OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Phobetes dauricus

Phobetes dauricus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kasparyan in 2007.
# Phyllonorycter deceptusella

Phyllonorycter deceptusella is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Chambers.
# Phytobia californica

Phytobia californica is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Spencer.
# Pieter van der Hoeven

Pieter (Piet) van der Hoeven (Amsterdam, 25 oktober 1911 – Groningen, 26 september 1980) was een Nederlandse wetenschapper. Hij was een broer van de staatsrechtgeleerde Johannes van der Hoeven.
Piet werd in Amsterdam geboren als zoon van een onderwijzer, de oudste van zes kinderen. Hij studeerde daar ook wis- en natuurkunde. In 1939 vertrok hij naar Batavia om er leraar te worden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Japanse bezetting van Nederlands-Indië zat hij gevangen in een Japans interneringskamp.
Na de oorlog werd hij leraar aan de HBS in Deventer. Hij promoveerde in 1961 aan de Rijksuniversiteit Groningen op het proefschrift Metafysica en fysica bij Descartes. Daarna werd hij hoogleraar aan de Technische Hogeschool Delft en korte tijd later bijzonder hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen met als leeropdracht Geschiedenis der wijsbegeerte in verband met de ontwikkeling der exacte wetenschappen.
Naast hoogleraar was Piet van der Hoeven vanaf 1965 organist in Eelde. Als orgeladviseur begeleidde hij aldaar ook de restauratie van het kerkorgel. Hij was een leerling van Hendrik Bos.
Hij was getrouwd met Mieke Houtman en vader van zes kinderen.
Piet van der Hoeven overleed in 1980 in Groningen.

## Publicaties

* René Descartes : wetenschap en wijsbegeerte / door P. van der Hoeven. Baarn : Het Wereldvenster, 1972. - 118 p. (Wijsgerige Monografieën) Lit.opg.: p. 116-118. ISBN 90-293-0515-0
* Blaise Pascal / door Dr. P. van der Hoeven. Baarn : Het Wereldvenster, 1964.
* Metafysica en fysica bij René Descartes / door Pieter van der Hoeven. Gorinchem : Noorduyn, 1961. - 293 p. Proefschrift, Groningen
* Galilei / door P. van der Hoeven – Baarn : Het Wereldvenster
* Newton, een inleiding tot zijn wijsgerige inzichten. Baarn : Het Wereldvenster, 1979
Redes:
* De aard van wijsgerig denken: verantwoording van een methode (inaugurele rede TH Delft. Gorinchem, 1966)
* De exacte wetenschap als toetssteen voor wijsgerig denken (inaugurele rede RU Groningen. Baarn, 1970)
* De Cartesiaanse fysica in het denken van Spinoza (voordracht gehouden te Rijnsburg. Leiden, 1973)
* Bibliothèque nationale de France: cb11996423x (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1999 3872
* Library of Congress Control Number: n79110145
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068033192
* Virtual International Authority File: 79039633
* WorldCat (via VIAF): 79039633
# Piangil

Piangil is een plaats in de Australische deelstaat Victoria en telt 654 inwoners (2006).
* Murray Street
* Winkel in Piangil
# Piangevole

Piangevole is een Italiaanse muziekterm met betrekking tot de voordrachtswijze waarmee een stuk of passage uitgevoerd dient te worden. Men kan de term vertalen als klagend. Dit betekent dus dat, als deze aanwijzing wordt gegeven, men een weemoedig tot klagelijk karakter tot uitdrukking moet laten komen, in tegenstelling tot een zakelijke of statische voordracht. In principe heeft de aanwijzing als voordrachtsaanwijzing geen invloed op het te spelen tempo of dynamiek, maar subtiele wijzigingen hierin kunnen voorkomen bij de uitvoer van de aanwijzing. Het komt tevens vaak voor dat aparte aanwijzingen gegeven worden voor tempo en dynamiek.
# Physodeutera virgulata

Physodeutera virgulata is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Fairmaire.
# Phytomyza erigerophila

Phytomyza erigerophila is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Hering.
# Pieter Simon Dijkstra

Pieter Simon Dijkstra (Oldekerk, 8 maart 1884 - Pretoria, 26 februari 1968) was een Nederlands architect. Na zijn opleiding is hij eerst bij andere architecten in Nederland en Duitsland werkzaam geweest. In 1907 begon hij als zelfstandig architect in Vlissingen. In 1927 is hij met zijn gezin geëmigreerd naar Zuid-Afrika waar hij werkzaam bleef als architect. Hij speelde daar een belangrijke rol in de ontwikkeling van gereformeerde kerkarchitectuur.

## Biografie

Na zijn schooltijd volgde Dijkstra een opleiding bij Jean Krans in Assen. Tijdens vakanties werkte hij bij een schrijnwerker. Van 1903 tot 1904 was hij leerling tekenaar bij de firma J.H. Koekkoek. In 1905 was hij werkzaam als leerling toezichthoudend tekenaar bij architect Ytzen van der Veen in Groningen. Daarna was hij nog een jaar werkzaam bij architecten Otto Wasserman en E. Haakshorst in Essen, en nog een jaar bij de West Duitse marmer en graniet werken in Dortmund. In mei 1908 verhuisde hij naar Vlissingen. Daar begon hij een eigen architectenbureau. In augustus 1909 werd hij aangesteld als leraar bouwkundig vaktekenen aan de Avondschool voor Handwerkslieden. Dijkstra was getrouwd met Johanna Elisabeth Kilian, met wie hij drie kinderen kreeg.
In 1927 emigreerde Dijkstra met zijn gezin naar Zuid-Afrika. In Kaapstad moest hij eerst een kwalificerend examen afleggen om het beroep van architect te beoefenen. In 1933 werd hij lid van het Institute of South African Architects (ISAA). Uiteindelijk is hij gaan wonen in Pretoria. In Zuid-Afrika ontwierp hij met name gereformeerde kerken.

## Enkele Zuid-Afrikaanse werken

* 1 2 DYKSTRA, Pieter Simon. www.artefacts.co.za. Geraadpleegd op 3 november 2020.
* 1 2 Persoon in bevolkingsregister Pieter Simon Dijkstra, 1900-1910 Vlissingen. Zeeuws Archief (8 mei 1908). Geraadpleegd op 3 november 2020.
* ↑ "Benoemingen", Vlissingse Courant, 14 augustus 1909. Geraadpleegd op 3 november 2020.
* ↑ "Officiële Berichten", Zeeuwsche kerkbode, weekblad gewijd aan de belangen der gereformeerde kerken, 29 april 1927. Geraadpleegd op 4 november 2020.
* ↑ Gezamenlijk ontworpen met Pierre Cuypers
# Pianoconcert nr. 15 (Mozart)

Pianoconcert nr 15 in Bes majeur, KV 450, is een pianoconcert van Wolfgang Amadeus Mozart. Hij schreef het stuk in 1784.

## Orkestratie

Het pianoconcert is geschreven voor:
* Fluit
* Twee hobo's
* Twee fagotten
* Twee hoorns
* Pianoforte
* Strijkers

## Onderdelen

Het pianoconcert bestaat uit drie delen:
* Allegro
* Andante
* Allegro

## Externe link

* Bladmuziek op Neue Mozart-Ausgabe
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 Drie pianoconcerten naar sonates van Johann Christian Bach
* Bibliothèque nationale de France: cb14785967j (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058526945606706
* Gemeinsame Normdatei: 300108915
* Library of Congress Control Number: n84016598
* MusicBrainz work: cecf2988-d2c9-4216-b482-07b6481c9156
* Nationale bibliotheek van Australië: 35672503
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987012599456905171
* Virtual International Authority File: 179039678
* WorldCat (via VIAF): 179039678
# Pianoconcert nr. 14 (Mozart)

Pianoconcert nr. 14 in Es majeur, KV 449, is een pianoconcert van Wolfgang Amadeus Mozart. Hij voltooit het stuk op 9 februari 1784.

## Orkestratie

Het pianoconcert is geschreven voor:
* Twee hobo's
* Twee hoorns
* Pianoforte
* Strijkers

## Onderdelen

Het pianoconcert bestaat uit drie delen:
* Allegro vivace
* Andantino
* Allegro ma non troppo

## Externe link

* Bladmuziek op Neue Mozart-Ausgabe
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 Drie pianoconcerten naar sonates van Johann Christian Bach
* Biblioteca Nacional de España: XX2100611
* Bibliothèque nationale de France: cb14810936s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 300108907
* Library of Congress Control Number: n85023912
* MusicBrainz work: 4a0c8736-b01c-4cd2-b485-b1cc32303ca6
* Nationale bibliotheek van Australië: 35809619
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007399014105171
* Virtual International Authority File: 176228212
* WorldCat (via VIAF): 176228212
# Pibanga ochropyga

Pibanga ochropyga is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Belon.
# Pijnackeria

Pijnackeria is een geslacht van insecten uit de orde Phasmatodea, de wandelende takken en -bladeren. Het geslacht werd in 2009 door Valerio Scali beschreven. De wetenschappelijke naam is een eerbetoon aan de Nederlandse bioloog Laas Pijnacker. Pijnacker bestudeerde gedurende lange tijd wandelende takken en met name de voortplanting van een aantal soorten.
Pijnackeria is geen nieuw geslacht maar een afsplitsing van het geslacht Leptynia, op basis van onder andere genetische verschillen en uiterlijk van de volwassen exemplaren van verschillende soorten.
Rijksuniversiteit Groningen - Wandelende takken vernoemd naar Groningse bioloog Laas Pijnacker - (en) Website De Pers.nl - De hele familie heet nu Pijnackeria
# Pijnacker Zuid (wijk)

Pijnacker Zuid is een Vinex-locatie in het zuiden van de Nederlandse gemeente Pijnacker-Nootdorp. In het gebied komen circa 4000 woningen.
Onderdeel van de ontwikkeling van het gebied is de metrohalte Pijnacker Zuid aan de RandstadRail-metrolijn E, de voormalige Hofpleinlijn. Dit spoortraject snijdt het gebied Pijnacker Zuid in twee delen: Keijzershof ten westen en Tolhek ten oosten van de lijn.

## Externe link

* Project Pijnacker Zuid
# Pisidia dehaanii

Pisidia dehaanii is een tienpotigensoort uit de familie van de Porcellanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Krauss.
# Pisidia dispar

Pisidia dispar is een tienpotigensoort uit de familie van de Porcellanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Stimpson.
# Pisidia magdalenensis

Pisidia magdalenensis is een tienpotigensoort uit de familie van de Porcellanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Glassell.
# Pierre Attaingnant

Pierre Attaingnant (geboren omstreeks 1494 – overleden eind 1551 of in 1552) was een Franse muziekdrukker, actief in Parijs.

## Leven

Attaingnant wordt beschouwd als de eerste die beweeglijke lettervormen gebruikte, waardoor in één keer een muziekvel met notenbalk, noten en tekst kon worden gedrukt, hetgeen tijd- en kostenbesparender was dan voorheen, zoals bij de door Ottaviano Petrucci aangewende techniek. Hij gaf meer dan 1.500 chansons uit van verschillende componisten. In zijn bundels zijn Parijse componisten als Claudin de Sermisy, Pierre Sandrin en Pierre Certon prominent aanwezig, maar Clément Janequin staat aan de top met vijf boeken, uitsluitend chansons. Attaignant verwierf in 1538 een koninklijk, herhaaldelijk verlengd exclusief recht op het drukken van muziekboeken. Uiteindelijk werd hij benoemd tot imprimeur et libraire du Roy en musique (koninklijke muziekdrukker en boekhandelaar).

## Werken

Attaingnants voornaamste bijdrage tot de muziekdrukkunst is de verspreiding van de vermoedelijk door hem ontwikkelde techniek waarbij muziek in één keer werd gedrukt, door hem voor de eerste keer aangewend in de uit 1528 daterende Chansons nouvelles en musique à quatre parties (nieuwe vierstemmig gezette liederen). In dit systeem was elke drukvorm die een noot voorstelde verbonden aan een stukje notenbalk, waardoor de noten, notenbalken en tekst alle tegelijkertijd onder de drukpers konden. Het grootste nadeel van de methode was dat alle stukjes notenbalk niet altijd goed op elkaar aansloten; het stukje notenbalk dat bij de ene noot hoorde lag dan wat lager of hoger dan dat welk bij de naastliggende noot hoorde. Wat er ook van zij, deze werkwijze werd in Europa de norm bij het drukken van muziek in de 16e en de 17e eeuw.
Naast missen en motetten en afgezien van de 36 bundels met liederen, gaf hij ook boeken uit met stukken in tabulatuur voor luit of klavier.

## Literatuurverwijzing

* Heartz, Daniel: Pierre Attaignant, royal printer of music : a historical study and bibliography catalogue. - Berkeley: Univ. of Calif. Pr., 1969. - ISBN 0-520-01563-0
* D. W. Krummel and Stanley Sadie, Music Printing and Publishing. New York, Norton, 1990.
# Pierre Aubert

Pierre Aubert (La Chaux-de-Fonds, 3 maart 1927 – Neuchâtel, 8 juni 2016) was een Zwitsers politicus voor de Sociaaldemocratische Partij van Zwitserland uit het kanton Neuchâtel. Van 1 januari 1978 tot 31 december 1987 was hij lid van de Bondsraad. Hij was bondspresident van Zwitserland in 1983 en 1987.

## Biografie

Pierre Aubert bezocht het gymnasium in La Chaux-de-Fonds en studeerde daarna rechten aan de Universiteit van Neuchâtel. Na zijn studie was hij als advocaat werkzaam. Hij sloot zich aan bij de Sociaaldemocratische Partij (SP/PS). Van 1960 tot 1968 was hij lid van de gemeenteraad van Neuchâtel en van 1961 tot 1975 was hij lid van de Grote Raad van Neuchâtel.
In 1971 deed Aubert zijn intrede in de federale politiek toen hij voor de SP in de Kantonsraad werd gekozen (tot 1977). Van 1971 tot 1977 maakte hij deel uit van het bestuur van de Universiteit van Neuchâtel.
Van 1974 tot 1977 maakte Aubert deel uit van de Zwitserse delegatie bij de Raad van Europa en zat hij in de toelatingscommissie die adviseerde over de toetreding van het democratisch geworden Portugal tot de Raad van Europa.
Pierre Aubert werd op 7 december 1977 in de Bondsraad gekozen. Hij bleef in de Bondsraad tot 31 december 1987. Tijdens zijn lidmaatschap van de Bondsraad beheerde hij het Departement van Politieke Zaken, sinds 1978 het Departement van Buitenlandse Zaken genaamd.
Als minister van Buitenlandse Zaken stond hij een beleid van actieve neutraliteit voor. Hij bezocht Zuid-Amerikaanse- en Afrikaanse landen. In Nigeria tekende hij een verklaring waarin Zwitserland apartheid afwees. Hij was de eerste Zwitserse minister die contacten aanknoopte met de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie. In juli 1980 ontmoette hij Faruk Kaddhumi in Bern. Pierre Aubert wees voortdurend op het belang van het naleven van de mensenrechten, zowel in Zwitserland als in de rest van de wereld. In 1981 was hij voorzitter van de Raad van Ministers van de Raad van Europa.
Hij leidde een campagne voor Zwitsers lidmaatschap van de Verenigde Naties die geen succes had, want bij een referendum in 1986 was slechts 24% van de kiezers voor.
Pierre Aubert was in 1982 en in 1986 vicepresident en in 1983 en in 1987 bondspresident.
Na zijn aftreden als lid van de Bondsraad was Aubert vicevoorzitter van de Centrale Raad van Zwitserland-Israël Vereniging.
# Pinocytose

Pinocytose (v. Gr. pinoo = drinken, kutos = holte) is een vorm van heterofagie waarbij (sub-)microscopisch kleine vloeistofdruppels met opgeloste stoffen, zoals suikers en eiwitten, vanuit de extracellulaire ruimte worden opgenomen door levende cellen door middel van instulpingen (pinocytoseblaasjes van de celmembraan (=Pseudopodium) of vesikels). Pinocytose is een vorm van endocytose.
De opname van vetdruppels ter hoogte van de dunne darm gebeurt bijvoorbeeld door pinocytose.
Met de elektronenmicroscoop is pinocytose zichtbaar als instulping van het celmembraan, gevolgd door afsnoering van het aldus gevormde, met vocht gevulde blaasje. Door dit proces kan de cel stoffen opnemen die niet zonder meer de celmembraan kunnen passeren. Het mechanisme van de opname lijkt sterk op dat van de fagocytose, waarbij vaste partikels opgenomen worden.
Een karakteristiek onderscheid tussen fagocytose en pinocytose is dat bij fagocytose de grootte van het blaasje, dat door instulping van de celmembraan wordt gevormd, door de omvang van het op te nemen partikel wordt bepaald, terwijl bij pinocytose de grootte van de blaasjes als het ware van tevoren vastligt. Een geheel ander verschil is dat pinocytose bij vrijwel alle cellen in meer of mindere mate voorkomt, terwijl fagocytose van enige omvang alleen bij bepaalde gespecialiseerde cellen (granulocyt, macrofaag) wordt gevonden.
# Pinokkio

Pinokkio kan verwijzen naar:
* Pinokkio (boek), een boek van de Italiaanse schrijver Carlo Collodi
* Pinokkio (personage), de hoofdpersoon uit het boek
* Pinokkio (1940), de gelijknamige Disneyfilm uit 1940
* Pinocchio in Outer Space, een film uit 1965
* Pinokkio (musical), een musical van Studio 100 uit 2008
* Pinokkio de Sprookjesmusical, een musical van de Efteling uit 2015
* Pinocchio (televisieserie), een televisieserie in handen van Studio 100 Media
* Pinocchio (mascotte), mascotte van het Europees kampioenschap voetbal 1980 en de wereldkampioenschappen wielrennen 2013
* Pinocchio (computerspel), een computerspel van het genre actiespel
* Pinocchio (2002), een Italiaanse fantasyfilm geregisseerd door Roberto Benigni
* Pinocchio (2012), een animatiefilm geregisseerd door Enzo D'Alò
* Pinocchio (2019), een Italiaanse fantasyfilm geregisseerd door Matteo Garrone
* Pinocchio (liveactionfilm uit 2022), een Amerikaans liveactionfilm geregisseerd door Robert Zemeckis
* Pinocchio (animatiefilm uit 2022), een animatiefilm geregisseerd door Guillermo del Toro en Mark Gustafson
* Pinokkio (Efteling), sprookje in de Efteling
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pinokkio en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pilosamon palustre

Pilosamon palustre is een krabbensoort uit de familie van de Potamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Rathbun.
* ↑ (en) Pilosamon palustre op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Davie, P. (2012). Pilosamon palustre (Rathbun, 1904). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=443253
# Pieter van den Houte

Pieter van den Hout(e) of Pietro de Lignis (Mechelen, ca. 1577 – Rome, 6 april 1627) was een kunstschilder uit de Zuidelijke Nederlanden die in Rome werkte. Zijn kleine oeuvre getuigt van een verfijnd maniërisme.

## Leven

Van den Houte was afkomstig uit een Mechelse kunstenaarsfamilie en duikt vanaf 1599 op in Rome, waar hij de rest van zijn leven zou blijven. Hij was er vanaf 1607 opgegeven als lid van de Accademia di San Luca en nauw bevriend met noordelijke schilders als Adam Elsheimer. Hij kreeg er een zoon, Angelo de Lignis (1608-1656), die ook schilder was.

## Werk

Van den Houte schilderde religieuze onderwerpen waarin hij landschappen in de stijl van Paul Bril verwerkte en vaak ook klassieke ruïnes. Hij beheerste de techniek van het schilderen met olieverf op koper. Een beperkt aantal van zijn werken heeft hij gesigneerd:
* Martelaarschap van de H. Catharina (Staatliche Kunsthalle, Karlsruhe): Pietro du Bois.ALIAS. DI / LIGNIS. IN ROMA
* Aanbidding der Wijzen, 1616 (Prado, Madrid): Pietro de Lignis fiamengo in Roma 1616)
* Aanbidding van het Christuskind door herders en engelen: Pietro du Boi
Ander werk is op stilistische basis aan hem toegeschreven, waaronder:
* Marta vertrappelt de draak: de legende van de Heilige Marta die de Tarasque temt
* Parabel van het Bruiloftsmaal (Prado, Madrid): ‘velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren’
* Martelaarschap van de H. Catharina (Musée Bossuet, Meaux): Catharina van Alexandrië bij het wiel met ijzeren spijkers waarop ze zal worden gemarteld
* Praxedis en Pudentiana ontvangen het bloed van de martelaren (Madrid, particuliere collectie): legende van Praxedis en haar zuster
* Prediking van Johannes de Doper (Madrid, particuliere collectie)

## Literatuur

* Fiamminghi a Roma, 1508-1608. Kunstenaars uit de Nederlanden en het Prinsdom Luik te Rome tijdens de Renaissance, Brussel, Tentoonstellingscatalogus, 1995
* Didier Bodart, Les peintres des Pays Bas méridionaux et de la Principauté de Liège à Rome au XVIIe siècle, Brussel, Institut Historique Belge de Rome, 1970, t. I, blz. 286
# Pieter van der Does (ondernemer)

Pieter Willem van der Does (Amstelveen, 1 mei 1969) is een Nederlandse internetondernemer, medeoprichter en duobestuursvoorzitter van Adyen. In juli 2023 werd zijn nettowaarde geschat op 2,0 miljard dollar en bezat hij 3% van het bedrijf.

## Biografie

Van der Does werd in 1969 geboren in Amstelveen. Hij komt uit een adellijke familie. Hij behaalde in 1995 zijn master economie aan de Universiteit van Amsterdam.

### Carrière

Van der Does startte zijn carrière bij ING Nederland. Na een jaar vertrok hij naar Elsevier waar hij werkte in New York, Oxford en Amsterdam. Vanaf mei 1999 was hij commercieel directeur bij Bibit totdat het in 2004 werd verkocht aan Royal Bank of Scotland (RBS). Hij was bestuurslid bij RBS tot juli 2006.
In december 2006 was Van der Does samen met Arnout Schuijff medeoprichter van Adyen, een platform voor webwinkels om elektronische betalingen te verwerken. Klanten waren onder meer Spotify, Facebook, Netflix en Booking.com. In juni 2018, na de beursgang van Adyen, steeg het bedrijf naar een waardering van 13,4 miljard euro (15,8 miljard dollar).
In 2020 werd van der Does voor het eerst vermeld in het Forbes miljardairsoverzicht. Sinds mei 2023 voert Van der Does samen met Ingo Uytdehaage (1973) het duobestuursvoorzitterschap van Adyen.

## Privéleven

Van der Does is getrouwd, heeft twee kinderen en woont in Amsterdam. In zijn vrije tijd is hij een fanatiek bergbeklimmer.
* ↑ (en) Forbes profile: Pieter van der Does. Forbes. Geraadpleegd op 1 juli 2023.
* ↑ Pieter van der Does. Mgmt.Scope (9 maart 2007). Geraadpleegd op 17 augustus 2023.
* ↑ Thole, Herwin, Adyen-miljardair Pieter van der Does rijdt in een 15 jaar oude Volvo – en de cv-ketel repareert hij het liefst zelf. Business Insider (11 maart 2020). Geraadpleegd op 17 augustus 2023.
* 1 2 (en) Kharpal, Arjun, Adyen IPO: Everything you need to know about the $8 billion fintech company. CNBC (18 juni 2018). Geraadpleegd op 5 juli 2023.
* ↑ (en) Kharpal, Arjun, PayPal rival Adyen surges 90 percent in IPO with valuation topping $15 billion. CNBC (13 juni 2018). Geraadpleegd op 5 juli 2023.
* ↑ Marc Hijink en Stijn Bronzwaer, Adyen-topman Pieter van der Does: ‘Ja maar jongens, hoe gaaf is dit wat ik nu doe?’. NRC (6 maart 2020). Geraadpleegd op 17 augustus 2023.