OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anuli Croon

Anuli Croon (Leeuwarden, 7 januari 1964) is een Nederlands beeldend kunstenaar, actief als glaskunstenaar, illustrator, schilder en wandschilder. Ze woont en werk in Rotterdam vanuit een atelier in het Oude Emmahuis op de Schiekade.

## Leven en werk

Croon studeerde af aan de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in Den Bosch in 1990, waarna ze zich vestigde in Rotterdam. Ze ontwikkelde een eigen abstract figuratieve minimalistische stijl, die ze in allerlei kleinere tot reusachtige kunstwerken uitwerkte.
Ze legde zich toe op "collages van interieurs, waarbij ze de patronen van behang zo rangschikt dat abstracte composities ontstaan." Eerder beschreef het NRC haar werk als volgt: "Op de schilderijen van Anuli Croon wordt de mens rudimentair en fragmentarisch weergegeven. De verschillende onderdelen van het lichaam – neus, ogen, mond en handen – worden door de kunstenaar met sjablonen op het doek aangebracht en als puzzelstukjes in elkaar gepast. De mannen en vrouwen – vaak is het geslacht niet direct te bepalen – krijgen hierdoor een curieus, abstract uiterlijk. Ook de omgeving is schematisch opgebouwd uit patronen en ornamenten. Hierdoor lijken de figuren op te gaan in de achtergrond van het schilderij."
Croon is lid van Pictura in Dordrecht en is actief bij de Kunstambassade Rotterdam als lid vakgroep Pilot Ateliercafé. Naast talloze exposities in binnen en buitenland is haar werk ook te zien in de openbare ruimte in Pendrecht, Rotterdam en Utrecht. Haar werk is ook een plek gekregen in vele particuliere -, bedrijfs- en museale collecties.

## Werken, een selectie

* Het waait (2011) in Zwaanshals, Rotterdam
* Zuil in Centraal Militair Hospitaal (CMH), Utrecht
* muurschildering Zonder titel (2020) in Zwarte Paardenstraat, Rotterdam

## Exposities, een selectie

* 2003. Schilderijen van Anuli Croon. Galerie Maurits van de Laar, Den Haag.
* 2007. Collages van Paul Cox, Anuli Croon en Katja Mater. Berendsen Galerie, Rotterdam.
* 2020. Tronie, De Aanschouw, Rotterdam.

## Publicaties

Publicaties, een selectie:
* 2015. Anuli Croon. Patterns of Life | Levenspatronen. Made in Rotterdam 1999 met bijdragen van Vera Illés, Aat Ceelen, Maarten Janssen, Dees Linders. Jap Sam books, 2015.
* 1 2 Galerieselectie, NRC Handelsblad. 01.03.2007.
* 1 2 Galerieselectie, NRC Handelsblad. 23.10.2003.
* ↑ Sandra Smallenburg, "Pendrecht leuker maken, NRC Handelsblad, 3 juli 2009
* ↑ Bart Dirks, "De crematoriumkunst van Dela: werken die schuren en waar je een fijne zucht bij laat." de Volkskrant, 1 november 2018.
* ↑ Vanessa Strijbosch, "Vernieuwd CMH onderscheidt zich van civiele zorg," in: Defentiekrant, 02.14.2019.
* ↑ COLLECTIONS op anulicroon.nl, 2024.
* ↑ Anuli Croon ☰142 “Tronie” nr 961. 20 februari 2020 op aanshouw.nl. 2020
* ↑ PUBLICATIONS op anulicroon.nl, 2024.
* ↑ Halsdoek door Vera Illés, op anulicroon.nl, 2024.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 19235
# Jamie Westland

Jamie Westland (Rotterdam, 16 maart 1984) is een Nederlands drummer en dj. Hij is vooral bekend als lid van de Haagse band DI-RECT, die werd opgericht door zijn vader Dick Westland. Toen hij nog op de basisschool zat, speelde Westland als kindermodel in reclames.

## Biografie

Als kind leerde Jamie Westland piano spelen. Dit instrument werd al snel ingeruild voor een drumstel, waarna hij in enkele coverbandjes speelde. In 1999 begon hij op vijftienjarige leeftijd samen met Tim Akkerman, Frans "Spike" van Zoest en Bas van Wageningen de band DI-RECT.
Naast zijn werk als drummer van DI-RECT is Westland, geïntroduceerd door Billy the Kit, ook actief als live-dj en muziekproducer onder de naam DJ Jamie Westland. Aanvankelijk deed hij dit samen met DI-RECT-collega "Spike", maar sinds 2007 draait Westland vooral zelf.
Westland was een van de deelnemers van het vierde seizoen van het televisieprogramma Het perfecte plaatje, dat in 2019 werd uitgezonden. Hij wist de finale te halen en deze ook te winnen.
Westland nam in 2022 deel aan het tweede seizoen van De Verraders. Hij was, samen met Stefano Keizers en Ortál Vriend, een van de drie verraders. In 2024 deed hij mee aan het televisieprogramma 30 seconds. In datzelfde jaar was Westland gastpanellid in het televisieprogramma DNA Singers.

## Externe link

* Website DI-RECT
* ↑ Dit zijn de deelnemers van Het Perfecte Plaatje. Telegraaf.nl (24 mei 2019). Gearchiveerd op 25 mei 2019. Geraadpleegd op 26 mei 2019.
* ↑ Winnaar van fotografiewedstrijd Het Perfecte Plaatje bekend. NU.nl (18 december 2019). Gearchiveerd op 19 december 2019. Geraadpleegd op 22 december 2019.
# Ernst Langhout

Ernst Folkert Langhout (Leeuwarden, 16 mei 1956 – Gauw, 16 september 2024) was een Friese muzikant. Hij speelde voornamelijk folk maar was in de eerste helft van de jaren tachtig frontman van de newwaveband The Visitor.

## Biografie

Langhout groeide op in Oudkerk, maar vestigde zich vervolgens in IJsbrechtum. In het midden van de jaren zeventig werd hij bekend met de akoestische folkgroep Haggis, waarmee hij in 1975 in Schotland op tournee ging, en met de folkgroep Manacle Trust, waarmee hij in 1977 door Ierland toerde. De groep werd in 1978 opgeheven, waarna Langhout de newwaveband Nighttime Visitor begon. Na wat bezettingswisselingen ging de band begin 1981 verder als The Visitor. Nadat deze band in 1988 was opgeheven, ging Langhout weer verder als folkmuzikant. Hij woonde inmiddels in een boerderij in Gauw.
In 1990 kwam Songs uit, zijn eerste soloalbum. Na verschillende optredens in het buitenland volgde in 1992 zijn tweede soloalbum, getiteld The Eye of the Cyclone, en in 1996 verscheen de cd Handful of Illusions, met de groep Big Tree. De samenwerking met Big Tree en de folkgroep The Hones resulteerde in Nea Foar Altyd, Langhouts eerste Friestalige cd, met onder andere een Friestalige bewerking van Bob Dylans "All Along the Watchtower". In 1997 verscheen Langhouts tweede Friestalige cd, Frysk & Frij.
In 1998 nam Langhout met The Hones de cd Parties, Battles and Tragedys op, een mix van folk- en rockmuziek. In hetzelfde jaar maakte hij met schrijver en beeldend kunstenaar Wilco Berga de cd Sjonger en Dichter. Berga en Langhout traden onder dezelfde naam ook op, onder andere op het Oerolfestival van 1999.
In 2004 en 2005 verschenen respectievelijk Dylan yn it Frysk en Dylan yn it Frysk II. Op beide cd's speelt Langhout, bijgestaan door Johan Keus, klassiekers van Bob Dylan, die voor het grootste gedeelte in het Fries vertaald zijn door schrijver-dichter Harmen Wind. Aan het verschijnen van beide cd's werd een theatertournee gekoppeld.
Hij was zoon van onderwijzer Folkert Langhout en kinderverzorgster Renske Tjitske (Rinke) Velstra, die in 2015 hun zestigjarig huwelijk vierden Hij had enige tijd (Haggis-periode) een relatie met Arina van Dijk, tevens zijn manager. Zijn bericht van overlijden werd ondertekend door weduwe Dale Vansickle. Het begint met een mededeling van Langhout (Ik heb in mijn leven alles gedaan wat ik wilde) en een citaat van Neil Young (nummer Don’t let it bring you down van After the gold rush):
   Don’t let it bring you down; it’s only castles burning
Langhout overleed in september 2024 aan maagkanker. Hij werd gecremeerd.

## Externe link

* Officiële website
Bron
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ernst Langhout op de Friestalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Referenties
* ↑ RTV NOF 2015 met huwelijksviering (geraadpleegd 15 oktober 2024)
* ↑ Bericht van overlijden via Mensenlinq (geraadpleegd 15 oktober 2024)
* ↑ Veelzijdig muzikant en poptroubadour Ernst Langhout (68) overleden Omrop Fryslân d.d. 16 september 2024
# Oceania

Oceania kan verwijzen naar:
* Oceania (album), een muziekalbum van The Smashing Pumpkins uit 2012
* Oceania (single), een single van de IJslandse zangeres Björk
* Oceania (geslacht), een geslacht van neteldieren uit de familie Oceaniidae
* Nedlloyd Oceania (schip, 1992), een containerschip

## Oceanië

* Oceanië, in onder andere het Engels aangeduid als Oceania
* Oceanië (1984), een van de superstaten in George Orwells boek 1984
# Joost de Vries (journalist)

Joost de Vries (Alkmaar, 28 maart 1983) is een Nederlandse schrijver en journalist.

## Biografie

De Vries studeerde journalistiek en geschiedenis aan de Universiteit Utrecht. Sinds 2005 schrijft De Vries voor De Groene Amsterdammer over literatuur; in 2007 trad hij toe tot de redactie van het weekblad, waar hij thans adjunct-hoofdredacteur is. De Vries schreef onder meer voor Das Magazin en nrc.next.

## Werk

In 2010 publiceerde De Vries zijn eerste roman, Clausewitz, over een jonge academicus die op zoek gaat naar een verloren gewaande cultschrijver. Met Clausewitz was De Vries genomineerd voor de Selexyz Debuutprijs en de Anton Wachterprijs. Op 6 december 2011 ontving De Vries een C.C.S. Crone-stipendium voor Clausewitz. In april 2013 publiceerde hij zijn tweede roman, De republiek, eveneens bij uitgeverij Prometheus. Opnieuw speelt de roman in een academisch milieu, dit keer gaat het over het overlijden van een hoogleraar in de 'Hitlerstudies' en de strijd tussen twee van zijn oud-studenten om wie als zijn opvolger gezien zal worden. De republiek werd onder meer genomineerd voor de BNG Bank Literatuurprijs en de Libris Literatuurprijs en werd bekroond met het Charlotte Köhler Stipendium 2013 en de Gouden Boekenuil 2014.
In oktober 2014 verscheen zijn essaybundel Vechtmemoires. In 2017 verscheen zijn roman Oude meesters. In 2021 verscheen De gelukkigste man van Nederland over Mark Rutte.
Samen met Ellen Deckwitz en Charlotte Remarque, en in samenwerking met uitgeverij Das Mag en opinieweekblad De Groene, verzorgt hij een literatuurpodcast: Boeken FM. In 2023 werd de Frans Kellendonk-prijs aan hem toegekend.
# Beatrixkwartier (sneltramhalte)

Beatrixkwartier is een sneltramhalte van RandstadRail in het Haagse Beatrixkwartier. De halte ligt halverwege het zo genoemde Netkous-viaduct boven de Prinses Beatrixlaan, dat een van de verbindingen vormt tussen het Centraal Station en station Laan van Nieuw Oost-Indië. Het werd ontworpen door het Amsterdamse architectenbureau Zwarts & Jansma.
De halte werd op 29 oktober 2006 in gebruik genomen voor RandstadRail 4 en op 20 oktober 2007 voor RandstadRail 3. Sinds 2020 stopt RandstadRail 34 er ook. Door de lage perrons is het niet geschikt voor de sneltrams van de E-lijn.

## Aanleiding

In de originele planning uit begin jaren 1960 –die in 1969 officieel gepresenteerd werd– was al een viaduct voorzien. Dit viaduct zou de verbinding vormen tussen een tramtunnel onder de Grote Marktstraat en de Zoetermeer stadslijn. Dit idee belandde in de ijskast toen deze stadslijn door de NS met Sprinters werd uitgevoerd, maar werd weer actueel tijdens de planning voor het project RandstadRail. Het eerste idee was om het viaduct over de Juliana van Stolgberglaan aan te leggen maar uiteindelijk is gekzoxen voor een kortere variant over de Prinses Beatrixlaan.

## Foto's

* De netkous in aanbouw in 2005.
* De netkous in 2018 gezien bij het WTC-gebouw.
* Station Beatrixkwartier
* De netkous in 2020 gezien bij de tramhalte Ternoot.
Arnold Spoelplein · Pisuissestraat · Mozartlaan · Heliotrooplaan · Muurbloemweg · Hoefbladlaan · De Savornin Lohmanplein · Appelstraat · Zonnebloemstraat · Azaleaplein · Goudenregenstraat · Fahrenheitstraat · Valkenbosplein · Conradkade · Van Speijkstraat · Elandstraat · HMC Westeinde · Brouwersgracht · Grote Markt · Spui · Centraal Station (NS) · Beatrixkwartier · Laan van NOI (NS) · Voorburg 't Loo · Leidschendam-Voorburg · Forepark · Leidschenveen · Voorweg Laag · Centrum-West · Stadhuis · Palenstein · Seghwaert · Leidsewallen · De Leyens · Buytenwegh · Voorweg Hoog · Meerzicht · Driemanspolder (NS) · Delftsewallen · Dorp · Centrum-West
De Uithof · Beresteinlaan · Bouwlustlaan · De Rade · Dedemsvaartweg · Zuidwoldepad · Leyenburg · Monnickendamplein · Tienhovenselaan · Dierenselaan · De la Reyweg · Monstersestraat · HMC Westeinde · Brouwersgracht · Grote Markt · Spui · Centraal Station (NS) · Beatrixkwartier · Laan van NOI (NS) · Voorburg 't Loo · Leidschendam-Voorburg · Forepark · Leidschenveen · Voorweg Laag · Centrum-West · Stadhuis · Palenstein · Seghwaert · Willem Dreeslaan · Oosterheem · Javalaan · Van Tuyllpark · Lansingerland-Zoetermeer (NS)
# Rojales

Rojales is een gemeente in de Spaanse provincie Alicante in de regio Valencia met een oppervlakte van 28 km². Rojales telt 17.622 inwoners (1 januari 2016). Rojales ligt vlak bij de CV920 tussen Guardamar del Segura en Orihuela en is ongeveer 35 minuten rijden van de luchthaven Alicante en 30 minuten rijden van Murcia (San Javier) luchthaven. Het dorp is gelegen in het binnenland in de buurt van Guardamar del Segura aan de zuidelijke Costa Blanca van Spanje.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen

## Geboren in Rojales

* Moisés Gómez (23 juni 1994), voetballer
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Agost · Agres · Aigües · Albatera · Alcalalí · Alcocer de Planes · Alcoleja · Alcoy · Alfafara · Algorfa · Algueña · Alicante · Almoradí · Almudaina · Altea · Aspe · Balones · Banyeres de Mariola · Benasau · Beneixama · Benejúzar · Benferri · Beniarbeig · Beniardá · Beniarrés · Benidoleig · Benidorm · Benifallim · Benifato · Benigembla · Benijófar · Benilloba · Benillup · Benimantell · Benimarfull · Benimassot · Benimeli · Benissa · Benitachell · Biar · Bigastro · Bolulla · Busot · Callosa d'en Sarrià · Callosa de Segura · Calp · Campo de Mirra · Cañada· Castalla · Castell de Castells · Catral · Cocentaina · Confrides · Cox · Crevillent · Daya Nueva · Daya Vieja · Dénia · Dolores · El Campello · El Castell de Guadalest · El Ràfol d'Almúnia · El Verger · Elche · Elda · Els Poblets · Facheca · Famorca · Finestrat · Formentera del Segura · Gaianes · Gata de Gorgos · Gorga · Granja de Rocamora · Guardamar del Segura · Hondón de las Nieves · Hondón de los Frailes · Ibi · Jacarilla · Jávea · Jijona · L'Alfàs del Pi · L'Alqueria d'Asnar · L'Atzúbia · La Nucia · La Romana · La Vall d'Alcalà · La Vall d'Ebo · La Vall de Laguar · Llíber · Lorcha · Los Montesinos · Millena · Monforte del Cid · Monóvar · Murla · Muro de Alcoy · Mutxamel · Novelda · Ondara · Onil · Orba · Orihuela · Orxeta · Parcent · Pedreguer · Pego · Penàguila · Petrer · Pilar de la Horadada · Pinoso · Planes · Polop · Quatretondeta · Rafal · Redován · Relleu · Rojales · Sagra · Salinas · San Fulgencio · San Isidro · San Miguel de Salinas · San Vicente del Raspeig · Sanet y Negrals · Sant Joan d'Alacant · Santa Pola · Sax · Sella · Senija · Tàrbena · Teulada · Tibi · Tollos · Tormos · Torremanzanas · Torrevieja · Vall de Gallinera · Villajoyosa · Villena · Xaló
# Bois de la Provision

Het Bois de la Provision is een bos- en natuurgebied in de gemeente Lens (en een klein deeltje in Brugelette) in de provincie Henegouwen in Wallonië. Het bos is erkend als 'Site de Grand Intérêt Biologique' (SGIB3209) door het Waals Gewest en ligt vlak bij het Opzullikbos (Bois de Silly) en het Edingenbos (Bois d'Enghien). Het loofbos is 262 hectare groot. Vlak bij het bos staat het Kasteel van Morval. Het bos is privé-eigendom maar is te betreden via enkele dreven.

## Fauna en flora

Het bos is een Atlantisch beuk- en eikenbos met tapijten van voorjaarsbloeiers als wilde hyacint, wilde narcis, schedegeelster. In het Bois de la Provision leeft wespendief en middelste bonte specht.
# Kindersmokkel Hollandsche Schouwburg

De kindersmokkel Hollandsche Schouwburg was een geheime operatie van enkele Nederlandse verzetsgroepen om Joodse kinderen te laten onderduiken die in de Hollandsche Schouwburg bijeengebracht waren voor deportatie naar de concentratiekampen.
De operatie werd mede geleid door de beheerder van de schouwburg, Walter Süskind, die, vanwege zijn vloeiende Duits en het feit dat hij met de toen in Amsterdam werkzame SS-officier Ferdinand aus der Fünten op school had gezeten, vertrouwen genoot bij de Duitsers. Hij kon zonder argwaan te wekken de gegevens van geregistreerde Joodse kinderen vervalsen en ze laten ontsnappen via de tegenover de schouwburg gelegen crèche op de Plantage Middenlaan 31 die als dependance in gebruik was.
Samen met de directrice van de crèche, Henriëtte Pimentel, en de Amsterdamse econoom Felix Halverstad, die ook in de schouwburg werkte, werd een werkwijze opgezet om de kinderen er weg te krijgen.
Er waren verschillende ontsnappingsmethoden. Baby's werden achterom door de tuin naar de Hervormde Kweekschool op nummer 27 gebracht waarvan de directeur, Johan van Hulst, meewerkte en waar de crèche beschikte over een extra slaapzaal. Van de crèche gingen ze in een tas, mand of rugzak naar buiten. Ook gebruikte men het moment waarop de tram voorbijkwam om kinderen door de voordeur te laten ontsnappen: op dat moment konden de Duitse militairen, die voor de Hollandse Schouwburg aan de overkant van de straat stonden, de ingang van de crèche namelijk niet zien. De leidsters maakten met de wat oudere kinderen korte wandelingen op straat, waarbij ervoor gezorgd werd dat een kind wegraakte.
De kinderen werden per tram en trein naar Limburg, Drenthe en Friesland gebracht waar het verzet onderduikadressen regelde.
Pimentel en Sieny Kattenburg brachten zo veel mogelijk kinderen naar leden van het verzet. Vier verzetsgroepen hielden zich bezig met het onderbrengen van de kinderen: de NV-groep met Joop Woortman, het Utrechts Kindercomité, de Trouwgroep en de Amsterdamse Studenten Groep (ook wel de groep Meerburg of de groep Van Doorn genaamd) met Piet Meerburg, die zijn rechtenstudie afbrak om deze groep te helpen. Samen redden de verschillende groepen ongeveer duizend Joodse kinderen uit de crèche.
Halverstad en Süskind zorgden ervoor dat de inschrijvingen van de kinderen verwijderd werden uit de administratie. Dit werk gebeurde zonder dat de leiding van de Joodse Raad hiervan op de hoogte was. Naar schatting, onder meer van onderzoeker Bert Jan Flim, moeten er gedurende achttien maanden ongeveer vijfhonderd tot zevenhonderd kinderen zijn gered, die voor een groot deel in Limburg en Friesland terechtkwamen. Gisela Wieberdink-Söhnlein, lid van de Utrechtse groep, stelt dat het er 1100 zijn geweest. Meerburg stelde dat als de Nederlandse regering in ballingschap meer had gemeld over het lot van Joden, veel meer Joodse ouders bereid zouden zijn geweest hun kinderen voor onderduik af te staan.

## Film en literatuur

* Süskind, film uit 2012
* Elle van Rijn (2020). De crèche. Hollands Diep. ISBN 9789048854974.
* Astrid Sy, Noem geen namen. Uitgeverij Luitingh-Sijthoff (2021). ISBN 9789024592623.
# Valdres Folkemuseum

Het Valdres Folkemuseum is een openluchtmuseum vlak bij Fagernes in de Noorse regio Valdres. Het museum werd opgericht in 1901 en belicht de traditionele bouwkunst, folklore en levenswijze van Valdres. Het bestaat uit een verzameling van 95 historische gebouwen.

## Externe link

* Website van het museum
# Viefvillers

Viefvillers is een gemeente in het Franse departement Oise (regio Hauts-de-France) en telt 165 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Beauvais.

## Geografie

De oppervlakte van Viefvillers bedraagt 4,1 km², de bevolkingsdichtheid is 40,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Viefvillers met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Puiseux (Ardennes)

Puiseux is een gemeente in het Franse departement Ardennes (regio Grand Est) en telt 109 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rethel.

## Geografie

De oppervlakte van Puiseux bedraagt 3,4 km², de bevolkingsdichtheid is dus 32,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Puiseux (Ardennes) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* Kerk Saint-Honoré
* Entree Puiseux
# Vellefrie

Vellefrie is een gemeente in het Franse departement Haute-Saône (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 136 inwoners (2011). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vesoul.

## Geografie

De oppervlakte van Vellefrie bedraagt 5,9 km², de bevolkingsdichtheid is 23,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vellefrie met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sarcos

Sarcos (Gascons: Sarcòs) is een gemeente en dorp (fr. commune) in het Franse departement Gers (regio Occitanie). De commune telt 74 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het kanton Masseube in het arrondissement Mirande.

## Geschiedenis
#### De naam

De naam Sarcos is een samenstelling van de Gallische naam Saricus en het achtervoegsel ossum, dat een bezit aanduidt. Saricusossum kort Sarcos betekent dus: het bezit van Sarcius.

#### Heren van Sarcos

In de lijst van heren van Sarcos wordt Gerard d'Orbessan in 1274 genoemd. Deze heette eigenlijk Gerard d'Ornézan, maar door een schrijffout van een pastoor werd de familie abusievelijk ook wel d'Orbessan genoemd. Zijn familie zwoer in 1374 trouw aan de graaf van Astarac. Bij gebrek aan erfgenamen kwam Sarcos na 1437 achtereenvolgens in handen van de volgende families: Baliros, Lasséran-Masencôme, Saint-Pastou en Ségla. De laatste Ségla is tijdens de Franse Revolutie in zijn kasteel in Monbardon, château de Monbardon, vermoord. Tijdens de 19e eeuw, in tijd van de industrialisatie, ontvolkte Sarcos ten gevolge van de trek van de bevolking naar de stad. Nu groeit de bevolking weer, omdat er steeds meer niet-Fransen in de gemeente komen wonen.

## Het huidige dorp

Sarcos ligt westelijk van de D12 en oostelijk van de D283 ter hoogte van Aussos. In Sarcos staat de Saint-Etienne-kerk met gebrandschilderde ramen en een klokkenstoel met twee klokken. De kerk verloor in 1900 zijn klokkentoren. Er is een gemeentehuis met feestzaal en er is een jeu-de-boulescomplex met 12 banen, waarvan twee verlicht zijn. Naast het monument voor de gevallenen staat er een gietijzeren kruis. Dat is een van de drie kruisen die het dorp rijk is. In het oosten van het dorp bevindt zich een duiventoren. In het zuiden van de gemeente is er een stuwmeertje ten dienste van de landbouw en een tweede duiventoren. De commune is lid van Les Hautes Vallées. Het dorp valt onder de VVV (Fr. l'office de tourisme) van Masseube.

#### Geografie

De oppervlakte van Sarcos bedraagt 6,2 km², de bevolkingsdichtheid is daarmee 11,9 inwoners per km². Sarcos ligt 37 km van Mirande en 70 km van de grens met Spanje.
De onderstaande kaart toont de ligging van Sarcos met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

#### Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ Lijst van gemeenten in het departement Gers
* ↑ Les Hautes Vallées. Gearchiveerd op 27 mei 2012. Geraadpleegd op 12 oktober 2011.
* ↑ (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
# Saint-Étienne-de-Vicq

Saint-Étienne-de-Vicq is een gemeente in het Franse departement Allier (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 431 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Vichy.
* Kerk van Saint-Étienne-de-Vicq
* Château de Verseilles in Saint-Étienne-de-Vicq

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Étienne-de-Vicq bedraagt 19,3 km², de bevolkingsdichtheid is 22,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Étienne-de-Vicq met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.