OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bert Boer

Gijsbert (Bert) Boer (Eemnes, 10 juli 1945 - Utrecht, 1 februari 2009) was een Nederlandse predikant van de Nederlandse Hervormde Kerk en nadat deze was opgegaan in de Protestantse Kerk in Nederland (PKN), van laatstgenoemd kerkgenootschap. Hij werkte onder meer als zendingspredikant in Indonesië en was ook diaconaal en op oecumenisch gebied actief.
Hij was een zoon van dominee Gijs Boer, die voorzitter was van de Gereformeerde Bond, een grote orthodoxe richting binnen de hervormde kerk.
Boer jr. volgde het spoor van zijn vader door theologie te studeren. Nadat hij deze studie aan de Rijksuniversiteit Utrecht had afgerond, woonde hij van 1970 tot 1977 op het Indonesische eiland Ambon. Hij was daar op de aldaar gevestigde Theologische Universiteit van de Molukse Protestantse Kerk werkzaam. Na zijn terugkeer werd hij contactpersoon voor de verstandhouding tussen de Nederlandse kerken en de Molukse gemeenschap en met name -kerken.
In 1981 kreeg hij een diaconale taak als hoofd van het werelddiaconaat van de Generale Diaconale Raad (GDR), daarna bekleedde hij van 1988 tot 1999 het algemeen secretariaatschap van de Generale Diaconale Raad om vervolgens in de functie van hoofd buitenland van 1997 tot 2007 voor Kerk in Actie op te treden.
Behalve voor zijn eigen kerkgenootschap werkte Boer ook voor de Wereldraad van Kerken. Daar zette hij zich in het kader van het Program to Combat Racism in op het tegengaan van racisme. Evenzo nam hij deel aan de Europese diaconale organisaties Eurodiaconia en Aprodev. Verder kwam hij als voorzitter en woordvoerder van de Samenwerkende Hulporganisaties (SHO) in beeld bij de bestrijding van de gevolgen van de tsunami in Zuidoost-Azië van eind 2004 en andere rampen.
Na zijn periode bij Kerk in Actie bleef hij als adviseur voor de dienstenorganisatie bij zijn kerk betrokken. Begin 2009 overleed Bert Boer op 63-jarige leeftijd.
# Cibunut

Cibunut is een bestuurslaag in het regentschap Majalengka van de provincie West-Java, Indonesië. Cibunut telt 1778 inwoners (volkstelling 2010).
# Laura van Bussel

Laura van Bussel (Vught, 30 november 2000) is een voormalig Nederlandse jeugdactrice.

## Carrière

Van Bussel debuteerde op 8-jarige leeftijd in de rol van Gretl in de musical The Sound of Music. Hierna speelde ze een kleine rol in Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat en zong ze in verschillende theatershows.
In 2012 speelde ze Katja in de film De Club van Sinterklaas & Het Geheim van de Speelgoeddokter.
In februari 2016 was ze te zien in Bouquetreeks De Film: Trots & Verlangen' op RTL 4 met Noortje Herlaar en Jeroen Spitzenberger.

### Theater

| Jaar | Productie | Rol | Producent | Theater |
| 2008-2009 | The Sound of Music | Gretl von Trapp | V&V Entertainment | Efteling Theater |
| 2009-2010 | Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat | Miriam | Stage Entertainment | Beatrix Theater |
| 2012-2013 | Annie | Kate | Albert Verlinde Entertainment | Reizende musical |
| 2013 | Feest onder de sterren (pilot) | Julia | Cook a Dream | |
| 2014-2015 | Stoner | jonge Grace | Bos Theaterproducties | Tourend toneelstuk |
| 2015-2016 | Sprookjesboom de Musical - Een Wonderlijk Muziekfeest | Kim | Efteling Theaterproducties | Reizende musical |
| 2016-2017 | De Sprookjessprokkelaar | Ensemble | Efteling Theaterproducties | Efteling Theater |

### Filmografie

* ↑ Omroep Brabant: Laura van Bussel (11) uit Vught als filmster over rode loper Sinterklaasfilm. omroepbrabant.nl (1 oktober 2012). Gearchiveerd op 4 juni 2013. Geraadpleegd op 4 juni 2013.
# Jarki Horvatićevi

Jarki Horvatićevi is een plaats in de gemeente Varaždinske Toplice in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 61 inwoners (2001).
# Gerardus Balthazar Bosch

Gerardus Balthazar Bosch (Utrecht, 4 september 1794 - Arnhem, 1 april 1837) was een Nederlandse predikant op Curaçao van 1825-1836 en bezocht van daaruit de andere eilanden. Na repatriëring publiceerde hij over zijn tropenervaringen een werk in drie delen Reizen in West-Indië en door een gedeelte van Zuid- en Noord-Amerika (1829-1836). Uit zijn werk blijkt niet alleen grote kennis van land en volk, maar hij was ook een aangenaam stilist die zijn indrukken en ervaringen verwoordde in de romantisch-humoristische stijl van zijn tijd.

## Externe link

* Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Bibliothèque nationale de France: cb13745364w (data)
* Biografisch Portaal: 27443663
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: bosc029
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2797 9336
* Library of Congress Control Number: n85255461
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07044207X
* Virtual International Authority File: 5111382
* WorldCat (via VIAF): 5111382
# Broad Cove (Northeast Arm)

De Broad Cove is een inham in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. Het is een inham van de zeearm Northeast Arm aan de oostkust van het eiland Newfoundland. De Broad Cove ligt aan het noordelijke uiteinde van het Nationaal Park Terra Nova.

## Geografie

De Broad Cove is zoals de naam aangeeft een grote, brede inham. Hij ligt aan de zuidzijde van de Northeast Arm, een kilometerslange zijarm van de Alexander Bay in Oost-Newfoundland.
De inham is 1,2 km breed en gaat vanaf het hoofdgedeelte van de Northeast Arm zo'n 1,5 km zuidwaarts, waarbij hij al doende steeds versmalt en aldus een driehoekige vorm heeft. In het uiterste zuiden heeft de Broad Cove een amper 150 meter brede opening die het beginpunt is van de Southwest Arm, een zeearm die nog 5 km verder landinwaarts gaat. Op dat punt liggen de restanten van een dijk waarop historisch een aftakking van de Newfoundland Railway lag.
In het noorden, daar waar de Broad Cove uitgeeft in het hoofdgedeelte van de Northeast Arm, wordt de inham doorkruist door een lange (door een brug onderbroken) dijk. Deze zogenaamde causeway maakt deel uit van het traject van provinciale route 310 (NL-310). Hierdoor rijden autobestuurders als het ware dwars door het water. Vlak naast die dijk ligt Sandy Island, het enige eiland in de Broad Cove.

## Terra Nova

De Broad Cove ligt binnen de grenzen van het Nationaal Park Terra Nova. Aangezien het zeewater betreft, maakt officieel gezien echter enkel het omliggende land en Sandy Island effectief deel uit van dat nationaal park.
De wateren van de Broad Cove zijn, net als die van de er op aansluitende Southwest Arm, echter wel erkend als onderdeel van het Trekvogelreservaat Terra Nova.

## Galerij

* Zicht op de Southwest Arm (voorgrond), Broad Cove (centraal) en Northeast Arm (achtergrond) vanaf Maladie Head
* De causeway van Route 310 met links het hoofdgedeelte van de Northeast Arm en rechts de Broad Cove
* ↑ (en) Canadian Geographical Names Database, 'Broad Cove', 2021. Geraadpleegd op 15 december 2024.
* ↑ (en) Canadian Geographical Names Database, 'Northeast Arm', 2021. Geraadpleegd op 15 december 2024.
* ↑ (en) Canadian Geographical Names Database, 'Alexander Bay', 2021. Geraadpleegd op 15 december 2024.
* 1 2 (en) Parks Canada, 'Terra Nova National Park', 2024. Geraadpleegd op 15 december 2024.
* ↑ (en) Government of Canada, Migratory bird sanctuaries accross Canada, 'Terra Nova Migratory Bird Sanctuary', 2024. Geraadpleegd op 15 december 2024.
# Vrouwenvakschool

Vrouwenvakschool Nederland Groep (VVS) was een onderwijsinstelling die vanaf 1984 opleidingen voor herintredende, langdurig werkloze, allochtone en werkende vrouwen verzorgde. Het doel van de Vrouwenvakschool was om deze vrouwen betere kansen op de arbeidsmarkt te geven.
Jaarlijks werden 1900 vrouwen opgeleid waarvan 80% een baan vond. De Vrouwenvakscholen vonden een brede erkenning door het Ministerie van Onderwijs, het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Arbeidsbureaus en onderwijs- en scholingsinstellingen.
Tineke Witteveen-Hevinga was mede-oprichtster (en voorzitter) van de FNV Vrouwenvakschool 'Anke Weidema' in Assen.
In 2002 ging de stichting Vrouwenvakschool na het stoppen van overheidsfinancieringen failliet. Een doorstart werd mogelijk door een fusie met DE SPIL/Chiron, ISI/Chiron en Essay/Chiron. Dit was de start van Capabel Onderwijsgroep BV.
* Volkskrant, , Failliete vrouwenvakschool was meer dan computerklasje, 29-11-2002
* Parlementaire monitor, , Brief staatssecretaris over voortzetting van de activiteiten van de Vrouwenvakscholen - Herintredende vrouwen, 19-08-2004
* Gemeente Den Haag,
# Paleis van de Porphyrogenitus

Het Paleis van de Porphyrogenitus (Grieks: τὰ βασίλεια τοῦ Πορφυρογεννήτου, Turks: Tekfur Sarayı, wat betekent "Paleis van de Keizer") verwijst naar de ruïnes van het Byzantijnse paleis, gebouwd in de 13e eeuw, in het noordwesten van de oude stad Constantinopel (het huidige Istanboel, Turkije).

## Geschiedenis

Het paleis werd gebouwd aan het einde van de 12e eeuw of het begin van de 13e eeuw als onderdeel van het paleizencomplex van Blachernae, waar de Muren van Theodosius bijeenkomen met de latere muren van de buitenwijk van Blachernae. Hoewel het lijkt alsof het paleis vernoemd is naar Keizer Constantijn VII Porphyrogenitus, was het lang na hem gebouwd. In werkelijkheid is het paleis vernoemd naar de zoon van Michaël VIII Palaiologos. "Porphyrogenitus" betekent letterlijk "de in het purper geborene", wat verwijst naar een kind dat geboren is van een regerende keizer. Het paleis diende als de keizerlijke residentie gedurende de laatste jaren van het Byzantijnse Rijk.
Het paleis kreeg het zwaar te verduren tijdens de Ottomaanse verovering van Constantinopel in 1453, door de ligging nabij de verdedigingsmuren. Gedurende de 16e en 17e eeuw bood het onderdak aan een deel van de menagerie van de sultan. Toen de dieren werden verplaatst naar een ander verblijf, werd het gebouw gebruikt als bordeel. Vanaf 1719, was de Tekfur Sarayı pottenbakkerij er gevestigd en begon daar tegels te produceren in de stijl van de İznik-keramiek, maar dan beïnvloed door Europese kleuren en dessins. De werkplaats had vijf ovens en maakte ook borden en vaatwerk. Na ongeveer een eeuw te hebben gedraaid, stopte het bedrijf en werd het gebouw een armenhuis voor Joden uit Istanboel. In het begin van de 20e eeuw werd het kort gebruikt als bottelfabriek, voordat het werd verlaten. Het resultaat hiervan is dat vandaag de dag alleen de buitenste stenen façade er nog staat, het enige groot bewaard gebleven voorbeeld van de seculiere Byzantijnse architectuur. Vanaf het jaar 2006 ondergaat het paleis een omvangrijke restauratie.

## Architectuur

Het paleis was een groot gebouw met drie verdiepingen, gebouwd tussen de binnenste en buitenste fortificaties in de noordelijke hoek van de Muren van Theodosius. De begane grond bestaat uit een arcade met vier bogen, die uitkomen op een binnenplaats die wordt overzien door vijf grote ramen op de eerste verdieping. De bovenste verdieping van het bouwwerk komt boven de muren uit en bevat ramen aan alle vier de kanten. Aan de oostkant is nog een restant van een balkon. Het dak en alle vloeren van het bouwwerk zijn verdwenen. De resterende muren zijn versierd in geometrische dessins met rode bakstenen en wit marmer, wat typerend is voor de laat-Byzantijnse periode.

## Galerij

* Muren gezien vanaf de binnenplaats
* Overblijfselen van de kapel (zuidelijke muur)
* Details van de marmeren decoraties (zuidelijke muur)
* Het Paleis van de Porphyrogenitus, te zien op de achtergrond met ervoor de Muur van Theodosius

## Voetnoten

* ↑ Treadgold (1997), p. 746
* ↑ Blair (1996), p. 237
* ↑ Freely (2000), p. 270
# Éder Jofre

Éder Jofre (São Paulo, 26 maart 1936 – Embu, 2 oktober 2022) was een Braziliaans bokser.
Jofre vertegenwoordigde zijn land op de Olympische Spelen van 1956. Hij werd wereldkampioen in de gewichtsklasse bantamgewicht (WBA) op 18 november 1960 door Eloy Sanchez in de zesde ronde knock-out te slaan. Hij verdedigde deze titel in de daaropvolgende vijf jaar acht keer, totdat hij op 18 mei 1965 verloor van Fighting Harada.
Vervolgens bokste Jofre in het vedergewicht en veroverde op 5 mei 1973 de WBC-titel ten koste van José Legrá. In 1974 werd hem zijn titel ontnomen, omdat hij deze niet binnen de gestelde tijd weer had verdedigd. In 1976 beëindigde hij zijn carrière. In 1992 werd Jofre opgenomen in de International Boxing Hall of Fame.
# Janneke de Bijl

Janneke de Bijl ('s-Hertogenbosch, 18 februari 1982) is een Nederlandse cabaretier.

## Biografie

De Bijl heeft filosofie gestudeerd in Groningen. 'Daar bekeken we de functie van taal, tijd, liefde maar ook het leven. Je kan die thema’s van zoveel kanten bekijken dat ik de conclusie trok: uiteindelijk heeft niets zin. Dat klinkt depressief maar voelde ook als opluchting. Ik kan doen waar ik zelf gelukkig van word,' vertelde ze daarover in 2018. De zoektocht naar waar ze dan gelukkig van werd was aanvankelijk een moeilijke; ze werd afgewezen voor de toneelschool en een optreden in Amsterdams café Toomler was ook geen succes. Toch begon ze na haar studie een theateropleiding bij Studio Selma Susanna in Amsterdam, waar ze in 2012 cum laude afstudeerde. Toen ze in 2011 meedeed aan het Rotterdamse cabaretfestival Cameretten haalde ze de halve finale.
Daarna richtte De Bijl zich op lid worden van het Amsterdamse stand-up comedyplatform Comedytrain. Dit lukte in 2016 en ze deed er veel podiumervaring op. Het eerste jaar was zwaar omdat ze moeite had een programma te vullen, maar collega's zagen haar talent en zeiden dat ze originele onderwerpen had.
In 2017 won De Bijl bij Cameretten zowel de juryprijs als de publieksprijs. De Volkskrant riep haar vervolgens uit tot comedytalent van 2019.
In 2018 schreef De Bijl een serie miniatuurtjes op de achterpagina van de tweewekelijkse opiniekrant Argus, die in 2019 werden gebundeld in Pogingen tot zomer, volgens haar een bundel vol 'grijsgallige' observaties: positiever dan zwartgallig. Daarna ging zij op tour met haar voorstelling Zonder zin kan het ook. Deze werd zondagavond 15 augustus 2021 integraal uitgezonden bij BNNVARA op NPO3. In het najaar van 2021 ging haar tweede avondvullende cabaretvoorstelling Dit is het nou in première. Vanaf einde 2022 toerde ze door het land met haar derde voorstelling Doet u ook mensen? In juli 2023 verscheen haar tragikomische debuutroman Als, dan. Sinds 2000 maakt De Bijl met Jasper Dijkema de podcast Sketches & Gelul, waarin zij in absurde dialogen hun levens naast elkaar leggen. De Bijl is regelmatig als 'druktemaker' te horen bij De Nieuws BV op NPO Radio 1 te horen.

## Voorstellingen

* Web (2017)
* Zonder zin kan het ook (2019)
* Dit is het nou (2021)
* Doet u ook mensen (2024)

## Boek

* Pogingen tot zomer (2019)
* Als, dan (2023)

## Externe link

* Officiële website
* 1 2 3 4 Mike Peek, "Janneke de Bijl: ‘Als ik de regels negeer, weet ik het niet meer’", Het Parool, 20 augustus 2019. Geraadpleegd op 27 september 2019.
* 1 2 3 4 5 6 7 Anouk Kragtwijk, "Janneke de Bijl ‘Het leven is zinloos’", NRC Handelsblad, 4 januari 2018. Gearchiveerd op 19 mei 2022. Geraadpleegd op 27 september 2019.
* 1 2 3 Joris Henquet, "Janneke de Bijl wint sterke finale cabaretfestival Cameretten", de Volkskrant, 26 november 2017. Gearchiveerd op 27 september 2019. Geraadpleegd op 27 september 2019.
* 1 2 3 4 "Boek vol 'grijsgallige' observaties", NPO Radio 1, 21 augustus 2019. Gearchiveerd op 27 september 2019. Geraadpleegd op 27 september 2019.
* Virtual International Authority File: 21156760469440851485
* WorldCat (via VIAF): 21156760469440851485
# Cicadas (Sagalaherang)

Cicadas is een bestuurslaag in het regentschap Subang van de provincie West-Java, Indonesië. Cicadas telt 3344 inwoners (volkstelling 2010).
# Eulipoa

Eulipoa is een geslacht van vogels uit de familie grootpoothoenders (Megapodiidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soort:
* Eulipoa wallacei – Moluks boshoen
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (version 2.6). (en)
# Wapen van Donkerbroek

Het wapen van Donkerbroek is het dorpswapen van het Nederlandse dorp Donkerbroek, in de Friese gemeente Ooststellingwerf. Het wapen werd in 1980 geregistreerd.

## Beschrijving

De blazoenering van het wapen in het Stellingwerfs luidt als volgt:
   In sinopel (gruun) een keper van goold, mit linksboven de kop van een ram van zulver, en in de schildvoete een vierkaante schaans van goold, et bindermi'jveld d'r van is van sinopel (gruun); de heufdlijnen van et „beloop" lopen parallel an de bovenkaante van et schild; een schildzeum van tegenhermelijn en een vri'jkertier van zuiver, mit d'r op een griffioen van keel (rood), naor de linkerkaante van et schild toekeerd, tussen de poten een balie van keel (rood) mit d'r op een zespuntige steern van goold.
De Nederlandse vertaling luidt als volgt:
   In sinopel (groen) een keper van goud, met linksboven de kop van een ram van zilver, en in de schildvoet een vierkante schans van goud, het binnenmiddenveld ervan is van sinopel (groen); de hoofdlijnen van het „beloop" lopen parallel aan de bovenkant van het schild; een schildzoom van tegenhermelijn en een vrijkwartier van zilver, met erop een griffioen van keel (rood), naar de linkerkant van het schild toegekeerd, tussen de poten een bal van keel (rood) met erop een zespuntige ster van goud.
De heraldische kleuren zijn: sinopel (groen), goud (goud), zilver (zilver) en keel (rood).

## Symboliek

* Groen veld: verbeeldt de betekenis van de dorpsnaam. Donkerbroek betekent "donker veen" of "verhoging in een moeras".
* Schildzoom: tegenhermelijn duidt op wollegras dat in dit gebied op het veen groeide.
* Schapenkop: symbool voor het agrarische karakter van het dorp. Het verwijst eveneens naar de "Schapendrift", een weg aangelegd op een voormalige dijk naar het heideveld.
* Schans: verwijst naar de Breebergschans ten noordoosten van het dorp. Deze schans maakte deel uit van de Friese waterlinie.
* Griffioen: dit vrijkwartier toont het wapen van Ooststellingwerf om aan te geven dat Donkerbroek deel is van Ooststellingwerf.
# Jasenak

Jasenak is een plaats in de gemeente Ogulin in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 301 inwoners (2001).
# Cathalijne Hoolwerf

Cathalijne Hoolwerf (26 februari 2000) is een Nederlandse wielrenster. Zij is de jongere zuster van oud-schaatser Willem Hoolwerf.
Hoolwerf begon bij WV Eemland, en reed tot 2022 bij NXTG Racing
* ↑ ProCyclingStats––profiel. Gearchiveerd op 16 april 2021.
* ↑ CQ-Ranking––profiel
* ↑ UCI--team roster NXTG Racing
* ↑ Cycling Archives––profiel. Gearchiveerd op 17 april 2021.
# Zwartlipfluithaas

De zwartlipfluithaas (Ochotona curzoniae) is een zoogdier uit de familie van de fluithazen (Ochotonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Hodgson in 1858.

## Kenmerken

Deze fluithaas heeft een zandkleurige-bruine rug en een dof-geelwitte buik. Achter het oor bevindt zich een roestkleurige vlek. Neus en lippen zijn zwart. De lichaamslengte bedraagt 14 tot 18,5 cm en het gewicht 125 tot 175 gram. Het dier heeft geen staart.

## Leefwijze

Deze in groepsverband levende dieren bouwen burchten, elk bewoond door een uitgebreide familie. In sommige streken zijn ze zo algemeen dat ze als plaag worden beschouwd.

## Voortplanting

Een vrouwtje kan jaarlijks 5 nesten van 8 jongen krijgen, die door beide ouders worden verzorgd.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in de open habitats van Oost-Azië.
* ↑ (en) Zwartlipfluithaas op de IUCN Red List of Threatened Species.
Altaifluithaas (O. alpina) · Ochotona argentata · Ochotona cansus · Alaskafluithaas (O. collaris) · Ochotona coreana · Zwartlipfluithaas (O. curzoniae) · Daurische fluithaas (O. dauurica) · Chinese rode fluithaas (O. erythrotis) · Ochotona flatcalvariam · Forrest's fluithaas (O. forresti) · Ochotona hoffmanni · Ochotona huanglongensis · Noordelijke fluithaas (O. hyperborea) · Ili fluithaas (O. iliensis) · Koslov's fluithaas (O. koslowi) · Ladak fluithaas (O. ladacensis) · Grootoorfluithaas (O. macrotis) · Ochotona mantchurica · Ochotona nubrica · Ochotona opaca · Mongoolse fluithaas (O. pallasi) · Noord-Amerikaanse fluithaas (O. princeps) · Dwergfluithaas (O. pusilla) · Ochotona qionglaiensis · Himalayafluithaas (O. roylei) · Perzische fluithaas (O. rufescens) · Rode fluithaas (O. rutila) · Ochotona sacraria · Ochotona sikimaria · Ochotona syrinx · Tibetaanse fluithaas (O. thibetana) · Ochotona thomasi · Ochotona turuchanensis · Ochotona vizier
# Jacobus Canter Visscher

Jacobus Canter Visscher (Dokkum, 10 december 1692 - Batavia, 28 december 1735) was de zoon van een arts uit Dokkum, een arminiaan, en leraar aan de Latijnse school in Harlingen. Jacobus studeerde aan de Universiteit van Franeker en Leiden. In 1715 werd hij geëxamineerd als predikant in Schiedam om uitgezonden te worden naar de Oost. Hij vertrok vanaf Westvoorn via Kaap de Goede Hoop naar Batavia en bezocht Padang, op de westkust van Sumatra, waar hij diverse aardbevingen meemaakte.
In 1717 kwam Jacobus Canter Visscher aan in Cochin, op de Malabarkust, tegenwoordig Kerala. De Nederlanders voerden daar oorlog tegen de samorijn van Calicut. In de VOC-vesting zou hij zes jaar als predikant werkzaam zijn in de Franciscuskerk. De gemeente telde 46 lidmaten. Canter Visscher leerde zichzelf Portugees.
Er woonden destijds ongeveer 2.000 mensen, van wie de helft slaaf. De huizen zijn gebouwd van lateriet. Hij beschreef brahmanen, en de volgelingen van Sint Tomas. Opvallend veel inwoners leden aan elefantiasis.
Jan Huygen van Linschoten was de eerste Nederlander die Cochin bezocht. Zijn opvolgers waren Rijklof van Goens en Hendrik Adriaan van Rheede tot Drakenstein, een bekend botanicus en schrijver van de Malabaarsche Cruythof.
Het landschap daar leek op het Nederlandse, vlak en moerassig, maar met kokospalmen. De meeste kokosmatten, peper, kardemom, geelwortel en sisaltouw komt hiervandaan.
Canter Visscher was zeer geïnteresseerd in de Malabaarse cultuur, waarover hij 37 brieven schreef aan zijn ouders in Harlingen, maar ook aan handelaren, bankiers, militairen en wetenschappers. Het leven in Cochin was ongedwongen, vrij en ver van het toezicht van de kerkenraad van Batavia. In 1724 vertrok hij naar Batavia en kreeg een aanstelling bij de Portugese gemeente om de Mardijkers te bedienen.
Na zijn dood werden de zorgvuldig bewaarde afschriften van zijn brieven door zijn twee zonen naar Nederland overgebracht, waar ze in 1743 werden uitgegeven door hun oom Cornelis, predikant in Pingjum. In 2008 zijn de brieven in hedendaags Nederlands gepubliceerd. In 1862 verscheen een Engelse vertaling. In 2005 is er ook een vertaling in het Malayalam uitgegeven.
* Bibliothèque nationale de France: cb12568472f (data)
* Biografisch Portaal: 32723415
* Gemeinsame Normdatei: 13917737X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8391 5118
* Library of Congress Control Number: n84165770
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007279224405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071612025
* Virtual International Authority File: 69047839
* WorldCat (via VIAF): 69047839
# Cicarimanah

Cicarimanah is een bestuurslaag in het regentschap Sumedang van de provincie West-Java, Indonesië. Cicarimanah telt 1279 inwoners (volkstelling 2010).
# Nørre Nebel

Nørre Nebel is een plaats in de Deense regio Zuid-Denemarken, gemeente Varde. Voor 2007 was het de hoofdplaats van de gemeente Blåbjerg. De plaats telt 1326 inwoners (2008). De plaats maakt deel uit van de gelijknamige parochie.
Tegenwoordig is het dorp het eindpunt van de spoorlijn Varde - Tarm. Tot 1940 was er ook een verbinding met Tarm en verder naar Skjern.
# Wawrowo

Wawrowo is een plaats in het Poolse district Działdowski, woiwodschap Ermland-Mazurië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Lidzbark en telt 140 inwoners.
# Endemofilie

Met endemofilie (Engels: endemophilia) bedoelt men de liefde alsmede het discrete verbondenheidsgevoel aangaande de (fysische en sociale) regionale karakteristieken die iemand het gevoel van 'thuiszijn' geven in een bepaald gebied. Meestal heeft het begrip betrekking op gebieden waar iemand is opgegroeid of (langere tijd) heeft gewoond. Het begrip wordt vooral gebruikt in de milieufilosofie en -psychologie.

## Herkomst

De term betreft een neologisme dat werd geïntroduceerd door de Australische milieufilosoof Glenn Albrecht. Het woord werd afgeleid van het Oudgriekse éndēmos (ruwweg vertaalbaar als 'onder de mensen', 'thuis' of 'inheems') en philía (liefde of vriendschap).