OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hajo Beeckman

Hajo Beeck­man (1971) is een Vlaams verkeersexpert en vaste woordvoerder in de media voor verkeersnieuws ('verkeersanker') op de VRT.
Hajo Beeck­man studeerde tussen 1990 en 1995 politieke wetenschappen aan de Rijksuniversiteit Gent en volgde nadien nog een opleiding stedenbouw. Tijdens het academiejaar 1992-1993 was Beeckman preses van de studentenvereniging Politeia. Na zijn studie werkte hij enkele jaren als assistent aan de universiteit. Beeck­man schakelde toen over op de Vlaamse overheid, waar hij onder meer als woordvoerder van het Vlaams Verkeerscentrum optrad. In september 2015 ging hij aan de slag bij de VRT als verkeersexpert, als opvolger van Bart Suy, waar hij op televisie en radio duiding geeft bij ernstige verkeersproblemen. Daarnaast presenteert hij het verkeersbulletin op MNM, Radio 1 en Radio 2.
In 2018 won Beeckman de Grote Prijs Jan Wauters.
* ↑ Hajo Beeckman nieuwe verkeersanker bij de VRT, vrtnws, 1 juli 2015
* ↑ VRT-verkeersexpert Hajo Beeck­man wint de Grote Prijs Jan Wauters. VRT NWS (25 oktober 2018). Geraadpleegd op 25 oktober 2018.
# Hajo Meyer

Hans-Joachim Gustav (Hajo) Meyer (Bielefeld, 12 augustus 1924 – Heiloo, 23 augustus 2014) was een Nederlands natuurkundige en politiek activist van Duitse komaf.
Na de Kristallnacht vluchtte Meyer begin 1939 voor de jodenvervolging uit nazi-Duitsland naar Nederland, samen met andere joodse kinderen maar zonder zijn ouders. Hij werd opgeleid tot machinebankwerker in een werkdorp voor jonge joodse vluchtelingen in de Wieringermeer. In 1943 dook hij onder, maar in 1944 werd hij gearresteerd en naar Auschwitz gedeporteerd. Hij overleefde het vernietigingskamp doordat hij als machinebankwerker tewerkgesteld werd bij het onderhoud van treinwagons. Zijn ouders, die vanuit Duitsland waren gedeporteerd, stierven in kamp Theresienstadt.
Na de oorlog keerde Meyer terug naar Nederland en ging hij theoretische natuurkunde studeren. Hij ging werken bij Philips en werd uiteindelijk directeur van het Philips Natuurkundig Laboratorium (NatLab). Collega's herinneren hem als een levenslustig iemand met een warme persoonlijkheid. Als er uitvindingen aan het bestuur van Philips werden getoond liep hij opgewonden rond waardoor hij wel de stuiterende kabouter werd genoemd; een geuzennaam die hij met plezier droeg.
Na zijn pensionering volgde hij opleidingen in Engeland en werkte hij als bouwer van nieuwe violen en altviolen, waarvan hij er ongeveer vijftig maakte en verkocht.
De laatste jaren was Meyer politiek actief en van 2001 tot 2010 was hij bestuurslid van Een Ander Joods Geluid. Hij schreef ook het boek Het einde van het jodendom (2003), waarin hij onder meer concludeerde dat Israël de Holocaust misbruikt als rechtvaardiging voor misdaden van dit land tegen de Palestijnen. Na een studiereis met oud-premier Dries van Agt door de bezette Palestijnse Gebieden kwam hij voor zichzelf tot de slotsom dat de Gazastrook "één groot concentratiekamp" is.
Hajo Meyer was lid van GroenLinks.
In 2007 beschreef hij de ontsteltenis over wat hij zag als een moreel verval van de huidige Israëlische maatschappij en de wereldwijde Joodse gemeenschap als geheel, in een boek met de titel "The End of Judaism: An Ethical Tradition Betrayed".
Meyer overleed op 23 augustus 2014 op 90-jarige leeftijd in zijn slaap.
* ↑ Familiebericht Familieberichtenopinternet.nl en Noordhollands Dagblad. Gearchiveerd op 16 september 2016.
* ↑ Machinebankwerker, overlever, visionair Natlab-directeur Bits&Chips, 19 september 2014. Gearchiveerd op 2 december 2022.
* ↑ Interview - Hajo Meyer, Tribune, Nieuwsblad van de SP, 9 september 2006, retrieved 24 June 2024
* ↑ The End of Judaism: An Ethical Tradition Betrayed. Gearchiveerd op 31 oktober 2019.
* ↑ Antizionist Hajo Meyer overleden NOS.nl, 24 augustus 2014. Gearchiveerd op 28 mei 2023.
# Hajnówka (stad)

Hajnówka is een stad in het Poolse woiwodschap Podlachië, gelegen in de powiat Hajnowski. Het is de grootste plaats aan de rand van het Oerbos van Białowieża en wordt vanwege zijn ligging ook wel de «Poort naar het Oerbos van Białowieża» genoemd.

## Algemene informatie

Hajnówka ontstond gedurende het Interbellum en was het onderkomen voor arbeiders uit de houtindustrie. Een aangelegd smalspoornetwerk zorgde voor het transport van gekapte bomen naar de houtzagerij. Het wapen van Hajnówka laat ook zien dat de houtindustrie een belangrijke rol heeft gespeeld. Tegenwoordig is er nog steeds een smalspoorbaan in gebruik. Deze attractie brengt toeristen en andere geïnteresseerden via het Oerbos van Białowieża naar het dorp Topiło. In Hajnówka staat tevens een in brons gegoten standbeeld van een wisent, gelegen voor het stadskantoor.
De dominante kerken in Hajnówka zijn de Rooms-Katholieke Kerk en de oosters-orthodoxe kerken.

## Verkeer en vervoer

Het treinstation in Hajnówka is verbonden met de stad Siedlce.

## Galerij

* Orthodoxe kerken in Hajnówka.
* Smalspoorbaan tussen Hajnówka en Topiło.
* SA108-007 op station Hajnówka, in de richting naar Siedlce.
* Hajnówka Wąskotorowa.
* Parkowastraat.
* Kerk aan de rand van het Oerbos van Białowieża
* Spoorlijn t.h.v. Hajnówka.
* 3 Majastraat in Hajnówka.
* Bronzen standbeeld van een wisent.
* Monument in Hajnówka, aan de rand van het Oerbos van Białowieża.
* Pools Bureau voor Statistiek
* 1 2 (en) Białowieża Forest - Nature & People (2015). Hajnówka and surroundings. Geraadpleegd op 4 november 2015. Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* 1 2 3 (pl) Atrakcje Podlasia (2015). Hajnówka. Geraadpleegd op 4 november 2015.
# Halmahera-ral

De halmahera-ral (Habroptila wallacii synoniem: Gallirallus wallacii) is een vogel uit de familie van de Rallen, koeten en waterhoentjes (Rallidae), uit het monotypische geslacht Habroptila. De vogel werd in 1860 door de Britse vogelkundige George Robert Gray geldig beschreven en genoemd naar de Britse natuuronderzoeker Alfred Russel Wallace. Het is een door habitatverlies kwetsbare vogelsoort, endemisch op het Indonesische eiland Halmahera.

## Kenmerken

De vogel is 40 cm lang. Het is een heimelijk levende, niet-vliegende soort ral. De vogel is overwegend donker, bijna zwart gekleurd. De vleugels, rug en staart zijn donkerbruin, de buik en borst zijn donker leigrijs. De snavel is fors en vrij lang en helderrood, evenals de poten, ook de ogen zijn rood.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Halmahera. De leefgebieden zijn lichtelijk opdrogende moerassen in tropisch bos en draslanden en bosranden in de buurt van rivieren en poelen of in plantages van sagopalmen.

## Status

De halmahera-ral heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 2,5 tot 10 duizend volwassen individuen. De populatie-aantallen nemen af door habitatverlies Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing en het overbodig worden van de traditionele teelt van sagopalmen en verder irrigatieprojecten waarbij natuurgebied of extensief gebruikt terrein wordt omgezet in gebied voor intensief agrarisch gebruik. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Halmahera-ral op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Proceedings of the Zoological Society of London Pt(28)3, p. 365. Gearchiveerd op 14 november 2022.
# Halmaheraboeboekuil

De halmaheraboeboekuil (Ninox hypogramma) is een vogel uit de familie Strigidae (Echte uilen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is komt voor op de eilanden Halmahera, Ternate en Batjan in de noordelijke Molukken.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk tamelijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Halmaheraboeboekuil op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Halmaheralederkop

De halmaheralederkop (Melitograis gilolensis) is een vogel uit de familie van de honingeters. Deze soort lederkop is in de jaren 1990 afgesplitst van het geslacht Philemon waartoe alle overige lederkoppen behoren. Het is nu de enige soort uit het geslacht Melitograis. De vogel werd beschreven door Karel Lucien Bonaparte (een neef van Napoleon Bonaparte).

## Verspreiding en leefgebied

Het is een endemische vogelsoort uit het noorden van de eilandengroep Molukken in (Indonesië). Het leefgebied van deze honingeter is tropisch bos in laagland, mangrove maar ook op berghellingen.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Halmaheralederkop op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World (2nd edition) 1991
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2013) - IOC World Bird Names (version 3.3)
# Hapalomys delacouri

Hapalomys delacouri is een knaagdier uit het geslacht Hapalomys dat voorkomt in Zuid-Guangxi en op Hainan (Zuid-China), in Noord-Laos en in Midden-Vietnam. Er zijn Holocene fossielen gevonden in Sichuan en Guizhou en Pleistocene fossielen in Guangxi en Noordoost-Thailand. Het is een zeldzame soort, zodat het niet verrassend is als hij in een groter gebied levend zou worden gevonden.
De vacht is dik en zacht. De rug is okerbruin, de onderkant wit. De staart is relatief kort en de punt is weinig behaard. Het gezicht is okerbruin. De oren zijn bruin en relatief groot. De voeten zijn klein. De kop-romplengte bedraagt 121 tot 136 mm, de staartlengte 140 tot 171 mm, de achtervoetlengte 22 tot 24 mm en de oorlengte 14 tot 15 mm. Vrouwtjes hebben 1+1+2=8 mammae.
Er zijn mogelijk drie ondersoorten (H. d. delacouri uit Midden-Vietnam, H. d. marmosa uit Hainan en H. d. pasquieri) uit Noord-Laos, maar er zijn zo weinig exemplaren bekend dat het waarschijnlijk te vroeg is om die ondersoorten te erkennen. H. d. pasquieri is kleiner en heeft een harigere staart dan H. d. delacouri.

## Literatuur

* Musser, G.G. 1972. The Species of Hapalomys (Rodentia, Muridae). American Museum Novitates 2503:1-27, 9 november 1972.
* Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. In Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World. 3rd ed.
* ↑ (en) Hapalomys delacouri op de IUCN Red List of Threatened Species.
Hapalomys angustidens† · Hapalomys delacouri · Hapalomys eurycidens† · Hapalomys gracilis† · Hapalomys khaorupchangi† · Hapalomys longicaudatus
# Hapalomys gracilis

Hapalomys gracilis is een fossiel knaagdier uit het geslacht Hapalomys dat gevonden is in Longgupo in Zuid-China. De soortaanduiding gracilis is Latijn voor 'dun'. Van deze soort is slechts een eerste onderkies bekend, die 2,60 bij 1,58 millimeter groot is. Deze kies is kleiner dan die van alle andere soorten van Hapalomys. De kies heeft ook kleinere labiale knobbeltjes dan alle soorten behalve H. angustidens en verschilt van alle soorten behalve H. angustidens in de afwezigheid van het posterolabiale cingulum.
Hapalomys angustidens† · Hapalomys delacouri · Hapalomys eurycidens† · Hapalomys gracilis† · Hapalomys khaorupchangi† · Hapalomys longicaudatus
Literatuur
# Halieutopsis margaretae

Halieutopsis margaretae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van vleermuisvissen (Ogcocephalidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Ho & Shao.
* ↑ (en) Halieutopsis margaretae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Halieutopsis margaretae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Halieutopsis stellifera

Halieutopsis stellifera is een straalvinnige vissensoort uit de familie van vleermuisvissen (Ogcocephalidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Smith & Radcliffe.
* ↑ (en) Halieutopsis stellifera op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Halieutopsis stellifera. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Halieutopsis ingerorum

Halieutopsis ingerorum is een straalvinnige vissensoort uit de familie van vleermuisvissen (Ogcocephalidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Bradbury.
* ↑ (en) Halieutopsis ingerorum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Halieutopsis ingerorum. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Halogenering

Onder halogeneren wordt het proces verstaan waarbij een halogeen gekoppeld wordt aan een organische verbinding. In het spraakgebruik komen ook de termen chloreren en bromeren voor omdat chloor en broom relatief eenvoudig als element aan organische verbindingen te koppelen zijn. De overeenkomstige termen voor fluor en jood, fluoreren en joderen, worden nauwelijks zelfstandig gebruikt (difluor is veel te reactief, di-jood is te traag in zijn reacties). Technisch een van de belangrijkste halogeneringsreacties is de additie van dichloor aan etheen. Het gevormde 1,2-dichloorethaan wordt vervolgens omgezet in chlooretheen (vinylchloride), de grondstof voor pvc. In de analytische chemie werd de reactie van di-jood aan de dubbele binding gebruikt ter vaststelling van het joodadditiegetal van plantaardige en dierlijke oliën en vetten.
Halogeneren kan plaatsvinden op twee manieren:
* Additie van het vrije halogeen aan een dubbele binding. Behalve voor jood is dit een snelle reactie. Voor de reactie van jood met een dubbele binding is een katalysator (kwik-zout) nodig. De reactie verloopt via een ionogeen proces.
* Substitutie (vervanging) van een waterstofatoom via een radicalair proces. Voor dit proces is licht de katalysator en de vorming van het bijproduct waterstofhalogenide de drijvende kracht.
# Haliophasma adinae

Haliophasma adinae is een pissebed uit de familie Anthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Negoescu.
# Haliophasma caprii

Haliophasma caprii is een pissebed uit de familie Anthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1981 door Wägele.
# Harpacticus chauseica

Harpacticus chauseica is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Harpacticidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Milne Edwards.
# Halistylinae

Halistylinae is een onderfamilie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Geslachten

* Botelloides Strand, 1928
* Cavostella Laseron, 1954
* Cavotera Laseron, 1954
* Charisma Hedley, 1915
* Halistylus Dall, 1890
# Halistylus columna

Halistylus columna is een slakkensoort uit de familie van de Trochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Dall.
# Halistylus pupoideus

Halistylus pupoideus is een slakkensoort uit de familie van de Trochidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Carpenter.
# Hapalopus lesleyae

Hapalopus lesleyae is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de vogelspinnen (Theraphosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Hapalopus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Gabriel.
# Hapalopus triseriatus

Hapalopus triseriatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de vogelspinnen (Theraphosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Hapalopus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Lodovico di Caporiacco.
# Hapalopus nondescriptus

Hapalopus nondescriptus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de vogelspinnen (Theraphosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Hapalopus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Cândido Firmino de Mello-Leitão.
# Harmattan

De harmattan is een droge en stoffige noordoost- tot oostenwind die tussen november en maart ten zuiden van de Sahara in de richting van de Golf van Guinee waait. Ze wordt veroorzaakt door hogedruk die zich in de winter boven de Sahara ontwikkelt als uitloper van het Azorenhoog, en lagedruk boven de Golf van Guinee als onderdeel van de Intertropische convergentiezone. In de zomer kan zich door de hitte geen hogedrukgebied boven de Sahara handhaven, dan maakt de harmattan in dit gebied plaats voor de West-Afrikaanse moesson met regenbuien.
De harmattan is een sterk uitdrogende wind met een relatieve vochtigheid van soms niet meer dan 10%. De temperatuur is daarbij in de betreffende periode van het jaar in de nacht en ochtend gematigd, tussen de 15° en 20°C. In de middag kan het wel boven de 30°C worden. Als de wind over de woestijn gaat neemt hij kleine stofdeeltjes (tussen 0,5 en 10 micrometer) op. Waait het hard genoeg, dan ontstaan stofstormen. In sommige West-Afrikaanse landen beperkt de grote hoeveelheid stof in de lucht de zichtbaarheid en verdwijnt de zon voor meerdere dagen, vergelijkbaar met mist. Jaarlijks worden vluchten van luchtvaartmaatschappijen hierdoor afgelast.
Het stof bevat microben en kan voedsel infecteren, ademhalingsproblemen veroorzaken en ziektes als hersenvliesontsteking verspreiden. De meningokok wordt door het stof gemakkelijker opgenomen in het bloed.
Een aanhoudende harmattan kan gewassen vernielen door de stoflaag die op de bladeren ligt en het uitblijven van regenval.

## Trivia

De naam Harmattan wordt ook gebruikt door de Franse uitgever van boeken over Afrika, Éditions L'Harmattan in Parijs.
* ↑ Encyclopaedia Brittannica - Harmattan Geraadpleegd 20 juni 2020. Gearchiveerd op 25 september 2020.
* ↑ Geographysite - Nigeria climate Geraadpleegd 20 juni 2020. Gearchiveerd op 20 september 2020.
* ↑ Vanguard- Harmattan treft uiteindelijk Lagos Geraadpleegd 20 juni 2020. Gearchiveerd op 18 september 2020.
* ↑ AllAfrica - Nigeria: NCAA Warns Pilots, Airlines On Harmattan Weather (januari 2013)
* ↑ Reuters: Grote stofwolk over West-Afrika (februari 2012) Geraadpleegd 20 juni 2020
# Harry Hibbs (muzikant)

Harry Hibbs (Bell Island, 11 september 1942 – Toronto, 21 december 1989) was een Canadees folkmuzikant die bekendstond als een van de iconen van de Newfoundlandse muziek. Hij was zowel zanger als accordeonist.

## Levensloop
### Vroege jaren

Hij werd geboren in 1942 op Bell Island, een klein en volledig op de mijnbouw gericht eiland in het toen nog onafhankelijke Dominion Newfoundland. Kort na de dood van zijn vader in 1962 verhuisde het gezin naar de Canadese grootstad Toronto. Hibbs werkte er in verschillende fabrieken als arbeider, totdat hij vanwege een arbeidsongeval in 1967 geen zware arbeid meer kon doen. Hij besloot zich dan toe te leggen op het spelen van muziek. Hij was van thuis uit muzikaal opgevoed door zowel zijn vader, die thuis vaak fiddle en accordeon speelde, als door zijn moeder (die vaak Ierse ballades zong).

### Carrière

Hibbs werd in 1967 een lid van de Caribou Show Band, een groep die geregeld optrad voor de vele Newfoundlandse inwijkelingen in Toronto. In 1968 kreeg hij een persoonlijk platencontract van Arc Records en hij bracht datzelfde jaar zijn eerste album uit. Nog in 1968 was hij voor het eerst te zien in de vanaf dan wekelijkse televisieshow At The Caribou van CHCH-TV in Hamilton. Hij werd later een vaste gast in verschillende langlopende muzikale showprogramma's op de Canadese publieke omroep CBC, waaronder de Tommy Hunter Show, Don Messer's Jubilee en Singalong Jubilee.
Hij bracht in zijn carrière uiteindelijk 26 albums uit, waarvan er verschillende goud haalden. In 1978 opende hij in Toronto een nachtclub genaamd Conception Bay.
Eind 1989 stierf Hibbs aan kanker.

## Hommage

Harry Hibbs is in 1993 opgenomen in de "Porcupine Hall of Fame" van CIUT-FM, de universiteitsradio van Toronto. Reeds in 1991 werd als een van de "Porcupine Awards" ook een "Harry Hibbs Award" in het leven geroepen, die sinds dan jaarlijks uitgereikt werd aan een Canadees muzikant.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7894 9604
* Library of Congress Control Number: no00002721
* MusicBrainz: 87cf4c4a-960f-463f-a080-09e8f7af4009
* Virtual International Authority File: 70926883
* WorldCat (via VIAF): 70926883
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Harry Hibbs (musician) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Halonaevus

Een halonaevus of naevus van Sutton is een moedervlek waar een bleke rand omheen bestaat. Deze rand (de halo dus) is het gevolg van een ontstekingsreactie die de pigmentproducerende cellen (melanocyten) opruimt, eigenlijk net als bij de auto-immuunziekte vitiligo. De ring is meestal hoogstens zo'n 2 cm breed, en kan in het begin ook rood van kleur zijn. Vaak verdwijnt door deze reactie ook de moedervlek zelf. Meestal (niet altijd) keert de gewone (bruine) huidskleur na verloop van maanden tot jaren terug. Een behandeling is niet nodig, evt. kan de plek met zelfbruinende crème gecamoufleerd worden.

## Externe link

* Huidinfo.nl folder Halo-moedervlek
* 1 2 Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
* ↑ http://www.emedicine.com/derm/topic174.htm
# Haploposthia opisthorchis

Haploposthia opisthorchis is een worm uit de familie Haploposthiidae, die behoort tot de stam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Haploposthia opisthorchis werd in 1967 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Mamkaev.
# Haploposthia opisthorcus

Haploposthia opisthorcus is een worm uit de familie Haploposthiidae, die behoort tot de stam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Haploposthia opisthorcus werd in 1967 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Mamkaev.
# Harpalus nyassicus

Harpalus nyassicus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Basilewsky.
# Harmologa columella

Harmologa columella is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Meyrick.