OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gees

Gees (Drents: Gies) is een dorp met 645 inwoners (2023) in de gemeente Coevorden (tot 1998 gemeente Oosterhesselen), provincie Drenthe (Nederland). In 2008 vierde Gees zijn 800-jarig bestaan.

## Geografie

Gees is een esdorp met nog talrijke boerderijen van het Saksische type. Een deel van het dorp ten oosten van de Dorpsstraat, de doorgaande weg, is beschermd dorpsgezicht. Gees heeft verder weinig nieuwbouw en heeft zijn oorspronkelijke karakter daardoor goed weten te bewaren. De marke van Gees kenmerkt zich door grote essen en door groenlanden langs de Geeserstroom. De Geeserstroom zal zodanig worden heringericht dat hij weer vrij kan meanderen. De helft van het dorpsgebied wordt ingenomen door de bossen en heidevelden van de 1600 ha. grote Boswachterij Gees (Staatsbosbeheer). Deze bossen zijn in de jaren dertig aangeplant op de heidevelden. Met de Hooge Stoep is er echter nog een groot heideveld bewaard gebleven.

## Geschiedenis

De eerste vermelding van Gees is in een oorkonde uit 1208. De naam is waarschijnlijk afgeleid van gies, hetgeen "onvruchtbaar" betekent. Het dorp ligt op een zandrug te midden van vroeger voedselarme gronden. Nabij de marke van Gees liggen de met houtwallen omzoomde veldgronden in het stroomdal van het Loodiep. De stroomdalen van het Loodiep en het nabij gelegen Drostendiep zijn onderdeel van het natuurreservaat Hooge Stoep.

## Toerisme

Gees is sterk op toerisme gericht. Verspreid rond het dorp liggen enkele kleine vakantieparken. Afgezien van de boerderijen is een opvallende bezienswaardigheid in het dorp de Steen van Gees, een enorme zwerfkei. Deze ligt voor de deur bij Groepsaccommodatie De Zwerfkei. Het is een van de grootste zwerfkeien van Nederland. Een andere bezienswaardigheid, buiten de dorpskom, is de galerie en beeldentuin Beelden in Gees.
In Gees wordt elk jaar de toertocht Rondom Gees georganiseerd voor oldtimers, motoren vanaf bouwjaar 1900 tot 1915.

## Voorzieningen

Er zijn weinig voorzieningen in Gees. Behalve de groepsaccommodatie is er alleen nog een VVV-kantoor en een ijssalon annex tearoom. Verder zijn er nog enkele ateliers. Gees telt twee kerken: een gereformeerde en een Nederlandse gereformeerde kerk. De meeste bewoners waren echter van oudsher Nederlands Hervormd en kerkten in Oosterhesselen, waar Gees tot 1 januari 1998 ook gemeentelijk onder viel. Het dorp had een openbare basisschool en een protestants-christelijke basisschool, die beide zijn gesloten.
# Castrol

Castrol is een Brits merk motorolie. Vanaf 1899 werd deze olie geproduceerd door de Wakefield Oil Company. In 1966 werd de bedrijfsnaam Castrol Ltd.. Sinds 2000 is Castrol onderdeel van BP.
De naam Castrol komt van het Engelse castor oil, met de Nederlandse naam wonderolie, een olie uit plantenzaden. Die olie werd door de producenten in kleine hoeveelheden aan de motorolie toegevoegd.
# Église Saint-Charles-Borromée (Sedan)

De Église Saint-Charles-Borromée (Sint-Carolus Borromeuskerk) is een rooms-katholieke kerk in het centrum van de Franse stad Sedan, gelegen aan de place d'Armes. Deze kerk was eerst een protestantse kerk maar later ook een katholieke kathedraal.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd als protestantse kerk. De prinsen van Sedan waren sinds 1562 protestants en de hoofdkerk Saint-Laurent was een simultaankerk. In 1591 trouwde prinses Charlotte de La Marck met Hendrik de La Tour d'Auvergne. Zij gaven in 1593 de opdracht om een protestantse kerk te bouwen. De architect was mogelijk Salomon de Brosse, die nog andere gebouwen ontwierp voor Hendrik de La Tour d'Auvergne in Sedan. De calvinistische kerk was klaar in 1601. Voor de prinselijke familie was er een speciale tribune gebouwd aan de rechterzijde van de kerk.
Door het Edict van Fontainebleau (1685) werden alle vrijheden van de protestanten in Frankrijk ingetrokken. In 1688 werd de kerk ingewijd als katholieke kerk. De aartsbisschop van Reims, Charles-Maurice Le Tellier, deed beroep op architect Robert de Cotte om het interieur van de kerk aan te passen. De kerk werd gewijd aan de heilige Carolus Borromeus. Pas in de 18e en 19e eeuw kreeg de kerk haar karakteristieke torens: de linker toren werd gebouwd in 1726 en de rechter in 1823. In 1837 werd de kleine centrale klokkentoren toegevoegd.
Tussen 1791 en 1802 bestond het bisdom Ardennes en de Saint-Charles-Borromée werd toen kathedraal.
In 1980 werd de kerk beschermd als historisch monument.

## Afbeeldingen

* De kerk gezien vanaf het kasteel van Sedan
* Apsis
* Interieur
* Orgel
* Zijkapel
* (fr) Église Saint-Charles-Borromée (pss-archi.eu) Geraadpleegd op 28 november 2022.
# Pit van Loo

Pieter (Pit) van Loo (Winsum, 18 april 1905 - Haren, 25 juni 1991) was een Nederlands architect en kunstschilder. De naam Pit voerde Van Loo al tijdens zijn studententijd en was ontleend aan de Driekoningentriptiek van Felix Timmermans.

## Leven en werk

Van Loo studeerde bouwkunde aan de Technische Hogeschool van Delft. Na zijn afstuderen in 1931, ging hij aan het werk bij een architect in Groningen. In 1939 richtte hij zijn eigen bouwkundig bureau op.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Van Loo actief in het verzet voor de illegale pers. Eind 1944 werd hij opgepakt en voor verhoor overgebracht naar het Scholtenhuis, waar hij vier weken heeft gezeten voor hij werd weggevoerd naar Duitsland. Na de bevrijding keerde hij terug naar Groningen. Hij werd er voor de A.R.P. wethouder van Sociale Zaken en Stadsbezittingen (1946-1958).
Als architect was Van Loo na de oorlog betrokken bij de wederopbouw. Samen met Sikke van der Mei ontwierp hij in deze periode veel kerkgebouwen in en rond Groningen en in de Noordoostpolder. Daarnaast ontwierp hij onder andere het Gedenkteken voor alle gevallen slachtoffers in bezettingstijd voor Zevenhuizen, waarop een beeld werd geplaatst van Wladimir de Vries.
In 1958 trok Van Loo zich terug uit de gemeentelijke politiek om zich meer te kunnen wijden aan tekenen en schilderen. Hij wordt wel gerekend tot de Nieuwe Realisten. Hij was lid van de Groninger kunstenaarsvereniging De Ploeg. Van Loo verzamelde ook kunst; een deel van zijn nalatenschap van Ploegkunst is geschonken aan de Stichting De Ploeg, die nauw samenwerkt met het Groninger Museum.

## Werken (selectie)
### Architectuur

* Viaductflat (1952), Groningen (gezamenlijk ontwerp met Groninger architectenbureau Nijhuis en Reker)
* Het Anker (1955), gereformeerde kerk (vrijgemaakt) in Marknesse
* De Kandelaarkerk aan de Hamburgerstraat in Groningen (1962–63) (gezamenlijk ontwerp met Sikke van der Mei)

## Afbeeldingen

* De Viaductflat (1952), Groningen (foto: 2011)
* Het Anker (1955), Marknesse (foto: 2012)
* Kandelaarkerk (1962–63), Groningen (foto: 2012)
# Spannenburg

Spannenburg (Fries: Spannenburch) is een buurtschap in de gemeente De Friese Meren, in de Nederlandse provincie Friesland. Spannenburg ligt tussen Sloten en Sint Nicolaasga bij de brug van de N354 over het Prinses Margrietkanaal.

## Geschiedenis

De buurtschap is het restant van de plaats Wollegaast, Deze plaats is ontstaan op het oostelijke deel van een glaciale stuwwal. Nadat in 1848 de rijksweg hier werd aangelegd, bouwde Tjaas Spanneburg er een herberg met de naam Wapen van Friesland. De plaats werd in 1874 voor het eerst vermeld op de kaart. De plaatsnaam is afgeleid van de naam van de kastelein van de herberg. De herberg werd later een hotel. Het gebouw is nu een rijksmonument. Wollegaast en Spannenburg werden in de eerste deel van de twintigste eeuw nog naast elkaar gebruikt maar uiteindelijk verdween de naam Wollegaast.
Tot de gemeentelijke herindeling in 1984 maakte Spannenburg deel uit van de gemeente Doniawerstal. Daarna lag de plaats in de gemeente Skarsterlân en per 2014 in de gemeente De Friese Meren.

## Drinkwater en Toren van Spannenburg

Sinds 1937 bevindt zich te Spannenburg een productiebedrijf voor de bereiding van drinkwater. Verder staat er sinds 1972 de hoogste toren van de provincie Friesland. Deze is bestemd voor de telecommunicatie.
* Toren van Spannenburg
* Brug Spannenburg Prinses Margrietkanaal

## Sport

Op 28 december 1962 vond er bij Spannenburg een marathonwedstrijd op natuurijs plaats, de Ronde van Spannenburg.

## Openbaar vervoer

Doordat er veel wegen samenkomen is Spannenburg sinds de twintigste eeuw een belangrijk overstappunt voor de streekbussen van achtereenvolgens ZWH, FRAM, VEONN, Arriva en Connexxion.
(Buslijnen worden gereden door Arriva)
* Lijn 41: Heerenveen - Joure - Scharsterbrug - Sint Nicolaasga - Spannenburg - Tjerkgaast - Sloten - Wijckel - Balk v.v.
* Lijn 42: Sneek - Jutrijp - Hommerts - Spannenburg - Follega - Lemmer v.v.
* G. van Berkel & K. Samplonius (2018), Nederlandse plaatsnamen verklaard
* Friese plaatsnamen: alle steden, dorpen en gehuchten
Hoofdplaats: Joure Stad: Sloten Dorpen en gehuchten: Akmarijp · Bakhuizen · Balk · Bantega · Boornzwaag · Broek · Delfstrahuizen · Dijken · Doniaga · Echten · Echtenerbrug · Eesterga · Elahuizen · Follega · Goingarijp · Harich · Haskerhorne · Idskenhuizen · Kolderwolde · Langweer · Legemeer · Lemmer · Mirns · Nijehaske · Nijemirdum · Oldeouwer · Oosterzee · Oudega · Oudehaske · Oudemirdum · Ouwster-Nijega · Ouwsterhaule · Rijs · Rohel · Rotstergaast · Rotsterhaule · Rottum · Ruigahuizen · Scharsterbrug · Sint Nicolaasga · Sintjohannesga · Snikzwaag · Sondel · Terhorne · Terkaple · Teroele · Tjerkgaast · Vegelinsoord · Wijckel Buurtschappen: Ballingbuur · Bargebek · Boornzwaag over de Wielen · Brekkenpolder · Commissiepolle · De Rijlst · Delburen · Finkeburen · Heide · Hooibergen · Nieuw Amerika · Onland · Schoterzijl (deels) · Schouw · Spannenburg · Tacozijl · Trophorne · Tweehuis · Vierhuis · Vrisburen · Westerend-Harich · Zevenbuurt
Friesland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Hints (spel)

Hints is een spel waarbij niet gesproken mag worden. Hierbij moet iemand aan de rest van zijn of haar team duidelijk maken welk woord of welke woordencombinatie hij of zij uitbeeldt, zonder erbij te spreken. Om het spel enigszins werkbaar te houden zijn er inmiddels algemene gebaren ontstaan om het begrip uit te beelden. Zo kan de uitbeelder eerst met het aangeven van de categorie (televisie, toneel, muziek, sport enz.) beginnen, vervolgens het aantal woorden door evenzoveel vingers in de lucht te steken. Indien de uit te beelden opdracht uit meerdere woorden bestaat, geeft de uitbeelder vervolgens aan met welk woord deze begint om het uit te beelden door het overeenkomend aantal vingers in de lucht te steken.
Vervolgens kan de uitbeelder het aantal lettergrepen van het woord aangeven. Dat wordt meestal gedaan door het overeenkomend aantal vingers in de binnenzijde van de gestrekte elleboog te leggen. Zo kan de opdracht in stukken worden gehakt, en wordt het uitbeelden gemakkelijker. Zo kan kikkerbil moeilijk worden uitgebeeld, maar leveren kikker en bil over het algemeen geen problemen op.
Het spelletje stamt uit de Engelstalige wereld, waar het Charades heet. Dat het spel van oorsprong Engelstalig is blijkt uit sommige afgesproken signalen. Zo betekent het aanwijzen van de (zijkant) van de neus dat (een deel van) het woord is geraden. (On the nose is een Engelse uitdrukking voor 'precies').
De naam Hints werd bedacht toen het spel halverwege de jaren tachtig door de KRO op televisie werd gebracht. Het werd gepresenteerd door Frank Kramer en na hem door Anita Witzier. Hints werd gespeeld door twee teams van bekende Nederlanders in competitieverband volgens het knock-outsysteem. Aanvankelijk traden Bob Bouma en Marijke Merckens op als teamcaptains.
Het spel wordt in diverse variaties ook gebruikt in theatersport.
Standaardgebaren in hints zijn onder andere:
| Gebaar | Betekenis |
| trekken aan de oorlel | klinkt als |
| wijzen naar de persoon | persoon heeft het goede woord geraden |
| aantal vingers omhoog houden | aantal woorden |
| aantal vingers op de bovenarm leggen | aantal lettergrepen in het woord |
| het aantal vingers opnieuw op de arm en de vinger van de betreffende lettergreep omhoog | de zoveelste lettergreep in het woord |
Categorieën in hints zijn onder andere:
| Gebaar | Betekenis |
| handen openen in boekvorm | boek |
| aanzwengelen van filmcamera | film |
| trekken aan kabel om theatergordijn te openen | toneelstuk |
| rechthoek uitbeelden | televisieprogramma |
| aanhalingstekens in de lucht maken | citaat of uitdrukking |
| doen alsof je zingt | lied |
| handbeweging maken van praten | spreekwoorden en gezegden |
# Adam Kirsch

Adam Kirsch (Los Angeles, 1976) is een Amerikaans dichter, literatuurcriticus en schrijver.

## Levensloop

Kirsch werd in 1976 te Los Angeles geboren. Hij is een seculiere Jood. Zijn vader is advocaat, schrijver en columnist Jonathan Kirsch.
Na het lezen van T.S. Eliot begon Kirsch op zijn veertiende gedichten te schrijven. Hij studeerde Engels aan de Harvard-universiteit en behaalde er een Bachelor of Arts. Zijn gedichten verschenen in The Paris Review, Partisan Review, The Formalist, Harvard Review en The New Criterion.
Kirsch begon zijn loopbaan als assistent literair redacteur bij The New Republic en werd er literatuurcriticus. Daarna verhuisde hij naar New York om er als redacteur voor Lipper Publications te werken. Vervolgens ging hij als freelancer aan het werk.
Als schrijver publiceerde Kirsch onder meer verscheidene literatuurkritieken en enkele biografieën. Hij gaf les aan de Columbia-universiteit en het Sarah Lawrence College. Kirsch schreef en schrijft onder meer voor The New Republic, Tablet, The Atlantic, Slate, The New Yorker, The Times Literary Supplement, The New York Times Book Review, Harvard Magazine en Poetry.

## Bibliografie (selectie)
### Dichtenbundels

* 2002 The Thousand Wells: Poems, Ivan R. Dee
* 2008 Invasions: New Poems, Ivan R. Dee
* 2015 Emblems of the Passing World: Poems After Photographs by August Sanders, Other Press
* 2022 The Discarded Life, Red Hen Press

### Literatuurkritiek

* 2005 The Wounded Surgeon: Confession and Transformation in Six American Poets: Robert Lowell, Elizabeth Bishop, John Berryman, Randall Jarrell, Delmore Schwartz, Sylvia Plath, W. W. Norton & Company
* 2008 The Modern Element: Essays on Contemporary Poetry, W. W. Norton & Company
* 2014 Rocket and Lightship: Essays on Literature and Ideas, W. W. Norton & Company
* 2016 The Global Novel: Writing the World in the 21st Century, Columbia Global Reports
* 2016 The People and The Books: 18 Classics of Jewish Literature, W. W. Norton & Company
* 2017 The Global Novel: Writing the World in the 21st Century, Columbia Global Reports
* 2020 The Blessing and the Curse: The Jewish People and Their Books in the Twentieth Century, W. W. Norton & Company

### Biografieën

* 2008, Benjamin Disraeli, Schocken
* 2011 Why Trilling Matters, Yale University Press

### Diverse

* 2024 On Settler Colonialism: Ideology, Violence, and Justice, W. W. Norton & Company
* 1 2 3 4 (en) Adam Kirsch. Poetry Foundation. Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* ↑ Adam Kirsch, Did ‘Daf Yomi’ Make Me a Better Jew?. Tablet (10 januari 2020). Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* 1 2 (en) Garrick Davis, Adam Kirsch and the Role of the Poet-Critic: An Interview. Contemporary Poetry Review. Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
# Carl De Peuter

Carl De Peuter (Turnhout, 14 oktober 1937 – Herentals, 31 juli 2008) was een Belgisch politicus voor de CVP.

## Levensloop

De Peuter groeide op in het Hofkwartier te Herentals. Hij liep er school aan het Scheppersinstituut en doorliep vervolgens zijn humaniora aan het Sint-Jozefcollege. Hierop aansluitend studeerde hij aan de Katholieke Universiteit Leuven, alwaar hij in 1961 afstudeerde als doctor in de rechten. Een jaar later schreef hij zich in aan de balie in Turnhout.
De Peuter werd bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1964 verkozen tot gemeenteraadslid van Herentals. Zes jaar later werd hij opnieuw verkozen en werd hij schepen van Cultuur en Onderwijs. Na het overlijden van Henri Van Doninck werd hij in november 1974 benoemd tot burgemeester van deze stad. Hij oefende dit mandaat uit tot na de gemeenteraadsverkiezingen van 1994. In 1995 weigerde minister van Binnenlandse Zaken Johan Vandelanotte zijn benoeming omdat hij verwikkeld geraakt was in een zaak van vermoeden van belangenvermenging met betrekking tot het 't Schaliken. Hij werd als burgemeester opgevolgd door Jos Van Thielen.
Na zijn afzetting werkte De Peuter nog enkele jaren op het hoofdkwartier van de CVP. Na zijn pensionering was hij actief in de horeca. Hij kwam vermoedelijk om het leven na een val van de trap. Zijn afscheidsplechtigheid vond plaats in de Sint-Waldetrudiskerk te Herentals. De Peuter kreeg een laatste rustplaats op de Stedelijk begraafplaats aldaar.
* 1 2 Doodsprent Carl De Peuter, Geneanet
* ↑ Burgerzaken (p.17-18), Herentals Stadskrant, september 2008
* 1 2 3 Carl De Peuter laat het leven, Gazet van Antwerpen, 1 augustus 2008
* 1 2 Carl De Peuter, Odis
* ↑ Carl De Peuter burgemeester van Herentals af, De Tijd, 12 april 1995
* ↑ GEZELLE Herman, Historisch moment in administratief centrum : 3 oud-burgemeesters in portretgalerij, NNieuws, 13 februari 2019
* ↑ Gewezen burgemeester wordt adjunct-havenmeester, Gazet van Antwerpen/Mechelen, 23 juni 1998
* ↑ Ex-burgemeester Carl De Peuter overleden, De Standaard, 1 augustus 2008
* ↑ Graf Carl De Peuter, Geneanet
# Grand Prix van Groot-Brittannië 1926

De Grand Prix van Groot-Brittannië 1926 was een autorace die werd gehouden op 7 augustus 1926 op de Brooklands race circuit. De winnaars was de Fransen Robert Sénéchal en Louis Wagner.

## Uitslag

| Positie | No | Rijder | Team | Ronden | Tijd/Opgave |
| 1 | 14 | Robert Sénéchal Louis Wagner | Delage 155B | 110 | 4h00m56 |
| 2 | 7 | Malcolm Campbell | Bugatti 39A | 110 | 4h10m44 |
| 3 | 2 | Robert Benoist André Dubonnet | Delage 155B | 110 | 4h18m08 |
| DNF | 1 | Albert Divo | Talbot 700 | 83 | Supercharger |
| DNF | 5 | Frank Halford | Halford Special | 82 | Propeller shaft u-joint |
| DNF | 9 | Henry Segrave | Talbot 700 | 60 | Supercharger |
| DNF | 3 | George Eyston | Aston Martin GP | 45 | Gasket |
| DNF | 10 | Louis Wagner | Delage 155B | 6 | Motor |
| DNF | 6 | Jules Moriceau | Talbot 700 | 0 | Voorste as |
1926 · 1927 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024 · 2025 · 2026 · 2027 · 2028 · 2029 · 2030 · 2031 · 2032 · 2033 · 2034
# Charles Degotte

Charles Degotte (Verviers, 4 juli 1933 - Brussel 20 april 1993) was een Belgische stripauteur. Hij is vooral bekend van zijn strip De flagada.

## Strips

Charles Degotte werkte van 1961 tot 1993 voor striptijdschrift Spirou / Robbedoes. Hij begon er als tekenaar in de tekenfilmstudio TVA van uitgeverij Dupuis. Hij werd geholpen door zijn stadsgenoot Raymond Macherot, die de tekeningen uitkoos die Degotte best aan uitgever Charles Dupuis zou voorleggen. Vanaf 1968 was Degotte niet enkel als tekenaar werkzaam voor Spirou, maar stond hij ook in voor de lay-out van het magazine. De flagada, een strip over een vliegend wezen met een propeller als staart, verscheen van 1961 tot 1988 in Spirou. De strip kende een bescheiden succes en verscheen gedurende drie decennia in het blad. Toch verschenen er geen albums van deze strip bij uitgeverij Dupuis. Vanaf 1984 tekende Degotte ook de strip Les motards.

## Ander werk

Charles Degotte schreef ook kinderboeken, waarvan enkele samen met zijn echtgenote Luce. Verder werkte Degotte ook als animator voor de televisie.

## Overlijden

Charles Degotte pleegde zelfmoord, na een lange depressie.
* ↑ Hugues Dayez, Les aventures d'un journal, Spirou, 3915, 24 april 2013, p. 23
* ↑ Hugues Dayez, Les aventures d'un journal, Spirou, 3806, 23 maart 2011, p 31
* ↑ Charles Degotte. Lambiek.net (7 januari 2018). Gearchiveerd op 23 september 2018. Geraadpleegd op 23 september 2018.
* Bibliothèque nationale de France: cb12040283b (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0655 4646
* Library of Congress Control Number: no2011081856
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07300247X
* Système universitaire de documentation: 160987059
* Virtual International Authority File: 4948064
* WorldCat (via VIAF): 4948064
# Ted Chiang

Ted Chiang (Port Jefferson (New York), 1967) is een Amerikaanse sciencefictionschrijver. In zijn verhalen geeft hij een menselijk gezicht aan complexe wetenschappelijke en filosofische thema's zoals evolutie, vrije wil, kunstmatige intelligentie, robots, tijdreizen, buitenaards leven, talen, parallelle universa, spijt en het hiernamaals. Met zijn verhalen won hij vier Nebula Awards, vier Hugo Awards, de Campbell Award en zes Locus Awards. Zijn korte verhaal 'Het verhaal van jouw leven' werd verfilmd als Arrival (2016). Zijn verhalen zijn uitgegeven in de bundels De verhalen van jouw leven en anderen (2002) en Wat er van ons wordt verwacht (2019).

## Gezin en opleiding

Ted Chiang werd geboren in 1967 in Port Jefferson, New York. Zijn Chinese naam is Chiang Feng-nan (姜峯楠). Zijn beide ouders zijn geboren op het vasteland van China en emigreerden naar de Verenigde Staten. Zijn vader, Fu-pen Chiang, is een vooraanstaande professor in werktuigbouwkunde aan de Stony Brook University.
Chiang studeerde informatica aan de Brown-universiteit.

## Carrière

Al tijdens de middelbare school stuurde Chiang verhalen naar tijdschriften. In 1989 stond hij op het punt op te houden met schrijven toen hij werd toegelaten tot de Clarion Workshop. Hierna verkocht hij zijn eerste verhaal, 'De Toren van Babylon', aan het tijdschrift Omni.
Vanaf 2002 werkte hij als technisch schrijver voor de softwaresector en woont hij in Bellevue, Washington, vlakbij Seattle.
Chiang heeft anno 2019 achttien korte verhalen gepubliceerd.

## Prijzen en recensies

Criticus John Clute schreef dat Chiangs werk een 'strakke en heldere stijl heeft ... die een magnetisch effect heeft op de lezer'.

### Prijzen

Chiang heeft de volgende sciencefictionprijzen gewonnen:
* een Nebula Award voor 'Toren van Babylon' (1990);
* de Campbell Award voor beste nieuwe schrijver in 1992;
* een Nebula Award en de Theodore Sturgeon Award voor 'Het verhaal van jouw leven' (1998);
* een Sidewise Award voor 'Tweeënzeventig letters' (2000);
* de Nebula Award, Locus Award en Hugo Award voor zijn novelle 'Hell Is the Absence of God' (2002);
* de Locus Award voor zijn verhalenbundel De verhalen van jouw leven en anderen (2003)
* de Nebula en Hugo Award voor zijn novelle 'De koopman en de poort van de alchemist' (2007)
* de British Science Fiction Association Award, de Locus Award en de Hugo Award voor beste korte verhaal voor 'Uitademing' (2009)
* een Hugo Award en Locus Award voor zijn novelle 'De levenscyclus van software-objecten' (2010)
* een Locus Award voor zijn verhalenbundel Wat er van ons wordt verwacht (2020)
* en een Locus Award voor zijn novelle 'Omphalos' (2020).
In 2003 wees Chiang een Hugo-nominatie af voor zijn korte verhaal 'Leuk vinden wat je ziet: een documentaire' omdat hij te veel tijdsdruk had ervaren vanuit de redactie en het verhaal daardoor niet helemaal was geworden zoals hij had gewild.
In 2013 won de Duitse vertaling van zijn verzameling getiteld 'Die Hölle ist die Abwesenheit Gottes' de Duitse Kurd-Laßwitz-Preis voor beste buitenlandse sciencefiction.
# Wereldmuseum

Wereldmuseum kan verwijzen naar:
* Wereldmuseum Amsterdam
* Wereldmuseum Leiden
* Wereldmuseum Rotterdam
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wereldmuseum en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Plandi (Jombang)

Plandi is een bestuurslaag in het regentschap Jombang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Plandi telt 6872 inwoners (volkstelling 2010).