OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Chileense landschildpad

De Chileense landschildpad (Chelonoidis chilensis) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae).
De soort wordt ook wel Argentijnse schildpad genoemd. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edward Gray in 1870. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Testudo (Gopher) chilensis gebruikt.
De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot ongeveer 43 centimeter.
De Chileense landschildpad komt voor in delen van Zuid-Amerika en leeft in de landen Argentinië, Bolivia en Paraguay. Ondanks de Nederlandstalige naam en de wetenschappelijke soortnaam chilensis (= in Chili levend) komt de schildpad dus niet voor in Chili. De habitat bestaat uit bergstreken en halfwoestijnen. Er werden vroeger drie ondersoorten erkend, maar deze verdeling wordt tegenwoordig beschouwd als verouderd.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Chileense landschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ John Lehrer (1990 - 1998). Land- en zeeschildpadden. Uitgeverij Rebo Productions, Pagina 82. ISBN 90 366 10303.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Chelonoidis chilensis.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 117, 118. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Chelonoidis chilensis - Website Geconsulteerd 25 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Gladrandklepschildpad

De gladrandklepschildpad (Kinixys belliana) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae).

## Uiterlijke kenmerken

De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot 22 centimeter. De kleur van het schild is bruin tot zwart met op het midden van iedere hoornplaat een lichtere gele vlek. De kleur van de poten en staart is grijsbruin. Jongere exemplaren hebben vaak gekielde hoornplaten maar deze verdwijnen naarmate de schildpad ouder wordt. Het aantal klauwen aan de voorpoten is vier tot vijf.

## Verspreiding en habitat

De gladrandklepschildpad komt voor in grote delen van Afrika, van Senegal tot Madagaskar. De schildpad leeft in zandduinen, graslanden en savannen. Het is een van de bekendste soorten uit het geslacht klepschildpadden (Kinixys).

## Naam en taxonomie

De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edward Gray in 1831. Later werd de wetenschappelijke naam Cinixys belliana gebruikt. De soortnaam belliana is een eerbetoon aan de Britse zoöloog Thomas Bell (1792 – 1880).
Er werden lange tijd vier ondersoorten erkend maar dit wordt tegenwoordig beschouwd als achterhaald. Twee ondersoorten bleken dezelfde ondersoort te betreffen en twee andere voormalige ondersoorten worden tegenwoordig als aparte soorten beschouwd.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 111. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Kinixys belliana.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Kinixys belliana - Website Geconsulteerd 26 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Kolenbranderschildpad

De kolenbranderschildpad of savanneschildpad (Chelonoidis carbonarius) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae).

## Naam

De soort behoorde eerder tot de geslachten Geochelone en Testudo zodat in de literatuur vaak de verouderde naam wordt gebruikt. De soortaanduiding was tot 2014 carbonaria.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in grote delen van tropisch Zuid-Amerika; Argentinië, Brazilië, Colombia, Frans-Guyana, Guyana, Nicaragua, Panama, Paraguay, Suriname, Trinidad en Venezuela. De habitat bestaat uit vochtige steppen en graslanden niet ver van stroompjes want de schildpad heeft wel vocht nodig.

## Uiterlijke kenmerken

De kolenbranderschildpad heeft een langwerpig, zwart schild met op iedere rugplaat een gele, vage vijfhoek. De schildrand is geel, op de kop en poten zijn onregelmatige, gele vlekken aanwezig. Bij de juveniele dieren zijn de gele vlekken op de kop en schild groter, ze hebben felrode schubben op de poten. De Engelse benaming van deze soort is 'roodvoetschildpad'. De maximale lengte van de carapax of rugschild is 51 centimeter maar veel exemplaren blijven ongeveer 35 tot 40 cm lang.

## Levenswijze

De kolenbranderschildpad is hoofdzakelijk vegetarisch en het menu bestaat hoofdzakelijk uit plantendelen en fruit, maar ook aas wordt wel gegeten.
Tijdens de paring kan het mannetje kip-achtige 'toktok' geluiden maken. Het legsel bestaat uit 2 tot 15 bolvormige eieren, die worden ingegraven. Na 5 tot 6 maanden komen ze uit.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ John Lehrer (1990 - 1998). Land- en zeeschildpadden. Uitgeverij Rebo Productions, Pagina 82, 83. ISBN 90 366 10303.
* ↑ Robert Davies & Valerie Davies (1997). Reptielen en Amfibieën. Uitgeverij Tirion, Pagina 135. ISBN 90 5210316-X.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Chelonoidis carbonarius.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Chelonoidis carbonarius - Website Geconsulteerd 11 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Spinschildpad

De spinschildpad (Pyxis arachnoides) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thomas Bell in 1827.
De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot 15 centimeter. De kleur van het schild is donker met vele lichtere gele lijnen die straalsgewijs in elkaar overgaan. Het geheel heeft veel weg van een spinnenweb. Hieraan is de Nederlandstalige naam te danken. De kop en poten zijn geelbruin van kleur.
De soort is endemisch in het doornig struikgewas van Madagaskar, de zuidelijkste ecoregio van Madagaskar. De habitat bestaat uit tropische regenwouden en drogere open bossen. Over de biologie en levenswijze is vrijwel niets bekend. Uit een waarneming bleek dat een vrouwtje een enkel ei legt per legsel.

## Taxonomie

De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thomas Bell in 1827. Er worden drie ondersoorten erkend die verschillen in verspreidingsgebied.
* Ondersoort Pyxis arachnoides arachnoides
* Ondersoort Pyxis arachnoides brygooi
* Ondersoort Pyxis arachnoides oblonga

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Spinschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 112. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World. Gearchiveerd op 17 april 2015. Geraadpleegd op 12 augustus 2012.
* ↑ (en) The Encyclopedia of the World: Madagascar spiny thickets
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Pyxis arachnoides.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Pyxis arachnoides - Website Geconsulteerd 30 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Dree Hemingway

Dree Hemingway (Sun Valley (Idaho), 4 december 1987) is een Amerikaans model en actrice. Ze liep modeshows voor onder meer Givenchy, Paco Rabanne, Karl Lagerfeld en Chanel en verscheen op de covers van Vogue, Playboy en Harper's Bazaar.

## Biografie

Hemingway is de dochter van actrice Mariel Hemingway en kleindochter van Jack Hemingway. Haar tante was Margaux Hemingway. Haar overgrootvader was de bekende schrijver Ernest Hemingway. Ze begon haar carrière als model op 21-jarige leeftijd. In 2010 werd ze het gezicht van de campagne van Gianfranco Ferré.
Sinds 2012 acteert Hemingway ook. Zo had ze een kleine rol in While We're Young uit 2014 en Wanderland uit 2018. In 2016 was ze het eerste model op de cover van de Playboy, die niet naakt poseerde voor Playboy.
* ↑ Playboy reveals its first non nude issue. Gearchiveerd op 26 maart 2023.
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0866 9497
* Library of Congress Control Number: no2013060771
* Virtual International Authority File: 301396141
* WorldCat (via VIAF): 301396141
# Steenbakkerij Ampe

Steenbakkerij Ampe was een steenbakkerij gelegen te Egem.

## Geschiedenis

In de 17de eeuw was het een molensite (Lepelkotmolen) op gronden van de heerlijkheid "Ter Padderie" waarbij later enkele asten werden gebouwd. De houten molen werd in 1837 na een storm vervangen door een stenen exemplaar door de eigenaar Joannes Mattheus. Zijn schoonzoon Henri Ampe neemt het bedrijf over en maakt er een suikerdroggerij van om er later de ook een seizoens steenbakkerij te starten met veldovens.
In 1906 wordt een stoommachine gezet die de functie van de molen en de drogerij overnam. De molen wordt in 1915 afgebroken na 3 jaar niet gewerkt te hebben.
In 1898 werd door Henri Ampe-Mattheus met een steenbakkerij in de Brugsesteenweg gestart. Op het einde van de Tweede Wereldoorlog werd de steenbakkerij een feitelijke vereniging met aan het hoofd de boers Arsène en Oscar Ampe. In 1924 werd er de allereerste tunneloven van België geplaatst. In 1961 werd de firma overgenomen door Jozef Ampe, de zoon van Oscar en in 1980 door de Henri en Patrick Ampe.
In 2006 werd steenbakkerij Ampe overgenomen door de Oostenrijkse firma Wienerberger.
In september 2023 was Wienerberger geen eigenaar meer en startte de sloop van de bestaande bebouwing en verharding op de site, waarbij de bakstenen die als opvulling dienden tussen de staalstructuur, een tweede leven kregen als grondstof voor nieuwe bakstenen. De site wordt door de West-Vlaamse Intercommunale (WVI) herontwikkeld tot nieuwe ruimte voor ondernemers.

## Kleiput

De grondstof van steenbakkerij Ampe, voornamelijk klei, werd ter plaatse ontgonnen. De sedimenten in de kleiput behoren geologisch gezien tot de Formatie van Tielt. Er werden fossielen gevonden uit het Eoceen (meer bepaald Ypresiaan). De vondsten waren van Europees belang op het gebied van paleontologie en stratigrafie.In 2011 stopte de ontginning in de kleiput en sindsdien werd die gebruikt als mountanbikeparcours of voor 4x4-evenementen.
In november 2021 keurde de Provincie West-Vlaanderen het Provinciaal Ruimtelijk Uitvoeringsplan (PRUP) Kleiput Egem en omgeving van 33 hectare goed, die van de omgeving een publieke groene zone maakt met plaats voor een lokaal bedrijventerrein met een waterbekken. De kleiput zelf wordt verder opgevuld en krijgt een groene bestemming.
De Raad van State oordeelde begin 2024 dat de verzoekschriften tot nietigverklaring tegen het PRUP ongegrond waren, waardoor het PRUP definitief uitvoerbaar werd.
# Arabische zwartkop

De Arabische zwartkop (Curruca leucomelaena synoniem: Sylvia leucomelaena) is een zangvogel uit de familie van Sylviidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in droge savannen en telt 4 ondersoorten:
* C. l. leucomelaena: van noordwestelijk Saoedi-Arabië tot Jemen en oostelijk tot Oman.
* C. l. negevensis: zuidoostelijk Israël en zuidwestelijk Jordanië.
* C. l. blanfordi: zuidoostelijk Egypte, noordoostelijk Soedan en Eritrea.
* C. l. somaliensis: Djibouti en noordelijk Somalië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Arabische zwartkop op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Bruine meeszanger

De bruine meeszanger (Curruca lugens synoniemen: Sylvia lugens en Parisoma lugens) is een zangvogel uit de familie van Sylviidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt telt 5 ondersoorten:
* C. l. lugens: westelijk en centraal Ethiopië.
* C. l. griseiventris: het zuidelijke deel van Centraal-Ethiopië.
* C. l. jacksoni: van zuidelijk Soedan en Oeganda tot Kenia, noordelijk Tanzania, Malawi en zuidoostelijk Congo-Kinshasa.
* C. l. clara: zuidelijk Tanzania.
* C. l. prigoginei: oostelijk Congo-Kinshasa.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Bruine meeszanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Culturele Revolutie (Libië)

De Culturele Revolutie werd op 15 april 1973 door de Libische leider Moammar al-Qadhafi in een toepraak afgekondigd.
Qadhafi benoemde vijf doelstellingen:
* De vorming van volkscomités in scholen, universiteiten, ziekenhuizen, ondernemingen en overheidsdiensten;
* De zuivering van het land van westerse ideeën, zoals communisme, atheïsme en kapitalisme;
* Het uitbannen van alle ideeën en boeken die strijdig zijn met de Koran;
* Het uitdelen van wapens aan het volk;
* Het opheffen van alle bestaande wetten.
Honderden volkscomités werden opgericht, die vooral bestonden uit studenten en jongeren. In juni namen volkscomités radio- en televisiestations over. Honderden personen werden gearresteerd, soms op aangeven van deze comités. Bij de gearresteerden waren veel opposanten, communisten of leden van de moslimbroederschap ('islamitische fanatici'), die al ervoor bekend waren bij de veiligheidsdiensten. De volkscomités kon bestaande wetten of regels voordragen voor opheffing en nieuwe regels voorstellen. Maar hiervoor was de goedkeuring nodig van Revolutionaire Commandoraad, geleid door Qadhafi.
De afkondiging van de Culturele Revolutie zou voortspruiten uit het ongenoegen van Qadhafi over de trage vooruitgang van de geplande unie met Egypte. Door de afkondiging van de Culturele Revolutie wilde Qadhafi bestaande anti-Egyptische gevoelens bij de bevolking tegengaan. De Culturele Revolutie bloedde al dood in 1974 en kwam formeel ten einde in 1977 met de vorming van het Algemene Volkscongres als hoogste autoriteit in Libië. De Culturele Revolutie leidde wel tot een versterking van de positie van Qadhafi aan het hoofd van Libië.
* ↑ (en) Libya profile - Timeline. BBC (15 maart 2021). Geraadpleegd op 24 juli 2024.
* ↑ Het jaar in woord en beeld, Winkler Prins Jaarboek 1974, p. 206
* ↑ (en) Tanner, Henry, "Tough Libyan ‘Cultural Revolution’ Stresses Merger With Egypt", The New York Times, 22 mei 1973. Geraadpleegd op 24 juli 2024.
* ↑ (en) Libya: Government and political conditions. U.S. Department of State. Geraadpleegd op 24 juli 2024.
# Ottomaans Albanië

Ottomaans Albanië (Albanees: Shqipëria Osmane) is de benaming van de Ottomaanse bezetting van Albanië. Albanië viel vanaf 1479 tot 1912 onder volledig Ottomaans heerschappij.
In 1415 werd in centraal- en zuid-Albanië een Ottomaanse sandjak uitgeroepen na veroveringen van het Prinsdom Albanië. In 1444 viel de Ottomaanse sandjak na de stichting van de Albanese Liga van Lezhë. In 1479 werd de Liga van Lezhë na een 47 jaar durende oorlog verslagen door sultan Mehmet II. Sindsdien zou het gebied dat overeenkomt met het huidige Albanië vier eeuwenlang bezet worden door het Ottomaanse Rijk. De Ottomaanse heerschappij had een grote invloed op de bevolking, zo bekeerden de Albanezen zich tussen de 17e en 18e eeuw in grote getallen tot de islam. Als gevolg hiervan kregen de Albanezen veel grondgebied in de vorm van pasjaliks en vilajets.

## Verloop

Veel invloedrijke politici van het Ottomaanse Rijk waren sindsdien ook etnisch Albanees. De Albanese adel regeerden over autonome pasjaliks en vilajets. De Albanezen hadden binnen het rijk de reputatie van eersteklas soldaten en handelaren en zwermden uit naar alle delen van het rijk. Een aantal vooraanstaande Griekse families heeft Albanese wortels. Met het echte Albanië ging het echter bergafwaarts. De sultan stak weinig in de ontwikkeling van dit buitengewest, en de pasha's (gouverneurs) waren er oppermachtig. De bevolking verarmde, en de cultuur kwam weinig tot ontwikkeling. De Albanezen hadden niet, zoals de Serviërs en Grieken, een belangrijke gemeenschap buiten het rijk, noch buitenlandse vrienden. Terwijl andere volken een eigen staat stichtten en een culturele traditie opbouwden, was er nog steeds verwarring over het Albanese alfabet.
In de tweede helft van de 19e eeuw kalfde de Ottomaanse macht echter in versneld tempo af. Rond de eeuwwisseling was bij de Albanese elite het besef doorgedrongen dat ze weleens de boot zouden kunnen missen als ze niet voor zichzelf opkwamen. Albanië zou dan opgedeeld worden en de nationale identiteit zou verloren gaan. In de jaren 80 van de 19e eeuw hadden zij zich nog met succes tegen de hebzucht van koninkrijk Montenegro verdedigd, en hier bitter weinig voor teruggekregen van de sultan. De Albanezen kwamen in opstand tegen het Ottomaanse Rijk, en wisten zelfs Skopje te bezetten. Vlak voor het uitbreken van de Eerste Balkanoorlog, verkreeg Albanië autonomie binnen het Ottomaanse Rijk, maar voor Servië, Montenegro, Bulgarije en Griekenland was dit een teken dat het rijk op zijn zwakst was. Ze vielen de Turken aan. Tijdens de Eerste Balkanoorlog verklaarde de Voorlopige regering van Albanië die werd geleid door Ismail Qemali, zich onafhankelijk (1912).
# Groot-Bosnië

Groot-Bosnië (Bosnisch: Velika Bosna) is een irredentistisch concept dat streeft naar uitbreiding van Bosnië en Herzegovina. Het is populairder onder etnische Bosniërs, aangezien Bosnische Kroaten vaker de oprichting van een afzonderlijke Kroatische entiteit in Bosnië en Herzegovina of integratie in Kroatië steunen, terwijl Bosnische Serviërs liever de kant kiezen van een mogelijke afscheiding van de Republika Srpska of de fusie met Servië. Het Bosnische irredentisme steunt vaak de annexatie van de regio Sandžak, waar een Bosnische gemeenschap leeft.
Džafer Kulenović, leider van de Joegoslavische Moslimorganisatie, steunde de oprichting van een Groot-Bosnië, inclusief Sandžak, gesponsord door de Onafhankelijke Staat Kroatië tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Franjo Tuđman, de eerste president van Kroatië, beschuldigde Alija Izetbegović, de eerste voorzitter van het presidentschap van Bosnië en Herzegovina, van samenzwering om samen met Turkije een Groot-Bosnië te creëren en een islamitisch-fundamentalistische staat te creëren met de hulp van 500.000 etnische Turken. om naar Bosnië te komen en die zijn invloed zou uitbreiden naar Sandžak en Kosovo. Franjo Tuđman was destijds tegen het handhaven van de grenzen van Bosnië en pleitte voor een verdeling van het land langs etnische lijnen.
* ↑ (en) Sandys, Peter J. (2019). The Waning of the West: an Inconvenient Truism: The Political Philosophy of a Conscientious Dissenter. Archway Publishing. ISBN 9781480874442.
* ↑ (en) Burg, Steven L. (13 januari 1999). The War in Bosnia-Herzegovina: Ethnic Conflict and International Intervention. M.E. Sharpe, p. 37. ISBN 9780765631893.
* ↑ (en) Mahmutćehajić, Rusmir (2000). The Denial of Bosnia. Penn State Press, p. 49. ISBN 9780271038575.
# I Love Your Smile

I Love Your Smile is een nummer van de Amerikaanse zangeres Shanice. Het is de eerste single van haar tweede studioalbum Inner Child uit 1991. Aan het eind van het nummer is Janet Jackson lachend te horen.

## Achtergrond

"I Love Your Smile" werd een grote top 10-hit in Noord-Amerika, Europa en Oceanië. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 bereikte de single de 2e positie.
In Nederland was de single op vrijdag 15 november 1991 Veronica Alarmschijf op Radio 3 en werd een gigantische hit in de destijds twee landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De single bereikte de nummer 1-positie in de Nederlandse Top 40 en de 4e positie in de Nationale Top 100.
In België bereikte de single de 5e positie in zowel de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 als de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
# Eerste steen (Jouke Kleerebezem)

Eerste steen is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Oost.
Bij de herinrichting van het KNSM-eiland van haven- naar woongebied werd onder andere het Albertcomplex (1989-1993) van architect Bruno Albert gerealiseerd. Dit wooncomplex werd gebouwd rond een centraal gelegen plein met ingangen aan de Levantkade en KNSM-laan. De toegang naar de Levantkade werd versierd met het open hekwerk Barcelonaplein van Narcisse Tordoir. De toegang vanaf de KNSM-laan kreeg de trap Eerste steen van dichter/kunstenaar Jouke Kleerebezem (Wassenaar, 1953).
Het kunstwerk werd in 1993 geplaatst. Het kwam er dankzij Woningbouwvereniging Het Oosten en het Amsterdams Fonds voor de Kunsten. Het bestaat uit een 'luie trap' met vijf licht hellende treden van gele klinker met hardstenen randen. De randen van de vijf traptreden bevatten teksten in vijf talen: Engels, Frans, Albanees, Marathi en Nederlands. Aan de zijkant van de trap, tussen de trap en de rolstoelhelling, staan de namen van architect, adviesbureau en woningbouwvereniging.
Teksten traptreden:
   Homo is a common name to all men Au-dela du mont il y a du monde Qenia njerezore është e nieite me tere njerezinë Mirov eksan ne bet sirust la seng de bet Over het water wonen ook mensen
Tekst rolstoelhelling:
   Architect Bruno Albert Adviesbureau Heijckmann Woningbouwvereniging Het Oosten
* ↑ Engels voor: Homo is een gebruikelijke naam voor alle mensen
* ↑ Frans voor: Er zijn mensen aan de andere kant van de berg
* ↑ Albanees voor: De essentie van de mensheid is de mens
* ↑ Marathi voor: De mens weet niet hoe het is om te wedden (?)
# Katinka Polderman

Katinka Polderman ('s-Heer Abtskerke, 1 mei 1981) is een Nederlands cabaretière.

## Leven

Polderman groeide op in 's-Heer Abtskerke. Haar lagere school was een dorpsschool met een klein aantal leerlingen. Haar middelbare school volgde ze tussen 1993 en 1998 op het St-Willibrordcollege in Goes. Voortkomende uit de wens dichter te worden (al jong liefhebber van J.C. Bloem), schreef ze toen al haar eerste liedjes waarmee te optrad. Dit werd samengesmolten met haar wens acteur te worden; de combinatie dichter en actrice leidde naar haar liefde voor cabaret. In een Volkskrant-interview meldde ze:
   vanaf mijn 14de ging ik naar voorstellingen. Ik had posters van Theo Maassen boven mijn bed, naast die van Rage Against The Machine. Kees Torn en Jeroen van Merwijk heb ik geïnterviewd voor de schoolkrant.
Zij volgde de tweejarige opleiding aan de Cabaret Academie aan het Zuidplein in Rotterdam, eigenlijk ter voorbereiding op de Kleinkunstacademie, waar ze nog te jong voor was. In die periode was ze onderdeel van cabaretgroep "Willem Alexanders Harem". Vervolgens (2000-2005) studeerde ze aan de Koningstheateracademie in Den Bosch. In 2005 won ze zowel de jury- als publieksprijs van het Leids Cabaret Festival. De shows van Polderman bestaan voor een groot deel uit liedjes.

## Programma's

* 2005 - Zonder titel (winnaar Leids Cabaret Festival)
* 2006-2008 - Polderman
* 2008-2010 - Polderman kachelt door
* 2010-2012 - Polderman tuigt af
* 2013-2015 - Polderman baart zorgen
* 2015-2017 - Polderman tiert welig
* 2018-2020 - Polderman draagt haar steentje bij
De start van het programma Polderman tiert welig werd uitgesteld, omdat Polderman zwanger was. Hierdoor moest ze 60 voorstellingen afzeggen.

## Discografie

* 2010 - Kerstmis Vier Je Niet Alleen / Trio Korsakov [= Katinka Polderman, Huibert Wilschut & Bo Brocken]
* 2011 - Polderman
* 2011 - Polderman kachelt door
* 2015 - Dan Kijk Ik Naar Mijn Saldo
* 2021 - Zeeuwse Blues (met The Juke Joints)
In 2011 en 2012 maakte Polderman een televisieprogramma met Laurens Joensen op Omroep Zeeland: Oemoemenoe. In dat programma gaan ze als 'export-Zeeuwen' op zoek naar de Zeeuwse identiteit.