OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pander S.4 Postjager

De Pander S.4 Postjager ook Panderjager was een Nederlands driemotorig postvliegtuig gebouwd door vliegtuigfabriek Pander in Den Haag. Er is slechts een exemplaar gebouwd, dat verloren is gegaan tijdens de Londen-Melbourne Race.

## Ontwerp

De S.4 was ontworpen als een snel postvliegtuig voor de route tussen Nederland en Nederlands-Indië. Het vliegtuig was een driezits laagdekker uitgerust met drie 420 pk Wright Whirlwind motoren. Het was geheel van hout. Het conventionele landingsgestel met staartwiel was intrekbaar. De S.4, met registratie PH-OST, vloog voor het eerst op 6 oktober 1933.

## Historie

op 9 december 1933 vloog de Pander S.4 geladen met post naar Batavia. Helaas moest deze vlucht al in Italië vanwege ernstige motorproblemen worden afgebroken. Na reparatie vond 22 dagen later, op 31 december, alsnog de aankomst in Batavia plaats. In 1934 deed het vliegtuig mee aan de luchtrace van Londen naar Melbourne. Het vertrok op 20 oktober 1934 van RAF vliegveld Mildenhall in Engeland, met aan boord: Gerrit J. Geysendorffer (gezagvoerder), Dick Asjes (tweede piloot) en Pieter Pronk (marconist), en landde na 36 uur in Allahabad, India. Bij de landing in Allahabad liep het vliegtuig schade op. Na reparatie van onderdelen in Calcutta was het vliegtuig op 26 oktober weer vliegklaar. Tijdens de start in het donker raakte het vliegtuig echter een karretje met zoeklicht en vloog direct in brand. Het ging geheel verloren, maar de bemanningsleden wisten ondanks hun verwondingen uit het toestel te komen en overleefden alle drie de crash.

## Specificaties

* Pander S.4 Postjager
* Rol: snel langeafstand postvliegtuig
* Bemanning: 3
* Laadgewicht: 500 kg
* Lengte: 12,5 m
* Spanwijdte: 16,6 m
* Hoogte: 2,9 m
* Leeggewicht: 3.025 kg
* Maximum gewicht: 5.500 kg
* Brandstofcapaciteit: 2.100 liter
* Motoren: 3 × Wright Whirlwind negencilinder luchtgekoelde stermotor, 420 pk elk
* Eerste vlucht: 6 oktober 1933
* Laatste vlucht: 26 oktober 1934
* Aantal gebouwd: 1
Prestaties:
* Maximumsnelheid: 370 km/h
* Kruissnelheid: 300 km/h
* Landingssnelheid: 95–100 km/h, flaps neer
* Vliegbereik: 2.430 km
* Plafond: 5.400 m

## Externe link

* Het ongeluk met de Panderjager, aviacrash.nl
* 1 2 3 Illustrated Encyclopedia of Aircraft(Part Work 1982-1985), Orbis Publishing
# Hermanus Johannes Voerman

Hermanus Johannes Voerman (kortweg H.J. Voerman) (Den Haag, 29 juli 1885 – Den Haag, 18 november 1962) was een Nederlands fagottist en violist.
Hij was zoon van Maria Alida ’t Hoofd en violist Herman Voerman. Hijzelf trouwde met Johanna Frederika Goldberg, scheidde en hertrouwde met Jannigje van Eck.
Voerman leerde viool spelen aan het Haags Conservatorium bij Laurent Angenot, maar kreeg van directeur Henri Viotta het verzoek om een houtblaasinstrument te gaan spelen. Op aanraden van zijn vader werd het fagot bij Cornelis van Heyst, alhoewel de zoon er weinig heil in zag. Tijdens zijn studie was Viotta namelijk al bezig met de samenstelling van een nieuw symfonieorkest: het Residentie Orkest. Viotta nam de toen nog leerling fagot en viool mee naar dat orkest, waarbij Voerman als fagottist naast Van Heyst en als violist naast Angenot kwam te zitten. Viotta stelde Voerman nog meer op prijs toen die ook de contrafagot wilde gaan bespelen. Voerman zou op dat instrument vele uitvoeringen geven van L’apprenti sorcier van Paul Dukas, een populair werk bij het orkest. Voerman vierde zijn 40-jarig jubileum als beroepsmusicus gelijk met het orkest.
# Bonnetterie

Bonnetterie is een bepaalde klasse textielwaren. Het betreft in het algemeen kleine, door gebreide textielwaren, zoals wollen kousen en sokken, mutsen, dassen en handschoenen. De oorspronkelijk Franse term duidt in het Nederlands – maar vooral in het Frans – ook op de productie en handel in dergelijke waren.

## Franse en Nederlandse spelling en betekenis

Het Nederlandse woord bonnetterie is aan het Frans ontleend, maar daar wordt het traditioneel met een enkele t gespeld en sinds de spellingshervorming van 1990 als bonnèterie, dus met een accent grave.
Het in 1889 te Amsterdam opgerichte voormalige Maison de Bonneterie gebruikte de Franse spelling en vele zaken in bonnetterie en fournituren hebben de schrijfwijze van deze prestigieuze zaak nagevolgd, maar het Groene boekje erkent alleen de spelling met twee t's. Bonnetterie als collectivum duidt gewoonlijk op textielwaren, maar als telbaar zelfstandig naamwoord verwijst hij naar bedrijven. In het Frans wordt bonnèterie in dezelfde betekenissen gebruikt als in het Nederlandse woord, maar de Franse term kan daarnaast ook duiden op de productie- en handelsketen voor gebreid textiel of op een bedrijf of werkplaats in die keten. Ook in het Nederlands taalgebied komt deze ruimere betekenis wel voor, bijvoorbeeld in de naam van de Vlaamse breigoedfabriek Bonneterie Bosteels-De Smeth.

## Bonnet

Bonnetterie is afgeleid van bonnet, dat in het Nederlands een leenwoord uit het Frans is. Het betekent in beide talen muts of baret. In het Nederlands is het woord daarnaast gebruikt voor hoofdtooi van vrouwen bij sommige Nederlandse klederdrachten. Afgeleid van deze betekenis is het bonnetzeil of kortweg bonnet, een lijzeil dat bezijden de andere zeilen werd gehesen om meer wind te vangen. Een schip dat vol opgetuigd is met bonnetzeilen doet denken aan de royale bonnetten van de klederdrachten, bijvoorbeeld de bonnet Figaro.

## Etymologie

Bonnet, dat de basis vormt van het Franse woord bonnèterie, heeft een onduidelijke etymologie:
* Geopperd wordt een lijn via het Oudfrans en de middeleeuws Latijnse vormen abonnis en obonnis naar het Frankische woord obbunni dat duidt op ‘iets dat gemaakt is met banden of linten’.
* Een andere mogelijke herkomst is uit het Germaanse bund (kapsel, mijter), waarbij bund verwijst naar binden.
Het is niet duidelijk in hoeverre deze twee verklaringen elkaar uitsluiten.

## Bedrijven

* Bonneterie Bosteels-De Smeth
* Mauchauffée
* Etymologiebank.nl, trefwoord bonnetterie
* Etymologiebank.nl, trefwoord bonnet (1)
* Bataviawerf.nl: De zeilen van de Batavia
* Vaartips.nl: Lijzeilen
* Books.google.nl: Aenleiding Tot de Kennisse van het Verhevene Deel Der Nederduitsche Sprake: Behelzende Den Grondslag beneffens Twee Proeven Van Geregelde Afleiding. Tweede Deel, Deel 2, p 121 – 122.
* ↑ Historie van den heer Willem Leevend. Deel 7 (1785) – Aagje Deken, Betje Wolff
# Jean Devert

Nicolas Jean François Devert (Luik, 15 december 1889 – Luik, 7 maart 1948) was een Belgisch altviolist die een lange tijd in Nederland woonde en werkte.
Hij was zoon van Marie Thérèse Théodore Boverie (zonder vaste betrekking) en schilder Jean Louis Devert. Hijzelf was al in Luik getrouwd met Marie Louise Françoise Jamar. Zij werd vanuit haar woning aan de Hollanderstraat in Den Haag begraven in Luik; hij volgde vermoedelijk daar driekwart jaar later.
Hij kreeg zijn opleiding aan het Koninklijk Conservatorium Luik waar hij cum laude slaagde. Zijn naam dook voor het eerst in de Nederlandse pers op in oktober 1910, wanneer hij solist is bij het Staar-orkest.
Tijdens zijn Nederlandse periode was hij vanaf 1911 solo-altviolist van het Residentie Orkest. In 1944 ging hij vanwege een slechte gezondheid met pensioen.
Hij was ook tussen 1943 en 1945 docent aan het Haags conservatorium. Minstens twee leerlingen zouden uiteindelijk solist worden bij het Concertgebouworkest: Jaap Moelker en Karl Schouten. Hij soleerde regelmatig bij het genoemde orkest en was ook graag gehoorde muzikant binnen het kamermuziekcircuit.
Het "Haagsch Strijkkwartet" met violisten Sam Swaap, Adolphe Poth en cellist Charles van Isterdael werd vastgelegd op doek door Gerard Vrint.
* ↑ Overlijdensbericht via cbg.nl (geraadpleegd 20 oktober 2024)
* ↑ Redactie, Jaap Stotijn en Jean Devert. Het Vaderland (2 oktober 1944). Geraadpleegd op 21 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Jean Devert leeraar. De Residentiebode (10 mei 1943). Geraadpleegd op 21 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Veiling Simonis-Buunk (geraadpleegd 20 oktober 2024)
# Selma (Alabama)

Selma is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Alabama, en valt bestuurlijk gezien onder Dallas County. Het stadje werd in de hele wereld bekend vanwege de 'Mars op Selma' in maart 1965 voor gelijke burgerrechten onder leiding van dr. Martin Luther King en zijn toespraak How long? Not long!. De eerste twee geweldloze marsen werden door de lokale politie tegengehouden dan wel met bruut geweld uiteengeslagen. De derde mars met zo'n 30.000 deelnemers was wel succesvol (in 2014 verfilmd als "Selma").

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 20.512. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 19.265, een daling van 1247 (-6.1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 37,4 km², waarvan 35,9 km² land en 1,5 km² water. Selma ligt op ongeveer 38 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont de plaatsen in een straal van 40 km rond Selma.

## Geboren

* Jeff Sessions (1946), politicus
* Mia Hamm (1972), voetbalster

## Galerij

* Edmund Pettus brug in Selma
# Jatibungur

Jatibungur is een bestuurslaag in het regentschap Sumedang van de provincie West-Java, Indonesië. Jatibungur telt 1463 inwoners (volkstelling 2010).
# Vuelo de Alambre

Vuelo de Alambre is een compositie van de Finse componist Mikko Heiniö. Vuelo de Alambre betekent letterlijk Vlucht van (prikkel)draad.
Het werk kwam tot stand toen Heiniö les gaf aan de Universiteit van Helsinki en een Chileense vluchteling in zijn klas kreeg. Deze maakte hem attent op de Chileense cultuur. Tegelijkertijd kreeg Heiniö het verzoek van de Finse omroep tot het schrijven van een werk. Hij koos daarop gedichten, die in de Chileense gevangenissen waren geschreven gedurende het Pinochetregime in de jaren 70. De gedichten gaan niet zo zeer over de politieke situatie maar geven een beeld van het verblijf in die gevangenis met haar verschrikkingen. De première was tijdens een concert op 3 april 1985 in Helsinki door sopraan Eija Orpana-Martin, begeleid door het Finse Radiosymfonieorkest onder leiding van Jorma Panula.

## Muziek

De liederencyclus bestaat uit een viertal lieden voorafgegaan door twee instrumentale delen. De teksten worden in het Spaans gezongen:
* Prelude
* Tengo (ik heb)
* Electra
* Fué anache (het gebeurde afgelopen nacht)
* Tres alamos
* Postlude
Tengo behandelt de geestelijke vlucht van een gevangene; hij/zij kijkt (figuurlijk?) over zee en heeft als vriend een zeemeeuw. Electra gaat over de marteling van een man, terwijl de gemartelde vastgebonden op een bed ligt en met electra tot spasmen wordt gedwongen (Electra is hier vrouwennaam en elektriciteit). Fué anache betreffen herinneringen van een opgesloten echtpaar aan hun kinderen en vrijheid en bevat de titel van het werk. Tres alamos was een van de gevangenkampen en handelt over een moeder die keer op keer naar een politiebureau gaat om te achterhalen wat er met haar kind is gebeurd.
De muziek is deels gebaseerd op volksmuziek uit Zuid-Amerika. Muziektheoretisch maakt de componist gebruik van dodecafonie, die in slechts één deel losgelaten wordt en vervangen door de pentatoniek, die weer gebaseerd is op muziek uit het Andesgebergte. Hiermee combineerde Heiniö wederom twee muziekstijlen met elkaar, een vast terugkerende compositiestijl van Heiniö.

## Orkestratie

* sopraan
* 3 dwarsfluiten, 3 hobo’s, 3 klarinetten, 3 fagotten;
* 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, 1 tuba
* 1 stel pauken, 3 man/vrouw percussie, 1 harp, 1 bespeler van celesta en piano
* violen, altviolen, celli, contrabassen

## Discografie

* Uitgave Finlandia Records: sopraan Karita Mattila met het Turku Philharmonisch Orkest onder leiding van Jacques Mercier

## Bron

* de compact disc
* FIMIC; Finse muziekorganisatie.

## Externe link

* Tres Alamos
# Hersteld Hervormde Kerk (Veen)

De Hersteld Hervormde Kerk is een kerkgebouw in de tot de Noord-Brabantse gemeente Altena behorende plaats Veen. De kerk is gelegen aan de Hazelegerstraat 1.

## Geschiedenis

De Hersteld Hervormde Kerk ontstond in 2004 en ook in Veen vond dit kerkgenootschap een aanzienlijke aanhang. Aanvankelijk kwam men bijeen in een tot kerk omgebouwde bedrijfshal aan de Witboomstraat 49a.
In 2018 werd een definitief kerkgebouw in gebruik genomen. Het is een sober gebouw in baksteen en beton, gedekt met een zadeldak en voorzien van een vierkant bakstenen torentje, asymmetrisch geplaatst op de voorgevel.
De gemeente had bij de opening van de nieuwe kerk ongeveer 280 lidmaten. De kerk kan zelfs worden uitgebreid tot 350 zitplaatsen.
* Brabants Dagblad 2016
* ReliWiki
# Jaticempaka

Jaticempaka is een bestuurslaag in het regentschap Kota Bekasi van de provincie West-Java, Indonesië. Jaticempaka telt 56.270 inwoners (volkstelling 2010).
# Eudoxia van Kiev

Eudoxia van Kiev (circa 1131 - circa 1187) was een prinses uit het Kievse Rijk die tot het huis Ruriken behoorde. Van 1173 tot 1177 was ze groothertogin-gemalin van Polen.

## Levensloop

Eudoxia was een dochter van grootvorst Izjaslav II van Kiev en Agnes, een dochter van Koenraad III van Hohenstaufen, die van 1138 tot 1152 Rooms-Duits koning was.
In 1154 huwde ze met Mieszko III, hertog van Groot-Polen. Mieszko's eerste vrouw Elisabeth van Hongarije was kort daarvoor overleden. Via dit huwelijk trachtte Mieszko goede banden met het Kievse Rijk aan te halen. Mieszko en Eudoxia kregen minstens vijf kinderen:
* Boleslaw (1159-1195), hertog van Koejavië
* Mieszko (1160/1165-1193), hertog van Kalisz
* Wladislaus III (1161/1166-1231), groothertog van Polen
* Salomea (1162/1164 - ?), huwde met hertog Ratibor II van Pommeren
* Anastasia (voor 1164 - na 1240), huwde met hertog Bogislaw I van Pommeren
In 1173 volgde Mieszko zijn broer Bolesław IV de Kroesharige op als groothertog van Polen. In 1177 kwam Mieszko's oudste zoon Odo met de steun van Casimir II, een jongere broer van Mieszko, echter in opstand tegen zijn vader. Dit kwam omdat Mieszko zijn kinderen uit zijn tweede huwelijk het grootste deel van zijn erfenis wou geven en Odo van zijn vader priester moest worden en hierdoor geen kans kon maken op de erfopvolging.
De opstand slaagde en Mieszko III moest vluchten. Hij vestigde zich achtereenvolgens in Bohemen, Duitsland en Pommeren en deed verschillende pogingen om de Poolse troon terug te krijgen.
Het is niet echt bekend hoe Eudoxia's verdere leven na de afzetting van Mieszko in 1177 verliep. Het is zeker dat ze haar man in ballingschap volgde en toen Mieszko in 1182 terug Groot-Polen verwierf leefde ze nog. Toen Mieszko in 1198 terug groothertog van Polen werd, was ze echter waarschijnlijk al overleden. De meeste historici plaatsen haar overlijden rond het jaar 1187, terwijl sommige bronnen stellen dat ze rond 1209 stierf.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Eudoxia of Kiev op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Johannes Nelemans

Johannes Nelemans (Klundert, 29 maart 1859 - Tiel, 3 mei 1944) was een Nederlands civiel ingenieur, hoofdingenieur bij Rijkswaterstaat, hoogleraar aan de Technische Hogeschool te Delft, en rector magnificus in 1920-1921.

## Levensloop

Nelemans behaalde in 1882 het ingenieursdiploma in de civiele techniek aan de Polytechnische School te Delft. Hij begon zijn carrière bij de Staatsspoorwegen, maar kreeg al snel een aanstelling als adspirant-ingenieur bij Rijkswaterstaat. In de volgende twintig jaar werkte hij zich op tot hoofdingenieur bij Rijkswaterstaat. Nelemans leidde eind 19e en begin 20e eeuw het project ter verbetering van het kanaal van Sas van Gent naar Terneuzen. Het gezin Nelemans woonde daarom gedurende enige jaren in Terneuzen waar alle drie de kinderen geboren werden, Rudolf, Nanda en Nora. De laatste ging ook in Delft studeren en behoorde tot de vroegste lichtingen vrouwelijke ingenieurs in Nederland.
In 1906 werd Johannes Nelemans aangesteld als hoogleraar waterbouw en bruggenbouw bij de Technische Hogeschool te Delft, in het studiejaar 1920-1921 was hij rector magnificus, en in 1929 ging hij op zeventigjarige leeftijd met emeritaat. Nelemans woonde daarna met zijn vrouw eerst aan de Neuhuyskade en daarna in de beroemde Nirwana flat in Den Haag maar in de oorlog verhuisde hij naar Tiel waar hij in 1944 overleed.
Nelemans was benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw, en in België tot Ridder in de Orde van Leopold van België.

## Publicaties

* Abraham Bekaar, J. Nelemans. Means for preventing ice blockades. International inland navigation congress (6 ; 1894 ; The Hague). The Hague : Belinfante, 1894.
* Nelemans, J. Werken tot verbetering van het Kanaal van Gent naar Terneuzen, 1897.
* Nelemans, J. De Noorder-Lekdijk, s.n. 1906.
* Nelemans, J. Het verdrag met België naar de Eerste Kamer : overdrijving en onwaarheid in de oppositie. Waltman, 1927. (online)
* 1 2 3 "Prof. ir Nelemans overleden," in: Delftsche courant : nieuwsblad voor Delft en Delfland, 08-05-1944.
* Gemeinsame Normdatei: 111377990X
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9558 248X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069258732
* Système universitaire de documentation: 201016206
* Virtual International Authority File: 290277045
* WorldCat (via VIAF): 290277045
# Amt Woldegk

Het Amt Woldegk is een samenwerkingsverband van 8 gemeenten en ligt in het district Mecklenburgische Seenplatte in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren. Het Amt telt 6.461 inwoners. Het bestuurscentrum bevindt zich in de stad Woldegk.

## Geschiedenis

Het Amt Woldegk is op 1 januari 2004 ontstaan door de samenvoeging van de toenmalige Ämter Groß Miltzow en Woldegk.

## Gemeenten

Het Amt bestaat uit de volgende gemeenten:
* Groß Miltzow met Badresch, Golm, Holzendorf, Klein Daberkow, Kreckow, Lindow en Ulrichshof
* Kublank met Friedrichshof en Sandberg
* Neetzka
* Petersdorf
* Schönbeck met Charlottenhof, Neu Schönbeck, Poggendorf en Rattey
* Schönhausen met Matzdorf
* Voigtsdorf
* De stad Woldegk met Bredenfelde, Canzow, Carolinenhof, Friedrichshöh, Georginenau, Göhren, Grauenhagen, Helpt, Hildebrandshagen, Hinrichshagen, Johanneshöhe, Oertzenhof, Oltschlott, Pasenow, Rehberg en Vorheide. In 2015 uitgebreid met: Mildenitz, Carlslust, Groß Daberkow en Hornshagen.

## Bestuurlijke herindelingen

Sinds de oprichting van het Amt in 2004 hebben er diverse bestuurlijke herindelingen plaatsgevonden. Tot op heden betreft het de volgende wijzigingen:
* Annexatie van de gemeente Groß Daberkow door Mildenitz op 1 juli 2006.
* Annexatie van de gemeente Mildenitz door de stad Woldegk
* 1 2 (de) Statistisches Amt M-V – Bevölkerungsstand der Kreise, Ämter und Gemeinden 2020 (XLS-bestand) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
# Jatigede

Jatigede is een bestuurslaag in het regentschap Bojonegoro van de provincie Oost-Java, Indonesië. Jatigede telt 2238 inwoners (volkstelling 2010).
# Nederlands Kampioenschap Poetry Slam

Het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam bestaat sinds 2002. Van 2002 tot 2005 werd dit georganiseerd door de Wintertuin (productiehuis) in Nijmegen, vanaf 2006 door Het Poëziecircus in Utrecht (per 1 januari 2013 Het Literatuurhuis). De winnaars van het NK Poetry Slam worden afgevaardigd naar het Wereldkampioenschap Poetry Slam, dat de afgelopen jaren in Frankrijk plaatsvond. Het NK Poetry Slam vond van 2006 tot en met 2012 in december plaats, maar is daarna verschoven naar de Week van de Poëzie in januari, waardoor in 2013 geen NK heeft plaatsgevonden. De prijs bestaat uit de Gouden Vink wisseltrofee, vernoemd naar dichter en schrijver Simon Vinkenoog en duizend euro.
De Nederlands kampioenen Poetry Slam waren tot nu toe:
* 2002: Erik Jan Harmens
* 2003: De Woorddansers
* 2004: Sven Ariaans
* 2005: Sander Koolwijk
* 2006: Krijn Peter Hesselink
* 2007: Bernhard Christiansen
* 2008: Najiba Abdellaoui
* 2009: Ellen Deckwitz
* 2010: Daan Doesborgh en Martijn Teerlinck
* 2011: Kira Wuck
* 2012: Laura van der Haar
* 2013/2014: Daniël Vis
* 2015: Daan Zeijen
* 2016: Carmien Michels
* 2017: Else Kemps
* 2018: Ozan Aydogan
* 2019: Maxime Garcia Diaz
* 2020: Martje Wijers
* 2021: Monique Hendriks
* 2022: Tom Driesen
* 2023: Nicole Kaandorp
* 2024: Wim Landuyt
Bij het Wereldkampioenschap Poetry Slam bereikten De Woorddansers verreweg het beste resultaat: zij werden tweede. Op nationaal niveau is Ellen Deckwitz de huidige recordhoudster voor de meeste gewonnen jaarfinales in één jaar tijd. Zij schreef Slamersfoort, de Awaterslam, de jaarfinale van Festina Lente en de jaarfinale van de Rotterdam Slam op haar naam. Een groot deel van de winnaars van het NK Poetry Slam zijn later gedebuteerd bij een reguliere uitgeverij.
* ↑ Casper van der Veen, Carmien Michels wint NK Poetry Slam . NRC (29 januari 2016). Geraadpleegd op 17 oktober 2024.
* ↑ Wim Landuyt winnaar NK Poetry Slam 2024. International Literature Festival Utrecht (ILFU) (22 september 2024). Geraadpleegd op 17 oktober 2024.
# Rachel Dolezal

Rachel Anne Dolezal, zich noemende Nkechi Amare Diallo (Lincoln County, 12 november 1977) is een Amerikaanse auteur, multimediakunstenaar en activiste, die vooral bekend werd om een controverse die in 2015 rees omtrent haar raciale identiteit. Dolezal presenteert zich als een Afro-Amerikaanse vrouw, ofschoon ze blank is en geen verifieerbare Afrikaanse afkomst heeft.
Dolezal was voorzitter van de plaatselijke afdeling van de organisatie National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) in Spokane, Washington, van 2014 tot juni 2015, toen ze ontslag nam te midden van de controverse over haar raciale identiteit. Dolezal werd in de publiciteit in verlegenheid gebracht toen haar blanke ouders haar bewering dat ze een zwarte vader zou hebben tegenspraken en publiekelijk verklaarden dat het gehele gezin blank was. Haar ouders verklaarden dit naar aanleiding van het onderzoek naar aangiften die zij had gedaan, waarin ze beweerde het slachtoffer te zijn geworden van rasgerelateerde haatmisdrijven. Later in 2015 erkende Dolezal dat ze weliswaar als blanke was geboren, maar ze hield desalniettemin vol dat ze zichzelf als "zwart" identificeerde.
De controverse over Dolezal leidde tot een nationaal debat in de Verenigde Staten over raciale identiteit. Haar critici stelden dat ze culturele toe-eigening en fraude pleegde; Dolezal en haar verdedigers beweerden dat haar zelfidentificatie oprecht is, ook al is die niet gebaseerd op ras of afkomst. In 2017 bracht Dolezal memoires uit over haar raciale identiteit met de titel In Full Color: Finding My Place in a Black and White World. De ophef over haar identiteit wordt aangehaald in het debat over transracialisme.
# Amt Stavenhagen

Het Amt Stavenhagen is een samenwerkingsverband van 13 gemeenten en ligt in het district Mecklenburgische Seenplatte in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren. Het Amt telt 11.481 inwoners. Het bestuurscentrum bevindt zich in de stad Stavenhagen.

## Geschiedenis

Het Amt Stavenhagen is op 1 januari 2005 ontstaan door de fusie van de stad Stavenhagen en het toenmalige Amt Stavenhagen-Land.

## Gemeenten

Het Amt bestaat uit de volgende gemeenten:
* Bredenfelde
* Briggow met Sülten
* Grammentin
* Gülzow
* Ivenack met Goddin, Grischow, Markow, Weitendorf en Zolkendorf
* Jürgenstorf met Krummsee, Rottmannshagen en Voßhagen
* Kittendorf met Bauernreihe, Clausdorf, Mittelhof en Oevelgünde
* Knorrendorf met Friedrichsruh, Gädebehn, Kastorf en Kleeth
* Mölln met Buchholz, Groß Helle, Klein Helle, Lüdershof en Wrodow
* Ritzerow met Galenbeck en Wackerow
* Rosenow met Karlshof, Luplow, Schwandt, Tarnow und Voßfeld
* De stad Stavenhagen met Amtsbrink, Basepohl, Klockow, Kölpin, Neubauhof, Pribbenow en Wüstgrabow
* Zettemin met Carlsruhe en Rützenfelde
* 1 2 (de) Statistisches Amt M-V – Bevölkerungsstand der Kreise, Ämter und Gemeinden 2020 (XLS-bestand) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)