# Juan Guaidó

Juan Gerardo Guaidó Márquez (La Guaira, 28 juli 1983) is een Venezolaans ingenieur, politicus en nationale gedeputeerde voor de staat Vargas. Op 5 januari 2019 werd hij voorzitter van de Nationale Assemblée van Venezuela, als jongste persoon ooit in deze functie. Guaidó was voorheen lid van de partij Volkswil (Voluntad Popular), maar nam daar afstand van omdat hij naar eigen zeggen iedereen in Venezuela wil vertegenwoordigen ongeacht politieke voorkeur. Guaidó wordt beschouwd als de leider van de oppositie tegen het chavismo.
Na massale anti-regeringsdemonstraties op 23 januari 2019 riep Guaidó zichzelf uit tot interim-president van Venezuela. Hij kreeg direct daarop erkenning van de Lima Groep, de Verenigde Staten, en steun van de Europese Unie. Anderzijds maakten de landen Uruguay, Bolivia, Mexico, Nicaragua, Rusland, China en Turkije kenbaar de regering Maduro te blijven erkennen en te steunen. Op 26 januari 2019 lieten de landen Frankrijk, Duitsland, Verenigd Koninkrijk, Spanje en Nederland weten dat zij oppositieleider Guaidó zullen erkennen als de rechtmatige president van Venezuela, als zittend president Nicolás Maduro niet binnen acht dagen nieuwe verkiezingen uitschrijft.
Op 6 januari 2021 maakten de lidstaten van de Europese Unie in een gezamenlijke verklaring bekend dat de EU Guaidó niet langer erkent als interim-president van Venezuela omdat zijn termijn als parlementsvoorzitter is verstreken. In december 2022 stemden drie van de vier Venezolaanse oppositiepartijen voor ontbinding van de interim regering van Guaidó. De ontbinding ging in op 5 januari 2023.

## Leven

Guaidó groeide op in een middenklassengezin met acht kinderen. Zijn ouders waren luchtvaartpiloot en onderwijzer. Hij voltooide zijn studie als industrieel ingenieur aan de Universidad Católica Andrés Bello (UCAB). Guaidó volgde ook managementstudies aan de George Washington-universiteit in de Verenigde Staten en aan het Venezolaanse Instituto de Estudios Superiores de Administración (IESA).
Guiadó betrad de politieke arena als lid van de studentenbeweging tegen de grondwetshervorming, zoals voorgesteld door president Hugo Chavez in 2007. In 2009 werd hij, samen met Leopoldo López en een groep van jongeren, mede-oprichter van de partij Voluntad Popular. Binnen de partij is hij coördinator voor de staat Vargas en verantwoordelijk voor nationale organisatie-zaken.
Bij de parlementaire verkiezingen van 2010, werd Guaidó gekozen tot substituut-gedeputeerde voor Bernardo Guerra, en bij de verkiezingen van 2015 verwierf hij met 97.492 stemmen (26,01%) een zetel in de Nationale Assemblée. Hier onderzocht Guaidó gevallen van corruptie rond de regering Maduro en werkte hij samen met onafhankelijke organisaties om gestolen geld aan Venezolaanse burgers te retourneren. Hij nam ook deel aan de Venezolaanse protesten van 2017 en hield hieraan littekens over op zijn nek nadat hij werd neergeschoten door autoriteiten gewapend met rubberen kogels.
In december 2018 werd hij door de oppositie, bekend onder de naam Tafel van Democratische Eenheid (MUD), aangewezen als parlementsvoorzitter. Hij trad op 5 januari 2019 aan als nieuwe voorzitter voor de termijn van een jaar. In zijn beëdigingstoespraak sprak hij over de grote problemen die het land teisteren, waaronder de politieke gevangenen, de algemene crisis waar Venezuela voor staat, de corruptie en de uittocht van Venezolanen. Guaidó gaf te kennen dat de Nationale Assemblée de regering Maduro zal negeren met ingang van de tweede ambtstermijn van Nicolás Maduro op 10 januari 2019. Ook stelde hij dat vanaf die datum het parlement de "enige legitieme macht" in Venezuela is.

### Zelfbenoemd interim-president

Guaidó kondigde op 11 januari 2019 aan, dat op grond van artikel 233 van de Grondwet hij de verantwoordelijkheid op zich neemt om nieuwe nationale verkiezingen uit te schrijven. Hierna ontstond er onenigheid of er al dan niet ook sprake was van het tussentijds aantreden van Guaidó als president van Venezuela. Dit wetsartikel geeft de parlementsvoorzitter het recht, in geval van een machtsvacuüm of machtsmisbruik, het interim-presidentschap van Venezuela op zich te nemen. Sinds het doen van deze uitlatingen wordt Guaidó bedreigd en was hij kortstondig ontvoerd.
Op 23 januari riep Guaidó zichzelf in Caracas uit tot interim-president. Zijn presidentschap werd diezelfde dag al erkend door Canada, de Verenigde Staten en acht Zuid-Amerikaanse landen, waaronder Brazilië en Argentinië. Op 31 januari 2019 heeft het Europees Parlement Guaidó ook erkend. De overgrote meerderheid stemde voor een resolutie, waarmee Europese regeringsleiders worden opgeroepen hem te erkennen als legitieme kandidaat.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Juan Guaidó op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ https://www.infobae.com/america/venezuela/2020/01/06/juan-guaido-renuncio-a-su-partido-voluntad-popular-para-dedicarse-a-la-presidencia-interina-de-venezuela/. Gearchiveerd op 1 september 2023.
* ↑ (es) "Juan Guaidó, el líder que resucitó la esperanza en Venezuela", El Tiempo, 23 januari 2019. Gearchiveerd op 23 januari 2019. Geraadpleegd op 24 januari 2019.
* ↑ "Parlementsvoorzitter Venezuela roept zich uit tot interim-president; VS, Canada en Brazilië erkennen hem", De Volkskrant, 23 januari 2019. Geraadpleegd op 24 januari 2019.
* ↑ (es) Piñera dice que Chile y Grupo de Lima reconocen a Juan Guaidó como “Presidente encargado” de Venezuela. La Tercera (23 januari 2019). Geraadpleegd op 24 januari 2019.
* ↑ "Amerikanen en EU scharen zich achter verzet in Venezuela", Trouw, 23 januari 2019. Gearchiveerd op 24 januari 2019. Geraadpleegd op 24 januari 2019.
* ↑ (es) Sahuquilla, María R., "La crisis de Venezuela expone la división internacional", El País, 24 januari 2019. Gearchiveerd op 26 januari 2019. Geraadpleegd op 26 januari 2019.
* ↑ (en) Lanting, Bert, "Ook Nederland dringt aan op nieuwe verkiezingen Venezuela", De Volkskrant, 26 augustus 2019. Geraadpleegd op 26 augustus 2019.
* ↑ "EU no longer acknowledges Venezuela's Guaido as interim president", 6 januari 2021. Gearchiveerd op 1 september 2023.
* ↑ Pieter Giesen, Venezolaanse oppositieleider Guaidó, ooit als president erkend door VS en EU, vertrekt door de zijdeur. De Volkskrant (31 december 2022). Gearchiveerd op 13 januari 2023. Geraadpleegd op 6 januari 2023.
* ↑ (en) Anthony Faiola, "Venezuela's opposition is gambling it all on a young and untested activist named Juan Guaidó", The Washington Post, 14 januari 2019. Gearchiveerd op 15 januari 2019. Geraadpleegd op 16 januari 2019.
* 1 2 (es) Diputado por Vargas Juan Guaidó. Voluntad Popular Web. Gearchiveerd op 18 november 2018. Geraadpleegd op 17 januari 2019.
* ↑ (es) "Confirman que Juan Guaidó será el próximo presidente de la AN", El Nacional, 13 december 2018. Geraadpleegd op 16 januari 2019.
* ↑ (en) "Meet the new face of Venezuela's opposition", 6 januari 2019. Geraadpleegd op 17 januari 2019.
* ↑ (en) Daniels, Joe Parkin, "Who is Juan Guaidó, the opposition leader challenging Maduro's rule?", The Guardian, 15 januari 2019. Gearchiveerd op 16 januari 2019. Geraadpleegd op 16 januari 2019.
* ↑ (es) "Este fue el discurso de Juan Guaidó al asumir la Presidencia del Parlamento", TalCual, 5 januari 2019. Geraadpleegd op 19 januari 2019.
* ↑ (es) "Las frases más impactantes del discurso de Juan Guaidó", El Nacional, 5 januari 2019. Geraadpleegd op 19 januari 2019.
* ↑ (es) "Lo que hará la Asamblea Nacional frente a la "usurpación" del 10 de enero", TalCual, 5 januari 2019. Geraadpleegd op 19 januari 2019.
* ↑ (es) "AN sesionará el 8 de enero sobre las acciones a tomar el 10 de enero", El Nacional, 5 januari 2019. Geraadpleegd op 19 januari 2019.
* ↑ (es) "Guaidó: La AN debe generar condiciones para un gobierno de transición", El Nacional. Geraadpleegd op 19 januari 2019.
* ↑ "Parlementsvoorzitter vraagt steun om Maduro te vervangen", NOS, 11 januari 2019. Gearchiveerd op 20 januari 2019. Geraadpleegd op 19 januari 2019.
* ↑ (es) Proyecto de ley para la transición desarrollará el artículo 333 para restituir la Constitución. Geraadpleegd op 9 januari 2019.
* ↑ (es) AN presentó proyecto de ley que busca renovar los poderes públicos (8 januari 2019). Geraadpleegd op 9 januari 2019.
* ↑ Nina Jurna, "Oppositie Venezuela heeft een nieuw gezicht", NRC, 15 januari 2019. Geraadpleegd op 19 januari 2019.
* ↑ Oppositie doet machtsgreep in Venezuela, president Maduro woedend. NOS Nieuws (23 januari 2019). Gearchiveerd op 1 september 2023. Geraadpleegd op 27 januari 2019.
* ↑ Europees Parlement erkent Juan Guaido. Geotrendlines (31 januari 2019). Gearchiveerd op 9 augustus 2020. Geraadpleegd op 1 februari 2019.