OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Louis Havet

Pierre Antoine Louis Havet (Parijs, 6 januari 1849 – Parijs, 27 januari 1925) was een Frans latinist en steunbetuiger van Alfred Dreyfus in de Dreyfusaffaire.
In 1869 schreef Havet zich in bij de École pratique des hautes études, om daar Latijn, Sanskriet, vergelijkende taalkunde en romaanse filologie te studeren, bij respectievelijk Gaston Boissier, Eugène-Louis Hauvette-Besnault, Michel Bréal en Gaston Paris. Na afloop van zijn studie werd hij al snel docent, zowel aan de Sorbonne als aan de École pratique des hautes études. In 1880 behaalde Havet zijn doctorstitel, en vanaf 1885 doceerde hij latijnse filologie aan het Collège de France. Zijn hoofdwerk is het Manuel de critique verbale appliquée aux textes latins, de zeer uitgebreide verhandeling over tekstkritiek van Latijnse teksten.
Havet was de auteur van het eerste artikel waarin gewezen werd op de grote betekenis van Ferdinand de Saussure's publicatie Mémoire sur le système primitif des voyelles dans les langues indo-européennes.
Havet heeft zijn levenlang blijk gegeven van grote maatschappelijke betrokkenheid. Hij voerde zeer actief campagne voor de rehabilitaite van Dreyfus, en samen met zijn vrouw Olympe ondersteunde hij de familie Dreyfus. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog had hij permissie gevraagd om dagelijks steeds twee soldaten, die herstellende waren van hun verwondingen, te eten te vragen. Hij was ook voorstander van een simplificatie van de Franse spelling, maar ondanks zijn inzet (het verzamelen van 6500 handtekeningen, en het indienen in 1889 van een desbetreffend voorstel bij de Académie Française) mislukte zijn campagne.
In zijn testament had Havet bepaald dat er geen gewag gemaakt mocht worden van zijn dood, d.w.z. dat er geen berichten van zijn overlijden mochten worden verstuurd, dat er niet gesproken werd bij zijn begrafenis.

## Publicaties in boekvorm

* 1880: Le Querolus: comédie latine anonyme. Frans proefschrift.
* 1880: De saturnio Latinorum versu. Latijns proefschrift.
* 1886: Cours élémentaire de métrique grecque et latine.
* 1886: Abrégé de grammaire latine à l'usage des classes de grammaire.
* 1890: La simplification de l'orthographe.
* 1900: Règles et recommendations générales pour l'éstablissement des éditions Guillaume Budé.
* 1911: Manuel de critique verbale appliquée aux textes latins.
* 1914: Notes critiques sur le texte de Festus.
* 1925: Pseudo-Plaute. Le prix des ânes. (Asinarïa.) Texte établi et traduit par Louis Havet et Andrée Freté. Postuum gepubliceerd.
(Toen hij nog student was heeft Havet twee Duitse boeken vertaald: van Max Müller en Franz Bücheler.)
# Orde van Advocaten (België)

De Orde van Advocaten in België is de verzamelnaam van verschillende organisaties die optreden als wettelijke beroepsorganisatie van de advocatuur. Er zijn 28 lokale ordes of balies, twee overkoepelde ordes en de balie van cassatie. De wettelijke taken van de orde zijn opgenomen in het Gerechtelijk Wetboek (art. 495). In België is elke advocaat verplicht lid van een lokale balie of orde. Elk van deze balies wordt vertegenwoordigd in de overkoepelende ordes. De orde waakt over de opleiding met onder meer de stage, de beroepsopleiding van advocaten-stagiairs en de permanente vorming van alle advocaten, de rechten en tuchtrechtelijke regels, de belangen van advocaat en rechtzoekende en andere gemeenschappelijke beroepsbelangen.
Met de wet van 4 juli 2001 werd de Belgische nationale Orde van Advocaten opgeheven en vervangen door twee overkoepelende ordes:
* Orde van Vlaamse Balies (OVB): de groepering van 8 ordes. De Orde van Vlaamse Balies (OVB) vertegenwoordigt alle, zijnde meer dan 10.500, Vlaamse advocaten en behartigt als beroepsorganisatie de belangen van de advocatuur. Bovendien ijvert ze voor een behoorlijke, efficiënte rechtsbedeling en vlotte toegang tot het recht voor de rechtzoekende.
* Orde van Franstalige en Duitstalige balies van België (Frans: l'Ordre des barreaux francophones et germanophone de Belgique): de groepering van 13 ordes, één per Waals gerechtelijk arrondissement en de l'Ordre français des avocats du barreau de Bruxelles, evenals de enige Duitstalige orde van advocaten (Duits: "eine deutschsprachige Anwaltskammer").
In navolging van de vergroting van de gerechtelijke arrondissementen zijn sommige balies gefusioneerd. Er is nu één balie voor de hele provincie in West-Vlaanderen, Antwerpen, Limburg en Luxemburg. Ook Luik en Hoei zijn gefusioneerd. In de overige provincies is er nog steeds één balie per oud gerechtelijk arrondissement. Daardoor zijn er nu acht Nederlandstalige, tien Franstalige en één Duitstalige balie.
# Eysinga State

Eysinga State is een voormalige stins van Rinsumageest in de gemeente Dantumadeel, in Friesland. De stins is tussen 1200 en 1400 gebouwd. In 1804 is hij afgebrand. Tegenwoordig is er een straat in Rinsumageest vernoemd naar deze stins, 'de Eysingawei'. Op de plaats waar de Eysinga State vroeger stond bevindt zich tegenwoordig het Rinsumageester Bos. Een poort van de stins werd onderdeel van de Alexanderkerk.

## Lijst van eigenaren van de Eysinga State

| Jaar | Gebruiker |
| ca. 1400 | Feye Eysinga |
| ca. 1450 | Gecke Eysinga |
| | Hack Eysinga en Aede Keimpes Jongma, 2e echtgenoot van Hack: |
| | Tjalling Entsz Bolta alias van Eysinga |
| 1534 | Feye van Eysinga |
| | Hack van Eysinga en Botte Wilco van Holdinga |
| | Doedt van Holdinga en Georg Wolfgang thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg |
| | Johan Onuphrius thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg |
| | George Wilco thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg |
| | Wilco Holdinga thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg |
| | Georg Wolfgang thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg |
| 1739 | Jan Sicco thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg |
| 1757 | Michael Onuphrius thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg |
| 1758 | Wilco thoe Schwartzenberg en Hohenlansberg |
| 1789 | J.P. Andrae van Haren |
| | Oberman |
| | J.J. Loensma |
# Hendrick Christiaensen

Hendrick Christiaensen was een Nederlandse kapitein en ontdekkingsreiziger uit de vroege 17e eeuw. Hij bezocht Manhattan - waar later Nieuw-Amsterdam zou ontstaan - driemaal, onder meer voor de door Lambert van Tweenhuysen opgerichte Compagnie van Tweenhuysen: in 1610/1611, in 1613/1614, en in 1618/1619.
Christiaensen en Adriaen Block voeren in 1613/1614 mogelijk samen vanuit Amsterdam naar de Nieuwe Wereld, waarna Block in 1614 de eerste kaart tekende die Manhattan en het Lange Eiland als aparte eilanden onderscheidde.
In 1611 nam hij twee jonge indianen, zoons van een opperhoofd, mee terug naar Nederland, waar deze veel opzien baarden. Ze werden Orson en Valentijn Christiaensen genoemd. Volgens de overlevering werd Christiaensen eind 1616 of begin 1617 doodgeschoten door Orson bij Fort Nassau, maar dit is in strijd met de scheepsregisters (zie bovenstaande noten) die nog een reis met Christaensen als kapitein van Amsterdam naar de Hudson in 1618/1619 vermelden.
* ↑ Stonybrook.edu: kaart van Block
* ↑ olivetreegenealogy.com: Ships from Amsterdam Holland to New Netherland New York
* ↑ Rabbel.nl: Oversteken tot 1631. Gearchiveerd op 4 maart 2016. Geraadpleegd op 2 oktober 2012.
* ↑ Blik op de wereld.nl: reisroute Nieuw-Nederland en New England
* ↑ Albanyscrapbook.blogspot.nl: Kenneth Salzmann, "Indian Affairs", Albany Scrapbook, deel 1, Gelles-Cole Literary Enterprises, 2006
* Biografisch Portaal: 63498338
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: chri015
# Syllepte albirivalis

Syllepte albirivalis is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door George Francis Hampson in een publicatie uit 1912.
De soort komt voor in Indonesië (West-Papoea).
# Station Beers

Beers is een voormalige stopplaats aan de spoorlijn Leeuwarden - Stavoren. De stopplaats van Beers is gebruikt van 16 juni 1883 tot 15 mei 1938.
Station Beers werd in het begin van de Tweede Wereldoorlog korte tijd heropend; het werd op 1 juni 1940 weer in gebruik genomen maar werd op 24 november van datzelfde jaar weer gesloten, ditmaal voorgoed.

## Externe link

* Station Beers op Stationsweb
0: Leeuwarden · 5: Jellum-Boxum · Beers · Jorwerd · 10: Mantgum · Wieuwerd · 16: Bozum · Scharnegoutum · 20: Sneek Noord · 22: Sneek · 25: IJlst · 30: Oudega · Nijhuizum · 37: Workum · 41: Hindeloopen · 46: Koudum-Molkwerum · Warns · 50: Stavoren
Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
# Guggisberg

Guggisberg (Bernduits: Guggischbärg) is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Bern, en maakt deel uit van het district Bern-Mittelland. Guggisberg telt 1.556 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente

Riffenmatt-Schwendi, Kriesbaumen, Riedstätt, Kalchstätten, Hirschmatt-Laubbach, Riedacker, Sangernboden en Ottenleuebad.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Allmendingen · Arni · Bäriswil · Belp · Bern · Biglen · Bleiken bei Oberdiessbach · Bolligen · Bowil · Bremgarten bei Bern · Brenzikofen · Deisswil bei Münchenbuchsee · Diemerswil · Ferenbalm · Fraubrunnen · Frauenkappelen · Freimettigen · Gelterfingen · Gerzensee · Grosshöchstetten · Guggisberg · Gurbrü · Häutligen · Herbligen · Iffwil · Ittigen · Jaberg · Jegenstorf · Kaufdorf · Kehrsatz · Kiesen · Kirchdorf · Kirchlindach · Köniz · Konolfingen · Kriechenwil · Landiswil · Laupen · Linden · Mattstetten · Meikirch · Mirchel · Moosseedorf · Mühleberg · Mühledorf · Münchenbuchsee · Münchenwiler · Münsingen · Muri bei Bern · Neuenegg · Niederhünigen · Niedermuhlern · Noflen · Oberbalm · Oberdiessbach · Oberhünigen · Oberthal · Oppligen · Ostermundigen · Riggisberg · Rubigen · Rüeggisberg · Rüschegg · Schlosswil · Schwarzenburg · Stettlen · Tägertschi · Thurnen · Toffen · Trimstein · Urtenen-Schönbühl · Vechigen · Wald · Walkringen · Wichtrach · Wiggiswil · Wileroltigen · Wohlen bei Bern · Worb · Zäziwil · Zollikofen · Zuzwil
* Gemeinsame Normdatei: 4094240-5
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 000481
* Virtual International Authority File: 247659476
* WorldCat (via VIAF): 247659476
# Station Warns

Warns (Wns) is een voormalige stopplaats aan de spoorlijn Leeuwarden - Stavoren. De stopplaats van Warns is gebruikt van 8 november 1885 tot 15 mei 1938.

## Externe link

* Station Warns op Stationsweb
0: Leeuwarden · 5: Jellum-Boxum · Beers · Jorwerd · 10: Mantgum · Wieuwerd · 16: Bozum · Scharnegoutum · 20: Sneek Noord · 22: Sneek · 25: IJlst · 30: Oudega · Nijhuizum · 37: Workum · 41: Hindeloopen · 46: Koudum-Molkwerum · Warns · 50: Stavoren
# BOAC-vlucht 781

Op 10 januari 1954 scheurde BOAC-vlucht 781, uitgevoerd met een De Havilland DH.106 Comet, open boven de Middellandse Zee op het laatste deel van zijn vlucht van Singapore naar Londen.

## Vlucht en ramp

Gerry Bull, een voormalige BOAC-ingenieur, zei dat hij bij een controle van het vliegtuig in Rome geen problemen vond en dus dacht dat vlucht 781 geschikt was voor de vlucht. Bull en hetzelfde team van ingenieurs onderzochten later South African Airways-vlucht 201 voor haar fatale vlucht op 8 april 1954.
Om 9:34 GMT steeg vlucht 781 op voor het laatste deel van de vlucht naar Londen. Om ongeveer 9:50 GMT passeerde het vliegtuig een DC-4 van BOAC. Gezagvoerder Alan Gibson had nog contact met deze vlucht maar ineens was het contact verbroken. De laatste woorden gehoord van Captain Gibson waren "George How Jig, kreeg je mijn ...". Even later zagen Italiaanse vissers het toestel in zee storten.

## Onderzoek

In 1954 bestonden er nog geen flightdatarecorders en cockpitvoicerecorders, wat het onderzoek bemoeilijkte. BOAC hield noodgedwongen de rest van de Comets in zijn vloot aan de grond, maar op 23 maart 1954 nam BOAC de toestellen weer in dienst. Op 8 april raakte echter een tweede BOAC-Comet vermist: een chartervlucht die als South African Airways-vlucht 201 opsteeg van Rome naar Egypte, met 14 passagiers en zeven bemanningsleden. Er kwam een verplicht verbod op de vliegtuigen en er werd een onderzoek gedaan met een watertank. Na twee weken bleek dat de explosieve decompressie waardoor het toestel verongelukt was, veroorzaakt was door de vierkante ramen: bij de scherpe hoeken van de ramen ontstonden kleine scheurtjes. De Havilland besloot meteen een nieuwe versie van het toestel in productie te nemen met ronde ramen.

## Passagiers

Aan boord waren 29 passagiers waarvan 10 kinderen. Een van de passagiers was Chester Wilmot, een journalist van de BBC.
# Theetuin (uitspanning)

Een theetuin of theeschenkerij is een uitspanning buiten de stad waar thee en andere verfrissingen worden verkocht.
Meestal zijn er zitplekken in een tuin waar de thee genuttigd kan worden. Soms is er in een theetuin een theehuis met een terras en apart daarvan een tuin die bezocht kan worden. Een theekoepel is een historisch particulier recreatiegebouwtje.
Een theetuin kan een commercieel horecabedrijf zijn, maar particulieren stellen ook hun tuin open en verkopen daar thee zonder dat de tuin een horecabestemming heeft. Gemeenten laten deze vorm van kleinschalige horeca toe.
Naast het verkopen van verfrissingen worden vaak streekproducten aangeboden. Theetuinen functioneren soms als galerie voor lokale kunstenaars. In theetuinen worden verder vaak cursussen of workshops gegeven, met name creatieve cursussen of die een relatie hebben met de natuur. Vaak is de specialiteit huisgemaakte taarten. Ook wordt in veel theetuinen de High Tea aangeboden. Dit is een Engelse traditie, waarbij het menu bestaat uit hartige en zoete lekkernijen. Oorspronkelijk is het een lichte maaltijd die ook wel Afternoon Tea wordt genoemd.
In Nederlands-Indië werd een theeplantage vaak een theetuin genoemd.
* Library of Congress Control Number: sh97008800
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007551604205171
# Mozaïekmonument Mijn Maurits

Het Mozaïekmonument Mijn Maurits is een gedenkmonument in Geleen in de Zuid-Limburgse gemeente Sittard-Geleen. Het monument staat op de hoek van de Tunnelweg met de Mijnweg in de wijk Lutterade ten westen van de spoorlijn Maastricht - Venlo aan de noordoostrand van Chemelot. Op zo'n 200 meter naar het westen bevond zich vroeger de hoofdingang van de Staatsmijn Maurits.
Op ongeveer 175 meter naar het westen staat het Barbaramonument en op ongeveer 175 meter naar het zuidwesten het Mijnmonument.
Het monument is een gemeentelijk monument.

## Geschiedenis

Vanaf 1915 werd er in Geleen-Lutterade steenkool ontgonnen in de steenkolenmijn Staatsmijn Maurits.
In 1953 werd door de Geleense burgerij het mozaïekmonument opgericht als geschenk aan de Staatsmijnen ter ere van hun jubileum. Het kunstwerk werd vervaardigd door Harry Schoonbroodt.
In 2008 werd het monument aangewezen als gemeentelijk monument.

## Constructie

Het monument is vormgegeven in baksteen en bestaat uit een rechthoekige gemetselde wand waarop aan de voorzijde een mozaïek aangebracht is, omgeven door een bakstenen omlijsting. Het mozaïektableau toont een landschap in drie verticale stroken. Links toont het koeltoren, een steenberg en fabrieksgebouwen, daaronder drie korenschoven en daaronder een man zittend met een schep. In het midden een huis met ervoor een man en een vrouw die op haar armen een kind draagt. Rechts toont het een fabriek met schachtbok met eronder een spelend kind. Bovenaan en onderaan het tableau is een tekst aangebracht die samen luidt:
   De landman ploegt niet meer zijn voren, want wijken moest het wuivend koren. God blijv’ ons geven arbeidsvreugd en schenke toekomst aan de jeugd.
# Meteoor

Een meteoor of vallende ster is een meteoroïde op ca. 100 km hoogte die met een enorme snelheid (tot tientallen kilometers per seconde) in de atmosfeer van de Aarde terechtkomt. Soms heeft men het over het stofdeeltje maar een meteoor verwijst naar de lichtflits die wordt veroorzaakt door een meteoroïde. Een meteoroïde die de aarde bereikt wordt een meteoriet genoemd. Meestal zijn de stofdeeltjes te klein om het aardoppervlak te bereiken.
Een meteoroïde kan in omvang variëren. Het lichtspoor kan veroorzaakt worden door een klein stofdeeltje, maar ook door een lichaam met een omvang van enkele tientallen meters, zoals de meteoroïde bij Tsjeljabinsk in 2013.
De meteoroïde wordt door de atmosfeer afgeremd. Door de enorme wrijvingskrachten die hierbij optreden wordt de meteoroïde verhit waardoor hij verdampt, al dan niet versneld door uit elkaar te vallen. Bij lichamen groter dan het gemiddelde atmosferische vrije pad (10 cm tot verscheidene meters) wordt dit zichtbare licht veroorzaakt door de hitte als gevolg van ram pressure en niet door wrijving, zoals meestal aangenomen wordt. De wrijvingskrachten doen bovendien ook de omringende lucht oplichten, zoals een elektrische stroom het gas in een buislamp. Er is dus een ionisatie van de omliggende luchtkolom. Het lichtspoor dat ontstaat wekt de illusie van een ster die zich plotseling snel verplaatst of naar beneden valt, vandaar ook de benaming 'vallende ster'.
Een deeltje ter grootte van een erwt geeft al een bijzonder heldere lichtstreep. Een zeer helder lichtspoor (helderder dan de planeet Venus) wordt ook wel een bolide of vuurbal genoemd.
Meteoroïden vallen 24 uur per dag de atmosfeer binnen. Aan de kant van de aarde die op dat moment naar de omlooprichting van de Aarde gekeerd is - waar het op dat moment ochtend is - dringen meer meteoroïden de dampkring binnen dan aan andere kanten. Dat komt doordat de aarde op die plek de meteoroïden tegemoet komt. Maar meteoroïden dringen ook op andere plaatsen de dampkring binnen. De lichteffecten zijn (behalve in zeer uitzonderlijke gevallen) alleen 's nachts te zien. Overdag kunnen meteoren waargenomen worden met radar.
Meteoren kunnen afzonderlijk komen, maar ook in zwermen of sterrenregens, bijvoorbeeld de Leoniden of Perseïden.
Soms is een meteoroïde zo groot dat zij niet volledig in de atmosfeer verdampt. Er valt dan een gedeelte (eventueel in stukken) op Aarde. Dit wordt dan een meteoriet genoemd. Dit gebeurt echter zeer zelden. De brokstukken van zulke meteoroïden zijn zeer waardevol voor het astronomisch onderzoek naar het ontstaan van het zonnestelsel.
# La Puisaye

La Puisaye is een gemeente in het Franse departement Eure-et-Loir (regio Centre-Val de Loire) en telt 225 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dreux.

## Geografie

De oppervlakte van La Puisaye bedraagt 20,8 km², de bevolkingsdichtheid is 10,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van La Puisaye met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Syllepte berambalis

Syllepte berambalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door William Schaus in een publicatie uit 1927.
De soort komt voor in de Filipijnen (Mindanao).
# Herenstraat (Voorburg)

De Herenstraat is een straat in het centrum van de Nederlandse plaats Voorburg. De straat loopt vanaf de Huijgensstraat tot de Rozenboomlaan en het Oosteinde waar hij in overgaat. Zijstraten van de Herenstraat zijn de Raadhuisstraat, Sionsstraat, Wielemakersslop, Vlietstraat, Van Schagenstraat, Kerkstraat, Schoolstraat en de Voorhofstraat. De Herenstraat is ongeveer 450 meter lang.
Aan de Herenstraat bevinden zich een groot aantal beelden van onder andere de op 11 december 1994 overleden Nederlandse beeldhouwster Marian Catharine Gobius, voorstellende Christiaan Huygens en Benedictus de Spinoza (beide 1978) en Prinses Marianne (1983). Ook aan de Herenstraat bevinden zich de kunstwerken van beeldhouwer Frans Kokshoorn voorstellende "Het Waagstuk" (2001), van Guido Sprenkels "Atlas" (2002), van Erik du Chatenier "Cupido" (2002), van Pim van der Maas "Sleutel tot..." (2002), van Josine Croïn "Het Voorburgse Bootje" (2002), van Ming Hou Chen "Mú" (2003), van Miloslav Fekar "Ademhalers" (2005), van Dorota Buczkowska "Between us (Boombol)" (2006), van Les Perhacs "In Bloom #2" (2007) en van Frans Kokshoorn en Ming Chen samen een beeld zonder titel (2007).

## Geschiedenis

De Herenstraat is een vrij smalle straat, enkel het stuk van 50 meter aan de kant van de Oosteinde en de Rozenboomlaan is breder. Er bevinden zich aan deze straat tal van gemeente en rijksmonumenten, waaronder Huize Swaensteyn uit 1632 op nummer 72-74 (sinds 1986 raadhuis en trouwlocatie) en de Oude Kerk van de Protestantse Gemeente op nummer 77. De Herenstraat behoort tot de oudste straten van Voorburg.

## Fotogalerij

* Oude Kerk aan de Herenstraat 92 (rijksmonument)
* Herenstraat 2 (rijksmonument)
* Boom aan de Herenstraat (rijksmonument)
* Kunstwerk "Prinses Marianne" (1983) van Marian Gobius aan de Herenstraat.
* "Het Waagstuk" (2001) van Frans Kokshoorn aan de Herenstraat.
* "Atlas" (2002) van Guido Sprenkels aan de Herenstraat 142.
Externe links Noten
* ↑ Historie van de Oude Kerk aan de Herenstraat 77 te Voorburg oudekerkvoorburg.nl
* ↑ Voorburg, Herenstraat 77 - Oude Kerk reliwiki.nl
* ↑ Lezing: De Herenstraat en de Kerkstraat van Voorburg, Kees van der Leer, Stadshistoricus Voorburg
Herenstraat · Kerkstraat · Oosteinde · Schoolstraat ·
Sionsstraat
# Syllepte capnosalis

Syllepte capnosalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Aristide Caradja in een publicatie uit 1925.
De soort komt voor in China (Guangdong).
# Syllepte carbatinalis

Syllepte carbatinalis is een vlinder van de familie van de grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld als Pramadea carbatinalis door Charles Swinhoe in een publicatie uit 1890.
De soort komt voor in Myanmar.
# Grauwe knotszwam

De grauwe knotszwam (Clavaria ravida) is een paddenstoel uit de familie Clavariaceae. Hij leeft vermoedelijke saprotroof in vochtige duinvallei tussen gras en kruiden.

## Kenmerken

De basidia zijn 2- en 4-sporig. De sporen meten (9,4-) 11,2-13,9 x 6,3-7,6 μm.

## Verspreiding

In Nederland staat de grauwe knotszwam op de rode lijst in de categorie 'verdwenen'.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Tylopsis brevis

Tylopsis brevis is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Ragge.