OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Arado Ar E.654

Het Arado Ar E.654 was een project voor een jachtvliegtuig dat werd ontwikkeld door de Duitse vliegtuigontwerper Arado.
Het project stond bij Arado onder leiding van hun hoofdontwerper, Dipl-Ing Walter Blume. Men had als basis van het ontwerp de Ar 240 genomen. De romp was voor het grootste gedeelte gelijk aan die van de Ar 240, zowel extern als in constructie. De romp was alleen verbreed om zo ruimte te maken voor de twee motoren. Dit waren of Daimler-Benz DB 614 of DB 627 vloeistofgekoelde lijnmotoren. Deze werden naast elkaar in de romp geplaatst. De propellers werden via een gecompliceerde versnellingsbak en een groot aantal verbindingsassen met de motoren verbonden. De propellers bevonden zich aan een kleine gondel in de vleugelvoorrand. Men hoopte door deze opstelling voor een betere bescherming van de motoren te kunnen zorgen. Ook werd zo voorkomen dat men gebruik moest maken van de normale, grote motorgondels. Een nadeel was natuurlijk dat men nu gebruik moest maken van een ingewikkelde aandrijving die aan allerlei problemen werd blootgesteld en gevoelig was voor gevechtsschade.
De staartsectie was van een richtingsroer voorzien maar de hoogteroeren waren aan de bovenkant van het richtingsroer geplaatst. Het hoofdlandingsgestel was van twee wielen voorzien en werd achterwaarts in de gondels opgetrokken. Het staartwiel was ook intrekbaar uitgevoerd.
De bemanning bestond uit twee man, een piloot en een radio-operator / luchtschutter. Ze zaten rug aan rug in de cockpit die zich in de rompneus bevond. De bewapening bestond uit zes 30 mm MK103 kanonnen die in gondels in de romp, direct onder de motoren waren aangebracht. Verder waren er twee 13 mm MG131 machinegeweren in de op afstand bediende rug en buikkoepel. Deze werden vanuit de cockpit via een periscoop bediend.
Bij Junkers en Dornier had men al eerden geëxperimenteerd met deze vorm van motoropstelling en aandrijving voor de propellers. Hier had men echter gebruikgemaakt van korte assen. Er was echter nog geen ervaring opgedaan met de speciale versnellingsbak die was ontwikkeld voor dit project. De assen moesten het vermogen van de motoren goed overbrengen naar de propellers zonder dat er te veel vibraties in de assen zou optreden. Men was er echter niet van overtuigd dat de assen het vermogen van de motoren aan zouden kunnen en dat door de ingewikkelde constructie er veel vermogen verloren zou kunnen gaan voordat het de propellers had bereikt. Blume probeerde hiervoor nog een oplossing te vinden. Uit papieren die aan hem toebehoorden, bleek dat men de naam “Skorpion” voor het toestel in gedachten had. Dit is waarschijnlijk ingegeven door de hoge staartsectie.
Het Ar E.654 project werd, net als de Ar E.561, geannuleerd. Dit gebeurde door een gebrek aan materialen, de problemen met het aandrijfsysteem voor de propellers en uiteindelijk ook door een gebrek aan belangstelling van het RLM.
* Jet Planes of the Third Reich, The Secret Projects - Volume One & Two - Manfred Griehl
* Luftwaffe Secret Projects - Fighters 1939 - 1945 - Walter Schick and Ingolf Meyer
* Artikelen op Luft46 site
# Viitina

Viitina (Duits: Kosse) is een plaats in de Estlandse gemeente Rõuge, provincie Võrumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 151 inwoners (2021).
Viitina ligt aan de meren Viitina Alajärv (1,8 ha) en Viitina järv (12,6 ha). Ten zuiden van het Viitina järv ligt de heuvel Meegomägi, 206 meter hoog.

## Geschiedenis

Viitina werd in 1542 voor het eerst genoemd onder de naam Kosz. In 1627 dook naast Koss ook de naam Vietingshoff op. In 1598 was het landgoed Kosz gekocht door Otto von Vietinghoff. Van die naam is de Estische naam Viitina afgeleid. Het centrum van het landgoed lag oorspronkelijk op de plaats waar nu Vanamõisa ligt. In de 17e eeuw werd het verplaatst naar Viitina. Het landgoed bleef tot 1782 in het bezit van de familie von Vietinghoff. Daarna wisselde het landgoed vaak van eigenaar; het was onder andere in het bezit van de familie von Samson-Himmelstjerna. De laatste eigenaar voordat het landgoed in 1919 door het onafhankelijk geworden Estland werd onteigend, was Arthur von Wulf.
Het landhuis van het landgoed kwam gereed in 1896. Het is een stenen gebouw met twee woonlagen, dat bewaard is gebleven. De onderste woonlaag is gepleisterd, de bovenste uitgevoerd in baksteen.
In 1775 kreeg Viitina een dorpsschool. Sinds 1930 is de school gevestigd in het voormalige landhuis. In het begin van de 21e eeuw ging de school op in de scholengemeenschap van Rõuge. Viitina kreeg de kleuterschool. Daarnaast zijn ook een bibliotheek en een aantal organisaties in het gebouw gevestigd.
Ook een paar bijgebouwen zijn bewaard gebleven. Het park van het landhuis grenst aan het Viitina järv.
Pas in de jaren twintig van de 20e eeuw was er sprake van een nederzetting Viitina. In 1977 kreeg ze de status van dorp.

## Foto's

* Het Viitina järv met de heuvel Meegomägi
* Het Viitina Alajärv
* Het landhuis
* 1 2 3 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 259.
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* 1 2 (et) Viitina in het Dictionary of Estonian Place names.
* 1 2 (et) Viitina mõis.
* ↑ (en) Rõuge Nursery School | Viitina Manor.
# Aulacoderus forchhammeri

Aulacoderus forchhammeri is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door van Hille.
# Pseudodiploexochus mellissi

Pseudodiploexochus mellissi is een pissebed uit de familie Armadillidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1977 door Albert Vandel.
# Al Gay

Albert Gay, geboren als Albert Goldstein (25 februari 1928 - 12 oktober 2013) was een Britse tenorsaxofonist in de jazz.
Gay speelde met de Jive Bombers , daarna, vanaf 1953, werkte hij met Freddy Randall. Gay was in zijn loopbaan in verschillende bezettingen van Randall's groep actief. In het begin van de jaren 60 speelde hij bij Bob Wallis' Storyville Jazzmen, vervolgens sloot hij zich aan bij Alex Welsh.
Met de tenoristen Dick Morrissey en Stan Robinson, baritonsaxofonist Paul Carroll en de trompettisten Ian Carr, Kenny Wheeler en Greg Brown maakte hij deel uit van The Animals' Big Band dat eenmalig optrad tijdens het 5th Annual British Jazz & Blues Festival in Richmond, op 5 augustus 1965.
In 1978 speelde hij met de World's Greatest Jazz Band. Gay had zijn eigen bands, maar speelde ook in groepen van Digby Fairweather, Laurie Chescoe en Ron Russell. Ook speelde hij bij de Pizza Express All Stars.
* ↑ Scott Yanow Albumrecensie.
* ↑ Morton, Brian and Richard Cook (2010) The Penguin Jazz Guide: The History of the Music in the 1000 Best Albums.
* ↑ Band members - The Animals 1964-1966.
* ↑ Chilton, John (2004) Who's Who of British Jazz: 2nd Edition, p. 146.
* ↑ Carr, Ian en Digby Fairweather, Brian Priestley (2004) The Rough Guide to Jazz, p. 285.
* ↑ Biography Allmusic.
* Library of Congress Control Number: no2008110462
* MusicBrainz: b6aa7009-b059-4969-a686-c9c6a6aa6075
* Virtual International Authority File: 49045145
* WorldCat (via VIAF): 49045145
# James Mancham

James Richard Marie Mancham (Victoria, 11 augustus 1939 – Mahé, 8 januari 2017) was een Seychels staatsman.
Mancham richtte in 1964 de Seychelles Democratic Party (SDP) op. In 1970 werd hij eerste minister en in 1975 premier van de autonome Seychellen. Na de onafhankelijkheid van de Seychellen op 29 juni 1976 werd hij de eerste president van de republiek.
Mancham en zijn SDP waren grote voorstanders van nauwe betrekkingen met het vroegere moederland, het Verenigd Koninkrijk. Tijdens een bezoek van James Mancham aan Londen pleegden aanhangers van premier France-Albert René een staatsgreep. Sindsdien verbleef Mancham in Engeland en voerde oppositie tegen de nieuwe regering van president René.
In 1991 werden de Seychellen weer een democratie en in 1993 keerde Mancham naar de Seychellen terug als presidentskandidaat voor de SDP. De verkiezingen werden echter gewonnen door de zittende president, René.
Mancham overleed in januari 2017 op 77-jarige leeftijd.
# Pareuptychia hesione

Pareuptychia hesione is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1776 door Johann Heinrich Sulzer.
# Comet

Comet kan verwijzen naar:
Motorfietsen:
* Comet (België), een Belgisch historisch motorfietsmerk
* Comet (Bologna), een Italiaans historisch motorfietsmerk
* Comet (Londen), een Brits historisch motorfietsmerk
* Comet (Milwaukee), een Amerikaans historisch motorfietsmerk
* Comet (Minneapolis), een Amerikaans historisch motorfietsmerk
Overige:
* Comet (album), een album van The Bouncing Souls
* Comet (hop), een hopvariëteit
* Comet (internet), een term in de webservertechnologie
* Comet (tank), een Britse tank geïntroduceerd in 1944
* Comet (schip), het schip van de radiopiraat Radio Scotland
* Comet (Grand Theft Auto), een fictieve auto in de Grand Theft Auto-reeks, gebaseerd op een Porsche 911
* Operation Comet, een plan waaruit Operatie Market Garden ontstond
* De Havilland Comet, het eerste, door straalmotoren aangedreven, passagiersvliegtuig
# Apocleora rimosa

Apocleora rimosa is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Butler.
# Ankita Raina

Ankita Raina (Ahmedabad, 11 januari 1993) is een tennisspeelster uit India.
Zij begon op vijfjarige leeftijd met het spelen van tennis.
Raina nam in 2014 en 2018 deel aan de Aziatische Spelen, waarbij ze in 2018 een bronzen medaille won.
Raina stond in 2018 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Taipei, samen met landgenote Karman Thandi – hier veroverde zij haar eerste titel, door het Russische koppel Olga Dorosjina en Natela Dzalamidze te verslaan.
In 2021 had zij haar grandslamdebuut, op het dubbelspel van het Australian Open.
Voor India nam Raina tussen 2013 en 2021 deel aan de Fed Cup – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 23–19.

## Posities op de WTA-ranglijst

Positie per einde seizoen:
| jaar | rang enkelspel | rang dubbelspel |
| 2009 | 985 | – |
| 2011 | 811 | 619 |
| 2012 | 604 | 467 |
| 2013 | 294 | 525 |
| 2014 | 314 | 316 |
| 2015 | 247 | 317 |
| 2016 | 284 | 227 |
| 2017 | 283 | 187 |
| 2018 | 192 | 275 |
| 2019 | 184 | 131 |
| 2020 | 180 | 136 |

## Palmares

* Legenda
* Grandslamtoernooi
* Olympische Spelen
* Year-End Championships
* Premier Mandatory
* Premier Five / WTA 1000
* Premier / WTA 500
* International / WTA 250
* Challenger / WTA 125

### WTA-finaleplaatsen enkelspel

geen

### WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel

| nr. | finale | toernooi | ondergrond | partner | tegenstandsters | score | |
| gewonnen finales ||||||||
| 1. | 2018-11-18 | WTA Taipei | tapijt (i) | Karman Thandi | Olga Dorosjina Natela Dzalamidze | 6-3, 5-7, [12-12], opg. | details |
| 2. | 2021-02-19 | WTA Melbourne | hardcourt | Kamilla Rachimova | Anna Blinkova Anastasija Potapova | 2-6, 6-4, [10-7] | details |
| verloren finales ||||||||
| geen ||||||||

## Resultaten grandslamtoernooien

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Enkelspel

geen deelname

### Vrouwendubbelspel

| toernooi | 2021 |
| Australian Open | 1R |
| Roland Garros | |
| Wimbledon | |
| US Open | |
# Aulacoderus endoedyi

Aulacoderus endoedyi is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door van Hille.
# Práxedis G. Guerrero

Práxedis Gilberto Guerrero (León, 28 augustus 1882 - Janos, 30 december 1910) was een Mexicaans journalist en revolutionair.
Guerrero raakte als journalist betrokken bij het verzet tegen de dictator Porfirio Díaz en sloot zich aan bij de Mexicaanse Liberale Partij (PLM) van Ricardo Flores Magón. In 1908 werd hij door de autoriteiten het land uit gezet. Vanuit de Verenigde Staten publiceerde hij meerdere tijdschriften waarin hij opriep tot het omverwerpen van Díaz. In november 1910, bij het uitbreken van de Mexicaanse Revolutie, deed hij bij Ciudad Juárez een inval in Mexico. Guerrero wist verschillende plaatsen in de deelstaat Chihuahua in te nemen, maar kwam na de inname van Janos op niet opgehelderde wijze om het leven.
# Aldobrandini-Madonna (Rafaël)

De Aldobrandini-Madonna of Garvagh-Madonna is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Rafaël uit circa 1510. Het is een paneel van bijna veertig centimeter hoog en behoort sinds 1865 tot de collectie van de National Gallery in Londen. Rafaël maakte het in de periode waarin hij ook de fresco's in de Stanza della Segnatura schilderde.

## Beschrijving

Maria zit half geknield op een bankje met Jezus op haar schoot in een interieur dat uitkijkt op een Romeins landschap. Haar helder verlichte gezicht contrasteert met de donkere middenpilaar. Ze kijken naar de jonge Johannes de Doper die een anjer aan Jezus geeft, het traditionele symbool van zowel de goddelijke liefde als de kruisiging van Christus. De hand van Jezus, die de anjer aanpakt en daarmee zijn lot accepteert, bevindt zich exact in het midden van het zorgvuldig geometrisch opgebouwde schilderij.
Rafaël borduurde voort op voorbeelden van Leonardo da Vinci en diens omgeving, zoals de anjer van de Madonna Benois, het doorkijkje op de achtergrond van de Madonna met de granaatappel van Lorenzo di Credi en de interactie tussen de figuren in het algemeen. Hij experimenteerde met elementen die hij in de jaren erna perfectioneerde, zoals de houding van Jezus in de Madonna van Alva en het landschap geschilderd in Venetiaanse stijl van de Madonna van Foligno.
Het museum in Lille bezit enkele voorbereidende tekeningen uit het zogenoemde 'roze schetsboek', waarop te zien is dat Rafaël verschillende houdingen heeft uitgeprobeerd.
* Studie van een Madonna met Kind, Palais des Beaux-Arts de Lille
* Studie voor een Madonna met Kind, Palais des Beaux-Arts de Lille
* Zittende Madonna met Jezus op haar knieën, Palais des Beaux-Arts de Lille

## Herkomst

De opdrachtgever is onbekend. Waarschijnlijk werd het ter privédevotie gemaakt voor iemand aan het pauselijke hof. Tot ver in de 18e eeuw was het schilderij in het bezit van de Aldobrandini-familie, waarna het terechtkwam in de Borghese-collectie. Later werd het aangekocht door Alexander Day, die het in 1818 doorverkocht aan Lord Garvagh (1778-1840). In 1865 werd het van zijn erfgenamen gekocht door de National Gallery in Londen. In 1971 werd het schoongemaakt, waarmee de soms betwijfelde toeschrijving aan Rafaël definitief werd bevestigd.
# Pareuptychia binocula

Pareuptychia binocula is een vlinder uit de onderfamilie Satyrinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Arthur Gardiner Butler.
# Cnephasia alticolana

Cnephasia alticolana is een vlinder uit de familie bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Herrich-Schäffer.
De soort komt voor in Europa.
# Apoclea trivialis

Apoclea trivialis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Loew.
# Ankistropleuron simplex

Ankistropleuron simplex is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Bruner.
# Aulacoderus erratus

Aulacoderus erratus is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door van Hille.
# Pseudomastinocerus costaricanus

Pseudomastinocerus costaricanus is een keversoort uit de familie Phengodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Wittmer.
# Aldolase

Aldolase (voluit fructose-1,6-bifosfaat-aldolase) is het enzym, dat de splitsing van fructose-1,6-bifosfaat in dihydroxyacetonfosfaat (DHAP) en glyceraldehyde-3-fosfaat (GADP) katalyseert. Deze reactie is een onderdeel van de glycolyse en daarmee onontbeerlijk voor de verwerking van koolhydraten.
Drie isovormen van het enzym zijn bij de gewervelden bekend. Ze komen voor in de spieren (A), de lever (B) en de hersenen (C) en worden door hun eigen genen gecodeerd. Mutaties van een van deze genen kan tot een aldolase tekort leiden.

## Werking

De algemeen voorkomende vorm is gespecialiseerd in de splitsing van fructose-1,6-bifosfaat (een ketose) bij de glycolyse, de andere vorm splitst de naar de lever getransporteerde fructose-1-fosfaat in dihydroxyacetonfosfaat en glyceraldehyde-3-fosfaat (een aldose).
Deze tweede variant van aldolase is evenzo actief bij fructose-1,6-bifosfaat, waarbij de klassieke aldolase fructose-1-fosfaat ongeveer vijftigkeer langzamer splitst dan fructose-1,6-bifosfaat.
De dubbelactieve aldolase wordt door haar voorkomen ook wel lever-aldolase genoemd, alhoewel ze ook in de nieren actief is.
Tot aan de geboorte is alleen de klassieke fructose-1,6-bifosfaat-specifieke aldolase aanwezig. Pas na de geboorte wordt deze in de lever en de nieren vervangen door de lever-aldolase.
Bij de erfelijke fructose-intolerantie wordt na de geboorte de normale aldolase in de lever en de nieren niet door haar specifieke vorm vervangen. Deze patiënten moeten een streng fructose arm dieet volgen.
# James Mallet

James Mallet (1955) is een Britse bioloog.
In 1976 behaalde hij zijn B.A. in de zoölogie aan de University of Oxford. In 1978 behaalde hij zijn M.Sc. in de toegepaste entomologie aan de University of Newcastle-upon-Tyne. In 1984 promoveerde hij op het proefschrift Population structure and evolution in Heliconius butterflies aan de University of Texas at Austin bij Lawrence E. Gilbert.
In 1984 en 1985 was Mallet als gastonderzoeker actief aan de Cornell University. Tussen 1985 en 1988 was hij als postdoc actief namens de NERC aan de afdeling genetica en biometrie van het University College London, waar hij onder meer samenwerkte met de evolutiebioloog Nick Barton. Tussen 1988 en 1992 was hij assistant professor op de afdeling entomologie van Mississippi State University. Vanaf 1991 is hij aanvankelijk werkzaam bij de afdeling biologie en later bij de afdeling genetica en biometrie van het University College London. Vanaf 2002 is hij tevens honorair onderzoeksmedewerker op de afdeling entomologie van het Londense Natural History Museum. Ook verricht hij onderzoekswerkzaamheden voor het Smithsonian Tropical Research Institute.
Anno 2009 is hij hoogleraar in de biodiversiteit aan het University College London. Zijn onderzoeksgroep houdt zich bezig met onderzoek naar de genetica en ecologie achter soortvorming bij vlinders. Het onderzoek richt zich onder meer op Zeiraphera diniana, Britse vlinders uit de familie Lycaenidae (met name het bruin blauwtje en het heideblauwtje) en vlinders uit het geslacht Heliconius. Mallet heeft vele peer reviewed artikelen gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften.
Naast zijn entomologische werkzaamheden heeft Mallet samen met Sandra Knapp een drietal botanische namen van passiebloemen (Passiflora) gepubliceerd. Een hiervan, Passiflora macdougaliana, hebben ze vernoemd naar Passiflora-specialist John MacDougal. MacDougal zelf heeft Passiflora malletii vernoemd naar Mallet.
Mallet is samen met Knapp directeur van het Centre for Ecology and Evolution ('Centrum voor Ecologie en Evolutie'), een onderzoeksinstituut dat gevestigd is op de afdeling biologie van University College Londen.
In 2008 kreeg Mallet de Darwin-Wallace Medal van de Linnean Society of London voor zijn bijdragen aan de evolutiebiologie.
# Parelumoides marginatus

Parelumoides marginatus is een pissebed uit de familie Eubelidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Ferrara & Schmalfuss.
# Cnephasia argyrocosma

Cnephasia argyrocosma is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Turner.
# Apoclima incisum

Apoclima incisum is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Dasch.
# Azteca tonduzi

Azteca tonduzi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Dolichoderinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Auguste Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pseudodoliops elegans

Pseudodoliops elegans is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Heller.
# Aldobrandino II d'Este

Aldobrandino II d'Este (? - 1326) was markies van Ferrara vanaf 1308 tot aan zijn dood. Hij was de tweede zoon van Obizzo II d'Este en zijn vrouw Jacopina Fieschi. Toen zijn broer Azzo in 1308 kinderloos stierf, erfde Aldobrandino de titel. Hij liet zijn rechten gelden op Modena en Reggio, waar zijn broer vanaf had gezien. Aldobrandino stierf in 1326 en werd opgevolgd door zijn zoon Obizzo.
# Parelvisser

Een parelvisser of parelduiker is een persoon die duikt om parels te vinden.

## Traditionele parelvisserij

In de traditionele parelvisserij doken duikers pareloesters en soms ook parelmosselen op. Dit gebeurde vooral in de Indische Oceaan, Japan, Bahrain, de Filipijnen en in Frans-Polynesië. De schelpdieren werden aan land gebracht, geopend en onderzocht op de aanwezigheid van parels. 1000 kg schelpdieren leverde gewoonlijk slechts 3 à 4 parels van goede kwaliteit op.
Hoewel sommige pareloesters op diepten tot 2 meter voorkomen, moeten de duikers meestal grotere diepten opzoeken: tot 12 meter en soms zelfs tot 40 meter diepte. De duikers hadden slechts eenvoudige middelen tot hun beschikking, zoals het invetten van hun lichaam om warmte te sparen, proppen ingevet katoen voor in hun oren en een neusklem van schildpad. De gevaren op grote diepte en de dreiging van caissonziekte bij het bovenkomen, maakten het duiken ongezond en gevaarlijk. Dit, samen met de zeldzaamheid van de parels, maakten deze zeer kostbaar.

## Parelkwekerijen

De Japanse ondernemer Kokichi Mikimoto startte in 1888 een parelkwekerij en wist in 1893 voor het eerst parels te kweken door het implanteren van een stukje bekleding van de schelp in het weefsel van de oester. De parelindustrie is daardoor sterk opgekomen, en Japan bekleedt daar een vooraanstaande positie in.

## Hedendaagse parelsector

Sinds het ontstaan van de parelkwekerijen wordt het parelduiken vooral nog beoefend als curiositeit, onder meer voor de toeristen. Tegenwoordig is 99% van alle parels die op de markt zijn een gekweekte of cultivé parel.
# Cnephasia abieticolana

Cnephasia abieticolana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Bruand.
# Antalis gardineri

Antalis gardineri is een Scaphopodasoort uit de familie van de Dentaliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1909 door Melvill.
# Azteca velox

Azteca velox is een mierensoort uit de onderfamilie van de Dolichoderinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1899 door Auguste Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)