OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zwinkokkel

De Zwinkokkel (Venericor planicosta) is een fossiel weekdier, waarvan grote aantallen schelpen aanspoelen op de stranden van Cadzand-Bad, Knokke en het Zwin.
De wetenschappelijke naam kent de volgende synoniemen:
* Cardita planicosta (Van Regteren Altena, 1937)
* Megacardita planicosta (Janssen et al., 1972)
De geslachtsnaam Venericor betekent: hart van Venus.
De soortnaam planicosta betekent: vlakke ribben

## Uiterlijk

De schelp werd minstens 70 mm lang, maar grotere exemplaren moeten zijn voorgekomen. De schelp is groot en dikschalig maar exemplaren die op het strand gevonden worden zijn vaak sterk verweerd, zodat de ribben dan bijna niet te zien zijn. De 25-32 radiale ribben worden bij toenemende leeftijd geleidelijk minder scherp en vlakken af, waardoor ze steeds lager en breder worden. De gaatjes die soms in de aangespoelde schelpen zijn te vinden zijn meestal afkomstig van de Boorspons.

## Voorkomen

De fossiele schelpen komen voor in afzettingen uit het vroeg- en midden-Eoceen en zijn bekend van Noordwest-Europa en Noord-Amerika. Behalve bij Cadzand wordt de soort ook gevonden op andere West Zeeuws-Vlaamse stranden en het oostelijk deel van de West-Vlaamse kust maar soms ook daarbuiten, zoals in het Sloegebied, Schouwen en de Maasvlakte.
De schelpen die in de Zwinstreek worden gevonden zijn afkomstig uit banken voor de kust die glauconietzandsteen bevatten.
# Jessica Draskau-Petersson

Jessica (Jess) Draskau-Petersson (Gentofte, 8 september 1977) is een Deens-Brits atlete en triatlete die lid is van Aarhus 1900. Ze nam deel aan de Olympische Spelen van 2012 in de marathon, waar ze een 40e plaats behaalde te midden van 118 startende deelnemers. In 2016 nam ze weer deel aan de Olympische Spelen en werd ze opnieuw 40e.

## Jeugd en carrière

Jess Draskau-Petersson werd geboren in Denemarken en woonde de eerste dertien jaar van haar leven in Charlottenlund. Toen verhuisde het gezin naar het eiland Man. Ze heeft lange tijd in Duitsland, Nieuw-Zeeland en de VS gewoond en woont nu in Colorado, maar heeft een Deens paspoort.
Jess Draskau-Petersson heeft gelopen voor het VK in triathlons en duathlon en was een korte tijd houder van het Britse record op een ironman. Haar grootste verdienste is vier zilveren medailles op de Wereldbeker op de lange afstand (10 km race - 150 km fietsen - 30 km race). De laatste die ze in 2009 won in Zofingen, Zwitserland.
Jess Draskau-Petersson bereikte een 22e plaats op de London Marathon 2012, met 2:34.56 uur, een verbetering van haar beste persoonlijke tijd, daterend uit de Berlijn Marathon 2005 en liep toen 2:42.00, ingeschreven als de zesde snelste op de Deense ranglijst aller tijden en was tegelijkertijd onder de Deense Olympische vereiste van 2:37.00 uur. Op basis van de resultaten in Londen hebben de Deense atletiekbond en DIF ervoor gekozen om haar op te stellen voor de Olympische Spelen, en ze werd geselecteerd op 4 mei 2012.
Op de Olympische Spelen in Londen vestigde ze opnieuw een persoonlijk record en eindigde op de 40e plaats in 2:31.43. Haar persoonlijk record is 2:30.07 van de Chicago Marathon 2015.
Jess Draskau-Petersson werd in 2003 en 2005 uitgeroepen tot " Manx Sportvrouw van het Jaar ".
In 2016 nam ze opnieuw deel aan de Olympische Spelen en weer werd ze 40e, nu in een tijd van 2:36.14.
In 2018 won ze de halve marathon van Reykjavik.
# Biliran (eiland)

Biliran is het grootste eiland van de Filipijnse provincie Biliran.

## Naam

In het begin van de Spaanse koloniale periode werd Biliran aangeduid als Isla de Panamao, naar een lokaal soort visnet. Ergens aan het einde van de 17e eeuw werd de naam veranderd in Biliran, naar een inheemse grassoort "borobiliran".

## Geografie
### Topografie

Het eiland Biliran ligt ten noorden van het eiland Leyte in de centraal gelegen eilandengroep Visayas.

### Bestuurlijke indeling

Biliran maakt onderdeel uit van de gelijknamige provincie Biliran. Op het eiland liggen de volgende 7 gemeenten, die weer onderverdeeld zijn in 132 barangays. De gemeenten op het eiland zijn:
| Almeria Biliran Cabucgayan Caibiran | Culaba Kawayan Naval |
# Jongen met pijp

Jongen met pijp (Frans: Garçon à la pipe) is een olieverfschilderij op canvas van Pablo Picasso. Picasso voltooide het schilderij in 1905, op 24-jarige leeftijd. Op 5 mei 2004 werd het schilderij door veilinghuis Sotheby's voor $104.168.000 verkocht. De koper maakte zichzelf niet bekend.
# Multiple Launch Rocket System

Het Multiple Launch Rocket System (MLRS) is een lanceersysteem voor projectielen op een rupsonderstel, met 12 naast elkaar opgestelde lanceerbuizen waardoor het mogelijk is om in 1 minuut 12 projectielen te lanceren.
De MLRS kan binnen één minuut twaalf raketten (type M26) stuk voor stuk lanceren. De raketten hebben een bereik van minimaal 30 en maximaal 300 km. Een raket kan 644 M77 subprojectielen bevatten, die boven het doelgebied worden uitgeworpen. Hierdoor is het systeem geschikt om zowel personeel als licht gepantserde doelen aan te vallen. Andere te gebruiken raketten bevatten geen clustermunitie en worden ingezet om grote en of zwaar verstevigde doelen uit te schakelen.
Het Israëlische leger gebruikte de MLRS in 2006 om meer dan 1,2 miljoen clusterbommen af te vuren op doelen in Libanon (zie ook Israëlisch-Libanese oorlog van 2006). Dit leidde tot veel kritiek, zowel internationaal als in Israël zelf. De MLRS werd ook veelvuldig gebruikt tijdens Operatie Desert Storm in 1991 en de Irakoorlog in 2003.
Drieëntwintig MLRS systemen werden in 1988 door Nederland aangeschaft. Achttien daarvan werden ingedeeld in twee batterijen: 109 Batterij Veldartillerie (BtVA) en de mobilisabele 119 BtVA. Beide batterijen bestonden uit drie pelotons met elk drie MLRS-systemen.$^{:p.48,p.49enp.105}$
Als een gevolg van bezuinigingen werden de MLRS-eenheden, 109 en 119 Batterij Veldartillerie, opgeheven. 22 raketsystemen zijn in 2004 verkocht aan Finland voor ongeveer 30 miljoen euro Hierbij kwam er een einde aan 45 jaar raketartillerie binnen de Koninklijke Landmacht.
Eigenschappen MLRS, Nederlandse uitvoering :
| lengte | 6380 mm |
| breedte | 2970 mm |
| massa (leeg) | 19.414 kg |
| bemanning | 3 personen |
| motor | 8 cilinder dieselmotor, 500 pk |

## Museumexemplaar

In Nederland staat een exemplaar van de MLRS op het terrein van het Nationaal Militair Museum te Soesterberg. Het andere staat in het Nederlands Artillerie Museum in 't Harde. De twee exemplaren zijn verkregen van de Verenigde Staten en zijn gedemilitariseerd.
# Lippotlood

Het lippotlood, ook wel lipliner genoemd, is een make-up-product. Lippotlood wordt hierin gezien als een basisproduct voor de lippen. Met een lippotlood kan men contouren aanbrengen. Ook accentueert het de kleur van de lippenstift. Het zorgt ervoor dat de buitenste lijn van de lippen geaccentueerd wordt en zorgt voor de grens ten opzichte van de teint, de kleur van het gezicht. Lippotlood kan daarnaast gebruikt worden om de lippen te kleuren voordat er een lippenstift overheen wordt aangebracht. Ook kan het op zichzelf gebruikt worden als vervanging van lippenstift.
Lippotlood wordt doorgaans verkocht in potloodvorm, of als een loodje dat omhoog gedraaid kan worden uit een plastic verpakking. Meestal wordt lippotlood verkocht in dezelfde kleuren die gangbaar zijn als lippenstift, zoals bijvoorbeeld rood, roze, bruin, vleeskleur (‘nude’) of paars.
Al sinds de jaren 1920 wordt lippotlood op verschillende manieren gebruikt. Actrices die bekend stonden om hun gebruik van een lippotlood zijn onder anderen Clara Bow, Marlene Dietrich en Marilyn Monroe.
* 1 2 Valenti, Lauren, The History of Overdrawn Lips. Marie Claire Magazine (3 juli 2015). Geraadpleegd op 29 augustus 2024.
* ↑ Henao, Thalia, The Rebellious Roots of the Lipstick Look That Defined the ‘90s. Allure (3 mei 2022). Geraadpleegd op 29 augustus 2024.
# Belgica

Belgica kan verwijzen naar:

## geografie

* Gallia Belgica, het noordelijk deel van Gallië, onder de Romeinen verdeeld in:
** Belgica Prima
** Belgica Secunda
* Belgica, de Latijnse benaming voor de Lage Landen, vanaf de 15e eeuw in gebruik
** Na de splitsing sprak men van:
*** Belgica Foederata, de federale Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (Noordelijke Nederlanden)
*** Belgica Regia, de koninklijke Zuidelijke Nederlanden
** Vanaf dezelfde periode sprak men in het Latijn ook van:
*** Leo Belgicus, de Nederlandse leeuw
*** Nova Belgica, Nieuw-Nederland
*** Lingua Belga, de Nederlandse taal
** Later werd deze naam steeds meer toegespitst op de Zuidelijke Nederlanden, vanaf 1830 onafhankelijk als België
       NB Aan 'Belgica' verwante namen worden onder andere gebruikt in het Spaans en Portugees (Bélgica).

## mobiliteit

* Belgica (schip, 1884), een Belgisch onderzoeksschip
* Belgica (schip, 1984), een Belgisch onderzoeksschip
* Belgica (schip, 2021), een Belgisch onderzoeksschip
* Belgica (automerk), Belgisch automerk uit Zaventem
* Belgica (metrostation), Brussels metrostation

## varia

* Belgica (appel), een appelras
* Belgica (geslacht), een muggengeslacht uit de familie van de Dansmuggen (Chironomidae)
* Belgica IPA, een Belgisch biermerk
* Belgica (film), een Belgische film uit 2016
** Belgica (soundtrack), de soundtrack van de film
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Belgica en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Heilig Hartkerk (Moeskroen)

De Heilig Hartkerk (Frans: Église du Sacré-Coeur) is een kerkgebouw in de Henegouwse stad Moeskroen, gelegen aan Stationsstaat in de Stationswijk.

## Geschiedenis

In 1887 vestigden de paters Barnabieten zich in Moeskroen. Dezen vestigden er een klooster met een kapel, gewijd aan het Heilig Hart. Ook kwam er een noviciaat en een poortgebouw. In 1901 woedde er een brand, vooral in het noviciaat, waarna herbouw volgde. De kloosterkapel werd in 1961 verheven tot parochiekerk.

## Gebouw

De stijl van het complex is eclectisch, maar neobyzantijnse elementen zijn aanwezig bij de Heilig Hartkerk. Het interieur bevat daarnaast ook neogotische stijlelementen.
De voorgevel wordt geflankeerd door twee ronde hoektorentjes. Het kloostercomplex wordt van de straat afgescheiden door een muur, maar is toegankelijk via een lindendreef. Het klooster is verbouwd tot een school en kantoren. Het kloostercomplex omvat ook een klokkentoren op vierkante plattegrond.
* (fr) Patrimoine Culturel
# Prins Hendriksoord

Prins Hendriksoord is een buitenplaats aan de Soestdijkerweg 17 bij Den Dolder in de Laagte van Pijnenburg. Het buitenhuis staat tegenover de Ewijckshoeve aan de Soestdijkerweg. Het landhuis ligt op de hoek van de kruising Soestdijkerweg – Embrachementsweg. Achter het landhuis ligt een landschapspark met een lange slingervijver met een gietijzeren brug. Rond de vijver is een gemengd loof-naaldbos op een heuvelachtig terrein. De vijver is een deel van de oude afwateringssloot Engelse Vaart. Alle gevels van Prins Hendrikoord zijn wit gepleisterd. Rechts van het huis staat een tuinmanswoning met vakwerkstijl en veel houtsnijwerk. In 1970 is het pand verbouwd tot dienstwoning.
Prins Hendriksoord hoorde tot 1883 bij de Ewijckshoeve. De wit gepleisterde villa Prins Hendriksoord werd in 1883 gebouwd voor bankier Adolphe Boissevain op een deel van het terrein van Ewijckshoeve. Hij liet een landschapstuin aanleggen, naar ontwerp van Hendrik Copijn.

## Opsplitsing Ewijkshoeve

Het landgoed Ewijckshoeve met 574 hectare grond werd in 1871 gekocht door prins Hendrik van Oranje-Nassau. Na diens dood in 1879 kwam de Ewijckshoeve in bezit van koning Willem III en prinses Wilhelmina. In 1883 werd een gedeelte van de Ewijckshoeve afgesplitst en kwam in bezit van de bankier Adolphe Boissevain (1843-1921). Deze liet op het terrein ten noorden van de Soestdijkerweg het buitenverblijf Prins Hendriksoord bouwen met een Engelse landschapstuin. Op het terrein ten zuiden van de Soestdijkerweg kwam een groot koetshuis met stal en dienstwoning. De oude Soestdijkerweg liep vroeger vlak langs Prins Hendriksoord en maakte ter hoogte van de tuinmanswoning een knik naar het noordoosten. De weide voor de villa lag vroeger dus aan de andere kant van de Soestdijkerweg. Een deel van de oude Soestdijkerweg diende later als oprijlaan.

## Opsplitsing Prins Hendriksoord

In 1926 werd Prins Hendriksoord in drieën gesplitst. Het koetshuis met stal en woningen werd eigendom van het Nederlandsche Jongelingsverbond en kreeg de naam Ernst Sillemhoeve. Het resterende gebied werd in tweeën opgedeeld: Prins Hendriksoord zelf met het park en het nieuwe landgoed Vijverhof aan de zuidkant. Vijverhof werd gekocht door G.H. Crone uit Amsterdam, naar wie later het Cronebos werd genoemd.
Prins Hendriksoord kreeg in de jaren '60 van de twintigste eeuw een derde verdieping waarbij het karakteristieke dak werd vervangen door een plat dak.

## Bewoners

* 1883 - A. Boissevain
* 1926 - Nederlandse Protestantenbond
# Adolphe Boissevain

Athanase Adolphe Henri Boissevain (1843–1921) richtte in 1875 met een Amerikaanse effectenrelatie de firma Adolphe Boissevain & Co op. Deze firma hield zich vooral bezig met 2 activiteiten: de introductie van Amerikaanse effecten op de Amsterdamse beurs en de effectenarbitrage tussen Amsterdam, New York en Londen. Ter versterking van de positie richtte Adolphe, met zijn Amerikaanse relatie Blake Brothers, in 1888 in Londen de firma Blake, Boissevain & Co op. Tezamen vormden de 3 firma’s in de 3 financiële centra een sterke combinatie. De belangrijkste assistent van Adolphe in de effectenarbitrage was Jan Lodewijk Pierson sr., die later als firmant in het bedrijf werd opgenomen. Enkele jaren na het terugtreden van Adolphe werd de naam van de firma gewijzigd in Pierson & Co., een voorloper van de huidige investment bank MeesPierson.

## Trans-Atlantisch

De basis daarvoor was gelegd door Adolphe, wiens zaken naast puur Nederlands meer en meer trans-Atlantisch werden. Hij bouwde een grote reputatie in de VS op als financier van bedrijven. Bekend is een aantal spoorwegen, o.a. de trans-Canadian Pacific Railway. Aan deze spoorlijn ligt in Manitoba het naar hem genoemde stadje Boissevain, dat het familiewapen voert. Ook in West Virginia ligt een klein plaatsje Boissevain, wegens de bemoeienissen van Adolphe met de Norfolk & Western Railways.

## Europa

De invloed van Adolphe reikte overigens nog verder. Zo was hij in Zwitserland betrokken bij de oprichting in 1897 van één der grootste internationale banken: de Schweizerischer Bankverein (thans UBS), bij welke hij nadien nog 18 jaar commissaris was. Aan deze bank werd later zijn Londense firma Blake, Boissevain & Co. verkocht. Adolphe reisde uiteraard veel. Hij nam bijvoorbeeld vrijdagavond de nachtboot van Harwich naar Hoek van Holland, bracht het weekend door op zijn landgoed Prins Hendriksoord in Den Dolder en reisde zondagavond per boot weer naar Engeland.

## Trivia

* Hun kantoor op de Herengracht 237 in Amsterdam is in 1882 gebouwd door architect Constantijn Muysken.

## Externe link

* Town of Boissevain, Manitoba Canada
# Jamie Lever

Jamie Lever (Bombay, 19 oktober 1987) is een Indiaas actrice die voornamelijk in Hindi films speelt.

## Biografie

Lever begon in 2012 haar carrière in de stand-upcomedy, net als haar vader Johnny Lever. Ze trad onder andere in het programma Comedy Circus Ke Mahabali in 2013 in aanwezigheid van haar vader die er was om een van zijn films te promoten. Ook was ze te zien in verschillende televisieprogramma's voor zij haar debuut maakte in de filmwereld.

## Filmografie
### Films

| Jaar | Film | Rol | Opmerking |
| 2015 | Kis Kisko Pyaar Karoon | Champa | |
| 2018 | Rashtraputra | Jenny | |
| 2019 | Housefull 4 | Giggly | |
| 2021 | Bhoot Police | Lata | |
| 2023 | Yaatris | Meenu | |
| 2024 | Crakk | Junaida | |
| 2024 | Aa Okkati Adakku | Devi | Telugu film |

### Webseries

| Jaar | Serie | Rol | Platform |
| 2023 | Pop Kaun? | Rani | Disney+ Hotstar |

## Externe link

* (en) Jamie Lever in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jamie Lever op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Kármánlijn

De kármánlijn is een denkbeeldige grens op een hoogte van 100 kilometer boven de Aarde.
Ze wordt gebruikt om een onderscheid te kunnen maken tussen luchtvaart en ruimtevaart. In die zin wordt de kármánlijn wel beschouwd als "het begin van de ruimte", en min of meer "het einde van de atmosfeer van de Aarde", al bestaat geen scherpe begrenzing.

## Herkomst

De grens is gedefinieerd door een internationaal team op initiatief van de Hongaars-Amerikaanse natuurkundige en ingenieur Theodore von Kármán (1881-1963).
Een vliegtuig blijft in de lucht door de opwaartse kracht op de vleugels. De voorwaartse snelheid die nodig is om een bepaalde opwaartse kracht te verkrijgen neemt toe met de hoogte, omdat de lucht steeds ijler wordt. In de buurt van de kármánlijn is de benodigde voorwaartse snelheid zo groot dat al eerder een baan om de Aarde wordt bereikt, waarin de centrifugale kracht in evenwicht is met de zwaartekracht. De vleugels spelen dan geen rol meer.
Bij de binnenkomst in de atmosfeer van een ruimtevaartuig wordt de remmende werking van de atmosfeer duidelijk merkbaar in de buurt van de kármánlijn. Een kunstmaan kan op die hoogte niet in een baan om de Aarde blijven zonder actieve voortstuwing. Bij een terugkerende capsule begint het hitteschild te werken rond deze hoogte (preciezer: bij een hoogte van 120 km).

## Acceptatie

De Fédération Aéronautique Internationale (FAI) gebruikt de grens van 100 kilometer in haar definitie van luchtvaart en ruimtevaart.
De Ansari X Prize was een prijs die werd uitgeloofd voor het eerste particuliere, herbruikbare ruimtevaartuig. Om de prijs te winnen moest binnen twee weken tweemaal de grens van 100 kilometer gepasseerd worden. Het ruimtevliegtuig SpaceShipOne slaagde hierin in 2004.
Met het X-15-vliegtuig voerden de NASA en de Amerikaanse luchtmacht gezamenlijk een onderzoeksprogramma uit dat was gericht op het bereiken van hoge snelheden en grote hoogten (1959-1968). De luchtmacht beschouwde de hoogte van 50 mijl (80,5 kilometer) als de ondergrens voor een ruimtevlucht en gaf de militaire piloten een astronaut-insigne als ze die hoogte overschreden.
Ook bij vluchten voor ruimtetoeristen verschilt het per bedrijf wat als grens van de ruimte wordt beschouwd. Virgin Galactic biedt met hun SpaceShipTwo ruimtevluchten boven de vijftig mijl aan en Blue Origin biedt met de New Shepard ruimtevluchten tot net boven de kármánlijn aan.
Astronoom Jonathan McDowell van het Smithsonian schreef in 2018 een essay waarin hij pleitte om 50 mijl algemeen als grens van de ruimte te accepteren. Een van zijn redeneringen is dat er tijdens de Koude Oorlog spionagesatellieten met een zeer elliptische baan bij het bereiken van hun perigeum (korte tijd) lager dan de kármánlijn vlogen.
De Amerikaanse luchtvaartautoriteit FAA erkent mensen die boven de 50 mijl werk uitvoeren als astronaut.
# N6 - Esbjerg-Kopenhagen

De N6 - Esbjerg-Kopenhagen (Deens: Esbjerg-København) is een landelijke langeafstandsfietsroute in Denemarken. De route verbindt de westkant van het land bij Esbjerg aan de Waddenzee met de hoofdstad Kopenhagen. Het traject is bewegwijzerd in twee richtingen met het cijfer 6 en is onderdeel van de nationale fietsroutes van Denemarken.

## Traject

De route begint aan de Waddenzee in Esbjerg in Jutland. Hier kan de EuroVelo EV12 Noordzeeroute opgepakt worden of kan worden gekozen voor de landelijke route N1 - Westkustroute.
De route gaat dwars door Jutland. Onderweg kruist de route in Vejen de EuroVelo EV3 Pelgrimsroute en de landelijke route N3 - Ossenwegroute. Tussen Kolding en Fredericia aan de oostkant van Jutland loopt de route kort parallel met de landelijke route N5 - Oostkustroute.
Hierna gaat de route over het eiland Funen en door de stad Odense. Bij Nyborg gaat de route over de Grote Beltbrug en wordt het eiland Seeland bereikt. Kleine delen op Seeland lopen parallel met de landelijke route N8 - Baltische Route.
In Frederiksberg kruist de landelijke route N7 - Sjællands Odde-Rødbyhavn. Vanaf Lejre gaat de landelijke route N4 - Kopenhagen-Søndervig parallel meelopen tot eindpunt Kopenhagen. Vanaf Køge komt ook de landelijke route N9 - Gedser-Helsingør bij de route. In eindpunt Kopenhagen kan de N9 verder worden gevolgd. Ook kan de landelijke route N2 - Hanstholm-Kopenhagen worden opgepakt. Verder zijn er aansluitingen op de EuroVelo EV7 Route van de Zon en de EuroVelo EV10 Oostzeeroute.

## Aansluitingen met Europese routes

* In Esbjerg kan worden aangesloten op de EuroVelo EV12 Noordzeeroute.
* In Vejen kruist de route de EuroVelo EV3 Pelgrimsroute.
* In Kopenhagen kan worden aangesloten op de EuroVelo EV7 Route van de Zon.
* In Kopenhagen kan worden aangesloten op de EuroVelo EV10 Oostzeeroute.

## Aansluitingen met andere routes

* In Esbjerg kan worden aangesloten op de landelijke route N1 - Westkustroute.
* In Vejen kruist de route de landelijke route N3 - Ossenwegroute.
* Tussen Kolding en Fredericia loopt de route parallel met de landelijke route N5 - Oostkustroute.
* Tussen Kolding en Middelfart loopt de route parallel met de landelijke route N8 - Baltische Route.
* Tussen Nyborg en Korsør loopt de route parallel met de landelijke route N8 - Baltische Route.
* In Frederiksberg kruist de landelijke route N7 - Sjællands Odde-Rødbyhavn.
* Tussen Lejre en Kopenhagen loopt de route parallel met de landelijke route N4 - Kopenhagen-Søndervig.
* Tussen Køge en Kopenhagen loopt de route parallel met de landelijke route N9 - Gedser-Helsingør.
* In Kopenhagen kan worden aangesloten op de landelijke route N2 - Hanstholm-Kopenhagen.

## Externe link

* Esbjerg-Kopenhagen
# Trouble No More

Trouble No More is een albumbox van Bob Dylan uit de officiële bootlegserie, uitgebracht in 2017 op Columbia Records. De ondertitel van de box is The Bootleg Series Vol. 13 /1979-1981. Met uitzondering van de eerste box in de serie, die uitgebracht werd als The bootleg series volumes 1-3 hebben de volgende sets één volumenummer en bevatten de standaard-edities vanaf volume 5 steeds 2 cd's. Trouble No More kent ook een Deluxe Edition, die een box met 9 cd's bevat.

## Oorsprong

In tegenstelling tot voorganger The Cutting Edge, dat voornamelijk outtakes, oefen-, demo- en alternatieve versies bevat, is Trouble No More een album met alleen live-versies van nummers, die eerder uitgebracht waren op de albums Slow Train Coming, Saved en Shot of Love, vaak Dylans christelijke drieluik genoemd. Drie van de live-nummers waren niet eerder op een album verschenen. De Deluxe Edition bevat ook studio-outtakes en oefensessies.

## Tracks

Alle nummers zijn composities van Dylan, behalve waar aangegeven.

## Hitnoteringen

Het album bereikte nummer 49 op de Billboard 200 In Nederland piekte de standaardversie naar nummer 9, in Vlaanderen naar nummer 11.

### Externe links en bronnen

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel The Bootleg Series Vol. 13: Trouble No More 1979–1981 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

### Referenties en noten

* ↑ Chart History Bob Dylan. Billboard. Geraadpleegd op 16 oktober 2024.
* ↑ Dutch Charts. Geraadpleegd op 19 oktober 2024.
* MusicBrainz release group: 4c5cfd0a-5763-47bd-8d00-4411a08a6439