OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# EO Door de Week

EO Door de Week was een radioprogramma van de Evangelische Omroep op NPO Radio 5.

## Ontstaan

Het programma begon in januari 2014 na een grondige herindeling van de radiozenders in het Nederlands publiek omroepbestel. EO Door de Week werd op werkdagen (maandag tot en met vrijdag) tussen 20.00 en 21.00 uur uitgezonden en besteedde aandacht aan thema's op het raakvlak van (christelijk) geloof, maatschappij, wetenschap en opinie. Presentatoren waren Tom Herlaar, André Diepenbroek en Embert Messelink, invaller was onder meer Andries Knevel.

## Onderdelen

Enkele dagen van de week hadden vaste thema's. Zo sprak Andries Knevel op maandag in de rubriek Geloof en Wetenschap met een jonge gelovige wetenschapper, was er op dinsdag De week van Willem, waarin aan theoloog en opiniemaker Willem Ouweneel werd gevraagd welke thema's hem de afgelopen week waren opgevallen, en was er op vrijdag het Vrijdagforum, waarin twee leden van een panel actuele onderwerpen van commentaar voorzagen; deze rubriek was een voortzetting van het Radio 5-programma Deze Week. Op vrijdag was er tevens een reportage te horen die gemaakt was door IKON-journalisten.
Iedere uitzending kende ook de rubriek Het Tweede Oor ('H2O') waarin Joop van der Elst een kort gesprek had met één persoon over een geloofsonderwerp. Vanaf februari 2015 was er op woensdag een column van zanger Matthijn Buwalda, genaamd Scherven. Per januari 2016 verdween EO Door de Week als gevolg van een nieuwe programmering op Radio 5.

## Externe link

* Website EO Door de Week (via web.archive.org)
# Fijn draadmos

Fijn draadmos (Cephaloziella elachista) is een soort uit het geslacht draadmos (Cephaloziella).

## Ecologie

Fijn draadmos komt voor in oligotrofe, natte standplaatsen. Vaak gaat het om veenmoerassen.

### Syntaxonomie

Fijn draadmos staat te boek als kensoort voor de klasse van hoogveenbulten en natte heiden (Oxycocco-Sphagnetea).
# Zami

Zami is een organisatie voor zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen in Nederland. De organisatie richt zich op het versterken van de bewustwording en identiteit van zwarte vrouwen en migranten- en vluchtelingenvrouwen middels netwerkbijeenkomsten, radioprogramma's, nieuwsbrieven, persberichten en trainingen.

## Achtergrond

De naam is ontleend aan de titel van de roman Zami, a new spelling of my name uit 1982 van Audre Lorde, die een strijdbaar voorvechtster was van de zwarte en lesbische vrouwenbeweging in de Verenigde Staten. Deze roman is geïnspireerd door de verhalen van haar moeder over de vrouwen van het eiland Carriacou. Deze vrouwen waren legendarisch om hun Schoonheid, Kracht en Liefde. Zami staat dan ook voor vrouwen die samenwerken in vriendschap en liefde.
Toen in 1990 het ontmoetings- en kenniscentrum Flamboyant in Amsterdam sloot ten gevolge van een subsidiestop, richtte een groep vrouwen, onder wie Cisca Pattipilohy en Twie Tjoa, een nieuw centrum op waar zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen (zmv-vrouwen) elkaar konden ontmoeten: Zami. Op 8 december 1991 werden de deuren van Zami officieel geopend in het Vrouwenhuis (Amsterdam).
De stichting heeft een zetel in Amsterdam maar is een landelijke organisatie die in de 4 grote steden samenwerkt met verschillende organisaties zoals: IHLIA, de FNV-vrouw, Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis, VrouwenMediaNetwerk, Queeristan, Forum, VrouwEmpowermentCentrum, IPP, Movisie, Gemeente Amsterdam, SPE, DMO-Amsterdam, COC, Stichting Onderste Boven en ProGay.

## Zami-festival

Van 18 tot en met 21 september 1997 werd het eerste International ZAMI Film Festival gehouden in De Balie in Amsterdam. Bij de afsluiting van het festival werd de Zami Award uitgereikt, bestemd voor een actrice.

## Zami Award

De Zami Award is een jaarlijkse prijs die wordt uitgereikt aan een ZMV-vrouw of organisatie die van bijzondere betekenis is geweest.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Flamboyant. Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis (12 november 2015). Gearchiveerd op 20 mei 2018.
* ↑ Stichting ZAMI | vijfeeuwenmigratie.nl. www.vijfeeuwenmigratie.nl. Gearchiveerd op 20 mei 2018.
* ↑ ZAMI-festival stelt zwarte vrouw centraal. de Volkskrant (18 september 1997). Gearchiveerd op 1 juli 2019. Geraadpleegd op 21 juni 2021.
* ↑ Martin Meulenberg, ZAMI-award - betekenis & definitie. Eerste Nederlandse Systematisch Ingerichte Encyclopaedie (ENSIE) (3 maart 2017). Gearchiveerd op 6 augustus 2018. Geraadpleegd op 21 juni 2021.
# Dionisius François Bandel

Dionisius François Bandel, beter bekend als D.F. Bandel (Breda, 23 maart 1877 - Den Haag, 3 december 1958) was een Nederlands kapelmeester, componist en arrangeur.
Hij was zoon van Anna Maria Mathilda Mulders en stafmuzikant Wilhelm Dionisius Bandel. Broer Reinier (1881-1941) was eveneens musicus en militair, maar dan in de Verenigde Staten. D.F. Bandel was in 1897 getrouwd met Dora Klamer en hertrouwde na een echtscheiding met Christina Booij. Zoon Cornelis François uit het eerste huwelijk werd musicus in de Marinierskapel der Koninklijke Marine.
De eerste muzieklessen kreeg hij van zijn vader, die altviolist was in het orkest van het Zesde Regiment Infanterie gelegerd in Breda. Hij was van origine saxofonist. Hij werd in 1905 aangesteld als solosaxofonist bij de Koninklijke Militaire Kapel. In dat orkest promoveerde hij van saxofonist via onderkapelmeester (1915) tot kapelmeester (1926, titulair), ook van het bijbehorende Kleine Symfonieorkest. Zijn pensioen volgde in 1933. Hij kon in de jaren tien ook aan de slag bij de Franse Opera van Paul Bastide. Hij moest daarvoor de altviool onder de knie krijgen, zodat hij in de opera Les Huguenots van Giacomo Meyerbeer de solo in de eerste akte voor zijn rekening kon nemen met een door hemzelf bedachte cadans. In 1922 werd hij benoemd tot kapelmeester van de Harmonieorkesten van de "Nederlandsche Gist- en Spiritusfabriek" en van "Calvé Delft"; functies die hij tot minstens begin jaren vijftig aanhield. Bij die orkesten verzorgde hij ook opleiding; een van zijn leerlingen Jaap Moelker werd klarinettist, saxofonist en altviolist bij het Concertgebouworkest. Bovendien trad hij op als jurylid bij concoursen van de "Nederlandse Federatie van Muziekgezelschappen".
Hij zette ook enige muziek op papier, waaronder achttien marsen, waaronder de officiële Defileermars der Koninklijke Luchtmacht (1952), dat het Orkest Koninklijke Luchtmacht minstens tweemaal op langspeelplaat heeft vastgelegd (onder H.F.W. van Diepenbeek en Lex van Diepen). Hij verzorgde voor de harmonieorkesten talloze arrangementen.
In 1933 bij zijn pensioen ontving hij de gouden eremedaille van de Orde van Oranje-Nassau met de zwaarden. Hij werd opgevolgd door Coenraad Lodewijk Walther Boer.
Zijn tachtigste verjaardag in 1957 was landelijk nieuws. Een jaar later overleed hij, waarbij er opvallend weinig aandacht voor was.
* Redactie, Defileermars voor de Kon. Landmacht. de Volkskrant (6 mei 1953). Geraadpleegd op 18 oktober 2024 – via delpher.nl.
* Redactie, D.F. Bandel 80 jaar. Het Vaderland (19 maart 1957). Geraadpleegd op 18 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Gemeente Den Haag, Verklaring van overlijden Dionisius François Bandel
* ↑ Burgerlijke Stand, Overleden. Het Binnenhof (5 maart 1957). Geraadpleegd op 18 oktober 2024 – via delpher.nl. Delpher laat alleen de mededelingen van de Burgerlijke Stand zien.
* Virtual International Authority File: 4166289791000460325
* WorldCat (via VIAF): 4166289791000460325
# Woman in Gold

Woman in Gold is een Brits-Amerikaanse dramafilm uit 2015, geregisseerd door Simon Curtis. De film is gebaseerd op het waargebeurd verhaal van Maria Altmann. De film ging op 9 februari 2015 in wereldpremière op het Internationaal filmfestival van Berlijn.

## Verhaal

Maria Altmann is een Oostenrijks-Joodse vluchteling die in Oostenrijk net voor de Tweede Wereldoorlog het land uit moet vluchten naar de Verenigde Staten voor het nazi-regime in haar land. Tijdens deze gebeurtenis werden vijf schilderijen uit haar ouderlijk huis gestolen die in bezit waren van haar familie, onder andere het portret van haar tante, Adèle Bloch-Bauer. Aan dit schilderij is de titel van de film ontleend, Woman in Gold. Later zijn de kunstwerken in handen gekomen van de Oostenrijkse overheid en waren de werken onder andere te zien in museum Österreichische Galerie Belvedere in Wenen.
Altmann begon een rechtszaak om de kunstwerken weer in familiebezit te krijgen. Hierbij werd ze bijgestaan door de jonge advocaat Randol Schoenberg, kleinzoon van de eveneens Oostenrijkse Jood Arnold Schönberg. Dit slepende proces duurde bijna een decennium. Tussendoor zijn flashbacks te zien die Altmann terug doen denken aan haar tijd in Wenen.
Een van de vijf kunstwerken was het schilderij 'Portret van Adèle Bloch-Bauer I' van de Weense schilder Gustav Klimt. Het schilderij werd later in 2006 voor 135 miljoen Amerikaanse dollar geveild, en is gekocht door Ronald Lauder voor het museum Neue Galerie in New York. Hiermee staat het schilderij ook in de top 10 van de lijst van duurst verkochte schilderijen aller tijden. Het ging Altmann overigens niet om de marktwaarde van het portret van haar geliefde tante Adèle toen ze een rechtszaak begon. De opzet was hiermee alleen maar om gerechtigheid en de herinneringen aan haar tante.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage | Opmerkingen |
| Helen Mirren | Maria Altmann | |
| Ryan Reynolds | Randol (Randy) Schoenberg | |
| Daniel Brühl | Hubertus Czernin | |
| Katie Holmes | Pam Schoenberg | |
| Tatiana Maslany | jonge Maria Altmann | |
| Max Irons | Fredrick "Fritz" Altmann | |
| Charles Dance | Sherman | |
| Elizabeth McGovern | Florence-Marie Cooper | rechter |
| Jonathan Pryce | William Rehnquist | opperrechter |
| Moritz Bleibtreu | Gustav Klimt | |
| Antje Traue | Adèle Bloch-Bauer | tante van Maria |
| Frances Fisher | Mevr. Schoenberg | moeder van Randol |
| Tom Schilling | Heinrich | |
# Maiga Saleniece-Skapāne

Maiga Saleniece-Skapāne (Garkalne) (30 januari 1950) is een voormalig Sovjet basketbalspeelster.

## Carrière

Saleniece speelde haar gehele basketbal carrière voor TTT Riga. Met TTT won ze zeven Sovjet-kampioenschappen in 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1976, 1977 en 1979. Ook won ze zeven Europese Cup-titels 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975 en 1977.
Als speler van de Letse SSR won ze één keer de Spartakiade van de Volkeren van de USSR in 1975.

## Privé

Ze heeft een tweelingzus Maija Saleniece-Šiliņa die ook basketbal speelde voor TTT Riga.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 7
** Winnaar: 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1976, 1977
** Tweede: 1974, 1978
* EuroLeague Women: 7
** Winnaar: 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977
* Spartakiad van de Volkeren van de USSR: 1
** Winnaar: 1975
* ↑ Gouden tweeling van basketbal, sportacentrs.com, 29 januari 2011
# Uit elkaar (soundtrack)

Uit elkaar is de originele soundtrack, gecomponeerd door Erik van der Wurff voor de film Uit elkaar uit 1979 van Herman van Veen. Het album werd uitgebracht in 1979 door Harlekijn.
Het lied "Uit elkaar" werd gezongen door Herman van Veen en Monique van de Ven. Het werd geschreven en geproduceerd door Erik van der Wurff, Herman van Veen en Rob Chrispijn. Bij het nummer "Erik" was Anner Bijlsma solist op de cello.
De muziek werd uitgevoerd door het Amsterdams Kamerorkest en opgenomen in de Wisseloordstudio's in Hilversum door producent Erik van der Wurff, geluidstechnicus Martin Claassens en assistent-producente Suzanne Meltzer.

## Tracklijst

Alle nummers geschreven door Erik van der Wurff, tenzij anders aangegeven.

## Personeel

* Martijn Alsters – fluit, piccolo, altfluit
* Anner Bijlsma – cello (solo in "Erik")
* Theo de Jong – basgitaar
* Hans Koppes – tuba
* Harry Mooten – accordeon
* Nard Reijnders – klarinet, altsaxofoon, basklarinet
* Iman Soeteman – hoorn
* Erik van der Wurff – celesta, mellotron, orgel, piano, synthesizer

## Hitnoteringen
### Nederlandse Album Top 100

Hitnotering: 22-09-1979 t/m 29-09-1979 :
| Week: | 1 | 2 | |
| Positie: | 44 | 41 | uit |
* ↑ Soundtrack / Herman van Veen / Erik van der Wurff – Uit elkaar Dutch Charts, geraadpleegd op 19 oktober 2024
* ↑ Herman van Veen / Erik van der Wurff - Uit Elkaar (1979) MusicMeter, geraadpleegd op 19 oktober 2024
* ↑ (en) Herman van Veen, Erik van der Wurff – Uit Elkaar Discogs, geraadpleegd op 19 oktober 2024
# Orion

Orion kan verwijzen naar:

## Mythologie

* Orion (mythologie), een reusachtige jager uit de Griekse mythologie

## Vernoemd
### Astronomie

* Orion (sterrenbeeld), een sterrenbeeld
* Orionarm, een van de spiraalarmen van het melkwegstelsel waarin zich ook het zonnestelsel en de Aarde bevinden
* Orioncomplex, een grote groep heldere nevels, absorptienevels en jonge sterren in het sterrenbeeld Orion
* Orionnevel, een sterrenvormende gaswolk in sterrenbeeld Orion

### Plaatsen

* Lake Orion, een plaats in de Amerikaanse staat Michigan
* Orion (Bataan), een gemeente in de Filipijnse provincie Bataan
* Orion (Frankrijk), een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Atlantiques
* Orion (Illinois)

### Lucht- en ruimtevaart

* Lockheed P-3 Orion, een militair vliegtuig
* Orion (ruimteschip), NASA's Multi Purpose Crew Vehicle, ruimteschip van het Artemisprogramma, niet te verwarren met Project Orion uit de jaren 1950 hieronder
* Orion, de maanlander van Apollo 16
* Project Orion, ruimteschipontwerp; voortstuwing door series kernexplosies

### Merken, bedrijven enzovoorts

* Ford Orion, een modelnaam van Ford
* Orion (automerk), een Duits automerk
* Orion (bedrijf), een voormalig Zaans bedrijf
* Orion (motorfiets), een Frans historisch motorfietsmerk
* Orion (uitgeverij), een Vlaamse uitgeverij
* Orion Bus Industries, een voormalige Canadese busbouwer

### Sport

* HV Orion, een Nederlandse handbalvereniging in Rucphen
* Orion Volleybal Doetinchem, een Nederlandse volleybalclub
* SV Orion, een Nederlandse handbalvereniging in Heinkenszand
* SV Orion, een Nederlandse voetbalclub in Nijmegen

### Diversen

* Orion (achtbaan), een stalen achtbaan in Kings Island, Mason, Verenigde Staten
* Orion (geslacht), een geslacht van boktorren
* Orion (woontoren), een woontoren in Groningen
* Orion (strip), een stripreeks van Jacques Martin
* Orion (Verlanger), sf stripreeks
* Orion (DC Comics), een strip- en animatiefiguur
* Orionklasse slagschepen, een Britse slagschipklasse van de periode rond de Eerste Wereldoorlog
* Raumschiff Orion, een Duitse sciencefictiontelevisieserie

### Muziek

* een lied van van popgroep Jethro Tull op het album Stormwatch
* een instrumentaal nummer van de popgroep Metallica op het album Master of Puppets
* Orion (Panthéon), het enige album van de band Panthéon
* een lied van de popgroep Symphony X
* de artiestennaam van de Poolse heavymetalbassist Tomasz Wróblewski
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Orion en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Five World Trade Center

Het Five World Trade Center, anno 2024 bekend als 130 Liberty Street (II), was tussen 1970 en 2001 een bouwwerk en is tegelijk een voorgestelde wolkenkrabber in New York. Het gebouw maakt deel uit van het nieuw te bouwen World Trade Center, ter vervanging van de gebouwen die als gevolg van de aanslagen op 11 september 2001 zijn vernietigd of gesloopt.
Het gebouw staat niet gepland om opgeleverd te worden op de locatie van een vernietigd gebouw, maar zou komen te staan aan Liberty Street op de plaats van het tijdens de aanslagen in 2001 beschadigde Deutsche Bank Building.

## Oude gebouw (1970-2001)

Het oorspronkelijke Five World Trade Center door architect Minoru Yamasaki had negen verdiepingen en werd gebouwd als onderdeel van het originele World Trade Center op adres Church Street aan de westkant van Lower Manhattan, en dus de oostelijke oever van de rivier Hudson. Het Five World Trade Center werd gebouwd naar hetzelfde sobere ontwerp van het Four World Trade Center en Six World Trade Center.
Het Five World Trade Center was een van drie karakteristieke zwarte gebouwen aan de voet van de Twin Towers, de North Tower en de South Tower. Tussenin deze gebouwen lag het Austin J. Tobin Plaza. Eronder was het winkelcentrum The Mall at the World Trade Center alsmede het metrostation World Trade Center gesitueerd.
Het Five World Trade Center was ten oosten van Six World Trade Center gesitueerd. Het gebouw grensde met Six World Trade Center aan Vesey Street aan de noordoostelijke kant van het plein. Om die reden, met name de ligging, was het Five World Trade Center het minst beschadigde gebouw van alle zeven WTC-gebouwen. Het gebouw was namelijk het verst gelegen van de Twin Towers, maar liep extensieve schade op aan zijn zuidelijke façade.
# Gemma Arterton

Gemma Arterton (Gravesend, 12 januari 1986) is een Engelse actrice.

## Biografie

Arterton werd geboren in Gravesend, graafschap Kent, ze werd geboren met een zesde vinger aan haar rechterhand (polydactylie), die operatief verwijderd is. Ze woonde met een jonger zusje Hannah en een alleenstaande moeder in Gravesend. Haar vader was lasser en haar moeder schoonmaakster. In 2007 studeerde ze af aan de acteerschool Royal Academy of Dramatic Art in Bloomsbury. Tijdens haar studie werd ze gecast in haar allereerste film, Capturing Mary (2007).
In 2007 maakte ze haar theaterdebuut als Rosaline in een nieuwe versie van het Shakespeare-toneelstuk Love's Labour's Lost in het Londense Globe Theatre. In datzelfde jaar maakte ze ook haar speelfilmdebuut in St. Trinian's. Hierin speelde ze een rol waar Sienna Miller ook veel interesse in toonde. Omdat ze destijds nog niet bekend was en Miller al een ster was, dacht ze dat ze geen kans maakte.
Tijdens een optreden van Love's Labour's Lost zag een talentenjager van de film Quantum of Solace haar en was onder de indruk. Ze deed auditie voor een rol en was naar eigen zeggen verbaasd toen haar werd gevraagd een screentest met Daniel Craig af te leggen. Ze vertelde dat dit erg ongemakkelijk was, omdat ze het script nog niet had gelezen en door 60 mensen werd bekeken. Ze kreeg uiteindelijk de rol en versloeg hiermee 1.500 andere kandidaten. De film betekende voor de actrice haar grote doorbraak. Ze was in 2008 ook te zien als Tess Durbeyfield in de miniserie Tess of the D'Urbervilles. Op de middelbare school had ze al gespeeld in een toneeluitvoering van het verhaal. Vanaf dan wist ze op regelmatige tijdstip grote rollen te versieren. Zo speelde ze Griekse halfgod Io in Clash of the Titans en de mooie prinses in Prince of Persia: The Sands of Time.
Arterton was in 2011 bovendien model voor het van oorsprong Nederlandse modemerk 'G-Star RAW'. De foto's voor de reclamecampagne van dit merk werden genomen door fotograaf Anton Corbijn.

## Externe link

* (en) Gemma Arterton in de Internet Movie Database
* 1 2 3 (en) How St Trinian's Gemma makes easy work of a Shakespearean comedy Daily Mail - 8 juni 2007
* ↑ 2007 Graduate: Gemma Arterton - RADA
* ↑ (en) London Review: Love’s Labour’s Lost CurtainUp.com
* ↑ (en) Gemma Arterton Online Biography and Facts
* ↑ (en) FilmoFilia Gemma Arterton Q&A
* ↑ (en) Scotland on Sunday Gemma Arterton interview: agent provocateur
* Bibsys: 10065897
* Biblioteca Nacional de España: XX5092536
* Bibliothèque nationale de France: cb162480065 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058508944906706
* Gemeinsame Normdatei: 1011431181
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2035 4242
* Library of Congress Control Number: no2009019434
* MusicBrainz: 8e8c9296-cb8f-4167-b4ca-bb8462bcde33
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0150320
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007450488005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a1000000989246
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 332774589
* Système universitaire de documentation: 146941489
* Virtual International Authority File: 160863014
* WorldCat (via VIAF): 160863014
# World Trade Center Transportation Hub

World Trade Center, ook bekend als Oculus is een station van het PATH-spoorwegnetwerk in New York. Het station ligt onder het World Trade Center in Lower Manhattan en is het oostelijke eindpunt van de lijnen Newark–World Trade Center en Hoboken-World Trade Center.

## Geschiedenis

Het station is oorspronkelijk geopend op 19 juli 1909 als de Hudson Terminal. Via de Downtown Hudson Tubes onder de Hudson bood het een verbinding met de New Yorkse voorsteden in New Jersey. De Hudson Terminal werd in 1971 gesloten en gesloopt omdat het station onder het World Trade Center geopend werd. Als gevolg van de bomaanslag op het World Trade Center in 1993 was het station een week gesloten voor reparaties aan de beschadigde plafonds. Het station diende als eindstation voor de lijnen Newark-World Trade Center en Hoboken-World Trade Center routes totdat het station werd vernietigd tijdens de aanslagen op 11 september 2001.

## Tijdelijk station en bouwplannen

Een tijdelijk station werd gebouwd en geopend op 23 november 2003. Na verschillende verbouwingen is op 1 april 2008 een nieuwe ingang naar het tijdelijke station geopend naast 7 World Trade Center.
Het tijdelijke PATH station, dat $323 miljoen gekost heeft, is door de Port Authority of New York and New Jersey vervangen door een groot knooppunt voor openbaar vervoer. Dit plan kostte bijna $ 4 miljard, meer dan de WTC zelf.
Een dergelijk groot station was geen onderdeel van het oorspronkelijke plan van architect Daniel Libeskind.

## Nieuw station Oculus

In 2004 heeft de Port Authority, de eigenaar van de grond, het oorspronkelijke plan aangepast om een vervoersknooppunt van wereldklasse te realiseren. Hiervoor werd een ontwerp van Santiago Calatrava gekozen, die zich baseerde op de constructie die hij eerder reeds voor het Belgische spoorwegstation Luik-Guillemins ontwierp. Dit knooppunt moet zich kunnen meten aan Penn Station en Grand Central Terminal.
Lower Manhattan heeft nooit een echt vervoersknooppunt gekend. Het nieuwe station verbindt de PATH met de metro van New York. Een verbinding met de Long Island Rail Road via een nieuwe tunnel onder de East River wordt onderzocht. De opening van het definitieve station was voorzien in december 2015, maar werd uitgesteld tot half 2016. Het station met de naam Oculus opende voor het treinverkeer op 3 maart 2016.
In de Oculus bevindt zich sinds augustus 2016 het winkelcentrum Westfield World Trade Center.
* ↑ "WTC-treinstation kost meer dan WTC zelf". HLN (2014-12-04) Geraadpleegd op 6 december 2014
* ↑ NYC World Trade Center site faces fresh delays, Yahoo! News, Joan Gralla, 2 oktober 2008
* ↑ Nieuw WTC-station New York duurste ooit Nieuwsbericht NOS.nl d.d. 4 maart 2016
# Times Square Ball

De Times Square Ball is een tijdbal op het dak van One Times Square aan Times Square in New York. De bal wordt gebruikt als onderdeel van de jaarlijkse viering van oudejaarsavond op Times Square. Ieder jaar om 23:59 EST laat men de bal 43 meter zakken op een vlaggenmast, waarvan hij de bodem bereikt om middernacht waarmee het signaal wordt gegeven dat het nieuwe jaar is begonnen. De eerste keer dat men een bal liet zakken was op 31 december 1907. Men heeft de bal sindsdien ieder jaar laten zakken, met uitzondering van 1942 en 1943 vanwege de Tweede Wereldoorlog. Het ontwerp van de bal is over de jaren vele keren gewijzigd. Het huidige ontwerp heeft ledverlichting en driehoekvormige kristallen panelen. Vanaf 2009 is de bal het gehele jaar te zien op het gebouw.
Ieder jaar komen meer dan een miljoen mensen naar Times Square om de bal te zien dalen. De daling van de bal wordt tevens vertoond op verschillende grote televisiezenders.