OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zalarnaca sotshivkoi

Zalarnaca sotshivkoi is een rechtvleugelig insect uit de familie Gryllacrididae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Gorochov.
# Pterygia conus

Pterygia conus is een slakkensoort uit de familie van de Mitridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1791 door Gmelin.
# Latijnse grammatica

De grammatica van het Latijn bepaalt de zinsbouw en morfologie van de Latijnse taal.
De woordvolgorde is wat betreft de grammatica zeer flexibel omdat de taal in grote mate flecterend is. Er zijn zes naamvallen (soms zeven, één naamval, de locativus, is in het Klassiek Latijn rudimentair geworden) en een uitgebreid stelsel van tijden en toestanden voor het vervoegen van werkwoorden.
Over het algemeen is er in proza wel een veelvoorkomende woordvolgorde, waarbij het werkwoord (meestal de persoonsvorm) vaak het laatste woord van de zin is. Het onderwerp staat vaak voorop (na eventuele vragende voornaamwoorden of andere kortere bepalingen van tijd of wijze), de rest van de zinsdelen staat ertussen. Ook worden bij elkaar horende zinsdelen, zoals zelfstandig en bijvoeglijk naamwoord, slechts bij uitzondering van elkaar gescheiden.
In poëzie is dit anders; vanwege het metrum en bepaalde door de dichter verlangde stijlfiguren kan de woordvolgorde hier heel anders zijn dan in proza. Zo kunnen bijvoorbeeld bij elkaar horende bijvoeglijke naamwoorden en zelfstandige naamwoorden van elkaar worden gescheiden, en kan zelfs het werkwoord daartussen staan
Grammatica
naamvallen :
| voorbeelden | naamval | functie | functie |
| Servus / dormit Servus / fessus est | nominatief | onderwerp | naamwoordelijk deel |
| Dominus / servum / monet Rufus / ad aquam / dormit | accusatief | lijdend voorwerp | bijwoordelijke bepaling |
| Vīnīdeus / fessus est. Bacchus/ cupidus vīnī/ est | genitief | bijvoegelijke bepaling | |
| Magister / librum / Mārcō/ dat. Magister/ Mārcō/ crēdit. | datief | meewerkend voorwerp | |
| Nocte / Rūfus / sub ponte / dormit. Templum / ā servīs / aedificātur Dominus / servō / sapienter / ūtitur | ablatief | bijwoordelijke bepaling | |
| Hūc venī, parve Mercurī. | vocatief | aanspreking | |
# Subantarctische zeebeer

De subantarctische zeebeer (Arctocephalus tropicalis) is een oorrob uit de onderfamilie der zeeberen (Arctocephalinae).

## Uiterlijke kenmerken

De subantarctische zeebeer heeft korte, brede ledematen, een korte, smalle, ietwat spitse snuit en lange oorschelpen. De subantarctische zeebeer is van andere zeeberen te onderscheiden door het tweekleurige kleurpatroon. De vacht op de borst en het gezicht is veel lichter van kleur dan de rest van de vacht.
Een volwassen dier heeft op de rugzijde een grijzig tot oranjebruine of zwarte vacht. De kop, schouders en borstvinnen zijn donkerder van kleur. De buikzijde is lichtbruin en de borst, de snuit en het gezicht zijn beige tot geelbruin. De lichte gezichtskleur loopt vaak door tot de oren. Dikwijls loopt er een donkergekleurde band tussen de borstvinnen.
Het volwassen mannetje is groter en zwaarder dan het vrouwtje met een donkerdere vacht en grote manen: een kruin en kap van lange haren lopen over de kop en schouders. Het mannetje wordt 180 cm lang en 120 tot 165 kg zwaar, het vrouwtje 140 cm lang en 50 tot 55 kg zwaar.

## Verspreiding en leefgebied

De subantarctische zeebeer komt voor in de wateren ten noorden van de Antarctische Convergentie. Ook is hij te vinden aan de kust van verscheidene subantarctische eilanden als Tristan da Cunha, Gough, Amsterdam, Île Saint-Paul, de Prins Edwardeilanden, de Crozeteilanden, de Heard en MacDonaldeilanden en Macquarie-eiland. Als dwaalgast kan hij onder andere langs de Zuid-Afrikaanse, Zuid-Amerikaanse, de Zuid-Australische en de Nieuw-Zeelandse kust aangetroffen worden, evenals bij Zuid-Georgië, Madagaskar, de Comoren en de Juan Fernández-archipel.

## Leefwijze en aantallen

De subantarctische zeebeer voedt zich voornamelijk met vissen en inktvissen, maar ook krill wordt gevangen. Af en toe eet deze zeebeer ook pinguïns.
De voortplantingstijd valt tussen eind oktober en begin januari. De dieren verzamelen zich dan langs rotskusten. De meeste jongen worden geboren in het midden van december. De jongen zijn bij de geboorte gemiddeld 60 tot 65 cm lang en 4 tot 5 kg zwaar. Een week na de worp zal het vrouwtje weer gaan paren. Aan het einde van de voortplantingstijd trekken de meeste dieren weer naar volle zee, maar vrouwtjes met jongen blijven achter.
De zoogtijd duurt ongeveer zeven tot tien maanden. Vrouwtjes zijn na vier tot zes jaar geslachtsrijp, mannetjes na vier tot acht jaar. Een mannetje zal zich echter pas gaan voortplanten als hij meer dan acht jaar oud is. Mannetjes hebben een levensverwachting van ongeveer achttien jaar, vrouwtjes van 23 jaar.
Het aantal subantarctische zeeberen wordt geschat op zo'n driehonderdduizend dieren.
* ↑ (en) Subantarctische zeebeer op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Lalage

Lalage (trillers) is een geslacht van zangvogels uit de familie Campephagidae (rupsvogels, trillers en menievogels). De naam triller slaat op het geluid dat de mannetjes maken: een triller, een snelle herhaling van steeds dezelfde toon.

## Kenmerken

Het zijn vrij kleine vogels, ongeveer 15 tot 20 cm lang. Ze zijn overwegend zwart, grijs en wit van kleur en vaak gestreept op de buik.

## Leefwijze

Ze foerageren voornamelijk op insecten en vruchten. Ze bouwen een relatief klein, bekervormig nestje, hoog in een boom.

## Verspreiding en leefgebied

Het geslacht telt 20 soorten die voorkomen in Zuid-Azië en Australazië en op een paar eilanden in de Grote Oceaan.

## Soorten

* Lalage atrovirens – Zwartbrauwtriller
* Lalage aurea – Roodbuiktriller
* Lalage conjuncta – Sint-Matthiastriller
* Lalage fimbriata – Dwergrupsvogel
* Lalage leucomela – Witbrauwtriller
* Lalage leucoptera – Biaktriller
* Lalage leucopyga – Langstaarttriller
* Lalage leucopygialis – Witstuittriller
* Lalage maculosa – Gevlekte triller
* Lalage melanoleuca – Filipijnse triller
* Lalage melanoptera – Zwartkoprupsvogel
* Lalage melaschistos – Rouwrupsvogel
* Lalage moesta – Tanimbartriller
* Lalage newtoni – Réunionrupsvogel
* Lalage nigra – Bonte triller
* Lalage polioptera – Indochinese rupsvogel
* Lalage sharpei – Samoatriller
* Lalage sueurii – Witvleugeltriller
* Lalage tricolor – Grijsstuittriller
* Lalage typica – Mauritiusrupsvogel
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Hult (Eksjö)

Hult is een plaats in de gemeente Eksjö in het landschap Småland en de provincie Jönköpings län in Zweden. De plaats heeft 473 inwoners (2005) en een oppervlakte van 52 hectare.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats loopt de Riksväg 40.
De plaats heeft een station aan de spoorlijn Hultsfred - Nässjö.
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Tipula (Bellardina) larga

Tipula (Bellardina) larga is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Thrombophyton coronatum

Thrombophyton coronatum is een zachte koraalsoort uit de familie Alcyoniidae. De koraalsoort komt uit het geslacht Thrombophyton. Thrombophyton coronatum werd in 2003 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door McFadden & Hochberg.
# Subantarctische kleine pijlstormvogel

De subantarctische kleine pijlstormvogel (Puffinus elegans) is een zeevogel uit de familie stormvogels en pijlstormvogels (Procellariidae).

## Verspreiding en leefgebied

Wijdverspreide soort van de Zuidelijke Oceaan, broedt in de Atlantische Oceaan op Tristan da Cunha en Gough en in de Indische Oceaan op de Nieuw-Zeelandse Chatham- en Antipodeneilanden.

## Status

De grootte van de populatie is niet formeel gekwantificeerd, maar een schatting uit 2004 wees toen in de richting van een paar honderdduizend broedparen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Subantarctische kleine pijlstormvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sutton Hoo

Sutton Hoo is de plek in het graafschap Suffolk in Engeland waar in 1939 twee Angelsaksische begraafplaatsen werden ontdekt uit de 6de en 7de eeuw. De begraafplaatsen bleken een schat aan voorwerpen te bevatten en zijn van groot belang voor historici die de vroege middeleeuwen in Engeland bestuderen.

## Scheepsgraf

Een van de overledenen was begraven in een 27 meter lang schip. Hij had vele bijzondere grafgiften meegekregen, waaronder: een wapenuitrusting met onder meer een schild, harnas, helm en zwaard, verder nog sieraden en zilveren voorwerpen zoals schalen en lepels, en een harp met een tweetal bronzen ketels. Ook zijn er twee lepels uit de klassieke oudheid gevonden met de woorden 'Paulos en 'Saulos' erop. Deze lepels zouden doopgiften kunnen zijn geweest. Men vermoedt dat dit het scheepsgraf van de Angelsaksische koning Raedwald is.

## Galerij

* Grafheuvel 2 (gereconstrueerd) in Sutton Hoo
* Beeld uit een filmopname van de opgraving in 1939
* Reconstructie van de grafkamer van het scheepsgraf van Sutton Hoo, Sutton Hoo Exhibition Hall

## In populaire cultuur

Het verhaal van de opgraving is beschreven in de historische roman The Dig (2017) van John Preston, die in 2021 als gelijknamige film van Simon Stone (met onder meer Carey Mulligan en Ralph Fiennes) werd uitgebracht.
# Sutton Cheney

Sutton Cheney is een civil parish in het bestuurlijke gebied Hinckley and Bosworth, in het Engelse graafschap Leicestershire met 538 inwoners.
# Pachtakor Centraalstadion

Het Pachtakor Centraalstadion (Oezbeeks: Paxtakor markaziy stadioni) is een multifunctioneel stadion in Tasjkent, de hoofdstad van Oezbekistan. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Pachtakor Tasjkent maakt gebruik van dit stadion. Ook het nationale elftal speelt hier wel eens een internationale wedstrijd. In het stadion kunnen 35.000 toeschouwers. Het stadion werd gerenoveerd in 1996.
* ↑ (en) www.worldofstadiums.com
* ↑ (en) stadiumdb.com. Gearchiveerd op 5 december 2023.
# P3

P3 kan verwijzen naar:
* P3 (Letland), een regionale weg in Letland
* P3 (Purmerend), poppodium in Purmerend
* P3 (schip, 1998), patrouilleboot van de Zeehavenpolitie Rotterdam
* Pentium III
* Papyrus 3, een handschrift op papyrus van het Nieuwe Testament
* P3a of P300, positieve elektrische golf in het elektro-encefalogram
* P3, gelegenheidsgroepje van GeenStijl
* P3 Transfer, cosponsor Vacansoleil-DCM
* P-3 Orion, patrouillevliegtuig van Lockheed
* P-3 Hawk, gevechtsvliegtuig van Curtiss Aeroplane and Motor Company
* DR P3, (Danmarks Radio Program 3) meestal afgekort tot P3
* Alfa Romeo P3, een auto van Alfa Romeo
* Behangpatroongroep p3
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van P3 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# P33

P33 kan verwijzen naar:
* P33 (Letland), een regionale weg in Letland
* Papyrus 33, een papyrusrol van het Nieuwe Testament
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van P33 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# P30 (Letland)

De P30 is een regionale weg in Letland. De weg loopt van Cēsis via Vecpiebalga naar Madona en is 85,7 kilometer lang. Bij Bērzkrogs sluit de weg aan op de A2 naar Pskov en Riga.
P1 · P2 · P3 · P4 · P5 · P6 · P7 · P8 · P9 · P10 · P11 · P12 · P13 · P14 · P15 · P16 · P17 · P18 · P19 · P20 · P21 · P22 · P23 · P24 · P25 · P26 · P27 · P28 · P29 · P30 · P31 · P32 · P33 · P34 · P35 · P36 · P37 · P38 · P39 · P40 · P41 · P42 · P43 · P44 · P45 · P46 · P47 · P48 · P49 · P50 · P51 · P52 · P54 · P55 · P56 · P57 · P58 · P59 · P60 · P61 · P62 · P63 · P64 · P65 · P66 · P67 · P68 · P69 · P70 · P71 · P72 · P73 · P74 · P75 · P76 · P77 · P78 · P79 · P80 · P81 · P82 · P83 · P84 · P85 · P86 · P87 · P88 · P89 · P90 · P91 · P92 · P93 · P94 · P95 · P96 · P97 · P98 · P99 · P100 · P101 · P102 · P103 · P104 · P105 · P106 · P107 · P108 · P109 · P110 · P111 · P112 · P113 · P114 · P115 · P116 · P117 · P118 · P119 · P120 · P121 · P122 · P123 · P124 · P125 · P126 · P127 · P128 · P129 · P130 · P131 · P132 · P133 · P134 · P135 · P136
# Pachypsaltis insolens

Pachypsaltis insolens is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Meyrick.
# Pachypsaltis morosa

Pachypsaltis morosa is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Gozmány.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Palpomyia plebeiella

Palpomyia plebeiella is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Grogan and Wirth.
# Palposyllis prosostoma

Palposyllis prosostoma is een borstelworm uit de familie Syllidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Palposyllis prosostoma werd in 1977 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hartmann-Schröder.
# Palura implexata

Palura implexata is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Walker.
# Pagodula siberutensis

Pagodula siberutensis is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Thiele.
# Strigania permira

Strigania permira is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Draudt.
# Striganovia mirabilis

Striganovia mirabilis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2002 gepubliceerd door Medvedev.
# Strigapoderopsis striatipennis

Strigapoderopsis striatipennis is een keversoort uit de familie bladrolkevers (Attelabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1925 gepubliceerd door Hustache.
# Paleis van Pagaruyuang

Het paleis van Pagaruyung, ofwel Istano Basa Pagaruyuang, is het voormalig paleis van de koninklijke familie van het koninkrijk Pagaruyung dat in 1833 werd opgeheven. Hierna werd het paleis verlaten. Toch bleef het gebouw een hoge symbolische waarde houden.
Het gebouw staat in de Indonesische provincie West-Sumatra en is gebouwd in de Rumah Gadangstijl van het Minangkabauvolk.
Het werd in 1804 (tijdens de Padri-oorlogen, 1966 en 2007 door brand verwoest, maar elke keer weer herbouwd. Bij de laatste herbouw is gekozen voor een betonnen skelet waarbij het uiterlijk intact is gehouden.
# Paleis van Monserrate

Het Paleis van Monserrate (Portugees: Palácio de Monserrate) is een paleis met bijhorend landgoed gelegen in de Portugese stad Sintra.

## Geschiedenis

Volgens een legende bevond zich op deze plek een kapel gewijd aan de Heilige Maria. Deze kapel zou door Alfons I van Portugal gebouwd zijn na de Reconquista (ca. 1093).
In 1540 zou een andere kapel op de top van deze heuvel gebouwd die ook aan Maria gewijd zou zijn. De berg maakte toen deel uit van een groot ziekenhuis in Lissabon: het Hospital Real de Todos os Santos. Tijdens de 17e eeuw was het landgoed eigendom van Francisco de Mello e Castro. Na de aardbeving van 1755, werd het landgoed verlaten.
Later in de 18e eeuw kwamen rijke Engelsen terug naar hier, waaronder Gerard de Visme en William Beckford. Nadat Lord Byron een gedicht schreef over deze plek, werd het landgoed een echte reisbestemming voor Engelse toeristen. Uiteindelijk kocht Francis Cook in 1863 het landgoed en liet het hedendaagse paleis door James Thomas Knowless ontwerpen en bouwen. Deze architect ontwierp het gebouw met een oriëntaalse uitstraling en met middeleeuwse invloeden. De bouwstijl is eclectisch met invloeden uit de romantiek en de islamitische bouwstijl met neogotische elementen. Het gebouw werd het zomerverblijf van de Cook-familie.
Nu is het landgoed eigendom van de Portugese staat.

## Gebouw

Het gebouw bestaat uit het gelijkvloerse, een verdieping en een kelder. Op het gelijkvloerse bevinden zich o.a. de kapel, bibliotheek en de muziekkamer. In de kelder de keuken en op het verdiep enkele andere kamers. Binnen in het gebouw kan men ook de verschillende bouwstijlen opmerken.

## Tuinen

Rondom het paleis is er een exotische tuin. Cook liet vele plantensoorten afkomstig van verschillende werelddelen overkomen naar Portugal. Hierdoor zijn er in de tuin nog steeds verschillende plantensoorten te vinden. De tuinier Francis Burt plantte deze planten in verschillende geografische gebieden waardoor er nog altijd een Indiase of Mexicaanse tuin is. In 2013 won de tuin een European Garden Award.
* ↑ (en) Points of Interest | Parques de Sintra - Monte da Lua. Parques de Sintra - Monte da Lua (6 december 2013). Geraadpleegd op 3 april 2018.
* ↑ (en) (31 maart 2018). Monserrate Palace. Wikipedia.
* ↑ Sintra: Palácio de Monserrate - Saudades de Portugal. Saudades de Portugal (31 augustus 2016). Geraadpleegd op 3 april 2018.
# Paguristes longisetosus

Paguristes longisetosus is een tienpotigensoort uit de familie van de Diogenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Morgan.
# Pangkalan

Pangkalan kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Pangkalan (Kejuruan Muda), een plaats in het regentschap Aceh Tamiang in de provincie Atjeh
* Pangkalan (Uram Jaya), een plaats in het regentschap Lebong in de provincie Bengkulu
* Pangkalan (Pituruh), een plaats in het regentschap Purworejo in de provincie Midden-Java
* Pangkalan (Aek Natas), een plaats in het regentschap Labuhan Batu Utara in de provincie Noord-Sumatra
* Pangkalan (Lingga Bayu), een plaats in het regentschap Mandailing Natal in de provincie Noord-Sumatra
* Pangkalan (Bojong), een plaats in het regentschap Purwakarta in de provincie West-Java
* Pangkalan (Ciawigebang), een plaats in het regentschap Kuningan in de provincie West-Java
* Pangkalan (Langkaplancar), een plaats in het regentschap Pangandaran in de provincie West-Java
* Pangkalan (Pangkalan Koto Baru), een plaats in het regentschap Lima Puluh Kota in de provincie West-Sumatra
* Pangkalan (Rawas Ulu), een plaats in het regentschap Musi Rawas in de provincie Zuid-Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pangkalan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Palystes karooensis

Palystes karooensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Palystes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Croeser.
# Palystes johnstoni

Palystes johnstoni is een spinnensoort uit de familie van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1896 gepubliceerd door Reginald Innes Pocock.
# Pandaka silvana

Pandaka silvana is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Barnard.
# Super League 2012/13

Super League 2012/13 kan verwijzen naar:
* Super League 2012/13 (Griekenland) - voetbal
* Super League 2012/13 (China) - voetbal
* Super League 2012/13 (Uganda) - voetbal
* Super League 2012/13 (Rusland) - bandy
* Super League 2012/13 (Guyana) - voetbal
* Super League 2012/13 (Iran, volleybal) - volleybal
* Super League 2012/13 (Israël) - basketbal
* Super League 2012/13 (Iran, futsal) - zaalvoetbal
* Super League 2012/13 (Iran, basketbal) - basketbal
* Super League 2012/13 (Azerbeidzjan) - vrouwen volleybal
* Raiffeisen Super League 2012/13 - voetbal Zwitserland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Super League 2012/13 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sylke Haverkorn

Sylke Haverkorn (Enschede, 6 april 1988) is een oud-speelster van de nationale damesrugbyselectie (2007-2016).
Haverkorn heeft gespeeld voor Hanzeladies en RUS. Met RUS is ze op het hoogste niveau vijf keer landskampioen geweest (2012, 2013, 2014, 2015, 2016).
Vanaf 2016 is ze hoofdcoach van het eerste team van RUS en is ze twee seizoenen (2017-2018 en 2018-2019) de voorwaartsencoach van de heren 1 van DIOK Leiden geweest. In 2019 is ze met de heren van DIOK landskampioen geworden op het hoogste niveau van Nederland. Hiermee was ze de eerste vrouw die als coach op het hoogste niveau mannen heeft gewerkt en landskampioen is geworden.
In april 2019 werd Haverkorn aangesteld als bondscoach 7's van de nationale damesrugbyploeg van Turkije.
In september 2019 werd Haverkorn aangesteld als bondscoach damesrugby bij Rugby Nederland. Haverkorn werd verantwoordelijk voor het traject van de damessenioren 15's & 7's en de dames U-18 15's & 7's.
Haar doel is om een traject uit te zetten voor de speelsters dat ze uitdaagt, maar ze ook de mogelijkheid geeft om te groeien en ervaring op te doen op het hoogst mogelijke niveau. Het uiteindelijke doel is om het damesrugby in Nederland op een hoger niveau te tillen en internationaal mee te kunnen doen met de top 12 van de wereld.
# Sylke Luding

Sylke Luding (Halle an der Saale, 1 december 1968) is een voormalig schaatsster uit Oost-Duitsland die actief was tussen 1982 en 1991. Ze vertegenwoordigde haar vaderland op internationale schaatswedstrijden. Ze was een sprintster, gespecialiseerd in de 500 en 1000 meter.
Luding was een talent. Op de Wereldkampioenschappen schaatsen junioren 1987 won ze de 500 meter en eindigde in het allround klassement als derde. Hetzelfde seizoen verbrak ze twee keer het junioren wereldrecord op de 500m en tevens verbrak ze het junioren sprintvierkamp wereldrecord. Het 500m wereldrecord bleef een aantal jaar staan, en sommige schaatssters beten zich er op stuk. Het record werd uiteindelijk verbroken door Kyoko Shimazaki in 1990. Luding maakte haar senioren wereldbeker debuut tijdens de Wereldbeker schaatsen 1985/1986 en deed mee in de sprintonderdelen in Berlijn en Davos. Ze reed haar laatste wereldbekerwedstrijd tijdens de Wereldbeker schaatsen 1985/1986 in Berlijn. Ze werd in totaal drie keer zevende bij wereldbekerwedstrijden. Door een blessure kon ze tijdens het seizoen 1989-90 een tijd niet schaatsen.
Bij de Duitse afstandskampioenschappen won ze vier keer een bronzen medaille: drie keer op de 500 meter en één keer op de 100 meter.
Als mentale coach had ze Olympisch medaillewinnaar op de wielerbaan en ijsbaan Christa Rothenburger.
Luding is de dochter van Duits sprint schaatscoach Ernst Luding uit zijn eerste huwelijk.