OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Witte chocolade

Witte chocolade is chocolade die geen cacaopoeder bevat, maar suiker, cacaoboter, melkpoeder, aroma's zoals vanille en lecithine. Het is doorgaans gebroken wit qua kleur.

## Samenstelling

Witte chocolade bevat geen vaste cacaobestanddelen. Tijdens het productieproces van witte chocolade worden de donkergekleurde vaste bestanddelen van de cacaoboon gescheiden van het vet (cacaoboter), net als bij melk- en pure chocolade, maar die bestanddelen worden later niet weer samengevoegd. Hierdoor mist witte chocolade de antioxidanten en andere stoffen die karakteristiek zijn voor melk- en pure chocolade, zoals thiamine, riboflavine, theobromine en fenylethylamine. Vaak worden de smaak- en geurstoffen uit de cacaoboter verwijderd om de sterke smaak ervan te verminderen.

## Geschiedenis

Witte chocolade werd voor het eerst in de jaren 30 van de 20ste eeuw in Zwitserland door Nestlé geproduceerd. In 1945 ontwikkelde Kuno Baedeker in Noord-Amerika eveneens witte chocolade. Nestlé introduceerde haar versie van het product in 1984 op de Amerikaanse markt.

## Regulering

Sinds 2004 moet witte chocolade in de Verenigde Staten ten minste 20% cacaoboter, 14% gecondenseerde melk en 3,5% melkvet bevatten. Het mag niet meer dan 55% suiker of zoetstoffen bevatten. In de Europese Unie zijn in 2000 dezelfde normen ingevoerd, zij het zonder limiet op suiker en zoetstoffen. Omdat witte chocolade geen cacaobestanddelen bevat, mag er niet simpelweg de aanduiding 'chocolade' (zonder de toevoeging 'witte') voor gebezigd worden.
# Philippe Katerine

Philippe Katerine (8 december 1968), artiestennaam van Philippe Blanchard, is een Frans muzikant-dichter en acteur. Katerine zingt en acteert vrijwel uitsluitend in het Frans.
Zijn muzikale carrière begon in 1991. De stijl van zijn muziek varieert van easy-listening tot rock, de teksten zijn eigenzinnig en veelal doorspekt met (al dan niet zwarte) humor. In 2006 en 2011 stond hij op het Franse muziekfestival Eurockéennes. Zijn debuut als acteur maakte hij rond 2010.
In 2016 werd hij officier in de Orde van Kunsten en Letteren. In 2019 kreeg hij voor zijn rol als Thierry in de tragikomedie Le Grand Bain een César voor beste mannelijke bijrol. In 2020 werd hij tijdens de jaarlijkse Victoires de la musique uitgeroepen tot mannelijke artiest van het jaar.
Katerine was tussen 1999 en 2008 getrouwd met actrice Helena Noguerra, met wie hij een dochter heeft. Daarna kreeg hij een relatie met Julie Depardieu, de dochter van acteur Gérard Depardieu. Uit deze relatie volgden twee zoons.
* ↑ (en) Philippe Katerine - europopmusic. www.europopmusic.eu. Geraadpleegd op 26 december 2022.
* 1 2 3 (fr) Philippe Katerine - Sa bio et toute son actualité - Elle. elle.fr. Geraadpleegd op 26 december 2022.
* ↑ (fr) Wallendorff - 17 ans d'Eurockéennes : 2003 – 2009. Wallendorff (6 juli 2020). Geraadpleegd op 26 december 2022.
* ↑ (fr) Philippe Katerine : Une folle nuit aux Eurocks. www.ladepeche.fr. Geraadpleegd op 26 december 2022.
* ↑ (fr) Nomination dans l'ordre des Arts et des Lettres septembre 2016. www.culture.gouv.fr. Geraadpleegd op 26 december 2022.
* ↑ (fr) Sacré aux César pour son rôle dans « Le grand bain », Philippe Katerine livre un discours touchant. Vanity Fair. Geraadpleegd op 26 december 2022.
* ↑ (fr) Victoires de la musique 2020: qui sont les gagnants ?. actu.fr. Geraadpleegd op 26 december 2022.
* ↑ (fr) Média, Prisma, Philippe Katerine : Julie Depardieu, Helena Noguerra, Jeanne Balibar… qui sont les femmes de sa vie ? - Gala. Gala.fr. Geraadpleegd op 26 december 2022.
# Nathalie de Vries

Nathalie de Vries (Appingedam, 28 oktober 1965) is een Nederlands architect en urbanist. Ze is sinds 2018 hoogleraar aan de Technische Universiteit Delft.

## Loopbaan

De Vries studeerde bouwkunde aan de TU Delft en werkte daarna voor Mecanoo Architecten in deze plaats. In 1991 richtte ze samen met Winy Maas en Jacob van Rijs het architectenbureau MVRDV op. Hier hield ze zich naast architectuur ook bezig met landschapsontwikkeling en stadsontwikkeling. Enkele van haar eerste werken waren de televisiestudio Villa VPRO en een huis voor de WoZoCo in Amsterdam-Osdorp (1997). MVRDV ontwierp onder ander het Nederlandse paviljoen voor de Expo 2000.
De Vries is gastdocent geweest aan de Technische Universiteit Berlijn (2002-2004) en was in 2005 de Morgenstern Visiting Critic aan het Illinois Institute of Technology in Chicago. Verder heeft ze les gegeven aan het Berlageinstituut in Rotterdam, de ArtEZ Academie voor beeldende kunsten Arnhem en de TU Delft. Van 2013 tot 2018 was ze aangesteld als hoogleraar aan de Kunstacademie Düsseldorf. In oktober 2018 is ze benoemd door de TU Delft tot hoogleraar Architectural Design, met als zwaartepunt Public Buildings.
Van 1999 tot 2005 was De Vries lid van de raad van bestuur van het Nederlands Architectuurinstituut. Van 2003 tot 2006 was ze lid van de Gestaltungsbeirat van Salzburg (Oostenrijk). Sinds 2004 is ze lid van de raad van het Nederlandse architectuurtijdschrift Oase. Van 2005 tot 2008 was De Vries nationaal spoorwegarchitect voor de Nederlandse Spoorwegen en ProRail. Sinds 2015 is De Vries voorzitter van de BNA.

## Persoonlijk

Nathalie de Vries is een dochter van Johan de Vries en Janny Post. Zij is getrouwd met Jacob van Rijs. Samen hebben ze twee dochters.

## Publicaties

* FARMAX (010 Publishers, Rotterdam, 1999)
* Metacity/Datatown (010 Publishers, Rotterdam, 1999)
* Reading MVRDV (NAi Publishers, Rotterdam, 2003)
* Spacefighter The evolutionary city game (Actar, Barcelona, 2005)
* KM3 EXCURSIONS ON CAPACITIES (Actar, Barcelona, 2006)
* MVRDV 1997-2003 (El Croquis, Madrid, Spain, 2003)

## Artikelen

* Orlandoni, Alessandra "Interview with Winy Maas" - The Plan 013, March 2006
* Frey, Darcy "Crowded House" - The New York Times Magazine, June 8, 2008
# Wilhelm Friedrich de Gaay Fortman

Wilhelm Friedrich de Gaay Fortman (Amsterdam, 8 mei 1911 – 's-Gravenhage, 29 maart 1997) was een Nederlands rechtsgeleerde en politicus. Hij werd in zijn kennissenkring ook wel Gaius genoemd.

## Loopbaan

De gereformeerde De Gaay Fortman was een progressieve ARP- en CDA-politicus. Hij was ambtenaar, secretaris van de rijksbemiddelaars en docent aan de CNV-kaderschool en werd later hoogleraar aan de VU. In 1956 was hij zonder succes informateur tijdens de lange kabinetsformatie. Hij wist in 1960 echter snel een kabinetscrisis op te lossen. De Gaay Fortman was van 1962 tot 1963 en van 1965 tot 1972 rector magnificus van de Vrije Universiteit Amsterdam. Tijdens zijn hoogleraarschap was hij ook lid van de Europese Commissie voor de Rechten van de Mens, als opvolger van pater Leo Beaufort.
In 1973 liet hij zich samen met Jaap Boersma overhalen minister te worden in het kabinet-Den Uyl. Hij had een goede band met de ex-gereformeerde Joop den Uyl. Hij kwam als minister met een plan Nederland op te delen in 24 mini-provincies en speelde een belangrijke rol in de onderhandelingen voorafgaand aan de onafhankelijkheid van Suriname in 1975. In datzelfde jaar presenteerde hij ook het eerste Wetsontwerp reorganisatie binnenlands bestuur. Hij was in 1981 nog eens als informateur betrokken bij een formatie en wist de weg te openen voor een kabinet van CDA, PvdA en D66. De Gaay Fortman was voorstander van samenwerking van de ARP en later binnen het CDA met de PvdA. Aangeboden functies in confessioneel-liberale kabinetten wees hij daarom af. De Gaay Fortman werd bij de totstandkoming van het CDA wel lid, maar vervreemdde van die partij. In zijn ogen werkte de partij te veel mee aan de afbraak van de sociale zekerheid. Bij de Tweede Kamerverkiezingen 1994 stemde hij daarom op Gert Schutte, voorman van het GPV.

## Familie

Het geslacht De Gaay Fortman was reeds in de begindagen van de Gereformeerde Kerken in Nederland een van de voornaamste gereformeerde families. Zijn zoon Bas de Gaay Fortman trad in de politieke voetsporen van zijn vader en werd fractieleider van de PPR. Een van zijn dochters was getrouwd met kinderarts Tom Voûte, een andere dochter met burgemeester Bernard Holtrop.

## Externe link

* Portret in Biografisch Woordenboek van Nederland
* De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* Biografisch Portaal: 31956240
* CiNii: DA15647785
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: gaay004
* Gemeinsame Normdatei: 118862790
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2139 8602
* Library of Congress Control Number: n80002268
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068476361
* Parlement.com: vg09ll0vhqzi
* Virtual International Authority File: 47559314
* WorldCat (via VIAF): 47559314
# Cyclarcha atristrigalis

Cyclarcha atristrigalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Charles Swinhoe in een publicatie uit 1894.
De soort komt voor in India (Meghalaya).
# Cyclarcha flavinervis

Cyclarcha flavinervis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Charles Swinhoe in een publicatie uit 1894.
De soort komt voor in India (Meghalaya).
# Teratauxta

Teratauxta is een geslacht van grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is volgens de zoölogische nomenclatuur voor het eerst geldig gepubliceerd door Eduard Hering in 1901. George Francis Hampson had de naam echter al gebruikt voor dit nieuwe geslacht, in een manuscript dat toen nog niet gepubliceerd was. Hering gaf zelf Hampson als auteur op. Hering beschreef tevens de nieuwe soort Teratauxta paradoxa, ontdekt op Sumatra. Dit is nog steeds de enige soort die tot dit geslacht behoort.
Ridleyana (door Hampson in 1906 gepubliceerd) is een junior synoniem van Teratauxta.
* ↑ Major Ed. Hering. "Uebersicht der Sumatra-Pyralidae." Stettiner entomologische Zeitung vol. 62 (1901), blz. 345.
* ↑ George F. Hampson. "Descriptions of new Pyralidae of the Subfamilies Hydrocampinae and Scoparianae." The Annals and Magazine of Natural History Ser. 7 vol. 18 (1906), blz. 469
# Berserker (Amon Amarth)

Berserker is het elfde studioalbum van de Zweedse melodic deathmetal band Amon Amarth. Het werd uitgebracht op 3 mei 2019 via Metal Blade Records en Sony Music. Het album werd geproduceerd door Jay Ruston en is het eerste album van de band met drummer Jocke Wallgren, die zich in 2016 bij de band voegde.

## Kritische receptie

Het muziektijdschrift Exclaim! beoordeelde het album met een 8/10, waarbij hij de "muziek beschreef as sterke en bombastische muziek" en verklaarde dat het album "enkele van de beste muziek" sinds Twilight of the Thunder God. Loudwire noemde het een van de 50 beste metalalbums van 2019.

## Tracklijst

Alle nummers geschreven door Amon Amarth

## Personeel
### Amon Amarth

* Johan Hegg − zang
* Olavi Mikkonen − eerste gitaar
* Johan Söderberg − slaggitaar
* Ted Lundström − basgitaar
* Jocke Wallgren − drums

### Productie

* Jay Ruston − productie
* Michael Lord – orkestratie op "Into the Dark"

### Coverkunst

* Brent Elliott White – coverkunst, interieurkunst
* ↑ (en) Calum Slingerland. Amon Amarth Return with 'Berserker' Album. Exclaim!. 20 maart 2019.
* ↑ (en) The 50 Best Metal Albums of 2019. Loudwire. Townsquare Media (3 december 2019). Geraadpleegd op 5 december 2024.
* MusicBrainz release group: fa6b9363-3fe4-490c-a6d4-c148d19af25c
# Phytoliriomyza melampyga

Phytoliriomyza melampyga is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Loew.

## Beschrijving

De mijngang is lang en ongeordend. De mijnen komen voor van juni tot en met september. De mijn begint als gang, om later te verbreden tot een onregelmatig gevormde witachtige vlek. De frass kan uit brokken, sliertjes of draadstukjes bestaan. De puparia zijn rood-bruin.

## Waardplanten

De soort komt voor op oranje springzaad (Impatiens capensis), reuzenbalsemien (Impatiens glandulifera), groot springzaad (Impatiens noli-tangere), klein springzaad (Impatiens parviflora) en Impatiens scabrida.
In Nederland geldt de soort vooral op klein springzaad en de reuzenbalsemien als algemeen voorkomend.

## Verspreiding

De soort komt zowel op het Noord-Amerikaanse continent als in Noordwest-Europa voor.
# Fabián Orellana

Fabián Ariel Orellana Valenzuela (Santiago, 27 januari 1986) is een Chileens voormalig voetballer die doorgaans speelde als middenvelder. Tussen 2004 en 2023 was hij actief voor Audax Italiano, Udinese, Xerez, Granada, Celta de Vigo, Valencia, Eibar, Real Valladolid en Universidad Católica. Orellana maakte in 2007 zijn debuut in het Chileens voetbalelftal en kwam uiteindelijk tot vierenveertig interlandoptredens.

## Clubcarrière

Orellana begon zijn carrière bij Colo-Colo en brak in 2004 bij Audax Italiano, waarvoor hij meer dan honderd duels in actie kwam. Op 30 juni 2009 ondertekende de middenvelder een verbintenis bij Udinese. De Italiaanse club besloot echter om hem direct op huurbasis te stallen bij Xerez in Spanje. Na één jaar bij Xerez werd hij op huurbasis gestald bij Granada, wat hem vervolgens definitief overnam. Ook Granada verhuurde de Chileen echter, namelijk aan Celta de Vigo.
Orellana werd in januari 2013 definitief overgenomen door Celta. Drieënhalf jaar lang was hij een belangrijke basisspeler van Celta. In de winterstop van het seizoen 2016/17 nam Valencia hem op huurbasis over. In het hierop volgende halfjaar speelde Orellana zestien competitiewedstrijden. Valencia nam hem daarna definitief over. Na een halfjaar, waarin hij tot één optreden in het bekertoernooi was gekomen, verliet hij Valencia tot het einde van het seizoen op huurbasis voor Eibar. Dat nam hem in juli 2018 definitief over.
Twee jaar daarna werd Real Valladolid zijn nieuwe club. Ook hier tekende hij voor twee seizoenen. Tijdens het eerste seizoen kon de ploeg haar behoud op het hoogste Spaanse niveau niet bewerkstelligen en op 30 augustus 2021 werd het contract ontbonden. Hierop tekende hij voor anderhalf jaar bij Universidad Católica in zijn vaderland Chili. Het contract van Orellana liep in januari 2023 af en hierop besloot hij op zesendertigjarige leeftijd een punt achter zijn actieve loopbaan te zetten.

## Interlandcarrière

Orellana debuteerde op 24 september 2008 in het Chileens voetbalelftal. Op die dag werd een oefeninterland tegen Mexico met 0–1 gewonnen. De middenvelder begon in de basis en werd vier minuten voor tijd gewisseld. Hij kwam in 2010 met Chili uit op het WK in Zuid-Afrika. Tijdens dit toernooi kwam hij uit tijdens het groepsduel tegen Spanje. Orellana maakte eveneens deel uit van de selectie van bondscoach Jorge Sampaoli op het WK 2014 in Brazilië. Hij won in 2016 de Copa América Centenario met zijn landgenoten.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Chili |
| Copa América | 1 | 2016 |
# Sauze d'Oulx

Sauze d'Oulx is een dorp in de provincie Turijn in Piëmont en is gelegen in het Valle di Susa.
Sauze d'Oulx is een van de locaties buiten Turijn waar de Olympische Winterspelen 2006 plaatsvonden. In het Jouvenceaux vonden de wedstrijden voor het freestyleskiën plaats. Sauze d'Oulx ligt ongeveer 80 km van Turijn.
Gedurende het fascisme, in 1928, werd de naam van het dorp veritalianiseerd naar Salice d'Ulzio, tevens werd de gemeente samengevoegd met het lager gelegen Oulx dat de naam Ulzio toebedeeld kreeg. Na de oorlog werden de dorpen weer van elkaar gescheiden en kregen ze hun eigen naam weer terug.

## Geboren

* Piero Gros (1954), alpineskiër
# Gerda Roodenburg-Slagter

Gerda Roodenburg-Slagter (Amsterdam, 1940) is een Nederlands keramist en kunstschilder.

## Leven en werk

Roodenburg is een dochter van Joseph (Jos) Slagter (1907-1977) en Johanna Dingsdag (1908-1945). Ze studeerde beeldhouwen aan het Instituut voor Kunstnijverheidsonderwijs in Amsterdam. Als keramist is ze autodidact. Ze maakt schalen en figuratieve en verhalende objecten. Ze werd lid van de Nederlandse Vakgroep Keramisten en secretaris van de Stichting Keramiek Adam.
Roodenburg was in 1982 medeoprichter van het Vrouwen Kunst Kollektief, de aangesloten kunstenaressen streden onder meer tegen de kernwapenwedloop, racisme en seksisme. In 1985 kreeg het VKK een opdracht van de Universiteit van Amsterdam voor een serie vrouwenportretten. Roodenburg schilderde daarvoor het portret van haar moeder. Vanwege haar Joodse afkomst voelde ze zich niet prettig toen de VKK eind jaren 80 ruimte huurde bij het Palestinacomité, waarna ze het VKK verliet.
Roodenburg exposeerde meerdere malen, onder andere in 2010 bij Het Glazen Huis in het Amstelpark, met haar dochter, die edelsmid is.
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Annelien Keen (2009) Kunst met een boodschap. Een geschiedenis van het Vrouwen Kunst Kollektief 1982-1992. (thesis)
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 67990
# Pidula

Pidula (Duits: Piddul) is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla) en telt 19 inwoners (2021).
Tot in oktober 2017 lag de plaats in de gemeente Kihelkonna. In die maand ging Kihelkonna op in de fusiegemeente Saaremaa.

## Geschiedenis

In het park van het landhuis in Pidula liggen de resten van een muur die in de eerste helft van het 1e millennium een Estisch fort heeft omgeven. Het terrein binnen de muur beslaat 95 x 60 meter.
Pidula ontstond vermoedelijk op een plaats waar in 1240 een leprozerie werd gesticht. Dat is een van de twee mogelijke verklaringen voor de plaatsnaam: het Estische woord pidalitõbi betekent ‘lepra’. (De andere verklaring is dat Pidula zou zijn afgeleid van pidu, ‘feest’, dus dat Pidula een plek was waar de oude Esten feesten organiseerden.) In 1438 werd de leprozerie verplaatst naar Jaani.
Pidula werd voor het eerst genoemd in 1592 onder de naam Pittola. Het dorp ontstond ongeveer tegelijk met het landgoed Pidula, dat gesticht werd in de late 16e eeuw. De stichter was Joachim Sträcke. In de 17e eeuw kwam het landgoed in handen van de familie von Stackelberg en in 1772 van de familie von Toll. De laatste eigenaar voor het landgoed in 1919 door het onafhankelijk geworden Estland werd onteigend, was Bernhard von Toll.
Het landhuis van het landgoed is bewaard gebleven. Het is kort na de Grote Noordse Oorlog (1700-1721) gebouwd, maar delen van het gebouw dateren uit de 19e eeuw. Tussen 1918 en 1970 was de plaatselijke basisschool in het gebouw gevestigd. Het kwam later in particuliere handen en is in een langzaam tempo gerestaureerd. Ook enkele bijgebouwen zijn bewaard gebleven, waaronder een watermolen, die is gebouwd in 1809. Om het landhuis ligt een park.
Sinds 2012 is het landhuis in gebruik als hotel.
De buurdorpen Kallaste, Kõõru en Kuusiku maakten tussen 1977 en 1997 deel uit van Pidula.

## Foto's

* Resten van de burcht
* Het landhuis van Pidula
* Watermolen
# Pierbattista Pizzaballa

Pierbattista Pizzaballa OFM (Cologno al Serio, 21 april 1965) is een Italiaans geestelijke en een patriarch van de Rooms-Katholieke Kerk.
In 1984 trad hij toe tot de orde van de franciscanen op La Verna. Op 7 september 1985 legde hij de eerste geloften af en op 14 oktober 1989 de eeuwige geloften. Na een studie aan de Pauselijke Antonianum Universiteit ontving hij op 15 september 1990 de priesterwijding. Hierna vertrok hij naar het Studium Biblicum Franciscanum in Jeruzalem. Aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem studeerde hij Hebreeuws en Semitische talen. Van 1998 tot 2004 doceerde hij Bijbels Hebreeuws en Judaïstiek aan het Studium Biblicum Franciscanum en het Studium Theologicum Jerosolymitanum.
Van 2001 tot 2004 was Pizzaballa overste van het H. Simeon en Annaklooster in Jeruzalem. Van daaruit leidde hij de Hebreeuws-sprekende lokale katholieke gemeente.
Op 15 mei 2004 werd Pizzaballa gekozen tot custos van het Heilige Land. Daarmee werd hij tevens president van de Associazione di Terra Santa / Assoziation pro Terra Sancta (ATS); de hulporganisatie van de Franciscanen in Israël. Ook werd hij voorzitter van de commissie voor evangelisatie van de custodie en lid van de Commissie voor het Jodendom en de Islam. Van 2005 tot 2008 was hij pauselijk vicaris bij het Latijns patriarchaat van Jeruzalem. In 2016 werd hij als custos opgevolgd door Francesco Patton.
Pierbattista Pizzaballa is Grootkruis-Conventskapelaan van de Orde van Malta en draagt in tijden van onrust in het Midden-Oosten zorg voor de christenen in Israël, Palestina, Syrië, Jordanië, Egypte, Libanon, Irak, Cyprus en Rhodos.
Paus Franciscus benoemde hem op 24 juni 2016 tot apostolisch administrator van het Latijns patriarchaat van Jeruzalem; hij werd tevens benoemd tot titulair aartsbisschop pro hac vice van Verbe. Op 10 september 2016 ontving hij in Bergamo de bisschopswijding van de prefect van de Congregatie voor de Oosterse Kerken, kardinaal Leonardo Sandri. Concelebranten waren de patriarch-emeritus van Jeruzalem, Fouad Twal en de bisschop van Bergamo, Francesco Beschi. Op 20 oktober 2016 werd Pizzaballa in Rome door grootmeester Edwin Frederick O'Brien opgenomen in de Orde van het Heilig Graf en opgedragen als pro-grootprior.
Op 31 mei 2017 benoemde paus Franciscus Pizzaballa tot lid van de Congregatie voor de Oosterse Kerken.
Op 24 oktober 2020 werd Pizzaballa benoemd tot patriarch van het Latijns patriarchaat van Jeruzalem.
Pizzabella werd tijdens het consistorie van 30 september 2023 kardinaal gecreëerd.
# De grote tuinverbouwing

De Grote Tuinverbouwing is een wekelijks Nederlands televisieprogramma van SBS6 waarin Rob Verlinden samen met zijn team een tuin verbouwt. Hierbij wordt ook het interieur op de begane grond van het huis aangepakt. Voorheen werd het programma uitgezonden onder de naam De Tuinruimers en vervolgens als Robs Grote Tuinverbouwing. Door ziekte en pensioen is de bijdrage van Verlinden sinds februari 2019 in het programma tot 1 item beperkt. Hij bezoekt een evenement of mooie bekende grote tuinen of parken. De presentatie is grotendeels in handen van tuinexpert Ivo Putman. De interieurstyliste is Djamilla Smits, opvolgster van de overleden Jorna Spapens en Jeremy Vermolen was de barbecuedeskundige. Hij is opgevolgd door Rens Pörtzgen. In navolging van De Grote Tuinverbouwing maakt Ivo Putman sinds 2020 ook De Grote Huisverbouwing. In dit programma dat op zondag wordt uitgezonden bij SBS6 geeft hij huizen een complete make-over.