OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan-Nico Appelman

Jan-Nico Appelman (Swifterbant, 1968) is een Nederlandse CDA-politicus. Vanaf 2011 tot 2023 was hij lid van de Gedeputeerde Staten van Flevoland.

## Biografie

Appelman studeerde aan de CAH Vilentum Hogeschool. Hij is ondernemer in de akkerbouw en duurzame energie.
Van 2003 tot 2011 was hij namens het CDA lid van de Provinciale Staten van Flevoland. Van 2011 tot 2023 was hij namens het CDA lid van de Gedeputeerde Staten van Flevoland. Appelman had de volgende zaken in zijn portefeuille: Economie, Floriade Almere, Agrofood, Landbouw meerdere smaken, Maritieme strategie, Human Capital Agenda, Facilitaire zaken, Het Flevolands Archief en lid van de Bestuurlijke adviescommissie economie van het IPO. Hij was bovendien de 3e loco-commissaris van de Koning.
Appelman is onafhankelijk voorzitter van de commissie regionaal overleg van Lelystad Airport.
* Gedeputeerde Staten Provincie Flevoland
* Provinciale Staten Provincie Flevoland
* Jan Nico Appelman: Circulair Flevoland, zero waste, zero energy SlideShare
* Jan-Nico Appelman CDA Flevoland
* ↑ (en) Sprekers. Food Council MRA (29 juni 2019). Gearchiveerd op 29 juni 2019. Geraadpleegd op 17 april 2021.
* ↑ Gedeputeerde Jan Nico Appelman neemt afscheid van Flevolandse ondernemers. Almere Zaken (14 juli 2023). Gearchiveerd op 10 oktober 2023. Geraadpleegd op 10 oktober 2023.
* ↑ De Commissie. CRO luchthaven Lelystad. Gearchiveerd op 10 oktober 2023. Geraadpleegd op 10 oktober 2023.
# Jacob van Moppes

Jacob van Moppes (Amsterdam, 18 augustus 1876 – Sobibór, 26 maart 1943) was een Nederlands worstelaar. Hij kwam onder andere uit op de Olympische Spelen van 1908.

## Biografie

Van Moppes was van beroep slager. In de periode 1895 tot 1917 won hij twintig toernooien. In 1905 was hij kampioen van Amsterdam. In 1908 was hij deelnemer aan de Olympische Spelen in Londen, waar hij als lichtgewicht uitkwam op het Grieks-Romeins worstelen. Hij verloor in de eerste ronde van József Téger uit Hongarije.
In 1903 was Van Moppes medeoprichter van de Nederlandsche Krachtsportbond. Later werd hij benoemd tot erelid. Van 1895 tot 1934 was hij voorzitter van de krachtsportvereniging "Kracht door Oefening" (KDO). Van Moppes, die van Joodse afkomst was, zette zich in de Tweede Wereldoorlog in voor krachtsporters die getroffen waren door het bombardement op Rotterdam. In 1943 kwam hij op 66-jarige leeftijd om in het vernietigingskamp Sobibór.
* Jacob van Moppes op het Joods Monument
# Isolapotamon borneense

Isolapotamon borneense is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1998 door Ng & S. H. Tan.
* ↑ (en) Isolapotamon borneense op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Isolapotamon borneense Ng & S. H. Tan, 1998. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443159
# Isolapotamon

Isolapotamon is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soorten

* Isolapotamon anomalum (Chace, 1938)
* Isolapotamon bauense Ng, 1987
* Isolapotamon beeliae Ng, 1986
* Isolapotamon borneense Ng & S. H. Tan, 1998
* Isolapotamon collinsi Holthuis, 1979
* Isolapotamon consobrinum (de Man, 1899)
* Isolapotamon danielae Manuel-Santos, 2010
* Isolapotamon doriae (Nobili, 1900)
* Isolapotamon griswoldi (Chace, 1938)
* Isolapotamon grusophallus Ng & C. M. Yang, 1986
* Isolapotamon ingeri Ng & S. H. Tan, 1998
* Isolapotamon kinabaluense (Rathbun, 1904)
* Isolapotamon mahakkamense (de Man, 1899)
* Isolapotamon maranao Mendoza & Yeo, 2014
* Isolapotamon mindanaoense (Rathbun, 1904)
* Isolapotamon naiadis Ng, 1986
* Isolapotamon nimboni Ng, 1987
* Isolapotamon sinuatifrons (H. Milne Edwards, 1853)
* Isolapotamon spatha Ng & Takeda, 1992
# Isolapotamon anomalum

Isolapotamon anomalum is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Chace.
* ↑ (en) Isolapotamon anomalum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Isolapotamon anomalum (Chace, 1938). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443156
# Jaisalmer (stad)

Jaisalmer is een stad in de Indiase deelstaat Rajasthan. De stad ligt in het gelijknamige district Jaisalmer waarvan het de hoofdstad is en heeft 65.471 inwoners (2011).
De stad is een belangrijke toeristische trekpleister. Jaisalmer staat bekend als de gouden stad vanwege de vele gebouwen in gele zandsteen, niet in het minst de bouwwerken onderdeel van de historische versterkte stad in het heuvelfort Fort Jaisalmer.
Het versterkte heuvelfort bevindt zich aan de zuidelijke stadsrand van de stad.
Jaisalmer was de voormalige hoofdstad van het gelijknamige koninkrijk dat in oppervlakte overeen komt met de hedendaagse deelstaat Rajasthan. Jaisalmer ligt 575 km ten westen van de huidige hoofdstad van Rajasthan, Jaipur in het zandig westelijk deel van de Tharwoestijn. Het district Jaisalmer grenst in het noorden, westen en zuidwesten aan de landsgrenzen van India met Pakistan.
# Jaithara

Jaithara is een nagar panchayat (plaats) in het district Etah van de Indiase staat Uttar Pradesh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 10.165 mensen in Jaithara, waarvan 54% mannelijk en 46% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 61%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Jan Hendrik Deurvorst

Jan Hendrik Deurvorst, (Doesburg 27 december 1749 - Terborg 24 september 1833), was wijnkoper in Terborg, politicus (1795) en fungerend schout van Wisch (1822-1825).

## Biografie

Jan Hendrik Deurvorst, zoon van Gerrit (Gerhardus) Deurvorst, bierbouwer te Doesburg, was de stichter van wijnkoperij fa. J.H. Deurvost en Zoon te Terborg. Hij trouwt op 3 november 1775 in Terborg met Harmina Pierik, (Silvolde 16 maart 1752 - Terborg 19 november 1812), dochter van Lucas Pierik en Wijnanda Wijnholts. Het echtpaar krijgt een zoon en twaalf kleinkinderen.
In december 1822 overlijdt de ervaren schout Jan Hendrik Pliester. Kennelijk is er niet direct een opvolger voorhanden, want besloten wordt om de dan 73-jarige Jan Hendrik Deurvorst te benoemen tot fungerend (interim/waarnemend) schout. Daarbij zal het volgende hebben meegespeeld:
* Deurvorst wist van aanpakken: hij had in zijn leven een succesvolle wijnkoperij opgezet in Terborg;
* Hij had de tijd, want zijn zoon Gerrit Jan Deurvorst was hem opgevolgd in de zaak;
* Hij was in 1795 lid van de Provisionele Representanten van het kwartier van Zutphen; hij had dus enige politieke en bestuurlijke ervaring;
* Hij woonde tegenover het toenmalige gemeentehuis.
Op 14 juli 1825 legt een grote brand 31 woningen, 3 schuren en de RK-kerk in de as. Het gemeentebestuur o.l.v. Deurvorst richt dan een comité van raadsleden op ter ondersteuning van allen, die door dit onheil getroffen zijn.
In hetzelfde jaar 1825, op 76-jarige leeftijd, legt hij zijn functie als fungerend schout neer. Hij wordt opgevolgd door de notaris Gerhardus A.S. Dericks. Deurvorst leeft nog bijna acht jaar tot zijn overlijden in 1833.
# Jan van Zutphenplantsoen

Het Jan van Zutphenplantsoen is een plantsoen en groenstrook in de Amsterdamse wijk Osdorp.
Het plantsoen is gelegen in het zuidwestelijke gedeelte van de wijk ten westen van de Hoekenesgracht, ten oosten van de Baden Powellweg, tussen de Slotervaart en de eveneens naar Jan van Zutphen vernoemde Jan van Zutphenstraat. Het plantsoen en de straat zijn met een raadsbesluit van 29 april 1964 en 8 juni 1960 vernoemd naar de diamantbewerker en later vakbondsman Jan van Zutphen.
Het plantsoen is begin jaren zestig aangelegd in de toen nieuwe wijk Osdorp. De laatste tien jaar is de omgeving van het plantsoen in het kader van de stadsvernieuwing van Osdorp onherkenbaar veranderd. Veel van de oorspronkelijke bebouwing is vervangen door nieuwbouw en een stuk hoger dan voorheen. Slechts twee oude huizenblokken zijn behouden gebleven maar wel gerenoveerd. Nog wel aanwezig is de markante en karakteristieke maisonnetteflat 'Akerstein' uit de jaren zestig tegenover het plantsoen aan de overzijde van de Baden Powellweg. Destijds was dit de uiterste bebouwing van dit deel van Osdorp met er achter de tuinderijen.
Het park was van juni 1983 tot september 1991 de eindhalte van bus 19. Er staat het kunstwerk Blauwe boog dat doet denken aan een hemelsblauwe blikopener.
Rond 2010 werden delen van het park weggegraven om plaats te maken voor aanvullend wateroppervlak van de Slotervaart. Er bleven tussen de parkeinden vier eilandjes liggen. In 2011 werden de Zitstenen Jan van Zutphenplantsoen geplaatst.
# Janetia homocera

Janetia homocera is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door F. Low.
# Janet Young

Janet Young kan verwijzen naar:
* Janet Young (barones), Brits politica (1926–2002)
* Janet Young (tennisspeelster), Australisch tennisspeelster (1951)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Janet Young en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Japanse ijshockeyploeg (vrouwen)

De Japanse vrouwenijshockeyploeg is een team van ijshockeysters dat Japan vertegenwoordigt in internationale vrouwenijshockey wedstrijden. Het team heeft de bijnaam Smile Japan. Het team nam twee keer deel aan het Pan-Pacifisch kampioenschap met als resultaten 4$^e$ plaatsen in 1995 en 1996. Het nam zes keer deel aan de Aziatische Spelen met als resultaten 2$^e$ plaatsen in 1996, 1999, 2003, 2007, 2011 en een 1$^e$ plaats in 2017.
Het kwam drie keer uit op de Olympische Spelen met als resultaten een 6$^e$ plaats in 1998, 7$^e$ plaats in 2014 en 6$^e$ plaats in 2018.
Het kwam uit in het 1$^e$ (op invitatiebasis gespeelde) officiële wereldkampioenschap in 1990 waarin het op de laatste plaats eindigde. Daarna deed het pas in 1999 weer mee in het destijds zo genoemde B-kampioenschap waarin het meteen kampioen werd en promoveerde om sindsdien een pendeldienst te onderhouden tussen de Topdivisie en divisie 1(A) met inmiddels (in 2019) vijf promoties.

## Deelname aan de Aziatische Spelen

| Jaar | Locatie | Klassering |
| 1996 | China (Harbin) | 2 |
| 1999 | Zuid-Korea (Gangneung) | 2 |
| 2003 | Japan (Misawa) | 2 |
| 2007 | China (Changchun) | 2 |
| 2011 | Kazachstan (Almaty) | 2 |
| 2017 | Japan (Sapporo) | 1 |

## Deelname aan de Olympische Spelen

| Jaar | Locatie | Klassering |
| 1998 | Japan (Nagano) | 6$^e$ plaats |
| 2002 | Verenigde Staten (Salt Lake City) | niet gekwalificeerd |
| 2006 | Italië (Turijn) | niet gekwalificeerd |
| 2010 | Canada (Vancouver) | niet gekwalificeerd |
| 2014 | Rusland (Sotchi) | 7$^e$ plaats |
| 2018 | Zuid-Korea (Pyeongchang) | 6$^e$ plaats |

## Deelname aan het wereldkampioenschap

| Jaar | Locatie | Klassering |
| 1990 | Canada (Ottawa) | 8$^e$ plaats |
| 1992 | Finland (Tampere) | niet deelgenomen |
| 1994 | Verenigde Staten (Lake Placid) | niet deelgenomen |
| 1997 | Canada (diverse plaatsen in Ontario) | niet deelgenomen |
| 1999 | Frankrijk (Colmar) | 1$^e$ plaats in B-kampioenschap |
| 2000 | Canada (diverse plaatsen in Ontario) | 8$^e$ plaats in de Topdivisie |
| 2001 | Frankrijk (Briançon) | 2$^e$ plaats in divisie 1 |
| 2003 | Letland (Ventspils) | 1$^e$ plaats in divisie 1 |
| 2004 | Canada (Halifax, Dartmouth) | 9$^e$ plaats in de Topdivisie |
| 2005 | Zwitserland (Romanshorn) | 2$^e$ plaats in divisie 1 |
| 2007 | Japan (Nikko) | 1$^e$ plaats in divisie 1 |
| 2008 | China (Harbin) | 7$^e$ plaats in de Topdivisie |
| 2009 | Finland (Hämeenlinna) | 8$^e$ plaats in de Topdivisie |
| 2011 | Duitsland (Ravensburg) | niet deelgenomen (zeebeving) |
| 2012 | Letland (Ventspils) | 3$^e$ plaats in divisie 1A |
| 2013 | Noorwegen (Stavanger) | 1$^e$ plaats in divisie 1A |
| 2015 | Zweden (Malmö) | 7$^e$ plaats in de Topdivisie |
| 2016 | Canada (Kamloops) | 8$^e$ plaats in de Topdivisie |
| 2017 | Oostenrijk (Graz) | 1$^e$ plaats in divisie 1A |
| 2019 | Finland (Espoo) | geplaatst in Topdivisie groep B |

## Externe link

* National teams of ice hockey
# Jan Vaerten

Jan Vaerten (Turnhout, 5 augustus 1909 – Beerse, 23 december 1980) was een Belgisch kunstenaar.
Na het vroegtijdig verlaten van de school, dit als gevolg van zijn revolutionair karakter, komt hij bij zijn oom terecht in de verf- en drogisterijwinkel. Leest en studeert veel en komt vroeg met de harde waarheid van het leven in aanraking. Buiten enkele avondlessen in beeldhouwen aan de academie te Turnhout -klas van Victor Avonds- en enkele zondagslessen te Schilde bij Albert Van Dyck, is hij autodidact. De kunst wordt een levensdoel, een levenshouding.
Hij huwt met Coleta Gevers in 1942 (overleden in 1973). Hij vestigt zich te Beerse. Hij heeft drie kinderen, Maike, Frank en Dirk. Hij verlaat de verfwinkel. In 1951 wordt hij benoemd tot professor tekenen aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen. Dit stelt hem in staat zich in zijn kunst gans vrij uit te leven.
Hij is medestichter van het culturele centrum "Het Atelier" te Deurne bij Antwerpen. Dit centrum genoot een internationale faam, dankzij de merkwaardige tentoonstellingen, concerten, dansavonden en voordrachten. Het was een plaats waar vele kunstenaars elkaar ontmoetten, wat soms tot heftige, maar vruchbare gedachtewisselingen aanleiding gaf.
Hij ontwierp decors en kostuums voor KNS en KVO te Antwerpen. Van zijn hand zijn ook twee glasramen en het grote wandtapijt in het gemeentehuis te Deurne.
Zijn werken zijn in het bezit van binnen- en buitenlandse musea en van talrijke particuliere verzamelaars. Pas in 1947 heeft hij een eerste grote tentoonstelling in het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel, daarna volgen nog individuele tentoonstellingen te Antwerpen, Hasselt, Keulen, Den Haag, Bad Godesberg, La Louvière, Geel, Turnhout.
Groepstentoonstellingen op diverse plaatsen in België en te Amsterdam, Den Haag, Menton, Nijmegen, Genua, Venetië, Florence, Lugano, Buenos Aires, Paderborn, Siegen enz. In 1948 en 1952 was hij vertegenwoordigd op de Biënnale van Venetië en de Biënnale van São Paulo.
De evolutie van Vaerten als kunstenaar is niet gemakkelijk geweest.
   "Ik ben geleidelijk geëvolueerd - zo zegt hij zelf - naar een eigen vorm en kleurenwereld. Een wereld die teken is geworden. Dit teken,een zijnsverklaring van levenshouding tegenover alles wat me omringt. Ik zie mijn werk als de afstraling van mijn eigen leven, als een zelfportret. Het menselijk tekort als middenpunt."
Van dit menselijk tekort is hij zich altijd pijnlijk bewust geweest. Hij verwoordt dit gevoel op een treffende wijze.
   "Elk zelfportret is dieper in zichzelf schouwen, iets losmaken van zijn menselijk tekort. Zo zal een zelfportret nooit op mij, maar ik zal op mijn zelfportret lijken."
Het is de sleutel tot zovele van zijn latere werken. Zo is hij gekomen tot wat hij noemt zijn autofiguratie.
Reeds in 1950 schreef Jan Walravens over het werk van Jan Vaerten:
   "Voor het nageslacht zal zijn werk niet alleen bewaard blijven als een beeld van een uitzonderlijk artistiek streven en kunnen, maar ook als de spiegel van de angsten, de vragen en de vervoeringen die de mens uit de 20e eeuw beroerd hebben."
In 1988 werd in Beerse een museum met werken van Jan Vaerten geopend.
# Jan Valize

Jan Valize (Venlo, 14 september 1982) is een Nederlands politicus namens de PVV. Hij is sinds 6 december 2023 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal en hij was van 2018 tot 2022 gemeenteraadslid van Venlo.

## Externe link

* Profiel op Parlement.com
Max Aardema · Reinder Blaauw · Maikel Boon · Vincent van den Born · Martin Bosma · Willem Boutkan · René Claassen · Patrick Crijns · Marco Deen · Teun van Dijck · Emiel van Dijk · Eric Esser · Chris Faddegon · Dion Graus · Peter van Haasen · Hidde Heutink · Patrick van der Hoeff · Léon de Jong · Alexander Kops · Gidi Markuszower · Rachel van Meetelen · Jeremy Mooiman · Edgar Mulder · Jeanet Nijhof-Leeuw · Joeri Pool · Dennis Ram · Robert Rep · Raymond de Roon · Peter Smitskam · Folkert Thiadens · Nico Uppelschoten · Jan Valize · Martine van der Velde · Elmar Vlottes · Marina Vondeling · Henk de Vree · Geert Wilders
* Parlement.com: vm8euhpaysvn
# Jan Steenman

Jan Steenman (Haarlem, 21 maart 1835 – aldaar, 21 juni 1910) was een Nederlands organist en muziekpedagoog te Haarlem.
Hij was zoon van koetsier Jan Steenman en naaister Johanna van der Linden. Hijzelf was nog in 1860 als timmerman getrouwd met Maria Catharina Heins. Zoon Johan Anthonie Steenman werd eveneens musicus. Jan Steenman overleed in de Maria Stichting aan de Kamperlaan en werd begraven op "Schoten", de Begraafplaats Kleverlaan.
Hij kreeg zijn opleiding van Johan Peter Schumann en Johannes Gijsbertus Bastiaans, beide organisten van de Grote of St.-Bavokerk aldaar. Hij was vervolgens veertig jaar lang organist van de Remonstrantse Kerk in Haarlem; in 1896 was hij er veertig jaar organist. Hij had in 1887 de verhuizing meegemaakt van de Helmbrekersteeg naar de Wilhelminastraat, Hij gaf jarenlang muziekles (tot vijf dagen voor zijn overlijden) en was dirigent van verschillende koren in Haarlem waaronder Polyhymna en Euterpe.
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 168
* Redactie, J. Steenman overleden. De Grondwet (12 juli 1910). Geraadpleegd op 18 december 2022 – via delpher.nl.
* Redactie, Haarlem: J. Steenman overleden. Het Orgel (1 juli 1910). Geraadpleegd op 18 december 2022 – via delpher.nl.
* Haarlem's Dagblad, 21 juni 1910, pagina 1 en 2
# Jan Steert

Jan Steert (Purmerend, 8 november 1894 – aldaar, april 1965) was een Nederlands politicus.
Hij werd geboren als zoon van Jan Steert (1862-1941) en Jenneken Kok (1863-1939). Zijn vader was meubelfabrikant en wethouder. Zelf was hij aan het begin van zijn ambtelijke loopbaan volontair bij de gemeentesecretarie van Kwadijk. Vervolgens was hij ambtenaar; eerst de gemeente Ilpendam en daarna Broek in Waterland. Eind 1918 volgde hij C.J. Baas op als gemeentesecretaris van Oosthuizen. Begin 1931 werd Steert daar de burgemeester. Hij zou die functie blijven vervullen tot zijn pensionering in december 1959.
Steert overleed in 1965 op 70-jarige leeftijd in het Stadsziekenhuis in Purmerend. Naar hem is in Oosthuizen de 'Burgemeester Steertstraat' vernoemd.
# Janisroda

Janisroda is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Burgenlandkreis. Het dorp ligt in de gemeente Naumburg (Saale) en ligt ten zuiden van de stad van die naam.
Janisroda telde volgens de website van de gemeente Naumburg 155 inwoners per 31 januari 2020. Het 1½ km ten noorden van dit dorp gelegen plaatsje Neujanisroda, een na 1948 samen met Neuflemmingen als nieuw boerendorp opgezette nederzetting, had op dezelfde datum 34 inwoners. Deze twee aan de Bundesstraße 88 gelegen nederzettingen vormden tot aan de Wende één geheel. Het stuk aan de westkant van de weg werd echter, in het kader van twee verschillende gemeentelijke herindelingen, bij Flemmingen gevoegd en het stuk ten oosten ervan bij Janisroda.
Ten westen van Janisroda loopt de Bundesstraße 88, die van Jena in het zuidwesten naar Naumburg (Saale) in het noordoosten leidt.
Tussen Janisroda en zuiderbuur Prießnitz bevindt zich een grote kalksteengroeve. Verder is er een fruit verwerkend bedrijf gevestigd. Voor het overige bestaat Janisroda vooral van landbouw; de lössbodems zijn vruchtbaar en geschikt voor akkerbouw.

## Afbeeldingen

* Kerk in Janisroda
* ↑ (de) Statistisches Landesamt Sachsen-Anhalt, Bevölkerung der Gemeinden – Stand: 31. Dezember 2020 (PDF)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Janisroda op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jan Van Lierde (illustrator)

Jan van Lierde (Herentals, 1971) is een Belgisch illustrator en animator.

## Biografie

Hij studeerde animatiefilm aan het Rits te Brussel en werkte vervolgens aan enkele projecten als animator. Zo werkte hij mee aan de serie "help" van Varga studio en "Alexander" van Ketnet. Ook met het productiehuis Kanakna aan "Steven in Europa".
# Jan Van Lierde

Jan Van Lierde kan verwijzen naar:
* Jan Van Lierde (illustrator), (1971) een Belgisch illustrator.
* Jan Van Lierde (ontwerper), (1954) een Belgisch designer.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Van Lierde en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Van Lierde (ontwerper)

Jan van Lierde (1954) is een Belgisch ontwerper die zich vanuit zijn opleiding architectuur toespitste op licht.

## Biografie

Hij volgde architectuur aan de Hogeschool Gent waar hij in 1978 afstudeerde. In de hierop volgende stage tekende hij vooral voor de industrie.
Hij start in 1985 met Kreon om speciaal lichtontwerp en lichtarmaturen te maken.. In 1994 start hij ook met Vektron voor geïtegreerde plafondsystemen. In 2000 wordt kreon verkocht aan Jos Vaessen

## Zijn werk

* Metis collectie
* Up-side-down (1987) o.a. gebruikt in het Tokio Design centre van Mario Bellini en Paramount Hotel te New York van Philippe Starck
* Diapason( 1992)
* Bepaalde lampen binnen het Artemideaanbod

## Erkentelijkheid

* Designer prijs van de Europese Gemeenschap 1992 en 1994
* De Henry Van De Veldeprijs in 1996 en 2000.
* Good design award in 1995 en 2000

## Externe link

* De webstek van Kreon
* ↑ Bio op dedece.com
* ↑ Designer en lampen. Gearchiveerd op 14 augustus 2023.
* ↑ Eigenaar van Kreon zie ook op dedece.com
* ↑ Manager Van Lierde kreon
* ↑ prijzen
* ↑ Lijst winnaars good design 2000. Gearchiveerd op 20 november 2010. Geraadpleegd op 17 juni 2011.
# Jamestown (Sint-Helena)

Jamestown is de hoofdstad van het Britse overzeese gebied Sint-Helena, Ascension en Tristan da Cunha en is tevens de hoofdplaats van het eiland Sint-Helena.
Jamestown werd in 1659 in opdracht van de Britse Oost-Indische Compagnie gesticht. De stad werd naar Jacobus II van Engeland vernoemd.
Jamestown bestaat min of meer uit een hoofdstraat die tussen twee steile heuvels doorloopt en die de haven verbindt met de rest van het eiland. Eind jaren 90 had de stad zo'n 850 inwoners. Er ligt een voorstel op tafel om de hele stad toe te voegen aan de Werelderfgoedlijst.

## Bezienswaardigheden

Vanuit de stad loopt een trap 183 meter omhoog naar de top van Ladder hill. Deze telt 699 treden en loopt onder een hoek van meer dan 45 graden. Deze trap wordt ook wel Jacob's ladder genoemd naar de Jakobsladder uit de Bijbel. De trap stamt uit 1829.
Elk jaar wordt er een hardloopwedstrijd georganiseerd over deze trap. Bovenop Ladder hill ligt de buitenwijk Half Tree Hollow.