OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Rebecca De Mornay

Rebecca De Mornay, echte naam Rebecca Jane Pearch (Santa Rosa (Californië), 29 augustus 1959) is een Amerikaanse actrice. Ze speelde onder andere de rol van Tante Nina in de film Raise Your Voice uit 2004.

## Biografie

Rebecca De Mornay is geboren als dochter van de Amerikaanse televisiepresentator Wally George (die eigenlijk George Walter Pearch heette) maar werd opgevoed door haar moeder Julie en stiefvader Richard De Mornay tot diens dood toen ze vijf jaar oud was. Na de dood van stiefvader De Mornay reisde het gezin naar Europa waar Rebecca in Oostenrijk op school heeft gezeten. Ze spreekt nu nog vloeiend Frans en Duits.
Ze volgde een acteeropleiding aan het Lee Strasberg Institute.

### Carrière

Haar debuut op het witte doek had ze met een kleine rol in de film One from the Heart (1982) van Francis Ford Coppola. Daarna volgde een grotere rol in het succesvollere Risky Business (1983) waarin ze Tom Cruise als tegenspeler had. Haar grote doorbraak beleefde ze in 1992 toen ze een op wraak belust kindermeisje speelde in The Hand That Rocks the Cradle.

### Persoonlijk leven

De Mornay woonde twee en een half jaar samen met Tom Cruise nadat ze hem had leren kennen tijdens de opnames van Risky Business.
In de jaren 80 trouwde ze met de schrijver Bruce Wagner, de twee lieten zich na minder dan twee jaar scheiden. In de vroege jaren 90 had zij een relatie met Leonard Cohen. Zij is in de credits genoemd als muziekproducent en arrangeur van zijn album The Future uit 1992.
In december 2007 werd ze aangeklaagd voor rijden onder invloed van alcohol. In februari 2008 kreeg zij van de rechtbank een drie maanden durende cursus opgelegd voor rijden onder invloed.
Ze heeft twee dochters, Sophia (geboren 1997) en Veronica (geboren 2001), met Patrick O'Neal, zoon van acteur Ryan O'Neal.

## Trivia

In 1986 trad ze op in de muziekvideo van de song "Sara" van Mickey Thomas van Starship.

## Externe link

* (en) Rebecca De Mornay in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX1296322
* Bibliothèque nationale de France: cb139393869 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 141255323
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1562 3356
* Library of Congress Control Number: n85138168
* MusicBrainz: 2068ac32-30d7-4198-85dc-907dfd3a41f2
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0219228
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007460674105171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002978173
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 105454303
* Système universitaire de documentation: 077654323
* Virtual International Authority File: 120861408
* WorldCat (via VIAF): 120861408
# Meyer & Beck Handels KG

Meyer & Beck Handels KG was een bedrijf opgericht in 1985 dat zich voornamelijk specialiseerde in voeding. Het bedrijf is ontstaan na de fusie van de voorheen concurrerende bedrijven Meyer en Beck. De dochteronderneming van Dr. Oetker GmbH had vestigingen onder de naam MEYER BECK, met name in Berlijn en Brandenburg, die ofwel eind 2004 werden gesloten ofwel werden overgedragen aan Mema Handelsgesellschaft & Co. KG. Nadien werd ook de opvolger ontbonden en een deel van de voormalige MEYER BECK- vestigingen op 1 september 2008 doorverkocht aan Kaiser's Tengelmann GmbH. Deze trok zich eind 2016 weer terug uit de foodmarkt en verkocht de vestigingen door aan Edeka, die de vestigingen verdeelde met concurrent REWE.
Het hoofdkantoor van het bedrijf was aan de Montanstraße 8-16 in Berlin-Reinickendorf .

## Winkels

Veel van de winkels werden ook geleidelijk gesloten na de hernoemen naar MEMA. In 2008 exploiteerde MEMA slechts 24 filialen, vanaf 2008 werden 20 filialen Kaiser's-winkels, waarvan sommige opereerden als Edeka en anderen als Rewe sinds 2017.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Meyer & Beck Handels KG op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 Kaiser’s kauft Mema-Filialen. Wer-zu-wem.de (9 juli 2008). Gearchiveerd op 28 maart 2016. Geraadpleegd op 27 september 2014.
* ↑ Kaiser’s Tengelmann AG übernimmt MEMA in Berlin. Kaiser’s Tengelmann GmbH (8 juli 2008). Geraadpleegd op 2 september 2015.
* ↑ Heike Jahberg, Wie sich Rewe und Edeka die Hauptstadt aufteilen. Tagesspiegel.de (8 december 2016). Geraadpleegd op 8 december 2016.
# Sinterklaasjournaal (2005)

Het Sinterklaasjournaal in 2005 was het vijfde seizoen van het Sinterklaasjournaal en werd gepresenteerd door Dieuwertje Blok. De intocht vond plaats in Sneek.

## Verhaallijn

Toen Dieuwertje contact wilde maken met de stoomboot, bleek dat de Hoofdpiet en de Wegwijspiet de verkeerde boot hadden genomen. Ze zijn vertrokken in Pakjesboot 7½ en niet in Pakjesboot 12. Uiteindelijk kwamen ze met z'n tweeën aan in Nederland (Sneek). En die boot is veel te klein, daar kunnen alleen maar deze twee Pieten op en Sinterklaas zou dit jaar dus helemaal niet in Nederland komen. Maar Sinterklaas ontdekte de fout en voer met Pakjesboot 12 achter de Pieten aan, waardoor ze toch nog veilig aankwamen. Verder heeft Sint Pegasus, de zoon van Amerigo, meegenomen en had de Wegwijspiet zere voeten.
Sinterklaas trok vervolgens naar het Pietenhuis, maar dat was afgebroken. Daarom moesten de Pieten bij de mensen thuis slapen. Maar niet ieder huis was geschikt voor een Piet om in te slapen. Daarom spraken de Pieten iets af. Een huis met een cirkel bij de voordeur is geschikt. Een huis met een kruis is niet geschikt.
Verder had de Rijmpiet alle rijmpjes voor 5 december af, maar Pegasus nam een grote hap uit het blocnote, waardoor alle laatste woorden ontbraken. De Rijmpiet weigerde opnieuw te beginnen. De rijmpjes werden uiteindelijk op internet gezet, zodat de kinderen ze konden afmaken.
Pegasus werd uitgeroepen tot het mooiste paard van Nederland en de Paardenpiet mocht daarom een prijs in ontvangst nemen. Op het moment dat hij de prijs vastpakte, liep Pegasus ineens weg door de deur die nog open stond. Een paar dagen later werd hij teruggevonden, bij een nieuw Pietenhuis voor alle Pieten. De Pieten verlieten de plek waar ze sliepen en trokken naar het Pietenhuis.
Maar de cadeautjes lagen nog op de stoomboot. De Pieten wilden de boot naar het Pietenhuis brengen, maar onderweg liep hij vast. Gelukkig konden Sinterklaas en de paarden hem tijdig weer lostrekken, waardoor Pakjesavond ook dit jaar werd gered. De Wegwijspiet mocht van Sinterklaas met pensioen gaan en kreeg als 5 december-cadeau een paar sloffen en zit sindsdien bij de open haard in Spanje. Na deze overhandiging werd het groot feest in het Pietenhuis.

## Rolverdeling

| Rol | Naam |
| Presentatrice | Dieuwertje Blok |
| Voice-over | Kees Driehuis |
| Verslaggever | Jeroen Kramer |
| Verslaggever | Rik Hoogendoorn |
| Sinterklaas | Bram van der Vlugt |
| Wellespiet | Dick van den Toorn |
| Boekpiet | Marc Nochem |
| Hoofdpiet | Erik van Muiswinkel |
| Huispiet | Maarten Wansink |
| Wegwijspiet | Michiel Kerbosch |
| Paardenpiet Glenn | Anne Rats |
| Pietje Precies | Bob Fosko |
| Rare Piet | Rob Kamphues |
| Sorrypiet | Marc-Marie Huijbregts |
| Rijmpiet | Jeroen van Koningsbrugge |
| Willem Grol | Ferry de Groot |
| Professor Titus Tillema | Dick Lam |
| P.O.D. | Bas Hoeflaak |
| P.O.D. | Peter van de Witte |
| Jan Doedel | André van Duin |
| Meneer Spijkers | Bruun Kuijt |
| Gastrollen ||
| Supermarkteigenaar | Haye van der Heyden |
| Voorzitter paardensportvereniging Minerva | Ben Hulsman |
| Arie de Groot | Frans van Deursen |
# Meylan

Meylan is een gemeente in het Franse departement Isère (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De gemeente telde 18.573 inwoners op 1 januari 2021. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Grenoble.

## Geschiedenis

In de 17e eeuw werd het Château du Cizerin gebouwd. In 1855 werd dit verkocht aan een gemeenschap van kapucijnen. De volgende jaren werd het kasteel omgebouwd naar een klooster en werd er een neogotische kloosterkerk gebouwd. In 1880 werden de acht kapucijnen manu militari uitgewezen als gevolg van de Franse antiklerikale wetten. De gemeenschap keerde terug in 1887, maar in 1903 werden de paters opnieuw uitgewezen. Tussen 1906 en 1925 was het grootseminarie van het bisdom Grenoble hier gevestigd. Toen keerden de kapucijnen terug. In 1972 verlieten de kapucijnen het klooster en vier jaar later werden de gebouwen gekocht door de gemeente.
Na de Franse Revolutie werden vier landbouwdorpen, Saint-Mury, La Bâtie, Le Bouquéron en Meylan, samengevoegd tot een gemeente met 1.122 inwoners. Naast wijngaarden waren er akkers waar graan en hennep werden verbouwd. In 1900 kwam er een tramlijn naar Grenoble. De verstedelijking van de gemeente begon in de jaren 1950 en er werden nieuwe wijken gebouwd: Mi-Plaine (jaren 1960), Grand-Pré en Inovallée (Zirst) (jaren 1970), Maupertuis en Charlaix (jaren 1990).

## Geografie

De oppervlakte van Meylan bedroeg op 1 januari 2021 12,32 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 1.507,5 inwoners per km². De gemeente ligt tussen de Isère in het zuiden en het Chartreusemassief in het noorden, nabij de Mont Saint-Eynard.
De onderstaande kaart toont de ligging van Meylan met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

De autosnelweg A41 loopt door de gemeente.

## Externe link

* (fr) Informatie over Meylan
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Le clos des capucins. meylan.fr. Gearchiveerd op 22 november 2024. Geraadpleegd op 8 maart 2023.
* ↑ (fr) La naissance de Meylan. meylan.fr. Gearchiveerd op 22 november 2024. Geraadpleegd op 8 maart 2023.
# Meysse

Meysse is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Privas. Meysse telde op 1 januari 2021 1.394 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Meysse bedroeg op 1 januari 2021 19,18 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 72,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Meysse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Karin Biva

Karin Biva (Dendermonde, 20 april 1962) is een Belgisch voormalig schutster.

## Levensloop

Biva nam tweemaal deel in het onderdeel 'luchtgeweer, 10 meter' aan de Olympische Zomerspelen, met name in 1988 en 1992. Op de Spelen van 1988 te Seoel eindigde ze op de 28e plaats in de eindrangschikking en in 1992 te Barcelona op de 31e plek. Haar beste prestatie in een Wereldbeker-wedstrijd zette ze in 1992 neer te Mexico-Stad.
Ze was aangesloten bij de Beverse Karabijnclub.
* (en) Fiche Karin Biva, Olympics
* Fiche Karin Biva, sportuitslagen.org
* ↑ (en) Fiche Karin Biva, Sport-reference (Internet Archive)
* ↑ (en) Biographical information Karin Biva, Olympedia
* ↑ (en) Profile Karin Biva, ISSF
* ↑ Sportkampioenen en sportverdienstelijken van Beveren (p.15), De Voorpost, 18 december 1987
* ↑ Olympische Spelen in Beveren vooral een vrouwenkwestie (p.10), Beverse Klok, 26 augustus 2016
# Mozesput

De Mozesput is een laatmiddeleeuws beeldhouwwerk van Claus Sluter dat zich in het klooster Chartreuse de Champmol bij Dijon bevond. Een zestiende-eeuwse kopie van het monument staat sinds 1968 in het centrum van Dijon.

## Monument

Het monument bestaat uit losstaande beelden van de zes oudtestamentische profeten op een zeshoekig voetstuk van de put, die omgeven zijn door treurende engelen. Ze stellen de profetenfiguren Mozes, David, Jeremia, Zacharia, Daniël en Jesaja voor. Elke profeet is duidelijk herkenbaar aan zijn attributen en heeft een band met een Bijbelse tekst in de hand. De gezichten zijn zeer realistisch, mogelijk geïnspireerd op het uiterlijk van ouderen uit de Joodse gemeenschap van die tijd. Hier en daar zijn nog resten van de oorspronkelijke polychrome beschildering zichtbaar. Die beschildering gebeurde door de uit Nijmegen afkomstige kunstenaar Johan Maelwael. Drie van de beelden zijn pas na de dood van Sluter in 1406 gereedgekomen.

## Sluter

De put wordt gezien als een van de belangrijkste werken van Sluter, een gotisch kunstenaar die reeds veel aandacht had voor realisme en plasticiteit. Hij was een Nederlander die in 1385 in dienst trad van Filips de Stoute en maakte verschillende beeldengroepen. Van de oorspronkelijke calvarie in het midden van de kloostergalerij zijn de voornaamste delen – Christus aan het kruis, Maria en Johannes de Doper – op een enkel stuk na verdwenen. Alleen het centrale deel, de Mozesput, is bewaard gebleven. Het staat nu in een later gebouwd paviljoen en is in 1840 tot historisch monument verklaard. Het werk diende oorspronkelijk als sokkel voor een kruisbeeld.

## Klooster

Filips de Stoute was een van de Bourgondische hertogen die Dijon en omgeving tot een centrum van cultuur en schoonheid maakte. Hij stichtte het kartuizerklooster van Champmol, dat ten westen van de stad Dijon was gelegen. Het was bedoeld als mausoleum. Het portaal van de kloosterkerk was getooid met beeldhouwwerk van Sluter en op de overdekte binnenplaats bevond zich de Mozesput, die eruitzag als een kruisigingsgroep en symbool stond voor het leven. De beschilderde repliek in het museum in Dijon kan een idee geven van de oorspronkelijke kleuren. In 1793 werd het klooster verwoest maar het hoofdportaal bleef gespaard. Later werd er een psychiatrisch ziekenhuis ingericht. De gerestaureerde Mozesput is er bij excursies te bezichtigen.

## Afbeeldingen

* Paviljoen met daarin de Mozesput
# Carolina (Suriname)

Carolina is een dorp en het oostelijkste van de vijf ressorten waaruit het Surinaamse district Para bestaat. Met een oppervlakte van 1441 km² is Carolina het op een na grootste ressort in Para en ongeveer even groot als de Nederlandse provincie Flevoland. Het ressort is dunbevolkt: van de krap 20 000 bewoners van Para woont nog niet een op zestig in Carolina (1,63%). Het dorp Carolina was vroeger een plantage.
Bij Carolina werd een brug gebouwd die niet werd voltooid en werd aangevaren. De bouw van de Carolinabrug werd uiteindelijk in 2014 voltooid bij Redidoti.

## Oprichting

De plantage is opgericht in de 17e eeuw door predikant Johannes Basseliers. Toen nog met de naam Carolina's Hoop. Het ligt in een gebied dat deel uitmaakt van plantage Surimombo en de plantage ook. in 1866 kwam de grond in het bezit van Abraham Garcia Wijngaarde (1823-1915). Op de grond Carolina heeft hij een dorp gesticht genaamd Carolina. Veel van zijn nazaten hebben daar een buitenhuis en rechten op veel grond. In 2010 is op het Abraham Garcia Wijngaardeplein in het Carolina het Eigenarenmonument Abraham Garcia Wijngaarde opgericht.

## Begrenzing

Binnen het district Para grenst Carolina in het westen aan het ressort Oost-Para. Verder grenst het aan vier andere districten: in het noorden aan Commewijne, in het noordoosten aan Marowijne, in het zuidoosten aan Sipaliwini en in het zuiden en zuidwesten aan Brokopondo.

## Bevolking en oppervlakte

In 2005 had Carolina 324 inwoners. In 2012 waren dat er 343, namelijk 183 mannen en 160 vrouwen. Van de vijf ressorten in Para heeft Carolina veruit de kleinste bevolking. In het grotere Bigi Poika, dat ongeveer even dunbevolkt is, woonden 525 mensen. De andere drie ressorten zijn samen nauwelijks groter dan Carolina, maar hebben elk minstens 4000 inwoners.
Qua oppervlakte maakt Carolina ruim een kwart van het district Para uit (27%). De bevolkingsdichtheid is 0,24 inwoners per vierkante kilometer, zodat er per inwoner ruim vier miljoen vierkante meter beschikbaar is.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
* 1 2 3 Waterbeheersingsplan Pararivier en Zijkreken 2, Tabel 2. Stichting Planbureau Suriname (2008-10). Gearchiveerd op 11 mei 2019. Geraadpleegd op 11 mei 2019.
* ↑ Per 2005
* ↑ Resultaten Achtste (8e) Volks– en Woningtelling in SURINAME (Volume I) Demografische en Sociale Karakteristieken en Migratie 65, 66. Algemeen Bureau voor de Statistiek (8 januari 2014). Gearchiveerd op 26 juli 2018. Geraadpleegd op 11 mei 2019.
# Marchantia

Marchantia is een geslacht uit de parapluutjesmosfamilie (Marchantiaceae).

## Kenmerken

Marchantia vertoont differentiatie in twee lagen: een bovenste fotosynthetische laag met een goed gedefinieerde bovenste epidermis met poriën en een onderste opslaglaag. Het thallus heeft kleine komachtige structuren die gemma-cups worden genoemd en die gemmae bevatten, kleine pakjes weefsel die worden gebruikt voor ongeslachtelijke voortplanting. De combinatie van tonvormige poriën en de ronde vorm van de gemma-cups zijn kenmerkend voor het geslacht. Meercellige paars gekleurde schubben met eencellige dikte en eencellige rizoïden zijn aanwezig op het ventrale oppervlak van het thallus.

## Voortplanting

Marchantia-soorten kunnen zich zowel geslachtelijk als ongeslachtelijk voortplanten. Geslachtelijke voortplanting houdt in dat spermatozoïden van antheridia op de mannelijke plant een eicel in het archegonium van een vrouwelijke plant bevrucht. De antheridia en archegonia worden gedragen bovenop speciale stengelachtige gametoforen, respectievelijk antheridioforen en archegonioforen. Deze worden gedragen op afzonderlijke thalli; daarom zijn de planten tweehuizig. Eenmaal bevrucht, wordt de eicel een zygote genoemd en ontwikkelt hij zich tot een kleine sporofytplant, die gehecht blijft aan de grotere gametofytplant. De sporofyt produceert sporen die zich ontwikkelen tot vrijlevende mannelijke en vrouwelijke gametofytplanten. Ongeslachtelijke voortplanting vindt plaats door middel van gemmae, schijfvormige klompjes cellen die genetisch identiek zijn aan de ouder en zich bevinden in komachtige structuren op het bovenoppervlak van de plant. Deze worden verspreid als de regen in de cups spat en ontwikkelen zich tot nieuwe planten. Ongeslachtelijke voortplanting kan ook optreden wanneer oudere delen van de plant afsterven en de overgebleven nieuwere takken zich ontwikkelen tot afzonderlijke planten.

## Soorten

* Marchantia alpestris
* Marchantia aquatica
* Marchantia berteroana
* Marchantia carrii
* Marchantia chenopoda
* Marchantia debilis
* Marchantia domingenis
* Marchantia emarginata
* Marchantia foliacia
* Marchantia grossibarba
* Marchantia inflexa
* Marchantia linearis
* Marchantia macropora
* Marchantia novoguineensis
* Marchantia paleacea
* Marchantia palmata
* Marchantia papillata
* Marchantia pappeana
* Marchantia polymorpha (parapluutjesmos)
* Marchantia rubribarba
* Marchantia solomonensis
* Marchantia streimannii
* Marchantia subgeminata
* Marchantia vitiensis
* Marchantia wallisii
* Marchantia nepalensis
# Acquasanta

Acquasanta is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Mele, provincie Genua, en telt ongeveer 260 inwoners.
# Kathedraal van Manilla

De Kathedraal van Manilla, ook wel de minor basilica of the Immaculate Conception, is een kathedrale basiliek in de Filipijnse hoofdstad Manilla. De kathedraal werd in 1981 door paus Johannes Paulus II verheven tot basiliek en is al sinds de Spaanse koloniale tijd de zetel van de aartsbisschop van Manilla.
De eerste kathedraal, gemaakt van nipa en bamboe, werd gebouwd in 1581, Deze kathedraal werd beschadigd tijdens een tyfoon in 1582 en verwoest door een brand in 1583. Hierna werd een nieuwe kathedraal gebouwd van steen. Deze kwam gereed in 1592 en werd in 1600 verwoest door een aardbeving. De derde kathedraal had drie schepen en zeven kapellen. De bouw werd begonnen in 1584 en voltooid in 1614. Deze versie werd in een aardbeving in 1645 verwoest. De vierde versie van de kathedraal werd gebouwd tussen 1654 en 1671 ten tijde van aartsbisschop Miguel Poblete. Deze vierde versie van de kathedraal werd ernstig beschadigd door een zware aardbeving in 1863. De vijfde versie van de kathedraal werd gebouwd tussen 1870 en 1879. Hij werd gezegend in december 1879. Deze kathedraal werd verwoest door de bombardementen tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog in 1945.
De huidige kathedraal werd gebouwd tussen 1954 en 1958 onder aartsbisschop Rufino Jiao Santos en onder leiding van architect Fernando Ocampo. In 1981 werd de kathedraal door paus Johannes Paulus II gewijd als minor basilica.
De kathedraal is de rustplaats van diverse aartsbisschoppen en kardinalen. Enkelen daarvan zijn Michael J. O'Doherty, de laatste niet-Filipijnse aartsbisschop van Manilla, Rufino Jiao Santos, de eerste Filipijnse kardinaal, Gabriel Reyes, de eerste Filipijnse aartsbisschop van Manilla en kardinaal Jaime Lachica Sin, de bekende kerkvorst die een zeer prominente rol vervulde ten tijde van de EDSA-revolutie, die een einde maakte aan het 20-jarige bewind van Ferdinand Marcos.
* Inscriptie
* De kathedraal van Manilla van binnen tijdens een trouwerij
* Interieur

## Externe link

* Officiële website
# Melanie (voornaam)

Melanie is een meisjesnaam. De naam is een afleiding van Melania. Dit is afgeleid van het Griekse woord melas of melania dat "zwart", "donker van kleur" betekent.

## Bekende naamdraagsters

* Melanie Brown (1975), bekend als Mel B, Brits zangeres
* Melanie Chisholm (1974), bekend als Mel C, Brits zangeres
* Melanie Safka (1947-2024), bekend als Melanie, Amerikaans zangeres
* Melanie Maas Geesteranus (1970), eerder bekend als Melanie Schultz van Haegen, Nederlands minister van Infrastructuur en Milieu (vanaf 2010)
* Melanie Martinez (1995), Amerikaans zangeres

## Externe link

* Populariteit, verspreiding en verklaring van de naam Melanie, Nederlandse Voornamenbank, Meertens Instituut.