OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Santomera

Santomera is een gemeente in de Spaanse provincie en regio Murcia met een oppervlakte van 44 km². Santomera telt 15.952 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1991-2011: volkstellingen
    Opm.: Voor 1978 behoorde Santomera tot de stad Murcia

## Bezienswaardigheden

Een van de bezienswaardigheden van de gemeente, op slechts 6 kilometer van het centrum van Santomera en naast de A6 snelweg, is het stuwmeer van Santomera, dat in de jaren zestig van de 20e eeuw werd gebouwd om de omgeving te beschermen tegen de overstromingen als van de Rambla Salada. Het meer is een tussenstop voor een groot aantal trekvogels en een thuis voor andere diersoorten. Om deze reden werd de statuus van regionaal belang toegezen.
Vanwege het uitgestrekte en levendige dennenbos tussen Santomera en La Alcayna betekent de Coto cuadros (stuwmeer) een long voor de regio Murcia. Het reservaat heeft een oppervlakte van 1550 hectare, een waterbron met regenopvangsysteem en wordt gevormd door een set van zachte en golvende heuvels die niet hoger zijn dan 300 meter. Daardoor werd het een geliefde plek om te wandelen, te fietsen met een VTT, vogels te bestuderen en zich te laten verrassen door de natuur.
Religieuze monumenten van de gemeente zijn de Parochiekerk van Nª Sª del Rosario (gebouwd in de 19e eeuw) en een Dominicaans klooster (17e eeuw).
Burgerlijke monumenten zijn La Casa Grande (19e eeuw), een neorenaissance paleis, het Stadhuis, uit het begin van de 20e eeuw, het Boomgaardhuis, uit de 18e eeuw en het gebouw "Espacio joven" genaamd.
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Abanilla · Abarán · Águilas · Albudeite · Alcantarilla · Aledo · Alguazas · Alhama de Murcia · Archena · Beniel · Blanca · Bullas · Calasparra · Campos del Río · Caravaca de la Cruz · Cartagena · Cehegín · Ceutí · Cieza · Fortuna · Fuente Álamo de Murcia · Jumilla · La Unión · Las Torres de Cotillas · Librilla · Lorca · Lorquí · Los Alcázares · Mazarrón · Molina de Segura · Moratalla · Mula · Murcia · Ojós · Pliego · Puerto Lumbreras · Ricote · San Javier · San Pedro del Pinatar · Santomera · Torre-Pacheco · Totana · Ulea · Villanueva del Río Segura · Yecla
# Saint-Marsal

Saint-Marsal is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Orientales (regio Occitanie) en telt 101 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Céret.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Marsal bedraagt 15,4 km², de bevolkingsdichtheid is dus 6,6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Saint-Martial-de-Gimel

Saint-Martial-de-Gimel is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 498 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Tulle.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Martial-de-Gimel bedraagt 24,4 km², de bevolkingsdichtheid is 20,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Martial-de-Gimel met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# San Diego-Coronado Bridge

De San Diego-Coronado Bridge of Coronado Bridge is een liggerbrug van voorgespannen beton en staal over de San Diego Bay in het uiterste zuiden van de Amerikaanse staat Californië. De brug verbindt San Diego met Coronado en maakt deel uit van State Route 75. Ze is 3,4 kilometer lang en de maximale overspanning bedraagt 573 meter. De maximale hoogte tussen de onderkant van het wegdek en het wateroppervlak is 61 meter.
De Coronadobrug werd op 3 augustus 1969 geopend. In 1970 won ze de Most Beautiful Bridge Award van het American Institute of Steel Construction.
Het is een zogenaamde "zelfmoordbrug": tussen 1972 en 2000 pleegden meer dan 200 mensen zelfmoord door van de brug te springen. Enkel bij de Golden Gate Bridge in San Francisco en de Aurora Bridge in Seattle, Washington, komt dit nog vaker voor.
# Sarcofaagteksten

De sarcofaagteksten kwamen tegen het einde van het Oude Rijk als funerair genre op, en vervingen veel van de oudere piramideteksten, hoewel ook spreuken uit de piramideteksten tot aan de late periode in gebruik bleven.
De sarcofaagteksten worden vooral gevonden op de kisten van de nomarchen (lokale machthebbers) die tijdens het Middenrijk gevestigd waren in Assioet, Beni Hassan, Deir el-Bersha, el-Lisht en Meir. Het meest prominente centrum, waar de meeste sarcofaagteksten gevonden zijn, is Deir el-Bersha, de begraafplaats van de stad Hermopolis Magna, stad van de god Thot. Aan het einde van het Middenrijk kwam de traditie van sarcofaagteksten tot een einde, waar het genre getransformeerd werd tot het nieuwe corpus dat Dodenboek genoemd wordt. De sarcofaagteksten komen met name voor op de kisten van hoge ambtenaren, maar verschijnen eveneens op de wanden van het graf, op stelae, op canopenkisten, mummiemaskers en papyri.
De belangrijkste wetenschappelijke publicatie van de sarcofaagteksten is die van de Nederlandse egyptoloog Adriaan de Buck, die in totaal 1185 spreuken tussen 1935 en 1961 in 7 boekdelen publiceerde. De eerste complete Engelse vertaling van de teksten werd tussen 1973 en 1978 gepubliceerd door de Egyptoloog Raymond O. Faulkner. De spreuken zijn geschreven in het Middelegyptisch, de taal van het Middenrijk. Verder zijn de spreuken in verticale kolommen, in cursieve hiëroglyfen of vroeg-hiëratisch geschreven, een variant van hiëroglyfisch die vooral werd gebruikt op houten kisten en papyrus. In tegenstelling tot de piramideteksten worden de sarcofaagteksten geïllustreerd met vignetten en gedetailleerde plattegronden van gebieden en plaatsen in het hiernamaals, zoals het Boek van de twee wegen en het Offerveld.
In tegenstelling tot de piramideteksten, die oorspronkelijk exclusief voor de koning waren, stonden de sarcofaagteksten ter beschikking aan alle overledenen, waardoor zij eveneens deel konden nemen aan het leven in het hiernamaals. De belangrijkste groep mensen die de sarcofaagteksten op hun kisten liet aanbrengen waren de nomarchen en hun families. De teksten en afbeeldingen op de kist verzekerden de overledene van het voortbestaan in het hiernamaals, bescherming en toelating tot de cyclus van de zonneloop. Transformatie-spreuken verzekerden de overledene van zijn opstijgen naar de hemel in de vorm van een vogel, of van het transformeren van de overledene tot een godheid, tot vuur, tot graan, tot een kind of tot een krokodil. Het meest gebruikte amulet hierbij was de scarabee, het hiëroglyfische symbool voor 'transformatie'. Een nieuw motief in de sarcofaagteksten was het verenigd worden met geliefde familieleden in het hiernamaals. Verder werd het concept van het dodenoordeel geïntroduceerd, waarbij het hart van de dode gewogen werd en de dode afhankelijk van het licht zijn (weinig of geen zonde) of zwaar zijn (veel zonde) van het hart wel of niet werd toegelaten tot het rijk van Osiris.
# San Marino op de Olympische Winterspelen 2018

San Marino was een van de deelnemende landen aan de Olympische Winterspelen 2018 in Pyeongchang, Zuid-Korea.
Bij de tiende deelname van het ministaatje werd voor de tiende keer deelgenomen in de olympische sportdiscipline alpineskiën. Alessandro Mariotti, ook de vlaggendrager bij de openingsceremonie, kwam in actie op twee onderdelen.

## Deelnemers en resultaten

(m) = mannen

### Alpineskiën

| Olympiër | Onderdeel | Resultaat | Prestatie |
| Alessandro Mariotti | reuzenslalom (m) | 65e | 1e run: 1.21,66 (75e) 2e run: 1.21,21 (66e) totaal: 2.42,87 (+24,83) |
| Alessandro Mariotti | slalom (m) | DNF | 1e run: niet gefinisht |
# San Marino op de Olympische Winterspelen 2022

San Marino nam deel aan de Olympische Winterspelen 2022 in Peking in China.

## Deelnemers en resultaten
### Alpineskiën

Maximaal vier deelnemers per onderdeel

#### Mannen

| Naam | Onderdeel | 1e run | 1e run | 2e run | 2e run | Totaal | Totaal |
| Naam | Onderdeel | Tijd | Rang | Tijd | Rang | Tijd | Rang |
| Matteo Gatti | Reuzenslalom | 1:20,40 | 49 | DQ | | | |
| Matteo Gatti | Slalom | 1:08,52 | 49 | 1:03,41 | 44 | 2:11,93 | 43 |

#### Vrouwen

| Naam | Onderdeel | 1e run | 1e run | 2e run | 2e run | Totaal | Totaal |
| Naam | Onderdeel | Tijd | Rang | Tijd | Rang | Tijd | Rang |
| Anna Torsani | Reuzenslalom | 1:13,89 | 57 | 1:15,37 | 48 | 2:29,26 | 47 |
| Anna Torsani | Slalom | DNF | | DNS | | | |
Albanië · Amerikaans-Samoa · Amerikaanse Maagdeneilanden · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bolivia · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · China · Chinees Taipei · Colombia · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Ecuador · Eritrea · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Georgië · Ghana · Griekenland · Groot-Brittannië · Haïti · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · India · Iran · Israël · Italië · Jamaica · Japan · Kazachstan · Kirgizië · Kosovo · Kroatië · Letland · Libanon · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Madagaskar · Maleisië · Malta · Marokko · Mexico · Moldavië · Monaco · Mongolië · Montenegro · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oekraïne · Oezbekistan · Oost-Timor · Oostenrijk · Pakistan · Peru · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · San Marino · Saoedi-Arabië · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Thailand · Trinidad en Tobago · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland Russische ploeg
# San Marino op de Olympische Zomerspelen 1960

San Marino debuteerde op de Olympische Zomerspelen tijdens de Olympische Zomerspelen 1960 in Rome, Italië.
Afghanistan · Argentinië · Australië · Bahama's · België · Bermuda · Birma · Brazilië · Brits-Guiana · Bulgarije · Canada · Ceylon · Chili · Colombia · Cuba · Denemarken · Duits eenheidsteam · Ethiopië · Fiji · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Ghana · Griekenland · Groot-Brittannië · Haïti · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Italië · Japan · Joegoslavië · Kenia · Libanon · Liberia · Liechtenstein · Luxemburg · Malakka · Malta · Marokko · Mexico · Monaco · Nederland · Nederlandse Antillen · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oeganda · Oostenrijk · Pakistan · Panama · Peru · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · San Marino · Singapore · Soedan · Sovjet-Unie · Spanje · Suriname · Taiwan · Thailand · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Venezuela · Verenigde Arabische Republiek · Verenigde Staten · Vietnam · West-Indische Federatie · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zuid-Rhodesië · Zweden · Zwitserland
# Saropogon greatheadi

Saropogon greatheadi is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Londt.
# Saropogon jucundus

Saropogon jucundus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1872 door Wulp.
# Saint-Marcel-Bel-Accueil

Saint-Marcel-Bel-Accueil is een gemeente in het Franse departement Isère (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement La Tour-du-Pin. Saint-Marcel-Bel-Accueil telde op 1 januari 2021 1.455 inwoners.
* Chevalière en Vernay
* Gemeentehuis
* Saint-Marcel-Bel-Accueil

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Marcel-Bel-Accueil bedroeg op 1 januari 2021 18,23 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 79,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sandalus bourgeoisii

Sandalus bourgeoisii is een keversoort uit de familie Rhipiceridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Théry.
# San Miguel (Zamboanga del Sur)

San Miguel is een gemeente in de Filipijnse provincie Zamboanga del Sur op het eiland Mindanao. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 17 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

San Miguel is onderverdeeld in de volgende 25 barangays:
| Betinan Bulawan Calube Concepcion Dao-an Dumalian Fatima Langilan Lantawan | Laperian Libuganan Limonan Mati Ocapan Poblacion San Isidro Sayog Tapian |

## Demografie

San Miguel had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 16.981 mensen. Dit zijn 1.712 mensen (11,2%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,48%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 2.927 (20,8%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van San Miguel was ten tijde van de laatste census, met 16.981 inwoners op 181,59 km², 93,5 mensen per km².
# Sancy

Sancy is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Sancy (Meurthe-et-Moselle)
* Sancy (Seine-et-Marne)
ook:
    Sancy-les-Cheminots, Aisne
    Sancy-lès-Provins, Seine-et-Marne
ook twee diamanten worden Sancy genoemd:
* De Sancy (diamant)
* De Beau Sancy
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sancy en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sankt Marienkirchen

Sankt Marienkirchen kan verwijzen naar:
* Sankt Marienkirchen am Hausruck
* Sankt Marienkirchen an der Polsenz
* Sankt Marienkirchen bei Schärding
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sankt Marienkirchen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sankt Markus

Sankt Markus kan verwijzen naar:
* Sankt Markus (parochie, Aalborg)
* Sankt Markus (parochie, Frederiksberg)
* Sankt Markus (parochie, Aarhus)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sankt Markus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Santa's Little Helper (film)

Santa's Little Helper is een Amerikaanse komediefilm met in de hoofdrol Mike Mizanin. De film kwam direct uit op dvd en Blu-ray op 17 november 2015.

## Verhaal

Dax (Mizanin) is een hebzuchtige, materialistische man, die niet schroomt om een jeugdcentrum te sluiten enkele dagen voor Kerstmis. Dax wordt vervolgens door een steekspel in het bedrijf ontslagen, en omdat hij boven zijn stand leeft, verliest hij zijn vriendin, auto, en zijn huis.
Ondertussen op de Noordpool is Santa Claus (Keenleyside) op zoek naar vervanging voor zijn eerste hulpje. Eleanor (Paige), de dochter van de vrijgevige kerstman, is van mening dat deze taak voor haar is, maar de kerstman is ervan overtuigd dat de Noordpool een menselijke invloed kan gebruiken. Hij geeft Billie (McCord) de taak om Dax te onderzoeken als mogelijke kandidaat. Billie is een vriendelijke elf die wordt gemeden door veel van haar elfachtige broeders, als gevolg van een genetisch defect dat haar ronde oren geeft.
Billie geeft Dax een reeks van moeilijke en pijnlijke taken om zijn karakter te testen, en zo nu en dan hem te redden met Noordpool-magie. Ze verklapt niet dat de kerstman hem wil inhuren. Dax maakt een matige start maar wordt milder tijdens de proeven terwijl hij een wederzijdse aantrekkingskracht ontwikkelt voor Billie. Nadat Dax een slachtoffer van een overval helpt om een kostbare ring terug te krijgen, verklaart Billie hem geschikt voor de functie.
Dax gelooft niet dat hij komt te werken voor de kerstman, zodat de kerstman zelf bij Dax thuis komt om hem te overtuigen om de baan te nemen. Een flashback onthult dat Dax ooit optimistisch en vriendelijk was, totdat hij valselijk werd beschuldigd van het stelen van geld uit het jeugdcentrum dat hij sloot in de opening van de film.
Dax aanvaardt de positie van eerste hulpje, maar Eleanor daagt hem uit voor een zware hindernisbaan waarbij de winnaar de baan krijgt. Dax verliest en Eleanor wordt uiteindelijk benoemd als eerste hulpje van de kerstman.
Dax keert terug naar huis, waarbij hij een magische bel steelt die wensen laat uitkomen. Hij is van plan om het te gebruiken om het jeugdcentrum te redden. De kerstman komt tussenbeide en stopt zijn pogingen om magie te gebruiken. Daarop geeft Dax een toespraak om het jeugdcentrum te redden van een sloopkogel. De kerstman plaatst Eleanor op de lijst van ongehoorzame personen voor haar slechte sportiviteit tijdens de wedstrijd met Dax, waardoor ze wordt gediskwalificeerd vanuit de positie. De kerstman onthult dat het eigenlijk Billie was die hij testte voor de functie van eerste hulpje. Billie en Dax delen ten slotte een romantische omhelzing onder een magische sneeuwval.

## Rolverdeling

* Mike Mizanin als Dax
* AnnaLynne McCord als Billie
* Saraya-Jade Bevis als Eleanor
* Eric Keenleyside als Kerstman
* Maryse Ouellet Mizanin als Melody
* Kathryn Kirkpatrick als vrouw van de Kerstman
* Geoff Gustafson als Fitz
* Ben Wilkinson als Lane
* Mitchell Kummen als jonge Dax

## Externe link

* (en) Santa's Little Helper in de Internet Movie Database
# Walter Wink

Walter Wink (21 mei 1935 – 19 mei 2012) was een Amerikaanse theoloog en activist en een belangrijk figuur in het vrijzinnig protestantisme.

## Denkbeelden

Wink is vooral bekend om zijn bepleiten van geweldloos verzet en zijn studies over 'de krachten en de machten' in zijn trilogie Naming the Powers (1984), Unmasking the Powers (1986) en Engaging the Powers (1992), en latere bewerkingen in zijn When the Powers Fall (1998) en The Powers that Be (1999, vertaald als: De heersende machten). Wink muntte tevens de term "de mythe van reddend geweld" ("the myth of redemptive violence"). Daarmee bedoelt hij dat veel religies en ideologieën in hun basisverhalen strijd als enige mogelijkheid tot bevrijding zien. In het evangelie van Jezus zag hij een eerste en unieke andere mogelijkheid: een kans op geweldloos verzet.

## Trivia

Een van Winks zonen (Chris Wink) was een van de oprichters van de Blue Man Group.

## Bibliografie (selectie)
### 'De machten'-trilogie

* Naming the Powers: The Language of Power in the New Testament, Philadelphia: Fortress Press, 1984. ISBN 0-8006-1786-X
* Unmasking the Powers: The Invisible Forces That Determine Human Existence, Philadelphia: Fortress Press, 1986. ISBN 0-8006-1902-1
* Engaging the Powers: Discernment and Resistance in a World of Domination, Minneapolis: Fortress Press, 1992. ISBN 0-8006-2646-X

### Andere werken

* Cracking the Gnostic Code: The Powers in Gnosticism, (Society of Biblical Literature Monograph Series), Atlanta: Scholars Press, 1993. ISBN 1-55540-860-5
* When the Powers Fall: Reconciliation in the Healing of Nations, Minneapolis: Fortress Press, 1998. ISBN 0-8006-3127-7
* The Powers That Be: Theology for a New Millennium, New York: Doubleday, 1999. ISBN 0-385-48752-5 (vertaald als: De heersende machten)
* The Human Being: Jesus and the Enigma of the Son of the Man, Fortress Press, 2001. ISBN 0-8006-3262-1
* Jesus and Nonviolence: A Third Way, Augsburg Fortress, 2003. ISBN 0-8006-3609-0

## Externe link

* Persoonlijke website
* Bibliothèque nationale de France: cb12731258c (data)
* CiNii: DA05268113
* Gemeinsame Normdatei: 121904199
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8145 0089
* Library of Congress Control Number: n80049843
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007272335605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 082032769
* Système universitaire de documentation: 077711173
* Virtual International Authority File: 64875423
* WorldCat (via VIAF): 64875423
# Zorochros persimilis

Zorochros persimilis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Dolin.
# Länsväg 344

De Zweedse weg 344 (Zweeds: Länsväg 344) is een provinciale weg in de provincie Jämtlands län in Zweden en is circa 125 kilometer lang.

## Plaatsen langs de weg

* Föllinge
* Hammerdal
* Överammer

## Knooppunten

* Länsväg 340 (begin)
* Länsväg 339: gezamenlijk tracé, bij Föllinge
* E45: gezamenlijk tracé, bij Hammerdal
* Riksväg 87 (einde)
# Madeliefjesroest

Het madeliefjesroest (Puccinia distincta) is een autoecische schimmel die behoort tot de familie Pucciniaceae. De schimmel is een biotrofe parasiet en infecteert het madeliefje. In Nederland is de schimmel zeer zeldzaam.
Het verschil met de Australische composietenroest (Puccinia lagenophorae) is uiterlijk niet altijd duidelijk. Twijfelgevallen worden als Puccinia lagenophorae sensu gedetermineerd. Microscopisch is het verschil wel duidelijk. Op het madeliefje zijn er 3-cellige teliosporen (naast 1- en 2-cellige teliosporen) en op de Australische composietenroest 1- en 2-cellige teliosporen.
Het madeliefjesroest vormt oranje, bekerachtige structuren (aecia) op de bladeren. De oranje aeciosporen zijn 10–16 × 10–16 µm groot, enigszins bolvormig, wratachtig en worden in ketens gevormd. De telia zijn meestal donkerbruin, poederachtig en langdurig bedekt. De donkerbruine teliosporen zijn een- tot driecellig, meestal stomp gelobd tot breed ellipsoïde, dubbel of drievoudig gegroefd en 20-40 × 12-18 µm groot. Hun steel is kleurloos en 20-40 µm lang. De schimmel ontwikkelt geen uredia.

## Foto's

* Aecia
* Aecium
* Aeciosporen
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Plantparasieten van Europa
* Afbeeldingen op bio images
* Teleutosporen
* (en) Index Fungorum
# Mentodus facilis

Mentodus facilis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van glaskopvissen (Platytroctidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Parr.
* ↑ (en) Mentodus facilis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Mentodus facilis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Melanthripidae

Melanthripidae zijn een familie van tripsen (Thysanoptera). De familie kent 6 geslachten.

## Taxonomie

De familie kent de volgende geslachten:
* Ankothrips
* Archankothrips †
* Cranothrips
* Dorythrips
* Eocranothrips †
* Melanthrips
# Mesopenaeus

Mesopenaeus is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soorten

* Mesopenaeus brucei Crosnier, 1986
* Mesopenaeus mariae Pérez Farfante & Ivanov, 1982
* Mesopenaeus tropicalis (Bouvier, 1905)
# Merluccius

Het geslacht Merluccius is een van de vijf/vier geslachten uit de familie Merlucciidae (Heken). Zij worden sinds de negentiende eeuw tot een aparte familie gerekend binnen de orde van de Gadiformes (Kabeljauwachtigen).

## Kenmerken

Zij hebben twee rugvinnen en één aarsvin. Zij hebben kaken met twee tot drie rijen vrij grote, scherpe tanden.

## Soorten

Het geslacht Meluccius heeft 14 soorten.
Geslacht Merluccius
* Merluccius albidus (Mitchill, 1818)
* Merluccius angustimanus Garman, 1899
* Merluccius australis (Hutton, 1872) – Australische heek
* Merluccius bilinearis (Mitchill, 1814) – Noordwestatlantische heek
* Merluccius capensis Castelnau, 1861 – Zuid-Afrikaanse heek
* Merluccius hernandezi Mathews, 1985
* Merluccius hubbsi Marini, 1933 – Argentijnse heek
* Merluccius merluccius (Linnaeus, 1758) – Heek
* Merluccius paradoxus Franca, 1960
* Merluccius patagonicus Lloris & Matallanas, 2003
* Merluccius polli Cadenat, 1950 – Benguelaheek
* Merluccius productus (Ayres, 1855) – Pacifische heek
* Merluccius senegalensis Cadenat, 1950 – Senegalese heek
* Merluccius tasmanicus Matallanas & Lloris, 2006 – Tasmaanse heek

## Voetnoot

* ↑ H.Nijssen & S.J. de Groot, 1987. De vissen van Nederland. KNNV uitgeverij Utrecht/Zeist
* ↑ Species list downloaded 24 aug. 2010
# Merluccius paradoxus

Merluccius paradoxus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van heken (Merlucciidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Franca.
# Merluccius gayi peruanus

Merluccius gayi peruanus is een ondersoort van de straalvinnige vissen uit de familie van de heken (Merlucciidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Ginsburg.