OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nicobarenboshoen

Het nicobarenboshoen (Megapodius nicobariensis) is een vogel uit de familie grootpoothoenders (Megapodiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1846 door Edward Blyth. Het is een kwetsbare, endemische vogelsoort van India (Nicobaren).

## Kenmerken

De vogel is 43 cm lang. Het is een roodbruin gekleurd, vrij groot boshoen. Het hoen heeft een kort kuif, een roodgekleurde, naakte huid rond het oog en groenbruine poten.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor op de Nicobaren en telt twee ondersoorten:
* M. n. nicobariensis: noordelijke en middelste Nicobaren.
* M. n. abbotti: Groot-Nicobar en Klein-Nicobar (zuidelijke Nicobaren).
Het leefgebied bestaat uit natuurlijk bos en secundair bos dat dicht in de buurt van zandstranden ligt. De broedhopen liggen meestal aan de kust. Verschillende paren maken gebruik van dezelfde broedhoop.

## Status

Het nicobarenboshoen heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 750 tot 1500 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. De tsunami in 2004 eiste een hoge tol. Daarnaast wordt het leefgebied aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor agrarisch gebruik. Verder versnipperd het habitat door de aanleg van wegen en de winning van zand. Bovendien wordt de vogel bejaagd en de eieren verzameld.Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Nicobarenboshoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Blyth, E. (1846). The Journal of the Asiatic Society of Bengal 15 . p. 52
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2016) - IOC World Bird Names (version 6.3)
# Jan Evangelista Antonín Koželuh

Jan Evangelista Antonín Tomáš Koželuh (ook: Johann Evangelista Anton Thomas Ko(t)zeluch en Koziluch, Koziluh, Koscheluch, Goscheloch) (Velvary, Bohemen, gedoopt op 14 december 1738 – Praag, 3 februari 1814) was een Boheems componist, dirigent, muziekpedagoog en organist.

## Levensloop

Koželuh kreeg zijn opleiding aan het college van de Jezuïeten in Březnice, Bohemen, waar hij onder andere van Josef Ferdinand Norbert Seger orgelles kreeg. Hij voltooide zijn muzikale opleiding in Wenen bij Christoph Willibald Gluck en Florian Leopold Gassmann, en na het overlijden van de laatstgenoemde, vermoedelijk ook bij Antonio Salieri.
Aanvankelijk was hij leraar bij aristocratische families en ook van František Xaver Dušek.
Aansluitend werd hij in Praag kapelmeester aan de Kruisherenkerk Sint Franziskus Seraphikus en vanaf 1784 aan de Sint-Vituskathedraal op de burchtheuvel van Praag, de Hradčany. Hij was ook ruim 40 jaar organist in het Strahovklooster van de Premonstratenzers. Zijn neef Leopold Antonín Koželuh was een van zijn leerlingen, maar werd later internationaal bekender dan zijn oom Jan. Ook in wetenschappelijke literatuur en in werklijsten wordt hij met zijn neef verwisseld.
Koželuh schreef onder andere zestien missen, een Requiem, een oratorium, twee opera's, een hobo-, een klarinet- en een fagotconcert.

## Composities
### Werken voor orkest

* 1800 Concert Es groot, voor klarinet en orkest
* Concerto C groot, voor fagot en orkest
* Concerto C groot, voor trombone en orkest
* Concerto C groot, voor contrabas en orkest

### Missen, cantates en gewijde muziek

* 1789 Moteta, "O salutaris Hostia", motet voor sopraan, alt, tenor, bas en orgel
* Messa curta e solenne D groot, voor solisten, gemengd koor en orkest
** Kyrie
** Gloria
** Credo
** Sanctus
** Benedictus
** Agnus Dei
* Requiem

### Toneelwerken
#### Opera's

* 1769 Alessandro nell'Indie, 3 aktes - libretto: Pietro Metastasio
* 1772 Il Demofoonte, 3 aktes - libretto: Pietro Metastasio

### Werken voor piano

* Caprice

## Publicaties

* J. Čech: Jan Evangelista Antonín Tomáš Koželuh in Rakovník, in: Bulletin XXXVIII/2000 van het museum T.G.M. in Rakovník.
* Bibliothèque nationale de France: cb13896137w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 124133193
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8130 6984
* Library of Congress Control Number: n85186968
* MusicBrainz: 5527c828-e179-4aa8-8a24-a2a69fbc71d3
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000401462
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007337136805171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 096836520
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: BVEV094368
* LIBRIS: 68400
* SNAC: w6d2402n
* Système universitaire de documentation: 12345512X
* Virtual International Authority File: 51875773
* WorldCat (via VIAF): 51875773
# Spoorlijn Pompey - Nomeny

De Spoorlijn Pompey - Nomeny was een spoorlijn van Pompey naar Nomeny in het Franse departement Meurthe-et-Moselle. De lijn was 22,1 km lang en heeft als lijnnummer 096 000.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd door de Chemins de fer de l'Est geopend op 23 september 1882. Op de lijn werden na de opening snel diverse industrieën aangesloten en tot het opblazen van de spoorbrug over de Moezel in juni 1940 vond er ook personenvervoer plaats. Na de Tweede Wereldoorlog werd de spoorbrug hersteld en het goederenvervoer hervat tot 1980. In 1982 werd de lijn gesloten en vervolgens opgebroken, daarbij werd ook de gecombineerde brug voor spoor- en wegvervoer over de Moezel vervangen door een nieuwe brug die iets noordelijker ligt. Het grootste gedeelte van de lijn is daarna omgevormd tot fietspad.

## Aansluitingen

In de volgende plaats was er een aansluiting op de volgende spoorlijn:

### Pompey

    RFN 090 000, spoorlijn tussen Frouard en Novéant

## Galerij

* Station Leyr
* Resten van de spoorlijn in Jeandelaincourt
* Station Nomeny
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Pompey_-_Nomeny
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935_complement.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_Est_1962.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Lady Ross' toerako

De Lady Ross' toerako (Tauraco rossae, voorheen Musophaga rossae) is een vogel uit de familie toerako's (Musophagidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Kameroen tot Zuid-Soedan en westelijk Kenia, zuidelijk naar Angola en Botswana.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Lady Ross' toerako op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Geelsnaveltoerako

De geelsnaveltoerako (Tauraco macrorhynchus) is een vogel die behoort tot de familie Musophagidae (toerako's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in westelijk en het westelijke deel van Centraal-Afrika en telt twee ondersoorten:
* T. m. macrorhynchus: van Sierra Leone tot Ghana.
* T. m. verreauxii: van Nigeria tot Congo-Kinshasa en noordelijk Angola, Bioko.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Geelsnaveltoerako op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Schalows toerako

De Schalows toerako (Tauraco schalowi) is een vogel die behoort tot de familie Musophagidae (toerako's). De vogel is genoemd naar de Duitse ornitholoog Herman Schalow.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Angola tot zuidwestelijk Kenia, westelijk Tanzania en Malawi.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Schalows toerako op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Geluidswal

Een geluidswal is een grondlichaam of een soort dijk die naast een weg of spoorlijn wordt neergelegd om de geluidshinder te beperken voor de mensen die achter de wal wonen of verblijven.
Net zoals voor een geluidsscherm het geval is, hangt de geluidsreductie van een wal af van de hoogte ervan. Omdat geluidsstralen makkelijk om de brede en glooiende bovenkant van een wal heenbuigen, is een geluidswal minder effectief dan een geluidsscherm. Dit effect wordt nog versterkt doordat de top van de geluidswal verder van de geluidsbron af ligt dan de top van een mogelijk even hoog geluidsscherm. Bovendien vraagt een wal meer ruimte. Om de akoestische nadelen van een wal te ondervangen, wordt weleens een laag scherm op de top van de wal geplaatst.
Ondanks de genoemde nadelen kan toepassing van een wal voordelen bieden, in verband met lagere kosten die voor een hoog geluidsscherm vanwege de benodigde fundering aanzienlijk kunnen zijn, zeker op de slappe Nederlandse bodem, of in verband met het natuurlijker karakter van een wal en de mogelijkheid de wal te combineren met bijvoorbeeld een stadspark. Een laatste voordeel van een wal is dat er eventuele vervuilde grond voor kan worden gebruikt, die elders is vrijgekomen.

## Fotogalerij

* Geluidswal bij de A15 in Bemmel
# UtrechtNu!

UtrechtNu! is een lokale politieke partij actief in de gemeente Utrecht en de provincie Utrecht. Sinds 2023 is de partij vertegenwoordigd in de Utrechtse gemeenteraad en de Provinciale Staten van Utrecht. De partij wil deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 in Utrecht.

## Geschiedenis

UtrechtNu! werd in 2023 opgericht door de Utrechtse Statenleden Sjors Nagtegaal (PVV), Stefan Berlijn (JA21), Michiel Fiscalini (JA21) en het Utrechtse gemeenteraadslid David Bosch (PVV). Ontevreden over de landelijke koers en interne werkwijze van hun voormalige partijen, besloten zij een nieuwe lokale partij te vormen.Op 11 oktober 2023 traden zij voor het eerst als nieuwe fractie op in de Provinciale Staten van Utrecht.

## Standpunten

De oprichters van UtrechtNu! geven aan een brede, lokale volkspartij te willen zijn die zich richt op pragmatische oplossingen. Zij werden geïnspireerd door de 'Leefbaar'-partijen uit de jaren negentig. Het beginselprogramma van de partij is gestructureerd rond de kernprincipes: (keuze)vrijheid, verantwoordelijkheid, rechtvaardigheid en gemeenschapszin.
In de gemeente Utrecht is UtrechtNu! vooral bekend vanwege hun kritiek op het huidige Utrechtse mobiliteitsbeleid. Ze pleiten voor een verkeersbeleid dat auto's niet uitsluit, maar de doorstroming verbetert met 'groene golven' en voldoende parkeerplaatsen. De partij heeft veel contacten met Utrechtse ondernemers, vooral in de horeca, en streeft naar versoepeling van regelgeving. Voormalig eigenaar van het bekende Café de Zaak op het Stadhuisplein, Rien van den Hoek, die eerder lijstduwer was voor D66 in Utrecht, is sinds december 2023 actief voor de partij als commissielid. Daarnaast is ondernemer Richard den Hartog betrokken als adviseur in de kandidatencommissie voor de verkiezingen van 2026.
In de provincie verzet UtrechtNu! zich tegen het beleid van dwang bij de plaatsing van windturbines en pleit voor meer participatie van inwoners bij besluitvorming.

## Externe link

* Website van UtrechtNu!
* ↑ Formele oprichting vereniging - UtrechtNu! (29 maart 2024). Geraadpleegd op 2 juli 2024.
* ↑ (en) Raadslid David Bosch stapt uit de PVV en gaat verder met nieuwe partij UtrechtNu!. De Utrechtse Internet Courant (10 oktober 2023). Geraadpleegd op 29 juni 2024.
* ↑ vandeputte, samuel, Utrechtse Statenleden JA21, PVV stappen op, beginnen lokale partij. EWmagazine.nl (10 oktober 2023). Geraadpleegd op 29 juni 2024.
* ↑ Website gemeente Utrecht.
* ↑ Rien van den Hoek | gemeente Utrecht. www.utrecht.nl. Geraadpleegd op 2 juli 2024.
* ↑ Verkiezingen 2026 - UtrechtNu! (17 september 2024). Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
# Bandkwartel

De bandkwartel (Philortyx fasciatus) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Gould.

## Voorkomen

De soort is endemisch in het midden van Mexico.

## Beschermingsstatus

De totale populatie is in 2019 geschat op 50-500 duizend volwassen vogels. Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Bandkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Zwartoortandkwartel

De zwartoortandkwartel (Odontophorus melanotis) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Salvin.

## Voorkomen

De soort komt voor van Honduras tot Panama en er worden twee ondersoorten onderscheiden:
* O. m. verecundus: noordelijk Honduras.
* O. m. melanotis: van zuidoostelijk Honduras tot Panama.

## Beschermingsstatus

De totale populatie bestaat uit 50.000-500.000 volwassen vogels. Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status gevoelig.
* ↑ (en) Zwartoortandkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Witkeeltandkwartel

De witkeeltandkwartel (Odontophorus strophium) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Gould. Het is een bedreigde, endemische vogelsoort in Colombia.

## Kenmerken

De vogel is 25 cm lang. Het is een kwartel met afwisselend zwarte en witte keelbanden. Het is de enige soort kwartel met zulke keelbanden in dit gebied. De vogel is van boven donkerbruin, met zwarte stippels en roodbruine streping op de mantel. Van onder is de vogel roodachtig, kastanjebruin met lichte stippels.

## Voorkomen

De soort komt alleen voor in Colombia in vochtig subtropisch bos dat hoofdzakelijk bestaat uit bomen uit de familie van de eik en laurierfamilie op berghellingen tussen de 1750 tot 2050 m boven zeeniveau. Waarschijnlijk is de vogel afhankelijk van ongerept bos, er zijn echter ook waarnemingen in gedegradeerd en secundair bos. Deze kwartel foerageert op vruchten zaden en ongewervelde dieren die leven op de bosbodem.

## Status

De witkeeltandkwartel heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie wordt geschat op 2500 tot 10.000 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor agrarisch gebruik en slechts hier en daar kleine stukjes bos overblijven op steile hellingen. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Witkeeltandkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Factsheet Gorgeted Wood-quail. BirdLife International. Gearchiveerd op 5 maart 2016. Geraadpleegd op 15 januari 2017.
# Venezuelatandkwartel

De venezuelatandkwartel (Odontophorus columbianus) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Gould.

## Voorkomen

De soort is endemisch in het midden-noorden van Venezuela.

## Beschermingsstatus

De totale populatie wordt geschat op 1500-7000 volwassen vogels. Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status gevoelig.

## Afbeeldingen

* ↑ (en) Venezuelatandkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Zwartborsttandkwartel

De zwartborsttandkwartel (Odontophorus leucolaemus) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1867 door Salvin.

## Voorkomen

De soort komt voor in Costa Rica en Panama.

## Beschermingsstatus

De totale populatie wordt geschat op 6.700-33.000 volwassen vogels. Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Zwartborsttandkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Controlestaat

Met een controlestaat (Duits: Überwachungsstaat) wordt het soort samenleving bedoeld waarin de staat zijn burgers met alle ter beschikking staande en legaal toegestane middelen mag bewaken. De voornaamste doelen hiervan zijn het zeer snel kunnen opsporen van wetsovertredingen en het door de geheime dienst inwinnen van informatie over individuele personen of bepaalde bevolkingsgroepen.
Het zo goed mogelijk tegengaan van de georganiseerde misdaad, strafbare feiten en terrorisme wordt door voorstanders van de controlestaat als belangrijkste reden genoemd. Tegenstanders van dit type samenleving voeren aan dat dit type samenleving in strijd is met de beginselen van de democratie, en wijzen daarnaast op het feit dat in het kader van een controlestaat ontwikkelde opsporingstechnieken zoals Rasterfahndung uiteindelijk weinig succesvol zijn geweest.

## Kenmerken van een controlestaat

Preventie van strafbare feiten en ander ongewenst burgerlijk gedrag vindt binnen een controlestaat reeds plaats door middel van zogeheten Überwachungsdruck. Soms gebeurt het dat ogenschijnlijk preventieve maatregelen tegen een of meerdere personen worden genomen, die echter in werkelijkheid alleen bedoeld zijn om het publieke imago van de instanties nog eens te versterken. In Duitsland gebeurde dit voor het laatst op 28 september 2009, toen in München twee moslims werden opgepakt nog voordat hen iets ten laste was gelegd. Ook bij de 33e jaarlijkse conferentie van de G8 werden dergelijke preventieve maatregelen tegen potentiële ordeverstoorders overwogen.
Belangrijke kenmerken van een controlestaat zijn verder een sterke inperking van de gegevensbescherming, de privacy en (in het bijzonder in Duitsland, waar dit in 1983 werd doorgevoerd) de informationele zelfbeschikking. Juridische maatregelen die in een controlestaat genomen worden kunnen de vorm hebben van Rasterfahndungen, toezicht in het openbaar door middel van bewakingscamera's en het routinematig opstellen van bewegingsprofielen, gendatabanken, biometrische databanken, op grote schaal uitgevoerde telefoontaps en de op 1 januari 2008 in de Europese Unie doorgevoerde dataretentie.

## Voorbeelden

De voormalige Sovjet-Unie en de vroegere Duitse Democratische Republiek worden wel gezien als traditionele voorbeelden van volledig gerealiseerde controlestaten met alle bijbehorende technologieën. In 2006 werd ook het Verenigd Koninkrijk door het Surveillance Studies Network als zodanig beschreven.
# Grote tinamoe

De grote tinamoe (Tinamus major) is een vogel behorende tot de orde van de tinamoes. Het dier leeft in Brazilië, het zuidoosten van Mexico en het oosten van Bolivia, diep in het regenwoud.

## Kenmerken

De grote tinamoe is een vogel met een grijsbruin verenkleed, een grijze kop en blauwgrijze poten. De snavel is kort en dun. De buik is wit of vaal wit, de flanken zijn zwart gebandeerd. De kruin en nek zijn roestrood gekleurd. Dit verenkleed helpt hem om zich te camoufleren. De grote tinamoe roept laat in de avond: een roep die uit drie korte tonen bestaat. Hij wordt ongeveer 44 cm groot en 1,1 kg zwaar.

## Leefwijze

De grote tinamoe voedt zich met insecten, kleine amfibieën, zaden en vruchten die hij vangt terwijl hij over de bodem loopt.

## Voortplanting

Het vogelnest is een kuiltje in de grond waar het vrouwtje ongeveer vier blauwe eieren in legt. Het mannetje broedt de eieren uit en voedt de jongen op, die na 3 weken volgroeid zijn. Daarna paart hij weer met een ander vrouwtje, en voedt hij ook die jongen op. Ondertussen heeft het vrouwtje elders weer nesten gebouwd. Een vrouwtje kan zo tot 6 nesten leggen in één broedseizoen. Het broedseizoen duurt zeer lang: van midwinter tot in de late zomer.

## Verspreiding en leefgebied

De soort telt 12 ondersoorten:
* T. m. robustus: zuidoostelijk Mexico, Guatemala, Honduras.
* T. m. percautus: zuidelijk Mexico, noordelijk Guatemala, Belize.
* T. m. fuscipennis: van noordelijk Nicaragua tot westelijk Panama.
* T. m. brunneiventris: het zuidelijke deel van centraal Panama.
* T. m. castaneiceps: zuidwestelijk Costa Rica, westelijk Panama.
* T. m. saturatus: oostelijk Panama, noordwestelijk Colombia.
* T. m. zuliensis: noordoostelijk Colombia, noordelijk Venezuela.
* T. m. latifrons: zuidwestelijk Colombia, westelijk Ecuador.
* T. m. major: van oostelijk Venezuela tot noordoostelijk Brazilië.
* T. m. serratus: noordwestelijk Brazilië.
* T. m. olivascens: het Amazonegebied van Brazilië.
* T. m. peruvianus: van zuidoostelijk Colombia tot Bolivia en westelijk Brazilië.
* ↑ (en) Grote tinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) Gmelin, JF, 1789. Tetrao major (protoniem). Systema Naturae, ed. 13, vol. 1, part 2, p. 767. BHL
* ↑ Owen, Weldon (2008). Regenwouden. J.H. Gottmer, pp. 23. ISBN 978-90-257-45677.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Sint-Jozefskerk (Holven)

De Sint-Jozefskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de tot de Antwerpse gemeente Geel behorende plaats Holven, gelegen aan Kapelstraat 18.
In Holven werd in 1934 een kapelanie gesticht, die in 1939 als hulpparochie werd erkend.
De kerk werd van 1935-1936 gebouwd, naar ontwerp van Joseph Willems. Het is een bakstenen zaalkerk onder zadeldak met een lager koor, eveneens onder zadeldak.
# Bruine tinamoe

De bruine tinamoe (Crypturellus obsoletus) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1815 door Temminck.

## Beschrijving

De bruine tinamoe wordt ongeveer 25–30 cm groot en 350-550 g zwaar. De kleuren kunnen variëren van donkerbruin tot kastanjebruin.

## Voedsel

De bruine tinamoe voedt zich met fruit, zaden en insecten.

## Voortplanting

Een vrouwtje legt 4-5 eieren in een nest tussen boomwortels.

## Voorkomen

De soort komt wijdverbreid voor in Zuid-Amerika en telt negen ondersoorten:
* C. o. cerviniventris: noordelijk Venezuela.
* C. o. knoxi: noordwestelijk Venezuela.
* C. o. castaneus: van oostelijk Colombia tot noordelijk Peru.
* C. o. ochraceiventris: centraal Peru.
* C. o. traylori: zuidoostelijk Peru.
* C. o. punensis: zuidoostelijk Peru, noordelijk Bolivia.
* C. o. griseiventris: het noordelijke deel van centraal Brazilië.
* C. o. hypochraceus: zuidwestelijk Brazilië.
* C. o. obsoletus: zuidelijk Brazilië, Paraguay, noordoostelijk Argentinië.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.

## Afbeeldingen

* ↑ (en) Bruine tinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Temminck, C. J. (1815). Histoire naturelle générale des Pigeons et des Gallinacées.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Marmertinamoe

De marmertinamoe (Crypturellus undulatus) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1815 door Temminck.

## Beschrijving

De marmertinamoe wordt ongeveer 28–30 cm groot en weegt 300 g. De vogel is voornamelijk bruin en grijs, met een zwart (niet goed zichtbaar) patroon op de rug en nek. De keel is wit en de buik olijfkleurig of vaalgeel. De poten zijn grijs, geel of groenachtig.

## Voedsel

De marmertinamoe voedt zich met vruchten, zaden en insecten.

## Voortplanting

Het nest is een put in de grond, waar het vrouwtje drie eieren in legt. Na ongeveer 17 dagen komen de eieren uit.

## Voorkomen

De soort komt voor in het midden-zuiden van het Amazoneregenwoud en telt zes ondersoorten:
* C. u. manapiare: zuidelijk Venezuela.
* C. u. simplex: zuidelijk Guyana en het noordelijke deel van Centraal-Brazilië.
* C. u. yapura: het westelijk Amazonebekken.
* C. u. adspersus: centraal Brazilië.
* C. u. vermiculatus: oostelijk Brazilië.
* C. u. undulatus: van zuidoostelijk Peru tot noordelijk Argentinië.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Marmertinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Temminck, C. J. (1815). Histoire naturelle générale des Pigeons et des Gallinacées.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 8 september 2023.