OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Solanum aethiopicum

Solanum aethiopicum is een vruchtdragende plant die voornamelijk voorkomt in Azië en tropisch Afrika. Het is een populaire groente in Noordoost-India, en staat bekend als khamen akhaba in Manipur en samṭawk in Mizo. Ze worden Titay bii of gewoon bii genoemd in Darjeeling, Sikkim en Nepal en worden gegeten met vlees, vooral varkensvlees.

## Gebruik

De bladeren van Solanum aethiopicum worden gegeten als bladgroente en zijn eigenlijk voedzamer dan de vrucht.
De zeer variabele vrucht van de plant wordt zowel rauw als gekookt gegeten en wordt steeds populairder als gecultiveerd gewas. Deze vruchten worden meestal geoogst als ze nog groen zijn, voordat de schil dik wordt. De bitterheid hangt af van de hoeveelheid saponine die het bevat, sommige hebben een zoete smaak en andere zijn erg bitter. Als de bessen rijpen, worden ze helderrood door het hoge gehalte aan caroteen.
Solanum aethiopicum wordt in Azië als sierplant gebruikt.
In Nigeria gebruiken Igbo's het als vervanging voor kolanoot, vooral voor degenen die geen kolanoot willen kauwen. In dat geval wordt het gebruikt om gasten thuis te verwelkomen of voor de hervatting van een traditionele ceremonie.
Garden egg, zoals het algemeen bekend staat in Nigeria, wordt soms gebruikt om een saus op basis van tomaten te maken die gebruikt kan worden om yam te eten.
* 1 2 (en) African garden egg. Food and Agriculture Organization of the United Nations. Geraadpleegd op 21 juli 2024.
* ↑ (en) Read "Lost Crops of Africa: Volume II: Vegetables" at NAP.edu.
* ↑ (en) Garden Egg Eggplant. specialtyproduce.com. Geraadpleegd op 21 juli 2024.
# Nedersaksische Beweging

De Nedersaksische Beweging is een term voor de – vooral uit academici en schrijvers bestaande – beweging die rond de jaren vijftig probeerde het aanzien en gebruik van het Nedersaksisch te bevorderen en contacten te leggen tussen Nederlanders en Duitsers die bezig waren met de streektaal en Nedersaksische cultuur. Leidende personen in deze beweging waren onder anderen Willem Diemer, Jan Naarding, Herman Bezoen, Arnold Rakers en Klaas Heeroma, de laatste vanaf het Nedersaksisch Instituut aan de Rijksuniversiteit Groningen.

## Gebruik van de term

De Nedersaksische Beweging is nooit een formele beweging geweest onder deze naam, die duidt op het geheel van activiteiten, organisaties en tijdschriften die destijds opgezet werden. De dialectoloog Hendrik Entjes, zelf betrokken, noemde Arnold Rakers de 'theoreticus' van de beweging, maar vond 'Nedersaksische Beweging' een 'te groot woord'. De dialectoloog Harrie Scholtmeijer noemt Bezoen, Ter Laan, Naarding en Rakers 'de founding fathers van de Nedersaksische Beweging in Nederland, zeker van de wetenschappelijke poot daarvan.'

## In de weer voor de moderspraoke

De beweging organiseerde symposia, richtte een schrijversbond met regionale schrijverskringen op en kwam met één spelling voor het hele Nedersaksische taalgebied, de Vosbergenschriefwiese. Literaire bladen zoals 't Swieniegeltje werden opgericht. Als overkoepelende term voor het Nedersaksisch van Nederland en Duitsland werd wel het woord 'moderspraoke' of 'modersproake' gebruikt (al dan niet met hoofdletter m). Het optimisme dan wel het verlangen naar een krachtige Nedersaksische identiteit drukte zich onder verscheidene medewerkers uit als de 'twintigmiljoendroom': de zienswijze dat twintig miljoen mensen, 'van de Veluwe tot Sleeswijk-Holstein', de taal spraken en dat zij hierdoor en door hun gedeelde cultuur en levenshouding een eenheid zouden kunnen vormen - al was er net nog oorlog geweest.

## Neergang

Tegen de jaren zestig schoot het steeds minder op met de beweging. Een aantal bezielde medewerkers, zoals Bezoen, Jan Jans en Naarding, was overleden (net als de voorbeelddichteres Johanna van Buren), en de te ver van de Nederlandse spelling af staande Vosbergen-schriefwieze kwam niet van de grond. Ondertussen spraken steeds meer ouders de Nederlandse standaardtaal met hun kinderen. Een nieuwe stimulans voor het Nedersaksisch en andere streektalen kwam aan het eind van de twintigste eeuw met de dialectrenaissance, die zich meer op de gewone mensen richt in de vorm van bijvoorbeeld popmuziek en regiosoaps.
# Museum Het Spinozahuis

Museum Het Spinozahuis is een museum gevestigd aan de Spinozalaan 29 te Rijnsburg.
Het museum is gewijd aan Benedictus de Spinoza, die hier van 1661 tot in 1663 heeft gewoond en gewerkt. De chirurgijn Herman Homan bood hem daarbij woonruimte aan in zijn huis. Spinoza maakte er lenzen en schreef er.

## Gebouw

Het gebouw dateert uit het midden van de 17e eeuw en is mogelijk gebouwd voor de chirurgijn Meester Herman Homan. Een gevelsteen met het jaartal 1661 lijkt dit te bevestigen. Er zijn echter alleen verkoopaktes, bij vererving werd geen akte opgemaakt.
De volgende personen waren eigenaar:
* ?? Herman Homan, † 18-1-1669 (erven: weduwe Geertje Verruijt en minderjarige kleindochter)
* 1677-1702 Dirk van Heemskerk
* 1702-1705 Johannes Vermerealt
* 1705-1712 Anna Dapley (erven)
* 1712-1738 Joost Coopman
* 1738-1875 Jacob Bogaards [erven weduwe Marijtje Kok († 1837), daarna kinderen]
* 1875-1880 Wouter Lagerberg, Theo Juffermans
* 1880-1896 Maria Catharina Boon, † 12-11-1896
Wanneer het pand in 1896 als daglonerswoningen weer ter verkoop wordt aangeboden, wordt het door een Spinozakenner Willem Meijer herkend mede aan de hand van de gevelsteen met een tekst van de 17e-eeuwse dichter Dirk Rafaelsz. Camphuysen:
   Ach! waren alle Menschen wijs En wilden daarbij wel! De Aard waar haar een Paradijs Nu isse meest een Hel.
Op 2 november 1920 bezocht Albert Einstein het Spinozahuisje met Harm Kamerlingh Onnes, een neef van Heike Kamerlingh Onnes. Einstein antwoordde later op de vraag of hij in God geloofde: "Ik geloof in de God van Spinoza, die zichzelf openbaart in de wetmatige harmonie van het heelal, en niet in een God die zich bemoeit met het lot en de handelingen van mensen."
Er werd de Vereniging Het Spinozahuis opgericht, die het kocht en het sinds 1899 exploiteert, sinds 2012 als museum. Er staat onder meer een boekenkast waarin Spinoza's boekencollectie is gereconstrueerd, zoals hij die bij zijn dood achterliet.
Het gebouw is sinds 18 november 1971 een rijksmonument; in het monumentenregister staat het omschreven als "lage woning met eenvoudige topgevel, ingrijpend hersteld".
* Oprichting Verneeniging Het Spinozahuis, Nederlandsche Staatscourant, 3 juni 1897, ter verkrijging van het gebouw
* Spinozahuis (geraadpleegd 25 maart 2021)
* Monumentenregister (geraadpleegd 25 maart 2021)
# Andy Griffiths

Andy Griffiths (Melbourne, 3 september 1961) is een Australisch schrijver. Hij schrijft de serie boeken De waanzinnige boomhut en heeft onder andere Het Waanzinnige Boek Over Het Lichaam, Het Waanzinnige Boek Over De Billosaurus En Andere Dino’s en Hoe Schrijf Je Zelf Een Waanzinnig Boek? geschreven. Al zijn boeken zijn geïllustreerd door illustrator Terry Denton.
Zijn boeken worden door kinderen in Nederland erg gewaardeerd. Met de Nederlandse vertalingen van De waanzinnige boomhut won Griffiths, samen met Terry Denton driemaal, in 2017, 2018 en 2020, de Prijs van de Nederlandse Kinderjury. Deze prijswinnende boeken werden in het Nederlands vertaald door Edward van de Vendel.

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ Biografie Andy Griffiths leesfeest.nl. Gearchiveerd op 5 oktober 2021.
* Bibsys: 14024835
* Biblioteca Nacional de España: XX5541294
* Gemeinsame Normdatei: 114798333X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6428 9019
* Library of Congress Control Number: nr2001005609
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000253367
* MusicBrainz: f39ef202-b0f0-44e2-8c34-1c2c4016088b
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0213476
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007438769405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 357509722
* Virtual International Authority File: 315534468
* WorldCat (via VIAF): 315534468
# Grathem

Grathem (Limburgs: Gratem) is een Nederlands-Limburgs kerkdorp aan de Uffelse Beek in de gemeente Leudal. Het dorp is een voormalige Nederlandse gemeente en heeft 1.650 inwoners.

## Geschiedenis

Grathem behoorde eeuwenlang tot het Land van Thorn, dat naast Grathem bestond uit Thorn, Ittervoort, Beersel, Haler, Baexem, Oler, Ell en Stramproy. Dit werd opgeheven in 1794, waarna Grathem een zelfstandige gemeente werd.
In 1818 werden Kelpen en Oler bij de gemeente Grathem ingedeeld. In de 19e eeuw werd om de wateroverlast in het gebied te beteugelen het waterschap Het Land van Weert opgericht. In de loop van de 19e eeuw ontwikkelde zich een dorpskern rond de kerk.
Op 8 oktober 1944 vond in Grathem de razzia van Grathem plaats, waarbij 52 mannen werden opgepakt en in Duitsland te werk gesteld. Grathem werd op 17 november 1944 bevrijd door de Geallieerden.
Na de Tweede Wereldoorlog breidde Grathem zich in noordelijke richting uit.
In 1991 fuseerde Grathem met de gemeenten Baexem en Heythuysen tot de gemeente Heythuysen. In 2007 ging de gemeente Heythuysen op in de fusiegemeente Leudal.

## Bezienswaardigheden

* Kasteel ten Hove
* Kasteel Groot Buggenum
* Grathemermolen
* Sint-Severinuskerk
* Heilig-Hartkapel
* Kruiskapel
* Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskapel
* Uffelse Beek en St-Severinuskerk
* Kasteel ten Hove
* Kasteel Groot Buggenum
* Grathemermolen
# Verrallina spermathecus

Verrallina spermathecus is een muggensoort uit de familie van de steekmuggen (Culicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Wijesundara.
# Spoorlijn Watten-Éperlecques - Bourbourg

De Spoorlijn Watten-Éperlecques - Bourbourg was een Franse spoorlijn van Waten naar Broekburg. De lijn was 13,2 km lang en heeft als lijnnummer 303 000.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Compagnie des chemins de fer du Nord-Est en geopend op 9 maart 1873. Reizigersverkeer werd gestaakt op 9 januari 1939. Kort na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd de brug over de Aa vernietigd waardoor er geen doorgaand verkeer meer mogelijk was. Tot 1964 heeft er nog goederenvervoer plaatsgevonden tussen Saint-Pierre-Brouck en Bourbourg. Hierna is de lijn gesloten en opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Watten-Éperlecques

    RFN 295 000, spoorlijn tussen Lille en Les Fontinettes
    RFN 295 306, raccordement van Watten-Éperlecques

### Bourbourg

    RFN 304 000, spoorlijn tussen Coudekerque-Branche en Les Fontinettes
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Watten-Éperlecques_-_Bourbourg
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1951.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1960.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Station Bieruń Stary

Station Bieruń Stary was een spoorwegstation in de Poolse plaats Bieruń.
# Hans-Thilo Schmidt

Hans-Thilo Schmidt (Berlijn, 1888 - 1943) was een Duitse spion in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog. Zijn belangrijkste wapenfeit was de verkoop van geheimen over de werking van de Enigma-codeermachine aan de Franse inlichtingendienst.
Schmidt werd geboren als zoon van een professor en een barones. Het is onbekend of hij gediend heeft in de Eerste Wereldoorlog, wel is bekend dat hij na de oorlog een chemie-fabriek bezat. De broer van Schmidt, Rudolf Schmidt, een beroepsmilitair, was hooggeplaatst binnen het chiffrierstelle, de Duitse cryptologische dienst voor het leger en het ministerie van defensie toentertijd. Waarschijnlijk hierdoor bemachtigde Schmidt een civiele functie binnen deze dienst. Hij werd verantwoordelijk voor de distributie en de vernietiging van de versleutelde boodschappen. Iets meer dan een jaar voordat Adolf Hitler aan de macht zou komen werd Schmidt eind 1931 lid van de NSDAP.
Omstreeks 1932 zocht Schmidt contact met de Franse inlichtingendienst. Volgens Gustave Bertrand, toenmalig hoofd van de Franse decodeersectie, omdat hij een playboy was: "Hij was gek op geld, dat hij hard nodig had omdat hij nog gekker was op vrouwen".
De Franse inlichtingendienst, die hem de codenaam Asché gaf, deelde de informatie onmiddellijk met de Poolse en Engelse collega's. De Engelsen hechtten er weinig waarde aan de informatie maar de Polen zagen het belang wel (aangezien zij zich op dat moment al erg bedreigd voelden in het bestaan van de dan nog prille Poolse staat).
In de 19 ontmoetingen die Schmidt had met de Fransen, waarvan de meeste in Zwitserland plaatsvonden, overhandigde hij zo'n 300 geheime documenten waaronder handleidingen en instellingen van de Enigma-machine en lange stukken tekst in zowel klaar-, als geheimschrift. Deze documenten hebben een belangrijke rol gespeeld in de cryptoanalyse van de rotormachine door de Poolse cryptoloog Marian Rejewski. Ook de successen van de Duitse codebrekers-sectie werden door Schmidt doorgespeeld.
In 1934 werd Schmidt overgeplaatst naar een andere onderscheppings- en decoderings sectie, de zogenaamde Forschungsamt. Zijn spionageactiviteiten zette hij voort tot het uitbreken van de oorlog in 1939.
In 1942 arresteerden de Duitsers een genaturaliseerd Fransman van Duitse afkomst. Deze man, genaamd Lemoine, was actief in de Franse inlichtingendienst en verraadde, in een poging zichzelf te redden, onder meer Schmidt. Hierop werd Hans-Thilo Schmidt gearresteerd en in 1943 door de Gestapo gefusilleerd. In het in 2000 verschenen boek Enigma: the Battle for the Code (ISBN 0471407380) wordt gesuggereerd dat het mogelijk zelfmoord betrof.
* ↑ Station X, het Enigma-raadsel ontrafeld - Michael Smith ISBN 9043901709 (blz. 24)
* ↑ Spy book, the encyclopedia of espionage - Norman Polmar/Thomas B. Allen ISBN 1853672785 (blz. 494-495)
# Manca

Een manca is een ontwikkelingsstadium (de post-larvale juveniel) bij peracaride kreeftachtigen. De larven van deze groep worden in een broedbuidel meegedragen door het vrouwtje. Voordat ze worden vrijgelaten vervellen ze tot het zogenaamde manca-stadium. Ze zien er dan uit als miniatuurtjes van de volwassen dieren maar het laatste paar pereopoden (looppootjes) ontbreekt nog. Dat laatste paar pootjes komt er na één tot drie vervellingen bij. Vlokreeftjes zijn de enige orde binnen de Peracarida waarbij het manca-stadium niet voorkomt.
Bij sommige isopoden (visluizen, familie Cymothoidae) is het manca-stadium parasitair op vissen. In dit geval wordt de manca ook wel praniza genaamd.
# Spoorlijn Saint-Roch - Frévent

De Spoorlijn Saint-Roch - Frévent was een Franse spoorlijn van Amiens naar Frévent. De lijn was 59,3 km lang en heeft als lijnnummer 305 000.

## Geschiedenis

De lijn werd aangelegd door de Compagnie des chemins de fer du Nord en in meerdere gedeeltes geopend. Van Canaples naar Doullens op 11 april 1874, van Doullens naar Bouquemaison op 25 juli 1874, van Bouquemaison naar Frévent op 15 mei 1876 en van Saint-Roch naar Canaples op 15 oktober 1877. Reizigersverkeer werd gestaakt op 7 november 1938.
Het gedeelte tussen Bouquemaison en Frévent en werd in 1944 gesloten, van Doullens tot Bouquemaison in 1966 en tussen Bertangles-Poulainville en Doullens in juli 2002. Alleen het gedeelte tussen Saint-Roch en het Espace Industriel Nord bij Amiens is nog in gebruik.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Saint-Roch

    RFN 311 000, spoorlijn tussen Longueau en Boulogne-Ville
    RFN 321 000, spoorlijn tussen Saint-Roch en Darnétal-Bifurcation

### Montières

    RFN 305 606, stamlijn Montières (ZI de Montières)
    RFN 305 608, stamlijn Montières (desserte n° 1)
    RFN 305 611, stamlijn Montières (desserte n° 2)

### Canaples

    RFN 322 000, spoorlijn tussen Canaples en Longroy-Gamaches

### Fienvillers-Candas

    lijn tussen Conchil-le-Temple en Achiet-le-Petit

### Doullens

    RFN 306 000, spoorlijn tussen Doullens en Arras

### Frévent

    RFN 289 000, spoorlijn tussen Fives en Abbeville
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Saint-Roch_-_Frévent
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1951.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1960.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
* http://www.inventaires-ferroviaires.fr/hd80/80021.as1.pdf
# Gerard van Rossem

Gerard van Rossem (Delft, 18 oktober 1919 – Ede, 26 december 1990) was een Nederlands entomoloog en kunstschilder.

## Biografie

Van Rossem werd geboren als lid van het Nederland's Patriciaatsgeslacht Van Rossem en als zoon van prof. dr. ir. Arnold van Rossem (1887-1982) en Beatrice Isabel Lusted (1888-1979).
Tegen de verwachting van de familie in studeerde Van Rossem niet aan de universiteit, maar aan de Hogere Tuinbouwschool in Frederiksoord. Na afronding van deze opleiding in 1939 begon hij in 1940 bij de Hortus botanicus Leiden bij de afdeling van de botanicus en entomoloog Simon Jan van Ooststroom (1906-1982).
Hij was later beroepsmatig hoofd van de afdeling Entomologie bij de Plantenziektenkundige Dienst te Wageningen en verliet die dienst 1983; hij publiceerde tussen 1944 en 1991 (postuum) over entomologische onderwerpen. Hij publiceerde vaak samen met Herman Burger en Chris van de Bund.
In de jaren 1940 had Van Rossem ook een kunstopleiding gevolgd aan de tekenschool Kunstoefening te Arnhem en was leerling van Egbert Havinga en Hendrik Valk. Als kunstenaar schilderde en tekende hij landschappen, dorpsgezichten en figuurvoorstellingen.

### Familie

Gerard van Rossem trouwde in 1943 met Huberta Gerarda Nolen (1919-2010), dochter van prof. dr. ir. Henri George Nolen, met wie hij drie kinderen kreeg: Maarten, Mary (Sis) en Vincent. Hij hertrouwde in 1960 met Dorothea C.H.C. Poot (1940-1995) met wie hij vier kinderen kreeg.
* 1 2 Kees van Achterberg, "Obituary and bibliography of Gerard van Rossem (1919-1990)," in: Zoologische Mededelingen 66 (1992), p. 303-308. (online at archive.org)
* 1 2 Nederland's Patriciaat 83 (2000/'01), p. 368.
* Biografisch Portaal: 79567298
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 68352
# Reinstinden

Reinstinden kan verwijzen naar:
* Reinstinden (Lom), een berg in de Noorse gemeente Lom
* Reinstinden (Sunndal en Nesset), een berg in de Noorse gemeente Sunndal og Nesset
* Reinstinden (Torsken), een berg in de Noorse gemeente Torsken
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Reinstinden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Don Schaeffer

Don Schaeffer (New York, 10 september 1935 – Huntington (New York), 7 juni 1991) was een Amerikaans componist, muziekpedagoog en dirigent.

## Levensloop

Schaeffer studeerde muziek aan de Adelphi University in New York en aansluitend aan de Columbia-universiteit eveneens in New York. Vanaf 1957 was hij meer dan 30 jaar muziekpedagoog en dirigent van de harmonieorkesten van de South Huntington Schools in Long Island (New York). Schaeffer werd vier keer met de American Society of Composers, Authors and Publishers (ASCAP)-Award onderscheiden.
Als componist schreef hij meer dan driehonderd werken, vooral voor harmonieorkest en kamermuziek.

## Composities
### Werken voor harmonieorkest

* 1980 Basic Blues
* 1980 Bottom's Up Blues
* 1980 Rockero!
* 1981 All American Medley
* 1981 Flute Salad
* 1981 Images Of Time
* 1981 Telemann Suite
* 1982 Chapel Bells
* 1982 Hillbilly Hoedown
* 1982 Jolly Old Saint Nicholas
* 1982 March King Medley
* 1982 The Music Machine
* 1982 Trumpets A' La King
* 1983 Angelique
* 1983 Chico!
* 1983 Crazy Clarinets
* 1983 Espana
* 1983 Funky Feeling
* 1983 Military March Medley
* 1983 Movin' On
* 1984 Cantique De Noel
* 1984 Friends March
* 1984 Londonderry Air
* 1985 "Flutin' and A Tootin'"
* 1985 Fun Fiesta
* 1985 Little Band Blues
* 1985 Salute The Band
* 1986 Break Dance
* 1986 Classical Legend
* 1986 Freestyle
* 1986 Grant Us Peace
* 1987 An English Yuletide
* 1987 Drums Latino
* 1987 Happy Hanukkah
* 1987 Kum Ba Yah
* 1987 Light And Lively
* 1987 Waltzing Bells
* 1988 Festival Royal
* 1988 Presenting Beethoven
* 1988 Rock Zone
* 1988 Swing Street
* 1988 Thanks Be!
* 1988 The Shuffle
* 1988 Three English Carols
* 1989 American Parade
* 1989 Chorale and Celebration
* 1989 Folk Song Française
* 1989 Salseros
* 1989 Salute America
* Alpine Winds
* Big Band Swing
* Bright Lights
* Calypso Holiday
* Chilly Chili
* Christmas Cameos
* Christmas Delight
* Concert Master Suite
** A Sleigh Ride
** Folies d'Espagne
** Rondo
* Hymns for All
* Looking Good
* Meet the Musicians
* Rock-a My Soul
* Salsa Special
* Shufflin' Rag
* Time and Space
* Two Israeli Folk Songs

### Kamermuziek

* Five Brass Quintets, voor koperkwintet
* Fragments, voor cello kwartet
* Ten Trios voor houtblazers
* Twelve Trios, voor houtblazers (dwarsfluit/hobo/klarinet)

### Werken voor jazz-ensemble

* 1980 Right Now!, voor jazz-ensemble
** Worried Man Blues
** Walkin'
** Let's Rock
** A Little Latin
** Rainbows
** Latino
** Soul Train
** Glory, Glory
** 'Till Today
# Voetglas

Een voetglas is een verzamelnaam voor drinkglazen met een steel en een voet.
Voetglazen zijn meestal voor alcoholische dranken, zoals wijn, speciale biersoorten, likeur, martini en champagne. Een voetglas kan van gewoon glas of kristal zijn. Antieke exemplaren kunnen honderden jaren oud zijn. Aangezien de voet kwetsbaar is, kunnen oude voetglazen een hoge waarde hebben.
# Melklijn

De melklijn of melklijst is een lijn die bij zoogdieren loopt van de oksel tot aan de lies. Langs deze twee lijnen liggen de tepels.
Bij zoogdieren die veel jongen baren, zoals honden en muizen, ontwikkelen zich langs die melklijn meerdere tepels. Bij mensen ontwikkelen zich er tijdens het embryonale stadium in beginsel slechts twee, hoewel enkele procenten van de mensen meerdere tepels hebben. Dit wordt polythelie genoemd. Als er zich ook borsten vormen wordt noemt men dat polymastie.

## Embryonale ontwikkeling

Bij menselijke embryogenese verschijnt de melklijn als een smalle, microscopische ectodermale verdikking tijdens de eerste zeven weken van de zwangerschap. Bij mensen groeit deze verdikking zowel bij vrouwelijke als mannelijke embryo's. Dit verklaart waarom zowel mannen als vrouwen tepels hebben.
Deze groeit caudaal verder tot een smalle, lineaire verhoging, een soort kam. Bij veel zoogdieren verschijnen de melkklieren eerst als verhoogde randen langs de melklijnen. Vervolgens scheiden zich deze in individuele knoppen. De locatie van deze knoppen varieert per soort: ze bevinden zich bij primaten in het thoracale gebied, bij de borstkas. Bij hoefdieren bevinden ze zich in het gebied van de liesgebied en bij knaagdieren en varkens bevinden ze zich over de gehele lengte van de lijn. Dit is de reden dat bij de koeien de uiers zich tussen de achterpoten bevinden en bij olifanten juist bij de voorpoten. Dit heeft voor deze soorten evolutionaire voordelen.
De verhoogde kam stopt gewoonlijk met groeien na acht weken. De lengte ervan neemt vervolgens af. Wat resteert bij mensen is een ronde, ectodermische placode waar de oksel zich verder ontwikkelt. Als de verkorting van de verhoging van de melklijn voltooid is, blijft een gedeelte van de structuur prominent aanwezig in de gebieden waar de borstklieren zich uiteindelijk gaan vormen, waarbij zich ook tepels gaan ontwikkelen.

## Vetkussentjes

Volwassen mensen hebben, ook als ze mager zijn, vetkussentjes aan de voorkant van hun torso. Er zijn acht paar van deze die langs de melklijn liggen. Deze vetkussentjes reageren minder op dieet en lichaamsbeweging, omdat het in feite borstvet is, dat gevoeliger is voor hormonale invloeden dan voor calorie-inname of vetverbranding.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mammary ridge op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Voetnoten
* 1 2 Beintema, Nienke, "Waarom zitten de uiers van koeien ergens anders dan bij olifanten en primaten?", NRC, 25 mei 2024. Gearchiveerd op 26 mei 2024. Geraadpleegd op 25 mei 2024.