OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gørløse (parochie)

Gørløse is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Hillerød. De parochie maakt deel uit van het bisdom Helsingør en telt 1047 kerkleden op een bevolking van 1213 (2004).
De parochie was tot 1970 deel van Lynge-Frederiksborg Herred. In dat jaar werd de parochie opgenomen in de nieuwe gemeente Skævinge. Deze ging in 2007 op in de vergrote gemeente Hillerød.
Alsønderup · Annisse · Asminderød · Avedøre · Bagsværd · Ballerup · Birkerød · Bistrup · Blistrup · Blovstrød · Brøndby Strand · Brøndbyøster · Brøndbyvester · Buddinge · Christians · Draaby · Dyssegård · Egebæksvang · Engholm · Esbønderup · Farum · Ferslev · Fløng · Frederiksborg Slotssogn · Frederikssund · Frederiksværk · Gadevang Kirkedistrikt · Gammel Holte · Ganløse · Gentofte · Gerlev · Gilleleje · Gladsaxe · Glostrup · Gørløse · Græse · Græsted · Grøndalslund · Grønholt · Grønnevang · Gurre Kirkedistrikt · Haralds · Hareskov Kirkedistrikt · Hedehusene · Hellebæk · Hellerup · Helleruplund · Helsinge · Hendriksholm · Herlev · Herstedøster · Herstedvester · Hillerød · Høje Tåstrup · Hornbæk · Hørsholm · Humlebæk · Hvidovre · Ishøj · Islebjerg · Islev · Jægersborg · Jørlunde · Karlebo · Kokkedal · Kongens Lyngby · Kregme · Krogstrup · Kyndby · Ledøje · Lille Lyngby · Lillerød · Lindehøj · Lundtofte · Lynge · Maglegårds · Måløv · Mårum · Melby · Mørdrup · Mørkhøj · Nærum · Nødebo · Nørre Herlev · Ny Holte · Nygårds · Ølsted · Ølstykke · Oppe Sundby · Opstandelseskirkens · Ordrup · Pederstrup · Præstebro · Præstevang · Ramløse · Reerslev · Risbjerg · Rødovre · Rønnevang · Rungsted · Sankt Mariæ · Sankt Olai · Selsø · Sengeløse · Sigerslevvester · Skævinge · Skibby · Skoven Kirkedistrikt · Skovlunde · Skovshoved · Skuldelev · Slagslunde · Slangerup · Smørum · Snostrup · Søborg · Søborggård · Søborgmagle · Søllerød · Sorgenfri · Stengård · Stenløse · Sthens · Strandmarks · Strø · Taarbæk · Tåstrup Nykirke · Tibirke · Tikøb · Tjæreby · Torslunde · Torup · Uggeløse · Ullerød · Uvelse · Værløse · Valby · Vallensbæk · Vangede · Vedbæk · Vejby · Veksø · Vellerup · Vestervang · Villingerød · Vinderød · Virum
# Gøtu kommuna

Gøtu kommuna is een voormalige gemeente in het oosten van het eiland Eysturoy, op de Faeröer. De gemeente is op 1 januari 2009 opgeheven en samen met de aangrenzende Leirvíkar kommuna opgegaan in de nieuwgevormde gemeente Eysturkommuna.
De gemeente omvatte de plaatsen Norðragøta, Syðrugøta, Gøtueiði en Gøtugjógv.
# Guancha apicalis

Guancha apicalis is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Guancha en behoort tot de familie Clathrinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Brøndsted.
# Guancha arnesenae

Guancha arnesenae is een sponssoort in de taxonomische indeling van de kalksponzen (Calcarea). De spons leeft in de zee en zijn steencel bestaat uit calciumcarbonaat.
De spons behoort tot het geslacht Guancha en behoort tot de familie Clathrinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Rapp.
# Gyostega floccosa

Gyostega floccosa is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Warren.
# Guimaraesiella (Cicchinella) gombakensis

Guimaraesiella (Cicchinella) gombakensis is een luizensoort uit de familie Philopteridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2019 door Gustafsson, Clayton en Bush.
# Guimaraesiella (Cicchinella) hannesundinae

Guimaraesiella (Cicchinella) hannesundinae is een luizensoort uit de familie Philopteridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2019 door Gustafsson, Clayton en Bush.
# Groemant

Groemant (Russisch: Грумант), ook bekend onder de Noorse namen Grumant of Grumantbyen (Russisch: Грумантбюэн; Groemantbjoeën), is een verlaten Sovjet-Russische-mijnbouwplaats in het noordelijk deel van het hoofdeiland van de archipel Spitsbergen. De plaats ligt aan de Isfjord tussen de bergen Grønberget en Lindstrømfjellet, op iets ten zuidwesten van Longyearbyen en iets ten noordoosten van de verlaten Russische mijnbouwplaats Oegolnaja Boechta (Noors: Colesdalen of Colesbukta).
De naam is afkomstig van een toponiem dat de Pomoren vroeger gebruikten om heel Spitsbergen aan te duiden en mogelijk een verbastering is van 'Groenland', waarmee het eiland werd verward.

## Geschiedenis

Groemant was vroeger een plaats waar walvisjacht plaatsvond. De eerste Russische plaatsen verrezen hier rond 1910. Het Russische staatskolenbedrijf Arktikoegol bevond zich hier lange tijd en zette er mijnbouwoperaties op. De steenkool moest vanwege ongeschikte aanmeerplaatsen per smalspoorlijn (40 cm breed) worden vervoerd naar verderop gelegen Russische nederzetting Oegolnaja Boechta ('steenkoolbaai'), vanwaar het verder werd vervoerd per schip. In die tijd vormde Groemant de grootste plaats op heel Spitsbergen met ongeveer 1200 inwoners. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden alle sovjetmijnbouwactiviteiten tijdelijk gestaakt. In 1946 werden de mijnen weer opgengesteld. Op 15 juli 1961 liet de Sovjet-Unie de productie stopzetten vanwege de moeilijke winlocaties en de dalende opbrengsten. Een jaar later was de plaats ontruimd. Er was toen 2 miljoen ton steenkool gewonnen. In 1981 werd een nieuwe geologische expeditie uitgevoerd naar het gebied, waarbij bleek dat zich er nog ongeveer 100 miljoen ton onder de grond moet bevinden. Er zijn tot op heden echter geen plannen om Groemant weer open te stellen. Wel zijn er plannen om Oegolnaja Boechta weer open te stellen en haar door een spoorlijn met Barentszburg te verbinden.
# Metalimnophila productella

Metalimnophila productella is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Zorochros penevi

Zorochros penevi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Dolin.
# Genuissa Julia

Genuissa Julia (overleden in 50 n.chr) was volgens Geoffrey van Monmouths Historia regum Britanniae een dochter van Tiberius Claudius Drusus (Claudius I), keizer van het Romeinse Rijk 41-54 n.Chr. en Valeria Messalina, koningin van Silurië. Het is zeer onwaarschijnlijk dat zij werkelijk geleefd heeft.
Nadat koning Argivarus van de Britten oorlog had gevoerd met keizer Claudius, beloofde deze hem zijn dochter te schenken als hij het gezag van Rome zou erkennen. Argivarus onderwierp zich en Claudius liet zijn dochter uit Rome komen.

## Bron

"In het voorjaar keerden de gezanten met Claudius' dochter terug en brachten haar bij haar vader. Het meisje heette Genuissa en ze was zo mooi dat ze iedereen die haar zag in vervoering bracht. Eenmaal getrouwd werd de koning zo vurig verliefd op haar dat hij alleen nog maar aan haar dacht. Daarom wilde hij dat de plaats waar hij met haar was getrouwd blijvend bekend zou zijn, en hij stelde Claudius voor daar een stad te stichten die naar zijn naam Kaerglou, dat wil zeggen Gloucester, werd genoemd. [...] Nadat de stad was gebouwd en er weer vrede heerste op het eiland droeg Claudius het bestuur van de provincies de eilanden over aan Argivarus en keerde terug naar Rome." (Geoffrey van Monmouth, Geschiedenis van de Britse koningen).
# Sigela prosticta

Sigela prosticta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Hampson.
# Macrobathra neurocoma

Macrobathra neurocoma is een vlinder uit de familie prachtmotten (Cosmopterigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Madeline Bell

Madeline Bell (Newark (New Jersey), 23 juli 1942) is een Amerikaanse soul- en gospelzangeres.
Bell maakte naam in de jaren zestig en zeventig in het Verenigd Koninkrijk met de popgroep Blue Mink en met haar bijdrage aan You Can't Always Get What You Want op het Rolling Stones-album Let It Bleed.

## Carrière

Na een wereldtournee met de Alex Bradford Singers besloot ze in 1962 in Engeland te blijven wonen. In 1968 zong Bell achtergrond- en duetzang op een aantal nummers van Serge Gainsbourg, waaronder "Comic Strip", "Ford Mustang" en "Bloody Jack". In 1969 droeg ze achtergrondzang bij aan het Rolling Stones-nummer "You Can't Always Get What You Want" en ze verzorgde ook achtergrondzang bij een aantal Donovan-opnames, met name zijn hit uit 1969 "Barabajagal", opgenomen met The Jeff Beck Group.
Ook in 1969 werd ze gevraagd als zangeres van Blue Mink, een band die in de periode tot 1974 succesvol was. Samen met Roger Cook zong zij op het debuutalbum van Elton John.
Bij de New London Chorale zong zij op de opname van de rockopera Jesus Christ Superstar van oktober 1970 in het achtergrondkoor. In dezelfde tijd maakte ze ook platen met onder anderen Dave Clark en Mike Smith onder de naam Dave Clark and Friends. Madeline Bell zong ook als gastzangeres op meerdere platen van de Franse synthesizergroep Space, van Didier Marouani, onder meer op de lp's Magic Fly en Just Blue in 1977 en 1978.
In 1983 werkte Bell mee aan The pros and cons of hitch hiking van Roger Waters, zowel als in het achtergrondkoor als in de film, die bij live-optredens op de achtergrond geprojecteerd werd.

## Externe link

* Officiële website
* Bibsys: 7057471
* Bibliothèque nationale de France: cb14154433z (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134325346
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5548 2239
* Library of Congress Control Number: no98049141
* MusicBrainz: ef27c800-6460-4888-8c57-6c2fa38cdb05
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002614505
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07317842X
* SNAC: w6f91rr9
* Virtual International Authority File: 56226730
* WorldCat (via VIAF): 56226730
# Gedenkraam Limburgse evacués (Assen)

Het gedenkraam Limburgse evacués is een oorlogsmonument in de Nederlandse stad Assen.

## Achtergrond

In het najaar van 1944 werd het zuiden van Nederland bevrijd van de Duitse bezetting. De strijd om plaatsen als Roermond en Venlo ging nog onverminderd door en inwoners werden door de bezetter gemaand te vertrekken. Tijdens de hongerwinter van 1944-1945 werden zo'n 3000 geëvacueerde mensen uit Limburg opgevangen in de provincie Drenthe. Ze kregen onder meer onderdak in de Jozefkerk en de Zuiderkerk, een conservenfabriek en het concerthuis in Assen.
Als dank voor de gastvrije opvang boden Gedeputeerde Staten van Limburg in 1949 een gedenkraam aan, dat werd geplaatst in het provinciehuis aan de Brink in Assen. Het gebouw is sinds begin jaren 70 onderdeel van het Drents Museum. Het glas-in-loodraam werd ontworpen door Jules Rummens en vervaardigd in het Roermondse atelier van J. Soentjens.

## Beschrijving

Het raam toont een vrouwenfiguur te midden van een groep evacués. Ze houdt in haar rechterhand het wapen van Drenthe en in haar linkerhand het wapen van Limburg. Achter hen is een oorlogstafereel te zien met vernielde huizen en in de lucht vliegtuigen en zoeklichten. Daaronder is een banderol geplaatst met het opschrift:
   Dank van Limburg aan Drenthe evacuatie 1944 1945
# Gedenkraam in de Martinikerk

Gedenkraam in de Martinikerk kan verwijzen naar:
* Gedenkraam in de Martinikerk (Sneek)
* Gedenkramen in de Martinikerk (Bolsward)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gedenkraam in de Martinikerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gedenkraam Sociale Dienst

Het Gedenkraam Sociale Zaken, ook wel Bevrijdingsraam, is een gedenkteken in Amsterdam-Centrum.
Het raam is in 1945/1946 ontworpen door Jan Grégoire voor de Gemeentelijke Dienst voor Sociale Zaken in Amsterdam. Het werd in juli 1946 geplaatst ter nagedachtenis aan ambtenaren van die dienst die het leven lieten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Geld voor het oorlogsmonument werd bijeengebracht door overlevenden van de dienst.
Grégoire beeldde aartsengel Michaël af in strijd met de draak, die hij zal verslaan. Hij wilde daarmee weergeven de strijd van het licht tegen het duister te vertalen van een strijd van het kruis tegen het hakenkruis. Het hakenkruis wordt daarbij vernietigd door bliksemschichten en in vieren geslagen tegen een grijze achtergrond, staande voor de grauwheid van de bezettingstijd. Het geheel werd uitermate kleurrijk; volgens de kunstenaar een overwinningsfanfare.
In het glas in lood bovenaan staat de tekst:
   Ter nagedachtenis aan hen die hun leven gaven voor onze vrijheid.
In het glas in lood onderaan staat de tekst:
   Aan onze joodsche collega’s die door Duitsche terreur gevallen zijn.
Die tekst wordt voorafgegaan door vier namen: A. Christiaanse, H.C.J. van Ginhoven, J.A. Mudden en Z.P.J. Zillesen. De namen omringen de kleine uitvoering van Wapen van Nederland (centraal geplaatst), een Davidsster (rechts) en het embleem Sociale Zaken (links).
Het raam kende na de onthulling in 1946 een zwervend bestaan. Het werd geplaatst in het kantoor van de Sociale Dienst op Marnixstraat 317 en verhuisde in 1995 mee naar de Tweede Hugo de Grootstraat, alwaar het ook een tijdlang in een supermarkt hing. In 2008 verhuisde het opnieuw mee naar Weesperstraat 113 (Dienst Werk en Inkomen); in januari 2020 werd het opgehangen in de toegang tot de Stopera bij de Zwanenburgwal. Het werd aldaar voorzien van een toelichting.
* Sint Michaël
* Onderstuk (september 2020)
* ↑ Beschrijving van het monument bij het Nationaal Comité 4 en 5 mei.
* ↑ "Gedenkteken voor gevallen ambtenaren", De Waarheid, 19 juli 1946.
* ↑ "Het vernietigde hakenkruis", Gemeente Amsterdam.
# Gedenkraam Limburgse evacués

Gedenkraam Limburgse evacués kan verwijzen naar:
* Gedenkraam Limburgse evacués (Assen)
* Gedenkraam Limburgse evacués (Buitenpost)
* Gedenkraam Limburgse evacués (Meppel)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gedenkraam Limburgse evacués en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gedenkraam Limburgse evacués (Buitenpost)

Het gedenkraam Limburgse evacués is een oorlogsmonument in de Nederlandse plaats Buitenpost.

## Achtergrond

In het najaar van 1944 werd het zuiden van Nederland bevrijd van de Duitse bezetting. De strijd om plaatsen als Roermond en Venlo ging nog onverminderd door en inwoners werden door de bezetter gemaand te vertrekken. Tijdens de hongerwinter van 1944-1945 werden duizenden geëvacueerde Limburgers opgevangen in Noord-Nederland, waaronder in Buitenpost.
Het raam werd in 1946 als dank voor de gastvrijheid aangeboden en kreeg een plaats in het gemeentehuis in Buitenpost. Het is gemaakt door de in Kampen werkzame glazenier Henk van de Burgt. Bij een verbouwing in 1978 kwam het gedenkraam in de opslag terecht. In 2009 werd het herplaatst in een boekhandel aan de Kerkstraat. Na sluiting van de boekhandel is het raam weer overgebracht naar het gemeentehuis. Van de Burgt maakte ook het gedenkraam Limburgse evacués (Meppel).

## Beschrijving

Het raam toont centraal een vrouwenfiguur in Friese dracht, zij vormt de verbinding tussen de twee zijden van het raam: aan de linkerkant de Limburgse evacués die wegtrekken van het oorlogsgeweld terwijl een vliegtuig boven hen verwijst naar de bombardementen, aan de rechterkant een Fries gezin, dat een maaltijd en een bed klaar heeft staan. Linksboven zijn de Munsterkerk en de beschadigde Sint-Christoffelkathedraal in Roermond te zien. Als tegenhanger zijn aan de andere kant van het raam onder meer een molen en de Mariakerk in Buitenpost afgebeeld. Ter hoogte van de rok van de vrouw slingert een banderol over het tafereel, met het opschrift:
   Van de Limburgsche evacue's v. Buitenpost
# Gemarang

Gemarang kan verwijzen naar:
* Gemarang (Gemarang)
* Gemarang (Kedunggalar)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gemarang en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gemarmerde drievlekbladroller

De gemarmerde drievlekbladroller (Lozotaenia forsterana) is een nachtvlinder uit de familie van de bladrollers. De spanwijdte van de vlinder bedraagt tussen de 20 en 29 millimeter.
De vliegtijd van de vlinder is juni tot en met augustus. De rups gebruikt een groot aantal verschillende planten als waardplant maar heeft een voorkeur voor Klimop.
De gemarmerde drievlekbladroller komt voor in geheel Europa en grote delen van Azië.
# Geomyza dolomata

Geomyza dolomata is een vliegensoort uit de familie van de grasvliegen (Opomyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Vockeroth.
# Gerard Kirberger

Gerard Kirberger (Amsterdam, 8 februari 1869 - Den Haag, 2 maart 1951) was een Nederlands jurist en raadsheer in de Hoge Raad der Nederlanden.
Kirberger werd geboren te Amsterdam als zoon van koopman Gerrit Kirbergen en diens vrouw Elisabeth Lucretia Drees. Hij studeerde rechten aan de Universiteit Utrecht van 1889 tot 1893; op 24 november 1893 promoveerde hij daar op het proefschrift Enige vragen betreffende het endossement en de order-clausule. Na zijn studie werd hij advocaat in zijn geboorteplaats Amsterdam. In 1912 werd hij benoemd tot raadsheer bij het Gerechtshof Amsterdam. Daarnaast was hij ook enige tijd vicevoorzitter van de Raad voor de Scheepvaart en voorzitter van de Raad van Beroep inzake Directe Belastingen.
Op 10 februari 1925 werd Kirberger door de Hoge Raad op de aanbeveling voor benoeming geplaatst voor de vacature die was ontstaan als gevolg van het pensioen van Armand Nypels en de daaropvolgende benoeming van Augustus Fentener van Vlissingen tot vicepresident. Kirberger stond op de tweede plaats van de aanbeveling, na de Haagse raadsheer P. Polvliet; de Tweede Kamer plaatste hem echter op de eerste plaats van de voordracht en de benoeming volgde op 26 februari 1925. Kirberger bleef raadsheer tot zijn pensioen wegens het bereiken van de 70-jarige leeftijd op 1 maart 1939. Hij overleed op 82-jarige leeftijd te Den Haag.
# Gehren

Gehren is een Duitse stad en voormalige landgemeente in Thüringen en maakt deel uit van de Ilm-Kreis.

## Geografie

De stad Gehren ligt aan de zuidoostrand van het Thüringer Woud, ongeveer 8 kilometer ten oosten van Ilmenau. Het gebied ten noorden van de stad is relatief vlak, terwijl in het zuiden het Thüringer leisteengebergte begint. Gehren ligt aan de monding van de Schobse in de Wohlrose, een van de zijrivieren van de Ilm.

## Geschiedenis

De waterburcht Gehren werd reeds in 1118 als verdedigingscomplex genoemd. De eerste akte waarin Gehren genoemd werd stamt uit 1299. Andere bronnen spreken over een eerste vernoeming in 1105. De naam is afgeleid van Gern, een driehoekig grondstuk. De plaats ontwikkelde zich rondom een wachttoren, die als bewaking van een handelsweg diende. In 1855 werd de Gehren stadsrechten verleend.
In 1950, kort na de oprichting van de DDR, werd Jesuborn dat een kilometer oostelijk van Gehren ligt, onderdeel van de gemeente. Op 31 december 2013 fuseerde Möhrenbach met Gehren en werd de stad een landgemeente.
Aangrenzende gemeenten waren Wolfsberg in het noorden, Königsee in het noordoosten, Pennewitz in het oosten, Herschdorf en Gillersdorf in het zuidoosten, Großbreitenbach in het zuiden, Neustadt am Rennsteig in het zuidwesten en Langewiesen in het westen en noordwesten.
Op 1 januari 2019 werd de gemeente opgeheven en opgenomen in Ilmenau.
# Gemaal Sans Souci

Het gemaal Sans Souci is een poldergemaal voor de afwatering van de Uiterbuursterpolder in de Nederlandse provincie Groningen.
Het elektrisch vijzel-gemaal is gebouwd in 1970 en ligt aan het eind van de Schildmaarweg en de Uiterburensloot, bij Schildwolde in Midden-Groningen. Het maalt uit naar het Afwateringskanaal van Duurswold, ten zuidwesten van het Schildmeer. Naast het gemaal ligt een brug (til), de Schildjer Tilbat, over het Afwateringskanaal.
Het gemaal dankt zijn naam aan het herenhuis Sans Souci dat Lodewijk Hendrik Wijchgel niet ver van de huidige locatie van het gemaal in 1820 aan het Schildmeer bouwde. Het herenhuis is in 1952 afgebroken.
Sinds 2000 horen de polder en het gemaal bij het waterschap Hunze en Aa's.

## Foto's

* Het gemaal in 1972
* Het gemaal in 1972
* Het gemaal in 1972
# Genovieffa Ravissa de Turin

Genovieffa Bernardina Maria Vignola Ravissa de Turin (Turijn, tussen 1745 en 1750 – Lausanne, 20 februari 1807) was een Italiaanse componiste, muziekpedagoge en klaveciniste.
Haar ouders Gioanni Vignola en zijn echtgenote Gioanna Battista Colombatta waren werkzaam aan het hof van Savoye. Op 14 augustus 1764 huwde zij de Turijnse goud- en zilversmid Cristofaro Ravissa. Omdat het bedrijf niet goed liep vertrok de familie in 1777 naar Parijs. Bekend is dat zij te Parijs op 25 maart 1778 een concert in de serie van Concerts Spirituels verzorgde. Verder was zij muzieklerares voor klavecimbel en Italiaanse zang. Op het titelblad van de in 1778 in Parijs gepubliceerde zes sonates voor klavecimbel op. 1 is vermeld: Madame Ravissa de Turin, Maïtresse de Clavecin et de Chant Italien. Volgens een bericht in de Parijse Almanach musical uit 1778 "...zijn haar verrassende en uitgebreide modulaties opvallend. Moedige modulaties, waar de Italianen zo verliefd en trots op zijn en onze vreesachtige componisten zich niet durven toe te staan".
In 1780 ging de familie terug naar Italië, maar in hetzelfde jaar scheidde het paar. Cristofaro bleef in Turijn. Op 9 juni 1780 gaf zij een klavecimbelconcert of -recital in het Turijnse Teatro Carignano. Het gearchiveerde contract voor dit concert heeft zij eigenhandig getekend. Genovieffa vertrok naar Franstalig Zwitserland. In november 1780 werd zij als musicienne in Neuchâtel vermeld. Zij was muzieklerares bij welgestelde en adellijke families. Verder werkte zij in het orkest van de "Neuchâtel Societé de la Salle de Musique". In december 1791 vertrok zij naar Lausanne en werd aldaar eveneens als klaveciniste en muzieklerares werkzaam. In 1785 was zij opnieuw in Parijs op concertreis, zoals blijkt uit een bericht in Tablettes de Renommée des Musiciens... uit hetzelfde jaar.
# Gersthofer SV

Gersthofer SV is een Oostenrijkse voetbalclub uit Gersthof en deel van Währing dat een stadsdistrict is van de hoofdstad Wenen.

## Geschiedenis

Er wordt al sinds 1909 voetbal gespeeld in Gersthof maar de voetbalclub werd pas drie jaar later officieel opgericht. Tussen 1919 en 1921 werkte de club zich van de vierde naar de tweede klasse op en in 1922 werd de club vierde.
In deze tijd was de club vrij populair en bij een vriendschappelijke wedstrijd tegen Rapid Wien kwamen 8000 toeschouwers opdagen. Nadat in 1924 het professionalisme werd ingevoerd degradeerde de club vrijwillig naar de derde klasse. Het volgende jaar promoveerde de club en werd ook professioneel en speelde tot 1932 in de tweede klasse.
Na de Tweede Wereldoorlog kon de club niet meer aanknopen met eerdere successen en zakte weg naar de lagere klassen. Sinds 1999 speelt de club in de Wiener Stadtliga (vierde klasse).
# Gerstemoutextract

Gerstemoutextract is een product dat wordt gebruikt als kleurstof voor bijvoorbeeld brood.
Om gerstemout te verkrijgen, wordt gerst in water gelegd en na ontkiemen gedroogd. Vervolgens wordt een extract gemaakt van de ontkiemde droge gerst. Dit extract wordt wederom ingedroogd, waardoor er een poeder ontstaat. Dit verkregen product kan worden gebruikt om brood een donkere kleur te geven, door het aan het brooddeeg toe te voegen.