OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Erlend Øye

Erlend Øye (Bergen, 21 november 1975) is een Noors muzikant, vooral bekend als deel van het popduo Kings of Convenience. Hij heeft een soloalbum, Unrest uitgebracht in 2003 en een mix-cd in de DJ-Kicks-series in 2004.

## Carrière

Zijn muzikale carrière begon in Bergen, waar hij samen met enkele vrienden de band Skog oprichtte. In 1997 verhuisde hij naar Londen en speelde in de band Peachfuzz. Tijdens vakanties thuis in Bergen, speelde hij samen met Eirik Glambek Bøe, samen vormden ze Kings of Convenience in 1998. Hun eerste album Quiet is the New Loud brachten ze uit in 2001. Veel publiciteit kregen ze vervolgens dankzij bijdragen aan het succesvolle album Melody A.M. van Röyksopp, waarvan het nummer Poor Leno op single verschijnt. Hierdoor vindt hij aansluiting bij de dancescene en volgen er meer verzoeken voor gastbijdragen. Door Studio !K7 wordt hij gevraagd om een mix-cd uit in de DJ Kicks-series te maken. Erlend, die dan nog geen ervaring als dj heeft, kiest de platen uit en liet de Duitse Phonique het aan elkaar mixen. Ook wisselt hij de tracks af met eigen zang.
In 2004 werd ook de nieuwe release van Kings of Convenience uitgebracht: Riot on an empty street. Erlend Øye verdiepte zich daarna verder in elektronische muziek en bracht de volgende jaren door in Berlijn of op reis over de hele wereld, terwijl hij zijn soloalbum Unrest opnam. Op het album Unrest staan 10 tracks, elk met een verschillende elektronica-artiest, zoals onder andere Metro Area, Phonique, Prefuse 73 en Schneider TM, opgenomen in tien verschillende steden. Hij toerde als dj die meezingt met de muziek die hij speelt.
Erlend Øye's meest recente project is de band The Whitest Boy Alive. Deze band startte in 2003 oorspronkelijk als een elektronische band, maar ontwikkelde zich langzaam naar een band zonder geprogrammeerde elementen. Erlend zingt en speelt gitaar. Op 21 juni 2006 volgde een debuutalbum, genaamd Dreams op het label Bubbles.
Het meest recente solo-album, Legao, werd in 2014 uitgebracht.

## Discografie

* Unrest (2003)
* Sudden Rush (2003)
* Sheltered Life (2003)
* DJ-Kicks: Erlend Øye (2004)
* The Black Keys Work (2004)
* Legao (2014)

## Muziek met Erlend Øye als zanger

* Remind Me - Röyksopp op Melody A.M. (2001)
* Poor Leno - Röyksopp op Melody A.M. (2001)
* Talco Uno - Jolly Music op Jolly Bar (2001)
* Drop - Cornelius (KOC Remix) op Drop-ep (2002)
* This is the Dream of Evan and Chan (Safety Scissors Remix)- Dntel op This is the Dream...-ep (2002)
* For the Time Being - Phonique op Identification (2004)
* Keep on Waiting - DJ Hell op NY Muscle (2003)
* A Place In My Heart - Star You Star Me op A Place In My Heart-ep (2004)
* Lessons In Love - Kaos op Hello Stranger (2005)
* Cool My Fire - Ada op Blondix 2-ep (2005)
# Gewone pelargoniumgordijnzwam

De gewone pelargoniumgordijnzwam (Cortinarius flexipes) (ook: witgordelsteel) is een schimmel die voorkomt in naaldbossen op een zure ondergrond en waar mossen de benodigde hoeveelheid vocht vasthouden.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenemerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 2 tot 5 cm. De vorm is gebogen of conisch en meestal duidelijk puntig tot stomp gewelfd. Jonge hoeden hebben vaak de vorm van een puntmuts. Onder de witte pluizige, vluchtige en afveegbare velumresten (vlokken) is de hoed donker leigrijs, grijsbruin, notenbruin tot donker roodbruin. Hoeden in droge toestand zijn bleker van kleur.

#### Lamellen

De lamellen zijn grijs tot kaneelbruine, zijn vrij smal.

#### Steel

De steel is 4–7 cm lang en 0,2–0,6 cm breed en heeft een witachtige textuur met veel velumschubben op een oker tot donkerbruine achtergrond. De basis van de steel is meestal donkerder.

#### Geur en smaak

Het dunne, bleekbeigebruine vruchtvlees is tot 3 cm dik net onder de umbo. Het ruikt sterk naar geraniumbladeren of verwelkte rozen en smaakt mild tot bitter.

#### Sporenprint

De sporenprint is tabaksbruin.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn ongeveer 8 × 5 µm groot.

## Verspreiding

Deze paddenstoelsoort komt voor in Europa en Noord-Amerika. In Europa komt de soort algemeen voor.

## Foto's

* Lamellen
* Hoed met umbo
* ↑ Index Fungorum
# Witwangtoerako

De witwangtoerako (Menelikornis leucotis synoniem: Tauraco leucotis) is een vogel die behoort tot de familie Musophagidae (toerako's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in noordoostelijk Afrika en telt twee ondersoorten:
* M. l. leucotis: zuidoostelijk Soedan, Eritrea en westelijk Ethiopië.
* M. l. donaldsoni: de centrale Ethiopische hooglanden.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witwangtoerako op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (la) (de) Rüppell, 1835. Corythaix leucotis (protoniem). Neue Wirbelth. Fauna Abyss. Vög., p. 8. BHL, Tafel 3 BHL (plaat)
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Prentiss (Mississippi)

Prentiss is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Mississippi, en valt bestuurlijk gezien onder Jefferson Davis County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1158. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1053, een daling van 105 (-9,1%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 28 km rond Prentiss.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Prentiss op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Ixodiphagus texanus

Ixodiphagus texanus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Howard.
# Dalhart

Dalhart is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Texas, en valt bestuurlijk gezien onder Dallam County en Hartley County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 7237. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 7023, een daling van 214 (-3,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 11,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 52 km rond Dalhart.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Dalhart op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Witkeelbospatrijs

De witkeelbospatrijs (Dendrortyx leucophrys) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Gould.

## Voorkomen

De soort komt voor van het zuiden van Mexico tot Costa Rica en er worden twee ondersoorten onderscheiden:
* D. l. leucophrys: van zuidelijk Mexico tot Nicaragua.
* D. l. hypospodius: noordelijk Costa Rica.

## Beschermingsstatus

De totale populatie is in 2019 geschat op 50-500 duizend volwassen vogels. Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Witkeelbospatrijs op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Witoortandkwartel

De witoortandkwartel (Odontophorus hyperythrus) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Gould.

## Voorkomen

De soort is endemisch in Colombia.

## Beschermingsstatus

De totale populatie wordt geschat op 150-500 duizend volwassen vogels. Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Witoortandkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Montezumabergkwartel

De Montezumabergkwartel (Cyrtonyx montezumae) is een vogel uit de familie Odontophoridae. Andere namen voor deze soort zijn massenakwartel en montezumakwartel. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1830 door Vigors.

## Kenmerken

De haan heeft een zwart voorhoofd, dat is getooid met enkele veertjes. Langs de bek en rond de wangen loopt een witte band. De vrij lange, neerhangende nekveren zijn bruin. De gitzwarte borst gaat naar de zijkanten over in roodbruin. De borst is getooid met prachtige witte vlekken. De bovenzijde is kastanjebruin met grijszwarte strepen. De roodgele veerschachten zijn ook te zien in de grauwgele, met zwarte vlekjes bedekte staart en vleugelveren. De snavel en poten zijn hoornkleurig, de ogen zijn donkerbruin. De hen heeft helderwitte, zwart omzoomde veerschachten. De bovenzijde is roodachtig izabel. De borst en buik zijn wijnrood. Op het midden van de buik bevinden zich zwarte vlekjes, die zich ook aan de zijkanten bevinden. De lichaamslengte bedraagt ongeveer 20 centimeter.

## Voortplanting

Er wordt een eenvoudig nest gebouwd op een beschutte plek (bijvoorbeeld onder boomstronken), waarin tien tot twintig witte eieren worden gelegd, die worden bebroed door het hennetje. In geval van nood verdedigt het mannetje dapper het nest en voedert geregeld het hennetje.

## Voorkomen

De soort komt voor in het zuidwesten van de Verenigde Staten en Mexico en telt vier ondersoorten:
* C. m. mearnsi: de zuidwestelijke Verenigde Staten en noordelijk Mexico.
* C. m. montezumae: centraal Mexico.
* C. m. rowleyi: Oaxaca.
* C. m. sallei: Michoacán de Ocampo en Guerrero.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Montezumabergkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Etimesgut Belediyespor

Etimesgut Belediyespor is een Turkse voetbalclub uit Ankara, gelegen in Centraal-Anatolië. Het stamnummer is 010597. De thuiswedstrijden worden gespeeld in het Etimesgut Belediyesi Atatürk stadion, dat plaats heeft voor 3.000 toeschouwers. Naast de voetbalbranche kent de club de volgende takken; tennis, tafeltennis, judo en boksen.

## Bekende (ex-)spelers

* Murat Hacıoğlu
# Estisch curlingteam (gemengd)

Het Estisch curlingteam vertegenwoordigt Estland in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

Estland nam voor het eerst deel aan een internationaal toernooi voor gemengde landenteams tijdens de openingseditie van het Europees kampioenschap in het Andorrese Canillo. Het bereikte de play-offs niet. Ook in latere jaren kwam Estland niet verder dan een gedeeld achtste of negende plaats. De beste prestatie boekte het team van Martin Lill in 2007 door vier van de zeven wedstrijden winnend af te sluiten.
Na de tiende editie van het EK werd beslist het toernooi te laten uitdoven en te vervangen door een nieuw gecreëerd wereldkampioenschap voor gemengde landenteams. De eerste editie vond in 2015 plaats in het Zwitserse Bern. Een gedeeld vijfde plaats haalde Estland in 2017. Het team van Andres Jakobson verloor in de kwartfinale van Tsjechië met 7-4.

## Estland op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2015 | 15 | Martin Lill | 8 | 4 | 4 | 43 | 47 |
| 2016 | 20 | Kaarel Holm | 7 | 3 | 4 | 31 | 44 |
| 2017 | 5 | Andres Jakobson | 8 | 4 | 4 | 36 | 48 |
| 2018 | 15 | Andres Jakobson | 8 | 4 | 4 | 40 | 47 |
| 2019 | 27 | Erkki Lill | 7 | 2 | 5 | 51 | 42 |
| 2022 | 21 | Mikhail Vlassov | 7 | 2 | 5 | 38 | 54 |
| 2023 | 25 | Karl Kukner | 7 | 2 | 5 | 41 | 46 |
| 2024 | 23 | Triin Madisson | 6 | 2 | 4 | 31 | 37 |

## Estland op het Europees kampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2005 | 10 | Martin Lill | 5 | 3 | 2 | 43 | 35 |
| 2006 | 13 | Martin Lill | 5 | 3 | 2 | 31 | 26 |
| 2007 | 8 | Martin Lill | 7 | 4 | 3 | 40 | 32 |
| 2008 | 17 | Andres Jakobson | 7 | 2 | 5 | 31 | 46 |
| 2009 | 13 | Erkki Lill | 7 | 3 | 4 | ? | ? |
| 2010 | 14 | Andres Jakobson | 7 | 3 | 4 | ? | ? |
| 2011 | 18 | Erkki Lill | 7 | 2 | 5 | 32 | 35 |
| 2012 | 9 | Erkki Lill | 7 | 4 | 3 | 33 | 32 |
| 2013 | 22 | Erkki Lill | 7 | 1 | 6 | 30 | 45 |
| 2014 | 13 | Erkki Lill | 7 | 3 | 4 | 48 | 40 |

## Externe link

World Curling Federation
* ↑ Sportuitslagen.org 2015. Gearchiveerd op 6 oktober 2022.
* ↑ ecf-web.org/emcc 2005
Andorra · Australië · België · Brazilië · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Rusland · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Andestinamoe

De Andestinamoe (Nothoprocta pentlandii) is een vogel die tot de orde van de tinamoes (Tinamiformes) behoort.

## Beschrijving

De andestinamoe kan 27 cm groot worden. Zijn verenkleed is overwegend grijs en olijfbruin, met witte en zwarte markeringen. Hij heeft gele poten.

## Leefwijze

Het is een schuwe vogel die zich dicht bij rotsen en bodemvegetatie verscholen houdt. Hij leeft vooral van vruchten en zaden, maar eet soms ook insectenlarven, gerst en aardappelen.

## Voortplanting

Het mannetje bouwt een nest en paart met meerdere vrouwtjes. De vrouwtjes leggen elk ongeveer 12 tot 15 eieren die door het mannetje uitgebroed worden. Het mannetje zorgt ook voor de jongen.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in de Andes in Zuid-Amerika en telt acht ondersoorten:
* N. p. ambigua: zuidelijk Ecuador en noordwestelijk Peru.
* N. p. niethammeri: het westelijke deel van Centraal-Peru.
* N. p. oustaleti: centraal en zuidelijk Peru.
* N. p. fulvescens: zuidoostelijk Peru.
* N. p. pentlandii: westelijk Bolivia, noordwestelijk Argentinië en noordelijk Chili.
* N. p. patriciae: noordwestelijk Argentinië
* N. p. mendozae: het westelijk deel van Centraal-Argentinië.
* N. p. doeringi: Centraal-Argentinië.
* ↑ (en) Andestinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Britt Saey

Britt Saey (12 augustus 2002) is een Belgisch korfbalster. Zij is speelster op het hoogste Belgische niveau en tevens speelster van het Belgisch korfbalteam. Haar oudere zus Ellen is ook actief in het korfbal.

## Levensloop

Saey werd op vijfjarige leeftijd actief bij ASKC. In 2014 maakte ze de overstap naar Scaldis. In april 2020 werd bekend dat ze voortaan uitkomt voor Borgerhout/Groen-Wit. Met deze club won ze in 2022 de Beker van België.

## Nationaal Team

Saey werd in 2024 geselecteerd voor het Belgisch korfbalteam dat onder leiding stond van bondscoach Detlef Elewaut.
In het beachkorfbal behaalde ze met het Belgisch nationaal team brons op het wereldkampioenschap van 2022.

## Erelijst

* Beker van België kampioen, 2x (2022, 2023)
* Fiche Britt Saey, Korfbal.be
* (en) Fiche Britt Saey, IKF
* ↑ SEGERS Stefaan, De eerste 2 "Belgian Scorpions" zijn bekend!, Korfbal.be, 30 maart 2022
* ↑ Ellen en Britt Saey verjongen en versterken verder ons team! Borgerhout/Groen-wit (Facebook), 19 april 2020. Gearchiveerd op 28 december 2022.
* ↑ Borgerhout/GroenWit steekt Beker van België op zak na dominante finale, Sporza, 1 mei 2022. Gearchiveerd op 29 december 2022.
* ↑ Het eerste WK beachkorfbal in Nador (Marokko), Korfbal.be
* ↑ (en) Poland is the first World Beach Korfball Champion, IKF, 20 augustus 2022. Gearchiveerd op 6 februari 2023.
# Fabien Audooren

Fabien Audooren is een Belgische kunstenaar en muzikant. In 1971 richtte hij samen met Mong Rosseel, Magda Demeester, Jan Van Daele en Guido Schiffer de activistische Nederlandstalige kleinkunstgroep Vuile Mong en zijn Vieze Gasten op.
Fabien Audooren werkte bij de Gentse muziek- en theaterorganisatie Trefpunt mee aan de heropstart van de Gentse Feesten in de jaren zestig en zeventig. Daar richtte hij ook een straatfestival op: het Internationaal Straattheaterfestival (ISTF). In 1998 werd het ISTF een onafhankelijke organisatie. Fabien organiseerde ook het tweejaarlijkse Internationaal Openluchttheaterfesival in Leuven.
# Panningen

Panningen, in de volksmond Kepèl genoemd (naar de in 1643 gebouwde kapel), is met 7.618 inwoners (2020) het grootste dorp in de gemeente Peel en Maas. Het ligt centraal tussen de steden Roermond, Weert en Venlo in de Nederlandse provincie Limburg.
Per 1 januari 2010 maakt Panningen, als kern uit de voormalige gemeente Helden, deel uit van de gemeente Peel en Maas. Panningen vormt samen met Helden een dubbelkern, Helden-Panningen, die 13.863 inwoners telt (2023). Ten noordwesten van het dorp ligt buurtschap Everlo.

## Geschiedenis

Ten noordwesten van Panningen lag vanaf het einde van de 16e eeuw bij buurtschap Everlo een boerenschans.
Het kasteel Ten Hove werd in de middeleeuwen als boerenhof gebouwd en kreeg in 1715 het uiterlijk van kasteel. Het kasteel was het bestuurscentrum van de heerlijkheid Helden. In de 19e eeuw is het kasteel afgebroken.
Het dorp Panningen ontstond in de 17e eeuw. Het groeide rond een 17e-eeuwse bedevaartkapel. In 1830 werd Panningen een zelfstandige parochie. In 1929 werd de Onze-Lieve-Vrouw-van-Zeven-Smartenkerk gebouwd en de kapel werd gesloopt in 1931.
Vanaf 1879 was er een klooster in Panningen (Sint-Josephklooster) dat werd bewoond door Ursulinen, vervolgens door Missiezusters van het Kostbaar Bloed en, vanaf 1903, werd bewoond door de paters Lazaristen die het als missieklooster en seminarie gebruikten. Ook de Dochters van Liefde van Vincentius a Paulo vestigden zich in Panningen, aan Wietelweg 26. Zij verzorgden onderwijs voor meisjes en werkten in de bejaardenzorg. Uit het werk van de Lazaristen en de Dochters der Liefde is zorgcentrum Vincent Depaul voortgekomen.
Ook op onderwijsgebied ontwikkelde zich de centrumfunctie van Panningen, met de Nationale Handelsacademie, de middelbare landbouwschool uit 1926 en de lagere technische school.

## Economie

Een belangrijke activiteit was de baksteenindustrie. De Steenfabriek Engels Helden, aan de Steenstraat, en de Heldensche Steenfabriek van Vostermans, aan de Ruijsstraat, zijn daar de getuigen van. Aan de Steenbakkersstraat vindt men de Ringoven uit 1909, die werd geklasseerd als rijksmonument.
Ten noorden van de kom van Panningen is een 65 hectare groot regionaal bedrijventerrein gevestigd.

## Bezienswaardigheden

* Onze-Lieve-Vrouw-van-Zeven-Smartenkerk uit 1929-1930.
* Het Missiehuis aan Kerkstraat 8
* Assalaam Moskee geopend in 2008
* Het Grafmonument Guillon-Engels, op de begraafplaats
* De kerkhofkapel, uit 1865, oorspronkelijk grafkapel voor pastoor W.F. de Roij
* De Sint-Odiliakapel, nabij Beekstraat 65, uit 1864 en gerestaureerd in 1984
# IKC Pius X

IKC Pius X (vaak eenvoudigweg de Pius X genoemd) is een integraal kindcentrum in de Gelderse plaats Bemmel. De instelling staat hoofdzakelijk bekend vanwege haar functie als basisschool, maar ook vanwege de kunstwerken van Lou Manche die in het exterieur van het schoolgebouw te zien zijn.

## Geschiedenis

De instelling werd in 1954 onder de naam 'Pius X' geopend als lagere school met een rooms-katholieke denominatie. De school werd vernoemd naar Paus Pius X; deze paus is vooral bekend door zijn inspanningen ter bevordering van de kindercommunie en ook vanwege zijn verzet tegen het modernisme. Het schoolgebouw werd ontworpen door architect Hendrik Willem Valk, die tevens de kerk van Haalderen (OLV Van Zeven Smartenkerk) vormgaf. Direct na de opening had de school ongeveer 170 leerlingen.

## Kunst van Lou Manche

Aan de buitenzijde van het schoolgebouw zijn vier kunstwerken te zien van beeldend kunstenaar Lou Manche (niet te verwarren met zijn oudere broer Auguste Manche). Het bekendst is het opvallende sgraffitowerk in de muur van de linker zuidvleugel van het schoolgebouw. Manche vervaardigde het laatstgenoemde kunstwerk in 1959.
Op drie van de vier hoeken van de twee zuidvleugels van het schoolgebouw staan (in totaal) drie door Manche gemaakte keramische beelden van kinderen. Het schoolbestuur liet hem deze beelden maken om de hoeken van het gebouw mee te markeren en te verfraaien. De toenmalige directeur van de basisschool, Fons Wierink, kende Manche persoonlijk doordat de kunstenaar een vriend van zijn vader was. Oorspronkelijk zou er nog een vierde beeld van een kind gestaan hebben op de rechterhoek van de linker zuidvleugel van het schoolgebouw. Dit is de enige hoek van de vier zuidvleugelhoeken waar geen beeld staat. Van het beeld Meisje met een blokfluit is de keramische blokfluit die zij oorspronkelijk in haar handen had verdwenen. Het is tot dusver onbekend waar deze blokfluit is gebleven.
* Jongen aan waterkant (Lou Manche, 1954)
* Meisje met een blokfluit (Lou Manche, 1954)
* Omhoogkijkende jongen (Lou Manche, 1954)

## Bekende oud-leerlingen

In de onderstaande lijst staan bekende personen die het basisonderwijs doorliepen op IKC Pius X.
* Ruben Hein (1982), zanger/pianist in de jazz- en popmuziek
* Nuva Macare (1997), zanger/pianist in de rockmuziek
* Jesse Schuurman (1998), voetballer, dikwijls spelend als middenvelder
* Wouter Macare (1999), drummer, hoofdzakelijk actief in de metalmuziek
* Job Schuurman (1999), voetballer, actief als doelman
# Menno van Coehoornkazerne

De Menno van Coehoornkazerne is een voormalige militaire kazerne in de Nederlandse stad Arnhem. Voor de kazerne kocht de Nederlandse overheid in 1882 een stuk grond aan, aan de rand van de wijk Klarendal, waar een jaar later met de bouw werd begonnen. In 1885 werd de in neoclassicistische stijl gebouwde kazerne geopend en namen infanterieeenheden intrek in de kazerne die naar vestingbouwkundige Menno van Coehoorn werd vernoemd. De kazerne bestond uit meerdere gebouwen en kon een kleine 1000 manschappen huisvesten. Vanaf 1894 werden ook wielerregimenten opgeleid die dienden als verkenners en koeriers. Troepen van de kazerne werden tijdens de Duitse aanval op Nederland in 1940 ingezet bij de Grebbeberg.
Na de Tweede Wereldoorlog raakte het gebouw in verval en werd het in 1969 grotendeels verkocht aan de gemeente Arnhem. Een groot aantal gebouwen zijn gesloopt en aan de noordelijke en oostelijke rand van het terrein zijn woningen gebouwd. Het legeringsgebouw staat nog steeds en dient als huisvesting voor diverse functies.Er is nieuwbouw gepleegd en in maart 2014 is het geopend als een Multifunctioneel centrum (MFC)