OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De Nes (Súdwest-Fryslân)

De Nes is een voormalige buurtschap in de gemeente Súdwest-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. De Nes lag tussen Arum en Pingjum aan de Nesserlaan. Op de plaats van buurtschap staan een aantal huizen en boerderijen, waarvan een met een kleine camping.

## Geschiedenis

De buurtschap werd in 1525 vermeld als Nes, de oudste vermelding voor zover bekend. In de 19e eeuw worden Nes en De Nes door elkaar gebruikt.
* Gildemacher, Karel F. (2007). Friese plaatsnamen: alle steden, dorpen en gehuchten. Leeuwarden, Friese Pers/Noordboek.
Steden: Bolsward · Hindeloopen · IJlst · Sneek · Stavoren · Workum Dorpen en gehuchten: Abbega · Allingawier · Arum · Blauwhuis · Bozum · Breezanddijk · Britswerd · Burgwerd · Cornwerd · Dedgum · Deersum · Edens · Exmorra · Ferwoude · Folsgare · Gaast · Gaastmeer · Gauw · Goënga · Greonterp · Hartwerd · Heeg · Hemelum · Hennaard · Hichtum · Hidaard · Hieslum · Hommerts · Idsegahuizum · IJsbrechtum · Indijk · It Heidenskip · Itens · Jutrijp · Kimswerd · Kornwerderzand · Koudum · Kubaard · Loënga · Lollum · Longerhouw · Lutkewierum · Makkum · Molkwerum · Nijhuizum · Nijland · Offingawier · Oosterend · Oosterwierum · Oosthem · Oppenhuizen · Oudega · Parrega · Piaam · Pingjum · Poppingawier · Rauwerd · Rien · Roodhuis · Sandfirden · Scharl · Scharnegoutum · Schettens · Schraard · Sijbrandaburen · Terzool · Tirns · Tjalhuizum · Tjerkwerd · Uitwellingerga · Waaxens · Warns · Westhem · Wieuwerd · Witmarsum · Wolsum · Wommels · Wons · Woudsend · Zurich Buurtschappen: Abbegaasterketting · Anneburen · Arkum · Atzeburen · Baarderburen · Baburen · Bernsterburen · De Bieren · De Blokken · De Hel · De Grits · De Kat · De Klieuw · De Polle · De Wieren · Dijksterburen · Doniaburen · Draaisterhuizen · Driehuizen · Eemswoude · Engwerd · Engwier · Exmorrazijl · Feyteburen · Flansum · Galamadammen · Gooium · Grauwe Kat · Grote Wiske · Grotewierum · Harkezijl · Hayum · Hemert · Hidaarderzijl · Hoekens · Hornsterburen · Idzega · Idserdaburen · Indijk (Bozum) · Jet · Jonkershuizen · Jousterp · Jouswerd · Kampen · Kleine Gaastmeer · Kleine Wiske · Kleiterp · Kooihuizen · Koufurderrige · Kromwal · Koudehuizum · Laaxum · Laad en Zaad · Lippenwoude · Lytshuizen · Makkum (Bozum) · Meilahuizen · Montsamaburen · Nijeburen · Nijeklooster · Nijezijl · Oosthem (Witmarsum) · Osingahuizen · Piekezijl · Remswerd · Rijtseterp · Scharneburen · Schrok · Sieswerd · Sjungadijk · Smallebrugge · Sotterum · Speers · Strand · Swaanwerd · Swarte Beien · Tsjerkebuorren · Vierhuizen · Viersprong · Vijfhuis · Vissersburen · Het Vliet· Westerlittens · Wolsumerketting · Wonneburen · Ypecolsga Voormalige buurtschappen: Aaksens · Angterp · De Band · Barsum · De Bird · Bittens · Bloemkamp · Bootland · Bovenburen · Doniawier · Goëngamieden · Hiddum · Houw · Knossens · De Nes · Ottenburen · Sandfirderrijp · Spijk · De Weeren
Friesland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Euphaedra aberrans

Euphaedra aberrans is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Otto Staudinger.
# Étréchy (Cher)

Étréchy is een gemeente in het Franse departement Cher (regio Centre-Val de Loire) en telt 424 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bourges.

## Geografie

De oppervlakte van Étréchy bedraagt 32,4 km², de bevolkingsdichtheid is 13,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Étréchy (Cher) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Machadocara dubia

Machadocara dubia is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Machadocara. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door František Miller.
# Migas cambridgei

Migas cambridgei is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Migidae.
Het dier behoort tot het geslacht Migas. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Cecil Louis Wilton.
# Bogneča vas

Bogneča vas is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Mokronog-Trebelno in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 66 inwoners op 1 januari 2020.
# Concert voor orkest (Lindberg)

Magnus Lindberg componeerde zijn Concert voor orkest in 2002 / 2003. Hij componeerde het voor het BBC Symphony Orchestra onder leiding van Jukka-Pekka Saraste, dat ook de première verzorgde in Londen.

## Muziek

Hij dacht daarbij qua opzet aan drie illustere voorgangers: Elliott Carter, Witold Lutosławski en Béla Bartók. Qua muziek doet het werk denken aan een optimistische Jean Sibelius. Het werk is dan wel geschreven in de 21e eeuw, de basis van het werk is een passacaglia, een genre dat al beoefend werd sinds de baroktijd.
Het werk bestaat uit vijf secties, die achter elkaar doorgespeeld worden, doch door het toepassen van een generale pauze zijn er toch delen te onderscheiden. Naast de doorlopende baslijn is het centrale thema de fanfare uit het begin. Deze krachtige opening vindt haar echo door het gehele werk heen. De tweede sectie is donkerder van klank dan het eerste. Het derde is weer wat lichter en doet denken aan kamermuziek en is tevens de naamgever van het stuk. Diverse groepen uit het orkest mogen hun kunnen tonen in cadensachtige partijen. Deel vier is het eigenlijke scherzo. In deel vijf komt het allemaal bij elkaar om tot een muzikale oplossing te komen.
Het werk wiegt steeds heen en weer tussen het thema en andere klanken waarbij er nauwelijks sprake is van dissonanten. De muziek lijkt te ademen. Van een uitwerking is nauwelijks sprake, terwijl je het gevoel hebt dat er wel vooruitgang is. Een echte afsluiting van het werk is er ook al niet. Het werk zou eindeloos door kunnen gaan. Deel vijf heeft dan aan het slot een klein unicum: Lindberg laat in het werk een harmonische oplossing horen, die teruggrijpt op de klassieke muziek, maar hier tussen al het geweld rustgevend aandoet. Daarna sterft het Concert voor orkest in schoonheid.

## Orkestratie

* 3 dwarsfluiten, 3 hobo's, 4 klarinetten, 3 fagotten
* 4 hoorn, 4 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 3x percussie, harp, piano
* strijkinstrumenten

## Discografie

* Uitgave Ondine 1124: Fins Radiosymfonieorkest o.l.v. Sakari Oramo
* de compact disc
* FIMIC voor orkestratie en première.
# De Wree

De Wree kan verwijzen naar:
* Kris De Wree (1981-), Belgische voetballer
* De Wree, notabele familie:
** Vredius (doorverwijzing vanaf Olivier de Wree, 1596 - 1652), Vlaams geschiedkundige uit de eerste helft van de 17de eeuw
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Wree en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Eugauria

Eugauria is een geslacht van vlinders van de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Musotiminae. De wetenschappelijke naam en de beschrijving van dit geslacht werden voor het eerst in 1901 gepubliceerd door Pieter Snellen. Dit geslacht is monotypisch, dat wil zeggen dat het maar één soort heeft namelijk Eugauria albidentata (Hampson, 1897).
# Étrépigny

Étrépigny is een gemeente in het Franse departement Ardennes (regio Grand Est) en telt 217 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Charleville-Mézières.
Van 1689 tot 1729 was Jean Meslier hier pastoor. Na zijn dood liet hij een manuscript na waarin hij het atheïsme aanprees.

## Geografie

De oppervlakte van Étrépigny bedraagt 4,3 km², de bevolkingsdichtheid is 50,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Étrépigny met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Afbeeldingen

* Kerk van Étrépigny
# Formatie van Loenhout

De Formatie van Loenhout is een geologische formatie in de diepere ondergrond van het noorden van België, in het Kempens Bekken. Deze formatie behoort tot het Onder-Carboon (Dinantiaan) en komt nergens aan de oppervlakte. Ze is alleen bekend uit boringen. De naam komt van het dorp Loenhout in de provincie Antwerpen.

## Beschrijving

De Formatie van Loenhout bestaat uit verschillende typen kalksteen. Ze komt voor in het grootste deel van het Kempens Bekken, behalve het uiterste oosten, het gebied rondom Wezet (Visé) en de Voerstreek. Kenmerkend zijn lokale verschillen in het type kalksteen. De oorzaak hiervan zijn verschillende afzettingsmilieus, die verschillen in de facies van het gesteente veroorzaken.
Op sommige plaatsen lag er in het Vroeg-Carboon een koraalrif. Op deze plekken komt overwegend boundstone voor. In andere plaatsen bestaat de Formatie van Loenhout uit kalkmodder (mudstone), die in ondiep, rustig zeewater werd gevormd. Op andere plaatsen bestaat de formatie uit wackestone, of kalkbreccie. De hoeveelheid fossielen (bioklasten) varieert sterk: mudstone is arm aan grotere fossielen, maar in de rif-boundstone zijn de fossielen dragend. In wackestone komen veel fossielen van bivalven en crinoïden voor.
De Formatie van Loenhout valt in de subetages Brigantiaan tot Holkeriaan. Dit geeft de formatie een ouderdom tussen ongeveer 330 en 340 miljoen jaar.

## Stratigrafie

Het stratotype van de Formatie van Loenhout is de boorkern 007E178 bij Loenhout. De Formatie van Loenhout ligt bovenop de kalksteen van de Formatie van Velp. Op de meeste plekken ligt over de Formatie van Loenhout de Formatie van Souvré (verkiezelde dolomiet en schalie uit het bovenste Viséaan). Waar in de Formatie van Loenhout een koraalrif voorkomt ontbreekt de Formatie van Souvré erboven en ligt de Formatie van Loenhout direct onder de Formatie van Chokier (Onder-Namuriaan, vooral schalie en kleisteen).
In het oosten, waar tijdens het Vroeg-Carboon een slenk ontstond, gaat de Formatie van Loenhout lateraal over in de Formaties van Berneau, Visé en Goeree.
* (nl) Laenen, B. 2003: Lithostratigrafie van het pre-Tertiair in Vlaanderen, Deel II: Dinantiaan & Devoon, ANRE, online (geraadpleegd februari 2022).
* (en) Lagrou, D. & Laenen, B. 2022: Dinantian in Campine Basin, National Commission for Stratigraphy Belgium, online (geraadpleegd februari 2022).
# Macronema parvum

Macronema parvum is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Migas goyeni

Migas goyeni is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Migidae.
Het dier behoort tot het geslacht Migas. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Cecil Louis Wilton.
# Ilan

Ilan is een Hebreeuwse jongensnaam met als betekenis boom.

## Bekende naamdragers

* Ilan Bakhar, Israëlisch voetballer
* Ilan Araújo Dall'Igna, Braziliaans voetballer
* Ilan Gilon, Israëlisch politicus
* Ilan Halevi, Joods-Palestijns journalist
* Ilan Kidron, Australisch zanger
* Ilan Eshkeri, Brits componist
* Ilan H. Meyer, Amerikaans psychiatrisch epidemiologist
* Ilan Mitchell-Smith, Amerikaans acteur
* Ilan Pappé, Israëlisch geschiedkundige en politiek wetenschapper
* Ilan Rubin, Amerikaans muzikant
* Ilan Fernández Uzzan, Combiaans modeoontwerper
* Ilan Boccara, Nederlands voetballer
* Ilan Manor, Israëlisch schaker
* Ilan Mochiach, Israëlisch componist
* Ilan Averbuch, Israëlisch beeldhouwer
* ↑ Fiche Ilan; Watbetekentmijnnaam.nl. Gearchiveerd op 13 januari 2020.
# Concert voor orkest nr. 4

Het Concert voor orkest nr. 4 “Rondedans” is een compositie van de verwesterde Rus Rodion Sjtsjedrin.

## Achtergrond

Sjtsjedrin kan sinds hij naar het westen trok leven van composities die bij hem besteld werden. Het New York Philharmonic kreeg bijvoorbeeld Concert voor orkest nr. 2 voor haar 125ste verjaardag en voerde het uit onder Leonard Bernstein, het Chicago Symphony Orchestra nr. 3 voor haar 100ste verjaardag en voerde het uit onder Lorin Maazel, de BBC bestelde nr. 5. De nummer 4 kwam tot stand na een verzoek van Suntori, dat een werk zocht voor het om uit te voeren door het Symfonieorkest van Tokyo in de Suntory Hall. Dirigent Naohiro Totsuka leidde het orkest op 2 november 1989 in de première.

## Muziek

Nummer 4 voerde Sjtsjedrin terug naar zijn geboorteplaats Aleksin aan de Oka. De basis voor het werk vond de componist in de ronde/lentedans, die traditie is in Slavische landen. Dat zou kunnen leiden tot het gebruik van Russische volksmuziek, maar Sjtsjedrin beweerde dat het zelf geschreven muziek bevat. Het werk bestaat uit slechts één deel, waarbij de diverse klankkleuren van het orkest tegen elkaar worden opgezet. Het werk is daarbij aangepast aan de Japanse muziek. Het begint met een altblokfluit (die zelden aanwezig is in een symfonieorkest) en twee dwarsfluiten, waarbij alleen de lucht in beweging wordt gebracht. De blokfluit speelt daarbij een volksmuziekachtig deuntje, dat zich langzaam door het orkest verspreid. De muziek wordt luider en luider. Halverwege het werk stort het door een decrescendo ineen en het begint opnieuw met een ander melodietje. Het werk eindigt met het eerste volkswijsje.
Het werk bereikte het westen pas na een opname uit 2009 via Naxos, waarbij vermeld werd, dat de componist toen huiscomponist was van het uitvoerend orkest (BSO). Het muziekblad Gramophone gaf in de recensie aan de voor hem zo bekende ritmes (tegen minimal music aan) en kleurrijke klank te herkennen, doch dat de blokfluit wel wat simpel klonk.
Orkestratie:
* altblokfluit
* 4 dwarsfluiten (II en III ook piccolo, IV ook altfluit), 2 hobo’s, 1 althobo, 3 klarinetten (II ook esklarinet, III ook basklarinet), 3 fagotten
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 5 man/vrouw percussie (van koebellen en champagneglazen tot vibrafoon), harp, cembalo, celesta/piano
* violen (16 eerste, 14 tweede), 12 altviolen, 10 celli, 8 contrabassen.
* Uitgave Naxos: Kirill Karabits leidde het Bournemouth Symphony Orchestra in een opname uit 2009; verschenen in 2013
* Gramophone recensie
* Schott Music
* ↑ het origineel verwijst naar Khorovody.
# Decibel

Decibel kan verwijzen naar:
* Decibel (KDE), een chatprogramma
* Radio Decibel (piratenzender), een voormalige Amsterdamse piratenzender uit de jaren 80
* Radio Decibel (commercieel), een Nederlandse commerciële radiozender
* Operatie Decibel, omnummeractie van telefoonnummers
* Decibel Outdoor, jaarlijks muziekfestival in Hilvarenbeek
* Decibel (plaats), in het verhaal Koning van Katoren
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Decibel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Euge Groove

Steve Eugene Grove (artiestennaam Euge Groove) (Hagerstown (Maryland), 27 november 1962) is een Amerikaanse saxofonist (tenorsaxofoon en sopraansaxofoon) in de smooth jazz.
Grove begon op de piano, rond zijn negende stapte hij over op de saxofoon. Hij studeerde aan de School of Music van de University of Miami, waar hij de jazz ontdekte. Hij deed daarna sessiewerk voor top 40-acts als de meidengroep Exposé (soli op hun hits "Seasons Change" en "I'll Never Get Over You (Getting Over Me)"). Hij speelde vier jaar lang bij Tower of Power, hierna werd hij freelancer en speelde hij voor allerlei musici, van Joe Cocker en de Eurythmics tot en met Eros Ramazotti en Richard Marx ("Keep Coming Back", 1991). In 2000 verscheen zijn debuutalbum onder zijn nieuw gekozen artiestennaam. Hij toerde met Tina Turner en kwam in 2002 met een tweede album, waarvan enkele succesvolle singles werden getrokken. In de jaren erna kwamen nog verschillende andere albums uit.
Groove is te horen op albums van onder andere David Benoit, Jeff Golub en Eric Darius.

## Discografie

* Euge Grove, Warner Brothers, 2000 ('Albumpick' Allmusic)
* Play Date, Warner Brothers, 2002
* Livin' Large, Narada, 2004
* Just Feels Right, Narada, 2005
* Born 2 Groove, Narada, 2007
* Sunday Morning, Shanachie Records, 2009
* S7even Large, Shanachie Records, 2011
* House of Groove, Shanachie Records, 2012
* Got 2 Be Groovin' , Shanachie Records, 2014
# Étréchy (Essonne)

Étréchy is een gemeente in het Franse departement Essonne (regio Île-de-France) en telt 6104 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Étampes.

## Geografie

De oppervlakte van Étréchy bedraagt 14,1 km², de bevolkingsdichtheid is 432,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Étréchy (Essonne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Formatie van Lives

De Formatie van Lives (afkorting: LIV) is een geologische formatie uit het Carboon in de ondergrond van België. De formatie komt voor in de synclinoria van Dinant, Namen, en Verviers, waar de dagzomen wegens de Hercynische plooien meestal in dunne banden door het landschap lopen. Het betreft een opeenvolging van vaalgrijze tot donkere kalksteenbanken, vaak in meer of mindere mate verbreccied of gedolomitiseerd.

## Voorkomen

De Formatie van Lives is genoemd naar het dorp Lives. Het stratotype is een groeve aan de rechteroever van de Maas tussen Namen en Hoei, niet ver van het dorp. De in het noordwesten van Europa gebruikte subetage Liviaan (de middelste onderverdeling van het Viséaan, rond de 338 miljoen jaar oud) is naar hetzelfde dorp genoemd. De ouderdom van de Formatie van Lives komt overeen met het onderste deel van het Liviaan.
Bij Lives is de formatie ongeveer 83 meter dik. De formatie komt overal in het Dinant-Namenbekken uit het Carboon voor. Ze is goed correleerbaar en vergelijkbaar met gesteentelagen van dezelfde ouderdom in de Boulonnais in het noorden van Frankrijk.
De formatie ligt in het Dinant-Namenbekken boven op de Formatie van Neffe (Onder-Viséaan, "Moliniaciaan"). In het oosten, in het Synclinorium van Verviers, ligt onder de Formatie van Lives de Formatie van Moha. Boven op de Formatie van Lives ligt in de synclinoria van Dinant en Namen de Groep van de Hoyoux (Boven-Viséaan). In het Synclinorium van Verviers (omgeving van Luik-Verviers) wordt de Formatie van Lives tot de Groep van Juslenville gerekend. Boven op de Formatie van Lives is in dit gebied meestal de Formatie van Seilles te vinden. Naar het oosten is een geleidelijk aan kleiner deel van de formatie aanwezig. In de omgeving van Aken kan de formatie geheel ontbreken en ligt de Steenkoolgroep direct bovenop de Formatie van Moha.

## Beschrijving

De Formatie van Lives begint aan de basis met bruingele kleiige lagen.
Daarboven kan de formatie in drie leden worden ingedeeld:
* het Lid van Haut-le-Wastia: vaalgrijze sterk gelaagde banken van kalk-moddersteen en stromatolieten. Deze banken liggen in parasequenties met op sommige niveaus oölieten of breccies.
* het Lid van Corphalie: donkere, massieve kalkbanken. Deze zijn bioklastisch: vooral met fossielen van koralen en brachiopoden. Aan de top worden de bedden dunner en komen kleilaagjes voor.
* het Lid van Awirs: donker- tot vaalgrijze bioklastische (koralen, met name van het geslacht Siphonodendron) kalksteenlagen waarin parasequenties te herkennen zijn.
Plaatselijk kan de gehele formatie als gevolg van oplossen van evaporieten sterk verbreccied zijn.
# Macronema picteli

Macronema picteli is een schietmot uit de familie Hydropsychidae. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Microdaphne

Microdaphne is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Microdaphne morrisoni Rehder, 1980
* Microdaphne trichodes (Dall, 1919)
# Ilamnemacheilus longipinnis

Ilamnemacheilus longipinnis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de bermpjes (Nemacheilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Coad & Nalbant.
# Concert voor orkest

Concert voor orkest is een begrip uit de klassieke muziek van de 20e eeuw.
Een concert(o) is traditioneel een muziekstuk waarin een of meerder instrumenten begeleid worden door een orkest (een instrument in een soloconcert, een groep van solo-instrumenten in het concerto grosso). Het ogenschijnlijk tegenstrijdige begrip Concert voor orkest wordt gebruikt om de nadruk te geven aan de solistische behandeling van de verschillende instrumenten en instrumentgroepen in het symfonieorkest.
Het bekendste Concert voor orkest is dat van Béla Bartók (1943), hoewel de titel ook daarvoor is gebruikt. Later volgden andere 20e-eeuwse componisten. Alan Hovhaness componeerde er meerdere; de nummering moest daarop aangepast worden; het is niet Concert voor orkest nr. 7, maar Concert nr. 7 voor orkest. Goffredo Petrassi maakte van het Concert voor orkest zijn specialiteit, hij schreef er acht in de jaren 1933-1972.

## Concerten voor Orkest (in chronologische volgorde)

* Concert voor orkest, opus 38 van Paul Hindemith (1925)
* Concert voor orkest, opus 24 van Knudåge Riisager (1931, première 1936)
* Concert voor orkest van Walter Piston (1933), gedeeltelijk gebaseerd op het stuk van Hindemith
* Concert voor orkest van Zoltán Kodály (1939)
* Concert voor orkest van Richard Mohaupt (1942-43)
* Concert voor orkest van Béla Bartók (1943)
* Concert voor strijkorkest van Grażyna Bacewicz (1948)
* Concert voor orkest van Alan Rawsthorne (1949)
* Concert nr. 7 voor orkest, opus 116 van Alan Hovhaness (1953)
* Concert voor orkest van Witold Lutosławski (1950-54), leverde hem de 1e prijs op van de UNESCO in 1963.
* Concert nr. 8 voor orkest, opus 117 van Alan Hovhaness (1957)
* Concert voor orkest van Gia Kantsjeli (1961)
* Concert voor orkest van Grażyna Bacewicz (1962)
* Concert voor orkest van Michael Tippett (1962-63)
* Concert voor orkest van Havergal Brian (1964)
* Concert voor orkest van Roberto Gerhard (1965)
* Concert voor orkest van Thea Musgrave (1967)
* Concert voor orkest van Elliott Carter (1969)
* Concert voor orkest van Anthony Payne (1974)
* Concert voor orkest van Roger Sessions (1979-81), leverde hem de Pulitzer Prize for Music op in 1982
* Concert voor orkest van Karel Husa (1986)
* 1e Concert voor orkest van Steven Stucky (1986-87)
* Concert voor orkest van Leonard Bernstein (1986-89), ook bekend als Jubilee Games voor orkest en bariton
* Concert voor orkest nr. 4 van Rodion Sjtsjedrin (1989)
* Concert voor orkest (variaties zonder thema) van Denys Bouliane (1985-95)
* Concert voor orkest van Joan Tower (1991)
* Concert voor orkest nr. 5 van Rodion Sjtsjedrin (1998)
* Boston Concerto van Elliott Carter (2002)
* Concert voor orkest van Jennifer Higdon (2002).
* Concert voor orkest van Magnus Lindberg (2003).
* 2e Concert voor orkest van Steven Stucky (2003, leverde hem de Pulitzer Prize for Music op in 2005
* Concerten voor orkest van Milton Babbitt (2004)
* Concert voor orkest van Alejandro Arguello (2004-05)
* Concert voor Orkest "Seascapes" van Michael Berkeley (2004-05)
* Vie, Concert voor orkest van Jukka Tiensuu (2007)
# Decibel (KDE)

Decibel was een KDE-programma waarmee gechat kon worden.

## Functies

Decibel werkte als een daemon die het Telepathy-protocol gebruikte voor communicatie. Net zoals Telepathy bood Decibel ook diensten aan via D-Bus, zodat elke toepassing die kan werken met D-Bus voordelen ondervond van de diensten van Decibel.

## Gebruik in KDE 4

Decibel was niet klaar voordat KDE 4.2 werd uitgebracht. Zowel Kopete als Pidgin zullen hun huidige protocollen beschikbaar stellen via de Telepathy-specificatie terwijl de officiële Telepathy-componenten ontwikkeld worden.
# Eupithecia albibisecta

Eupithecia albibisecta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Warren.