OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Veiligheidsberaad

Het Veiligheidsberaad is een Nederlands orgaan dat wordt gevormd door de voorzitters van de 25 veiligheidsregio's in dat land. Dit landelijke overleg is opgericht in februari 2007 en komt in beginsel vier keer per jaar bijeen; sedert het begin van de coronapandemie in het eerste kwartaal van 2020 zijn er aanmerkelijk vaker bijeenkomsten; deze bijeenkomsten worden niet bekendgemaakt en zijn besloten, maar uit berichtgeving in de pers is gebleken dat ze doorgaans op maandag plaatsvinden; in die persverslagen wordt ten minste een deel van het besprokene vermeld. De voorzitter van het Veiligheidsberaad is Hein van der Loo, voorzitter van de Veiligheidsregio Flevoland en burgemeester van Almere.

## Doelstelling

Het Veiligheidsberaad wil samen met de brandweer, de GHOR (Geneeskundige Hulpverleningsorganisatie in de Regio), de politie en de gemeenten komen tot een slagvaardige organisatie van rampenbestrijding en crisisbeheersing. Het is de missie van het Veiligheidsberaad om één gezicht en één stem te geven aan de multidisciplinaire samenwerking in de veiligheidsregio's. Het Veiligheidsberaad is het aanspreekpunt voor de minister van Justitie en Veiligheid om afspraken met het veld te maken op het terrein van rampenbestrijding en crisisbeheersing.
Binnen het Veiligheidsberaad hebben enkele leden een inhoudelijke portefeuille.

## Veiligheidsregio Diensten Centrum

Het Veiligheidsregio Diensten Centrum, onderdeel van Nederlands Instituut Publieke Veiligheid (NIPV), voert het secretariaat van het Veiligheidsberaad, ondersteunt de portefeuillehouders en is het loket voor de veiligheidsregio's. Het is gevestigd in Arnhem in het gebouw van het Nederlands Instituut Publieke Veiligheid (NIPV) en werkt nauw samen met de koepelorganisaties van de brandweer (Brandweer Nederland), geneeskunde hulp (GHOR Nederland), politie (Politie Nederland) en gemeenten (VNG) om integraal te komen tot voorstellen op de verschillende beleidsthema's.

## Voorzitters

* 2007-2007: Geert Dales (burgemeester van Leeuwarden, veiligheidsregio Fryslân)
* 2007-2011: Thom de Graaf (burgemeester van Nijmegen, veiligheidsregio Gelderland-Zuid)
* 2011-2013: Aleid Wolfsen (burgemeester van Utrecht, veiligheidsregio Utrecht)
* 2013-2016: Geke Faber (burgemeester van Zaanstad, veiligheidsregio Zaanstad-Waterland)
* 2016-2023: Hubert Bruls (burgemeester van Nijmegen, veiligheidsregio Gelderland-Zuid)
* 2023-2024: Wouter Kolff (burgemeester van Dordrecht, veiligheidsregio Zuid-Holland-Zuid)
* 2024-heden: Hein van der Loo (burgemeester van Almere, veiligheidsregio Flevoland)
# Monument van Tacambaro

Het monument van Tacambaro op het gelijknamige Tacambaroplein in de Oost-Vlaamse stad Oudenaarde werd opgericht ter nagedachtenis van Slag bij Tacámbaro toen enkele tientallen Oudenaardse vrijwilligers omkwamen tijdens het Mexicaanse avontuur van Maximiliaan van Habsburg en Charlotte van België, tussen 7 en 11 april 1865 in Tacámbaro de Collados, 55 kilometer ten zuidoosten van Pátzcuaro in de staat Michoacan.
Het monument bestaat uit een liggende vrouw die richting Mexico kijkt. Het standbeeld is van Willem Geefs uit 1867. Het stelt een treurende liggende vrouw voor, die leunt op een wereldbol en een kroon neerlegt op een graf.
Op 3 april 1865 bezetten driehonderd soldaten van het legioen van Belgische vrijwilligers de stad Tacámbaro. Onder de orders van majoor Constant Tydgadt trokken ze zich terug in de stad, meer bepaald in de kerk die ze ombouwden tot een versterking. Op 11 april werden ze aangevallen door de troepen van generaal-juarist Nicolàs Régules, die beschikte over een verpletterende numerieke meerderheid. Omsingeld langs alle kanten probeerden de Belgen stand te houden tot de komst van versterkingen die nooit kwamen opdagen. Zij moesten zich uiteindelijk overgeven. Het legioen verloor in één klap ongeveer een kwart van zijn slagkracht. Onder de doden waren majoor Tydtgadt, de bevelhebber van de eenheid, en zijn adjunct kapitein Ernest Chazal, de zoon van de Belgische minister van oorlog.
Er bevindt zich ook een Tacámbaromonument in Leopoldsburg. Deze zuil is zes en een halve meter hoog en draagt de namen van de gesneuvelden van de veldslagen Tacámbaro Loma en Morelia. Het monument werd opgericht in 1867 en in alle stilte ingewijd wegens de grote opwinding door de expeditie in België veroorzaakt.
# Trun (Orne)

Trun is een gemeente in het Franse departement Orne (regio Normandië). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Argentan. Trun telde op 1 januari 2021 1.202 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Trun bedroeg op 1 januari 2021 9,12 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 131,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Fragmentatie

Fragmentatie kan verwijzen naar:
* Fragmentatie (politiek), versplintering van het politieke landschap
* Fragmentatie (IP), het opdelen van gegevens in pakketjes in een computernetwerk
* Fragmentatie (voortplanting), een vorm van ongeslachtelijke voortplanting
* Fragmentatie (celbiologie), het uiteenvallen van cellen of DNA
* Fragmentatie (explosie), het vergroten van het effect van een explosie door scherven van het omhulsel en toegevoegde metaaldelen als projectiel te laten fungeren
** Clusterbom, een bom die die vele kleinere bommen of scherven verspreidt
* Habitatfragmentatie, het opdelen van een leefgebied van een organisme in kleinere gebieden
* Hadronisatie, het vormingsproces van hadrons.
# MST

MST kan verwijzen naar:
* Micro System(s) Technology
* Mountain Standard Time, een tijdzone in Noord-Amerika;
* Het voormalige Vlaamse Medisch SchoolToezicht, later gefuseerd tot het Centrum voor Leerlingenbegeleiding;
* De studie Molecular Science and Technology, gezamenlijk gegeven door de Universiteit Leiden en de Technische Universiteit Delft;
* Metro do Sul do Tejo, het metrosysteem dat is aangelegd ten zuiden van de rivier de Taag in de voorsteden van Lissabon;
* Maastricht Aachen Airport, IATA-luchthavencode MST;
* Multisysteemtherapie;
* Medisch Spectrum Twente, een ziekenhuis met locaties in Enschede en Oldenzaal;
* Militaire Systemen en Technologie, (MS&T), bacheloropleiding binnen de Nederlandse Defensie Academie NLDA;
* Movimento dos Trabalhadores Rurais Sem Terra, Beweging van Landloze Landarbeiders
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van MST en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kasteel Ravenhof (Stabroek)

Het Kasteel Ravenhof is een kasteel ten westen van het Belgische dorp Putte-Stabroek, gelegen in het gelijknamige landgoed aan Oud Broek 2 en het Moretusbos. Het huidige kasteel dateert uit de 19e en begin 20e eeuw, maar heeft een oudere geschiedenis.

## Geschiedenis

Reeds in de 13e of 14e eeuw stond op deze plaats vermoedelijk een hoeve. Gedurende de 14e en het begin van de 15e eeuw was het landgoed in het bezit van de familie Van Steenland. Toen droeg het de naam: Goet van Steenlant. In de 15e eeuw kwam het goed aan de familie Van Immerzeel en in 1552 werd het verkocht aan Cornelis van Tongerlo.

### Kasteel

Onder eigenaar Cornelis van Tongerlo werd er een kasteel gebouwd. In 1569 werd dit omschreven als een omgracht speelhuis. Na Cornelis waren er nog diverse eigenaren: Petronella Rompaerts, Johanna Hujoel, de familie Van der Goes, en Hendrik Hillewerve. De laatste stond het goed in 1679 af aan Balthasar Moretus, afstammeling van de beroemde Antwerpse drukker Jan Moretus. Het goed stond voortaan bekend als Moretushof, ook wel Crayenhof genaamd. In 1716 werd het kasteel beschreven als een soort woontoren met hoeve.
In de tweede helft van de 18e eeuw liet Johannes Josephus Moretus een park aanleggen, dat tegenwoordig vooral op Nederlands grondgebied ligt en daar Moretusbos heet, en van het Grenspark De Zoom-Kalmthoutse Heide deel uitmaakt. Daar ligt ook de theekoepel Gloriëtte in Lodewijk XV-stijl. Oorspronkelijk was het een dor heidegebied en Moretus huurde de plaatselijke bevolking om de 25 hectare heide te ontginnen en om te vormen tot het bosrijke park in barokstijl met kunstmatige hoogteverschillen. Als inspiratie voor het park dienden de tuinen van het Franse paleis Versailles. Het park kwam gereed in 1770.

### Herbouw

In 1810 werd het kasteel herbouwd in neo-Lodewijk XV-stijl door Johannes' neef, Philippe Antoine Joseph de Pret. Dit deel is behouden gebleven als het middenrisaliet van het huidige kasteel. Rond deze tijd kwam ook de naam Ravenhof in zwang. Van 1911-1920 liet de toenmalige eigenaar Charles Moretus Plantin twee zijvleugels bijbouwen. Charles was, tot zijn dood in 1960, burgemeester van Stabroek.
Enige tijd na de uitbreiding kwam het kasteel in bezit van de Paters Assumptionisten en kreeg de naam Assumptiehof. Er maakten diverse katholieke organisaties gebruik van het kasteel. In 1979 kwam het kasteel aan de gemeente Stabroek, en vanaf 1982 huizen er tal van sociaal-culturele verenigingen in. Het koetshuis - gebouwd in het eerste kwart van de 20e eeuw - werd omgebouwd tot café-restaurant.
Tot het kasteel behoort, op Belgisch grondgebied, een 25 ha groot, vrij toegankelijk park.
* Kasteel Ravenhof. inventaris.onroerenderfgoed.be (29 maart 2019). Geraadpleegd op 6 november 2024.
* ↑ Klein Versailles in Putte: kasteel Ravenhof. BHIC (26 maart 2021).
* ↑ B.V, Museumtijdschrift, Kasteelpark Ravenhof - Moretusbos. Museumtijdschrift. Geraadpleegd op 6 november 2024.
# Israel Railways

Israel Railways (Hebreeuws: רכבת ישראל, Rakewet Jisraëel) is de staatsspoorwegmaatschappij in Israël.
De eerste spoorlijn in het Midden-Oosten was de lijn van Jaffa naar Jeruzalem. Deze lijn werd in 1892 geopend op initiatief van de Joodse zakenman Joseph Navon uit Jeruzalem. Deze lijn werd met Frans kapitaal aangelegd door de Société du Chemin de Fer Ottoman de Jaffa à Jérusalem et Prolongements. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd dit bedrijf als vijandelijk vermogen genationaliseerd door het Ottomaanse Rijk. In 1920 richtten de Britten tijdens hun mandaat over Palestina de Palestine Railways op. Deze maatschappij bestond tot het einde van het Britse mandaat in 1948. Israel Railways exploiteert de spoorwegen in Israël sinds de onafhankelijkheid in 1948.

## Lijnen

Israel Railways voert de volgende diensten uit:
* Nahariya » Beër Sjeva
* Kiryat Motzkin » Haifa Hof HaCarmel
* Binyamina » Ashkelon
* Hod Hasjaron Sokolov » Risjon Letsion Harisjoniem
* Tel Aviv-Savidor » Jeruzalem-Malha
* Tel Aviv Savidor » Beersjeva-Center
* Beersjeva-Noord » Dimona
* Tel Aviv Savidor » Modi'in Centraal

## Externe link

* (en) Website van Israel Railways
# Mangunsari (Gunung Pati)

Mangunsari is een bestuurslaag in het regentschap Semarang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Mangunsari telt 4020 inwoners (volkstelling 2010).
# Sterre (campus)

Campus Sterre, of kortweg de Sterre, is een campus van de Universiteit Gent in de Belgische stad Gent. Op de campus van ongeveer 20 ha is het grootste deel van de faculteit Wetenschappen gevestigd. De campus is genoemd naar het gelijknamige kruispunt waar de Kortrijksesteenweg, de Oudenaardsesteenweg, de Voskenslaan en de Krijgslaan samenkomen.

## Geschiedenis

De campus werd aangelegd in de jaren 60 van de 20e eeuw op wat voordien een militair oefendomein was, naar een ontwerp van architect G. De Smet. De eerstesteenlegging vond plaats op 18 februari 1963. Het werd gebouwd om de grote stijging van de studentenpopulatie te kunnen huisvesten. Voordat de Sterre bestond was de faculteit wetenschappen gevestigd in het Plateaucomplex. De eerste vakgroepen verhuisden in 1965 naar de Sterre. Gebouw S1, waar de laboratoria voor kristallografie en studie van de vaste stof werden gevestigd, was in 1966 het eerste gebouw dat in gebruik werd genomen.
Niet alle gebouwen werden tegelijkertijd gebouwd. Oorspronkelijk werden enkel S1 tot S5 opgetrokken en kort nadien volgde het stervormige gebouw S8. Gebouw S9, waar de vakgroepen toegepaste wiskunde, natuurkunde, informatica en sterrenkunde gehuisvest zijn, werd pas in 1978 opgericht. Ook gebouw S12 is recenter gebouwd (1980).
In 2011 en 2012 werd gebouw S10 opgericht, dat fungeert als datacenter en onder andere de supercomputer van de universiteit huisvest.

## Indeling

Tegenwoordig telt de campus verschillende gebouwen (telkens met een letter S aangeduid, gevolgd door een bepaald nummer), werkplaatsen, loodsen. Tot 2018 was ook het Museum voor de Geschiedenis van de Wetenschappen (gebouw S30) hier gehuisvest. Er werd een collectie bewaard van meer dan 5000 objecten en instrumenten, die de wetenschappers van de Gentse universiteit verzamelden of ontwierpen voor hun onderzoek of onderwijs. Sinds 2018 is de collectie van dit museum verhuisd naar het Gents Universiteitsmuseum (GUM).De belangrijkste gebouwen zijn:
* S1: Vakgroep Vastestofwetenschappen
* S2: Decanaat Wetenschappen, Studentenlaboratoria
* S3: Vakgroep Chemie (omvattende onderzoeksgroepen anorganische, fysische en theoretische chemie)
* S4: Vakgroep Organische en Macromoleculaire Chemie, Centrale Werkplaats Faculteit Wetenschappen
* S5: Studentenrestaurant en Faculteitsbibliotheek Wetenschappen
* S8: Vakgroepen Geologie, Geografie en Biologie
* S9: Vakgroepen Wiskunde, Natuurkunde, Sterrenkunde en Informatica en directie ICT
* S10: Datacenter van de Universiteit Gent
* S12: Vakgroep Chemie (omvattende onderzoeksgroepen analytische chemie)
* S13: Home Bertha De Vriese
In de gebouwen zijn kantoren, leszalen, auditoria, onderzoekslaboratoria en studentenlaboratoria gevestigd. Tot 2013 was in S5 de vakgroep Technische Chemie en Proceskunde, verbonden met de faculteit Ingenieurswetenschappen, gevestigd. Het gebouw werd nadien grondig verbouwd en doet sedert september 2015 dienst als onder andere studentenrestaurant en faculteitsbibliotheek.
# De laatste betovering

De laatste betovering (1980) (Engelse titel: The Last Enchantment), geschreven door Mary Stewart, is het derde deel van de Merlijn trilogie, een historische roman met fantasy-elementen. De trilogie gaat over het leven van de tovenaar Merlijn uit de Arthur-legende.
Arthur is Hoge Koning en gaat door met de strijd tegen de Saksers. De strijd verloopt voorspoedig, maar er is een nieuwe bedreiging. Morgause, Arthurs halfzuster, blijkt zwanger van hem te zijn en Merlijn, die in zijn visioenen gezien heeft dat het kind Arthurs dood zal zijn, vertrekt in het geheim naar het noorden, naar Lothian, waar Morgause, inmiddels getrouwd met Lot, woont. In Lothian aangekomen is Merlijn er getuige van hoe Lot, die woedend is over het bastaardkind, bevel geeft om alle pasgeboren kinderen in de stad te doden, aangezien Morgause zegt het kind in de stad verstopt te hebben. Merlijn probeert de kinderen te redden, maar faalt hierin.
Terug in het zuiden adviseert Merlijn Arthur bij het bouwen van de vesting Camelot. Arthur heeft nog steeds zijn handen vol aan de strijd tegen de Saksers en vraagt Merlijn om aanwezig te zijn bij het huwelijk van zijn andere halfzuster, Morgan. Merlijn stemt hierin toe en gaat naar de bruiloft, maar wordt daar vergiftigd door Morgause en in de koorts en verwarring van de vergiftiging loopt hij het bos in en is maandenlang verdwenen.
Intussen is ook Arthur getrouwd met Guenever en zij raakt spoedig zwanger, maar komt dan te overlijden door een miskraam. Ook Arthurs moeder Igraine sterft. Merlijn wordt, vermagerd en verward, gevonden tijdens de nasleep van een veldslag en wordt teruggebracht naar Arthur. Arthur trouwt opnieuw, met Guenevere en het lijkt rustig in het land, maar tijdens een feest begint Merlijn te profeteren en stuurt Arthur naar de plek waar de Saksers een inval doen. Arthur gaat en verslaat de Saksers en een lange vrede breekt aan.
Merlijn bouwt een huis voor zichzelf, vlak bij Camelot. Enige tijd later ontmoet hij een jongen, Ninian en met zijn helderziendheid weet hij dat Ninian is zoals hij en hij neemt hem aan als leerling. Ninian krijgt visioenen en Merlijn niet meer en hij realiseert zich dat Ninian zijn opvolger is en dat zijn tijd voorbij is, en hij ontdekt ook dat Ninian geen jongen is maar een meisje, en dat ze Nimue heet. Ze worden verliefd en gaan op reis door Engeland, maar onderweg krijgt Merlijn een terugslag van de vergiftiging door Morgause en raakt in een toestand van schijndood. Iedereen denkt dat hij dood is en hij wordt ten ruste gelegd in zijn grot in Wales, die wordt afgesloten.
Merlijn ontwaakt echter weer uit zijn schijndood, weet uit de afgesloten grot te ontsnappen en gaat naar Camelot. In de tussentijd is Nimue de tovenaar van Arthur geworden en Morgause is verbannen, maar haar zoons, onder wie Mordred, Arthurs zoon, zijn aan het hof bij Arthur komen wonen. Merlijn gaat na een rustperiode terug naar Wales, waar hij voor de rest van zijn dagen in zijn grot blijft wonen.
De laatste betovering wordt voorafgegaan door De kristallen grot en De holle heuvels.
# Natalie Wood

Natalie Wood (pseudoniem van Natalja Nikolajevna Zacharenko, Russisch: Наталья Николаевна Захаренко) (San Francisco, 20 juli 1938 – Santa Catalina Island, 29 november 1981) was een Amerikaans actrice.
Wood was de dochter van een Russische immigrant en zus van Lana Wood.
Als kind speelde ze in enkele Hollywoodfilms. Bij haar eerste film was ze vier jaar oud. In de jaren vijftig werd ze een van de grote tieneridolen van die tijd.
Haar bekendste film uit die tijd is Rebel Without a Cause (1955), die haar als zeventienjarige beroemd en van James Dean een legende maakte. Haar rol als Judy bracht haar een Oscar-nominatie. Daarna speelde zij een bijrol in de western The Searchers (1956) van John Ford. In 1961 verscheen ze als Maria in de verfilming van de musical van Leonard Bernstein, West Side Story.
Privé vormde ze in de jaren 50 en 60 een echtpaar met de acteur Robert Wagner. Net als dat met Elizabeth Taylor en Richard Burton het geval was, had het enkele crises en een echtscheiding nodig voor ze elkaar alsnog vonden. Ze waren getrouwd van 1957 tot 1962; na een kort huwelijk met de Engelse producent en agent Richard Gregson en de geboorte van hun dochter Natasha Gregson Wagner, trouwde ze in 1972 opnieuw met Wagner en kreeg ook een kind van hem.
Als actrice was ze in die tijd niet zo actief meer; ze trad alleen nog op in televisiefilms.
Wood overleed in november 1981 op 43-jarige leeftijd na een zeiltochtje met haar man Wagner, filmacteur Christopher Walken en kapitein Dennis Davern. Bij de opnames van Brainstorm (opgenomen in 1981, uitgebracht in 1983) was al gebleken dat Wood niet kon zwemmen. Terwijl de bevriende acteurs nog wat zaten te praten, gleed Wood waarschijnlijk uit in de regen bij het verplaatsen van een sloep die tegen het verankerde zeiljacht aanstootte. Ze raakte te water met haar regenjas aan en verdronk. Na drie kwartier maakten de mannen zich ongerust. Ze hoopten dat Wood aan wal was gegaan om haar familie te bellen en schakelden de kustwacht in. De hieropvolgende theorie dat Wood zelfmoord pleegde uit frustratie over haar vermeende onbeantwoorde liefde voor Walken, is nooit onderbouwd. In november 2011, dertig jaar na dato, werd het onderzoek naar haar dood opnieuw geopend. Hoewel een aantal zaken niet helemaal duidelijk was, werd Wagner daarna niet langer als verdachte gezien.
Haar levensverhaal is verfilmd als The Mystery of Natalie Wood. Ook zender Investigation Discovery (ID) maakte een aflevering over haar in Natalie Wood: An American Murder Mystery.
# Jonas Andersson (rallynavigator)

Jonas Andersson (Arvika, 1 januari 1977) is een Zweeds rallynavigator.

## Carrière

Jonas Andersson debuteerde in 2002 als navigator in de rallysport, naast Per-Gunnar Andersson. In het wereldkampioenschap rally namen ze met Suzuki deel aan het Junior World Rally Championship. In de seizoenen 2004 en 2007 werden ze hierin wereldkampioen. In 2008 waren ze onderdeel van het fabrieksteam van Suzuki met de Suzuki SX4 WRC. Hun beste resultaat waren twee vijfde plaatsen in Japan en Groot-Brittannië. Sinds 2009 was Andersson de navigator van Mads Østberg (al zou hij ook nog een aantal keren naast P-G Andersson plaatsnemen). In het 2011 seizoen kwamen ze uit voor het Stobart Ford team met de Ford Fiesta RS WRC. Ze eindigden dat jaar twee keer op het podium, in Zweden en Groot-Brittannië, in beide rally's als tweede.
Het duo won hun eerste WK-rally in Portugal in 2012, die zij oorspronkelijk ook als tweede eindigde, maar hierin promoveerde naar de winnende positie toen Mikko Hirvonen werd gediskwalificeerd na afloop van de rally. In de seizoenen 2014 en 2015 was Andersson samen met Østberg actief bij het fabrieksteam van Citroën, waarmee het duo nog een aantal podium resultaten wist te boeken. Nadat Østberg het team van Citroën verliet, heeft Andersson plaatsgenomen naast Pontus Tidemand bij Škoda.
# Peauter

Peauter ([pejɑutər]), ook wel piauter (verouderde vorm peuter) en soms aangeduid met het Engelse pewter, is de benaming voor een legering van tin, vaak met lood, die in huishoud- en gebruiksartikelen werd gebruikt. Het wordt doorgaans aangeduid als tin.
Peauter werd reeds in Romeinse tijden gebruikt met een loodpercentage van rond de dertig procent. Door het hoge percentage lood kregen deze peauteren voorwerpen na verloop van tijd een zwart patina. Bijkomend nadeel was dat het lood uitloogde door contact met voedsel met een hoge zuurtegraad. Vanaf de veertiende eeuw verspreidde het gebruik van peauter zich over heel Europa. Het werd voornamelijk gebruikt voor huishoudelijke voorwerpen. Peauter werd minder gebruikt voor decoratieve doeleinden en dan meestal ter vervanging van dure edelmetalen. Dit zorgde voor een kleine handel van vervalsers die waren van peauter trachtten te verkopen als zilver.
De meeste objecten van peauter hadden geen verfraaiing, maar sommige werden beschilderd, geëmailleerd, verguld of met bijvoorbeeld messing ingelegd. De meeste peautere objecten werden gegoten, tegenwoordig worden zij ook wel geperst. Het is een ductiel materiaal, dat eenvoudig te bewerken is. Het hoeft meestal niet getemperd te worden. Hoewel peauter vroeger voornamelijk uit een mengsel van tin en lood bestond, bestaat modern peauter uit andere mengsels. Een mengsel van tin, koper en antimoon is gebruikelijk, maar mengsels met bismut en zink komen ook voor.
# House-Brackmannschaal

De House–Brackmannschaal, afgekort als HB, is een schaal om de mate van zenuwschade bij een aangezichtsverlamming te bepalen. Er wordt gekeken naar opwaartse beweging van de wenkbrauw en naar de zijwaartse (laterale) beweging van de mondhoek ten opzichte van de ruststand. Elk referentiepunt geeft 1 punt voor elke 0,25 cm beweging, tot een maximum van 1 cm. De punten worden bij elkaar opgeteld en in een schaal geplaatst met een getal van 1-8. De score voorspelt het herstel van een Bellse parese.
De schaal is vernoemd naar John W. House en Derald E. Brackmann, keel-, neus- en oorartsen uit Los Angeles die het systeem voor het eerst beschreven in 1985.
| Graad | Beschrijving | Meting | Functie % | Geschatte functie % |
| I | Normaal | 8/8 | 100 | 100 |
| II | Licht | 7/8 | 76–99 | 80 |
| III | Matig | 5/8–6/8 | 51–75 | 60 |
| IV | Licht ernstig | 3/8–4/8 | 26–50 | 40 |
| V | Ernstig | 1/8–2/8 | 1–25 | 20 |
| VI | Totaal | 0/8 | 0 | 0 |

## Externe link

* Het visuele aspect wordt hier beschreven
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel House-Brackmann score op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Zie voor een Nederlandse beschrijving van het ziektebeeld NHG-Standaard Perifere aangezichtsverlamming op de website van het Nederlands Huisartsen Genootschap. Gearchiveerd op 2 juni 2019.
* 1 2 House JW, Brackmann DE (1985). Facial nerve grading system. Otolaryngol Head Neck Surg 93: 146–147. PMID 3921901.
* ↑ Danner CJ (June 2008). Facial nerve paralysis. Otolaryngol. Clin. North Am. 41 (3): 619–32. PMID 18436002. DOI: 10.1016/j.otc.2008.01.008.