OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jaap Bakema

Jacob Berend (Jaap) Bakema (Groningen, 8 maart 1914 – Rotterdam, 20 februari 1981) was een Nederlands architect en medenaamgever van het bureau Van den Broek en Bakema, dat een bijzondere plaats inneemt in de Nederlandse architectuurgeschiedenis van de 20e eeuw.

## Levensloop

Aan de middelbare technische school in Groningen studeerde Bakema in 1935 af in de richtingen bouwkunde en weg- en waterbouw. Hij werkte daarna enige tijd voor de Groninger architect Willem Reitsema. Tussen 1937 en 1941 volgde hij in Amsterdam Hooger Bouwkundig Onderricht, de architectenopleiding die later de Academie voor Bouwkunst zou worden. Deze opleiding rondde hij onder zijn mentor Mart Stam cum laude af. In deze periode werkte hij ook bij Cornelis van Eesteren in Amsterdam en bij Van Tijen en Maaskant in Rotterdam.
In 1942 probeerde hij vanuit het bezette Nederland Engeland te bereiken. Hij werd in de Pyreneeën aangehouden en in Frankrijk vastgezet. In het najaar van 1944 wist hij Groningen weer te bereiken. Hij dook onder bij zijn collega-architect Evert van Linge.
Tussen 1945 en 1948 werkte Bakema bij de Dienst van Volkshuisvesting in Rotterdam. In 1948 associeerde hij zich met Johannes Brinkman en Jo van den Broek van het architectenbureau Brinkman en Van den Broek. Brinkman was toen ernstig ziek en Van den Broek was zojuist benoemd tot hoogleraar aan de Technische Hogeschool Delft. Na het overlijden van Brinkman in 1949 ging het bureau in 1950 verder onder de naam Van den Broek en Bakema. Van 1959 tot 1964 zat Bakema in de redactie van het tijdschrift Forum, samen met Aldo van Eyck en Herman Hertzberger.
Met het bureau Van den Broek en Bakema heeft Jaap Bakema een zwaar stempel gedrukt op de wederopbouw in Rotterdam. Het laatste gebouw waar hij bij betrokken was, is de Centrale Bibliotheek (1977-1983) in Rotterdam. In 1981 overleed Jaap Bakema.

## Trivia

* In 2006 is de Bakema Foundation opgericht. Zij kent jaarlijks een onderzoeksbeurs toe van 10.000 euro voor onderzoek op het snijvlak van architectuur, samenleving en technologie.
* De karakteristieke vakantiehuisjes op de parken van Sporthuis Centrum, het latere Center Parcs, zijn ontworpen door Jaap Bakema.

## Citaat

"Werkelijke architectuur kan in onze dagen slechts worden geschapen door diegenen die zinnens zijn aan de schepping van nieuwe maatschappelijke ordeningen mee te werken."

## Biografie

* Totale Ruimte, Annette Jansen, Querido Fosfor, 2023.
# Jaap-Jelle Feenstra

Jaap-Jelle Feenstra (Leeuwarden, 24 oktober 1954) is een Nederlands politicus voor de Partij van de Arbeid en voormalig Tweede Kamerlid. Oorspronkelijk was hij opgeleid tot docent in de natuurkunde en biologie. In 1977 werd hij lid van de Partij van de Arbeid en in 1979 werd hij beleidsmedewerker in het Europees Parlement. Van 1981 tot 1988 was hij medewerker en coördinator bij het Centrum voor Energiebesparing en Schone Technologie te Delft. In 1987 werd hij namens de PvdA lid van de Provinciale Staten van Utrecht. Januari 1988 werd hij lid van de Tweede Kamer en in 1989 (met een intermezzo van enkele maanden) wederom. In 1994 verliet hij de Kamer voor enkele jaren en werd hij secretaris bij het Inter Provinciaal Overleg, waarna hij in 1997 weer terugkeerde in de Kamer, om lid te blijven tot 2002.
Hij was in de Tweede Kamer woordvoerder milieu, ruimtelijke ordening, water, landbouw (met name het mestbeleid) en voor het dossier Betuwelijn en had al in zijn jeugd belangstelling voor natuurstudie, zoals onder meer blijkt uit zijn lidmaatschap van de Christelijke Jeugdbond voor Natuurstudie en zijn bestuurslidmaatschappen bij natuurbehoudverenigingen. Na zijn Kamerlidmaatschap was Feenstra enkele jaren voorzitter van de Fietsersbond (2001 - 2007) en actief bij de PvdA afdeling Rotterdam.
Sinds 2023 is Feenstra voorzitter van de Iepen Fryske Kampioenskippen Skûtsjesilen (IFKS).
# Jaap-Derk Buma

Jaap-Derk Buma (Den Haag, 27 augustus 1972) is een voormalige Nederlandse hockeyer. Hij speelde 143 officiële interlands (negentien doelpunten) voor de Nederlandse hockeyploeg.
De razendsnelle aanvaller maakte zijn debuut op 5 november 1994 in de oefeninterland België-Nederland (1-8). Zijn laatste interland speelde hij op 9 maart 2002 bij het wereldkampioenschap in Kuala Lumpur: de troostfinale Nederland-Zuid-Korea (2-1). In dat duel maakte Buma het winnende doelpunt (golden goal).
Hij speelde achtereenvolgens voor HC Klein Zwitserland, HC Bloemendaal, Amsterdam en BH & BC Breda. Met die laatste club dwong hij in het voorjaar van 2004 promotie af naar de hoofdklasse door HC Tilburg in de play-offs (best-of-three) te verslaan. Dat wapenfeit was voor de spits evenwel geen aanleiding zijn carrière te verlengen: hij besloot te stoppen met tophockey.
Jaap-Erik Buma is de zoon van oud-international Edo Buma (1946), die deel uitmaakte van het Nederlandse team, dat op de Olympische Spelen in Mexico-Stad op de 5de plaats eindigde.

## Internationale erelijst

| JAAR | TOERNOOI | PLAATS | RESULTAAT |
| 1996 | Champions Trophy | Chennai, India | Eerste plaats |
| 1997 | Champions Trophy | Adelaide, Australië | Vierde plaats |
| 1998 | Wereldkampioenschap | Utrecht, Nederland | Eerste plaats |
| | Champions Trophy | Lahore, Pakistan | Eerste plaats |
| 1999 | Champions Trophy | Brisbane, Australië | Derde plaats |
| | Europees kampioenschap | Padova, Italië | Tweede plaats |
| 2000 | Champions Trophy | Amstelveen, Nederland | Eerste plaats |
| | Olympische Spelen | Sydney, Australië | Eerste plaats |
| 2002 | Wereldkampioenschap | Kuala Lumpur, Maleisië | Derde plaats |
* Jaap-Derk Buma op Hoofdklassehockey.nl
* (en) Profiel van Jaap-Derk Buma op sports-reference.com (gearchiveerd)
Jacques Brinkman · Jaap-Derk Buma · Jeroen Delmee · Marten Eikelboom · Piet-Hein Geeris · Ronald Jansen · Erik Jazet · Bram Lomans · Teun de Nooijer · Wouter van Pelt · Stephan Veen · Guus Vogels · Diederik van Weel · Sander van der Weide · Remco van Wijk · Peter Windt · Coach: Maurits Hendriks
# Ivan de Verschrikkelijke, deel 1

Ivan de Verschrikkelijke (Russisch: Иван Грозный, Ivan Grozny) is een film uit 1944 van de Russische regisseur Sergej Eisenstein. De film is het eerste luik van een onafgewerkte trilogie over het leven van tsaar Ivan de Verschrikkelijke.

## Verhaal

In de rede tijdens zijn kroningsceremonie deelt de nieuwe tsaar Ivan IV mee dat hij Rusland wil verenigen en beschermen tegen vreemde machten. Niet lang daarna huwt hij Anastasia Romanovna. De feestelijkheden worden verstoord door een opstand. De tsaar brengt de menigte tot bedaren. Nadat de heerser van het kanaat Kazan hem provoceert, verklaart Ivan hem de oorlog. Kazan wordt veroverd door de troepen van de tsaar. De tsarina wordt ziek en sterft. Ivan denkt hardop na of de dood van zijn vrouw geen straf van God is voor zijn misdaad. Hij abdiceert en verlaat Moskou. De smeekbeden van eenvoudige lieden bewegen hem echter tot zijn terugkeer.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Nikolaj Tsjerkasov | Tsaar Ivan IV |
| Ljoedmila Tselikovskaja | Tsarina Anastasia Romanovna |
| Pavel Kadotsjnikov | Vladimir Andreyevich Staritsky |
| Mikhail Zharov | Maljoeta Skoeratov - bewaker tsaar |
| Amvrosi Buchma | Aleksei Basmanov - bewaker tsaar |
| Serafima Birman | Bojaar Efrosinia Staritskaya |
| Mikhail Nazvanov | Prins Andrei Kurbsky |
| Mikhail Kuznetsov | Fyodor Basmanov |
| Andrei Abrikosov | Bojaar Fjodor Kolychev |
| Aleksandr Mgebrov | Aartsbisschop Pimen |
| Maksim Mikhaylov | Aartsdiaken |
| Vladimir Balashov | Piotr Volynetz |
| Vsevolod Pudovkin | Nikola |
| Semyon Timoshenko | Kaspar von Oldenbock |
| Aleksandr Rumnev | de vreemdeling |
| Pavel Massalsky | Koning Sigismond |

## Externe link

* (en) Ivan de Verschrikkelijke, deel 1 in de Internet Movie Database
Staking (1925) · Pantserkruiser Potjomkin (1925) · Oktober (1927) · De generale lijn (1929) · La destrucción de Oaxaca (1931) · Alexander Nevski (1938) · Ivan de Verschrikkelijke, deel 1 (1944) · Ivan de Verschrikkelijke, deel 2 (1958)
# Ivan Ćurković

Ivan Ćurković (Mostar, 15 maart 1944) is een voormalige Joegoslavische doelman. Hij werd met AS Saint-Étienne viermaal landskampioen van Frankrijk en verloor in 1976 de finale van Europacup I. Van 1989 tot 2006 was hij voorzitter van FK Partizan. In 2001 viel hij in als co-bondscoach van Joegoslavië, samen met Vujadin Boškov en Dejan Savićević.

## Erelijst
### Als speler
#### AS Saint-Étienne

* Ligue 1
    1973/74, 1974/75, 1975/76, 1980/81
* Coupe de France
    1973/74, 1974/75, 1976/77

#### FK Partizan

* Prva Liga
    1964/65
# Ivan Šaponjić

Ivan Šaponjić (Servisch: Иван Шапоњић) (Nova Varoš, 2 augustus 1997) is een Servisch voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij verruilde het tweede team van Benfica in juli 2019 voor Atlético Madrid.

## Clubcarrière

Šaponjić speelde in de jeugd voor Zlatar Nova Varoš, Sloboda en FK Partizan. Op 30 november 2013 debuteerde hij in de Servische Superliga tegen FK Spartak Zlatibor Voda. Op 13 april 2015 maakte hij zijn eerste competitiedoelpunt tegen OFK Beograd. Tijdens het seizoen 2014/15 maakte hij vier doelpunten in veertien competitiewedstrijden.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2013/14 | FK Partizan | SuperLiga | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 2014/15 | FK Partizan | SuperLiga | 14 | 4 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 16 | 5 |
| 2015/16 | FK Partizan | SuperLiga | 17 | 3 | 1 | 2 | 0 | 0 | 7 | 1 | 25 | 6 |
| 2015/16 | Benfica II | Segunda Liga | 19 | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 19 | 5 |
| 2016/17 | Benfica II | Segunda Liga | 21 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 21 | 3 |
| 2017/18 | → Zulte Waregem | Eerste klasse | 31 | 6 | 2 | 1 | 1 | 0 | 5 | 0 | 39 | 7 |
| 2018/19 | Benfica II | Segunda Liga | 28 | 6 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 28 | 6 |
| 2019/20 | Atlético Madrid | Primera División | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 131 | 27 | 5 | 4 | 1 | 0 | 12 | 1 | 149 | 32 |

## Interlandcarrière

Šaponjić kwam uit voor verschillende Servische nationale jeugdelftallen. Hij won met Servië –20 het WK –20 van 2015 in Nieuw-Zeeland. Op dat toernooi was hij trefzeker in de zestiende finale tegen Hongarije –20. In de halve finale tegen Mali –20 maakte hij in de verlenging het winnende doelpunt. Šaponjić nam vier jaar later met Servië –21 deel aan het EK –21 van 2019.

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| FK Partizan |||
| SuperLiga | 1x | 2014/15 |
| Atlético Madrid |||
| Primera División | 1x | 2020/21 |
| Servië –20 |||
| FIFA WK onder 20 | 1x | 2015 |
# Jacques Martin (componist)

Jacques Martin (Wezet, 22 juni 1851 – aldaar, 5 mei 1930) was een Belgisch componist, dirigent en musicus.

## Levensloop

Als klein jongetje werd hem al het notensysteem geleerd. Martin was gefascineerd door de opbouw en de theorie, dat hij zichzelf aanleerde. Tijdens de militaire dienst (Fort-Artillerie), heeft hij in zijn vrije tijd zijn muzikale studies voortgezet. Alhoewel hij net uit de dienstplicht ontslagen was, behaalde hij in 1888 bij het 5e Linie-Regiment het kapelmeesterdiploma.
In 1889 werd hij tot kapelmeester van de Muziekkapel van het 7e Linie-Regiment benoemd. Dit muziekkorps won spoedig aan muzikaal niveau. Regelmatige bezoeker van concerten van dit muziekkorps en latere vriend van Martin was de directeur van het Koninklijk Vlaams Muziek-Conservatorium te Antwerpen, Peter Benoit. In 1911 nam Martin afscheid van zijn muziekkorps, maar in 1913 werd hij tot ere-inspecteur van de militaire muziekkorpsen van België benoemd. Hij was ook dirigent van het harmonieorkest "Saint-Martin" te Wezet.
Als componist schreef hij meer dan 400 werken, in hoofdzaak voor harmonie- en fanfareorkest.

## Composities
### Werken voor harmonie- en fanfareorkest

* 1892 Mars van het 7de Linie Regiment
* 1923 Marche de Tabora
* Après la Noce, ballet in 4 delen voor harmonieorkest
* Courtoisie, ouverture
* En Famille, fantasie
* Fleurs de Nice, fantasie
* Honneur et Patrie, ouverture
* L'Avenir, fantasie
* L'Indépendance, ouverture
* Leste et Enjoué, mars
* Liberté, ouverture
* Loyauté, ouverture
* Marche des Eburons, concertmars
* Mars et Minerve
* Sympathie
* Voyages de Noces
# Islam in Montenegro

De islam is de grootste minderheidsreligie in Montenegro (Montenegrijns: Ислам у Црној Гори; Islam u Crnoj Gori); alleen de Oosters-orthodoxe Kerk heeft meer aanhang (ruim 72% van de bevolking). Volgens de volkstelling van 2011 vormen de 118.477 moslims in Montenegro ongeveer 19,11% van de totale bevolking van 620.029 personen. De moslims in Montenegro behoren grotendeels tot de soennitische stroming van de islam, terwijl er ook kleinere groepen 'ongedefinieerde' moslims en sjiieten in het land wonen. De moslims in Montenegro wonen vooral in de Sandžak, langs de grens met Servië, met belangrijke plaatsen zoals Rožaje (c. 95%) en Plav (77%), maar ook in Ulcinj (72%) aan de Adriatische Zee.

## Demografie

Ongeveer de helft van de Montenegrijnse moslimbevolking bestaat uit etnische Bosniakken (53.453 Bosniakken, 45% van alle moslims). Van de Bosniakken in Montenegro is 99,72% moslim. De Albanezen vormen met 22.267 leden de tweede grootste moslimgroep: onder hen is 73,15% moslim. De derde groep vormen de 20.270 Moslims van nationaliteit: van hen is 98,7% moslim. Twee andere (grote) etnische groepen met een moslimmeerderheid vormen de 5.034 Roma (80,53% moslim) en de 2.003 Balkan-Egyptenaren (97,52% moslim). Van de 104 Turken in Montenegro is 101 moslim (97,11%).
Leeftijdsopbouw van de moslims in Montenegro :
| Leeftijdscategorie | Aantal (2011) | % |
| 0-9 jaar | 18.877 | 15,93 |
| 10-19 jaar | 19.561 | 16,51 |
| 20-29 jaar | 18.009 | 15,20 |
| 30-39 jaar | 16.024 | 13,52 |
| 40-49 jaar | 15.287 | 12,90 |
| 50-59 jaar | 14.051 | 11,86 |
| 60-69 jaar | 8.622 | 7,28 |
| 70+ jaar | 8.022 | 6,77 |
| onbekend | 24 | 0,02 |
| Totaal | 118.477 | 100,00 |

## Afbeeldingen

* Moskee Sultan Murat II in Rožaje.
* Moskee Kučanska in Rožaje.
* Moskee in Pljevlja.
* Moskee in Ulcinj.
* ↑ (en) Table CG5. Population by ethnicity and religion. www.monstat.org. Geraadpleegd op 15-11-2023.
* ↑ (en) Table CG3. Population by age and religion. www.monstat.org. Geraadpleegd op 15-11-2023.
# Islam in Myanmar

De islam in Myanmar is de op twee na grootste religie in het land: alleen het boeddhisme en het christendom zijn omvangrijker. Volgens de meest recente volkstelling van 2014 was ongeveer 4,3% van de bevolking islamitisch, oftewel 2.237.495 van de ruim 50 miljoen inwoners. De meeste moslims in Myanmar maken deel uit van het Rohingya-volk, maar er zijn ook andere islamitische minderheden aanwezig, waaronder de Kamein en de Panthay (islamitische overzeese Chinezen).

## Mens en maatschappij
### Verspreiding

Ongeveer de helft van de moslims in Myanmar woont in de staat Rakhine in het zuidwesten van het land. De islam wordt in Rakhine aangehangen door 35,1% van de bevolking en vormt een significante minderheidsreligie in de regio. De andere staten/regio’s hebben een beduidend lager percentage moslims in verhouding tot de totale bevolking. In Mon (5,8%), Tanintharyi (5,1%), Yangon (4,7%) en Kayin (4,3%) wonen verhoudingsgewijs meer moslims ten opzichte van de rest van Myanmar.
| Plaats | Bevolking (2014) | Aantal moslims | % |
| Ayeyarwady | 6.184.829 | 84.073 | 1,4% |
| Bago | 4.867.373 | 56.753 | 1,2% |
| Chin | 478.801 | 690 | 0,1% |
| Kachin | 1.642.841 | 26.789 | 1,6% |
| Kayah | 286.738 | 3.197 | 1,1% |
| Kayin | 1.431.377 | 68.459 | 4,3% |
| Magway | 3.912.791 | 12.311 | 0,3% |
| Mandalay | 6.145.588 | 187.785 | 3,0% |
| Mon | 2.050.282 | 119.086 | 5,8% |
| Rakhine | 3.188.807 | 1.118.731 | 35,1% |
| Shan | 5.815.384 | 58.918 | 1,0% |
| Sagaing | 5.320.299 | 58.987 | 1,1% |
| Tanintharyi | 1.406.434 | 72.074 | 5,1% |
| Yangon | 7.355.075 | 345.612 | 4,7% |
| Naypyidaw Union Territory | 1.160.242 | 24.030 | 2,1% |
| Myanmar | 51.486.253 | 2.237.495 | 4,3% |

### Onderdrukking

Volgens mensenrechtenorganisaties hebben de Rohingya, veruit de grootste moslimgroepering in het land, met zware repressie te maken en wordt hun bestaan als nationale etnische minderheid ontkend. Zo'n 300.000 Rohingya zijn uit de staat gevlucht voor etnisch geweld en leven in vluchtelingenkampen op de grens tussen Myanmar en Bangladesh. In 2017 kwam de de facto regeringsleider Aung San Suu Kyi in opspraak vanwege het stilzwijgen en niet verzetten tegen de etnische zuiveringen die het leger pleegde tegen de islamitische minderheid in Rakhine. In december 2019 vertegenwoordigde Aung San Suu Kyi de regering van Myanmar in de door Gambia tegen het land aangespannen zaak bij het Internationaal Gerechtshof te Den Haag wegens de beschuldiging van genocide op Rohingya's. Dit leidde tot teleurstelling en kritiek bij haar internationale supporters.
# Jacinto Machado

Jacinto Machado is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Santa Catarina. De gemeente telt 11.051 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Ermo, Praia Grande, Santa Rosa do Sul, São João do Sul, Sombrio, Timbé do Sul, Turvo en Cambará do Sul (RS).
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Jacinto del Rosario de Castro

Jacinto del Rosario de Castro (Santo Domingo, 15 augustus 1811 - Santo Domingo, 13 december 1896) was een Dominicaans advocaat, diplomaat, gevolmachtigd aanklager van het Hooggerechtshof van Justitie en minister van Justitie en Openbaar Onderwijs en president.

## Biografie

De naam van Jacinto's vader is onbekend, zijn moeder was Dolores Ana de Castro Urrutia, dochter van Juan María de Castro Guzmán en Mercedes de Urrutia Fox. Hij is op 27 augustus 1811 in de kathedraal van Santo Domingo gedoopt met de naam Jacinto del Rosario de Castro.
Jacinto del Castro trouwde op 3 juni 1835 in Baní met María de la Concepción de Lara Suazo, dochter van Juan Bautista de Lara en Maria Salome Suazo Perez Arias. Samen kregen ze vier kinderen. Apolinar de Castro de Lara (1836) Juan Pablo de Castro de Lara (1839) Teresa de Castro de Lara (1841) José María de Castro de Lara (1843)
Hij werkte als advocaat in Baní van waaruit hij ook actief was voor de Independencia Nacional.
Volgens de mondelinge overlevering van de familie Mañón kreeg, Manon Jane Frances Mañón acht kinderen met Jacinto de Castro, te weten: Jacinto Manon (1868), Juan Francisco Manon (1869), Dario Manon, Mario Manon, Ercilia Manon, Jorge Rogelio Manon (1877), Ana Graciela Manon (1879), Luis Enrique Gregorio Manon (1881).
Evenzo volgens de orale overlevering schrijft de familie Garcia van Monserrat twee kinderen van Jacinto García de Castro te hebben en dat zouden zijn: Mercedes García geboren rond (1853) Ramón María García.

## Politiek

De persoonlijke kwaliteiten van Jacinto dwongen respect af en bezorgden hem belangrijke functies in het land waaronder: afgevaardigde, gevolmachtigde aanklager van het Hooggerechtshof en minister van Justitie en Openbaar Onderwijs.
Bij de bevrijding van de Haïtiaanse overheersing heeft hij actief deelgenomen aan de verovering van de stad Santo Domingo en was aanwezig bij het uitroepen van de onafhankelijkheid bij de Puerta del Conde.
Hij was in 1846 een van de oprichters van de patriottische beweging Amigos del País (Vrienden van het land). Echter in 1861 steunde hij de annexatie door Spanje.
Jacinto del Castro was president van de Hoge Raad en op 2 september 1878 de grondwettelijke vervanger van president Ignacio María González Santín, die gedwongen was zijn functie neer te leggen. Om binnen de limieten van de grondwet te blijven, schreef hij verkiezingen uit voor permanente vervanging van de afgetreden president en op 29 september 1878 treedt Jacinto de Castro af als tijdelijk president. Hierna werd hij minister van Buitenlandse Zaken tot de verkiezing van Cesareo Guillermo Bastardo als nieuwe president van de Dominicaanse Republiek op 27 februari 1879.
# Isle of Man TT 1933

De Isle of Man TT 1933 was de tweeëntwintigste uitvoering van de Isle of Man TT. Ze werd verreden op de Snaefell Mountain Course, een stratencircuit op het eiland Man.

## Algemeen

Mijlpalen :
| 1933 | Eerste racegemiddelde boven 80 mph (Stanley Woods, Norton) in de Senior TT Eerste coureur met een totaal van zes overwinningen (Stanley Woods) Eerste team met alle podiumplaatsen in de Junior TT én de Senior TT (Norton met Stanley Woods, Jimmie Simpson, Tim Hunt en Jimmie Guthrie). |
Norton was in dit jaar niet te houden. Het pakte zowel in de Junior- als de Senior TT de eerste drie plaatsen, met overwinningen van Stanley Woods in beide klassen, die zijn totaal daarmee op zes bracht. Rudge had de strijd opgegeven. Het zette Ernie Nott, Graham Walker en Henry Tyrell-Smith in de Senior in, maar Nott werd slechts vijfde, bijna acht minuten achter Woods. De Lightweight TT werd gewonnen door Syd Gleave met een Excelsior. Frank Longman verloor het leven bij een crash bij Glentramman, in de nadering van de stad Ramsey.

## Senior TT

Stanley Woods leidde de Senior TT van start tot finish en reed het eerste racegemiddelde van meer dan 80 mijl per uur. Norton vernederde concurrent Rudge door de eerste vier plaatsen te bezetten.

## Junior TT

Stanley Woods leidde ook de Junior TT van begin tot eind, maar hier was meer spanning dan in de latere Senior TT. Op de eindstreep, na 425 km racen, had hij slechts zeven seconden voorsprong op teamgenoot Percy "Tim" Hunt. Rudge liet verstek gaan, maar de Velocette KTT Mk IV was geen partij voor de Norton CJ1.

## Lightweight TT

In de Lightweight TT had Rudge niets te vrezen van Norton, dat geen 250cc-racers bouwde. Nu moest men het echter opnemen tegen de nieuwe 250cc-Excelsior, waarmee Syd Gleave de race won. Charlie Dodson werd met een New Imperial tweede en daarna pas finishte Charlie Manders met een Rudge.
* https://www.iomtt.com/tt-database/events?meet_code=TT33%20%20&era=2
* Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 1933 Isle of Man TT op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · Eerste Wereldoorlog · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · Tweede Wereldoorlog · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 ·1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014
# Isolaimium nigeriense

Isolaimium nigeriense is een rondwormensoort uit de familie van de Isolaimiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Timm.
# Jaithari

Jaithari is een nagar panchayat (plaats) in het district Anuppur van de Indiase staat Madhya Pradesh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 7.800 mensen in Jaithari, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 63%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Jaitu

Jaitu is een nagar panchayat (plaats) in het district Faridkot van de Indiase staat Punjab.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 32.898 mensen in Jaitu, waarvan 53% mannelijk en 47% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 62%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.