton of Cadboll Chapel, totdat de steen in 1676 omver werd gehaald. De zijde met het kruis werd vlak gemaakt om er een liggende grafsteen van te maken. De grafsteen werd gebruikt voor het graf van ene Alexander Duff en zijn drie vrouwen. De tekst werd aangebracht op de vlak gemaakte zijde.
Tot 1811 lag de steen bij de kust, daarna werd de steen verplaatst naar Invergordon Castle en later naar Edinburgh.
Archeologisch onderzoek ten westen van de Hilton of Cadboll Chapel leverde in 2001 het voetstuk van de steen op en enige duizenden fragmenten, inclusief fragmenten van de vlak gemaakte zijde, waarop oorspronkelijk een kruis stond.

## Beschrijving

De Hilton of Cadboll Stone is gemaakt van een rechthoekig stuk rode zandsteen afkomstig uit Moray. De steen is 2,4 meter hoog en 1,4 meter breed.
De voorzijde toont een kruis.
De achterzijde is onderverdeeld in enkele panelen. Het middelste paneel toont een jachtscène met een vrouwelijke ruiter. Zij draagt een broche en zit te paard met beide benen aan de linkerzijde van het paard. Het is zeldzaam dat een vrouw wordt afgebeeld op een pictische steen, wellicht betreft het hier een koninklijke jachtpartij. Links van de vrouw zijn de pictische symbolen van een kam en een spiegel afgebeeld. Rechts van haar staan twee herauten. Eronder staan nog een paar ruiters afgebeeld en een aantal honden die een hert aanvallen.
De rand van de steen wordt gevormd door ranken in een kader. In het bovenste paneel aan de achterzijde bevinden zich een aantal pictische symbolen, namelijk de dubbele discus met Z-staaf, de maan met V-staaf en twee enkele discussen. In het onderste paneel zijn allerlei spiralen afgebeeld.

## Beheer

De Hilton of Cadboll Stone bevindt zich in de National Museum of Scotland in Edinburgh. Het voetstuk wordt beheerd door de Historic Hilton Trust en bevindt zich in de Seaboard Memorial Hall in Balintore.
Een replica is geplaatst bij de Hilton of Cadboll Chapel waar het origineel was gevonden. De replica is gemaakt door Barry Grove in 2002.
# Talun Rejo

Talun Rejo is een bestuurslaag in het regentschap Simalungun van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Talun Rejo telt 1972 inwoners (volkstelling 2010).
# Maaspoort ('s-Hertogenbosch)

Maaspoort is een wijk en stadsdeel van de gemeente 's-Hertogenbosch, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De wijk ligt ten noorden van de A59. Tot het stadsdeel horen de volgende buurten: de Italiaanse buurt, Maasdal, Adijenbuurt, Lokeren, Maasstroom, de Staatsliedenbuurt, het Zilverpark, Maasvallei, Maasoever, bedrijventerrein Maaspoort, bedrijventerrein Treurenburg en Oud Empel. Maaspoort ontleent zijn naam aan de ten noorden ervan stromende rivier de Maas. Het stadsdeel herbergt ca. 16.150 inwoners.

## Wonen

De bouw van de wijk is gestart in 1977 en kenmerkt zich door verschillende architectuurstijlen. Er is laagbouw en hoogbouw. De gemeente 's-Hertogenbosch wilde ook experimentele woningen in de wijk. Een voorbeeld daarvan zijn de bolwoningen. De bebouwing grenst aan de Maasdijk. Nabij de Hedelse brug en truckerscafé Treurenburg is de Maasboulevard die over de dijk loopt en rond 2000 is aangelegd. De Maasboulevard is ruim 500 meter lang en bestaat uit appartementenflats in het duurdere segment.

## Natuur

Bij Maaspoort bevindt zich in het Burgemeester van Zwietenpark de Noorderplas, met de daarbij gelegen Eendenkooi Maaspoort. Deze dateert van 1672 en heeft tot in de Tweede Wereldoorlog dienst gedaan. Hij wordt niet meer als eendenkooi gebruikt, maar wel door vrijwilligers in stand gehouden en is bij rondleidingen te bezoeken.
Door de ligging aan de Maas en de als natuurgebied beschermde uiterwaarden heeft Maaspoort bijzondere flora en fauna in de nabijheid. In de wijk worden met name 's avonds observaties van vossen, bevers, reeën, dassen, hazen en konijnen gedaan. Vossen en reeën zijn zelfs op straat gezien. In de herfst van 2021 heeft een vanuit Duitsland door Nederland zwervende wolf de wijk aangedaan. Hij is verder getrokken naar de vlakbij gelegen dorpen Engelen en Bokhoven en heeft daar tientallen schapen doodgebeten.

## Sport en ontspanning

In de wijk staat sporthal Maaspoort Sports & Events, waar Heroes Den Bosch de thuiswedstrijden spelen.

## Station

Er waren plannen om een spoorwegstation Maaspoort te realiseren. Al bij het ontwerp van de wijk is daar rekening gehouden, maar een procedure is nooit gestart.
# Spookschip

Een spookschip is een niet-aangemeerd schip zonder levende opvarenden. De term wordt in de context van traditionele folklore of fictie gebruikt om een schip bemand door geestverschijningen aan te duiden. De term wordt ook gebruikt voor echte, nog drijvende schepen waarvan geen (levende) bemanningsleden meer op het schip aanwezig zijn.

## Voorbeelden
### Historische vondsten

* De Baychimo was een vrachtschip dat in 1931 rond de Noordpool door de bemanning is verlaten en daarna tot 1969 is gesignaleerd als spookschip.
* De Mary Celeste was een brigantijn die met tien opvarenden op 7 november 1872 van New York naar Genua vertrok. Het schip werd vier weken later 510 mijl ten westen van Gibraltar zonder crew en in ongeschonden staat aangetroffen door een vrachtvaarder en met een noodbemanning van drie koppen naar de haven van Gibraltar gevaren.
* De Ryō Un Maru was een Japanse vissersboot die na een zeebeving in 2011 losraakte van haar afmering. Op 1 april 2012 bereikte het onbemande schip de kustwateren van de Verenigde Staten waar het door middel van beschietingen tot zinken werd gebracht.

### Folklore

* Een van de bekendste spookschepen in folklore is De Vliegende Hollander, een schip dat rond Kaap de Goede Hoop zou hebben gevaren met een Hollander als kapitein.
* Volgens een Chileense legende is de Caleuche een groot spookschip dat 's nachts de zeeën rond het eiland Chiloé bezeilt.
# Alue Blang

Alue Blang is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Barat van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Blang telt 148 inwoners (volkstelling 2010).
# Blauwe zones

Blauwe zones zijn afgebakende gebieden waarvan de bevolking een specifieke levensstijl en leefomgeving deelt en waar de mensen hoge leeftijden bereiken. Het concept ontstond uit het demografische werk van Gianni Pes en Michel Poulain naar regionale concentratie van honderdjarigen op Sardinië, waarin zij vijf Blauwe zones beschreven.
Onderzoek door Saul Newman heeft het fenomeen ontkracht. Het hoge aantal ouderen bleek deels te verklaren door pensioenfraude, geen of slechte registratie van geboorten, en fouten in bevolkingsgegevens. In Costa Rica kent 40% van de 99-plussers de eigen leeftijd niet. Uit onderzoek van de Japanse overheid uit 2010 bleek dat 82% procent van 100-plussers in Japan al dood was, waaronder de oudste van het land, wiens lijk door zijn dochter was verborgen waarna zij 30 jaar lang zijn pensioen opstreek. In Italië werden pensioenen uitgekeerd aan tienduizenden mensen die al waren overleden.
Auteur Michel Poulain en onderzoekjournalist Dan Buettner identificeerden hotspots van lange levensduur in de wereld. In populair-wetenschappelijke boeken besprak Buettner zeven zones:
* Sardinië, Italië (vooral Ogliastra en Barbagia di Seùlo)
* Acciaroli, Italië
* de eilanden van Okinawa, Japan
* een gemeenschap van zevendedagsadventisten te Loma Linda, Californië
* Nicoyaschiereiland, Costa Rica
* het eiland Ikaria, Griekenland
* Öland, Zuid-Småland en Noord-Oost-Skåne, Zweden
Als mogelijke verklaring wordt gewezen op het geïsoleerde karakter van veel blauwe zones, wat bevorderlijk was voor het behoud van een traditionele levensstijl met veel fysieke activiteit, hechte sociale banden en lokaal geproduceerde voeding. Tegelijk zou een delicaat evenwicht ook de voordelen van de moderniteit beschikbaar hebben gemaakt (welvaart, medische zorg).

## Trivia

De term "blauwe zone" is afkomstig van het feit dat professor emeritus Michel Poulain de verschillende gebieden op een kaart markeerde met een blauwe balpen.

## Literatuur

* Michel Poulain, Anne Herm en Gianni Pes, The Blue Zones: areas of exceptional longevity around the world (pdf), in: Vienna Yearbook of Population Research, vol. 11, 2013, p. 87-108.
* Saul Justin Newman, Supercentenarian and remarkable age records exhibit patterns indicative of clerical errors and pension fraud, op Biorxiv.
# Eva Kelder

Eva Kelder (Purmerend, 2 april 1980) is een Nederlandse schrijver, schrijfdocent en schrijfcoach.

## Biografie

Ze studeerde Engelse letterkunde en journalistiek. Tijdens een verblijf in de Verenigde Staten werkte ze aan een cross mediaal project, dat resulteerde in een boek, In Search of Americans, en korte films voor VPRO's Holland Doc.
Kelder publiceerde korte verhalen in diverse literaire tijdschriften, waaronder De Revisor, Passionate Magazine en De Gids.
In 2014 verscheen bij uitgeverij Meulenhoff haar debuutroman Het leek stiller dan het was. Samen met Annemarie de Gee publiceerde ze in 2019 het boek "Ik, moeder".
# Taman Agung (Semendawai Suku III)

Taman Agung is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Taman Agung telt 1709 inwoners (volkstelling 2010).
# Metasia albula

Metasia albula is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1899.
De soort komt voor in Indonesië (Ambon).
# Clyde Cowan

Clyde Lorrain Cowan Jr. (Detroit (Michigan), 6 december 1919 – Bethesda (Maryland), 24 mei 1974) was een Amerikaans natuurkundige en, samen met Frederick Reines, mede-ontdekker van het neutrino. Zij deden hun ontdekking in 1956 in het zogenaamde Cowan-Reines-neutrinoexperiment. Frederick Reines ontving hiervoor in 1995 de Nobelprijs voor Natuurkunde.

## Biografie

Cowan groeide op in Saint Louis (Missouri) waar hij zijn basis- en voortgezette opleiding volgde. Aansluitend bezocht hij de universiteit van Missouri die hij in 1940 afsloot met een bachelorgraad in Chemical Engineering. Tot 1946 maakte Cowan deel uit van het Amerikaande leger. Profiterend van de G.I. Bill of Rights bezocht vanaf 1946 hij de Washington University in St. Louis, waar hij in 1949 zijn Ph.D. behaalde.
Hij trad vervolgens in dienst van het Los Alamos National Laboratory in New Mexico, waar hij Frederick Reines ontmoette. In 1951 begonnen Reines en Cowan hun zoektocht naar het neutrino. Hun werk werd in 1956 voltooid in de kerncentrale van Savannah River Site in Aiken County (South Carolina). In 1957 werd hij docent natuurkunde aan de George Washington-universiteit (GWU) en van 1958 tot 1974 hoogleraar op de Katholieke Universiteit van Amerika in Washington D.C.

## Familie

Hij is op 29 januari 1943 in Woodford in het noordoosten van Londen getrouwd met Betty Eleanor Dunham Reed. Van hun tien kinderen overleden er zeven op zeer jonge leeftijd als gevolg van een genetische afwijking. Later adopteerden ze nog twee kinderen. Clyde L. Cowan overleed op 29 mei 1974 in Bethesda in de Amerikaanse staat Maryland. Hij werd begraven in Arlington National Cemetery.

## Werken

* Essentials of Modern Physics (1973)
* Een biografie van Cowes is te vinden in The National Cyclopaedia of American Biography, Vol. 58 gepubliceerd door James T. White & Company, Clifton, New Jersey, 1979.
* C.L Cowan Jr., F. Reines, F.B. Harrison, H.W. Kruse, A.D. McGuire (20 juli 1956). "Detection of the Free Neutrino: a Confirmation". Science 124: 103-104. PMID 17796274. DOI: 10.1126/science.124.3212.103.
* F. Reines en C.L. Cowan (1956). "The Neutrino". Nature 178: 446-449. DOI: 10.1038/178446a0.
Externe links:
* (en) Neutrino history
* (en) Cowan Reines Neutrino Experiment
* (en) Nobel Prize in Physics 1995 Press Release
Voetnoten:
* ↑ Cowan was intussen overleden en kwam dien ten gevolge niet meer voor de Nobelprijs in aanmerking.
# Robert Crommelynck

Robert Crommelynck (Luik, 17 maart 1895 – aldaar, 7 maart 1968) was een Belgisch etser.

## Biografie

Crommelynck werd geboren in een bescheiden familie. Zijn vader, Napoleon Crommelynck, was meubelmaker en amateurschilder. Al vanaf het moment dat zijn zoon nog jong was, merkte zijn vader zijn aantrekking voor de schilderkunst op. Hij leende de jonge Robert dan ook borstels en verf, zodat hij kon beginnen te schilderen.
Van 1909 tot 1915 studeerde Crommelynck aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik, waar hij meerdere prijzen won. Hij kreeg les van mensen als Evariste Carpentier, Adrien de Witte en Emile Berchmans. Maar het was De Witte die hem het meest beïnvloedde. Hij toonde hem het belang van de tekening en de keuze van simpele onderwerpen zonder de werkelijkheid te verbeteren. Hij won in 1920 de Prix Donnay en in 1925 de derde Prix de Rome.
* Gemeinsame Normdatei: 141591803
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8001 3047
* Library of Congress Control Number: nr98001064
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 19221
* Système universitaire de documentation: 264787838
* Union List of Artist Names: 500133094
* Virtual International Authority File: 68839585
* WorldCat (via VIAF): 68839585
# Alue Campli

Alue Campli is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Utara van de provincie Atjeh, Indonesië. Alue Campli telt 558 inwoners (volkstelling 2010).
# Taman Agung (Kalianda)

Taman Agung is een bestuurslaag in het regentschap Lampung Selatan van de provincie Lampung, Indonesië. Taman Agung telt 3101 inwoners (volkstelling 2010).
# Metasia angustipennis

Metasia angustipennis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Lionel Walter Rothschild in een publicatie uit 1921.
De soort komt voor in Niger.