OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rupestrella rupestris

Rupestrella rupestris is een slakkensoort uit de familie van de Chondrinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1836 door Philippi.
# Vuboniet

Vuboniet is een kunststof.

## Samenstelling en origine

Vuboniet is een composietmateriaal dat behoort tot de keramische polyestergroep. De verbinding werd in de jaren tachtig ontwikkeld aan de Vrije Universiteit van Brussel, (VUB). Het is een anorganisch fosfaatcement.

## Gebruiksmogelijkheden en toepassing

Vuboniet wordt vaak gebruikt door kunstenaars. Het materiaal is licht, onbrandbaar, milieuvriendelijk (geen solventen, geuren) en heeft een hoge druksterkte. Vuboniet is geen goedkoop materiaal en is minder makkelijk te bewerken dan reguliere polyester. Het voordeel voor de gebruiker is wel dat in tegenstelling tot polyester vuboniet water als katalysator heeft, waardoor geen beschermende gezichtsmaskers en handschoenen nodig zijn om met dit halffabricaat aan de slag te gaan.
# The Peel Sessions

The Peel Sessions kan verwijzen naar:
* een radioprogramma van John Peel, zie The Peel Sessions (radioprogramma)
* een muziekalbum van Joy Division, zie The Peel Sessions (Joy Division)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van The Peel Sessions en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Davenport (Florida)

Davenport is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Polk County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1924. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 2039, een stijging van 115 (6.0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,2 km², waarvan 4,0 km² land en 0,2 km² water. Davenport ligt op ongeveer 42 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Davenport.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Davenport op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Davenport (Greater Manchester)

Davenport is een plaats in het bestuurlijke gebied Stockport, in het Engelse graafschap Greater Manchester. De plaats telt 11.764 inwoners.
# David van de Kop

David Johannes van de Kop of sinds 1989 David Vandekop (Den Haag, 3 november 1937 – Dreischor, 14 september 1994) was een Nederlandse schilder, tekenaar en beeldhouwer.

## Leven en werk

Van de Kop studeerde van 1956 tot 1961 bij onder anderen Carel Visser beeldhouwkunst aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en zette zijn studie van 1963 tot 1964 voort aan de Academie van Schone Kunsten in Warschau. Van 1968 tot 1981 was Van de Kop docent aan de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in 's-Hertogenbosch en van 1981 tot 1987 had hij de leiding over de beeldhouwafdeling van het postacademische instituut de Jan van Eyck Academie in Maastricht.
David van de Kop overleed op 14 september 1994 in zijn woonplaats Dreischor aan de gevolgen van een hartaanval.

## Materialen en stijl

Van de Kop werkte, in navolging van zijn leermeester Carel Visser, in zijn vroege werk vooral met staal. Het werk uit die tijd is vooral constructivistisch te noemen. Zelf noemde hij deze werken 'kaderbepalingen'.
In de jaren zeventig brak hij met zijn eerdere constructivistische werk en werkte hij in toenemende mate met klei, waarvan hij grote keramische beeldhouwwerken maakte in heldere kleuren. De grote plasticiteit van klei gaf hem de mogelijkheid speelser, intuïtiever en organischer vorm te geven. Deze werken zijn meestal opgebouwd uit meerdere delen, die na het bakken aaneengevoegd werden tot het grotere geheel.
In latere jaren werkte Van de Kop meer met ruw bewerkt hout en maakte hij 'stapelingen' van verschillende brokstukken en materialen, die hij ook wel kleurig beschilderde. Inspiratiebronnen voor hem waren onder andere de Griekse mythologie (Leda met de Zwaan, Danaë, Eros, Dionysos), Magdalena en het Zeeuwse landschap.

## Werken in de openbare ruimte (selectie)

* Almere: Eos (1994), Muziekwijk en Leda en de zwaan (1994), Molenbuurt
* Amersfoort: Zonder titel, Park Randenbroek
* Amsterdam: Zonder titel (1989), Atlasgebouw (kunstwerk is gesloopt)
* Den Haag: Obstakel (1980), Schenkviaduct
* Gouda: Vanitas (1990), Wachtelstraat/Turfsingel,Goudse beeldenroute
* Rotterdam: Zonder titel (1984), Rochussenstraat
* Utrecht: Zonder titel, Ina Boudier-Bakkerlaan
* Utrecht: Zeelandschap (1987) Smakkelaarsveld
* Utrecht: Zonder titel (1983) Camera Obscuradreef
* Veere: Inundatiemonument (1990), Polredijk
* Vlissingen: Eos (1992) Koudekerkseweg

## Fotogalerij

* Obstakel (1980), Den Haag
* Zonder titel (1984), Rotterdam
* Zeelandschap (1987), Smakkelaarsveld, Utrecht
* Zonder titel, Ina Boudier-Bakkerlaan Utrecht

## Literatuur

* R.W.D. Oxenaar, Tuam, Tent. Cat. Rijksmuseum Kröller – Müller, 1974
* H. van Haaren, Dagboeknotities van David van de Kop, Nouvelles Images, Den Haag, 1977
* David van de Kop, situaties beelden tekeningen, Tent. Cat. Haags Gemeentemuseum, 1982
* H. Sizoo, David van de Kop, beelden / aquarellen, Stadsgalerij, Heerlen, 1987
* H. van Haaren, David Vandekop, Stoelend op traditie, Gemeentemuseum, Roermond, 1993
* David Vandekop, oogtastvorm beelden 1962 – 1994, Tent. Cat. Museum Het Valkhof, Nijmegen, 2002
# De Accu

Accu : B(etrouwbare) B(erichten) C(entrale) was een verzetsblad uit de Tweede Wereldoorlog, dat vanaf 11 oktober 1944 tot en met 11 mei 1945 in Amsterdam werd uitgegeven. Het blad verscheen dagelijks in een oplage tussen de 1000 en 4000 exemplaren. Het werd gestencild, maar tussen 11 december 1944 en 7 februari 1945 gedrukt en de inhoud bestond voornamelijk uit nieuwsberichten. Vanaf ca. nr.26 (1944) werd het uitgegeven met ondertitel: Ned. berichten van de BBC.
In maart 1945 werd door de Accu een brochure OOSTLAND-ONS LAND uitgegeven in een oplage van 500 exemplaren, welke na de bevrijding in een oplage van 30.000 exemplaren werd herdrukt. Deze brochure behandelde het annexatieprobleem.
Naast dit dagelijks nieuwsblad werd Accu-vonken uitgegeven, een weekblad dat oriëntering op politiek gebied bood.

## Betrokken personen

Het blad werd uitgegeven door
* F. Beumer, rijwielhersteller
* C. Plas, radiotechnicus
met medewerking van
* W. Stemmer jr., stenograaf
* W. Stemmer sr., stenograaf
* M. Tulp, scholier-op-nonactief
* J. Stellmeyer, scholier-op-nonactief

## Gerelateerde kranten

* Accu-vonken - Artikelen van algemeen belang

### Bronnen

* Lemma 4 in De Ondergrondse Pers 1940-1945, Lydia E. Winkel en Hans de Vries, 3e druk, 1989. Full-text (PDF) op Wikimedia Commons.
* Afleveringen van de Accu : B(etrouwbare) B(erichten) C(entrale) in full-text op Delpher.nl
* Beschrijving van Accu : B(etrouwbare) B(erichten) C(entrale) in de catalogus van de Koninklijke Bibliotheek

### Overige bronnen en verwijzingen

* ↑ Oostland: ons land. Annexatie of geannexeerd worden. 1945, PDF, opgevraagd op 26-1-2016, via website Streekmuseum Elsloo
* ↑ Accu-vonken: uitgave van De Accu - Artikelen van algemeen belang: Lemma 5 in De ondergrondse pers 1940-1945 (PDF)
# De Aasgieren

De Aasgieren is een fantasy stripreeks van de Belgische scenarist Jean Dufaux en de Italiaanse tekenaar Enrico Marini. Het eerste nummer verscheen in oktober 1998 bij uitgeverij Dargaud.

## Verhaal

In New York onderzoeken politie luitenant Vicky Lenore en haar teamgenoot Spiaggi een reeks raadselachtige moorden, slachtoffers van de in het leer geklede Camilla en haar broer Drago. Draco en Camilla zijn afstammelingen van een lange rij vampiers. Toen hun vader vermoord werd door de andere vampiers omdat hij zijn oude levenswijze niet wilde opgeven, zwoeren ze elke onsterfelijke te doden. Daarnaast zijn er nog de anderen, de gewone mensen, de stervelingen. Inspecteur Vicky Leonore en haar assistent Benito Spiaggi, die de moorden onderzoeken komen in de ban van het verraad, de macabere feesten en de smerige intriges van de vampieren.

## Albums

* ↑ Fiche De Aasgieren; Stripinfo.be
# De grot van de nimfen

De grot van de nimfen (De antro nympharum) is een kort essay van de neoplatonische filosoof Porphyrius (3e eeuw), waarin hij Homerus’ beschrijving van de Najadengrot in de Odyssee (XIII, 102-112) allegorisch interpreteert. Homerus zou hebben willen verwijzen naar diepere waarheden, die Porphyrius poogt te achterhalen door te rade te gaan bij uiteenlopende bronnen, van mysteriecultussen tot presocratische filosofen. Zo komt hij uit bij de interpretatie dat de grotscène verwijst naar het zuiverings- en incarnatieproces van onsterfelijke zielen van mensen. Porphyrius’ interpretatie is de laatste en uitvoerigste in de oudheid, en blijft een autoriteit op dit vlak.

## Achtergrond

Porphyrius schreef filologische werken, namelijk de Homerische onderzoekingen en Over de filosofie van Homerus. De keuze voor Homerus ligt voor de hand, omdat diens werken een belangrijke rol spelen in de oud-Griekse culturele traditie. Allegorese, het allegorisch interpreteren van een tekst, bestond reeds in de hellenistische tijd en diende bijvoorbeeld om onduidelijke, schijnbaar onzinnige of aanstootgevende passages te ‘redden’ door er een nieuwe betekenis aan te geven. Bij de neoplatonisten was allegorese in trek, omdat ze zo bepaalde waarheden konden lezen in oude bronnen om tot een geïntegreerde, eclectische visie te komen. In De grot van de nimfen was het Porphyrius’ bedoeling om een onduidelijke en bevreemdende passage in de Odyssee betekenisvol te maken door Homerus te beschouwen als filosoof die diepe wijsheden in de tekst had verborgen (hyponoia). Door de waarheid te achterhalen komt de neoplatonist tot morele inzichten die helpen om de ziel te zuiveren. De vermeende diepe wijsheden hadden voor Porphyrius betrekking op de metafysische werkelijkheid of intelligibele wereld: zielen van mensen met gebreken die het (re)incarnatieproces doormaken om gaandeweg gezuiverd te worden.
# David Koloane

David Koloane (Alexandra (Johannesburg), 5 juni 1938 - aldaar 30 juni 2019) was een Zuid-Afrikaans beeldend kunstenaar en conservator. In zijn schilderijen, tekeningen en collages beeldde hij actuele politieke kwesties uit over onrecht en mensenrechten, aanvankelijk vooral met betrekking tot de apartheid in Zuid-Afrika.

## Levensloop

Koloane begon kunst te maken tijdens zijn middelbareschooltijd en bleef hiermee doorgaan in zijn vrije tijd terwijl hij geld verdiende voor zijn gezin. Van 1974 tot 1977 volgde hij kunstlessen bij de Bill Ainslie Studios, die later verderging onder de naam Johannesburg Art Foundation. In 1977 was hij in Johannesburg een van de oprichters van de eerste zwarte galerij van Zuid-Afrika.
In 1982 was hij een van de conservatoren van het "Culture and Resistance Arts Festival" in Botswana, van 1986 tot 1988 de conservator van het Fuba Art Gallery in Johannesburg en in 1990 de medeorganisator en -conservator van de "Zabalaza Festivals" in Londen. Ernaast studeerde hij aan de universiteit van Londen van 1984 tot 1985 en behaalde een academisch diploma in museologie.
Koloane's werk maakt deel uit van een groot aantal collecties wereldwijd, waaronder die van de Johannesburg Art Gallery, de Contemporary African Art Collection van Jean Pigozzi, de South African National Gallery in Kaapstad en het Botswana National Museum. In 1998 werd hij onderscheiden met de Prins Claus Prijs voor zijn bijdrage aan de ontwikkeling van kunst in Zuid-Afrika.
Hij overleed op 81-jarige leeftijd op 30 juni 2019.

## Tentoonstellingen

* 1977 Nedbank Gallery Killarney, Johannesburg
* 1977 The Gallery, Johannesburg
* 1978 Black Expo '78, Johannesburg
* 1979 Bill Ainslie Studios, Gallery, Johannesburg
* 1979 Gallery 101, Johannesburg
* 1982 Art towards social development, National Gallery and Museum, Gaborone, Botswana
* 1984 Stockwell Studio exhibition, Londen
* 1985 Fuba Gallery, Johannesburg
* 1985 Gallery 198, Londen
* 1986 Historical perspective of Black South African artists, French Alliance, Pretoria
* 1987 Contemporary Black artists Academy Art Gallery, Parijs
* 1987 Portraits, UNISA Art Gallery, Pretoria
* 1988 Pachipamwe international artists workshop, National Gallery, Harare, Zimbabwe
* 1989 African encounter, Dome Gallery, New York
* 1989 The Neglected Tradition Exhibition, Johannesburg Art Gallery, Johannesburg
* 1990 Art from South Africa Museum of Modern Art, Oxford
* 1990 Gallery on the Market, met Michael Zondi, Johannesburg
* 1990 South African Mural Exhibition, I.C.A. Gallery Londen
* 2000 Liberated Voices Exhibition, Museum of African Art, New York
* 2001 Goodman Gallery, Johannesburg
* 2002 Goodman Gallery, Johannesburg
* 2003 Goodman Gallery, Johannesburg
* 2004 The ID of South African Artists, Amsterdam

## Externe link

* Prins Claus Fonds, profiel
# De rare uitvinding

Tom Poes en de rare uitvinding of kortweg De rare uitvinding is het achtste verhaal van de Bommelsaga, geschreven en getekend door Marten Toonder. Het verhaal verscheen voor het eerst op 23 december 1941 en liep tot 27 januari 1942 in stroken in De Telegraaf.
Het thema van het verhaal is massahypnose. Dit is een verkapte verwijzing naar de propaganda van Joseph Goebbels.

## Samenvatting

Tom Poes krijgt plots een slaperig gevoel. Hij besluit om even naar buiten te gaan maar dat helpt niet. Dus trekt hij maar zijn rubberen laarzen aan en gaat zijn buurman Wolle Waf opzoeken. Nadat hij zijn laarzen heeft aangetrokken voelt Tom Poes zich niet meer slaperig. Als hij echter bij zijn buurman aankomt ziet deze eruit als een soort slaapwandelaar. Tom Poes besluit om hulp te zoeken in Rommeldam, helaas zien de inwoners er net hetzelfde uit als Wolle Waf. Commissaris Bulle Bas is nog wel enigszins aanspreekbaar. Op een andere ochtend komt Tom Poes zijn vriend heer Bommel tegen, met in zijn linkerhand een stok met een dichtgeknoopte zakdoek.
Als Tom Poes vraagt waarom hij er zo bij loopt zegt heer Bommel dat hij geen landloper is maar er gewoon op uit gaat trekken. Even later komt hij Wolle Waf tegen met dezelfde uitrusting en die exact hetzelfde zegt als heer Bommel. Niet veel later ziet Tom Poes commissaris Bulle Bas aan het hoofd van een grote groep Rommeldammers die allemaal met een stok en een dichtgeknoopte zakdoek het Donkere Bomen Bos intrekken.Rommeldam is totaal verlaten, tot Tom Poes zijn verbazing ziet hij de voortvluchtige Pietje Kolibrie op laarzen door de stad gaan.
Tom Poes gaat hem achterna en komt te weten dat professor Sickbock achter de vreemde situatie zit. Deze vertelt dat het slaperige gevoel veroorzaakt wordt door een sterke hypnose door zijn hypnotiseerspiegel. Tom Poes vervangt de zolen van de laarzen door karton zodat de bende dieven ook gehypnotiseerd wordt. Professor Sickbock probeert Tom Poes vast te pakken maar de professor grijpt mis en breekt de spiegel. Nu de hypnose verbroken is kan de politie eindelijk de volledige bende van Pietje Kolibrie gaan arresteren.
De politiebaas belt om versterking en enige tijd later hebben zijn manschappen onder leiding van brigadier Snuf de bende van Pietje Kolibrie gearresteerd.
Op weg naar huis komt Tom Poes heer Bommel weer tegen, zittend aan de kant van de weg. De twee gebruiken gezamenlijk een klein feestmaal.

## Voetnoot

* ↑ Tom Poes en de rare uitvinding | De Bommel schatkamer. www.heerbommel.info. Geraadpleegd op 25 september 2023.
* ↑ De commissaris loopt ook op laarzen.
* ↑ Tom Poes gebruikt later veelvuldig deze manier om eropuit te trekken, zo ook in het allerlaatste plaatje 01768 van Het einde van eindeloos.
* ↑ Zie Het verdwijneiland.
# Davidov

Davidov (Hongaars: Dávidvágása) is een Slowaakse gemeente in de regio Prešov, en maakt deel uit van het district Vranov nad Topľou. Davidov telt 823 inwoners.
Babie · Banské · Benkovce · Bystré · Cabov · Čaklov · Čičava · Čierne nad Topľou · Ďapalovce · Davidov · Detrík · Dlhé Klčovo · Ďurďoš · Giglovce · Girovce · Hanušovce nad Topľou · Hencovce · Hermanovce nad Topľou · Hlinné · Holčíkovce · Jasenovce · Jastrabie nad Topľou · Juskova Voľa · Kamenná Poruba · Kladzany · Komárany · Kučín · Kvakovce · Majerovce · Malá Domaša · Matiaška · Medzianky · Merník · Michalok · Nižný Hrabovec · Nižný Hrušov · Nižný Kručov · Nová Kelča · Ondavské Matiašovce · Pavlovce · Petkovce · Petrovce · Piskorovce · Poša · Prosačov · Radvanovce · Rafajovce · Remeniny · Rudlov · Ruská Voľa · Sačurov · Sečovská Polianka · Sedliská · Skrabské · Slovenská Kajňa · Soľ · Štefanovce · Tovarné · Tovarnianska Polianka · Vavrinec · Vechec · Vlača · Vranov nad Topľou · Vyšný Kazimír · Vyšný Žipov · Zámutov · Zlatník · Žalobín
# De Korenaar (Poortvliet)

De Korenaar is een korenmolen in Poortvliet, gemeente Tholen, in de Nederlandse provincie Zeeland.
De molen werd in 1710 gebouwd en is bij de bouw reeds uit het lood komen te staan, waardoor de molen tot op de dag van vandaag scheef staat. Tussen 1980 en 1985 werd onder de toenmalige particuliere eigenaar een grootschalige restauratie uitgevoerd. De toenmalige eigenaar stelde daarna de molen regelmatig op vrijwillige basis in bedrijf. In 2010 is de Korenaar maalvaardig gerestaureerd. Op 9 oktober 2021 is de molen het laatst draaiend gezien.
De roeden van de molen zijn circa 21 meter lang en zijn voorzien van het Oudhollands hekwerk, met op de buitenroede remkleppen. De molen is ingericht met twee koppels maalstenen.
# De Korenaar (Sexbierum)

De Korenaar is een korenmolen in Sexbierum in de Nederlandse provincie Friesland.
De molen werd in 1868 gebouwd en was vroeger ook als pelmolen ingericht. In 1968, 1991 en 2006 vonden restauraties plaats. De molen is particulier eigendom, de eigenaar is tevens vrijwillig molenaar en stelt de molen regelmatig in bedrijf.
De inrichting van de molen bestaat uit twee koppels maalstenen. De roeden van het wiekenkruis zijn ongeveer 21,80 meter lang en zijn voorzien van het Oudhollands hekwerk met zeilen.
# De Gans (Ezumazijl)

De Gans (Fries: De Guos of De Goes) is een poldermolen nabij de Friese buurtschap Ezumazijl, die in de Nederlandse gemeente Noardeast-Fryslân ligt.

## Beschrijving

De Gans, een maalvaardige grondzeiler die ongeveer een kilometer ten zuidwesten van Ezumazijl aan de Zuider Ee staat, werd rond 1850 in opdracht van een plaatselijke boer gebouwd voor de bemaling van de Ganzenpolder. De molen verloor zijn functie in 1962 na de ruilverkaveling van dit gebied. Drie jaar later werd De Gans aangekocht door de voormalige gemeente Oost-Dongeradeel, die hem in 1970 liet restaureren. Daarbij verdween de zelfzwichting, die de molen oorspronkelijk op beide roeden had. In 1988 werd De Gans van een nieuwe gietijzeren as voorzien. De molen, inmiddels eigendom van de Stichting Monumentenbehoud Dongeradeel, is niet te bezichtigen.
# De Vijf gaan er vandoor

De vijf gaan er vandoor is het derde deel uit de De Vijf-boekenreeks. Het boek werd in 1944 geschreven door Enid Blyton onder de titel Five run away together.
Het boek werd voor Nederland bewerkt door W.A. Fick-Lugten en uitgegeven door H.J.W. Becht, met illustraties van Jean Sidobre. Begin 2000 werd het boek opnieuw uitgegeven in een vertaling van J.H. Gever en voorzien van illustraties door Julius Ros.

## Verhaal

Tante Fanny, de moeder van George, moet plotseling naar het ziekenhuis. Mevrouw Stok, de huishoudster zal op de kinderen passen. Het is een vreselijk mens en het lijkt erop dat ze zelfs de hond Timmy wil vergiftigen. De vijf gaan er vandoor en vinden onderdak op Kirrin-Eiland. Maar waarvoor zijn die geheimzinnige seinen midden in de nacht? Zijn het smokkelaars? En wat heeft de familie Stok ermee te maken?
# De poesjes

De poesjes is een televisieserie op Villa Achterwerk. De serie gaat over zes poezen die op een boerderij wonen: Ruud, Mathilde, Heidi, Rinus, Theo en Sientje. Elk heeft zijn eigen karakter.

## Opbouw van de serie

Voor de serie werd gebruikgemaakt van werkelijke beelden van kittens op een boerderij. De kittens werden gedurende hun eerste weken gevolgd. Deze beelden werden later voorzien van stemmen en verhalen. Paul Groot sprak hiervoor de stemmen in. Ook beschreef hij, als verteller, de belevenissen van de katten. De serie werd gepresenteerd als soap over een nest jonge katjes en bestond uit 7 afleveringen van ieder zo'n 8 minuten.
In 2006 verscheen de serie op dvd. Deze bevatte ook beelden van de totstandkoming van de film.

## De poezen

* Vader Ruud is echt het standaardtype kater. Hij haat de dierenarts, want telkens als die komt, is hij bang gecastreerd te worden.
* Moeder Mathilde is een lieve moeder. Ze snapt heel goed dat sommige dingen in het leven niet leuk zijn, maar af en toe moet het, anders gebeurt er misschien iets veel ergers. Ze vindt het wel jammer als drie van haar kittens weg moeten.
* Dochter Heidi is een pikzwart poesje met witte pootjes. Ze is de oudste van alle kittens, een echte durfal en altijd op zoek naar avontuur. Telkens noemt ze zichzelf weer anders; Indianen Opperhoofd Zwarte Heidi, Stuntpoes Heidi, Piraat Heidi. In de aflevering X-factor wordt ze meegenomen door de bakkersvrouw. Die wil dat ze muizen gaat vangen in de bakkerij, ze noemt haar Ruud, naar Ruud Gullit. Heidi is het eerste poesje dat het nest verlaat.
* Zoon Rinus is een bruine cyper. Hij is het op een na oudste en hij probeert van alles, maar is wel een beetje dom. Vaak gaan hij en zijn zus Heidi op onderzoek uit. Hij wordt in de aflevering Naar de stad uitgekozen door een oude vrouw, die een paar maanden geleden haar man verloren heeft. Ze noemt hem Wouter en neemt hem mee naar haar flatje. Rinus is het tweede poesje dat het nest verlaat.
* Zoon Theo is het kneusje van het gezin en een beetje een moederskindje. Hij is wit met zwarte vlekjes en heeft een snotoogje. Hij is drie minuten jonger dan Rinus en houdt zich vaak rustig. Voor zover we weten is hij het enige poesje dat niet wordt opgehaald. In de aflevering Oudste krijgen we te horen dat zijn ouders beslissen om volgend jaar gewoon nieuwe kittens te nemen. Theo vindt dit wel een leuk idee, want dan is hij eindelijk niet meer de slapste. En waar kan je het nou leuker mee hebben dan met kleine broertjes en zusjes, op de boerderij waar je geboren bent?
* Dochter Sientje is een wit poesje met een zwart achterwerk en zwarte schouder en oren. Ze trekt zich niet echt wat van dingen aan, ze is erg gemakkelijk. Ze is de jongste en in de aflevering Oudste wordt ze opgehaald door een meisje met haar vader. Ze is het laatste poesje dat het nest verlaat.

## Afleveringen

* Goed nest
* Geduld
* Vieze ogen
* Nachtmerrie
* Monstermuis
* Hooizolder
* Klieren
* The making of (op dvd)
# De verdwenen tuinkabouter

De verdwenen tuinkabouter is het 204de stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door striptekenaar Jef Nys.Scenarist is Jan Ruysbergh.

## Verhaal

Op een dag brengt Jommeke een bezoekje aan professor Gobelijn. Deze spreekt aan de telefoon over een Kubus en moet direct vertrekken richting Mexico. Jommeke vindt dit vreemd. De volgende dag staat Fifi voor de deur van Jommeke. Jommeke en Flip vertrekken direct naar het kasteel van de Gravin van Stiepelteen. Daar komen ze te horen dat de tuinkabouter van de gravin is gestolen. Ze gaan op onderzoek maar geen resultaat. Doch de volgende dag staat de tuinkabouter wonderwel weer op zijn sokkel. Maar wanneer Pekkie en Fifi aan het spelen zijn, valt de tuinkabouter en breekt stuk. Dan ontdekken ze een kleine kubus. Zou er een verband zijn tussen Gobelijn en Mexico... Onze vrienden besluiten ook om naar Mexico te reizen. Maar ook Anatool komt te weten over het kubus-mysterie en smeedt intussen een plan. Bij Jommeke en zijn vrienden verloopt de zoektocht naar de professor niet vlot...Anatool zorgt ervoor dat onze vrienden in een val lopen van een spionne. Later schakelt de spionne Anatool ook uit. Met hulp van Anatool is iedereen dan weer vrij. Onze vrienden vinden uiteindelijk de professor terug en slagen er zelfs nog in om de kubus met speciale chip uit de handen van de spionne te houden.
Tot slot wordt er een bronzen kabouter onthuld. Alles loopt goed af.