OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jamia Millia Islamia

Jamia Millia Islamia, vertaald: Nationale Islamitische Universiteit, is een op de islam gerichte universiteit in India. Het Indiase parlement benoemde de universiteit in 1988 bij wet tot een centrale universiteit.

## Achtergrond

De universiteit werd in 1920 door nationalistische moslimleiders opgericht in Aligarh in de staat Uttar Pradesh. Tijdens crisisjaren in India werd de universiteit in 1925 verplaatst naar Karol Bagh, in New Delhi.
De eerste steen van het nieuwe gebouw van de universiteit werd gelegd op 1 maart 1935 in Okhla, toen nog een dorp aan de rand van Delhi. In 1936 werden alle instituten - op Jamia Press, de Maktaba en de bibliotheek na - verplaatst naar de nieuwe campus. De universiteit was vooral in de eerste decennia van haar bestaan erg afhankelijk van buitenlandse giften.
Na de onafhankelijkheid van India bleef de universiteit groeien. De universiteit kreeg meermaals bezoek van hoogwaardigheidsbekleders, waaronder Josip Broz Tito van Joegoslavië in 1954, koning Mohammed Zahir Sjah van Afghanistan in 1955, kroonprins Faisal bin Abdoel Aziz al-Saoed van Saoedi-Arabië in 1956 en shah Mohammed Reza Pahlavi van Iran in 1956. Maar ook later nog, zoals in 2006 door koning Abdoellah van Saoedi-Arabië die een subsidie meebracht van 30 miljoen dollar.
In 2011 werd de boeddhistische veertiende dalai lama Tenzin Gyatso door de universiteit onderscheiden met een eredoctoraat. Studenten aan de Jamia Millia Islamia waren onder meer de Pathaans-Indiaas acteur Shahrukh Khan (1965) en de Tibetaans-Nepalese filmregisseur Tsering Rhitar (1968).

## Faculteiten

* Techniek
* Onderwijs
* Geesteswetenschappen en Talen
* Rechtsgeleerdheid
* Natuurwetenschappen
* Sociologie
* Architectuur en nederzettingen
* Tandheelkunde
* Interdisciplinair onderzoek en basiswetenschappen
* Informatietechnologie
* Massacommunicatie-onderzoekscentrum

## Externe link

* Officiële website
# Puan Maharani

Puan Maharani Nakshatra Kusyala Devi is een Indonesische politicus. In 2009 werd ze in het nationale parlement gekozen voor de Strijdende Indonesische Democratische Partij (PDI-P). Van 2014 tot 2019 was ze Coördinerend Minister voor Menselijke en Culturele Ontwikkeling in het Werkkabinet. Sinds 2019 is ze voorzitter van het Indonesische parlement. In 2024 is ze herkozen en opnieuw voorzitter van het parlemenent.
Puan is een dochter van oud-president Megawati Soekarnoputri en kleindochter van de eerste president van Indonesië, Soekarno.
# Peter-Paul de Baar

Peter-Paul de Baar (Haarlem, 27 maart 1952) is een Nederlands historicus en journalist. Als journalist heeft hij gewerkt voor Folia Civitatis en de Groene Amsterdammer. Hij was van 1989 tot en met 2017 hoofdredacteur van het maandblad Ons Amsterdam. Bij zijn afscheid ontving hij van de (waarnemend) burgemeester de Frans Banninck Cocqpenning.
De Baar heeft enige bekendheid gekregen als kenner en fan van de schrijver Theo Thijssen (1879-1943). Zo heeft hij (mede) het initiatief genomen voor het Theo Thijssenmuseum (tot stand gekomen in 1995 in het Amsterdamse geboortehuis van Thijssen) en voor de Dag van de Zwembadpas (gehouden in 2001) en de Dag van het Taaie Ongerief (2002). Hij publiceerde in 2023 een biografie van deze schrijver, onderwijzer, vakbondsman en socialistisch politicus: Theo Thijssen (1879-1943). De biografie werd genomineerd voor de Nederlandse Biografie Prijs 2024.

## Bibliografie (selectie)

* met Els Kloek en Tom van der Meer: Balthasar G. Het relaas van een katholieke jongen die Willem van Oranje vermoordde en bijna heilig verklaard werd, uitg. Syndicaat, 1984.
* Alida de Jong 1885-1943. Een vakbondsvrouw van voor de oorlog, uitg. Vrouwenbond FNV, Amsterdam/Utrecht, 1985, ISBN 90-9400399-6.
* met Rob Grootendorst en Jan Roedoe: Het Amsterdam van Theo Thijssen, uitg. Thomas Rap, Amsterdam, 1988, ISBN 9060052722.
* met Lodewijk Wagenaar en Bob Polak: Amsterdam: Bekijk 't. Vier historische binnenstad wandelingen, Stadsuitgeverij Amsterdam, 1990, ISBN 9053660054.
* Studenten hadden hun eigen verzekering. SSGZ 1954-1991, uitg. SSGZ, Amsterdam, 1988.
* geredigeerd, met Rob Grootendorst: Verzamelde werken van Theo Thijssen, in vier delen, Amsterdam, 1993-1999.
* Jacob Olie, Fotograaf van Amsterdam. Drie wandelingen door de stad rond 1900, met 50 foto's, uitg. Thoth, 1999, ISBN 9068682326.
* met Geert Mak, Ben Speet, Roelof van Gelder, Willem Ellenbroek en Marcella van der Weg: De Amstel, uitg. Bas Lubberhuizen, 2002, ISBN 90-76314-88-8.
* met Herman Vuijsje (eindred.) e.a.: Aan de Amsterdamse Wallen, uitg. Boom, 2016, ISBN 9789089535306.
* Café Hesp. Parel aan de Amstel, uitg. De Republiek, Amsterdam, 2020.
* Theo Thijssen (1879-1943). Schrijver, schoolmeester, socialist. uitg. Van Oorschot, Amsterdam, 2023.
# Gabriel Ferrier

Gabriel-Joseph-Marie-Augustin Ferrier (Nîmes, 29 september 1847 - Parijs, 6 juni 1914) was een Franse portretschilder en oriëntalist.

## Biografie

Hij begon zijn studie aan de École des Beaux-Arts, waar hij samenwerkte met Ernest Hébert en Isidore Pils. Zijn eerste expositie was op de Parijse salon in 1869. Twee jaar later won hij de Prix de Rome voor zijn afbeelding van een scène uit de zondvloed, en studeerde aan de Franse Academie in Rome (1873-1876).
Na terugkeer naar Frankrijk, specialiseerde hij zich in portretten van bekende persoonlijkheden die verbonden waren aan de Derde Republiek. In 1883 ondernam hij een langere reis naar Algerije, waar hij werken in de oriëntalistische stijl vervaardigde. Sommigen van die werken leverde hem een gouden medaille op op de Exposition Universelle (1889).
Hij werd later benoemd tot leraar Tekenen aan de Maison d'éducation de la Légion d'honneur, en werd vervolgens als opvolger van Jean-Léon Gérôme lector aan de École des Beaux-Arts. Hij doceerde ook aan de Académie Julian. In 1906 werd hij gekozen tot lid van de Académie des Beaux-Arts. Hij was ook een lid van de Société des Artistes Français. In 1911 werd hij benoemd tot Ridder in het Legioen van Eer.
Tot zijn bekendste leerlingen kunnen worden geteld Paul-Émile Bécat, Roger Bissière en Albert Lynch.

## Enkele schilderijen

* Prinses Marguerite d'Orléans met prins Jean
* Jonge Algerijnse Herderin
* Ganymedes
* Een scène van de zondvloed
* 1 2 3 Biografische notities @ Univers des Arts. Gearchiveerd op 3 juni 2023.
* ↑ Dossier @ de basis Léonore. Gearchiveerd op 16 mei 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb149738041 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1038172209
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6663 8155
* Base Léonore: LH//962/36
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 27806
* Système universitaire de documentation: 159663407
* Union List of Artist Names: 500018235
* Virtual International Authority File: 69203678
* WorldCat (via VIAF): 69203678
# Jan Cornelisz. van Loenen

Jan Cornelisz. van Loenen (Utrecht, circa 1590 - aldaar, begraven op 6 maart 1643) was een Nederlandse 17e-eeuwse kunstschilder en tekenaar. Hij behoort tot de Utrechtse caravaggisten.
Varianten van zijn naam zijn. o.a. Jean de Laune, Jean de Lone, Jean de Losne, Johan van Loenen.
Over Jan Cornelisz. van Loenen is weinig bekend. Hij kwam waarschijnlijk uit Utrecht en werkte van 1613 tot 1620 in Frankrijk en Italië samen met de Nederlandse kunstschilder Jan van Niwael. Beiden waren in 1619 in Lyon en van 1621 - 1631 in Grenoble (altaarstuk voor de Sainte-Claire-kerk te Grenoble). In 1626 verzorgden zij met Antoine Schanart en Antoine van Halder het interieur van het kasteel van Vizille (van François de Bonne de Lesdiguières). In 1634 was van Loenen weer terug in Utrecht (getuige het gedateerd en ondertekend kinderportret van Willem van der Muelen). Hij trouwde op 4 februari 1637 met de weduwe Petronella Quirijnsdr van Cuijlenburch. Wat documenten betreft is slechts een testament van 21 februari 1643 bekend, waarin hij zijn bezittingen aan zijn vriend Niwael naliet. Hij had geen nakomelingen.
Van hem is een schilderij uit 1634 van Willem van der Muelen (1631-1690), drie jaar oud. De kwaliteit van het schilderij dat zich tot de verkoop in 2013 aan het Niedersächsische Landesmuseum in familiebezit in Utrecht bevond, trok al op een schilderijtentoonstelling in 1894 in Utrecht de aandacht van Hofstede de Groot. Omdat de familie van der Muelen een hooggeplaatste patriciërsfamilie was (in 1585 uit Antwerpen gevlucht, sinds 1608 in Utrecht en als kooplui o.a. in de West-Afrikaanse handel rijk geworden), moet Van Loenen destijds in hoog aanzien hebben gestaan.
Van Jan Cornelisz. van Loenen is slechts een klein oeuvre bekend, maar men veronderstelt dat een aantal van zijn schilderijen abusievelijk aan anderen werden toegeschreven. Aan hem zijn toegeschreven schilderijen in Glasgow (Portret van een Jong Meisje, Stirling Maxwell Collection, Pollok House) en Stockholm (Portret van een twee-jarig meisje, Hallwyl Museum). Daarnaast is er het portret van een jongen in het Musée de Soissons (1637) en het schilderij van een kind en andere familieleden in Slot Zuylen in Utrecht van 1639.
* Johan Cornelisz van Loenen, Thieme-Becker, 1907
* Edmond Maignien Jean de Loenen Les Artistes Grenoblois; architectes, armuriers, brodeurs, graveurs, musiciens, orfèvres, peintres, sculpteurs, tapisiers, tourneurs etc Drevet, Grenoble, 1887, pp 222-224
* Natalis Rondot, Jean de Loenen in Les graveurds d'estampes sur vivre à Lyon au XVIIe siècle, Imprimerie Mougin-Rusand, 1896, blz 34
* Hermann Alexander Müller, Hans Wolfgang Zanger Johan Cornelisz van Loenen, in Allgemeines Künstler – Lexicon. Leven en werken van de meest bekende beeldend kunstenaars, Literarische Anstalt, Rütten & Loening, Frankfurt am Main, Band 3, 1898, S. 27
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* Biografisch Portaal: 79220215
* Gemeinsame Normdatei: 1160725160
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 50582
* Union List of Artist Names: 500115399
* Virtual International Authority File: 96538171
* WorldCat (via VIAF): 96538171
# Edie (Ciao Baby)

Edie (Ciao Baby) is een nummer van de Britse rockband The Cult uit 1989. Het is de tweede single van hun vierde studioalbum Sonic Temple.
Het nummer werd een bescheiden hit in het Verenigd Koninkrijk, waar het de 32e positie behaalde. In Nederland haalde het de 5e positie in de Tipparade.
# Ocean Odyssey (schip, 1983)

De Ocean Odyssey was een halfafzinkbaar boorplatform dat in 1983 werd gebouwd door Sumitomo Heavy Industries voor Ocean Drilling & Exploration Company (Odeco). Het was een verbeterd ontwerp van de Ocean Ranger en bestond uit twee pontons met daarop elk vier kolommen, waarbij de kolommen op de hoeken een grotere diameter hebben. Tussen 1995 en 1997 werd het omgebouwd tot lanceerplatform Odyssey en werden er twee kolommen toegevoegd.
Tijdens de bouw was de naam Ocean Ranger II, maar dit werd aangepast nadat de Ocean Ranger was vergaan op 15 februari 1982.

## Blow-out

Op 22 september 1988 vond er een blow-out plaats tijdens het boren voor Atlantic Richfield (Arco) van boorgat 22/30b-3 in het Shearwater-veld, een veld met een zeer hoge reservoirdruk. Dit werd gevolgd door een brand waardoor het platform zwaar beschadigd raakte. Daarbij kwam de radio-officier Timothy Williams om het leven. De overige bemanningsleden werden gered door standbyboot Notts Forest en de AHT British Fulmar, daarbij geholpen door vijf Sea Kings die hen naar de Sedneth 701 bracht.
De reddingsactie was onderdeel van de documentairereeks Rescue in de aflevering Missing.

## Odyssey

Na de ramp lag het enkele jaren bij Dundee tot het werd gekocht door Kværner voor Sea Launch. Van 1995 tot 1999 werd het platform omgebouwd om het geschikt te maken als lanceerplatform. Het werd daartoe verlengd waarbij er twee extra kolommen werden geplaatst, een dynamisch positioneringssysteem werd geïnstalleerd en het dek een hangar kreeg en geschikt werd gemaakt voor lanceringen. Op 27 maart 1999 werd de eerste raket gelanceerd, een Zenit 3SL. Het platform ligt sinds de laatste lancering van Sea Launch in 2014 ongebruikt in de haven van Los Angeles.

## Ocean Odyssey-serie

| Naam | Werf | Jaar | IMO-nummer |
| Ocean Odyssey | Sumitomo Heavy Industries, 1103 | 1 maart 1983 | 8753196 |
| Ocean Alliance | Scott Lithgow, 2002 | 1 februari 1988 | 8752972 |
| Ocean Valiant | Hyundai Heavy Industries | 1 oktober 1988 | 8753330 |
| Ocean America | Hyundai Heavy Industries | 1 december 1988 | 8752984 |
# Nilgün Belgün

Nilgün Belgün (18 maart 1953) is een Turks actrice. Belgün speelt vaak personages van een Grieks-Turkse oorsprong. Zelf gaf ze in een interview aan dat dit komt doordat ze Griekse familieleden had, waardoor ze geen moeite heeft om met een Turks-Grieks accent te praten.

## Filmografie

* Bir Başka Gece (1990, tv)
* Bana sans dile (2001)
* Back Streets (2006)
* Akasya Duraği (2009-2012)
* Kral Yolu (2013)
* Düğüm Salonu (2018)
* ↑ Sabah
* Gemeinsame Normdatei: 1029852529
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0018 943X
* Virtual International Authority File: 295953406
* WorldCat (via VIAF): 295953406
# Pseudochazara lydia

Pseudochazara lydia is een vlinder uit de familie van de Nymphalidae, uit de onderfamilie van de Satyrinae. De soort is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Otto Staudinger in een publicatie uit 1878.

## Verspreiding

De soort komt voor in Turkije.

## Vliegtijd en habitat

De vlinder vliegt van juni tot en met september op droge rotshellingen tussen 900 en 2200 meter hoogte.

## Ondersoorten

* Pseudochazara lydia lydia (Staudinger, 1878)
* Pseudochazara lydia obscura (Staudinger, 1878)
** = Satyrus mamurra var. obscura Staudinger, 1878
** = Pseudochazara obscura (Staudinger, 1878)
** = Pseudochazara obscura obscura (Staudinger, 1878)
* Pseudochazara lydia neglecta Gross, 1978
** = Pseudochazara obscura neglecta Gross, 1978
* Pseudochazara lydia aurora Eckweiler & Rose, 1988
* Markku Savela. Pseudochazara lydia (Staudinger, 1878) nic.funet.fi. Geraadpleegd op 12-3-2023.
# Wrakken van Spakenburg

De wrakken van Spakenburg zijn enkele tientallen scheepswrakken die liggen voor de kust van Spakenburg in de gemeente Bunschoten. Ze liggen in het Eemmeer en Nijkerkernauw, wateren die van oorsprong deel uitmaakten van de Zuiderzee. De wrakken waarvan de locatie bekend is dateren vanaf het midden van de 19e eeuw tot de jaren 1970. De schepen zijn vooral van het type botter en aanverwante typen zoals de kwak, pluut en bons.

## Geschiedenis

Toen in 1916 de watersnoodramp Spakenburg, Bunschoten en andere delen rond de Zuiderzee trof, was deze zogenoemde Zuiderzeevloed voor de regering aanleiding om werk te maken van de afsluiting en droogmaking van de grootste binnenzee van Nederland, de Zuiderzee. In 1932 werd de Afsluitdijk gesloten. Deze dijk verbindt Noord-Holland en Friesland en zorgde dat het zout/brakke Zuiderzeewater zoet werd. De zee werd na de sluiting IJsselmeer genoemd.
Voor de Spakenburgse vissers was door de afnemende visstand en het zoete water steeds minder werk in de visserij. De in het dorp aanwezige botters en kleine schepen werden daarom overbodig geacht en op last van de burgemeester van Bunschoten buitengaats in het water voor de kust gedumpt. Dit gebeurde ten oosten van de haveningang van Spakenburg. In vele jaren ervoor was dit gebied al als dumpgebied benut voor scheepswrakken. Ook ten westen van de haven waren veel schepen tot zinken gebracht.
In de jaren 1990 kwam de roep, in een toekomstvisie, om de wrakken te ruimen. Dit bleek volkomen onuitvoerbaar vanwege de kosten en de archeologische waarde van het gebied. Wel volgde er historisch onderzoek. Na 2010 is de landelijke werkgroep onderwaterarcheologie gebruik van het gebied gaan maken voor oefeningen van maritiem archeologen. Ook is er veel aandacht voor het wrakkengebied in de lokale gemeenschap.
Er zijn geen vissersschepen meer in de haven van Spakenburg. De bevolking heeft mede door de Zuiderzeesteunwet van 1925 zich weten om te scholen tot fabrieksarbeid en detailhandel. Veel Spakenburgse ondernemers zijn tegenwoordig door heel Nederland op de markt te vinden met vis-en broodkramen. Ook kwam er de fabriek Polynorm, die later Voestalpine ging heten. Hier worden auto-onderdelen geproduceerd.

## Droogvallen

Eens in de vijf tot tien jaar valt het wrakkengebied droog. Als de wind enkele dagen stormachtig uit het zuidwesten waait, trekt het water weg uit de randmeren naar het Markermeer. Hierdoor komen tot 100 meter uit de kust de scheepsoverblijfselen droog te liggen.

## Regels en veiligheid

Het is in Nederland wettelijk verboden zonder vergunning wrakken te beschadigen of er voorwerpen uit mee te nemen. De wrakken vallen onder de monumentenwet. Rijkswaterstaat is als eigenaar van open water belast met regulering van het gebied. Het ondiepe gedeelte van het gebied is aangemerkt als verboden vaargebied.
# Ameesha Patel

Ameesha Patel (Bombay, 9 juni 1975) is een Indiase actrice die voornamelijk in Hindi films speelt.

## Biografie

Patel maakte haar debuut in 2000 met de kaskraker Kaho Naa... Pyaar Hai, na een reeks succesvolle films belandde haar carrière in een dip na 2002. In 2011 startte ze haar eigen bedrijf op, Ameesha Patel Productions, waarmee ze haar eerste film uitbracht Desi Magic, die vertoond werd op een evenement in 2013, en nog theatraal moet worden uitgebracht. Ameesha is de zus van acteur Ashmit Patel.

## Filmografie

| Jaar | Film | Rol | Opmerking |
| 2000 | Kaho Naa... Pyaar Hai | Sonia Saxena | |
| 2000 | Badri | Sarayu | Telugu film |
| 2001 | Gadar: Ek Prem Katha | Sakeena | |
| 2001 | Yeh Zindagi Ka Safar | Sarena Devan | |
| 2002 | Kranti | Sanjana Roy | |
| 2002 | Kya Yehi Pyaar Hai | Sandhya Patil | |
| 2002 | Aap Mujhe Achche Lagne Lage | Sapna | |
| 2002 | Humraaz | Priya | |
| 2002 | Yeh Hai Jalwa | Sonia Singh | |
| 2003 | Pudhiya Geethai | Jo | Tamil film |
| 2003 | Parwana | Pooja | |
| 2004 | Suno Sasurjee | Kiran Saxena | |
| 2004 | Naani | Priya | Telugu film |
| 2005 | Vaada | Pooja Sharma / Varma | |
| 2005 | Elaan | Priya | |
| 2005 | Zameer: The Fire Within | Pooja Khanna / Chauhan | |
| 2005 | Narasimhudu | Subba Lakshmi | Telugu film |
| 2005 | Mangal Pandey: The Rising | Jwala | |
| 2006 | Mere Jeevan Saathi | Anjali | |
| 2006 | Humko Tumse Pyaar Hai | Durga | |
| 2006 | Teesri Aankh: The Hidden Camera | Ammu | |
| 2006 | Tathastu | Sarita Rajput | |
| 2006 | Ankahee | Nandita Saxena | |
| 2006 | Aap Ki Khatir | Shirani Khanna | |
| 2007 | Honeymoon Travels Pvt. Ltd. | Pinky Kapoor | |
| 2007 | Heyy Babyy | | in nummer "Heyy Babyy" |
| 2007 | Bhool Bhulaiyaa | Radha | |
| 2007 | Om Shanti Om | | in nummer "Deewangi Deewangi" |
| 2008 | Thoda Pyaar Thoda Magic | Malaika | |
| 2011 | Parama Veera Chakra | Rajni | Telugu film |
| 2011 | Chatur Singh Two Star | Sonia Varma | |
| 2013 | Race 2 | Cherry | |
| 2013 | Shortcut Romeo | Monica | |
| 2017 | Aakatayi | | Telugu film, nummer "Ammammo Ela" |
| 2018 | Bhaiaji Superhit | Mallika Kapoor | |
| 2023 | Gadar 2 | Sakeena Ali Singh | |
| 2023 | Mystery of the Tattoo | Chitra Devi | gastoptreden |
| 2024 | Tauba Tera Jalwa | Laila Khan | |

## Externe link

* (en) Ameesha Patel in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ameesha Patel op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb16257462q (data)
* Gemeinsame Normdatei: 140200657
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1078 3115
* Library of Congress Control Number: nr2001039311
* Nationale bibliotheek van Australië: 40524435
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007420802905171
* Système universitaire de documentation: 180825011
* Trove: 1447666
* Virtual International Authority File: 95080143
* WorldCat (via VIAF): 95080143
# Zadimerodiidae

Zadimerodiidae zijn een uitgestorven familie van tweekleppigen uit de orde Actinodontida.
# Westelijke zwiepfluiter

De westelijke zwiepfluiter (Psophodes nigrogularis) is een zangvogel uit de familie Psophodidae (zwiepfluiters). Op grond van onderzoek aan het mitochondriaal DNA werd de soort opgesplitst in de westelijke zwiepfluiter en de malleezwiepfluiter.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Australië en telt twee ondersoorten:
* P. n. nigrogularis: Two Peoples Bay Nature Reserve, 40 km ten oosten van Albany.
* P. n. oberon: zuidelijk West-Australië.
Het leefgebied bestaat uit heide-achtige vegetatie met droog struikgewas (scrubland), vaak in de buurt van zeekusten.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie (westelijke en malleezwiepfluiter) werd in 2011 geschat op 13.500 volwassen individuen. De aantallen fluctueren sterk. De vogel heeft eerder als kwetsbaar en gevoelig op de rode lijst gestaan. Men veronderstelt nu dat het voortbestaan van de soort niet in gevaar is. Daarom staan deze zwiepfluiters als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Westelijke zwiepfluiter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Burbidge, A.H. et al, 2017. "A case for realigning species limits in the southern Australian whipbirds long recognised as the Western Whipbird (Psophodes nigrogularis)". Emu. 117 (3): 254–263. DOI:10.1080/01584197.2017.1313685.
# Noordelijke stekelstaartkangoeroe

De noordelijke stekelstaartkangoeroe (Onychogalea unguifera) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Gould in 1840.

## Uiterlijke kenmerken

De noordelijke stekelstaartkangoeroe is de grootste stekelstaartkangoeroe en de enige die nog algemeen voorkomt. De bovenkant van het lichaam is zandbruin, de onderkant wit. De grote oren zijn lichtgrijs. Over de wangen en de heupen lopen witte strepen. De lange staart is bij de wortel lichtgrijs, maar de achterste helft is zwart. De kop-romplengte bedraagt 500 tot 700 mm, de staartlengte 600 tot 740 mm, de oorlengte 80 tot 92 mm en het gewicht 5000 tot 9000 g. Staande is hij tot 650 mm hoog.

## Voorkomen

De soort komt voor in de drogere delen van Noord-Australië, van het zuiden van de Kimberley (Noordoost-West-Australië) tot de westkant van het Kaap York-schiereiland (Noord-Queensland).

## Leefwijze

Deze solitaire soort is 's nachts actief en eet fruit, kruiden, gras en andere vegetatie. Overdag verbergt hij zich in dichte vegetatie.
* ↑ (en) Noordelijke stekelstaartkangoeroe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 66. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Onychogalea unguifera (Gould, 1840). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 17-04-2023.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
# Ruy López de Villalobos

Ruy López de Villalobos (ca. 1500 – 4 april 1546) was een Spaanse ontdekkingsreiziger. Hij was de eerste Europeaan die Palau ontdekte. Hij ontdekte ook Roca Partida en San Benedicto in de Revillagigedo Archipel. In 1543 ondernam Ruy López de Villalobos een expeditie naar de Filipijnen, wat toen bekendstond als de San Lorenzo-archipel. Hij gaf de archipel zijn huidige naam: hij noemde het Las Islas Filipinas naar de toenmalige kroonprins van Spanje en de latere troonopvolger Filips II.
Ruy López de Villalobos overleed in een gevangenis op Ambon. Zijn overgebleven bemanningsleden overleefden en wisten na een ontsnapping terug te keren naar Nieuw-Spanje
* Biblioteca Nacional de España: XX1473380
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058620232906706
* Gemeinsame Normdatei: 1151728268
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8530 5081
* Library of Congress Control Number: n85164829
* SNAC: w6ht4n4x
* Système universitaire de documentation: 084333898
* Virtual International Authority File: 50662662
* WorldCat (via VIAF): 50662662
# Collyweston

Collyweston is een civil parish in het bestuurlijke gebied East Northamptonshire, in het Engelse graafschap Northamptonshire met 514 inwoners.