OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nepenthes maxima

Nepenthes maxima is een vleesetende bekerplant uit de familie Nepenthaceae. De soort komt voor in Nieuw-Guinea, Celebes, de Molukken en de D'Entrecasteaux-eilanden.

## Beschrijving

Nepenthes maxima vertoont qua uiterlijk een grote variëteit in zijn verspreidingsgebied. Met name de vangbekers kennen een significante fenotypische plasticiteit, wat wil zeggen dat het uiterlijk is aangepast aan de omgevingsfactoren. Planten die in droge gebieden van Nieuw-Guinea groeien hebben meestal langwerpige bekers met een smal peristoom (bekerrand) en goed ontwikkelde wasachtige binnenzijdes. De soorten in vochtige streken hebben een kleinere wasachtige zone en een groot peristoom. Een peristoom functioneert namelijk optimaal wanneer hij goed vochtig is. In droge omstandigheden zorgt vooral de wasachtige binnenzijde ervoor dat prooidieren moeilijk kunnen ontsnappen.

## Infraspecifieke taxa

* Nepenthes maxima f. undulata Sh.Kurata, Atsumi & Y.Komatsu (1985)
* Nepenthes maxima var. glabrata Becc. in sched. nomen nudum
* Nepenthes maxima var. lowii (Hook.f.) Becc. (1886) [=N. stenophylla]
* Nepenthes maxima var. minor Macfarl. (1917)
* Nepenthes maxima var. sumatrana (Miq.) Becc. (1886) [=N. sumatrana]
* Nepenthes maxima var. superba (Hort. Veitch ex Marshall) Veitch (1897)

## Natuurlijke hybriden

* ? N. eymae × N. maxima
* N. glabrata × N. maxima
* N. klossii × N. maxima
* N. maxima × N. neoguineensis
* N. maxima × N. tentaculata

## Externe link

* (en) Trubus: Nepenthes maxima from Celebes go international (11 maart 2008)
* ↑ (en) Nepenthes maxima op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) J.A.Moran, L.K. Gray, C. Clarke, L. Chin (2013). Capture mechanism in Palaeotropical pitcher plants (Nepenthaceae) is constrained by climate. Annals of Botany 112 (7): 1279–1291. DOI: 10.1093/aob/mct195.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nepenthes maxima op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
... · N. alata · N. albomarginata · N. ampullaria · N. argentii · N. aristolochioides · N. attenboroughii · N. bicalcarata · N. bokorensis · N. bongso · N. boschiana · N. burkei · N. campanulata · N. chaniana · N. danseri · N. deaniana · N. densiflora · N. diatas · N. distillatoria · N. edwardsiana · N. ephippiata · N. gracilis · N. gymnamphora · N. hirsuta · N. inermis · N. insignis · N. jamban · N. khasiana · N. lamii · N. leyte · N. lingulata · N. lowii · N. macfarlanei · N. macrophylla · N. madagascariensis · N. masoalensis · N. maxima · N. mirabilis · N. monticola · N. northiana · N. ovata · N. peltata · N. pervillei · N. pitopangii · N. rafflesiana · N. rajah · N. rhombicaulis · N. rosea · N. sanguinea · N. sibuyanensis · N. spathulata · N. tenax · N. tenuis · N. veitchii · N. ventricosa · N. vieillardii · N. villosa · ...
# Nepenthes of Mount Kinabalu

Nepenthes of Mount Kinabalu is een monografie van de Japanse botanicus Shigeo Kurata. Het behandelt de Nepenthes-bekerplanten op de berg Kinabalu en het omliggende gebied in het nationaal park Kinabalu in Sabah, Borneo. Het werd in 1976 door Sabah National Parks Trustees als brochure gepubliceerd. In het voorwoord schrijft Kurata:
   While Nepenthes were often enumerated as an important component of the flora of this mountain, a book on this genus—relating exclusively to Kinabalu had never been published to this date. With such a situation and the interest shown by visitors to the Kinabalu National Park in the genus, Mr. D.V. Jenkins, Assistant Director, Sabah National Parks was prompted to publish a guide book on the species found within the park and I was delighted to be asked to write the text.

## Inhoud

Het werk bepaald zich met name tot de zuidelijke hellingen van de Kinabalu; de rest van de berg was destijds nog weinig onderzocht. Kurata beschrijft zestien soorten: N. alata (tegenwoordig endemisch op de Filipijnen), N. ampullaria, N. bicalcarata, N. burbidgeae, N. edwardsiana, N. fusca, N. gracilis, N. lowii, N. mirabilis, N. rafflesiana, N. rajah, N. reinwardtiana, N. stenophylla, N. tentaculata, N. villosa en een nog niet beschreven soort, welke later door Kurata werd gepubliceerd als N. macrovulgaris. Veel van deze soorten waren destijds nog niet in het nationaal park aangetroffen, maar wel in de directe omgeving ervan.
De monografie bevat ook een gedetailleerde beschrijving van drie natuurlijke hybriden: N. × harryana (N. edwardsiana × N. villosa), N. × hookeriana (N. ampullaria × N. rafflesiana) en de voor het eerst beschreven N. × kinabaluensis (N. rajah × N. villosa).

## Ontvangst

Nepenthes of Mount Kinabalu werd onder andere geprezen om de kwalitatieve kleurenfoto's van de planten in hun natuurlijke habitat. De publicatie van Kurata's monografie zorgde voor een hernieuwde belangstelling in het geslacht Nepenthes.
* ↑ (en) Shigeo Kurata, Nepenthes of Mount Kinabalu, Sabah National Parks Publications No. 2 (1976, Sabah National Parks Trustees)
* ↑ (en) Proceedings of the 4th International Carnivorous Plant Conference: Shigeo Kurata, Revision trial in recent enumeration of Nepenthes species (2002), p. 111–116
* ↑ (en) M. Cheek, M. Jebb (2013). Recircumscription of the Nepenthes alata group (Caryophyllales: Nepenthaceae), in the Philippines, with four new species. European Journal of Taxonomy 69: 1–23. DOI: 10.5852/ejt.2013.69.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nepenthes of Mount Kinabalu op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ness Ziona

Ness Ziona (Hebreeuws: נס ציונה) is een stad in het Israëlische district Centrum. In 2009 telde de stad 38.100 inwoners.
De stad dateert uit 1883. Inwoners verhieven in januari 1948 hun stem in protest tegen de behandeling van hun Palestijnse streekgenoten (getuige dagboek van David Ben Goerion). De plaats kreeg in 1992 de status van stad.

## Partnersteden

* Freiberg ( Duitsland)
* Le Grand-Quevilly ( Frankrijk)
* Solingen ( Duitsland)
* Qingdao ( China)
* ↑ The Ethnic Cleansing of Palestine, Ilan pappe, Oneworld Publ., Oxford, 2006, p.65
* Bibliothèque nationale de France: cb13735733h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 7522602-9
* Library of Congress Control Number: n50079000
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007557262305171
* Virtual International Authority File: 123129410
* WorldCat (via VIAF): 123129410
# Nessa (vala)

Nessa is een personage uit de boeken van J.R.R. Tolkien. Ze is de echtgenoot van Tulkas.
Lichtvoetigheid en snelheid zijn haar grootste gaven. Zij rent met de herten en danst op de groene grassen van Valinor.
# Nemoptera bipennis

Nemoptera bipennis is een netvleugelige uit de familie Nemopteridae.

## Kenmerken

De soort heeft opvallend lange achtervleugels, een soort staarten, die tot 5 centimeter lang kunnen worden, terwijl het lijf nog geen twee centimeter lang is.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in Spanje, Portugal en Frankrijk. Aan de oostkant van het Middellandse Zeegebied komen sterk gelijkende soorten voor. De habitat bestaat uit kalkrijke gronden met lage begroeiing. De larven leven van diverse ongewervelden en zijn onder de grond te vinden.
# Nemopterella apicalis

Nemopterella apicalis is een insect uit de familie Nemopteridae, die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in Zuid-Afrika.
# Neporadza (okres Trenčín)

Neporadza (Hongaars: Neporác) is een Slowaakse gemeente in de regio Trenčín, en maakt deel uit van het district Trenčín. Neporadza telt 792 inwoners.
# Neoperla melanocephala

Neoperla melanocephala is een steenvlieg uit de familie borstelsteenvliegen (Perlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Navás.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Perlidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Neoperla magisterchoui

Neoperla magisterchoui is een steenvlieg uit de familie borstelsteenvliegen (Perlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Du.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Perlidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Neoperla lui

Neoperla lui is een steenvlieg uit de familie borstelsteenvliegen (Perlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2004 door Du & Sivec.
# Nersornaat

De Medaille van Verdienste voor de Groenlandse Onafhankelijkheid of Nersornaat (Groenlands: "Verdiend") ook "Grønlands Hjemmestyres Fortjenstmedalje" genoemd, is een onderscheiding van de autonome of zelfregerende Groenlandse regering. De medaille werd op 1 mei 1989 ingesteld op de tiende verjaardag van de Groenlandse autonomie binnen het Deense Koninkrijk.
De medaille wordt in goud of zilver voor verdiensten op het gebied van bestuur, commercie, kunst en wetenschap toegekend. Dragers mogen de letters "Grøn.Hjst.M." achter hun naam plaatsen.
De kleuren van het opvallend vormgegeven lint symboliseren de rode zon en het wit van de sneeuw. Rood en wit zijnde nationale kleuren van Groenland en ook van Denemarken.
De afgebeelde op de achterpoten staande ijsbeer is het wapendier van Groenland. De medaille is groter dan de andere Deense medailles, hij is dik en onregelmatige gevormd.

## Dragers van de gouden medaille

* Jonathan Motzfeldt
* Lars Chemnitz
* Margrethe II van Denemarken
* Poul Schlüter
* Erling Høgh
* Lars-Emil Johansen
* Uffe Ellemann-Jensen
* Isi Foighel
* Henrik van Denemarken
* Kroonprins Frederik van Denemarken
* Per Stig Møller
* Hans Enoksen
* Prins Takamado van Japan
* Eigil Knuth
* Thue Christiansen
Deze lijst is niet volledig
# Nerstrand

Nerstrand is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Minnesota, en valt bestuurlijk gezien onder Rice County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 233. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 226, een daling van 7 (-3,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,7 km², geheel bestaande uit land. Nerstrand ligt op ongeveer 341 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Nerstrand.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Nerstrand op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Netrocera euxantha

Netrocera euxantha is een vlinder uit de familie venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Hering.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Netrocera jordani

Netrocera jordani is een vlinder uit de familie venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Joicey & Talbot.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Antsohihy

Antsohihy kan verwijzen naar:
* Antsohihy (district), een district van Madagaskar
* Antsohihy (stad), de hoofdstad van dit district
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Antsohihy en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Shank

Een shank of shiv is een geïmproviseerd zelfvervaardigd steekwapen. Shanks worden meestal vervaardigd uit alledaagse objecten op plaatsen waar streng gecontroleerd wordt op wapenbezit, zoals de gevangenis. Het is een publiek geheim dat zich in gevangenissen wereldwijd shanks bevinden die door gevangenen als wapen (of eventueel als zelfmoordmiddel) worden gebruikt.
De term is afkomstig van het Engels en betekent letterlijk een ijzeren plaatje aan een schoenzool. In Amerikaanse gevangenissen werden deze plaatjes immers vaak gebruikt om shivs van te maken. Men spreekt ook wel van een shiv, afgeleid van het Romani-woord chiv, dat mes of lemmet betekent. De term shank is, met name in het Nederlands, bekender en wordt vaak eveneens gebruikt voor geïmproviseerde wapens in algemene zin.
Shanks worden zoals gezegd vaak in de gevangenis vervaardigd om daar te worden gebruikt als wapens. Gevangenisbendes vechten hun geschillen vaak uit met behulp van shanks. Shanks of shivs kunnen bestaan uit:
* Gebroken flessen of glasscherven, eventueel aan de kant van de gebruiker omwikkeld met doek voor een geïmproviseerd heft;
* IJzeren lepels of plaatjes die aan stenen vloeren of muren worden geslepen tot wapens;
* Afgebroken houten of plastic voorwerpen met een scherpe kant;
* Dierenbotten die over zijn van de maaltijd en die tot een puntige vorm worden geslepen;
* Bovengenoemde scherpe voorwerpen, vastgemaakt aan een tandenborstel of ander voorwerp om het bereik te vergroten;
* En verder alles wat potentieel als steekwapen gebruikt kan worden en wat de maker maar voorhanden heeft.
Gevangenissen trachten deze ontwikkelingen te bestrijden door onder andere het weren van metalen en glazen voorwerpen, en door onaangekondigde controles in de cellen uit te voeren.
# Pareuryaptus

Pareuryaptus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Dubault, Lassalle & Roux.

## Soorten

Het geslacht Pareuryaptus omvat de volgende soorten:
* Pareuryaptus adoxus (Tschitscherine, 1900)
* Pareuryaptus aethiops (Tschitscherine, 1900)
* Pareuryaptus annamensis (Jedlicka, 1962)
* Pareuryaptus cambodgiensis Dubault; Lassalle & Roux, 2008
* Pareuryaptus chalceolus (Bates, 1892)
* Pareuryaptus chalcodes (Andrewes, 1923)
* Pareuryaptus curtulus (Chaudoir, 1868)
* Pareuryaptus cyanellus (Tschitscherine, 1900)
* Pareuryaptus exiguus Dubault; Lassalle & Roux, 2008
* Pareuryaptus formosanus (Jedlicka, 1962)
* Pareuryaptus gilletti Dubault; Lassalle & Roux, 2008
* Pareuryaptus glastenvalum (Morvan, 1992)
* Pareuryaptus laolumorum Dubault; Lassalle & Roux, 2008
* Pareuryaptus lucidus (Andrewes, 1931)
* Pareuryaptus morosus (Tschitscherine, 1900)
* Pareuryaptus parvus Dubault; Lassalle & Roux, 2008
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Regino Garcia

Regino Garcia (Manilla, 7 september 1840 - aldaar, 6 juli 1916) was een Filipijns botanisch illustrator.

## Biografie

Regino Garcia werd geboren op 7 september 1840 in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Hij was de oudste van Joaquin Garcia, afkomstig uit Spanje en Melchora Baza, een mestiza uit Manilla. Garcia voltooide op 18-jarige leeftijd een opleiding landmeten aan de nautische school in Manilla. Daarna volgde hij vanaf 1858 een opleiding kunstschilderen aan de Escuela de Dibujo y Pintura, waar hij les kreeg van Agustin Saez. In 1865 begon Garcia aan een studie botanie aan de Escuela Municipal.
In 1870 werd hij samen met een ander Filipijns talent geselecteerd om zich in Spanje als pensionado (op kosten van de overheid) verder te bekwamen in het kunstschilderen. Door politieke onrust in dat land en de dood van zijn ouders keerde hij vervroegd terug naar de Filipijnen. Een jaar later werd hij benoemd tot hoofd tuinman van de botanische tuin van Manilla. Hij identificeerde en catalogiseerde Filipijnse plantensoorten voor Spaanse botanici. In 1890 werd hij benoemd tot directeur van parken en tuinen in Manilla.
Tijdens de Filipijnse revolutie bleef hij loyaal aan de Spaanse koloniale overheid. Kort na de machtsovername door de Amerikanen werd hij in 1899 benoemd tot docent plantenkunde aan de University of Santo Tomas. Na uitbraak van de Filipijns-Amerikaanse Oorlog sloot Garcia zich wel aan bij de revolutionaire troepen en diende hij als kolonel in de genie onder generaal Antonio Luna.
Garcia was de belangrijkste illustrator van de derde editie van Flora de Filipinas van Fr. Francisco Manuel Blanco. Hij tekende 35 van de 1000 afbeeldingen in het boek. Daarnaast was Garcia illustrator van Atlas of Woody Plants of the Philippines van Sebastian Vidal. Ter ere van zijn werk in de botanie, werden diverse plantensoorten naar hem vernoemd. Ook kreeg hij enkele onderscheidingen. Garcia overleed in 1916 op 75-jarige leeftijd. Hij was getrouwd met Rufina Roxas en kreeg met haar vier kinderen.
# A7 (Zwitserland)

De A7 in Zwitserland is een autosnelweg in het kanton Thurgau, die loopt vanaf Winterthur via Frauenfeld naar Konstanz in Duitsland. De A7 vormt bij Winterthur een afsplitsing van de A1 (Zürich - Sankt Gallen). Vanuit Konstanz gebruikt men de afrit Attikon om de A1 richting Sankt Gallen op te kunnen. De weg is onderdeel van de Nationaalstrasse 7 (N7).
# Hydroxylgroep

Een hydroxylgroep is in de organische chemie een functionele groep bestaande uit een zuurstof- en een waterstofatoom, dat via het zuurstofatoom aan de rest van een molecuul vastzit. Andere benamingen zijn -OH-groep of alcoholgroep. De naam van de groep is een samentrekking van hydrogenium (waterstof) en oxygenium (zuurstof), met de uitgang -yl. Deze uitgang geeft aan dat er nog een binding vrij is.
Als de hydroxylgroep gebonden is aan een verzadigd koolstofatoom is er sprake van een alcohol. Is de hydroxylgroep gebonden aan een carbonylgroep, dan heeft men een carbonzuur. Arylalcoholen (bijvoorbeeld fenol en 1-naftol) zijn stoffen waarin de hydroxylfunctie rechtstreeks aan een aromatische ring gebonden is.
Een hydroxylgroep is sterk polair en kan een sterke waterstofbrug doneren, en er één of twee accepteren.
De hydroxylgroep vormt de basisbouwsteen van koolhydraat-moleculen.
Een hydroxylgroep wordt aangegeven met het voorvoegsel hydroxy-, of met het achtervoegsel -ol.
Een anorganische stof met een hydroxylgroep heet een hydroxide. Een in water oplosbaar hydroxide, zoals natriumhydroxide, vormt bij oplossen het OH$^−$ anion, een base.
# Herbrum

Herbrum is een plaats in de Duitse gemeente Papenburg, deelstaat Nedersaksen. Volgens de website van de gemeente Papenburg had het per 31 december 2020 957 inwoners.
Herbrum ligt, aan de van noord naar zuid lopende Bundesstraße 70, in het zuiden van de gemeente Papenburg, circa 8 km ten zuidwesten van het centrum van de stad van die naam. Het is een veenboerendorp, dat ongeveer dezelfde geschiedenis heeft gekend als geheel Papenburg. De fietsroutes langs de Eems kruisen het dorp, en er is een camping en een klein hotel-restaurant in Herbrum.
Herbrum ligt direct ten oosten van de Eems. Een klein stukje Eems benedenstrooms van het dorp is als vaarroute vervangen door een stukje Dortmund-Eemskanaal. In het kanaal is een sluis en in de iets westelijker lopende rivier een stuw aanwezig.
# Hermonassa cyanerythra

Hermonassa cyanerythra is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Boursin.
# Hermonassa cyanolepis

Hermonassa cyanolepis is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Boursin.
# Herman Eggink

Herman Johan Eggink (Groningen, 3 augustus 1949) is een Nederlands roeier. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar won bij die gelegenheid geen medailles.
In 1972 maakte nam hij op 23-jarige leeftijd deel aan de Olympische Spelen van München. Hij hierbij als roeier deel op het onderdeel acht met stuurman. De Nederlandse boot werden tweede in de eliminaties, vierde in de halve finale en moesten zodoende deelnemen aan de kleine finale (B-finale). In deze finale werden ze derde in 6.23,55 hetgeen goed was voor een negende plaats overall.
In zijn actieve tijd was hij aangesloten bij Groningse studentenroeivereniging Aegir. Hij was medisch student en werd later arts.

## Palmares
### roeien (acht met stuurman)

* 1972: 3e B-finale OS - 6.23,55
* (en) Profiel van Herman Eggink op sports-reference.com (gearchiveerd)
* Bijkerk, T. (2004) Olympisch Oranje De Vrieseborch ISBN 90 6076 522 2
Henk Rouwé · Jannes Munneke · Frank Mulder · Hans Huisinga · Jan van der Vliet · Herman Eggink · Bram Tuinzing · Pieter Hendrik Offens · Rutger Stuffken (stuurman)
# Herman Eijsackers

Herman J.P. Eijsackers (1946) is een voormalig Nederlands hoogleraar ecotoxicologie.
Eijsackers werkte na zijn studie in Leiden onder meer bij het RIVM en de WUR. Hij was aan de Vrije Universiteit tussen 1995 en 2005 aangesteld als een van de eerste drie bijzonder hoogleraren vanwege de Stichting Bijzondere leerstoelen natuurbeheer met als leeropdracht Natuurbeheer in relatie tot milieukwaliteit. De andere twee door de stichting aangestelde bijzonder hoogleraren waren Jan Bakker en Marjan Margadant. In 2011 ging hij met emeritaat. Herman Eijsackers was vervolgens voorzitter van de Scientific Advisory Committee van de WUR.
Zijn onderzoek richtte hij op bodemecologie, ecotoxicologie, natuur- en milieubeheer. Hij deed met name onderzoek naar de relatie tussen bodemorganismen zoals wormen, bodemvruchtbaarheid en vervuiling door zware metalen en bestrijdingsmiddelen. Hij had ook veel belangstelling voor interdisciplinair onderzoek en de relatie tussen wetenschap, samenleving en beleid. Behalve auteur van vele publicaties in tijdschriften was hij redacteur van enkele boeken op het gebied van toegepaste ecologie, bodembescherming en ecotoxicologie.
Eijsackers was onder meer voorzitter van de programmacommissie van het NWO-programma Systeemgericht Ecotoxicologisch Onderzoek, lid van de programmacommissie van het NWO-programma Biodiversiteit, lid van de Raad voor het Ruimtelijk, Milieu en Natuur Onderzoek en lid van de Gezondheidsraad. Tevens was hij voorzitter van de Nederlandse Ecologische Vereniging en vicevoorzitter van WWF-Nederland.

## Publicaties (selectie)

* M. H. Donker, H. Eijsackers, Fred. Heimbach (1994): Ecotoxicology of soil organisms.
* P. Doelman, H. Eijsackers (2004): Vital soil: function, value, and properties.
* H. Eijsackers, J. Jonkers, A. Heinecke (2004): De ruimte spreekt voor zich : waar liggen de natuurlijke kansen voor wonen, werken, landbouw, recreëren en natuur?
* Bibliothèque nationale de France: cb12428058s (data)
* CiNii: DA03903301
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1563 0265
* Library of Congress Control Number: n90706290
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007440000705171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068404662
* Système universitaire de documentation: 083811281
* Virtual International Authority File: 27156533
* WorldCat (via VIAF): 27156533