OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Indonesië op de Olympische Zomerspelen 1956

Indonesië nam deel aan de Olympische Zomerspelen 1956 in Melbourne, Australië. Ook op de tweede editie werd geen enkele medaille gewonnen.

## Deelnemers en resultaten

(m) = mannen, (v) = vrouwen

### Atletiek

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Jalal Gozal | 100m (m) | 52e | serie 5: 5de in 11,45 |
| I Gusti Putu Okamona | hoogspringen (m) | 27e | kwalificatie: 27ste met 1,82m |
| Maridjo Wirjodemedjo | hoogspringen (m) | 24e | kwalificatie: 24ste met 1,82m |

### Gewichtheffen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Liem Kim Leng | -60kg (m) | 15e | drukken: 18de met 87,5kg trekken: 11de met 92,5kg stoten: 15de met 112,5kg totaal: 292,5kg |

### Schermen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Siha Sukarno | degen (m) | 30e | groep 2: 6de met 2 overwinningen |
| Siha Sukarno | sabel (m) | 29e | groep 4: 6de met 0 overwinningen |

### Schietsport

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Lukman Saketi | 25m snelvuurpistool (m) | 30e | 522 punten |

### Voetbal

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Achad Arifin Chairuddin Siregar Jasrin Jusron Kwee Kiat Sek Maulwi Saelan Mohamed Rashjid Phwa Sian Liong Ramang Tan Ling Houw Thio Him Tjiang Aang Witarsa Ramlan Yatim Paidjo M. Sidhi Rukma Sudjana Kasmoeri Ramli Yatim Djamiat Dalhar Ade Dana Oros Witarsa | mannen | 30e | 1ste ronde: W van Vietnam: walk-over kwartfinale: V van Sovjet-Unie: 0-4 |

### Zwemmen

| Olympiër | Discipline | Resultaat | Prestatie |
| Habib Nasution | 100m vrije slag (m) | 26e | serie 4: 5de in 1.00,1 |
| Habib Nasution | 400m vrije slag (m) | 19e | serie 2: 5de in 4.44,0 |
| Martha Gultom | 100m rugslag (v) | 23e | serie 3: 8ste in 1.21,7 |
| Ria Tobing | 200m schoolslag (v) | 14e | serie 1: 7de in 3.14,2 |
* Van deze Spelen zijn twee officiële rapporten opgesteld die beide digitaal beschikbaar op de site van de LA84 foundation.
* (en) The Organising Committee for the Games of the XVI Olympiad Melbourne 1956 (1958). XVI Olympiad Melbourne 1956; Official Report. W. M. Houston, Melbourne.; deel 1 en deel 2.
* (en) The Organizing Committee for the Equestrian Games of the XVIth Olympiad (1959). The Equestrian Games of the XVIth Olympiad Stockholm 1956. Esselte Aktiebolag, Stockholm.
Afghanistan · Argentinië · Australië · Bahama's · België · Bermuda · Birma · Brazilië · Brits-Guiana · Bulgarije · Cambodja* · Canada · Ceylon · Chili · Colombia · Cuba · Denemarken · Duits eenheidsteam · Egypte* · Ethiopië · Fiji · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Griekenland · Groot-Brittannië · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · India · Indonesië · Iran · Israël · Italië · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Kenia · Liberia · Luxemburg · Malakka · Mexico · Nederland* · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noord-Borneo · Noorwegen · Oeganda · Oostenrijk · Pakistan · Peru · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Singapore · Sovjet-Unie · Spanje* · Taiwan · Thailand · Trinidad en Tobago · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Uruguay · Venezuela · Verenigde Staten · Vietnam · Zuid-Afrika · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland* *alleen deelgenomen in Stockholm
# Ironbridge Gorge

De Ironbridge Gorge is een diepe kloof gevormd door de rivier de Severn in Shropshire, West Midlands, Engeland. De kloof dankt zijn huidige naam aan de Iron Bridge, de eerste gietijzeren brug ter wereld. De brug werd gebouwd in 1779 om de industriële stad Broseley te verbinden met het mijnplaatsje Madeley en Coalbrookdale. De Ironbridge-kloof werd in 1986 door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst.

## Ironbridge Gorge Museum Trust

Alle musea in de kloof worden beheerd door de stichting Ironbridge Gorge Museum Trust. Deze werd in 1977 uitgeroepen tot het Europees museum van het jaar.

### Musea

* Blists Hill - Een openluchtmuseum in de stijl van een Victoriaanse stad
* Brosely Pipeworks - Een museum over het fabriceren van kleipijpen
* Coalbrookedale Museum of Iron - Een museum over de ijzer-industrie
* Coalport China Museum - Een museum over het fabriceren van porselein
* Coalport Tar Tunnel - Een tunnel gebruikt voor de winning van asfalt
* Darby Houses - De landhuizen in bezit van Abraham Darby
* Enginuity - Interactief wetenschap en technologie-museum
* Iron Bridge en Tolhuis - Oudste gietijzeren brug en bijbehorend tolhuis
* Jackfield Tile Museum - Een museum over lokaal gemaakte tegels
* Museum of the Gorge - Geschiedenismuseum over de Ironbridge Gorge
# Internationaal Museum van het Carnaval en het Masker

Het Internationaal Museum van het Carnaval en het Masker (Frans: Musée International du Carnaval et du Masque) is een museum in de Belgische stad Binche. Het museum werd opgericht in de jaren 1970 door Charles Deliège en het stadsbestuur van Binche. Het museum werd ondergebracht in een augustijnenschool uit 1738.
In het museum worden verschillende thema's belicht: het carnaval van Binche en de Gilles, maskers van over de hele wereld, carnaval en folklore in Wallonië.
# Ineke Moerman

Ineke Moerman (Kampen, 14 mei 1966) is een Nederlands presentator en journalist.
Ineke Moerman ging na haar opleiding aan de Academie voor de Journalistiek in Kampen als verslaggever en later ook presentator werken bij Radio Rijnmond. In 1995 maakte zij de overstap naar Hilversum en werd zij verslaggever bij het NPS-programma Nieuws op 1 dat in september van dat jaar opgaat in het Radio 1 Journaal. Eerst werkte zij er alleen als verslaggever, later ging zij ook presenteren.
Vier jaar later stapte Ineke Moerman over naar RTV Rijnmond en ook hier wordt zij eerst verslaggever en daarna presentator.
In 2004 riep de radio weer. Ineke Moerman werd een van de presentatoren van het nachtelijke NCRV-interviewprogramma Casa Luna op Radio 1. Niet lang daarna werd Moerman ook vaste invalpresentator bij het Radio 1 Journaal.
Een goede presentator is voor Ineke Moerman “iemand die de luisteraar de oren doet spitsen. Belangrijk vind ik dat in live interviews niet alleen de juiste vragen worden gesteld, maar dat het niet gaat kabbelen. Dat geïnterviewden geprikkeld worden, zodat er voor de luisteraar iets ‘gebeurt’."
Zij is nog steeds verbonden aan RTV Rijnmond maar maakte uiteindelijk in mei 2023 wel bekend er een punt achter te zetten.
# Ineke Sluiter

Ineke Sluiter (Amsterdam, 13 november 1959) is hoogleraar Griekse literatuur en letterkunde aan de Universiteit Leiden. Van 2020 tot 2022 was ze president van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW).

## Carrière

Sluiter studeerde van 1976 tot 1984 klassieke talen aan de Vrije Universiteit Amsterdam met daarop volgend een promotietraject. Sluiter promoveerde in 1990 cum laude aan de Vrije Universiteit Amsterdam op het proefschrift Ancient grammar in context. Contributions to the study of ancient linguistic thought. In 1998 werd Sluiter hoogleraar in Leiden. Sinds 2000 is ze daarnaast wetenschappelijk directeur van OIKOS, de Nederlandse nationale onderzoeksschool voor de klassieke talen. Sluiter specialiseerde zich in de relevantie van de klassieke talen in het huidige tijdgewricht. In 2010 won zij een Spinozapremie en in 2016 werd ze benoemd tot academiehoogleraar. In 2017 verkreeg ze de 'Zwaartekrachtsubsidie' voor onderzoek naar het verankeren van innovatie in de oudheid.
In 2002 publiceerde ze Hoogmoed en ironie. Couperus' Xerxes, over een roman van de Nederlandse schrijver Louis Couperus (1863-1923) in de serie Couperus Cahiers.
Samen met drie andere vooraanstaande vrouwelijke hoogleraren, Naomi Ellemers, Judi Mesman en Eveline Crone, zette ze in 2005 Athena's Angels op, een organisatie die zich inzet voor de belangen van vrouwen in de wetenschap.
Ze won in 2010 een Spinozapremie van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) en in 2016 de Prijs Akademiehoogleraren van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). In 2017 werd aan haar de 'Zwaartekrachtsubsidie' van NWO toegekend voor onderzoek naar de verschillende vormen van technische en maatschappelijke ontwikkeling in de klassieke oudheid.
Op 18 februari 2020 ontving ze een eredoctoraat van de Universiteit van Bristol.
Ze is lid van de Academia Europaea. Van 2018 tot 2020 was ze vicepresident en vervolgens van 1 juni 2020 tot 1 juni 2022 president van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). Ze werd opgevolgd door Marileen Dogterom.
In mei 2024 kwam onder redactie van Sluiter, Lucien van Beek, Ton Kessels en Albert Rijksbaron een geheel nieuw woordenboek Grieks/Nederlands uit, waarbij gewerkt was aan een helderder indeling en opbouw van de lemma’s, moderne inzichten over partikels en aspect, en vooral vertalingen in meer eigentijds Nederlands. Het boek is in open access door iedereen online te raadplegen.

## Privé

De ouders van Sluiter zijn een vertegenwoordiger en een directrice van een verzorgingsinstelling. Ze was een snelle leerling, die klassen versneld doorliep. Haar zus Judith Karin Sluiter (1962-2018) was eveneens hoogleraar (Medische selectie en begeleiding aan de Universiteit van Amsterdam) en fysiotherapeut in het Academisch Medisch Centrum. Een andere zus kwam in 1992 door een verkeersongeval om het leven, en een vierde dochter uit het gezin overleed in 1965 na zes maanden.
# Iphiaulax spilostigmus

Iphiaulax spilostigmus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1904.
# Iphiaulax subauratus

Iphiaulax subauratus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kriechbaumer in 1894.
# Ischnocnema verrucosa

Ischnocnema verrucosa is een kikker uit de familie Brachycephalidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Leiuperus verrucosus in 1862 gepubliceerd door Johannes Theodor Reinhardt en Christian Frederik Lütken. Nog in het naschrift bij dezelfde publicatie plaatsten de auteurs de soort echter, na vergelijking ervan met de typesoort van het geslacht Leiuperus, Leiuperus marmoratus, in het door hen nieuw voorgestelde geslacht Ischnocnema, waarvan Leiuperus verrucosus de typesoort is.
De soort is uitsluitend bekend van de typelocatie in Minas Gerais, twee plaatsen in Espírito Santo en twee plaatsen in Bahia, allemaal in Brazilië.

## Bronnen

* (en) Darrel R. Frost, Ischnocnema verrucosa – Amphibian Species of the World: an online reference – Version 6.0. American Museum of Natural History. Gearchiveerd op 18 januari 2018. Geraadpleegd op 17 januari 2018.
* (en) Amphibia Web, Ischnocnema verrucosa. Gearchiveerd op 8 augustus 2023.

## Referenties

* ↑ (en) Ischnocnema verrucosa op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Darrel R. Frost
* ↑ Reinhardt, J.T. & Lütken, C.F. (1862). Bidrag til Kundskab om Brasiliens Padder og Krybdyr. Videnskabelige Meddelelser fra den naturhistoriske Forening i Kjöbenhavn ser. 2, 3: 171
* ↑ Reinhardt, J.T. $ Lütken, C.F. (1862). idem: 239
* ↑ AmphibiaWeb
Brachycephalus · Ischnocnema
# Ischnurges bicoloralis

Ischnurges bicoloralis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Dyar.
# Isma binotatus

Isma binotatus is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Elwes & Edwards.
# Isodiscodes hyroglyphicata

Isodiscodes hyroglyphicata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Maassen.
# Isodiscodes nitidata

Isodiscodes nitidata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Dognin.
# Interne standaard

Een interne standaard is een hulpstof die gebruikt wordt bij analytisch-chemische bepalingen, om onnauwkeurigheden te corrigeren die veroorzaakt worden door een variërende hoeveelheid monster of door een variërende responsfactor van de detector. Met name bij chromatografische en spectroscopische technieken wordt een interne standaard gebruikt.

## Werking

Wanneer een bekende hoeveelheid interne standaard is toegevoegd aan de te meten analiet, kan exact bepaald worden hoe groot de hoeveelheid analiet in het monster was. Iedere stof heeft echter een eigen responsfactor; dit is de mate waarmee een detector reageert op een bepaalde hoeveelheid van de stof. De interne standaard heeft vaak een andere responsfactor dan de analiet. Om beide stoffen toch met elkaar te kunnen vergelijken moet eerst de relatieve responsfactor worden bepaald. Hiervoor dient men een monster te analyseren met zowel een bekende hoeveelheid analiet als een bekende hoeveelheid interne standaard. Wanneer men vervolgens de piekoppervlakken bepaalt, kan de relatieve responsfactor berekend worden volgens de volgende formule:
    ${\frac {Ax}{[X]}}=F\left({\frac {As}{[S]}}\right)$
Hierin is F de relatieve responsfactor, Ax de respons van de analiet, [X] is de concentratie analiet, As is de respons van de interne standaard en [S] de concentratie van de interne standaard.
Nadat F berekend is, kan dezelfde formule worden gebruikt om de hoeveelheid analiet in een onbekend monster te bepalen.

## Kenmerken van de interne standaard

De interne standaard moet voldoen aan de volgende kenmerken:
* De interne standaard moet stabiel en zuiver zijn en mag niet in het originele monster voorkomen.
* De interne standaard moet een duidelijke piek geven op het chromatogram.
* De parameters die van invloed zijn op de detectie van de gebruikte methode (bijvoorbeeld retentietijd bij gaschromatografie) moeten voor de interne standaard ongeveer gelijk zijn aan de parameters van de analiet.
* De concentratie van de interne standaard moet ongeveer gelijk zijn aan die van de analiet.
* De interne standaard mag niet interfereren met de analiet.
# Internering van Japanse Amerikanen

De internering van Japanse Amerikanen verwijst naar de gedwongen verhuizing en internering van ongeveer 120.000 Japanners en Amerikaanse burgers van Japanse komaf in de Verenigde Staten tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Na de aanval op Pearl Harbor in december 1941, raakten de Verenigde Staten officieel betrokken in de Tweede Wereldoorlog. Op 19 februari 1942 ondertekende president Franklin D. Roosevelt Executive Order 9066 op grond waarvan grote delen van de Pacific tot oorlogsgebied verklaard werden.
Ook Amerikaanse staten aan de westkust vielen hieronder. Alle bewoners van Californië, west-Oregon, en Washington en een deel van zuid-Arizona met voorouders van Japanse komaf werden door de War Relocation Authority in interneringskampen opgesloten. Het Amerikaans Hooggerechtshof verklaarde deze maatregel gewettigd. Toch was hij raciaal geïnspireerd, want er golden geen gelijkaardige maatregelen voor Amerikanen van Duitse oorsprong.
Tot in 1945 leefden hele gezinnen in barakken in de geïsoleerde kampen die bewaakt werden door Amerikaanse soldaten. Hun bezittingen raakten zij kwijt. Na de oorlog kregen zij onder strenge voorwaarden een kleine compensatie.
Vanaf 1944 konden de geïnterneerden de kampen verlaten, maar ze mochten tot aan de Japanse capitulatie nog niet terugkeren naar de exclusion zones. Ze waaierden uit over het land en zo had de internering het onvoorziene bijeffect, dat de Japanners veel beter integreerden in de Amerikaanse maatschappij dan voor de oorlog.
Vanaf de jaren 60 kwam er kritiek op de destijds genomen maatregelen. Er werd steeds meer bekend over de feiten en achtergronden, vooral door het onderzoek van de Universiteit van Chicago onder leiding van de gezaghebbende socioloog Dorothy Swaine Thomas, weduwe van William Thomas. Haar team sprak met betrokkenen en bestudeerde ego-documenten, zoals het dagboek van Charles Kikuchi, dat in 1973 ook een publiekseditie kreeg. Zo gingen veel Amerikanen anders naar de gebeurtenissen kijken, en in 1992 werd er per betrokkene een vergoeding van 20.000 dollar uitgekeerd.

## Lijst van interneringskampen

* Gila River War Relocation Center, Arizona
* Granada War Relocation Center, Colorado (ook bekend als "Amache")
* Heart Mountain War Relocation Center, Wyoming
* Jerome War Relocation Center, Arkansas
* Manzanar War Relocation Center, Californië
* Minidoka War Relocation Center, Idaho
* Poston War Relocation Center, Arizona
* Rohwer War Relocation Center, Arkansas
* Topaz War Relocation Center, Utah
* Tule Lake War Relocation Center Californië

## Literatuur

* Dorothy Swaine Thomas: Japanese American Evacuation and Resettlement: The Salvage, with Charles Kikuchi & James Sakoda (Berkeley, Calif.: University of California Press, 1952)
* John Modell (red.): The Kikuchi Diary : Chronicle from an American Concentration Camp : The Tanforan Journals of Charles Kikuchi. University of Illinois Press, 1973. ISBN 0252062833 (ISBN13: 9780252062834)
# Hoplitis bidenticauda

Hoplitis bidenticauda is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1950 door Timberlake & Michener.
# Hoplitis bihamata

Hoplitis bihamata is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1885 door Costa.
# Hommersåk

Hommersåk is een plaats in de Noorse gemeente Sandnes, provincie Rogaland. Hommersåk telt 5817 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 2,49 km².
# Horismenus limosus

Horismenus limosus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Hansson.
# Hoorspelkern

De hoorspelkern was een groep van acteurs die in de periode na de Tweede Wereldoorlog bij de publieke omroepen in Nederland meewerkten aan de dagelijkse uitzendingen van hoorspelen. De vaste hoorspelkern heeft bestaan vanaf 1947 tot 1986.
Na de oorlog waren het vooral de AVRO en de VARA die wekelijks hoorspelen uitzonden; nadien kwamen daar NCRV, KRO en VPRO bij. Deze omroepen hadden met elkaar vastgelegd dat de gemiddeld twee hoorspelen die per avond werden geprogrammeerd, nooit tegelijk werden gebracht via Hilversum 1 en Hilversum 2, de beide radiozenders die toentertijd in gebruik waren. De NRU (Nederlandse Radio Unie) – het toenmalige overkoepelende orgaan – had daarnaast ook een speciale hoorspelcommissie die werd ingezet om problemen te voorkomen.
De NRU organiseerde een aantal jaren achter elkaar cursussen waarbij men werd opgeleid tot hoorspelspeler, want spelen in een hoorspel is een ander vak dan spelen voor toneel of film.
De omroepen putten destijds uit de gezamenlijke hoorspelkern voor spelers. De hoorspelkern bestond gemiddeld uit zo'n 17 vrouwelijk en 21 mannelijke spelers. Ook werden er af en toe gastrolspelers uitgenodigd om wat meer variatie in het geheel te brengen en ook om dragende rollen te spelen. Hoewel er meer mannelijke dan vrouwelijke stemacteurs waren binnen de kern, lijkt het erop dat er in verhouding met het aantal mannelijke rollen er eigenlijk nog te weinig heren waren. Het aantal rollen voor mannen per hoorspel was gemiddeld namelijk drie keer zoveel als voor vrouwen.
Heel vaak waren dan ook de stemmen van Jan Borkus, Hans Karsenbarg, Fé Sciarone, Piet Ekel, Donald de Marcas, Dogi Rugani, Hans Veerman, Frans Kokshoorn, Huib Orizand, Peter Aryans te horen.
Na 1986 schonken de omroepverenigingen steeds minder aandacht aan het hoorspel.

## Vaste mannelijke spelers

* Peter Aryans
* Jan Borkus
* Adolf Bouwmeester
* Louis de Bree
* Jos Brink
* Harry Bronk
* Paul Deen
* Bert Dijkstra
* Jan van Ees
* Piet Ekel
* Alex Faassen jr.
* Tonny Foletta
* Wam Heskes
* Hans Karsenbarg
* Constant van Kerckhoven
* Kommer Kleijn
* Frans Kokshoorn
* Dries Krijn
* Chiel de Kruijf
* Paul van der Lek
* Sacco van der Made
* Donald de Marcas
* Rien van Noppen
* Huib Orizand
* Willy Ruys
* Dick van 't Sant
* Dick Scheffer
* Hans Simonis
* Frans Somers
* Hans Veerman
* Jo Vischer Jr.
* Jo Vischer Sr.
* Johan Wolder

## Vaste vrouwelijke spelers

* Yda Andrea
* Hetty Berger
* Nina Bergsma
* Nora Boerman
* Wiesje Bouwmeester
* Willie Bril
* Els Buitendijk
* Ina van Faassen
* Joke Hagelen
* Elly den Haring
* Barbara Hoffman
* Péronne Hosang
* Eva Janssen
* Mien van Kerckhoven-Kling
* Trudy Libosan
* Corry van der Linden
* Paula Majoor
* Irene Poorter
* Joke Reitsma-Hagelen
* Jetty Riecker
* Hesje van Rijk
* Dogi Rugani
* Fé Sciarone
* Nel Snel
* ↑ Groepsfoto Hoorspelkern 1963 op Geronimohoorspelen
# Hospes senegalensis

Hospes senegalensis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Juhel & Bentanachs.
# Joop Mom

Joop Mom (Rotterdam, 5 juni 1952) is een voormalig profvoetballer. Mom was doelverdediger.
Mom debuteerde in het seizoen 1972-1973 bij Sparta. Mom speelde tot en met 1977 in totaal tien wedstrijden voor de kasteelclub, hij was in die jaren de vaste stand-in voor Pim Doesburg. Na zijn carrière was Mom als trainer actief in het amateurvoetbal, onder meer bij WRW (Wit Rood Wit) uit Brielle. Tevens was Mom wedstrijdanalist bij topklasser vv Capelle.
# Rhipidia (Rhipidia) vafra

Rhipidia (Rhipidia) vafra is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Skedsmo

Skedsmo was een gemeente in de Noorse provincie Akershus. De gemeente telde 53.278 inwoners in januari 2017. De gemeente ging per 1 januari 2020 op in de nieuwe gemeente Lillestrøm.
De belangrijkste plaats en zetel van het bestuur van de gemeente is Lillestrøm. Andere belangrijke plaatsen zijn Kjeller, Strømmen, Skjetten, Leirsund en Skedsmokorset.

## Geboren

* Trygve Haavelmo (1911-1999), econoom en Nobelprijswinnaar (1989)
* Jon Knudsen (1974), voetballer
* Noors bureau voor statistiek
Ås · Asker · Aurskog-Høland · Bærum · Eidsvoll · Enebakk · Frogn · Gjerdrum · Hurdal · Jevnaker · Lillestrøm · Lørenskog · Lunner · Nannestad · Nes · Nesodden · Nittedal · Nordre Follo · Rælingen · Ullensaker · Vestby Voormalige gemeentes: Fet · Oppegård · Skedsmo · Ski · Sørum
# Ereteken voor Vaderlandse Verdienste

Het Ereteken voor Vaderlandse Verdienste (Duits: Ehrenzeichen für Heimatverdienst) was een uitvoering van de Hertog Karel Eduard-medaille van het hertogdom Saksen-Coburg en Gotha. De ovale medaille was van brons of geoxideerd oorlogsmetaal en het lint week af van dat van de aan militairen aan het front in de Eerste Wereldoorlog uitgereikte zilveren Hertog Karel Eduard-medaille.

## Literatuur

* Ernst August Prinz zur Lippe: Orden und Auszeichnungen in Geschichte und Gegenwart, Keysersche Verlagsbuchhandlung, Heidelberg-München 1958
* Jörg Nimmergut, Katalog Orden & Ehrenzeichen von 1800 bis 1945, München 2012
* ↑ Nimmergut
Saksisch-Ernestijnse Huisorde · Prinsessenkruis van de Saksisch-Ernestijnse Huisorde · Carl Eduard-Oorlogskruis · Medaille voor Verdienste in het Burgerlijk Leven · Medaille voor Kunst en Wetenschap · Kruis van Verdienste voor Kunst en Wetenschap · Medaille van Verdienste voor Kunst en Wetenschap · Erekruis voor Kunst en Wetenschap · Hertog Ernst-medaille · Hertog Alfred-medaille · Hertog Karel Eduard-medaille · Ereteken voor Vaderlandse Verdienste · Medaille voor het Redden van Levens · Medaille voor Vrouwelijke Verdienste · Herinneringsmedaille aan het Zilveren Huwelijk van Hertog Alfred · Herinneringsmedaille aan het Huwelijk van Hertog Karel Eduard · Ereteken van de Brandweer · Herinneringskruis aan Eckernförde "1849" · Herdenkingsteken voor Vleugeladjudanten · Oorlogsherinneringsteken · Herinneringsmedaille aan de Regeringsovername door Hertog Karel Eduard · Herinneringsmedaille aan het Huwelijk van Prinses Sybilla
Zie ook: Ridderorden in Saksen
# Orectochilus nigroaeneus

Orectochilus nigroaeneus is een keversoort uit de familie van schrijvertjes (Gyrinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Régimbart.
# Otionellina zelandica

Otionellina zelandica is een mosdiertjessoort uit de familie van de Otionellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Cook & Chimonides.