OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Eric Vermeylen

Eric Vermeylen (Schoten, 24 oktober 1960) is een Belgisch bestuurder. Hij is secretaris-generaal van de Vlaamse Hogescholenraad. Voorheen was hij onder meer directeur van het kenniscentrum van Voka - Vlaams Netwerk van Ondernemingen.

## Levensloop

Eric Vermeylen studeerde ingenieurswetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven en economische wetenschappen aan de Universiteit Antwerpen. Daarnaast volgde hij een bijkomende studie Executive Team Dynamics aan de Wharton School of Business.
Hij begon zijn carrière als projectleider bij Alfa Bouwgroep. Later ging hij aan de slag als algemeen adviseur bij Flanders Interface. In 1986 kwam Vermeylen als adviseur van de studiedienst bij het Vlaams Economisch Verbond (later Voka) terecht. Hij hield zich vooral bezig met het begeleiden van ondernemingen naar de Europese Commissie. In 1996 werd hij adjunct-directeur van de studiedienst. Drie jaar later werd hij benoemd tot directeur van het kenniscentrum. Hij hield zich vooral bezig met de inhoudelijke strategie van het kenniscentrum, de ontwikkeling van nieuwe beleidsorganisaties, de uitbouw van denktank 2.0 en de coaching van de medewerkers. In 2009 verzorgde hij de operationele continuïteit van Voka wanneer Philippe Muyters de overstap naar de Vlaamse regering-Peeters II maakte.
Sinds september 2016 werd Vermeylen secretaris-generaal van de Vlaamse Hogescholenraad
Hij is of was ook lid van de raden van bestuur van ARKimedes, de (Redactionele Stichting) De Tijd vzw, de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek, vervoermaatschappij De Lijn, Flanders DC en het Vlaams-Europees Verbindingsagentschap. Hij is erebestuurder van Gimv en lid van de raad van bestuur van het IWT.
Hij is getrouwd en vader van twee kinderen.
* ↑ Eric Vermeylen volgt Muyters voorlopig op bij Voka, De Morgen, 12 juli 2009.
* ↑ Eric Vermeylen nieuwe secretaris-generaal van Vlaamse Hogescholenraad, De Morgen, 5 juli 2016.
# Over Betuwe College

Het Over Betuwe College (OBC) is een school voor het voortgezet onderwijs in Bemmel, Huissen en Elst. De school doet aan alle richtingen (vmbo, havo en vwo). De school heeft tweetalig onderwijs. Op OBC Huissen wordt alleen vmbo kader, basis en theoretisch gegeven (de lagere niveaus van het Nederlandse schoolsysteem). Op OBC Bemmel wordt vmbo-theoretisch, havo en vwo gegeven. Bemmel is ook de locatie waar de leidinggevenden van de scholengroep gevestigd zit. De directrice van de school was tot aan het jaar 2014 Mevr. Smelt en heeft daarna het stokje overgedragen aan Roos Bloemberg.

## Bekende oud-leerlingen

* Stijn Schaars, profvoetballer

## Locaties

* Huissen, (de vmbo-stroom)
* Elst, (vmbo-t en havo)
* Bemmel, (havo, vwo en tto)
* Junior College, Bemmel, (vmbo-t)
Het Over Betuwe College werkt samen met het Hendrik Pierson College in Zetten, en samen vormen zij de Scholengroep Over- en Midden-Betuwe. Vanaf medio 2023 komt er vanwege de toetreding van het Dorenweerd College een nieuwe naam en gaat de scholengroep verder onder de naam LingeRijn.
Sinds 2021 heeft OBC Elst een modern nieuw gebouw betrokken.

## Externe link

* Over Betuwe College
* Over Betuwe College Bemmel
* Over Betuwe College Huissen
* Over Betuwe College Elst
* ↑ Stijn Schaars met voetbalclinic terug op zijn oude school, Hét Gemeente Nieuws (24 februari 2014), geraadpleegd op 24 december 2018.
# Ichthus (symbool)

Ichthus (Oudgrieks: ἰχθύς, "vis") en het 'ichthusteken', een symbool van een vis, hebben in het christendom een symbolische waarde gekregen. Ichthus werd als acroniem gezien van de zin (vertaald): "Jezus Christus, Zoon van God, (en / de) Redder". Zie onderstaand schema.
| Letter | Grieks | Omgezet Grieks | Nederlands |
| I (I) | Ἰησοῦς | Iēsoũs | Jezus |
| Χ (CH) | Χριστός | Khrīstós | Christus |
| Θ (TH) | Θεοῦ | Theoũ | Gods |
| Υ (U) | Υἱός | Huiós | zoon |
| Σ (S) | Σωτήρ | Sōtḗr | redder |

## Symbolen

De beginletters van Jezus Christus, Zoon van God en Redder vormen in het Grieks dus het woord ICHTHUS = VIS. Dit vormde aanleiding voor vroege christenen om een vis als geheim teken gebruiken in de periode dat het vroege christendom ondergronds moest gaan vanwege de christenvervolgingen in het Romeinse Rijk. Binnen de eigen kring was de betekenis bekend en de symbolen werden dan ook gebruikt om erachter te komen of iemand (ook) christen was. Omdat een vis op het eerste gezicht niet als christelijk konden worden herkend, was het hiervoor goed bruikbaar. In de catacomben (begraafplaatsen in het Romeinse Rijk, waar christenen bij elkaar kwamen), zijn dergelijke tekens nog veel te vinden, vooral in Rome.
Het zogenoemde 'wagenwiel' werd gevormd door de Griekse (hoofd)letters van het woord over elkaar te schrijven. Uit dit symbool is later vermoedelijk het labarum ontstaan.
Vanaf rond de 2e eeuw n.Chr. speelde het ichthusteken vrijwel geen rol meer in het christendom. In de laatste decennia van de 20e eeuw herleefde de belangstelling voor dit symbool, vooral in het evangelisch christendom. Vanaf de jaren 1970 is de vis regelmatig te zien op auto's, als kettinghanger of als tatoeage en dergelijke. Men wil daarmee aangeven dat men christen is.

## Parodieën

In reactie op het gebruik van het ichthusteken ontstonden er ook humoristische variaties. Als ironische reactie op het creationisme, ontwierpen Al Seckel en John Edwards in 1983 de Darwinvis, die het label "Darwin" draagt in plaats van "Jezus" en poten heeft als symbool van de evolutietheorie. Varianten hiervan zijn onder meer een vis met poten die een stuk gereedschap vasthoudt en het label 'evolueren' heeft.
* ↑ Darwin-Tag im Darwin-Jahr op antitheismus.de. Gearchiveerd op 8 april 2023.
# Lemster skûtsje (schip, 1930)

Het Lemster skûtsje is het schip waarmee Lemmer sinds 1963 meedoet aan de wedstrijden van de Sintrale Kommisje Skûtsjesilen. Met het gelijknamige eerste skûtsje zeilden de Lemsters van 1958 tot 1963.

## Geschiedenis

Het eerste Lemster skûtsje werd gebouwd in 1909 door Scheepswerf Wildschut in Gaastmeer. De eerste schipper was Rintje Ritsma, de pake (opa) van de bekende schaatser. Hij stapte op omdat het bestuur het skûtsje had aangepast zonder overleg met de schipper. In 1964 werd hij opnieuw gevraagd als schipper. Inmiddels had Lemmer een nieuw skûtsje. Dat tweede skûtsje, gebouwd in 1930 door Scheepswerf van der Werff aan het Buitenstvallaat bij Drachten, is een van de jongste skûtsjes van de vloot.
In 1966 werd Rintje Ritsma kampioen met het "Lemster skûtsje". In 1985 en 1988 behaalde Jelle Reijenga de kampioenstitel voor Lemmer. Hij was een van de eerste schippers die frequent ging trainen met zijn bemanning. Dat is later overgenomen door de andere skûtsjes. Voorheen was dat niet zo nodig, want de oude beroepsschippers voeren het hele jaar op hun skûtsje, voor hen was het dagelijkse routine. Ook was hij een van de eersten die een adviseur meenam aan boord. Tegenwoordig hebben alle skûtsjes een adviseur, die meestal afkomstig is uit de lichtere en kleinere wedstrijdscheepjes.
Het Lemster skûtsje eindigt meestal in het "linker rijtje". In 2018 werden ze vierde en in 2019 stond Albert Visser voor het eerst op het erepodium, met een derde plaats in het eindklassement. In 2022 stond Albert Visser weer op het erepodium, dit keer als kampioen.

## Schippers

* Rintje Ritsma 1958-1961
* Yme Foekema 1962
* Klaas van der Meulen 1963-1964
* Rintje Ritsma 1965-1968
* Sietse Hobma 1969-1981
* Jelle Reijenga 1982-1997
* Peke Ritsma 1998
* Ale Zwerver 1999-2008
* Johannes Hz Meeter 2009-2013
* Albert Jz Visser 2014-2024
* Jasper Visser 2024-heden

## Skûtsjes

* Lemster skûtsje (1) 1958 -1962
* Lemster skûtsje (2) 1963 - heden
* ↑ SKS Skûtsjesilen Beleef de meest traditionele zeilcompetitie in Friesland. www.skutsjesilen.nl. Geraadpleegd op 10 december 2024.
# Gaiwan

Een gaiwan (Chinees 盖碗, pinyin "gàiwǎn"), gaibei (Chinees 盖杯, pinyin "gàibēi") of juzhong is een Chinese kom om thee mee te zetten of er thee uit te drinken. Het bestaat uit een schotel, een ronde kom met een naar buiten uitlopende rand en een deksel. Oorspronkelijk bestaat een gaiwan uit aardewerk of porselein, maar er zijn ook gaiwans uit glas op de markt.

## Geschiedenis

De gaiwan heeft zich ontwikkeld uit de eenvoudige theekom, de chawan (Chinees: 茶碗, uitspraak "tsja-wan"), waarin de thee gezet werden en waaruit ook gedronken werd. De chawan is vergelijkbaar met de matchawan, waarin bij theeceremonies poederthee in water geroerd wordt. In de 9de eeuw beschreef de ceremoniemeester Loe Joe het gebruik van de eenvoudige chawan.
Tijdens de Mingdynastie (1368 tot 1644) kwam er verandering in de theebereiding: i.p.v. theepoeder werden theebladeren gebruikt, waarop heet water gegoten werd. Voor het uitschenken konden toen de theeblaadjes met behulp van een deksel in de kom gehouden worden. De kommen waren zo groot dat ze met beide handen vastgehouden moesten worden. De huidige gaiwans zijn kleiner en kunnen met één hand vastgehouden worden. Zo kan er direkt uit gedronken worden en is het niet nodig de thee - vooral groene en witte thee - af te gieten.

## Gebruik

Zoals boven beschreven kan de gaiwan gebruikt worden om de thee rechtstreeks uit de kom te drinken. Daarnaast kan het - als onderdeel van de theeceremonie - voor het laten trekken van de thee gebruikt worden.
De gaiwan wordt altijd eerst met kokend water uitgespoeld om het materiaal voor te verwarmen. Dan worden de theeblaadjes toegevoegd, het hete of kokende water erop gegoten en de deksel op het kommetje gelegd. Meestal wordt dan, voordat de thee trekken kan, de thee gereinigd door snel af te gieten en nieuw kokend water erop te gieten. Afhankelijk van de methode en de soort thee kan dit ook worden herhaald.
Nadat de thee getrokken is wordt de deksel een beetje gekiept. Door de ontstane gleuf kan de thee er uit lopen, terwijl de theeblaadjes tegengehouden worden. Gebruikelijk is dat de gaiwan zo vastgehouden wordt dat de wijsvinger de deksel vastdrukt en duim en overige vingers de kom grijpen. Dan wordt de gaiwan opgetild en de thee door de gleuf in het theekannetje of direct in de voorverwarmde kopjes gegoten. Onder het servies staat een lekbak, die gaten heeft om gemorste thee en water op te vangen.
* ↑ (en) Ling Wang (2005). Tea and Chinese Culture. Long River Press, pag. 51. ISBN 9781592650255. Gearchiveerd op 12 juli 2023.
# Mount Canlaon

De vulkaan Canlaon (ook: Kanlaon) is met 2435 meter de hoogste berg van het eiland Negros. De vulkaan ligt in de provincies Negros Oriental en Negros Occidental op ongeveer 36 km ten zuidoosten van de stad Bacolod. De top ligt op de grens tussen beide provincies. Mount Canloan behoort tot de 5 meest actieve vulkanen van de Filipijnen. Sinds 1819 is de vulkaan ruim 30 keer actief geweest, voornamelijk freatische erupties. De meest recente periodes van activiteit waren:
* Op 10 augustus 1996 barste de vulkaan onverwachts uit. Op dat moment liepen 24 bergbeklimmers op de vulkaan, onder wie tien Belgen. Een Brit en twee Filipino's kwamen om het leven.
* Van januari tot maart 2001 werden meerdere aardbevingen gemeten.
* Van februari tot april 2002 werd seismische activiteit gemeten, een uitbarsting volgde op 28 november.
* Op 17 maart 2003 leidde 46 kleine erupties tot een aswolk van 100 meter hoogte. Na 23 juli werd de vulkaar weer rustig.
* In 2005 waren er meerdere erupties: op 21 januari kwam een aswolk van 500 meter hoogte neer op Cabagnaan, 5,5 kilometer naar het zuidwesten; op 20 maart kwam as neer op 5 kilometer ten westen van de vulkaan en op 4 april leidde een aswolk van 1 kilometer hoogte tot een laag as in de plaats La Castellana, zo'n 16 kilometer naar het zuidwesten. Na 25 mei stopte de uitbarstingen.
* Op 3 juni 2006 spuwde de vulkaan stoom en as uit. Tot 25 juli werden 23 uitbarstingen gemeten. De aswolk kwam tot 2 kilometer hoogte.
* Op 10 februari 2008 leidde 21 aardbevingen tot een ontruiming van een gebied 4 kilometer rond de vulkaan. Er volgde echter geen uitbarsting.
* Van 23 augustus tot 1 september 2009 werden 257 aardbevingen gemeten.
* Op 23 november 2015 was er een kleine eruptie van stoom. Op 12 december volgde een uitbarsting met een aswolk van 300 meter hoogte en op 27 december een aswolk van 1 kilometer.
* In de avond van 29 maart 2016 leidde een uitbarsting van 12 minuten tot een aswolk van 1,5 kilometer hoogte. Ook werd een harde knal en vuurballen waargenomen. Er vielen geen slachtoffers.
* Tussen 9 en 11 maart 2020 werden 80 aardbevingen gemeten. Van 21 tot 24 juni werden 278 bevingen gemeten, gevolgd door een aswolk van 200-300 meter hoogte. Niemand mocht binnen de 4 kilometer-zone komen.
* Op 3 juni 2024 leidde een eruptie van 6 minuten tot een aswolk van 5 kilometer hoogte, gevolgd door een sterke aardbeving. Er kwam zelfs as neer in Bacolod, op 85 kilometer afstand. 4.752 bewoners van diverse dorpen rond de vulkaan en langs rivieren vanaf de vulkaan werden geëvacueerd. De schade bedroeg ruim 100 miljoen peso, 23.622 bewoners werden getroffen, net als 23.000 hectare aan suikerrietplantage en minstens 3.421 dieren stierven.
* Op 9 september 2024 werd een serie aardbevingen gemeten, gevolgd door een uitstoot van 9.985 ton aan zwaveldioxide op 10 september. De dag erna werd er zelfs 11.556 ton gemeten en 248 bewoners werden geëvacueerd.
* In de namiddag van 9 december leidde een uitbarsting tot een aswolk van 3 kilometer hoogte. 87.000 mensen werden geëvacueerd in een straal van 6 kilometer.
# Ria Oomen

Maria Gertruda Hermina Cecilia (Ria) Oomen-Ruijten (Echt, 6 september 1950) is een Nederlands politica namens het Christen-Democratisch Appèl (CDA).

## Loopbaan

Oomen werkte van 1974 tot 1981 bij de Provinciale Limburgse Elektriciteits-Maatschappij (PLEM) als medewerksters public relations. In diezelfde tijd volgde zij in Eindhoven een hbo-opleiding voorlichting, public relations en communicatie.
Oomen begon haar politieke loopbaan als voorzitter van het CDJA, de jongerenorganisatie van het CDA. In 1981 werd zij lid van de Tweede Kamer, waar zij zich met name met sociaal beleid bezighield.
Van 1989 tot 2014 was Oomen lid van het Europees Parlement. Zij was onder andere eerste vicevoorzitter van de christendemocratische (EVP) fractie, vicevoorzitter van de commissie Milieu, Volksgezondheid en Consumentenbescherming, vicevoorzitter van de tijdelijke commissie Genetica, lid van de commissie Sociale Zaken en Werkgelegenheid, lid van de commissie Gelijke Rechten van de Vrouw en voorzitter en lid van de parlementaire delegatie Zuid-Afrika. Zij hield zich voorts onder meer bezig met de dossiers Turkije en pensioenen.
Zowel bij de verkiezingen voor het Europees Parlement van 2004 als die van 2009 werd Oomen met voorkeurstemmen verkozen (bij die van 2009 stond ze op de kandidatenlijst op de laatste plaats). Haar medewerker, Jeroen Lenaers, werd haar opvolger toen deze in 2014 het stokje overnam. In 2015 werd ze verkozen tot lid van de Eerste Kamer. Bij de verkiezingen voor de Eerste Kamer in 2023 was zij niet verkiesbaar.

## Pensioen

In februari 2014 bleek uit onderzoek van Nieuwsuur dat Oomen deelnemer is aan het zeer omstreden Europees Pensioenfonds voor Europarlementariërs. Ondanks eerdere toezeggingen (in 1999 en 2005) dit niet te zullen doen is Oomen lid gebleven. Uit de stukken die het parlement nu heeft vrijgegeven, blijkt dat Ria Oomen in ieder geval in 2012 nog lid was van het fonds. Tegen Nieuwsuur zegt Oomen dat ze na het tekenen van de gedragscode geen premie meer heeft betaald. Wel erkent ze dat ze nu pensioen ontvangt uit het fonds.

## Persoonlijk

Oomen is weduwe en woonachtig in Maasbracht. Ze is lid van de Rooms-Katholieke Kerk.

## Onderscheidingen

* Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (29 april 1994)
* Grootofficier in de Orde van Verdienste van het Groothertogdom Luxemburg (blauw-witte kruis), onderscheiding van de Europese Unie (april 2004)
* Robert Schuman-medaille (17 juni 2014)
* Sinds 2004 is Oomen beschermvrouwe van het Horster Mannenkoor.

## Externe link

* Eigen website

## Bronnen, noten en/of referenties

* ↑ Kiesraad, Proces-verbaal over geldigheid en nummering kandidatenlijsten Eerste Kamerverkiezing 2023 - Proces-verbaal - Kiesraad.nl. www.kiesraad.nl (8 mei 2023). Geraadpleegd op 31 mei 2023.
* ↑ Nieuwsuur-artikel op Nos.nl, Eu-parlement dicht gat in absurde pensioenregeling parlementariërs, 20 februari 2017
* ↑ Robert Schuman-medaille voor Ria Oomen, L1 17 juni 2014, laatst geraadpleegd op 27 november 2015.
* Gemeinsame Normdatei: 170974006
* Parlement.com: vg09llmre9ic
* Virtual International Authority File: 218366274
* WorldCat (via VIAF): 218366274
# Manuel Ortega (zanger)

Manuel Ortega (Steyregg, 8 april 1980) is een Oostenrijks zanger.
Manuel werd in Steyregg geboren. Toen hij tien jaar oud was begon hij zijn zangcarrière. Hij zong met de Florianer Sängerknaben, een van de oudste koren van Oostenrijk.
Zijn liefde voor popmuziek bracht hem er als tiener toe in de popgroep BAFF te gaan zingen. Omdat hij zo jong begonnen is had hij in 2003 al ruim 200 optredens op zijn naam staan.
Op zijn zeventiende deed hij mee aan de audities voor een te formeren nieuwe zanggroep en werd uitgekozen. Hoewel zeer succesvol was de groep toch niet wat Manuel Ortega zocht. In 2001 begon hij aan een solocarrière. Vanwege zijn Spaans temperament stond Manuel Ortega al snel bekend als de Oostenrijkse Ricky Martin.
Het lied El Amor, La Vida was dé Oostenrijkse zomerhit van 2001.
In 2002 vertegenwoordigde Manuel Oostenrijk op het Eurovisiesongfestival met het lied Say a word.
Naast het zingen is ook het schrijven van liedjes een talent van Manuel Ortega.en won in 2006 de Oostenrijkse versie van Dancing with the Stars.
1957: Bob Martin · 1958: Liane Augustin · 1959: Ferry Graf · 1960: Harry Winter · 1961: Jimmy Makulis · 1962: Eleonore Schwarz · 1963: Carmela Corren · 1964: Udo Jürgens · 1965: Udo Jürgens · 1966: Udo Jürgens · 1967: Peter Horton · 1968: Karel Gott · 1971: Marianne Mendt · 1972: Milestones · 1976: Waterloo & Robinson · 1977: Schmetterlinge · 1978: Springtime · 1979: Christina Simon · 1980: Blue Danube · 1981: Marty Brem · 1982: Mess · 1983: Westend · 1984: Anita · 1985: Gary Lux · 1986: Timna Brauer · 1987: Gary Lux · 1988: Wilfried · 1989: Thomas Forstner · 1990: Simone · 1991: Thomas Forstner · 1992: Tony Wegas · 1993: Tony Wegas · 1994: Petra Frey · 1995: Stella Jones · 1996: George Nussbaumer · 1997: Bettina Soriat · 1999: Bobbie Singer · 2000: The Rounder Girls · 2002: Manuel Ortega · 2003: Alf Poier · 2004: Tie Break · 2005: Global Kryner · 2007: Eric Papilaya · 2011: Nadine Beiler · 2012: Trackshittaz · 2013: Natália Kelly · 2014: Conchita Wurst · 2015: The Makemakes · 2016: Zoë · 2017: Nathan Trent · 2018: Cesár Sampson · 2019: PÆNDA · 2021: Vincent Bueno · 2022: LUM!X feat. Pia Maria · 2023: Teya & Salena · 2024: Kaleen
* Gemeinsame Normdatei: 135283809
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000070434
* MusicBrainz: b1cdf109-8e0e-448c-8790-02c9af285032
* Virtual International Authority File: 80081975
* WorldCat (via VIAF): 80081975
# Veldwespwaaiertje

Het veldwespwaaiertje (Xenos vesparum) is een insect behorend tot de waaiervleugeligen waarvan de vrouwtjes permanent leven als een entomofage endoparasiet in veldwespen (Polistes). Ze blijven hun hele levenscyclus leven in het abdomen van de wesp. Mannelijke veldwespwaaiertjes blijven niet heel hun levenscyclus aanwezig in de wesp. Zij verlaten de wesp zodra ze volwassen worden en hebben vleugels om op zoek te gaan naar vrouwtjes om mee te paren. Wespen geïnfecteerd met mannelijke veldwespwaaiertjes overleven deze infectie niet.
Het veldwespwaaiertje parasiteert vooral Polistes gallicus en Polistes dominula. Vooral jongere wespen worden geparasiteerd, maar X. vesparum parasiteert ook oudere wespen.
# Veldwespen

De veldwespen (Polistinae) vormen een onderfamilie van de plooivleugelwespen (Vespidae).
De soorten lijken op de papierwespen (Vespinae), maar zijn smaller gebouwd. De veldwespen zijn eveneens sociale wespen, maar de nesten blijven kleiner en er zijn minder werksters. Twee bekende soorten zijn de bergveldwesp (Polistes biglumis) en de Franse veldwesp (Polistes dominulus). Ze zijn algemeen in zuidelijk Europa, maar sinds het laatste kwart van de twintigste eeuw ook steeds vaker in België en Nederland aan te treffen.

## Afbeeldingen

* Polistes japonicus
* Polistes gallicus
* Franse veldwesp (Polistes dominulus)
# Radio 4

Radio 4 kan verwijzen naar:
* NPO Radio 4, de publieke radiozender voor klassieke muziek in Nederland.
* BBC Radio 4, een zender van de BBC in het Verenigd Koninkrijk
* Ràdio 4, een Spaanse publieke radiozender die enkel in het Catalaans uitzendt
* Radio 4 (band), een punkpopgroep uit New York
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Radio 4 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Quaestiplax wilsoni

Quaestiplax wilsoni is een keverslakkensoort uit de familie van de Callochitonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Iredale & Hull.
# RSV Ortelsburg

RSV Ortelsburg was een Duitse voetbalclub uit Ortelsburg, Oost-Pruisen, dat tegenwoordig tot Polen behoort en sindsdien bekend is onder de naam Szczytno.

## Geschiedenis

De club werd in 1922 opgericht. De club slaagde er echter niet in om naar de hoogste klasse te promoveren voor de competitiehervorming van 1933.
De club ging dan in de Bezirksklasse spelen, het tweede niveau onder de Gauliga Ostpreußen. De club werd twee keer op rij vijfde. Hierna werd de competitie hervormd en speelden de clubs uit de Gauliga samen met de beste teams uit de Bezirksklasse. De twee besten uit elke groep plaatsten zich voor de eigenlijke Gauliga. Als vijfde zou de club zich in theorie niet plaaten, echter moest het tweede elftal van MSV Hindenburg Allenstein, dat kampioen geworden was, gedwongen degraderen omdat ze niet in dezelfde reeks mochten spelen als het eerste elftal.
Dit systeem werd drie seizoenen gebruikt en na een voorlaatste plaats in het eerste seizoen werden ze laatste in 1937. Echter omdat het tweede elftal van de club de titel won in de tweede klasse mocht de club dan toch in de Gauliga blijven. Het derde seizoen werd een ware catastrofe en RSV behaalde slechts twee punten uit twaalf wedstrijden. Na dit seizoen werd de Gauliga herleid naar één reeks van tien clubs, waar de club zich uiteraard niet voor plaatste. Het volgende seizoen speelde de club nog in de Bezirksklasse, maar hierna namen ze niet meer aan de competitie deel.
Na de oorlog werden alle Duitse clubs in Oost-Pruisen ontbonden.
# RSV HION

RSV HION (Rotterdamse Sportvereniging Hollandia Is Onze Naam) was een Nederlandse amateurvoetbalvereniging uit Rotterdam.

## Geschiedenis

De club werd in 1921 opgericht door bokser Willem Westbroek, Nederlands kampioen in het halfzwaargewicht, die de spelers uit de bezoekers van zijn boksschool annex café op de Veemarkt haalde. De oorspronkelijke naam 'Hollandiaan' werd door de voetbalbond afgekeurd, omdat net een jaar eerder in Vlaardingen 'De Hollandiaan' was opgericht. De club omzeilde de naamswijziging door zich voortaan HION (Hollandiaan Is Onze Naam) te noemen.
Een bekende speler die het HION-tenue droeg was Jan Everse sr. - die de club ook nog zou trainen -, maar de meest beroemde naam is die van Faas Wilkes als diens eerste club. Wilkes zou er echter maar één jaar spelen, omdat de jeugdafdeling van HION daarna wegens gebrek aan leden werd opgedoekt en hij naar Xerxes vertrok.
Speler Jacques Slotboom werd in 1952 voorzitter en opvolger van Piet Broekman. Onder zijn voorzitterschap klom HION langzaam omhoog, totdat in 1970 de derde klasse werd bereikt. In 1972 kreeg Piet de Wolf, voormalig trainer van Feyenoord, de technische leiding en braken de beste jaren aan met onder meer ex-prof Jan Bouman. Later werd oud-Spartaan Freek van der Lee nog trainer. Na de jaren zeventig trad het verval in, onder meer door gedwongen verhuizingen. De laatste verhuizing, naar Zevenkamp, liep in 2010 uit op het faillissement.

## Bekende oud-spelers

* Joop Daniëls
* Henk den Arend
* Jan Everse
* Noa Lang
* Jeffrey Neral
* Faas Wilkes