OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# WTS

WTS of Wts kan verwijzen naar:
* Watertransportsysteem (WTS), een transportsysteem voor water van de Nederlandse brandweer
* Wet tegemoetkoming schade bij rampen (Wts), een Nederlandse wet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van WTS en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Volendam (Paraguay)

Volendam of Colonia Volendam is een in 1947 gestichte mennonietenkolonie, gelegen in het departement San Pedro in de regio Chaco in Paraguay. De nederzetting heeft 550 inwoners en is genoemd naar het schip Volendam dat de Rusland-Duitsers naar Zuid-Amerika bracht. In de kolonie wordt door een groot deel van de bevolking Plautdietsch gesproken. De mennonitische gemeenschap in Paraguay staat bekend om haar strenge geloofsregels. De gezinnen zijn groot, trouwen buiten de eigen gemeenschap wordt niet geaccepteerd, hoewel de regels de laatste jaren minder streng worden toegepast dan voorheen.
# Volendam '80

Volendam '80 (VD'80) is een Nederlandse lokale politieke partij in de gemeente Edam-Volendam. Fractievoorzitter van VD'80 is Johan Koning.
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 7 maart 2006 was Marisa Kes lijsttrekker en haalde VD'80 daarmee zes zetels. VD'80 werd daarmee de grootste partij in de gemeenteraad. Vier jaar later, in 2010, wist VD'80 dit resultaat te consolideren.

## Externe link

* Volendam '80
# SlutWalk

SlutWalk, slettenloop of slettenmars, is een betoging tegen seksueel geweld, de onderdrukking van openlijke seksualiteit en het stigmatiseren van vrouwen die promiscue ofwel sletterig gedrag zouden vertonen. De mars draait de negatieve betekenis van het woord slet om en maakt er een geuzennaam van. Het doel is respect en veiligheid voor ieders seksualiteit. De beweging achter de SlutWalk wil aandacht voor het feit dat seksisme en seksuele onderdrukking in veel samenlevingen diep geworteld zijn.

## Geschiedenis

Het protest is ontstaan na een opmerking van een Canadese politieagent uit Toronto. Die raadde Canadese studentes aan zich niet als sletten te kleden om aanranding en verkrachting te voorkomen. Hiermee suggereerde hij dat vrouwen verkrachting uitlokken door zich uitdagend te kleden. Zijn uitspraak leidde in 2011 tot veel discussie die uitmondde in een SlutWalk, een protestmanfestatie in Toronto, waaraan duizenden mensen deelnamen. Sindsdien zijn er in steden over de hele wereld zulke protestmarsen georganiseerd. Op 4 juni 2011 werd een SlutWalk in Amsterdam gehouden, waarbij de nadruk lag op het blootleggen van de 'Nederlandse schijntolerantie'. De beweging in Toronto is nog steeds actief.
De 'slettendiscussie' is breed. Het gaat er niet alleen om dat vrouwen moeten kunnen dragen wat ze willen, maar ook dat mensen zich in hun uiterlijke verschijning en gedrag niet moeten laten inperken door de seksuele moraal. Dat geldt voor iedereen: hetero's, homo's, travestieten. Er zijn vele maatschappelijke normen waaraan een mens moet voldoen om niet negatief beoordeeld te worden. Met SlutWalk wordt tegenwicht geboden aan de druk om 'normaal' te zijn. Schaars of uitdagend gekleed gaan kan geen reden zijn voor het goedpraten van seksueel misbruik. Iedereen dient volgens de SlutWalk-beweging het recht te hebben om zich te kleden zoals hij of zij zelf wil.
* ↑ Sletten sleutelen aan de 'Nederlandse schijntolerantie'. Trouw. Geraadpleegd op 7 juli 2018.
* ↑ (en) Slutwalk Toronto |. www.slutwalktoronto.com. Gearchiveerd op 28 juni 2011. Geraadpleegd op 7 juli 2018.
* ↑ SlutWalk-beweging: baas over eigen lichaam, altijd en overal. socialisme.nu. Geraadpleegd op 7 juli 2018.
# Madeliefjes-veldbiesroest

De madeliefjes-veldbiesroest of madelliefjeroest (Puccinia obscura) is een heteroecische roestschimmel behorend tot de familie Pucciniaceae. Deze biotrofe parasiet komt voor op het madeliefje en veldbies. Op veldbies worden urediniosporen en teliosporen gevormd en op de bladeren van het madeliefje spermatiën en aecidiosporen. De schimmel komt voor in Europa, Noord-Amerika, Zuid-Amerika, Algerije, Korea, Japan en Nieuw-Zeeland. In Nederland is de schimmel vrij zeldzaam.
De spermatiën zijn honingkleurig. De komvormige tot cilindrische aecia worden gevormd in chlorotische vlekken op zowel de boven- als onderkant van de bladeren van het madeliefje. Ze hebben een witte rand. De gele, 17,5-22,0 × 1,.5-19,0 µm grote aecidiosporen zijn bezet met fijne wratjes en hebben een minder dan 1 µm dikke wand. Op veldbies worden op de bovenzijde van de bladeren lichtbruine uredinia en donkerbruine telia gevormd. De bruingele urediniospores hebben twee equatoriale kiemporen en zijn gestekeld, maar de kiemporen zijn omgeven door een gladde zone. De bruine, tweecellige, ellipsvormige tot ronde, gladde, 30-48 × 14-20 µm grote teliosporen hebben een blijvende steel, die ongeveer 30 µm lang is. De top van de teliospore heeft een sterk verdikte celwand.

## Foto's

* Teliosporen en urediniosporen op gewone veldbies
# Macrolycus laetus

Macrolycus laetus is een keversoort uit de familie netschildkevers (Lycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1967 gepubliceerd door Takehiko Nakane.
# Mesochorus validus

Mesochorus validus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dasch in 1971.
# Gillois (Jura)

Gillois is een gemeente in het Franse departement Jura (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 119 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lons-le-Saunier.

## Geografie

De oppervlakte van Gillois bedraagt 9,6 km², de bevolkingsdichtheid is 12,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Gillois (Jura) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Five for Fighting

Five for Fighting (artiestennaam van John Ondrasik) (Los Angeles, 7 januari 1965), is een Amerikaanse singer-songwriter. Zijn bekendste single is "Superman (It's Not Easy)".

## Biografie

Ondrasiks album ‘’America Town’’ uit 2000, behaalde platinum in de VS, grotendeels door het succes van het lied ‘’Superman (It's Not Easy)’’ in 2002. Het album ‘’The Battle for Everything’’ uit 2004 werd ook een succes in de Verenigde Staten. Van dit album werd ook een DualDisc uitgebracht, met aan de ene kant het album en aan de andere kant een dvd met bonusmateriaal en de muziekvideo van de single ‘’100 Years’’. In augustus 2006 bracht Ondrasik zijn vierde album, ‘’Two Lights’’, uit. Het vijfde album van Five for Fighting werd op 13 oktober 2009 uitgebracht en kreeg de naam ‘’Slice’’. De eerste single van dit album: ‘’Chances’’ was op 21 juli van dat jaar al beschikbaar om te downloaden. Het zesde album van Five for Fighting draagt de naam ‘’Bookmarks’’ en kwam uit op 17 september, 2013. De eerste single van dit album: ‘’What If’’ kwam uit op 11 juni, 2013.
John Ondrasik heeft ook een filantropische website die zich richt op de vraag: ‘’What kind of world do you want?’’ (naar aanleiding van de single ‘’World’’).

## Discografie

* Message for Albert (1997)
* America Town (2000) (met onder andere "Superman (It's Not Easy)", "Easy Tonight" en "America Town")
* Acoustic Live (ep, 2004)
* The Battle for Everything (2004) (met onder andere "100 Years", "The Devil in the Wishing Well" en "If God Made You")
* 2+2 Makes 5 (ep, 2004)
* The Battle for Everything (DualDisc) (2006)
* The Riddle (ep, 2006)
* Two Lights (2006)
* Back Country (2007)
* Slice (2009)
* Bookmarks (2013)

## Externe link

* Officiële website
* Filantropische website van Five for Fighting
* Bibliothèque nationale de France: cb14050694k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 135262410
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5550 2957
* Library of Congress Control Number: no2002026600
* MusicBrainz: 23eeaeaf-423d-4859-8c91-2175ece74287
* Virtual International Authority File: 14433909
* WorldCat (via VIAF): 14433909
# Floyd Cramer

Floyd Cramer (Shreveport (Louisiana), 27 oktober 1933 - Madison (Tennessee), 31 december 1997) was een Amerikaanse country-pianist die vooral furore maakte in de jaren 50, 60 en 70 van de vorige eeuw.
Cramer groeide op in Huttig, een klein stadje in Arkansas. Op vijfjarige leeftijd begon hij met pianospelen en in 1951 kreeg hij een plaatsje in "The Louisiana Hayride Band". In 1955 trok hij naar Nashville en werd bekend door zijn bijdrage aan de speciale Nashville-sound.
Cramer heeft ook bij uiteenlopende artiesten meegespeeld als achtergrondpianist, onder andere bij Elvis Presley, Roy Orbison, Patsy Cline, Jim Reeves, Johnny Cash, Chet Atkins, Boots Randolph, Perry Como, The Everly Brothers en vele anderen.
Naast pianist was Floyd Cramer ook een fanatiek golfer en had zijn eigen "Celebrity Golf Tournament". Een van de hoogtepunten uit zijn carrière was zijn tournee door Zuid-Afrika, samen met Chet Atkins en Jim Reeves, waar bij aankomst op het vliegveld van Johannesburg zeker 60.000 mensen stonden te wachten om hen te verwelkomen. Andere hoogtepunten waren zijn hitsingles "Last Date" en "On The Rebound", die in 1961 respectievelijk nummer 2 en nummer 4 in de Amerikaanse BillBoard Top stonden.
Cramer overleed aan longkanker. Postuum werd hij in 2003 opgenomen in de Country Music Hall of Fame.
* Biblioteca Nacional de España: XX871387
* Bibliothèque nationale de France: cb13892815j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134351924
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1439 7975
* Library of Congress Control Number: n95112842
* MusicBrainz: a7921b29-671a-4378-8a61-539cf73d7588
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 097030643
* SNAC: w6xm1hj5
* Système universitaire de documentation: 094538247
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 18191
* Trove: 1487942
* Virtual International Authority File: 24786776
* WorldCat (via VIAF): 24786776
# Federatie van Damanhur

De Federatie van Damanhur, vaak gewoon kortweg Damanhur, is een commune, ecodorp en spirituele gemeenschap gelegen in de gemeente Vidracco in de regio Piëmont in Noord-Italië, op ongeveer 50 kilometer ten noorden van de stad Turijn. Het is gelegen in de uitlopers van de Alpen in de Chiusellavallei, grenzend aan het Nationaal park Gran Paradiso. De gemeenschap heeft haar eigen grondwet en munt, de Credito.
Damanhur is vernoemd naar de Egyptische stad Damanhur waar de tempel gewijd aan Horus stond.
Damanhur werd opgericht in 1975 door Oberto Airaudi met ongeveer 24 volgers en is gegroeid naar 800 volgers in het jaar 2000. De groep heeft een mix van new age en neopaganistische overtuigingen. Ze verwierf bekendheid in 1992 door de openbaarmaking van hun geheime uitgraving van een uitgebreide ondergrondse tempel die ze de Tempels van de Mensheid noemen, waarvan de bouw in 1978 begon onder volledige geheimhouding. De Italiaanse autoriteiten bevalen de bouw te stoppen, omdat men hiermee was begonnen zonder goedkeuring van het plan, hoewel kunstwerkzaamheden voortgezet konden worden. Toestemming met terugwerkende kracht werd vervolgens verleend.
De Federatie van Damanhur heeft centra in Europa, Amerika en Japan.

## Externe link

* website Federatie van Damanhur
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Federation of Damanhur op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Federatie van Liberalen

De Federatie van Liberalen (Italiaans: Federazione dei Liberali, FdL) is een kleine liberale politieke partij in Italië die op 6 februari 1994 werd opgericht. De partij geldt als een van de opvolgers van de Liberale Partij van Italië die als gevolg van corruptieschandalen van prominente leden (waaronder ministers) in 1994 werd opgeheven. De andere opvolger van de oude liberale partij is de Unie van het Centrum (UdC), die echter een conservatievere koers voer dan de FdL. De UdC ging in 1998 op in de centrumrechtse politieke partij Forza Italia (FI).
Na de oprichting van de FdL werd Alfredo Biondi, de laatste voorzitter van de PLI aangewezen als eerste voorzitter van de nieuwe FdL. Bij de verkiezingen van 1994 werden enkele leden van de FdL in het parlement gekozen. De meeste kandidaten waren dankzij lijstverbindingen met de christendemocratische en liberale Patto Segni van Mario Segni en de conservatief-liberale Forza Italia in het parlement terechtgekomen.
In 1995 sloot de Liberaal-Democratische Unie van Valerio Zanone zich bij de FdL aan. Zanone was eind jaren 70 partijleider van de PLI geweest. Zanone werd gekozen als nieuwe partijvoorzitter. Onder Zanone schoof de FdL meer op naar links en sloot zich aan bij La Margherita, een samenwerkingsverband van centrum en centrumlinkse politieke partijen. Binnen La Margherita vormde FdL samen met andere liberale groepen de Democratische Unie.
Grote successen voor de FdL bleven uit, hoewel Zanone in 2006 in de Senaat werd gekozen. Binnen de partij ontstond onenigheid over de te voeren partijkoers. Raffaello Morelli, die Zanone in 2004 was opgevolgd als partijvoorzitter, stond kritisch tegenover de voortzetting van de deelname van de FdL binnen La Margherita en werd daarin gesteund door het merendeel van de partijleden. Als gevolg hiervan trad Zanone uit de FdL, om zich aan te sluiten bij de progressieve Democratische Partij.
Herbezinning en de nieuwe partijkoers die sinds het vertrek van Zanone is ingezet hebben niet voorkomen dat de partij electoraal steeds slechter is gaan presteren. Aan de vooravond van de Europese Parlementsverkiezingen van 2014 sloten verscheidene kleine liberale, christendemocratische en conservatieve partijen, waaronder de FdL zich aaneen onder de naam Europese Keuze, die echter geen zetel in het Europees Parlement wist te veroveren.

## Ideologie

De FdL is de ideologische opvolger van de Liberale Partij van Italië en daarmee een aanhanger van het klassiek liberalisme. Anders dan de PLI is de FdL op sociaal gebied progressiever, wat onder meer blijkt uit de bereidheid tot samenwerking met politieke partij aan de linkerkant van het politieke spectrum.
De partij geldt als bijzonder pro-Europees en voorstander van een federaal Europa.

## Partijcongressen

* I Constituerende Vergadering - Rome, 6 februari 1994
* II Vergadering, i.v.m. Europese verkiezingen - Rome, 23 april 1994
* I Congres- Lucca, 22-24 juli 1994
* II Congres - Rome, 3-5 februari 1995
* III Congres - Rome, 1-3 maart 1996
* IV Congres - Rome, 16-18 maart 1997
* V Congres - Rome, 17-18 januari 2001
* VI Congres - Rome, 18-19 januari 2003
* VII Congres - Florence, 5 november 2005
# Fetești

Fetești kan verwijzen naar:
* Fetești (Ialomița), stad
* Fetești (Iași)
* Fetești (Suceava)
* Fetești (Vrancea)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fetești en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Flotschapa rhynchopalpata

Flotschapa rhynchopalpata is een vlinder uit de familie snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Mey.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Flottweg

Flottweg was een historisch merk van motorfietsen, en is tegenwoordig een producent van centrifuges en bandpersen.

## Geschiedenis

In 1911 wordt Flottweg in München opgericht als Gustav Otto Flugmaschinenwerke door Gustav Otto. In 1916 gaat dit bedrijf samen met Bayerische Flugzeugwerke, dit wordt gezien als de geboorte van het latere Bayerische Motorenwerke oftewel BMW. In 1918 start Otto een nieuwe fabriek onder de naam Flottweg en start de productie van motoren en motorfietsen met de naam Flottweg (Duits voor 'vlot weg').
Omdat het economische tij tegenzit lopen de zaken voor Otto niet goed en in 1932 weet Dr. Georg Bruckmayer, een gynaecoloog uit München, de rechten van Flottweg te bemachtigen en start Flottweg-Motoren-Werke. In 1933 wordt gestart met de productie en distributie van Flottweg-motorfietsen en vliegtuigmotoren en onderdelen voor vliegtuigmotoren. In 1937 ging het bedrijf Otto Motorenwerke over in handen van BMW. In 1943 moet Flottweg vanwege de hevige bombardementen door de geallieerden op de Duitse industrie verhuizen van München naar Vilsbiburg.
Na de Tweede Wereldoorlog moet Flottweg, net als zoveel andere Duitse ondernemingen, haar activiteiten staken omdat oorlogsindustrie verboden werd. Noodgedwongen werd gezocht naar andere productieactiviteiten om de 2.000 werknemers aan het werk te houden. Tijdelijk heeft men zich gericht op precisieapparatuur voor drukkerijen.
Later werd gestart met de productie van industriële decanteercentrifuges, in 1956 werd de eerste afgeleverd aan BASF.
Flottweg maakte 119cc-clip-onmotoren die boven het voorwiel gemonteerd moesten worden. Daarna kwamen er ook Flottweg-motorfietsen met eigen 183- en 246cc-kopklepmotoren en in 1928 ook 346cc-modellen met JAP-motor. Na een onderbreking rond 1930 werden in 1933 weer 198cc-motorfietsen met eigen motorblok gemaakt.
Flottweg bestaat anno 2008 nog steeds en is toonaangevend in de productie van industriële centrifuges en bandpersen. De hoofdzetel van Flottweg is in Vilsbiburg nabij München en is in handen van de familie Bruckmayer. In mei 2008 is het 75-jarige bestaan, vanaf de productiestart onder de naam Flottweg-Motoren-Werke, van Flottweg groots gevierd.
Een Nederlandse vestiging van Flottweg is gevestigd in Heemstede, nabij Haarlem. De Nederlandse vestiging beschikt tevens over serviceafdeling en een filtratiedivisie die in de gehele Benelux actief is.
# Festival van San Remo 1971

Het Festival van San Remo 1971 was de 21ste editie van de liedjeswedstrijd.

## Finale

* Il cuore è uno zingaro (Franco Migliacci e Claudio Mattone) Nada – Nicola di Bari
* Che sarà (Franco Migliacci e Jimmy Fontana) Ricchi e Poveri – José Feliciano
* 4 marzo 1943 (Lucio Dalla e Paola Pallottino) Lucio Dalla – Equipe 84
* Com'è dolce la sera (Luigi Albertelli e Enrico Riccardi) Donatello – Marisa Sannia
* Sotto le lenzuola (Luciano Beretta, Miki Del Prete e Adriano Celentano) Adriano Celentano – Coro Alpino Milanese
* Come stai? (Riccardo Pazzaglia e Domenico Modugno) Domenico Modugno – Carmen Villani
* Bianchi cristalli sereni (Aldo Capponi) Don Backy – Gianni Nazzaro
* 13 storia d'oggi (Vito Pallavicini e Albano Carrisi) Al Bano – Aguaviva
* Rose nel buio (Lorenzo Pilat, Mario Panzeri e Daniele Pace) Gigliola Cinquetti – Ray Conniff
* Ninna nanna (cuore mio) (Luigi Albertelli e Enrico Riccardi) Caterina Caselli – Dik Dik
* L'ultimo romantico (Vito Pallavicini e Pino Donaggio) Pino Donaggio – Peppino di Capri
* La folle corsa (Mogol e Carlo Donida) Little Tony – Formula 3
* Una storia (Sergio Endrigo) Sergio Endrigo – New Trolls
* Il sorriso il paradiso (Sergio Menegale e Gianni D'Errico) Sergio Menegale – Wallace Collection

## Halvefinalisten

* Amsterdam (Daniele Pace, Mario Panzeri e Pino Calvi) Rosanna Fratello – Nino Ferrer
* Andata e ritorno (Donato Renzetti e Luigi Albertelli) Maurizio & Fabrizio – Protagonisti
* I ragazzi come noi (Lombardi e Balducci) Paolo Mengoli – Mark e Martha
* Il dirigibile (Luigi Albertelli e Maurizio Fabrizio) Antoine – Anna Identici
* Il viso di lei (Baracuda, Vince Tempera e Scandolara) Giganti – Fabio Trioli
* Lo schiaffo (Giandiego Deriu e Vincenzo Barsanti) Jordan – Gens
* L'ora giusta (Corrado Conti, Daniele Pace, Mario Panzeri e Gianni Argenio) Edda Ollari – Lorenza Visconti
* Non dimenticarti di me (Mogol e Mario Lavezzi) Nomadi – Mal
* Occhi bianchi e neri (Alberto Testa, Eros Sciorilli e Miki Del Prete) Pio – Mau Cristiani
* Santo Antonio Santo Francisco (Vito Pallavicini e Paolo Conte) Piero Focaccia – Mungo Jerry
1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Festival Internacional de Cine de Valdivia

Het Festival Internacional de Cine de Valdivia (FICV of FICVALDIVIA) (Nederlands: Internationaal filmfestival van Valdivia) is een jaarlijks filmfestival dat plaatsvindt in Valdivia in Los Ríos, Chili.
De hoofdprijs van het festival is de Pudú Dorado (Gouden Poedoe).

## Geschiedenis

Het festival werd in 1993 opgericht door de Cine Club van de Universidad Austral de Chile naar aanleiding van hun dertigste verjaardag. In 1994 werd een eerste competitief filmfestival onder de naam Valdivia Cine & Video georganiseerd en het festival kreeg in 1998 zijn huidige naam.
In de beginjaren was het filmfestival georiënteerd op ecologische onderwerpen en ontstond de Gouden Poedoe-prijs. Vanaf 2001 startte een competitie voor speelfilms en groeide het festival zo uit tot het belangrijkste filmevenement in Chili.

## Prijzen

* Internationale speelfilms: Beste film (Gouden Poedoe) - Premio Especial del Jurado (Speciale prijs van jury) - Mención Especial del Jurado (Speciale vermelding van de jury)
* Chileense speelfilms: Beste film - Premio Especial del Jurado (Speciale prijs van jury)
* Internationale kortfilms: Mejor Cortometraje (Beste kortfilm) - Mención Especial (Speciale vermelding)
* Concurso de Cortometrajes en Alta Definición de Escuela de Cine y Audiovisuales (competitie filmscholen)

## Palmares

| Editie | Internationaal winnaar | Nationaal winnaar |
| 1994 | | Wichan. El juicio |
| 1995 | | Largadistancia |
| 1996 | Cuesta abajo | El último cierra la puerta |
| 1997 | Tesis | |
| 1998 | Martín (Hache) | |
| 1999 | Tierra | |
| 2000 | Amores perros | Mi famosa desconocida |
| 2001 | In the Mood for Love | |
| 2002 | A la Izquierda del Padre | |
| 2003 | Los lunes al sol | Cesante |
| 2004 | Machuca | ' |
| 2005 | L'Enfant endormi | Mi mejor enemigo |
| 2006 | L'Enfant | Días de campo |
| 2007 | Still Life | Mirageman |
| 2008 | Aquele Querido Mês de Agosto | El regalo |
| 2009 | La Pivellina | La nana |
| 2010 | Verano de Goliat | Perro muerto |
| 2011 | Nana | Música campesina |
| 2012 | De jueves a domingo | Donde vuelan los cóndores |
| 2013 | E Agora? Lembra Me | Raíz |
| 2014 | Waiting for August | Los castores |
| 2015 | El movimiento | Sin norte |
| 2016 | The Dazzling Light of Sunset | Mala Junta |

## Externe link

* (en) (es) Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Festival Internacional de Cine de Valdivia op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (es) Director del Festival de Valdivia: "Es un certamen que ya tocó techo y se le exige crecer", emol.com, 8 oktober 2013
* ↑ (es) Festival de Cine de Valdivia anunció sus ganadores, biobiochile.cl, 16 oktober 2016. Gearchiveerd op 27 januari 2022.