OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stevige braakrussula

De stevige braakrussula (Russula mairei) is een schimmel behorend tot de familie Russulaceae. Hij vormt mycorrhiza met de beuk in lanen en bossen en is algemeen op allerlei bodemtypen op zandgronden.

## Kenmerken
### Hoed

De hoed heeft een diameter van 3 tot 9 cm. Bij jong vruchtlichamen is de hoed bolvormig tot halfbolvormig, later wordt deze gewelfd en ten slotte uitgespreid. De hoedhuid is licht plakkerig en vermiljoenkleurig tot karmijnrood. Vochtig glanst ze, droog is de huid mat fluweelachtig. Met de leeftijd vervaagt de kleur vaak in het midden. De huid kan alleen aan de rand worden afgepeld, het vruchtvlees eronder is roze tot roodachtig van kleur. De rand van de hoed raakt wat berijpt bij verouderen.

### Lamellen

De lamellen staan dicht bijeen en zijn smal aan de steel gehecht. Ze zijn wit met dikwijls een blauwe zweem. Veel lamellen zijn gevorkt.

### Steel

De steel is 2 tot 8 cm lang en 1 tot 1,5(2) cm dik. Het oppervlak is glad of licht ruw, zonder roze verkleuring, hooguit met een vage roze tint. Het verkleurt oranje na bekrassing met IJzer(II)sulfaat.

### Vlees

Het vruchtvlees is wit maar na opbrengen van een kaliumhydroxide-oplossing ontstaat direct een geelbruine verkleuring. Sulfovanilline verkleurt het vlees paars en een ferrosulfaatoplossing leidt tot een vies grijs-roodachtige tot vuil geelgrijze verkleuring.

### Geur en smaak

De geur is aangenaam fruitig of kokosachtig, bij drogen kan een lichte geur van honing ontstaan. De smaak is brandend scherp. De paddenstoel staat als niet eetbaar te boek.

### Sporenprint

De sporenprint is puur wit (Ia volgens Romagnesi).

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn rondachtig elliptisch 7 tot 8,5 µm lang en 6 tot 6,5 µm breed. Het is geornamenteerd met wratjes die slechts matig uitsteken. Ze zijn slechts tot 0,5 µm hoog en hebben korte of stompe stekels. Normaal gesproken zijn de wratten bijna volledig met elkaar verbonden door fijne lijntjes die een dicht netwerk vormen. De basidia zijn 40 tot 50 µm lang en 9 tot 12,5 µm breed met vier sterigmata van 5 tot 7 µm lang in diameter. De cystidia zijn 65 tot 75 lang en 7,5 tot 10 μm breed, ze zijn langwerpig en bolvormig, stomp aan de bovenkant, meestal alleen met een onduidelijke punt. Met sulfovanilline lijken ze blauw.
De cuticula heeft 66 tot 85 µm lang en 6 tot 10 µm breed, knotsvormige pileocystidia en schilferende haren (3-4 µm)

## Verspreiding

De stevige braakrussula komt voor in Noord-Afrika (Marokko), Noord-Amerika (Verenigde Staten) en Europa. In Europa is hij wijdverbreid in het gehele verspreidingsgebied van de beuk, dat wil zeggen West- en Midden-Europa, inclusief Hongarije en Tsjechië.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Chris Eagles

Christopher ("Chris") Eagles (Hemel Hempstead, 19 november 1985) is een Engels voetballer die als aanvaller speelt.
Eagles maakte zijn debuut voor Manchester United op 25 augustus 2004. In de thuiswedstrijd in de Champions League tegen Dinamo Boekarest mocht hij invallen. Ook in de uitwedstrijd tegen Fenerbahce op 8 december 2004 mocht hij invallen. Een echte doorbraak bleef echter uit en hij bleef in het tweede elftal spelen.
In het seizoen 04/05 wordt hij verhuurd aan Watford en in 05/06 eerst aan Sheffield Wednesday en daarna wederom Watford.
Aan het begin van het seizoen 06/07 wordt hij verhuurd aan N.E.C.. Daar speelt hij 15 competitiewedstrijden (1 doelpunt) en 2 wedstrijden voor de KNVB beker (2 doelpunten). Toch komt hij in Nijmegen niet echt uit de verf en wordt vooral als invaller gebruikt. In de winterstop verlaat hij NEC en keert terug naar Manchester waar hij weer in het tweede elftal gaat spelen.
Aan het einde van het seizoen komt hij door personele problemen toch weer bij de selectie. Op 28 april 2007 maakt hij als invaller zijn competitiedebuut in de Premier League voor Manchester United in de uitwedstrijd tegen Everton. Hij maakt meteen een doelpunt in deze wedstrijd. Op 9 mei 2007 start hij in de basis in de uitwedstrijd tegen Chelsea (0-0). In zowel 2007 als 2008 wordt hij kampioen met Manchester en in 2008 wordt ook de Champions League gewonnen.
In de zomer van 2008 tekende hij voor drie jaar bij Burnley FC. In 2011 werd hij overgenomen door Bolton Wanderers FC. Nadat zijn contract medio 2014 afliep zat hij enige tijd zonder club. Op 18 november tekende hij tot en met half januari 2015 bij Blackpool FC. Op 19 februari tekende hij een contract tot het einde van het seizoen 2014/15 bij Charlton Athletic FC. In oktober 2015 sloot hij aan bij Bury FC en in de zomer van 2016 ging hij naar Accrington Stanley FC. In januari 2017 ging Eagles naar Port Vale. Met de club degradeerde hij uit de League One waarna hij de club verliet. In november sloot hij na een stage aan bij het Schotse Ross County. In april 2018 vertrok hij bij de club. In juli 2019 verbond Eagles zich voor een jaar aan Oldham Athletic dat uitkwam in de League Two. In januari 2020 werd zijn contract ontbonden.
In juli 2014 kreeg hij van de University of Bolton een eredoctoraat vanwege zijn verdiensten in de sport.
# Esquire (band)

Esquire is een Britse muziekgroep rondom Nikki Squire. De muziek behoort tot het segment progressieve rock, artrock.
Nikki Squire was in 1982 toen de band opgericht werd de echtgenote van Chris Squire, oprichter en bassist bij Yes. Op het debuutalbum is Yesdrummer Alan White te hroen en Yes-lid en producer Trevor Horn mixte een nummer, dochter Carmen Squire zong op de achtergrond. De band bracht zeer onregelmatig albums uit. De verbondenheid met Yes blijkt voorts uit dat drie tracks van Esquire zijn opgenomen op het compilatiealbum Yes, friends and relatives (Coming home, Zone of O, Tron Thomi).
Tijdens en vanaf het eerste album werkte ze samen met bassist, co-writer etc. Nigel McLaren, die in 2015 overleed; het voor hem postuum uitgebrachte derde album is aan hem opgedragen, Bij dat album zat ook een dankwoord aan Chris Squire, ook overleden in 2015.
Discografie
* 1987: Esquire I
** personeel: Nikki Squire (zang), Nigel McLaren (basgitaar, zang); Charles Olins (toetsinstrumenten, zang), Pat Thrall, Steve Topping (gitaar), Eddie Golga (aanvullend gitaar), Alan White, Jamie Lane, Dinky (drumstel), Carmen en Chris Squire, achtergrondzang.
** opgenomen in Sun park, Air Studio’s in Londen en Summa Music Group in Los Angeles
** tracks, allen geschreven door Nikki Squire en McLaren met hulp van Topping en Olins: 1: To the rescue (3:58, mix Trevor Horn en Stephen Lipson), 2: Sunshine (3:18), 3: Knock twice for heaven (3:30), 4: Up down turnaround (5:2)7, 5: Blossomtime (6:36), 6: Hourglass (4:30), 7: Moving together (3:29), 8: Silent future (4:28), 9. Special greeting (4:39), 10: What you’ve been saying (4:55), 11: Sunshine (3:15)
** gedistribueerd door Repertoire Records, onderdeel van Geffen Records.
* 1994; heruitgave 1997: Esquire II: Coming home
** personeel: Nikki Squire (zang en achtergrondzang), Nigel Mclaren (alle muziekinstrumenten en achtergrondzang), behalve Danny Isaacs (gitaar op Keep on dreaming en Coming home), Tony Matucci (drumstel op Keep on dreaming en Coming home) en Chris Slade (drumstel op Tron Thomi); Isaacs, Matucci en Carmen Squire en Denny Laine eveneens achtergrond zang
** opname: Sunpark & Hatch Farm Studios, Engeland met onder andere geluidstechnicus John Burns
** tracks versie Repertoire Records 185 uit 1997: 1: Digital kids (4:07), 2: We are (4:20), 3: Yours truly (3:04), 4: Big girls don’t cry (3:52), 5: Tron Thomi (7:57), 6: Hearts of gold (4:57), 7: Save it (4,50), 8: Keep on dreaming (3:51), 9: The Zone of O (5:23), 10: Glass houses (5:22), 11: Coming home (5:51), 12: Change of heart (4:45)
* 2016: Esquire III: No spare planet
** Personeel: alle muziekinstrumenten door Squire en McLaren, behalve dwarsfluit Isabelle Meyrignac, gitarist Gez Murphy en gitarist Robbie Blunt op enkele tracks
** Tracks: 1: Ministry of life (8:09), 2: She said (4:29), 3: Human rhythm (4:19), 4: Tonight (4:19), 5: Friends and enemies (4:38), 6: It’s over (4:39), 7: Where is the love (4:56), 8: Stay low (4:21), 9: Heaven blessed (4:26) (IO Pages 141, februari 2017)
** Uitgebracht op Esquire Music Records
# Biografielijst Ml
## Mla

* Petar Mladenov (1936-2000), president van Bulgarije
* Mladen Mladenović (1964), Kroatisch voetballer
* Ratko Mladić (1942), Joegoslavisch militair
# Richard Roxburgh

Richard Roxburgh (Albury, 1 januari 1962) is een Australische acteur. Hij speelde in veel Australische films, maar de laatste jaren is hij wereldwijd bekend door rollen in de films Mission: Impossible II in 2000 en Moulin Rouge! in 2001.

## Biografie

Roxburgh is geboren in Albury (de zestiende stad van Australië) in New South Wales. Van de zes kinderen in het gezin was hij de jongste. Na de middelbare school ging hij naar de Australian National University in Canberra om economie te studeren. Later besloot hij toch acteur te worden. Roxburgh trouwde in 2004 met Silvia Colloca, met wie hij twee kinderen kreeg.

## Filmografie
### Als acteur

* Eden (2024)
* Elvis (2022)
* Breath (2017)
* Looking for Grace (2015)
* The Turning (2013)
* Ice (televisieserie, 2011)
* Sanctum (2011)
* Like Minds (2006)
* Fragile (2005)
* Stealth (2005)
* Van Helsing (2004)
* The League of Extraordinary Gentlemen (2003)
* The One and Only (2002)
* The Hound of the Baskervilles (televisie, 2002)
* Moulin Rouge! (2001)
* Mission: Impossible II (2000)
* Passion: The Story of Percy Grainger (1999)

### Als regisseur

* Romulus, My Father (2006)

## Externe link

* (en) Richard Roxburgh in de Internet Movie Database
* Bibsys: 3110903
* Biblioteca Nacional de España: XX1718785
* Bibliothèque nationale de France: cb14594039f (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058519153006706
* Gemeinsame Normdatei: 138503648
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0923 5381
* Library of Congress Control Number: no2002009060
* MusicBrainz: d41977a3-4e75-4675-869f-8ff280367213
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0079791
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007317016305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 192779893
* Système universitaire de documentation: 143124889
* Virtual International Authority File: 90035403
* WorldCat (via VIAF): 90035403
# Cornulaca

Cornulaca is een geslacht uit de amarantenfamilie (Amaranthaceae). De soorten komen voor van in West-Afrika tot in China.

## Soorten

* Cornulaca alaschanica C.P.Tsien & G.L.Chu
* Cornulaca aucheri Moq.
* Cornulaca ehrenbergii Asch.
* Cornulaca korshinskyi Litv.
* Cornulaca monacantha Delile
* Cornulaca setifera (DC.) Moq.
* ↑ (en) Cornulaca Delile Royal Botanical Gardens, Kew Gearchiveerd op 17 april 2022.
... · Achyranthes · Aerva · Alternanthera · Amaranthus (Amarant) · Atriplex (Melde) · Axyris · Bassia (Zoutkruid) · Beta (Biet) · Blitum (Spiesganzenvoet) · Celosia · Chenopodium (Ganzenvoet) · Corispermum (Vlieszaad) · Dysphania · Halimione (Zoutmelde) · Halocnemum · Halothamnus · Haloxylon · Kochia · Krascheninnikovia · Polycnemum (Knarkruid) · Patellifolia · Ptilotus · Pupalia · Salicornia (Zeekraal) · Salsola (Loogkruid) · Spinacia · Suaeda · Traganum · ...
# The Fat of the Land

The Fat of the Land is een album van de Britse dancegroep The Prodigy. Het album kwam uit op 1 juli 1997 op het label van XL Recordings.
Het album zorgde voor een kleine redetwist in het Verenigd Koninkrijk. De videoclip van de eerste single, Firestarter, zorgde voor een klein oproer door zanger/danser Keith Flint's verschijning. Ook werd Smack My Bitch Up door sommige mensen niet begrepen terwijl de band alleen maar een humoristische stoot wilde geven aan gangsta rap.
Het nummer Mindfields wordt gebruikt in de soundtrack van The Matrix, Smack My Bitch Up komt voor in de beide Charlie's Angels-films en Funky Shit komt voor in de trailer en aftiteling van de film Event Horizon.
"Serial Thrilla" bevat een sample van Skunk Anansie, "Funky Shit" bevat een sample van the Beastie Boys, "Fuel My Fire" is een cover van L7 en "Smack My Bitch Up" bevat een sample van Ultramagnetic MCs.
In 1998 vonden lezers van Q Magazine het album het #9 beste album aller tijden. Het album stond #1 op The Billboard 200 en ook #1 in de Top Canadian Albums hitlijst.
Dit album was hun hoogtepunt van het succes. Fat of the Land is meer Big Beat-achtig en songgericht en bevat minder loopachtige tracks. Voor het eerst trekt ook Keith zijn mond open. Fat of the Land is een samenhang van ruwe vetheid met hiphop, rave en rockinvloeden met een wat donkere mystieke sfeer waar je de vinger niet makkelijk op legt. Dit heeft bijvoorbeeld de cover Narayan die bijna 10 minuten duurt. Op Serial Thrilla en Fuel my Fire probeert Liam een wat meer rockgerichte aanpak. Deze laatste is een duet tussen Keith en Saffron van N-Joi en Republica. Kool Keith doet zijn zegje subliem op het relatief rustige Diesel Power.

## Tracklist

* "Smack My Bitch Up" - 5:42
* "Breathe" - 5:35
* "Diesel Power" - 4:17
* "Funky Shit" - 5:16
* "Serial Thrilla" - 5:11
* "Mindfields" - 5:40
* "Narayan" - 9:05
* "Firestarter" - 4:40
* "Climbatize" - 6:36
* "Fuel My Fire" - 4:19

## Externe link

* Officiële site The Prodigy
# Radijsvaalhoed

De radijsvaalhoed (Hebeloma crustuliniforme) is een schimmel behorend tot de familie Hymenogastraceae. Hij leeft op de grond in symbiose (ectomycorrhiza) met verschillende loofbomen, zoals berken, wilgen en de ratelpopulier, maar ook naaldbomen zoals de fijnspar.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 3 tot 8 (tot maximaal 11) cm. De vorm is aanvankelijk gebogen met een ingerolde rand en spreidt zich later uit met een platte umbo en de hoedrand. Het oppervlak is kaal, vlekkerig tot plakkerig/slijmerig en crème tot bruin van kleur en donkerder van kleur in het midden. Op het hoedoppervlak zijn geen sporen van het velum universale te zien, zelfs niet als hij jong is.

#### Lamellen

De lamellen zijn smal aangehecht of emarginaat. Bij jonge vruchtlichamen en niet te droog weer hangen er vaak druppeltjes uitgescheiden vloeistof aan de lamelsnedes, waardoor er vlekken van ongelijkmatig verdeeld sporenpoeder achterblijven als ze opdrogen.

#### Steel

De volledig vlezige, soms gevulde, holle steel wordt 2,5 tot 11(-15) cm lang en 7 tot 20 mm dik met een gelijkmatige dikte of verdikte basis. De steelvoet is naar de grond afgerond, er worden geen wortelachtige uitsteeksels gevormd. Op het oppervlak is het bleek of gekleurd vergelijkbaar met het oppervlak van de hoed, zonder ringstructuren en bedekt met fijne schilfers, vooral naar de punt toe.

#### Geur en smaak

Het vruchtvlees is dik en wit, smaakt bitter en ruikt vaag naar radijs. De paddenstoel is giftig. Hij veroorzaakt braken, buikkramp en diarree.

#### Sporenprint

De sporenprint is olijfbruin.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn amandelvormig met een onduidelijke papil aan het einde van de spore. Ze zien er geelbruin uit onder de lichtmicroscoop, zijn nauwelijks tot zwak geornamenteerd. Ze reageren alleen met Melzers reagens vaag bruinachtig tot zwak, maar herkenbaar als dextrinoïde. De sporen meten (9,2–)9,6–13,5(–14,9) × (5,4–)5,5–7,2(–7,7) µm, gemiddeld 10,8–12,2 × 6,1–6,7 µm, de lengte-breedteverhouding is (1,43–)1,53– 2,13 (0,2,49), gemiddeld 1,7–1,89.
De basidia zijn meestal viersporig, zelden tweesporig, hebben een basale lus en meten 27-37 × 7,4-10 µm.
De cheilocystidia zijn meestal gesteeld knotsvormig, sommige alleen knotsvormig, sommige gesteeld-schoppenvormig en meestal ongebladerd, maar zelden ook secundair gesepteerd (eenvoudig of met gespvorming). Cheilocystidia zijn (22–)29–86(–105) µm lang en (3,9–)4,9–10,3(–13,4) µm dik in het bovenste gedeelte, in het midden (1,9–)2,4–6,2(–7,4) µm dik en aan de basis (1,9–)2,4–7,5(–7,9) µm dik. Pleurocystidia zijn afwezig. De caulocystidia zijn vergelijkbaar met de cheilocystidia, maar zijn meervoudig gesepteerd.

## Verspreiding

De radijsvaalhoed komt voor in Midden- en Zuid-Europa, op de Canarische Eilanden en op Cyprus. De noordelijke grens van zijn verspreidingsgebied ligt in Denemarken. Uit Scandinavië zijn geen betrouwbare vondsten bekend.
Hij komt in Nederland zeer algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
# Papilio zelicaon

Papilio zelicaon is een vlinder uit de familie van de pages (Papilionidae). De spanwijdte bedraagt tussen de 70 en 90 millimeter.
Waardplanten van de rups zijn voornamelijk planten uit de schermbloemenfamilie en de wijnruitfamilie.
In het verspreidingsgebied, de westkust tot het midden van Noord-Amerika, is Papilio zelicaon vooral te vinden op ruig bergachtig terrein. De vlinder draagt daar de naam Anise Swallowtail.
Het mannetje vliegt vaak boven de top van een heuvel op zoek naar een vrouwtje. Het vrouwtje plaatst elk eitje op een andere plant.
De vliegtijd in het noordelijke deel van het verspreidingsgebied loopt van februari tot september met een piek tussen april en juni. In het zuidelijke deel kan de vlinder het gehele jaar worden aangetroffen.
# Saal

Saal kan verwijzen naar:
Plaatsen in Duitsland:
* Saal (Vorpommern)
* Saal an der Saale
* Saal an der Donau
Overig:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Saal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Zygaena minos

Zygaena minos is een dagactieve nachtvlinder uit de familie Zygaenidae (bloeddrupjes). De spanwijdte bedraagt tussen de 33 en 37 millimeter.
Waardplanten van de rups zijn kleine bevernel en kruisdistelsoorten. De vlinder komt voor in een groot deel van Europa, maar niet in de Benelux.
# Alcázar van Toledo

Het Alcázar van Toledo is een stenen fort dat gelegen is op het hoogste punt van de Spaanse stad Toledo.

## Geschiedenis

In de derde eeuw werd het fort door de Romeinen gebouwd als zetel van het romeinse protectoraat van waaruit de gehele stad kon worden overzien. Het fort werd gebouwd op een vierkante plattegrond met een poortgebouw rond een centrale binnenkoer met vier hoektorens. In de zesde eeuw werd het bouwwerk door de Visigoten gebruikt als paleis om in de achtste eeuw dienst te doen als Arabische vesting. Na de verovering van Toledo op de moslims in 1085, werd de Arabische vesting gerestaureerd door de christenen en gebruikt als militair bolwerk tijdens de regeerperiode van Alfons VI, Alfons VII, Alfons VIII en Alfons X de Wijze.
Toen Karel V de stad Toledo (samen met Granada) uitriep tot hoofdzetel van zijn keizerrijk, liet hij het Alcázar in 1535 aanzienlijk verbouwen en verfraaien door de beroemde architect Alonso de Covarrubias tot officiële residentie van zijn rijk. Zo is het huidige gebouw een reconstructie van het kasteel zoals het gebouwd werd voor Karel V. In 1521 werd Hernando Cortés door Karel V ontvangen in het Alcázar na zijn overwinning op de Azteken.
In opdracht van Filips II, de zoon van Karel V, werd de vesting afgewerkt door de al even beroemde Juan de Herrera tot het "Alcázar van de Alcázars". Maar toen Filips II de residentie in 1561 definitief naar Madrid verhuisde, verloor de stad haar politieke betekenis.
Het fort werd in zijn bestaan verschillende malen door brand verwoest. In 1710 kreeg het de eerste keer een brand te verduren om een eeuw later in 1810 weer in vlammen op te gaan door toedoen van de Napoleontische troepen. En ook na de heropbouw van de vesting tussen 1867 en 1882, kreeg het Alcázar in 1887 een derde keer een zware brand te verduren. Maar het Alcázar van Toledo is nog het meest bekend door het beleg ervan tijdens de Spaanse Burgeroorlog.

## De Spaanse Burgeroorlog

Tijdens de Spaanse Burgeroorlog werd het Alcázar verdedigd, tegen een overmacht van Spaanse Republikeinen, onder leiding van kolonel José Moscardó Ituarte. Na een uitputtingsslag van 2 maanden werd het Alcázar op 27 september 1936 ontzet door Franco, die enkele dagen later door zijn medestanders tot leider zou worden uitgeroepen. Uiteindelijk liet Franco het Alcázar weer opknappen, nadat hij het eerder had vernield.

## Huidige situatie

In het gebouw was een tijdlang de Academia de Infantería de Toledo gehuisvest. Na de oorlog werd het herbouwd en herbergt nu de bibliotheek van Castilië-La Mancha en het legermuseum ("Museo del Ejército").
# Barnard College

Barnard College is een particulier liberal arts college voor vrouwen in de Amerikaanse stad New York. Barnard College is lid van de Seven Sisters, een vereniging van zeven vooraanstaande liberal arts colleges voor vrouwen.
In 1889 opgericht door Annie Nathan Meyer vernoemde zij Barnard College naar de tiende president van de Columbia-universiteit in Manhattan, Frederick Barnard. Barnard College is wereldwijd een van de oudste university colleges voor vrouwen. De oprichting ervan was een reactie op de weigering van de Columbia-universiteit om vrouwen toe te laten tot hun instelling. Sinds 1900 is Barnard verbonden aan Columbia, maar blijft daar juridisch en financieel van gescheiden. Barnard-studenten delen clubs, sportteams, academische gebouwen en meer met Columbia. Afgestudeerden ontvangen een diploma van Columbia, ondertekend door de voorzitters van beide instellingen.
Barnard College verleent de Bachelor of Arts-graad op ongeveer 50 studiegebieden. Studenten kunnen ook onderdelen van hun opleiding volgen aan de Columbia-universiteit, alsook aan de eveneens te New York gevestigde Juilliard School en the Jewish Theological Seminary of America (JTS).

## Beroemde medewerkers, studenten en docenten

* Harriet Brooks, Canadees fysicus
# Biografielijst Nf
## Nfo

* Ernest Webnje Nfor (1986), Kameroens voetbalspeler
# Setodes nemesis

Setodes nemesis is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Setodes nephele

Setodes nephele is een schietmot uit de familie Leptoceridae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Sesioctonus susanai

Sesioctonus susanai is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Sharkey & Briceno in 2005.
# Nebria nigricans

Nebria nigricans is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Ledoux & Roux.
# Nebria negrei

Nebria negrei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Ledoux & Roux.