OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dodicilune Records

Dodicilune is een onafhankelijk Italiaans platenlabel, dat jazz uitbrengt. De meeste releases zijn van Italiaanse musici en groepen. Het werd in 1995 opgericht en is gevestigd in Lecce. Het label wordt gedistribueerd door International Record Distribution in Milaan.
Het label heeft verschillende sublabels, waaronder Fonosfere en Koiné. Het kreeg in 2010, 2011 en 2012 een Jazzit Award. Op het label is muziek uitgebracht van onder meer Lee Konitz, Kenny Wheeler, Brian Dickinson, Bruno Tommaso, Paolo Russo, Ferdinando Faraò, Federico Casagrande, Gianni Insalata, Anglani Silvia, Lucio Ferrara en Pierluigi Balducci.
# Atlantische effen xenops

Atlantische effen xenops (Xenops minutus) of Sparmanns xenops is een zangvogel uit de familie Furnariidae (ovenvogels). De vogel werd in 1788 geldig beschreven door de Zweedse natuuronderzoeker Anders Sparrman.

## Kenmerken

De vogel is 11 tot 12 cm lang. Het is een kleine grijsbruine vogel, donker grijsbruin van boven en licht grijsbruin van onder. Er is een opvallende koptekening met een smalle zwarte oogstreep en een lichte wenkbrauwstreep. De keel is wit.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel komt voor in het oosten van Brazilië, doorlopend tot in oostelijk Paraguay en noordoostelijk Argentinië. De leefgebieden liggen in natuurlijk bossen tot op 1000 meter boven zeeniveau. Het is geen bedreigde vogelsoort.
* 1 2 (en) Atlantische effen xenops op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Mus. Carlsonianum, fasc. 3, no. 68, pl. 68 BHL
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
# Resolutie 1285 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1285 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem aangenomen op 13 januari 2000.

## Achtergrond

In 1980 overleed de Joegoslavische leider Tito, die decennialang de bindende kracht was geweest tussen de zes deelstaten van het land. Na zijn dood kende het nationalisme een sterke opmars en in 1991 verklaarde Kroatië zich onafhankelijk. Daarop volgde de Kroatische Onafhankelijkheidsoorlog, tijdens dewelke het Joegoslavische Volksleger het strategisch gelegen schiereilandje Prevlaka innam.
In 1996 kwamen Kroatië en Joegoslavië overeen Prevlaka te demilitariseren, waarop VN-waarnemers van UNMOP kwamen om daarop toe te zien. Deze missie zou uiteindelijk tot 2002 aanwezig blijven.

## Inhoud
### Waarnemingen

De Veiligheidsraad verwees opnieuw naar het akkoord tussen Kroatië en Servië en Montenegro over de demilitarisatie van het schiereiland Prevlaka. De Raad was bezorgd over de schendingen daarvan en de beperkingen die de VN-waarnemers kregen opgelegd, al ging het daarmee volgens een rapport van secretaris-generaal Kofi Annan wel de goede richting uit. Zo was in de gedemilitariseerde zone een grensovergang geopend tussen beide landen. Op een definitieve oplossing voor Prevlaka bleef het vooralsnog wachten. De onderhandelingen daarover liepen nog steeds.

### Handelingen

De militaire VN-waarnemers op Prevlaka werden geautoriseerd nog tot 15 juli 2000 te blijven toezien op de demilitarisatie van het schiereiland. De partijen werden opgeroepen schendingen van het demilitarisatieregime te vermijden, stappen te zetten om de spanningen te verminderen en de veiligheid en bewegingsvrijheid van de waarnemers te verzekeren, alsook te blijven onderhandelen om de kwestie op te lossen. Ze werden gevraagd de secretaris-generaal minstens tweemaal per maand op de hoogte te brengen over de stand van zaken met betrekking tot dat laatste.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1256 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1999)
* Resolutie 1259 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1999)
* Resolutie 1305 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1307 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 1285 · 1286 · 1287 · 1288 · 1289 · 1290 · 1291 · 1292 · 1293 · 1294 · 1295 · 1296 · 1297 · 1298 · 1299 · 1300 · 1301 · 1302 · 1303 · 1304 · 1305 · 1306 · 1307 · 1308 · 1309 · 1310 · 1311 · 1312 · 1313 · 1314 · 1315 · 1316 · 1317 · 1318 · 1319 · 1320 · 1321 · 1322 · 1323 · 1324 · 1325 · 1326 · 1327 · 1328 · 1329 · 1330 · 1331 · 1332 · 1333 · 1334
# Emile de Meester de Ravestein

Emile de Meester de Ravestein (Mechelen, 24 mei 1812 – Boortmeerbeek, 20 april 1889) was een Belgisch diplomaat en geoloog.
Hij was de zoon van Constantin de Meester de Ravestein. Na zijn rechtenstudie werd hij als diplomaat aangesteld aan de ambassade van Berlijn. Ook was hij jarenlang Belgisch gezant bij de Heilige Stoel. Daarnaast was hij een verzamelaar van oude kunst, en een verdienstelijk geoloog. Hij schonk 173 Egyptische objecten aan het Musée royal d'Armures, d'Antiquités et d'Ethnologie.
Na zijn dood werden verschillende stukken van zijn verzameling, waaronder zijn lithotheek uit het Kasteel Ravestein, aan de Belgische staat geschonken. Het kasteel schonk hij in 1885 aan de Commissie van Openbare Onderstand.

## Eretekens

* België: Officier in de Leopoldsorde
* Commandeur Ernestijnse Huisorde
* Commandeur Orde van Sint-Gregorius de Grote
* Ridder in de Orde van Malta
* 3e klasse Orde van de Rode Adelaar.
* ↑ Stamboom van Émile de MEESTER de RAVESTEIN. Geneanet.
* ↑ https://www.google.be/books/edition/A_History_of_World_Egyptology/QQYxEAAAQBAJ?hl=nl&gbpv=1&pg=PT324&printsec=frontcover
* ↑ https://www.google.be/books/edition/British_and_Foreign_State_Papers/5I8AAAAAYAAJ?hl=nl&gbpv=1&dq=Emile+de+Meester+de+Ravestein&pg=PA613&printsec=frontcover
# Polyxena

Polyxena (Grieks: Πολυξένη) is in de Griekse mythologie de jongste dochter van koning Priamus van Troje en Hecuba, en dus een zuster van Hector, Paris, Deïphobus, Helenus, Troïlos en van Creüsa en Cassandra. Ze wordt niet genoemd door Homerus, maar volgens de latere beschrijvingen van de Trojaanse Oorlog door auteurs als Dares Phrygius, Dictys Cretensis en Hyginus was ze net zo mooi als Helena en had ze lang blond haar, en werd de Griek Achilles verliefd op haar. Haar ouders gaven Achilles toestemming haar te trouwen, waarna Hecuba Achilles in de val lokte en liet doden door Paris.
Veelbeschreven is de wrede wijze waarop Polyxena omkwam bij de inname van Troje door de Grieken. Volgens de Cypria (een van de Cyclische Epen) werd ze gewond door Odysseus en Diomedes bij de inname van Troje en werd ze begraven door Achilles' zoon Neoptolemus (schol. Eur. Hec. 41). Alle latere versies van de mythe, te beginnen met Ibycus (fr. 36) en Euripides’ toneelstuk Hecuba, vertellen echter dat ze door Neoptolemus werd gedood. Volgens Euripides en Seneca (in zijn Trojaanse vrouwen) verscheen de geest van Achilles geruime tijd na zijn dood boven zijn graf en eiste hij het offer van het meisje en volgens Ovidius (Metamorphosen XIII, 439 e.v.) verscheen de geest aan Agamemnon en zijn metgezellen met dat verzoek. Euripides, die een groot deel van zijn tragedie Hecuba aan de dood van Polyxena wijdde, beschrijft dat het meisje door een harde en gedecideerde Odysseus wordt opgehaald, die zich moet verweren tegen de bittere verwijten van haar moeder Hecuba. Ovidius benadrukt in zijn beschrijving de moed waarmee Polyxena de dood ingaat en die zelfs Neoptolemus tot tranen toe roert. In de beschrijving van het verhaal door Quintus Smyrnaeus in zijn Posthomerica (XIV, 193-351) is het offer van Polyxena nodig om de Grieken goede wind te verschaffen om terug te kunnen varen (zoals het offer van Iphigenia op de heenweg nodig was).
* Bibliothèque nationale de France: cb15068924h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 131691317
* Système universitaire de documentation: 238345882
* Virtual International Authority File: 18363473
* WorldCat (via VIAF): 18363473
# Tianhoubaodan

Tianhoubaodan is een Chinese feestdag waarop de verjaardag van de Chinese zeegodin Tianhou wordt gevierd. De dag is in de gregoriaanse kalender elk jaar anders, want de datum is altijd op de 23e dag van de derde maan in de Chinese kalender. Het feest wordt georganiseerd door religieuze verenigingen en Tianhoutempels wereldwijd. Op deze dag vieren miljoenen Tianhougelovigen de geboorte van de godin. Er worden op deze dag leeuwendans, drakendans, uitbundige offeringen, miaohui en grote gebedsdiensten in en rondom de tempels gehouden. Het wordt vooral gevierd door zeevaarders, zoals vissers. Tianhou is immers de beschermgodin van de mensen die op zee varen. De mensen die op boten wonen, zoals de Tanka en de Hoklo, hangen Chinese vlaggen met de lofprijzingen over de godin op deze dag. Vlak bij de Tianhoutempels kan men straataltaren vinden, deze zorgen ervoor dat het in de tempel niet overvol wordt door het uitgebreide offeren van devote volgelingen.

## Hongkong

In Hongkong begint de viering van Tianhou's verjaardag op de avond daarvoor. Mensen gaan net als bij Chinees nieuwjaar naar Tianhoutempels om te offeren en haar te bedanken voor de zegen in het afgelopen jaar. Ook gaat men de huapao teruggeven aan de tempel. Als het 12 uur 's avonds is, brandt elke dorpsvertegenwoordiger van een Hongkongs dorp de eerste wierookstok. Vervolgens leest hij een gebed op van Tianhou. In de ochtend verzamelen de mensen van de drakendans en de leeuwendans zich voor de ingang van de tempel. Vervolgens wordt een processie gehouden in de buurt van de tempel. In de middag worden huapao's uitgedeeld door loting. Degene die de tweede is, is de grote winnaar. In de avond wordt de religieuze variant van Kantonese opera gespeeld.
In Hongkong zijn ongeveer veertig Tianhoutempels te vinden. De oudste is de Tianhoutempel van Joss House Bay.
# Women Talking

Women Talking is een Amerikaanse dramafilm uit 2022, geschreven en geregisseerd door Sarah Polley. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 2018 van Miriam Toews. De hoofdrollen worden vertolkt door Rooney Mara, Claire Foy, Jessie Buckley, Ben Whishaw en Frances McDormand (die ook een producent is van de film).

## Verhaal

Een groep vrouwen in een geïsoleerde religieuze kolonie komt samen om te strijden en hun geloof te verzoenen met een reeks seksuele aanvallen door de mannen van de kolonie.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Rooney Mara | Ona Friesen |
| Claire Foy | Salome Friesen |
| Jessie Buckley | Mariche Loewen |
| Ben Whishaw | August Epp |
| Frances McDormand | Scarface Janz |
| Judith Ivey | Agata |

## Productie

In december 2020 werd bekendgemaakt dat Frances McDormand de hoofdrol zou spelen in de film, die zou worden geschreven en geregisseerd door Sarah Polley. De opnames vonden plaats van 19 juli tot 10 september 2021 in Toronto. In januari 2022 werd gemeld dat Hildur Guðnadóttir is ingehuurd voor de filmmuziek.

## Release

De film ging in première op 2 september 2022 op het Filmfestival van Telluride.

## Ontvangst

Op Rotten Tomatoes heeft Women Talking een waarde van 89% en een gemiddelde score van 8,0/10, gebaseerd op 35 recensies. Op Metacritic heeft de film een gemiddelde score van 80/100, gebaseerd op 13 recensies.

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Genomineerde(n) | Uitslag |
| 2022 | Internationaal filmfestival van Toronto | People's Choice Award (beste film) | Sarah Polley | Genomineerd |
| 2022 | National Board of Review | Top tien films | Top tien films | Gewonnen |
| 2022 | National Board of Review | Beste ensemble | Beste ensemble | Gewonnen |
| 2023 | Golden Globes | Beste script | Sarah Polley | Genomineerd |
| 2023 | Golden Globes | Beste filmmuziek | Hildur Guðnadóttir | Genomineerd |
| 2023 | Critics' Choice Awards | Beste film | Beste film | Genomineerd |
| 2023 | Critics' Choice Awards | Beste vrouwelijke bijrol | Jessie Buckley | Genomineerd |
| 2023 | Critics' Choice Awards | Beste acteerensemble | Beste acteerensemble | Genomineerd |
| 2023 | Critics' Choice Awards | Beste regisseur | Sarah Polley | Genomineerd |
| 2023 | Critics' Choice Awards | Beste bewerkte scenario | Sarah Polley | Gewonnen |
| 2023 | Critics' Choice Awards | Beste filmmuziek | Hildur Guðnadóttir | Genomineerd |
| 2023 | Satellite Awards | Beste dramafilm | Beste dramafilm | Genomineerd |
| 2023 | Satellite Awards | Beste regisseur | Sarah Polley | Genomineerd |
| 2023 | Satellite Awards | Beste acteur in een bijrol | Ben Whishaw | Genomineerd |
| 2023 | Satellite Awards | Beste actrice in een bijrol | Claire Foy | Gewonnen |
| 2023 | Satellite Awards | Beste bewerkt script | Sarah Polley | Gewonnen |
| 2023 | Satellite Awards | Beste soundtrack | Hildur Guðnadóttir | Genomineerd |
| 2023 | Academy Awards (Oscars) | Beste film | Beste film | Genomineerd |
| 2023 | Academy Awards (Oscars) | Beste bewerkte scenario | Sarah Polley | Gewonnen |
# West Elizabeth

West Elizabeth is een plaats (borough) in de Amerikaanse staat Pennsylvania, en valt bestuurlijk gezien onder Allegheny County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 565. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 524, een daling van 41 (-7.3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 0,7 km², waarvan 0,5 km² land en 0,2 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond West Elizabeth.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over West-Elizabeth op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Dubravka van Bohemen

Dubravka van Bohemen (voor 931-977) was een dochter van Boleslav I van Bohemen en Biagota. Zij werd in 965 de echtgenote van Mieszko I van Polen. Deze verbintenis bezegelde een bondgenootschap tussen Polen en Bohemen. Volgens de overlevering speelde Dubravka een wezenlijke rol in de kerstening van Polen. Zij gaf het leven aan een zoon (Boleslaw I van Polen) en een dochter (Świętosława van Polen). Haar dood in 977 luidde het einde in van het bondgenootschap tussen Polen en Bohemen.
Als jong meisje was zij eerst voorbestemd om non te worden. Zij trouwde echter met de Duitse edelman Günther van Merseburg (uit rebellie? of schaking?). Haar latere huwelijk met Mieszko was daardoor haar tweede huwelijk.
Mieszko en Dubravka kregen de volgende kinderen:
* Bolesław I
* Vladivoj van Bohemen
* mogelijk Tove, vrouw van Harald I van Denemarken
* mogelijk een onbekende dochter die wordt geïdentificeerd als Sigrid de Hooghartige, die eerst zou trouwen met koning Erik Segersäll van Zweden en daarna (als 'Gunhild') met Sven Vorkbaard van Denemarken. Zij was de moeder van koning Knoet de Grote van Engeland en Denemarken.
* Gemeinsame Normdatei: 1066503249
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2127 903X
* Library of Congress Control Number: n80110956
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: osa2015871621
* Virtual International Authority File: 43142777
* WorldCat (via VIAF): 43142777
# Zaniskari

De zaniskari is een paardenras uit Zanskar in Ladakh in het noorden van India.

## Beschrijving

Het is een ras van kleine maar taaie bergpony's die vooral gebruikt worden als pakpaarden in de bergen. Ze worden soms ook bereden.
Ze zijn goed aangepast aan het plaatselijke klimaat op een hoogte tussen drie- en vijfduizend meter aan de rand van het Tibetaans Hoogland waar de temperaturen minus 40° C kunnen bereiken. Ze zijn vast ter been en staan bekend om hun levenskracht en uithoudingsvermogen. Ze kunnen zelf voedsel zoeken onder sneeuw.
De stokmaat ligt gemiddeld bij 130 cm, variërend van 120 tot 140 cm. Als vachtkleur komen voor: grijs, zwart, bruin en vos. Ze hebben volle manen en staart en krijgen een dikke wintervacht. Ze hebben stevige korte benen en harde hoeven.
Wanneer de dorpelingen hun kuddes jaks uit de bergen gaan terughalen voor de winter, lopen zaniskaripony's mee in deze meerdaagse zoektochten over besneeuwde bergpaden en bevroren bergbeken. De pakpony's dragen wel een halster maar geen bit. Als paardendekens en over de bepakking gebruikt men vaak nog kleurrijke traditionele weefsels. Het geïsoleerde leefgebied kent geen verharde wegen en is vaak meer dan de helft van het jaar onbereikbaar door sneeuw.

## Status

Dit lokale ras uit de omgeving van Kargil is geregistreerd als een zeldzaam en bedreigd huisdierras. Om het aantal raszuivere zaniskari te stabiliseren is men in deze regio gestart met een speciaal fokprogramma.

## Galerij

* als rijpony in de bergen
* kleurrijke pakzadels
* pakpaarden op een bergpad
* dorpelingen met paarden
# Leuvense universiteiten

De Belgische stad Leuven in het voormalige hertogdom Brabant heeft sinds 1425 bijna onafgebroken een universitaire aanwezigheid gekend, met uitzondering van de jaren 1797-1817:
De drie hoger vernoemde universiteiten hebben geen onderlinge strikt juridische band.

## Morele continuïteit

De historici van de katholieke universiteiten van Leuven en van Louvain-la-Neuve hebben het geloof en de overtuiging, gebaseerd op verschillende argumenten, dat ze de morele opvolgers zijn van de universiteit uit het ancien régime.
Onder meer de KU Leuven beschouwt zich dus als de voortzetting en belichaming van de in stichting middeleeuwse universiteit. Dat hierin tijdens de revolutietijd een hiaat is ontstaan, is een lot dat Leuven deelt met enkele Europese universiteiten (met uitzondering van de oude academies in het Verenigd Koninkrijk en nog andere Staten in Europa). Geen van deze universiteiten heeft haar oorspronkelijke structuur behouden. Dit belet niet dat ze zich allemaal beroepen op een stichting in de middeleeuwen of in de nieuwe tijd. Zo beroepen de verschillende universiteiten die zijn voortgekomen uit de Parijse Sorbonne zich alle op een traditie van acht eeuwen universitaire vorming.
Voor wat Leuven betreft is er nog een tweede continuïteit aan te wijzen met de oude alma mater. De universiteit uit de middeleeuwen dankte haar ontstaan aan een pauselijke beslissing. De nieuwe instelling werd in 1834 eveneens, op vraag van de Belgische bisschoppen, door paus Gregorius XVI toegestaan. De universiteiten onder het ancien régime hadden alle een confessionele stempel. In tegenstelling tot de meeste, die na de revolutiejaren een neutrale overheidsinstelling werden, is Leuven in naam, bestuursvorm en reglementen een confessionele instelling gebleven. Naar kerkelijke opvatting was daarbij, ondanks de drie decennia onderbreking, ook in rechte geen verjaring ingetreden en was de Katholieke Universiteit van 1834 de rechtmatige en directe voortzetting en belichaming van de in 1797 opgeheven universiteit.
# Hedikhuizen

Hedikhuizen, in de volksmond Hékèse genaamd, is een van de kleinste dorpen in de gemeente Heusden in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het had ongeveer 200 inwoners in 1972 en 280 inwoners in 2023. De bebouwing is gegroepeerd langs de Hoge Maasdijk, die ooit het omliggende land tegen het water van de Hedikhuizense Maas moest beschermen.
Hedikhuizen behoorde tot het Land van Heusden dat in 1357 deel werd van het Graafschap Holland. Omstreeks 1810 werd het bij Noord-Brabant gevoegd.
Einde 10e eeuw was Hedikhuizen in het bezit van bisschop Notger van het Prinsbisdom Luik. In 1282 kwamen de bezittingen te Hedikhuizen aan de Abdij van Berne die ook het patronaatsrecht verkreeg. In 1598 werd de aan Sint-Lambertus gewijde kerk genaast door de Hervormden die haar sindsdien in gebruik hadden. De katholieke godsdienst werd aanvankelijk verboden, hoewel Bokhoven fungeerde als grenskerk, maar in 1683 kwam er een schuurkerk en werden de gelovigen bediend door de pastoor van Vlijmen. In 1692 kreeg de parochie Hedikhuizen weer een eigen pastoor. Een nieuwe waterstaatskerk werd gebouwd in 1846, en in hetzelfde jaar splitste de parochie Haarsteeg zich af.
In 1944 werden, tijdens de bevrijdingsdagen, de torens van de kerk opgeblazen en was men weer een tijdlang op een noodkerkje aangewezen. Een nieuwe Lambertuskerk kwam gereed in 1962. In 2003 werd de parochie samengevoegd met die van Herpt en Heusden tot de pastorale eenheid: De Bernse Maasparochies.
Hedikhuizen was tot 1935 een zelfstandige gemeente. In dat jaar werd bij herindeling de gemeente verdeeld over de toenmalige gemeenten Heusden en Vlijmen. In 1997 kwam dit alles weer bij elkaar in de nieuw gevormde fusiegemeente Heusden.

## Bezienswaardigheden

* Fort Hedikhuizen, uit 1862 was, met bijbehorende inundatiesluis, onderdeel van de Zuider Waterlinie die Holland tegen eventuele Belgische en Franse troepen moest beschermen.
* De Lambertuskerk is een voormalige hervormd kerkgebouw aan de Hoge Maasdijk 9. Het is een laatgotisch kerkje dat in 1598 door de Hervormden genaast werd. De Romaanse toren werd in 1939 gerestaureerd maar in 1944 door de Duitsers kapotgeschoten, waarbij slechts de tufstenen benedenruimte met kruisgewelf behouden bleef, zij het in sterk geschonden staat. Het eenbeukige gotische kerkje, gebouwd in de 15e eeuw, is niet meer als zodanig in gebruik maar fungeert als woonhuis.
* De katholieke Sint-Lambertuskerk is een kerk aan de Lambertusstraat in de traditie van de Bossche School uit 1962. Architect was Huub Baayens. In 2010 werd de kerk onttrokken aan de eredienst.

## Natuur en landschap

Hedikhuizen ligt aan de Hoge Dijk, die echter sinds 1475 niet langer meer een Maasdijk is. Achter de dijk liggen nu de Gelderse Waarden en de Hedikhuizense Maas, een in dat jaar afgesneden Maasbocht. De Gelderse Waarden zijn pas in 1958 bij Noord-Brabant gevoegd. Meer naar het noorden ligt de huidige Maasbedding. Ten zuiden van Hedikhuizen bevindt zich de Haarsteegse Wiel. Verder is Hedikhuizen omgeven door vooral grootschalig landbouwgebied.

## Aangrenzende kernen

Bokhoven, Haarsteeg, Herpt
# Als je haar maar goed zit!

Als je haar maar goed zit! was een Vlaams panelprogramma dat in 2004 op de VRT te zien was. De presentatie was in handen van Dré Steemans.

## Concept

In elke aflevering probeert een panel van vier BV's in te schatten hoe Vlaanderen zijn bekende Vlamingen ziet. In de eerste ronde wordt er naar de kwaliteiten van BV's gepeild aan de hand van vragen zoals "Door wie zou u nooit uw belastingsbrief laten invullen?" of "Wie zou de beste cafébaas zijn?". In de tweede ronde toont men een foto van een bekendheid aan de man in de straat en moeten de panelleden aan de hand van een beschrijving achterhalen over wie het gaat. In de derde ronde gaat men op zoek naar de kwaliteiten en kleine kantjes van de panelleden zelf.

## Afleveringen

| Afl. | Uitzenddatum | Panelleden | Panelleden | Panelleden | Panelleden |
| 1 | 1 september 2004 | Geena Lisa | Bo Coolsaet | Marcel Vanthilt | Gilles Van Binst |
| 2 | 8 september 2004 | Geena Lisa | Bo Coolsaet | Marcel Vanthilt | Bob Peeters |
| 3 | 15 september 2004 | Geena Lisa | Sergio Quisquater | Herr Seele | Bob Peeters |
| 4 | 22 september 2004 | Geena Lisa | Katja Retsin | Herr Seele | Bob Peeters |
| 5 | 29 september 2004 | Thomas Vanderveken | Martine Prenen | Herr Seele | Bob Peeters |
| 6 | 6 oktober 2004 | Geena Lisa | Kadèr Gürbüz | Herr Seele | Bob Peeters |
| 7 | 13 oktober 2004 | Geena Lisa | Martine Prenen | Herr Seele | Bob Peeters |
| 8 | 20 oktober 2004 | Geena Lisa | Thomas Vanderveken | Herr Seele | Bob Peeters |
| 9 | 27 oktober 2004 | Tom Coninx | Sergio Quisquater | Kadèr Gürbüz | Marcel Vanthilt |
| 10 | 3 november 2004 | Frank Deboosere | Sergio Quisquater | Kadèr Gürbüz | Marcel Vanthilt |
| 11 | 10 november 2004 | Geena Lisa | Tom Coninx | Herr Seele | Marcel Vanthilt |
| 12 | 17 november 2004 | Geena Lisa | Sergio Quisquater | Herr Seele | Bob Peeters |
| 13 | 24 november 2004 | Geena Lisa | Sergio Quisquater | Herr Seele | Bob Peeters |