OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Socata TBM

De Socata TBM (nu Daher TBM) is een eenmotorig turboprop laagdekker zakenvliegtuig gebouwd door het Franse bedrijf Socata, dat in 2014 geheel is opgegaan in het eveneens Franse Daher. Het toestel met vier-zes zitplaatsen maakte zijn eerste vlucht op 14 juli 1988. Het toestel is nog steeds in productie.

## Ontwerp en historie

De Socata TBM was oorspronkelijk een samenwerking tussen Socata en de Amerikaanse vliegtuigbouwer Mooney Airplane Company. De letters TB staan voor de plaats van productie: Tarbes. De M staat voor Mooney. Het ontwerp van de TBM is een directe afgeleide van de Mooney 301, waarvan alleen een prototype heeft bestaan. In mei 1991 moest de firma Mooney zich uit de samenwerking terugtrekken wegens financiële problemen. Met de 301 als startpunt werd de TBM 700 ontwikkeld, waarbij de nadruk lag op goede prestaties zoals snelheid, vlieghoogte en betrouwbaarheid. De geheel metalen TBM 700 is uitgerust met een drukcabine en intrekbaar landingsgestel. Voorts beschikt de TBM over een automatisch de-icing-systeem en een verwarmde voorruit.
De TBM was begin jaren 1990 een commercieel succes. De eerste serie van vijftig stuks was al direct uitverkocht. Zowel de piloten als de eigenaren prezen de vliegeigenschappen, prestaties en het relatief lage brandstofverbruik. Het toestel is in gebruik bij privévliegers, bedrijven en charter- en verhuurmaatschappijen.

## Belangrijkste varianten
### TBM 700

    Eerste productieversie met een Pratt & Whitney Canada PT6A-64 turboprop-motor van 700 pk.

### TBM 850

    Versie met betere prestaties, uitgerust met een Pratt & Whitney Canada PT6A-66D-motor met een vermogen van 850 pk.

### TBM 850 Elite

    TBM 850-update met vier voorwaarts gerichte zitplaatsen, zodat er meer cabineruimte was voor bagage en vracht.

### TBM 900, 910, 930 en 940

    De 900 was een verbeterde versie van de TBM 850 met verschillende aerodynamische aanpassingen zoals winglets en een vijfbladige propeller. De 910 was uitgerust met verbeterde Garmin G1000 NXi-avionica. De 930 had een vernieuwd interieur en Garmin G3000-touchscreens in de cockpit. De aanpassingen van de 940 betreffen een autothrottle en een automatische de-icing (ontijzings)-installatie.

## Specificaties

* Type: Socata TBM 900
* Fabriek: Daher-Socata
* Zitplaatsen: 4-6
* Lengte: 10,72 m
* Spanwijdte: 12,83 m
* Hoogte: 4,36 m
* Vleugeloppervlak: 18 m²
* Vleugelprofiel: wortel: RA 16-43; tip: RA 13.3-43
* Leeg gewicht: 2097 kg
* Maximum gewicht: 3354 kg
* Brandstof: 1100 liter
* Motor: 1 × Pratt & Whitney Canada PT6A-66D turboprop, 630 kW (850 shp)
* Propeller: 5-blads Hartzell constant-speed propeller
* Eerste vlucht: 14 juli 1988
* Gebouwd: 1988-heden
Prestaties:
* Maximumsnelheid: 611 km/u
* Kruissnelheid: 467 km/u
* Klimsnelheid: 10 m/s
* Plafond: 9449 m
* Vliegbereik: 3304 km
* Brandstofverbruik: 208 liter/uur (kruisvlucht op FL310)
* Startbaanlengte: 726 m
# Zonites euboeicus

Zonites euboeicus is een slakkensoort uit de familie van de Zonitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Kobelt.
# Bakah

Bakah is een bestuurslaag in het regentschap Blora van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bakah telt 2707 inwoners (volkstelling 2010).
# Witkruinshamalijster

De witkruinshamalijster (Copsychus stricklandii) is een zangvogel uit de familie van de Muscicapidae (vliegenvangers). Deze vogel is genoemd naar de Engelse ornitholoog Hugh Edwin Strickland.

## Kenmerken

De witkruinshamalijster is 25 cm lang. Deze vogel lijkt in uiterlijk en gedrag sterk op de (gewone) shamalijster, met als enige verschil een witte kruin.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het noorden van Borneo en op Pulau Banggi.

## Status

De witkruinshamalijster komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar een ondersoort van de shamalijster (C. malabaricus stricklandii).
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Boomspitsmuistenrek

De boomspitsmuistenrek (Microgale dryas) is een tenrek uit het geslacht Microgale die voorkomt in de regenwouden van het noordoosten van Madagaskar. De naam van dit dier is afgeleid van het Griekse woord δρυας (dryas), bosnimf. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Paulina Jenkins in 1992.

## Kenmerken

De boomspitsmuistenrek is een grote soort. De bovenkant van het lichaam is donkerrood tot grijsbruin, de onderkant grijs. Tussen de haren van de rugvacht zijn lange voelharen te vinden, die afgeplat zijn in het midden van hun lengte, maar rond bij de punt. De voorvoeten zijn grijsbruin aan de bovenkant en aan de onderkant wat lichter, de achtervoeten uitsluitend grijsbruin. Ook de staart is grijs. De kop-romplengte bedraagt 105,5 tot 113,5 mm, de staartlengte 68,0 tot 70,5 mm, de achtervoetlengte 18,1 tot 18,7 mm en het gewicht 38 tot 40 g.

## Voorkomen

Deze soort is bekend van de Réserve Spéciale de Ambatovaky, de typelocatie, en van overblijfselen uit uilenballen in Réserve Spéciale d'Anjanharibe-Sud.
* ↑ (en) Boomspitsmuistenrek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D. (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 73. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Microgale dryas Jenkins, 1992. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 03-07-2023.
* Jenkins, P.D. 1992. Description of a new species of Microgale (Insectivora: Tenrecidae) from eastern Madagascar. Bulletin of the British Museum (Natural History), Zoology Series 58(1):53-59.
# Neotridactylus politus

Neotridactylus politus is een rechtvleugelig insect uit de familie Tridactylidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Lawrence Bruner.
# Queensland Rail

Queensland Rail is een spoorvervoerder in de deelstaat Queensland in Australië. Het bedrijf bestaat sinds 1865. De maatschappij is volle eigendom van de regering van Queensland en heeft een hoofdzetel in Brisbane. Queensland Rail is de eigenaar en beheerder van een spoorwegnetwerk met een lengte van 6.600 km en de uitbater van passagierslijnen op lange afstand en in voorsteden.
Het spoorwegnetwerk is uitgebouwd op kaapspoor, ook voor de hoofdlijnen. De QR Tilt Train is een kantelbaktrein die op kaapspoor snelheden van 165 km/h haalt.

## Netwerk

De North Coast Line (NCL) is de belangrijkste as en strekt zich uit over 1.680 kilometer van zuid naar noord, van Brisbane naar Rockhampton, Townsville en Cairns.
Daaraan zijn vier lijnen gekoppeld (met eventuele bijhorende aftakkingen) die van oost naar west lopen:
* De Western line (inclusief de originele Main Line) van Brisbane naar Toowoomba en Charleville
* De Central Western line van Rockhampton naar Longreach en Winton
* De Great Northern Railway van Townsville naar Mount Isa
* De Tablelands line van Cairns naar Atherton en Forsayth
Dan is de er de oorspronkelijke treinverbinding met Sydney, in kaapspoor die zuidwaarts vanuit Toowoomba naar de grens met New South Wales liep in Wallangarra, een verbinding in kaapspoor van Brisbane naar Gold Coast met een maximumsnelheid van 140 km/h en een normaalspoorverbinding van Brisbane naar de grens met New South Wales en zo verder naar Sydney.

## Externe link

* website Queensland Rail
# Yuji Iwasawa

Yuji Iwasawa (Japans: 岩沢雄司; Tokio, 4 juni 1954) is een Japanse rechter. Sinds 22 juni 2018 is hij een lid van het Internationaal Gerechtshof.

## Loopbaan

Iwasawa was achtereenvolgens universitair hoofddocent aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Osaka City University en hoogleraar aan de afdeling Internationale Betrekkingen van de Universiteit van Tokio. Ten tijde van zijn verkiezing tot lid van het ICJ was hij hoogleraar internationaal recht aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit van Tokio. Hij was een Visiting Fellow van het Lauterpacht Centre for International Law in Cambridge (1991-1993, 1997, 2000-2001) en Overseas Fellow aan het Churchill College in Cambridge (2000-2001). Hij is gespecialiseerd in de relatie tussen internationaal recht en nationaal recht, internationale mensenrechtenwetgeving, internationaal economisch recht, internationale geschillenbeslechting en jurisdictionele immuniteiten.

### Nevenfuncties

Naast zijn rol in het Internationaal Gerechtshof, is Iwasawa de vicevoorzitter van de International Law Association (ILA). Van 2007 tot 2018 was hij lid van het Mensenrechtencomité onder het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (2007-2018). Tweemaal was hij voorzitter daarvan (2009-2011 en 2017-2018). Daarnaast was hij van 2004 tot 2013 rechter, en tussen 2010 en 2013 vicevoorzitter, van het Administratief Tribunaal van de Aziatische Ontwikkelingsbank. Hij was van 2003 tot 2008 lid van de permanente groep van deskundigen in het kader van de WTO-overeenkomst inzake subsidies. Van 2002 tot 2004 was hij lid van het permanent forum van de Verenigde Naties over inheemse kwesties. Van 2016 tot 2018 was hij voorzitter van de Japanse Vereniging voor Internationaal Recht.
* ↑ (en) Japanese law professor elected new judge at the International Court of Justice | UN News. news.un.org (22 juni 2018). Geraadpleegd op 13 juli 2023.
* ↑ (en) Author, No, Another Japanese judge elected to replace Hisashi Owada at International Court of Justice. The Japan Times (23 juni 2018). Geraadpleegd op 13 juli 2023.
* 1 2 3 Iwasawa Yuji – Institut de Droit International. www.idi-iil.org. Geraadpleegd op 13 juli 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb13523799d (data)
* CiNii: DA00461499
* Gemeinsame Normdatei: 1023119528
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8405 8111
* Library of Congress Control Number: n85162706
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00146843
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0274601
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007436211005171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 227524012
* Système universitaire de documentation: 050305727
* Virtual International Authority File: 108302403
* WorldCat (via VIAF): 108302403
# Kleine egeltenrek

De kleine egeltenrek (Echinops telfairi) is een zoogdier uit de familie tenreks dat alleen voorkomt op Madagaskar. Het is de enige soort in het geslacht Echinops. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door William Charles Linnaeus Martin in 1838.

## Beschrijving

De kleine egeltenrek is geen egel, ook al lijkt hij er wel op. Dit komt door zijn stekelig rugpantser en zijn vermogen om zichzelf op te rollen tot een bol. Hij eet voornamelijk insecten.

## Voorkomen

De soort is endemisch in het doornstruweel van Madagaskar, de zuidelijkste ecoregio van Madagaskar. Zijn natuurlijke leefgebieden zijn regenwouden, savannes en grasland.
* Kleine egeltenrek in het Renialareservaat nabij Ifaty in Zuidwest-Madagaskar
* Kleine egeltenrek in de Zoo Pilsen in Tsjechië
* ↑ (en) Kleine egeltenrek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 76. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Echinops telfairi W. Martin, 1838. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 24-06-2023.
* ↑ (en) The Encyclopedia of the World: Madagascar spiny thickets
# Poecilocloeus

Poecilocloeus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Lawrence Bruner.

## Soorten

Het geslacht Poecilocloeus omvat de volgende soorten:
* Poecilocloeus abditus Descamps, 1976
* Poecilocloeus amazonicus Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus bifurcus Descamps, 1980
* Poecilocloeus bolivianus Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus bora Descamps, 1980
* Poecilocloeus bullatus Rehn, 1908
* Poecilocloeus cacuminis Descamps, 1976
* Poecilocloeus calcarifer Descamps, 1976
* Poecilocloeus centralis Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus cervinus Descamps, 1980
* Poecilocloeus claviger Descamps, 1980
* Poecilocloeus cochleatus Descamps, 1980
* Poecilocloeus collaris Descamps, 1976
* Poecilocloeus corallipes Bruner, 1911
* Poecilocloeus cornutus Descamps, 1980
* Poecilocloeus depictus Descamps, 1980
* Poecilocloeus edentatus Descamps, 1976
* Poecilocloeus equatoriensis Descamps, 1980
* Poecilocloeus estironana Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus exultus Descamps, 1980
* Poecilocloeus fastigiatus Descamps, 1976
* Poecilocloeus ferus Descamps, 1976
* Poecilocloeus flavipictus Bruner, 1913
* Poecilocloeus floridus Descamps, 1980
* Poecilocloeus fruticolus Descamps, 1976
* Poecilocloeus furcicerca Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus globifer Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus hamatus Descamps, 1980
* Poecilocloeus inanis Descamps, 1976
* Poecilocloeus ingens Descamps, 1976
* Poecilocloeus insolitus Descamps, 1980
* Poecilocloeus jacareacangae Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus janeirensis Descamps, 1980
* Poecilocloeus jutai Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus lacalatus Descamps, 1980
* Poecilocloeus lepidus Descamps, 1976
* Poecilocloeus luteovittatus Descamps, 1980
* Poecilocloeus maculaticeps Descamps, 1980
* Poecilocloeus maculicrus Descamps, 1980
* Poecilocloeus modestus Gerstaecker, 1889
* Poecilocloeus napoana Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus nigrithorax Descamps, 1980
* Poecilocloeus nubilosus Descamps, 1980
* Poecilocloeus obsoletus Descamps, 1980
* Poecilocloeus ornatus Bruner, 1910
* Poecilocloeus peruvianus Descamps, 1976
* Poecilocloeus pervagatus Descamps, 1976
* Poecilocloeus prasinatus Descamps, 1980
* Poecilocloeus purus Descamps, 1976
* Poecilocloeus regressivalva Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus rubripes Descamps & Amédégnato, 1970
* Poecilocloeus scitus Descamps, 1976
* Poecilocloeus septentrionalis Rowell, 2007
* Poecilocloeus sexnotatus Descamps, 1980
* Poecilocloeus spatulifer Descamps, 1980
* Poecilocloeus submodestus Descamps, 1980
* Poecilocloeus surdus Descamps, 1980
* Poecilocloeus tabatingana Descamps, 1980
* Poecilocloeus tridentatus Mariño & Márquez, 1985
* Poecilocloeus ucayali Amédégnato & Poulain, 1987
* Poecilocloeus uncinatus Descamps, 1980
* Poecilocloeus uncus Descamps, 1980
* Poecilocloeus viridithorax Descamps, 1980
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Gehoorzaamheid

Gehoorzaamheid is de bereidheid en/of verplichting gehoorzaam te zijn aan een persoon of instantie, dus om gehoor en zo goed mogelijk gevolg te geven aan diens instructies. Ze kan worden opgelegd of overeengekomen.
De mate waarin de mens gehoorzaam wil zijn aan wat wordt ervaren als legitiem gezag is vooral na de Tweede Wereldoorlog onderzocht. De vraag hoe het mogelijk was dat zoveel mensen in staat waren gebleken mee te werken aan de uitroeiing van hele bevolkingsgroepen was na de oorlog aanleiding voor diverse onderzoeken, zoals het beroemde experiment van Milgram uit 1961. Waar de verwachting van collega's van Milgram was dat slechts psychopaten in staat waren tot het uiterste te gaan, bleek dat gehoorzaamheid voor ongeveer twee derde van de proefpersonen dusdanig belangrijk was dat men in staat bleek een medemens te doden. Dit beeld werd bevestigd door onder meer het Stanford-gevangenisexperiment uit 1971. Tijdens de Neurenbergse processen werd het verweer van de Befehlsnotstand (het beruchte Befehl ist Befehl) evenwel verworpen.

## Formele gehoorzaamheid

Juridisch is elke rechtsonderhorige gehoorzaamheid verplicht aan de wetgeving in de ruimste zin, afkomstig van de staat en alle daardoor gemachtigde instanties, en aan de toepassing die de formeel bevoegde instanties daaraan geven door specifieke instructies, op straffe van gerechtelijke vervolging.
Analoog geldt in het kerkrecht, met parallellen in diverse ander godsdiensten, de absolute verplichting voor elke gelovige, de goddelijke wil en de canonieke geboden (en verboden) van de kerkelijke hiërarchie te gehoorzamen. Door middel van een gelofte van gehoorzaamheid verbinden de tot religieuze orden en congregaties toegetredenen zich (vrijwillig, behalve in het geval van originele oblaten) tot onbepaalde gehoorzaamheid, zelfs boven op de voorgeschreven regels, en onderwerpen zich aan door de oversten opgelegde straffen.

## Informele gehoorzaamheid

Daarnaast bestaat, ongeacht eventuele (gedeeltelijke) formalisering in wetten en reglementen, ook een vorm van gehoorzaamheid als vereiste voor activiteiten zoals opvoeding, al dan niet 'afdwingbaar' door middel van straffen.
Men spreekt van dierlijke gehoorzaamheid met betrekking tot de getrouwe opvolging van aangeleerde bevelen, dus als graadmeter voor de efficiëntie van het africhten.
# Serixia variicornis

Serixia variicornis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Breuning.
# Bakalan (Dukuhseti)

Bakalan is een bestuurslaag in het regentschap Pati van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bakalan telt 3173 inwoners (volkstelling 2010).
# Shepherddolfijn

De Shepherddolfijn of spitssnuitdolfijn van Tasmanië (Tasmacetus shepherdi) is een walvisachtige uit de familie der spitssnuitdolfijnen (Ziphiidae). Het is de enige soort uit het geslacht Tasmacetus. De Shepherddolfijn is slechts bekend van enkele strandingen.
De Shepherddolfijn heeft een lange, slanke snuit met spitse kaken, kleine borstvinnen, een kleine, sikkelvormige rugvin en een brede, ongekerfde staart. Deze soort heeft anders dan de andere spitssnuitdolfijnen een groot aantal functionele tanden in beide kaken: 19 tot 21 tanden in de bovenkaak, 26 à 27 tanden in de onderkaak. Bij het mannetje zijn de voorste twee tanden in de onderkaak langer dan de andere tanden. De soort is donker grijsbruin van kleur, met lichtere flanken en een roomwitte buik. Twee lichtere diagonale strepen lopen over beide zijden en een lichte vlek bevindt zich boven de borstvinnen. Het voorste deel van de kop kan lichter zijn dan de rest van de bovenzijde van het lichaam. Hij wordt tussen de 6 en 6,6 meter lang en twee à drie ton zwaar.
De Shepherddolfijn is enkel bekend van een twintigtal strandingen. Deze vonden voornamelijk plaats langs de kust van Nieuw-Zeeland, maar vondsten zijn ook gedaan bij Argentinië, het zuiden van Australië en verscheidene eilandjes, waaronder Tristan da Cunha, Chathameiland en de Juan Fernández-archipel. De soort werd in 1933 ontdekt in Nieuw-Zeeland. Pas in de jaren zeventig werd de soort ook buiten Nieuw-Zeeland aangetroffen, in Zuid-Amerika. Het is niet zeker of de soort ooit in levenden lijve is waargenomen. Waarschijnlijk komt hij circumpolair voor op het gehele Zuidelijk Halfrond, in de diepere wateren.
Uit onderzoek van de maaginhoud bleek dat de soort zich voornamelijk voedt met vissen, gevangen in de diepere delen van de oceaan. Waarschijnlijk eet het dier ook inktvissen, als de meeste andere spitssnuitdolfijnen.
# Microgale soricoides

Microgale soricoides is een zoogdier uit de familie van de tenreks (Tenrecidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Paulina Jenkins in 1993.

## Voorkomen

De soort komt voor in oostelijk Madagaskar.
* ↑ (en) Microgale soricoides op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D. (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 74. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Microgale soricoides Jenkins, 1993. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 03-07-2023.
# Silvitettix

Silvitettix is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Lawrence Bruner.

## Soorten

Het geslacht Silvitettix omvat de volgende soorten:
* Silvitettix aphelocoryphus Jago, 1971
* Silvitettix audax Otte & Jago, 1979
* Silvitettix biolleyi Bruner, 1904
* Silvitettix chloromerus Jago, 1971
* Silvitettix communis Bruner, 1904
* Silvitettix concolor Jago, 1971
* Silvitettix gorgasi Hebard, 1924
* Silvitettix maculatus Otte & Jago, 1979
* Silvitettix malasmonotus Otte & Jago, 1979
* Silvitettix minutus Otte & Jago, 1979
* Silvitettix nigriceps Descamps & Amédégnato, 1970
* Silvitettix rhachicoryphus Jago, 1971
* Silvitettix ricei Otte & Jago, 1979
* Silvitettix salinus Bruner, 1904
* Silvitettix territus Otte & Jago, 1979
* Silvitettix thalassinus Jago, 1971
* Silvitettix volatilis Otte & Jago, 1979
* Silvitettix whitei Hebard, 1932
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Nannoperca oxleyana

Nannoperca oxleyana is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zaagbaarzen (Percichthyidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Whitley.
* ↑ (en) Nannoperca oxleyana op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Nannoperca oxleyana. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Fokker F-11

De Fokker F-11, ook bekend als Fokker B.IV, was een luxe watervliegtuig dat eind jaren 20 in de Verenigde Staten als 'luchtjacht' werd geproduceerd. Technisch gezien was het toestel de Model 9 van Fokker Aircraft Corporation of America. De eerste vlucht was in 1928.

## Historie

Het Fokker watervliegtuig werd verkocht in Noord-Amerika als de Fokker F-11 en in Europa als de Fokker B.IV. Nadat zes vliegtuigen waren geproduceerd, werd duidelijk dat het ontwerp niet goed zou verkopen. Een paar werden verkocht, waaronder twee aan opmerkelijke multimiljonairs; Harold Vanderbilt en Garfield Wood kochten er elk een. Eén werd gekocht door Air Ferries in San Francisco. De F-11A werd verkocht voor 40.000 dollar. Deze prijs werd verlaagd naar 32.500 dollar als gevolg van de depressie. De F-11 was een commerciële mislukking.

## Specificaties

* Type: Fokker F-11
* Bemanning: 2
* Passagiers: 6
* Type: privévliegtuig
* Spanwijdte: 18 m
* Maximum startgewicht: 3105 kg
* Motor: 1 × Wright R-1750D Cyclone 9 stermotor, 525 pk (392 kW)
* Maximumsnelheid: 180 km/u
* Kruissnelheid: 153 km/u
* Vliegbereik: 640 km
# Consistentie (dataopslag)

Consistentie is een van de aspecten van datakwaliteit. Het gaat om de mate waarin losse datapunten op een gelijke wijze worden opgeslagen. Het omvat twee verwante, maar te onderscheiden begrippen, namelijk semantische consistentie en syntactische consistentie.

## Syntactische consistentie

Syntactische consistentie gaat erom dat gelijke items op een zelfde manier worden opgeslagen. Dit is anders dan syntactische correctheid, waarbij het erom gaat dat het beschreven datamodel wordt gevolgd. Syntactische consistentie gaat enkel om de onderlinge verhouding. Dit werkt bijvoorbeeld bij deze postcodes:
    1234AB
    5678CD
    9801DE
zijn syntactisch consistent. Wanneer deze data inconsistent zou worden opgeslagen resulteert dit in:
    1234AB
    5678cd
    9801/DE

## Semantische consistentie

Semantische consistentie betreft dat data inhoudelijk (semantisch) hetzelfde betekent. Dit zou voor kunnen komen bij een administratie waar het veld 'Voornaam' wordt gebruikt bij klanten. Voor personen is dit daadwerkelijk de voornaam van de persoon, maar wanneer er ook bedrijven onder de klantenkring zijn, en het veld 'Voornaam' wordt gebruikt voor het bedrijf, dan is dit niet meer semantisch consistent. Voor menselijke klanten kan je een mail sturen met 'Beste Mark', maar voor bedrijven beginnen met 'Beste Wikimedia Nederland'; dat is vreemd.
* ↑ Data quality assessment for comparative effectiveness research in distributed data networks. Geraadpleegd op 2 november 2021.
* ↑ Assessing data quality – A probability-based metric for semantic consistency. Geraadpleegd op 2 november 2021.