OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Protomedeia fasciatoides

Protomedeia fasciatoides is een vlokreeftensoort uit de familie van de Corophiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Bulycheva.
# Tycherus cephalotes

Tycherus cephalotes is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wesmael in 1845.
# Tycherus broadi

Tycherus broadi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Diller in 2010.
# Zuiderhout

Zuiderhout kan verwijzen naar:
* Zuiderhout (Teteringen), zorgcentrum in Teteringen
* J.W. Zuiderhout, burgemeester in de gemeentes Giessendam en Hardinxveld
* Natasja Zuiderhout, een bijpersonage uit Medisch Centrum West
* Zuiderhout (Blokker), een straat in Blokker
* Zuiderhout (Haarlem), een buurt en park in Haarlem
* Zuiderhout (Oosterhout), een straat in Oosterhout
* Zuiderhout (Zaandam), een buurt in Zaandam
# Opistognathus macrolepis

Opistognathus macrolepis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kaakvissen (Opistognathidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Peters.
# Pentagram (magazine)

Pentagram is de naam van het internationale tijdschrift van het Lectorium Rosicrucianum dat in fullcolor wordt uitgegeven door Rozekruis Pers. De titel verwijst naar de rechtopstaande vijfpuntige ster die volgens hen door alle eeuwen heen het verheven symbool is geweest van de nieuwe mens, de mens die vernieuwd is naar geest, ziel en lichaam. Het magazine verschijnt vier keer per jaar in het Nederlands, Duits, Engels, Frans, Hongaars, Fins, Grieks, Italiaans, Pools, Russisch Slowaaks, Tsjechisch en Zweeds. Het magazine wil bijdragen aan bewustwording vanuit een universeel denken.
Sinds de oprichting van de School van het Rozenkruis in Haarlem in 1924 heeft deze organisatie altijd een tijdschrift gehad. De titel is in de loop van de vele jaren meerdere malen veranderd. De eerste uitgaven verschenen als ‘Aquarius’. Daarna volgden achtereenvolgens Het Rozenkruis, De Hoeksteen, Nieuw Religieuze Oriëntering, Ecclesia Pistis Sophia en De Topsteen.
In januari 1979 verscheen het eerste nummer van het maandblad Pentagram, met een gekleurde omslag en het binnenwerk in zwart-wit. In de loop van de jaren werd het tijdschrift in steeds meer talen uitgegeven. In 1986 werd het Pentagram een tweemaandelijks tijdschrift. Er kwam geleidelijk meer kleur in het blad. In 2015 werd er overgeschakeld naar dikkere nummers en een verschijning van vier keer per jaar.
* ↑ Overzicht van recente uitgaven van Pentagram magazine
* ↑ Betekenissen van het pentagram als symbool, Tijdschrift Pentagram 1979, jaargang 1, nummer 1
* ↑ Een selectie van artikelen uit Pentagram magazine gerangschikt op thema
* ↑ Voorbeeld: Pentagram 2017 nummer 1, jaargang 39, De weg der sterren (pdf, 72 pagina's)
# Purusottampur

Purusottampur is een stad en “notified area” in het district Ganjam van de Indiase staat Odisha.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 14.249 mensen in Purusottampur, waarvan 51% mannelijk en 49% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 61%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Musée national du Mali

Het Musée national du Mali is een archeologisch en etnologisch museum in Bamako, de hoofdstad van Mali in West-Afrika. Het museum toont verschillende permanente en tijdelijke exposities over de prehistorie van Mali en de kostuums, muziekinstrumenten en rituele objecten van de verschillende etnische groepen die in Mali leven.

## Historie

Op 14 februari 1953 werd het museum onder de naam Musée soudanais geopend. Het was verbonden aan het Institut français d'Afrique noire (IFAN) en had een speciale sectie over Frans-Soedan, zoals het land toen onder Frans bestuur heette. De Oekraïense archeoloog Yuriy Shumovskyi had de leiding over het museum.
Met de onafhankelijkheid van Mali in 1960 werd de naam van het museum veranderd in Musée national du Mali. De doelstellingen van het museum bleven onveranderd, al had het museum jarenlang te kampen met financieringstekorten waardoor collecties in verval raakten.
Op 8 maart 1982 werd het museum verplaatst naar een nieuw gebouw dat werd ontworpen door de architect Jean-Loup Pivin.
Sinds de verkiezing van oud-archeoloog Alpha Oumar Konaré tot president van Mali in 1996 werd het budget van het museum aanzienlijk verhoogd waardoor het een van de betere musea van het Afrikaanse continent werd. Onder Konaré werd in 2002 met subsidie van de Europese Unie een uitbreiding van het museum gerealiseerd. Tweejaarlijks biedt het museum onderdak aan de African Photography Encounters.
In juni 2006 tekende de directeur van het museum, Samuel Sidibé, een akkoord met de Aga Khan Trust for Culture (AKTC). Dankzij de overeenkomst was het museum in staat om een nieuw informatiesysteem op te zetten en de faciliteiten te verbeteren om de collecties in stand te kunnen houden.

## Externe link

* (fr) Officiële website
# Prantinus talanggi

Prantinus talanggi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Zobrachoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Barnard & Drummond.
# Mollen

De mollen (Talpidae) vormen een familie van zoogdieren uit de orde der insecteneters (Eulipotyphla). Er bestaan 65 soorten, verdeeld in de onderfamilies Talpinae, Scalopinae en de Uropsilinae. Mollen komen voor in Azië, Europa en Noord-Amerika.

## Leefwijze

Deze bekende, veelal zwarte, graafdiertjes leven van bodeminsecten, larven en regenwormen.

## Verspreiding en leefgebied

Desmans komen voor in Noord-Spanje en Noord-Portugal (Pyrenese desman, Galemys pyrenaicus) en in het Wolgagebied in Rusland (Russische desman, Desmana moschata). Echte spitsmuismollen (Uropsilus) komen voor in het zuidwesten van China en Noord-Myanmar. De andere spitsmuismollen komen voor in Noord-Amerika (Neurotrichus), Japan (Urotrichus) en in Myanmar en Zuidwest-China (Scaptonyx). De andere geslachten van de mollen komen veelal ook in Zuidoost-Azië voor, met uitzondering van Scapanus, Scalopus en Condylura uit Noord-Amerika en Talpa uit Europa en de rest van Azië.
Op andere continenten komen diersoorten voor die qua uiterlijk en leefstijl erg op mollen lijken, maar niet verwant zijn: de Afrikaanse goudmollen en de Australische buidelmollen.

## Afsplitsing

Ongeveer 54 miljoen jaar geleden, in het Eoceen, splitsten de Talpidae zich af van de overige Eulipotyphla.

## Indeling

De mollen worden onderverdeeld in de onderfamilies en geslachten:
* Onderfamilie Scalopinae
** Geslacht Alpiscaptulus
** Geslacht Condylura
** Geslacht Parascalops
** Geslacht Scalopus
** Geslacht Scapanulus
** Geslacht Scapanus
* Onderfamilie Talpinae
** Geslachtengroep Desmanini (Desmans)
*** Geslacht Desmana
*** Geslacht Galemys
** Geslachtengroep Neurotrichini
*** Geslacht Neurotrichus
** Geslachtengroep Scaptonychini
*** Geslacht Scaptonyx
** Geslachtengroep Talpini
*** Geslacht Euroscaptor
*** Geslacht Mogera
*** Geslacht Oreoscaptor
*** Geslacht Parascaptor
*** Geslacht Scaptochirus
*** Geslacht Talpa
** Geslachtengroep Urotrichini
*** Geslacht Dymecodon
*** Geslacht Urotrichus
* Onderfamilie Uropsilinae
** Geslacht Uropsilus
# Hotel Modern

Hotel Modern maakt beeldend theater waarin poppenspel, beeldende kunst, mime en muziek samensmelten. Het gezelschap verwierf internationale bekendheid met de voorstellingen De Grote Oorlog en Kamp, waarin met maquettes, camera's en een live uitgevoerde soundtrack de verschrikkingen van oorlog en genocide worden verbeeld. Het werken met megalomane en speels vormgegeven maquettes is kenmerkend voor de groep. Op het podium verrijzen complete werelden die bevolkt worden door honderden personages: we zien een miljoenenstad, een tropisch eilandenrijk, een slagveld met loopgraven en vechtende soldaten, of een concentratiekamp met daarin duizenden gevangenen en hun beulen. Met camera’s filmen de spelers scènes die zich in de miniatuurwereld afspelen; de beelden worden direct op een groot scherm geprojecteerd en live door een componist van een soundtrack voorzien. Het resultaat is intens en vaak onverwacht realistisch. Hotel Modern won vele nationale en internationale theaterprijzen waaronder de VSCD Mimeprijs in 2011 en de Wim Meijlink Oeuvreprijs voor Poppenspel in 2019. De groep speelde in o.a. Moskou, Rome, Parijs, Londen, New York, Tokio, Adelaide en Los Angeles. Vaste kernleden zijn actrices Pauline Kalker en Arlène Hoornweg en beeldend kunstenaar Herman Helle. Ze werken regelmatig samen met de componisten Arthur Sauer, Ruud van der Pluijm en Reinier van Houdt.

## Producties

* Heden Stad
* De Grote Oorlog
* Slakkesporen.
* De Man met vijf Vingers
* Kamp
* Rococo
* Garnalen Verhalen
* Vliegboot Moederschip.
* De Baard van God.
* De Ring in 90 Minuten (met Nederlands Blazersensemble)
* Publieke Figuren
* Banaan en Oestermes
* Mosè in Egitto (met Bregenzer Festspiele, Oper Koln - regie Lotte de Beer)
* Symmetries (met Nederlands Blazersensemble, Duda Paiva, ISH Dance Collective en Mor Shani)
* Ons Wereldrijk.
* Die Walküre (met Staatsoper Stuttgart - toneelbeeld en regie Hotel Modern)
* De Lange Gang
* Oer en Andere Tijden (met ITA, Amsterdam - regie Guy Cassiers)

## Literatuur

* Sigrid Merx, "Onder ogen zien: Esthetiek en ethiek bij Hotel Modern," in: Theater en technologie, 2006. p. 154 - 165 (online)
# Educating Rita

Educating Rita is een Britse dramafilm uit 1983 onder regie van Lewis Gilbert. De film is gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk uit 1980 van de Britse auteur Willy Russell.

## Verhaal

De kapster Rita besluit tegen de wil van haar man Denny een cursus literatuur te volgen bij dr. Frank Bryant. Rita's man wil graag een gezin stichten. Als hij merkt dat Rita stiekem de pil neemt, verbrandt hij haar boeken. Rita houdt echter voet bij stuk en schrijft zich in voor een cursus aan de universiteit.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Michael Caine | Dr. Frank Bryant |
| Julie Walters | Susan "Rita" White |
| Maureen Lipman | Trish |
| Michael Williams | Brian |
| Jeananne Crowley | Julia |
| Malcolm Douglas | Denny |
| Godfrey Quigley | Rita's vader |
| Dearbhla Molloy | Elaine |

## Externe link

* (en) Educating Rita in de Internet Movie Database
# Caravanshow

De Caravanshow was de officieuze titel van een wekelijkse Samson en Gert-televisieshow uit de periode 1996-1998, waarin Samson en Gert met hun caravan naar het bos trokken en van daaruit onder meer lezersbrieven en -tekeningen deelden. Het programma volgde de zogenaamde Studioshow op. Officieel werd de show ook gewoon Samson en Gert genoemd, maar ter onderscheid van de televisieserie hanteren fans gewoonlijk de naam De Caravanshow. In 1998 besloot men met het programma te stoppen.

## Rolverdeling

* Samson: Danny Verbiest
* Gert: Gert Verhulst
* Alberto: Koen Crucke
* Burgemeester: Walter De Donder
* Meneer Meert: Stefan Meert

## Crew

* Scenario: Danny Verbiest, Gert Verhulst en Hans Bourlon
* Technische faciliteiten: Alfacam, o.l.v. Gabriël Fehervari
* Camera: Herman Wolfs en Dimitri De Prins
* Mixing en montage: Jakob Schjödt-Pedersen en Stefaan Van Wilderode
* Muziek: Johan Vanden Eede
* Geluid: Eric Asselberghs
* Beeldcorrectie: David Van den Bergh
* Licht: Hans Schelfhout
* Studio: Studio 100, Schelle
* Rekwisieten en kostuum: Hans Verdyck, Jan Wouters, Mies Van Molle
* Make-up: Arnold Rottiers
* Technisch verantwoordelijke: Wouter Verhulst
* Opnameleiding: Steve Van Camp
* Regie: Bart Van Leemputten
* Regieassistentie: Britt Spooren
* Productie: Hans Bourlon en Bart Van Leemputten
* Producent: Studio 100

## Rubrieken

* Het gedicht
* Brieven & tekeningen
* De liefdesbrief
* Het kusje
* Look-a-like
* De jarige
* De quiz
* De videoclip
* De mop
* Het avontuur

## Trivia

* De rubrieken 'Het kusje' en 'De quiz' waren er beide maar één seizoen.
* In het onderdeel 'De mop' vertelde Alberto iedere week een mop aan zijn klant, meneer Meert. Stefan Meert is de manager van Koen Crucke.
* ↑ De Caravanshow bij Studio100fan
# Bicing

Bicing is het publieke fietssysteem van Barcelona (type SmartBike). Het werd in maart 2007 ingesteld en wordt voor de gemeente geëxploiteerd door Clear Channel, die voor dezelfde fietsen infrastructuur en software gebruikt in vergelijkbare systemen in Stockholm, Washington, Zaragoza en Oslo.
De naam is afgeleid van het Catalaanse bici hetgeen een verkorte term voor fiets is, en de IATA code voor Barcelona, BCN.
Het systeem wordt hoofdzakelijk betaald uit de opbrengsten van de plaatselijke parkeerbelasting, een deel van de opbrengst, zo'n € 2,23 miljoen wordt jaarlijks aan de exploitant Clear Channel betaald, en dit voor een contractduur van 10 jaar.
Het doel van het systeem is vooral het maken van korte ritjes. Het gebruik door toeristen wordt actief ontmoedigd om concurrentie met bestaande private lokale fietsverhuurbedrijven te voorkomen. Een abonnement moet derhalve op een lokaal (Catalaans) adres worden aangevraagd, en er zit bewust een lange bewerkingsduur (10 dagen) op de aanvraag.

## Werking

Om een fiets te huren volstaat het om de met een RFID-chip uitgeruste lokaal aan te schaffen abonnementskaart langs een lezer op een stallingsstation te halen. Dit identificeert de gebruiker en ontgrendelt de fiets van de fietsparkeerpaal. De eerste 30 minuten gebruik zijn gratis, de twee uren daarna kosten een symbolisch bedrag, daarna loopt het tarief snel op. Bij te lang gebruik wordt het abonnement zelfs geannuleerd. Als men de fiets terugzet aan een fietsparkeerpaal, en dat kan op elk willekeurig station van het systeem (dus niet noodzakelijkerwijs het station van vertrek), dan wordt deze automatisch vergrendeld. De gebruiker krijgt dan een bevestiging dat de fiets herkend is en dat de teruggave goed geregistreerd is. Speciale busjes zorgen voor de gelijke verspreiding van de fietsen over de uitgiftepunten.
De fiets is speciaal ontworpen om hufterproof te zijn, en om op te vallen als deel van het project teneinde diefstal tegen te gaan.

## Externe link

* Bicing-beschikbaarheidskaart
# Erich Bitter

Erich Bitter (Schwelm, 11 augustus 1933 – 10 juli 2023) was een Duits autobouwer en autocoureur. Hij is de oprichter van Bitter Automotive.

## Biografie

Bitter groeide op met zijn jongere broer in zijn geboorteplaats Schwelm, alwaar hun vader een winkel had in fietsen en naaimachines. Op 16-jarige leeftijd verliet hij school en begon bij zijn ouders te werken, wat leidde tot een vierjarige profcarrière in de wielersport. Bitter werd een van de betere Duitse rijders en onderhield daardoor een nauwe relatie met NSU, een fabrikant van fietsen, motorfietsen en vierwielige voertuigen. Dat leidde in 1958 tot een overstap naar de racewagen. Hij racete gedurende tien jaar onder andere voor NSU en later voor Saab, Volvo, Porsche, Mercedes, Ferrari, Abarth en Opel tot een zware crash op de Nürburgring in 1969 het einde van zijn carrière inluidde.
Bitter werkte vanaf 1964 onder de naam Rallye Bitter als een algemene importeur van voertuigen van het merk Abarth en later Intermeccanica en als importeur van beschermende kleding voor coureurs. In 1969 presenteerde Opel een nieuwe sportwagen onder de naam CD Concept. Twee ontwikkelingsprototypes werden gebouwd door Pietro Frua, maar de Italiaanse ontwerper was niet in staat het model op grote schaal te produceren waardoor het project door Opel werd afgeblazen. Bitter was enthousiast over het model en kreeg toestemming van Opel om dit model onder licentie te produceren. Bitter richtte daarvoor in 1971 het autobedrijf Bitter GmbH & Co. KG op. De Bitter CD werd in 1973 op de autosalon van Frankfurt gelanceerd en positief ontvangen. Tussen 1973 en 1986 bouwde Bitter honderden auto's op Opel-platforms. In de jaren daarna bouwde Bitter nog wel diverse prototypes, maar kon niet voldoende middelen vinden om ze in productie te nemen. In 1997 hield het bedrijf op te bestaan en nadien ontwierp Bitter enkel nog prototypes voor derden.
Bitter overleed in 2023 op 89-jarige leeftijd.
Bronnen
* Knack - 16 augustus 2023, pagina 80-81
Referenties
* ↑ (en) Hurlin, Tara, Professional Race Car Driver and Automotive Entrepreneur Erich Bitter Dies at Age 89. Hemmings (22 maart 2024). Geraadpleegd op 11 oktober 2024.
* ↑ Kevers, Frédéric, Terug naar de toekomst met de Opel CD uit 1969. AutoGids (25 november 2022). Geraadpleegd op 11 oktober 2024.
* ↑ Hemmes, Henny, Sportcoupé van Bitter. AutoWeek (8 maart 2003). Geraadpleegd op 11 oktober 2024.
* ↑ (de) Lingner, Heinrich, Erich Bitter verstorben: Rennfahrer, Designer, Unternehmer - ein Nachruf. Auto Motor und Sport (11 juli 2023). Geraadpleegd op 11 oktober 2024.
* Gemeinsame Normdatei: 1027287034
* Virtual International Authority File: 272182634
* WorldCat (via VIAF): 272182634
# Station Lothiers

Station Lothiers is een spoorwegstation in de Franse gemeente Tendu.
# Station La Souterraine

Station La Souterraine is een spoorwegstation in de Franse gemeente La Souterraine.
# Paul De Taeye

Paul De Taeye (1894-1973) was een Gentse architect die tal van gebouwen heeft ontworpen in opdracht van de Coöperatieve Maatschappij Vooruit en de stad Gent. Hij behaalde zijn diploma architectuur in 1914.

## Studies en loopbaan

In 1904 startte De Taeye zijn studies architectuur aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Gent in het avondonderwijs. Hier kreeg hij onder andere les van Oscar Van de Voorde. Tien jaar na de start van zijn studieloopbaan behaalde hij uiteindelijk zijn diploma in 1914.
Tijdens zijn carrière was hij actief lid van de Société Belge des Urbanistes et Architectes Modernistes die stond voor een architectuur zonder historische referenties en die dus aangepast was aan de noden van de moderne maatschappij.

## Ontwerpen

De meeste ontwerpen van zijn hand zijn een sobere mengeling van art-deco en modernisme. Vanaf de late jaren 1920 bouwde hij in opdracht van de stad Gent tal van sociale wooncomplexen en scholen, waaronder bijvoorbeeld de twee appartementsgebouwen Scheldeoord (1929) en het Antoine van Hoorebekehof (1930) die samen het oudste grootschalige sociale woningcomplex van Gent vormen, alsook de stedelijke school in de Tweebruggenstraat (1937). Daarnaast ontwierp hij voor de Coöperatieve Maatschappij Vooruit de Volkshogeschool en Volksdrukkerij in de Sint-Pietersnieuwstraat en enkele winkels, waaronder het appartementsgebouw aan het Antwerpenplein die op het gelijkvloers een apotheek, kruidenierswinkel en kleren- en textielwinkel bevatte. Enkele gebouwen die De Taeye heeft ontworpen staan op de Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed. Deze lijst kan geraadpleegd worden op de website van het Agentschap Onroerend Erfgoed.
* ↑ Viaene, Patrick (2020). De Land van Waaslaan te Gent en Sint-Amandsberg ruim 100 jaar jong. Aspecten van de geschiedenis en het erfgoed van een Gentse invalsweg. Een uitnodiging voor een verkenning ter plaatse. Jaarboek van de Heemkundige Kring de Oost-Oudburg 57: 277
* ↑ Paul De Taeye.
* ↑ Leen Meganck (2002). Bouwen te Gent in het interbellum (1919-1939). PhD diss., Universiteit Gent, pp. 511.
* ↑ Agentschap Onroerend Erfgoed, Twee flatgebouwen Scheldeoord. Geraadpleegd op 29 november 2021.
* ↑ Agentschap Onroerend Erfgoed, Antoine van Hoorebekehof. Geraadpleegd op 29 november 2021.
* ↑ Viaene, Patrick (2020). De Land van Waaslaan. Jaarboek 57: 277-8
* ↑ Meganck. Bouwen te Gent, 452, 510-2.
# Maurice Stasino

Mauritius Clemens Stasino (28 augustus 1888-?) was een Belgisch architect.

## Biografie

Stasino's bekendste ontwerp is dat van een stuk van het Atelier Central de Réparation waar hij de plannen voor maakte in 1926 voor de Belgische spoorwegen. In 1928 ontwierp hij een goederenloods aan het Station Gent-Rabot. Verder zijn er ook nog enkele woonhuizen van hem beschermd erfgoed.

## Ontwerpen

* Atelier Central de Réparation ook wel Het Arsenaal (Gentbrugge)
* Goederenloods Station Gent-Rabot
* Hoekhuis, Baudelostraat 32 Gent
* ↑ Stasino, Maurice. inventaris.onroerenderfgoed.be. Gearchiveerd op 2 maart 2023. Geraadpleegd op 2 maart 2023.
* ↑ Spoorwegwerkplaats Atelier Central de Réparation. inventaris.onroerenderfgoed.be. Gearchiveerd op 2 maart 2023. Geraadpleegd op 2 maart 2023.
* ↑ Bouw van Arsenaal in Gentbrugge | Industriemuseum. www.industriemuseum.be. Gearchiveerd op 2 maart 2023. Geraadpleegd op 2 maart 2023.
# Pfuri, Gorps & Kniri

Pfuri, Gorps & Kniri was een Zwitsers muzikaal trio.

## Biografie

De groep werd in 1974 gesticht door Pfuri Baldenweg, Anthony "Gorps" Fischer en Peter "Kniri" Knaus. Het handelsmerk van de band was het maken van muziek met alledaagse voorwerpen, zoals grasmaaiers, vuilnisbak, plastieken zakken, muizenvallen en tuinslangen. Dit gaf een onderscheidend geluid en was ook een verwijzing naar de wegwerpmaatschappij. In 1979 nam het drietal samen met Peter, Sue & Marc deel aan de Zwitserse preselectie voor het Eurovisiesongfestival. Met het nummer Trödler & Co. wonnen ze de finale, waardoor ze Zwitserland mochten vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival 1979 in Jeruzalem. Daar eindigden ze op de tiende plek. In 1981 verscheen er een langspeelfilm over het trio: Pfuri, Gorps & Kniri im Hotel.
1956: Lys Assia + Lys Assia · 1957: Lys Assia · 1958: Lys Assia · 1959: Christa Williams · 1960: Anita Traversi · 1961: Franca di Rienzo · 1962: Jean Philippe · 1963: Esther Ofarim · 1964: Anita Traversi · 1965: Yovanna · 1966: Madeleine Pascal · 1967: Géraldine · 1968: Gianni Mascolo · 1969: Paola · 1970: Henri Dès · 1971: Peter, Sue & Marc · 1972: Véronique Müller · 1973: Patrick Juvet · 1974: Piera Martell · 1975: Simone Drexel · 1976: Peter, Sue & Marc · 1977: Pepe Lienhard Band · 1978: Carole Vinci · 1979: Peter, Sue & Marc & Pfuri, Gorps & Kniri · 1980: Paola · 1981: Peter, Sue & Marc · 1982: Arlette Zola · 1983: Mariella Farré · 1984: Rainy Day · 1985: Mariella Farré & Pino Gasparini · 1986: Daniela Simmons · 1987: Carol Rich · 1988: Céline Dion · 1989: Furbaz · 1990: Egon Egemann · 1991: Sandra Simó · 1992: Daisy Auvray · 1993: Annie Cotton · 1994: Duilio · 1996: Kathy Leander · 1997: Barbara Berta · 1998: Gunvor · 2000: Jane Bogaert · 2002: Francine Jordi · 2004: Piero Esteriore & The MusicStars · 2005: Vanilla Ninja · 2006: Six4one · 2007: DJ BoBo · 2008: Paolo Meneguzzi · 2009: Lovebugs · 2010: Michael von der Heide · 2011: Anna Rossinelli · 2012: Sinplus · 2013: Takasa · 2014: Sebalter · 2015: Mélanie René · 2016: Rykka · 2017: Timebelle · 2018: ZiBBZ · 2019: Luca Hänni · 2021: Gjon's Tears · 2022: Marius Bear · 2023: Remo Forrer · 2024: Nemo
# Appletree Records

Appletree Records (2006-2010) was een Nederlands platenlabel. Bij het label stonden onder meer zangeres Ntjam Rosie en producers Hayzee en Sotu the Traveller onder contract. In 2006 werd het label opgericht door Wiecher Troost, Rogier Smalhout en Nalden.
“Het was een leuke en leerzame tijd, maar het heeft niet opgeleverd waar we op hadden gehoopt,” aldus Troost. “We zijn in dit avontuur gestapt, precies op het moment dat de muziekindustrie half op instorten stond. Wij wilden geen klein labeltje zijn, maar een mooi bedrijf met een duidelijke identiteit. Dat zijn we ook geworden, maar financieel haal je er te weinig uit. Inmiddels zijn de contracten met de artiesten verlopen en kunnen ze elders muziek uitbrengen.”
Ook heeft de houding van het Amerikaanse bedrijf Apple ervoor gezorgd dat het bedrijf problemen kreeg. “Wij wilden de naam Appletree registreren. Na vele telefoontjes en gepraat met accountants, besloten we maar om de naam te laten varen. Het heeft geen zin tegen zo’n bedrijf een zaak te beginnen.”
* ↑ Nieuw hiphoplabel opgericht: Appletree Records. musicfrom.nl. Gearchiveerd op 13 december 2009. Geraadpleegd op 27 januari 2011.
* 1 2 Appletree Records is niet meer. VPRO. Gearchiveerd op 15 februari 2010. Geraadpleegd op 27 januari 2011.