OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Mataeopsephus chinensis

Mataeopsephus chinensis is een keversoort uit de familie keikevers (Psephenidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1964 gepubliceerd door Takehiko Nakane.
# Matiloxis nezeila

Matiloxis nezeila is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Schaus.
# Matinangarches bagus

Matinangarches bagus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1934.
# Matiloxis lilaceata

Matiloxis lilaceata is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Dognin.
# Medaille van Verdienste van de Gouverneur van Groot-Libanon

De Medaille van Verdienste van de Gouverneur van Groot-Libanon werd op 16 januari 1922 in het "Legislatief Decreet No.1080" ingesteld en is daarmee de oudste van de Libanese ridderorden. De Gouverneur van Groot-Libanon was de Franse bestuurder van het mandaatgebied. In 1930 werd de naam gewijzigd in Orde van Verdienste zonder tot de Franse koloniale ridderorden te behoren.
De orde kreeg uiteindelijk vijf graden wat overeenkomt met het internationaal protocol.
* Grootlint sinds 1927
* Eerste Klasse
* Tweede Klasse
* Derde Klasse
* Vierde Klasse
# Megachile acerba

Megachile acerba is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Mitchell.
# Matale (district)

Matale (Singalees: Mātale; Tamil: Māttaḷai) is een district in de Centrale Provincie van Sri Lanka. Het heeft een oppervlakte van 1987 km². De hoofdstad is de stad Matale.

## Bevolking

De grootste religie is het boeddhisme (79 %), gevolgd door het hindoeïsme (9,6 %), de islam (9,1 %) en het christendom (2,3 %).
Religieuze samenstelling (2012) :
| Boeddhisme | Boeddhisme | 79,5% | 79,5% |
| Islam | Islam | 9,4% | 9,4% |
| Hindoeïsme | Hindoeïsme | 9,0% | 9,0% |
| Christendom | Christendom | 2,1% | 2,1% |
| Geen/Overig | Geen/Overig | 0,0% | 0,0% |
De demografisch verdeling is als volgt:
* Singalezen (80,1 %)
* Sri Lankaanse Moren (8,7 %)
* Sri Lankaanse Tamil (5,5 %)
* Indische Tamil (5,3 %)
* Gouden tempel van Dambulla
* Heuvel bij Dambulla
* Matale
* Nalanda Gedige
* ↑ (en) A3: Population by religion according to districts, 2012. Sri Lanka Census of Population and Housing, 2011. Gearchiveerd op 7 januari 2019. Geraadpleegd op 22 april 2021.
Centrale Provincie (Kandy · Matale · Nuwara Eliya) · Oostelijke Provincie (Ampara · Batticaloa · Trincomalee) · Noordelijke Centrale Provincie (Anuradhapura · Polonnaruwa) · Noordelijke Provincie (Jaffna · Kilinochchi · Mannar · Mullaitivu · Vavuniya) · Noordwestelijke Provincie (Kurunegala · Puttalam) · Sabaragamuwa (Kegalle · Ratnapura) · Uva (Badulla · Moneragala) · Westelijke Provincie (Colombo · Gampaha · Kalutara) · Zuidelijke Provincie (Galle · Hambantota · Matara)
# Mała Komorza

Mała Komorza is een plaats in het Poolse district Tucholski, woiwodschap Koejavië-Pommeren. De plaats maakt deel uit van de gemeente Tuchola en telt 100 inwoners.
# Megachile fumipennis

Megachile fumipennis is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1868 door Smith.
# Megachile fulvipennis

Megachile fulvipennis is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Smith.
# Mebeverine

Mebeverine is een spasmolyticum dat vooral gebruikt wordt bij de behandeling van het prikkelbaredarmsyndroom. Het wordt ook voorgeschreven voor darmkrampen met andere oorzaken. Mebeverine werd in 1965 geregistreerd als geneesmiddel. Het werd gemaakt en in de handel gebracht als Colofac, Duspatal en Duspatalin door Solvay Pharmaceuticals. Tegenwoordig wordt het gemaakt door Abbott in Olst.
Atopische bijwerkingen komen weinig voor; in Nederland is tussen 1978 en 1997 melding gemaakt van 21 gevallen van ernstige bijwerkingen van mebeverine. Het gaat daarbij om netelroos, maculopapulaire uitslag, soms vergezeld van koorts, polyartritis, trombopenie of angio-oedeem.
* ↑ IUPACnaam: (RS)-4-(ethyl[1-(4-methoxyphenyl)propan-2-yl]amino)butyl 3,4-dimethoxybenzoaat
* ↑ Smiles: O=C(OCCCCN(C(C)Cc1ccc(OC)cc1)CC)c2cc(OC)c(OC)cc2
* ↑ in 't Veld BA, van Puyenbroek E, Stricker BH. (1997). Hypersensitivity reactions to use of mebeverine, 1392–5. Ned Tijdschr Geneeskd. 1997 July 12;141(28):1392-5. Hypersensitivity reactions to use of mebeverine pubmed: 9380201
# Matteo di Giovanni

Matteo di Giovanni, ook Matteo da Siena of Matteo di Giovanni di Bartolo genoemd (Sansepolcro, ca. 1430 - Siena, 1495) was een Italiaans kunstschilder uit de Siënese school in de tijd van de Italiaanse renaissance.
Hij is in Siena vanaf ongeveer 1452 aanwezig, en het is waarschijnlijk dat hij tijdens zijn vroegste opleiding aldaar de invloed heeft ondergaan van het werk van zijn tijdgenoot Piero della Francesca. Hij werkte er ook onder leiding van Lorenzo di Pietro.
Hij zou in 1465 het schilderij De doop van Christus van Piero della Francesca afgewerkt hebben dat nu bewaard wordt in de National Gallery in Londen.
Zijn meesterwerk is de Madonna della Neve (Madonna van de Sneeuw) uit 1477, in de Chiesa di Santa Maria delle Nevi van Siena.
Hij was de meester van Guidoccio Cozzarelli.
* Bibliothèque nationale de France: cb149136585 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119220806
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2144 387X
* Library of Congress Control Number: nr91029522
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007385394105171
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 54021
* Système universitaire de documentation: 074373668
* Union List of Artist Names: 500025991
* Virtual International Authority File: 95842058
* WorldCat (via VIAF): 95842058
# Maxantonia punctigera

Maxantonia punctigera is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1821 door Germar.
# Maxantonia quercus

Maxantonia quercus is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Carvalho & Sakakibara.
# Maxantonia scita

Maxantonia scita is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door Walker.
# Megalomma miyukiae

Megalomma miyukiae is een borstelworm uit de familie Sabellidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Megalomma miyukiae werd in 1998 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nishi.
# Daptonema setosum

Daptonema setosum is een rondwormensoort uit de familie van de Xyalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Bütschli.
# Dasyhelea dampfi

Dasyhelea dampfi is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Kieffer.
# Dasyhelea crassiseta

Dasyhelea crassiseta is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Borkent and Forster.
# Dasyhelea cuneata

Dasyhelea cuneata is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Remm.
# Daphnis (mythologie)

Daphnis (Gr. Δάφνις) is een figuur uit de Griekse mythologie. Hij is een Siciliaanse herder en de zoon van Hermes. Daphnis groeide op tussen de bosnimfen in de bergen van Sicilië. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van de bucolische poëzie. Hij stond erg in de gunst van Apollo, Artemis en Pan, die hem zijn panfluit gaf.
Volgens de grote dichter Ovidius werd Daphnis het slachtoffer van een liefdesdrama. Hij werd versteend door een jaloerse nimf nadat hij de liefde had bedreven met een vrouw.
Er bestonden verscheidene varianten op het verhaal over de 'liefdesavonturen' van Daphnis met 'gewone' vrouwen en nimfen. Er werd een gedicht aan zijn dood gewijd door de dichter Vergilius. Daarin wordt hij voorgesteld als een Dionysusachtige figuur, die de mensen de thyrsusstaven leerde versieren en die tijgers voor zijn wagen spande. Mensen, dieren, nimfen en goden treurden in dit gedicht om de dood van Daphnis, maar de rouw duurde niet lang, want al spoedig werd de herder vergoddelijkt.

## Referentie

* T.T. Kroon, art. Daphnis, in T.T. Kroon, Mythologisch Woordenboek, 's Gravenhage, 1875.
# Daphnis gigantea

Daphnis gigantea is een vlinder uit de familie van de pijlstaarten (Sphingidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Johannes Karl Max Röber.
# Damarchus cavernicola

Damarchus cavernicola is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bruine klapdeurspinnen (Nemesiidae).
Damarchus cavernicola werd in 1924 beschreven door Abraham.
# David van Schotland

David van Schotland (ca. 1144 - 17 juni 1219) was een Schotse prins en graaf van Huntingdon. Hij was de jongste overlevende zoon van Hendrik van Schotland, 3e graaf van Huntingdon, en Ada de Warenne, een dochter van Willem de Warenne, graaf van Surrey en Elizabeth de Vermandois. Zijn grootvader was koning David I van Schotland. Huntingdon werd aan hem doorgegeven toen zijn oudere broer Willem I van Schotland de Schotse troon besteeg. Davids oudste zoon Jan volgde hem op als graaf van Huntingdon.

## Kinderen

* Jan, opvolger
* Robert, overleed jong
* Hendrik, overleed jong
* Matilda
* Ada, huwde met Hendrik van Hastings
* Isobel, huwde met Robert de Brus
* Margreet, huwde Alan van Galloway
# David van Royen (1699-1764)

David van Royen (Leiden, 5 april 1699 - aldaar, 22 februari 1764) was een Nederlandse jurist en bestuurder. Hij was de vader van de medicus en botanicus David van Royen.
Van Royen, lid van de familie Van Roijen, was de zoon van Jan Davidsz. van Royen en Cornelia van Groenendijck. Van Royen studeerde rechten in Leiden en promoveerde er op 5 februari 1720 op de Dissertatio juridica inauguralis, de finibus regundis. Hij trouwde in 1725 met Catharina van den Bergh. Hij was eerst griffier, daarna (van 1725 tot 1753) secretaris van de curatoren van de Leidsche Hogeschool. In 1758 werd Van Royen secretaris van de Raad van State.
Gedurende vier maanden in 1741 was van Royen bibliothecaris van de universiteit. Hij schreef in die periode een uitgebreid rapport over de geschiedenis en staat van de Leidse Universiteitsbibliotheek. Hij zorgde verder met name dat de oudheidkundige collectie van Gerard van Papenbroek een veilig onderkomen vond, en legde daarmee de basis voor het ontstaan van een collectie van Griekse en Romeinse sculptuur, waar later het Rijksmuseum van Oudheden mede uit opgebouwd werd.

## Publicaties

* Dissertatio juridica inauguralis, de finibus regundis. Lugdunum Batavorum, Samuel Luchtmans, 1720
* Schriftelijk Rapport van Mr. David van Royen, Secretaris van de Ed. Groot Achtbare Heeren Curateuren over 's Lands Universiteit binnen Leijden. Leijden, 1743
# David Keilin

David Keilin (Russisch: Давид Гиршевич Кейлин, David Girsjevitsj Kejlin) (Moskou, 21 maart 1887 - Cambridge, 27 februari 1963) was een Russisch-Britse entomoloog en parasitoloog.
Keilin behaalde zijn grootste erkenning met zijn onderzoek in de jaren twintig aan wat hij noemde cytochromen, een bepaald soort enzymen. Deze waren eerder ontdekt door C.A. McMunn in 1884, maar die ontdekking werd vergeten of verkeerd begrepen.
Keilin droeg tijdens zijn carrière aanzienlijk bij aan de entomologie en de parasitologie. Tussen 1914 en 1923 publiceerde hij 39 papers over onder meer de voortplanting van luizen, de levenscyclus van de paardenhorzel en de ademhalingsaanpassingen van de larven van vliegen.

## Academisch leven

Keilin ging pas op zijn tiende voor het eerst naar school, vanwege gezondheidsproblemen, waaronder astma. Zeven jaar later schreef hij zich in op de Universiteit van Luik. Hij studeerde verder op het Magdalene College van de Universiteit van Cambridge en werd Brits staatsburger.
In Cambridge werd Keilin in 1915 onderzoeksassistent van hoogleraar biologie George Nuttall. Hij zou er de rest van zijn loopbaan blijven, als opvolger van Nuttall als hoogleraar en vanaf 1931 als directeur van het Molteno Institute. In 1952 ging Keilin met pensioen.

## Erkenningen

Keilin werd verkozen tot Fellow of the Royal Society in 1926. Hij won de Royal Medal in 1939 en de Copley Medal in 1951.
* ↑ Award winners : Copley Medal. Royal Society. Geraadpleegd op 30 december 2018.
* Author citation (botany): Keilin
* CiNii: DA01495623
* Gemeinsame Normdatei: 1019630221
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0970 8177
* Library of Congress Control Number: n87854382
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00445375
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: uk20241218690
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007364188305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07213951X
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LO1V426010
* SNAC: w6m1981x
* Système universitaire de documentation: 085100846
* Virtual International Authority File: 50750178
* WorldCat (via VIAF): 50750178
# De rare kwibussen

De rare kwibussen is het 224$^{ste}$ stripverhaal van Jommeke. De reeks wordt getekend door striptekenaar Jef Nys.

## Personages

In dit verhaal spelen de volgende personages mee:
* Jommeke
* Flip
* Filiberke
* Teofiel
* Jan Haring

## Verhaal

Jommeke bouwt een autoped om tot een gemotoriseerde versie en vertrekt richting zee. Eens daar aangekomen en hij rustig pootje baadt vindt hij een fles met daarin een boodschap. Het is een noodkreet van de Kwibussen die op het eiland Rakwiba wonen. Hij roept de hulp in van Jan Haring. Deze laatste stuurt hem naar een oude scheepsmaat van hem, Cornelius Mastmans, om daar informatie te krijgen over het onbekende eiland. Nu blijkt dat ook deze oude zeeman een identiek document in zijn bezit heeft maar het is dan wel 150 jaar oud. De overgrootvader van Cornelius was ook ooit op zoek gegaan naar het eiland Rakwiba. Maar bij zijn terugkeer repte hij er met geen woord over. Jommeke besluit dan om samen met Jan Haring op avontuur te trekken. Ondertussen is Filiberke op weg naar Jommeke maar mist deze. Met een vlot gaat hij zijn vrienden achterna. Jommeke komt enige tijd later aan op het eiland Rakwiba en wordt er al snel, samen met Flip, gevangengenomen. In de enigszins middeleeuwse omgeving wordt Jommeke in het openbaar aan een straf onderworpen, de voetlikmarteling, waarbij een geit zijn zijn blote voeten likt. Al vlug blijkt dat het hier gaat om een onschuldig plaatselijk gebruik. Eens weer vrij komt hij te weten dat de mensen op het eiland alles zo leuk mogelijk trachten te beleven. Maar er hangt een dreiging over de stad: de vloek van Sivlirpa. Jommeke vindt dat de oude burcht haar geheimen moet prijsgeven en trekt, met zijn intussen ook aangekomen vriend Filiberke ook zijn voeten worden door de geit gelikt samen gaat hij met Jommke op onderzoek. Flip is door de plaatselijke bevolking ontvoerd. In de oude burcht beleven ze enkele bange momenten en via een gang kunnen ze weer naar buiten. Tot hun grote verbazing staan ze weer te midden van het dorp en worden ze op gelach onthaald. De rare Kwibussen doen er alles aan om vreemdelingen een poets te bakken, zelfs de ontvoering van Flip maakte deel uit van de grap. En als je Sivlirpa in de spiegel leest dan ken je meteen het antwoord: Aprilvis. Met de 'medaille van de Gulle Lach' keren ze weer huiswaarts.
# De ratelrat

De ratelrat is het tiende boek uit de reeks Grijpstra en De Gier, geschreven door Janwillem van de Wetering. Het is in 1984 uitgegeven door Bruna, en werd in 1986 verfilmd door Wim Verstappen onder de gelijknamige titel. Een Amerikaanse versie verscheen onder de titel The Rattle Rat, en deze werd in het Frans vertaald onder de titel Comme un rat mort. Een Duitse vertaling verscheen onder de titel Rattenfang.
Voor zijn boek pleegde Van de Wetering in april 1984 research bij de gemeentepolitie van Leeuwarden en op de plaatselijke veemarkt. De politieman Eldor Janssen nam Van de Wetering mee op surveillance, eiste voor de grap een rol in het boek, en kreeg die ook.

## Verhaal

Een verhaal met een hoog Fries gehalte. De in Menaldum geboren agent Doeke Algra heeft in de Amsterdamse binnenstad flink doorgedronken in het café van de eveneens Friese Jelle Troelstra, een oud-Oostfrontstrijder. Midden in de nacht ziet hij aan het Oosterdok iets branden. De volgende ochtend wordt een uitgebrand bootje gevonden door Waling Wiarda, ook een Fries. In het bootje ligt het verkoolde lijk van Douwe Scherjoen, een Friese veehandelaar uit Dingjum. Grijpstra en De Gier volgen het spoor naar Friesland. Ze worden ingekwartierd in een huis in Leeuwarden, eigendom van adjudant Oppenhuizen, onder voorwaarde dat ze op zijn rat passen. In tegenstelling tot de in Harlingen geboren Grijpstra en de in Joure geboren commissaris, is De Gier geen Fries en doet hij niet echt mee. Wel gaat hij Fries leren en citeert hij al snel uit Thús is de maggi op, en oare ferhalen (1981) van de Friese schrijfster Hylkje Goïnga. De zaak wordt nog ingewikkelder als de commissaris achter het plan komt voor een overval op de Leeuwarder veemarkt, Scherjoen ook met Chinezen in heroïne bleek te handelen, en Cardozo midden op de Afsluitdijk in een vuurgevecht van twee rivaliserende Chinese benden terechtkomt. En toch wordt uiteindelijk alles duidelijk.

## Trivia

Het boek werd op 12 november 1984 gepresenteerd in restaurant Sea Palace te Amsterdam. Oud-commissaris Gerard Toorenaar kreeg het eerste exemplaar aangeboden.
* ↑ Dit was de tweede verfilming van een Grijpstra en De Gier-boek.
* 1 2 Grijpstra en De Gier in Friesland, Leeuwarder Courant, 12 november 1984
* ↑ De Ratelrat van Van de Wetering wordt verfilmd, Leeuwarder Courant, 13 november 1984.
# Davidlivingstonia boisduvalii

Davidlivingstonia boisduvalii is een vlinder uit de familie van de Houtboorders (Cossidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst gepubliceerd in 1855 door Herrich-Schäffer.
De soort komt voor in een groot deel van tropisch Afrika waaronder Senegal, Guinee, Sierra Leone, Ivoorkust, Ghana, Togo, Benin, Burkina Faso, Niger, Nigeria, Kameroen, Congo-Brazzaville, Congo-Kinshasa, Soedan, Ethiopië, Oeganda, Kenia, Burundi, Zambia, Malawi en Zimbabwe.
* (en) De Prins J. & De Prins W. (2019–2022). Afromoths, online database of Afrotropical moth species (Lepidoptera). World Wide Web electronic publication. Geraadpleegd op 12-12-2022.
* (en) Markku Savela. Davidlivingstonia Yakovlev, 2020. nic.funet.fi. Geraadpleegd op 12-12-2022.
# Davidof Island

Davidof Island (Aleoets: Qanan-tanax̂) is een onbewoond eiland dat behoort tot de Rat Islands, een subgroep van de Aleoeten, Alaska. Het eiland ligt ten oosten van Khvostof Island en Pyramid Island. Het hoogste punt van het eiland is 328 meter boven zeespiegel. Davidof Island beschikt over bijzonder steile en rotsachtige kliffen.
Davidof Island is net als de omliggende eilanden Khvostof Island, Pyramid Island en Lopy Island een restant van een vulkaan die in het Tertiair explodeerde als gevolg van een uitbarsting. Dit is goed te zien aan de ongewone halvemaan-vorm van het eiland, dat de zogenaamde Crater Bay vormt.
# Davidkovo

Davidkovo (Bulgaars: Давидково) is een dorp in de Bulgaarse oblast Smoljan. Op 31 december 2019 telde het dorp 517 inwoners.

## Bevolking

De bevolking bereikte in 1956 een hoogtepunt. Sindsdien neemt de bevolking langzaam maar geleidelijk af. Vooral na de val van het communisme is de bevolkingsafname versneld. De bevolking bestaat uitsluitend uit etnische Bulgaren (met name Pomaken).
* ↑ Nationaal Statistisch Instituut
* ↑ Etnische samenstelling van Bulgaarse dorpen en steden. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
# De Gans (beeld)

De Gans is een standbeeld van brons op een tufstenen sokkel op het Bastion Oranje in de binnenstad van 's-Hertogenbosch.
Het beeld is in 1967 door de garnizoenen in 's-Hertogenbosch geschonken, vanwege het feit dat 's-Hertogenbosch vanaf 1567 een garnizoensstad is. Het beeld werd uiteindelijk pas in 1970 geplaatst.
De gans is gemaakt van brons door Louis Visser en staat in een verdedigende houding met gespreide vleugels. De snavel van de gans is geopend. De gans is hiermee het symbool van "waakzaamheid", verwijzend naar de verschillende garnizoenen in de stad.
# De Promotie (hoorspel)

De Promotie is een hoorspel van Frans Verbeek. Het is een dialoog, op 19 februari 1985 uitgezonden door de TROS. De regisseur was Marlies Cordia.

## Rolverdeling

* Man: Hans Veerman
* Alter ego: Hans Karsenbarg

## Plot

Een man ligt in bad en begint tegen zijn zin in een gesprek met zijn alter ego, dat hem verwijt dat hij te veel werkt en te weinig ontspant. Het is meer een woordenstrijd waarin de man zichzelf verdedigt en het alter ego hem steeds aanvalt. De man zet zich volledig in voor de promotie, maar toch krijgt de man last van zijn midlifecrisis.
# De Vijf op de smokkelaarsrots

De Vijf op de smokkelaarsrots is het vierde deel uit de De Vijf-boekenreeks. Het boek werd in 1945 geschreven door Enid Blyton onder de titel Five go to smugglers's top.
Het boek werd voor Nederland bewerkt door W.A. Fick-Lugten en uitgegeven door H.J.W. Becht, met illustraties van Jean Sidobre. Begin 2000 werd het boek opnieuw uitgegeven in een vertaling van J.H. Gever en voorzien van illustraties door Julius Ros.

## Verhaal

De stiefvader van Pierre Lenoir, een klasgenoot van Julian en Dick, die Pierre steevast 'Roetje' noemen, nodigt de kinderen uit om te komen logeren op het Smokkelaarsnest. Dit oude huis staat boven op de 'Worp', een heuvel die wordt omgeven door moerassen en de zee. Er zijn verborgen spelonken, oude tunnels en geheime gangen. De Vijf ontdekken dat er signalen worden uitgezonden vanuit het huis. Dan wordt oom Quentin ontvoerd...
# De Vijf weer op Kirrin-eiland

De Vijf weer op Kirrin-eiland is het zesde deel uit de De Vijf-boekenreeks. Het boek werd in 1947 geschreven door Enid Blyton onder de titel Five on Kirrin island again.
Het boek werd voor Nederland bewerkt door D.L. Uyt den Boogaard en uitgegeven door H.J.W. Becht, met illustraties van Jean Sidobre. Begin 2000 werd het boek opnieuw uitgegeven in een vertaling van J.H. Gever en voorzien van illustraties door Julius Ros.

## Verhaal

George is boos wanneer ze bericht krijgt dat haar vader Quentin op haar eiland, Kirrin-eiland, gaat wonen voor een experiment. Hij wil er zelfs een toren bouwen. Als De Vijf in de vakantie het eiland bezoeken, ontbreekt van oom Quentin elk spoor.
# De Haai van Headington

De Haai van Headington (officieel untitled 1986) is een beeldwerk van John Buckley in Headington.

## Omschrijving

Het betreft een haai op het dak van een huis, alsof die uit de lucht was komen vallen en er frontaal was ingedoken. Het beeld werd geïnstalleerd op 9 augustus 1986 door de Amerikaan Bill Heine, een radiopresentator voor BBC Radio Oxford. Het werk is bijna 8 meter hoog en 204 kg zwaar en is gemaakt uit glasvezel.
* The Headington Shark website; Headingtonshark.com
* The Headington Shark community website; Headington.org.uk
* The Headington Shark; Atlas Obscura
* In praise of... the Headington shark; The Guardian; 9 augustus 2007
* Campaign for council to recognise Headington shark; BBC; 18 december 2017