OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jinnathugau

Jinnathugau is een van de onbewoonde eilanden van het Faafu-atol behorende tot de Maldiven.
# Johan Francis Arnold Theodor Dahmen

Johan Franciscus Arnoldus Theodorus Dahmen, ook de jonge Dahmen genoemd, (Amsterdam, 2 augustus 1837- aldaar, 7 mei 1923) was een Nederlands fluitist.
Dahmen was een zoon van fluitist Pieter Wilhelm Dahmen en Anna Maria Engelina Majofski Zijn grootvader van vaders kant was de fluitist Arnoldus Dahmen. Grootvader van moeders kant was acteur Theo Majofski. Dahmen huwde in 1865 in Amsterdam met Anna Amalia Kaiser (1840-1917).
Hij kreeg zijn muzikale opleiding eerst van zijn vader, daarna van Franciscus Nicolaus Stoets (orkestdirecteur gaf muziektheorie), Sieverding (piano) en Friedrich Bernhard Bunte (vioollessen). De jonge Dahmen speelde op vijftienjarige leeftijd in het orkest van Felix Meritis. Vervolgens speelde hij in de orkest van de Duitsche Opera, het Park-orkest en de Orkest-Vereeniging van Frans Wedemeijer. Vanaf 1888 was hij de eerste/solofluitist en later tweede fluitist van het toen opgerichte Concertgebouworkest onder dirigent Willem Kes. In 1907 ging Dahmen met pensioen.
# Josefin Lillhage

Josefin Lillhage (Göteborg, 15 maart 1980) is een topzwemster uit Zweden, die gespecialiseerd is op de vrije slag. Ze nam viermaal deel aan de Olympische Spelen en won hierbij in totaal een bronzen medaille.
In 1996 maakte ze haar olympische debuut op de Olympische Spelen van Atlanta. Ze maakte onderdeel uit van de estafetteploeg op de 4 × 200 meter vrije slag en eindigde hier op een negende plaats overall. Een jaar later was ze meer succesvol en won ze op de 4 x 100 meter vrije slag een bronzen medaille. In de twee jaren hierna nam ze bij de Olympische Spelen deel aan de 100 m, 200 m en zowel de 4 x 100 meter vrije slag als de 4 x 200 meter vrije slag, maar wist hierbij geen medaille meer te veroveren.
Bij de wereldkampioenschappen langebaan (50 meter) van 2005 in Montreal de bronzen medaille won op de 200 meter vrije slag. In datzelfde jaar wist ze op dezelfde afstand, maar dan tijdens de EK kortebaan 2005 beslag te leggen op de gouden medaille toen ze in een tijd van 1.55,43 als eerste aantikte. Deze titel moet ze echter wel delen met de Italiaanse Federica Pellegrini die in exact dezelfde tijd aankwam.
# Joop van Tellingen

Joop van Tellingen (Zuilen, 30 september 1944 – Lopik, 13 september 2012) was een Nederlands paparazzo en glamourfotograaf.

## Biografie

Van Tellingen begon, toen hij 16 jaar was, als fotograaf bij De Telegraaf. Hij werkte daar al snel voor Henk van der Meyden. Daarna werkte hij voor alle Nederlandse roddelbladen. Van Tellingen had samen met de hoofdredacteur een rubriek in tijdschrift Party: "Geen blad voor de mond". Zijn zoon Dennis was ook een paparazzo en fotograaf.
Van Tellingen was te beluisteren in het programma "De start van de nach" op de Haagse lokale nieuwszender Den Haag FM. Hij werd diverse keren aangeklaagd wegens mishandeling van collega-fotografen. In 2007 bracht hij daarvoor een nacht door op het politiebureau. Door zijn agressieve gedrag werd de paparazzo diverse malen op non-actief gesteld door zijn werkgever. Hij speelde mee in de tv-serie Voetbalvrouwen als paparazzo.
In 2009 werd bekend dat hij blaaskanker had. Hij herstelde daarvan, maar in maart 2012 werden er toch weer uitzaaiingen gevonden van de kankersoort. Van Tellingen overleed op 13 september 2012 op 67-jarige leeftijd.
# John F. Kennedybrug (Maastricht)

De John F. Kennedybrug is een verkeersbrug over de rivier de Maas in de Nederlandse stad Maastricht. De brug is vernoemd naar de in 1963 vermoorde John F. Kennedy, president van de Verenigde Staten.

## Geschiedenis

Al sinds de jaren 1950 bestond in Maastricht de wens om door de bouw van twee bruggen, een 'zuiderbrug' en een 'noorderbrug', de geplande ringweg om het centrum te voltooien. Voor de aanleg van de brug en de aansluitende Maasboulevard moest een groot deel van het Stadspark verdwijnen. Ook het karakter van de deftige Prins Bisschopsingel in het Villapark veranderde door de nieuwe inrichting en de intensieve verkeersstromen zeer. De bouw door Rijkswaterstaat kostte ongeveer 30 miljoen gulden, waarvan het Rijk 9,3 miljoen betaalde.
De brug werd op 6 mei 1968 door Prins Claus in de stromende regen geopend. De diverse verkeersvoorzieningen, zoals op- en afritten en verkeerslichten, waren door vertraging wegens het abrupte, vroegtijdige overlijden van hoofdingenieur W.P. Goedhart op dat moment nog niet klaar. Van de Maasboulevard, op de plek van het gedempte Kanaal Luik-Maastricht, was alleen het gedeelte onder de Kennedybrug (en een stukje bij de Wilhelminabrug) gereed.
Vanaf 2012 is de maximumsnelheid op de brug 50 km/h, waar deze voorheen 70 km/h was. De snelheid op de brug is teruggebracht in het kader van een initiatief om een veiliger Maastricht te creëren voor fietsers. Richting het villapark is hierbij een busbaan gecreëerd waarvoor een deel van de afscheiding tussen autorijbaan en fietspad is verwijderd.
* Genodigden bij officiële bouwstart, 1965
* Beton storten eerste pijlers, 1965
* Luchtfoto richting Stadspark/Villapark, 1966
* Bouw aanlanding Maaspuntweg, 1966
* Het samenkomen van de twee brughelften, 1967
* Openingsceremonie met prins Claus, 1968
* Luchtopname, gezien naar het noorden, 1969
* Idem, westelijke aanlanding, ca. 1970

## Beschrijving

De brug is onderdeel van de N278 en tevens van de 'Randweg-Zuid'. In beide richtingen telt de weg twee rijstroken en een vrijliggend fiets- en voetpad. De brug sluit op de westelijke Maasoever aan op de Prins Bisschopsingel en op de oostelijke oever op de John F. Kennedysingel. Op de westoever zijn er tevens directe op- en afritten naar de Maasboulevard. Deze bestaan, om het hoogteverschil te overwinnen, uit twee lussen die een 360° graden bocht beschrijven ('krullen').
* Vanaf de Maas
* U-vormige pijler
* Rijbaan, fiets- en voetpad
* Parkeerterrein in de 'krul'
# John F. Kennedy Stadium

Het John F. Kennedy Stadium (voorheen het Philadelphia Municipal Stadium en Sesquitennial Stadium) was een Americanfootballstadion in de Amerikaanse stad Philadelphia.

## Geschiedenis

Het stadion werd gebouwd als onderdeel van de Sesquicentennial Exposition en de eerste bespelers van het stadion waren de Philadelphia Quakers die uitkwamen in de allereerste American Football League. In de jaren dertig speelde ook de Philadelphia Eagles enige jaren in het stadion hun wedstrijden. Daarnaast werden in het stadion de jaarlijkse Army-Navy Games georganiseerd. In 1964 werd het stadion hernoemd naar de voormalige Amerikaanse president John F. Kennedy die een jaar eerder was vermoord.
Ook is het stadion gebruikt voor vele muzikale optredens, zo traden The Beatles, The Rolling Stones en Bon Jovi er op en was het stadion op zaterdag 13 juli 1985 het toneel van de Amerikaanse versie van Live Aid. Het laatste concert dat in het stadion werd gegeven was van de band Grateful Dead. In 1989 nam burgemeester Wilson Goode het besluit om het stadion te sluiten vanwege het instortings- en mogelijke brandgevaar. Plannen om het stadion te renoveren gingen niet door en het stadion werd in september 1992 gesloopt.
Tegenwoordig staat op de plek van het stadion het overdekte sportstadion het Wells Fargo Center.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel John F. Kennedy Stadium (Philadelphia) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Joppécourt

Joppécourt is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle (regio Grand Est) en telt 136 inwoners (2005).
De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Briey en sinds 22 maart 2015 van het kanton Pays de Briey. Daarvoor hoorde het bij het kanton Audun-le-Roman, dat op die dag opgeheven werd.

## Geografie

De oppervlakte van Joppécourt bedraagt 6,9 km², de bevolkingsdichtheid is 19,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Joppécourt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

De figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# John Joseph Morrissey

John J(oseph) Morrissey (New York, 9 november 1906 – ?, 1993) was een Amerikaans componist, muziekpedagoog en dirigent.

## Levensloop

Morrissey studeerde aan het lerarencollege van de Columbia-universiteit in New York en behaalde aldaar zowel zijn Bachelor of Music alsook zijn Master of Music. Vervolgens werd hij voor vijf jaar docent aan deze instelling. Daarnaar werd hij docent aan de muziekafdeling aan de Tulane University in New Orleans. Verder was hij directeur van de harmonieorkesten en later hoofd van de muziekafdeling aan dit instituut. Tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog werkte hij ook als dirigent van het Army Service Forces Radio Orchestra, met wie hij een hele reeks van plaatopnames maakte. In 1968 ging hij met pensioen.
Naast vele bewerkingen van klassieke werken voor harmonieorkest (Ritual Fire Dance uit "El Amor brujo" van Manuel de Falla; The Peanut Vendor van Moises Simons; Jungle drums van Ernesto Lecuona; Parade of the wooden soldiers van Leon Jessel; What is this thing called love van Cole Porter; Manhattan etc.) heeft hij ook vele composities voor dit medium op zijn naam staan.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1951 Bayou beguine
* 1952 Four Episodes
* 1952 Hey, Pedro!
* 1952 Skyline overture
* 1953 Ceremonial march
* 1953 Green acres, ouverture
* 1954 Three Sketches for Band
* 1954 Hullabaloo (samen met: Lucie Lee Wing)
* 1954 Main Street, U. S. A. Overture
* 1954 Soliloquy, solo voor trompet of kornet en harmonieorkest
* 1955 Concerto grosso, voor 2 trompetten, trombone (of eufonium) en harmonieorkest
* 1955 Papaya
* 1956 Dance fantasy for band
* 1956 Song for trombone, voor trombone en harmonieorkest
* 1957 Songs for band
* 1958 Nightfall, voor klarinet (of altsaxofoon) en harmonieorkest
* 1958 Swing your partner
* 1960 Bahama holiday
* 1960 Little march for band
* 1961 Fiesta of the Charros
* 1961 Ghost town
* 1961 Toy fair
* 1961 Viva Mexico! symfonische suite voor harmonieorkest
* 1962 Ole; a samba for band
* 1962 Songs of the Islands
** Song of the Islands
** Tomi-tomi
** Aloha Oe (Farewell to thee)
* 1963 Music for a Ceremony
* 1964 Bravura for trumpets, voor trompetten en harmonieorkest
* 1965 Circus parade
* 1965 Elegy for band
* 1968 Royal Processional
* An American Weekend, suite
* Ballad for Evening, voor eufonium solo en harmonieorkest
* Carnival Day in New Orleans
* Concertino
* Divertissement
* Interlude, voor klarinet solo en harmonieorkest
* Maracaibo
* Martinique
* Overture Allegro

### Kamermuziek

* 1951 In the still of the night, voor klarinetkwartet
* 1951 Tenderly, voor klarinetkwartet
* 1951 The Surrey with the fringe on top, voor kopersextet
* 1952 I love you, voor klarinetkwartet
* 1952 Love walked in, voor klarinetkwartet
* 1952 "S'posin'", voor klarinetkwartet
* 1952 You'll never walk alone, voor kopersextet
* 1954 Soliloquy, solo voor trompet of kornet en piano
* 1958 Nightfall, voor klarinet (of altsaxofoon) en piano
* 1960 Hoopla, voor dwarsfluit (of piccolo) en piano
* 1960 Song for trombone, voor trombone (of eufonium) en piano
* 1979 Smoke gets in your eyes, voor klarinetkwartet
* Ol' man river, voor kopersextet
# Josephine de Gondrecourt

Josephine de Gondrecourt (Saint-Mihiel, 1738 - Leuven, 1805) was tussen 1791 en 1796 de laatste abdis van de Abdij van Herkenrode.

## Biografie

Deze abdis werd in 1738 te Saint-Mihiel (Département de la Meuse, Frankrijk) geboren als Marie-Hyacinte de Gondrecourt. Tot haar aanstelling als abdis nam zij in het klooster het mandaat van beursmeesteres waar. Haar devies luidde Domino fidelis. Deze abdis stond bekend als een wijs en voorzichtig bestuurder in de moeilijke jaren die de opheffing van het convent voorafgingen. Aan de realisatie van de bouwplannen onder impuls van de twee vorige abdissen kwam definitief een eind in 1794 na de komst van de Franse bezettingstroepen. De 26 zusters en de abdis vluchtten naar het Duitse Rijk en keerden midden 1795 terug. In 1796 hief de Franse bezetter het klooster op en de abdis trachtte een tijdlang de resterende abdijgoederen bijeen te houden.In de daaropvolgende jaren werden de domeingoederen echter bij openbare verkoop te gelde gedaan. In 1802 viel het doek definitief over de abdij. De vroegere abdis verhuisde naar Leuven waar zij in 1805 overleed.

## Getuigenis van priester H.J.Lesage na een bezoek aan de abdij van Herkenrode in 1793

L'abbye d'Herkenrode n'était éloignée que de quatre lieues de mon domicile. J'en faisais commodément le voyage à pied dans un demi-jour. L'abesse était française, née en Lorraine (de Gondrecourt); ses soeurs au nombre de 26 Dames et presqu'autant de converses étaient flamande, allemandes ou liégoises. Leur monastère était sur le pays de Liège à une lieue de la petite ville de Hasselt. C'est une immense édifice, qui dans le bon temps des cloîtres a du contenir plus d'une centaine de religieuses, et les revenus en auraient fait subsister encore davantage, si des procès, des accidents et surtout une mauvaise administration n'eussent dérangé notablement le temporel de cette opulente maison.

## Wapen en spreuk

De blazoenering van het wapen van de abdis luidt als volgt:
* Gevierendeeld
** I.-IV. Lazuur drie zilveren ringen, geplaatst 2 en 1 (abdiswapen).
** II.-III. In lazuur een dwarsbalk van zilver, vergezeld in het schildhoofd van twee merletten en in het punt een vijfpuntige ster, alles van goud (Gondrecourt).
* Spreuk: DOMINO FIDELIS
# Josephine Verspaget

Josephine Verspaget (Helmond, 25 januari 1946) is een Nederlands politica die twaalf jaar voor de PvdA in de Tweede Kamer der Staten-Generaal zat. Ze is geboren in Helmond in een kerkelijk katholiek gezin. Voor haar kamerlidmaatschap was ze actief op het gebied van de kunst, als gemeenteraadslid en wethouder van Zeist, maar vooral als secretaris van de Evert Vermeer Stichting. Hield zich in de Kamer ook bezig met volkshuisvesting en cultuur. Geëngageerd pleitbezorger van onderdrukte volkeren en bevolkingsgroepen. In de Raad van Europa voorvechter van de Roma-zigeuners. Gedurende haar kamerlidmaatschap was ze twaalf jaar woordvoerster ontwikkelingssamenwerking van de PvdA-Tweede Kamerfractie.
Josephine Verspaget was van 19 september 1990 tot mei 1994 ondervoorzitter vaste commissie voor Ontwikkelingssamenwerking. Ze behoorde in 1992 tot de minderheid van haar fractie die tegen het wetsvoorstel inzake uitvoering van het Verdrag van Schengen stemde. Na haar kamerlidmaatschap werd ze voorzitter van de Zuid-Noord Federatie, een samenwerkingsverband van veertien fair trade-, milieu-, mensenrechten- en ontwikkelingsorganisaties.
In 1998 werd Verspaget benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
# Josephine de la Viña

Josephine de la Viña (Santa Barbara, 15 april 1946) is een atleet uit Filipijnen.
Op de Olympische Zomerspelen in 1964 nam De la Viña deel aan het onderdeel discuswerpen. Vier jaar later op de Olympische Zomerspelen in 1968 zou ze ook deelnemen aan het onderdeel kogelstoten, maar daar startte ze niet, maar nam wel weer deel aan het onderdeel discuswerpen. Op de Olympische Zomerspelen in 1972 nam ze deel aan het onderdeel discuswerpen, en kwam daarbij tot een 13e plaats.
Op de Aziatische Spelen in 1966 behaalde De la Viña een gouden medaille op het onderdeel discuswerpen.
* ↑ Olympedia––profiel
* ↑ IAAF––profiel
* ↑ Olympic.org––profiel
* ↑ SportsReference––profiel
* ↑ The-Sports.org––profiel. Gearchiveerd op 12 mei 2021.
# Journal of Dairy Research

Journal of Dairy Research is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de melkveehouderij. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Dairy Res. Het wordt uitgegeven door Cambridge University Press en verschijnt 4 keer per jaar.
* Journal of Dairy Research op NCBI
* Journal of Dairy Research op Genamics JournalSeek
# Juli (doorverwijspagina)

Juli kan verwijzen naar:
* Juli, de zevende maand van het jaar in de gregoriaanse kalender
* Juli (stad), een stad in Peru
* Juli (band), een Duitse popgroep
* Juli (onderdistrict), een Indonesisch onderdistrict
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Juli en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Journal of Leukocyte Biology

Journal of Leukocyte Biology is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de celbiologie, hematologie en immunologie. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Leukoc. Biol. Het wordt uitgegeven door de Society for Leukocyte Biology en verschijnt 12 keer per jaar. Het eerste nummer verscheen in 1984.
* Journal of Leukocyte Biology op OCLC WorldCat
* Journal of Leukocyte Biology op Genamics JournalSeek
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Journal of Leukocyte Biology op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Jönköping

Jönköping kan verwijzen naar:
* Jönköping (stad), een stad in Zweden
* Jönköpings län, een provincie van Zweden
* Jönköping (gemeente), een gemeente in Zweden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jönköping en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jökulsá á Fjöllum

De Jökulsá á Fjöllum (gletsjerrivier uit de bergen) is met zijn 206 kilometer de tweede langste rivier van IJsland. De Jökulsá á Fjöllum heeft zijn bron op de gletsjer Vatnajökull als smeltwaterrivier en stroomt vervolgens door de vlakte van Holuhraun. De rivier stort zich vervolgens op zijn weg naar zee in de diepte via de Selfoss, Dettifoss, de Hafragilsfoss en de Réttarfoss watervallen en stroomt door een diepe kloof in het Jökulsárgljúfur Nationale Park. De Jökulsá á Fjöllum mondt uiteindelijk uit in de Öxarfjörður fjord.

## Actueel

Door erupties vanaf augustus 2014 werd de bovenloop van de rivier gehinderd en deels verlegd door lavastromen van een eruptie nabij de Bárðarbungavulkaan.
# Jökulsárlón

Jökulsárlón is het bekendste en grootste gletsjermeer in IJsland. Het ligt ten zuiden van de Vatnajökullgletsjer tussen het nationale park Skaftafell en het stadje Höfn. Het gletsjermeer is vrij nieuw, aangezien het pas in de jaren 1934-1935 ontstond. Het meer groeide echter snel van 7,9 km² in 1975 tot minstens 23 km² hedendaags door het smelten van de gletsjers. Met een diepte van ongeveer 250 meter is Jökulsárlón momenteel het diepste meer van het land. Het meer is door de altijd ronddrijvende ijsbergen met fraaie ijsformaties populair bij toeristen. Er is een informatiecentrum en er zijn boottochten met onder andere een amfibievoertuig mogelijk op het meer. Er zijn toeristische bezoeken aan de aanliggende Breiðamerkurjökull (gletsjertong).
Het gletsjermeer Jökulsárlón ligt vlak bij de Atlantische Oceaan en is daar met een zeer smalle strook land van gescheiden. Deze landstrook wordt door een rivier, die het smeltwater afvoert, doorsneden. Door de toenemende groei van het meer wordt gevreesd dat het meer ooit een diepe baai kan worden die van aan de gletsjertong rechtstreeks in de oceaan uitmondt. Er zijn echter plannen om dit te verhinderen, aangezien deze landengte de enige plaats is waar de Hringvegur een vlotte verbinding garandeert tussen het westen van het land en de streek rond Höfn.
In de buurt van Jökulsárlón zijn er nog twee ander gletsjermeren: Fjallsárlón en Breiðárlón.

## Trivia

* Het gletsjermeer is een geliefde plaats om filmscènes op te nemen. Onder andere zijn er delen van Beowulf and Grendel, Tomb Raider, Batman Begins, Die Another Day en A View to a Kill opgenomen.
# Jurek Becker

Jurek Becker (Łódź, 30 september 1937 – Thumby, 14 maart 1997) was een Pools-Duits schrijver en dissident.

## Leven en werk

Becker werd in 1937 geboren als kind van Joodse ouders en groeide op in het Getto van Łódź. Toen hij vijf jaar oud was, werd hij naar het concentratiekamp van Ravensbrück gedeporteerd en later naar Sachsenhausen. Zijn moeder kwam om tijdens de Holocaust, maar Jurek en zijn vader overleefden. Na de oorlog werden beiden herenigd en gingen ze samen wonen in Oost-Berlijn.
Becker ging eind jaren vijftig filosofie studeren, maar werd van de universiteit verwijderd vanwege zijn non-conformistische standpunten. In de jaren zestig begon hij met schrijven, Het meest bekend is zijn werk Jakob der Lügner (Jacob de leugenaar, 1969), dat later tweemaal werd verfilmd. Veel van zijn werken hebben de Holocaust als thema, naast Jakob der Lügner bijvoorbeeld ook Der Boxer en Bronsteins Kinder. Zijn romans en verhalen getuigen van een spiritueel verteltalent dat wortelt in Joodse tradities. Becker schreef ook regelmatig scenario's en scripts.
In het midden van de jaren zeventig werden de dissidente denkbeelden van Becker steeds pregnanter en kreeg hij slechts moeizaam nog iets gepubliceerd of uitgezonden. Nadat hij in november 1976 een petitie tegen de verbanning van schrijver-zanger Wolf Biermann mede had ondertekend, vestigde hij zich in 1977, met goedvinden van de Oost-Duitse autoriteiten, in West-Berlijn, waar hij zijn schrijverschap continueerde. In de laatste tien jaar van zijn leven schreef hij vooral ook veel draaiboeken voor de West-Duitse televisie.
Becker overleed in 1997, op 59-jarige leeftijd, aan darmkanker.
# Jurema (Piauí)

Jurema is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Piauí. De gemeente telt 4.559 inwoners (schatting 2009).
# Johnny Harsch

Johnny Harsch (Antwerpen, 2 april 1929 – Genk, 25 november 2005) was een Belgisch fotograaf. Hij was een der meest getekende persfotografen van Limburg. Hij werkte onder meer voor Het Belang van Limburg, Het Volk en Zondagsnieuws.

## Loopbaan

Hij maakte naam sinds de mijnsluiting van Zwartberg in 1966, toen hij met zijn foto's de bewering weerlegde dat de toenmalige rijkswacht had geschoten uit zelfverdediging: Gelogen. Ik heb de moorden gefotografeerd en de kompels zijn vluchtend in de rug neergeschoten. Ik heb alles op pellicule, zou Harsch hebben geantwoord. Hij slaagde erin om nadien de rumoerige periode van de mijnstakingen en –sluitingen uitgebreid te documenteren.
Ook buiten Limburg fotografeerde Harsch woelige gebeurtenissen: de rellen van Voeren in de jaren 1970, de opstand in Roemenië eind jaren 1980, Somalië, India, Bali.
Daarnaast bevatten zijn archieven opvallend veel sportfoto’s: van autorennen (Formule 1 en rallycross) tot atletiek en voetbal.
Zijn werk kwam bij nationale en internationale persagentschappen terecht en werd vaak bekroond, onder andere met de Martiniprijs in 1985 en 1987 en Prijs voor Beste Persfoto uitgereikt door Leica in 1989.
In het voorjaar van 2008 werd een overzichtstentoonstelling met een keuze uit het werk van Johnny Harsch georganiseerd in het stadhuis van Genk en werd een monografie uitgegeven met een selectie.
Op 29 april 2009 werd het volledige foto-archief (alle negatieven, dia’s en een hele reeks prints) door de erfgenamen, vrouw en kinderen, aan het stadsbestuur van Genk overgemaakt. Deze bewaart het archief integraal. Na een inventarisatie en digitalisering, die gezien de omvang enkele jaren in beslag zal nemen, zal in de toekomst het archief ook te raadplegen zijn.