OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Kebaturan

Kebaturan is een bestuurslaag in het regentschap Batang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Kebaturan telt 1393 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebayaken

Kebayaken is een bestuurslaag in het regentschap Karo van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Kebayaken telt 409 inwoners (volkstelling 2010).
# Keboharan

Keboharan is een bestuurslaag in het regentschap Sidoarjo van de provincie Oost-Java, Indonesië. Keboharan telt 4820 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebojongan

Kebojongan is een bestuurslaag in het regentschap Pemalang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Kebojongan telt 4881 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebon Agung (Imogiri)

Kebon Agung is een bestuurslaag in het regentschap Bantul van de provincie Jogjakarta, Indonesië. Kebon Agung telt 3424 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebon Gede

Kebon Gede is een bestuurslaag in het regentschap Pemalang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Kebon Gede telt 3116 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebon Jeruk (Andir)

Kebon Jeruk is een bestuurslaag in het regentschap Kota Bandung van de provincie West-Java, Indonesië. Kebon Jeruk telt 10.861 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebon Lega

Kebon Lega is een bestuurslaag in het regentschap Kota Bandung van de provincie West-Java, Indonesië. Kebon Lega telt 24.966 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebondalem (Gringsing)

Kebondalem is een bestuurslaag in het regentschap Batang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Kebondalem telt 4314 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebonpeuteuy

Kebonpeuteuy is een bestuurslaag in het regentschap Cianjur van de provincie West-Java, Indonesië. Kebonpeuteuy telt 7421 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebonratu

Kebonratu is een bestuurslaag in het regentschap Serang van de provincie Banten, Indonesië. Kebonratu telt 3538 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebonrejo (Candimulyo)

Kebonrejo is een bestuurslaag in het regentschap Magelang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Kebonrejo telt 1910 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebonsari (Kademangan)

Kebonsari is een bestuurslaag in het regentschap Blitar van de provincie Oost-Java, Indonesië. Kebonsari telt 3174 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebonsari (Sukodadi)

Kebonsari is een bestuurslaag in het regentschap Lamongan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Kebonsari telt 2999 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebonsari Kulon

Kebonsari Kulon is een bestuurslaag in het regentschap Probolinggo van de provincie Oost-Java, Indonesië. Kebonsari Kulon telt 14.555 inwoners (volkstelling 2010).
# Keborangan

Keborangan is een bestuurslaag in het regentschap Batang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Keborangan telt 838 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebun Baru (Kayu Aro)

Kebun Baru is een bestuurslaag in het regentschap Kerinci van de provincie Jambi, Indonesië. Kebun Baru telt 1124 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebun Baru (Wih Pesam)

Kebun Baru is een bestuurslaag in het regentschap Bener Meriah van de provincie Atjeh, Indonesië. Kebun Baru telt 1031 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebun Bunga

Kebun Bunga is een bestuurslaag in het regentschap Palembang van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Kebun Bunga telt 25.882 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebun Dalam

Kebun Dalam is een bestuurslaag in het regentschap Mesuji van de provincie Lampung, Indonesië. Kebun Dalam telt 2806 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebun Pisang

Kebun Pisang is een bestuurslaag in het regentschap Tapanuli Tengah van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Kebun Pisang telt 1928 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebun Sareh

Kebun Sareh is een bestuurslaag in het regentschap Sampang van de provincie Oost-Java, Indonesië. Kebun Sareh telt 3133 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebun Teumpeun

Kebun Teumpeun is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Timur van de provincie Atjeh, Indonesië. Kebun Teumpeun telt 135 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebur (Tiang Pumpung Kepungut)

Kebur is een bestuurslaag in het regentschap Musi Rawas van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Kebur telt 1948 inwoners (volkstelling 2010).
# Kebutuh

Kebutuh is een bestuurslaag in het regentschap Purbalingga van de provincie Midden-Java, Indonesië. Kebutuh telt 3517 inwoners (volkstelling 2010).
# Kedai Damar

Kedai Damar is een bestuurslaag in het regentschap Serdang Bedagai van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Kedai Damar telt 3106 inwoners (volkstelling 2010).
# Kedalon (Batangan)

Kedalon is een bestuurslaag in het regentschap Pati van de provincie Midden-Java, Indonesië. Kedalon telt 4106 inwoners (volkstelling 2010).
# The Portrait of Mr. W.H.

The Portrait of Mr. W.H. is een kort verhaal van de uit Ierland afkomstige maar vooral in Engeland werkzame dichter, proza- en toneelschrijver Oscar Wilde.
Het verhaal werd voor het eerst gepubliceerd in het tijdschrift Blackwood's Magazine in 1889. Vervolgens werd het opgenomen in latere edities van de verhalenbundel Lord Arthur Savile's Crime and Other Stories. Deze bundel bevatte verder de verhalen Lord Arthur Savile's Crime, The Canterville Ghost, The Sphinx Without a Secret en The Model Millionaire.
Het verhaal draait om de vraag naar de identiteit van de mysterieuze Mr. W.H., zoals die vermeld wordt in bijgaande afbeelding. Over deze identiteit doen onder Shakespeare-onderzoekers nog altijd vele theorieën de ronde. Volgens een van die theorieën zou het gaan om een zekere William of Willie Hughes, die een begaafde jongensacteur zou zijn geweest die diverse vrouwenrollen speelde in de stukken van Shakespeare.

## Verhaal

De verteller is op bezoek bij ene Mr Erskine, met wie hij het onderwerp 'vervalsingen' in de kunst bespreekt. Erskine vertelt naar aanleiding daarvan het verhaal over een vriend van hem, Cyril Graham, die geheel werd geobsedeerd door een op eigen onderzoek gebaseerde theorie dat Willie Hughes de mysterieuze W.H. zou zijn. Deze Graham ging zelfs zover, zo blijkt, dat hij een vervalst portret van deze W.H. liet maken om zijn theorie kracht bij te zetten. Bovendien pleegt Graham zelfmoord om, als het ware, zijn gelijk te bevestigen. Erskine verwerpt de waanideeën van zijn vriend, maar de verteller raakt erdoor gefascineerd en begint zijn eigen onderzoek, dat hem tot dezelfde overtuiging brengt dat W.H. inderdaad de gezochte figuur is. Als hij uiteindelijk in een brief aan Erskine zijn theorie uiteenzet, slaat meteen zijn twijfel toe en beseft hij zijn vergissing. Hij bezoekt Erskine om zijn excuses aan te bieden, maar deze blijkt inmiddels overtuigd van de waarheid van het onderzoek. De rollen blijken omgedraaid: de aanvankelijk sceptische Erskine gelooft nu toch in de theorie, terwijl de aanvankelijk overtuigde verteller zijn geloof erin heeft verloren. Twee jaar later ontvangt de verteller een brief van Erskine vanuit Frankrijk. Deze geeft aan dat hij volledig gelooft in Grahams theorie en dat hij daarom ook zijn eigen leven zal nemen. Geschokt door deze gebeurtenis bezoekt de verteller het hotel in Frankrijk, waar blijkt dat het helemaal niet ging om een geplande zelfmoord, maar dat Erskine bezweken is aan een ziekte. Het enige wat resteert is het vervalste portret dat Erskine aan hem heeft nagelaten.
# Elsje de Wijn

Elsje Agatha Francisca de Wijn (Amsterdam, 3 januari 1944) is een Nederlands actrice. Na haar eindexamen aan de Amsterdamse Toneelschool in 1967 werkte zij onder meer voor de toneelgezelschappen Centrum, Baal, Art en Pro, het Nationale Toneel, Toneelgroep Amsterdam en Dorst. Toneelgezelschap Dorst bestaat uit bevriende acteurs Trudy de Jong, Theo de Groot en Petra Laseur. Hun eerst voorstelling was tragikomedie "Drang" van Tjeerd Bischoff. Daarna in 2015 "Coco Chanel".
De single Karel, afkomstig uit de theatervoorstelling Met man en muis, gecomponeerd door Harry Bannink op een tekst van Annie M.G. Schmidt, werd een hit.

## Films (selectie)

* Een huis in een schoen (1971)
* Frank en Eva (1973)
* Heb medelij, Jet! (1975)
* Bekende gezichten, gemengde gevoelens (1980)
* Voor een verloren soldaat (1992)
* Het 14e kippetje (1998)
* Roodkapje: Een Modern Sprookje (2017)

## Televisie (selectie)

* Meneer Rommel, VPRO
* ‘’Kort en Klein’’, VARA (1970 - 1971)
* Citroentje met suiker, KRO (1972-1974)
* Merijntje Gijzen's Jeugd (1974)
* Zesde klas, IKON (1980-1981)
* Steil achterover, NCRV
* De familie Bakkes, HV
* Ik ben je moeder niet, TROS (1995-1996)
* Verkeerd verbonden, TROS (2000)
* Keyzer & De Boer Advocaten, NCRV/KRO
* Julia's Tango, SBS6 (2007)
* Baantjer, RTL 4 (1997 en 1999)
* Het jaar van de opvolging (1998)
# Nathan Missia-Dio

Nathan Missia-Dio (17 november 2004) is een Belgisch basketballer.

## Carrière

Missia-Dio speelde in de jeugd van de Franse club Limoges CSP. In 2021 tekende hij bij de Amerikaanse competitie Elite Overtime. Hij speelde het eerste seizoen voor Team Overtime. In zijn tweede seizoen speelde hij voor alle drie de ploegen: Cold Hearts, YNG Dreamerz en City Reapers. In oktober 2023 speelde hij kort voor Maccabi Ra'anana uit Israël. In zijn derde seizoen in Overtime Elite speelde hij voor Real Wild Energy maar miste het grootste deel van het seizoen door een blessure.
Hij tekende in november 2024 bij de Franse tweedeklasser ADA Blois Basket als vervanger van de geblesseerde Lucas Ugolin.

### Nationale ploeg

Missia-Dio werd een eerste keer opgeroepen voor de nationale ploeg in 2021 op 16-jarige leeftijd voor een stage in Japan. In 2024 werd hij opnieuw opgeroepen.
* ↑ Nathan Missia-Dio - Limoges CSP. www.limogescsp.com. Geraadpleegd op 16 november 2024.
* ↑ (en) Zagoria, Adam, Overtime Elite Signs Belgian Forward Nathan Missia-Dio. Forbes. Geraadpleegd op 16 november 2024.
* 1 2 3 (en) Nathan Missia-Dio. OTE (29 oktober 2022). Geraadpleegd op 16 november 2024.
* ↑ (en) NBA Draft Scouting Report: Overtime Elite's Nathan Missia-Dio. Yardbarker (19 december 2023). Geraadpleegd op 16 november 2024.
* ↑ (fr) Gallon, Johan, Nathan Missia-Dio remplaçant médical de Lucas Ugolin. ADA Blois Basket (4 november 2024). Geraadpleegd op 16 november 2024.
* ↑ (fr) Pro B : Nathan Missia-Dio s’adapte bien à l’ADA Blois. lanouvellerepublique.fr (15 november 2024). Geraadpleegd op 16 november 2024.
* ↑ 16-jarige Missia-Dio is nieuw gezicht bij Belgian Lions voor stage in Japan | sporza. sporza.be. Geraadpleegd op 16 november 2024.
* ↑ (fr) Belga, Belga, Belgian Lion: une sélection de 24 joueurs pour la double confrontation contre la Lettonie. DHnet (15 november 2024). Geraadpleegd op 16 november 2024.
* Profiel op RealGM
# Spermophilus

Spermophilus (echte grondeekhoorns) is het grootste geslacht van grondeekhoorns. De soorten van dit geslacht komen voor in Europa en Azië.
Grondeekhoorns kunnen soms ziektekiemen bij zich dragen die de mens kunnen besmetten, zoals pest, en kunnen schade veroorzaken door het ondertunnelen van behuizing. Hoewel ze kunnen klimmen zullen ze weinig tijd in bomen doorbrengen.

## Taxonomie

Het geslacht bleek in 2009 polyfyletisch ten opzichte van de antilopegrondeekhoorns (Ammospermophilus), prairiehonden (Cynomys) en marmotten (Marmota). Hierdoor werden er verschillende geslachten met Noord-Amerikaaanse soorten grondeekhoorns afgesplitst van dit geslacht, namelijk: Callospermophilus, Ictidomys, Otospermophilus, Notocitellus, Poliocitellus, Urocitellus en Xerospermophilus. Het geslacht Spermophilus omvat nu alleen alle Europese en Aziatische soorten grondeekhoorns (op 2 Urocitellus-soorten na, die ook in Azië voorkomen).

### Soorten

Er worden tegenwoordig 18 soorten tot het geslacht gerekend:
| Spermophilus alashanicus Spermophilus brevicauda Spermophilus citellus – Siesel Spermophilus dauricus – Daurische grondeekhoorn Spermophilus erythrogenys Spermophilus fulvus – Gele grondeekhoorn Spermophilus major Spermophilus musicus Spermophilus nilkaensis | Spermophilus odessanus Spermophilus pallidicauda Spermophilus pygmaeus – Dwerggrondeekhoorn Spermophilus relictus Spermophilus selevini Spermophilus suslicus – Gevlekte soeslik Spermophilus vorontsovi Spermophilus taurensis Spermophilus xanthoprymnus |
* ↑ Helgen Kristofer M; et al. (2009). "Generic revision in the Holarctic ground squirrel genus Spermophilus". Journal of Mammalogy. 90 (2): 270–305. doi:10.1644/07-mamm-a-309.1.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.13) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 23-07-2024.
* ↑ Simonov, E., Lopatina, N. V., Titov, S. V., Ivanova, A. D., Brandler, O. V., Surin, V. L., ... & Ermakov, O. A. (2024). Traditional multilocus phylogeny fails to fully resolve Palearctic ground squirrels (Spermophilus) relationships but reveals a new species endemic to West Siberia. Molecular Phylogenetics and Evolution, 195, 108057.
# Schelde

Schelde kan verwijzen naar:
* Schelde (rivier), een rivier die ontspringt in Noord-Frankrijk en door België via Antwerpen naar de Noordzee stroomt
** Zie ook: Stroomgebied van de Schelde
** l'Escaut is het Waalse-Franse deel van De Schelde
* Westerschelde, zeearm in de provincie Zeeland, omgeven door de eilanden Zuid-Beveland, Walcheren en Zeeuws-Vlaanderen
* Oosterschelde, zeearm in Zeeland, omgeven door de eilanden Schouwen-Duiveland, Tholen, Sint Philipsland, Noord- en Zuid-Beveland
* Zeeschelde, het Belgisch gedeelte van de Schelde waar eb en vloed heerst.
Verder kan Schelde ook betekenen:
* De Schelde (krant), een Vlaams-nationalistisch dagblad
* De Schelde (oratorium), een oratorium van Peter Benoit
* Aan de Schelde, lied van Willem Wilmink en Harry Bannink, vertolkt door Joost Prinsen (1979 LP)
* Koninklijke Maatschappij De Schelde, scheepswerf in Vlissingen, Zeeland
* Damen Schelde Naval Shipbuilding, een scheepswerf op een deel van het terrein van Kon. Maatschappij De Schelde
* Rijn-Schelde-Verolme (RSV), scheepsbouwconcern in 1971-1983
* Schelde-departement (1795-1814), een voormalig departement in Vlaanderen
# Brilbuidelhaas

De brilbuidelhaas (Lagorchestes conspicillatus) is een wallaby-achtige buidelhaas uit het geslacht Lagorchestes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Gould in 1842. Deze soort leeft in het noorden van Australië.

## Uiterlijk

De brilbuidelhaas heeft een lichaamslengte van 40 tot 50 cm en een staart van 35 tot 45 cm lang. De vacht is grijsbruin van kleur met witte haarpunten en oranje cirkels rondom de ogen, waaraan de brilbuidelhaas zijn naam ontleend.

## Leefwijze

De brilbuidelhaas is een planteneter die solitair leeft. Deze soort is overwegend actief tijdens de schemering en de nacht. De dag wordt doorgebracht in een nest gemaakt van gras. Wanneer de brilbuidelhaas vlucht, doet dit dier dat met zigzagsprongen. Deze buidelhaas is zo goed aangepast aan de droge leefomgeving dat het bijna niet hoeft te drinken. Het haalt veel vocht uit grassen en bladeren en produceert heel weinig urine.

## Voortplanting

Na een draagtijd van 29 tot 31 dagen komt er één jong ter wereld, dat 5 maanden in de buidel verblijft en na 7 maanden wordt gespeend.

## Verspreiding

De brilbuidelhaas leeft in open bossen, savannes en scrublands van Noord-Australië. Het verspreidingsgebied loopt van de Kimberley en de Pilbara in West-Australië door het Noordelijk Territorium tot aan de MacDonnell Ranges en Rockhampton in Queensland. De brilbuidelhaas leeft ook op Barroweiland voor de noordwestkust van West-Australië.

## Ondersoorten

Er worden twee ondersoorten onderscheiden: L. c. conspicillatus en L. c. leichardti. De eerste ondersoort leeft alleen op Barroweiland en is de IUCN geclassificeerd als "kwetsbaar". L. c. leichardti is de ondersoort die op het vasteland voorkomt.
* ↑ (en) Brilbuidelhaas op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 63. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Lagorchestes conspicillatus Gould, 1842. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 17-04-2023.
# Buidelhazen

Buidelhazen of haaswallabies (Lagorchestes) zijn een geslacht van kangoeroes dat voorkomt in Australië. De buidelhazen danken hun naam aan het feit dat ze wat betreft uiterlijk en leefwijze enigszins lijken op de hazen. Het zijn overwegend nachtactieve planteneters die solitair leven.

## Soorten

Er zijn vier soorten buidelhazen. Twee soorten zijn inmiddels uitgestorven en tegenwoordig is alleen de brilbuidelhaas nog redelijk algemeen.
* †Lagorchestes asomatus – Lake Mackaybuidelhaas
* Lagorchestes conspicillatus – Brilbuidelhaas
* Lagorchestes hirsutus – Westelijke buidelhaas
* †Lagorchestes leporides – Oostelijke buidelhaas
Naast de buidelhazen van het geslacht Lagorchestes is er nog een andere buidelhaas, de gestreepte buidelhaas (Lagostrophus fasciatus). Deze soort is niet nauw verwant aan de andere buidelhazen. Overigens is de nauwe verwantschap tussen de overige soorten ook controversieel.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 62-63. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Mammal Diversity Database (Version 1.11) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Gearchiveerd van origineel op 22 mei 2023. Geraadpleegd op 24-04-2023.
# Dendrolagus mbaiso

Dendrolagus mbaiso is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Flannery, Boeadi & Szalay]in 1995.

## Beschrijving

D. mbaiso is grotendeels zwart van kleur, met een witte streep van de keel tot het achterlijf. Ook aan beide kanten van de bek en op het voorhoofd zijn stukken witte vacht te zien. De korte staart eindigt vaak in een witte punt. De kop-romplengte bedraagt 660 tot 670 mm, de staartlengte 415 tot 520 mm, de achtervoetlengte 108 tot 110 mm, de oorlengte 46,0 tot 51,7 mm en het gewicht 8,5 tot 9 kg.

## Voorkomen

De soort komt voor in het Sudirmangebergte in het westen van Papoea, op 3250 tot 4200 m hoogte. Deze soort staat ook bekend onder zijn lokale naam bij de Moni, dingiso. Andere lokale namen zijn mayamumaya, bondegezou, nemenaki, wanun en itimili. In het oostelijke deel van zijn verspreidingsgebied komt hij nog slechts in ruige, rotsachtige gebieden voor, maar in het westen, waar de jacht op het dier door traditionele taboes verboden is, komt de dingiso meer voor.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* ↑ (en) Dendrolagus mbaiso op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 60. ISBN 978-0-8018-8221-0. Gearchiveerd op 23 januari 2023.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dendrolagus mbaiso Flannery, Boeadi, & Szalay, 1995. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 23-01-2023.
# Dorcopsulus vanheurni

Dorcopsulus vanheurni is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Oldfield Thomas in 1922.

## Beschrijving

D. vanheurni is de kleinste kangoeroe van Nieuw-Guinea. De kop-romplengte bedraagt 315 tot 446 mm, de staartlengte 225 tot 402 mm, de achtervoetlengte 90 tot 117 mm, de oorlengte 35 tot 40 mm en het gewicht 1500 tot 2340 g. Bij deze soort is ongeveer de helft van de staart naakt, meer dan bij de verwante Macleaywallaby.

## Voorkomen

De soort komt voor in de Centrale Cordillera van Nieuw-Guinea en op het Huon Peninsula, op 800 tot 3100 m hoogte. Deze soort is overdag actief en eet planten; een favoriet is Rungia klossii.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* ↑ (en) Dorcopsulus vanheurni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 62. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dorcopsulus vanheurni (O. Thomas, 1922). DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 18-01-2023.
# Dwergrotskangoeroe

De dwergrotskangoeroe (Petrogale concinna) is een kangoeroe uit het geslacht der rotskangoeroes (Petrogale). De dwergrotskangoeroe wordt soms in een apart geslacht, Peradorcas Thomas, 1904, geplaatst, maar is verwant aan de kortoorrotskangoeroe (P. brachyotis) en P. burbidgei. De dwergrotskangoeroe wordt in Australië aangeduid als "nabarlek".

## Kenmerken

Zoals de naam al aangeeft is de dwergrotskangoeroe een kleine rotskangoeroe; alleen P. burbidgei is kleiner. Het lichaam is grotendeels grijs en de staart bevat een kwastje. De ledematen zijn wat roodachtig. Over de wangen loopt een witte streep, met daarboven, tussen neus en ogen, een donker gebied. Van de ogen tot de nek loopt een donkere streep. Achter de armen zit een donkere vlek. De kop-romplengte bedraagt 310 tot 365 mm, de staartlengte 260 tot 335 mm, de achtervoetlengte 95 tot 105 mm, de oorlengte 41 tot 45 mm en het gewicht 1200 tot 1600 g.

## Leefwijze

Deze soort is voornamelijk 's nachts actief en eet grassen, zegge en varens. Hij vindt beschutting tussen de rotsen, maar 's nachts komt hij daaruit tevoorschijn om te eten. Er worden het hele jaar door jongen geboren, maar voornamelijk in het natte seizoen.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in Noord-Australië in de Kimberley inclusief de Bonaparte Archipelago (noordelijk West-Australië) en het noorden van het Noordelijk Territorium inclusief het Groote Eylandt. Deze soort leeft in rotsgebieden.

## Ondersoorten

De dwergrotskangoeroe heeft de volgende ondersoorten:
* Petrogale concinna concinna (Gould, 1842) – komt voor in de regio rond de Victoria-rivier in het Noordelijk Territorium.
* Petrogale concinna canescens (Thomas, 1909) – komt voor op het Top End.
* Petrogale concinna monastria (Thomas, 1926) – komt voor in de Kimberley.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Dwergrotskangoeroe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 67. ISBN 978-0-8018-8221-0. Gearchiveerd op 1 april 2023.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Petrogale concinna Gould, 1842. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 11-02-2023.
* ↑ Eldridge, M. D. B., Coulson, G. M., Wilson, D. E., & Mittermeier, R. A. (2015). Family Macropodidae (kangaroos and wallabies). Handbook of the mammals of the world, 5, 630-735. ISBN 978-84-96553-99-6.