OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gladde schijfhoren

De gladde schijfhoren (Gyraulus laevis) is een slakkensoort uit de familie van de Planorbidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1838, als Planorbis laevis, voor het eerst geldig gepubliceerd door Joshua Alder.

## Beschrijving

De gladde schijfhoren is een kleine soort zoetwaterslak. Het huisje is tamelijk dunwandig, ruim driekeer zo breed als hoog. De breedte is tot 6,0 mm, hoogte tot 1,5 mm (meest­al kleiner). De bovenzijde is ingezonken, de onderzijde iets ingezonken tot vlak. Het huisje heeft maximaal vier windingen, die regelmatig en vrij snel in grootte toenemen, vrij bol, aan de bovenzijde iets sterker gebogen dan aan de onderzijde. Het oppervlak is glad of met fijne onregelmatige dwarslijntjes, meestal zonder spiraallijnen. De kleur is vaak doorschijnend, witachtig of gelig bruin.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van de gladde schijfhoren is Europa, inclusief IJsland, en Midden- en Noord-Azië. In Nederland is deze soort zeldzaam en vrijwel uitsluitend waargenomen in de kustgebieden. Het wordt meestal slechts tijdelijk voorkomend en maar op weinig plaatsen jaren achtereen waargenomen.
* ↑ Bouchet, P. (2013). Gyraulus laevis (Alder, 1838). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Alder, J. (1838). Supplement to a catalogue of the land and fresh-water Testaceous Mollusca, found in the vicinity of Newcastle. Transactions of the Natural History Society of Northumberland, Durham and Newcastle upon Tyne. 2:337-342
* 1 2 Gladde schijfhoren Gyraulus laevis. Nederlands Soortenregister. Geraadpleegd op 3 september 2023.
Anisus: leucostoma · septemgyratus · spirorbis · vortex · vorticulus
Gyraulus: acronicus · albus · chinensis · crista · laevis · parvus · riparius · rossmaessleri
Planorbarius: corneus · †peetersi · Planorbella: anceps · duryi · trivolvis · Planorbis: carinatus · planorbis
Overig: Bathyomphalus contortus · Helisoma nigricans · Hippeutis complanatus · Menetus dilatata · Segmentina nitida
# Bageshwar (district)

Bageshwar is een district van de Indiase staat Uttarakhand. Het district telt 249.453 inwoners (2001) en heeft een oppervlakte van 2310 km².
Almora · Bageshwar · Chamoli · Champawat · Dehradun · Haridwar · Nainital · Pauri Garhwal · Pithoragarh · Rudraprayag · Tehri Garhwal · Udham Singh Nagar · Uttarkashi
# Isobenzofuraan

Isobenzofuraan is een heterocyclische aromatische verbinding met als brutoformule C$_8$H$_6$O. Het is een structuurisomeer van benzofuraan.
Isobenzofuraan is onstabiel en polymeriseert spontaan, hoewel het al synthetisch bereid is door thermolyse van bepaalde precursors en geïsoleerd werd. Wanneer het deel uitmaakt van complexere moleculen, blijkt het structuurfragment wel stabiel te zijn.
# Chacabuco (departement van San Luis)

Chacabuco (San Luis) is een departement in de Argentijnse provincie San Luis. Het departement (Spaans: departamento) heeft een oppervlakte van 2.651 km² en telt 18.410 inwoners.

## Plaatsen in departement Chacabuco

* Concarán
* Cortaderas
* Naschel
* Papagayos
* Renca
* San Pablo
* Tilisarao
* Villa del Carmen
* Villa Larca
# Cardiotocograaf

Een cardiotocograaf (CTG) is een instrument om de hartslag van een foetus en de weeën van een zwangere vrouw te registreren in het laatste stadium van de zwangerschap. Het apparaat staat ook wel bekend onder de naam weeënmonitor en werd uitgevonden door Orvan Hess en Edward Hon.
De CTG meet de harttonen van de foetus en de weeën (of in ieder geval de druk op de buik) van de vrouw door middel van twee transductoren op de buik. De resultaten worden in grafiekvorm op een strook papier of op een monitor getoond. Met het instrument kan het welzijn van de ongeboren baby worden nagegaan.
De normale hartfrequentie van een ongeboren kind bedraagt 110 tot 150 slagen per minuut. Men spreekt van tachycardie wanneer de hartfrequentie hoger ligt. Men spreekt van bradycardie wanneer de hartfrequentie lager dan het gemiddelde ligt.

## Beoordeling van meetresultaten

Ten eerste wordt gekeken of er weeënactiviteit te zien is op de CTG. Vervolgens wordt gekeken naar:
* de hartfrequentie van de baby
* acceleraties (versnellingen) in de hartslag van de baby
* deceleraties (vertragingen) in de hartslag van de baby
* de variabiliteit van het hartritmepatroon (de hartslag behoort voldoende te variëren)

### Valkuilen bij de beoordeling

* Men meet de hartslag van de moeder in plaats van de baby (om dit uit te sluiten kan men apart ook de hartfrequentie van de moeder meten en erop letten dat dit niet hetzelfde is als de hartfrequentie van de baby).
* Bij een tweeling: men meet twee keer de hartslag van dezelfde baby.
Indien de hartslag van de baby niet goed kan worden geregistreerd met de uitwendige CTG, kan een schedelelektrode in de hoofdhuid van het kind gedraaid worden. De verloskundige of gynaecoloog brengt dan een draad met een bevestigingsschroefje aan de bovenkant via de vagina naar binnen en draait dit in het hoofd van het kind. Hiermee kan de hartslag dan wel goed geregistreerd worden. Bij een stuitligging kan deze elektrode ook in een bil gedraaid worden. Overigens kan men een elektrode pas plaatsen wanneer er ontsluiting van de baarmoeder is.
# Holcocera elyella

Holcocera elyella is een vlinder uit de familie van de spaandermotten (Blastobasidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Dietz.
# Melanoxanthus sicardi

Melanoxanthus sicardi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Fleutiaux.
# Gladde naaldslak

De gladde naaldslak (Platyla polita) is een slakkensoort uit de familie van de Aciculidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1840 voor het eerst geldig gepubliceerd door Johann Daniel Wilhelm Hartmann.

## Kenmerken

Het huisje van deze landslak is 2,6 tot 3,4 mm hoog en 1,05 tot 1,25 mm breed. Het is cilindrisch-torenvormig met 5 (tot 6) kransen en heeft een stompe top. De kransen zijn plat en worden van elkaar gescheiden door een diepe naad. De zijlijn is bijna recht. De laatste krans stijgt iets bij de mond van de spiraallijn. De roodbruine schaal is zeer stabiel en transparant. Het oppervlak is glad en zeer glanzend in het levende dier. Lege behuizingen worden echter snel melkachtig. De mond is ovaal met een licht verstevigde mondrand. Aan de binnenkant wordt een zwakke lip gevormd, evenals een sterke, gladde nekuitstulping die steil naar achteren (binnen) valt.
Het zachte lichaam van het dier is licht en doorschijnend, de voelsprieten zijn donkergrijs tot zwartgrijs. Ze schijnen door de schaal wanneer het dier zich in de behuizing heeft teruggetrokken. Het is een van de weinige Nederlandse landslakken met een afsluitplaatje (operculum) in de mondopening.

## Verspreiding en leefgebied

Het verspreidingsgebied van deze slakkensoort strekt zich uit van Spanje, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Tsjechië, Polen, Slowakije en Hongarije tot West-Rusland en Oekraïne, maar meestal in kleine, niet-aaneengesloten exemplaren. Het meest zuidelijke komt voor in het westen van Noord-Afrika, het meest noordelijke in Denemarken, Zuid-Zweden (Schönen) en oostwaarts naar Litouwen en West-Rusland (St. Petersberg). In het zuidoosten is de soort tot nu toe gedocumenteerd tot in Roemenië en Bulgarije. In het midden Pleistoceen kwam de soort ook voor in Engeland. In Nederland komt deze soort alleen voor in zuid Limburg.
De soort geeft de voorkeur aan matig vochtige bossen of puinhellingen, waar hij leeft onder bladafval, dood hout, onder stenen of mos op nogal alkalische bodems.
* ↑ Taxonomische informatie over Platyla polita bij Fauna Europaea.
* ↑ Hartmann, J.D.W. (1840-1844). Erd- und Süsswasser-Gasteropoden der Schweiz. Mit Zugabe einiger merkwürdigen exotischen Arten, i-xx, 1-36, pl. 1-2 [30-06-1840]; 37-116, pl. 13-36 [1841]; 117-156, pl. 37-60 [1842]; 157-204, pl. 61-72 [1843]; 205-227, pl. 73-84 [1844]. St. Gallen
* ↑ Platyla polita (W. Hartmann, 1840), ANEMOON Verspreidingsatlas Weekdieren. Gearchiveerd op 15 mei 2023.
# Baggaarthof

Het Baggaarthof, tevens Pecsteenhoeve genoemd, in de volksmond ook bekend als Spookhof of Verdoemde Hoeve, was een boerenhoeve in het Wullebos op de grens van Klein-Sinaai en Moerbeke in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Op de plaats van de hoeve wordt archeologisch onderzoek gedaan. De hoeve is echter vooral bekend door een aantal spookverhalen.

## Geschiedenis

Het Baggaarthof werd rond 1700 in een bosachtig gebied gebouwd. De gronden waren in het bezit van de Abdij van Boudelo. Het was een vrij grote boerenhof, met een varkensstal en een houten schuur met rieten dak. De hoeve werd altijd door pachters bewoond, boeren die de hoeve en het omliggende land huurden van de eigenaar. In de Franse tijd werden de kerkelijke goederen verbeurd verklaard. Hierna werd de hoeve gekocht door de Franse graaf van Pas. Deze financierde hierop de bouw van de kerk en de katholieke school in Klein-Sinaai. De hoeve werd in 1943 afgebroken. Hij komt voor op militaire kaarten uit 1938–1939 en 1944, hoewel de hoeve in dat laatste jaar al niet meer bestond. De plek van de hoeve is tegenwoordig privéterrein.
De naam "Pecsteenhoeve" verwijst mogelijk naar een baron Simon van Peksteen, die in de 16e eeuw, dus voor de bouw van de hoeve, van keizer Karel V landerijen in dit gebied zou hebben gekregen.

## Spookverhalen

Rondom het Baggaarthof bestaan een aantal spookverhalen. De meeste gaan over sterfgevallen onder dieren, een boerenknecht die ronddwaalde als weerwolf, een boerengezin dat overleed aan onverklaarde brandwonden en een arbeider die door een verrot dak viel. Enkele van deze verhalen kunnen waarschijnlijk worden verklaard als gevallen van miltvuur onder mensen en dieren.
* ↑ Bracke, D., Baetens, R., Nielandt, D., Pollet, P., Vermeulen. M. (2007) Griezelverhalen uit het Waasland. Sint-Niklaas: Albimo.
* Klein-Sinaai, Het Spookhof: Halloweenverhaal.
# Chaetostricha similis

Chaetostricha similis is een vliesvleugelig insect uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Silvestri.
# Carlos Barbosa

Carlos Barbosa is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Sul. De gemeente telt 25.866 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Alto Feliz, Barão, Boa Vista do Sul, Farroupilha, Garibaldi en São Vendelino.

## Verkeer en vervoer

De plaats ligt aan de wegen BR-470 en RS-446.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Holcocera eusaris

Holcocera eusaris is een vlinder uit de familie van de spaandermotten (Blastobasidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Meyrick.
# Menarus testaceus

Menarus testaceus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Jedlicka.
# Gladde roosroest

Gladde roosroest (Phragmidium rosae-pimpinellifoliae) is een schimmel behorend tot de familie Phragmidiaceae. Hij parasiteert op duinroos, in mindere mate hondsroos en mogelijk ook egelantier en rimpelroos. Hij valt op door felle oranje, rode of gele kleuren op stelen of bladeren van planten en struiken.

## Kenmerken
### Spermogonia

De spermogonia zijn 30-50 × 15-30 µm en bevinden zich voornamelijk op de takken.

### Acacia

Acacia bevinden zich voornamelijk op takken en op takken, bladstelen en nerven van bladeren en vruchten. Verschillende acacia kunnen samenvloeien tot een groter geheel van 10 cm lang. De acacia hebben geen peridium. Als ze vers zijn, omgeven door worstvormige gebogen, 30-50 µm lange en 10-15 µm brede kleurloze parafysen. Soms komen ze in grote hoeveelheden voor maar meestal maar een enkele. De aeciosporen zijn ellipsvormig tot subglobose, de wand bijna of geheel hyaliene en meten 18-27 × 15-20 µm. Ze zijn fijn gestekeld met 6-8 onduidelijke poriën.

### Uredinia

De uredinia zijn tot 0,2 mm groot en bevinden zich aan de onderzijde. De urediniosporen 18-25 × 16-20 µm, omgekeerd eivormig tot subglobose, de wand bijna of geheel hyaliene, 2-2,5 µm dik. De uredinia zijn omgeving door talrijke sterk gekromde cilindrische parafysen van 30-50 µm lang en 8-12 µm diameter.

### Telia

De kastanjekleurige telia bevinden zich aan de onderzijde en zijn met een diameter van 0,1 mm zeer klein. De teliosporen zijn cilindrisch tot eirond-cilindrisch 6- tot 8-cellig, de bovenste cel kenmerkend voor deze soort wat langer, niet ingesnoerd, boven afgerond, het apicale aanhangsel prominent, 14-16 µm lang, gekleurd en opgeruwd behalve aan de top, onderaan afgerond, kastanjebruin, de wand ondoorzichtig, 3-5 µm dik, fijn wrattig vooral in het bovenste deel, gewoonlijk bijna of vrij glad onderaan; steel anderhalfmaal de lengte van de sporen en meten 70-115 × 25-34 µm.

## Verspreiding

De soort komt voor in Europa en Noord-Amerika. In Nederland komt de soort vrij zeldzaam voor. Als zij voorkomt dan is dat met name aan de kust.
* Info op Paddenstoelen in Friesland
* Info op www.inaturalist.org
* Info op NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Plantparasieten van Europa: bladmineerders, gallen en schimmels
* (en) Fungi of Great Britain and Ireland
# Chaetostricha nysiusae

Chaetostricha nysiusae is een vliesvleugelig insect uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Risbec.
# Carembault

De Carembault, Carembaut (Nederlands: Karabant of Caribant) is een streek in het Franse Noorderdepartement, ten zuiden van de stad Rijsel. Het was een van de vijf landen of kwartieren van de kasselrij Rijsel.

## Ligging

De Carembault ligt ongeveer tien kilometer ten zuidwesten van Rijsel, tussen de Rijselse agglomeratie het oude steenkoolbekken rond Lens. Ten westen loopt de Deule.
Gemeenten en plaatsen in de Carembault zijn Allennes-les-Marais, Annœullin, Bauvin, Camphin-en-Carembault, Carnin, Chemy, Don, Gondecourt, Herrin, La Neuville, Phalempin en Provin.
Ook Carvin, Estevelles en Pont-à-Vendin, tegenwoordig in het departement Pas-de-Calais, werden soms tot de Carembault gerekend.

## Geschiedenis

De Caribant was in oorsprong een pagus van de civitas van de Menapii. Ten oosten lag de Mélantois, ten noorden de Leie, ten zuiden de haute Deûle. De Caribant werd vermeld in een akte aan de abdij van Sint-Vaast in 673. In de middeleeuwen verscheen in het noorden het land van Weppes. De Carembault, nu een kleiner gebied, werd het kleinste van de vijf kwartieren van de kasselrij van Rijsel. De hoofdplaats was Phalempin.
Tegenwoordig is het gebied een onderdeel van de agglomeratie en instelling voor intergemeentelijke samenwerking Europese metropool van Rijsel. In 1992 werd ook een communauté des communes (een intergemeentelijk samenwerkingsverband) opgericht genoemd naar de Carembault.
# Hohenschönhausen

Hohenschönhausen kan verwijzen naar een aantal plaatsen in Berlijn:
* Hohenschönhausen (district), een voormalig Berlijns district, sinds 2001 onderdeel van het district Lichtenberg
* Berlin-Alt-Hohenschönhausen, een stadsdeel van Berlijn
* Berlin-Neu-Hohenschönhausen, een stadsdeel van Berlijn, een van de drie grote Oost-Berlijnse nieuwgebouwgebieden (Plattenbau)
* De gevangenis van het Oost-Duitse ministerie voor staatsveiligheid (de Stasi) in Alt-Hohenschönhausen werd kortweg Hohenschönhausen genoemd. Tegenwoordig bevindt zich hier de Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Hohenschönhausen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Menarus sarawaki

Menarus sarawaki is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Jedlicka.
# Amathia citrina

Amathia citrina is een mosdiertjessoort uit de familie van de Vesiculariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Hincks.
# Axenyllodes echinatus

Axenyllodes echinatus is een springstaartensoort uit de familie van de Odontellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Fjellberg.
# Chaetonotus eximius

Chaetonotus eximius is een buikharige uit de familie van de Chaetonotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2013 door Kolicka, Kisielewski, Nesteruk en Zawierucha.

## Voorkomen

De soort komt voor in zoet water.
* 1 2 Kolicka, M., Kisielewski, J., Nesteruk, T. & Zawierucha, K. (2013) Gastrotricha from the Poznan Palm House—one new subgenus and three new species of freshwater Chaetonotida (Gastrotricha). Zootaxa, 3717 (2): 231-279 (Preview)
* ↑ Todaro, A. (2013). Chaetonotus (Chaetonotus) eximius Kolicka, Kisielewski, Nesteruk & Zawierucha, 2013. Gebaseerd op informatie uit het World Register of Marine Species, te vinden op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=742901
# Carema

Carema is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 754 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 10,5 km², de bevolkingsdichtheid is 72 inwoners per km².

## Demografie

Carema telt ongeveer 353 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 12,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 883 |
| 2001 | 770 |

## Geografie

Carema grenst aan de volgende gemeenten: Perloz (AO), Lillianes (AO), Donnas (AO), Pont-Saint-Martin (AO), Settimo Vittone, Quincinetto.
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Hohenschönhausen (district)

Hohenschönhausen was van 1985 tot de samenvoeging met het district Lichtenberg in 2001 een zelfstandig Berlijns district (Bezirk). Onder dit toenmalige district viel een grondgebied dat tegenwoordig bekend is onder de namen Alt-Hohenschönhausen en Neu-Hohenschönhausen. Laatstgenoemde is een grootschalig nieuwbouwgebied.

## Ligging

Het district bevond zich in het noordoosten van Berlijn en grensde aan de voormalige districten Weißensee, Lichtenberg en Marzahn en aan Landkreis Barnim.

## Geschiedenis

Het dorp Hohenschönhausen bestond al sinds ongeveer 1230; de eerste schriftelijke vermeldingen stammen uit de circa 1352-1356. Het dorp grensde aan de omliggende dorpen Malchow, Wartenberg en Falkenberg en groeide in de 19e en 20e eeuw (door de gunstige ligging bij Berlijn) in een snel tempo.
In 1920 werd Hohenschönhausen door het Groß-Berlin-Gesetz een wijk van het 18e Berlijnse district Weißensee. Hohenschönhausen is de op twee na grootste wijk in het district met 5.300 inwoners.
Tot het einde van de jaren '70 kon Hohenschönhausen zijn dorpse karakter behouden, alhoewel de ontwikkelingen een tamelijk stedelijk stadsbeeld achterlieten. De dorpskern had echter nog steeds zijn oorspronkelijke structuur met hofjes en oude woningen.
De eerste flats ontstonden in de jaren 1972 tot 1975 tussen de Wartenberger en Falkenberger Straße. Tot 1978 ontstond de nieuwbouw langs de Landsberger Allee en vanaf 1984 in de omgeving van de dorpskern.
Terwijl de vele bouwprojecten in volle gang waren, stelde het Politbüro des ZK der SED in januari 1985 voor om van Hohenschönhausen een zelfstandig district te maken. Op 11 april van datzelfde jaar werd dit nieuwe district ook daadwerkelijk gevormd. Een aantal Berlijnse wijken werden bij dit nieuwe district gevoegd, waardoor het eind 1985 een inwoneraantal had van 67.045.
Naast de ongeveer 30.000 woningen ontstonden er ook vele winkels, restaurants, scholen, recreatievoorzieningen en openbaar vervoer-verbindingen met de binnenstad van Berlijn.
Na die Wende nam de bevolking nog tot 1994 toe; in dit jaar bereikte het bevolkingsaantal een hoogtepunt van 119.686 inwoners. In de jaren daarna trokken vele jonge gezinnen, die het district al sinds de eerste jaren van zijn oprichting bewoonden, weg.
In 2001 werd het onderdeel van het district Lichtenberg.

## Literatuur

* Anke Huschner: Geschichte der Berliner Verwaltungsbezirke - Band 15: Hohenschönhausen, Stapp Verlag, Berlin 1995, ISBN 3-87776-070-8
* Förderverein Schloß Hohenschönhausen e.V. (Hrsg): Hohenschönhausen gestern und heute - Alt-Hohenschönhausen, 1. Auflage, Berlin, August 2004
* Förderverein Schloß Hohenschönhausen e.V. (Hrsg): Hohenschönhausen gestern und heute - Die Geschichte von Neu-Hohenschönhausen, 1. Auflage, Berlin, Juli 2005
* Förderverein Schloß Hohenschönhausen e.V. (Hrsg): Hohenschönhausen gestern und heute - Ein Dorf, ein Bezirk, ein Ortsteil, Berlin, Juli 2002
# Meromyza hispanica

Meromyza hispanica is een vliegensoort uit de familie van de halmvliegen (Chloropidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Fedoseeva.
# Amara belfragei

Amara belfragei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door George Henry Horn.
# Aydie

Aydie is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 136 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Pau.

## Geografie

De oppervlakte van Aydie bedraagt 7,9 km², de bevolkingsdichtheid is 17,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Aydie met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Chaetonotus furcatus

Chaetonotus furcatus is een buikharige uit de familie Chaetonotidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1991 voor het eerst geldig gepubliceerd door Kisielewski. De soort wordt in het ondergeslacht Chaetonotus geplaatst.
# Carelis

Carelis is een geslacht van vlinders van de familie uilen (Noctuidae), uit de onderfamilie Amphipyrinae.

## Soorten

* C. albula Bowden, 1956
* C. ochrivirga (A. E. Prout, 1927)
# Lijst van burgemeesters van Oude Tonge

Dit is een lijst van burgemeesters van de voormalige Nederlandse gemeente Oude Tonge tot die gemeente in 1966 opging in de gemeente Oostflakkee.
| Ambtsperiode | Naam burgemeester | Partij of stroming | Bijzonderheden |
| 1817 - 1850 | Cornelis Anemaet Pz. | | eerst schout |
| 1850 - 1891 | Simon Eland Anemaet | | tevens burgemeester van Nieuwe Tonge (1868-1891?), zoon van voorganger |
| 1891 - 1908 | J. van Schouwen | | |
| 1908 - 1912 | Johannis (J.) Mijs Dz. | | |
| 1912 - 1916 | Jan Cornelis Baumann | CHU | later o.a. burgemeester van Woubrugge |
| 1917 - 1932 | Paulus (P.) van Schouwen | | |
| 1932 - 1940 | H. Vooys | | |
| 1940 - 1941 | Dirk (D.) Rijnders | | later o.a. burgemeester van Middelharnis en Amstelveen |
| 1941 - 1942 | Cornelis (C.) Slobbe | ARP | waarnemend, tevens burgemeester van Ooltgensplaat |
| 1942 - 1943 | P.J.E. Dekker | NSB | werd burgemeester van Harlingen |
| 1943 - 1944 | Jacques Louis Brinkerink | NSB | tevens burgemeester van Nieuwe Tonge |
| 1944? - 1945 | A.P.L. Bia | NSB | tevens tijdens (deel van) deze periode burgemeester van Ooltgensplaat, Den Bommel, Nieuwe Tonge en Stad aan 't Haringvliet, later burgemeester van Boskoop |
| 1945 - 1947 | Cornelis (C.) Slobbe | ARP | waarnemend, tevens burgemeester van Ooltgensplaat |
| 1947 - 1954 | Bram (A.D.) van Dijk | PvdA | later burgemeester van Poortugaal |
| 1954 - 1955 | Pieter Willem Hordijk | ARP | waarnemend, tevens (waarnemend) burgemeester van Oltgensplaat en Den Bommel, later o.a. burgemeester van Middelharnis |
| 1956 - 1966 | Pim (W.M.) van der Harst | CHU | waarnemend, tevens (waarnemend) burgemeester van Oltgensplaat en Den Bommel, later burgemeester van Oostflakkee |
# Hololena curta

Hololena curta is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de trechterspinnen (Agelenidae).
Het dier behoort tot het geslacht Hololena. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Henry Christopher McCooki.