OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Station Sassenheim

Station Sassenheim is een spoorwegstation in de gemeente Teylingen, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het station ligt aan de rand van Sassenheim en Warmond, aan de Schiphollijn, tussen Leiden Centraal en Nieuw Vennep. Het station is op 11 december 2011 geopend, bij het ingaan van de dienstregeling 2012.
Het station heeft twee zijperrons. Aan de noordzijde is er een busstation bediend door meerdere buslijnen. Deze bussen kunnen het dorp Sassenheim bereiken door een speciale bustunnel onder de nabijgelegen snelweg A44. Het stationsplein ligt aan de Warmondse Wasbeeklaan die aan de andere kant van de bustunnel overgaat in de Sassenheimse Wasbeekerlaan.

## Treinen

Het station wordt in de dienstregeling 2025 door de volgende treinseries bediend:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| 4300 | Sprinter (NS) | Den Haag Centraal – Leiden Centraal – Sassenheim – Schiphol Airport – Amsterdam Zuid – Weesp – Almere Centrum – Almere Buiten – Almere Oostvaarders – Lelystad Centrum | |
| 5700 | Sprinter (NS) | Utrecht Centraal – Hilversum – Weesp – Amsterdam Zuid – Schiphol Airport – Hoofddorp – Sassenheim – Leiden Centraal | Rijdt niet na 20:00 uur. Rijdt in het weekend niet tussen Hoofddorp en Leiden Centraal. |

## Verdere voorzieningen

Het station heeft een grote parkeerplaats en bushaltes aan de westkant en aan beide kanten overdekte fietsenstallingen en fietskluizen. In 2013 is er een McDonald's bij het station geopend. Vanwege de afgelegen plek komt dit de sociale veiligheid van het gebied ten goede. Eind 2017 is er een zelfbedieningstankstation geopend tussen de oprit naar de A44 en de McDonald's.
In november 2017 is er een parkeerdek geopend boven het reeds bestaande parkeerterrein. Hiermee gaat het aantal parkeerplaatsen van P+R Station Sassenheim van 280 naar 520 en wordt dus bijna verdubbeld.

## Ontwikkeling aantal reizigers

Het aantal door NS vervoerde reizigers (per gemiddelde werkdag) ontwikkelde zich sedert 2019 als volgt:
| Jaar | Aantal reizigers |
| 2019 | 4.942 |
| 2020 | 2.109 |
| 2021 | 2.328 |
| 2022 | 3.326 |
| 2023 | 3.685 |

## Afbeeldingen

* Het station vlak na de opening, in december 2011.
* Zicht op spoor 2, met weiland op de achtergrond.
* Sprinter op het station.
* De parkeergarage, met rechts de fietsenkluizen en het station.
* De perrons.
# Sint-Gertrudiskerk (Heerle)

De Sint-Gertrudiskerk is de voormalige parochiekerk van Heerle. Ze bevindt zich aan de Herelsestraat 100.

## Geschiedenis

Heerle behoorde aanvankelijk tot de parochie Bergen op Zoom, maar in 1307 kreeg men toestemming van het Prinsbisdom Luik om een doopkapel (quarta capella) te installeren en uiteindelijk een zelfstandige parochie te worden. Het patronaatsrecht was tot 1648 in handen van het kapittel van de Sint-Gertrudiskerk te Bergen op Zoom. De parochie ondervond nogal wat moeilijkheden in de tijd voorafgaand aan de reformatie. In 1648 kwam de kerk aan de protestanten om pas in 1800 weer aan de katholieken te worden teruggegeven. In de tussentijd had men soms de beschikking over een eigen schuurkerk, maar meestal behartigde de parochie in Wouw de belangen van de gelovigen. Heerle had de status van statie. Pas in 1833 werd Heerle weer een zelfstandige parochie.
In deze parochie werd een devotie tot de Heilige Gertrudis in stand gehouden: Op 17 maart kon men speciaal gewijd zand halen, dat men thuis op de boerderij uitstrooide en dat gezien werd als een probaat middel tegen ratten en muizen.
In 1861 werd de oude 14e-eeuwse parochiekerk gesloopt en vervangen door een driebeukige neogotische kerk. Architect was J. van Mansfeld. In 1895 werd het interieur van de kerk gepolychromeerd door G. Deumens. De diverse schilderingen werden later weer verwijderd. Een belangrijke uitbreiding volgde in 1924, toen het oude koor buiten gebruik werd gesteld en dwars op het oude schip een nieuw schip in neogotische stijl en een koor in expressionistische stijl werden aangebracht door Dom Bellot.
De kerk werd in 1944 door oorlogsgeweld zwaar beschadigd om daarna weer hersteld te worden. Het oude koor werd in 1957 afgebroken.

## Huidige functie

De laatste eucharistieviering werd gehouden in mei 2012. Het gebouw is daarna verbouwd tot dorpscentrum.
# Ba Ba Ti Ki Di Do

Ba Ba Ti Ki Di Do is een ep van de IJslandse band Sigur Rós. Het album werd op 23 maart 2004 in Noord-Amerika en op 12 juli 2004 in Europa uitgebracht. De muziek werd geschreven voor het stuk Split Sides van choreograaf Merce Cunningham.

## Informatie

Merce Cunningham, met het plan om een jonger publiek voor zijn shows aan te trekken, besloot een rockband te vragen voor de muziek van zijn volgend stuk. Hij stuurde hiervoor een uitnodiging naar Sigur Rós en Radiohead, die tot zijn verrassing beiden instemden. Beide bands werden gevraagd een muzikaal stuk van twintig minuten te componeren. Sigur Rós besloot de minuten te verdelen in drie individuele nummers. Voor de opnamen werden vier primaire instrumenten gebruikt: een piano, een speeldoos, balletschoenen en elektronische playback. De titel 'Ba Ba Ti Ki Di Do' werd gekozen omdat dit de enige gesproken klanken waren die in de nummers te horen waren. In "Di Do" is de (gesamplede) stem van Cunningham te horen.
De muziek en de choreografie van de dans werden onafhankelijk gecreëerd. Pas op de première-avond kregen de dansers de muziek voor het eerst te horen, waardoor er geïmproviseerd moest worden. Split Sides ging op 14 oktober 2003 in première in de Brooklyn Academy of Music, met Sigur Rós en Radiohead aanwezig om de nummers live ten gehore te brengen. Ook Sigur Rós en Radiohead improviseerden met hun muziek tijdens het stuk, om zo aan eventuele wensen van de dansers te voldoen. Van 2 tot 7 december speelde Sigur Rós de nummers nogmaals publiekelijk (en zonder Radiohead), tijdens shows in het Théâtre de la Ville in Parijs.
In november besloot de band al om hun nummers op te nemen. Deze opnamen vonden eind november plaats in de Sundlaugin Studio's in IJsland. Aanvankelijk was Ba Ba Ti Ki Di Do eerst alleen beschikbaar als download op iTunes. Later besloot de band de ep toch uit te brengen; dit gebeurde op 23 maart 2004. Alhoewel de muziek van Radiohead nooit werd uitgebracht, was het later wel te horen toen in 2009 een dvd verscheen met Cunninghams stuk. De dvd bevat twee stukken van 20 minuten, één met de muziek van Radiohead en één met Sigur Rós' muziek.

## Nummers

* "Ba Ba" – 6:12
* "Ti Ki" – 8:49
* "Di Do" – 5:42

## Medewerkers

* Sigur Rós - productie, creatie
** Jón Þór Birgisson
** Georg Hólm
** Kjartan Sveinsson
** Orri Páll Dýrason
* Birgir Þórarinsson - mastering
* 1 2 3 4 (en) ba ba ti ki di do. Gearchiveerd op 2 augustus 2012. Geraadpleegd op 2 augustus 2009.
* 1 2 3 (en) Sigur Rós - Ba Ba Ti Ki Di Do Discogs.com. Geraadpleegd op 2 augustus 2009.
* 1 2 (en) Sigur Rós BA BA TI KI DI DO EP cd - dvd & 12"Vinyl 2004-2009. Geraadpleegd op 2 augustus 2009.
* 1 2 (nl) Sigur Rós - Ba Ba Ti Ki Di Do. Gearchiveerd op 18 mei 2008.
* 1 2 (en) Sigur Rós cd reissue - BA BA TI KI DI DO - EMI - EU 2009. Geraadpleegd op 2 augustus 2009.
# Cangrande della Scala

Cangrande della Scala (Verona, 9 maart 1291 – Treviso, 22 juli 1329), gedoopt als Canfrancesco della Scala, was een Italiaans edelman uit het huis der Scaliger. Hij was heer van Verona, een van de middeleeuwse Italiaanse stadstaten. Hij is bekend geworden onder zijn bijnaam Cangrande ("grote hond").
Cangrande was de beschermheer van de dichters Dante Alighieri en Francesco Petrarca.
In 1311 werd Cangrande heerser van Verona als opvolger van zijn broer Alboino della Scala. De Italiaanse steden voerden voortdurend oorlog met elkaar en Cangrande was een succesvol veldheer die in juli 1329 de stad Treviso veroverde. Al snel na zijn triomfale intocht werd Cangrande ernstig ziek. Hij had hoge koorts, hevige diarree en moest overgeven. Cangrande overleed binnen vier dagen. Als oorzaak werd indertijd het drinken van vervuild bronwater genoemd. Maar er bestaan ook 14e-eeuwse kronieken die vermelden dat Can Grandes' lijfarts van een gifmoord op zijn meester werd beschuldigd. De man zou daarvoor zijn berecht en opgehangen.
Cangrande werd in een luisterrijk monument bij de Santa Maria Antiqua in Verona bijgezet. Het natuurlijk gemummificeerde lichaam werd in 2004 uit de sarcofaag genomen en onderzocht. De ingewanden waren nog intact. In de endeldarm vond men stuifmeel van vingerhoedskruid, kamille en bramen. In de inhoud van de endeldarm en in het weefsel van de lever werden dodelijke hoeveelheden gif uit het vingerhoedskruid gevonden. Cangrande moet een aftreksel van blad en bloemen te drinken zijn gegeven. De ziekteverschijnselen van de stervende Cangrande komen overeen met die van een digitalisvergiftiging.
Als daders of opdrachtgevers komen de regering van Venetië, de hertog van Milaan en zijn opvolgers, zijn neef Mastino en zijn broer Alberto Scaliger in aanmerking. Van veel plotseling overleden middeleeuwse heersers werd en wordt vermoed dat zij werden vergiftigd. Omdat de medische kennis indertijd pover was kon opzet niet worden bewezen door autopsie of biochemie. In het geval van Cangrande is de gifmoord uiteindelijk bewezen.
Cangrande was gehuwd met Johanna van Antiochië, die hem overleefde na zijn onverwacht overlijden in 1329.

## Het graf en de mummie

* Graf in Verona (rechts)
* Portret op de sarcofaag
* De mummie
* ↑ Vingerhoedskruid doodde de ‘hond’, NRC Handelsblad, 5 januari 2015 (achter betaalmuur)
# Mary Francis Ames

Mary Francis Ames, geboren als Mary Frances Leslie Miller (1853-1929), was een schrijver en illustrator van kinderboeken. In haar publicatiegebied Groot-Brittannië en Canada gebruikte ze het pseudoniem Ernest Ames of ook wel Mrs. Ernest Ames.

## Leven en werk

Over Mary Francis' leven is verder alleen bekend dat ze getrouwd was met Ernest Fitzroy Ames, een spoorwegingenieur.

### Geschreven werk

Tot Ames' boeken behoorde onder meer An ABC, for Baby Patriots (1899), dat werd gebruikt om kinderen het alfabet te leren. Lange tijd werd dit gezien als een patriottisch, Brits imperialisme verheerlijkend prentenboekje. In 2017 verscheen echter een artikel waarin Megan A. Norcia betoogde dat Ames dit werk satirisch bedoeld had. Volgens Norcia moet het boekje in de context van de fin de siècle-cultuur van die tijd gelezen worden.
Ook was Ames formeel de schrijver van The Bedtime Book (1901), Wonderful England!: Or, The Happy Land (1902), - een patriottische lofzang - Tim and the Dusty Man (1903) - een economische satire -, The Great Crusade: an alphabet for everybody (1903) - een kritiek op de wetgeving van Arthur Balfour en de twee sprookjes Little Red Fox (1908) en Watty: a white puppy (1913).

### Geïllustreerd werk

Ames illustreerde daarnaast de werken Really and Truly! Or, the Century for Babes (1899), The Tremendous Twins or How the Boers Were Beaten (1900), The Maid's Progress (1901) - een satire over de huwelijksmarkt - en Sessional: Big Ben ballads (1906) - een politieke satire in de vorm van bakerrijmpjes. De teksten van deze werken werden geschreven door haar man.

## Externe link

* An ABC, for Baby Patriots, online alleen gratis beschikbaar bij de Baldwin Library of Historical Children's Literature
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mary Francis Ames op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 3 4 Norcia, M. A. (2017). ""E" Is for Empire?: Challenging the Imperial Legacy of An ABC for Baby Patriots (1899)". Children's Literature Association Quarterly 42 (2), 125-148.
* ↑ Het is onzeker in hoeverre ze deze alleen schreef; in het werk Sessional: Big Ben ballads worden onder een kopje 'By the same authors' ook enkele van haar 'soloboeken' genoemd. Dat werk schreef/illustreerde ze samen met haar man.
* Gemeinsame Normdatei: 1161691960
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4836 3709
* Library of Congress Control Number: n2008021673
* Virtual International Authority File: 19150302
* WorldCat (via VIAF): 19150302
# Martin Järveoja

Martin Järveoja (Tartu, 18 augustus 1987) is een Estse rallynavigator, actief naast Ott Tänak in het wereldkampioenschap rally.

## Carrière

Järveoja navigeerde in zijn eerste rally's in 2006 en 2007. Met Karl Kruuda maakte hij zijn opwachting in het wereldkampioenschap rally en was met hem actief in het Junior World Rally Championship, Super 2000 World Rally Championship en latere World Rally Championship-2. In 2017 nam hij plaats naast Ott Tänak, actief in een volledig seizoen voor het M-Sport World Rally Team met de Ford Fiesta WRC en wonnen ze hun eerste WK-rally tijdens rally van Sardinië. Sinds 2018 komen ze uit voor Toyota.

## Externe link

* (en) Profiel op ewrc-results.com
# New England Revolution

New England Revolution is een voetbalclub uit het Amerikaanse Foxborough, Massachusetts. De club komt uit in de Major League Soccer. De eigenaar van de club is Robert Kraft, die tevens de New England Patriots van de NFL in zijn bezit heeft.
New England Revolution heeft nog geen enkele titel op haar naam geschreven en is daarmee een van de negen teams die nog geen titel heeft veroverd in de Major League Soccer. Vijf keer is de club op de tweede plaats geëindigd (2002, 2005, 2006, 2007, 2014).

## Erelijst
### MLS Cup

    Finalist: 2002, 2005, 2006, 2007, 2014 (5x)

### MLS Supporters' Shield

    Winnaar: 2021 (1x)

### US Open Cup

    Winnaar: 2007 (1x)
    Finalist: 2001, 2016 (2x)

### North American SuperLiga

    Winnaar: 2008 (1x)
    Finalist: 2010 (1x)

## Bekende (oud-)Revs
### Spelers

* Juan Agudelo
* Chris Albright
* Alexander Büttner
* Scott Caldwell
* Clint Dempsey
* Diego Fagúndez
* Benny Feilhaber
* Carles Gil
* Jay Heaps
* Jermaine Jones
* Thomas McNamara
* Jonathan Mensah
* Krisztián Németh
* Lee Nguyen
* Đorđe Petrović
* Matt Polster
* Matt Turner
* Taylor Twellman
* Bobby Wood
* Walter Zenga

### Trainers

* Bruce Arena
* Brad Friedel
* Jay Heaps
* Steve Nicol
* Thomas Rongen

## Externe link

* Officiële website
# Postwet 2009

De Nederlandse Postwet 2009 regelde verplichtingen voor concessie Universele Postdienst en volledige liberalisering van de postmarkt. Bij de vorige Postwet 1988 moest men zes dagen een brievenbus legen: zondag t/m vrijdag. In deze nieuwe wet werd de zondag geschrapt, uitgezonderd voor medische posten en rouwposten.
De verplichtingen voor postbezorging zijn:
* dat er verspreid over het land openbare brievenbussen staan en postservicepunten zijn;
* dat het postbedrijf de openbare brievenbussen 5 dagen per week leegt;
* dat het postbedrijf 5 dagen per week post bezorgt (voor rouwpost en medische post is dat 6 dagen);
* dat gemiddeld minimaal 95% van de brieven de volgende dag wordt bezorgd.
* dat een brief binnen 24 uur moet worden bezorgd bij de ontvanger.
De regering heeft PostNL aangewezen als een postdienst.

## Bezorgingsproblemen

Vanaf 2019 had PostNL een van de verplichtingen niet nageleefd: steeds minder brieven werden op tijd bezorgd. Het was het gevolg van te weinig personeel en het dalende postvolume.
De verplichtingen van Universele Postdienst worden gecontroleerd door ACM.
| Jaar | op tijd bezorgd |
| 2019 | 94,2% |
| 2020 | 94,3% |
| 2021 | 93,9% |
| 2022 | 91,4% |
| 2023 | 89,0% |
Op 24 december 2021 heeft ACM een boete van 2 miljoen euro opgelegd aan PostNL wegens te veel niet-tijdige bezorging. Het beroep van PostNL is afgewezen door de rechtbank van Rotterdam.
* ↑ Kwaliteit universele post (16 mei 2024).
* ↑ Te weinig personeel? Bij PostNL verzetten mensen met een begeleidingsbehoefte een hoop werk. UWV (26 maart 2024).
* ↑ Boete van 2 miljoen euro voor PostNL blijft in stand (28 december 2022).
* ↑ uitspraak rechtbank Rotterdam inzake boete wegens niet-tijdige bezorging. De rechtspraak (28 december 2022).
# Oglio

De Oglio is een rivier in Lombardije, Noord-Italië met een lengte van 280 kilometer.
De rivier ontspringt aan de zuidzijde van de 3360 meter hoge Corno dei Tre Signori in het Nationaal Park Stelvio. De rivier heeft een van de grootste Lombardische alpendalen uitgesleten: de Val Camonica. Na de provincies Brescia, Bergamo, Cremona en Mantua te hebben doorkruist komt de rivier uit in de Po.
De belangrijkste zijrivieren van de Oglio zijn de Ogliolo, Allione, Dezzo en Cherio vanuit het westen en de Mella en Chiese vanuit het oosten. Bij Lovere stroomt de rivier het Iseomeer in, bij Sarnico stroomt de Oglio verder door de Povlakte. Vanaf dit punt zijn de oevers tot beschermd gebied verklaard. De rivier is niet bevaarbaar.
Plaatsen aan de Oglio:
* Ponte di Legno
* Edolo
* Capo di Ponte
* Darfo Boario Terme
* Palazzolo sull'Oglio
* Biblioteca Nacional de España: XX5434412
* Bibliothèque nationale de France: cb12111513s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4694941-0
* Library of Congress Control Number: sh95010423
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007532444105171
* Système universitaire de documentation: 029500923
* Virtual International Authority File: 242304465
* WorldCat (via VIAF): 242304465
# Kresta II-klasse

De Kresta II-klasse is een NAVO-codenaam voor schepen van het Project 1134A Berkut A (Russisch: Большие противолодочные корабли проекта 1134-А) Het waren geleidewapenkruisers van de Sovjet-Unie tijdens de Koude Oorlog.
Deze scheepsklasse was de anti-onderzeebootvariant van de Kresta I-klasse. Deze schepen hadden een nieuw type anti-onderzeebootraket, nieuwe luchtdoelraketten en modernere sonar. Alle schepen werden gebouwd door de Zhdanov scheepswerf te Leningrad.

## Schepen

| Schip | Kiellegging | tewaterlating | Gereed | Uit dienst |
| Krondstadt Кронштадт | 1966 | 1968 | 1969 | 1991 |
| Admiral Isakov Адмирал Исаков | 1968 | 1969 | 1970 | 1993 |
| Admiral Nachimov Адмирал Нахимов | 1968 | 1969 | 1970 | 1991 |
| Admiral Makarov Адмирал Макаров | 1969 | 1970 | 1972 | 1992 |
| Marshal Voroshilov Маршал Ворошилов (hernoemd tot Chabarovsk (Хабаровск)) | 1970 | 1971 | 1973 | 1991 |
| Admiral Oktyabrsky Адмирал Октябьский | 1970 | 1971 | 1973 | 1993 |
| Admiral Isachenkov Адмирал Исаченков | 1970 | 1972 | 1974 | 1992 |
| Marshal Timoshenko Маршал Тимошенко | 1972 | 1973 | 1975 | 1992 |
| Vasilij Tsjapaev Василий Чапаев | 1973 | 1974 | 1976 | 1993 |
| Admiral Joemashev Адмирал Юмашев | 1974 | 1976 | 1977 | 1993 |
# Pterostichus drescheri

Pterostichus drescheri is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1817 door Fischer.
# Temnoscheila peninsularis

Temnoscheila peninsularis is een keversoort uit de familie schorsknaagkevers (Trogossitidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1918 gepubliceerd door Schaeffer.
# Rhomphaea sagana

Rhomphaea sagana is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Rhomphaea. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1906 door Dönitz & Embrik Strand.
# Senné (okres Veľký Krtíš)

Senné is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Veľký Krtíš. Senné telt 215 inwoners.
Balog nad Ipľom · Bátorová · Brusník · Bušince · Čebovce · Čeláre · Čelovce · Červeňany · Dačov Lom · Dolinka · Dolná Strehová · Dolné Plachtince · Dolné Strháre · Ďurkovce · Glabušovce · Horná Strehová · Horné Plachtince · Horné Strháre · Hrušov · Chrastince · Chrťany · Ipeľské Predmostie · Kamenné Kosihy · Kiarov · Kleňany · Koláre · Kosihovce · Kosihy nad Ipľom · Kováčovce · Lesenice · Ľuboriečka · Malá Čalomija · Malé Straciny · Malé Zlievce · Malý Krtíš · Modrý Kameň · Muľa · Nenince · Nová Ves · Obeckov · Olováry · Opatovská Nová Ves · Opava · Pôtor · Pravica · Príbelce · Sečianky · Seľany · Senné · Sklabiná · Slovenské Ďarmoty · Slovenské Kľačany · Stredné Plachtince · Sucháň · Suché Brezovo · Širákov · Šuľa · Trebušovce · Veľká Čalomija · Veľká Ves nad Ipľom · Veľké Straciny · Veľké Zlievce · Veľký Krtíš · Veľký Lom · Vieska · Vinica · Vrbovka · Záhorce · Závada · Zombor · Želovce
# Siccia fukudai

Siccia fukudai is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Inoue.
# Siccia interspersa

Siccia interspersa is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Lucas.
# Sideville

Sideville is een gemeente in het Franse departement Manche in de regio Normandië. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cherbourg.

## Geschiedenis

Sideville maakte deel uit van het kanton Équeurdreville-Hainneville tot op 22 maart 2015 het kanton Cherbourg-Octeville-3 werd gevormd en de gemeente daarin werd opgenomen. Dit kanton werd op 5 maart 2020 hernoemd naar Cherbourg-en-Cotentin-3.

## Geografie

De oppervlakte van Sideville bedraagt 7,6 km², de bevolkingsdichtheid is 64,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sideville met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Cherbourg-en-Cotentin (deels) · Couville · Hardinvast · Martinvast · Nouainville · Saint-Martin-le-Gréard · Sideville · Teurthéville-Hague · Tollevast · Virandeville
* ↑ Populations légales 2021.
# Árpád Bárány

Árpád Bárány (Boedapest, 24 juni 1931) is een Hongaars voormalig schermer.

## Carrière

Bárány werd olympisch kampioen in 1964 in Tokio waar ze met de Hongaarse ploeg goud won, vier jaar eerder werd de Hongaarse ploeg vierde.
Ze behaalde individueel zilver en met de Hongaarse ploeg goud, zilver en brons op de wereldkampioenschappen.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1960 | Rome | 4e degen team |
| 1964 | Tokio | 1 degen team |

### Wereldkampioenschappen schermen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1957 | Parijs | 2 degen 2 degen team |
| 1958 | Philadelphia | 2 degen team |
| 1959 | Boedapest | 1 degen team |
| 1963 | Gdańsk | 3 degen team |
1908: Alibert, Berger, Collignon, Gravier, Lippmann, Olivier, Stern · 1912: H. Anspach, P. Anspach, Hennet, Ochs, Salmon, Willems · 1920: Allocchio, Bozza, Canova, Costantino, Marrazzi, A. Nadi, N. Nadi, Olivier, Thaon di Revel, Urbani · 1924: Buchard, Ducret, Gaudin, Labatut, Liottel, Lippmann, Tainturier · 1928: Agostoni, Basletta, M. Bertinetti, Cornaggia-Medici, Minoli, Riccardi · 1932: Buchard, Cattiau, Jourdant, Piot, Schmetz, Tainturier · 1936: Brusati, Cornaggia-Medici, E. Mangiarotti, Pezzana, Ragno, Riccardi · 1948: Artigas, Desprets, Guérin, Huet, Lepage, Pécheux · 1952: Battaglia, F. Bertinetti, Delfino, D. Mangiarotti, E. Mangiarotti, Pavesi · 1956: Anglesio, F. Bertinetti, Delfino, E. Mangiarotti, Pavesi, Pellegrino · 1960: Delfino, E. Mangiarotti, Marini, Pavesi, Pellegrino, Saccaro · 1964: Bárány, Gábor, Kausz, Kulcsár, Nemere · 1968: Fenyvesi, Kulcsár, Nagy, Nemere, P. Schmitt · 1972: Erdős, Fenyvesi, Kulcsár, Osztrics, P. Schmitt · 1976: Edling, Von Essen, Flodström, Högström, Jacobson · 1980: Boisse, Gardas, Picot, Riboud, Salesse · 1984: Borrmann, Fischer, Heer, Nickel, Pusch · 1988: Delpla, Henry, Lenglet, Riboud, Srecki · 1992: Borrmann, Felisiak, Proske, Resnitstsjenko, A. Schmitt · 1996: Cuomo, Mazzoni, Randazzo · 2000: Mazzoni, Milanoli, Randazzo, Rota · 2004: Boisse, F. Jeannet, J. Jeannet, Obry · 2008: F. Jeannet, J. Jeannet, Robeiri · 2016: Borel, Grumier, Jérent, Lucenay · 2020: Kano, Minobe, Yamada, Uyama · 2024: Koch, Andrásfi, Siklósi, Nagy