OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Spitsneusbuideldas

De spitsneusbuideldas (Perameles nasuta) is een buideldas uit het geslacht der spitsneusbuideldassen (Perameles). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Étienne Geoffroy Saint-Hilaire in 1804.

## Kenmerken

De bovenkant is bruingrijs en gaat via de bruine flanken over in de witte onderkant. De relatief lange, spaarzaam behaarde staart is van boven bruin en van onderen wit. De kop-romplengte bedraagt 310 tot 450 mm, de staartlengte 120 tot 150 mm en het gewicht 850 tot 1100 g.

## Leefwijze

Deze solitaire soort is 's nachts en in de schemering actief, leeft op de grond en eet onder andere ongewervelden, die hij uit de bodem opgraaft.

## Voortplanting

In het noorden van zijn verspreidingsgebied worden er het hele jaar door jongen geboren, maar in het zuiden niet in de winter. Er worden twee of drie jongen geboren, die na zeven weken gespeend worden en na twintig weken geslachtsrijp zijn.

## Verspreiding

Deze soort komt voor langs de oostkust van Australië van Mackay (Noordoost-Queensland) tot Naringal (Zuidwest-Victoria). Dit dier leeft in bos, grasland, tuinen en aanverwante habitats.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Spitsneusbuideldas op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Peramelemorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 40. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Perameles nasuta É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1804. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 21-06-2023.
# Telecommunicatiemuseum (Suriname)

Het Telecommunicatiemuseum is een museum in Nieuw-Amsterdam in het district Commewijne in Suriname
Het museum werd op 17 augustus 2013 geopend door Telesur, het telecombedrijf in Suriname dat eigendom is van de overheid. Het staat direct naast het Openluchtmuseum Fort Nieuw-Amsterdam, tegenover het districtscommissariaat van Commewijne.
Het museum richt zich op de geschiedenis van de Surinaamse telecommunicatie. Het neemt deel aan het jaarlijkse evenement Museumn8.
# Armand Steurssquare

De Armand Steurssquare is een plantsoen in de Belgische gemeente Sint-Joost-ten-Node. Het plein is een eerbetoon aan de voormalige burgemeester van Sint-Joost-ten-Node Armand Steurs omdat hij zich had ingezet voor de watervoorziening van een aantal Brusselse gemeenten.
Het plantsoen werd ontworpen door architect Eugène Dhuicque volgens een asymmetrische ontwerp en werd op 3 juli 1932 feestelijk geopend. Typerend voor het interbellum is de integratie van het plantsoen in de rest van het stadsweefsel. De square werd gebouwd op het einde van de Paul Deschanellaan aan de overkapping van de spoorlijn Brussel-Luxemburg. De helling van deze overkapping en het terrein is duidelijk zichtbaar in het reliëf van de square. Op verschillende plaatsen in het plantsoen staan sculpturen van bekende kunstenaars, waaronder het monument De steenhouwers van Guillaume Charlier en de beeldengroep De bron van Juliaan Dillens die voor de halfcirkelvormige zuilengalerij staat.
Hier werd ter gelegenheid van de viering van de honderdste verjaardag van de Belgische onafhankelijkheid een zogenaamde eeuwfeestboom geplant. De square is een beschermd monument sinds 1993.
* De bron van Juliaan Dillens
* Plantsoen met monument De steenhouwers
# Wild Bill (2011)

Wild Bill is een Britse dramafilm uit 2011. De film kwam in Nederland op dvd uit op 5 november 2013.

## Verhaal

Als de Londense crimineel Bill na acht jaar voorwaardelijk vrijkomt uit de gevangenis komt hij erachter dat zijn zoons van 11 en 15 jaar door hun moeder zijn verlaten. De oudste heeft een baantje in de bouw om in de kosten te voorzien. Bill moet het voor elkaar krijgen een band met zijn kinderen op te bouwen, zijn criminele verleden en dito vrienden van zich af te schudden en voorkomen dat zijn jongste zoon afglijdt naar de criminaliteit.

## Rolverdeling

* Charlie Creed-Miles als Wild Bill
* Will Poulter als Dean
* Sammy Williams als Jimmy
* Iwan Rheon als Pill
* Charlotte Spencer als Steph
* Morgan Watkins als Viktoras
* Rad Kaim als Jonas
* Aaron Ishmael als Boz
* Liz White als Roxy
* Hardeep Singh Kohli als Raj
* Neil Maskell als Dickie
* Leo Gregory als Terry
* Mark Monero als Freddy
* Peter-Hugo Daly als Keith
* Olivia Williams als Kelly
* Jaime Winstone als Helen
* Elly Fairman als Miss Treedley
* Andy Serkis als Glen
* Graham Fletcher-Cook als politieagent
* Sean Pertwee als Jack
# Salomon Trismosin

Salomon Trismosin is een onduidelijk figuur die verbonden is met enkele alchemistische teksten uit de zestiende eeuw. Vermoedelijk leefde hij in diezelfde eeuw. De teksten zijn de zeer allegorische Splendor Solis en vele traktaten die opgenomen zijn in de Aureum vellus oder Guldin Schatz und Kunstkammer ('gulden vlies of gouden schat en kunstkamer'). Van laatstgenoemde verschenen de eerste twee traktaten gezamenlijk in 1598, maar een noot van de drukker geeft aan dat er nog een derde traktaat bij zou moeten. Dat volgde in 1599 alsnog, waarin tevens de eerste druk van de Splendor solis was opgenomen. Het titelblad van de Aureum vellus geeft aan dat de 'edele en voortreffelijke' filosoof Trismosin verantwoordelijk is voor de editie, en dat hij de leraar van de welbekende Paracelsus was.
Niets over zijn leven is echter met zekerheid bekend, en hij was niet de leraar van Paracelsus. Het zou om een pseudoniem van één persoon kunnen gaan.
* ↑ Coudert, in Hanegraaff 2006, p. 48.
* ↑ Zie de edities: Solomon Trismosin, Splendor Solis, ed. Julius Kohn, London: Kegan Paul, 1920; Salomon Trismosin, Splendor Solis, transl. J. Godwin, Grand Rapids: Phanes Press, 1991.
* ↑ Buntz, in Hanegraaff 2006, p. 40.
# Welriekende gordijnzwam

De welriekende gordijnzwam (Cortinarius diosmus) is een schimmel behorend tot de familie Cortinariaceae. Hij vormt ectomycorrhiza met Fagus.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed is bedekt met een witte sluier op een crème-okerachtige achtergrond. Het oppervlak is niet hygrofaan, droog en fijnvezelig.

#### Lamellen

De lamellen zijn eerst crème, later roestkleurig.

#### Steel

De steel is dik, soms buikig, zijdachtig wit en vaak voorzien van witte velumgordels.

#### Geur en smaak

Het vlees is witachtig tot okerkleurig. De smaak is mild. De geur is eerst radijsachtig (soms vluchtig), daarna aangenaam zoetig.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn ellipsoïde en meten 8-10 x 4,5-6 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt hij zeer zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Gevoelig'.

## Afbeelding

* Bovenkant
* Lamellen
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* www.mycocharentes.fr
# Ilhabela

Ilhabela is een Braziliaanse archipel en gemeente in de Atlantische Oceaan en ligt ten zuidoosten van het vaste land van de staat São Paulo. De gemeente telt 34.934 inwoners (schatting 2022).

## Geografie
### Aangrenzende gemeente

De gemeente grenst over het water van het kanaal van São Sebastião aan de gemeente São Sebastião.

### Beschermd gebied

* Parque Estadual de Ilhabela

## Externe link

* (pt) Website van de gemeente Ilhabela
* (pt) IBGE, Cidades e Estados - Ilhabela 2022, geraadpleegd op 25 oktober 2024.
# Slowaaks curlingteam (gemengd)

Het Slowaakse curlingteam vertegenwoordigt Slowakije in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

Slowakije nam voor het eerst deel aan een internationaal toernooi voor gemengde landenteams tijdens de openingseditie van het Europees kampioenschap in het Andorrese Canillo. Het bereikte de play-offs niet. In 2013 lukte dat voor de eerste en tot nu toe enige keer wel. De tie-breaker tegen Italië won het team van Pavol Pitoňák met 7-2. In de kwartfinale verloor Slowakije met 9-4 van Duitsland, een gedeeld vijfde plaats.
Na de tiende editie van het EK werd beslist het toernooi te laten uitdoven en te vervangen door een nieuw gecreëerd wereldkampioenschap voor gemengde landenteams. De eerste editie vond in 2015 plaats in het Zwitserse Bern. De beste prestatie werd behaald in 2019, een gedeeld negende plaats.

## Slowakije op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2015 | 15 | Pavel Kocian | 8 | 4 | 4 | 42 | 37 |
| 2016 | 23 | David Misun | 6 | 2 | 4 | 28 | 32 |
| 2017 | 17 | Juraj Gallo | 7 | 4 | 3 | 34 | 29 |
| 2018 | 14 | Juraj Gallo | 7 | 4 | 3 | 42 | 45 |
| 2019 | 9 | Juraj Gallo | 8 | 5 | 3 | 41 | 36 |
| 2022 | 22 | Juraj Gallo | 8 | 3 | 5 | 45 | 44 |
| 2023 | 19 | Daniela Matulová | 7 | 3 | 4 | 36 | 45 |
| 2024 | 32 | Gabriela Kajanová | 6 | 0 | 6 | 20 | 50 |

## Slowakije op het Europees kampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2005 | 19 | Pavel Kocian | 5 | 1 | 4 | 19 | 43 |
| 2006 | 18 | Pavel Kocian | 5 | 1 | 4 | 26 | 40 |
| 2007 | 12 | Pavel Kocian | 6 | 1 | 5 | 39 | 40 |
| 2008 | 20 | Rene Petko | 6 | 1 | 5 | 24 | 38 |
| 2009 | 13 | Milan Kajan | 7 | 3 | 4 | ? | ? |
| 2010 | 9 | Milan Kajan | 7 | 4 | 3 | ? | ? |
| 2011 | 17 | Pavel Kocian | 7 | 3 | 4 | 41 | 38 |
| 2012 | 9 | Pavol Pitoňák | 7 | 4 | 3 | 48 | 39 |
| 2013 | 5 | Pavol Pitoňák | 9 | 5 | 4 | 55 | 49 |
| 2014 | 16 | David Misun | 7 | 2 | 5 | 27 | 44 |

## Externe link

worldcurling.org
* ↑ Sportuitslagen.org 2015
* ↑ ecf-web.org/emcc 2005
Andorra · Australië · België · Brazilië · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Rusland · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Vida Šulskytė-Beselienė

Vida Šulskytė-Beselienė (Šiauliai, 17 augustus 1956) is een voormalig basketbalspeelster die uitkwam voor het nationale basketbalteam van de Sovjet-Unie. Ze kreeg de onderscheidingen Meester in de sport van de Sovjet-Unie in 1980 en de Medaille voor Voortreffelijke Prestaties tijdens de Arbeid.

## Carrière

Šulskytė speelde haar gehele carrière van 1973 tot 1987 voor Kibirkštis Vilnius. Ze werd in 1984 derde om het landskampioenschap van de Sovjet-Unie. In 1987 stopte ze met basketbal.
In 1980 won Šulskytė de gouden medaille op de Olympische Spelen. In 1983 werd ze wereldkampioen. In 1976, 1978 en 1980 werd ze Europees kampioen.

## Privé

In 1990 vertrok ze samen met haar man Romas (joods van nationaliteit) en dochter Lina naar Israël, waar ze leiding gaf aan een speciaal georganiseerde basketbalsportschool voor kinderen in de stad Risjon Letsion. Tegelijkertijd begon ze te spelen voor de basketbalclub van de stad, die in de Israëlische topklasse speelde.
Ze ontving het Israëlische staatsburgerschap.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie:
** Derde: 1984
* Olympische Spelen: 1
** Goud: 1980
* Wereldkampioenschap: 1
** Goud: 1983
* Europees kampioenschap: 3
** Goud: 1976, 1978, 1980
# NGC 6894

NGC 6894 is een planetaire nevel in het sterrenbeeld Zwaan. Het hemelobject werd op 17 juli 1784 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen

* PK 69-2.1
# Couffo (rivier)

De Couffo (ook Kouffo) is een 190 kilometer lange rivier in Togo en Benin.
Met de Mono en de Ouémé is het een van de belangrijkste rivieren van Benin. Het grootste deel van het centrum en zuiden van het land watert af in de Baai van Benin via deze drie rivieren. De Couffo ontspringt In Togo op een plateau op een hoogte van 240 meter. Na ongeveer twintig kilometer stroomt de rivier Benin binnen. Hij stroomt in zuidelijke richting langs onder andere de stad Abomey. Hij watert af in het 78 km² grote Ahémémeer en vervolgens in lagunes (Bouches du Roi) bij de oceaan. De Couffo heeft enkel kleinere, tamelijk snel stromende zijrivieren waarvan de voornaamste de Aiokpe, de Gougou, de Honve, de Agougan en de Dra zijn.
Het departement Couffo in het zuidwesten van Benin is naar de rivier genoemd.
* ↑ (fr) La géographie. Gouvernement de la république du Bénin. Geraadpleegd op 22 oktober 2024.
* ↑ (en) Drainage (Benin). britannica.com. Geraadpleegd op 22 oktober 2024.
* ↑ (en) Benin - 2.5 Waterways Assessment. lca.logcluster.org. Geraadpleegd op 22 oktober 2024.
# Shikokuchuo

Shikokuchuo (四国中央市, Shikokuchūō-shi) is een Japanse stad in de prefectuur Ehime. In 2014 telde de stad 87.760 inwoners.

## Geschiedenis

Op 1 april 2004 werd Shikokuchuo benoemd tot stad (shi). Dit gebeurde na het samenvoegen van de steden Iyomishima (伊予三島市), Kawanoe (川之江市), de gemeente Doi (土居町) en het dorp Shingu (新宮村).

## Klimaat

Shikokuchūō heeft een vochtig subtropisch klimaat (Köppen Cfa ) dat wordt gekenmerkt door warme zomers en koele winters met lichte sneeuwval. De gemiddelde jaartemperatuur in Shikokuchūō is 12,5 °C. De gemiddelde jaarlijkse regenval is 2030 mm met september als natste maand. De temperaturen zijn gemiddeld het hoogst in januari, rond de 23,7 °C, en het laagst in januari, rond de 1,3 °C.

## Partnersteden

* Xuancheng, China
* ↑ Shikoku-Chuo climate: Average Temperature by month, Shikoku-Chuo water temperature. en.climate-data.org. Geraadpleegd op 25 oktober 2024.
Steden: Imabari · Iyo · Matsuyama (Hoofdstad) · Niihama · Ozu · Saijo · Seiyo · Shikokuchuo · Toon · Uwajima · Yawatahama Districten: Iyo · Kamiukena · Kita · Kitauwa · Minamiuwa · Nishiuwa · Ochi
Gemeenten per district
# Hamburg Masters 1993

De Hamburg Masters is een internationaal hockeytoernooi voor mannen, dat onder auspiciën staat van de Duitse hockeybond. Aan de tweede editie in de Noord-Duitse stad Hamburg deden vier landen mee: Australië, Nederland, Pakistan en titelverdediger Duitsland.

## Uitslagen
### Vrijdag 3 september 1993

* Pakistan-Australië 1-3
* Nederland-Duitsland 2-2

### Zaterdag 4 september 1993

* Pakistan-Duitsland 2-1
* Australië-Nederland 2-2

### Zondag 5 september 1993

* Nederland-Pakistan 0-2
* Australië-Duitsland 3-2

## Eindstand

| № | Land | WG | W | G | V | DV | DT | +/– | Punten |
| 1 | Australië | 3 | 2 | 1 | 0 | 8 | 5 | +3 | 5 |
| 2 | Pakistan | 3 | 1 | 0 | 2 | 5 | 4 | +1 | 3 |
| 3 | Nederland | 3 | 0 | 2 | 1 | 4 | 6 | –2 | 2 |
| 4 | Duitsland | 3 | 0 | 1 | 2 | 5 | 7 | –2 | 1 |
1989 · 1993 · 1996 · 1997 · 1998 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019
# Olena Svyrydova

Olena Viktorivna Svyrydova (Oekraïens: Олена Вікторівна Свиридова; meisjesnaam: вергун; Verhoen) (Kiev, 20 mei 1970) was een Oekraïense basketbalspeelster die uitkwam voor het nationale team van Oekraïne.

## Carrière

Svyrydova begon haar carrière bij Dynamo Kiev in 1988. Met Dynamo won ze het laatste Landskampioenschap van de Sovjet-Unie in 1991. In 1992 won ze met Dynamo het Landskampioenschap van het GOS. Met Dynamo won ze in 1988 de Ronchetti Cup door in de finale Deborah Milano uit Italië met 100-83 te verslaan. In 1992 verloor ze met Dynamo de finale om de EuroLeague Women van Dorna Godella Valencia uit Spanje met 56-66. Ze won met Dynamo vier keer het Landskampioenschap van Oekraïne in 1992, 1993, 1994 en 1995. In 1996 beëindigde ze haar professionele carrière vanwege een blessure, maar in 2012 hervatte ze die en ging ze spelen voor Rehina-Basket Bar. In 2013 verhuisde ze naar Tavriiska Zirka Cherson. In 2014 stopte ze met basketbal.
Met Oekraïne speelde Svyrydova op het Europees Kampioenschap van 1995. Ze won de gouden medaille.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1991
* Landskampioen GOS: 1
** Winnaar: 1992
* Landskampioen Oekraïne: 4
** Winnaar: 1992, 1993, 1994, 1995
* EuroLeague Women:
** Runner-up: 1992
* Ronchetti Cup: 1
** Winnaar: 1988
* Europees Kampioenschap: 1
** Goud: 1995
# Grimaldi

Grimaldi kan verwijzen naar:
* Huis Grimaldi, het Monegaskische vorstenhuis
* Grimaldi (gemeente), een gemeente in Calabrië, Italië
* Grimaldi (Ventimiglia), een frazione in Ventimiglia, Italië
* Grimaldi (inslagkrater), een maankrater genoemd naar de Italiaanse astronoom
* Grimaldi-mens, prehistorische vondst

## Personen

* Antonino Grimaldi (1871-1956), Italiaans edelman, kolonel, burgemeester van Catania
* Eva Grimaldi (1965), Italiaanse actrice
* François Grimaldi , stichter van het huis Grimaldi
* Francesco Maria Grimaldi (1618-1663), Italiaanse priester en astronoom
* Joseph Grimaldi (1778-1837), Engelse clown
* Martina Grimaldi (1988), Italiaans zwemster
* Nicolò Grimaldi (1673-1732), Italiaanse mezzo-sopraan castraat
* Sébastien Grimaldi (1979), Franse voetballer
* Sophie Grimaldi (1936), Franse actrice
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Grimaldi en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Marui

Marui Co., Ltd. (株式会社丸井, Kabushiki-gaisha Marui) is een Japanse warenhuisketen met filialen in Tokio en andere grote Japanse steden. De keten met 23 filialen is bekend om zijn damesmode en accessoires en richt zich op de leeftijdsklasse van 25 tot 25 jaar.
In het boekjaar 2003-2004 had een bedrijf een omzet van 2,75 miljard Amerikaanse dollar. De bestuursvoorzitter is Tadao Aoi.

## Naam en logo

De naam van het bedrijf (丸井) is een combinatie van de naam van de voorganger van het moederbedrijf "Maru-ni" (丸二) en de naam van de bestuursvoorzitter "Ao-i" (青井). De naam van het warenhuis wordt gewoonlijk in het Japans geschreven als "マルイ".
Het beroemde ambigue huidige logo van het warenhuis is een symbool dat lijkt op "○I○I", en dient gelezen te worden als "marui". Het Japanse symbool "○" (niet te verwarren met de Latijnse letter "O" of "o") wordt gelezen als "maru", wat "cirkel" of "nul" betekent. Het symbool "I" vertegenwoordigt ogenschijnlijk het cijfer "1", dat kan worden gelezen als "i" in het Japans (merk op dat de Latijnse letter "I" ook de geromaniseerde weergave is van de Japanse hiragana "い", een derde visuele woordspeling).
Ondanks dat het als cijfers wordt gelezen, is het symbool geschreven "OIOI" in Latijnse letters op de website van het bedrijf, hoewel het adres van de website zelf www.0101.co.jp is. De "○I" in het logo wordt herhaald, deels voor de esthetiek en ook als verwijzing naar de laatste cijfers van het telefoonnumers van alle warenhuizen van Marui, die eindigen op "0101".
In december 2007 lanceerde Marui Co., Ltd. een internationale winkel- en informatiewebsite maruione.jp. De site werkt in het Japans, vereenvoudigd en traditioneel Chinees, Koreaans en Engels. De webwinkel biedt Japanse straatmode en traditionele goederen.
# Four sea interludes

Four sea interludes is een compositie van Benjamin Britten.
Britten schreef in 1944 zijn wellicht bekendste opera en zeker zijn opera, die relateerde aan het gewone leven. Peter Grimes gaat over een hardhandige visser, Peter Grimes, uit Aldeburgh, een vissersdorp in Engeland aan de Noordzee. De opera sprak de mensen direct aan en werd standaardrepertoire als opera. Britten arrangeerde tegelijkertijd een orkestrale suite, bestaande uit vier tussenspelen (interludes). De eerste uitvoeringen van opera en suite volgden elkaar in rap tempo op. De eerste voorstelling van de opera vond plaats op 7 juni 1945, die van de suite op 13 juni. Britten dirigeerde de Four sea interludes toen zelf in de Cheltenham Town Hall.
Britten voegde zich met zijn Four sea interludes bij zijn leraar Frank Bridge, die eerder de De zee-suite op papier had gezet en Claude Debussy met zijn La Mer.
De suite bestaat uit vier delen, waarvan de thema’s voor zichzelf spreken:
* Dawn; tempo: Tempo lento e tranquillo
* Sunday morning; tempo: Allegro spirituoso
* Moonlight; tempo: Andante comodo e rubato
* Storm; tempo: Presto con fuoco
Het deel Storm relateert eigenlijk aan de innerlijke onrust van Peter Grimes, maar past natuurlijk ook bij de wens van zeelui om bij een dergelijke wind een veilige haven in te gaan.
Later dat jaar bewerkte Britten nog een vijfde stuk uit de opera; het werd Passacaglia.
Orkestratie:
* 2 dwarsfluiten/piccolo's, 2 hobo’s, 2 klarinetten waarvan 1 ook Es-klarinet, 2 fagotten, 1 contrafagot
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* pauken, 2 man/vrouw percussie voor kleine trom, grote trom, bekken, gong, xylofoon, buisklokken in Es en Bes, tamboerijn, 1 harp,
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Uitgave BIS Records; Bergen Philharmonisch Orkest o.l.v. Neeme Järvi uit 1988
* Britten-Pears Foundation
# Ljoedmyla Nazarenko

Ljoedmyla Ihorivna Nazarenko (Oekraïens: Людмила Ігорівна Назаренко; meisjesnaam: мудрик; Moedryk) (Kiev, 13 maart 1967) was een Oekraïense basketbalspeelster die uitkwam voor het nationale team van Oekraïne.

## Carrière

Nazarenko begon haar carrière bij Dinamo Kiev. Met Dinamo won ze het laatste Landskampioenschap van de Sovjet-Unie in 1991. In 1992 won ze met Dinamo het Landskampioenschap van het GOS. In 1988 won ze met Dinamo de European Cup Liliana Ronchetti. Ze wonnen van Deborah Milano uit Italië met 100-83. In 1992 verloor ze met Dinamo de finale om de EuroLeague Women van Dorna Godella Valencia uit Spanje met 56-66. Ze won met Dinamo vijf keer het Landskampioenschap van Oekraïne in 1992, 1993, 1994, 1995 en 1996.
Met Oekraïne speelde Nazarenko op het Europees Kampioenschap van 1995. Ze won de gouden medaille. Ook speelde ze met Oekraïne op de Olympische Zomerspelen in 1996 waar ze als vierde eindigde.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1991
* Landskampioen GOS: 1
** Winnaar: 1992
* Landskampioen Oekraïne: 5
** Winnaar: 1992, 1993, 1994, 1995, 1996
* EuroLeague Women:
** Runner-up: 1992
* European Cup Liliana Ronchetti: 1
** Winnaar: 1988
* Europees Kampioenschap: 1
** Goud: 1995
# Guatemalagrondspecht

De guatemalagrondspecht (Colaptes mexicanoides, synoniem Colaptes auratus) is een vogel uit de familie van de Picidae (spechten). Eerder werd deze vogel beschouwd als een ondersoort van de gouden grondspecht.

## Verspreiding

Deze soort komt voor van zuidelijk Mexico tot Nicaragua.
* ↑ (en) Guatemalagrondspecht op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Vägeva

Vägeva (Duits: Wäggewa) is een plaats in de Estlandse gemeente Jõgeva, provincie Jõgevamaa. De plaats heeft 43 inwoners (2021) en heeft de status van dorp (Estisch: küla).
De plaats ligt tegen de grens met de provincie Lääne-Virumaa aan. Bij Vägeva (maar op het grondgebied van het buurdorp Koluvere) komt de weg Tugimaantee 22 (Rakvere-Vägeva) uit op de Tugimaantee 39 (Tartu-Aravete).

## Geschiedenis

Tot 1936 behoorde Vägeva tot de provincie Järvamaa. Kerkelijk viel het dorp onder de parochie van Koeru. De plaats werd in 1936 bij de provincie Tartumaa gevoegd. In 1990 werd de provincie Jõgevamaa gesticht en kwam Vägeva in die provincie terecht.
De plaats groeide nadat in 1876 de spoorlijn Tapa - Tartu was aangelegd, waaraan Vägeva een station kreeg. Tot in de jaren zeventig had Vägeva de status van groter dorp of ‘vlek’ (Estisch: alevik). In die tijd stond in Vägeva een grote zuivelfabriek, maar die is verdwenen. Het aantal inwoners is sindsdien sterk teruggelopen: van 118 in 1959 via 130 in 1979, 78 in 1989 en 38 in 2011 naar 28 in 2019.

## Station Vägeva

Vägeva heeft sinds 1876 een station aan de spoorlijn Tapa - Tartu. De stoptreinen stoppen er, de sneltreinen niet.
* ↑ Harry von Hofmann, Baltische Postorte 1632-1917/8, Harry v. Hofmann Verlag, Hamburg, 1996, 2. Auflage, blz. 4.
* ↑ (et) ,(en) Estisch bureau voor de statistiek, interactieve kaart.
* 1 2 (et) Informatie over Vägeva (gearchiveerd).
* ↑ (et) Overzicht van de Estische journalistiek 1936 (gearchiveerd).
* ↑ (et) Population statistics of Jõgevamaa (Word-document).
* ↑ (en) Cijfers van het Estisch bureau voor statistiek; tik onder het middelste vak ‘Vägeva village’ in.