OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Constantijn II van Kachetië

Constantijn II (Georgisch : კონსტანტინე II) ook bekend als Mahmād Qulī Khān (მაჰმად ყული-ხანი) (overleden 28 december 1732) uit het huis Bagrationi, was koning van Kachetië in Oost-Georgië van 1722 tot 1732.
Constantijn was een zoon van Heraclius I en een bijvrouw. Hij werd geboren en getogen als moslim en kwam terecht aan het Safavidische hof van Perzië. In 1703 benoemde de sjah van Iran Husayn hem tot darugha van de hoofdstad Isfahan. Na de dood van zijn broer David II in 1722 werd hij erkend als koning van Kacheti. Tezamen met zijn koningschap werd hem het gouverneurschap van Jerevan, Ganja en Karabach geschonken. Constantijn vocht veelvuldig tegen zijn westbuur en bloedverwant, Vachtang VI van Kartli.
Constantijn II werd vermoord op 28 december 1732 tijdens onderhandelingen met Yusuf Pacha van Achaltsiche, de opperbevelhebber van de invallende Ottomaanse troepen. Na de moord gaven de Turken zijn troon aan zijn christelijke broer Teimoeraz II. Hij werd vermoord omdat hij een poging ondernam om te breken met de Turken.
# Bendo (Pare)

Bendo is een bestuurslaag in het regentschap Kediri van de provincie Oost-Java, Indonesië. Bendo telt 5917 inwoners (volkstelling 2010).
# Frank McRae

Frank McRae (Memphis (Tennessee), 18 maart 1941 - Santa Monica (Californië), 29 april 2021) was een Amerikaans acteur.

## Biografie

McRae studeerde af in drama en geschiedenis aan de Tennessee State University in Nashville (Tennessee). In 1967 was hij een seizoen actief als professioneel American footballspeler voor de Chicago Bears als verdediger.
Hij begon in 1972 met acteren in de film Cool Breeze, hierna speelde hij nog meerdere rollen in films en televisieseries.

## Filmografie
### Films

Selectie:
* 1993 Last Action Hero – als inspecteur Dekker
* 1993 Loaded Weapon 1 – als kapitein Doyle
* 1990 Another 48 Hrs. – als Haden
* 1989 The Wizard – als Spankey
* 1989 Lock Up – als Eclipse
* 1989 Licence to Kill – als Sharkey
* 1987 *batteries not included – als Harry Noble
* 1984 Red Dawn – als mr. Teasdale
* 1983 Vacation – als Grover
* 1982 48 Hrs. – als Haden
* 1979 1941 – als soldaat Ogden Johnson Jones
* 1979 Rocky II – als voorwerker slagerij
* 1979 Norma Rae – als James Brown
* 1978 Paradise Alley – als Big Glory
* 1978 The End – als verpleger
* 1978 F.I.S.T. – als Lincoln Dombrowsky
* 1973 Dillinger – als Reed Youngblood

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2003 ER – als Freddie – 2 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Frank McRae op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Frank McRae in de Internet Movie Database
* Gemeinsame Normdatei: 1132154472
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4815 2725
* Library of Congress Control Number: no2004077415
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0083419
* Virtual International Authority File: 14486018
* WorldCat (via VIAF): 14486018
# Albert Thys (zakenman)

Albert Thys (Elsene, 2 augustus 1912 - Grimbergen, 22 oktober 1981) was een Belgisch zakenman. Hij was voorzitter van Electrobel en Intercom en gold tijdens zijn leven als 'de grote man van de elektriciteit in België'.
Albert Thys was de zoon van William Thys (1886-1935) en Emma Marie-Joséphine Domken en de kleinzoon van de koloniaal en ondernemer Albert Thys (1849-1915). Hij was gehuwd met Solange Denoncin.
Thys kocht in 1946 het Lintkasteel in Grimbergen en liet de vervallen eigendom ombouwen tot een prestigieus landgoed. Hij kocht ook de naburige Sint-Niklaashoeve om er onder meer zijn rijke collectie koetsen onder te brengen.
In september 1957 werd hij bij de oprichting van de Nucleaire Stichting lid van de raad van beheer van deze instelling.
Albert Thys werd in 1964 verheven in de erfelijke Belgische adel met de titel van ridder, overgaand bij recht van eerstgeboorte. Van Thys werd gezegd dat hij "iedereen" kende. Hij hield ook heel erg van Brussel, haar instellingen en haar erfgoed. Om die redenen aanvaardde hij bij de oprichting van de vzw Kunstwijk in 1967 de eerste voorzitter van de Raad van Beheer van die vzw te worden, terwijl de Prins van Luik voorzitter van het Erecomité werd.
Na de dood van Thys werd zijn woonst in 1984 door zijn erfgenamen verkocht aan zakenadvocaat Alfons Puelinckx (°1937) en hooglerares Maria Coene.
Hij werd begraven in het familiegraf in Dalhem, in de provincie Luik. Zijn grafkapel (een herdenkingskapel) bevindt zich in de nabijheid van het Lintkasteel, ten zuiden van de Lintkasteelstraat. Het is een natuurstenen kapel onder kunstleien zadeldak bekroond door een ijzeren kruis. Op de grafsteen staat te lezen "ALBERT EDOUARD WILLIAM/ CHEVALIER THYS".
# Synecta duplicata

Synecta duplicata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Warren.
# Toneelgroep Centrum

Toneelgroep Centrum was een toneelgezelschap uit Nederland.
Het gezelschap werd in 1960 opgericht en kwam voort uit de in 1950 door regisseur en acteur Egbert van Paridon opgerichte toneelgroep Puck. In de aanvankelijke vestigingsplaats Haarlem had men geen eigen theater tot zijn beschikking. Daarom verhuisde het gezelschap in 1975 naar Amsterdam, waar het vaste bespeler en eigenaar werd van het Theater Bellevue aan de Leidsekade. Het aangrenzende theatercafé kreeg zijn naam na een plaatselijk vertoningsverbod van Centrums destijds onzedelijk geachte voorstelling van Plautus' comedie De Smoeshaan (1969).
Toneelgroep Centrum werd vooral bekend door zijn uitvoeringen van modern Engels toneel, met destijds opzienbarende Nederlandse premières van bijvoorbeeld het werk van Harold Pinter (Het Verjaardagsfeest, 1962, Een beetje Pijn, 1963 Thuiskomst, 1967) van Edward Bond (Gered, 1968) en Joe Orton (Lief zijn voor Sloane).
Centrum positioneerde zich ook als fervent voorvechter van het uitvoeren van oorspronkelijke Nederlandse stukken, zoals Ajax-Fijenoord (1969), en Kees de Jongen, (naar Theo Thijssen) van Gerben Hellinga (1970), De Verzoeking van Hugo Claus (1981), Van de Koele Meren Des Doods (naar Frederik van Eeden) (1976) en Sterke Drank in Oud-Zuid van Ton Vorstenbosch (1983), Kutzwagers van Wim T. Schippers en Junkie Verdriet van René Seegers, Leon de Winter, Jean van de Velde (1981).
Tot de gezichtsbepalende regisseurs behoorden Walter Kous en Peter Oosthoek. Het werk van de dramaturgen Hans Roduin en Carel Alphenaar was van grote invloed op het repertoire.
In 1987 fuseerde het gezelschap met het Publiekstheater tot het nieuwe gezelschap Toneelgroep Amsterdam.
# Bendo (Sukodono)

Bendo is een bestuurslaag in het regentschap Sragen van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bendo telt 4107 inwoners (volkstelling 2010).
# Microperoryctes papuensis

Microperoryctes papuensis is een buideldas uit het geslacht Microperoryctes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Eleanor Laurie in 1952.

## Kenmerken

M. papuensis is een kleine buideldas met een zachte vacht en duidelijke rug-, romp- en gezichtsstrepen. De sympatrisch voorkomende M. ornata is een stuk groter. De kop-romplengte bedraagt 175 tot 205 mm, de staartlengte 142 tot 158 mm, de achtervoetlengte 43 tot 47,1 mm, de oorlengte 25 tot 28 mm en het gewicht 145 tot 184 g.

## Voorkomen

De soort komt voor in de bergen van het zuidoosten van Papoea-Nieuw-Guinea, van Fane tot Mount Simpson, op 1200 tot 2650 m hoogte. Dit dier paart waarschijnlijk het hele jaar door; per worp wordt er een enkel jong geboren.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* Helgen, K.M. & Flannery, T.F. 2004. A new species of bandicoot, Microperoryctes aplini, from western New Guinea. Journal of Zoology 264:117-124.
* ↑ (en) Microperoryctes papuensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Peramelemorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 42. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Microperoryctes papuensis (Laurie, 1952). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 22-06-2023.
# Synechodes coniophora

Synechodes coniophora is een vlinder uit de familie Brachodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Turner.
# De Ruyter (1808)

De De Ruyter was een Nederlands linieschip met 80 stukken geschut. In 1806 heeft Koning Lodewijk Napoleon tijdens een bezoek aan de rijkswerf te Amsterdam een schip, terwijl het op stapel stond, De Ruyter gedoopt. De op dat moment in Rotterdam op stapel staande De Ruyter werd hernoemd tot Piet Heyn.
Toen het schip was afgebouwd in 1812 was het Koninkrijk Holland niet meer onafhankelijk maar een onderdeel van Frankrijk. De De Ruyter werd daarom bij de Franse marine in dienst genomen onder admiraal Carel Hendrik Ver Huell in het Nieuwediep. In 1813 maakte het een reis naar Plymouth om voorraden te brengen aan een eskader onder schout-bij-nacht Tulliken dat bestemd was voor de Middellandse Zee. Toen het schip terugkeerde naar Nederland was Napoleon verslagen en werd het schip weer Nederlands.
Op 29 oktober 1815 vertrok een vloot bestaand uit de linieschepen De Ruyter, Evertsen, Amsterdam, Braband, het fregat de Maria Reigersbergen, het korvet Iris en de brik Spion van de rede van Texel naar Nederlands-Indië. Aan boord van deze vloot, die onder commando stond van schout-bij-nacht Arnold Buyskes, bevond zich de commissie die als taak had de koloniën van de Engelsen over te nemen. De vloot arriveerde in april 1816 in Nederlands-Indië. Na de aankomst werd geconstateerd dat de De Ruyter in een zo'n slechte staat was dat het schip werd afgekeurd. Daarop werd het schip overgedragen aan de Koloniale marine waar het dienstdeed als wachtschip te Soerabaja. Twee jaar later in 1818 werd het schip gesloopt.
* Backer Dirks, F. C. De Gouvernementsmarine. Vol. 1. Houten: De Boer Maritiem, 1986.
* www.deruyter.org :: Lijst van schepen, in de Koninklijke Marine met de naam "De Ruyter"
# Groß Schulzendorf

Groß Schulzendorf is een plaats in de Duitse gemeente Ludwigsfelde, deelstaat Brandenburg, en telt, volgens de website van de gemeente Ludwigsfelde, 595 inwoners (31-12-2023).
Het dorp ligt ongeveer 8 km ten oost-zuidoosten van Ludwigsfelde en ongeveer even ver ten westen van het naburige Rangsdorf.
* Dorpskerk Groß Schulzendorf
* Jachthuis
De joodse ondernemersfamilie Wertheim, bekend van de warenhuisketen Wertheim, bezat van 1910 tot aan de onteigening in 1939 door de nazi's een jachthuis bij Groß Schulzendorf. Het gebouw, dat onder monumentenzorg staat, is sedert 1949 vrijwel voortdurend in gebruik als schoolgebouw.
# Bendul Merisi

Bendul Merisi is een bestuurslaag in het regentschap Surabaya van de provincie Oost-Java, Indonesië. Bendul Merisi telt 16.797 inwoners (volkstelling 2010).
# Zeewolf

De zeewolf (Anarhichas lupus) is een vis uit de familie van de zeewolven en de orde van de baarsachtigen.

## Kenmerken

De zeewolf is blauwgrijs van boven en groenbruin op de flanken, waarover donkere verticale banden lopen. De kop is fors, met een opvallend gebit. De zeewolf is in het bezit van lange stevige tanden voor in de bek en stompe tanden achterin. Hij heeft een kleine staartvin en geen buikvinnen. Bij een lengte van 50 tot 60 cm wordt de vis geslachtsrijp. De zeewolf kan 160 centimeter lang worden en een gewicht van ruim 23 kilogram bereiken. De vis kan 22 jaar worden.

## Leefwijze

De zeewolf voedt zich met schelp- en schaaldieren waarbij de lange tanden worden gebruikt om de schaaldieren te grijpen of uit te graven en de stompe tanden om ze te kraken tussen deze tanden en gehemelte. De tanden worden ieder jaar gewisseld, wat verder bij vissen ongebruikelijk is.

## Voortplanting

De voortplanting vindt plaats in de winter in dieper water. Nadat de eieren zijn afgezet, worden ze door het mannetje bewaakt, totdat ze zijn uitgekomen.

## Verspreiding en leefgebied

Hij leeft in de Noordelijke Atlantische Oceaan. Het leefgebied spreidt zich uit van Spitsbergen, Noorwegen, de Noordzee, Groot-Brittannië, IJsland tot aan Groenland. De vis is vooral op rotsachtige bodems en soms op zand of modderbodems te vinden. De watertemperatuur waarin de vis leeft ligt tussen de -1 en 13 °C.
De (gewone) zeewolf is langs de kusten van de Lage Landen zeer zeldzaam.

## Relatie tot de mens

De beroepsvisserij vangt de zeewolf op grote schaal voor menselijke consumptie en ook bij zeehengelaars is hij zeer gewild vanwege de goede smaak van zijn vlees. Vroeger gold de zeewolf slechts als bijvangst van de tong- en scholvisserij.
* 1 2 H.Nijssen & S.J. de Groot, 1987. De vissen van Nederland. KNNV uitgeverij Utrecht/Zeist
* Foto's van deze soort op FishBase
* Species summary op FishBase
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).
# Perameles pallescens

Perameles pallescens is een buideldas uit het geslacht der spitsneusbuideldassen. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Oldfield Thomas in 1923.

## Taxonomie

Deze soort werd traditioneel als ondersoort van de spitsneusbuideldas (Perameles nasuta) gerekend, maar uit onderzoek uit 2016 is gebleken dat het een aparte soort is.

## Voorkomen

De soort komt voor in het noordoosten van Queensland.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Perameles pallescens O. Thomas, 1923. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 21-06-2023.
* ↑ Travouillon, K.J. 2016. Investigating dental variation in Perameles nasuta Geoffroy, 1804, with morphological evidence to raise P. nasuta pallescens Thomas, 1923 to species rank. Zootaxa 4114(4): 351-392.
# Joel Pohjanpalo

Joel Pohjanpalo (Helsinki, 13 september 1994) is een Fins voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij verruilde HJK Helsinki in juli 2014 voor Bayer Leverkusen. Pohjanpalo debuteerde in 2012 in het Fins voetbalelftal.

## Clubcarrière

Pohjanpalo maakte op 26 oktober 2011 zijn debuut voor HJK Helsinki, tegen RoPS Rovaniemi. Hij maakte op 15 april 2012 in 162 seconden tijd een zuivere hattrick tegen IFK Mariehamn. De spits beëindigde het jaar 2012 met negentien doelpunten in 42 wedstrijden, alle competities meegerekend. In 2013 werd hij verhuurd aan Bayer Leverkusen, dat hem op haar beurt verhuure aan VfR Aalen tijdens het seizoen 2013/14. In 2014 nam Bayer Leverkusen de Finse spits definitief over. De Duitse club verhuurde hem van juli 2014 tot juli 2016 aan Fortuna Düsseldorf. Na 3,5 seizoen zonder veel speeltijd, verhuurde Leverkusen hem in januari 2020 voor een halfjaar aan Hamburger SV. Hierna werd hij nog verhuurd aan 1. FC Union Berlin en Çaykur Rizespor voordat hij in 2022 definitief vertrok en tekende bij Venezia

## Interlandcarrière

Pohjanpalo maakte op 14 november 2012 zijn debuut in het Fins voetbalelftal, in een met 3-0 gewonnen oefeninterland tegen Cyprus. Hij viel in dat duel na 70 minuten in voor Teemu Pukki. Zijn eerste interlanddoelpunt volgde op 5 maart 2014. Hij maakte toen de 1–1 in een met 1–2 gewonnen oefeninterland in en tegen Hongarije. Hij nam met de Finse ploeg deel aan het EK 2020 – hun debuut op een groot eindtoernooi. In de wedstrijd tegen Denemarken maakte hij het eerste Finse EK-doelpunt ooit.
# Syngrapha cryptica

Syngrapha cryptica is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Eichlin & Cunningham.
# Cambia

Cambia is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 76 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Corte.

## Geografie

De oppervlakte van Cambia bedraagt 8,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 9,4 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Religieustraumasyndroom

Het religieustraumasyndroom (RTS) is volgens ontwikkelingspsycholoog en publicist Marlene Winell een psychologische conditie van mensen die lijden onder de schade van religieuze indoctrinatie, en die worstelen met het verlaten van een autoritaire, dogmatische religie.
Mensen die lijden aan RTS ondergaan het verlies aan steun van een voorheen betekenisvolle religie en een sociale gemeenschap en levensstijl. Symptomen hiervan zijn te vergelijken met die van een posttraumatische stressstoornis (PTSS). Net als bij PTSS is er onder andere sprake van langdurige klachten van opdringerige gedachten, negatieve emoties en verminderd sociaal functioneren.
De geestelijke letsels bij RTS zijn tweevoudig:
* De patiënt is door jarenlange beklemmende religieuze indoctrinatie beschadigd geraakt. Men heeft vaak aangeleerd om niet kritisch te denken, dogma's te accepteren en alles en iedereen van andere religies te wantrouwen. Een extra complicerende factor daarbij is dat men aangeleerd heeft om bij psychische problemen juist sterker op het eigen geloof te steunen of binnen de eigen geloofsgemeenschap hulp te zoeken, en seculiere hulpverlening te wantrouwen. In sommige gevallen is er binnen de religieuze opvoeding bovendien sprake geweest van lichamelijk, seksueel en/of geestelijk misbruik.
* Het verlaten van een religie veroorzaakt een enorme stress, omdat iemands sociale netwerk uiteenvalt en hij of zij zich genoodzaakt voelt om een heel nieuw sociaal leven op te gaan bouwen.
Verschillende symptomen kunnen hierbij ervaren worden:
* cognitief: verwarring, matig vermogen tot kritisch denken, negatieve gedachten met betrekking tot het eigen kunnen, gebrek aan eigenwaarde, zwart-witdenken, perfectionisme, moeite met het maken van keuzes;
* emotioneel: depressie, angst, woede, rouw/verdriet, eenzaamheid, moeite plezier te ervaren, verlies van betekenis;
* sociaal: verlies van het sociale netwerk, scheiding van familie, sociale moeite, seksuele beperking, achterstand in sociale ontwikkeling (vermogen vrienden te maken, acceptatie van eigen lichaam, zelfredzaamheid, voorbereiding op arbeidsmarkt);
* cultureel: onbekend zijn met de seculiere samenleving, 'vreemde eend in de bijt'-gevoel, moeite erbij te horen.

## Behandeling

Mensen met een religieustraumasyndroom zoeken niet vaak hulp hiervoor; veel vaker komt een religieus trauma aan het licht in de loop van een psychotherapeutische behandeling. Een reden daarvan kan gezocht worden in het feit dat religieuze en spirituele waarden die de patiënt in de opvoeding meegekregen heeft, negatief staan ten opzichte van psychotherapie. Daardoor heeft een patiënt vaak weerstand tegen het idee dat de psychische klachten afkomstig zouden kunnen zijn van doorgemaakte religieuze indoctrinatie. Een effectieve behandeling kan bestaan uit individuele psychotherapie, gevolgd door groepstherapie, waarbij het gunstig blijkt te zijn als de therapiegroep tamelijk heterogeen is.
# Bendung (Semin)

Bendung is een bestuurslaag in het regentschap Gunung Kidul van de provincie Jogjakarta, Indonesië. Bendung telt 3774 inwoners (volkstelling 2010).
# Tasmaanse buideldas

De Tasmaanse buideldas (Perameles gunnii) is een buideldas uit het geslacht der spitsneusbuideldassen (Perameles). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Edward Gray in 1838.

## Kenmerken

De bovenkant van het lichaam is grijsbruin, de onderkant is wit. Over de achterste helft van de romp lopen drie of vier brede verticale witte strepen. De flanken zijn roodachtig. De zeer korte staart is wit. De oren lijken op die van een konijn. De kop-romplengte bedraagt 270 tot 350 mm, de staartlengte 70 tot 110 mm en het gewicht 500 tot 1100 g. Tasmaanse dieren zijn zwaarder dan hun soortgenoten uit Victoria.

## Leefwijze

Deze soort is 's nachts actief en solitair, leeft op de grond en eet onder andere ongewervelden, die hij uit de bodem opgraaft.

## Voortplanting

Na een draagtijd van dertien dagen worden een tot vijf (meestal twee of drie) jongen geboren, meestal tussen juli en november, die na drie tot vijf maanden gespeend worden.

## Verspreiding

Deze soort komt voor op Tasmanië en in Victoria. Op Tasmanië komt het dier algemeen voor, maar in Victoria zijn er slechts weinig Tasmaanse buideldassen over; deze populatie wordt beschouwd als met uitsterven bedreigd.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Tasmaanse buideldas op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Peramelemorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 40. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Perameles gunnii J. E. Gray, 1838. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 21-06-2023.
# Pilea peperomioides

Pilea peperomioides, beter bekend als de pannenkoekenplant is een plant uit de brandnetelfamilie (Urticaceae). Pilea peperomioides komt van nature alleen voor in China in het bergachtige gebied van de provincie Yunnan. Van hier bracht in het begin van de 20e eeuw de Schotse botanicus George Forrest (1873-1932) de plant mee naar Europa. De Duitse botanicus Ludwig Diels (1874-1945) gaf haar in 1912 de naam Pilea peperomioides (op Peperomia gelijkend). De Nederlandse naam pannenkoekenplant verwijst naar de ronde vorm van het blad die aan een pannenkoek doet denken. In Engeland heeft de plant de naam Chinese money plant.
Pilea peperomioides heeft opvallend grote ronde bladeren en vlezige stengels. De bladeren hebben een doorsnede van ongeveer 10 cm en staan iets uit het midden op de bladsteel. Het glanzend succulente blad is vlezig en leerachtig en heeft een donkergroene kleur. De plant bereikt een hoogte van 30–40 cm (maximaal 60 cm) en bloeit met onopvallend kleine witte bloemen.
In Europa is Pilea peperomioides een kamerplant. Daarnaast doet de plant het goed in terraria, gezien de positieve effecten van een constante kamertemperatuur en hoge luchtvochtigheid op de groei van de plant. Van nature is de plant een bodembedekker.

## Stekken

Pannenkoekenplanten zijn gemakkelijk te stekken. Een nieuw plantje dat bij de moederplant groeit (een uitloper) kan worden losgesneden en op een vaasje met water gezet worden. Als de eruit groeiende wortels enige omvang hebben bereikt kan het plantje in potgrond geplant worden. Deze stekjes worden vaak weggegeven als geluksbrenger of teken van vriendschap.

## Trivia

In 1944 nam de Noorse missionaris Agnar Espegren, die toen China moest verlaten, een pannenkoekenplant mee naar Noorwegen. Sindsdien heeft zich de kamerplant via het doorgeven van stekken eerst in de Scandinavische landen en later over heel Europa verspreid.
De pannenkoekplant staat erom bekend een niet-giftige plant te zijn, dat betekent dat de plant over het algemeen veilig is voor mensen en (huis)dieren.

## Literatuur

* A. Radcliffe-Smith, Pilea peperomioides, Kew Magazine, Deel 1, 1984, pp. 14–19