OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Beers Vlierke

Beers Vlierke is de plaatselijke fruitjenever van de gemeente Beerse (België).
Beers Vlierke wordt gemaakt door graanjenever te mengen met het sap van vlierbessen. Het alcoholpercentage bedraagt 22%. De drank heeft een zoete smaak en krijgt zijn aroma door het vlierbessensap.
De heemkundige kring De Vlierbes en Toerisme Beerse gaven in 1987 opdracht tot de ontwikkeling ervan.
De productie van het Beers Vlierke is in handen van Distillerie Zuidam in Baarle-Nassau (Nederland).

## Verkoop

Beers Vlierke is verkrijgbaar in geschenkflessen van 0,5 liter, maar ook flessen van 1 liter zijn in de handel verkrijgbaar.
Bedrukte borrelglaasjes van Beers Vlierke zijn per setje van drie te koop.

## Trivia

Mensen die in Beerse in het huwelijk treden, krijgen van het gemeentebestuur een fles Beers Vlierke met de bijhorende glaasjes aangeboden.

## Externe link

* Heemkundige Kring De Vlierbes
# België op het Eurovisiesongfestival 1964

België nam deel aan het Eurovisiesongfestival 1964 in Kopenhagen, Denemarken. Het was de 9de deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. Robert Cogoi werd intern gekozen om het land te vertegenwoordigen. De RTB was verantwoordelijk voor de Belgische bijdrage voor de editie van 1964.

## Selectieprocedure

Voor de eerste maal in de geschiedenis werd de Belgische kandidaat niet in een open finale gekozen. De RTB koos intern voor de op dat moment in Wallonië erg geliefde Robert Cogoi. Met het nummer Près de ma rivière zou hij België gaan vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival in Kopenhagen.

## In Kopenhagen

België trad op als 15de deelnemer van de avond, na Zwitserland en voor Spanje. Aan het einde van de avond stond België op een gedeelde tiende plaats, met twee punten. De punten kwamen uit Monaco en Portugal. Robert Cogoi trad pas na enige vertraging op, want meteen na het einde van het Zwitserse lied kwam een groep demonstranten het podium opgestormd met een spandoek met daarop Boycott Franco en Salazar, doelend op de toenmalige dictators van Spanje en Portugal. Waarschijnlijk wilden de demonstranten het optreden van de Spaanse kandidaat verhinderen, niet wetend dat eerst België nog aan de beurt was.

## Externe link

* Officiële website RTBF
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974· 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# België op het Eurovisiesongfestival 1969

België nam deel aan het Eurovisiesongfestival 1969 in de Spaanse hoofdstad Madrid. Het was de 14e deelname van het land op het Eurovisiesongfestival. Louis Neefs vertegenwoordigde België met het lied Jennifer Jennings. Hij eindigde op een gedeelde 7e plaats met 10 punten.

## Selectieprocedure

De Nationale finale Songfestival was de Belgische preselectie. De BRT was tevreden over de songfestivalprestatie van Louis Neefs in 1967. De zanger werd dan ook intern aangeduid als kandidaat voor Madrid. In een op televisie uitgezonden finale werden zes liedjes voorgelegd. Die werden gekozen uit 127 inzendingen. In de jury voor de finale zetelde voor het eerst ook iemand van de RTB, naast vertegenwoordigers van onder meer de BRT en SABAM. Zowel jury als pers vonden Jennifer Jennings haast unaniem de beste keuze.

## Uitslag

| Plaats | Artiest | Lied |
| 1 | Louis Neefs | Jennifer Jennings |
| 2 | Louis Neefs | Vanessa |
| 3 | Louis Neefs | Dans mooie vlinder |
| 4 | Louis Neefs | In elke lente |
| 5 | Louis Neefs | Regenweer |
| 6 | Louis Neefs | Zo wondermooi |
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974· 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Belén García

Belén García Espinar (L'Ametlla del Vallès, 26 juli 1999) is een Spaans autocoureur.

## Autosportcarrière

García begon haar autosportcarrière in het karting in 2015, waar zij tot 2018 in actief bleef. In haar laatste jaar werd zij tiende in de Senior KZ2-klasse van het Spaanse kampioenschap. In 2019 debuteerde zij in het formuleracing in het Spaanse Formule 4-kampioenschap bij het team Global Racing Service. Al in de tweede race van het seizoen op het Circuito de Navarra behaalde zij haar eerste overwinning, waarmee zij de eerste vrouwelijke coureur werd die in Europa een Formule 4-zege behaalde. In de rest van het seizoen kwam zij tijdens races echter niet meer verder dan een aantal zevende plaatsen. Met 35 punten werd zij vijftiende in het kampioenschap. Desondanks behaalde zij wel de titel in de Female Trophy. Zij eindigde het seizoen in de FIA Motorsport Games, waarin zij in de Formule 4-klasse zesde werd voor haar nationale team.
In 2020 zou García uitkomen in de W Series, een kampioenschap waar enkel vrouwen aan deelnemen, maar het seizoen werd afgelast vanwege de coronapandemie. Tevens zou zij uitkomen in de Eurocup Formule Renault 2.0 bij Global Racing Service, maar het team zag vanwege de pandemie af van deelname. In plaats hiervan keerde zij terug in de karts, waarin zij zevende werd in het nationale KZ2-kampioenschap. Aan het eind van het jaar nam zij deel aan het laatste raceweekend van het Campeonato de España de Resistencia op het Motorland Aragón bij het NM Racing Team in een Ginetta G55 GT4 samen met haar vader Jose Luis García. Zij eindigden de races als zesde en tiende, maar aangezien zij deelnamen als gastcoureurs, kwamen zij niet in aanmerking voor punten in het kampioenschap.
In 2021 maakt García alsnog haar racedebuut in de W Series.

## Externe link

* Statistieken op Driver Database
* ↑ https://www.mundodeportivo.com/motor/mas-motor/20210430/493542893531/belen-garcia-a-dar-el-salto-de-su-vida.html.
* ↑ https://www.mundodeportivo.com/motor/f1/20210630/410315765969/belen-garcia-quiere-confirmarse-como-la-gran-revelacion-de-las-w-series-2021.html; taal van werk of naam: Spaans.
* ↑ https://www.puntvalles.com/index.php/noticia/la-pilot-belen-garcia-de-l-ametlla-preparada-per-la-temporada-w-series; taal van werk of naam: Spaans.
# Bergen (Rijnland-Palts)

Bergen is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Birkenfeld. Bergen telt 455 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Herrstein.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Abentheuer · Achtelsbach · Allenbach · Asbach · Baumholder · Bergen · Berglangenbach · Berschweiler bei Baumholder · Berschweiler bei Kirn · Birkenfeld · Bollenbach · Börfink · Breitenthal · Bruchweiler · Brücken · Buhlenberg · Bundenbach · Dambach · Dickesbach · Dienstweiler · Eckersweiler · Elchweiler · Ellenberg · Ellweiler · Fischbach · Fohren-Linden · Frauenberg · Gerach · Gimbweiler · Gollenberg · Gösenroth · Griebelschied · Hahnweiler · Hattgenstein · Hausen · Heimbach · Hellertshausen · Herborn · Herrstein · Hettenrodt · Hintertiefenbach · Hoppstädten-Weiersbach · Horbruch · Hottenbach · Idar-Oberstein · Kempfeld · Kirschweiler · Kronweiler · Krummenau · Langweiler · Leisel · Leitzweiler · Mackenrodt · Meckenbach · Mettweiler · Mittelreidenbach · Mörschied · Niederbrombach · Niederhambach · Niederhosenbach · Niederwörresbach · Nohen · Oberbrombach · Oberhambach · Oberhosenbach · Oberkirn · Oberreidenbach · Oberwörresbach · Reichenbach · Rhaunen · Rimsberg · Rinzenberg · Rohrbach · Rötsweiler-Nockenthal · Rückweiler · Ruschberg · Schauren · Schmidthachenbach · Schmißberg · Schwerbach · Schwollen · Sensweiler · Sien · Sienhachenbach · Siesbach · Sonnenberg-Winnenberg · Sonnschied · Stipshausen · Sulzbach · Veitsrodt · Vollmersbach · Weiden · Weitersbach · Wickenrodt · Wilzenberg-Hußweiler · Wirschweiler
# Pieter van den Doel

Pieter van den Doel (Hellevoetsluis, 31 augustus 1917 – Rotterdam, 13 januari 1985) was een Nederlandse kunstschilder die bekendheid verwierf met kleurrijke stadsgezichten van Rotterdam.

## Levensloop

Hij was zoon van schoenhersteller Pieter van den Doel en Bastiaantje Bulsing. Hijzelf trouwde met Neeltje Busse. Van den Doel verhuisde met zijn familie op jonge leeftijd naar Rotterdam. Hij werd opgeleid tot technisch tekenaar en werkte vanaf 1933 bij de werf van Wilton-Feijenoord in Schiedam en vanaf 1938 bij een metaalbedrijf in Rotterdam. Hij stopte in 1972 om gezondheidsredenen met dit werk en ging zich vanaf toen bekwamen in schilderen; daarvoor noemde hij zichzelf amateurschilder.
In 1978 won hij met zijn nostalgische werk aan de hand van zwartwit foto's uit de periode 1860-1940 een prijsvraag van het Rotterdams Nieuwsblad, in samenwerking met het gemeentearchief. Het historisch museum van Rotterdam organiseerde in 1979 een tentoonstelling van zijn werk, wegens succes spoedig gevolgd door een tweede tentoonstelling die liefst 60.000 bezoekers trok. Het Rotterdams Nieuwsblad toonde vanaf 1983 wekelijks een van zijn schilderijen in de krant, vergezeld van herinneringen van Rotterdammers en oud-Rotterdammers aan hun stad van voor de oorlog.
In 1984 verscheen het boek Kleurrijk Rotterdam met paginagrote afbeeldingen van 50 van zijn schilderijen en een tekst van Cornelis Docter, die daarin de talloze herinneringen van Rotterdammers aan elkaar reeg. In 1985 verscheen Kleurrijk Rotterdam II, met een volgende serie afbeeldingen van het werk van Van den Doel.
* ↑ Rouwadvertentie meldt 13 januari 1985. Het vrije volk (15 januari 1985). Geraadpleegd op 19 maart 2022 – via delpher.nl.
* ↑ Kunstschilder Van den Doel overleden. Het vrije volk (15 januari 1985). Geraadpleegd op 19 maart 2022 – via delpher.nl.
* ↑ Cor Docter (1984). Kleurrijk Rotterdam. Sijthoff Handelsdrukkerijen / Europees Cartografisch Instituut, Rijswijk.
# Kabinet-Kekkonen I

Het kabinet–Kekkonen I was de regering van de Republiek Finland van 17 maart 1950 tot 17 januari 1951.

## Kabinet–Kekkonen I (1950–1951)

| Ambtsbekleder | Ambtsbekleder | Ambtsbekleder | Functie(s) | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij(en) |
| | | Urho Kekkonen (1900–1986) | Premier | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
| | | Urho Kekkonen (1900–1986) | Minister van Binnenlandse Zaken | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
| | | Åke Gartz (1888–1974) | Minister van Buitenlandse Zaken | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Onafhankelijk |
| | | Jussi Sukselainen (1906–1995) | Minister van Financiën | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
| | | Heikki Kannisto (1898–1957) | Minister van Justitie | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Nationale Progressieve Partij |
| | | Sakari Tuomioja (1911–1964) | Minister van Economische Zaken | 17 maart 1950 | 30 september 1950 | Nationale Progressieve Partij |
| | | Teuvo Aura (1912–1999) | Minister van Economische Zaken | 30 september 1950 | 17 januari 1951 | Nationale Progressieve Partij |
| | | Kustaa Tiitu (1896–1990) | Minister van Defensie | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
| | | Ralf Törngren (1899–1961) | Minister van Sociale Zaken | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Zweedse Volkspartij in Finland |
| | | Lennart Heljas (1896–1972) | Minister van Onderwijs | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
| | | Martti Miettunen (1907–2002) | Minister van Transport | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
| | | Taavi Vilhula (1897–1976) | Minister van Landbouw | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
| Ministers zonder portefeuille |||||||
| Ambtsbekleder | Ambtsbekleder | Ambtsbekleder | Functie(s) | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij(en) |
| | | Nils Meinander (1910–1985) | Minister voor Belastingzaken | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Zweedse Volkspartij in Finland |
| | | Lauri Riikonen (1900–1973) | Minister voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke ordening | 17 maart 1950 | 30 september 1950 | Centrumpartij |
| | | Johannes Virolainen (1914–2000) | Minister voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke ordening | 30 september 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
| | | Kauno Kleemola (1906–1965) | Ministers voor Openbare Werken | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
| | | Vihtori Vesterinen (1885–1958) | Ministers voor Openbare Werken | 17 maart 1950 | 17 januari 195 | Centrumpartij |
| | | Eemil Luukka (1892–1970) | Minister voor Agrarische Zaken | 17 maart 1950 | 17 januari 1951 | Centrumpartij |
* 1 2 Afgetreden
# I'm Alive

I'm Alive kan verwijzen naar:
* I'm Alive (Céline Dion), een nummer van Céline Dion uit 2002
* I'm Alive (Electric Light Orchestra), een nummer van Electric Light Orchestra uit 1980
* I'm Alive (Jackson Browne), een album en een nummer van Jackson Browne uit 1993
* I'm Alive (The Hollies), een nummer van The Hollies uit 1965
* I'm Alive (Seal), een nummer van Seal uit 1994
* I'm Alive (Tommy James and the Shondells), een nummer van Tommy James and the Shondells uit 1969, gecoverd door Don Fardon
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van I'm Alive en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sweltsa lamba

Sweltsa lamba is een steenvlieg uit de familie groene steenvliegen (Chloroperlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Needham & Claassen.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Chloroperlidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Pistonfoon

Een pistonfoon is een apparaat dat wordt gebruikt om de werking van een geluidsniveaumeter te controleren of te ijken.
De pistonfoon bestaat uit een zuiger (piston), die mechanisch wordt aangedreven. De zuiger beweegt met een vaste frequentie, meestal 250 Hz en met een vaste amplitude. De ronde zuiger zit aan een zijde van een cilindrische holte. Aan de andere zijde wordt de microfoon ingebracht, waarbij het volume tussen de zuiger en de microfoon goed wordt afgedicht.
Het zo ontstane afgesloten volume wordt door de zuiger van de pistonfoon samengedrukt en weer ontlast. Onder de aanname dat dit een adiabatisch proces is kan het geluidsdrukniveau in het gesloten volume worden berekend op basis van de algemene gaswet. Daarbij wordt gecorrigeerd voor de heersende atmosferische druk.
Daarmee is de geluidsdruk die de pistonfoon in de cilindrische holte veroorzaakt exact bekend en kan de werking van de microfoon worden gecontroleerd. De nauwkeurigheid van een goede pistonfoon ligt rond de 0,1 dB. De frequentie van 250 Hz wordt meestal gebruikt omdat het gedrag van de microfoon in dit frequentiegebied over het algemeen vlak is, zodat kleine afwijkingen in de frequentie geen effect hebben op de ijking.
Het geluidsniveau van pistonfonen is in het algemeen hoog (bijvoorbeeld 124 dB), zodat de ijking ook kan plaatsvinden in een lawaaiige omgeving, vlak voordat de meting plaatsvindt.
# Spirorbis scoresbyi

Spirorbis scoresbyi is een borstelworm uit de familie Serpulidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Spirorbis scoresbyi werd in 1969 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Harris.
# Space for the earth

Space for the earth is een studioalbum van Ozric Tentacles.

## Inleiding

Het was vijf jaar stil rondom deze muziekgroep uit de spacerock, progressieve rock en psychedelische rock. De band rondom Ed Wynne maakt al vanaf hun begin eind jaren tachtig dezelfde muziek. Voortstuwende spacerock met veel tierelantijnen (whirls). Enige vooruitgang noch achteruitgang valt volgens IO Pages uit 2020 niet te bespeuren; wel is het van een voortdurende kwaliteit. Progwereld zag wel een achteruitgang; in hun ogen leek het een haastklus. Het album werd opgenomen in de Blue Bubble Studio in Fife.

## Musici

* Ed Wynne – gitaren, synthesizers, toetsinstrumenten, basgitaar, geluidseffecten
* Silas Neptune (zoon van Ed), Balazs Szende, Joie Hinton, Nick Van Gelder, Jon Egan (Champignon), Paul Hanki, Gre Gracerooms – aanvullende muziekinstrumenten

## Muziek

In 2021 kwam er ter vervanging van een door de coronapandemie afgelaste concertreeks een uitgebreidere editie van het album uit. Het werd aangevuld met een extra disc van 30 minuten met slechts één track: Six worlds (2021), opgenomen door alleen Wynne en Neptune
* exemplaar van het album
* Kscope introductie van het album (2020)
* André de Waal: IO Pages november 2020.
* Wouter Bessels, Ozric Tentacles-Space for the earth. Progwereld (20 oktober 2020). Geraadpleegd op 16 april 2024 – via progwereld.org.
# Stargazing

Stargazing kan verwijzen naar:
* Stargazing (Alpha), album van Alpha uit 2003
* Stargazing (Kygo), single van Kygo uit 2017
* Stargazing (ep), extended play van Kygo uit 2017
* Stargazing (Søren), album van Søren uit 2017
* Stargazing (Travis Scott), single van Travis Scott uit 2018
* Stargazing (Myles Smith), single van Myles Smith uit 2024
* Stargazing Live, Brits populairwetenschappelijk televisieprogramma
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Stargazing en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Spalangia innuba

Spalangia innuba is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Gibson.
# Sphegigaster venusta

Sphegigaster venusta is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Huang.
# Stad van de Zon

Stad van de Zon is een stedelijk gebied aan de zuidkant van de plaats Heerhugowaard, grenzend aan de gemeente Alkmaar. Op circa 118 hectare grond zijn in 2009 ruim 2950 woningen en tal van voorzieningen gerealiseerd. De Vinex-locatie is vervlochten in het recreatiegebied Park van Luna dat ruim 179 hectare groot is.

## Emissieneutrale wijk

Bijzonder aan de Stad van de Zon is dat in het centrale deel, het Carré, wordt gestreefd naar CO$_2$-emissieneutraliteit. De wijk moet zelf net zoveel energie opwekken als zij met al haar functies (wonen, werken, verkeer) verbruikt. De Stad van de Zon is op dit moment de grootste energieneutrale wijk ter wereld.
Zonne-energie wordt geleverd door 3,75 MW aan photovoltaïsche zonnepanelen (kortweg: PV) op de daken van de woningen en de diverse voorzieningen. Dit maakt onderdeel uit van het 5 MW PV-project, dat behalve in de gemeente Dijk en Waard voor 1,25 MW wordt gerealiseerd in de gemeente Alkmaar.
Hiernaast zijn om een CO$_2$-emmissieneutrale wijk te verwezenlijken, enerziezuinige huizen gebouwd en drie windturbines geplaatst.
Het recreatiegebied bestaat uit bos, ecologische zones en ruim 75 hectare water met zwemkwaliteit. In 2012 hadden de Stad van de Zon en het recreatiegebied Heerhugowaard-Zuid klaar moeten zijn maar de bouwwerkzaamheden liepen door tot begin 2016.

## Opening van de wijk

Op 23 september 2009 is de wijk officieel geopend door kroonprins Willem-Alexander. Na de opening maakte de prins een wandeling door de wijk.

## Verwijzingen

* 1 2 Tabel: Bevolking; maandcijfers per gemeente en overige regionale indelingen, 1 januari 2023, Centraal Bureau voor de Statistiek, Voorburg/Heerlen
* ↑ Aanleg water rond Stad van de Zon
# Spits havikskruid

Spits havikskruid (Hieracium lactucella, synoniem: Pilosella lactucella (Wallr.) P.D.Sell & C.West) is een plant die behoort tot de composietenfamilie (Asteraceae). Het is een lage, bodembedekkende, vaste plant met uitlopers.
De plant wordt 5-20 cm hoog. De stengels zijn 1–2 mm in doorsnede. De bladeren zijn 5–8 cm lang. De plant bloeit van mei tot juni, maar mogelijk tot in de herfst, met hoofdjes die 2–5 cm lang zijn. De lintbloemen zijn geel. Bij de voet van de bloemsteel zit vaak slechts één blad, of geheel geen bladeren, waardoor de plant moeilijk te determineren is. Op andere plaatsen vormen de bladeren een blauwachtig groen rozet. De bladeren zijn smal spatelvormig en spit. Ooit werd de plant Hieracium auricula of Pilosella auricula genoemd, beide beschreven door Linnaeus. De plant is in 1998 anders ingedeeld door A. E. Roland en M. Zinck. De plant kan een hybride vormen met muizenoor (Hieracium x schultesii).

## Voorkomen

Spits havikskruid is een lichtminnende soort van korte grazige standplaatsen op zandige tot lemige arme bodems.
Spits havikskruid is een strikt Europese soort die niet voortkomt op de Britse Eilanden. In Nederland en Vlaanderen bereikt de soort zowat haar westgrens. Het areaal is grotendeels beperkt tot West- en Centraal-Europa.
In Vlaanderen is de soort zeer zeldzaam, in Wallonië is de soort vrij zeldzaam in de Ardennen, zeldzaam in het Maasdistrict en elders zeer zeldzaam.
In Nederland is de soort zeldzaam in Zuid-Limburg en zeer zeldzaam in de rest van Limburg en in het oosten en midden van het land. De soort is sinds 1 januari 2017 in Nederland beschermd op grond van de Wet Natuurbescherming.

## Plantengemeenschap

Spits havikskruid is een indicatorsoort voor het droog heischraal grasland (hn) op kalkrijke bodem, een karteringseenheid in de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
* ↑ SoortenBank.nl : Spits havikskruid - Hieracium lactucella. www.soortenbank.nl. Geraadpleegd op 31 maart 2017.
* 1 2 K.M.Dijkstra, Spits havikskruid - Hieracium lactucella. wilde-planten.nl. Geraadpleegd op 31 maart 2017.
* ↑ Spits havikskruid | Ecopedia. www.ecopedia.be. Geraadpleegd op 5 juni 2020.
* ↑ Spits havikskruid - Pilosella lactucella. www.verspreidingsatlas.nl. Geraadpleegd op 5 juni 2020.
# Stanley Schmidt

Stanley Schmidt (Cincinnati Ohio, 7 maart 1944 ) is een Amerikaanse sciencefictionredacteur en schrijver.
Schmidt studeerde af in natuurkunde aan de Universiteit van Cincinnati in 1966 en promoveerde aan de Case Western Reserve University in 1969. Hij werd professor aan het Heidelberg College in Tiffin, Ohio waar hij natuurkunde, astronomie en sciencefiction doceerde.
Schmidt is redacteur van het tijdschrift Analog Science Fiction and Fact sinds 1978 en heeft vele bloemlezingen met verhalen uit het blad gepubliceerd. Hij heeft daarnaast posities bekleed in de Raad van Advies voor de National Space Society en de Science Fiction Museum and Hall of Fame. Ondanks vele nominaties voor de Hugo Award als beste professionele redacteur, heeft hij de prijs nog nooit gewonnen. Schmidt was in 1998 eregast bij de World Science Fiction Convention in Baltimore, Maryland.
Zijn eerste korte verhaal, A Flash of Darkness, publiceerde hij in 1968; zijn eerste roman, The Sins of the Fathers verscheen in drie delen in Analog (1973).

## Gedeeltelijke bibliografie

Romans
* The Sins of the Fathers (1973)
* Newton and the Quasi-Apple (1975)
* Tweedlioop (1986)
* Argonaut (2002)
Verzamelbundels
* Lifeboat Earth (1978)
* Islands in the Sky: Bold New Ideas for Colonizing Space (1996) met Robert Zubrin
* Roads Not Taken: Tales of Alternate History (1998) met Gardner Dozois
* Generation Gap and Other Stories (2002)
Non-fictie
* Aliens and Alien Societies: A Writer's Guide to Creating Extraterrestrial Life-Forms (1996)
* Which Way to the Future? (2001)