OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Agriocnemis minima

Agriocnemis minima is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2007.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Selys.
* 1 2 (en) Agriocnemis minima op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Jops Reeman

Gerard Simon ("Jops") Reeman (Amerongen, 9 augustus 1886 – Zeist, 16 maart 1959) was een Nederlandse voetballer en militair.
Reeman speelde als aanvaller bij Quick Den Haag waarmee hij in 1908 Nederlands kampioen werd. Hij speelde in 1908 twee keer voor het Nederlands voetbalelftal en maakte één doelpunt voor zijn vaderland. Hij vertegenwoordigde Nederland op de Olympische Zomerspelen van 1908 en won daarbij de bronzen medaille.
In 1908 behaalde Reeman zijn officiersexamen en gaat aan de slag bij de genie in Oost-Nederlands-Indië. Hij maakt carrière en gaat in 1935 als luitenant-kolonel van de infanterie van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger met pensioen.
# Huibert Gerard Boumeester

Huibert Gerard Boumeester kan verwijzen naar:
* Huibert Gerard Boumeester (militair) : Nederlands militair
* Huibert Gerard Boumeester (roeier) : Nederlands roeier die deelnam aan de Olympische Spelen van 1920
# Neuronema yunicum

Neuronema yunicum is een insect uit de familie bruine gaasvliegen (Hemerobiidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in China.
# Apanteles prozorovi

Apanteles prozorovi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Telenga in 1955.
# Silesis musculus

Silesis musculus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Candèze.
# Pattist-Walraven

Pattist-Walraven is een vliegtuigbouwer uit het voormalige Nederlands-Indië, in Bandung. In 1933 bouwde Laurens Walraven en kapitein M.P. Pattist van het KNIL, samen met medewerkers van de Luchtvaartafdeling, de Pattist-Walraven PW-1. Deze PW-1, een tweepersoons sportvliegtuigje, maakte zijn eerste vlucht op 23 november 1933. In 1935 werd het toestel onherstelbaar beschadigd. Hierna zou Laurens Walraven nog onder eigen naam een tweetal vliegtuigen bouwen.

## Vliegtuigtypen

* Pattist-Walraven PW-1
    Sportvliegtuig, tweepersoons, middendekker, eenmotorig duwpropeller.
* Piloot & Vliegtuig, februari 2009 - Thijs Postma
* Vliegtuigbouw in Fokkers schaduw - Harm J. Hazewinkel, uitg. Rebo Prod., ISBN 90-366-0348-X
* 40 jaar luchtvaart in Indië - Gerard Casius / Thijs Postma, 1986, uitg. De Alk, ISBN 9060139445
# Regering-Goblet

De regering-Goblet (26 februari 1831 - 23 maart 1831) was de eerste regering van België. De regering was een unionistische regering van liberalen (53 zetels) en katholieken (49 zetels). Ze werd gevormd nadat de regent Erasme-Louis Surlet de Chokier de katholieke voorzitter van het Nationaal Congres Etienne de Gerlache gevraagd had om een regering te vormen.
De katholieken waren kritisch voor deze regering omdat buiten de Gerlache enkel liberale ministers aanwezig waren. Ze waren het ook niet eens met het feit dat hij zijn mandaat van voorzitter van de ministerraad combineerde met het voorzitterschap van het Nationaal Congres, wat conflicten veroorzaakte. Door deze conflicten bood de Gerlache op 7 maart 1831 zijn ontslag aan als voorzitter van de ministerraad.
Aanvankelijk probeerde de regent hem te overtuigen om aan te blijven, maar de Gerlache weigerde. Op 18 maart 1831 aanvaardde Surlet de Chokier uiteindelijk zijn ontslag. Voor de rest van de regeringsduur nam minister van Oorlog Albert Goblet d'Alviella het voorzitterschap van de ministerraad over. De regering werd opgevolgd door de regering-De Sauvage.

## Samenstelling

De regering telde aanvankelijk zes ministers, na de aanstelling van Etienne de Gerlache tot voorzitter van de ministerraad waren dat er zeven.
| Ambtsbekleder | Functie | Termijn | Partij |
| Albert Goblet d'Alviella (1790-1873) | Minister Oorlog | 26 februari 1831 - 23 maart 1831 | extraparlementair (liberaal) |
| Jean-François Tielemans (1799-1888) | Minister Binnenlandse Zaken | 26 februari 1831 - 23 maart 1831 | extraparlementair (liberaal) |
| Sylvain Van de Weyer (1802-1874) | Minister Buitenlandse Zaken | 26 februari 1831 - 23 maart 1831 | Liberaal |
| Charles de Brouckère (1796-1860) | Minister Financiën | 26 februari 1831 - 23 maart 1831 | Liberaal |
| Alexandre Gendebien (1789-1869) | Minister Justitie | 26 februari 1831 - 23 maart 1831 | Liberaal |
| Etienne de Gerlache (1785-1871) | Voorzitter van de Ministerraad | 27 februari 1831 - 10 maart 1831 | Katholiek |

### Herschikkingen

* Op 10 maart 1831 nam Etienne de Gerlache ontslag als voorzitter van de Ministerraad.
* De volgende regering startte op 23 maart, maar wegens problemen met de formatie werden verschillende ministers pas op een latere datum benoemd: Barthélemy en d’Hane-Steenhuyse op 24 maart, Lebeau op 27 maart, Devaux op 28 maart. Tot zolang bleven de ministers uit deze regering in functie.
# Regering-González III

De regering-González III bestond uit ministers benoemd door de Spaanse premier Felipe Gonzalez in zijn ministerraad tijdens zijn derde ambtstermijn, die viel tijdens de vierde Spaanse legislatuur. Deze legislatuur duurde van 21 november 1989 tot en met 28 juni 1993.

## Samenstelling

| Ministerspost | Minister |
| Premier | Felipe González |
| Vicepremier | (1989-1991) Alfonso Guerra González (1991-1993) Narcís Serra i Serra |
| Woordvoerder van de regering | Rosa Conde Gutiérrez del Álamo |
| Minister van Buitenlandse Zaken | (1989-1992) Francisco Fernández Ordóñez (1992-1993) Javier Solana |
| Minister van Justitie | (1989-1991) Enrique Múgica Herzog (1991-1993) Tomás de la Quadra-Salcedo |
| Minister van Defensie | (1989-1991) Narcís Serra i Serra (1991-1993) Julián García Vargas |
| Minister van Economie en Financiën | Carlos Solchaga Catalán |
| Minister van Binnenlandse Zaken | José Luis Corcuera Cuesta |
| Minister van Publieke Werken en Urbanisme | (1989-1991) Javier Luis Sáenz de Cosculluela (1991-1993) Josep Borrell |
| Minister van Transport, Toerisme en Communicatie | José Barrionuevo Peña |
| Minister van Onderwijs en Wetenschap | (1989-1992) Javier Solana (1992-1993) Alfredo Pérez Rubalcaba |
| Minister van Werkgelegenheid en Sociale Zekerheid | (1989-1990) Manuel Chaves González (1990-1993) Luis Martínez Noval |
| Minister van Sociale Zaken | Matilde Fernández Sanz |
| Minister van Industrie en Energie | José Claudio Aranzadi Martínez |
| Minister van Landbouw, Visserij en Voeding | (1989-1991) Carlos Romero Herrera (1991-1993) Pedro Solbes |
| Minister van Relaties met de Cortes Generales | Virgilio Zapatero Gómez |
| Minister van Openbaar Bestuur | (1989-1991) Joaquín Almunia (1991-1993) Juan Manuel Eguiagaray Ucelay |
| Minister van Cultuur | (1989-1991) Jorge Semprún (1991-1993) Jordi Solé Tura |
| Minister van Volksgezondheid | (1989-1991) Julián García Vargas (1991-1992) Julián García Valverde (1992-1993) José Antonio Griñán Martínez |
# Resolutie 2390 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 2390 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd met unanimiteit aangenomen door de VN-Veiligheidsraad op 8 december 2017. De resolutie concludeerde dat alle maatregelen in verband met de afwikkeling van het olie-voor-voedselprogramma in Irak volledig waren uitgevoerd.

## Achtergrond

Op 2 augustus 1990 viel Irak zijn zuiderbuur Koeweit binnen en bezette het land. De Veiligheidsraad veroordeelde de inval nog diezelfde dag middels resolutie 660 en later kregen de lidstaten carte blanche om Koeweit te bevrijden. Eind februari 1991 was die strijd beslecht en legde Irak zich neer bij alle aangenomen VN-resoluties. Hierna werd het olie-voor-voedselprogramma in het leven geroepen om de humanitaire noden van de Iraakse bevolking te lenigen.

## Inhoud

De secretaris-generaal van de Verenigde Naties en de Iraakse overheid waren, zoals met resolutie 1958 in 2010 was gevraagd, een regeling betreffende de afwikkeling van het olie-voor-voedselprogramma overeengekomen. Het overschot op de geblokkeerde rekening waarmee de kosten die daarmee gepaard gingen en de schadevergoedingen aan de VN werden betaald, ruim 14 miljoen dollar, was inmiddels overgemaakt aan Irak. Daarmee waren alle door de Veiligheidsraad opgelegde maatregelen volledig ten uitvoer gebracht.
* ↑ (en) All measures imposed under Iraq Oil-for-Food Programme implemented in full, SC concludes, unanimously adopting r.2390. Verenigde Naties (8 december 2017). Geraadpleegd op 14 december 2017.
Lijst · 2337 · 2338 · 2339 · 2340 · 2341 · 2342 · 2343 · 2344 · 2345 · 2346 · 2347 · 2348 · 2349 · 2350 · 2351 · 2352 · 2353 · 2354 · 2355 · 2356 · 2357 · 2358 · 2359 · 2360 · 2361 · 2362 · 2363 · 2364 · 2365 · 2366 · 2367 · 2368 · 2369 · 2370 · 2371 · 2372 · 2373 · 2374 · 2375 · 2376 · 2377 · 2378 · 2379 · 2380 · 2381 · 2382 · 2383 · 2384 · 2385 · 2386 · 2387 · 2388 · 2389 · 2390 · 2391 · 2392 · 2393 · 2394 · 2395 · 2396 · 2397
# René Peters (politicus)

Wilhelmus Petrus Henricus Johannes (René) Peters (Oss, 28 juli 1975) is een Nederlands bestuurder en politicus. Sinds 23 april 2024 is hij wethouder in de Hoeksche Waard.

## Levensloop

Peters studeerde geschiedenis en de postdoctorale lerarenopleiding aan de Radboud Universiteit te Nijmegen. Namens het Christen-Democratisch Appèl (CDA) was hij van 2017 tot 2023 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Daarvoor was hij leraar, bestuurder en wethouder in Oss. Tijdens de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 was Peters op de derde plaats de hoogste binnenkomer op de kandidatenlijst van het CDA. Zijn maidenspeech op 21 juni 2017 ging over de zorg aan suïcidale jongeren. In de Tweede Kamer is Peters woordvoerder op de volgende terreinen: armoedebeleid, schuldhulpverlening, jeugdzorg, jeugdreclassering en kinderbescherming. Op 5 december 2023 nam hij afscheid van de Tweede Kamer.
Op 23 april 2024 is Peters benoemd tot wethouder in de Hoeksche Waard. Peters werd door het CDA voorgedragen als wethouder, nadat Joanne Blaak - van de Lagemaat aftrad vanwege gezondheidsredenen. Zijn portefeuilles zijn: zorg, volksgezondheid en gezondheidszorg, jeugd en jeugdzorg, welzijn en inclusieve samenleving.
* www.renepetersoss.com.
* ↑ Tweede Kamer, 20e vergadering Dinsdag 5 december 2023, Tweede Kamer, 5 december 2023.
* Gemeinsame Normdatei: 135844223
* Parlement.com: vk7of5pvkgyp
* Virtual International Authority File: 80292622
* WorldCat (via VIAF): 80292622
# Regionaal Economisch Sociaal Overlegcomité

Een Regionaal Sociaal-Economisch Overlegcomité (RESOC) is het tripartiet overlegorgaan in Vlaanderen. Het wordt georganiseerd op streekniveau tussen de lokale sociale partners en de lokale besturen van de provincie en gemeenten.

## Geschiedenis

De RESOC-structuur en werking werden opgericht bij decreet van 7 mei 2004. Zij werden voortaan geacht een streekplan te ontwikkelen en voor te leggen bij elke nieuwe ambtstermijn van de provincie- en gemeenteraden. De eerste Streekpacten liepen van 2007 tot 2012.

## Missie en werking

Een RESOC heeft als doel een strategische visie voor een regio op sociaal-economisch vlak te ontwikkelen en het lokale sociaal overleg te organiseren. Deze wordt neergeschreven in een streekpact, dat elke zes jaar wordt vernieuwd. Hierin staat het beleid en de te ondernemen acties voor de komende legislatuur, alsook de compromissen van de sociale partners op het vlak van economie en tewerkstelling. Een streekpact wordt bekrachtigd door de gemeenteraden van de betrokken gemeenten en de provincieraad. Daarnaast vormen de RESOC's een adviesorgaan inzake socio-economische thema's waarop de Vlaamse Regering, de provincie- en gemeentebesturen beroep kunnen doen. Ten slotte schrijven ze een jaarprogramma uit en werken ze mee aan het VDAB-jaaractieplan.

## Samenstelling

Een RESOC is samengesteld uit 8 vertegenwoordigers van de lokale werknemersorganisaties (ABVV, ACV en ACLVB), 8 vertegenwoordigers van de werkgeversorganisaties (Voka, UniZO, Boerenbond en Verso) en ten slotte 4 vertegenwoordigers van de gemeenten en 4 voor de provincie. Daarnaast kan een RESOC autonoom beslissen om bijkomende organisaties of personen uit te nodigen.

### Administratieve indeling

De geografische indeling van de RESOC's komt grotendeels overeen met die van de administratieve arrondissementen. Uitzondering hierop vormt Limburg dat slechts één RESOC organiseert binnen de provincie, 'Zuid-West-Vlaanderen' (1 RESOC voor 3 arrondissementen), 'Meetjesland, Leie en Schelde' en 'Waas & Dender' (ieders 1 RESOC voor 2 arrondissementen).
| RESOC | Voorzitter | Arrondissement(en) |
| RESOC Westhoek | Guido Decorte | Diksmuide / Ieper / Veurne |
| RESOC Oostende | Bart Bronders | Oostende |
| RESOC Brugge | Dirk De Fauw | Brugge |
| RESOC Midden-West-Vlaanderen | Hendrik Verkest | Roeselare / Tielt |
| RESOC Zuid-West-Vlaanderen | Stefaan De Clerck | Kortrijk |
| RESOC Gent | Sofie Bracke | Gent |
| RESOC Zuid-Oost-Vlaanderen | Jenne De Potter | Aalst / Oudenaarde |
| RESOC Meetjesland, Leie en Schelde | Koen Loete | Eeklo |
| RESOC Waas & Dender | Bart Van Malderen | Dendermonde / Sint-Niklaas |
| RESOC Leuven | Manu Claes | Leuven |
| RESOC Halle-Vilvoorde | Bart Bronders | Halle-Vilvoorde |
| RESOC Antwerpen | Robert Voorhamme | Antwerpen |
| RESOC Mechelen | Caroline Gennez | Mechelen |
| RESOC Kempen | Johan Leysen | Turnhout |
| RESOC Limburg | Marc Vandeput | Limburg |
# Reticunassa simoni

Reticunassa simoni is een slakkensoort uit de familie van de Nassariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig geplubiceerd in 2007 door Kool & Dekker.
# Resolutie 404 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 404 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd bij consensus aangenomen op 8 februari 1977. De Veiligheidsraad besloot een missie naar de Volksrepubliek Benin te sturen om een mislukte aanval op de stad Cotonou te onderzoeken.

## Achtergrond

In 1960 was het West-Afrikaanse land Benin onafhankelijk geworden van Frankrijk. In 1975 werd het na jaren van onstabiliteit een volksrepubliek. Op 16 januari 1977 landde een Douglas DC-7 met een tachtigtal Afrikaanse en Franse huurlingen zonder toestemming op de internationale luchthaven van de havenstad Cotonou. Vandaar uit rukten ze op richting presidentieel paleis met de bedoeling president Mathieu Kérékou gevangen te nemen.
Kérékou had echter Noord-Koreaanse adviseurs onder de arm genomen om de presidentiële wacht te versterken en was bovendien afwezig. Na drie uren strijd met zware wapens besloot leider Bob Denard terug te trekken. De meeste huurlingen slaagden erin de DC-7 te bereiken, waarmee ze ontsnapten.
Eind februari bleek de missie die de Veiligheidsraad met deze resolutie opzette zoveel bewijsmateriaal voor zich te hebben dat ze uitstel voor haar rapport vroeg. Ze kreeg dit uitstel tot 8 maart.
De conclusie van de missie was dat de aanval tot doel had gehad het communistische bewind van generaal Kérékou omver te werpen. De huurlingen waren ingehuurd door de Beninse oppositie in het buitenland met Franse toestemming en Marokkaanse financiële steun.

## Inhoud

De Veiligheidsraad herinnerde eraan dat landen geen dreigementen of geweld mogen gebruiken tegen de territoriale integriteit of onafhankelijkheid van een ander land. Ook die van Benin moesten worden gerespecteerd.
Er werd besloten een missie bestaande uit drie leden van de Raad naar Benin te sturen om de gebeurtenissen van 16 januari te onderzoeken en hierover tegen eind februari te rapporteren. Secretaris-generaal Kurt Waldheim werd gevraagd de missie te assisteren.
Nadien werd overeengekomen dat India en Libië onder leiding van Panama de speciale missie zouden vormen.

## Verwante resoluties

* Resolutie 405 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 419 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* ↑ (fr) Le 16 janvier 1977, des mercenaires attaquaient le Bénin. ORTB (16 januari 2015). Geraadpleegd op 20 juni 2020.
* 1 2 3 (en) In 1977, 80 mercenaries nearly took over Benin. War is boring (25 januari 2018). Geraadpleegd op 20 juni 2020.
* ↑ (en) Wellens, Karel (22 juni 1990). Resolutions and statements of the United Nations Security Council (1946–1989). BRILL, blz. 52. ISBN 0792307968. Geraadpleegd op 14 december 2008.
Lijst · 403 · 404 · 405 · 406 · 407 · 408 · 409 · 410 · 411 · 412 · 413 · 414 · 415 · 416 · 417 · 418 · 419 · 420 · 421 · 422
# Renea gentilei

Renea gentilei is een slakkensoort uit de familie van de Aciculidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Pollonera.
# Reptadeonella phelleaphila

Reptadeonella phelleaphila is een mosdiertjessoort uit de familie van de Adeonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Tilbrook.
# Reto Gertschen

Reto Gertschen (Bern, 7 februari 1965) is een Zwitsers voormalig voetballer die speelde als middenvelder.

## Carrière

Gertschen speelde van 1982 tot 1987 voor BSC Young Boys met hen won hij de landstitel in 1986 en de beker het jaar erop. Daarna ging hij spelen voor Lausanne Sports tot in 1990. Van 1990 tot 1993 speelde hij voor FC Sion waarmee hij de beker won in 1991 en landskampioen werd in 1992. In 1993 verliet hij de club en trok naar Servette FC waar hij alweer vertrok in 1995. Nadien speelde hij nog voor FC St. Gallen, BSC Young Boys en eindigen deed hij bij SC Bümpliz 78.
Hij speelde eenmaal voor Zwitserland waarin hij niet kon scoren.
Na zijn spelerscarrière werd hij jeugdcoach van 2012 tot 2017 bij het Zwitserse nationale team.

## Erelijst

* BSC Young Boys
** Landskampioen: 1986
** Zwitserse voetbalbeker: 1987
* FC Sion
** Landskampioen: 1992
** Zwitserse voetbalbeker: 1991
* https://www.transfermarkt.nl/reto-gertschen/profil/trainer/25050
* https://www.worldfootball.net/player_summary/reto-gertschen/
* https://www.national-football-teams.com/player/17055/Reto_Gertschen.html
# Reto Schenkel

Reto Amaru Schenkel (Lomé, 28 april 1988) is een Zwitserse sprinter, die gespecialiseerd is in de 100 m. Hij werd geboren in Togo. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen, maar won hierbij geen medailles. Zijn beste prestaties behaalde hij als estafetteloper op de 4 x 100 m estafette.

## Loopbaan

Op de Europese teamkampioenschappen won Schenkel in 2009 en 2011 respectievelijk zilver en goud.
In 2012 nam hij deel aan de Olympische Spelen in Londen, waar hij uitkwam op de 200 m. Hij strandde reeds in de series met een tijd van 20,98 s.

## Titels

* Zwitsers kampioen 200 m - 2010

## Persoonlijk records
### Outdoor

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 100 m | 10,19 | 30 juli 2011 | Fribourg |
| 200 m | 20,48 | 26 mei 2012 | Weinheim |

### Indoor

| Afstand | Tijd | Datum | Plaats |
| 60 m | 6,65 | 28 januari 2012 | Magglingen |
| 200 m | 21,41 | 2 februari 2014 | Magglingen |

## Palmares
### 100 m

* 2006: 3e in serie WJK - 10,72 s
* 2011: 4e in serie WK - 10,44 s
* 2012: 5e in ½ fin. EK - 10,48 s

### 200 m

* 2006: 4e in serie WJK - 21,65 s
* 2011: 7e in ½ fin. WK - 21,18 s
* 2012: 6e in ½ fin. EK - 21,05 s
* 2012: 7e in serie OS - 20,98 s

### 4 x 100 m estafette

* 2009: 2 EK team - 39,55 s
* 2009: 5e in serie WK - 39,47 s
* 2010: 4e EK - 38,69 s
* 2011: 1 EK team - 39,20 s
* 2012: 5e EK - 38,83 s
* (en) World Athletics-profiel voor Reto Schenkel
* (en) Profiel van Reto Schenkel op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Resorcinoldiglycidylether

Resorcinoldiglycidylether is een organische verbinding met als brutoformule C$_{12}$H$_{14}$O$_4$. Het is een vaste stof met een kenmerkende geur. De molecule bestaat uit een benzeenring, waaraan via een etherfunctie 2 glycidylgroepen hangen. Door de aanwezigheid van de benzeenring is de stof ook een aromatische verbinding.

## Toxicologie en veiligheid

De stof kan waarschijnlijk ontplofbare peroxiden vormen. De stof ontleedt bij verbranding met vorming van giftige gassen en dampen en reageert met sterk oxiderende stoffen.
Resorcinoldiglycidylether is irriterend voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Ze kan effecten hebben op het centraal zenuwstelsel, met als gevolg een verminderd bewustzijn. Herhaald of langdurig contact kan de huid gevoelig maken. Resorcinoldiglycidylether is mogelijk kankerverwekkend bij de mens.
# Resseliella pinifoliae

Resseliella pinifoliae is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Felt.
# Resseliella syringogenea

Resseliella syringogenea is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Hering.
# Remote optical platform

Een remote optical platform (ROP) is een straatkast die aangesloten is op een glasvezelnetwerk. Een ROP wordt aangesloten aan meerdere huizen, meestal in dezelfde straat, om de bewoners van telecommunicatie te voorzien.
Om dit te realiseren moet naast de bestaande kabelverdeler een nieuwe, qua vorm gelijkaardige verdeelkast opgesteld worden, een zogenaamde ROP. De twee kabelverdelers worden met elkaar verbonden. In tegenstelling tot de bestaande kabelverdeler bevat een ROP ook een actieve uitrusting (mini-DSLAM), die gebruikt kan worden om VDSL en VDSL2 (opvolgers van ADSL) aan te bieden.
Doordat ROP's vrij dicht bij elkaar staan, kan de afstand tussen de ROP en de huizen relatief klein gehouden worden. De verzwakking van het signaal treedt nu pas op vanaf de ROP in plaats van de telefooncentrale. Door de kortere afstanden kunnen hogere datasnelheden gehaald worden.
Vanuit een ROP is het maar een kleine stap om later fiber te leggen rechtstreeks naar de huizen.
Een ROP wordt onder andere gebruikt om VDSL en VDSL2 te verdelen.
# Rezay

Rezay is een gemeente in het Franse departement Cher (regio Centre-Val de Loire) en telt 218 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Amand-Montrond.

## Geografie

De oppervlakte van Rezay bedraagt 21,8 km², de bevolkingsdichtheid is 10,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Rezay met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Rezbartsi

Rezbartsi (Bulgaars: Резбарци) is een dorp in het zuiden van Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Kardzjali in de oblast Kardzjali. Het dorp ligt hemelsbreed 2 km ten zuidoosten van Kardzjali en 206 km ten zuidoosten van de hoofdstad Sofia.

## Bevolking

Het dorp Rezbartsi had bij een schatting van 2020 een inwoneraantal van 733 personen. Dit waren 37 mensen (5,3%) meer dan 696 inwoners bij de officiële census van februari 2011. De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode komt daarmee uit op 0,52%, hetgeen hoger is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (-0,63%).
* 1934 187 Koninkrijk Bulgarije
* 1946 183 Volksrepubliek Bulgarije
* 1956 190 Volksrepubliek Bulgarije
* 1965 243 Volksrepubliek Bulgarije
* 1975 299 Volksrepubliek Bulgarije
* 1985 697 Volksrepubliek Bulgarije
* 1992 541 Republiek Bulgarije
* 2001 605 Republiek Bulgarije
* 2011 696 Republiek Bulgarije
* 2020 733 Republiek Bulgarije
* Koninkrijk Bulgarije
* Volksrepubliek Bulgarije
* Republiek Bulgarije
In het dorp wonen etnische Turken en Bulgaren. In de optionele volkstelling van 2011 identificeerden 299 van de 567 ondervraagden zichzelf als etnische Turken - oftewel 52,7% van alle ondervraagden, terwijl 266 ondervraagden zichzelf etnische Bulgaren noemden (46,9%).
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 46,9% | 46,9% |
| Turken | Turken | 52,7% | 52,7% |
| Roma | Roma | 0,0% | 0,0% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 0,4% | 0,4% |
* ↑ (bg) Справка за населението на с. Резбарци, общ. Кърджали, обл. Кърджали. www.nsi.bg. Nationaal Statistisch Instituut.
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011