OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Monaco op de Olympische Zomerspelen 1928

Monaco nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1928 in Amsterdam, Nederland. Het was de derde deelname van Monaco aan de Olympische Zomerspelen.
De zeven deelnemers kwamen uit in de atletiek, het roeien en het zeilen. Émile Barral was de eerste Monegask die voor de derde keer aan de Spelen deelnam, in 1920 nog in de atletiek actief, in 1924 en deze editie als zeiler.

## Kunstconcours

Naast de sportwedstrijden werd een kunstconcours gehouden in de categorieën architectuur, beeldhouwkunst, literatuur, muziek en schilderkunst. Hieraan namen Michel Ravarino (architectuur), Auguste Philippe Marocco (schilderkunst) en Marc-César Scotto (muziek) deel, laatst genoemde nam ook deel aan het kunstconcours op de Olympische Zomerspelen 1932 in Los Angeles.

## Deelnemers en resultaten

(m) = mannen, (v) = vrouwen

### Atletiek

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Robert Masino | 1500m (m) | DNS | serie 4: niet gestart |
| Robert Masino | 5000m (m) | DNS | serie 3: niet gestart |
| Robert Masino | 10000m (m) | DNS | niet gestart |
| Gaston Médécin | verspringen (m) | 34e | kwalificatie groep A: 8ste met 6,51m |
| Gaston Médécin | kogelstoten (m) | DNS | kwalificatie groep A: niet gestart |
| Gaston Médécin | tienkamp (m) | DNF | niet gefinisht |

### Roeien

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Alexandre Devissi Louis Giobergia Charles Gardetto Émile Gardetto Pierre Levesy | vier-met (m) | 9e | serie 2: V van Hongarije: 8.01,0 herkansingen: V van Frankrijk: 8.02,4 |

### Zeilen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Émile Barral | 12 voets jol | DNF | niet gefinisht |
Argentinië · Australië · België · Brits-Indië · Bulgarije · Canada · Chili · Cuba · Denemarken · Duitsland · Egypte · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Haïti · Hongarije · Ierland · Italië · Japan · Joegoslavië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Malta · Mexico · Monaco · Nederland · Nieuw-Zeeland · Noorwegen · Oostenrijk · Panama · Polen · Portugal · Roemenië · Spanje · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Zuid-Afrika · Zuid-Rhodesië · Zweden · Zwitserland
* (en) G. van Rossem (ed.) namens het Nederlands Olympisch Comité (1928). The Ninth Olympiad Amsterdam 1928; Official Report. J.H. de Bussy, Amsterdam.. Dit is het officiële rapport van de Olympische Zomerspelen van 1928; digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation; deel 1 en deel 2.
* (en) Details op Olympics at Sports-Reference.com
# Afrikaanse wielewaal

De Afrikaanse wielewaal (Oriolus auratus) is een zangvogel uit de familie Oriolidae (wielewalen en vijgvogels).

## Kenmerken

De vogel is 20 cm lang en weegt 60 tot 80 gram. Het mannetje van deze wielewaal is helder goudgeel van boven en op de borst en buik. Hij heeft een brede zwarte oogstreep die achter het oog versmalt. De vleugeldekveren zijn zwart met geel, de slagpennen zijn zwart met bleekgele uiteinden. De staart is in het midden zwart, de buitenste staartpennen en de eindrand is geel. Het vrouwtje is minder helder, meer groenachtig geel met een bijna geheel zwarte staart. De snavel is roze of licht roodbruin, de poten zijn blauwgrijs.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt wijdverspreid voor in Afrika en telt twee ondersoorten:
* O. a. auratus: van Senegal en Gambia tot Soedan.
* O. a. notatus: van Angola tot Midden-Mozambique (de vleugels van deze ondersoort zijn geler van kleur).
Het leefgebied bestaat uit verschillende typen loofbos waaronder ook parkachtig savannelandschap en soms ook agrarisch gebied met veel hoge bomen en tuinen tot op 2300 m boven zeeniveau.

## Status

Het is in geschikt habitat een algemene vogel. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat de Afrikaanse wielewaal als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Afrikaanse wielewaal op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 13, 2008.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Sint-Corneliuskerk (Sint-Kornelis-Horebeke)

De Sint-Corneliuskerk (ook: Sint-Korneliskerk) is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Horebeke behorende plaats Sint-Kornelis-Horebeke, gelegen aan het Sint-Kornelisplein. Elk jaar op Pinksteren wordt er een Sint-Corneliusprocessie gehouden.

## Geschiedenis

Sint-Kornelis-Horebeke werd in 1155 een zelfstandige parochie toen het zich afsplitste van Sint-Maria-Horebeke. Het patronaatsrecht was in bezit van het Onze-Lieve-Vrouwekapittel van Kamerijk. Het tiendrecht was in bezit van de Abdij van Sint-Cornelius en Sint-Cyprianus te Ninove.
Aanvankelijk stond er een romaanse of vroeggotisch eenbeukig kerkje. In de 16e eeuw werd dit van een transept voorzien. In 1652-1653 werd een sacristie aangebouwd en in 1704-1705 werd de kerk met twee zijbeuken uitgebreid. In 1724-1726 werd het koor vernieuwd. In 1751-1754 werd een nieuw schip en toren gebouwd naar ontwerp van Jan-Baptist Simoens. Het koor bleef daarbij behouden.

## Gebouw

Het betreft een witgeschilderde bakstenen pseudobasiliek met ingebouwde westtoren en lager, driezijdig afgesloten, koor. Tegen de buitenmuur zijn een zestal kapelletjes aangebracht van een Sint-Corneliusommegang, vermoedelijk afkomstig van Schellebelle en vervaardigd in 1923.

## Interieur

De middenbeuk wordt overkluisd door een tongewelf dat versierd is in rococostijl.
Er is een Laatste Avondmaal dat door J.B. Thibaut werd geschilderd in 1740-1749. Ook is er een 18e-eeuws calvarie. Het hoofdaltaar is een portiekaltaar uit 1735. De aan Onze-Lieve-Vrouw respectievelijk Sint-Cornelius gewijde zijaltaren zijn neogotisch. De preekstoel is van 1755 en in rococostijl. Het Van Peteghem-orgel werd in 1782 aangekocht maar werd vervaardigd in het 3e kwartaal van de 18e eeuw.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Mulyasari (Mande)

Mulyasari is een bestuurslaag in het regentschap Cianjur van de provincie West-Java, Indonesië. Mulyasari telt 4205 inwoners (volkstelling 2010).
# Mulyo Harjo (Bulan Tengah Suku Ulu)

Mulyo Harjo is een bestuurslaag in het regentschap Musi Rawas van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Mulyo Harjo telt 2467 inwoners (volkstelling 2010).
# Titinga Frédéric Pacéré

Titinga Frédéric Pacéré (Frans Opper-Volta, 31 december 1943 – Ouagadougou, 8 november 2024) was een Burkinees dichter, griot en jurist.
Hij was de eerste voorzitter van de Orde van Advocaten in de geschiedenis van Burkina Faso en diende ook als advocaat voor het Speciaal Tribunaal van de VN voor Rwanda.
Pacéré studeerde in Abidjan, Ouagadougou, Dakar en Rennes Literatuur- en Rechtswetenschappen. Hij is een van de oprichters van het Museum van Manéga en werd in 2004 door het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties tot onafhankelijk expert voor de mensenrechten in de Democratische Republiek Congo benoemd.
Pacéré overleed op 8 november 2024 op 80-jarige leeftijd.

## Werken

* 1976: Ça tire sous le Sahel
* 1976: Refrains sous le Sahel
* 1976: Quand s'envolent les grues couronnées
* 1976: Problématique de l'aide aux pays sous-développés
* 1979: Ainsi on a assassiné tous les Moose
* 1983: La poésie des griots
* 1983: Poème pour l'Angola
* 1992: Le langage des tam-tams et des masques en Afrique
* 1994: Saglengo, la poésie du tam-tam
* 2007: L'homme meurt seul
* ↑ (es) Frédéric Pacéré Titinga Burkina Faso | 1943
* ↑ (en) "Newly Appointed Independent Expert For Democratic Republic Of Congo To Visit The Country" Verenigde Naties, 20 augustus 2004
* ↑ (fr) Décès : Me Frédéric Titinga Pacéré, doyen des avocats et figure culturelle du Burkina Faso s’est éteint, ce vendredi
* Bibsys: 90396566
* Biblioteca Nacional de España: XX1165324
* Bibliothèque nationale de France: cb119267208 (data)
* CiNii: DA0726108X
* Gemeinsame Normdatei: 120736004
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2146 6086
* Library of Congress Control Number: n50053665
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jo2004259863
* Nationale bibliotheek van Australië: 49864754
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 09649770X
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000127040
* Système universitaire de documentation: 027164314
* Trove: 1498720
* Virtual International Authority File: 107543416
* WorldCat (via VIAF): 107543416
# Jakšinec

Jakšinec is een plaats in de gemeente Gornja Stubica in de Kroatische provincie Krapina-Zagorje. De plaats telt 309 inwoners (2001).
# BKK Radnički Belgrado

Beogradski Košarkaški Klub Radnički Belgrado (Servisch: Београдски Кошаркашки клуб Раднички), is een basketbalclub gevestigd in Belgrado, Servië.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1945. Tijdens de jaren zeventig was Radnički een van de topclubs in niet alleen de nationale, maar ook Europese competities. Met het behalen van de Joegoslavische titel in 1973, het winnen van de Beker van Joegoslavië in 1976 en het bereiken van de finale 1973 was Radnički een geduchte tegenstander. Ook het bereiken van de finale om de Saporta Cup van 1977 was een grote prestatie. Ze verloren in een spannende finale van Forst Cantù uit Italië met 86-87.
Tegenwoordig komt Radnički uit in de tweede divisie van Servië.

## Erelijst

* Landskampioen Joegoslavië: 1
** Winnaar: 1973
* Bekerwinnaar Joegoslavië: 1
** Winnaar: 1976
** Runner-up: 1978
* Saporta Cup:
** Runner-up: 1977

## Bekende (oud)-coaches

* Dušan Ivković
# Tim (televisieserie)

Tim is een Vlaamse jeugdreeks, geschreven door Louis De Groof, geproduceerd door Rik Van den Abbeele en geregisseerd door Jef Ceulemans. De reeks werd op woensdagnamiddag uitgezonden vanaf woensdag 1 januari 1975 tot 18 juni 1975 tussen 17.15u en 17.45u met een 14-daagse frequentie.

## Korte inhoud

Tim is een student die een eindwerk maakt over magie. Zijn onderzoek leidt hem naar het plaatsje Solem, waar schijnbaar geheimzinnige dingen gebeuren. Hij komt er in contact met de heks Ilona die hem de beginselen van de magie bijbrengt.
Uit nieuwsgierigheid wil hij hogere magie proberen, maar omdat hij een beginneling is, loopt er wat verkeerd en verandert hij in een auto.

## Rolverdeling

* Tim : Bob De Moor
* Mirko : Rik Andries
* Ilona : Chris Lomme
* Marijke : Magda Cnudde

## Boek

Van dit feuilleton verscheen ook een tweedelig boek naar het scenario van Louis De Groof.

## Externe link

* (en) Tim in de Internet Movie Database
# Zwartoorwielewaal

De zwartoorwielewaal (Oriolus bouroensis) is een zangvogel uit de familie Oriolidae (wielewalen en vijgvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op het Indonesische eiland Buru in de Molukken.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Zwartoorwielewaal op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Tom Barkhuysen

Thomas (Tom) Barkhuysen (Maastricht, 30 september 1968) is een Nederlands jurist. Barkhuysen is hoogleraar staats- en bestuursrecht aan de Universiteit Leiden en advocaat bij Stibbe te Amsterdam.
Barkhuysen groeide op in Maastricht, waar hij in 1986 eindexamen atheneum-B deed aan het Sint-Maartenscollege. Hij studeerde vervolgens rechten aan de Rijksuniversiteit Limburg, waar hij in 1991 afstudeerde. Na zijn afstuderen volgde hij nog een postdoctorale opleiding internationaal recht aan de Universiteit Leiden; hij studeerde tevens aan de Université de Bourgogne in Dijon en aan de Humboldtuniversiteit te Berlijn. In 1993 werd hij aio (promovendus) aan de rechtenfaculteit van de Universiteit Leiden, waar hij werkte aan een proefschrift. Op 27 januari 1998 promoveerde Barkhuysen op Artikel 13 EVRM: effectieve nationale rechtsbescherming bij schending van mensenrechten; promotoren waren Evert Alkema en Hein Schermers. Vanaf 1997 was Barkhuysen universitair docent staats- en bestuursrecht; sinds 1994 was hij tevens redactiesecretaris van het Nederlands Tijdschrift voor de Mensenrechten/NJCM-Bulletin.
In 1998 werd Barkhuysen advocaat bij Stibbe in Amsterdam, waar hij zich bezighield met het algemeen bestuursrecht, waaronder toezicht en handhaving, subsidierecht, en overheidsaansprakelijkheid. Sinds 2009 is hij tevens partner (vennoot) van het kantoor. Hij trad onder andere op namens de provincie Gelderland inzake het ontslag van de waarnemend burgemeester van Scherpenzeel en namens de Stichting Japanse Ereschulden tegen de Staat.
In november 2002 keerde Barkhuysen terug naar de Universiteit Leiden als deeltijd docent staats- en bestuursrecht. In 2003 was hij gastonderzoeker aan het British Institute for International and Comparative Law te Londen. Met ingang van 1 januari 2005 werd hij daar benoemd tot gewoon hoogleraar staats- en bestuursrecht en werd hij tevens voorzitter van de vakgroep. Hij hield zijn oratie, getiteld Eenheid en coherentie van rechtsbescherming, op 9 december van dat jaar. In 2007 won hij samen met collega Willemien den Ouden de AB Jaarprijs voor beste bestuursrechtelijke annotatie in het tijdschrift AB Rechtspraak Bestuursrecht. Zijn wetenschappelijke werk richt zich vooral op de wisselwerking tussen het recht van de Europese Unie, het EVRM en het nationale bestuursrecht, in het bijzonder de invloed van grondrechten.
Barkhuysen is redacteur van het Nederlands Juristenblad en lid van de boekenraad van Ars Aequi Libri. In 2022 schreef hij samen met Michiel van Emmerik een preadvies voor de Nederlandse Juristen-Vereniging over "de repressieve samenleving in het bestuursrecht". Hij is getrouwd met Annemieke Hendrikse, partner bij het advocatenkantoor Van Doorne.
* ↑ "Voorlopig geen nieuwe waarnemend burgemeester in Scherpenzeel", Scherpenzeelse Krant, 3 november 2021. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ Katawazi, Gatool, "Excuses in de maak voor Nederlandse oorlogsslachtoffers Japanse bezetting", Trouw, 14 januari 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ Tom Barkhuysen (Stibbe): Eerst door taaie kost voordat het echt leuk wordt. Mr. Online (3 april 2020). Geraadpleegd op 2 juli 2023.
# Kandinsky College

Het Kandinsky College is een middelbare school in Nijmegen. Naast de hoofdvestiging op de Malderburchtstraat 11 voor vmbo-t, havo, vwo en tweetalig onderwijs, is er ook nog een vestiging in Molenhoek (voor vmbo). De hoofdvestiging heeft 1421 leerlingen, bijna 100 leraren en 75 lokalen. Daarnaast biedt de school ook tweetalig onderwijs aan.

## Naamgeving

Als opvolger van de 'scholengroep Nebo-Mariënbosch-Gabriëlcollege', heeft de school voorheen de naam 'Het Elshof college' gedragen.
In 1994 is de naam opnieuw veranderd, dit maal naar 'Kandinsky College'. De school is vernoemd naar de Russisch-Franse kunstschilder en graficus Wassily Kandinsky (1866-1944), een van de grondleggers van de abstracte schilderkunst.

## Fusie

Op 1 april 2016 is het 'Kandinsky College locatie Hatertseweg' gefuseerd met het 'Canisius College locatie De Goffert' en werd de nieuwe naam: 'Het Rijks'. In het schooljaar 2022-2023 wordt het schoolgebouw op de Malderburchtstraat verbouwd om een fusie met het Dominicuscollege mogelijk te maken. De bovenbouw heeft tijdens deze verbouwing in het oude gebouw van het Rijks les gekregen op Hatertseweg 404. Per november 2024 krijgen alle leerlingen weer les op de Malderburchtstraat en is de verbouwing afgerond.
# Toon van Asseldonk

Antonius Silvester Franciscus van Asseldonk (Veghel, 25 september 1953) is een Nederlandse bestuurder en D66-politicus.

## Biografie

Van Asseldonk heeft economische geografie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Utrecht en was aan het begin van zijn loopbaan werkzaam bij de Kamer van Koophandel. Daarna ging hij werken bij een adviesbureau en vervolgens was hij onder andere directeur van het Aktieprogramma Regionale Economie (ARE) in Nijmegen.
Na overgestapt te zijn naar een ander adviesbureau werd Van Asseldonk de algemeen directeur van de Gelderse Ontwikkelingsmaatschappij (GOM) die in 2003 fuseerde met de Overijsselse Ontwikkelingsmaatschappij tot Oost NV waarvan hij de algemeen directeur werd. Van 1 februari 2009 tot 1 februari 2011 was hij algemeen directeur van de Algemene Werkgeversvereniging Nederland (AWVN).
Daarna had Van Asseldonk verschillende functies voor hij per 5 april 2013 burgemeester van Overbetuwe werd. Hij had aangegeven geen herbenoeming te ambiëren zodat aan zijn burgemeesterschap per 5 april 2019 een einde kwam. Vanaf september 2019 was hij waarnemend burgemeester van Hattem. In september 2020 werd hij in Hattem opgevolgd door Marleen Sanderse. Van Asseldonk werd met ingang van 1 april 2021 waarnemend burgemeester van Grave. Op 1 januari 2022 is Grave opgegaan in de fusiegemeente Land van Cuijk waarmee er een eind kwam aan dit ambt.
Van Asseldonk is voorzitter van het Nationaal Comité Herdenking Capitulaties 1945 en associé bij KplusV. Sinds 1 januari 2021 is hij voorzitter van de Raad van Toezicht van Toerisme Veluwe Arnhem Nijmegen. Verder is hij voorzitter van de Raad van Toezicht van Onderwijsgroep Punt Speciaal en voorzitter van de Marigold Foundation.
* ↑ Van Asseldonk wordt burgemeester Overbetuwe, Rijksoverheid, 7 maart 2013
* ↑ Toon van Asseldonk benoemd tot waarnemend burgemeester van de gemeente Hattem Provincie Gelderland, 19 september 2019
* ↑ Nieuwe burgemeester in Hattem, Rijksoverheid, 31 augustus 2020
* ↑ Toon van Asseldonk waarnemend burgemeester gemeente Grave, Arena Lokaal, 25 maart 2021
* ↑ Organisatie Wageningen 45, geraadpleegd 25 september 2019
* ↑ ‘KplusV is een van de leukste plekken waar ik ooit gewerkt heb’ KplusV, geraadpleegd 25 september 2019
* ↑ Profiel Toon van Asseldonk LinkedIn, geraadpleegd 25 september 2019
* ↑ Van Asseldonk keert terug bij KplusV de Gelderlander, 22 mei 2019
* ↑ Toon van Asseldonk en Bea Schouten treden toe tot de Raad van Toezicht van Toerisme Veluwe Arnhem Nijmegen, Toerisme Veluwe Arnhem Nijmegen, 28 november 2019
* ↑ ANBI Documenten, Onderwijsgroep Punt Speciaal, geraadpleegd 25 februari 2022
* ↑ Bestuur, Marigold Foundation, geraadpleegd 25 februari 2022
# Ruta Tula

De Ruta (di) Tula is een tocht die sinds 1998 jaarlijks rond 17 augustus wordt georganiseerd op Curaçao.
In 1985 is 17 augustus op Curaçao uitgeroepen tot de Dia di lucha pa libertat (Dag van de Vrijheidsstrijd). In hetzelfde jaar werd het Parke di Lucha pa Libertat (Park van de Vrijheidsstrijd) geopend, waar sinds 1998 het herdenkingsmonument Desenkadená (Ontketend) staat, ontworpen door Nel Simon.
De Ruta Tula start bij Landhuis Kenepa (Plantage Knip), waar Tula leefde als slaafgemaakte en waar hij de slavenopstand begon. Sinds 2007 is hier het Tula Museum gevestigd. Naast het verhaal over Tula kan men er meer te weten komen over de Afro-Curaçaose culturele erfenis, waaronder de slavernijgeschiedenis en het verzet hiertegen. Van het landhuis loopt de tocht langs de belangrijkste plaatsen waar de slavenopstand van 1795 plaatsvond onder aanvoering van Tula. Op een aantal plekken wordt de geschiedenis nagespeeld door acteurs.
In 2009 werden zeven nieuwe monumenten opgericht, die het spoor van het verzet van 1795 aangeven: zeven witte pilaren met een vuist die een gebroken keten vasthoudt, bij het Landhuis Kenepa, Santa Cruz, Porto Marie, Rif Sint Marie, Seri Neger en Savonet.
In 2022 was voor de eerste maal een delegatie van de Tweede Kamer aanwezig tijdens de herdenking.

## Herdenkingen in Nederland

In 2020 werd door de Tilburgse belangenvereniging Antaru (Antillen en Aruba) een "Ruta Tula di Tilburg" georganiseerd, ter herdenking van de opstand 225 jaar geleden, die van het Wilhelminapark naar het Vrijheidspark liep.
# Kyung Hee Universiteit

De Kyung Hee Universiteit (Koreaans: 경희대학교) is een private Zuid-Koreaanse universiteit met campussen in zowel Seoel als Suwon. De Universiteit werd opgericht in 1949 en is onderdeel van het Kyung Hee University System, dat onderwijs biedt van kleuterschool tot universiteit.
De campus in Seoel heeft een bijna exacte kopie van de Kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele in Brussel. Het is geen kerkgebouw maar een auditorium met 4500 zitplaatsen, het grootste van Zuid-Korea.
In de QS World University Rankings van 2020 staat de Kyung Hee Universiteit wereldwijd op een 247ste plaats, waarmee het de 8ste Zuid-Koreaanse universiteit op de ranglijst is.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Kyung Hee University op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Brussels Cathedral has a twin in Seoul. Focus on Belgium (10 september 2019). Geraadpleegd op 20 november 2024.
* ↑ QS World University Rankings. Geraadpleegd op 4 mei 2020. Gearchiveerd op 3 september 2023.
# Weidekringzwam

De weidekringzwam (Marasmius oreades) is een paddenstoel uit de familie Marasmiaceae. Het is een eetbare soort, die goed te herkennen is aan de brede klokvormige, geelbruine hoed met ver uit elkaar staande lamellen. Het vlees geurt naar vers zaagsel of amandelen.

## Kenmerken
### Hoed

De hoed heeft een diameter van 1 tot 5 (6) cm. De vorm is gewelfd, met een brede bult in het midden. De kleur varieert van roze-bruin tot licht geelbruin. De rand is gestreept of gegroefd. De kleur is licht leerachtig bruin tot geel, de kleuren vervagen als ze droog zijn. Het oppervlak is licht doorschijnend als het nat is.

### Steel

De taaie steel is tot 10 cm hoog, en 3 tot 5 mm dik, en wit tot bleekgeel.

### Lamellen

De lamellen zijn witachtig tot okerachtig crême, breed, en staan ver uit elkaar. Ze staan vrij of zijn adnate aan de steel bevestigd.

### Geur

Het blauwzuur dat in de paddenstoel zit, produceert een licht penetrante geur, die ook wordt vergeleken met kruidnagel of bittere amandelen en om genetische redenen voor een kwart van de bevolking niet waarneembaar is

### Sporenprint

De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De sporen van deze paddenstoel zijn elliptisch tot enigszins onregelmatig van vorm en meten 7-10 × 4-6 micron. Ze zijn glad, niet amyloïde en hebben een kleine punt aan het uiteinde. De basidia, die vier sporen dragen, zijn 32-40,2 × 6-8,1 micron en hebben een knotsvormige of stompkegelvormige vorm. Pleurocystidia en cheilocystidia zijn niet aanwezig. De cuticula van de hoed bestaat uit cellen die 20-33 × 3,6-12 micron meten, en ze kunnen cilindervormig, knotsvormig of stompkegelvormig zijn. De hyfen in het tramale weefsel zijn kleurloos of bleekgeel en vertonen zwak dextrinoïde reacties. De schorslaag van de steel is 150-200 micron dik en bestaat uit verstrengelde hyfen met sterk dextrinoïde wanden. Er zijn veel caulocystidia aanwezig, die kleurloos of bleekgeel zijn en sterke dextrinoïde wanden hebben. Gespen zijn aanwezig.

## Habitat

De weidekringzwam komt voor in weilanden en op andere grazige en humusrijke plekken, en staat meestal in groepen of heksenkringen. Ze zijn zeer algemeen en zijn al vroeg in het jaar te zien. Af en toe komt de weidekringzwam ook los (niet in kringen) voor.

## Verspreiding

Hij komt wereldwijd voor, in Europa, Noord-Amerika, Afrika en Azië. In Nederland komt hij zeer algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

## Externe link

* SoortenBank.nl beschrijving en afbeeldingen

## Foto's

* Groepje exemplaren
* Bovenzijde
* Doorsnede
* Lamellen
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 3 4 Keizer, G.J. (1997). Paddestoelenencyclopedie: 190
* ↑ (en) E-FLORA BC: ELECTRONIC ATLAS OF THE FLORA OF BRITISH COLUMBIA
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Neptis armandia

Neptis armandia is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Charles Oberthür.
# Mulyoharjo (Pagerbarang)

Mulyoharjo is een bestuurslaag in het regentschap Tegal van de provincie Midden-Java, Indonesië. Mulyoharjo telt 3272 inwoners (volkstelling 2010).
# Lelwel

De Lelwel (Alcelaphus buselaphus lelwel) is een ondersoort van het hartenbeest, die voorkomt in de Centraal-Afrikaanse Republiek, de Democratische Republiek Congo, Ethiopië, Kenia, Oeganda, Soedan, Tanzania, Tsjaad en Zuid-Soedan.
De lelwel kan hybridiseren met het Cokes hartenbeest om zo het Kenia-hooglandhartenbeest te vormen (A. b. lelwel × cokii) of met het Swaynes hartenbeest om zo het Neumann hartenbeest te vormen (A. b. lelwel × swaynei).