OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Baillif

Baillif is een gemeente in het Franse overzeese departement Guadeloupe op het eiland Basse-Terre en telt 5.203 inwoners (2019). De oppervlakte bedraagt 24,3 km². Het ligt ongeveer 3 km ten noordwesten van de hoofdstad Basse-Terre.

## Geschiedenis

In 1637 werd het gebied aan Dominicaner monniken aangewezen. Het is waarschijnlijk vernoemd naar Robert Baillif die er van 1650 tot 1700 een handelspost had. In 1650 werd een fort gebouwd door Jean de Boisseret d'Herblay. De plaats werd in 1691 en 1703 werd verwoest door de Britten. In 1703 bouwde de priester Labat een toren om het dorp te verdedigen. De kleine luchthaven Baillif bevindt zich in de gemeente.

## Galerij

* Petrogliefen bij de Plessisrivier
* Luchthaven Baillif
* Ruïnes van plantage Clairefontaine
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ (fr) INSEE, Populations légales 2019 Commune de Baillif (97104). Gearchiveerd op 24 september 2022.
* ↑ Distance.to, Baillif, GLP -> Basse-Terre, GLP
* ↑ (fr) Gaudeloupe.net, Baillif. Gearchiveerd op 5 april 2023.
* ↑ (en) Sky Vector, Basse Terre Baillif Airport. Gearchiveerd op 25 september 2022.
* Bibliothèque nationale de France: cb155385866 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4197703-8
* MusicBrainz: 982d8580-97a5-4170-b627-034dcb777e4d
* Virtual International Authority File: 248137358
* WorldCat (via VIAF): 248137358
Les Abymes · Anse-Bertrand · Baie-Mahault · Baillif · Basse-Terre · Bouillante · Capesterre-Belle-Eau · Capesterre-de-Marie-Galante · Deshaies · La Désirade · Le Gosier · Gourbeyre · Goyave · Grand-Bourg · Lamentin · Morne-à-l'Eau · Le Moule · Petit-Bourg · Petit-Canal · Pointe-à-Pitre · Pointe-Noire · Port-Louis · Saint-Claude · Sainte-Anne · Sainte-Rose · Saint-François · Saint-Louis · Terre-de-Bas · Terre-de-Haut · Trois-Rivières · Vieux-Fort · Vieux-Habitants
# Pseudocrossocheilus bamaensis

Pseudocrossocheilus bamaensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Fang.
* ↑ (en) Pseudocrossocheilus bamaensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pseudocrossocheilus bamaensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Alisometra owstoni

Alisometra owstoni is een haarster uit de familie Colobometridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1912 gepubliceerd door Austin Hobart Clark.
# Jesse Carver

Jesse Carver (Liverpool, 7 juli 1911 – Bournemouth, 29 november 2003) was een Engels voetballer en voetbalcoach.
Carver speelde als centrale verdediger vanaf 1929 voor Blackburn Rovers FC en tussen 1936 en 1939 voor Newcastle United FC. Door de Tweede Wereldoorlog eindigde zijn spelersloopbaan; in de oorlog was hij politieagent.
Na de oorlog werd hij trainer en begon als assistent bij Huddersfield Town FC. Hij ging naar Nederland waar hij in 1946 Xerxes trainde en tussen 1947 en 1948 bondscoach van het Nederlands voetbalelftal was waarmee hij deelnam aan de Olympische Zomerspelen in 1948. Daarna trainde hij Millwall FC en was hij succesvol bij Juventus waarmee hij in 1950 de Serie A won. Carver was steeds voor één seizoen actief bij verschillende Engelse en Italiaanse teams en beëindigde zijn trainersloopbaan in 1970 bij APOEL FC op Cyprus.
Sjaak Alberts · Bram Appel · Jos Beenhakkers · Jeu van Bun · Mick Clavan · Piet Kraak · Kees Krijgh · Wim Landman · Abe Lenstra · Kees Rijvers · André Roosenburg · Rinus Schaap · Henk Schijvenaar · Joop Stoffelen · Rinus Terlouw · Cock van der Tuijn · Arie de Vroet · Faas Wilkes · Coach: Jesse Carver
Reserves in Nederland: Louis Biesbrouck · Guus Dräger · Jan Everse · Henk Temming
# Patelloida victoriana

Patelloida victoriana is een slakkensoort uit de familie van de Lottiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Singleton.
# Copceac

Copceac (Gagaoezisch: Kıpçak) is een gemeente - met dorpsstatus - in de Moldavische bestuurlijke eenheid (unitate administrativ-teritorială) Gagaoezië. De gemeente is een exclave van Gagaoezië en wordt ingesloten door het Moldavisch arrondissement Taraclia en de Oekraïense Oblast Odessa. De gemeente telde in 2014 ruim 9.000 inwoners. De gemeente ligt niet ver van het Oekraïense dorp Tsjernevonoarmijske in rajon Bolhrad.

## Bevolking

In 2014 telde de gemeente Copceac 9.138 inwoners, een daling van 4% ten opzichte van 9.551 inwoners in 2004. De gemeente had een kleine vrouwenoverschot: er woonden 4.611 vrouwen (50,5%) tegen 4.527 mannen (49,5%).
Van de bevolking was 19,9% tussen de 0-14 jaar (1.822 personen), 72,2% was tussen de 15-64 jaar (6.636 personen) en tot slot was 7,4% 65 jaar of ouder (680 personen). De grootste leeftijdscategorie vormden de 20 tot 29-jarigen met 1.928 personen, terwijl de tachtigplussers met 170 personen de kleinste leeftijdsgroep vormen.

### Etniciteit

De bevolking van Copceac was - uitgezonderd van enkele minderheidsgroepen - bijna mono-etnisch Gagaoezisch: de 9.068 Gagaoezen vormden 94,94% van de bevolking in 2004. De belangrijkste minderheden waren Bulgaren (144 personen), Moldaviërs (110 personen), Russen (97 personen), Oekraïners (71 personen) en Roma (33 personen). In 2014 steeg het percentage Gagaoezen verder naar 95,5%, terwijl de overige minderheidsgroepen absoluut en relatief gezien daalden (uitgezonderd van de Russen).
| | 2004 | 2004 | 2014 | 2014 |
| | Aantal | % | Aantal | % |
| Gagaoezen | 9.068 | 94,94% | 8.726 | 95,49% |
| Bulgaren | 144 | 1,51% | 132 | 1,44% |
| Moldaviërs (Roemenen) | 110 | 1,15% | 94 | 1,03% |
| Russen | 97 | 1,02% | 96 | 1,05% |
| Oekraïners | 71 | 0,74% | 24 | 0,26% |
| Roma | 33 | 0,35% | 21 | 0,23% |
| Anders | 28 | 0,29% | 45 | 0,49% |
| Total | 9.551 | 100% | 9.138 | 100% |
* 1 2 www.citypopulation.de
# Armatoplana reishi

Armatoplana reishi is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Armatoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Stylochoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Hyman.
# Villerot

Villerot is een dorp in de Belgische provincie Henegouwen, en een deelgemeente van de Waalse stad Saint-Ghislain. Villerot was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen
# Bailleul Road West Cemetery

Bailleul Road West Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Saint-Laurent-Blangy in het departement Pas-de-Calais. De begraafplaats ligt 1.600 m ten noorden van het gemeentehuis van Saint-Laurent-Blangy. Ze heeft een rechthoekig grondplan met een oppervlakte van 359 m² en is omgeven door een muur van gekloven keien afgedekt met natuurstenen blokken. Ze is vanaf de Route d'Hénin Beaumont bereikbaar via een verhard pad van 290 m. Centraal achteraan staat het Cross of Sacrifice. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
Er worden 92 doden herdacht waaronder 6 niet geïdentificeerde.
In dezelfde gemeente ligt 1.300 m zuidwestelijker de Bailleul Road East Cemetery.

## Geschiedenis

Een deel van de gemeente St. Laurent-Blangy werd in maart 1916 door de Britse troepen ingenomen. Later viel ook de rest in Britse handen op de eerste dag van de Slag bij Arras op 9 april 1917. De begraafplaats werd in mei 1917 door de 12th Royal Scots aangelegd. De meerderheid van de gesneuvelden vielen op 9 april 1917.

## Onderscheiden militairen

* T.W. Martin, kapitein bij het Royal Army Medical Corps werd onderscheiden met het Military Cross (MC).
* John Mann Grant, onderluitenant bij de Royal Scots en J. Findlay, sergeant bij de King's Own Scottish Borderers werden onderscheiden met de Distinguished Conduct Medal (DCM).
* sergeant Harry Gray (alias H.G. Foster) en de korporaals J. Hamilton, R. Rodon en James Roberts ontvingen de Military Medal (MM).
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Bailleul Road West Cemetery op de website van de CWGC.
# Psychomyia alkibiades

Psychomyia alkibiades is een schietmot uit de familie Psychomyiidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Alisometra longipinna

Alisometra longipinna is een haarster uit de familie Colobometridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1916 gepubliceerd door Austin Hobart Clark.
# Jean-Baptiste Davaine

Jean-Baptiste Davaine of Jan Baptist Davaine (Roeselare, 15 juni 1733 – Parijs, 6 maart 1794) was een militair die het bracht tot generaal in de Franse Revolutie en stierf onder de guillotine.

## Loopbaan

Davaine, wiens ouders geëmigreerde Franse schoenmakers waren, nam in 1748 dienst bij een Frans regiment van dragonders (Egmont-Dragons). Hij nam deel aan het beleg van Maastricht en werd gepromoveerd tot brigadier in 1749 en maréchal des logis in 1752. Na de Zevenjarige Oorlog verliet hij in 1763 de dienst om onder de Oostenrijkers hoofdinspecteur van de stoeterijen van Vlaanderen te worden.
In de aanloop naar de Brabantse Omwenteling werd Davaine op 19 oktober 1789 officier in het patriottenleger onder Jan Andries vander Mersch. Op 8 november maakte hij deel uit van het leger van Devaux dat de Schelde overstak naar het Waasland. Het leger werd versterkt met lokale vrijwilligers. Op vrijdag 13 november begonnen de Vier Dagen van Gent. Majoor Devaux slaagde er niet in de Brugse Poort en Saspoort in te nemen en verliet het leger met zijn staf en alle dragonders. Davaine nam het bevel over het leger en begon de strijd. Ze braken door de Oostenrijkse verdedigingen. De Oostenrijkers vluchtten naar hun kazernes en kastelen. In de nacht van 16 op 17 november werd het laatste Oostenrijkse kasteel ontruimd. Dit was een grote overwinning voor het Patriottenleger. Davaine kreeg de leiding over de cavalerie en nam deel aan de inname van Brussel op 13 december. Onder de Verenigde Belgische Staten bekleedde hij diverse hoge functies in het leger.
Bij de nakende déconfiture van de prille confederatie vluchtte Davaine in november 1790 met zijn vrouw en twee zonen naar Melun. In het revolutionaire Frankrijk werd hij inspecteur-generaal van de paarden van de natie vanaf 10 augustus 1792 en maréchal de camp vanaf 19 februari 1793. Hij groeide door tot divisiegeneraal op 30 juli van dat jaar, maar op 28 oktober werd hij geschorst door afgevaardigde Duquesnoy en gearresteerd. Het Revolutionair Tribunaal in Parijs sprak op 5 maart 1794 zijn doodvonnis uit omdat hij tijdens de campagne in Flandre Maritime de orders van de bevelvoerende generaal niet had uitgevoerd. Hij werd de volgende dag geguillotineerd.

## Literatuur

* Georges Six, DAVAINE, in: Dictionnaire biographique des généraux et amiraux français de la Révolution et de l'Empire, 1792-1814, vol. I, 1934, p. 294
* René Willems, Le général de division Jean-Baptiste Davaine, 1733-1794. Soldat de la liberté, 1961
* Michiel De Bruyne, "Generaal Davaine, geboren Roeselarenaar, geguillotineerd te Parijs in 1794", in: De Biekorf, 1983, nr. 3, p. 349-355

## Bronvermelding

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jean-Baptiste Davaine op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Pempelia melanostyla

Pempelia melanostyla is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Meyrick.
# Colligis-Crandelain

Colligis-Crandelain is een gemeente in het Franse departement Aisne (regio Hauts-de-France) en telt 152 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Laon.

## Geografie

De oppervlakte van Colligis-Crandelain bedraagt 6,6 km², de bevolkingsdichtheid is 23,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Colligis-Crandelain met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Armatoplana snadda

Armatoplana snadda is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Armatoplana, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Stylochoplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Marcus & Marcus.
# Villeroy

Villeroy is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Villeroy (Seine-et-Marne)
* Villeroy (Somme)
* Villeroy (Yonne)
ook:
    Villeroy-sur-Méholle, Meuse
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Villeroy en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Bailleulmont

Bailleulmont is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France) en telt 244 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Arras.

## Geografie

De oppervlakte van Bailleulmont bedraagt 5,4 km², de bevolkingsdichtheid is 45,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Bailleulmont met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Ali Asadov

Ali Hidayat oglu Asadov (Azerbeidzjaans: Əli Hidayət oğlu Əsədov) (Bakoe, 30 november 1956) is de 10e premier van de Republiek Azerbeidzjan. Eerder was hij assistent van de president van de Republiek Azerbeidzjan inzake economische zaken (1998-2012) en plaatsvervangend hoofd van de presidentiële staf van de Republiek Azerbeidzjan (2012-2019).

## Leven

Ali Asadov werd geboren op 30 november 1956 in het district Kangarli, Nachitsjevanse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek. In de periode 1964-1974 volgde hij de middelbare school nr. 134 in Bakoe, en in 1978 studeerde hij af aan het Moskouse Instituut voor Nationale Economie. Hij diende in het leger van 1978 tot en met 1980.
Hij begon zijn carrière in 1980 als senior-laboratoriumassistent aan het Instituut voor Economie van de Academie van Wetenschappen van de Azerbeidzjaanse Socialistische Sovjetrepubliek. Tussen 1981 en 1984 volgde hij een postdoctorale opleiding aan de Russische Academie van Wetenschappen in Moskou, die hij afsloot met een diploma als econoom.
In de periode 1989-1995 werkte hij als universitair hoofddocent en afdelingshoofd aan het Instituut voor Organisatiekunde en Politieke Wetenschappen in Bakoe.
In de periode 1995-2000 was hij namens de Nieuw Azerbeidzjaanse Partij lid van de Milli Majlis, het parlement van de Republiek Azerbeidzjan.
Hij werd lid van de Nieuw Azerbeidzjaanse Partij in februari 1993 en is lid van de Politieke Raad van YAP.
* ↑ Azarbaycan Respublikasinin Bas Naziri
# Jan Kotěra

Jan Kotěra (Brno, 18 december 1871 – Praag, 17 april 1923) was een Tsjechisch architect en vormgever. Hij wordt beschouwd als de wegbereider van de moderne Tsjechische architectuur.

## Leven en werk

Kotěra werd geboren en groeide op in een tweetalige omgeving in de Moravische stad Brno, waar zijn vader hoofd van een school was. Hij volgde zijn architectuuropleiding bij Otto Wagner aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Wenen, waar hij onder de invloed kwam van de Wiener Secession. Na zijn terugkeer in Bohemen volgde hij in 1898 Friedrich Ohmann op aan de Hogere Kunstnijverheidsschool (VŠUP) en ging hij een leidende rol spelen in het kunstenaarsgenootschap Mánes. In Volné směry, het tijdschrift van Mánes, verscheen in 1900 zijn programma, O novém umění (Over de nieuwe kunst), waarin hij uiteenzette dat decoratie slechts uit de functie van een bouwwerk kan voortvloeien en dat doel, constructie en plaats van een gebouw de vorm ervan bepalen.
In 1905 maakte Kotěra in Nederland kennis met het werk van Berlage en de mogelijkheden van baksteen. Een andere invloed was het werk van Frank Lloyd Wright. Kotěra voornaamste creatie, het monumentale museum van Hradec Králové (1909-1912), vertoont sporen van het werk van hen beiden. De voorgevel laat een afwisseling van rode baksteen en wit pleisterwerk zien.
Waar het museum van Hradec Králové nog voorzien is van opvallende beelden, zou de rol van dergelijke decoraties allengs afnemen. Kotěra werd zo de sobere, rationalistische tegenpool van de Tsjechische kubisten, waarvan de meesten tot zijn leerlingen behoorden en die zich in 1911 van Mánes afscheidden.
Van 1910 tot zijn dood in 1923 bekleedde Kotěra de nieuwe architectuurleerstoel aan de Praagse Academie voor Beeldende Kunsten (AVU). Zijn laatste belangrijke werk, het gebouw van de rechtenfaculteit van de Praagse Karelsuniversiteit, werd postuum voltooid.

## Selectie van werken

* 1899-1900: Huis Peterka, Wenceslasplein, Praag
* 1902: Tentoonstellingspaviljoen Mánes, Praag (niet behouden)
* 1903-1905: Watertoren, Praag-Branik
* 1905-1906: Villa Tonder, St. Gilgen (Oostenrijk)
* 1905-1907: Volkshuis met theater in Prostějov
* 1908: Tentoonstellingspaviljoen Kamer van Koophandel en Nijverheid, Praag (niet behouden)
* 1908-1909: Huis Laichter, Praag-Vinohrady
* 1908-1909: Huis Kotěra, Praag-Vinohrady
* 1910-1911: Villa Baťa, Zlín
* 1909-1912: Stedelijk Museum (thans: Oost-Boheems Museum) te Hradec Králové
* 1911-1913: Huis Urbánek (Mozarteum), Praag
* 1911-1913: Slaviabank, Sarajevo (niet behouden)
* 1914-1915: Villa Lemberger, Wenen
* 1909-1919: Arbeidersdorp Louny
* 1921-1931: Rechtenfaculteit Karelsuniversiteit, Praag

## Literatuur

* Moravanszky, Ákos (1998), Competing Visions. Aesthetic Invention and Social Imagination in Central European Architecture, 1867-1918, Cambridge, Massachusetts, MIT Press.
* Slapeta, Vladimir (ed.) (2003), Jan Kotera: The Founder Of Modern Czech Architecture 1871-1923, Praha, Kant.
# Pempelia morosalis

Pempelia morosalis is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Saalmüller.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Colliers Wood (metrostation)

Colliers Wood is een station van de metro van Londen aan de Northern Line. Het station is geopend in 1926.

## Geschiedenis

In 1922 diende UERL die in 1913 de City and South London Railway (C&SLR) had gekocht, een plan in voor het verlengen van de C&SLR ten zuiden van Clapham Common. In 1923 kon de aanleg van de verlenging met zeven stations, waaronder Colliers Wood, beginnen. Franck Pick, de algemeen directeur van UERL, koos Charles Holden om de stations te ontwerpen uit onvrede over de ontwerpen van huisarchitect Stanley Heaps. Holden kwam met een standaardontwerp voor alle zeven stations. Hij ontwierp een witte betonnen doos van twee bouwlagen uit beton bekleed met witte portlandsteen met een deuropening op de begane grond en daarboven een glazen wand. Op het glas kwam het grote logo van de Londense metro geflankeerd door twee zuilen met een kapiteel in de vorm van het logo van de Londense metro in 3D. Hierdoor was het gebouw meteen herkenbaar als metrostation.

## Ligging en inrichting

Het station ligt op de hoek van Merton High Street (A24) en Christchurch Road in het zuiden van Colliers Wood. Het standaardontwerp werd ook hier aangepast aan de plaatselijke bebouwing, de betonnen doos ligt hier ongeveer 25° gedraaid ten opzichte van de High Street. De gevel langs de High Street ligt parallel aan de straat ten noorden van de ingang. Hier zijn geen winkels maar ligt de verdeelhal achter de gevel. Aan de andere kant is de gevel nogmaals 25° gedraaid en ligt een winkel in de gevel die verder naar het zuiden overgaat in een bakstenen gebouw naast het station. Op de luifel zijn voor de blinde gevels logo van de Londense metro's haaks op de gevel geplaatst. De perrons liggen ondergronds ten noorden van het stationsgebouw parallel aan de High Street. Ongeveer 300 meter ten zuidwesten van het station ligt de Busgarage van Merton die in 1913 werd geopend. Het café aan de overkant heet "The Charles Holden" ter ere van de architect van het station.
* Het station gezien uit The Charles Holden
* Het perron voor de metro's naar het noorden gezien uit het noorden
* Het logo van de Londense metro aan de gevel
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Colliers Wood tube station op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Transport for London, Transport for London, 2022 Station annualised entries and exits. Gearchiveerd op 16 oktober 2023. Geraadpleegd op 10 november 2022.
* ↑ Transport for London, Transport for London, 2023 Station annualised entries and exits. Gearchiveerd op 24 september 2024. Geraadpleegd op 24 september 2024.
# Argiope taprobanica

Argiope taprobanica is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Argiope. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Tord Tamerlan Teodor Thorell.
# Apanthura addui

Apanthura addui is een pissebed uit de familie Anthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Wägele.
# Baillie Hamiltoneiland

Baillie Hamiltoneiland (Engels: Baillie-Hamilton Island) in de Noordelijke IJszee is een van de Koningin Elizabetheilanden in Canadese Arctische Archipel. Bestuurlijk behoort het tot het territorium Nunavut. Het heeft een oppervlakte van 290 km² en is onbewoond.
Het eiland is genoemd naar Ker Baillie Hamilton, die van 1852 tot 1855 gouverneur was van Newfoundland.
# Pseudeupalamus flavescens

Pseudeupalamus flavescens is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1980.
# Allen (Northern Samar)

Allen is een gemeente in de Filipijnse provincie Northern Samar op het eiland Samar. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente ruim 22 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Allen is onderverdeeld in de volgende 20 barangays:
| Alejandro Village Bonifacio Cabacungan Calarayan Frederic Guin-arawayan Imelda Jubasan Kinabranan Zone I Kinabranan Zone II | Kinaguitman Lagundi Lipata Lo-oc Londres Sabang Zone I Sabang Zone II Santa Rita Tasvilla Victoria |

## Demografie

Allen had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 22.334 mensen. Dit zijn 2.268 mensen (11,3%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,49%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 4.362 (24,3%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Allen was ten tijde van de laatste census, met 22.334 inwoners op 47,6 km², 469,2 mensen per km².