OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Adriaen Bloemaert

Adriaen Abrahamsz. Bloemaert (alternatieve naam: Adriaan Bloemaert) (Utrecht, ca. 1609 - aldaar, begraven 8 januari 1666) was een Nederlands schilder, tekenaar en mogelijk ook graveur. Hij schilderde met name geschiedkundige werken, landschappen (die doen denken aan Adam Elsheimer) en portretten (toegeschreven door Heineken, maar niet gesigneerd).
Adriaen was de derde zoon van Abraham Bloemaert uit zijn tweede huwelijk. Hij ging bij zijn vader in de leer en maakte vervolgens een reis naar Italië. Op de terugweg bezocht hij Wenen om uiteindelijk te gaan werken in Salzburg. Aldaar maakte hij gedurende 1637 en 1638 voor aartsbisschop Paris von Lodron en Albert III Keuslin, de abt van het benedictijnse Sticht Sint-Petrus en directeur van de Universiteit van Salzburg, verschillende werken, waarvan acht Mysteries van de rozenkrans en een altaarstuk tot op heden zijn bewaard gebleven (tentoongesteld in de Aula Academica van de universiteit). Vervolgens werkte hij van 1638 tot 1640 in Freistadt voor het stadsbestuur aan een groot altaarstuk van 4,5 bij 3,1 meter (over het martelaarschap van Catharina) voor de Stadtpfarrkirche en voor welgestelde burgers een kleiner en minder fraai altaarstuk voor de Liebfrauenkirche (over de Drie Koningen). Vanaf ongeveer 1651 tot aan zijn dood werkte hij vervolgens in Utrecht.
Enkele werken die gesigneerd zijn met 'A. Bloemaert' en vroeger aan hem werden toegeschreven, worden dit sinds 1996 aan de Middelburgse schilder Abraham Blommaert (actief tussen 1651 en 1671).

## Lijst van schilderijen

| Titel | Datering | Verblijfplaats |
| Berglandschap | 1625 - 1666 | Museum Bredius, Den Haag |
| Altaarstuk | 1637 - 1638 | Universiteit van Salzburg, Salzburg |
| Mysteries van de rozenkrans | 1637- 1638 | Universiteit van Salzburg, Salzburg |

## Trivia

Tijdens het schilderen in Salzburg zou hij volgens sommige bronnen woorden met een andere student hebben gekregen waarbij hij vervolgens zou zijn gedood in een duel. Dit verhaal lijkt echter niet te passen binnen zijn levensgeschiedenis.
# Nationale Progressieve Unionistische Partij

De Nationale Progressieve Unionistische Partij (Arabisch: حزب التجمع الوطني التقدمي الوحدوي, Ḥizb al-Tagammu' al-Watani al-Taqadomi al-Wahdawi), bekend als Tagammu, is een nasseristische en socialistische politieke partij in Egypte.
In 1976 ontstond als linkse partijvleugel binnen de Arabische Socialistische Unie (ASU) de Nationale Progressieve Unionistische Organisatie onder leiding van majoor Khaled Mohieddin. In 1977 werd de ASU ontbonden en werd de Nationale Progressieve Unionistische Organisatie een zelfstandige politieke partij onder de naam Nationale Progressieve Unionistische Organisatie. Mohieddin en zijn partij wierpen zich op als hoeders van de revolutie van 1952 en het door de voormalige president Gamal Abdel Nasser (†1970) ontwikkelde gedachtegoed dat bekend zou worden onder de namen nasserisme en Arabisch socialisme. Op economisch vlak staat de Nationale Progressieve Unionistische Partij nog altijd een socialistische koers voor. Binnen de partij is nog altijd een sterke marxistische groep aanwezig. Sinds 1978 is Al Ahali ("De Massa") de partijkrant die zich in de beginjaren kon verheugen in een oplage van 100.000 exemplaren. De krant was vanwege de kritiek op de regering enige tijd verboden door president Sadat.
Ondanks haar redelijk grote populariteit onder arbeiders, boeren en intellectuelen slaagde de partij er bij de verkiezingen van 1984 en 1987 niet in om zetels te winnen in het parlement. De daaropvolgende verkiezingen ging het echter een stuk beter. Electorale successen werden er behaald tussen 1990 en 2000 toen de partij steeds rond de zes zetels wist te winnen. Na de Egyptische Revolutie van 2011 sloot de partij zich aan bij het kartel Egyptisch Blok, dat vier zetels in het parlement wist te veroveren. In 2015 deed de partij zelfstandig mee aan de verkiezingen en verkreeg toen slechts twee zetels.
# Bostra chlorostoma

Bostra chlorostoma is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Goodsons duif

De Goodsons duif (Patagioenas goodsoni) is een vogel uit de familie Columbidae (duiven). Deze vogel is genoemd naar de Engelse ornitholoog Arthur Goodson (1873-1931). Goodson was de assistent van Ernst Hartert, die deze vogel in 1902 heeft beschreven.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in westelijk Colombia en noordwestelijk Ecuador.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Goodsons duif op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Twee Poesjkinwalsen

De Russische componist Sergej Prokofjev schreef zijn Twee Poesjkinwalsen, opus 120 in 1949.
* Allegro espressivo in F majeur
* Allegro meditativo in cis mineur
Prokofjev kreeg in 1949 van het Moskou Radio Comité de vraag om een werk te componeren ter gelegenheid van de 150e verjaardag van de Russische schrijver Aleksandr Poesjkin. Kort geleden had hij de literatuur van Poesjkin herlezen. Uit de werken haalde hij inspiratie om de twee walsen te schrijven. Prokofjev wilde met de muziek de luisteraar meenemen in de ironische wereld van Jevgeni Onegin. Op Nieuwjaarsdag 1952 beleefden de walsen pas via een radio-uitzending haar première. Dirigent was Samuel Samosud.
# Batella katanga

Batella katanga is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Collenette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Otostephanos auriculatus

Otostephanos auriculatus is een raderdiertjessoort uit de familie Habrotrochidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Murray.
# Agathia laetata

Agathia laetata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1794 door Fabricius.
# Nassaulaan (Haarlem)

De Nassaulaan en Nassauplein, voor de demping Kraaienhorstergracht, zijn een straat en plein in de Binnenstad van Haarlem die beide in het verlengde van de Gedempte Oude Gracht liggen en die tot aan de Nieuwe Gracht lopen. Over deze wegen rijden veel bussen vanaf het station richting centrum en vice versa. Dit maakt de Nassaulaan een belangrijke doorgangsweg in het centrum van Haarlem.

## Historie

Oorspronkelijk lag er op de plek van de Nassaulaan en het Nassauplein de Kraaienhorstergracht, een gracht het verlengde van de Oude Gracht vormde. De Kraaienhorstergracht liep sinds de uitbreiding van het centrum met de Stationsbuurt vanaf de Raaks naar de Nieuwe Gracht. Voor deze uitbreiding mondde de gracht uit in de noordelijke vestiginggracht. In de stadswallen bevonden zich de Magdalenatoren en de Ravensteintoren. Dit waren echter meer blokhuizen dan torens.
In het verlengde van de Kraaienhorstergracht lag tussen de Nieuwe Gracht en de Achter Nieuwegracht de Nieuwe Kraaienhorstergracht die ook wel de Korte Kraaienhorstergracht of Zijdnieuwegracht heette, deze voormalige gracht staat sindsdien bekend als het korte straatje Zijhuizen.
De Kraaienhorstergracht gracht is samen met de Oude gracht in 1858 gedempt. Dit gebeurde nadat in 1852 de drooglegging van de Haarlemmermeer gereed kwam. Door een verminderde doorstroming van het Spaarne en daarmede ook van de stadsgrachten, veroorzaakten de Haarlemse grachten, vooral bij lage waterstand, veel stankoverlast. Dit was aanleiding de grachten te dempen.
Aan de Nassaulaan was tot halverwege de jaren zestig de uitgeverij en drukkerij De Spaarnestad gevestigd. Het gebouwencomplex van De Spaarnestad werd in 1976 gesloopt en hiervoor in de plaats kwamen woningen. Aan de Nassaulaan staan een zestal rijksmonumenten.

## Externe link

* Historie van de Nassaulaan te Haarlem
* ↑ Nieuwe Haarlemsche Courant | 10 februari 1926 | pagina 11. Krantenviewer Noord-Hollands Archief. Geraadpleegd op 30 december 2021.
# Bostra callispilalis

Bostra callispilalis is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Le Cerf.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Achitofel

Achitofel (Hebreeuws: אֲחִיתֹפֶל, ’ăchîtofæl, misschien: "[de] broer is een domkop") was volgens de Hebreeuwse Bijbel eerst raadsman van koning David en daarna van diens zoon en troonpretendent Absalom. Zijn reputatie en invloed was zo groot dat "men een raadgeving van Achitofel evenzeer ter harte [nam] als wanneer men God zelf om een uitspraak vroeg" (2 Samuel 16:23).
Achitofel kwam oorspronkelijk uit Gilo, gelegen in de heuvels van Juda (2 Samuel 15:12). Hij was de vader van Eliam, een van Davids sterke mannen (2 Samuel 23:34) en daarmee mogelijk de grootvader van Batseba (2 Samuel 11:3; 23:34).

## Achitofels verraad en einde

Achitofel was eerst de raadsman van David, maar toen diens zoon Absalom een staatsgreep wilde plegen, sloot Achitofel zich als adviseur bij hem aan (2 Samuel 15:31). Achitofel gaf Absalom het advies David te trotseren door bezit te nemen van zijn bijvrouwen in het paleis (2 Samuel 16:21-22). Vervolgens vroeg Achitofel aan Absalom toestemming om met 12.000 mannen David aan te vallen. Absalom had echter nog een raadgever, Husai. Husai veinsde vriendschap voor Absalom, maar was in feite een spion van David. Hij vertelde Absalom dat hij David heel goed kende en legde uit waarom het geen zin had om hem achterna te zitten. Uiteindelijk luisterde Absalom naar Husai in plaats van Achitofel (2 Samuel 17:1-14). "Toen Achitofel merkte dat zijn raad niet werd opgevolgd ... verhing hij zich" (2 Samuel 17:23).
* ↑ Biblisch-historisches Handwörterbuch, Göttingen 1962-1979
# Acqueville (Calvados)

Acqueville is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Calvados in de regio Normandië. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Caen en telt 161 inwoners (2005).
* Château de la Motte
* Kerk van St. Aubin

## Geschiedenis

Cesny-Bois-Halbout fuseerde op 1 januari 2019 met Angoville, Cesny-Bois-Halbout, Placy en Tournebu tot de commune nouvelle Cesny-les-Sources.

## Geografie

De oppervlakte van Acqueville bedraagt 6,6 km², de bevolkingsdichtheid is 24,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Acqueville (Calvados) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Bathydraco

Bathydraco is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van Antarctische draakvissen (Bathydraconidae).
De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Albert Günther in 1878.
Bathydraco komen voor in de Zuidelijke Oceaan rond Antarctica. Ze hebben geen zwemblaas en leven op de bodem van de diepzee.

## Soorten

* Bathydraco antarcticus Günther, 1878
* Bathydraco joannae DeWitt, 1985
* Bathydraco macrolepis Boulenger, 1907
* Bathydraco marri Norman, 1938
* Bathydraco scotiae Dollo, 1906
* ↑ (en) Bathydraco. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
* ↑ Albert Günther. "Preliminary Notices of Deep-Sea Fishes collected during the Voyage of H.M.S. 'Challenger.'" The Annals and Magazine of Natural History, Ser. 5 vol. 2 (1878), blz. 18
# Oscar Obligacion

Oscar Obligacion (21 januari 1924 - 26 februari 2010) was een Filipijns acteur en presentator. Obligacion stond vooral bekend om zijn komische rollen, zoals zijn vertolking van een Japanse soldaat.
Obligacion begon zijn carrière in de periode na de Tweede Wereldoorlog op het toneel in Manila Grand Opera House, Clover Theater en Zarah Extravaganza Theater. Hij speelde er samen met Chris de Vera en Totong Torente. Zijn favoriete rol was die van Kodomo-San, een Japanse soldaat. Hij werd in die periode benaderd door Lamberto Avellana om een contract te tekenen bij LVN Pictures. Voor LVN speelde hij in diverse films. Ook speelde hij in enkele oorlogsfilms van wijlen Fernando Poe sr. In totaal speelde hij in zo'n 150 films. Zijn grootste rollen waren die in Tacio met als tegenspeelster Perla Bautista en in Dolfinger Meets Pantaroron samen met Dolphy. Begin jaren 60 trad hij twee jaar op in de televisieshow als The Big Show van Channel 11, waarna hij vanaf 1963 twintig jaar lang meewerkte aan de populaire comedyshow Oras ng Ligaya van ABS-CBN. Ook presenteerde hij nog het radioprogramma Buy and Sell.
Naast zijn showbiz-carrière hadden hij en zijn vrouw Myrna ook een succesvol bedrijf genaamd "Philippine Seating". Dat bedrijf leverde theater- en auditoriumstoelen voor film- en theaterzalen, waaronder de stoelen voor het door Imelda Marcos gebouwde Cultural Center of the Philippines.
Nadat Ferdinand Marcos de Filipijnen onder een staat van beleg had gesteld in 1972 emigreerde het gezin naar de Verenigde Staten. Daar kreeg Obligacion problemen met zijn gezondheid en onderging hij een viervoudige bypassoperatie. Nadien keerde hij met zijn gezin terug in de Filipijnen. In 2010 overleed Obligacion op 86-jarige leeftijd aan nierfalen. Hij was getrouwd met Myrna Anderson Quizon en kreeg met haar vier kinderen.

## Externe link

* (en) Oscar Obligacion in de Internet Movie Database
# Uithangende cijfers

Uithangende cijfers, ook mediëvalcijfers genoemd, zijn een vorm van Arabische cijfers die beter opgaan in de lopende tekst dan tabelcijfers. Deze methode werd vroeger meer toegepast dan tegenwoordig, vandaar dat ze in het Engels ook wel bekendstaan als old-style numerals. Met de opkomst van modernere dtp-technieken wordt het gebruik echter weer vergemakkelijkt, alhoewel niet elk lettertype ze kent.
Vaak worden getallen tegenwoordig als tabelcijfer gezet. De Nederlandse naam 'tabelcijfer' is lichtelijk verwarrend; in het Engels heten deze cijfers ook wel titling figures (titelcijfers) of simpelweg majuscule numerals (wat zoiets als hoofdlettercijfers betekent), aangezien zij dezelfde grootte als hoofdletters hebben. Dit heeft tot gevolg dat een jaartal bijvoorbeeld erg afsteekt tegen de rest van de tekst.
De uithangende cijfers gaan qua vorm en positie meer mee met de normale tekst. De 3, 4, 5, 7 en 9 steken meestal door de lijn heen, net als de staart van de g en de j. De 8 en de 6 steken iets naar boven uit, en hebben meestal de hoogte van een 'b' en een 'd'. De 0, 1 en de 2 zijn vaak net zo groot als een 'x'. Bij enkele lettertypes zijn de vormen van sommige cijfers wat afwijkend. Veel lettertypes gemaakt door de familie Didot in Frankrijk hadden een '3' die naar boven uitstak, een vorm die nog steeds voorkomt in sommige Franse lettertypen.
Het gebruik van de mediëvalcijfers kwam op vanaf de 12e eeuw, toen de Romeinse cijfers werden vervangen door de Arabische cijfers. Sinds de 19e eeuw zijn tabelcijfers echter de gewoonte in lopende tekst, alhoewel uithangende cijfers in boeken nog wel gevonden kunnen worden. De Linotype- en Monotype-machines hebben al die tijd namelijk wel de mogelijkheid gehad om ze te maken, maar met de opkomst van het fotografisch zetten zijn ze verder in onbruik geraakt.
Met de opkomst van OpenType is het gebruik van alternatieve karakters gemakkelijker gemaakt en tegenwoordig zijn er verschillende digitale lettertypen die beide opties bieden. De meeste lettertypen bieden echter maar één optie, namelijk tabelcijfers. Een uitzondering is het lettertype Georgia dat standaard uithangende cijfers gebruikt.
# Nassaulaan (Baarn)

De Nassaulaan is een laan in Baarn, in de Nederlandse provincie Utrecht.
De laan was vroeger een bospad onderdeel van de sterrenbossen van De Eult. Op de kruising met de huidige Wittlaan lag destijds een rotonde. De weg eindigde op een rotonde die op het hoogste punt van Baarn lag. Dit punt vormde het richtpunt van de hoofdas van landgoed De Eult. De Nassaulaan verbindt de Wilhelminalaan met de Nieuw Baarnstraat. Na de aanleg van het Wilhelminapark (na 1880) is de Nassaulaan tussen 1885 en 1900 bebouwd en kreeg de verharde laan verbinding met de Wilhelminalaan.
De bebouwing van de klinkerlaan bestaat voor het grootste deel uit enkele en dubbele villa's. Opvallend is dat panden aan de eerder bebouwde zuidzijde meest blauwe dakpannen hebben, die aan de noordzijde meest rode dakpannen. De oude eiken en kastanjes aan de laan zijn nog geplant door tuinarchitect Copijn. Copijn was destijds ook eigenaar van de bomen, die in 1899 werden overgenomen door de gemeente.
# Bostra carnicolor

Bostra carnicolor is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Warren.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Achirus zebrinus

Achirus zebrinus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van Amerikaanse tongen (Achiridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Clark.
* ↑ (en) Achirus zebrinus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Achirus zebrinus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 12 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Acquin-Westbécourt

Acquin-Westbécourt is een gemeente in het Franse departement Pas-de-Calais (regio Hauts-de-France). De gemeente telt 637 inwoners (2005) en maakt deel uit van het arrondissement Sint-Omaars.

## Geschiedenis

Oude vermelding van Acquin gaan terug tot de 10de eeuw als Atcona sive Acquinius. Acquin was een heerlijkheid van de Sint-Bertinusabdij in Sint-Omaars.
Bij de oprichting van de gemeenten op het eind van het ancien régime werd Acquin een gemeente.
In 1974 werd de kleine gemeente Westbécourt, waarvan het dorpscentrum zo'n twee kilometer ten westen van dat van Acquin ligt, aangehecht bij Acquin in een zogenaamde "fusion association". De gemeentenaam werd gewijzigd in Acquin-Westbécourt. In 1994 werd de "fusion association" tussen Acquin en Westbécourt omgezet in een volwaardige fusie ("fusion simple").

## Geografie

De oppervlakte van Acquin-Westbécourt bedraagt 14,3 km², de bevolkingsdichtheid is 44,5 inwoners per km². In de gemeente ligt naast het dorp Acquin ook het dorp Westbécourt en een aantal gehuchten waaronder Nordal, Lauwerdal, Le Noovre, Le Poovre, Merzoil, Le Val d'Acquin en La Wattine. De onderstaande kaart toont de ligging van Acquin-Westbécourt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Bezienswaardigheden

* De Église Sainte-Pétronille in Acquin heeft een klok uit de 16de eeuw, die als monument historique werd geklasseerd in 1908. Een paar gebeeldhouwde 15de-eeuwse sluitstenen werden in 1938 geklasseerd.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* http://acquin-westbecourt.pagesperso-orange.fr
* ↑ Populations légales 2021.
# Oscar Noriega

Oscar Noriega (Arizona) is een Amerikaanse jazzmuzikant (saxofoon, klarinet).

## Biografie

Oscar Noriega, die Mexicaanse roots heeft, begon op 10-jarige leeftijd met saxofoon spelen. Hij deed zijn eerste professionele ervaring op in de familieband met zijn vier broers in Tucson. Na zijn studie aan de Universiteit van Arizona en de Arizona State University verhuisde hij naar Los Angeles. Vanaf 1990 woonde hij in Boston, waar hij o.a. samenwerkte met het Duke Ellington Repertory Orchestra onder leiding van Gunther Schuller, in het Either/Orchestra en met de Jazz Composers Alliance. Hij had ook lessen aan het New England Conservatory of Music bij Joe Maneri. Hij verhuisde in 1992 naar Brooklyn en speelde sindsdien met leden van het jazzcircuit in de binnenstad van New York, waar hij optrad in de Knitting Factory en Birdland. Bij de Brooklyn Jazz Club Barbès heeft hij sinds 2012 de leiding over een artistieke en organisatorische reeks evenementen, genaamd Oscar Noriega's Palimpsestic Series.
Sinds het begin van de jaren 2000 leidt Noriega zijn eigen bandprojecten, zoals Play Party met Cuong Vu, Brad Shepik en Tom Rainey, met wie hij in 2000 zijn debuutalbum Luciano's Dream bij OmniTone Records uitbracht, evenals het Oscar Noriega Quartet. Hij speelde ook in het Quartet Unit X en in het muzikantencollectief Sideshow, dat het werk van Charles Ives herinterpreteert. Hij werkte ook o.a. met Jane Wang, Judi Silvano, Ellery Eskelin, Kermit Driscoll, Gerry Hemingway, Carl Maguire, Mat Maneri, Satoko Fujii (Blueprint, 2003), Ben Stapp, Michael Formanek (The Distance, ECM Records, 2016) en Assif Tsahar (The Labyrinth, 2002). Noriega speelt in een kwartet met Jim Black, Trevor Dunn en Chris Speed (Endangered Blood, Skirl Records, 2010) en in Tim Berne's bandproject Los Totopos.
* ↑ (en) about. Oscar Noriega. Geraadpleegd op 02-06-2021.
* ↑ (en) Jazz Composers Alliance: The Bleeding Edge for Jazz Orchestra | Berklee. www.berklee.edu. Geraadpleegd op 02-06-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Oscar Noriega op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 1021200883
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3759 0578
* Library of Congress Control Number: n2003083161
* MusicBrainz: 7a9c949e-82a1-428e-a9ae-c7e1be23176c
* Virtual International Authority File: 16603950
* WorldCat (via VIAF): 16603950
# Uithof (klooster)

Een uithof is een grote kloosterboerderij / abdijhoeve van waaruit de vaak aanzienlijke landerijen die aan een kloosterorde toebehoorden, werden bewerkt en beheerd.
In eerste instantie deden monniken meestal zelf het werk op deze uithoven, later werden die taken vaak uitbesteed aan lekenbroeders. Vanaf de late middeleeuwen werden de hoeves steeds meer verpacht door een gebrek aan lekenbroeders. Vooral kloosters van ordes als de cisterciënzers hadden vaak vele uithoven, bijvoorbeeld in Lamswaarde, Graauw en Othene in Zeeuws-Vlaanderen en Giersbergen in Noord-Brabant. In Vlaanderen bezat de Duinenabdij veel uithoven. De bedelorden daarentegen kenden geen uithoven.
In het Latijn heet zo'n boerderij een grangium (= korenschuur). De Franse en Duitse term luidt: grangie. In het Engels spreekt men van monastic grange.
# Neal Dodson

Neal T. Dodson (York, 17 mei 1978) is een Amerikaans filmproducent. Sinds 2011 is hij gehuwd met actrice Ashley Williams.

## Biografie

Neal Dodson werd in 1978 geboren in York (Pennsylvania). Hij behaalde een bachelor aan de acteerschool van Carnegie Mellon University, waar hij bevriend raakte met acteur Zachary Quinto.
In mei 2011 huwde hij met actrice Ashley Williams, met wie hij twee kinderen kreeg.

## Carrière

Na zijn studies ging hij aan de slag als producent van korte films en had hij enkele kleine rollen in televisieseries en theaterproducties. Samen met zijn vroegere studiegenoten Zachary Quinto en Corey Moosa richtte hij in 2008 het productiebedrijf Before the Door Pictures op, waarna het trio samen met regisseur J. C. Chandor de dramafilm Margin Call (2011) maakte. Samen met Chandor en producente Anna Gerb richtte hij nadien ook het productiebedrijf CounterNarrative Films op.
Voor Margin Call won hij in 2012 een Independent Spirit Award.

## Filmografie (selectie)

* Another Cinderella Story (2008)
* Margin Call (2011)
* All Is Lost (2013)
* Breakup at a Wedding (2013)
* A Most Violent Year (2014)
* Aardvark (2017)
* Viper Club (2018)
* Jonathan (2018)
* Triple Frontier (2019)

## Externe link

* (en) Neal Dodson in de Internet Movie Database
* ↑ (en) Friends Form Production Company Cmu.edu, 2009
* ↑ (en) Inside Ashley Williams's Wedding at Brad Paisley's Farm People.com, 29 mei 2011
# Bostra catochrysalis

Bostra catochrysalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Ragonot.
# Goerita semata

Goerita semata is een schietmot uit de familie Goeridae. De soort komt voor in het Nearctisch gebied.