OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bethlehemkerk (Overschie)

De Bethlehemkerk is een voormalige gereformeerde kerk aan de Delftweg in Rotterdam-Overschie, die tegenwoordig dient als Koninkrijkszaal voor de Jehova's getuigen.
De Bethlehemkerk werd in 1896 in gebruik genomen door de Gereformeerde Kerk van Overschie. Architect Tjeerd Kuipers ontwierp een eenvoudige zaalkerk, met boven op de voorgevel een kleine spitse toren.
De kerk werd in 1964 gesloten, maar het gebouw zelf is wel blijven bestaan. Het oorspronkelijke torentje is vervangen door een klein nieuw exemplaar met een zadeldak.
# Bergsingelkerk

De Bergsingelkerk is een in 1913 door architect Tjeerd Kuipers ontworpen kerk. Deze gereformeerde kerk ligt in het midden van de wijk Liskwartier in Rotterdam op de hoek van de Bergsingel en de Bergselaan.

## Architectuur

De kerk valt op door haar forse contouren. Ze is gebouwd als kruiskerk, waarbij de plattegrond grotendeels de contouren van het beschikbare stuk grond volgt.
De kerk is gebouwd in een door het werk van H.P. Berlage beïnvloede rationalistische stijl met kenmerken van jugendstil.

## Geschiedenis

Op 2 juni 1914 werd de eerste steen gelegd door ds. J.H. Landwehr en op 8 april 1915 werd het gebouw in gebruik genomen.
Het meest indrukwekkend van de kerk is de voorgevel met de twee torens. Er was tevens ruimte voor luidklokken, maar het gebrek aan financiën verhinderde dat direct tot aanschaf kon worden overgegaan. Pas in 1954 was voldoende geld beschikbaar om een viertal klokken aan te schaffen.
De grootste klok weegt 420 kg en heeft een diameter van 86 cm; de tweede klok weegt 250 kg en heeft een diameter van 72 cm; de derde klok weegt 175 kg en heeft een diameter van 64 cm; de vierde klok weegt 110 kg en heeft een diameter van 54 cm. De klokken zijn opgehangen in een gecombineerde luidstoel, voorzien van elektrische luidinrichtingen.
In 1955 werden de door de firma Van Bergen te Heiligerlee gegoten klokken aangebracht.
Na een lange discussie over de toekomst van het kerkgebouw, kreeg het uiteindelijk op 5 mei 2000 de status van gemeentelijk monument. Er was onder meer geopperd om het om te vormen tot een moskee, tot een bejaardentehuis, of om het helemaal te slopen.
Allerheiligst Hart van Jezuskerk · Allerheiligste Verlosserkerk · Andreaskerk · Anglicaanse kerk Rotterdam · Arminiuskerk · Bergsingelkerk · Boezemsingelkerk · Bosjeskerk · Breepleinkerk · Deense Zeemanskerk · Engelse Zeemanskerk · Franse kerk · Grieks-orthodoxe kathedraal van Sint-Nicolaas · Grote kerk · Hillegondakerk · Hoflaankerk · Julianakerk · HH. Laurentius- en Elisabethkathedraal · Koninginnekerk · Lourdeskerk · Lutherse kerk · Maranathakerk · Nieuwe Zuiderkerk · Noorse Zeemanskerk · Oosterkerk · Oude kerk Charlois · Oude of Pelgrimvaderskerk · Paradijskerk · Pauluskerk · Petrus' Bandenkerk · Putsepleinkerk · Russische-orthodoxe kerk Rotterdam · Saint Marys kerk (Engelse kerk) · Schotse Zeemanskerk · Sint-Agathaklooster · Sint-Hildegardis en Antoniuskerk · Sint-Ignatiuskerk · Sint-Laurenskerk · Sint-Lambertuskerk · Sint-Rosaliakerk · Stieltjeskerk · Synagoge Boompjes · Waalse Kerk · Westerkerk · Wilhelminakerk · Zuiderkerk · Zweedse Zeemanskerk
# Sint-Martinuskerk (Westmalle)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Malle behorende plaats Westmalle, gelegen aan de Kasteellaan 32.

## Geschiedenis

Een voorganger van de huidige kerk is de kapel van het Kasteel van Westmalle. Deze werd in de 15e eeuw verwoest. Einde 15e eeuw werd een nieuwe kerk gebouwd waarvan slechts de doopkapel en de sacristie bleven bewaard. De grafkapel is vermoedelijk 16e-eeuws. Hierin bevindt zich het alliantiewapen van de families Van der Molen en de Cotereau. Ook is er het epitaaf van Hendrik de Cotereau.
De zeshoekige toren werd in 1757 door brand verwoest. In 1760 werd een nieuwe toren gebouwd in opdracht van de Sint-Bernardusabdij.
In 1822 werd de kerk door blikseminslag en brand getroffen en in 1869 was er aanzienlijke stormschade. In 1902-1905 werd de kerk aanzienlijk vergroot en werd een nieuwe toren gebouwd op 20 meter ten westen van de oude. Op 8 juni 1915 brandde de kerk opnieuw af. Herbouw in 1926-1927 vond plaats onder leiding van V. Lenaerts. Hierbij werd de kerk vergroot met twee zijbeuken.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde bakstenen driebeukige kruiskerk met ingebouwde westtoren. De kerk is in neogotische stijl. Enkele overblijfselen uit de 15e en 16e eeuw zijn nog aanwezig, met name de grafkelder. Over de helft van de lengte van het schip zijn nog twee extra zijbeuken toegevoegd. De toren op vierkante plattegrond heeft vier geledingen en wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Het kerkschip wordt overkluisd door een spitstongewelf.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Museum van de Stad Brussel

Het Museum van de Stad Brussel (Frans: Musée de la ville de Bruxelles) is een museum in Brussel. Het is gevestigd in het Broodhuis, ook wel Maison du Roi genoemd, en ligt in het centrum van de stad. Het museum wijdt zich aan de geschiedenis van Brussel.

## Geschiedenis

Het Broodhuis is een neogotisch pand aan de Grote Markt en kijkt uit op het stadhuis van Brussel dat aan de overkant ligt. Het werd aan het eind van de 19e eeuw ontworpen door architect Victor Jamaer die met dit gebouw het laatste uit een serie homogene gebouwen aan de markt voltooide. Het is sinds 1936 een beschermd monument en staat sinds 2000 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.
Het plan voor de bouw van het museum dateert uit 1860, toen de stad grote veranderingen doormaakte. Sindsdien werden allerlei stukken verzameld. Ook werd kunstenaars gevraagd verschillende plaatsen in Brussel te vereeuwigen die op het punt stonden grondig te worden gerenoveerd. Het museum werd in 1887 op de tweede verdieping van het pand geopend.

## Collectie

Het museum staat in het teken van de geschiedenis van de stad Brussel. Het doel van toenmalig burgemeester Charles Buls en de archivaris van de stad, Alphonse Wauters, de twee mensen achter de oprichting, was tweeledig. Enerzijds wilden ze bezoekers uit andere landen langer in de stad houden, en anderzijds moest de eigen burger in het museum een zo compleet mogelijk beeld van de geschiedenis van hun stad kunnen krijgen. Een legaat van 27 schilderijen door John Waterloo Wilson gaf mee de aanzet voor de oprichting.
Inmiddels kent het een uitgebreide collectie aan schilderijen en beeldhouwwerken uit verschillende tijdperken, wandtapijten uit de 16e en 17e eeuw, retabels uit de 15e en 16e eeuw, maquettes (waaronder een stadsplattegrond van ca. de 13e eeuw), plattegronden, porselein, plateelwerk en allerlei objecten van vroeger variërend van archeologische vondsten tot objecten uit een recenter verleden. Ook de garderobe van Manneken Pis behoort tot de collectie. In 2024 werd een wandtapijt uit 1530 toegevoegd aan de collectie.
Daarnaast is er plaats voor de sociale geschiedenis van de stad en wordt een beeld gegeven van het leven in Brussel door de eeuwen heen. Verder worden er speciale rondleidingen georganiseerd, zoals tussen de middag, getiteld Broodje Brussel, en is een spelparcours aangelegd voor kinderen en tieners.
Aan dit museum was ook Bruxella 1238 (aan Belgian Beer World) verbonden, een archeologische vindplaats van een franciscaans klooster dat zich in de buurt bevindt.

## Galerij

De volgende schilderijen, van respectievelijk Aert van den Bossche (15e eeuw) en Charles Meynier (18e eeuw), behoren tot de collectie van het museum:
# Michael Velter

Michael Velter (20 maart 1980) is een Belgische voormalige atleet, die gespecialiseerd was in het hink-stap-springen en het verspringen. Hij nam eenmaal deel aan de wereldkampioenschappen en tweemaal aan de Europese kampioenschappen en veroverde outdoor op twee onderdelen vijf Belgische titels.

## Biografie
### Eerste titel

Velter werd in 2002 voor het eerst Belgisch kampioen AC bij het hink-stap-springen. Hij nam dat jaar ook deel aan de Europese kampioenschappen, waarin hij werd uitgeschakeld in de kwalificaties. Hij nam in 2005 deel aan de wereldkampioenschappen, waar hij met drie nulsprongen werd uitgeschakeld. Ook op de EK in 2006 overleefde hij de kwalificaties niet.

### Records

Velter evenaarde in 2002 het Belgisch record van Didier Falise. In januari 2005 verbeterde hij in Gent het indoorrecord tot 16,90 m. Tijdens de interclub van 2006 in Vilvoorde verbeterde hij ook het record outdoor tot 17,00.

### Doping

Velter werd na een meeting in Brasschaat in juni 2006 betrapt op het gebruik van cannabis. Hij werd hiervoor drie maanden geschorst.
In 2011 testte hij opnieuw positief op het gebruik van cannabis. Tijdens de Belgische indoorkampioenschappen in Gent in februari 2011 werd hij hierop betrapt. Volgens La Dernière Heure zou hij daarvoor een schorsing van 21 maanden kunnen krijgen. Dit bleek ook inderdaad het geval; in augustus 2011 werd hij bestraft met een schorsing van 21 maanden.

### Clubs

Velter was aangesloten bij Dampicourt, verhuisde naar FC Luik en was na zijn eerste schorsing teruggekeerd naar Dampicourt.

## Belgische kampioenschappen
### Outdoor

| onderdeel | jaar |
| hink-stap-springen | 2002, 2003, 2004 |
| verspringen | 2006, 2008 |

### Indoor

| Onderdeel | Jaar |
| hink-stap-springen | 2002, 2010, 2011 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hink-stap-springen | 17,00 m (NR) | 14 mei 2006 | Vilvoorde |
| verspringen | 7,95 m | 17 juni 2006 | Praag |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| hink-stap-springen | 16,90 m (NR) | 29 januari 2005 | Gent |

## Palmares
### hink-stap-springen

* 2001: 2 BK AC – 16,16 m
* 2002: 1 BK AC – 15,84 m
* 2002: 7e in kwal. EK in München – 16,46 m
* 2003: 1 BK indoor AC – 16,10 m
* 2003: 1 BK AC – 16,25 m
* 2004: 1 BK AC – 15,83 m
* 2005: 8e EK indoor in Madrid – 15,91 m
* 2005: NM in kwal. WK in Helsinki -
* 2006: 7e in kwal. EK in Göteborg – 16,56 m
* 2007: 9e in kwal. EK indoor in Birmingham – 16,52 m
* 2010: 1 BK indoor AC – 16,20 m
* 2011: 1 BK indoor AC - 16,03 s

### verspringen

* 2006: 1 BK AC – 7,66 m
* 2008: 1 BK AC – 7,74 m
* 2010: 2 BK AC – 7,45 m
* ↑ (fr) Dopage: Michael Velter de nouveau contrôlé positif au cannabis, 16-08-11 gepubliceerd op lavenir.net
Externe link
* (en) World Athletics-profiel voor Michael Velter
# Lijst van voetbalinterlands Finland - Servië

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Finland en Servië. De landen speelden tot op heden twee keer tegen elkaar. De eerste ontmoeting, een kwalificatiewedstrijd voor het Europees kampioenschap voetbal 2008, werd gespeeld in Helsinki op 2 juni 2007. Het laatste duel, de returnwedstrijd in dezelfde kwalificatiereeks, vond plaats op 8 september 2007 in Belgrado.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Helsinki | 2 juni 2007 | EK 2008 kwalificatie | Finland – Servië | 0 – 2 |
| 2 | Belgrado | 8 september 2007 | EK 2008 kwalificatie | Servië – Finland | 0 – 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Finland | Gelijk | Winst Servië | Doelsaldo Finland – Servië |
| EK-kwalificatie | 2 | 0 | 1 | 1 | 0 − 2 |
| Totaal | 2 | 0 | 1 | 1 | 0 − 2 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.

## Details
### Eerste ontmoeting

| EK 2008 kwalificatie (Helsinki, Finland, 2 juni 2007): |||
| Finland | 0 – 2 | Servië |
| | goals | 3' Boško Janković 86' Milan Jovanović |
| Roy Hodgson | bondscoach | Javier Clemente |
| Jussi Jääskeläinen Petri Pasanen Hannu Tihinen Sami Hyypiä Toni Kallio Teemu Tainio 28' Jari Ilola Markus Heikkinen Mika Väyrynen Shefki Kuqi 70' Mikael Forssell 62' | opstellingen | Vladimir Stojković Antonio Rukavina Ivica Dragutinović Nemanja Vidić Mladen Krstajić Nenad Kovačević Zdravko Kuzmanović 67' Boško Janković Dejan Stanković 85' Miloš Krasić 60' Marko Pantelić |
| Joonas Kolkka 28' Jonatan Johansson 62' Jari Litmanen 70' | wissels | 60' Milan Jovanović 67' Danko Lazović 85' Igor Duljaj |
| Sami Hyypiä 77' | gele kaarten | 27' Nenad Kovačević 77' Dejan Stanković |
| Debuut van Zdravko Kuzmanović (Fiorentina), Antonio Rukavina (Partizan Belgrado) en Milan Jovanović (Standard Luik) voor Servië. |||

### Tweede ontmoeting

| EK 2008 kwalificatie (Belgrado, Servië, 8 september 2007): |||
| Servië | 0 – 0 | Finland |
| | goals | |
| Javier Clemente | bondscoach | Roy Hodgson |
| Vladimir Stojković Antonio Rukavina Branislav Ivanović Ivica Dragutinović Duško Tošić 53' Zdravko Kuzmanović Nenad Kovačević Dejan Stanković Miloš Krasić Boško Janković 54' Danko Lazović 60' | opstellingen | Jussi Jääskeläinen Petri Pasanen Sami Hyypiä Toni Kuivasto Mika Nurmela Teemu Tainio Markus Heikkinen 74' Aleksej Jerjomenko Daniel Sjölund 78' Jonatan Johansson Hannu Tihinen |
| Zoran Tošić 53' Milan Jovanović 54' Nikola Žigić 60' | wissels | 74' Mikael Forssell 78' Jarkko Wiss |
| Duško Tošić 77' | gele kaarten | 19' Sami Hyypiä 71' Teemu Tainio |
| Debuut van Zoran Tošić (Partizan Belgrado) voor Servië. |||
# Wojnowo

Wojnowo (Duits: Woynowo, van 1934 tot 1945 officieel Reckenwalde) is een plaats in Polen, 8 km ten noordwesten van Kargowa (Unruhstadt). Wojnowo maakt deel uit van de gemeente Kargowa in de Powiat Zielonogórski (voor 1945 Grünberg in Schlesien), woiwodschap Lubusz.

## Geschiedenis

Woynowo of Reckenwalde behoorde in de Middeleeuwen tot het koninkrijk Polen en lag aan de uiterste westgrens daarvan met Brandenburg - Neumark. Tot 1793 bleef Wojnowo Pools en in 1815 werd het Pruisisch, als behorend tot de provincie Posen. In 1870 werd Pruisen deel van het Duitse Rijk. In 1919 werd Posen weer daarvan afgescheiden en aan het heropgerichte Polen toegewezen, behalve enkele Duitstalige randgebieden waarin ook Wojnowo lag. Van 1921 tot 1945 was het dorp ondergebracht in de provincie Brandenburg. In 1939 had Wojnowo/Reckenwalde 181 inwoners. Wojnowo dankt zijn bekendheid aan het feit dat prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld (1911-2004) hier op het ouderlijk bezit - in het 'Gutshaus Reckenwalde' - zijn jeugd doorbracht. In 1945 vluchtte een deel van de bevolking en later werd de rest gedeporteerd, toen de Duitse gebieden ten oosten van de nieuwe Oder-Neissegrens door Polen werden geannexeerd (zie Verdrijving van Duitsers na de Tweede Wereldoorlog). De meeste landhuizen van de grootgrondbezitters (zie Junker) vervielen of werden gesloopt, maar Wojnowo bleef gespaard. Het verviel aan de Poolse staat en de familie Lippe-Biesterfeld ontving uit handen van de Duitse Bondsrepubliek (BRD) een miljoen DM schadeloosstelling, namelijk uit de 'Wiedergutmachung'sgelden voor buitenlandse staatsburgers die door Duits toedoen in de oorlog schade hadden geleden. Ook de Poolse staat keerde een bedrag uit om deze reden. Duitse staatsburgers uit de door Polen geannexeerde gebieden vielen overigens geheel buiten deze vergoedingsregelingen (zie Verdrijving van Duitsers na de Tweede Wereldoorlog).
# NGC 2611

NGC 2611 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Kreeft. Het hemelobject werd op 29 maart 1865 ontdekt door de Duitse astronoom Albert Marth.

## Synoniemen

* ZWG 119.127
* PGC 24121
# Abatacept

Abatacept (Orencia®) is een geneesmiddel dat behoort tot de DMARD's en is een biological. Het werkt door de T-cel activatie te remmen. Abatacept wordt gebruikt wanneer onvoldoende gereageerd wordt op een behandeling met Methotrexaat of een combinatie van Methotrexaat en een TNF-α blokker, tocilizumab, rituximab of een ander (conventioneel) middel.

## Structuur

Abatacept is een CTLA-4 / IgG1 fusie-eiwit. Het IgG1 deel bestaat uit het scharnier, CH$_2$ en CH$_3$ domein.

## Werking

Abatacept blokkeert het costimulatie signaal van Antigeen-presenterende cel aan T-Cellen Normaal gesproken zijn voor volledige T-cel activatie de volgende stappen nodig
* binding van de T cel receptor aan het antigeen-MHC complex op de antigeen-presenterende cel (APC)
* een costimulatoir signaal, verzorgd door binding van het T-cel eiwit CD28 aan het B7 eiwit op de APC.
Abatacept heeft een hoge affiniteit voor B7, en werkt door te binden aan het B7 eiwit op de APS’s, waardoor deze geen costimulatoir signaal aan de T-cel kunnen doorgeven, en T-cel activatie voorkomen wordt.

## Bijwerkingen

De meest voorkomende bijwerkingen bij gebruik van Abatacept zijn hoofdpijn (>10%), diarree en misselijkheid (1-10%). Verder vaak voorkomende (1-10%) bijwerkingen zijn infecties aan keel, neus en longen, herpes simplex, herpes zoster en vorming van neutraliserende antilichamen. Voor abatacept gebruikt wordt, moet gescreend zijn voor tuberculose

## Externe link

* Fabriekswebsite Orencia
* 1 2 3 4 Farmacotherapeutisch Compas: Abatacept
* ↑ Moreland L, Bate G, Kirkpatrick P (2006). Abatacept. Nature Reviews Drug Discovery 5 (3): 185–186. PMID 16557658. DOI: 10.1038/nrd1989.
* ↑ ABATACEPT & BELATACEPT: the CTLA-4-Igs. Healthvalue.net. Gearchiveerd op 30 september 2011. Geraadpleegd op 09-10-2011.
* ↑ Dall'Era M, Davis J (2004). CTLA4Ig: a novel inhibitor of co-stimulation. Lupus 13 (5): 372–376. PMID 15230295. DOI: 10.1191/0961203303lu1029oa.
* 1 2 MPS Abatacept. Bristol-Myers Squibb B.V.. Gearchiveerd op 1 oktober 2012. Geraadpleegd op 09-10-2011.
# Trois couleurs

Trois couleurs is een drieluik van de Poolse regisseur Krzysztof Kieślowski, bestaande uit Trois couleurs: Bleu (1993), Trois couleurs: Blanc (1994) en Trois couleurs: Rouge (1994).
De drie films zijn genoemd naar de kleuren van de Franse vlag en zijn gebaseerd op de beginselen van de Franse Revolutie (vrijheid, gelijkheid en broederschap) die deze driekleur symboliseert. Met Trois couleurs geeft Kieślowski op dubbelzinnige en soms ironische wijze een hedendaagse betekenis aan deze drie idealen.
Trois couleurs: Bleu verbeeldt het thema vrijheid met een portret van een vrouw die haar man en dochter bij een auto-ongeluk heeft verloren.
Trois couleurs: Blanc handelt over de ongelijkheid tussen een Poolse immigrant en zijn Franse vrouw die een scheiding heeft aangevraagd vanwege zijn impotentie.
In Trois couleurs: Rouge staat het thema broederschap centraal, waarin het leven van een fotomodel parallel loopt aan dat van een gepensioneerde rechter.
De drie films zijn met elkaar verbonden middels een aantal wederkerende details. Zo is er in elk deel een oude dame die een fles in een glasbak probeert te gooien. Ook valt een rechtbankscène uit Bleu samen met die van Blanc en worden de protagonisten uit de drie films onbewust met elkaar verenigd in een sequens aan het eind van Rouge.
# Daniël Mackay (1878-1962)

Daniël baron Mackay (Winterswijk, 17 maart 1878 - Soest, 21 maart 1962) was een Nederlandse burgemeester.

## Leven en werk

Mackay, lid van de familie Mackay, werd in 1878 geboren als zoon van de burgemeester van Winterswijk Theodoor Philip Mackay en Juliana Anna van Lijnden. Mackay was aanvankelijk marineofficier en bereikte de rang van luitenant ter zee 1e klasse. In 1907 werd hij gemeenteontvanger van Ede. In 1912 werd hij benoemd tot burgemeester van Voorburg. Daarna vervolgde hij zijn bestuurlijke carrière in Nederlands-Indië, waar hij in 1917 burgemeester van Medan werd. In 1931 keerde hij terug naar Nederland en werd burgemeester van Enkhuizen. Van 1935 tot 1946 was hij burgemeester van Meppel, met een onderbreking van 1940 tot 1945 tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij kwam al snel vanwege zijn anti-Duitse houding in conflict met de Duitse bezetter en werd afgezet als burgemeester. Hij werd vervolgens geïnterneerd als Indisch gijzelaar in Buchenwald. Na de Tweede Wereldoorlog was hij nog tot zijn pensionering in 1946 burgemeester van Meppel.
Mackay heeft zich ingezet voor de belangen van de zuiderzeevissers. Hij was voorzitter van de Koninklijke Schippersvereniging Schuttevaer. Mackay was Officier in de Orde van Oranje Nassau. Hij was drager van het Expeditiekruis met den gesp Atjeh 1896-1900 en van het Kruis van Verdienste van het Nederlandse Rode Kruis. Hij huwde drie maal, respectievelijk met Helene Hommel, Marie Françoise Lamaison en Anna Minke Weijer.
* 1 2 Dagblad voor Amersfoort, 23 maart 1962
* ↑ Zijn zoon Donald Theodoor baron Mackay was tijdens de Tweede Wereldoorlog commandant van verschillende marineschepen: Nederlandse marine-officieren 1940-1945
* ↑ Encyclopedie Drenthe: Daniël baron Mackay,
* ↑ M.G.J. Duijvendak (redactie) Regionaal besef in het Noorden: historische opstellen aangeboden aan prof.dr. P.Th.F.M. Boekholt bij zijn afscheid als hoofddocent in de regionale geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen op 23 november 2001 (2003) uitg. Koninklijke Van Gorcum, Assen, ISBN 90-232-3910-5
* ↑ Japikse, N. Persoonlijkheden in het Koninkrijk der Nederlanden in woord en beeld: Nederlanders en hun werk (1938) uitg. Van Holkema & Warendorf, Amsterdam
# Paragus constrictus

Paragus constrictus is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1986 door Šimić.
# Achillespeesontsteking

Achillespeesontsteking of tendinitis Achillis (Latijn tendo = pees, Grieks -itis duidt een ontsteking aan) is een ontsteking van de achillespees.
Een achillespeesontsteking is een pijnlijke ontsteking van de pees zelf, die de overgang tussen de grote kuitspier en het hielbeen vormt. Ook de bursa retrocalcanea, de slijmbeurs die tegen de achillespees zit kan ontstoken raken.
Achillespeesontsteking ontstaat meestal als sportblessure bij overmatige belasting van de achillespees bij hardlopen of als deel van een spanningsverwonding. Schoenen met te stijve zolen of een te zacht contrefort kunnen een vergrote spanning op de pees veroorzaken en daarmee achillespeesontsteking in de hand werken of verergeren. Soms is er geen duidelijke oorzaak aantoonbaar. De ontsteking is in het algemeen aseptisch; er komen geen micro-organismen aan te pas.
De ernst van de ontsteking wordt uitgedrukt in graden. Graad 1 is de lichtste vorm, waarbij er pijn is na het sporten. Graad 4 is de zwaarste vorm, waarbij er de gehele dag, ook in het dagelijks leven, pijn bestaat en de activiteiten hierdoor aangepast moeten worden.
Er zijn verschillende behandelingen mogelijk zoals:
* verminderen van de belasting en dan met name de piekbelastingen (maar in principe geen absolute rust, om de belastbaarheid van de pees niet te laag te laten worden)
* ontstekingsremmende pijnstillers (NSAID's)
* koele of warme compressen, vooral voor comfort
* dwarse fricties
* hakverhoging ter vermindering van de belasting, die dan progressief afgebouwd kan worden
* lage intensiteit lasertherapie, ook LILT, LLLT, softlaser of coldlaser genoemd. Er is enig bewijs voor de effectiviteit hiervan.
* ontstekingsremmende injecties met corticosteroïden ter pijnstilling
Niet al deze behandelingen zijn bij alle besproken vormen van (peri)tendinitis achilles even goed. Het geven van corticosteroïdinjecties in de pees zelf is zelfs gecontraindiceerd wegens het gevaar voor ruptuur. Een nieuwe behandelingsmodaliteit is de zogeheten "autologe bloedinjectie" of PRP (platelet rich plasma). Hierbij wordt bloed afgenomen van de patiënt, de plaatjes geïsoleerd en onder echogeleide geïnjecteerd op de aangedane plaats.