OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gongylosciadium

Gongylosciadium is een geslacht uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt van Turkije tot in Iran.

## Soorten

* Gongylosciadium falcarioides (Bornm. & H.Wolff) Rech.f.
* ↑ (en) Gongylosciadium Rech.f. Royal Botanic Gardens, Kew
... · Aciphylla · Actinotus · Aegopodium · Aethusa · Ammi (Akkerscherm) · Anethum · Angelica (Engelwortel) · Anisotome · Anthriscus (Kervel) · Apium (Moerasscherm) · Artedia · Astrantia (Sterrenscherm) · Athamanta · Azorella · Berula · Bifora · Bunium · Bupleurum (Goudscherm) · Carum (Karwij) · Caucalis · Chaerophyllum (Ribzaad) · Cicuta · Conium · Conopodium · Coriandrum · Crithmum · Cuminum · Daucus · Eryngium (Kruisdistel) · Falcaria · Ferula · Foeniculum · Heracleum (Berenklauw) · Levisticum · Myrrhis · Oenanthe (Torkruid) · Orlaya · Pastinaca (Pastinaak) · Petroselinum (Peterselie) · Peucedanum (Varkenskervel) · Pimpinella (Bevernel) · Pycnocycla · Sanicula · Scandix · Selinum · Silaum · Sium · Smyrnium (Zwarte kervel) · Steganotaenia ·
Torilis (Doornzaad) · Xanthosia · ...
# TEACCH

TEACCH, afkorting voor Treatment and Education of Autistic and related Communication Handicapped Children, is een interventieprogramma voor de behandeling en begeleiding van personen met autisme of een autismespectrumstoornis.

## Grondlegger

TEACCH werd in 1972 ontwikkeld door Eric Schopler aan de Universiteit van North Carolina te Chapel Hill.

## Toepassingsgebied

TEACCH wordt toegepast voor diagnostiek, behandeling, consultatie, samenlevingswerk, begeleid wonen en begeleid werken, contextbegeleiding en oudertraining.

## Evoluties

De TEACCH-benadering is vertrokken van het behaviorisme, maar is geëvolueerd onder invloed van inzichten in de ontwikkelings- en ecologische psychologie.

## Basisprincipes

Het voornaamste doel van TEACCH is de optimale aanpassing van een persoon, waarbij de begeleider zich richt op de individuele vaardigheden, interesses en behoeften van de persoon met autisme om zijn ontwikkeling te stimuleren en het onaangepast gedrag te reduceren. Hiervoor probeert men de omgeving waarin de methode wordt toegepast optimaal te structureren, en staan visualisering en voorspelbaarheid centraal.
Bij de begeleiding en behandeling worden doelen bepaald op basis van hun nut en functionaliteit voor het leven van de persoon met autisme. Via incidental teaching (een onderdeel van gedragstherapie) optimaliseert men de communicatie. Voor kinderen met taalmoeilijkheden wordt gebarentaal, foto's, tekeningen ... gebruikt. Ook de betrokkenheid van ouders is een van de basisprincipes van TEACCH. Ouders worden soms opgeleid tot co-therapeuten, zodat ze de therapie kunnen overnemen thuis.
# Harrysmithia

Harrysmithia is een geslacht uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De soorten komen voor van Tibet tot in zuidelijk Centraal-China.

## Soorten

* Harrysmithia franchetii (M.Hiroe) M.L.Sheh
* Harrysmithia heterophylla H.Wolff
* ↑ (en) Harrysmithia H.Wolff Royal Botanic Gardens, Kew
... · Aciphylla · Actinotus · Aegopodium · Aethusa · Ammi (Akkerscherm) · Anethum · Angelica (Engelwortel) · Anisotome · Anthriscus (Kervel) · Apium (Moerasscherm) · Artedia · Astrantia (Sterrenscherm) · Athamanta · Azorella · Berula · Bifora · Bunium · Bupleurum (Goudscherm) · Carum (Karwij) · Caucalis · Chaerophyllum (Ribzaad) · Cicuta · Conium · Conopodium · Coriandrum · Crithmum · Cuminum · Daucus · Eryngium (Kruisdistel) · Falcaria · Ferula · Foeniculum · Heracleum (Berenklauw) · Levisticum · Myrrhis · Oenanthe (Torkruid) · Orlaya · Pastinaca (Pastinaak) · Petroselinum (Peterselie) · Peucedanum (Varkenskervel) · Pimpinella (Bevernel) · Pycnocycla · Sanicula · Scandix · Selinum · Silaum · Sium · Smyrnium (Zwarte kervel) · Steganotaenia ·
Torilis (Doornzaad) · Xanthosia · ...
# Kailashia

Kailashia is een geslacht uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De soorten komen voor van de westelijke Himalaya tot in de Chinese provincies Qinghai en Sichuan.

## Soorten

* Kailashia bouffordii Kljuykov & Lavrova
* Kailashia robusta Pimenov & Kljuykov
* Kailashia xizangensis (H.T.Chang & R.H.Shan) Pimenov & Kljuykov
* ↑ (en) Kailashia Pimenov & Kljuykov Royal Botanic Gardens, Kew
... · Aciphylla · Actinotus · Aegopodium · Aethusa · Ammi (Akkerscherm) · Anethum · Angelica (Engelwortel) · Anisotome · Anthriscus (Kervel) · Apium (Moerasscherm) · Artedia · Astrantia (Sterrenscherm) · Athamanta · Azorella · Berula · Bifora · Bunium · Bupleurum (Goudscherm) · Carum (Karwij) · Caucalis · Chaerophyllum (Ribzaad) · Cicuta · Conium · Conopodium · Coriandrum · Crithmum · Cuminum · Daucus · Eryngium (Kruisdistel) · Falcaria · Ferula · Foeniculum · Heracleum (Berenklauw) · Levisticum · Myrrhis · Oenanthe (Torkruid) · Orlaya · Pastinaca (Pastinaak) · Petroselinum (Peterselie) · Peucedanum (Varkenskervel) · Pimpinella (Bevernel) · Pycnocycla · Sanicula · Scandix · Selinum · Silaum · Sium · Smyrnium (Zwarte kervel) · Steganotaenia ·
Torilis (Doornzaad) · Xanthosia · ...
# Het Lied van de Zeemeermin (single)

Het Lied van de Zeemeermin is een single en tevens titeltrack van het tweeëntwintigste album van K3, uitgebracht op 16 oktober 2024. Het is de negende single van K3 in de bezetting van Julia Boschman, Hanne Verbruggen en Marthe De Pillecyn.

## Achtergrond

Het nummer werd uitgebracht op 16 oktober 2024 en is de titeltrack van de gelijknamige film. Het gaat vooral over jezelf blijven en dat iedereen anders is.

## Videoclip

De videoclip verscheen op 18 oktober 2024 en werd opgenomen tijdens de filmopnames in Malta. Het was de negende videoclip van K3 in deze formatie.
* ↑ De officiële trailer van nieuwe film "K3 en Het Lied van de Zeemeermin". Studio 100 (16 oktober 2024). Geraadpleegd op 18 oktober 2024.
* ↑ K3 lanceert videoclip voor ‘Het lied van de zeemeermin’, met heel wat nieuwe beelden uit de film. Het Laatste Nieuws (16 oktober 2024). Geraadpleegd op 18 oktober 2024.
* ↑ K3 toont eerste beelden van achtste film ‘Het lied van de zeemeermin’. Het Nieuwsblad (16 oktober 2024). Geraadpleegd op 18 oktober 2024.
# Sint-Martinuskerk (Zaventem)

De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in het centrum van de Belgische gemeente Zaventem die dienstdoet als parochiekerk. De kerk ligt aan het Kerkplein en is toegewijd aan Martinus van Tours die vaak Sint-Maarten wordt genoemd.. Het bouwwerk dateert uit 1567. Oorspronkelijk was de Sint-Martinuskerk een typische basilicale romaanse kerk met drie beuken, een oostertoren en een apsis. In de 16de eeuw werd ze omgebouwd tot een gotisch gebouw en in de 19de eeuw werd de kerk vergroot.
De kerk is sinds 25 maart 1938 beschermd als monument van onroerend erfgoed.

## Kunstschatten van deze kerk

In deze kerk bevinden zich belangrijke kunstwerken: de bronzen kruiswegstaties van Camille Colruyt, het doek Christus in de storm door de Zaventemse schilder Felix Tuyaerts en het beschilderd houten paneel voorstellende De marteling van de Heilige Blasius door Caspar de Crayer, een navolger van Pieter Paul Rubens.
Buiten deze kunstschatten hangt er boven het rechter zijaltaar een meesterwerk van de jonge schilder Antoon van Dyck met als thema: Sint-Martinus deelt zijn mantel met een bedelaar (Vlaamse Meesters in Situ). De pas tot baron verheven Ferdinand de Boisschot schonk het in 1621. Naar verluidt zou Van Dyck zelf het doek komen ophangen zijn, waarbij hij gecharmeerd raakte door de jongste dochter van drossaard Marten Van Ophem en haar tevergeefs ten huwelijk vroeg. Dit schilderij werd in september 1794 geroofd door de Franse revolutionnairen en uiteindelijk in 1815-1816 gerestitueerd aan de parochiekerk.

## Galerij

* Sint-Martinus deelt zijn mantel met een bedelaar door Antoon van Dyck
* Interieur
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
* ↑ Agentschap Onroerend Erfgoed 2016: Parochiekerk Sint-Martinus, Inventaris Onroerend Erfgoed -online-, https://id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/40871 (geraadpleegd op 5 november 2016).
* ↑ Leen Huet, Antoon Van Dyck. Sint-Maarten en de liefde in: Openbaar Kunstbezit Vlaanderen, februari/maart 2017, p. 12 t.e.m. 16
* ↑ Vlaamse meesters in situ
* ↑ Eugène De Seyn, "Geschied- en aardrijkskundig woordenboek der Belgische gemeenten," uitgeverij Bieleveld, Brussel (ongedateerd, vermoedelijk rond 1934).
# Donald Dewar

Donald Campbell Dewar (Glasgow, 21 augustus 1937 - Edinburgh, 11 oktober 2000) was een Schots politicus en de eerste minister-president van Schotland (13 mei 1999 - 11 oktober 2000).
Dewar was lid van de Schotse Labourpartij. Hij was in de regering van Tony Blair minister voor Schotland, en speelde een belangrijke rol bij de invoering van grotere Schotse autonomie en de instelling van het Schotse parlement. Hij werd in 1999 de eerste minister-president (first minister) van de regionale regering van Schotland.
Hij overleed onverwacht op 11 oktober 2000 na een ongelukkige val.
Zijn werk voor de invoering van het Schotse Parlement gaf hem de naam van "Vader des Vaderlands". In de Buchanan Street te Glasgow staat een standbeeld ter nagedachtenis aan hem.
Donald Dewar · Henry McLeish · Jack McConnell · Alex Salmond · Nicola Sturgeon . Humza Yousaf . John Swinney
* Gemeinsame Normdatei: 124785247
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4643 1616
* Library of Congress Control Number: n99273734
* SNAC: w65s01tg
* Système universitaire de documentation: 079895824
* Virtual International Authority File: 40321076
* WorldCat (via VIAF): 40321076
# Peter-Jörg Splettstößer

Peter-Jörg Splettstößer (Bad Polzin, 17 juli 1938 – 1 oktober 2024) was een Duits schilder en conceptual artist.
Peter-Jörg Splettstößer studeerde van 1958 tot 1961 aan de Pedagogischen Hogeschool in Bremen en van 1964 tot 1969 aan de kunstacademie (Hochschule für Künste) aldaar, en kreeg er les van Winfred Gaul en Karl Heinrich Greune. In 1971 was Splettstößer één der oprichters van de galerie Gruppe Grün te Bremen.
In 1979/1980 werkte hij enige tijd in een atelier van het Stedelijk Museum Amsterdam. In seizoen 1981/1982 en van 1987-1989 was hij docent aan de kunstacademie te Bremen, en vanaf 1999 gaf hij specialistische gevorderdencursussen schilder- en tekenkunst. Van 2004-2006 was hij gastdocent aan de kunstacademie te Hamburg.
Exposities met werk van Peter-Jörg Splettstößer waren er in 1980 en 1997 te Amsterdam, en in 1981 te Schiedam. In 2012 nam hij deel aan de expositie SMAHK in het (niet meer bestaande) Stedelijk Museum te Assen.
Peter-Jörg Splettstößer woonde en werkte vooral in de Kunstenaarskolonie Worpswede, maar verbleef tot voor kort ook regelmatig in Amsterdam en Parijs. Hij overleed op 86-jarige leeftijd.

## Duitstalige literatuur over Peter-Jörg Splettstößer

* Peter-Jörg Splettstößer. So oder so oder anders. Galerie Gruppe Grün, Bremen, 10. November – 15. Dezember 2000. Galerie Gruppe Grün, Bremen 2004, ISBN 3-934836-92-5.
* Peter-Jörg Splettstößer. Unterwegs 1998–2010. Städtische Galerie Bremen, 4. September – 3. Oktober 2010. Hachmannedition, Bremen 2010, ISBN 978-3-939429-83-8.
* (Uitg.): Treffpunkt Worpswede. Galerie Altes Rathaus Worpswede. Zur Ausstellung Treffpunkt Worpswede 2012, 12. August – 9. September 2012. Rasch, Bramsche 2012, ISBN 978-3-89946-215-9.

## Weblink

* www.worpsweder-gegenwartskunst.de Profiel van de kunstenaar
* ↑ Winfred Gaul (1928-2003) was een Duits schilder uit Düsseldorf, die bekend is in de kunstrichting informele schilderkunst, en de door hemzelf rond 1971 in Duitsland gestichte kunstrichting analytische schilderkunst. Werk van Gaul is te zien in diverse Duitse musea. In 1970 exposeerde hij samen met anderen eenmaal in het Nederlandse taalgebied, nl. in museum 't Gasthuys te Aalst (België).
* ↑ Karl Heinrich Greune (*1933 te Braunschweig) is bekend vanwege abstracte reliëfs op wijdmazige weefsels. Tot 1998 was hij docent schilderen aan de kunstacademie van zijn woonplaats Bremen.
* ↑ Traueranzeige
* Gemeinsame Normdatei: 128433167
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4756 0241
* Library of Congress Control Number: no97060286
* Union List of Artist Names: 500344469
* Virtual International Authority File: 74904959
* WorldCat (via VIAF): 74904959
# Château de La Follie

Het kasteel van La Follie (Frans: Château de La Follie), gelegen aan de oevers van de Sennette in Écaussinnes-d'Enghien in de Belgische provincie Henegouwen, is een 16e-eeuws kasteel gebouwd op de fundamenten van een 14e-eeuws slot. Het gebouw is sinds 1976 een beschermd monument en de kasteelkapel behoort tot het uitzonderlijk erfgoed van Wallonië.

## Geschiedenis

La Follie was een heerlijkheid die in het bezit was van de heren van Roeulx en daarna die van Edingen. De naam verwijst etymologisch niet naar dwaasheid maar naar gebladerte (feuillée, want het was een beboste streek).
Ten tijde van de Vlaamse Opstand tegen Maximiliaan in 1488 zetelde de familie d'Orley in het kasteel. De jonge Bernard II d'Orley stelde zich met zijn schoonvader Hendrik van Wittem en enkele andere edelen teweer tegen het offensief van de Brusselaars. Pontus Heuterus verhaalt hoe de opstandelingen, na diverse kastelen en plaatsen te hebben ingenomen, hun tanden stukbeten op La Follie.
Na Bernards' dood in 1506 liet zijn echtgenote Isabeau de Wittem het kasteel verbouwen tot een aangename residentie met grote ramen. Begin 19e eeuw vond een restauratie plaats.
Onder het huidige gebouw legde Pierre de Lichtervelde in 1928 slotgrachten uit de 14e eeuw bloot. Het oude versterkte kasteel had vier ronde torens met mezekouwen. De muren waren drie meter dik en volgden een vierhoekig grondplan. De toegang werd verdedigd door een ophaalbrug.

## Beschrijving

Het kasteel heeft nog voor een groot deel zijn 16e-eeuwse gedaante. Bijzonder is de achthoekige Sint-CHristoffelkapel op het binnenplein, met beschilderde spitsgewelven en vier originele renaissanceglazen.
In de uitgestrekte gewelfde kelders zijn nog de fundamenten te zien van de vier vroegere hoektorens. De aanwezigheid van een open haard suggereert dat deze ruimten in de 14e eeuw bewoonbaar waren. Bij de 16e-eeuwse herbouw van het kasteel werd het niveau opgehoogd, waardoor deze kamers volledig ondergronds kwamen te liggen.

## Schilderijen

In het kasteel bevindt zich een merkwaardige reeks schilderijen, mogelijk het werk van Jacob van Lathem. Ze tonen Filips de Schone tijdens zijn verblijf in Spanje in 1506, waar hij ook stierf:
* Ontmoeting van Filips de Schone en Ferdinand II van Aragon in Remesal
* Stierengevecht in Benavente
* Stokkenspel in Valladolid
* Begrafenis van Filips de Schone in Burgos

## Festival

Elk jaar in juli wordt in het kasteel een klassiek muziekfestival georganiseerd. Ook voert het Brusselse Théâtre Royal des Galeries er in augustus toneel op.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Château de La Follie op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 Chapelle du château de la Follie, Connaître la Wallonie (bezocht 24 oktober 2024)
* ↑ P. Houart, "Les Écaussinnes et leurs châteaux" in: Entre Senne et Soignes, 1970, p. 12
* ↑ Le château de la Follie, Écaussinnes (bezocht 24 oktober 2024)
# Barichneumon peregrinator

Barichneumon peregrinator is een insect dat behoort tot de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Warnau (Havelberg)

Warnau is een dorp en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Stendal.
Warnau telde in 2021, volgens de website van de gemeente Havelberg, 230 inwoners. Het ligt ongeveer 13 km ten zuidoosten van het stadje Havelberg. Slechts één kilometer ten noordoosten van Warnau ligt Garz.
In 1838 werd het dorp Warnau, inclusief de kerk, geheel door brand verwoest, en daarna spoedig herbouwd.
De voormalige zelfstandige gemeente Warnau is op 1 januari 2005 geannexeerd door de stad Havelberg. Voor verdere informatie zie aldaar.
# Rallarvegen

De Rallarvegen is een weg in Noorwegen die langs de Bergensbanen loopt, de spoorlijn die via de Hardangervidda de Noorse hoofdstad Oslo met Bergen verbindt. De weg is in gebruik als fietsroute en bewegwijzerd met het cijfer 4 als één van de nationale fietsroutes van Noorwegen.

## Beschrijving

In maart 1894 besloot het Storting, het Noorse parlement, dat er een spoorlijn moest komen tussen Christiania (dat sinds 1925 Oslo heet) en het aan de westkust van het land gelegen Bergen. Omdat de spoorlijn over de toentertijd wegenloze Hardangervidda zou voeren, moest eerst een weg worden aangelegd om de aanvoer van mensen en materieel mogelijk te maken. Dit werd de Rallarvegen, die vanuit de plaatsen Voss, Flåm en Geilo parallel aan het geplande spoortracé werd gebouwd. De naam Rallarvegen is een samentrekking van de Noorse woorden rallar - waarmee losse arbeiders die van bouwproject naar bouwproject trokken werden aangeduid - en veien ("weg").
De spoorlijn, die de Bergensbanen werd genoemd, kwam in 1909 gereed. De Rallarvegen bleef echter bestaan en diende tot de ingebruikname van de Flåmsbana in 1940 als weg van de Sognefjord naar het station van Myrdal, het eindpunt van de Flåmsbana.
Sinds 1974 is de Rallarvegen in gebruik als een fietsroute, die wordt beschouwd als een van de mooiste in Europa. Ze voert van Haugastøl (900 m) via Finse (1222 m) naar Flåm, dat aan de oever van de Aurlandsfjord ligt. Het hoogste punt van de route ligt op 1341 meter boven de zeespiegel.
* (de) Bike-Norway - Der Rallar-Weg (Internet Archive)
* (en) Bike-Norway - Rallarvegen – The Old Navvy Road (Internet Archive)
* ↑ (de) Touren-Wegweiser für Radfahren und Wandern - Norwegen, Radweg 4, Rallarvegen. Gearchiveerd op 17 april 2014.
# Torymus asteridis

Torymus asteridis is een vliesvleugelig insect uit de familie Torymidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Huber.
# Keverorchis

Keverorchis (Listera) is een niet meer onderscheiden geslacht van orchideeën. In Heukels' Flora van Nederland was het geslacht tot en met de 22e druk (1996) opgenomen met twee soorten in Nederland, die ook in België voorkomen: de grote keverorchis en de kleine keverorchis. Deze soorten worden op grond van fylogenetisch onderzoek nu in het geslacht Neottia geplaatst. De 23e druk (2005) van Heukels' Flora reflecteert deze zienswijze.

## Etymologie

Het geslacht is genoemd naar de Engelse natuurvorser Martin Lister (1638-1712).
Subtribus Limodorinae
Geslachten: Aphyllorchis · Bosvogeltje (Cephalanthera) · Wespenorchis (Epipactis) · Limodorum Subtribus Listerinae
Geslachten: Neottia · (Keverorchis (Listera)) Subtribus: Onbepaald
Geslacht: Palmorchis
# Verhandeling over de viervoudige oefening door middel van de tweevoudige toegang

De "Verhandeling over de viervoudige oefening door middel van de tweevoudige toegang" (Chinees: 二入四行; Japans: Ninyū shigyō ron) is een boeddhistische tekst toegeschreven aan Bodhidharma, de grondlegger van het Chan boeddhisme.

## Geschiedenis

De verhandeling werd voor het eerst gebruikt in de 6e eeuw na Christus door een groep monniken in het Noorden van China. Zij zagen in Bodhidharma hun spirituele voorvader. Hoewel de tekst wordt toegeschreven aan Bodhidharma is een groot deel van de tekst vermoedelijk rond de achtste eeuw aangevuld. De tekst is samen met de biografie van Bodhidharma door T'an Lun en andere pas ontdekte geschriften in 1935 opnieuw vertaald door Suzuki Daisetsu.

## Inhoud

De verhandeling is een verzameling van inzichten van een meester zoals deze door zijn leerlingen is verzameld. In de verhandeling legt Bodidharma een verband tussen de beoefening van meditatie en concreet gedrag. De mogelijkheden om het pad naar verlichting te betreden zijn onder te verdelen in twee soorten, een gericht op naar binnen gerichte reflectie (Inzicht van Principe) en een gebaseerd op naar buiten gerichte actie (Inzicht van Praktijk). Dit onderscheid werd regelmatig overgenomen door andere schrijvers en is typerend voor het vroege Chan boeddhisme:
* Inzicht van Principe (理入 lǐrù) door direct contact met de oorspronkelijke realiteit. Vormen van meditatieoefening die hij beschrijft is de studie van geschriften en standvastige muurmeditatie (ning-chu pi-kuan). In Aziatische culturen staat een muur symbool voor nondualiteit (een muur ziet altijd twee kanten tegelijk waardoor deze geen onderscheid maakt). "Standvastige muurmeditatie" heeft dan ook betrekking op het "zitten als een muur", mediteren in een staat van nondualiteit.
* Inzicht van Praktijk (行入 xíngrù) gaat in op het bereiken van verlichting door verschillende oefeningen die volgens Bodhidharma de kern van de dagelijkse praktijk vormen:
** De praktijk van vriendelijkheid (het beteugelen van haat)
** Het volgen van Karma
** De praktijk van het opheffen van begeerte
** De praktijk om te leven naar de Dharma
Bij Bodidharma vervaagt het onderscheid tussen meditatieoefening en dagelijks gedrag.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Long Scroll of the Treatise on the Two Entrances and Four Practices op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Tydeman, Nico (2012). De gouden karper is uit het net - verzamelde essays. Asoka, pp. 422. ISBN 978-9056702526. NUR 739.
# The Bronx (band)

The Bronx is een Amerikaanse punkband afkomstig uit Los Angeles, Californië. De band is opgericht in 2002.

## Leden

* Matt Caughthran - zang, gitaar
* Joy J. Ford - gitaar
* Ken Horne - gitaar
* James Tweedy - basgitaar
* Joey Castillo - drums

## Geschiedenis

The Bronx werd in 2002 opgericht en speelt punk met hardcore en metal invloeden. Na het spelen van twaalf shows kreeg de band een platencontract van de grote platenmaatschappij Island Def Jam Records. Door het vele toeren bouwde de band al snel een brede fanbasis uit in de Verenigde Staten, Europa en Australië.
De band bracht twee studioalbums uit (in 2003 en 2006) en twee ep's. De band bracht ook een dvd uit getiteld Live at the Annandale. Deze werd opgenomen in het Annandale Hotel in Sydney, Australië.

## Discografie
### Studioalbums

* The Bronx - 2003
* The Bronx (II) - 2006
* The Bronx (III) - 2008
* The Bronx (IV) - 2013

### Ep's

* Sure Death - 2002
* Bath! - 2003

### Livealbums

* Live at the Annandale - 2005