OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van coaches van het Tongaans voetbalelftal (mannen)

Dit is een lijst van bondscoaches van het Tongaans voetbalelftal mannen.

## Bondscoaches

| Naam | Land van herkomst | Begin periode | Einde periode |
| Rudi Gutendorf | Duitsland | 1 juli 1981 | 30 juni 1982 |
| James Fasi | Tonga | 1 juli 1995 | 16 februari 1997 |
| Umberto Mottini | Tahiti | 17 februari 1997 | 30 juni 1998 |
| Gary Phillips | Australië | 1 juli 2000 | 30 juni 2001 |
| Milan Jankovic | Servië | 1 juli 2003 | 30 juni 2005 |
| Kilifi Uele | Tonga | 1 juli 2007 | 30 september 2011 |
| Chris Williams | Australië | 1 oktober 2011 | 30 juni 2013 |
| Timote Moleni | Tonga | 1 juli 2013 | |
* ↑ (en) Lijst van Bondscoaches Tongaans mannen voetbalelftal (www.transfermarkt.com).
TFA · Tongaans vrouwenelftal
Interlands Tegenstander: Amerikaans-Samoa · Australië · Cookeilanden · Fiji · Nieuw-Caledonië · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Samoa · Tahiti · Vanuatu
# Bangko Jaya

Bangko Jaya is een bestuurslaag in het regentschap Rokan Hilir van de provincie Riau, Indonesië. Bangko Jaya telt 5098 inwoners (volkstelling 2010).
# Sint-Pancratiuskerk (Ranst)

De Sint-Pancratiuskerk is de parochiekerk van de Antwerpse plaats Ranst, gelegen aan de Gasthuisstraat 38.

## Geschiedenis

In 1202 werd voor het eerst melding gemaakt van een parochie in het nabijgelegen Millegem. Ranst echter werd in de 14e eeuw het centrum van de heerlijkheid Doggenhout en ook daar verrees een kerk.
De kern van de huidige kerk is 15e-eeuws, in 1650 werden de zijbeuken aangebouwd. In 1854 woedde er een brand in de kerk, die overgeslagen was van een nabijgelegen brouwerij. De torenspits werd vernield maar de zwaar beschadigde muren bleven overeind staan. Van 1854-1858 werd de kerk herbouwd naar ontwerp van Ferdinand Berckmans. Ook het chronogram: eCClesIa Magno perIt InCenDIo eCCLesIa prIore MaJor reaeDIfICata, wat 1858 oplevert, werd toen aangebracht. De muurrestanten werden weliswaar bewaard, maar de kerk werd vergroot en de toren werd voorzien van een vierde geleding.

## Gebouw

Het betreft een in Gobertanger witsteen uitgevierde driebeukige basilicale kruiskerk, die georiënteerd is. Het koor is driezijdig gesloten, de zijkoren zijn vlak afgesloten. De bovenste torengeleding werd in baksteen uitgevoerd.

## Interieur

De kerk bezit enkele 17e-eeuwse schilderijen, enkele 18e-eeuwse gepolychromeerde heiligenbeelden en voornamelijk neogotisch meubilair. Aan de buitenkant van de kerk is een calvarie van eind 18e eeuw en een 17e-eeuwse grafsteen met wapenschilden.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Maltose

Maltose of moutsuiker (glucose-α(1→4)-glucose) is een reducerende suiker, die na hydrolyse twee moleculen glucose geeft. Maltose is een disacharide. De chemische naam van maltose is α-D-glucopyranosyl-(1→4)-α-D-glucopyranose of 4-O-α-D-Glucopyranosyl-D-glucose. Daarnaast heeft Maltose een isomeer met een α(1→6) binding, Isomaltose. Maltose is een dimeer dat kan ontstaan bij de afbraak, door het enzym amylase, van zetmeel, dat dezelfde glycosidebinding heeft. De smaak van maltose is licht zoet; ongeveer 1/3 van die van sacharose.
Vrijwel alle organismen kunnen maltose afbreken met het enzym maltase. In het speeksel van de mens komt een enzym α-amylase voor dat bij goed kauwen zetmeel afbreekt in maltose eenheden waardoor het licht zoet smaakt. De vorming van maltose en glucose in kiemende gerstekorrels onder invloed van het enzym amylase is belangrijk bij het mouten voor het brouwen van bier. Honing bestaat voor ongeveer 7% uit Maltose. Maltose wordt al eeuwen in China gebruikt bij de bereiding van Char Siu, saté van varkensvlees en pekingeend. Deze wordt meermalen overgoten met iets verwarmde, vloeibare maltose, eventueel vermengd met een deel honing. Door de maltoselaag ontstaat de bruine knapperige huid.
* Maltosesiroop
* Pekingeend overgoten met maltosesiroop (hangt 5 uur te drogen)
# Mission: Impossible – Rogue Nation (soundtrack)

Mission: Impossible – Rogue Nation is de originele soundtrack van de gelijknamige film uit 2015, gecomponeerd door Joe Kraemer.
Joe Kraemer, die eerder samenwerkte met regisseur Christopher McQuarrie op The Way of the Gun en Jack Reacher werd in september 2014 aangekondigd als de componist voor de film. De soundtrack werd opgenomen met kleine orkestrale secties in British Grove Studios en met volledig orkest in Abbey Road Studios. Het thematische materiaal van Lalo Schifrin uit de televisieserie is ook te horen bij de tracks "Escape to Danger" en "Finale and Curtain Call". Puccini's Nessun dorma aria van zijn opera Turandot, is te zien in de opera house scène. Het album als muziekdownload werd op 28 juli 2015 uitgebracht bij Paramount Music, waarbij de compact disc-versie op dezelfde dag werd uitgebracht door La-La Land Records.

### Tracklist

Alle muziek is geschreven door Joe Kraemer.
* ↑ (en) Mission: Impossible – Rogue Nation (La-La Land Records) Soundtrack.net
# Lijst van coaches van het Tuvaluaans voetbalelftal (mannen)

Dit is een lijst van bondscoaches van het Tuvaluaans voetbalelftal mannen.

## Bondscoaches

| Naam | Land van herkomst | Begin periode | Einde periode |
| Kokea Malu | Tuvalu | 1979 | 1979 |
| Tim Jerks | Australië | 1 juli 2003 | 30 april 2004 |
| Toakai Puapua | Tuvalu | 1 juli 2005 | 30 juni 2011 |
| Foppe de Haan | Nederland | 1 augustus 2011 | 15 september 2011 |
| Leen Looijen | Nederland | 10 augustus 2013 | 10 oktober 2013 |
| Taukiei İtuaso | Tuvalu | 1 juli 2016 | 1 januari 2018 |
| Mati Fusi | Tuvalu | 1 juli 2018 | 31 december 2022 |
| Osamesa Mesako | Tuvalu | 1 januari 2023 | |
* ↑ (en) Lijst van Tuvaluaans voetbalelftal mannen (www.transfermarkt.com).
* ↑ (en) Tim has world at his feet (www.dailytelegraph.com.au). Gearchiveerd op 23 oktober 2023.
* ↑ (en) SUPER SUB SEKIFU LEAVES TAHITI RED-FACED (www.oceaniafootball.com). Gearchiveerd op 31 oktober 2023.
* ↑ Historische zege De Haan met Tuvalu (www.ad.nl). Gearchiveerd op 2 februari 2024.
* ↑ Video : Foppe op avontuur in Tuvalu (www.nos.nl). Gearchiveerd op 6 februari 2024.
* ↑ Looijen even bondscoach Tuvalu (www.ad.nl). Gearchiveerd op 2 februari 2024.
Nationaal elftal · Nationaal zaalvoetbalteam · A-Division · B-Division · Independence Cup · NBT Cup · Christmas Cup · Tuvalu Games
# Bangko Permata

Bangko Permata is een bestuurslaag in het regentschap Rokan Hilir van de provincie Riau, Indonesië. Bangko Permata telt 5739 inwoners (volkstelling 2010).
# Sint-Pancratiuskerk (Sassenheim)

De Sint-Pancratiuskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Hoofdstraat 186 in Sassenheim.
De oude Dorpskerk in Sassenheim was oorspronkelijk ook aan de heilige Pancratius gewijd, maar deze kerk ging tijdens de reformatie over naar de protestanten. In 1870 werd op de huidige plaats een nieuwe kerk gebouwd, naar een ontwerp van Herman Jan van den Brink, maar deze kerk bleek al na enkele decennia te klein te zijn.
Architect Jos Tonnaer uit Delft ontwierp de huidige kerk, die in twee fases werd gebouwd. In 1913 werd het transept en priesterkoor tegen het schip van de oude kerk aan gebouwd. Het schip en de toren van de kerk van Van den Brink bleven zo nog enkele jaren staan. Pas in 1928 werd de oude kerk afgebroken en werden het nieuwe grotere schip en de toren gebouwd. Het is een driebeukige neogotische kruiskerk, met een hoge klokkentoren met naaldspits aan de rechterzijde van de entree. Aan de linkerzijde staat een kleine traptoren met een tentdak.
Het hoofdaltaar werd in 1874 gebouwd door de firma Leenardts uit Roermond. De zeven glas-in-loodramen in de apsis werden in 1964 geplaatst en zijn ontworpen door Pieter Geraerts uit Warmond. Andere ramen in de kerk werden in 1919 gemaakt door de firma Nicolas & Zoon uit Roermond. Twee schilderijen van Willibrordus en Bonifatius werden in 1704 gemaakt door I.B. Gillessens. Voor het hoofdaltaar ligt een mozaïekvloer uit 1922.
De Sint-Pancratiuskerk wordt tot op heden gebruikt door de parochie "H.H. Pancratius en Matthias". Het kerkgebouw is een gemeentelijk monument.

## Bron

* Website parochie
# Queen's House

Queen's House is een Britse voormalige koninklijke residentie gebouwd tussen 1616 en 1635 in Greenwich, een paar kilometers stroomafwaarts van de City of London. De architect was Inigo Jones, voor wie het vroeg in zijn carrière een cruciale opdracht was. Het was een residentie voor Anne van Denemarken, de koningin van koning James I. Queen's House is een van de belangrijkste gebouwen in de Britse architectuurgeschiedenis en is het eerste bewust classicistisch bouwwerk dat in het land is gebouwd. Het was Jones' eerste grote opdracht na zijn terugkeer van zijn studies in Italië en zijn grote studiereis van 1613-1615 waar hij mee door Andrea Palladio werd doordrongen van de Italiaanse Romeinse, Renaissance en Palladiaanse architectuur in Italië.
Sommige oudere Engelse bouwwerken, zoals Longleat en Burghley House waren eveneens schatplichtig aan het classicisme, maar eerder beperkt tot deelaspecten of details, gemengd met andere bouwstijlen en niet voor heel het project systematisch toegepast. Queen's House was baanbrekend voor Engelse ogen in die tijd. Jones wordt gecrediteerd voor de introductie van Palladianisme in Engeland met de bouw van Queen's House, hoewel het van de wiskundige maten van Palladio afwijkt en dus niet strikt vormcorrect Palladiaans is. Het is waarschijnlijk dat het onmiddellijk voorbeeld voor Jones eigenlijk de Villa Medici in Poggio a Caiano is, een ontwerp van Giuliano da Sangallo.
Sinds de jaren zeventig is het gebouw geklasseerd en beschermd als een Grade I listed building en als scheduled monument, die elke aanpassing aan bouwwerk of omgeving verhindert, inclusief de 35 meter vlakte lopend tussen de omliggende historische bouwwerken van het Old Royal Naval College tot de oevers van en met direct uitzicht op de Theems. Queen's House wordt nu gebruikt om een gedeelte van de collectie van het aangrenzende National Maritime Museum ten toon te stellen, meer bepaald een omvangrijke collectie maritieme schilderijen en portretten.
In 2012 werd Queen's House ook onderdeel van de Royal Museums Greenwich. Ten zuiden van de residentie ligt het Greenwich Park.
# Jo Nabben

Johanna Matthea Mechteldis (Jo) Nabben (Blerick, 9 juni 1911 – aldaar, 27 april 1988) was een Nederlands schrijfster.

## Biografie

Ze groeide op in een streng katholiek gezin. Haar vader, Theodor Willem Nabben, was schoenmaker en had een zaak aan huis in Blerick. Ze trouwde pas op 55-jarige leeftijd en keerde al na vier jaar, in 1970, terug in het ouderlijk huis na de dood van haar echtgenoot bij een verkeersongeluk.
Haar eerste roman werd gepubliceerd door Uitgeverij Kluitman. Het heette: Het einde van Lo’s bakvischtijd. Daarna volgden nog negen meisjesboeken en een aantal toneelstukken. Na de Tweede Wereldoorlog werd de Bijbel haar voornaamste inspiratiebron. In de laatste jaren van haar literaire loopbaan schreef ze een aantal heiligenlevens. De overspelige vrouw (herdrukt als Rachel) schreef ze tijdens de oorlogsjaren en publiceerde ze drie jaar na de oorlog. In 1958 verscheen Hagar en in 1967 Izebel en de ongelovigen.
Recensent en schrijver Paul Haimon steunde haar werk als auteur. Hij noemde De overspelige vrouw in het Dagblad voor Noord-Limburg ‘een boek van grootse allure’ en stelde dat de roman de beste was van de katholieke Nederlandse letteren van het jaar 1948. Haimon was degene die in Jo Nabben de opvolgster zag van de veelgelezen katholieke Limburgse schrijfster Marie Koenen. Ook Koenen zelf zag dat zo.
In 1960 ontving ze de tweede prijs bij de jaarlijkse Mathias Kempprijs (de literaire prijs van de beide Limburgen).

## Literatuur

* Adri Gorissen, ‘De plicht van Jo Nabben.’ In: Buun, cultuur-historisch kwartaalblad voor Venlo, Blerick en Tegelen, jrg. 6, nr. 1 (1998), p. 29-37.
* Adri Gorissen, ‘Jo Nabben, schrijfster.’ In: 1001 Vrouwen in de 20$^{ste}$ eeuw, Nijmegen, 2018, p. 927-928.
* Adri Gorissen, ‘Jo Nabben.’ In: Limburgs Literatuur Lexicon, Maastricht, 2007, p. 291.
* Paul Haimon, ‘Een verrassende roman van een Blerickse schrijfster.’ In: Dagblad voor Noord-Limburg, 12 januari 1949.
* Paul Haimon, ‘Schrijfster Jo Nabben overleden.’ In: Limburgs Dagblad, 4 mei 1988.
* Dr. H.H. Knippenberg, ‘Letterkundigen in Limburg: Jo Nabben.’ In: De Bronk, jrg. 7, nr. 1 (1959), p. 26-28.
* N.N., ‘Jo Nabben. De plicht om mensen gelukkig te maken.’ In: Naast Nieuws. Paasbijlage bij Nieuws, Staatsmijnen in Limburg, 1960.
* M. Sybr. Koops, ‘Bijbels.’ In: Het Vrije Volk, 30 maart 1968.
* Biografisch Portaal: 12396390
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: nabb001
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9397 8130
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071706976
* Virtual International Authority File: 288343975
* WorldCat (via VIAF): 288343975
* ↑ Geboorteakte
# Bangko Sempurna

Bangko Sempurna is een bestuurslaag in het regentschap Rokan Hilir van de provincie Riau, Indonesië. Bangko Sempurna telt 13.325 inwoners (volkstelling 2010).
# Sint-Maximinuskerk (Delettes)

De Sint-Maximinuskerk (Église Saint-Maxime) is de parochiekerk van de tot het Franse departement Pas-de-Calais behorende plaats Delettes.

## Geschiedenis

In 1119 werd voor het eerst melding van een kerkgebouw in Delettes gemaakt. Een gepolychromeerd beeld van Sint-Maximinus werd omstreeks 1200 vervaardigd en bevindt zich tegenwoordig in het Musée de l'hôtel Sandelin te Sint-Omaars.
In 1537 werd de kerk grotendeels verwoest tijdens het conflict tussen keizer Karel V en koning Frans I van Frankrijk.
Tussen 1602 en 1620 werd de toren hersteld, en de tekst:
Lan mil six cens dix sept
De iung le premier jour
Fut mise la première assiette
Du fondement de ceste tour
(in het jaar 1617 op de eerste juni werd de eerste steen van het fundament van deze toren gelegd).
Tijdens de Franse Revolutie (einde 18e eeuw) werd de kerk en zijn bezittingen openbaar verkocht en in 1801 werd het weer een parochiekerk, maar deze was geheel vervallen. Van 1873-1874 werd de kerk hersteld en vergroot, om in 1875 weer ingezegend te worden. In 1893 vonden ingrijpende werkzaamheden plaats waarbij onder meer het oude koor werd gesloopt. Aan de westzijde kwam een nieuw koor en in de toren kwam een nieuw portaal, waarmee de kerk naar het westen werd georiënteerd.
Vanaf 1995 vond opnieuw een restauratie plaats, en in 1997 werd de kerk weer voor godsdienstoefeningen opengesteld.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukig natuurstenen kerkgebouw met zware voorgebouwde toren. Het interieur wordt overkluisd door een houten tongewelf.
* Wiki Pas-de-Calais
# Estadio Departamental Libertad

Het Estadio Departamental Libertad is een multifunctioneel stadion in de Colombiaanse stad Pasto. Het is de thuishaven van voetbalclub Deportivo Pasto. Het in 1954 geopende complex biedt plaats aan maximaal 20.665 toeschouwers.
# Bangkonol

Bangkonol is een bestuurslaag in het regentschap Pandeglang van de provincie Banten, Indonesië. Bangkonol telt 2212 inwoners (volkstelling 2010).
# Sint-Maximinuskerk (Escalles)

De Sint-Maximinuskerk (Église Saint-Maxime) is de parochiekerk van de in het departement Pas-de-Calais gelegen plaats Escalles.

## Geschiedenis

Een eerste kerk werd hier gebouwd omstreeks 710, door de monniken van de Sint-Bertinusabdij te Sint-Omaars. Van 1347 tot 1558 was Escalles in Engelse handen, maar toen de Fransen het hadden veroverd was de kerk verwoest. In 1607 werd de kerk herbouwd. In 1681 werd de sacristie door brand verwoest. De Sint-Bertinusabdij verloor haar rechten op het grondgebied.
In 1884 werd de kerk herbouwd. Het betreft een eenvoudig kerkje met voorgebouwde toren. Voor het portaal werden ook stenen van de oude kerk gebruikt.
* Escalles
# Lukas Fähndrich

Lukas Fähndrich (Luzern, 26 augustus 1984) is een Zwitsers voetbalscheidsrechter. Hij is in dienst van FIFA en UEFA sinds 2020. Ook leidt hij sinds 2014 wedstrijden in de Super League.
Op 27 april 2014 leidde Fähndrich zijn eerste wedstrijd in de Zwitserse nationale competitie. Tijdens het duel tussen FC Thun en FC St. Gallen (4–0) trok de leidsman driemaal de gele kaart. In Europees verband debuteerde hij tijdens een wedstrijd tussen Glentoran en HB Tórshavn in de eerste voorronde van de Europa League; het eindigde in 1–0 en Fähndrich gaf acht gele kaarten. Zijn eerste interland floot hij op 8 september 2021, toen Albanië met 5–0 won van San Marino in een kwalificatiewedstrijd voor het WK 2022. Rey Manaj, Qazim Laçi, Armando Broja, Elseid Hysaj en Myrto Uzuni zorgden voor de doelpunten. Tijdens dit duel gaf Fähndrich twee gele kaarten, aan Odise Roshi (Albanië) en David Tomassini (San Marino).

## Interlands

| Datum | Plaats | Wedstrijd | Uitslag | Competitie | | | |
| 8 september 2021 | Elbasan, Albanië | Albanië – San Marino | 5 – 0 | WK 2022 kwalificatie | 2 | 0 | 0 |
| 28 maart 2023 | Glasgow, Schotland | Schotland – Spanje | 2 – 0 | EK 2024 kwalificatie | 6 | 0 | 0 |
| 16 juni 2023 | Skopje, Noord-Macedonië | Noord-Macedonië – Oekraïne | 2 – 3 | EK 2024 kwalificatie | 4 | 1 | 0 |
| 21 maart 2024 | Larnaca, Cyprus | Cyprus – Letland | 1 – 1 | Vriendschappelijk | 1 | 0 | 0 |
| 11 oktober 2024 | Boedapest, Hongarije | Hongarije – Nederland | 1 – 1 | Nations League 2024/25 | 3 | 1 | 0 |
Laatst bijgewerkt op 17 oktober 2024.
# José Marí

José María Romero Poyón (Sevilla, 10 december 1978), voetbalnaam José Mari, is een Spaans voormalig profvoetballer die als aanvaller speelde. Tussen 2001 en 2003 kwam hij vier keer uit voor het Spaans voetbalelftal.

## Clubvoetbal

José Mari begon als voetballer in de jeugd van Sevilla FC. In 1997 werd hij gecontracteerd door Atlético Madrid. In januari 2000 vertrok José Mari naar het Italiaanse AC Milan, daar wist hij nooit een vaste waarde te worden. In 2002 keerde de aanvaller op huurbasis terug bij Atlético Madrid. José Mari was destijds een van de vijf spelers die deze overstap maakte, naast Demetrio Albertini, Cosmin Contra, Javi Moreno en Fabricio Coloccini. Villarreal CF kocht hem in 2003 van AC Milan en José Mari had bij deze club een belangrijk aandeel in het behalen van de derde plaats in de Primera División in het seizoen 2004/2005 en de halve finale van de UEFA Champions League in 2006.
Hij verruilde in juni 2010 Gimnàstic de Tarragona voor Xerez CD waar hij zijn loopbaan in 2013 besloot.

### Statistieken

| seizoen | club | competitie | duels | goals |
| 1997/98 | Atlético Madrid | Primera División | 35 | 9 |
| 1998/99 | Atlético Madrid | Primera División | 37 | 9 |
| 1999/00 | Atlético Madrid | Primera División | 12 | 2 |
| 1999/00 | AC Milan | Serie A | 15 | 1 |
| 2000/01 | AC Milan | Serie A | 21 | 2 |
| 2001/02 | AC Milan | Serie A | 16 | 2 |
| 2002/03 | Atlético Madrid | Primera División | 31 | 6 |
| 2003/04 | Villarreal CF | Primera División | 32 | 6 |
| 2004/05 | Villarreal CF | Primera División | 30 | 4 |
| 2005/06 | Villarreal CF | Primera División | 32 | 5 |
| 2006/07 | Villarreal CF | Primera División | 19 | 0 |
| 2007/08 | Real Betis | Primera División | 13 | 0 |
| Bijgewerkt | 13-05-2008 | | |

## Nationaal elftal

José Mari won in 2000 de zilveren medaille op de Olympische Spelen van Sydney. Spanje verloor in de finale na strafschoppen van Kameroen. José Mari maakte op dit toernooi drie doelpunten: hij was trefzeker tegen Zuid-Korea en Marokko in de groepsfase en de Verenigde Staten in de halve finales. De aanvaller kreeg in de finale de rode kaart. José Mari speelde vier interlands voor het Spaans nationaal elftal. Hij debuteerde op 25 april 2001 tegen Japan. Daarna speelde José Mari nog tegen Bulgarije op 20 november 2002, Duitsland op 12 februari 2003 en Ecuador op 30 april 2003. Tegen Bulgarije maakte José Mari zijn enige interlanddoelpunt. Het was destijd de winnende treffer (1-0).
1 Aranzubia · 2 Lacruz · 3 Capdevila · 4 Marchena · 5 Vergara · 6 Albelda · 7 Angulo · 8 Xavi · 9 José Marí · 10 Gabri · 11 Ferrón · 12 Puyol · 13 Luque · 14 Amaya · 15 Ismael · 16 Velamazán · 17 Tamudo · 18 Ortiz · 19 Dorado · 20 Ania · 21 Jesuli · 22 Láinez · Coach: Sáez
# Premjer-Liga 1973/74 (mannenbasketbal)

Premjer-Liga 1973/74 was de 40e editie van het beste Sovjet- basketbalkampioenschap voor heren gespeeld voor basketbalclubs uit Sovjet-Unie, in deze tijd heette de competitie nog Major Liga. De competitie werd gespeeld van 15 november 1973 tot 31 maart 1974. De eindoverwinning ging naar CSKA Moskou.

## Wedstrijdstatistieken
### Premjer-Liga

| pos | club | wed | w | v | pnt | dv | dt | ds |
| 1 | CSKA Moskou | 27 | 23 | 4 | 50 | 2390 | 2086 | +304 |
| 2 | Spartak Leningrad | 27 | 22 | 5 | 49 | 2079 | 1858 | +221 |
| 3 | Stroitel Kiev | 27 | 17 | 10 | 44 | 2301 | 2173 | +128 |
| 4 | Dinamo Moskou | 27 | 16 | 11 | 43 | 2202 | 2109 | +93 |
| 5 | Kalev Tartu | 27 | 15 | 12 | 42 | 2197 | 2114 | +83 |
| 6 | Dinamo Tbilisi | 27 | 10 | 17 | 37 | 2050 | 2159 | -109 |
| 7 | RTI Minsk | 27 | 9 | 18 | 36 | 1963 | 2217 | -254 |
| 8 | Žalgiris Kaunas | 27 | 9 | 18 | 36 | 2108 | 2200 | -92 |
| 9 | SKA Kiev | 27 | 7 | 20 | 34 | 2022 | 2180 | -158 |
| 10 | SKA Riga | 27 | 7 | 20 | 34 | 2066 | 2282 | -216 |
* Kampioen
* Degradatie
* Promotie
# Tartu JK Welco

Tartu JK Welco is een Estische voetbalclub uit Tartu.

## Geschiedenis

Eind 2007 ging een team als JK Masuudinaine in de lokale competitie in Tartu spelen. In 2008 werd een officiële club opgericht die deelnam aan de IV liiga en die met sponsoring van een lokaal energiebedrijf de naam JK Welco Elekter kreeg. In 2010 promoveerde de club naar de III liiga en in 2012 naar de II liiga. In 2015 werd de huidige naam aangenomen en dat jaar promoveerde de club naar de Esiliiga B. In 2016 promoveerde Tartu JK Welco opnieuw, nu naar de Esiliiga. In 2019 degradeerde de club maar slaagde erin om in 2020 meteen weer te promoveren. Het daaropvolgende seizoen dat de club in de Esiliiga speelde verliep echter minder succesvol. Er werd een tiende plaats behaald waardoor de club wederom degradeerde naar het derde niveau. Waar het twee seizoenen actief was, in 2023 werd de club kampioen en promoveerde wederom. In 2024 bleef de club op het tweede niveau middels een vierde plaats in de competitie.

## Eindklasseringen vanaf 2008

| 9 | 3 | 2 | 4 | 5 | 11 | 3 | 2 | 3 | 10 | 6 | 10 | 2 | 10 | 4 | 1 | 4 |
| 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Esiliiga Esiliiga B III liiga IV liiga |||||||||||||||||
De Esiliiga B startte in 2013. Daarvoor was de Liiga II het derde voetbalniveau in Estland.

## Externe link

* Officiële website
# Bangkudu

Bangkudu is een bestuurslaag in het regentschap Padang Lawas van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Bangkudu telt 186 inwoners (volkstelling 2010).
# Sint-Pieterskerk (Ledegem)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van de West-Vlaamse plaats Ledegem, gelegen aan Plaats 5.

## Geschiedenis

In 1149 werd voor het eerst een kerk schriftelijk vermeld. Het patronaatsrecht van de parochie ging toen over van de Eekhoutabdij naar de Sint-Maartensabdij van Doornik. De kerk brandde af in 1763. Een nieuwe kerk, in classicistische stijl, werd gebouwd van 1764-1771. De kerk liep schade op tijdens de Eerste Wereldoorlog, welke in 1920 werd hersteld.

## Gebouw

Het kerkgebouw is naar het westen georiënteerd. Het is een classicistische driebeukige pseudobasiliek met ingebouwde oosttoren. Dat de kerk een portaal aan de oostzijde heeft was de wens van Robbrecht de Moerman, die heer was van Ledegem. Hij wilde namelijk zijn kasteel tegenover het kerkportaal bouwen. Het kasteel werd echter nooit gebouwd.
De kerk is gebouwd in rode baksteen, met omlijstingen en dergelijke in Atrechtse zandsteen, en de sokkel is deels in ijzerzandsteen uitgevoerd, afkomstig van de vroegere kerk. De toren heeft vier geledingen. Het koor heeft een driezijdige afsluiting.

## Interieur

Het middenschip heeft een korfbooggewelf, de zijbeuken hebben kruisribgewelven. De preekstoel en de biechtstoelen zijn in rococostijl en, evenals het koorgestoelte, zijn ze vervaardigd in het 4e kwart van de 18e eeuw. De hoofd- en zijaltaren zijn in classicistische stijl.
Het doopvont is 17e-eeuws. Het schilderij De zeeslag bij Lepanto, door Theodoor Boeyermans, is van 1674. De Ledegemse kunstschilder Joseph-François Ducq schilderde in 1800 de Verrijzenis van Lazarus naar een 17e-eeuws schilderij.
* Inventaris Onroerend Erfgoed