OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# FM

Fm, FM of fm kan verwijzen naar:

## Audiovisueel

* Flikken Maastricht, een Nederlandse misdaadserie
* FM (film), een Amerikaanse film uit 1978
* FM (1989), een Amerikaanse televisieserie (1989-1990)
* FM (2009), een Britse televisieserie uitgezonden in 2009
* FM Records, een Amerikaans platenlabel

## Bedrijven en merken

* FM Global, een verzekeringsmaatschappij
* Fabricaciones Militares, een wapenfabrikant
* FM (motorfiets), een motorfietsmerk

## Geografie

* Micronesië (land) (Federale Staten van Micronesië):
** FM, de ISO 3166-1 alpha-2-code van dit land
** .fm, het topleveldomein van dit land
* Francisco Morazán (departement), een departement van Honduras
* Fermo (provincie), een provincie van Italië

## Wetenschap en techniek

* Fermium (Fm), een scheikundig element
* Femtometer (fm), een lengtemaat
* Frequentiemodulatie, de technische werking van FM-uitzendingen:
** FM-omroep, een omroep die gebruikmaakt van frequentiemodulatie
** FM-synthese, een synthesizertechniek
* Fasemodulatie, een radiotechniek
* FM-systeem, een techniek bij hoorapparaten; zie Hoortoestel

## Diversen

* Football Manager, een voetbalmanagementspel
* Fédération Internationale des Échecs, het overkoepelende orgaan van de nationale schaakbonden
* Fibromyalgie, een spieraandoening
* Facilitair management
* f-mineur (Fm), een toonsoort
* FIDE meester, een titel voor schaakmeesters
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van FM en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Pieterskerk (Mâcon)

De Sint-Pieterskerk (Frans: Église Saint-Pierre) aan Place Saint-Pierre is de grootste kerk van Mâcon, een stad gelegen in het Franse departement Saône-et-Loire.
Het is de derde kerk gewijd aan Sint-Pieter in Macôn. De eerste stond in de nabijheid van de oude kathedraal (nu ruïne), gewijd aan Vincentius van Zaragoza. Een tweede Sint-Pieterskerk werd gebouwd in de negentiende eeuw en behoorde toe aan de cordeliers, zoals de franciscanen in Frankrijk werden genoemd. In 1865 werd de huidige kerk gewijd, waardoor de franciscanen hun eigen kerk niet langer hoefden te delen. Op de tympanen boven de ingang worden het laatste oordeel, de Hemelvaart en de kruisiging van Sint-Pieter uitgebeeld.
De kerk, die deel uitmaakt van de parochie Saint-Etienne, is de grootste kerk van de stad. Hij is ruim 75 meter lang, 30 meter breed en de torens zijn 53,5 meter hoog. Het gewelf heeft een hoogte van 18,5 meter.
Te noemen elementen in het interieur zijn een schilderij in het transept door de Franse historieschilder Jean-François de Troy en een bas-reliëf door Antoine Michel Parrache. Het orgel is afkomstig uit de vorige Sint-Pieterskerk, waar het in 1842 was geïnstalleerd.
# Brisinga analoga

Brisinga analoga is een elfarmige zeester uit de familie Brisingidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Craterobrisinga analoga, in 1919 gepubliceerd door Walter Kenrick Fisher. De soort werd door hem beschreven aan de hand van één exemplaar dat bij een tocht met het Amerikaanse onderzoeksschip Albatross tussen 1907 en 1910 was opgedregd van 375 vadem (686 meter) diepte in de wateren bij Palawan. De soort was Fisher slechts van deze ene locatie bekend.
# Metallurgie Hoboken

Metallurgie Hoboken is de naam van een metallurgisch bedrijf dat in 1887 werd opgericht te Hoboken en dat ook tegenwoordig nog bestaat als een vestiging van Umicore.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd opgericht om looderts te verwerken. Ook werd er aanvankelijk zinkwit geproduceerd. Bij de fabriek werd de arbeiderswijk Moretusburg gebouwd. In de volksmond werd het bedrijf de zilverfabriek genoemd. In 1908 werd de naam Métallurgie hoboken ingevoerd. Dit bedrijf fuseerde met fabrieken te Olen en Overpelt tot Metallurgie Hoboken-Overpelt. In 1989 ging dit samen met de fabrieken van Vieille Montagne en ontstond Acec–Union Minière dat in 1992 Union Minière ging heten, sinds 2001 Umicore.
Oorspronkelijk was het bedrijf sterk verontreinigend. De bodem in de omgeving van de fabriek werd sterk verontreinigd met lood, cadmium en arseen. Pas toen er in 1973 een aantal paarden en koeien stierven door het eten van gras uit de omgeving van de fabriek kwam men tot serieuze aanpak van het probleem. Hieropvolgende metingen van het loodgehalte in het bloed van de kinderen uit de omgeving toonde verontrustende resultaten. Dit alles resulteerde in een saneringsprogramma van de omgeving en in een moderniseringsprogramma van de productieprocessen in de fabriek. In de daaropvolgende jaren daalden de loodgehalten, totdat ze in 2006 weer op een normaal niveau waren terechtgekomen.
Tegenwoordig is Metallurgie Hoboken een moderne fabriek en een centrum van terugwinning van een reeks waardevolle metalen uit zowel anodeslib van elektrochemische processen als uit afgedankte elektronische apparatuur.
# Echtpaar

Een echtpaar zijn twee mensen die aan elkaar zijn verbonden door middel van een huwelijk ('in de echt verbonden'). Voorafgaand is er meestal sprake van verkering en eventueel een verloving. Deze echtelieden wonen meestal samen, maar het kan ook een latrelatie zijn, in dat geval zijn ze wel getrouwd en aan elkaar verbonden, maar wonen ze elk in een eigen huis.
Traditioneel bestaat een echtpaar uit een man en een vrouw, maar sinds de invoering van het homohuwelijk kunnen in enkele landen ook personen van hetzelfde geslacht een echtpaar vormen.
Wanneer één persoon van een echtpaar overspel pleegt dan wordt dat echtbreuk genoemd.
Als er een einde wordt gemaakt aan het huwelijk, voordat een van de echtgenoten sterft, is er sprake van echtscheiding.
Als een echtgenoot (vrouwelijk echtgenote of ook echtgenoot) overlijdt spreekt men van een weduwschap. De achterblijvende wederhelft wordt dan weduwe (vrouwelijk) of weduwnaar (mannelijk) genoemd.
# Verrijzenis van Onze Heer Jezus Christuskerk (Amsterdam)

De Verrijzenis van Onze Heer Jezus Christuskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Louis Bouwmeesterstraat in Amsterdam.
De kerk werd in 1959-1961 gebouwd in de wijk Slotervaart, naar ontwerp van architect Gerard Holt. Het is een modernistische kerk met een losstaande klokkentoren.
De kerk werd van 2007 tot 2019 gebruikt door de Parochie van de Heilige Marcus. Het gebouw is sinds 2008 een gemeentelijk monument.
In december 2019 werd door het Bisdom Haarlem-Amsterdam besloten dat de kerk per 1 januari 2020 fuseert met ver­schil­lende parochies van het stadsdeel Nieuw-West tot één parochie: De Vier Evangelisten. De gerenoveerde Pauluskerk in Osdorp is aangewezen als hoofdkerk van de parochie.
Sinds 2023 zijn er in de Verrijzeniskerk geen reguliere vieringen meer.

## Externe link

* Reliwiki, Amsterdam, Verrijzenis van O.H.J. Christus
* ↑ Het Nieuwe Instituut - Holt, Gerardus Hendricus Maria. Gearchiveerd op 22 januari 2021. Geraadpleegd op 2 mei 2020.
* ↑ Dekenaat Amsterdam - Regio Amsterdam Nieuw West
* ↑ Amsterdam.nl - Monument 200567
* ↑ Geschiedenis van de parochie; www.devierevangelistenamsterdam.nl
# Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskerk (Amsterdam)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskerk, tegenwoordig de Kerk van Het Nieuwe Verbond, is een rooms-katholieke kerk in de tuinstad Slotermeer in Amsterdam Nieuw-West.
De kerk werd gebouwd midden op een haast braak liggend terrein nabij de hoek van de Burgemeester Röellstraat en de Slotermeerlaan, te midden van een aantal (katholieke) noodscholen. Het adres was Noordzijde 42. Hij werd in 1954/1955 ontworpen door de architect M.J. Granpré Molière. Bij de bouw waren ook de architecten Evers en Sarlemijn betrokken, verantwoordelijk voor veel woningbouw in Slotermeer. De bouwkosten bedroegen 800.000 gulden, exclusief grond en interieur. Granpré Molière had aanvankelijk ook een kerktoren ingetekend; echter, de financiële situatie van de parochie was onvoldoende om nog extra circa 100.000 gulden vrij te maken. De kerkgemeente hoopte op extra bijdragen als gevolg van een Lourdesjaar, maar de toren zou er nooit komen. Op 19 december 1957 wijdde Mgr. J.P. Huibers de kerk in.
Deze driebeukige hallenkerk is gebouwd voor de parochie met dezelfde naam, ter vervanging van de eerdere kerk met die naam aan de Jacob Catskade in de Frederik Hendrikbuurt (Oud-West). De in 1957 verlaten kerk aan de Jacob Catskade wordt, na verschillende andere bestemmingen, sinds 1989 gebruikt door portugeestalige katholieken.
De kerk is ontworpen naar het voorbeeld van de Romeinse basilicastijl. De kerk bood ruimte aan meer dan 1.000 kerkgangers. Ze heeft een afwijkende bouwstijl ten opzichte van de destijds gehanteerde stijl. Daar waar de moderne technieken veel glas gebruikten, kreeg deze kerk veel baksteen mee. Destijds ging men ervan uit dat in de loop der tijden dit ruwe baksteen en kerk een “nog” ouder aanzicht zou geven. Het was de tweede katholieke kerk van Slotermeer, na de in 1954 gebouwde Sint-Catharinakerk.
Deze parochie is voorjaar 1993 gefuseerd met twee andere: de Sint-Catharinakerk en de Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Smarten aan de Aalbersestraat in Geuzenveld. De gefuseerde parochie kreeg de naam Het Nieuwe Verbond. Later kreeg ook de kerk de naam Het Nieuwe Verbond.
Na sloop van de scholen in de jaren negentig werd omstreeks 2000 door woningcorporatie Het Oosten de nieuwe wijk het Noorderhof gebouwd, met nieuwe straatnamen. Het adres van de kerk is sindsdien M.J. Granpré Molièreplein 2.
Sinds 2011 staat het gebouw op de gemeentelijke monumentenlijst.
In december 2019 werd door het Bisdom Haarlem-Amsterdam besloten dat de kerk per 1 januari 2020 fuseert met ver­schil­lende parochies van het stadsdeel Nieuw-West tot één parochie: De Vier Evangelisten. De gerenoveerde Pauluskerk in Osdorp is aangewezen als hoofdkerk van de parochie.
Sinds 2022 zijn er in Het Nieuwe Verbond geen reguliere vieringen meer.
* De Tijd, 25 september 1954, Wind hier stads vijand nr. 1
* De Volkskrant, 19 december 1957, Van ambacht tot industrie, De Tijd, 24 december 1957, Wat er van het bouwplan tenslotte overbleef
# Marais Poitevin

Het Marais Poitevin, ook wel la Venise Verte (Groen Venetië), is een moerasgebied in Frankrijk, vlak bij Niort in de regio Nouvelle-Aquitaine. Het is een overblijfsel van de vroegere Golf van Poitou, waarvan delen ingepolderd werden. Het gebied heeft een oppervlakte van 970 km², waardoor het Marais Poitevin het grootste moerasgebied is nabij de Atlantische Oceaan en na de Camargue het grootste moerasgebied is van het land. Het Marais Poitevin ligt ten noorden van de stad La Rochelle en ten zuiden van het departement Vendée. In 1979 werd het gebied uitgeroepen tot een interregionaal park (parc interrégional) maar desondanks loopt het moeras nog steeds gevaar. De plek kreeg het keurmerk Grand Site de France.
Ook komen er toeristen naar dit gebied. Er wordt volop met bootjes door de moerassen gevaren.
# Tiburón (lied)

"Tiburón" (Spaans voor haai) is een gezamenlijk salsa-nummer van de Puerto Ricaans/Amerikaanse trombonist Willie Colón en de Panamese zanger Rubén Blades. Het is afkomstig van hun album Canciones del Solar de los Aburridos uit 1981. Het nummer gaat over de betrokkenheid van de Verenigde Staten bij de machtswisselingen in Latijns-Amerika. De titel verwijst naar de invloed van het Amerikaans imperialisme in de regio.

## Achtergrond

Het begin van het nummer lijkt zich af te spelen op een Caribisch strand waar de rust wordt verstoord door een haai op jacht naar slachtoffers. Halverwege het nummer schreeuwen de zangers "Si lo ven que viene, ¡palo al tiburón!" ("Als je hem ziet komen, ga de haai met een stok te lijf!"). De tekst is een oproep om "onze zuster El Salvador" te beschermen tegen de betrokkenheid van de Verenigde Staten in de toenmalige burgeroorlog. De metaforische titel zou zijn geïnspireerd het boek Fábula del tiburón y las sardinas (internationale titel The Shark and the Sardines) van de Guatemalaanse president Juan José Arévalo uit 1956.(zh)

## Ontvangst

Muziekcriticus Dave Marsh noemde Tiburón in een top 20 van politieke nummers die na 1976 zijn geschreven; "het eerste protestlied tegen de (Amerikaanse) invasie in Midden-Amerika." Vanwege de controversiële politieke boodschap weigerden veel radiozenders in Amerika het nummer te draaien; Blades werd beschuldigd van communistische sympathieën en raakte vooral bij de Cubaanse gemeenschap in Miami uit de gratie. "Vijftien jaar lang was ik niet op de radio te horen (in de Verenigde Staten) vanwege Tiburón" vertelde hij later. Colón onthulde in een interview uit 1991 dat politiek geladen nummers als Tiburón en Pedro Navaja zoveel stof deden opwaaien dat hij en Blades ze van tijd tot tijd in kogelvrije vesten moesten uitvoeren.
Blades bevestigde dat hij met dit anti-imperialistische nummer zijn afkeer, en dat van vele anderen, wilde laten blijken van het ingrijpen van de Verenigde Staten in Latijns-Amerika. Desondanks wenste Blades zich niet te associëren met anti-Amerikanistische bewegingen; zo verklaarde hij dat Tiburón niet alleen van toepassing is op de Verenigde Staten gaat, maar ook op de rol van het Verenigd Koninkrijk in de Falklandoorlog van 1982 is en de hypothetische interventies van de Russische militairen in Latijns-Amerika.
* 1 2 (en) Rock 'n' Revolution. Mother Jones. Geraadpleegd op 5 mei 2020.
* 1 2 Ruben blader tiburon op YouTube
# Molukse struikkoekoek

De Molukse struikkoekoek (Cacomantis aeruginosus) is een vogel uit de familie Cuculidae (koekoeken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Molukken, een eilandengroep in het oosten van de Indische Archipel, gelegen tussen Sulawesi, de Filipijnen, Nieuw-Guinea en Timor.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Molukse struikkoekoek op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Soendastruikkoekoek

De soendastruikkoekoek (Cacomantis sepulcralis) is een vogel uit de familie Cuculidae (koekoeken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Maleisië tot de Filipijnen en telt twee ondersoorten:
* C. s. sepulcralis: Maleisië, de Soenda-eilanden en de Filipijnen.
* C. s. everetti: Basilan en de Sulu-eilanden.

## Status

De soendastruikkoekoek komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar een ondersoort van de treurkoekoek (Cacomantis variolosus sepulcralis).

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Dylan Bibic

Dylan Bibic (Mississauga (Ontario), 3 augustus 2003), is een Canadees baan- en wegwielrenner die anno 2023 rijdt bij de wielerploeg Israel Premier Tech Academy.

## Carrière

Bij de Canadese kampioenschappen baanwielrennen voor junioren won Bibic in 2021 gouden medailles op tien verschillende onderdelen. In 2022 won hij als eerste Canadees in de geschiedenis goud op het onderdeel scratch op het wereldkampioenschap baanwielrennen. Daarnaast won hij ook meerdere gouden medailles op de Pan-Amerikaanse kampioenschappen

## Palmares

| Jaar | CK | PAK | WK |
| Junioren |||||
| 2021 | 1 achtervolging 1 afvalkoers 1 keirin 1 kilometer 1 koppelkoers 1 scratch 1 sprint 1 ploegenachtervolging 1 puntenkoers 1 teamsprint | | 1 puntenkoers 2 omnium 3 koppelkoers |
| Als elite |||||
| 2022 | 1 koppelkoers 1 omnium | 1 afvalkoers 1 koppelkoers 1 omnium 2 scratch | 1 scratch |
| 2023 | 1 koppelkoers 1 omnium 1 scratch 2 achtervolging 3 1km tijdrit | 1 afvalkoers 1 koppelkoers 1 omnium 1 ploegenachtervolging 1 scratch | 2 afvalkoers |
| 2024 | 1 afvalkoers 1 omnium 1 puntenkoers 3 1km tijdrit | | 3 afvalkoers |
* Profiel via ProCyclingStats.com
* Profiel via Cyclebase.nl
# Sahoelstruikkoekoek

De sahoelstruikkoekoek of treurkoekoek (Cacomantis variolosus) is een vogel uit de familie Cuculidae (koekoeken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt wijdverspreid voor in het Australaziatisch gebied en telt acht ondersoorten:
* C. v. major: noordelijke Molukken.
* C. v. tymbonomus: Roti, Timor en Wetar.
* C. v. infaustus: Nieuw-Guinea.
* C. v. obscuratus: Numfor.
* C. v. variolosus: noordelijk en oostelijk Australië.
* C. v. macrocercus: Nieuw-Brittannië, Nieuw-Ierland en Tabar (Bismarck-archipel).
* C. v. websteri: Lavongai (Bismarck-archipel).
* C. v. fortior: D'Entrecasteaux-eilanden.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen tot zeer algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Sahoelstruikkoekoek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Dodendans

Dodendans kan verwijzen naar:
* Dodendans (kunst), een thema dat al eeuwenlang voorkomt in de westerse cultuur (met name de schilderkunst)
* Dodendans (boek), een boek van de Amerikaanse auteur Jeffery Deaver
* Dodendans (hoorspel), een hoorspel van Wolfgang Weyrauch
* Totentanz, een compositie van Thomas Adès
* Totentanz, een compositie van Hugo Distler
* Totentanz, een compositie van Franz Liszt
* Totentanz, kameropera, een compositie van Hubert Stuppner
* Totentanz, voor kwintet en piano, een compositie van Christophe Quéval
* Totentanz (platenlabel), een label uit Oberhausen, Duitsland
# De triomf van de dood

De triomf van de dood is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude. Het schilderij wordt tentoongesteld in het Museo Nacional del Prado in Madrid. Het schilderij is geschilderd in 1562. De originele grootte van dit schilderij is 160 × 120 cm.

## Geschiedenis

Het schilderij is een eigen verwerking van Pieter Bruegel van het populaire motief van de dodendans. Het schilderij sluit nauw aan bij schilderijen van Jheronimus Bosch.

## Beschrijving

Het schilderij stelt een panorama voor waarop een leger van geraamtes door een verwoest landschap trekt. Op de achtergrond zijn bosbranden en een zee met scheepswrakken te zien. De skeletten vallen de levenden aan die proberen weg te vluchten of proberen terug te vechten. In de linkerbenedenhoek een wagen vol schedels voorgetrokken door een uitgemergeld paard. In de linkerbovenhoek twee geraamtes die een bel luiden. Dit staat voor het einde van de wereld, dat de Dag des Oordeels is aangebroken. In de rechterbenedenhoek bespeelt een man de luit, achter hem een vrouw en een geraamte dat meespeelt. In het midden is een hond afgebeeld die aan het gezicht van het kind knabbelt. In het midden van het schilderij staat een kruis dat als val is opgezet, want allen die erheen gaan worden gedood door een geraamte met een zeis. Een skelet bespeelt de mensen door zich voor te doen als een draailier, maar met zijn kar verplettert hij ze. Een vrouw is gedaald in het pad van de kar des doods. Ze heeft in haar hand een spindel en spinrok, wat de broosheid van de mens symboliseert. Net onder de vrouw wordt een kardinaal vermoord door een skelet die zijn mijter draagt. Een dode koning ligt erbij, wiens gouden munten worden gestolen door een ander geraamte. Op het schilderij zijn allemaal menselijke verschrikkingen afgebeeld zoals moordlust, demonen en angst. Het schilderij toont mensen van verschillende sociale standen, van boer tot edelman, koning en kardinaal die allemaal hun dood tegemoet gaan. Het toont ook aspecten van het dagelijkse leven in de 16e eeuw. De klederdracht uit deze periode is herkenbaar.
# Theater ZIMIHC Wittevrouwen

ZIMIHC theater Wittevrouwen is een theater in de Nederlandse stad Utrecht. Het theater zit in de voormalige Nederlands Hervormde Gemeente School aan de Bouwstraat 55 te Utrecht in de wijk Wittevrouwen.
Het theater biedt 80 zitplaatsen en is een kunsthuis voor en door amateurkunstenaars en organisaties uit de provincie Utrecht. ZIMIHC heeft naast de locatie in Wittenvrouwen nog twee locaties in de stad Utrecht. ZIMIHC theater Stefanus (voormalige Stefanuskerk) staat in de wijk Overvecht en ZIMIHC theater Zuilen is gevestigd in het Vorstelijk Complex te Zuilen. ZIMIHC Maatwerk organiseert projecten en evenementen.

## Naam

ZIMIHC is een afkorting van Zat Ik Maar In Hoog Catharijne en is tevens de naam van een gerelateerde band.
Externe links
* Officiële website van ZIMIHC
Noten
* ↑ ZIMIHC theater Stefanus aan de Braziliëdreef 2 te Utrecht - zimihc.nl/spotlights/stefanus
* ↑ ZIMIHC theater Zuilen aan de Prinses Christinalaan 1 te Utrecht - zimihc.nl/spotlights/zuilen
* ↑ Sociaal-cultureel centrum het "Vorstelijk Complex" in Zuilen te Utrecht - vorstelijkcomplex.nl
# Fred McMullan

Freddie McMullan (4 juni 1950) is een Brits dartspeler uit Noord-Ierland.
McMullan speelde drie keer op het World Darts Championship. Op het World Professional Darts Championship 1985 versloeg hij Peter Locke uit Wales in de eerste ronde met 2-0. In de tweede ronde versloeg hij Bobby George met 3-1 om de kwartfinale te bereiken. In de kwartfinale werd McMullan verslagen door Cliff Lazarenko met 0-4. Op het World Professional Darts Championship 1986 versloeg hij Willie Mands in de eerste ronde met 3-1. In de tweede ronde verloor hij van John Lowe met 1-3. Hij keerde terug op het World Professional Darts Championship 1988 en versloeg Tapani Uitos in de eerste ronde met 3-0. McMullan verloor in de tweede ronde van Peter Evison met 0-3.
McMullan bereikte de halve finales van de Winmau World Masters in 1984. Hij versloeg Peter Locke, Jocky Wilson en Alan Evans alvorens te verliezen van regerend kampioen Eric Bristow die uiteindelijk zijn titel verlengde.
McMullan behaalde samen met Steve Brennan, Ray Farrell en David Keery de finale van de WDF Europe Cup teams in 1984. Ze verloren van Team Engeland met 7-9. Ook haalde McMullan samen met Charlie Maxwell, Louis Doherty en Ray Farrell de finale van de WDF World Cup teams in 1987. Daarin verloren ze van Team Engeland met 8-9.
Hij trok zich in 1999 terug uit de dartsport als gevolg van gezondheidsproblemen.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### BDO

* 1985: Kwartfinale (verloren van Cliff Lazarenko met 0-4)
* 1986: Laatste 16 (verloren van John Lowe met 1-3)
* 1988: Laatste 16 (verloren van Peter Evison met 0-3)

### WDF

* 1985: Laatste 32 (verloren van Christer Pilblad met 2-4)
* 1987: Laatste 64 (verloren van Stefan Lord)

## Externe link

* Profiel en statistieken op Darts Database