OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Meer van Sainte-Croix

Het meer van Sainte-Croix (Frans: Lac de Sainte-Croix) is een stuwmeer in Frankrijk, gelegen op de grens van de departementen Alpes-de-Haute-Provence en Var. Het meer is het op een na grootste stuwmeer van Frankrijk, enkel het meer van Serre-Ponçon is groter. Grote plaatsen in de buurt zijn Moustiers-Sainte-Marie en Riez.
De stuwdam werd afgerond in 1973. Het dorp Les Salles-sur-Verdon stond vroeger op de plaats waar nu het meer ligt. Het oude dorp werd bijna geheel platgewalst en 400 meter verder herbouwd. Verder liggen ook de plaatsen Bauduen en Sainte-Croix-du-Verdon aan het meer dat twee bruggen heeft, de Pont de Galetas bij de Gorges du Verdon en de Pont de Sainte-Croix vlak bij de dam.
Het meer van Sainte-Croix is de poort naar de Gorges du Verdon, de op een na grootste kloof van Europa. Het meer is dan ook gericht op toeristen. Vooral vlak bij de toegang tot de Gorges worden veel kano's, kajakken, waterfietsen en motorbootjes verhuurd aan mensen die de kloof willen bezoeken.
* Stuwmeer
* Lac de Sainte-Croix
* Oever
* Panorama
# Philharmonie Luxembourg

De Philharmonie Luxembourg of Philharmonie Lëtzebuerg (Frans: Salle de concerts grande-duchesse Joséphine-Charlotte, Luxemburgs: Concertssall Groussherzogin Joséphine-Charlotte, Duits: Konzertsaal Großherzogin Joséphine-Charlotte) is een concertzaal op de Kirchberg in Luxemburg vlak bij het MUDAM. Ze werd geopend in 2005 en is een ontwerp van Christian de Portzamparc.

## Externe link

* Officiële website
# Kronprinz Wilhelm (schip, 1901)

Kronprinz Wilmhelm of USS Von Steuben was een passagiersschip van de rederij Norddeutscher Lloyd. Het schip was 2,5 meter groter en 600 ton zwaarder dan het zusterschip Kaiser Wilhelm der Grosse, maar wel nog kleiner dan de Celtic II van de White Star Line.
Het schip werd ontworpen om de Blauwe wimpel van het schip Deutschland van de Hamburg-America Line te heroveren. De Deutschland had het van de Kaiser Wilhelm der Grosse afgenomen in 1900.

## Ongevallen

In 1902 ramde het schip in mistig weer het vrachtschip Robert Ingham dat zonk ten oosten van Southampton. Hierbij vielen twee doden.
Er was een aanvaring met de schoener Wilfred M die zonk.
Op 8 oktober 1902 kwam het tot een aanvaring met de torpedobootjager HMS Wizard van de Royal Navy.
Op 8 juli 1907 was er een aanvaring met een ijsberg op 42° 50' N en 50° 31' W, maar het schip had weinig schade en kon de haven bereiken.
In 1911 was er ook een aanvaring met de Olympic en de HMS Hawke
Zelf liep het schip weinig of geen schade op.

## Eerste Wereldoorlog

Bij de aanvang van de Eerste Wereldoorlog lag het schip in Hoboken waar het op bevel van de Duitse ambassadeur extra voorraden kolen en goederen meenam op zijn vertrek op 3 augustus 1914. Op 6 augustus was er een ontmoeting op zee met de Duitse kruiser Karlsruhe waarbij Thierfelder het commando van de Kronprinz Wilhelm overnam van Grahn. Het schip kreeg ook twee kanonnen met een kaliber van 88 mm om als hulpkruiser dienst te doen.
De Kronprinz Wilhelm begon nu aan een trip van 251 dagen waarbij 14 schepen tot zinken werden gebracht nadat ze de voorraden en de kolen overnamen. Het Britse schip Indian Prince viel onder andere waarbij de passagiers en bemanning werden gevangengezet in de kajuiten.
Nadat de bemanning tekenen van beriberi vertoonden werd het schip in de nacht van 10 april naar de neutrale Verenigde Staten geloodst doorheen zes patrouillerende kruisers. Het schip bleef daar in de wateren van Chesapeake Bay totdat ook de Verenigde Staten in oorlog waren met Duitsland. Het schip werd als troepentransport door de VS ingezet onder de naam USS von Steuben vanaf oktober 1917. Genoemd naar een Duitse huurling Friedrich Wilhelm von Steuben die discipline bijbracht aan de troepen gedurende de Amerikaanse Burgeroorlog. De USS von Steuben bood hulp na de explosie van Halifax.
Tijdens de eerste trip kwam het al tot een aanvaring met het zusterschip de Kaiser Wilhelm II dat voer onder de naam Agamemnon. Na de oorlog kreeg de reder United States Shipping Board het schip maar door de slechte staat bleef het in de haven liggen tot 1923 waarna het als schroot werd verkocht aan de Boston Metal Company.
# Elimkerk (Tilburg)

De Elimkerk is een protestants kerkgebouw in de Noord-Brabantse stad Tilburg. De kerk is gelegen aan de Minister Mutsaersstraat 22.

## Geschiedenis

Dit kerkgebouw werd in 1949 opgericht ten behoeve van de Nederlandsch Hervormde Gereformeerde Vereeniging voor Evangelisatie ELIM. Hier kwamen hervormden bijeen die zich verbonden voelden met de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland. Na de kerkenfusie van 2004 tot PKN bleef dit binnen de PKN een eigen kerkgebouw met een meer bevindelijke signatuur.

## Gebouw

Het uiterst sobere gebouw oogt als een schooltje onder zadeldak. De voorgevel toont zandstenen elementen als bij de wederopbouwarchitectuur.
* Wiki Midden-Brabant
# Saint-Amand-de-Vergt

Saint-Amand-de-Vergt is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 199 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Périgueux.
* Kerk van Saint-Amand-de-Vergt
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Amand-de-Vergt bedraagt 12,4 km², de bevolkingsdichtheid is 16,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Amand-de-Vergt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Tonduhan

Tonduhan is een bestuurslaag in het regentschap Simalungun van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Tonduhan telt 1412 inwoners (volkstelling 2010).
# Wollig vingerhoedskruid

Wollig vingerhoedskruid (Digitalis lanata) is een kruidachtige plant, die afkomstig is uit Zuidoost-Europa, maar ondertussen over de hele wereld verspreid is geraakt.
Het wordt van alle vingerhoedskruidsoorten als de meest giftige beschouwd, maar is net als vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) evenzeer in trek om zijn geneeskrachtige werking.

## Naamgeving en etymologie

De botanische naam Digitalis is afkomstig van het Latijnse digitus (vinger). De soortaanduiding lanata is afkomstig van het Latijnse lanatus (wollig), naar de wollige beharing op de onderzijde van de bladeren.

## Kenmerken

Het wollig vingerhoedskruid is een tweejarige plant met tot 1 m hoge bloemstengels, aan de basis paars gekleurd en behaard. De bladeren zijn lancetvormig tot ovaal, donkergroen, met parallelle nerven en onderaan wollig wit behaard. In het eerste jaar vormt de plant enkel een bladrozet.
De bloeiwijze is een dichtbloemige tros met talrijke bloemen op de top van de bloemstengel. De bloemen zijn klok- tot buisvormig, okerkleurig met donkere nettekening, eveneens wollige behaard, met een lange en brede bleke bloemlip. De vrucht is een doosvrucht voorzien van haakjes, die in de vacht van zoogdieren blijven haken en zo verspreid worden.
De plant is zeer giftig. Het heeft een hoogte tussen de 60 en 80 centimeter en bloeit in de zomer, in de maanden juli en augustus.

## Habitat en verspreiding

Het wollig vingerhoedskruid komt vooral voor op droge tot vochtige, zandige, lemige of kleiige en voedselrijke bodems op halfbeschaduwde plaatsen, zoals wegbermen, tuinen en verlaten akkers.
De plant komt oorspronkelijk uit Zuidoost-Europa (onder andere Hongarije, Servië, Roemenië), maar is door de mens verspreid over de hele wereld.

## Gebruik

Het wollig vingerhoedskruid wordt naast vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) en ondanks zijn giftigheid, gebruikt om zijn geneeskrachtige werking. Uit de plant wordt onder meer digoxine gewonnen, dat de hartslag stabiliseert en vochtafdrijvend werkt. Ook worden de verpulverde bladeren gebruikt om astma te verlichten, als sedativum en als diureticum, en in zalf om (brand)wonden te verzorgen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Digitalis lanata op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
... · D. canariensis · D. ciliata · D. davisiana · D. dubia · D. ferruginea · D. grandiflora (Grootbloemig vingerhoedskruid) · D. laevigata · D. lanata (Wollig vingerhoedskruid) · D. lutea (Geel vingerhoedskruid) · D. mariana · D. obscura · D. parviflora · D. purpurea (Gewoon vingerhoedskruid) · D. thapsi · D. viridiflora · ...
# Bidar Alam

Bidar Alam is een bestuurslaag in het regentschap Solok Selatan van de provincie West-Sumatra, Indonesië. Bidar Alam telt 2753 inwoners (volkstelling 2010).
# Johan Gadolin

Johan Gadolin (Turku, 5 juni 1760 – Wimo, 15 augustus 1852) was een Fins schei- en natuurkundige en mineraloog. Gadolin ontdekte het element yttrium (Y). Het element gadolinium en het mineraal gadoliniet zijn naar hem vernoemd.

## Externe link

* (en) Sir Johan Gadolin of Turku: The Grandfather of Gadolinium
# Achterhaven 105

Het pand Achterhaven 105 is een van de oudste houten panden van de Nederlandse stad Edam (provincie Noord-Holland). Het pand is mogelijk gebouwd voor 1500. Een deel van de planken op de gevel is origineel; dit geldt ook voor de gevel aan de Breestraat.

## Geschiedenis

Het pand is gebouwd als woonhuis. Een van de eerste bewoners van het pand was de houtkoopman Lambert Jansz. Rengers. Later werd hij schout en in 1589 burgemeester van Edam. Ondanks een toename aan bebouwing aan de Achterhaven bleef het pand Achterhaven 105 een voornaam woonhuis. Het is altijd duurder gebleven dan de meeste panden in de nabije omgeving. Pas in 1741 werd het pand verkocht als pakhuis. In 1920 is het pand door de Vereniging Hendrick de Keyser aangekocht als een schildersatelier. De eerste restauratie in opdracht van de vereniging werd in 1934 uitgevoerd. Een tweede restauratie vond plaats in 1980. In het restauratierapport heeft men het erover dat het pand mogelijk van voor 1500 is.
In 2005 vroeg de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed aan de gemeente Edam-Volendam om de kleuren van het pand aan te mogen passen, de rijksdienst wenste de meer historische kleuren toe te gaan passen. De gemeente heeft dit verzoek afgewezen omdat niet duidelijk was wat historisch dan zou zijn. Daarnaast waren de kleuren die toentertijd toegepast werden bekend binnen de stad. Wel mochten de roeden in de ramen van de zijgevel wit geverfd worden, dat waren de historisch meer correcte kleuren en die kleuren werden op de voorgevel ook al toegepast.
Uit dendrochronologisch (jaarring)onderzoek is gebleken dat niet het pand Achterhaven 105 maar het pand Spuistraat 31 het oudste houten huis van Edam is. Ook dat pand werd omstreeks 1500 gebouwd.

## Het pand

Het pand is niet alleen een van de oudste houten huizen van Edam, het is ook een van de oudste houten huizen van Nederland. Het gaat hierbij met name om de houten gevel uit ongeveer 1500. Bijna het gehele pand is uit hout gebouwd. Alleen de linker bouwmuur is uit steen opgetrokken. Omdat het pand rond 1500 is gebouwd bevat het laat-gotische elementen. Het kalf boven de deur is hier een voorbeeld van: dat bevat peerkraalprofielen en rozetten. Onder dit kalf bevindt zich de voordeur. Deze is ook origineel en is met zwaar hang- en sluitwerk bezet. Boven het kalf is een relatief modern glas-in-loodbovenlicht geplaatst. Aan het begin van de 18e eeuw is achter het houten voorhuis een stenen achterkamer gebouwd omdat er behoefte was aan extra woonruimte. Dit gedeelte van de woning is hoger dan het voorhuis en wordt door een tussenvloer opgedeeld in twee lagen. Het voorhuis werd toen in gebruik genomen als werkruimte.
Het pand werd op 15 november 1967 ingeschreven als rijksmonument en is geregistreerd onder nummer 14283.
# Beloniscellus floresianus

Beloniscellus floresianus is een hooiwagen uit de familie Beloniscidae. De wetenschappelijke naam van Beloniscellus floresianus gaat terug op Roewer.
# Hennevederigheid

Hennevederigheid of hennenverigheid is een eigenaardigheid van bepaalde kippenrassen, waarbij de veren van de haan sterk op die van de hen lijken.

## Beschrijving

Een hennevederige haan bezit, in tegenstelling tot normale hanen, geen sierbehang in de hals en geen zadelbehang. De veren in de hals en het zadelgebied hebben dezelfde kleur en hetzelfde veerpatroon als de hennen van dat ras en die kleurslag.

## Afbeeldingen

* Zilverpel Hollandse hoenders
* Sebrighthaan
* Sebrighthen met kuikens

## Rassen met hennenvederigheid

* Sebright
* Campine (Engelse variant van het Kempisch hoen)
* Hollands hoen (Engelse gepelde variant)
Sporadisch komt hennenvederigheid voor bij de rassen:
* Brakel
* Chabo

## Externe link

* Bijdrage op www.kippenencyclopedie.nl
* ↑ (de) Kříženecký, Jaroslav: Zur Analyse der Hennenfedrigkeit der Sebright-Bantam-Hühner und anderer Rassen, Zeitschrift für Züchtung. Reihe B, Tierzüchtung und Züchtungsbiologie einschließlich Tierernährung, Paul Parey, Berlijn 1935
# Semniomima peruensis

Semniomima peruensis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Loxostege peruensis door Hahn William Capps in een publicatie uit 1967.
De soort komt voor in Peru.
# Bigaran

Bigaran is een bestuurslaag in het regentschap Magelang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bigaran telt 1141 inwoners (volkstelling 2010).
# Bilangan

Bilangan is een bestuurslaag in het regentschap Sumenep van de provincie Oost-Java, Indonesië. Bilangan telt 912 inwoners (volkstelling 2010).
# RoxorLoops

Senjka Danhieux, alias RoxorLoops (Jette, 28 april 1984) is een Belgische beatboxer.
In 2004 werd RoxorLoops Belgisch Beatbox Kampioen. Een jaar later nam hij deel aan de wereldkampioenschappen, waar hij na extra rondes vicewereldkampioen werd. Danhieux is erin geslaagd de Belgische beatboxritmes over de hele wereld te populariseren. Door zijn veelzijdigheid kan hij alle muziekgenres aan. Door het bestuderen van ritmes, klanken en technieken ontwikkelde hij een eigen stijl en nieuwe technieken, die wereldwijd worden geïmiteerd. Daardoor wordt hij gezien als een van de pioniers op het vlak van "newskool" beatbox techniek.
RoxorLoops trad op op festivals als Pukkelpop en Rock Werchter en was tevens jurylid in meer dan dertig buitenlandse competities, waaronder drie maal het wereldkampioenschap beatbox. Hij was eveneens te gast bij tal van andere bands, zoals bij de optredens van Clouseau 20 in het Sportpaleis.
In 2009 verdiepte hij zich in de a-capellawereld en deed gastoptredens met de legendarische groepen 'The Swingle Singers', 'The Real Group' en 'Rajaton'. Later werd hij vast lid bij de groepen Witloof Bay, VoxNorth en Zap Mama.
Zijn passie voor het lesgeven bracht hem naar verschillende scholen en festivals over heel de wereld: Real Festival, Vocal Jazz Summit, Europa Cantat, London A Cappella Festival, Aarhus Vocal Festival en Stanford University. Met meer dan 800 lessen en workshops is hij een van de meest ervaren beatboxleraars ter wereld.
Nu studeert Senjka 'RoxorLoops' Danhieux als solist voor een post-masters aan het conservatorium van Aalborg (Denemarken).
Competities
In 2004 deed hij met de hiphopgroep Empedocles mee aan Humo's Rock Rally. In 2006 deed hij met de formatie Beatoxic mee aan de tweede ronde van Eurosong, de Belgische voorrondes van het Eurovisiesongfestival. In 2011 schreef hij het nummer With Love Baby, waar hij samen met de a-capellagroep Witloof Bay mee België mocht verdedigen op het Eurovisiesongfestival.
# Saint-Philippe (Réunion)

Saint-Philippe is een gemeente in Réunion en telt 4858 inwoners (2005). De oppervlakte bedraagt 153,94 km², de bevolkingsdichtheid is 32 inwoners per km².
De plaats ligt aan de zuidoostelijke kust van het eiland, aan de kustweg N2.
In de gemeente liggen de natuurgebieden Réserve biologique intégrale des Hauts de St-Philippe, Forêt de St-Philippe, Forêt départemento-domaniale de Mare Longue en Forêt départemento-domaniale du Tremblet, alle binnen het Nationaal Park Réunion. Het noorden van de gemeente bestaat uit kraters, remparts en lavavelden van de actieve vulkaan Piton de la Fournaise.
# Tongaswetan

Tongaswetan is een bestuurslaag in het regentschap Probolinggo van de provincie Oost-Java, Indonesië. Tongaswetan telt 5884 inwoners (volkstelling 2010).
# 120-cel

In de meetkunde is de 120-cel, ook hecatonicosachoron, de convexe regelmatige vier-polytoop met schläfli-symbool {5,3,3}. De 120-cel kan worden gezien als het vierdimensionale analogon van het regelmatige twaalfvlak. Net als een regelmatig twaalfvlak kan worden opgebouwd als een model met 12 vijfhoeken, drie rondom ieder hoekpunt, kan de 120-cel worden opgebouwd uit 120 regelmatige twaalfvlakken, drie rond elke ribbe. De grens van de 120-cel bestaat uit 120 regelmatige twaalfvlakken met op ieder hoekpunt vier twaalfvlakken, die in dat hoekpunt bij elkaar komen.

## Websites

* MathWorld. 120-Cell.
* P vd Veen. De hecatonicosachoron, april 2010. in de Pythagoras
* J Stillwell. The Story of the 120-Cell, januari 2001. Verhaal van de 120-cel, prijswinnend verhaal over de 120-cel in de Notices of the American Mathematical Society, blz 17-24
# Kamperbinnenpoort

De Kamperbinnenpoort is een stadspoort in de Nederlandse stad Amersfoort. De landpoort staat aan de noordzijde van de binnenstad tussen de Langestraat en de Kamp en behoort tot de eerste stadsmuur van Amersfoort. Het is een van de laatste overblijfselen van deze eerste stadsmuur, waarvan de structuur grotendeels nog te zien is in de Muurhuizen, waar de poort aan vast gebouwd is.
Aan de zijde die gericht is naar de Kamp bevindt zich boven de poort een mezekouw met zes werpgaten van waaruit verdedigers van de stad bijvoorbeeld gloeiende pek naar beneden konden gooien.
Tegenwoordig is de poort een monument. Andere nog bestaande poorten in Amersfoort zijn de water- en landpoort Koppelpoort en de waterpoort Monnikendam.

## Geschiedenis

De poort is gebouwd in de tweede helft van de 13e eeuw. De poort, Viepoort of Martenspoort geheten, is de oudste poort van Amersfoort en bestond uit twee achthoekige torens met een boog ertussen net buiten de stadsgracht. Na de realisatie van de tweede stadsmuur begin 15e eeuw raakte de poort haar verdedigingsfunctie kwijt.
In de 16de eeuw is de hoofdpoort voor de grootste deel afgebroken, enkel de voorpoort bleef gespaard. In 1827 werd de boog tussen de torens afgebroken, welke tussen 1931 en 1933 weer opgebouwd is.
In 1914 besloot de Amersfoortse gemeenteraad om de poort af te breken, zodat hier een verkeersplein kon komen. De rijksoverheid stak hier een stokje voor en stelde toen subsidie beschikbaar voor de restauratie.

## Etymologie

De naam Kamperbinnenpoort is afgeleid van de Kamp (weide), de naam van het gebied tussen de eerste en tweede stadsmuur aan de noordzijde van de binnenstad. Na de bouw van de Kamperbuitenpoort, die gebouwd is in de tweede stadsmuur, kreeg de poort zijn tegenwoordige naam.
De oude naam Viepoort verwijst naar het vie, het vee, die vanuit deze poort buiten de stadsmuren werd gebracht. Hier lagen de weilanden, die in bezit waren van de Utrechtse Sint-Maartensabdij.
# Bilapora Barat

Bilapora Barat is een bestuurslaag in het regentschap Sumenep van de provincie Oost-Java, Indonesië. Bilapora Barat telt 1245 inwoners (volkstelling 2010).
# Joannes Antonius van Oorschot

Joannes Antonius van Oorschot (Eindhoven, 11 september 1792 - 's-Gravenhage, 20 november 1840) was een wethouder van de Nederlandse stad Eindhoven. Van Oorschot werd geboren als zoon van burgemeester Cornelis van Oorschot en Johanna van Baar. Hij was van 1833 tot 1840 wethouder van Eindhoven, toen hij stierf als lid van de commissie om de nieuwe koning Willem II der Nederlanden namens Eindhoven hulden en gelukwensen over te brengen.
Hij trouwde te Eindhoven op 22 mei 1813 met Elisabeth Maria Janssen, dochter van burgemeester Antoni Janssen en Johanna Marcella van Hooff, geboren te Eindhoven op 22 september 1786, overleden in Eindhoven op 9 oktober 1858 .
# Rosmalens

Rosmalens is het dialect dat gesproken wordt in Rosmalen. Het dialect behoort tot het Noord-Meierijs, dat weer deel uitmaakt van het Oost-Brabants.
Rosmalens is zeer nauw verwant aan het Bosch, het dialect dat in 's-Hertogenbosch gesproken wordt. Ten oosten van 's-Hertogenbosch wordt er met de Maaslandse tongval gesproken. Dit is met name rond Oss. Rosmalen ligt dan in een overgangsgebied. Dit is terug te vinden in het woordgebruik.
Rosmalen heeft ten opzichte van 's-Hertogenbosch een eigen kern en daardoor ook een eigen gezicht. Omdat Rosmalen geen bestuurlijke functie had voor de regio, verschilt het dialect sterker ten opzichte van het Bosch. Ook andere plaatselijke dialecten, zoals het Berlicums hebben weer grote verschillen. Een belangrijke oorzaak is te vinden, in de rol die een gemeente heeft vervuld. 's-Hertogenbosch heeft van oudsher een functie gehad voor ambtenaren en was een stad van handel. Hierdoor raakte het Algemeen Nederlands meer verweven met het dialect in 's-Hertogenbosch dan met het dialect in Rosmalen.
Een paar verschillen met het Bossche dialect:
* toffel in plaats van taofel voor "tafel" (Meierijse verkorting).
* hôg in ne kop in plaats van hôôg in ne kop (idem)
* záácht in plaats van zácht
Deze uitdrukkingen zijn fonetisch geschreven. Er staat dus záácht, wat dus aangeeft dat de a-klank wat langer gemaakt wordt.
Andere verschillen zijn benamingen voor bepaalde woorden. Zo kent het Rosmalens een boks voor een broek, wat het Bosch niet kent.

## Kenmerken van het Rosmalens

* Ten opzichte van het Bosch en andere dialecten in Brabant worden de woorden in Rosmalen vrij kort gemaakt. Bijvoorbeeld: Gullie it d'n hillen dag deur. (Jullie eten de hele dag door) of Toffel (Tafel)
* Het meervoud wordt wat langer gemaakt bij het uitspreken ervan. Echter, de schrijfwijze verandert niet. Bijvoorbeeld: Ene zaachte háánd, twi zaachte háánd. (Een zachte hand, twee zachte handen) of twi beum (twee bomen).
* De letter -d- wordt veel vervangen voor de letter -j-. Bijvoorbeeld: - bojem - broaien - rooie.
* De lettercombinatie -sch- wordt uitgesproken als -sk-, wat weer afkomstig is van het Germaans. Bijvoorbeeld: Skiete (Schieten).
* Er zijn in bepaalde woorden overlappingen met het Maaslands, het dialect rond Oss. Bijvoorbeeld: Wà? of Wèllek? voor de vraag Wat zegt u?

## Bronvermelding

* Cursus Boschlogie, 2006.
# Syllepte nebulalis

Syllepte nebulalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door William Schaus in een publicatie uit 1920.
De soort komt voor in Peru.
# Tonoboyo

Tonoboyo is een bestuurslaag in het regentschap Magelang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Tonoboyo telt 2986 inwoners (volkstelling 2010).
# Oijen en Teeffelen

Oijen en Teeffelen is een voormalige gemeente in de provincie Noord-Brabant.
In 1939 is de gemeente samen met de gemeente Lithoijen opgegaan in de gemeente Lith, die op haar beurt inmiddels bij de gemeente Oss is gevoegd.
De gemeente Oijen en Teeffelen bestond uit de dorpen Oijen en Teeffelen, ieder met een eigen dorpsschool.
Binnen de voormalige gemeentegrenzen ligt nog het gehucht Boveneind. Iets ten noorden van Teeffelen ligt bovendien een groep huizen die vroeger het gehucht Driehuizen vormden.
# Dacrymyces chrysospermus

Dacrymyces chrysospermus is een soort gelatineuze schimmel uit de familie Dacrymycetaceae. De soort is saprotroof en groeit op dood naaldhout. Hij is bekend van den.

## Kenmerken

Het vruchtlichaam is gelatineus, feloranje en extreem variabel van vorm, maar meestal komvormig, hersenvormig of golvend. Ze komen vaak voor in groepen en vloeien vaak samen om complexe massa's te vormen met een diameter tot 6 cm. Dacrymyces chrysospermus werd oorspronkelijk beschreven vanuit New England, maar zou een wereldwijde verspreiding hebben. Microscopisch onderscheidt het zich van de meeste andere soorten Dacrymyces door zijn relatief grote (18-23 × 6,5-8 µm), 7-septate basidiosporen. Verder ontbreken gespen aan de basis van de basidiën en bij de septen van de hyfen.

## Verspreiding

In Nederland is de verspreiding nog onbekend, maar hij is gevonden is slechts een atlasblok.
* 1 2 3 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Biluy

Biluy is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Besar van de provincie Atjeh, Indonesië. Biluy telt 565 inwoners (volkstelling 2010).