OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grootcommandeur

De hoogste rang in sommige ridderorden is die van grootcommandeur. Het voorbeeld werd in 1808 gegeven door de Deense Orde van de Dannebrog waarin de grootcommandeur een hogere rang is dan het grootkruis. In de Brits-Indische Orde van de Ster van Indië en Orde van het Indische Rijk was de hoogste rang grootcommandeur omdat men in een hindoeïstisch land geen kruis wilde gebruiken in de vorm of nomenclatuur van een ridderorde.
Soms is de rang van grootcommandeur juist lager dan die van een grootkruis en komt zij overeen met grootofficier.
In de Nederlandse en Belgische ridderorden of nationale orden komt deze graad niet voor.
Voor de gebruikelijke graden in een ridderorde, zie ook:
* Ordeketen
* Grootkruis
* Grootcommandeur
* Grootofficier
* Commandeur
* Officier
* ridder
* Lid
* Medaille
Soeverein · Grootmeester · Kanselier · Kapittel · Grootprior · Baljuw · Heraut · Wapenkoning · Ordeketen · Bijzondere Klasse · Grootkruis · Grootlint · Grootofficier · Commandeur · Officier · Ridder Grootkruis van Eer en Devotie · Rechtsridder · Ridder van Obediëntie · Ridder van Eer en Devotie · Ridder van Gratie en Devotie · Ridder van Magistrale Gratie · Eredame · Dame · Ridder · Lid · Expectant ·
Medaille
# Balerante (Kemalang)

Balerante is een bestuurslaag in het regentschap Klaten van de provincie Midden-Java, Indonesië. Balerante telt 1739 inwoners (volkstelling 2010).
# Jan Elfring

Jan Johan Gerard Hendrik Elfring (Alkmaar, 8 februari 1902 - Apeldoorn, 4 september 1977) was een Nederlands voetballer die als middenvelder speelde.
Elfring speelde bij Alcmaria Victrix uit Alkmaar. Tussen 1926 en 1928 speelde hij 15 wedstrijden voor het Nederlands voetbalelftal waarbij hij twee doelpunten maakte. Hij nam deel aan de Olympische Zomerspelen in 1928. Zijn zoon Hans speelde in het seizoen 1957/58 voor AGOVV.
# Ц

Ц (onderkast ц) is een letter van het cyrillische alfabet die wordt gebruikt in de spelling van onder meer het Russisch, Servisch en Bulgaars. De letter staat voor de klank [t͡s] (stemloze alveolaire affricaat). Deze letter kan verward worden met de Џ.

## Weergave
### Unicode

De Ц en ц zijn in 1993 toegevoegd aan de Unicode 1.0 karakterset. In Unicode vindt men Ц onder het codepunt U+0426 (hex) en ц onder U+0446.

### HTML

In HTML kan men voor Ц de code &TScy; gebruiken, en voor ц &tscy;.
# Symfonie nr. 4 (Oestvolskaja)

Galina Oestvolskaja voltooide haar Symfonie nr. 4 Gebed gedurende de jaren 1985, 1986 en 1987.
Oetsvolskaja ging uit van het credo "zeg meer met minder". De symfonie is extreem kort, zelfs voor haar doen; ze duurt nog geen zeven minuten, waarvan minstens een halve minuut in beslag wordt genomen door de slotnoot, een fade-out van de piano. Het is in principe een eendelig werk, maar binnen die zeven minuten zijn een vier- à vijftal secties hoorbaar en dat wijst op een traditionele opzet (vierdelig). Ter vergelijking: de Kleine symfonie nr. 4 van Darius Milhaud duurt 6 minuten en heeft een vierdelige opzet. Ook de samenstelling van het ensemble is tot de essentie teruggebracht:
* een zangstem, in dit geval de contra-alt
* een blaasinstrument: de trompet
* een snaarinstrument: de piano
* een slaginstrument; de tamtam.
Tot slot in de uitgesproken tekst een samenvatting van de tekst van haar derde symfonie: Almachtige, Ware God, Vader van Eeuwig Leven, Schepper van de Wereld, redt ons. Jezus, Messias, Vrede.
Oestvolskaja was leerlinge van Dmitri Sjostakovitsj en het zal aan hem te danken zijn, dat zij zulke geconcentreerde muziek kon schrijven. Op het eind van zijn leven, werd de instrumentatie van zijn symfonieën ook al terug gebracht, zie zijn veertiende en vijftiende symfonie, waarin bij die laatste wel een volledig orkest aanwezig is, maar de instrumentatie naar kamermuziek neigt. De leerling hield daarbij vol dat zij degene was die Sjostakovitsj had beïnvloed. De Russische componist Boris Tisjtsjenko leerling van Sjostakovitsj en vriend van Oestvolskaja hield het in het midden, ze beïnvloedden elkaar zonder het aan elkaar toe te geven. Oestvolskaja vertelt alles in die 7 minuten; de muziek maakt de expositie, ontwikkeling en uitwerking door. thema’s uit eerdere secties komen terug in de laatste. Alleen een scherzoachtig gedeelte ontbreekt, kennelijk had de componist daar geen behoefte aan. De muziek is zo geschreven tot aan ffff toe, dat de musici, vooral zanger, trompettist en pianist na de symfonie door hun speelconditie heen zijn. De trompettist moet namelijk in een voor hem moeilijk register voluit spelen en de pianist moet met zijn vingers bonken op de toetsen (een pianist sprak van ontvelde vingers). De zangeres moet voluit declameren. Daarentegen moet de speler van de tamtam zich uiterst beheersen om de andere stemmen niet te overstemmen.
In de partituur is opgenomen hoe dit werk gespeeld moet worden. Er zijn talloze aanwijzingen gegeven, ook bijvoorbeeld waar de instrumenten bespeeld moeten worden, ook ten opzichte van elkaar, dat de klep van de piano geheel open moet zijn en dat de zangeres in het zwart gekleed moet zijn en geen make-up mag gebruiken.
Oestvolskaja gaf zelf aan dat analyse van haar symfonieën zinloos was; niemand zou het uiteindelijk begrijpen.
De eerste uitvoering vond plaats in Heidelberg op 24 juni 1988.

## Discografie

* Uitgave Megadisc uit België: Oleg Malov met musici van het Sint Petersburg Philharmonisch Orkest;
* Uitgave Et’Cetera uit Nederland: Barton Workshop
* Uitgave Mediaphon.
# Kinixys natalensis

Kinixys natalensis is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Hewitt in 1935. Later werd de wetenschappelijke naam Kinixys belliana natalensis gebruikt.
De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot 15 centimeter waarmee het een van de kleinste klepschildpadden is. De schildkleur is bruin, de randen van de hoornplaten zijn lichter tot geel. De kleur van de poten en staart is bruin tot geel.
Kinixys natalensis komt voor in Afrika in de landen Mozambique, Zuid-Afrika en Swaziland. De habitat bestaat uit droge en rotsige omgevingen zoals doornland.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Kinixys natalensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Kinixys natalensis.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Kinixys natalensis - Website Geconsulteerd 29 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Servosaari

Servosaari is een Zweeds eiland en is gelegen in de rivier de Torne, die hier de grens vormt tussen Zweden en Finland. Het eiland heeft geen oeververbinding. Het meet ongeveer 500 x 100 meter en ligt ter hoogte van Lövheden.
Ajasaari · Apajasaari · Esisaari · Fluurinsaari · Haapasaari (Neistenkangas) · Haapasaari (Ylitornio) · Haapakylänsaari · Hietanen (Junosuando) · Hietanen (Risudden) · Hietasaari · Hurulanhieta · Huukinsaari · Isomatala · Jokarasaari · Julkatteensaari · Kahvisaari · Kalliosaari · Kammalisaari · Karhakansaari · Karjosaari · Kauvosaari · Keppaansaari · Koivusaari · Korkeasaari · Korvenhieta · Kuoksunsaari · Kurkkiosaari · Kustonhieta · Kuusisaari (Anttis) · Kuusisaari (Junosuando) · Kuusisaari (Kurkkio) · Kuusisaari (Lovikka) · Kuussaari · Kylänsaari (Alkullen) · Kylänsaari (Pello) · Lampssaari · Laurinhieta · Lehmisaari · Lehtisaari · Leipiösaari · Lethisaari · Liakansaari · likasaari · Makottimensaari · Matosaari · Mattilansaari · Mikkolansaari · Mustasaari · Muurassaari · Nautapuojinsaari · Niittysaari · Nivansaari · Nyttysaari · Oravaisensaari · Paakosaari · Paamasaari · Paavosaari · Pahtasaari · Palasaari · Palosaari · Patokari · Pättäkkäsaari · Peittarisaari · Peltosaari · Pikisaari · Pikkumatala · Pohjukansaari · Porosaari · Puitonsaari · Puittamonsaari · Pukulmi · Revonniemi · Roomisaari · Rovanhieta · Rovasaari · Ruottinsaari · Saari (eiland) · Sauvosaari · Savisari · Selkasaari · Servosaari · Sölkäsaari · Suensaari · Suomenlainen · Tanskinsaari · Teppolansaari · Toivolansaari · Torakansaari · Vähäsaari · Vainsaari · Vasikkasaari · Vittasaari · Vuopionsaari
# Biest-Houtakker

Biest-Houtakker (Brabants: Biest of De Biest) is een dorp in de Nederlandse provincie Noord-Brabant en gelegen in de regio Kempen. Het dorp heeft 1000 inwoners en maakt deel uit van de gemeente Hilvarenbeek. Biest-Houtakker ligt aan het Wilhelminakanaal waaraan ook een passantenhaven is gelegen.

## Bezienswaardigheden

* Sint-Antonius van Paduakerk.
* Mariakapel bij de brug over het Spruitenstroompje. Deze kapel memoreert het vinden van een Mariabeeld in de beek in 1643 door vier jongelingen. Deze gebeurtenis wordt beschreven in een Geestelijk Liedeken uit 1644 en houdt mogelijk verband met de toenmalige politieke gebeurtenissen, met name de opkomende Reformatie en het zich vestigende gezag van de Republiek der Nederlanden.
* St. Jozef Kapel in Biest-Houtakker

## Cultuur en recreatie

Biest-Houtakker heeft een actief verenigingsleven met onder meer een voetbalvereniging (SVSOS), een tennisvereniging (TOB), een carnavalsvereniging (de Pinnekleuvers), een volleybalvereniging (Bivoc), een jeu des boules vereniging (Biestse Boulers), een gilde (Gilde Onze Lieve Vrouwe Broederschap), een afdeling van Jong Nederland, een toneelvereniging en een vereniging welke is afgeleid van de KVO: de BVA (Biestse Vrouwen Actief).

## Geboren

* Annie Abrahams (1954), beeldend kunstenares, kunstdocent en curator
# Balerejo (Dempet)

Balerejo is een bestuurslaag in het regentschap Demak van de provincie Midden-Java, Indonesië. Balerejo telt 3760 inwoners (volkstelling 2010).
# Noordwijkse Golfclub

De Noordwijkse Golfclub is een Nederlandse golfclub in de duinen bij Noordwijk, in de provincie Zuid-Holland. De club werd opgericht in 1915, en behoort tot de Oude Negen Clubs. De opening was op 11 en 12 september 1915.
De akte van de erfpacht dateert van 13 november 1916. Met terugwerkende kracht ging de erfpacht terug naar 1 januari 1915 met een tijd van 40 jaar vanaf die datum. Door een economische crisis ging de Noordwijkse Golfclub bijna failliet aan het begin van de jaren 1930. Ook bleven er veel toeristen weg in de jaren 1930, waardoor de club het moeilijk had.
Op 15 november 1940 legden de Duitsers beslag op de toenmalige golfbaan, het clubhuis en opstallen. Ondanks de beslaglegging bleven mensen op de golfbaan spelen en zij huurden villa Trio, als tijdelijk nieuw clubhuis. In 1943 werd de golfbaan geheel gesloten door de Duitsers.
Na de oorlog spelen onder andere de professionals Bertram Dunn en Gerard de Wit op de Noordwijkse Golfclub.

## Geschiedenis

Het terrein van de eerste Noordwijkse golf lag 500 m ten noorden van de vuurtoren van Noordwijk aan Zee. De eerste negen holes werden aangelegd door de heer A.A. Neeb. Deze negen holes werden de 'back nine' toen er in 1928 negen nieuwe holes bij kwamen, ontworpen door H.S. Colt.
Na de Tweede Wereldoorlog waren alleen nog de oude negen bespeelbaar. Besloten werd dat er een nieuwe baan aangelegd zou worden, nu 5 km ten noorden van de vuurtoren. Het ontwerp van de nieuwe baan kwam van Ken Cotton in 1960. Pas in 1969 werd de nieuwe baan aangelegd door de Fa H. Copijn & Zn. Frank Pennink van Cotton, Pennink, Lawrie & Co had het project onder zijn hoede. In 1972 was de baan helemaal gereed, wederom met negen in plaats van achttien holes.

## Toernooien

Het Dutch Open werd hier negen keer gespeeld.
Winnaars:
* 1978: Bob Byman
* 1979: Graham Marsh
* 1985: Graham Marsh
* 1986: Severiano Ballesteros
* 1991: Payne Stewart
* 1992: Bernhard Langer
* 1993: Colin Montgomerie
* 2000: Stephen Leaney
* 2001: Bernhard Langer, na play-off tegen Warren Bennett
Het Nationaal Open is hier drie keer gespeeld.
Winnaars:
* 2004: professional Niels Kraaij
* 2006: amateur Wil Besseling
* 2009: amateur Jurrian van der Vaart

## Externe link

* Eigen website
* 75 Jaar Golf in Noordwijk, 1990, Willem Leniger e.a. 73 pag. (c) NOC, Drukkerij Noordwijkerhout
# Lijst van bemande expedities naar het ruimtestation Tiangong

Deze lijst bevat een chronologisch overzicht van bemande expedities naar het Tiangong ruimtestation in het kader van het Tiangongprogramma. Bevoorradingsmissies en ruimtetoeristen maken geen onderdeel uit van dit overzicht. De namen van de expeditiecommandanten zijn cursief weergegeven.

## Voltooide missies

| Expeditie | Bemanning | Lanceerdatum | Lanceervaartuig | Datum landing | Landingsvaartuig | Duur missie (dagen) |
| 1 | Nie Haisheng Liu Boming Tang Hongbo | 17 juni 2021 | Shenzhou 12 | 17 september 2021 | Shenzhou 12 | 92 |
| 2 | Zhai Zhigang Wang Yaping Ye Guangfu | 15 oktober 2021 | Shenzhou 13 | 16 april 2022 | Shenzhou 13 | 182 |
| 3 | Chen Dong Liu Yang Cai Xuzhe | 5 juni 2022 | Shenzhou 14 | 4 december 2022 | Shenzhou 14 | 182 |
| 4 | Fei Junlong Deng Qingming Zhang Lu | 29 november 2022 | Shenzhou 15 | 3 juni 2023 | Shenzhou 15 | 186 |
| 5 | Jing Haipeng Zhu Yangzhu Gui Haichao | 30 mei 2023 | Shenzhou 16 | 30 oktober 2023 | Shenzhou 16 | 153 |
| 6 | Tang Hongbo Tang Shengjie Jiang Xinlin | 26 oktober 2023 | Shenzhou 17 | 30 april 2024 | Shenzhou 17 | 188 |
| 7 | Ye Guangfu Li Cong Li Guangsu | 25 april 2024 | Shenzhou 18 | 3 november 2024 | Shenzhou 18 | 193 |

## Operationele missie

| Expeditie | Logo | Bemanning | Lanceerdatum | Lanceervaartuig | Datum landing | Landingsvaartuig | Duur missie (dagen) |
| 8 | | Cai Xuzhe Song Lingdong Wang Haoze | 29 oktober 2024 | Shenzhou 19 | 2025 | Shenzhou 19 | |

## Aanstaande missie

| Expeditie | Logo | Bemanning | Lanceerdatum | Lanceervaartuig | Datum landing | Landingsvaartuig | Duur missie (dagen) |
| 9 | | | mei 2025 | Shenzhou 20 | | | |
| 10 | | | november 2025 | Shenzhou 21 | | | |
# Max de Bok

Max M. de Bok (Ginneken en Bavel, 7 augustus 1933 – Den Haag, 8 augustus 2016) was een Nederlands journalist.

## Levensloop

De Bok werd geboren als de jongste in een gezin van tien kinderen. Hij volgde het gymnasium aan het Onze Lieve Vrouwelyceum in Breda. In 1955 kwam hij als leerling-journalist bij het toen nog Rooms-katholieke dagblad De Gelderlander. In 1958 begon hij op de parlementaire redactie van de krant in Den Haag en zou daar, met een korte onderbreking tussen 1966 en 1969 toen hij voor de Persunie correspondent was in Brussel, tot 1995 werken. In 1984 won hij de Anne Vondelingprijs voor zijn columns in De Gelderlander onder de naam Binnenskamers. Als journalist had De Bok regelmatig primeurs. Zo wist hij de hand te leggen op het amice-briefje van CDA-fractieleider Bert de Vries aan premier Ruud Lubbers. Dat leidde in 1986 uiteindelijk tot het aftreden van staatssecretaris Gerrit Brokx van Volkshuisvesting.
De parlementair journalist was ook actief voor de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ). Van 1974 tot 1975 en van 1982 tot 1986 was hij voorzitter van deze organisatie. Van 1994 tot 2003 was hij voorzitter van het Haagse perscentrum Nieuwspoort.
De Bok was vader van drie kinderen, onder wie de journaliste Karen de Bok (1961-2017). Hij overleed aan kanker. Zijn uitvaartdienst vond plaats in Nieuwspoort.
* M.M. (Max) de Bok, website Montesquieu-instituut, geraadpleegd op 2 februari 2017
* ↑ Anne Vondelingprijs voor redacteur De Gelderlander, Leeuwarder Courant, 6 juni 1984
* ↑ Bruggenbouwer van journalistiek Nederland; het eeuwige leven van Max de Bok (1933-2016), de Volkskrant, 6 september 2016
# Molukse kaketoe

De Molukse kaketoe (Cacatua moluccensis) behoort tot de papegaaiachtigen. De vogel werd in 1788 door Johann Friedrich Gmelin geldig beschreven. Het is een door habitatverlies (ontbossing) en illegale jacht endemische, bedreigde soort op de Molukken.

## Kenmerken

De vogel is 46 tot 52 cm lang. Het is een grote, merendeels witgekleurde kaketoe. Opvallend is de zalmroze tot rode kuif en door het hele verenkleed ook roze tinten. De onderkant van de vleugels en de staart zijn oranjegeel. De snavel is donkergrijs, de poten zijn grijs en rond het oog is de naakte huid blauwachtig wit.

## Verspreiding en leefgebied

Deze kaketoe komt alleen voor op de Zuid-Molukken, op de eilanden Seram en Ambon. Er zijn geen waarnemingen na de jaren 1990 van de eilanden Saparua en Haruku. Op Ambon is maar één plaats waar de vogel in het wild verblijft. Het leefgebied is tropisch bos in laagland, met een voorkeur voor ongerept regenwoud, maar daarnaast ook in secundair bos. Ze leven van zaden en vruchten.

## Status

De Molukse kaketoe heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2024 door BirdLife International ruw geschat op 26 tot 53 duizend volwassen individuen. De populatie-aantallen nemen af door illegale jacht en vogelvangst ten behoeve van de handel, maar ook door habitatverlies De leefgebieden worden aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor intensief agrarisch gebruik, infrastructuur en menselijke bewoning. Het overblijvende bos wordt daardoor gemakkelijker toegankelijk. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
Er gelden wettelijke beperkingen voor de handel in deze kaketoe, want de soort staat in de Bijlage I van het Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora.
* 1 2 3 4 5 (en) Molukse kaketoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Bolívar (staat)

Bolívar is een deelstaat van Venezuela, gelegen in het oosten van het land.

## Bestuur

De gouverneur van het gebied is Ángel Marcano.

## Geografie

De oppervlakte van Bolívar beslaat ruim een kwart (26,25%) van heel Venezuela. Bolívar grenst aan de rivier de Orinoco, die o.a. door de hoofdstad Ciudad Bolívar stroomt.

## Geschiedenis

Vroeger was de hoofdstad Ciudad Bolívar ook de hoofdstad van het eenheidsrijk Groot-Colombia, tussen 1819 en 1821. Zowel de staat als de stad zijn vernoemd naar de Zuid-Amerikaanse bevrijder Simón Bolívar.

## Gemeenten

Bolívar telt, ondanks zijn grootte, slechts 11 gemeenten:
| Nr. | Gemeente | Inwoners | Hoofdplaats | Inwoners |
| 1 | Angostura | 57.097 | Ciudad Piar | 51.967 |
| 2 | Caroní | 851.071 | Ciudad Guayana | 816.560 |
| 3 | Cedeño | 105.469 | Caicara del Orinoco | 66.315 |
| 4 | El Callao | 29.251 | El Callao | 29.214 |
| 5 | Gran Sabana | 40.572 | Santa Elena de Uairén | 30.000 |
| 6 | Heres | 380.953 | Ciudad Bolívar | 375.085 |
| 7 | Padre Pedro Chien | 16.215 | El Palmar | 15.521 |
| 8 | Piar | 117.000 | Upata | 125.000 |
| 9 | Roscio | 27.523 | Guasipati | 21.165 |
| 10 | Sifontes | 44.576 | Tumeremo | 35.655 |
| 11 | Sucre | 34.426 | Maripa | 19.754 |
* Detailkaart
* Brazilië
* Guyana
* Amazonas
* Apure
* Guárico
* Anzoátegui
* Delta Amacuro
* 1
* 2
* 3
* 4
* 5
* 6
* 7
* 8
* 9
* 10
* 11
* Gemeenten
# Balesari (Windusari)

Balesari is een bestuurslaag in het regentschap Magelang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Balesari telt 2562 inwoners (volkstelling 2010).
# Graftombe van de Báb

De graftombe van de Báb is een grafmonument in Haifa, Israël, waar de resten van de Báb, stichter van het bábisme en de voorloper van Bahá'u'lláh, stichter van het bahai-geloof, zijn gelegd. De locatie wordt beschouwd als de op een na heiligste plaats op aarde voor bahai-gelovigen, na de graftombe van Bahá'u'lláh in Bahjí, nabij Akko. De precieze locatie op de berg Karmel werd door Bahá'u'lláh aangewezen aan zijn oudste zoon, 'Abdu'l-Bahá, in 1891. 'Abdu'l-Bahá bouwde de oorspronkelijke graftombe, die later door zijn kleinzoon Shoghi Effendi werd verfraaid met een koepel.
De koepel bestaat uit 12.000 daktegels van 50 verschillende soorten en maten gemaakt in Utrecht, Nederland, waarbij gebruik werd van een innovatief proces van brand-glazuring over bladgoud. Een van deze tegels wordt tentoongesteld in het Nederlands Dakpannenmuseum te Alem.
De voor bahai-gelovigen heilige plaatsen in Haifa en in en rond Akko, met inbegrip van de terrassen en de graftombe van de Báb op de berg Karmel, en de graftombe van Bahá'u'lláh, het huis van Bahjí en het huis in Mazra'ih werden in juli 2008 toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Een restauratie van het heiligdom begon in 2008 en werd in 2011 afgerond.
# Romein

Romein of Romeinen kan verwijzen naar:

## Groepen mensen

* Romeinen (volk), leden van een in de stad Rome wonende stam van de Latijnen, een Indo-Europees volk
* later werd het de naam van alle burgers van het Romeinse Rijk, waaronder:
** Romeinen in België
** Romeinen in Nederland
*** Romeinen in Friesland
* 'Romeinen' kan slaan op inwoners van de stad Rome (stad)

## Bijbelboek

* Brief van Paulus aan de Romeinen, een Bijbelboek

## Lettertype

* Romein (lettertype), een rechtopstaande (niet-cursieve) letter

## Personen

* Annie Romein-Verschoor, Nederlandse historica
* Jan Romein, Nederlands historicus
* Johnny Romein, zanger
* Rob Romein, een van de oprichters van Tulip Computers
* Thomas Adrianus Romein, architect
* Michiel Romeyn, acteur en beeldend kunstenaar

## Overig

* Poppodium Romein, een uitgaansgelegenheid in de Nederlandse stad Leeuwarden
# Cedeño (Bolívar)

Cedeño is een gemeente in de Venezolaanse staat Bolívar. De gemeente telt 105.000 inwoners. De hoofdplaats is Caicara del Orinoco.
# Sennius yucatan

Sennius yucatan is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1984 gepubliceerd door Johnson.
# Balige I

Balige I is een bestuurslaag in het regentschap Toba Samosir van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Balige I telt 1584 inwoners (volkstelling 2010).
# Aegopodium

Aegopodium is de botanische naam van een geslacht van planten in de schermbloemenfamilie (Umbelliferae oftewel Apiaceae). De soorten komen voor van gematigd Eurazië tot in de Himalaya.
Alle bladen, ook de onderste, zijn enkel- tot viervoudig geveerd. De blaadjes van de eerste orde zijn duidelijk gesteeld.
In België en Nederland komt alleen zevenblad (Aegopodium podagraria) in het wild voor. Dit is in heel Noordwest- en Midden-Europa de enige plant in dit geslacht.
Aegopodium-soorten zijn waardplant voor onder andere Agonopterix angelicella, Agonopterix heracliana, Depressaria sordidatella, bruine snuituil (Hypena proboscidalis) en Udea elutalis.

## Soorten

* Aegopodium alpestre Ledeb.
* Aegopodium burttii Nasir
* Aegopodium decumbens (Thunb.) Pimenov & Zakharova
* Aegopodium handelii H.Wolff
* Aegopodium henryi Diels
* Aegopodium kashmiricum (R.R.Stewart ex Dunn) Pimenov
* Aegopodium komarovii (Karjagin) Pimenov & Zakharova
* Aegopodium latifolium Turcz.
* Aegopodium nadeshdae (Stepanov) Stepanov
* Aegopodium podagraria L. - Zevenblad
* Aegopodium tadshikorum Schischk.
* Aegopodium tribracteolatum Schmalh.