OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vajdahunyadburcht

Het Slot Vajdahunyad ligt achter het Heldenplein op een eiland van de stadsvijver in Boedapest, aan de Pest-zijde.
Achter het Heldenplein ligt de stadsvijver die in de zomer wordt benut door kanoërs en in de winter dienstdoet als ijsbaan. Er vinden dan ijshockey-wedstrijden plaats en er worden internationale schaatswedstrijden gehouden. Op een eiland in de vijver ligt in een park het slot Vajdahunyad, dat hier werd gebouwd ter gelegenheid van het grote feest in 1896. Het is een kopie van het kasteel van Hunedoara in Roemenië. Vajdahunyad is de Hongaarse naam voor de Roemeense stad Hunedoara.
De architect heeft geprobeerd verschillende Hongaarse stijlen in één gebouw te verenigen. Ook rond het kasteel hebben de gebouwen een verschillende stijl. romaans (kerk), gotisch, renaissance en barok (het slot). Het portaal van de kerk is een nabootsing van dat in Ják. Rond de koepel staan vele beelden. Korinthische zuilen dragen de koepel. Opzij van de kerk staat het bronzen beeld van Anonymus. Het is in 1903 door Miklòs Ligeti vervaardigd ter ere van een niet bekende schrijver uit de 12e en 13e eeuw, die vermoedelijk de eerste Hongaarse kroniek heeft geschreven. In het slot is het 'Museum van de Hongaarse Landbouw' ondergebracht, dat het grootste landbouwmuseum van Europa is.
# Vasili Aleksandrovitsj Archipov

Vasili Aleksandrovitsj Archipov (Russisch: Василий Александрович Архипов) (Staraja Koepavna, oblast Moskou, 30 januari 1926 – Zjeleznodorozjny, 19 augustus 1998) was een hoge officier in de Sovjet-marine.
Tijdens de Cubacrisis in 1962 verhinderde hij door onder enorme druk zijn kalmte te bewaren de waarschijnlijke lancering van een of meer nucleaire torpedo's. Hiermee is waarschijnlijk een nucleaire oorlog voorkomen.

## Cubacrisis

Archipov bevond zich in 1962 gedurende de Cubacrisis op een onderzeeboot die de opdracht had de Amerikaanse blokkade van Cuba te doorbreken. Toen zijn schip door Amerikaanse dieptebommen naar de oppervlakte werd gedwongen, dachten zijn collega hoge officieren op de onderzeeboot dat de oorlog tussen de Sovjets en de Amerikanen inmiddels was uitgebroken. Twee van de drie gezagvoerende officieren pleitten daarom voor de inzet van nucleaire torpedo's tegen de Amerikaanse oorlogsschepen om zich uit deze bijzonder netelige situatie te redden.
Als Archipov met hun visie had ingestemd, had zijn onderzeeboot dus nucleaire torpedo's op Amerikaanse schepen afgevuurd. De gevolgen zouden niet te overzien geweest zijn. Archipov hield echter zijn hoofd koel en gaf geen toestemming voor dit plan. Daardoor ontbrak de noodzakelijke unanimiteit om kernwapens in te kunnen zetten. In plaats daarvan kwam de onderzeeboot naar de oppervlakte van de zee. De blokkade werd niet doorbroken en korte tijd later ontspande de situatie zich.
Door deze actie voorkwam hij met enige waarschijnlijkheid een kernoorlog. Hetzelfde gold ook voor Stanislav Petrov, een andere Russische officier, tijdens de NAVO-oefening Able Archer 83 in 1983.
Thomas Blanton (de toenmalig directeur van het National Security Archive) zei in 2002 ter gelegenheid van het feit dat de Cuba-crisis zich toen veertig jaar eerder had voorgedaan dat "een man met de naam Vasili Archipov de wereld heeft gered".

## Voetnoten

* 1 2 Marion Lloyd, zie hier, 13 oktober 2002, Boston Globe, Soviets Close to Using A-Bomb in 1962 Crisis, Forum is Told, blz A20
# Territoriale indeling van Alagoas

De Braziliaanse deelstaat Alagoas is ingedeeld in 3 mesoregio's, 13 microregio's en 102 gemeenten.

## Mesoregio Agreste Alagoano

3 microregio's, 24 gemeenten

### Microregio Arapiraca

10 gemeenten: Arapiraca - Campo Grande - Coité do Noia - Craíbas - Feira Grande - Girau do Ponciano - Lagoa da Canoa - Limoeiro de Anadia - São Sebastião - Taquarana

### Microregio Palmeira dos Índios

11 gemeenten: Belém - Cacimbinhas - Estrela de Alagoas - Igaci - Mar Vermelho - Maribondo - Minador do Negrão - Palmeira dos Índios - Paulo Jacinto - Quebrangulo - Tanque d'Arca

### Microregio Traipu

3 gemeenten: Olho d'Água Grande - São Brás - Traipu

## Mesoregio Leste Alagoano

6 microregio's, 52 gemeenten

### Microregio Litoral Norte Alagoano

5 gemeenten: Japaratinga - Maragogi - Passo de Camaragibe - Porto de Pedras - São Miguel dos Milagres

### Microregio Maceió

10 gemeenten: Barra de Santo Antônio - Barra de São Miguel - Coqueiro Seco - Maceió - Marechal Deodoro - Paripueira - Pilar - Rio Largo - Santa Luzia do Norte - Satuba

### Microregio Mata Alagoana

16 gemeenten: Atalaia - Branquinha - Cajueiro - Campestre - Capela - Colônia Leopoldina - Flexeiras - Jacuípe - Joaquim Gomes - Jundiá - Matriz de Camaragibe - Messias - Murici - Novo Lino - Porto Calvo - São Luís do Quitunde

### Microregio Penedo

5 gemeenten: Feliz Deserto - Igreja Nova - Penedo - Piaçabuçu - Porto Real do Colégio

### Microregio São Miguel dos Campos

9 gemeenten: Anadia - Boca da Mata - Campo Alegre - Coruripe - Jequiá da Praia - Junqueiro - Roteiro - São Miguel dos Campos - Teotônio Vilela

### Microregio Serrana dos Quilombos

7 gemeenten: Chã Preta - Ibateguara - Pindoba - Santana do Mundaú - São José da Laje - União dos Palmares - Viçosa

## Mesoregio Sertão Alagoano

4 microregio's, 26 gemeenten

### Microregio Alagoana do Sertão do São Francisco

3 gemeenten: Delmiro Gouveia - Olho d'Água do Casado - Piranhas

### Microregio Batalha

8 gemeenten: Batalha - Belo Monte - Jacaré dos Homens - Jaramataia - Major Isidoro - Monteirópolis - Olho d'Água das Flores - Olivença

### Microregio Santana do Ipanema

10 gemeenten: Carneiros - Dois Riachos - Maravilha - Ouro Branco - Palestina - Pão de Açúcar - Poço das Trincheiras - Santana do Ipanema - São José da Tapera - Senador Rui Palmeira

### Microregio Serrana do Sertão Alagoano

5 gemeenten: Água Branca - Canapi - Inhapi - Mata Grande - Pariconha
Acre · Alagoas · Amapá · Amazonas · Bahia · Ceará · Espírito Santo · Federaal District · Goiás · Maranhão · Mato Grosso · Mato Grosso do Sul · Minas Gerais · Pará · Paraíba · Paraná · Pernambuco · Piauí · Rio de Janeiro · Rio Grande do Norte · Rio Grande do Sul · Rondônia · Roraima · Santa Catarina · São Paulo · Sergipe · Tocantins
# Jan Turpin

Jan Turpin (sinds 1925: Jan Turpijn) is de bekendste reus van Nieuwpoort en met een hoogte van 10,4 m de hoogste door mensen gedragen reus in Europa. Hij weegt 750 kg en wordt gedragen door 24 man.

## Geschiedenis

Er zou al sinds 1494 een reus zijn in Nieuwpoort. Rekeningen uit die tijd wijzen al op het bestaan van een reus in de stad. Vóór de Eerste Wereldoorlog was Goliath de Katholieke stadsreus en Griete de Liberale reuzin. Reus Jan Turpin I maakte in 1926 zijn eerste uitstap. Hij kreeg de naam van de burgemeester van Nieuwpoort, afkomstig van de streek rond het Franse Boulogne, die in 1489 tijdens het beleg van Nieuwpoort de hulp inriep van de Nieuwpoortse vrouwen om mee te vechten met hun vermoeide mannen bij de verdediging van hun stad tegen de Fransen, Bruggelingen en Gentenaars. De vrouwen vochten soo cloeckelyck dat ze de indringers konden verjagen. Eigenlijk werd de naam van de burgemeester voor de reus 'vervlaamst' tot Jan Turpijn. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is de reus verbrand na een bombardement. De kop in koper, die op een andere plaats was ondergebracht, bleef gespaard. De huidige reus Jan Turpijn II dateert van 1963, het herdenkingsjaar "Nieuwpoort 800" (Nieuwpoort kreeg in 1163 zijn stadskeure). Driejaarlijks trekt er een reuzenstoet door het stadscentrum van Nieuwpoort met meer dan 140 reuzen. Sinds 2019 wordt Jan Turpijn echter niet meer gedragen. De reuzengilde van Nieuwpoort kan geen 24 dragers meer vinden. Ze hopen echter in de toekomst weer genoeg mensen aan boord te krijgen voor de taak.

## Andere reuzen

De andere zeven reuzen van Reuzengilde Nieuwpoort zijn: Goliath (4,50 m, 80 kg), Griete (4,50 m, 80 kg), dochter Rosalinde (1,80 m, 35 kg), Puuptje (1,80 m, 35 kg), Hendrik Geeraert (4,50 m, 80 kg), Karel Cogge (4,50 m, 80 kg) en Jacqueline de heks (4,50 m, 80 kg).
* ↑ "Nieuwpoortse reus Jan Turpijn gaat met pensioen", Focus en WTV, 29 april 2019. Geraadpleegd op 18 februari 2024.
# The Jakarta Globe

The Jakarta Globe is een Engelstalig dagblad dat verschijnt in Indonesië. De krant verscheen voor het eerst op 12 november 2008. Het blad richt zich voornamelijk op cosmopolitische en goedopgeleide Indonesiërs en buitenlanders die in het land wonen. De oplage is 50.000 exemplaren (2009). De krant is eigendom van PT Jakarta Globe Media en is gevestigd in Jakarta.

## Externe link

* Website The Jakarta Globe
# Vergadertafel van Vladimir Poetin

De vergadertafel van Vladimir Poetin is een ovale beukentafel met wit blad die eind jaren 1990 in het Kremlin werd geïnstalleerd, tijdens het presidentschap van Boris Jeltsin. De tafel is 6 meter lang, is van Italiaanse makelij en werd gemaakt van een enkele plaat beukenhout en ondersteund door drie uitgeholde houten standaards. De tafel is wit gelakt en aan de zijkant verguld.

## Omschrijving

In 2022 gebruikte de Russische president Vladimir Poetin de tafel om diverse wereldleiders te ontvangen, waaronder de Franse president Emmanuel Macron, de Duitse bondskanselier Olaf Scholz en VN-secretaris-generaal António Guterres. Poetin werd afgebeeld zittend aan het ene uiteinde van een zeer lange witte vergadertafel, met de andere gast ver weg van hem aan het andere uiteinde. Ook eigen Russische functionarissen werden in die periode door Poetin aan deze tafel ontvangen. Tijdens de Russische invasie van Oekraïne in 2022 maakte de tafel het voorwerp uit van talloze internetmemes.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Vladimir Putin's meeting table op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Italiaan die Poetins lange tafel ontwierp: “Ze is 100.000 euro waard”, Het Laatste Nieuws, 16 februari 2022.
Referenties
* ↑ Poetin houdt duidelijk van lange tafels: na Macron moet ook zijn eigen minister op afstand blijven, Het Laatste Nieuws, 14 februari 2022.
# Valkosel

Valkosel (Bulgaars: Вълкосел) is een dorp in het zuidwesten van Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Satovtsja, oblast Blagoëvgrad. Het dorp ligt hemelsbreed 91 kilometer ten zuidoosten van Blagoëvgrad, 140 kilometer ten zuiden van Sofia en 7 kilometer van de grens met Griekenland.

## Bevolking

Op 31 december 2020 telde het dorp Valkosel 2.358 inwoners, een lichte daling ten opzichte van het maximale aantal van 2.554 personen in 2011.
In het dorp wonen nagenoeg uitsluitend etnische Bulgaren, die voornamelijk de islam belijden. Deze ‘Moslim-Bulgaren’ worden in de volksmond ook wel 'Pomaken' genoemd. In de officiële volkstellingen identificeren deze Pomaken zich echter vaak als etnische Turken of laten het censusformulier blanco, waardoor de volkstellingen een vertekend beeld opleveren.
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 27,1% | 27,1% |
| Turken | Turken | 49,1% | 49,1% |
| Roma | Roma | 2,4% | 2,4% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 21,4% | 21,4% |
* ↑ (en) The population of all towns and villages in Blagoevgrad Province with 50 inhabitants or more according to census results and latest official estimates.
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011
# Valdescorriel

Valdescorriel is een gemeente in de Spaanse provincie Zamora in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 27,84 km². Valdescorriel telt 141 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Verein Oppelner Sportfreunde 1919

Verein Oppelner Sportfreunde 1919 was een Duitse voetbalclub uit Oppeln, dat tegenwoordig het Poolse Opole is.

## Geschiedenis

De club werd in 1919 opgericht en was aangesloten bij de Zuidoost-Duitse voetbalbond.
Na het einde van de Tweede Wereldoorlog moest Duitsland Silezië afstaan aan Polen. De Duitsers werden verdreven en de naam van Oppeln werd veranderd in Opole. Alle Duitse voetbalclubs in de streek werden ontbonden.
Sinds 2011 gebruikt de Duitse minderheid in de regio Opole de naam Oppelner Sportfreunde voor sportactiviteiten.
# Valkeala

Valkeala is een voormalige gemeente in de Finse provincie Zuid-Finland en in de Finse regio Kymenlaakso. De gemeente had een oppervlakte van 861 km² en telde 11.195 inwoners in 2003. In 2009 werd Valkeala bij Kouvola gevoegd.
Hamina · Iitti · Kotka · Kouvola · Miehikkälä · Pyhtää · Virolahti
Voormalige gemeenten:
Anjala · Anjalankoski · Elimäki· Haapasari · Jaala · Karhula · Kuusankoski · Kymi · Sippola · Suursaari · Tytärsaari · Valkeala · Vehkalahti
# Venloslenk

De Venloslenk of Slenk van Venlo is een slenk die ten oosten van de Peel ligt en zich bevindt tussen de Peelhorst en het Krefeldblok.
Door geologische bewegingen is de Maas, die 700.000 jaar geleden door de Roerdalslenk stroomde, via de Peelhorst in de Venloslenk terechtgekomen. Ook daar schoof de Maas geleidelijk op, eerst naar het oosten, en later weer naar het westen. Zo ontstonden de zogenaamde Maasterrassen.
Van west naar oost vindt men in de slenk globaal:
* Een relatief laaggelegen broekgebied, een vroegere Maasbedding,
* Een dekzandrug,
* Het eigenlijke Maasdal, omzoomd door laaggelegen weilanden,
* Opnieuw een dekzandrug, gewoonlijk aangeduid met Maasduinen,
* Een laaggelegen gebied, een vroegere Maasbedding, en daarop in het noorden aansluitend het dal van de Niers,
* Het Krefeldblok, dat zich hier en daar door steilranden manifesteert.

## Het westelijke broekgebied

Het broekgebied wordt doorstroomd door enkele beken en rivieren waarvan de Lage Raam, Graafse Raam en Oeffeltse Raam de belangrijkste zijn. We vinden er, van noord naar zuid, de volgende toponiemen:
* Het Broek, bij Gassel,
* Broekkant, bij Beers,
* Ossenbroek, bij Beers,
* Hollanderbroek, bij Mill,
* Het Broek, bij Mill,
* Sint Hubertsbroek, bij Sint Hubert,
* IJzerbroek, bij Sint Hubert,
* Wanroijse Broek, bij Wanroij,
* Broekkant, een buurtschap bij Wanroij,
* Waltserse Broek, bij Rijkevoort,
* Laageindse Broek, bij Rijkevoort,
* Rijkevoortse Broek, bij Rijkevoort,
* Papenvoortse Broek, bij Rijkevoort,
* Hoogeindse Broek, bij Boxmeer,
* Het Broek, bij Boxmeer,
* Broek van Sint Anthonis, bij Sint Anthonis,
* Kleine Broek,
* Sambeekse Broek, bij Stevensbeek,
* Broek, bij Smakt.

## De westelijke dekzandrug

Deze is minder uitgesproken dan de Maasduinen, maar ze is belangrijk als de plaats waar zich een reeks nederzettingen ten westen van de Maas konden ontwikkelen. Het hoogteverschil met het broekgebied bedraagt vaak niet meer dan 1 à 2 meter.

## Het Maasdal

Van het Maasdal wordt de zogeheten Venloslenkmaas hier genoemd. Hieronder wordt het Limburgse Maasdal ten noorden van Neer verstaan.
Het Maasdal omvat hier een enkele kilometers brede, bedijkte strook waarin voornamelijk weilanden liggen. Op de westoever ligt hier het natuurgebied Maasheggen. Ook liggen er enkele rivierduinen. Naar het zuiden toe wordt dit gebied hier en daar smaller en worden de hoogteverschillen duidelijker merkbaar.

## De Maasduinen

Dit betreft een aaneenschakeling van hooggelegen bos- en heidegebieden. De maximale hoogte is bijna 35 meter. Het Nationaal Park De Maasduinen maakt deel uit van dit gebied.

## Het oostelijke broekgebied

Dit gebied ligt wel tot 10 meter lager dan het omringende landschap. Vaak is het intensief ontgonnen en zijn er uitgestrekte tuinbouwgebieden. Soms loopt de Nederlands-Duitse grens in lengterichting door dit gebied, maar ter hoogte van Nieuw Bergen begint in Duitsland een steilrand, op de punt waarvan in 1902 de katholieke weldadigheidskolonie Sankt Petrusheim (gemeente Weeze) werd gebouwd.

## Externe link

* Geologische indeling van Nederlands Limburg
# Van Fridagh

Van Fridagh kan verwijzen naar:
en de volgende personen:
* Gijsbert Lucas Geerlig van Fridagh (1756), provinciaal bestuurder
* Gijsbert Schotte Gerhard van Fridagh, lid van de algemene rekenkamer en in 1840 buitengewoon lid van de Tweede Kamer
* Gijsbert Lucas Geerlig van Fridagh (?-?), Nederlands burgemeester
* Schotto van Fridagh (1878-1959), Nederlands burgemeester
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Van Fridagh en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Verfeil (Haute-Garonne)

Verfeil is een gemeente in het Franse departement Haute-Garonne (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Toulouse. Verfeil telde op 1 januari 2021 3.797 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Lys bedroeg op 1 januari 2021 41,23 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 92,1 inwoners per km².

## Demografie

De figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Verfeil

Verfeil is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Verfeil (Haute-Garonne)
* Verfeil (Tarn-et-Garonne)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Verfeil en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Variatie op Compositie XIII

Variatie op Compositie XIII is een schilderij van de Nederlandse kunstenaar Theo van Doesburg in het Cincinnati Art Museum in Cincinnati.

## Voorstelling

Het schilderij bestaat uit een min of meer regelmatig patroon van elkaar kruisende, zwarte lijnen. De zo ontstane hoeken zijn op verschillende plaatsen opgevuld met verschillende gradaties rood, blauw en geel. Het is een variatie op het schilderij Compositie XIII, dat Van Doesburg in juni 1918 voltooide. Dit schilderij is op zijn beurt gebaseerd op een stilleven.

## Toeschrijving en datering

Het schilderij is niet gesigneerd of gedateerd. In Van Doesburgs portfolio staat het vermeld als ‘Variatie Comp (1918)’. Vermoedelijk ontstond in oktober van dat jaar. Op 12 oktober 1918 schrijft Van Doesburg aan architect Oud: ‘Ik heb van de week hard geploeterd aan een nieuw schilderijtje’. Op 5 november schrijft hij aan zijn vriend Antony Kok: ‘Ik heb nog een nieuw schilderijtje gemaakt’. Waarschijnlijk gaat het in beide gevallen om Variatie op Compositie XIII.

## Herkomst

In 1947 verzorgde Van Doesburgs weduwe, Nelly van Doesburg, een reizende overzichtstentoonstelling met werk van haar man in de Verenigde Staten. In november van dat jaar deed deze tentoonstelling de stad Cincinnati aan. Het werk werd toen aangekocht door de verzamelaar Mary Elizabeth Johnston, die het na haar dood in 1967 naliet aan het Cincinnati Art Museum.
# Via Nazionale

De Via Nazionale is een belangrijke doorgaande straat in het centrum van Rome.

## Beschrijving

De Via Nazionale loopt tussen de Thermen van Diocletianus en het Forum van Trajanus. Deze straat werd in de periode 1864 en 1871 aangelegd, en vormt nu een belangrijke verkeersader tussen het Stazione Termini (het Centraal Station van Rome) en de Via del Corso, de belangrijke winkelstraat. Het tracé is vrijwel hetzelfde als dat van de antieke Vicus Longus.
De straat is het resultaat van een vooruitziende blik van de Belgische bisschop François-Xavier de Mérode, de Vaticaanse Minister van Oorlog. De Mérode kocht vanaf circa 1860 grote hoeveelheden grond aan in het gebied tussen Termini en het Quirinaal, omdat hij voorzag dat de stad Rome hier zou willen gaan bouwen. Veel van de grond in dit gebied werd vervolgens met grote winst aan speculanten verkocht. De Mérode gaf opdracht om de weg aan te leggen, die aanvankelijk zijn eigen naam zou dragen maar al spoedig na de verovering van Rome op de Paus door de troepen van de Italiaanse koning in 1870, kreeg het de naam Via Nazionale.
Langs de Via Nazionale staan vooral grote kantoorpanden, winkels en privéwoningen. Ook zijn er hier en daar nog restanten van oudere bebouwing te vinden, zoals de kerk van San Vitale die oorspronkelijk in de 5e eeuw werd gebouwd en daarom nog steeds op het meters lagere antieke grondniveau van de Vicus Longus staat. Uit recenter tijd stamt de kerk van Sint-Paulus binnen de muren (1872-1876), de oudste Anglicaanse Kerk in Rome. Het begin en einde van de Via Nazionale worden door grote Romeinse bouwwerken gemarkeerd; aan de oostzijde door de Thermen van Diocletianus (gelegen aan de Piazza della Repubblica), aan de westzijde door de Keizerlijke fora met het Forum van Trajanus.
Buslijn 64 tussen Termini en Vaticaanstad volgt o.a. de Via Nazionale.
# Via Nomentana

De Via Nomentana is een antieke weg in Italië, die over een afstand van 23 kilometer van het Noordoosten van Rome naar de stad Mentana (Nomenta in de oudheid) loopt.
Oorspronkelijk werd deze weg Via Ficulnensis genoemd en liep tot aan de Latijnse stad Ficulnea, ongeveer 13 kilometer buiten Rome. Later werd de weg verlengd naar Nomenta en kreeg zijn huidige naam. De Via Nomentana was nooit een belangrijke weg en ging enkele kilometers na Nomenta al op in de Via Salaria. In eerste instantie begon de weg bij de Porta Collina in de Servische stadsmuur in Rome en vanaf de bouw Muur van Aurelianus in de derde eeuw was dit de nog steeds bestaande Porta Nomentana.
In 1561 liet Paus Pius IV het eerste deel van de Via Nomentana verleggen en bouwde daarvoor de Porta Pia. De weg bestaat nog steeds onder zijn oude naam en volgt grotendeels het oude traject. Enkele secties met antiek plaveisel zijn bewaard gebleven.

## Catacomben

In Rome liggen verschillende catacombecomplexen aan de Via Nomentana, te weten:
* Catacombe van Nicomedes (of Catacombe van Villa Patrizi)
* Anonieme catacombe in Via dei Villini
* Catacombe van Villa Torlonia (joods)
* Catacombe van Sint-Agnes
* Catacomba maggiore (Coemeterium Maius)
* Cimitero minore
* Catacombe van Sint-Alexander
# Via Portuensis

De Via Portuensis was een antieke Romeinse weg, die van Rome naar de havenstad Portus liep.
De weg werd in de 1e eeuw n.Chr. aangelegd door keizer Claudius. Hij had ook de haven van Portus aangelegd. De Via Portuensis begon bij de Pons Aemilius (Ponte Rotto) en liep gedeeltelijk langs de westelijke Tiberoever. Tussen 275 en 285 werd de Porta Portuensis van de Aureliaanse Muur gebouwd. Omdat Portus een belangrijke haven was werden veel goederen over de Via Portuensis vervoerd. De Porta Portuensis had daarom een dubbele doorgang en was een van de hoofdpoorten van de stad. Het eerste deel van de Via Portuensis werd ook gebruikt voor de Via Campana, maar ongeveer een mijl na de stadspoort splitste de weg en ging de Via Portuensis door heuvelig gebied, terwijl de Via Campana de loop van de Tiber volgde. Bij het moderne Ponte Galeria, een buitenwijk van Rome, kwamen de beide wegen weer samen.
De huidige Via Portuense volgt ongeveer dezelfde route als zijn antieke voorganger.

## Catacomben

In Rome liggen verschillende catacombecomplexen aan de Via Portuensis, te weten:
* Catacombe van Pontianus
* Catacombe van Monteverde (joods)
* Catacombe van Generosa

## Bron

* S.B. Platner - A topographical dictionary of ancient Rome, London 1929 art. Via Portuensis
# Vias

Vias is een gemeente in het Franse departement Hérault (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Béziers. Vias telde op 1 januari 2021 5.882 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Vias bedroeg op 1 januari 2021 32,49 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 181 inwoners per km².

## Verkeer

In de gemeente ligt het spoorwegstation Vias op de lijn Bordeaux - Sète.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Viozan

Viozan is een gemeente in het Franse departement Gers (regio Occitanie) en telt 117 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mirande.

## Geografie

De oppervlakte van Viozan bedraagt 6,9 km², de bevolkingsdichtheid is dus 17 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Viozan met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).