OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Trachemys decussata

Trachemys decussata is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edward Gray in 1831. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Emys decussata gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

De maximale schildlengte is ongeveer 40 centimeter, het schild is koepelvormig en heeft een kiel op het midden. De hoorplaten hebben longitudinale tot straalsgewijze richeltjes die het schild een ruw oppervlak geven. De kleur van het rugschild is bruin tot groenbruin, juvenielen hebben een kleurpatroon dat bij oudere dieren verdwijnt. Het buikschild is geel met zwarte randen van de buikplaten. De kop heeft een stompe, iets uit-stekende snuitpunt en een groene tot bruine kleur en gele strepen in de lengte. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door een langere en dikkere staart, mannetjes hebben ook een platter rugschild en langere nagels aan de klauwen.

## Algemeen

Trachemys decussata is endemisch in Cuba, en komt naast het grote hoofdeiland ook voor op het zuidelijke eiland Isla de la Juventud. Ook is de soort geïntroduceerd op verschillende andere eilanden zoals Marie-Galante, dat tot Guadeloupe behoort. De habitat bestaat uit vegetatierijke wateren met een zachte bodem zoals rivieren, meren en moerassen, ook in brakwater is zijn exemplaren aangetroffen. Als het water in de zomer opdroogt, graaft de schildpad zich in de bodem en houdt een aestivatie. Het voedsel bestaat uit waterplanten en kleine dieren als ongewervelden.

## Ondersoorten

Er worden twee ondersoorten erkend, die verschillen in het uiterlijk en het verspreidingsgebied.
* Ondersoort Trachemys decussata decussata
* Ondersoort Trachemys decussata angusta

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Trachemys decussata.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World. Gearchiveerd op 26 april 2015. Geraadpleegd op 12 oktober 2011.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Trachemys decussata - Website Geconsulteerd 27 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Trachemys stejnegeri

Trachemys stejnegeri is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae).
De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot 24 centimeter, vrouwtjes worden groter dan de mannetjes. De kleur van het schild is grijs tot bruin of zwart, de jongere dieren hebben gele strepen op het schild. De huid van de poten en staart is grijsachtig en heeft lichtere tot gele strepen.
Trachemys stejnegeri komt voor in delen van zuidoostelijk Azië, en leeft in de landen Hispaniola, Dominicaanse Republiek, Puerto Rico, Inagua en de Bahama's. Daarnaast is de schildpad geïntroduceerd op het eiland Marie-Galante. Het is een bewoner van rivieren en andere wateren met veel vegetatie en een modderbodem.

## Taxonomie

De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Karl Patterson Schmidt in 1928. De schildpad werd later onder andere tot het geslacht Pseudemys gerekend, zodat verschillende namen worden gebruikt.
Er worden drie ondersoorten erkend, die voornamelijk verschillen in verspreidingsgebied.
* Trachemys stejnegeri stejnegeri; het grootste deel van het verspreidingsgebied.
* Trachemys stejnegeri malonei; Bahama's.
* Trachemys stejnegeri vicina; Hispaniola.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Trachemys stejnegeri op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Trachemys stejnegeri.
* 1 2 C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Trachemys stejnegeri - Website Geconsulteerd 27 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Trachemys yaquia

Trachemys yaquia is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Marshall Legler en Robert Gravem Webb in 1970. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Pseudemys scripta yaquia gebruikt. De soort werd lange tijd als ondersoort van de lettersierschildpad (Trachemys scripta ) beschouwd, waardoor de verouderde wetenschappelijke naam in de literatuur wordt gebruikt.
De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot 31 centimeter. De kleur van het schild is bruin. De kop is meer groen van kleur en heeft gele strepen.
Trachemys yaquia komt endemisch voor in Mexico, maar is alleen aangetroffen in de staten Sonora en Chihuahua.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Trachemys yaquia op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Trachemys yaquia.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Trachemys yaquia - Website Geconsulteerd 27 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Ronald Zwarter

R.J.M. Zwarter (Ronald) was een Nederlandse Politie Functionaris in de rang van commissaris die in februari 2024 met pre-pensioen is gegaan en werkzaam is als (executive) Coach, Toezichthouder en adviseur. Daarvoor heeft hij vanaf 2019 als Plaatsvervangend Korpschef/Hoofd Operatien gewerkt bij het Korps Politie Caribisch Nederland. Hij heeft zich daar o.a. bezig gehouden de aanpak van cybercriminaliteit, digitale- en financiële opsporing.

## Carrière

In 1979 verruilde hij zijn carrière als chemisch laborant bij Ketjen Amsterdam voor een plek als aspirant van de gemeentepolitie Haarlem aan de politieopleidingsschool in Noord-Holland. Vanaf 1980 tot 1992 heeft hij diverse functies binnen de politie vervuld, waaronder vrijwilliger voor de eerste wijkteams in Haarlem-Schalkwijk. Na de reorganisatie werd bij bevorderd tot brigadier en vervolgens werd hij in als extranei geplaatst aan de Nederlandse Politie Academie te Apeldoorn (1994/1997). Na het afronden van deze studie heeft hij tot 2002 bij de regiopolitie Kennemerland verschillende functies vervuld, waaronder teamchef team Duinrand. Van 1997 tot 2000 volgde hij de studie Cultuur, Organisatie en Management aan de Vrije Universiteit Amsterdam. In 2002 werd hij benoemd tot commissaris van politie bij de regiopolitie Drenthe in district Zuid-Oost, en in 2005 werd hij benoemd als de districtchef van de stad Groningen/Haren bij de regiopolitie Groningen.
In 2008 werd hij programmaleider van het team Politietop Divers, ingesteld door minister ter Horst, met als doel meer diversiteit in de top van de politie te realiseren. In 2010 werd hij lid van de korpsleidingen van Drenthe en Groningen om uiteindelijk in 2013 benoemd te worden tot de Eenheidsleiding van Noord-Nederland van de nieuw gevormde nationale politie.
Hij heeft naast deze werkzaamheden diverse landelijke portefeuilles gehad en bestuursfuncties bij raden van toezicht.
Vanaf 2019 is hij werkzaam geweest bij het KPCN. Hij heeft dat o.a. het cyberteam tegen cybercriminaliteit, het team digitale opsporing en het team Financiële Opsporing opgericht. Daarnaast heeft hij ontwikkelingen gerealiseerd in intelligence, waaronder het aansluiten bij Interpol. Hij was een van de grondleggers van het Regionale Informatie en Expertise Centrum Caribisch Nederland (RIEC-CN).
Hij is inmiddels met pre-pensioen en werkzaam als Executive Coach, toezichthouder en adviseur.
* ↑ Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Ronald Zwarter hoofd Operatiën Eenheid Noord-Nederland. www.algemenebestuursdienst.nl. Geraadpleegd op 29 mei 2022.
* ↑ Eindredactie, Versterking voor KPCN op Bonaire. Antilliaans Dagblad. Geraadpleegd op 29 mei 2022.
# St. Anthony

St. Anthony kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten en Canada:
* St. Anthony (Canada)
* St. Anthony (Idaho)
* St. Anthony (Iowa)
* St. Anthony (Minnesota)

## en ook

* Saint-Anthony's Parishchurch, een kerkgebouw in Kraainem
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van St. Anthony en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Skinner Park

Skinner Park is een multifunctioneel stadion gebruikt voor voetbalwedstrijden en een 333 meter lange velodroom in San Fernando.

## Geschiedenis

Skinner Park werd al in de jaren 1930 gebruikt voor voetbalwedstrijden. In 1971 waren ze deels gastheer van de finaleronde van de CONCACAF-kampioenschap 1971 en daarna in 1978 deels voor het CFU-kampioenschap 1978. De club Police FC speelde een aantal jaren in het stadion. Na de renovatie in 2023 voldeed het veld niet meer aan de vereiste om internationaal en nationaal voetbal te spelen en werd het enkel nog gebruikt voor jeugdwedstrijden en jeugdinterlands.

## Interlands

Voetbalinterlands :
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Competitie |
| 1 | 3 november 1947 | Trinidad en Tobago – Jamaica | 1 – 0 | Oefeninterland |
| 2 | 12 november 1947 | Trinidad en Tobago – Jamaica | 1 – 0 | Oefeninterland |
| 3 | 5 maart 1959 | Trinidad en Tobago – Brits-Guyana | 2 – 1 | Oefeninterland |
| 4 | 26 november 1967 | Trinidad en Tobago – Jamaica | 1 – 0 | Oefeninterland |
| 5 | 21 november 1971 | Honduras – Trinidad en Tobago | 1 – 1 | CONCACAF-kampioenschap 1971 |
| 6 | 21 november 1971 | Mexico – Haïti | 0 – 0 | CONCACAF-kampioenschap 1971 |
| 7 | 28 november 1971 | Cuba – Mexico | 0 – 1 | CONCACAF-kampioenschap 1971 |
| 8 | 5 december 1971 | Costa Rica – Trinidad en Tobago | 1 – 3 | CONCACAF-kampioenschap 1971 |
| 9 | 30 november 1972 | Trinidad en Tobago – Suriname | 1 – 1 | WK kwalificatie |
| 10 | 23 oktober 1978 | Trinidad en Tobago – Antigua | 3 – 1 | CFU-kampioenschap 1978 |
| 11 | 26 oktober 1978 | Haïti – Antigua | 1 – 0 | CFU-kampioenschap 1978 |
| 12 | 23 oktober 1978 | Suriname – Antigua | 4 – 0 | CFU-kampioenschap 1978 |
| 13 | 18 augustus 1980 | Trinidad en Tobago – Haïti | 1 – 0 | WK kwalificatie |
| 14 | 17 juli 1981 | Trinidad en Tobago – Barbados | 1 – 1 | Kwalificatie CFU-kampioenschap 1981 |
| 15 | 12 oktober 1981 | Trinidad en Tobago – Canada | 2 – 4 | Oefeninterland |
| 16 | 11 juni 1984 | Trinidad en Tobago – India | 3 – 0 | Oefeninterland |
| 17 | 8 mei 1988 | Trinidad en Tobago – Guyana | 1 – 0 | WK kwalificatie |
* ↑ (en) Liburd, Lasana, “Disingenuous”, “good for fete match”! Officials respond to Skinner Park furore. Wired868 (20 november 2023). Geraadpleegd op 4 november 2024.
* ↑ (en) The Re-Development of Skinner Park Sporting Facility | UDeCOTT Website. Geraadpleegd op 4 november 2024.
# Germaan (rijwiel)

Germaan is een Nederlands rijwielmerk, gebouwd door de NV Rijwielindustrie F. & J. v. Werven uit Meppel van de broers Frederik (1878 - 1938) en Jan (1880 - 1930) van Werven.
Frederik begon zijn loopbaan eerst in de smederij van zijn vader Gerrit aan de Groenmarkt toen hij later met zijn broer Jan in 1893 een bescheiden groothandel in rijwielen en onderdelen begon. In 1905 namen zij de zelf de productie ter hand en verliet de eerste Germaan-fiets de fabriek. De fabriek stond aan de Parallelweg en was na het faillissement van zadelfabriek Boddendijk & Ohmann in 1927 aangekocht; op die plaats is nu een appartementencomplex gebouwd.
Deze Nederlandse fietsenfabriek vervaardigde vanaf 1935 motorfietsen en rijwielen met hulpmotor met Villiers-, ILO- en Sachs-tweetaktmotoren van 49- tot 248 cc.
In 1949 verscheen een model met Csepel-motor; in feite een Csepel die door Germaan werd geïmporteerd en als "Germaan Olympia" werd verkocht. Men wekte de indruk dat de machine in Meppel gebouwd was. Germaan zou daarvoor gestraft worden. De Csepels waren namelijk erg slecht en toen Germaan in 1951 weer zelf motorfietsen ging maken had het publiek er geen vertrouwen meer in. De laatste machines werden doorverkocht aan Henk Borkhuis in Groningen, die ze onder de namen Arley en Vidson verkocht. Hij kon zodoende tanklogo's maken door Harley-Davidson tanktransfers te verknippen.
Halverwege de jaren vijftig beëindigde Germaan de motorfietsproductie. Fietsen en bromfietsen werden gemaakt tot 1966, toen het merk opging in de Phoenix-Fongers-Germaan combinatie. In 1970 werd het opgekocht door Batavus.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
* Moto 73
# N611 (België)

De N611 is een gewestweg in de Belgische provincie Luik. De weg verbindt de N676 aan de noordoostkant van Sankt Vith met de N626 aan de oostkant van Sankt Vith. De lengte is ongeveer 750 meter.
De N611 is een bypass om de drukke N62 door het centrum van Sankt Vith te omzeilen. De weg volgt de straat Eifel-Ardennen-Straße.
# Boekenstad

Een boekenstad is een plaats die bekendheid geniet vanwege zijn grote aantal antiquariaten en tweedehandsboekenwinkels.
Diverse boekensteden zijn verenigd in de International Organisation of Book Towns.

## België

* Redu in 2021 als boekendorp in verval. Steeds meer handelaars stoppen ermee wegens de concurrentie waartegen ze niet opgewassen zijn.
* Damme

## Nederland

* Het Gelderse Bredevoort dat meer dan twintig antiquarische boekhandels herbergt is sinds 1993 bekend als boekenstad.
* Deventer is boekenstad van oudsher. Eeuwenlang waren hier veel drukkers en uitgevers gevestigd. In 1477 drukte Richard Pafraet het eerste boek volgens de nieuwste boekdrukkunst in Deventer. De stad bleef lang vestigingsplaats van uitgeverijen en drukkerijen met een landelijke betekenis. Er is een bovengemiddeld aanbod van tweedehands boekhandels en antiquariaten. De Athenaeumbibliotheek, gesticht in 1560, is de oudste wetenschappelijke stadsbibliotheek van West-Europa, met een grote collectie middeleeuwse handschriften en incunabelen. Sinds 1988 vindt in de IJsselstad jaarlijks een boekenmarkt plaats. Met bijna achthonderd kramen is het volgens de organisatoren de grootste boekenmarkt van Europa. Voorafgaand aan deze Deventer Boekenmarkt vond tot 2019 poëziefestival Het Tuinfeest plaats. Ook jaarlijks wordt in januari de antiquarenbeurs 'Boeken in de Bergkerk' gehouden, handelaren tonen dan hun meest waardevolle boeken.

## Andere landen

* Wales
** Hay-on-Wye
* Frankrijk
** Montolieu
** Bécherel
* Zwitserland
** Saint-Pierre-de-Clages
* Canada
** Sidney, British Columbia
* Duitsland
** Langenberg, een stadsdeel van Velbert
** Wünsdorf -Waldstadt, een stadsdeel van Zossen
* ↑ International Organisation of Book Towns. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
# Gedimino prospektas

Gedimino prospektas (Litouws voor Gediminasboulevard) is de hoofdstraat van de Litouwse hoofdstad Vilnius. Op deze boulevard bevinden zich staatsinstellingen zoals enkele ministeries en het parlement (de Seimas). Ook culturele en burgerlijke instellingen zijn gelegen aan deze boulevard, onder andere het Litouwse Nationale Dramatheater, de Bank van Litouwen en de Martynas Mažvydas Nationale Bibliotheek van Litouwen. Bovendien is het een populaire plaats om te winkelen of uit eten te gaan.
Deze straat, die genoemd is naar de Litouwse grootvorst Gediminas, loopt van het Kathedraalplein in het historisch gedeelte van de stad tot de brug over de Neris naar Žvėrynas.

## Geschiedenis

Toen de straat aangelegd werd in 1836 onder Russisch bewind, werd de straat Sint-Jorisboulevard genoemd (Russisch: Георгиевский проспект, Georgiëvski prospekt), door de lokale (veelal Poolstalige) bevolking "Jierek" genoemd. Toen de stad in 1922 officieel onder Pools bestuur kwam, werd de straat genoemd naar de Poolse dichter Adam Mickiewicz. Gedurende de nazibezetting heette de boulevard zelfs Adolf-Hitler-Straße. Na de Tweede Wereldoorlog werd de straat eerst naar Stalin vernoemd, en vervolgens naar Lenin (vanaf 1956). Haar huidige naam had de straat even van 1939 tot 1940, en vervolgens sinds 1989.
# Whitemans Green

Whitemans Green is een deel van de Engelse plaats Cuckfield, dit is een parish in het Graafschap West Sussex.
In 1822 vond Gideon Mantell hier in een steengroeve de resten van wat later de Iguanodon zou gaan heten.
# Theater De Engelenbak

Theater De Engelenbak was van 1975 tot 2013 een theater aan de Nes in Amsterdam. Deze bevond zich in het voormalige pand van de Salon des Variétés, het theater voor amateurkunst dat de naam De Engelenbak droeg.
Vrijwel elke dinsdag was er ruim dertig jaar de Open Bak, een open podium. Daarnaast waren er op donderdag, vrijdag en zaterdag amateurvoorstellingen te zien, onder andere van Theatergroep Toetssteen. Hier maakten ooit Paul de Leeuw, Brigitte Kaandorp, Youp van 't Hek, Lebbis en Jansen, Plien & Bianca, Lenette van Dongen, Marc-Marie Huijbregts, Maarten van Roozendaal en Hans Teeuwen hun theaterdebuut.
Alain Teister (1932-1979) was de drijvende kracht achter de oprichting van Theater De Engelenbak, een professioneel theater uitsluitend gericht op amateurvoorstellingen.
Toen de gemeentelijke subsidie werd ingetrokken, moest het theater worden gesloten; op 22 december 2012 vond de laatste voorstelling plaats en 1 januari 2013 was de sluiting definitief.
Directeur van het laatste uur was Pia van den Berg. In januari 2013 ontving zij als scheidend directeur de Frans Banninck Cocqpenning.
# Aek Ledong (plaats)

Aek Ledong is een bestuurslaag in het regentschap Asahan van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Aek Ledong telt 548 inwoners (volkstelling 2010).
# Aeroperú-vlucht 603

Aeroperú Vlucht 603 was een lijnvlucht van Miami naar Santiago, met een tussenstop in Lima. Op 2 oktober 1996 crashte de Boeing 757 die deze vlucht uitvoerde in de Grote Oceaan vlak bij Lima. Alle zeventig inzittenden overleden.

## De vlucht

Vlucht 603 vertrok om 0:42 plaatselijke tijd van de luchthaven Jorge Chávez te Lima. De gezagvoerder was Eric Schreiber en de copiloot David Fernández. Kort na de start merkten de piloten dat hun basisinstrumenten, zoals de hoogte- en snelheidsmeter, niet werkten. Doordat de computers aan boord van het vliegtuig verkeerde informatie kregen, voerden ze verkeerde handelingen uit, zoals Rudder Ratio (een systeem dat de hoeveelheid van gebruik van het roer reguleert naarmate de snelheid toeneemt), en gaven ze onjuiste en tegenstrijdige informatie aan de piloten, zoals Mach Trim, te snel vliegen, te langzaam vliegen, overtrekken en ten slotte te laag vliegen. De copiloot gaf een noodgeval door aan de luchtverkeersleiding en vroeg toestemming om naar Lima terug te keren.
Aangezien de piloten niet over goede instrumenten beschikten om de hoogte aan te geven en ze geloofden dat ze op een veilige hoogte waren, begonnen ze voorzichtig aan de daling. Aangezien de vlucht 's nachts boven de Grote Oceaan plaatsvond, hadden de piloten geen visuele referenties om de echte hoogte of snelheid te bepalen. Bovendien konden ze de goede snelheid niet bepalen vanwege de defecte snelheidsmeter, waardoor ze meerdere malen overtrokken raakten. Dit werd aangegeven in de cockpit door middel van de stickshaker (een voorziening die de stuurknuppel laat schudden ten teken van een overtrek), maar gezien tegenstrijdige waarschuwingen (tegelijkertijd klonk het alarm voor te snel vliegen) geloofden de piloten de waarschuwing niet. Door het meerdere malen overtrokken raken, verloor het vliegtuig veel hoogte. Hoewel de hoogtemeter 9700 voet bleef aangeven (ca. 3 km), was de echte hoogte veel lager. 28 minuten en 59 seconden na het opstijgen raakte de rechter vleugeltip het water en brak af. De piloten realiseerden zich de werkelijke hoogte en probeerden het vliegtuig nog tevergeefs omhoog te trekken. 19 seconden na het raken van het water crashte het. Alle zeventig inzittenden waren op slag dood. De volgende morgen werden er negen drijvende lichamen gevonden. De rest zonk met het vliegtuig.

## Oorzaak

De commissie die het ongeval onderzocht, concludeerde dat er voor de vlucht tape op de pitot-statische sensoren geplakt was. Deze sensoren geven informatie over onder meer snelheid, hoogte, stijgen en dalen. De tape werd erop geplakt om het vliegtuig te kunnen wassen zonder de sensoren te beschadigen. Na het wassen vergat het onderhoudspersoneel de tape te verwijderen. Toen de copiloot een snelle controle voor de vlucht maakte, kon hij niet zien dat de tape nog over de pitotsensoren zat (deze zijn niet heel goed te zien vanaf de grond).
Normaal gesproken worden sensoren die zo belangrijk zijn als deze afgedekt met speciale hoesjes. Hieraan hangt een vlaggetje met de tekst "Remove before flight"; de sensor was echter in dit geval met gewone tape (die slecht zichtbaar is) afgedekt.