OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Bonifatiuskerk (Heidelberg)

De Sint-Bonifatiuskerk is een katholieke kerk in Heidelberg (Baden-Württemberg). De kerk werd van 1899 tot 1903 naar een ontwerp van Ludwig Maier als een neoromaanse basiliek met dwarsschip met een dubbel torenfront gebouwd.

## Geschiedenis

Tot de 19e eeuw was er in Heidelberg, een centrum van de reformatie, slechts één katholiek kerkgebouw: de Jezuïetenkerk. Tegen het einde van de 19e eeuw werd ten westen van de oude stad een nieuw woongebied aangelegd. Voor dit nieuwe woongebied werd van het begin af zowel een protestantse als een katholieke kerk gepland met elk een markant plein voor de kerk.
De Bonifatiuskerk werd op 19 oktober 1903 ingewijd.
In 1976 werd een binnenrenovatie van de kerk uitgevoerd, terwijl in de periode 2005-2009 het exterieur werd gerenoveerd. Sindsdien komt vooral het contrast van de lichte kalksteen met de rode zandsteen weer goed tot zijn recht.

## Beschrijving

De drieschepige basiliek is geïnspireerd op de Rijnlandse romaanse architectuur, zoals de Sint-Kastorkerk te Koblenz.
Het kerkschip kent vier traveeën. De zijschepen en de apsis hebben gewelven, terwijl het hoofdschip een rijk versierd en beschilderd cassettenplafond kent.

## Orgel

Het orgel van de kerk werd in 1964 door de orgelbouwfirma Mönch uit Überlingen gebouwd en in de jaren 1991–1992 door de bouwer gereviseerd. Het instrument bezit 52 registers (3536 pijpen).

## Afbeeldingen

* Overzicht interieur
* Altaar
* Detail cassettenplafond
* Orgel
* Roosvenster

## Externe link

* (de) Website van de kerk
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Bonifatius (Heidelberg) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Adolphuskerk

De rooms-katholieke Sint-Adolphuskerk (Duits: Kirche Sankt Adolphus) is gelegen aan de Kaiserswerther Straße 62 in het Düsseldorfse stadsdeel Pempelfort.

## Patrocinium

De kerk werd gewijd aan de relatief onbekende heilige Adolphus, een Spaanse martelaar die volgens de geschriften van de Eugolius samen met 48 andere christenen in de jaren 851-859 door de emir van Córdoba werden onthoofd wegens belediging van de islam. De ten zuiden van de kerk aangrenzende Cordobastraße verwijst hiernaar.

## Geschiedenis

In 1898 ontving de architect Caspar Clemens Pickel de opdracht om de kerk te ontwerpen. Voor de uitvoering van het gehele ontwerp ontbraken de financiële middelen en daarom werd eerst het middendeel gebouwd. Op 1 maart 1903 werd de kerk ingewijd. In 1912 werden de werkzaamheden voortgezet met de bouw van het dwarsschip, de viering en het koor en in de zomer van 1913 de beide torens. De wijding van de voltooide kerk volgde op 24 oktober 1914.
Tijdens het grote bombardement in de nacht van 12 juni 1943 werd de kerk door vijf brandbommen getroffen. Het godshuis werd bij een nieuw bombardement op 2 november 1944 nogmaals geraakt en volledig verwoest. De Sint-Adolphuskerk was een van de zwaarst beschadigde kerkgebouwen van Düsseldorf. Ook het in 1929 opgerichte hoogaltaar met het grootse Christuskruis omringd door de beelden van de apostelen werd geheel vernietigd.
Na de oorlog bouwde men eerst een noodkerk. De herbouw van de Sint-Adolphuskerk begon in 1947. De zes klokken die in 1942 in beslag waren genomen om ze om te smelten voor de wapenindustrie keerden na de oorlog terug. Het kerkgebouw was in 1951 weer voltooid. Het mozaïek van Christus boven het hoofdaltaar (1955) en de nieuwe kerkvensters (1956) werden door Richard Seewald vervaardigd.
De kerk werd in de periode 1975-2005 grondig gerenoveerd, nadat men vaststelde dat de snelle herbouw na de oorlog tot vele gebreken had geleid.

## Omschrijving

De voor de Pfalzstraße beeldbepalende Sint-Adolphuskerk werd gebouwd in neoromaanse stijl. Het gebouw heeft twee torens en heeft het concept van een basiliek, waarvan de opbouw van het torenfront sterke gelijkenissen vertoont de Sint-Heribertkerk te Keulen. Aan de torens bevinden zich Moorse architectonische en decoratieve elementen.

## Orgel

Het orgel werd in 1952 door Romanus Seifert & Sohn gebouwd. Het kegellade-instrument bezit 46 registers op drie manualen en pedaal. De speel- en registertracturen zijn elektrisch.

## Externe link

* (de) Website Katholische Kirche Derendorf-Pempelfort
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Adolfus (Düsseldorf-Pempelfort) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Édouard-Henri Avril

Édouard-Henri Avril (Algiers, 21 mei 1849 – Le Raincy, 28 juli 1928) was een Frans schilder/grafisch kunstenaar die bekend is geworden onder het pseudoniem Paul Avril als illustrator van erotische literatuur.

## Biografie

Na een militaire loopbaan, ging de in Algiers geboren Avril zich in kunst verdiepen. Hij bezocht verschillende Parijse salons. Van 1874 tot 1878 studeerde hij aan de École des Beaux Arts. Toen hem gevraagd werd de novelle Fortunio van Théophile Gautier te illustreren - een opdracht die hij aannam - koos hij het pseudoniem Paul Avril. Deze schuilnaam veroorzaakte overigens soms verwarring met zijn broer Paul Victor Avril. Zijn reputatie was al snel gevestigd en hij ontving daardoor veel illustratieopdrachten voor boeken van gerenommeerde schrijvers. Hij illustreerde ook regelmatig werken die tot de 'galante literatuur' worden gerekend. Deze erotische geschriften werden in kleine oplagen, vaak op abonnementsbasis, verkocht aan verzamelaars.
Avril illustreerde een groot aantal boeken, waaronder:
* Gustave Flaubert - Salammbô;
* Théophile Gautier - Le Roi Caundale;
* John Cleland - Fanny Hill;
* Jean-Baptiste Louvet de Couvray - Les aventures du Chevalier de Faublas;
* Mario Uchard - Mon Oncle Barbassou;
* Jules Michelet - La Femme;
* Hector France - Musque, hashish et sang;
* Pietro Aretino - Sonetti lussuriosi;
* Alfred de Musset - Gamiani (auteurschap wordt soms betwist).
* Octave Uzanne - meerdere geschriften
De illustraties die hij maakte voor Friedrich Karl Forberg, De Figuris Veneris. Manuel d’érotologie classique (1906; vertaling uit het Latijn in het Frans), worden als zijn beste werk beschouwd.
Avril overleed te Le Raincy in 1928.

## Galerij

* Scène uit Fanny Hill
* De omslag van een van Octave Uzanne’s boeken L'Éventail (1882)
* Sappho in het werk van Friedrich Karl Forberg
* Ex libris van Henry Spencer Ashbee
# Édouard-Léon Scott de Martinville

Édouard-Léon Scott de Martinville (Parijs, 25 april 1817 - aldaar, 26 april 1879) was een Franse typograaf, publicist, boekverkoper en uitvinder van de fonautograaf, de voorloper van de fonograaf. Hij maakte op 9 april 1860 de oudst bekende opname van de menselijke stem.

## Fonautograaf

De fonautograaf van Scott de Martinville bestond uit een kleine hoorn die geluid opving, en die vervolgens een kleine haar aan het trillen bracht. Het haar tekende door zijn trilling geluidsgolven op een stuk met roet beslagen papier. Jaren later deed Thomas Edison ongeveer hetzelfde. Hij legde de geluidsgolven vast in metaal en was. Scott de Martinville was echter niet in staat om zijn opnamen ook daadwerkelijk af te spelen of te reproduceren.
Omdat Scott de Martinville geen afspeelmogelijkheid had voor zijn opnamen, werd jarenlang gedacht dat Edison in 1877 de eerste persoon was die geluid op kon nemen. Onder het nummer #17.897/31.470 heeft Edouard-Léon Scott de Martinville echter al op 25 maart 1857 patent voor zijn opnameapparaat aangevraagd.

## Herontdekking van de opname van Au clair de la lune

In 2008 deed de New York Times verslag van de ontdekking van een fonautogram uit 9 april 1860. Hierin werd vermeld dat onderzoekers van het "Lawrence Berkeley National Laboratory" in Berkeley de visuele opname afspeelbaar hadden gemaakt. Het fonautogram was een afbeelding uit het Parijse archief van Scott de Matinville en werd gescand en verwerkt met een programma dat een paar jaar daarvoor ontwikkeld was door het Library of Congress.
De opname betreft een fragment van 10 seconden door een zanger. Tijdens de herontdekking in 2008 meende men een jonge vrouwenstem te horen. Toen de opname in 2009 twee keer zo langzaam werd afgespeeld bleek het echter om een mannenstem te gaan, waarschijnlijk van de uitvinder zelf met een vertolking van het Franse lied Au clair de la lune. Deze fonautograafopname geldt nu als de oudst bekende opname van een menselijke stem. Tot de voornoemde ontdekking werd de fonografische opname van Edison uit 1877 beschouwd als zodanig.
* Au clair de la lune, vroegst herkende geluidsopname van de menselijke stem opgenomen op 9 april 1860, interpretatie uit 2008 (download·info)
* Dezelfde opname met gecorrigeerde interpretatie van mei 2009 laat een mannenstem horen (download·info)

## Publicaties

Als publicist en uitvinder heeft Scott de Martinville de volgende werken uitgebracht:
* Jugement d'un ouvrier sur les romans et les feuilletons à l'occasion de Ferrand et Mariette (1847)
* Histoire de la sténographie depuis les temps anciens jusqu'à nos jours (1849)
* Fixation graphique de la voix (1857)
* Les Noms de baptême et les prénoms (1857)
* Notice sur la vie et les travaux de M. Adolphe Noël Des Vergers
* Essai de classification méthodique et synoptique des romans de chevalerie inédits et publiés. Premier appendice au catalogue raisonné des livres de la bibliothèque de M. Ambroise Firmin-Didot (1870)
* Le Problème de la parole s'écrivant elle-même. La France, l'Amérique (1878)
# Singhius russellae

Singhius russellae is een halfvleugelig insect uit de familie witte vliegen (Aleyrodidae), onderfamilie Aleyrodinae.
De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door David & Subramaniam in 1976.
# Ю

Ю (onderkast: ю) (joe) is een letter uit het cyrillische alfabet die wordt uitgesproken als /ju/ of /u/ achter een gepalataliseerde medeklinker.

## Weergave
### Unicode

De Ю en ю zijn in 1993 toegevoegd aan de Unicode 1.0 karakterset. In Unicode vindt men Ю onder het codepunt U+042E (hex) en ю onder U+044E.

### HTML

In HTML kan men voor Ю de code &YUcy; gebruiken, en voor ю &yucy;.
# Simsonia wilsoni

Simsonia wilsoni is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1926 gepubliceerd door Carter.
# Simula

Simula is een programmeertaal in de jaren 60 ontwikkeld door met name Ole-Johan Dahl en Kristen Nygaard bij het Noorse Rekencentrum in Oslo. Syntactisch gezien is het een superset van Algol-60. Hierbij werden concepten toegevoegd die dicht staan bij het huidige idee van klasses en objecten. Ook werden coroutines toegevoegd aan de taal.
Zoals de naam al doet vermoeden, is de taal ontworpen om simulaties uit te kunnen voeren. De eisen die dit domein stelde aan de taal leidden ertoe dat Simula het paradigma van object-georiënteerd programmeren introduceerde. Als zodanig is het dan ook de voorloper van talen als Smalltalk, C++, Java en C#.
Simula is altijd meer geweest dan zomaar een academische taal. Het werd anno 2003 nog steeds gebruikt in een beperkt aantal applicaties. Toch ligt de grote waarde van de taal niet zozeer in de toepassingen als wel in zijn historische invloed.

## Hello world

Een voorbeeld van een Hello world-programma in Simula:
# Simsonia tonnoiri

Simsonia tonnoiri is een keversoort uit de familie beekkevers (Elmidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1936 gepubliceerd door Carter & Zeck.
# Sint-Franciscus Xaveriusziekenhuis

Het Sint-Franciscus Xaveriusziekenhuis is een - van oorsprong katholiek - ziekenhuis in het centrum van de Belgische stad Brugge. Het is gevestigd aan de Spaanse Loskaai en het Oosterlingenplein. Sinds 2000 is het Sint-Franciscus Xaveriusziekenhuis gefusioneerd met het AZ Sint-Jan.

## Zwartzusters

Vanaf 1361 deden de Zwartzusters aan thuisverzorging voor zieke en hulpbehoevende mensen. Tijdens de Franse bezetting werden de Zwartzusters gedwongen hun vroegere klooster in Groeninge te verlaten; de gebouwen werden er gesloopt. In 1807 keerden ze echter terug naar Brugge en kochten een pand aan de Woensdagmarkt. Door aankoop van aanpalende huizen werd hun eigendom uitgebreid tot de Spanjaardstraat, Spaanse Loskaai en het Oosterlingenplein.
Het was de algemene overste Constance Foulon die in 1926 besliste om een gedeelte van het bestaande klooster om te bouwen tot een ziekenhuis, onder de bescherming van de Heilige Franciscus Xaverius.
In periode 1980-1985 werden verbouwingswerken uitgevoerd waarbij rekening werd gehouden met de bestaande historische gebouwen. Op die manier konden het Huis de la Torre en andere waardevolle elementen bewaard blijven en kon men achter de gevels toch overgaan tot de modernisering, wat vanaf 1994 nogmaals gebeurde.
# Sint-Catharinakerk (Hasselt)

De Sint-Catharinakerk is de parochiekerk van de Hasseltse Sint-Catharinawijk.
Ze werd op 25 november 1961 ingezegend door Guillaume Marie van Zuylen, die toen hulpbisschop van Luik was. Op 24 november 1963 werden de klokken ingewijd.

## Gebouw

Deze bakstenen kerk dateert van 1961 en is uitgevoerd in moderne gotiek. Het is een kruisbasiliek. Opvallend is het hoge zadeldak en het iets lagere zadeldak van het ingangsportaal, dat drie boogvormige ingangen kent en gesierd wordt door een Catharinabeeld. Links van het ingangsportaal bevindt zich een aangebouwde, vierkante toren met drie geledingen, gedekt door een tentdak. Rechts van het portaal vindt men een ronde doopkapel.

## Meubilair

De kerk bezit een aantal voorwerpen, die deels afkomstig zijn uit de vroegere Hasseltse Begijnhofkerk, welke tijdens de Tweede Wereldoorlog werd verwoest. Er zijn oude kazuifels, een beeld van Sint-Catharina met reliekschrijn, het Catharinaklokje, een schilderij van Johannes Nepomuk en werken van Jozef Pasquasy, de eerste pastoor van deze parochie.
* Religieus erfgoed
* Kerken in Vlaanderen
# Singilis loeffleri

Singilis loeffleri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Jedlicka.
# Singilis mauritanicus

Singilis mauritanicus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Lucas.
# Singilis lindemannae

Singilis lindemannae is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Basilewsky.
# Zwitsers olympisch voetbalelftal (mannen)

Het Zwitsers olympisch voetbalelftal is de voetbalploeg die Zwitserland vertegenwoordigt op het mannentoernooi van de Olympische Spelen.

## 1920-1928: Zwitsers elftal

Zwitserland had zich ingeschreven voor het olympisch voetbaltoernooi in 1920, maar trok zich na de loting terug wegens financiële redenen. Vier jaar later in Parijs bereikte het Zwitsers elftal de finale, die met 3-0 van Uruguay werd verloren. In 1928 in Amsterdam werd Zwitserland al in de eerste ronde door Duitsland uitgschakeld.

## Sinds 1992: Jong Zwitserland

Sinds de kwalificatie voor de Olympische Spelen 1992 geldt voor mannen dat ze maximaal 23 jaar mogen zijn (met 1 januari van het olympisch jaar als peildatum). De UEFA wees daarop het Europees kampioenschap onder 21 voorafgaande aan de Spelen aan als kwalificatietoernooi voor Europa, zodat tegenwoordig Jong Zwitserland deelname aan de Olympische Spelen moet zien af te dwingen. Uiteindelijk werd bij het EK 2011 (tweede plaats) deelname aan de Spelen in Londen afgedwongen. Daar werd de ploeg onder leiding van bondscoach Pierluigi Tami in de eerste ronde uitgeschakeld na een gelijkspel tegen Gabon (1-1) en nederlagen tegen Zuid-Korea (1-2) en Mexico (0-1).
# Pseudanophthalmus loganensis

Pseudanophthalmus loganensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Barr.
# Pseudohippopsis allardi

Pseudohippopsis allardi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Breuning.
# Pseudohippopsis filiformis

Pseudohippopsis filiformis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1795 door Olivier.
# Pseudogyrtona modesta

Pseudogyrtona modesta is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Moore.
# Pseudogyrtona mesoscia

Pseudogyrtona mesoscia is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Hampson.
# Pseudogyrtona albicornea

Pseudogyrtona albicornea is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Hampson.
# Pseudomeloe flavomaculatus

Pseudomeloe flavomaculatus is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Borchmann.
# Pseudomeloe humeralis

Pseudomeloe humeralis is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1842 door Guérin-Méneville.
# Pseudomeloe haemopterus

Pseudomeloe haemopterus is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Philippi.
# Loreggia

Loreggia is een gemeente in de Italiaanse provincie Padua (regio Veneto) en telt 6316 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 19,0 km², de bevolkingsdichtheid is 332 inwoners per km².

## Demografie

Loreggia telt ongeveer 2064 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 15,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 4977 |
| 2001 | 5754 |

## Geografie

Loreggia grenst aan de volgende gemeenten: Camposampiero, Castelfranco Veneto (TV), Piombino Dese, Resana (TV), San Martino di Lupari, Santa Giustina in Colle.
* Italiaans bureau voor statistiek
Abano Terme · Agna · Albignasego · Anguillara Veneta · Arquà Petrarca · Arre · Arzergrande · Bagnoli di Sopra · Baone · Barbona · Battaglia Terme · Boara Pisani · Borgoricco · Bovolenta · Brugine · Cadoneghe · Campo San Martino · Campodarsego · Campodoro · Camposampiero · Candiana · Carceri · Carmignano di Brenta · Cartura · Casale di Scodosia · Casalserugo · Castelbaldo · Cervarese Santa Croce · Cinto Euganeo · Cittadella · Codevigo · Conselve · Correzzola · Curtarolo · Due Carrare · Este · Fontaniva · Galliera Veneta · Galzignano Terme · Gazzo · Granze · Legnaro · Limena · Loreggia · Lozzo Atestino · Maserà di Padova · Masi · Massanzago · Megliadino San Fidenzio · Megliadino San Vitale · Merlara · Mestrino · Monselice · Montagnana · Montegrotto Terme · Noventa Padovana · Ospedaletto Euganeo · Padua · Pernumia · Piacenza d'Adige · Piazzola sul Brenta · Piombino Dese · Piove di Sacco · Polverara · Ponso · Ponte San Nicolò · Pontelongo · Pozzonovo · Rovolon · Rubano · Saccolongo · Saletto · San Giorgio delle Pertiche · San Giorgio in Bosco · San Martino di Lupari · San Pietro Viminario · San Pietro in Gu · Sant'Angelo di Piove di Sacco · Sant'Elena · Sant'Urbano · Santa Giustina in Colle · Santa Margherita d'Adige · Saonara · Selvazzano Dentro · Solesino · Grantorto · Stanghella · Teolo · Terrassa Padovana · Tombolo · Torreglia · Trebaseleghe · Tribano · Urbana · Veggiano · Vescovana · Vighizzolo d'Este · Vigodarzere · Vigonza · Villa Estense · Villa del Conte · Villafranca Padovana · Villanova di Camposampiero · Vo
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Loredana Marchiloopbrug

De Loredana Marchiloopbrug is een fiets- en voetgangersbrug op de grens van de Belgische gemeenten Brussel en Sint-Jans-Molenbeek. De brug loopt over het Kanaal Charleroi-Brussel.
De brug werd vernoemd naar Loredana Marchi, een plaatselijke sociaal werkster en directrice van de vzw Foyer.

## Geschiedenis

De Loredana Marchiloopbrug opende in september 2021. Ongeveer gelijktijdig werden verderop over hetzelfde kanaal twee andere fiets- en voetgangersbruggen gebouwd, de Fatima Mernissiloopbrug en de Suzan Danielbrug. De werken werden uitgevoerd door Beliris.
* ↑ Eerste stappen op de bruggen Marchi en Mernissi over het kanaal, Beliris, 4 september 2021. Gearchiveerd op 7 juli 2023.
# Luzonichthys whitleyi

Luzonichthys whitleyi is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zaag- of zeebaarzen (Serranidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Smith.
* ↑ (en) Luzonichthys whitleyi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Luzonichthys whitleyi. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Pseudojana roepkei

Pseudojana roepkei is een vlinder uit de familie van de Eupterotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door Nieuwenhuis..
# Pseudojana incandescens

Pseudojana incandescens is een vlinder uit de familie van de Eupterotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1855 door Walker.
# Pseudojanira fremantlensis

Pseudojanira fremantlensis is een pissebed uit de familie Pseudojaniridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Serov & Wilson.
# Pseudoislamia balcanica

Pseudoislamia balcanica is een slakkensoort uit de familie van de Hydrobiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Radoman.
* ↑ (en) Pseudoislamia balcanica op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taxonomische informatie over Pseudoislamia balcanica bij Fauna Europaea.
# Pseudoleptognathia setosa

Pseudoleptognathia setosa is een naaldkreeftjessoort uit de familie van de Colletteidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Sieg.
# Pseudomystides limbata

Pseudomystides limbata is een borstelworm uit de familie Phyllodocidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Pseudomystides limbata werd in 1888 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Saint-Joseph.
# Pseudomysidetes nudus

Pseudomysidetes nudus is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Fukuoka & Murano.
# Pseudomysidetes japonicus

Pseudomysidetes japonicus is een aasgarnalensoort uit de familie van de Mysidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Bravo & Murano.