OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Airelles Courchevel

Airelles Courchevel is een 5-sterrenhotel in het Franse wintersportoord Courchevel, in het departement Savoie. Het bevindt zich in de wijk Jardin Alpin van het skidorp Courchevel 1850 en is een van tientallen luxehotels in het mondaine skioord, waaronder ook Cheval Blanc, dat zich naast Les Airelles bevindt.
In 1992 kocht zakenvrouw Raymonde Fenestraz Les Airelles om er een luxehotel van te maken. Er werd een groot 'paleis' gebouwd in 19e-eeuwse Oostenrijks-Hongaarse stijl. Ondernemer Stéphane Courbit kocht het etablissement in 2007, liet het vernieuwen en bracht het onder de in de Lov Hotel Collection, later Les Airelles genoemd. In 2011 verkreeg het hotel als een van de eerste van Atout France het exclusieve label palace (paleis). In 2021 werd Airelles Courchevel uitgebreid met een nieuwe vleugel.
Het hotel telt 32 kamers, 15 suites en een privé-appartement. Er zijn drie restaurants, waarvan er een (Pierro TT) werd gerund door Pierre Gagnaire en Marco Garfagnini en vervolgens door Riccardo Valore. Het hotel beschikt over alle luxe en faciliteiten.
# Tetraophthalmus japonicus

Tetraophthalmus japonicus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Thomson.
# Hattstatt

Hattstatt is een gemeente in het Franse departement Haut-Rhin (regio Grand Est) en telt 784 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Thann-Guebwiller.

## Geografie

De oppervlakte van Hattstatt bedraagt 6,0 km², de bevolkingsdichtheid is 130,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Hattstatt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Elbella alburna

Elbella alburna is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Mabille.
# Brycon nattereri

Brycon nattereri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de Characidae. De beschrijving van de soort werd in 1860 voor het eerst gepubliceerd door Rudolf Kner in een artikel over een collectie vissen in het zoölogisch museum van Wenen, hoofdzakelijk verzameld door Johann Natterer. Kner meende daarbij te maken te hebben met Chalceus opalinus Cuvier, 1819, en vermeldde de naam "Salmo pira-pitinga" waarmee Natterer de soort aanduidde. Kort daarop kwam Albert Günther tot de slotsom dat bij Cuviers soort een grote zwarte vlek aan de basis van de staartvin ontbrak die bij deze soort wel aanwezig was, en dat dit een nog niet eerder benoemde soort betrof, die hij in 1864 de wetenschappelijke naam Brycon nattereri gaf, naar de verzamelaar ervan.

## Synoniemen

* Chalceus opalinus Kner, 1860 non Cuvier, 1819
* Salmo pirapitinga Natterer ex Kner, 1860, pro synonymo
* Brycon reinhardti Lütken, 1875
* ↑ (en) Brycon nattereri. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
* ↑ Kner, R. (1859). Zur Familie der Characinen. III. Folge der Ichthyologischen Beiträge. Zweite Abtheilung. Denkschriften der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften in Wien, Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe 18: 10
* ↑ Günther, A. (1864). Catalogue of the Physostomi, containing the families Siluridae, Characinidae, Haplochitonidae, Sternoptychidae, Scopelidae, Stomiatidae in the collection of the British Museum. Catalogue of the fishes in the British Museum 5: 334
* ↑ Lütken, C.F. (1875). Characinae novae Brasiliae centralis a clarissimo J. Reinhardt in provincia Minas-Geraes circa oppidulum Lagoa Santa in lacu ejusdem nominis, flumine Rio das Velhas et rivulis affluentibus collectae, secundum characteres essentiales breviter descriptae. Oversigt over det Kongelige Danske videnskabernes Selskabs Forhandlinger 1874(3): 134
# Cratichneumon declinans

Cratichneumon declinans is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kriechbaumer in 1897.
# Biroella queenslandica

Biroella queenslandica is een rechtvleugelig insect uit de familie Morabidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Sjöstedt.
# Wirdummerpolder

De Wirdummerpolder (huidige spelling: Wirdumerpolder) is een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen.
De polder lag ten oosten van Garrelsweer tussen de Enzelenzermeedweg en de gemeentegrens van Loppersum en Appingedam. De noordgrens lag bij het Damsterdiep, de zuidgrens bij het Eemskanaal. De molen van het schap stond aan de Wirdumermeedenweg, ongeveer 300 m zuidelijk van het Damsterdiep.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 1995 binnen dat van het waterschap Noorderzijlvest.
# Aixafem el feixisme

Aixafem el feixisme (in het Nederlands, We verpletteren het fascisme) (AFI Central-Catalaans: /ə.ʃəˈfɛm əɫ fəˈʃiz.mə/; Valenciaans: /aj.ʃaˈfem eɫ fejˈʃiz.me/) is een antifascistische affiche gemaakt in 1936 door de Catalaanse fotograaf, publicist en schrijver Pere Català i Pic. Het werd gemaakt in opdracht van de Propagandacommissie (Commissariat de Propaganda) van de Republikeinse regering van Catalonië, Generalitat de Catalunya, aan het begin van de Spaanse Burgeroorlog en resulteerde in de eerste advertentie van deze commissie.
Oorspronkelijke exemplaren zijn te zien in het Museu Nacional d'Art de Catalunya (Barcelona), in het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía (Madrid) en in de verzameling affiches in het paviljoen van de Republiek van de Universiteit van Barcelona.
De fotomontage, die werd gemaakt voor het Klooster van Mercè (Convent de la Mercè) in Barcelona, toont een Catalaanse traditionele espadrille die een (spiegelbeeldige) nazi-swastika verplettert. Vanwege zijn eenvoud en sterke visuele impact, wordt het beschouwd als een van de beste reclamefoto's van de eerste helft van de twintigste eeuw, evenals als een van de duidelijkste politieke en grafische kunstuitingen van antifascistisch verzet van deze oorlogsperiode, zelfs voor de Tweede Wereldoorlog.
# Tetraophthalmus ignorantinus

Tetraophthalmus ignorantinus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Thomson.
# Elbehaven

De Elbehaven is een haven in het westen van het Europoort-gebied in Rotterdam en ligt in de Beneluxhaven aan het Calandkanaal.
# Butte-aux-Cailles

De Butte-aux-Cailles is een van de zeven heuvels van Parijs. Hij is 63 meter hoog en ligt in de wijk Quartier de la Maison-Blanche van het 13e.
De heuvel ligt op de Rive Gauche, in het 13e arrondissement van Parijs. De heuvel was oorspronkelijk een gebied met een mengeling van weiden en bossen, later aangevuld met wijngaarden. De hoogte maakte de locatie ook geschikt voor windmolens, 28 meter boven het waterniveau van de Bièvre. La Butte-aux-Cailles dankt haar naam aan Pierre Caille, die het eigendom van de gronden in 1543 verwierf.
In de zeventiende eeuw werd op de heuvel schelpkalksteen gewonnen. De nabijheid van het water van de Bièvre faciliteerde ook een aantal specifieke ambachten, zoals ververijen, leerlooierijen en wasserijen, een combinatie die leven in deze buurt ongezond maakte.
Op 21 november 1783 maakten de ballonvaarders de Markies d'Arlandes en Pilâtre de Rosier op de Butte-aux-Cailles hun noodlanding, na een vlucht van meer dan twintig minuten. Die gebeurtenis wordt herdacht door het buurtparkje Jardin de la Montgolfière aan de rue du Moulinet.
In 1784-1785 werd de Muur van de Belastingpachters gebouwd ten noorden van de heuvel, op het tracé van de huidige boulevard Auguste-Blanqui, waardoor de Butte-aux-Cailles buiten de hoofdstad kwam te liggen, evenwel direct aan de poorten van de stad.
In 1860 werd de Butte, die tot de gemeente Gentilly behoorde, aangehecht bij het grondgebied van Parijs, in een golf van gebiedsannexaties door de hoofdstad.
Van 1828 tot 1910 voerde de stad Parijs werkzaamheden uit om de bedding van de Bièvre te overdekken. De Butte kreeg geleidelijk haar huidige uiterlijk aan het begin van de twintigste eeuw en bleef een dorp in het hart van Parijs. De stedenbouwkundige ingrepen naar plannen van Georges-Eugène Haussmann in het Tweede Keizerrijk spaarden deze perifere wijk. Dit was een gevolg van de aanwezigheid van de kalksteengroeven in de ondergrond, waardoor de bouw van zware gebouwen enkel gerealiseerd kon worden na (dure) opvulling van de groeveholtes. De groei van Parijs, met steeds schaarsere en dus duurdere grondprijzen, maakte dat deze opvulling toch meer en meer werd uitgevoerd.
François Arago leverde het idee, de toenemende waterschaarste op de heuvel aan te pakken door een artesische put te boren. Prefect Haussmann leverde de bouwopdracht af op 19 juni 1863. Het zou tot november 1903 duren vooraleer uit de 582 meter diepe put gemiddeld zo'n 6.000 m³ liter water per dag aan de hoofdstad geleverd kon worden. In 2000 werd de put nog verder verdiept, tot 620 meter.
De oude stadscampus van Télécom ParisTech (voorheen de École nationale supérieure des télécommunications) is gelegen op de heuvel aan de rue Barrault. De heuvel – en de gelijknamige buurt – zijn bereikbaar vanuit de metrostations Place d'Italie en Corvisart.
# Cratichneumon dissimilis

Cratichneumon dissimilis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gravenhorst in 1829.
# Biroella ornata

Biroella ornata is een rechtvleugelig insect uit de familie Morabidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Bolívar.
# Wittingen

Wittingen is een stad in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente ligt in het Landkreis Gifhorn. Wittingen telt 11.357 inwoners.

## Indeling

De gemeente omvat naast de stad nog 25 dorpen.
| Boitzenhagen Darrigsdorf Erpensen Eutzen Gannerwinkel Glüsingen Hagen Kakerbeck Knesebeck | Küstorf Lüben Mahnburg Ohrdorf Plastau Rade Radenbeck Schneflingen Stöcken | Suderwittingen Teschendorf Transvaal Vorhop Wittingen Wollerstorf Wunderbüttel Zasenbeck |

## De stad Wittingen

Wittingen wordt al genoemd in een oorkonde uit 781 waarin het bisdom Hildesheim wordt beschreven. De oudste kerk in de stad, de St. Stefanus, werd gebouwd in de dertiende eeuw. De kerk heeft ten minste een voorganger gehad die waarschijnlijk in de negende eeuw werd gebouwd.
De stad ligt aan de spoorlijn Gifhorn - Wieren. Vanaf het station vertrekt om het uur een trein in beide richtingen.

## Economie

In stadsdeel Knesebeck is een grote fabriek van stalen buizen, pijpen e.d. gevestigd. De firma Butting biedt daar werk aan bijna 2.000 mensen.
* 1 2 (de) Landesamt für Statistik Niedersachsen, LSN-Online Regionaldatenbank, Tabelle A100001G: Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Stand 31. Dezember 2020
* Gemeinsame Normdatei: 4066662-1
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000298415
* MusicBrainz: 34dceea4-455d-48fd-8419-229c8df2d5cd
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987008919271505171
* Virtual International Authority File: 246093209
* WorldCat (via VIAF): 246093209
Adenbüttel · Barwedel · Bergfeld · Bokensdorf · Brome · Calberlah · Dedelstorf · Didderse · Ehra-Lessien · Gifhorn · Giebel gemeentevrij gebied · Groß Oesingen · Hankensbüttel · Hillerse · Isenbüttel · Jembke · Leiferde · Meine · Meinersen · Müden (Aller) · Obernholz · Osloß · Parsau · Ribbesbüttel · Rötgesbüttel · Rühen · Sassenburg · Schönewörde · Schwülper · Sprakensehl · Steinhorst · Tappenbeck · Tiddische · Tülau · Ummern · Vordorf · Wagenhoff · Wahrenholz · Wasbüttel · Wesendorf · Weyhausen · Wittingen
# Albert Charles Seward

Albert Charles Seward (Lancaster, 1863 - 1941) was een Engels botanicus en geoloog aan de Universiteit van Cambridge. Hij werkte er als lector (1890) en als hoogleraar plantkunde (1906-1936).

## Werk

Seward bewerkte samen met Charles Darwins zoon Francis de correspondentie van diens vader tot de boeken More letters of Charles Darwin deel één en twee (1903-1905). Samen met Dukinfield Henry Scott was hij een van de grote namen van zijn tijd in de paleobotanie.
Seward werd in 1898 verkozen tot Fellow of the Royal Society en ontving in 1934 diens Darwin Medal. Eerder kreeg hij al de Murchison Medal (1908), de Royal Medal (1925) en de Wollaston Medal (1930). Seward werd in 1936 geridderd. De auteursafkorting Seward wordt gebruikt om hem aan te duiden wanneer er een botanische naam geciteerd wordt.

## Opleiding

Seward volgde zijn opleiding aan St.Johns College van de Universiteit van Cambridge. Daarvoor zat hij op de Lancaster Grammar School.
# Texola coracara

Texola coracara is een vlinder uit de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Harrison Gray Dyar.
# Hendrik Jan van Braambeek

Hendrik Jan van Braambeek (Warffum, 22 januari 1880 – Doorwerth, 25 juni 1960) was een Nederlands vakbondsbestuurder en sociaaldemocratisch politicus.

## Loopbaan

Hendrik Jan van Braambeek werd geboren in het hervormde gezin van hoofdonderwijzer van de normaalschool Adrianus Jacobus van Braambeek en Cornelis Paulina Plaat. Na het voltooien van de drie- en vijfjarige hogere burgerschool in respectievelijk Warffum en Groningen haalde Van Braambeek een vakdiploma bouwkunde en ging hij aan de slag bij de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen in Zutphen, waar hij tot 1919 bij de afdeling Weg en Water. In 1906 trouwde hij te Zutphen met Maria Kopper, met wie hij twee dochters kreeg.
In 1908 werd hij lid van de Zutphense gemeenteraad (tot zijn verhuizing in 1919) voor de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij. Ook werd hij actief bij de vakbeweging - hij was van 1910 tot 1922 lid van het hoofdbestuur van de Nederlandsche Vereeniging van Spoor- en Tramwegpersoneel (en van 1922 tot 1940 hoofdambtelijk secretaris) en enige tijd redacteur bij hun weekblak, "Het Weekblad".
In 1917 werd hij lid van de Staatscommissie-Muysken inzake de herziening van de loonregeling spoorwegpersoneel (1917-1918). In 1919 verhuisde hij naar 's-Hertogenbosch omdat hij door de spoorwegdirectie werd overgeplaatst voor zijn nieuwe baan als chef bureau bij 'Weg en Werken' van de Nederlandse Spoorwegen (waar hij tot 1926 in dienst zou blijven, vanaf 1921 op non-actief vanwege zijn Kamerlidmaatschap).
In 1921 werd hij, na een kort lidmaatschap in de Gelderse Provinciale Staten in 1919 dat hij moest neerleggen vanwege de overplaatsing, gekozen in de Tweede Kamer der Staten-Generaal, waarvan hij lid zou blijven tot 1946. Van 1923 tot 1936 was hij wederom lid van een staatscommissie met betrekking tot het transport, ditmaal de Staatscommissie-Patijn inzake het vervoersvraagstuk. Binnen de partij behoorde hij tot de Marxistische vleugel en de groep die vond dat de partij geen regeringsverantwoordelijkheid diende te aanvaarden.
In de Tweede Kamer was hij woordvoerder van de SDAP voor spoorweg- en PTT-aangelegenheden, waarbij hij vooral opkwam voor de belangen van de werknemers. Zo interpelleerde hij in 1922 minister Gerardus Jacobus van Swaaij over de exploitatiekosten van de Nederlandse Spoorwegen en in 1928 minister Hendrik van der Vegte over de arbeidsomstandigheden bij de tramwegen.
Van Braambeek was vanaf 1926 voorzitter van de personeelsraad van de Nederlandse Spoorwegen. In 1940 trad hij af als secretaris bij de vakvereniging en als voorzitter van deze personeelsraad als protest tegen de Duitse bezetter.

## Referenties en voetnoten

De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* 1 2 3 Biografisch Woordenboek van het Socialisme en de Arbeidersbeweging in Nederland. Gearchiveerd op 24 maart 2023.
* Biografisch Portaal: 13534874
* Parlement.com: vg09lkym8eqx
# Electra axialata

Electra axialata is een mosdiertjessoort uit de familie van de Electridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Liu.
# Butt (tijdschrift)

BUTT is een kwartaalblad voor homoseksuele mannen. Het werd in 2001 opgericht onder redactie van Gert Jonkers en Jop van Bennekom, die ook Fantastic Man en The Gentlewoman oprichtten. Sinds 2008 heeft BUTT een oplage van circa 24.000 stuks. In 2011 werd echter besloten het tijdschrift niet langer uit te geven. In 2022 werd de publicatie hervat.

## Achtergrond

BUTT is van oorsprong een Nederlands tijdschrift, maar is vanaf het begin Engelstalig. Het tijdschrift bevat interviews en artikelen, en licht trends en levensstijlen binnen de mannelijke homoseksuele gemeenschap toe.
Het is internationaal veel geprezen om zijn ongegeneerde seksuele en niet-seksuele portretten van mannen, evenals om de unieke, openhartige benadering van interviews. Veel bekende queers, zoals Michael Stipe en John Waters, werden door het tijdschrift geportretteerd. De Duitse fotograaf Wolfgang Tillmans fotografeerde vanaf de eerste editie voor BUTT.
The Guardian noemde BUTT in 2005 een van de twintig beste tijdschriften.
In 2011 stopte de publicatie. Drie jaar later bracht uitgeverij Taschen het boek Forever BUTT uit, een bloemlezing van enkele van de hoogtepunten van het tijdschrift. In 2022 werd de publicatie van BUTT hervat. Het tijdschrift is wereldwijd verkrijgbaar. In de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk was het onder meer verkrijgbaar in American Apparel-winkels.

## Trivia

* Abonnees worden Buttheads genoemd en konden voorheen lid worden van de Butthead-gemeenschap via de website van het tijdschrift.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Butt (magazine) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Crescencio Poot

José Crescencio Poot (Dzemul, rond 1820 - Chan Santa Cruz, 1885) was een militair-religieus leider van Maya opstandelingen tijdens de Kastenoorlog in Yucatán.
Over zijn jongste jaren is weinig bekend. Waarschijnlijk is hij rond 1820 geboren in het noordwesten van Yucatán. Bij het uitbreken van de Kastenoorlog in 1847 had hij al enige bekendheid als lokale leider, en sloot zich aan bij de opstandelingen van Cecilio Chi en Jacinto Pat. In de daaropvolgende jaren klom hij snel omhoog in de rangen. Hij verwierf bekendheid en beruchtheid door een aanval op Tekax in 1857 waarbij 600 blanke inwoners om het leven werden gebracht en door de inname van Tunkas in 1861 waarbij hij 250 burgers gevangennam.
Na interne strubbelingen wist hij zich in 1864 op te werpen tot een van de leden van het triumviraat dat de rebellenstaat Chan Santa Cruz bestuurde. In de daaropvolgende tien jaar leidde Poot een tiental grote aanvallen, waarvan enkele op Brits-Honduras. De opstandelingen slaagden erin vrijwel de gehele blanke bevolking van Yucatán te verdrijven. In 1875 werd hij ten slotte tatich, de hoogste leider van Chan Santa Cruz. Zijn militaire activiteiten kwamen op een lager pitje te staan, en hij trouwde een vrouw die hij tijdens een raid gevangen had gemaakt. In 1885 werd hij door rivaliserende opstandelingen om het leven gebracht.
Poot was een van de beruchtste personen uit het negentiende-eeuwse Mexico, en alleen zijn naam al liet mensen beven van angst. Hij stond bekend als een wreed en bloeddorstig man, maar ook als een groots militair aanvoerder. Hoewel zijn wreedheid zelfs mederebellen van hem vervreemdde, genoot hij onder een groot deel van de Mayabevolking bewondering en respect, en geniet hij dat zelfs tegenwoordig nog.
# Biroella mimikensis

Biroella mimikensis is een rechtvleugelig insect uit de familie Morabidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Bolívar.
# Wittighausen

Wittighausen is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Main-Tauber-Kreis. Wittighausen telt 1.644 inwoners.
Ahorn · Assamstadt · Bad Mergentheim · Boxberg · Creglingen · Freudenberg · Großrinderfeld · Grünsfeld · Igersheim · Königheim · Külsheim · Lauda-Königshofen · Niederstetten · Tauberbischofsheim · Weikersheim · Werbach · Wertheim · Wittighausen
# Alatiliparis

Alatiliparis is een geslacht van vijf soorten orchideeën uit de onderfamilie Epidendroideae. Het is afgescheiden van het geslacht Liparis.
Het zijn kleine, epifytische planten met een weinig opvallende bloeiwijze uit schaduwrijke bossen van Java en Sumatra.

## Naamgeving en etymologie

* Synoniem: Gastroglottis Blume (1825), Predilea Lindl. (1826)
De botanische naam Alatiliparis is afgeleid van het Latijnse 'alatus' (gevleugeld) en van het geslacht Liparis, en slaat op het gevleugelde gynostemium.

## Kenmerken

Alatiliparis-soorten zijn kleine, epifytische planten met korte, draadvormige wortels aan de voet van gegroepeerde, vlezige, ovale of conische pseudobulben, met aan de basis enkele dunne, langwerpige tot lancetvormige bladeren met een gevleugelde bladsteel en scherpe punt, en een eindstandige, langgerekte, ijle maar veelbloemige tros met tientallen kleine bloempjes op een zigzag verlopende bloemstengel.
De bloemen zijn tot 1 cm groot, geresupineerd en geel tot roze gekleurd. De kelkbladen zijn vrijstaand, breed ovaal, met een lange, scherpe top, de kroonbladen veel smaller. De bloemlip is licht drielobbig of uit één stuk, ovaal tot langwerpig, door een plooi gescheiden van het gynostemium, met een nectarklier aan de basis. Het middendeel van de lip is dik, met drie longitudonale richels of nerven, de top loopt uit in een lange, smalle, gegolfde punt. Het gynostemium is rechtopstaand en draagt aan de basis twee opvallende, fragiele vleugels. De stempel is ovaal, hol, omgeven door een dikke rand, en met een dik rostellum. De brede helmknop draagt vier smalle, kegelvormige pollinia.

## Verspreiding en habitat

Alatiliparis-soorten zijn epifytische planten die groeien op bemoste bomen in schaduwrijke montane bossen uit Java en Sumatra.

## Taxonomie

Alatiliparis werd van Liparis afgescheiden door Margońska en Szlachetko in 2001.
Het geslacht telt in de meest recent geaccepteerde taxonomie vijf soorten. De typesoort is Alatiliparis filicornes.

### Soortenlijst

* Alatiliparis angustiflora (J.J.Sm.) Szlach. & Marg. (2001)
* Alatiliparis filicornes Marg. & Szlach. (2001)
* Alatiliparis lepanthes (Schltr.) Szlach. & Marg. (2001)
* Alatiliparis otochilus Marg. & Szlach. (2001)
* Alatiliparis speculifera (J.J.Sm.) Szlach. & Marg. (2001)
# Texiguat

Texiguat (uit het Nahuatl: "Vrouwen van belang") is een gemeente (gemeentecode 0716) in het departement El Paraíso in Honduras.
In 1702 werd het een zelfstandige gemeente onder de naam San Antonio de Texiguat. Het maakte deel uit van het departement Tegucigalpa tot in 1869 El Paraíso gecreëerd werd. Op 18 december 1878 ging de gemeente terug naar het departement Tegucigalpa, om in 1886 definitief naar El Paraíso over te gaan.
De hoofdplaats ligt aan de rivier Texiguat.

## Bevolking

De bevolking is als volgt verdeeld:
| Vrouwen | 4162 | 47,2% |
| Mannen | 4655 | 52,8% |

## Dorpen

De gemeente bestaat uit acht dorpen (aldea), waarvan de grootste qua inwoneraantal: Texiguat (code 071601), Asuncion (071602) en San Sebastian (071608).
* ↑ Instituto Nacional de Estadistica (acroniem: INE); bevolking 2016
* ↑ Redatam; División Política Territorial.
* (es) Municipio de Texiguat op de pagina Honduras Universal
# Einde

Einde kan verwijzen naar:
* Einde (Roermond), een gehucht in de Nederlands-Limburgse gemeente Roermond.
* Einde (Voeren) een buurt in Sint-Martens-Voeren in de Belgisch-Limburgse gemeente Voeren.
* Slotwoord, slotstuk of epiloog van een muziekstuk, toneelstuk, boek, etc.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Einde en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.