OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karl Josef Becker

Karl Josef Becker S.J. (Keulen, 18 april 1928 – Rome, 10 februari 2015) was een Duits priester, theoloog en kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Op 13 april 1948 deed Becker zijn professie bij de paters Jezuïeten. Hij werd op 31 juli 1958 priester gewijd.
Becker studeerde dogmatiek aan het Philosophisch-Theologische Hochschule Sankt Georgen, een college van de Jezuieten in Frankfurt, en aan de Pauselijke Universiteit Gregoriana in Rome.
Sinds 1977 was Becker consultor van de Congregatie voor de Geloofsleer. In 2009 was Becker betrokken bij gesprekken tussen de Priesterbroederschap Sint Pius X en de Heilige Stoel over het herstel van de betrekkingen tussen beide partijen. Deze waren bekoeld na de excommunicatie van bisschop Marcel Lefebvre in 1988.
Becker werd tijdens het consistorie van 18 februari 2012 kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de rang van kardinaal-diaken. Zijn titeldiakonie werd de San Giuliano Martire, een kerk die nog niet eerder als titeldiakonie had gefungeerd. Becker was bij dit consistorie de enige nieuwe kardinaal die op het moment van de creatie geen bisschop was.

## Noot

Karl Josef Becker moet niet worden verward met Hans-Josef Becker, de huidige aartsbisschop van Paderborn.
* (en) Karl Josef Becker op www.catholic-hierarchy.org
* Gemeinsame Normdatei: 129257141
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1763 5254
* Library of Congress Control Number: no2006021409
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067642640
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: SBLV210651
* Système universitaire de documentation: 137451555
* Virtual International Authority File: 52763108
* WorldCat (via VIAF): 52763108
# Karl Paranya

Karl Paranya (27 juni 1975) is een Amerikaans voormalige middellangeafstandsloper, die van 2000 tot 2014 mede-wereldindoorrecordhouder was op de 4 x 800 m estafette.

## Loopbaan

Zijn eerste succes behaalde Paranya in 1994 door de 1500 m te winnen op de Amerikaanse juniorenkampioenschappen in een tijd van 3.49,05.
Op 6 februari 2000 verbeterde hij bij de Boston Indoor Games met zijn teamgenoten Joey Woody, Rich Kenah en David Krummenacker het wereldrecord op de 4 x 800 m estafette. Hun finishtijd van 7.13,94 was vier seconden sneller dan het vorige record dat sinds 1971 in handen was van de Sovjet-Unie en is sindsdien niet meer verbroken. Dat jaar nam hij ook deel aan de Amerikaanse olympisch selectiewedstrijden voor de Spelen van Sydney. Hier kwalificeerde zich bij deze wedstrijden op de 1.500 m met 3.38,86 voor de finale . In de finale werd hij negende met 3.40,72, hetgeen niet genoeg was voor een olympische ticket. De wedstrijd werd gewonnen door Gabe Jennings in 3.35,90.

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 1000 m | 2.19,19 | 11 juli 1999 | Ingolstadt |
| 1500 m | 3.38,86 | 14 juli 2000 | Sacramento |
| 1 Eng. mijl | 3.54,83 | 30 mei 1999 | Eugene |
| 2000 m | 5.13,43 | 19 juli 1998 | Gateshead |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 800 m | 1.49,39 | 30 januari 1999 | Boston |
| 1 Eng. mijl | 3.59,05 | 12 februari 2000 | Fayetteville |
* (en) World Athletics-profiel voor Karl Paranya
# Kataplana germanica

Kataplana germanica is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Kataplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Otoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Ax.
# Katapanaat Italië

Het katapanaat Italië was een provincie van het Byzantijnse Rijk. Het bestond uit het vasteland van Italië ten zuiden van de lijn Monte Gargano - Golf van Salerno. Amalfi en Napels, ten noorden daarvan, behoorden er ook toe.
In 871 heroverden de Byzantijnen de stad Bari, de hoofdstad van het emiraat Bari op de Saracenen. Ze stichtten er de Thema Langobardia Minor met twee strategoi aan het bewind. Een van hen had als hoofdplaats Bari.
In 999 werd de strategos van Bari bevorderd tot Katapanos, of Patricius van Italië. Vanaf 1017 had het Katapanaat te kampen met Noormannen, die als huurling van Lombardische steden in Apulië optraden. Vanaf 1030 kregen de Noormannen vaste voet aan de grond en begonnen met de verovering van Zuid-Italië. In 1040 was het grootste deel van Apulië verloren gegaan voor de Byzantijnen. In 1056 keerden zij nog eenmaal terug om Bari te belegeren.
De titel Katapanos van Apulië en Catania werd in 1166 kortstondig nieuw leven ingeblazen voor Gilbert, graaf van Gravina, neef van Margaretha van Navarra. In 1167 verdreef hij de Duitse troepen uit Campania en dwong hij Frederik Barbarossa het beleg van Ancona op te geven.

## Katapanen van Italië

* 999 – 1006 Gregorius Tarchaneiotes
* 1006 – 1008 Alexios Xiphias
* 1008 – 1010 Ioannes Curcuas
* 1010 – 1016 Basilios Mesardonites
* 1017 Leo Tornikios Kontoleon
* 1017 – 1027 Basilios Boioannes
* 1027 – 1029 Christophoros Burgaris
* 1029 – 1031 Pothos Argyrus
* 1031 – 1033 Michael Protospatharios
* 1033 – 1038 Constantinos Opos
* 1038 – 1039 Michael Spondyles
* 1039 – 1040 Nicephorus Doukeianos
* 1040 – 1041 Michael Doukeianos
* 1041 – 1042 Exaugustus Boioannes
* 1042 Synodianos
* 1042 Georgios Maniaces
* 1042 Pardos
* 1042 – 1045 Basilios Theodorocanus
* 1045 – 1046 Eustathios Palatinos
* 1046 – 1049 Ioannes Raphael
* 1051 – 1057 Argyrus
* 1060 – 1061 Miriarchos
* 1061 – 1062 Maruli
* 1062 – 1064 Sirianus
* 1067 – 1069 Mabrica
# Kasteel van Ray-sur-Saône

Het Kasteel van Ray-sur-Saône (Frans: Château de Ray-sur-Saône) is een kasteel in de Franse gemeente Ray-sur-Saône. Het kasteel is een beschermd historisch monument sinds 2009.
# Karl Wilhelm von Dalla Torre

Karl Wilhelm von Dalla Torre (Kitzbühel, 14 juli 1850 - Innsbruck, 6 april 1928) was een Oostenrijks botanicus, entomoloog en taxonoom.
Von Dalla Torre studeerde natuurwetenschappen aan de universiteit van Innsbruck. Hij bleef er werken als entomoloog en werd in 1895 hoogleraar zoölogie aan de universiteit.
Hij publiceerde werken over de flora van de Alpen en over insecten, in het bijzonder vliesvleugeligen (Hymenoptera). Met het tiendelige Catalogus Hymenopterorum wilde hij een volledig overzicht bieden van alle gekende soorten vliesvleugeligen in de wereld anno 1890. Hij is de wetenschappelijke auteur van onder meer de geslachten van vliesvleugeligen Bootania, Bubekia, Cameronella, Foersterella, Kriechbaumerella, Leuthneria en Notaspidium.

## Werken (selectie)

* Handwörterbuch der Zoologie. Stuttgart, 1887. (met Friedrich Knauer).
* Die Alpenflora der österreichischen Alpenländer, Südbaierns und der Schweiz. München, 1899.
* Catalogus Hymenopterorum hucusque descriptorum systematicus et synonymicus. 10 delen, Leipzig, 1892-1902.
* Flora der gefürsteten Grafshaft Tirol, des Landes Vorarlberg und des Fürstenthumes Liechtenstein. 5 delen, Innsbruck, 1900-1913 (met Ludwig Graf von Sarntheim)
* Cynipidae. Das Tierreich, 24. lfg. Hymenoptera. Berlijn, 1910 (met Jean-Jacques Kieffer)

## Externe link

* Virtual International Authority File (VIAF): 100293102
* Bibliothèque nationale de France: cb12438555b (data)
* Author citation (botany): Dalla Torre
* Gemeinsame Normdatei: 116016760
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1079 2935
* Library of Congress Control Number: n87141177
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2009534891
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007274176005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 094783802
* LIBRIS: 363708
* Système universitaire de documentation: 114381976
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 51640
* Trove: 1089573
* Virtual International Authority File: 100293102
* WorldCat (via VIAF): 100293102
# Karl Zeerleder

Karl Zeerleder (1780 – 1851), was een Zwitsers politicus.
Zeerleder was afkomstig uit een patriciërsgeslacht uit het kanton Bern. Hij volgde huisonderwijs en later onderwijs in een pastorie in het kanton Wallis. Hij nam deel aan de verdediging van de stad Bern tijdens de inval van de Franse revolutionaire troepen (1798), maar diende later secretaris van de Raad van Justitie van de Helvetische Republiek. In 1814 werd hij in de Grote Raad. Van 1819 tot 1824 was hij Oberamtmann van Aarwangen.
Hij was van 1824 tot 1830 lid van de Kleine Raad (Regeringsraad) van het kanton Bern. Daarnaast was hij voorzitter van de openbare bibliotheek.
Zeerleder werd in 1832 de eerste gemeentepresident (Gemeindepräsident, burgemeester van Bern). De betekenis van dit ambt was vrij groot, daar Bern sedert 1831 een grote mate van autonomie was toegekend binnen het kanton Bern. In 1848, na de stichting van de Bondsrepubliek Zwitserland, werd hij vervangen door Friedrich Ludwig von Effinger.
Hij was medeoprichter, daarna van 1831 tot 1840 voorzitter, van het Genootschap van Zwitserse Geschiedvorsers (Schweizerischen geschichtforschenden Gesellschaft). Van zijn hand (hoofdredactie) verscheen het geschiedenisboek Urkunden für die Geschichte des Stadt Bern und ihres frühesten Gebietes bis zum Schluss des dreizehnten Jahrhunderts.

## Voetnoten

* ↑ Bern was toen nog niet de hoofdstad van Zwitserland
* Gemeinsame Normdatei: 101890508
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 013325
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8560 4868
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 265947405
* Virtual International Authority File: 196499725
* WorldCat (via VIAF): 196499725
Karl Zeerleder · Friedrich Ludwig von Effinger · Christoph Albert Kurz · Rudolf Otto von Büren · Eduard Müller · Franz Lindt · Adolf von Steiger · Gustav Müller · Hermann Lindt · Ernst Bärtschi · Otto Steiger · Eduard Freimüller · Reynold Tschäppät · Werner Bircher · Klaus Baumgartner · Alexander Tschäppät · Alec von Graffenried
# Kazushi Sakuraba

Kazushi Sakuraba (桜庭 和志, Sakuraba Kazushi, Katagami, 14 juli 1969) is een Japans MMA-vechter en professioneel worstelaar.
Hij is een van de pioniers van het vroege mixed martial arts. Hij nam deel aan UFC Japan en won het zwaargewicht-toernooi in 1997, maar zijn grote doorbraak kwam echter in Pride. Daar werd hij bekend onder de bijnaam "The Gracie Hunter" doordat hij vier leden van de befaamde Gracie-familie, de grondleggers van Braziliaans jiujitsu, heeft verslagen: Royler, Royce, Renzo en Ryan. Vooral het gevecht tegen Royce Gracie was opmerkelijk, deze duurde negentig minuten. Ook won hij van MMA-kampioenen als Carlos Newton, Vitor Belfort, Quinton Jackson, Kevin Randleman en Ken Shamrock. Sakuraba was een van de grootste sterren van Pride, ondanks dat hij nooit een titel won. Hij verliet Pride in 2006 voor K-1 Hero's.
Sakuraba heeft in 2018 de submission wrestling-organisatie Quintet opgericht, waar hij sindsdien ook zelf aan deelneemt.
# Kazuto Miyazawa

Kazuto Miyazawa (Japans: 宮澤一人, Miyazawa Kazuto) (Tokio, 11 november 1952) is een Japans componist en muziekpedagoog.

## Levensloop

Miyazawa studeerde vanaf 1971 aan de Musashino Academia Musicae bij Yayoi Tanabe, waar hij in 1975 zijn Bachelor of Music behaalde. Vervolgens studeerde hij compositie aan de Tokyo National University of Fine Arts and Music (東京藝術大学, Tōkyō Gei-jutsu Daigaku) in Tokio en behaalde aldaar in 1977 zijn Master of Music. Vanaf 1977 werkt hij als docent aan de Universiteit van Tokushima. In 1997 werd hij aldaar tot professor benoemd.
In 1979 won hij met zijn werk Bindung-Teilung, Variationen ohne Thema tijdens het "Uwharrie Clarinet-Percussion Duo International Composition Contest" in de Verenigde Staten een prijs. Zijn Symphonic Suite voor harmonieorkest werd in 1982 verplicht werk tijdens de 30th Band JMSDF Tokyo Competition. Met zijn Spiralen-Spiele-Spiegel behaalde hij een prijs tijdens het 10e compositie concours van de Japan Symphony Foundation. Ook zijn Saxofoonkwartet nr. 3 ontving een prijs van de "Saxophone Society of Japan".

## Composities
### Werken voor orkest

* 1988 Spiralen-Spiele-Spiegel, voor orkest
* 2003 Die erastischen Kantilenen, concert voor trombone en orkest
* 2004 Sept Variations sans Theme, voor orkest

### Werken voor harmonieorkest

* 1982 Symphonic Suite, voor harmonieorkest
* 1994 Symfonie, voor harmonieorkest

### Kamermuziek

* 1976 Epitaph, voor 2 dwarsfluiten, klarinet, altsaxofoon, trombone, slagwerk en toetseninstrument
* 1978 Poliphonie, voor saxofoonkwartet
* 1980 Bindung-Teilung - variaties zonder thema, voor klarinet en slagwerk
* 1980 Zelfportret, voor dwarsfluit, klarinet, hoorn, slagwerk en piano
* 1982 Musik für Brisen und Bäume, voor dwarsfluit en piano
* 1983 Elegie II, voor klarinet
* 1983 Strom, voor basklarinet en marimba
* 1983 Wellenringe, voor dwarsfluit, klarinet en marimba
* 1985 Saxophonquartet No. 2 "Zur Ewigen Stille (Towards the Eternal Silence)", voor saxofoonkwartet
* 1988 Versuch über Fractal, voor twaalf saxofoons
* 1990 Saxophonquartet No. 3, voor saxofoonkwartet
* 1995 Spiralen, voor twaalf saxofoons
* 2001 Invention I, voor sopraansaxofoon
* 2001 Fractal III, voor trompet en piano
* 2003 Flip-flop circuit formation, voor klarinet, altviool en piano
* 2005 Flip-flop variation, voor blaaskwintet

### Elektronische muziek

* 2005 Hubble deep field, voor klarinet en elektronische klanken

## Biografie

* Hitoshi Matsushita: A checklist of published instrumental music by Japanese composers, Tokyo: Academia Music Ltd., 1989.
* Jean-Marie Londeix: Musique pour saxophone, volume II : répertoire général des oeuvres et des ouvrages d' enseignement pour le saxophone, Cherry Hill: Roncorp Publications, 1985.

## Externe link

* (ja) Officiële internetpagina
* Library of Congress Control Number: n95059847
* Virtual International Authority File: 60793755
* WorldCat (via VIAF): 60793755
# Limonia episema

Limonia episema is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Lindebladrolgalmug

De lindebladrolgalmug (Dasineura tiliae) is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1803 door Schrank.
# Limnephilus alconura

Limnephilus alconura is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Liriomyza hampsteadensis

Liriomyza hampsteadensis is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Spencer.
# Lineaire variëteit

In de lineaire algebra, een deelgebied van de wiskunde, is een lineaire variëteit een lijn, vlak of hogerdimensionale soortgelijke structuur in een lineaire ruimte die niet noodzakelijk de oorsprong bevat. Het is een figuur evenwijdig aan een lineaire deelruimte van dezelfde dimensie. Men kan zich een lineaire variëteit denken als een verschoven lineaire deelruimte.

## Definitie

Zij $v$ een vector in een lineaire ruimte $V$ en $D$ een lineaire deelruimte van $V$, dan heet de verzameling:
    $\{x\in V|x=v+d,d\in D\}$
een lineaire variëteit van $D,$ die wel genoteerd wordt als $v+D$. De vector $v$ heet steunvector van de lineaire variëteit.
Lineaire variëteiten maken het mogelijk in een lineaire ruimte lijnen, vlakken of hypervlakken, anders dan de lineaire deelruimten te beschrijven.
Voor een gegeven lineaire variëteit $v+D$ is de steunvector $v$ niet eenduidig bepaald. Elke vector $v+d$ met $d\in D$ is ook steunvector.

### Voorbeeld

In het gewone platte vlak is de lijn $m$ door de punten (1,0) en (0,1) een lineaire variëteit van de lineaire deelruimte voortgebracht door de vector (1,-1). De punten (0,1) en (1,0) zijn beide steunvectoren. De lijn $m$ is dus:
    $m=(1,0)+\{\lambda (1,-1),\lambda \in \mathbb {R} \}=\{(1+\lambda ,-\lambda ),\lambda \in \mathbb {R} \}$
Daaruit blijkt dat de parametrisering van $m$ gegeven wordt door:
    $x=1+\lambda ,\ y=-\lambda$,
waaruit weer de vergelijking voor $m$ kan worden afgeleid:
    $y=1-x$
# Lineaire versneller

Een lineaire versneller is een lijnvormige deeltjesversneller. De elementaire deeltjes of ionen die in een dergelijk apparaat worden versneld, bewegen zich in een rechte lijn. Dit in tegenstelling tot een cyclotron, waar de deeltjes in een cirkelvormige baan bewegen.

## Werking

Er zijn verschillende typen lineaire versnellers. Elektrostatische versnellers maken gebruik van een statisch (constant) elektrisch veld om geladen deeltjes te versnellen. Een voorbeeld hiervan is het pelletron. De energie die hiermee aan de deeltjes kan worden gegeven is echter beperkt door het maximaal haalbare potentiaalverschil, dat meestal niet meer dan enkele megavolt kan bedragen vanwege de benodigde elektrische isolatie. Men kan ook van elektromagnetische velden gebruikmaken. Dan zijn hogere energieën haalbaar. Doordat er niet, zoals bij cirkelvormige versnellers, een energieverlies optreedt ten gevolge van synchrotronstraling, zijn in principe ook nog eens hogere energieën haalbaar dan met een synchrotron. Wel zijn dan tamelijk lange versnellers nodig. Voorbeelden van dergelijke lineaire versnellers zijn de versneller van het Stanford Linear Accelerator Center (3,2 km lang) en de nog in de ontwerpfase verkerende International Linear Collider (30-50 km lang).
Men kan daarnaast onderscheid maken tussen versnellers die een bundel deeltjes op een statisch doelwit afschieten, en versnellers waarbij twee deeltjesbundels onderling botsen.

## Toepassingen

Er zijn lineaire versnellers die op zichzelf worden gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek. Het kan dan gaan om deeltjesfysica, maar met name kleinere versnellers (zoals pelletrons) worden ook gebruikt voor toegepast onderzoek zoals in de kernchemie. Verder worden (kleine) lineaire versnellers vaak gebruikt voor de injectie van deeltjes in een cyclotron.
Daarnaast vindt men lineaire versnellers ook als bron voor radiotherapie ('bestraling') in ziekenhuizen. De versneller produceert dan elektronen met een energie van enkele MeV, die op een trefplaat worden afgeschoten, waarbij hoogenergetische fotonen (röntgenstraling) worden gevormd. Die röntgenstraling wordt dan op de tumor gericht.
# Limnocletodes knipowitschi

Limnocletodes knipowitschi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Cletodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Sars G.O..
# Litothericles marginatus

Litothericles marginatus is een rechtvleugelig insect uit de familie Thericleidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Descamps.
# Live underslunky

Live underslunky is het tweede livealbum van Ozric Tentacles. Het album was voornamelijk een terugkeer naar de muziek van hun eerste vijf studioalbums en niet zozeer naar de voorgaande studioalbums Erpland en Strangeitude. Opnamen vonden plaats tijdens de tournee van 1991 in The Cambridge (Junction) Theatre op 25 november, de tracks 5, 7, 10 en 11 werden opgenomen op 23 november in The Manchester International. Roly Wynne, de broer van Ed Wynne, had de groep verlaten.

## Musici

* Ed Wynne: gitaar, synthesizers
* Joie Hinton: synthesizer
* John Egan: dwarsfluit
* Mervin Pepler: slagwerk
* Zia Geelani: basgitaar

## Muziek

* het album
# Lobophytum cristatum

Lobophytum cristatum is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Lobophytum. Lobophytum cristatum werd in 1970 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Tixier-Durivault.
# Lobophytum delectum

Lobophytum delectum is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Lobophytum. Lobophytum delectum werd in 1966 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Tixier-Durivault.
# Lipvissen

De lipvissen (Labridae) zijn een grote familie uit de ook al grote orde van de Perciformes (Baarsachtigen). Er zijn ongeveer 500 soorten lipvissen verdeeld in ca. 70 geslachten (zie taxonomie). Hun soortenrijkdom wordt alleen door de grondels overtroffen. Veel soorten komen in scholen voor op de koraalriffen.

## Beschrijving

De kleuren van de lipvissen en de grootte en de lichaamsvorm variëren zo sterk dat het moeilijk is om te zien dat ze aan elkaar verwant zijn. Jonge en volwassen exemplaren, maar ook mannetjes en wijfjes zien er vaak heel verschillend uit. Ondanks de verscheidenheid zijn er uitwendige karakteristieke kenmerken waardoor duidelijk wordt dat ze familie zijn. De meeste lipvissen gebruiken namelijk, net als de papegaaivissen, voor de voortbeweging alleen hun borstvinnen en gebruiken daarbij het staartdeel als roer. Hoewel de bek niet sterk ontwikkeld is, hebben ze goed ontwikkelde lippen.
Sommige lipvissen produceren een cocon van slijm in de nacht. Waarschijnlijk beschermt die laag de vissen tegen bepaalde parasieten.

## Leefwijze

Sommige soorten uit het geslacht Labroides treden ook op als poetsvissen. Sommige lipvissen zoals Thalassoma en Coris, paaien in open water, anderen, zoals Labrus en Crenilabrus bouwen nesten van algen in het zand of tussen rotsspleten. Die nesten worden door de mannetjes bewaakt, die zich dan territoriaal gedragen. Binnen deze groep komen soorten voor die van sekse kunnen wisselen. Dit is bekend van de koekoeklipvis. Andere opvallende soorten lipvissen zijn: gewone poetslipvis, kliplipvis, Oman lipvis, pauwlipvis, regenbooglipvis, roodstreeplipvis en zwartooglipvis.

## Afbeeldingen en video
### Foto's

* Cheilinus undulatus
* Halichoeres hortulanus
* Thalassoma bifasciatum
* Thalassoma lunare
* Koekoeklipvis
* Choerodon fasciatus
* Witlippige lipvis
* Ghomphosus caeruleus (boven) zwemmend met gele zeebarbeel (onder)

### Video
## Taxonomie

Lijst met ca. 70 geslachten binnen de familie Labridae (zie voor de indeling van alle soorten in de geslachten: Lijst van soorten Lipvissen).
* ↑ Fish make cocoons to sleep safely. BBC (17 november 2010). Gearchiveerd op 23 september 2011. Geraadpleegd op 7 augustus 2011.
* ↑ Videler, H., Geertjes, G.J., Videler, J.J. (1999). Biochemical characteristics and antibiotic properties of the mucous envelope of the queen parrotfish. Journal of Fish Biology 54 (5): 1124-1127. DOI:10.1111/j.1095-8649.1999.tb00864.x.
# Lipót

Lipót is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Győr-Moson-Sopron. Lipót telt 689 inwoners (2001).
Lipot is een vrij toeristisch plaatsje. Het is bekend om de thermaalbaden. In Lipot is een mooi badencomplex. Aan de baden wordt een heilzame werking toegeschreven.
# Lipvisachtigen

Lipvisachtigen (Labroidei) vormen een onderorde van de Baarsachtigen (Perciformes).

## Taxonomie

De onderorde wordt onderverdeeld in de volgende families:
* Cichlidae (Cichliden)
* Embiotocidae (Brandingbaarzen)
* Labridae (Lipvissen)
* Odacidae
* Pomacentridae (Rifbaarzen of Koraaljuffertjes)
* Scaridae (Papegaaivissen)
* ↑ Labroidei volgens ITIS, 24 juni 2009
# Lipůvka

Lipůvka (Duits: Lipuwka) is een Tsjechische gemeente in de regio Zuid-Moravië, en maakt deel uit van het district Blansko.
Lipůvka telt 1172 inwoners (2006).
Adamov · Bedřichov · Benešov · Blansko · Borotín · Bořitov · Boskovice · Brťov-Jeneč · Bukovina · Bukovinka · Býkovice · Cetkovice · Crhov · Černá Hora · Černovice · Deštná · Dlouhá Lhota · Doubravice nad Svitavou · Drnovice · Habrůvka · Hodonín · Holštejn · Horní Poříčí · Horní Smržov · Chrudichromy · Jabloňany · Jedovnice · Kněževes · Knínice · Kořenec · Kotvrdovice · Kozárov · Krasová · Krhov · Křetín · Křtěnov · Křtiny · Kulířov · Kunčina Ves · Kunice · Kuničky · Kunštát · Lazinov · Lažany · Letovice · Lhota Rapotina · Lhota u Lysic · Lhota u Olešnice · Lipovec · Lipůvka · Louka · Lubě · Ludíkov · Lysice · Makov · Malá Lhota · Malá Roudka · Míchov · Milonice · Němčice · Nýrov · Obora · Okrouhlá · Olešnice · Olomučany · Ostrov u Macochy · Pamětice · Petrov · Petrovice · Prostřední Poříčí · Rájec-Jestřebí · Ráječko · Roubanina · Rozseč nad Kunštátem · Rozsíčka · Rudice · Sebranice · Senetářov · Skalice nad Svitavou · Skrchov · Sloup · Spešov · Stvolová · Sudice · Suchý · Sulíkov · Světlá · Svinošice · Svitávka · Šebetov · Šebrov-Kateřina · Šošůvka · Štěchov · Tasovice · Uhřice · Újezd u Boskovic · Újezd u Černé Hory · Úsobrno · Ústup · Valchov · Vanovice · Vavřinec · Vážany · Velenov · Velké Opatovice · Vilémovice · Vísky · Voděrady · Vranová · Vysočany · Závist · Zbraslavec · Žďár · Žďárná · Žernovník · Žerůtky