OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Disphyma papillatum

Disphyma papillatum (Engels: Chatham Island ice plant) is een plantensoort uit de ijskruidfamilie (Aizoaceae). Het is een succulente plant of dwergstruik met een afgeplatte stam en kale driezijdige bladeren. De bloemen hebben wit, roze, donkerblauw of paarsgekleurde bloemblaadjes. De zaden zijn geelbruin tot bruin van kleur en hebben een omgekeerde eironde vorm.
De soort komt voor op de bij Nieuw-Zeeland horende Chathameilanden. Hij groeit daar op de Chatham Island, Pitt Island, South East Island, Mangere Island, Little Mangere en enkele nabijgelegen kleine eilandjes. De plant groeit er in overvloed op kustrotsen, kliffen en grind, vaak op zeer onbeschutte en onherbergzame locaties. De soort telt twee ondersoorten.
* ↑ (en) Disphyma papillatum Chinnock Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 9 mei 2022.
* ↑ (en) Disphyma papillatum New Zealand Plant Conservation Network. Gearchiveerd op 1 december 2022.
# Driekielaardschildpad

De driekiel(-)aardschildpad (Melanochelys tricarinata) is een schildpad uit de familie Geoemydidae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Edward Blyth in 1856. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Geoemyda tricarinata gebruikt.
De schildpad behoorde eerder tot de geslachten Chaibassia en Geoemyda waardoor de literatuur soms een verouderde naam gebruikt. De zwartbuikaardschildpad (Melanochelys trijuga) is de enige andere soort uit het geslacht Melanochelys.

## Uiterlijke kenmerken

De driekielaardschildpad is gemakkelijk te herkennen aan de drie lengtekielen op het rugschild, waar ook de wetenschappelijke naam naar verwijst; tri betekent drie en carinata betekent gekield. Er zijn wel meer soorten met een gekield schild, maar bij de driekielaardschildpad heeft iedere kiel een afstekende gele kleur, op een roodachtig bruin tot zwart schild. De middelste kiel loopt van de voor- naar achterzijde van het schild, de andere twee zitten aan weerszijden en zijn vlakker en korter; ze raken de schildranden niet. Hoewel de kielen afvlakken naarmate de schildpad ouder wordt, blijven de gele strepen altijd zichtbaar. Ook de kop, poten en staart zijn roodbruin tot zwart, de schildlengte is maximaal 16 centimeter. Mannetjes verschillen van vrouwtjes door een dikkere en langere staart en een bol plastron om het vrouwtje beter te kunnen beklimmen bij de paring, anders zou hij eraf glijden.

## Levenswijze

De driekielaardschildpad is een nachtactieve soort die zich overdag schuilhoudt tussen bladeren, in holtes van bomen of onder houtblokken. Er is niet veel over de soort bekend, zo is de voortplanting pas door enkele onderzoekers beschreven. De schildpad komt voor in Nepal, Bangladesh en de Indiase staat Assam. Het is een bodembewonende soort die het water niet opzoekt maar op de bosbodem struint naar voedsel. Op het menu staan voornamelijk fruit en andere plantendelen, in gevangenschap gehouden dieren nemen ook vis aan.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Driekielaardschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Verordening (EG) Nr. 1497/2003, Publicatieblad van de Europese Unie. Gearchiveerd op 2 juli 2019.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Melanochelys tricarinata.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Melanochelys tricarinata - Website Geconsulteerd 1 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Robert Moreno

Robert Moreno González (L'Hospitalet de Llobregat, 19 september 1977) is een Spaans voetbaltrainer. Moreno is de hoofdtrainer van PFK Sotsji.

## Trainerscarrière

Moreno speelde als speler nooit op professioneel niveau. Nadat hij trainer was geweest bij verschillende kleinere Spaanse clubs, werd hij in 2010 aangesteld als scout van FC Barcelona. Een jaar later volgde hij Luis Enrique naar AS Roma, waar hij zijn assistent werd. Deze rolverdeling bleef in latere jaren hetzelfde bij achtereenvolgens Celta de Vigo en FC Barcelona. In 2017 keerde hij terug als assistent bij Celta, ditmaal met Juan Carlos Unzué als hoofdtrainer. In 2018 werd hij herenigd met Enrique toen hij zijn assistent werd bij het nationale elftal van Spanje.

### Conflict met Luis Enrique

Nadat Enrique vanwege persoonlijke omstandigheden niet langer bondscoach kon zijn, nam Moreno het van hem over. Hij tekende in juni 2019 een contract tot en met het EK 2020. Echter keerde Enrique vijf maanden later terug als bondscoach, ondanks de succesvolle resultaten onder Moreno. Enrique verklaarde dat Moreno bij hem langs was geweest en hem had gevraagd of hij het EK mocht doen, om daarna weer assistent van Enrique te worden. Dit kon Enrique niet waarderen en zag het als een gebrek aan loyaliteit. Moreno kreeg te horen dat er voor hem, noch als assistent, noch als hoofdtrainer, geen rol meer was weggelegd. Moreno vertelde hierop geëmotioneerd op een persconferentie dat hij van mening was dit niet te verdienen, en begreep daarnaast ook niet waarom Enrique hem aan de kant schoof.

### AS Monaco

Eind 2019 werd hij voor het eerst hoofdtrainer op het hoogste niveau bij AS Monaco, waar hij de ontslagen Leonardo Jardim opvolgde. Op 18 juli 2020 werd hij ontslagen en opgevolgd door Niko Kovač.

### Granada

In juni 2021 tekende hij een contract voor twee seizoenen als hoofdtrainer bij Granada CF. Toen de ploeg op 6 maart 2022 na zes verliezen uit de laatste zeven wedstrijden op de zeventiende plaats terecht kwam, werd hij ontslagen en tijdelijk vervangen door de trainer van het filiaal, Rubén Torrecilla.

### PFK Sotsji

Op 15 december 2023 werd Moreno de hoofdtrainer van PFK Sotsji in Rusland.
# Mutianyu

Mutianyu is één van de plekken met toegang tot een deel van de Chinese Muur. Het ligt in het district Huairou binnen de stadsgrenzen van Beijing, 70 kilometers ten noordoosten van het stadscentrum. Het Mutianyu-gedeelte van de Chinese Muur is verbonden met Jiankou in het westen en Lianhuachi in het oosten. Het Mutianyu-gedeelte van de Chinese Muur is één van de best bewaarde delen van de Chinese Muur en diende vroeger als noordelijke barrière ter verdediging van de hoofdstad en de keizerlijke graven.
# Gijs Beths

Gijs Beths kan verwijzen naar:
* Gijs Beths (1903-1998), Nederlands violist, vader van onderstaande
* Gijs Beths (1933-2019), Nederlands violist, zoon van bovenstaande
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gijs Beths en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dolok Kahean

Dolok Kahean is een bestuurslaag in het regentschap Simalungun van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Dolok Kahean telt 2694 inwoners (volkstelling 2010).
# Cyclemys pulchristriata

Cyclemys pulchristriata is een schildpad uit de familie Geoemydidae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Uwe Fritz, Maren Gaulke en Edgar Lehr in 1997.

## Uiterlijke kenmerken

Deze soort werd gelijktijdig beschreven met Cyclemys atripons in 1997. De twee soorten lijken zo sterk op elkaar dat ze alleen uit elkaar zijn te houden door genetisch onderzoek te doen. Lange tijd werd wel gedacht dat beide soorten eigenlijk dezelfde soort zijn, maar in 2001 werd aangetoond dat dit niet zo was. Volgens de Reptile Database wordt Cyclemys pulchristriata tegenwoordig echter niet meer als soort erkend, maar als synoniem (verouderde naam) van Cyclemys atripons.

## Algemeen

Cyclemys pulchristriata is endemisch in Vietnam, en komt alleen in het zuiden en midden van het land voor. Over de biologie en levenswijze is vrijwel niets bekend.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Cyclemys pulchristriata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Cyclemys pulchristriata.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Cyclemys pulchristriata - Website Geconsulteerd 31 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Mira (winkelcentrum)

Het mira is een winkelcentrum dat in 2008 werd geopend in de wijk Nordhaide in München aan de Schleißheimer Straße ter hoogte van de Dülferstraße, waar de noordelijke districten Milbertshofen-Am Hart en Feldmoching-Hasenbergl samenkomen.
Op 25.000 m², verspreid over drie winkelverdiepingen, zijn er 52 speciaalzaken. Op drie daarboven gelegen verdiepingen is een parkeergarage met circa 750 parkeerplaatsen aanwezig. 10 jaar na de opening stond zo'n 20% van de winkelruimte leeg. Het klassieke winkelcentrum wordt daarom omgezet naar het concept van een stadsdeelcentrum.

## Ligging

Het winkelcentrum aan de Schleißheimer Straße 506 is te bereiken via de A9, A99 en heeft een directe verbinding met het metrostation Dülferstraße .

## Architectuur

De projectontwikkelaar van het project van 120 miljoen euro was FONDARA - Gesellschaft für Immobilienentwicklung und Projektmanagement mbH. Het plan voor het winkelcentrum werd ontworpen door architectenbureau Chapman Taylor. De verantwoordelijke projectarchitect was Ruprecht Melder. Het architectenbureau Léon - Wohlhage - Wernik was verantwoordelijk voor het gevelontwerp. De bouw begon in 2005.
De west-, noord- en de noordelijke helft van de oostgevel met een aansluitende oppervlakte van 5.800 m² bestaat uit kleurig gelakte metalen panelen die in de vorm van prisma's voor de muren zijn geplaatst. Doordat de zijkanten van de prisma's anders gekleurd zijn, zijn de gevels vanuit het zuidwesten en vanuit het noordwesten in verschillende kleuren zichtbaar. Daartussen is er een geleidelijke overgang, waardoor het beeld van het gebouw dynamisch verandert in het voorbijgaan.
Naast de gekleurde panelen bevat de gevel ook velden met spiegelpanelen gemaakt van gepolijst aluminiumplaat, die de lucht en de tegenoverliggende gebouwen weerspiegelen.
De installatie van de gevel startte in 2007.
Het mira ontving in 2009 de "DGNB Gold Award for sustainable buildings" van het Deutschen Gesellschaft für Nachhaltiges Bauen.
Het mira heeft van alle winkelcentra in Europa, de grootste thermische installatie, waarbij grondwater wordt gebruikt voor als koeling. Via warmtewisselaars wordt 80% van de warmte-energie van de binnenlucht gebruikt bij het verwarmen van de verse lucht bij de luchtverversing. Op deze manier kan in het stookseizoen 50 procent op de stookkosten bespaard. Het mira gebruikt 40 procent minder energie in vergelijking met conventioneel gebouwde, moderne winkelcentra. Op deze manier wordt de uitstoot van circa 1000 ton kooldioxide voorkomen. Als onderdeel van een landelijk onderzoeksproject zal de milieutechnologie ook na opening verder geoptimaliseerd worden.
* Zuidkant van het centrum
* Gevel aan de noordwestzijde
* Gekleurde metalen prisma's aan de westgevel
* Forum Zuid
# Backyard ultra

De backyard ultra (letterlijk "achtertuin ultra") is een type ultraloop waarbij deelnemers voor onbepaalde tijd ieder uur een ronde van 6706 meter (4,167 mijl) moeten afleggen. Lopers gebruiken de tijd die overblijft na het lopen van een ronde doorgaans om te herstellen voor de ronde van het volgende uur.
Het model van deze wedstrijd is gebaseerd op Big's Backyard Ultra, een hardloopwedstrijd in Tennessee. Backyard ultra's zijn met name populair in de Verenigde Staten en Zweden.

## Omschrijving

Het concept van de wedstrijd is als volgt: de wedstrijd start met een ronde van 6706 meter, die de deelnemers binnen een uur moeten afleggen. Exact een uur na de starttijd moeten de lopers de volgende ronde van 6706 meter starten, die ze opnieuw binnen een uur moeten volbrengen. Dit wordt ieder uur herhaald. Een deelnemer valt af wanneer hij of zij niet op tijd bij de startstreep verschijnt. Winnaar is degene die een ronde meer loopt dan de rest van de deelnemers. Als het geen enkele deelnemer lukt meer rondes af te leggen dan de anderen, ontvangen alle atleten een "DNF" (Did Not Finish, niet gefinisht) en is er geen winnaar. In Zweden wordt de snelste loper van de laatste volledig gelopen ronde als winnaar beschouwd.
De afstand die de hardlopers ieder uur moeten afleggen is ${\tfrac {100}{24}}$ mijl of 6705,6 meter, afgerond naar 6706 meter. Een deelnemer die 24 rondes loopt, legt dus precies 100 mijl af. Een backyard ultra wordt meestal gehouden op een rondje van 6706 meter, hoewel er in Zweden ook backyard ultra's zijn gehouden op een atletiekbaan van 400 meter.
Er bestaat ook een variant waarbij het maximum 24 ronden is. Als er meerdere deelnemers de laatste ronde bereiken, is de snelst finishende loper de winnaar.

## Records

In 2022 verbroken twee Belgen Merijn Geerts en Ivo Steyaert het record door samen 101 rondes af te leggen, eerst werd het record niet erkend omdat ze samen opgaven maar Cantrell keurde het uiteindelijk toch goed. In 2023 werd hun record verbroken door de Australiër Phil Gore met 102 rondes. Op 26 oktober 2023 werd het record verbroken door Harvey Lewis in de Big's Backyard Ultra. Ook de nummer twee de Canadees Ihor Verys verbrak dat record en liep toen 108 ronden en de nummer drie Bartosz Fudali liep toen 103 ronden.
Tijdens het WK voor landenteams in 2024 verbraken drie Belgische lopers opnieuw het wereldrecord Merijn Geerts en Ivo Steyaert die het al eerder in handen hadden en Frank Gielen.
Katie Wright was de eerste vrouw die een backyard ultra won, in mei 2019 in Nieuw-Zeeland. In mei 2023 verbeterde de Amerikaanse Jennifer Russo het oude record voor vrouwen dat Courtney Dauwalter in 2020 op 68 rondes (455 kilometer) had gezet. Russo kwam tot 74 ronden.
Het Nederlands record staat op naam van Kanter Eefting. Hij liep dat tijdens het WK voor landenteams in oktober 2024. Na 53 ronden gaf voormalig recordhouder Roman Packbier op waarmee Eefting het record op 54 ronden (362km) bracht.
# Klarinetconcert (Mozart)

Het Klarinetconcert in A majeur, KV 622, is een compositie van Wolfgang Amadeus Mozart voor klarinet en orkest. Het werd in 1791 geschreven voor klarinettist Anton Stadler, en is daarmee een van de laatste voltooide werken van Mozart, die in december van dat jaar overleed. Het bestaat uit drie delen:
* Allegro
* Adagio
* Rondo. Allegro
Het stuk werd oorspronkelijk geschreven voor de door Anton Stadler zelf gewijzigde klarinet, die de toonomvang van zijn instrument in het lage register had uitgebreid. Dit zou later de bassetklarinet worden, met een lager bereik dan de reguliere klarinet, maar deze was toen nog niet in zwang. Om het stuk toch toegankelijk te maken voor bespelers van de gewone klarinet, besloot Mozarts uitgever om een versie te publiceren waarin de lage noten werden geoctaveerd naar een regulier bereik. Het origineel ging daarna verloren. Pas in het midden van de twintigste eeuw werd ontdekt dat de gepubliceerde uitgave niet het origineel was, en werden pogingen gedaan om het originele werk te reconstrueren.
Het bekendste gedeelte van het klarinetconcert is het Adagio, dat meerdere keren als filmmuziek werd gebruikt, bijvoorbeeld in de soundtrack van Out of Africa.
# Dolok Maraja

Dolok Maraja is een bestuurslaag in het regentschap Simalungun van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Dolok Maraja telt 5929 inwoners (volkstelling 2010).
# Cor van Gulik

Cornelius Theresia (Cor) van Gulik (Zevenbergen, 13 augustus 1938) is een Nederlandse beeldhouwer, schilder, graficus en tekenaar.

## Leven en werk

Van Gulik studeerde bij Jan Sleper aan de Academie voor Beeldende Kunsten Sint-Joost in Breda en met een Ary Scheffer Prijs een jaar aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen.
Van Gulik ontving in 1994 de Jacob Hartogprijs. Vanaf 1995 geeft hij schilderles in het Open Atelier van de sectie Amateurkunst van de Culturele Raad Papendrecht.

## Werken (selectie)

* Ordening
* Schapenkoppen (1967), Randweg, Dordrecht
* De lus, Burgemeester Doumaweg, Zwijndrecht
* Touwspringen (1976), Maasstraat, Dordrecht
* Vogel (1983), Oranjelaan, Dordrecht
* Steltloper (1983), Maasstraat, Dordrecht
* Jurk (1985), Beeldenpark Zwijndrecht, Zwijndrecht
* Zonder titel, (1988), wandsculptuur Brouwersdijk, Dordrecht
* Vroeger was het water blauw (1991), OBS De Bever, Dordrecht (wacht thans op herplaatsing)
# Driestreepdoosschildpad

De driestreepdoosschildpad (Cuora trifasciata) is een schildpad uit de familie Geoemydidae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thomas Bell in 1825. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Sternothaerus trifasciatus gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

Het rugschild is langwerpig van vorm, blijft relatief laag en bereikt een lengte tot ongeveer 20 centimeter. Het midden van het schild gaat geleidelijk over in de rand wat een typisch kenmerk is. Op het midden van het schild is een lage, brede kiel aanwezig, de schildkleur is diepbruin met donkere tot zwarte strepen of vlekken. Het buikschild is plat en net te kort om de achterpoten volledig te verbergen. De smalle kop is zwart aan de onderzijde en bruin aan de bovenzijde, onder het oog is een gele, donker omzoomde streep aanwezig die loopt tot in de nek. De bovenzijde van de kop van ook helder geel zijn. De onderkaak en keel zijn geel van kleur, de pootoksels zijn kenmerkend gekleurd; van helder oranje tot roze-achtig geel. In tegenstelling tot de meeste schildpadden is het mannetje niet duidelijk van het vrouwtje te onderscheiden aan een hol buikschild, maar wel aan de langere en dikkere staart.

## Verspreiding en habitat

De driestreepdoosschildpad komt voor in delen van Azië en leeft in de landen China, Hongkong en noordelijk Vietnam, mogelijk ook in Myanmar. De habitat bestaat deels uit heldere stroompjes in bergstreken op een hoogte van 50 tot 400 meter boven zeeniveau maar waarschijnlijk zijn ook andere waterige omgevingen geschikt als habitat.

## Levenswijze

De schildpad is carnivoor en leeft van regenwormen, kreeftachtigen en vissen. De voortplanting kan in gevangenschap gedurende het gehele jaar plaatsvinden, met een piek in de lente. De paring is beschreven als gewelddadig en agressief, zoals voorkomt bij veel schildpadden. Per legsel worden twee eieren afgezet, de uitgekomen juvenielen hebben een schildlengte van ongeveer vier centimeter.

## Bronvermelding

* ↑ (en) Driestreepdoosschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 108. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Cuora trifasciata.
Bronnen
* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Cuora trifasciata - Website Geconsulteerd 1 juni 2015
* (en) Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Geelgroene vireo

De geelgroene vireo (Vireo flavoviridis) is een zangvogel uit de familie Vireonidae (vireo's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort broedt in Midden-Amerika en trekt na de broedtijd naar het westelijke Amazonegebied. Er zijn vier ondersoorten:
* V. f. hypoleucus: noordwestelijk Mexico.
* V. f. flavoviridis: van noordoostelijk Mexico tot Panama.
* V. f. forreri: Maria-eilanden (nabij westelijk Mexico).
* V. f. insulanus: Pareleilanden (Golf van Panama).

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 2 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Geelgroene vireo op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Kris Vincken

Kris Vincken (Opglabbeek, 4 november 1977) is een Belgisch oud-voetballer die speelde als verdediger (rechtsachter). Sinds 2006 speelde hij bij KS Kermt-Hasselt en later bij KVK Wellen. Hij speelde eerder voor Patro Eisden, KVSK United, Bocholter VV, Lommel SK (97 wedstrijden en 1 doelpunt in Eerste klasse) en RS Waasland. Hij sloot zijn loopbaan af bij Herk-de-Stad FC.
# Dolok Mariah

Dolok Mariah is een bestuurslaag in het regentschap Simalungun van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Dolok Mariah telt 400 inwoners (volkstelling 2010).
# Valse Dimitri I

De eerste valse Dimitri (Лжедмитрий I; Lzjedmitri I, 1581 - Moskou, 17 mei 1606), werkelijke naam Grigori Otrepijev, was een ambitieuze monnik die voor het eerst op het toneel verscheen in 1601 en voor korte tijd tsaar van Rusland werd.
Hij deed zich voor als Dimitri Ioannovitsj (Димитрий Иоаннович), de zoon en troonopvolger van Ivan de Verschrikkelijke, waarvan wordt aangenomen dat deze bij een aanslag om het leven was gekomen. Hij beweerde echter deze aanslag ontvlucht te zijn. Deze valse Dimitri slaagde erin de steun van de Poolse koning Sigismund III en de Rooms-Katholieke Kerk te verwerven. Met een leger dat bestond uit Polen, maar ook Kozakken en boeren trok hij ten strijde tegen tsaar Boris Godoenov. Deze bood heftig weerstand tot Godoenov op 13 april 1605 stierf na een beroerte (door een hartaanval of door een vergiftiging).
Op 30 juni 1605 veroverde Dimitri Moskou en werd tsaar van Rusland onder de naam Dimitri. De Valse Dimitri regeerde minder dan een jaar. In deze periode trachtte hij meerdere veranderingen door te voeren, op zowel politiek als religieus vlak. Zo trachtte hij Rusland rooms-katholiek te maken. Deze veranderingen en de grote aanwezigheid van Poolse soldaten vormden reden tot een opstand door de Moskovieten, waarbij de valse Dimitri werd vermoord.
De laatste prins van de Rurik-dynastie, Vasili IV volgde hem op.