OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Scott Parker (voetballer)

Scott Matthew Parker (Lambeth, 13 oktober 1980) is een Engels voetbaltrainer en voormalig voetballer die doorgaans als middenvelder speelde. Hij was van 1997 tot en met 2017 actief voor Charlton Athletic, Norwich City, Chelsea, Newcastle United, Westham United, Tottenham Hotspur en Fulham. Parker was van 2003 tot en met 2013 international in het Engels voetbalelftal, waarvoor hij achttien interlands speelde. Hij werd op 29 februari 2012 aanvoerder van het nationale elftal en bleef dat tot 28 augustus 2014, toen Wayne Rooney deze rol overnam.
Parker doorliep verschillende Engelse jeugdelftallen en speelde achttien interlands voor The Three Lions. Hij debuteerde op 16 november 2003 in de vriendschappelijke interland tegen Denemarken (2–3), evenals Glen Johnson (Chelsea). Parker viel in dat duel na zesenzestig minuten in voor aanvaller Wayne Rooney.
Parker maakte deel uit van de selectie voor het WK 2010, maar kreeg geen speelminuten tijdens het toernooi. Parker nam met Engeland deel aan het EK voetbal 2012 in Polen en Oekraïne, waar de ploeg van bondscoach Roy Hodgson in de kwartfinales na strafschoppen (2–4) werd uitgeschakeld door Italië. In de reguliere speeltijd plus verlenging waren beide teams blijven steken op 0–0.
In 2011 werd hij door de Engelse pers verkozen tot Beste Speler van het Seizoen. Parker werd door de journalisten geprezen om zijn inzet en professionalisme.
In juni 2017 beëindigde Parker op 36-jarige leeftijd zijn professionele voetballoopbaan.

## Trainerscarrière

In februari 2019 werd Parker aangesteld als trainer van Fulham. Onder leiding van Parker wist Fulham FC op 4 augustus 2020 promotie naar de Premier League af te dwingen na een 1–2 overwinning op Brentford in de finale van de play-offs. Op 2 september 2020 maakte Fulham bekend Parker te belonen voor zijn prestaties bij de club met een contractverlenging tot medio 2023. Hij degradeerde echter na een seizoen met Fulham uit de Premier League. Op 1 juli 2021 werd bekend dat Parker een aanbieding van Bournemouth had geaccepteerd. Hij werd bij Fulham opgevolgd door Marco Silva. Op 31 december 2022 werd hij aangesteld als de nieuwe trainer van Club Brugge. Hij nam het over van Carl Hoefkens. Op 8 maart 2023 werd hij ontslagen, nadat hij slechts twee van de twaalf wedstrijden wist te winnen tussen 31 december 2022 en 8 maart 2023.

## Erelijst

Als speler

### Charlton Athletic

* Football League First Division: 1999/00

### Newcastle United

* UEFA Intertoto Cup: 2006
Als trainer

### Fulham

* Promotie naar Premier League via play-offs: 2019/20
# Salaspils

Salaspils is een Letse stad in de gemeente Salaspils novads op achttien kilometer ten zuidoosten van Riga op de noordelijke oever van de Westelijke Dvina. De huidige plaats ligt bij het historische Kirchholm.
Er zijn vermeldingen van bewoning van elfduizend jaar geleden rond het gebied dat door de Vikingen de naam Holme kreeg. Zowel Lijven als Balten bouwden een versterking in het gebied.
Aan het eind van de 12e eeuw vestigde de Duitse kanunnik Meinhard van Segeberg zich in het gebied en begon de kerstening van de Lijven. In 1186 bevond zich op het eiland Mārtiņsala in de Westelijke Dvina al een kerk.
Aan het begin van de Lijfse kruistocht was hier een vergeefse opstand van de Lijfse bevelhebber Ako. De naam Salaspils verwijst waarschijnlijk naar het kasteel op het eiland Mārtiņsala terwijl Kirchholm naar de daar gelegen kerk verwijst. Beide hebben betrekking op het gebied op de noordelijke oever van de Westelijke Dvina.
Op het vasteland bouwde de Lijflandse Orde in 1380 een kasteel en een kerk vernoemd naar Sint Joris. Het kasteel en de nederzetting werden in 1577 vernietigd tijdens de Lijflandse Oorlog. In 1605 was de omgeving rond het dorp het toneel van de Slag bij Kirchholm. Hierna kwam het gebied onder de invloed van Riga. In 1861 kwam er een station aan de spoorlijn Riga-Daugavpils en werd het gebied een zomerverblijf voor inwoners van Riga. Tijdens de Eerste Wereldoorlog lag het gebied lang in de frontlinie die langs de Westelijke Dvina lag en liep grote schade op.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er bij het dorp zowel een stalag voor Sovjet krijgsgevangenen als een concentratiekamp. Over de aantallen slachtoffers van zowel de stalag als van concentratiekamp Salaspils, dat het grootste was in de Baltische regio, zijn de historici verdeeld. In de jaren 50 en 60 kwam er meer industrie rond het dorp. Ook kwamen vier onderzoekscentra en was er in het bos ten noorden van het dorp een bassinkernreactor (1969-1998) voor neutronenactivering. Het dorp groeide tot meer dan 20.000 inwoners en de Waterkrachtcentrale Riga en de Riga TEC-2 werden aangelegd waardoor een stuk van het oude Salaspils in het stuwmeer verdween. In 1993 kreeg Salaspils stadsrechten. Ten noorden van de stad ligt de 129 hectare grootte Nationale Botanische tuin die het grootste arboretum ter wereld bevat. Er zijn stedenbanden met het Zweedse Finspång (sinds 1997), het Duitse Finsterwalde (2002) en het Poolse Dzierzgoń (2002).
* Station Salaspils
* Evangelisch-Lutherse kerk
* Monument voor de slag bij Kirchholm
* Woningen in Salaspils
# Baardman

De baardman (Panurus biarmicus), meestal baardmannetje genaamd, is een zangvogel uit de familie Panuridae, een familie met maar één soort. In het verleden stond de vogel ook bekend als baardmees, maar de familie heeft een gezamenlijke voorouder met de leeuweriken. Hij leeft in rietlanden.

## Kenmerken

Het verenkleed heeft een oranjebruine kleur. Het mannetje heeft opvallende baardstrepen. Het vrouwtje verschilt van het mannetje door het ontbreken van de grijze kop en de kenmerkende baardstrepen. Ze hebben een lange staart, een dunne, spitse snavel en korte poten. De lichaamslengte bedraagt 12 tot 15 centimeter.
* Mannetje
* Wijfje
* Juveniel

## Voedsel

Het baardmannetje leeft van insecten en spinnen, maar gaat in de winter over op rietzaad. Een late vorstperiode kan dit vogeltje fataal worden.

## Voortplanting

Deze vogels zijn monogaam. Ze brengen drie of vier broedsels per jaar groot, die door beide geslachten bebroed en gevoerd worden. Ze kunnen jaarlijks wel twintig jongen grootbrengen. De vier tot zeven eieren zijn witachtig en donkergetekend en worden in twaalf tot dertien dagen uitgebroed.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Europa en Azië, van Mandsjoerije via Centraal-Azië tot aan Rusland en Zuid-Europa in rietvelden, aan de oevers van meren en aan de rand van dicht met riet begroeide moerassen.
De soort telt drie ondersoorten:
* P. b. biarmicus: van westelijk, centraal en zuidelijk Europa tot zuidwestelijk Rusland, de Balkan en westelijk Turkije
* P. b. kosswigi: zuidelijk deel van Centraal-Turkije
* P. b. russicus: van het oostelijke deel van Centraal- en oostelijk Europa via zuidelijk Rusland tot noordoostelijk China, Mongolië, Kazachstan en centraal Turkije

## Status en voorkomen in Nederland en Vlaanderen

Deze vogel was voor 1950 een zeldzame broedvogel van rietmoerassen. Toen in de loop van de jaren 1960 en 1970 in Flevoland enorme rietmoerassen ontstonden, explodeerde de populatie. Op het hoogtepunt in de periode 1973-1975 werd het aantal broedparen geschat op 7000. Daarna volgde een daling, dat kwam doordat in Flevoland rietland werd omgezet in akkerland en door een paar strenge winters. Tussen 1987 en 1995 schommelde het aantal broedparen tussen de 300 en 1700. Volgens SOVON daalde in de periode 1990-2007 het aantal broedparen significant, maar sinds 2010 neemt het weer toe. In 2019 is de populatie geschat op 1750-2050 broedparen. Het baardmannetje staat niet op de Nederlandse Rode Lijst. Deze fraaie zangvogel staat wel op de Vlaamse Rode Lijst als zeldzaam. Het aantal broedparen in Vlaanderen in de jaren 2013-2018 wordt geschat op 30-80 en er is sprake van een toenemende trend. Het baardmannetje staat als niet bedreigd op de internationale Rode Lijst van de IUCN.

## Galerij

* Het baardmannetje (1869), John Gerrard Keulemans

## Video

* Juveniel in het riet op Texel
# Plaizac

Plaizac is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Charente in de regio Nouvelle-Aquitaine en telt 150 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van de gemeente Rouillac in het arrondissement Cognac.

## Geschiedenis

De plaats ontstond bij een priorij op de flank van een 90 meter hoge heuvel boven de beek Tourtrat. De belangrijkste economische activiteit was de wijnbouw tot de wijngaarden aan het einde van de 19e eeuw door de druifluis werden getroffen. In de landbouw werd overgeschakeld naar de vee- en graanteelt. Deze crisis zorgde ervoor dat ongeveer de helft van de bevolking wegtrok uit Plaizac.
Plaizac maakte deel uit van het kanton Rouillac totdat dit op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeenten werden opgenomen in het op die dag gevormde kanton Val de Nouère. Op 1 januari 2017 werd de gemeente opgeheven en opgenomen in de gemeente Rouillac.

## Geografie

De oppervlakte van Plaizac bedraagt 4,0 km², de bevolkingsdichtheid is 37,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Plaizac met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Syndroom van Shwachman

Het syndroom van Shwachman is een weinig voorkomende erfelijke aandoening. Het is een ernstige ziekte met klachten op het gebied van de spijsvertering, bloedcellen en afweer, het skelet en geestelijke ontwikkeling.
Op een bevolking van 16 miljoen mensen in Nederland lijden ongeveer 20-50 mensen aan het syndroom van Shwachman. Voor het optimaliseren van de zorg voor deze relatief kleine groep patiënten heeft een groep specialisten op één locatie ervaring en kennis over dit zeldzame ziektebeeld gebundeld tot een expertisecentrum waar de verschillende zorgverleners in den lande zich toe kunnen richten. Er wordt gewerkt om te komen tot adviezen over behandel- en onderzoeksprotocollen, afgestemd op de internationale afspraken.

## voetnoten

* 1 2 JJE van Everdingen, AMM van den Eerenbeemt. Pinkhof Geneeskundig woordenboek, 2012. 12e druk
* ↑ AAF Jochems en FWMG Joosten. Coëlho - Zakwoordenboek der Geneeskunde. 27ste druk
# Favalello

Favalello is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 48 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Corte.

## Geografie

De oppervlakte van Favalello bedraagt 5,5 km², de bevolkingsdichtheid is dus 8,7 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# 2. Bundesliga 1985/86

De 2. Bundesliga 1985/86 was het twaalfde seizoen van het tweede niveau in het Duits voetbal. De kampioen en vicekampioen promoveerden meteen, de nummer drie kon via een eindronde met de nummer zestien uit de Bundesliga nog promoveren.

## Eindstand

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | +/- | Ptn |
| 01. | FC 08 Homburg | 38 | 20 | 9 | 9 | 75:42 | +33 | 49:27 |
| 02. | SpVgg Blau-Weiß 1890 Berlin | 38 | 17 | 13 | 8 | 76:48 | +28 | 47:29 |
| 03. | SC Fortuna Köln | 38 | 19 | 8 | 11 | 64:52 | +12 | 46:30 |
| 04. | DSC Arminia Bielefeld (A) | 38 | 18 | 9 | 11 | 60:47 | +13 | 45:31 |
| 05. | KSV Hessen Kassel | 38 | 19 | 6 | 13 | 58:47 | +11 | 44:32 |
| 06. | Stuttgarter Kickers | 38 | 17 | 9 | 12 | 73:55 | +18 | 43:33 |
| 07. | Karlsruher SC (A) | 38 | 17 | 9 | 12 | 64:50 | +14 | 43:33 |
| 08. | Alemannia Aachen | 38 | 15 | 13 | 10 | 56:45 | +11 | 43:33 |
| 09. | SG Wattenscheid 09 | 38 | 17 | 9 | 12 | 63:56 | +07 | 43:33 |
| 10. | SV Darmstadt 98 | 38 | 16 | 9 | 13 | 63:57 | +06 | 41:35 |
| 11. | Rot-Weiß Oberhausen | 38 | 12 | 13 | 13 | 61:60 | +01 | 37:39 |
| 12. | Eintracht Braunschweig (A) | 38 | 13 | 10 | 15 | 65:62 | +03 | 36:40 |
| 13. | Viktoria Aschaffenburg (N) | 38 | 15 | 5 | 18 | 57:59 | −02 | 35:41 |
| 14. | VfL Osnabrück (N) | 38 | 11 | 13 | 14 | 48:57 | −09 | 35:41 |
| 15. | SG Union Solingen | 38 | 10 | 14 | 14 | 48:64 | −16 | 34:42 |
| 16. | SC Freiburg | 38 | 12 | 9 | 17 | 54:62 | −08 | 33:43 |
| 17. | Hertha BSC | 38 | 8 | 15 | 15 | 50:62 | −12 | 31:45 |
| 18. | SpVgg Bayreuth (N) | 38 | 11 | 9 | 18 | 40:73 | −33 | 31:45 |
| 19. | Tennis Borussia Berlin (N) | 38 | 10 | 9 | 19 | 48:73 | −25 | 29:47 |
| 20. | MSV Duisburg | 38 | 5 | 5 | 28 | 34:86 | −52 | 15:61 |
Legenda :
| | Promotie naar de Bundesliga |
| | Deelnemer eindronde om promotie naar de Bundesliga |
| | Degradatie naar de Oberliga |
| (A) | Degradant uit de Bundesliga |
| (N) | Promovendus uit de Oberliga |

## Topscorers

| | Speler | Club | Goals |
| 1. | Leo Bunk | Blau-Weiß 90 Berlin | 26 |
| 2. | Paul Linz | VfL Osnabrück | 22 |
| 2. | Uwe Tschiskale | SG Wattenscheid 09 | 22 |
| 4. | Bernd Grabosch | SC Fortuna Köln | 19 |
| 5. | Cezary Tobollik | Viktoria Aschaffenburg | 18 |
| 5. | Souleyman Sané | SC Freiburg | 18 |
| 7. | Bruno Labbadia | SV Darmstadt 98 | 17 |
| 8. | Bodo Mattern | Blau-Weiß 90 Berlin | 15 |
| 8. | Andreas Merkle | Stuttgarter Kickers | 15 |

## Play-offs

| Datum | Wedstrijd | Uitslag |
| 13 mei 1986 | SC Fortuna Köln - Borussia Dortmund | 2:0 |
| 19 mei 1986 | Borussia Dortmund - SC Fortuna Köln | 3:1 |
| 30 mei 1986 | Borussia Dortmund - SC Fortuna Köln | 8:0 |

### Nederlanders

Bijgaand een overzicht van de Nederlandse voetballers die in het seizoen 1985/86 uitkwamen in de 2. Bundesliga.
| Naam | Club | Debuut | Duels | Goals |
| Scheepers, Willy Willy Scheepers | SV Darmstadt 98 | 03.08.1985 | 34 | 2 |
| Joosten, Alco Alco Joosten | SG Wattenscheid 09 | 03.08.1985 | 18 | 0 |
# Mama Cash

Mama Cash is een internationaal vrouwenfonds dat is opgericht in Nederland in 1983. Mama Cash ondersteunt overal ter wereld initiatieven van vrouwen. Sinds 1983 heeft Mama Cash meer dan 6.000 vrouwenprojecten gesubsidieerd en meer dan 30 miljoen euro geïnvesteerd.

## Geschiedenis

Mama Cash werd in 1983 in Nederland opgericht door Marjan Sax, Dorelies Kraakman, Tania Leon, Patti Slegers en Lida van den Broek. Ze streefden een doel na: grotere zelfstandigheid en onafhankelijkheid van vrouwen. Mama Cash was daarmee het eerste internationale, onafhankelijke financieringsfonds voor vrouwen ter wereld. Met de erfenis van de ouders van Sax werden de eerste projecten gefinancierd. Zo hielp Mama Cash bij het opzetten van de eerste Nederlandse seksshop voor vrouwen en bij het inrichten van een abortuskliniek voor arme vrouwen in Ecuador.

## Thema’s

Mama Cash steunt feministische en vrouwenrechtenorganisaties en vrouwengroepen die zich inzetten voor empowerment van vrouwen en meisjes op het gebied van lichaam, geld en stem.
De thema’s lichaam, geld en stem zijn met elkaar verbonden. Zo kunnen vrouwenlevens bijvoorbeeld alleen vrij zijn van geweld als vrouwen op gelijke voet deelnemen aan het economische leven en in het bepalen van de politieke agenda. De organisatie geeft prioriteit aan organisaties die verbanden leggen tussen de thema’s lichaam, geld en stem.
Mama Cash ondersteunt ook een groeiend aantal vrouwenfondsen in de hele wereld die op hun beurt weer investeren in vrouwenorganisaties en -initiatieven in hun eigen regio.

## Organisatiestructuur

Mama Cash heeft een internationaal bestuur, een managementteam (directeur, manager Strategisch Financieren, manager Fondsenwerving & Communicatie en manager Financiën & Administratie), team stafleden en vrijwilligers, lokale adviseurs en ambassadeur Angela Groothuizen.

## Inkomstenbronnen

Mama Cash ontvangt ongeveer 1/3 van haar inkomsten van particuliere fondsen, een kwart van individuele donateurs, 39% aan subsidies van overheden en het restant van bedrijven en anderen. Haar totale inkomsten bedragen ruim € 4 miljoen per jaar.
# Fajr-3

De Fajr-3 is een 5,2 meter lange Iraanse raket. De raket heeft een diameter van 24 centimeter, een massa van 407 kilogram en kan een lading van 45 kilogram meedragen over een afstand van 43 kilometer.
# Gosewijn Pijnappel

Gosewijn Pijnappel (ook Gozewijn, Goessen, Goeswijn, Goeswini en Pynappel, 's-Hertogenbosch 1515/17/21 – 1590) was de plaatsvervanger van de Bossche schout Jacob van Brecht ten tijde van de Nederlandse Opstand.

## Levensloop

Gosewijn Pijnappel was een zoon van Jan Boudewijns Pijnappel (1490-1570) en Elisabeth Goessens Hack (1495-1564). Hij was getrouwd met Oda Peters van Oss. Zij was de dochter van de Bossche historicus Pieter van Os.
Gosewijn werd stadhouder (plaatsvervanger) van hoogschout Jacob van Brecht. In de jaren 1559/60 en 1562/63 was hij schepen van de stad. In deze periode lopen de spanningen in de Brabantse stad hoog op, mede door het uitbreken van twee Beeldenstormen in het jaar 1566. In het begin van 1567 was er zelfs tijdelijk sprake van een calvinistisch bestuur in de stad. Toen dit bestuur werd verjaagd, vluchtten veel protestanten de stad uit.
Na de dood van zijn vrouw Oda (1542/43) hertrouwde hij met Hillegarda van Achelen. Met haar kreeg hij nog 5 kinderen.
In 1580 was hij kapitein van de schutterij van de handboog.

## Trivia

* Gosewijns vader, Jan Pijnappel, heeft een grafzerk in de Bossche Sint-Janskathedraal ('s-Hertogenbosch).
* Dochter Joostken/Jozyna trouwde met Goyaert Loef van der Sloot, schepen en broeder van het Illustre Lieve Vrouwe Broederschap. Zij liggen beiden begraven in de Sint-Jan in 's-Hertogenbosch.
* ↑ Trosée, J.A.G.C. (1930). Henricus Agylaeus en de Bossche Beeldenstormerij. Gebroeders Juten, p. 27.
* ↑ Genealogie van Zon. Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
* ↑ Genealogie van Zon. Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
* ↑ 292. Os, Petrus Johannis Rutgers de. Bossche Encyclopedie. Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
* ↑ Pirenne, L.P.L. 's-Hertogenbosch tussen Atrecht en Utrecht: staatkundige geschiedenis 1576-1579, p. 101.
* ↑ Maandblad van het Genealogisch-Heraldisch Genootschap de Nederlandsche Leeuw (1884).
* ↑ Goessen Pynappel. Bossche Encyclopedie.
* ↑ De grafzerken van de Sint-Jan te 's-Hertogenbosch. Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
* ↑ Goyaerts Loef van den Sloot. De grafzerken van de Sint-Jan te 's-Hertogenbosch.
# Cornelis Doetsz

Cornelis Doetsz (? - 1613) was een Edams kaartenmaker, en van 1589 tot aan zijn overlijden een belangrijke vertegenwoordiger van de Noord-Hollandse school van maritieme cartografie.
Voordat Amsterdam het centrum van de kaartproductie werd, waren in Enkhuizen en Edam aan het eind van de zestiende en het begin van de zeventiende eeuw veel kaartenmakers actief. Cornelis Doetsz was een van hen. Hij had waarschijnlijk in zijn jeugd zelf zeereizen gemaakt, wat hem inzicht gaf in de behoeften van zeelieden. Dit leidde tot zijn samenwerking met de drukker Cornelis Claesz., waarbij hij nauw betrokken was bij de productie van verschillende paskaarten en navigatieboeken. Zijn naam verschijnt in het voorwoord van verschillende publicaties, zoals in het Graetboeck nae den ouden stijl, uitgegeven door Cornelis Claesz in 1589. Dit werk was bedoeld als een gebruiksvriendelijke navigatiegids voor zeelieden die de nieuwere instructies in Lucas Janszoon Waghenaers Spieghel der Zeevaerdt moeilijk te begrijpen vonden. Claesz publiceerde ook verschillende kaarten van Cornelis Doetsz. De oudste nog bestaande manuscriptkaart van Doetsz dateert uit 1598 en toont het gebied tussen het onbekende Zuidland en Japan. Doetsz baseerde zich daarvoor voornamelijk op het Itinerario van Jan Huygen van Linschoten uit 1596, dat een samenvatting gaf van de Portugese kennis van de regio. Ook legde hij de basis voor de cartografie van Nieuw Nederland met zijn gedetailleerde kaarten van delen van de oostkust van Noord-Amerika.
Zijn invloed reikte verder dan alleen de productie van kaarten; Doetsz was meerdere malen schepen in Edam en werd in 1611 gekozen als afgevaardigde voor de Rekenkamer ter Auditie van Holland in het Noorderkwartier.
Het werk van Doetsz vormt een belangrijk onderdeel van de Nederlandse cartografische geschiedenis en weerspiegelt de groeiende maritieme macht van de Nederlanden in de zestiende en zeventiende eeuw.
* Maritime Cartography in the Low Countries during the Renaissance in The History of Cartography, Volume 3
* Een ouderwetse kaart van Nieuw Nederland door Cornelis Doetsz. en Willem Jansz. Blaeu in Caert-thresoor.Tijdschrift voor de historische kartografie in Nederland. 1e jaargang 1982 nr. 4. Blz 57-60
* Biografisch Portaal: 83481841
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0483 7829
* Library of Congress Control Number: n94019700
* Virtual International Authority File: 33683604
* WorldCat (via VIAF): 33683604
# Spyker D12 SSUV Peking to Paris

Op de autosalon van Genève in 2006 presenteerde de Nederlandse autofabrikant Spyker Cars een tussenvorm tussen een SUV en een sportwagen met 'suicide doors': de Spyker D12 SSUV Peking to Paris.

## Naam

De naam is één en al verwijzing naar de geschiedenis van het merk. Hij laat zich als volgt ontleden: de D omdat de eerste auto met vierwielaandrijving een Spyker D-serie was. De 12 staat voor de 12 cilinders die de W12-motor afkomstig van Volkswagen heeft. De S-SUV staat voor Super-SUV omdat het de "koning van de SUV's" moest worden. Peking to Paris staat voor de Peking naar Parijs-rally in 1907 waarin een Spyker D-serie als tweede eindigde.

## Spyker D8 SSUV Peking to Paris

Twee jaar later, op de autosalon van Geneve in 2008, kwam Spyker met een ander model: Spyker D8 SSUV Peking to Paris. Deze auto is bijna hetzelfde als de D12, maar met een 8 cilinder motor, omdat Volkswagen schijnt te stoppen met het produceren van de W12-motor. De beoogde nieuwe motor is van Amerikaanse makelij.

## Prestaties en afmetingen

| | D12 SSUV | D8 SSUV |
| Vermogen | 550 PK & 750 NM | 510 PK & 610 NM |
| Topsnelheid* | 295KM/U | 270KM/U |
| 0-100KM/U | 5 sec. | 5,5 sec. |
| Cilinders | 12 | 8 |
| Lengte | 500cm | 500cm |
| Breedte | 200cm | 200cm |
| Hoogte | 180cm | 180cm |
| Wielbasis | 285,5cm | 285,5cm |
Prestatiecijfers zijn fictief, omdat het prototype nog slechts een statisch zichtmodel was.
# Inter Oecumenici

Inter Oecumenici is de eerste van vijf instructies ‘betreffende de juiste uitvoering van de Constitutie over de Liturgie van het Tweede Vaticaans Concilie’ (bij Sacrosanctum Concilium, art. 36). Ze verscheen op 26 september 1964.
De vijf instructies zijn :
* Inter Oecumenici (26 september 1964)
* Tres abhinc annos (4 mei 1967)
* Liturgicae instaurationes (5 september 1970)
* Varietates legitimae (25 januari 1994)
* Liturgiam Authenticam (28 maart 2001)

## Externe link

* (en) Inter Oecumenici Vertaling in het Engels
* (nl) Inter Oecumenici Vertaling in het Nederlands
# De Kieviten

De Kieviten is een omnisportclub uit Wassenaar die bestaat sinds 6 november 1926. Op de club kunnen hockey, tennis en golf worden beoefend.
De club is genoemd naar de Wassenaarse wijk De Kieviet, die in de jaren twintig werd gebouwd bij het Kievietsduin. Anno 2015 heeft de vereniging ongeveer 1800 leden, die aan een of meer sporten deel kunnen nemen. Leden van de omnisportclub kunnen lid worden van een of meerdere afdelingen. De afdeling golf heeft ongeveer 1500 leden. Er wordt ook hockey, cricket en tennis gespeeld.
In 1926 wordt de club als hockeyclub opgericht. Van 1948 tot 2008 had deze vereniging ook een cricketafdeling.
In 1986 organiseert de club een interland tegen een team uit India, dat voor het eerst naar Nederland komt. Er is toen ook in Eindhoven en Schiedam gespeeld.
In 1964 start de tennisafdeling. Er zijn nu tien banen (vier gravel- en zes smashcourtbanen). Op de palmares van de Wassenaarse club prijkt een landstitel bij de dames uit 1973. Op de club is een golfbaan die bestaat uit 9 holes. Het golfgedeelte van de club bestaat sinds 1983.

## Externe link

* Website De Kieviten
* ↑ KNHB Clubs, peildatum 31-10-2020
* ↑ 1800 leden