OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pianezze

Pianezze is een gemeente in de Italiaanse provincie Vicenza (regio Veneto) en telt 1937 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 5,0 km², de bevolkingsdichtheid is 387 inwoners per km².

## Demografie

Pianezze telt ongeveer 682 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 1,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1826 |
| 2001 | 1852 |

## Geografie

Pianezze grenst aan de volgende gemeenten: Marostica, Mason Vicentino, Molvena.

## Geboren

* Giuseppe Toaldo (1719–1797), priester en hoogleraar aan de universiteit van Padua
* Italiaans bureau voor statistiek
Agugliaro · Albettone · Alonte · Altavilla Vicentina · Altissimo · Arcugnano · Arsiero · Arzignano · Asiago · Asigliano Veneto · Barbarano Vicentino · Bassano del Grappa · Bolzano Vicentino · Breganze · Brendola · Bressanvido · Brogliano · Caldogno · Caltrano · Calvene · Camisano Vicentino · Campiglia dei Berici · Campolongo sul Brenta · Carrè · Cartigliano · Cassola · Castegnero · Castelgomberto · Chiampo · Chiuppano · Cismon del Grappa · Cogollo del Cengio · Conco · Cornedo Vicentino · Costabissara · Creazzo · Crespadoro · Dueville · Enego · Fara Vicentino · Foza · Gallio · Gambellara · Gambugliano · Grancona · Grisignano di Zocco · Grumolo delle Abbadesse · Isola Vicentina · Laghi · Lastebasse · Longare · Lonigo · Lugo di Vicenza · Lusiana · Malo · Marano Vicentino · Marostica · Mason Vicentino · Molvena · Monte di Malo · Montebello Vicentino · Montecchio Maggiore · Montecchio Precalcino · Montegalda · Montegaldella · Monteviale · Monticello Conte Otto · Montorso Vicentino · Mossano · Mussolente · Nanto · Nogarole Vicentino · Nove · Noventa Vicentina · Orgiano · Pedemonte · Pianezze · Piovene Rocchette · Poiana Maggiore · Posina · Pove del Grappa · Pozzoleone · Quinto Vicentino · Recoaro Terme · Roana · Romano d'Ezzelino · Rossano Veneto · Rosà · Rotzo · Salcedo · San Germano dei Berici · San Nazario · San Pietro Mussolino · San Vito di Leguzzano · Sandrigo · Santorso · Sarcedo · Sarego · Schiavon · Schio · Solagna · Sossano · Sovizzo · Tezze sul Brenta · Thiene · Tonezza del Cimone · Torrebelvicino · Torri di Quartesolo · Trissino · Valdagno · Valdastico · Valli del Pasubio · Valstagna · Velo d'Astico · Vicenza · Villaga · Villaverla · Zanè · Zermeghedo · Zovencedo · Zugliano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Pinnotheres pugettensis

Pinnotheres pugettensis is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Holmes.
# Physodeutera uniguttata

Physodeutera uniguttata is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Fairmaire.
# Pinnotheres pholadis

Pinnotheres pholadis is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door De Haan.
# Picrospora inops

Picrospora inops is een vlinder uit de familie Eriocottidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Picrospora anastrota

Picrospora anastrota is een vlinder uit de familie Eriocottidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Meyrick.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Pinnotheres pilumnoides

Pinnotheres pilumnoides is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Nobili.
# Physorhinus dichroa

Physorhinus dichroa is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Van Dyke.
# Platycerus cupreimicans

Platycerus cupreimicans is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Imura.
# Pimelodus microstoma

Pimelodus microstoma is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de antennemeervallen (Pimelodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Steindachner.
* ↑ (en) Pimelodus microstoma op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Pimelodus microstoma. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Platycerus cribripennis

Platycerus cribripennis is een keversoort uit de familie vliegende herten (Lucanidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Van Dyke.
# Phytomyza eupatorii

Phytomyza eupatorii is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Hendel.
# Pioraco

Pioraco is een gemeente in de Italiaanse provincie Macerata (regio Marche) en telt 1252 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 19,5 km², de bevolkingsdichtheid is 64 inwoners per km².

## Demografie

Pioraco telt ongeveer 608 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 6,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1317 |
| 2001 | 1231 |

## Geografie

Pioraco grenst aan de volgende gemeenten: Camerino, Castelraimondo, Fiuminata, Sefro.
In Pioraco wordt reeds zeer lang papier vervaardigd. Deze industrie kon zich hier ontwikkelen vanwege de ruime beschikbaarheid van water. Het water van de rivier de Potenza kan hier gemakkelijk worden vastgehouden voor het zich, op zijn weg naar de Adriatische kust, door een smalle kloof omlaag stort.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquacanina · Apiro · Appignano · Belforte del Chienti · Bolognola · Caldarola · Camerino · Camporotondo di Fiastrone · Castelraimondo · Castelsantangelo sul Nera · Cessapalombo · Cingoli · Civitanova Marche · Colmurano · Corridonia · Esanatoglia · Fiastra · Fiuminata · Gagliole · Gualdo · Loro Piceno · Macerata · Matelica · Mogliano · Monte Cavallo · Monte San Giusto · Monte San Martino · Montecassiano · Montecosaro · Montefano · Montelupone · Morrovalle · Muccia · Penna San Giovanni · Petriolo · Pieve Torina · Pioraco · Poggio San Vicino · Pollenza · Porto Recanati · Potenza Picena · Recanati · Ripe San Ginesio · San Ginesio · San Severino Marche · Sant'Angelo in Pontano · Sarnano · Sefro · Serrapetrona · Serravalle di Chienti · Tolentino · Treia · Urbisaglia · Ussita · Valfornace · Visso
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Pioscelus costaricensis

Pioscelus costaricensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Marsh in 2002.
# Pianoconcert nr. 13 (Mozart)

Pianoconcert nr. 13 in C majeur, KV 415, is een pianoconcert van Wolfgang Amadeus Mozart. Hij schreef het stuk in 1782 en 1783 in Wenen.

## Orkestratie

Het pianoconcert is geschreven voor:
* Twee hobo's
* Twee fagotten
* Twee hoorns
* Twee trompetten
* Pauken
* Pianoforte
* Strijkers

## Onderdelen

Het concert bestaat uit drie delen:
* Allegro
* Andante
* Allegro

## Externe link

* Bladmuziek op Neue Mozart-Ausgabe
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 Drie pianoconcerten naar sonates van Johann Christian Bach
* Bibliothèque nationale de France: cb13915145s (data)
* Library of Congress Control Number: n82150556
* MusicBrainz work: 365d3420-2b07-4dd2-993e-c657648be572
* Nationale bibliotheek van Australië: 35809544
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007432961405171
* Virtual International Authority File: 182261063
* WorldCat (via VIAF): 182261063
# Pinnotheres obesus

Pinnotheres obesus is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door Dana.
# Pinnotheres paralatissimus

Pinnotheres paralatissimus is een krabbensoort uit de familie van de Pinnotheridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Dai & Song.
# Pianoconcert nr. 12 (Mozart)

Wolfgang Amadeus Mozart componeerde zijn pianoconcert nr. 12 in A majeur, KV 414 in Wenen in de herfst van het jaar 1782. Het werk behoort met het elfde pianoconcert (KV 413) en het dertiende pianoconcert (KV 415) tot Mozarts vroeg Weense pianoconcerten.
Het werk bestaat uit drie delen:
* Allegro
* Andante
* Allegretto
Voor het begeleiden van de piano heeft Mozart net zoals bij het elfde en dertiende pianoconcert twee opties opengelaten:
* Een orkest bestaande uit twee hobo's, twee fagotten (optioneel), twee hoorns en strijkers (violen, altviolen, cello's en contrabassen).
* Een bescheidener begeleiding in de vorm van een strijkkwartet ("a quattro").
Het concert is vooral vrolijk en makkelijk in het gehoor liggend. Mozart schreef in een brief naar zijn vader over het 11e, 12e en 13e pianoconcert dat ze voor minder ervaren luisteraars zeer geschikt waren, terwijl de werken qua inhoud tóch op momenten de muziekkenner konden plezieren. Zo bevat het Allegro een bijzondere cadenza-achtige passage voor de piano.
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27 Drie pianoconcerten naar sonates van Johann Christian Bach
* Biblioteca Nacional de España: XX3158067
* Bibliothèque nationale de France: cb14809902f (data)
* Library of Congress Control Number: n81072646
* MusicBrainz work: da9ed009-49bc-4386-9086-2808e72af9e4
* Nationale bibliotheek van Australië: 35332296
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007425276605171
* Virtual International Authority File: 183471838
* WorldCat (via VIAF): 183471838
# Platyptilia forcipata

Platyptilia forcipata is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Zeller.
# Pibo Antonius Pijnappel

Pibo Antonius Pijnappel (Amsterdam, 1875 – 1935) was een Nederlandse bibliofiel.
Pijnappel stamde uit een vermogende en vooruitstrevend liberaal remonstrantse familie. Hij studeerde rechten in Amsterdam maar voltooide deze studie niet. Tijdens de rechtenstudie was Pijnappel redacteur van Propria Cures en dispuutgenoot van Herman Gorter.
In 1905 kocht Pijnappel het landgoed De Hoorneboeg bij Hilversum voor een bedrag van 43.000 gulden. Hier vestigde hij zich samen met zijn zuster. Pijnappel nam een bibliothecaresse in dienst en hij bouwde een grote bibliotheek aan de westkant van het terrein. Hier verzamelde hij 70.000 boeken, meest op het gebied van de humaniora. In mei 1912 gaven Pijnappel en zijn zuster een boerderij op hun landgoed, de Meisjeshoeve, later Stalheim genoemd, in gebruik aan de Stichting het Leidse Volkshuis.
De boekencollectie werd na Pijnappels dood aan de Gemeentelijke Universiteit nagelaten. Het landgoed werd geërfd door Pijnappels zuster die het op haar beurt "in zijn geest" aan de Remonstrantse Broederschap vermaakte.
Pijnappel was sociaaldemocraat. Hij adviseerde Troelstra, onder andere in de Hogerhuis-zaak en de lintjesaffaire, waarbij Abraham Kuyper in opspraak raakte. Ondanks zijn zwakke gezondheid - hij was zwaar astmatisch - was hij in 1907 lid van de Programcommissie van de SDAP. Sommige waarnemers beschouwen Pijnappel als een kamergeleerde en kluizenaar. Dat wordt tegengesproken door andere bronnen. De historicus Jan de Bruijn bespreekt zijn rol in de lintjesaffaire en noemt hem "zeer goed geïnformeerd".

## Literatuur

* M. W. Jolles (uit "Tussen Vecht & Eem", Vereniging Vrienden van het Gooi, 4e Jaargang, Nr. 1, February, 1986)
* Jan de Bruijn, Het boetekleed ontsiert de man niet - Abraham Kuyper en de Lintjesaffaire (1909-1910) 2005
* ↑ Van der Sluijs
* Gemeinsame Normdatei: 1148668098
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8800 5342
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074388274
* Virtual International Authority File: 281068206
* WorldCat (via VIAF): 281068206
# Plerogyra cauliformis

Plerogyra cauliformis is een rifkoralensoort uit de familie van de Caryophylliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Ditlev.
# Pisidia bluteli

Pisidia bluteli is een tienpotigensoort uit de familie van de Porcellanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1816 door Risso.
# Plesiocerithium

Plesiocerithium is een geslacht van uitgestorven weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken). Exemplaren van dit geslacht zijn slechts als fossiel bekend.

## Soort

* Plesiocerithium salax Maxwell, 1992 †
# Pisidia inaequalis

Pisidia inaequalis is een tienpotigensoort uit de familie van de Porcellanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Heller.
# Plesiocedria intermediata

Plesiocedria intermediata is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door van Achterberg & Chen in 2004.
# Pianokwintet (Bax)

Arnold Bax voltooide zijn enige Pianokwintet op 13 april 1915. Het werk staat in g mineur.
Bax reageerde met dit werk op de dreigende uitbraak van de Eerste Wereldoorlog. Toen hij deel 1 op papier had, waren er nog onderhandelingen gaande om een grootschalige oorlog te voorkomen. Ook het langzame deel vloeide vlot uit zijn hand. Toen de oorlog op 28 juli 1914 uitbrak stokte het componeren. Pas in april 1915 rondde Bax het werk af. Daarna was het wachten op een gelegenheid tot uitvoering. Die kwam pas nadat Bax verliefd was geworden op de pianiste Harriet Cohen. Zij was dan ook de pianist die het werk in het Savoy Hotel met het English String Quartet uitvoerde voor een vriendenclub (19 december 1917). De eerste publieke uitvoering kwam pas op 12 mei 1920 door Fanny Davies en het Bohemian String Quartet. De muziek is geschreven voor piano, 2 violen, altviool en cello.
Het kwintet is geschreven in drie delen met de typisch door Bax aangehouden terminologie (mengeling van Engels en Italiaans) voor de delen:
* Tempo moderato, con passione (Passionate and rebellious); poco piu lento – moderato
* Slow and serious (lento serioso)
* Moderato tempo (tempo moderato) – Allgero vivace - Più largamente – Tempo del introduzione – Lento con grand espressione.
Zowel de uitgave van Chandos als Naxos vermeldden dat dit werk een opstap vormde voor Bax’ latere orkestwerken. De thematiek van het werk is terug te vinden in deel 1 en 3, bovendien zijn de voor Bax kenmerkende Ierse invloeden hoorbaar.
Bax droeg het werk op aan Edwin Evans, een muziekcriticus met een zwak voor Bax' werk.
* Uitgave Chandos: David Owen Norris (piano) met het Mistry Quartet, in een opname uit 1989, gecombineerd met het Strijkkwartet nr. 2 van Bax
* Boekwerkje bij Naxos: Ashley Wass (piano) met het Tippett Quartet in een opname van 2009, gecombineerd het het Strijkkwintet van Frank Bridge
* Pianokwintet op IMSLP
* Arnold Bax
# Plesiocera

Plesiocera is een vliegengeslacht uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1840 door Macquart.
# Pierre Auguste Cot

Pierre Auguste Cot (Bédarieux, 17 februari 1837 – Parijs, 2 augustus 1883) was een Frans kunstschilder. Hij wordt gerekend tot de academische kunst.

## Leven en werk

Cot studeerde aan de Kunsthogeschool te Toulouse en trok daarna naar Parijs. Daar studeerde hij verder onder Alexandre Cabanel, Léon Cogniet en William Bouguereau. In 1863 debuteerde hij succesvol met een expositie in de Parijse salon, won daarna diverse prijzen en medailles en werd in 1874 benoemd in het Franse Legioen van Eer.
Het werk van Cot wordt gerekend tot de academische kunst. Hij maakte diverse schilderijen van blijvende waarde en populariteit, zoals Le Printemps (De lente, 1873) en La Tempête (De storm, 1880), beide te zien in het Metropolitan Museum of Art te New York. Cot genoot ook bekendheid als portretschilder.
Meerdere werken van Cot zijn te zien in het Louvre te Parijs.

## Galerij

* Portret van een jonge vrouw, 1869
* Ophelia, 1870
* Meisje met bloemen, ca. 1870, Chimei Museum, Tainan
* Meisje met een mandje sinaasappelen en citroenen, 1871
* Le printemps, 1873, Metropolitan Museum of Art, New York
* La Tempête, 1880, Metropolitan Museum of Art, New York
* Venice
* Mireille, 1880, Musée Fabre, Montpellier

## Externe link

* pierreaugustecot.org, Biografie en werk
* Bibliothèque nationale de France: cb149719682 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6662 1660
* Base Léonore: LH//600/20
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0300110
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 18647
* SNAC: w6qg1jbn
* Union List of Artist Names: 500011293
* Virtual International Authority File: 42113851
* WorldCat (via VIAF): 42113851
# Plectranthus argentatus

Plectranthus argentatus is een soort uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae).
... · P. amboinicus (Vijf-in-een-kruid) · P. arabicus · P. argentatu · P. forsteri · P. fruticosus · P. madagascariensis · P. parviflorus · P. verticillatus · ...
# Station Dziembówko

Station Dziembówko is een spoorwegstation in de Poolse plaats Dziembówko.
# Jurug

Jurug kan verwijzen naar:
* Jurug (Mojosongo)
* Jurug (Sooko)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jurug en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hypulia continua

Hypulia continua is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Walker.
# Station Działoszyn

Station Działoszyn is een spoorwegstation in de Poolse plaats Działoszyn.
# Stadhuis van Lier

Het stadhuis van Lier is een stadhuis op de Grote Markt van de Belgische stad Lier gelegen in de provincie Antwerpen. Het in Brabantse rococostijl opgetrokken raadhuis is een van de zeldzame voorbeelden van openbare gebouwen die in deze bouwstijl vervaardigd zijn.

## Geschiedenis

De bloeiende lakenhandel lag in 1367 aan de basis van het bouwen van een lakenhal; hierin werd dan ook het stadsmagistraat ondergebracht. In 1418 werd de lakenhal overgebracht naar het nabijgelegen Vleeshuis en fungeerde het gebouw voortaan uitsluitend als stadhuis. Na eeuwen gebruik diende het gebouw in de 18e eeuw hersteld te worden. De opdracht hiertoe werd gegeven aan de bekende bouwmeester Jan Pieter van Baurscheidt de Jonge (1699-1768), die eveneens instond voor de bouw van het voormalig koninklijk Paleis op de Meir in Antwerpen en de torenbekapping van de Lierse Sint-Gummarustoren. Uiteindelijk ontstond in 1740 een bijna volledig nieuw gebouw in Brabantse rococostijl, waarbij alleen de zijgevels nog (gedeeltelijk) authentiek zijn. Het gebouw werd ontworpen als een groot herenhuis met een kelderverdieping.
Het sobere geheel, in Balegemse witsteen en Doornikse blauwe hardsteen wordt verlevendigd door het vooruitspringen van het middengedeelte (risaliet). Deze middenpartij wordt bekroond door een driehoekig fronton waarop het Lierse stadswapen is afgebeeld. De voorpui werd in 1742 geplaatst. Een rozet duidt het niveau boven de zeespiegel aan, namelijk 6 meter.
Het torentje waartegen de lakenhal gebouwd is, stond er al sedert 1369 als belfort en behoort niet tot het eigenlijke stadhuis. Dit belfort is in 1998 samen met andere Vlaamse en Noord-Franse belforten opgenomen in de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Het is 42,5 meter hoog.
* ↑ Belgiumview.com Hoogte toren 42,5 meter
# Stadhuis van Leeds

Het stadhuis van Leeds (Leeds Town Hall) is een stadhuis in Leeds, Engeland. Het werd gebouwd halverwege de 19e eeuw naar een ontwerp van Cuthbert Brodrick, die een wedstrijd won die de City Council had uitgeschreven voor het beste ontwerp van een stadhuis.
Het stadhuis is een beschermd bouwwerk (Grade I). Het stadhuis is een van de grootste in het Verenigd Koninkrijk en sinds 2008 het achtste hoogste gebouw van Leeds. Het bouwwerk werd geopend door Koningin Victoria.
* MusicBrainz: 7b3644b5-f819-4058-b8c3-6fd7ab2ddc5e
* Virtual International Authority File: 9348156619135828780004
* WorldCat (via VIAF): 9348156619135828780004
# Stangerode

Stangerode is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Mansfeld-Südharz. Stangerode telt 386 inwoners.
# Stanhoe

Stanhoe is een civil parish in het bestuurlijke gebied King's Lynn en West Norfolk, in het Engelse graafschap Norfolk met 289 inwoners.
# Station Leucate-La Franqui

Station Leucate-La Franqui is een spoorwegstation in de Franse gemeente Leucate.
# Spoorlijn Hamburg-Altona Kai - Hamburg-Altona

De spoorlijn Hamburg-Altona Kai - Hamburg-Altona was een Duitse spoorlijn in Hamburg en was als spoorlijn 1222 onder beheer van DB Netze.

## Geschiedenis

Het traject werd door de Altona-Kieler Eisenbahn-Gesellschaft geopend in 1845 waarmee het de eerste havenspoorlijn in Duitsland was. Een probleem bij het overzetten van goederenwagens was het grote hoogteverschil tussen het hoger gelegen station van Altona en de lager gelegen kades. Dit werd opgelost door de wegens over een hellend vlak van 15% in eerste instantie met paarden laten door een stoommachine met kabels te verplaatsen. Door de goederenwagens op bokken te zetten konden ze horizontaal verplaatst worden. Dit hellend vlak heeft dienstgedaan tot 1879.
Om het vervoer te kunnen uitbreiden werd op 18 januari 1876 de Schellfischtunnel geopend, hiermee werd het stijgingspercentage aanzienlijk verminderd en konden voortaan locomotieven ingezet worden voor het vervoer. Bij de bouw van het nieuwe station van Altona in 1895 werd de tunnel van 395 tot 961 meter verlengd. In de jaren 50 volgde nogmaals een verlenging van 12 meter.
Omdat in 1978 de lijn voor de Deutsche Bahn niet meer rendabel is neemt de stad Hamburg deze over. Tot 1992 vindt er sporadisch goederenvervoer plaats, daarna wordt de lijn gesloten.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Hamburg-Altona Kai

    DB 1223, spoorlijn tussen Hamburg-Altona Kai en Hamburg Fischereihafen

### Hamburg-Altona

    DB 1220, spoorlijn tussen Hamburg-Altona en Kiel
    DB 1224, spoorlijn tussen Hamburg-Altona en Hamburg-Blankenese
    DB 1231, spoorlijn tussen Hamburg-Altona en Hamburg-Langenfelde
    DB 1240, spoorlijn tussen Hamburg Hauptbahnhof en Hamburg-Altona
    DB 1270, spoorlijn tussen Hamburg Hauptbahnhof en Hamburg Diebsteich
    DB 6100, spoorlijn tussen Berlijn en Hamburg

## Elektrificatie

Tussen 1911 en 1932 was de tunnel geëlektrificeerd met een wisselspanning van 3.000 volt 25 Hz. In 1932 werd de spanning verhoogd naar 6,3 kV, gelijk aan de spanning op het net van de Hamburg-Altonaer Stadt- und Vorortbahn.

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Deutschland. Schweers + Wall, Aachen 2014, ISBN 978-3-89494-145-1.
* http://www.lothar-brill.de/inhalt/tunnelportale/i1201.html
* http://www.unter-hamburg.de/schellfischtunnel.398.0.html
* http://www.sporenplan.nl/figuren/tekeningen/db_normaal/db_schleswig-holstein/neumuenster.pdf
# Station Gorzów Wielkopolski

Station Gorzów Wielkopolski is een spoorwegstation in de Poolse plaats Gorzów Wielkopolski.
# Station Gorzyń Wielkopolski

Station Gorzyń Wielkopolski is een spoorwegstation in de Poolse plaats Gorzyń.
# Station Gorzów Wielkopolski Wieprzyce

Station Gorzów Wielkopolski Wieprzyce is een spoorwegstation in de Poolse plaats Gorzów Wielkopolski.
# Station Gorzów Wielkopolski Zieleniec

Station Gorzów Wielkopolski Zieleniec is een spoorwegstation in de Poolse plaats Gorzów Wielkopolski.
# Station Dąbie koło Dębicy

Station Dąbie koło Dębicy is een spoorwegstation in de Poolse plaats Dąbie.