OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sarrola-Carcopino

Sarrola-Carcopino (Corsicaans: Sarrula è Carcupinu) is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica). De gemeente telde 3.278 inwoners op 1 januari 2021.
In de tweede helft van de 20e eeuw is de landbouwgemeente (veeteelt, groententeelt) gedeeltelijk verstedelijkt. Dit gebeurde voornamelijk langs de spoorweg (de wijken Caldaniccia en Mezzana) en de weg naar Ajaccio (de wijk Effrico).

## Bezienswaardigheden

De parochiekerk Saint-Pierre aux Liens werd gebouwd in de middeleeuwen en gerestaureerd in 1871. Ander kerkelijk erfgoed zijn de kerk Notre-Dame du Rosaire uit 1607 en de kapel Sainte-Marie uit 1774.
De Caldaniccia-bron was al bekend in de Romeinse tijd. Dit is een bron op de rechteroever van de Gravona met een dagelijks debiet van 20.000 liter. Het bron water is 34,4 graden warm en is rijk aan zwavel. In de 19e en het begin van de 20e eeuw werd rond de bron een kuuroord uitgebaat. Het kanaal van de Gravona werd gegraven in de tweede helft van de 19e eeuw om drinkwater te transporteren naar Ajaccio. Het 19 kilometer lange kanaal werd uit dienst genomen in 1995.
Verder is er de Dolmen de Valle Bughja, die werd opgegraven in 1969.

## Geografie

De oppervlakte van Sarrola-Carcopino bedroeg op 1 januari 2021 27,01 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 121,4 inwoners per km².
De gemeente ligt ten noorden van Ajaccio in de vallei van de Gravona. Ook de beek Pantanu stroomt door de gemeente.
De onderstaande kaart toont de ligging van Sarrola-Carcopino met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Balfrin

De Balfrin is een berg met een hoogte van 3795,7 meter in het Zwitserse Kanton Wallis. Het is de eerste beduidende berg in de Mischabelgroep en ligt tussen de dorpen Saas-Fee en Grächen. Een wandelroute tussen deze twee dorpen, die vernoemd is naar de berg en Höhenweg Balfrin genoemd wordt, verloopt vrijwel geheel boven de boomgrens.
De eerste gedocumenteerde beklimming werd gedaan door Robert Spence Watson, mrs. Robert Spence Watson, Franz Andenmatten, Josef-Marie Claret en de priester van Saas, J. J. Imseng op 6 juli 1863 via de zuidgraat. Er zijn een aantal routes die naar de top gaan. De eenvoudigste is die via de zuidgraat (WS) en de Riedpas, of vanuit de Bordierhütte via zuidwestgraat (WS). Lastiger is de route via de Gross Bigerhorn (L).
# Gevlekte kiekendief

De gevlekte kiekendief (Circus assimilis) is een vogel uit de familie van havikachtigen (Accipitridae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op Sulawesi, de Sula-eilanden en de oostelijke Kleine Soenda-eilanden en in Australië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Gevlekte kiekendief op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Vanglap

Vanglap, vinkelap of bavette is een vorm van mager rundvlees.
Het is de dikke rand vlees in de vang van de koe. Het vlees heeft een lange, grove draad. Het werd door consumenten vaak niet mals genoeg geacht en daarom vooral verwerkt tot gehakt of stoofvlees. Het is echter ook als aparte vleessoort verkrijgbaar. In sommige landen, bijvoorbeeld Frankrijk, is het al langere tijd populair. Bij de voor vlees gefokte koeien is dit type vlees inmiddels bijna zo mals als biefstuk en kan het bijna rauw gegeten worden. Door liefhebbers wordt het als een delicatesse gezien vanwege de volle smaak en structuur.
Door de lange, grove draden (vezels) wordt aangeraden het vlees na de bereiding met een scherp mes dwars op de draad van het vlees in te snijden. Zo behoudt het zijn malsheid en gaan er geen sappen verloren.
# Alur Seuleumak

Alur Seuleumak is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Timur van de provincie Atjeh, Indonesië. Alur Seuleumak telt 298 inwoners (volkstelling 2010).
# Steenberg Oranje-Nassau IV

De Steenberg Oranje-Nassau IV is een kunstmatige heuvel en voormalige steenberg in de Nederlandse gemeente Heerlen. De heuvel was oorspronkelijk de steenstort van de particuliere mijn Oranje-Nassau IV. De heuvel ligt tussen de wijk Heksenberg in het westen en buurtschap Heihoven in het oosten.
De heuveltop ligt op 144 meter boven NAP en 46 meter boven het maaiveld.

## Geografie

De heuvel ligt in het oosten van de gemeente aan de zuidwestrand van de Brunssummerheide. In het noorden wordt de steenberg begrensd door een bosweg in het verlengde van de Buizerdstraat, in het oosten en zuiden de Sibelco-groeve en in het westen de wijk Heksenberg. Ten noorden van de steenberg ligt de heuvel Heksenberg.

## Geschiedenis

In 1910 werd op de rand van de Brunssummerheide een ventilatieschacht aangelegd voor de steenkolenmijn Oranje-Nassau III. In 1928 werd de schacht gebruikt voor de vestiging van de Oranje-Nassau IV die hier de steenkolenlagen van het Zuid-Limburgs steenkoolbekken ging ontginnen. Met deze ontginning ontstond er onbruikbaar steenafval afkomstig uit de steengangen die men via een transportband en kiepwagens naar de ten noordwesten van de mijn gelegen steenberg transporteerde. In 1926 begon men met het opwerpen van de steenberg.
Sinds de jaren 1920 werd er ten zuiden van de kolenmijn zilverzand gewonnen.
In 1967 werd de kolenmijn gesloten. Na de mijnsluiting werd de zilverzandgroeve Heksenberg aangewezen als werkgelegenheidscompensatie.
Anno 1985 had de steenberg een oppervlakte van ongeveer 11 hectare, met een hoogte van 45 meter en een massa van 3,1 miljoen ton.
In 2003 diende Sigrano bij de provincie een vergunningsaanvraag in om onder de steenberg zilverzand te winnen (1,9 miljoen m³ zilverzand) en daarvoor de steenberg af te graven. In oktober 2017 keurde de provincie het plan goed om de steenberg grotendeels af te graven. In november 2017 keurde de Heerlense gemeenteraad het plan echter af en gaf geen toestemming voor het afgraven van de heuvel. In 2018 werd besloten om de steenberg te behouden als industrieel erfgoed.
* 1 2 Terugblik eenmalige beklimming steenberg ON IV Heksenberg, 30 september 2019
* 1 2 Oranje-Nassau mijn IV
* 1 2 Mijnsteen, mijnslik en milieu
* 1 2 Geschiedenis
* ↑ Firma Sigrano (Sibelco)
* ↑ Steenberg van de Oranje Nassau Mijn 4
* ↑ Geen toestemming voor Sibelco om groeve in Nederlands Limburg verder af te graven, Het Nieuwsblad, 30 november 2017
# Robbemoreelpolder

De Robbemoreelpolder is een polder tussen Sluis en Sint Anna ter Muiden, behorend tot de Sluisse- en Zwinpolders.
De 60 ha grote internationale polder is ontstaan door indijking van een in het Zwin ontstaan schor. Ze werd reeds in 1375 vermeld en is vermoedelijk gevormd uit twee kleinere polders: De Robbepolder en de Moreelpolder. Op een bepaald moment wordt de polder immers "den Ouden Robe ende Moreel polre" genoemd.
De omgrenzing van de polder is tegenwoordig niet goed meer in het landschap te onderscheiden.
# Michel Felisi

Michel Felisi (Godo-olo, 20 november 1962) is een Surinaams politicus.
Hij werd geboren in het Aukaans dorp Godo-olo in het district Marowijne en groeide op in de volksbuurt Abrabroki in het zuiden van Paramaribo. Felisi heeft eerst gestudeerd aan het Surinaams Pedagogisch Instituut (SPI) en daarna volgde een studie natuurkunde aan het Instituut voor de Opleiding van Leraren (IOL).
Hij doceerde natuurkunde en wiskunde en was onderdirecteur op de mulo W. Ritfeldschool voor hij in 2005 minister van Regionale Ontwikkeling werd (vanaf 1 september). Bij de verkiezingen van 25 mei behaalde de A Combinatie (AC) 5 zetels en mochten ze als regeringspartij 3 ministers leveren waarvan er twee behoren tot de Broederschap en Eenheid in de Politiek (BEP): Celsius Waterberg en Michel Felisi.
Op 19 maart 2007 besloot Alice Amafo terug te treden als minister van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) na beschuldigingen dat zij voor een feest ter gelegenheid van haar 30e verjaardag belastinggeld had besteed aan onder andere drank en eten, waarna eerst Felisi en later Maurits Hassankhan haar functie er tijdelijk bij kreeg. Op 15 mei van dat jaar werd Richel Apinsa benoemd tot minister van TCT.
* Van Abrabroki naar de regeringsstoel (dwtonline.com; 2005)
* Kandidaat minister Felisi eerste geletterde uit laatste dorp (2005)
# Signalkuppe

Signalkuppe (Duits) of Punta Gnifetti (Italiaans) is een 4554 meter hoge top in het bergmassief van de Monte Rosa op de grens van Italië en Zwitserland. De berg is wat betreft hoogte de vierde top van het Monte Rosamassief en de negende van de Alpen.
Op de top van de berg staat het Capanna Regina Margherita, de hoogst gelegen berghut van Europa. De hut is vernoemd naar Margaretha van Savoye die aan het einde van de 19de eeuw koningin van Italië was. De top van de Signalkuppe is vanuit Italië te bereiken via de berghutten Capanna Gnifetti (3647 m) en Rifugio Città di Mantova (3498 m) die langs de Lysgletsjer in het Val d'Ayas liggen. Aan de Zwitserse zijde begint de ruim 6 uur durende tocht naar de top bij de Monte Rosahut (2795 m) die langs de Grenzgletsjer staat.
Op 9 augustus 1842 bereikten de priester Giovanni Gnifetti en zeven begeleiders als eerste de 4554 meter hoge top van de berg. Naar hem is de berg in het Italiaans vernoemd.
# Wittevrouwensingel

De Wittevrouwensingel is een straat die in de Nederlandse stad Utrecht langs het noordoostelijke deel van de Stadsbuitengracht of singel loopt, van de Maliesingel in het zuiden (bij het kruispunt met de Nachtegaalstraat, de Lucasbrug en daarachter de Nobelstraat) tot de Vaaltbrug in het noorden, waarna de straat overgaat in de Weerdsingel Oostzijde.
Evenals de wijk Wittevrouwen, waarvan de singel de westgrens vormt, is de Wittevrouwensingel genoemd naar de voormalige Wittevrouwenpoort, een van de poorten van de oude stad en op zijn beurt genoemd naar het Wittevrouwenklooster. Een restant van deze poort is de Wittevrouwenbrug over de singel, die de Biltstraat (een verkeersweg die al sinds de middeleeuwen de stad ontsluit) verbindt met de Wittevrouwenstraat. Naast het kruispunt met de Nachtegaalstraat is dit het belangrijkste kruispunt van de Wittevrouwensingel.
Andere zijstraten van de Wittevrouwensingel zijn de Kruisstraat, Gasthuisstraat, Sint Janshovenstraat, Kleine Singel en het Hooghiemstraplein.
Aan de Wittevrouwensingel staan een aantal monumentale panden zoals de Breyerskameren en het voormalige kantoor van verzekeringsmaatschappij Nationale-Nederlanden aan de Wittevrouwensingel 1, gebouwd in 1930 naar ontwerp van Adolf Daniël Nicolaas van Gendt en Hendrik Petrus Berlage, thans in gebruik als advocatenkantoor

## Geschiedenis

De Wittevrouwensingel heeft er eind jaren negentig een zijstraat bij gekregen, namelijk de Sint Janshovenstraat in verband met een grondige aanpak in dat gebied. Hier zat vroeger onder andere N.V. Takken's Brandstoffenhandel op de hoek van de Wittevrouwensingel en de Kleine Singel. Deze had achter zijn pand een groot terrein met een enorme bergen steenkool liggen, die bestemd waren om als huisbrandstof te worden verkocht. Doordat Kolenhandel Takken verdween, alsook een aantal woningen die door een poort in de Kapelstraat waren te bereiken, ontstond de mogelijkheid de Sint Janshovenstraat te verlengen tot aan de Wittevrouwensingel.

## Fotogalerij

* Wittevrouwensingel te Utrecht
* Wittevrouwensingel en de Sint Janshovenstraat
* Voormalige Sociale dienst aan de Kleinesingel 88 hoek Wittevrouwensingel
* Vaaltbrug gezien vanaf de Wittevrouwensingel met over de brug de Weerdsingel Oostzijde
* Links P.I. Wolvenplein aan de Wittevrouwensingel en rechts in de verte de Vaaltbrug
* Breyerskameren hoek Wittevrouwensingel 14 en Gasthuisstraat te Utrecht (rijksmonument)
Externe link
* Diverse foto's en tekeningen van de Wittevrouwensingel te Utrecht - Het Utrechts Archief
Bronnen, noten en/of referenties
* ↑ Nederlands architectuurinstituut de Nationale Nederlanden van 1845 aan de Wittevrouwensingel 1 nai.nl
* ↑ N.V. Takken's Brandstoffenhandel aan de Kleine Singel te Utrecht Het Utrechts Archief
Biltstraat · Blauwkapelseweg · Bollenhofsestraat · Hoefsmederijpad · Hoefsmederijstraat · Hoefijzerstraat · Kapelstraat · Kleinesingel · Poortstraat · Veeartsenijpad · Veeartsenijstraat · Wittevrouwensingel
# Papoeakiekendief

De Papoeakiekendief (Circus spilothorax) is een vogel uit de familie van havikachtigen (Accipitridae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in oostelijk en centraal Nieuw-Guinea.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Papoeakiekendief op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Thuispunt Gent

Thuispunt Gent is een woonmaatschappij in Gent met woningen in de deelgemeenten Drongen, Gent, Gentbrugge, Ledeberg, Mariakerke, Oostakker, Sint-Amandsberg en Wondelgem.
Eind 2022 kwam Thuispunt Gent tot stand uit de fusie van A.B.C., De Gentse Haard, Sociaal Verhuurkantoor Gent en WoninGent.

## Historiek

Op 5 april 1921 werd de huisvestigingsmaatschappij De Gentse Haard of Le Foyer Gantois gesticht nadat ze op 24 februari 1921 door de Nationale Maatschappij voor Goedkoope Woningen en Woonvertrekken werd erkend als vennootschap.
De huisvestingsmaatschappij werd opgericht met als doel een betere woonsituatie voor de vele Gentse arbeiders te voorzien die vooral in de textielindustrie in Gent waren tewerkgesteld. De naam van de organisatie zegt iets over het sociaal engagement van de organisatie: een gezonde huisvesting voor gezinnen. Onder de wooneenheden bevonden zich zowel huur- als koopwoningen.

## Beheerraad en directie

Aandeelhouders bij de stichting waren onder andere de Belgische Staat, de Provincie Oost-Vlaanderen, Stad Gent en industriëlen.

## Andere Gentse huisvestigingsmaatschappijen

* De Gentbrugse Haard: opgericht op 30 september 1922
* De Goede Werkmanswoning: gesticht op 17 maart 1923
* S.M. Volkshaard: opgericht in 1928

## Externe link

* Officiële website
* ↑ WoninGent, De Gentse Haard en het Sociaal Verhuurkantoor Gent zullen in 2023 samen Thuispunt Gent vormen. Gearchiveerd op 31 maart 2023.
* ↑ Joos, Luc, Volkshuisvesting in Gent /. Dienst Monumentenzorg en Stadsarcheologie Gent (1984.). Gearchiveerd op 21 juni 2023. Geraadpleegd op 8 juni 2023.
# Alur Tani I

Alur Tani I is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Tamiang van de provincie Atjeh, Indonesië. Alur Tani I telt 1261 inwoners (volkstelling 2010).
# Saillagouse

Saillagouse (Catalaans: Sallagosa) is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Orientales (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Prades en ligt in de streek Cerdagne. Saillagouse telde op 1 januari 2021 1.173 inwoners.
* Saillagouse
* Saillagouse
* Gemeentehuis

## Geografie

De oppervlakte van Saillagouse bedroeg op 1 januari 2021 11,35 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 103,3 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente liggen de spoorwegstations Saillagouse en Estavar.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Donatie van Sutri

De Donatie van Sutri was een gift van de vestiging Sutri door koning Liutprand van de Longobarden aan Paus Gregorius II in 728. Liutprand deed een tweede gift in 743 aan Paus Zacharias.

## Achtergrond

Er brak een opstand uit in het Exarchaat Ravenna nadat keizer Leo III van Byzantium zich had uitgesproken voor het iconoclasme, tegen het vereren van beelden. Dit leidde tot de dood van exarch Paulus in 727. Leo III stuurde zijn kamerheer Eutychius om paus Gregorius II op andere gedachten te brengen.
Geografisch was het Exarchaat Ravenna verbonden met het Hertogdom Rome met wat men heet de Byzantijnse Corridor. Koning Liutprand maakte van de situatie gebruik om de vestiging Narni op de Via Flaminia in te palmen en zo de twee delen te scheiden. Paus Gregorius II vond dit een gevaarlijke situatie en ging onderhandelen om zijn Byzantijnse broodheer nog niet meer voor het hoofd te stoten. Slim als hij was, schonk Liutprand de vestiging Sutri aan de paus, als een geschenk aan de heilige apostelen Petrus en Paulus, zo kon hij de kat uit de boom kijken naar het vervolg.
Paus Gregorius III (731-741) speelde de donatie terug kwijt, na het geven van steun aan de opstandige hertog van Spoleto Thrasimund II. De opvolger van Gregorius III, Paus Zacharias kreeg de donatie in 743 terug, met enkele steden meer.
De Donatie van Sutri wordt soms aangeduid als de aanhef van de Kerkelijke Staat.
# Yeongju

Yeongju is een stad in de Zuid-Koreaanse provincie Gyeongsangbuk-do. De stad telt ruim 108.000 inwoners en ligt in het oosten van het land.

## Bestuurlijke indeling

* Punggi-eup (풍기읍)
* Buseok-myeon (부석면)
* Munsu-myeon (문수면)
* Pyeongeun-myeon (평은면)
* Isan-myeon (이산면)
* Bongheon-myeon (봉현면)
* Sunheung-myeon (순흥면)
* Jangsu-myeon (장수면)
* Anjeong-myeon (안정면)
* Dansan-myeon (단산면)
* Yeongju 1-dong (영주1동)
* Yeongju 2-dong (영주2동)
* Gaheung 1-dong (가흥1동)
* Gaheung 2-dong (가흥2동)
* Hyucheon 1-dong (휴천1동)
* Hyucheon 2-dong (휴천2동)
* Hyucheon 3-dong (휴천3동)
* Sangmang-dong (상망동)
* Hamang-dong (하망동)

## Stedenbanden

* Suzhou, China
* Gangnam, Zuid-Korea
* ↑ GeoHive statistieken
# Zuid-Nederlands Quiz Kampioenschap

Het Zuid Nederlandse Quiz Kampioenschap (ZNQK) is een jaarlijks kampioenschap voor liefhebbers van quizzen, dat sinds 2012 gehouden wordt in het Philips-Stadion Eindhoven.

## Kenmerken

Het ZNQK vindt jaarlijks plaats op een zaterdagavond in oktober, in Eetcafé de Verlenging in het Philips-Stadion. Er doen 42 teams van 5 personen mee, afkomstig uit Nederland en Vlaanderen.
Tijdens het kampioenschap krijgen deelnemers 90 quizvragen verdeeld over 9 rondes. Onderdeel van de quiz zijn fotocombinatierondes, een muziek(combinatie)ronde en audiofragmenten. De vragen gaan zowel over actuele zaken als over historische gebeurtenissen.
Het ZNQK is samen met het Nederlandse Kampioenschap Pubquiz van Let's Quiz en het Open Nederlandse Quiz Contest van Progress Events in Groningen een van de drie grote quizkampioenschappen van Nederland.

## Geschiedenis

De eerste editie in 2013 vond plaats op initiatief van quizmaker Jeroen Tielemans van Pubquiz040. Tot 2013 organiseerde hij enkel lokale quiz-evenementen. Doordat sommige teams vaker meededen, merkte hij dat het niveau van de deelnemers steeds hoger werd. Door het organiseren van een regionaal evenement wilde hij de betere teams de kans geven om hun krachten te meten met teams uit andere plaatsen.

## Winnaars ZNQK

| Jaar | Team |
| 2024 | Tegen Beter Weten In |
| 2023 | A Tribe Called Quiz |
| 2022 | Tegen Beter Weten In |
| 2021 | Geen editie ivm Covid-19 |
| 2020 | Geen editie ivm Covid-19 |
| 2019 | Charlie Don't Surf |
| 2018 | Korsafkofschipbreuk |
| 2017 | Korsafkofschipbreuk |
| 2016 | Tegen Beter Weten In |
| 2015 | Korsakofschipbreuk |
| 2014 | Tegen Beter Weten In |
| 2013 | Willem II |
* ↑ Sobot, Katja, Quizzen populair: toetsen maken als hobby. Nieuw Amsterdams Peil (27 januari 2021). Geraadpleegd op 2 oktober 2024. “ Opmerking Scrol voorbij de quiz om het artikel te lezen.”
* ↑ Voor quizzers, door quizzers - Grote quizevenementen in Nederland. www.quiznl.nl. Geraadpleegd op 13 oktober 2024.
* ↑ Derksen, Guido, "De slimste van elke kroeg", NRC, 15 december 2016. Geraadpleegd op 13 oktober 2024.
# Alus Alus

Alus Alus is een bestuurslaag in het regentschap Simeulue van de provincie Atjeh, Indonesië. Alus Alus telt 627 inwoners (volkstelling 2010).
# Blozende stinkvezelkop

De blozende stinkvezelkop (Inocybe haemacta) is een schimmel behorend tot de familie Inocybaceae. Hij vormt ectomycorrhiza en komt het meest voor bij hazelaar. Hij komt voor in parken en plantsoenen.
De soort bevat psilocybine en psilocine.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### hoed

De hoed heeft een diameter van maximaal 5 cm. Het hoedoppervlak is eerst glad en fijnkorrelig, daarna licht schilferend. De hoedkleur is in het centrum donker grijsgroenachtig. Het hoedoppervlak heeft bruinachtige vezels op een lichtere achtergrond. De hoed en de steel hebben blauwgroene verkleuring.

#### geur

Verse vruchtlichamen ruiken naar een paardenstal.

### Microscopische kenmerken

De gladde sporen meten maximaal circa 11 µm. Cystidia zijn meestal spoelvormig en hebben zeer dunne, soms golvende wanden. De wand heeft een dikte ten hoogste circa 1,5 µm.

## Verspreiding

De blozende stinkvezelkop komt in Nederland vrij algemeen voor. Hij staat op de niet rode lijst.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Inocybaceae
* (en) Index Fungorum
# Yeongeunmun

Yeongeunmun was een poort naar de stad Seoel in het huidige Zuid-Korea. De naam betekent letterlijk 'Verwelkoming van liefdadigheid poort'. Deze poort werd in 1407 gebouwd om een Chinese delegatie te verwelkomen. In 1536 werd de poort opnieuw gebouwd. Het was traditioneel een plek waar de Koreaanse koning delegaties uit China begroete in de tijd dat Korea een vazalstaat van China was.
Toen Korea in 1895 onafhankelijkheid verkreeg, werd de poort verwoest als teken van bevrijding. De poort werd in 1898 vervangen door de Onafhankelijkheids poort (Donkrimmun, 독립문). Tegenwoordig staan alleen de twee pilaren van de oude poort nog overeind, aan de voorkant van de nieuwe poort.
# Robert Cailliau

Robert Cailliau (Tongeren, 26 januari 1947) is een Belgische informaticus en samen met Tim Berners-Lee een van de uitvinders en grondleggers van het wereldwijde web.

## Biografie

Cailliau verhuisde in 1958 met zijn ouders naar Antwerpen. Na de middelbare school studeerde hij in 1969 af aan de Rijksuniversiteit Gent als burgerlijk ingenieur in werktuigkunde en elektrotechniek. In 1971 behaalde hij ook een MSc van de University of Michigan in Computer, Informatie en Control Engineering 1971.
Tijdens zijn militaire dienst in het Belgische leger schreef hij al Fortran-programma's om troepenbewegingen te simuleren.
In december 1974 begon hij te werken bij CERN in de Proton Synchrotron (PS) afdeling, aan het controlesysteem van de versneller. In april 1987 verliet hij de PS-afdeling om groepsleider te worden van Office Computing Systems in de Data Handling division. In 1989 werkten Cailliau en Tim Berners-Lee beiden aan een hypertext-systeem om documenten van en gerelateerd aan CERN op te vragen, te wijzigen en terug te sturen. Samen besloten ze om zich volledig te concentreren op Tims project. Robert nam het management op zich. Hij moest de beste krachten naar Genève halen.
In 1993 begon Cailliau in samenwerking met de Fraunhofer-Gesellschaft het eerste webproject van de Europese Commissie voor informatieverspreiding in Europa. In december 1993 organiseerde hij de eerste International WWW Conference, die in mei 1994 bij CERN werd gehouden. Deze conferentie bracht 380 internetpioneers bij elkaar en wordt nog elk jaar georganiseerd. Een mijlpaal in de ontwikkeling van het internet. Cailliau was tot 2002 lid van het Comité.
Samen met de Europese Commissie startte hij in 1995 ook het "Web for Schools"-project. Dit project werd ontwikkeld om het web te introduceren als bron voor opvoeding en onderwijs. Na te hebben bijgedragen aan het overbrengen van de web-ontwikkeling van CERN naar het W3C, besteedde hij zijn tijd aan communicatie. Hij verliet CERN in januari 2007.
Cailliau was lid van de Newropeans.

## Prijzen

* 1995: ACM Software System Award (met Tim Berners-Lee)
* 1995: Christoffel Plantin Prijs, Antwerpen
* 1999: Eredoctoraat Southern Cross University, 1999
* 2000: Eredoctoraat Universiteit Gent
* 2001: Médaille Genève Reconnaissante (met Tim Berners-Lee)
* 2004: Commandeur in de Leopoldsorde
* 2006: Ereburger van Tongeren en Markante Tongenaar
* 2008: Gouden medaille van de Koninklijke Vlaamse academie van België voor Wetenschappen en Kunsten
* 2009: Eredoctoraat Universiteit Luik (met Tim Berners-Lee)
* 2012: Opname door de Internet Society in de Internet Hall of Fame
* 2014: Holst Medal, Technische Universiteit Eindhoven

## Werken

* How the Web Was Born: The Story of the World Wide Web, James Gillies, Robert Cailliau (Oxford Paperbacks, 2000) ISBN 0192862073
# Amabaan

Amabaan is een bestuurslaag in het regentschap Simeulue van de provincie Atjeh, Indonesië. Amabaan telt 916 inwoners (volkstelling 2010).