OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Henk van Montfoort

Hendricus (Henk) van Montfoort (Alkmaar, 16 mei 1931 – Brasschaat, 17 september 2002) was een Nederlands-Belgische presentator, zanger, muzikant, acteur en conferencier. Hij bracht ook sketches. In de jaren zestig en zeventig was van Montfoort een bekend gezicht op zowel de Nederlandse als de Belgische televisie.

## Carrière

Na de oorlog debuteerde van Montfoort in het schoolorkestje.In 1950 toerde hij -als dienstplichtig militair- met zijn bandje "De Krakers" ( met oa accordeonist Wim Timmers) langs de kazernes in Semarang, Java (voormalig Nederlands Indië). In Nederland trad hij al snel op bij gala's, kermissen en dergelijke. In de jaren vijftig leerde hij in Amsterdam zijn eerste vrouw - Yvonne Henneco - kennen, met wie hij mee naar België ging. Henneco maakte samen met Jan Verbraeken deel uit van het orkest van Marcel Hellemans, mensen met wie van Montfoort nog regelmatig zou samenwerken. Later werkte hij nog met onder meer Miel Cools en Claire, met wie hij verschillende duetten opnam. Een zo'n duet, “Op de purp’re hei”, stond in 1977 twee weken op nummer 1 in de BRT Vlaamse top tien.
In de media begon Van Montfoort op de radio, maar hij bouwde vooral een stevige televisiecarrière uit. Hij was eerder te zien op de Belgische dan op de Nederlandse televisie. Bekende Belgische tv-programma's waren Hallo met Henk en Henk in Wonderland. In Nederland waren dat Hallo hier Hilversum en Met de muziek mee. Van Montfoort speelde mee in verscheidene televisiefilms en -series, vooral in de jaren zestig. Begin jaren tachtig zette hij min of meer een punt achter zijn carrière, hoewel hij tot in 2001 bleef optreden met een seniorenshow.
Van Montfoort overleed op 71-jarige leeftijd na een kort ziekbed aan longkanker.

## Discografie (selectie)

Singles:
* Come prima/De hoela hoep song (Yvonne Henneco) (1959)
* Op de purp’re hei/Als de klok van Arnemuiden (samen met Claire) (1977)
Duetten met Claire op de verzamelplaten Feesten & fuiven:
* Volume 1: Op de purp're hei en Als de klok van Arnemuiden (ook uitgebracht als single)
* Volume 2: Korenbloemen blauw
* Volume 4: Aan de kaai in 't schipperskwartier
* Volume 5: De appeltjes van oranje en Rode rozen
# Tremor Christ

"Tremor Christ" is een nummer van de Amerikaanse rockband Pearl Jam en afkomstig van het derde album van de band: Vitalogy uit 1994. Net zoals alle andere nummers op het album is de tekst geschreven door zanger Eddie Vedder.
Vedder zei over de opname van het nummer: “We hebben Tremor Christ heel snel opgenomen, tijdens een avond in New Orleans. En ik herinner me hoe die avond was: hoe de lichten werden gedimd, ik kan me de kamer nog herinneren. En daarom houd ik van het nummer”. Gitarist Mike McCready noemt het “een vreemd nummer”.
Tremor Christ werd in november 1993 voor het eerst live gespeeld en is sindsdien regelmatig live gespeeld, vooral tijdens optredens in de jaren’90. In de periode 2003 – 2009 is Tremor Christ slechts zes keer live gespeeld.
In teksten van Pearl Jam is water vaak een metafoor. In het nummer Tremor Christ komen de woorden “zeeman”, “kust" en “verdrinken” voor. Het meest duidelijk komt water naar voren met “The smallest oceans still get...big, big waves...”.
De tekst van Tremor Christ is op meerdere manieren te interpreteren. Een tremor is een voortdurende schudbeweging van één of meer lichaamsdelen en wordt veroorzaakt door een onwillekeurige contractie van spieren. In het nummer lijkt sprake te zijn van een verslaving aan drugs, alcohol of het geloof met een tremor als mogelijk gevolg. Omdat een tremor meestal bij ouderen voorkomt, en Christus in de titelnaam voorkomt, kan er een verwijzing bestaan naar het boek The Old Man and the Sea. Aan dit boek wordt een religieuze context toegeschreven.
* ↑ Marks, Craig. "Let's Get Lost". Spin. December 1994
* ↑ Gilbert, Jeff. "Prime Cuts: Mike McCready - The Best of Pearl Jam!". Guitar School. May 1995
# Nieuwe Tuinen

Nieuwe Tuinen is een buurtschap in de gemeente Westland, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het ligt ten westen van De Lier op de weg naar Westerlee.
De Nieuwe Tuinen ligt in de voormalige gemeente De Lier. Dit gebied, het westelijke deel van de Oude Lierpolder, beschikte over de beste landbouwgronden van de gemeente door de zwavelige structuur van de bodem. In de negentiende eeuw lagen hier akkers terwijl aan de kant van de Breelee, langs de vochtige oever, grienden lagen. Na de Eerste Wereldoorlog waren de grienden verdwenen. Het gebied ontwikkelde zich als eerste in de gemeente tot tuinbouwgebied. Dit was mogelijk doordat tussen 1880 en 1910 belangrijke grondverbeteringen werden gerealiseerd. Er bevonden zich negentien tuinen die uitkwamen op de onverharde parallelweg langs de Lee. Langs deze weg ontstond lintbebouwing van tuindershuizen. Het vervoer van tuinbouwproducten, kolen en mest verliep per schuit via de verdiepte en verbreedde kavelsloten. De parallelweg kwam uit op de Heulweg dat met een brug over de Lee aansloot op de Kijckerweg tussen De Lier en Westerlee. Aan de Heulweg stonden tussen 1880 en 1910 nog enkele boerderijen. Na de Eerste Wereldoorlog nam het aantal tuinbouwbedrijven en de oppervlakte van glas toe. De Heulweg werd doorgetrokken tot het Zwethkanaal en omgedoopt tot Burgemeester Cramerlaan. In de periode 1920-1940 is aan de oostzijde van deze straat de Persijnstraat aangelegd met rijtjeshuizen.
Na de Tweede Wereldoorlog zette de groei in de tuinbouw door en op opengebleven tuinbouwgronden kwamen kassen. De vaarten langs de percelen die voor vervoer dienden werden in de jaren zestig van de twintigste eeuw gedempt toen de voorkeur werd gegeven aan de vrachtwagen. In de jaren zeventig en tachtig van de twintigste eeuw werden de woonwijken grenzend aan de Persijnstraat uitgebreid. Het westelijk deel van de Nieuwe Tuinen werd in de jaren zeventig gekocht en bebouwd door de groenteveiling Westerlee.
* Nieuwe Tuinen, 1958. Schuit met tuinbouwproducten en kassen aan beide kanten van de sloot.
* Nieuwe Tuinen, 1958. Tuinder en zijn producten op een schuit.
* Nieuwe Tuinen, 1958. Lintbebouwing langs een onverharde weg.
* Plattegrond van Nieuwe Tuinen in 2013.
# Ping An (schip, 1946)

De Ping An was een vrachtschip dat in 1965 in een vliegende storm van zijn ankers werd geslagen en aan de grond liep bij Ter Heijde.
Het schip werd gebouwd door Lithgows Ltd. in Glasgow en werd in 1945 te water gelaten. Na de bouw ging het varen voor de Canadian Pacific Railway Company in Londen en kreeg het de naam Beaverglen onder Britse vlag.
Het werd op 29 september 1963 verkocht aan Hibiscus Ltd. London en kreeg nu de naam Bermuda Hibiscus onder de vlag van Bermuda.
In april 1965 werd het verkocht naar Liberia en het management werd uitbesteed aan Teh Hu S.S. Co. Ltd. te Hongkong. Dat verklaart waarom in publicaties als thuishaven Hongkong is opgegeven. Op het schip zelf werd als thuishaven Monrovia genoemd.
Het schip ging op 23 november 1965 met machineproblemen voor anker liggen voor de monding van de Nieuwe Waterweg in afwachting van instructies uit Hongkong. Die nacht stak een zware storm op. De ankerkettingen braken en het schip raakte op drift. Het strandde in de ochtend van 24 november 1965 op het strand van Ter Heijde. De reddingboten Koningin Juliana uit Hoek van Holland en Prinses Margriet uit Ter Heijde, beide van de KZHMRS, wisten in de branding 48 opvarenden van boord te halen. De redding verliep moeizaam, omdat de Chinese zeelieden geen Engels verstonden.
Het vlot trekken van het schip mislukte. Daarvoor was het schip te ver het strand op gestuwd. Het schip bleef nog enkele maanden op het strand liggen, waar het duizenden kijkers trok. In maart 1966 begon het scheepssloopbedrijf H.P. Heuvelman op het strand aan de sloop van het schip. Eind augustus van dat jaar was de sloop zo ver gevorderd dat het restant kon worden afgevoerd naar 's-Gravendeel, waar het karwei werd afgemaakt.
# Vlag van het Westland

De Westlandse vlag is de vlag van het Westland. De vlag heeft verschillende banen met de kleuren lichtgroen en wit. De banen zijn gekarteld, zodat ze lijken op de vorm van de kassen, die veel in het Westland (de glazen stad) voorkomen. Het groen staat dan ook voor de planten die er veelvuldig gekweekt worden, en het wit voor de kassen zelf. De onderkant van het wapen van de gemeente Westland vertoont hetzelfde patroon met wit en groen.
De vlag is opgenomen in het vlaggenregister van de Hoge Raad van Adel, die op 3 maart 1987 instemming heeft verleend. Vaststelling vond plaats op 29 januari 1987.
# Vlag van Westland (gemeente)

De vlag van Westland werd op 22 maart 2005 bij raadsbesluit vastgesteld als de officiële gemeentelijke vlag van de Zuid-Hollandse gemeente Westland. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Vier banen van wit en groen met een hoogteverhouding van 4:1:2:1, de onderste witte baan vijf maal haaks gehoekt; op de halve vlaglengte op de bovenste witte baan een uitkomende rode leeuw met blauwe tong en nagels.
De beeltenis van de vlag komt overeen met het gemeentelijk wapenschild. De vijf hoeken op de witte baan stellen de vijf voormalige gemeenten voor die bij de gemeentelijke herindeling zijn samengevoegd. De uitkomende leeuw is afkomstig uit het wapen van Naaldwijk.

## Verwante afbeeldingen

* Het wapen van Westland
* De vlag van Naaldwijk
# OBS de Willemsschool

Openbare basisschool de Willemsschool is een openbare basisschool in de Nederlandse plaats Monster, gelegen tegen Ter Heijde aan. De school telde anno 2008 ongeveer 110 leerlingen. In 2013 waren dat er ongeveer 190.
De school werd in 1842 opgericht, toen nog in het vissersdorp Ter Heijde. Toen de school door bezuinigingen van de gemeente Monster, waar Ter Heijde onder viel, met sluiting werd bedreigd, kreeg de school een jaarlijkse Koninklijke subsidie van Koning Willem II. zo kon de school in Monster toch in stand gehouden worden. De reden dat deze unieke subsidie werd gegeven, was waarschijnlijk de hulp die de Oranjefamilie van de Heijdse vissers tijdens de Franse bezetting kreeg. De school werd als dank naar hem vernoemd. Deze subsidie ontving de school lange tijd van het Koninklijk Huis. Inmiddels is deze subsidie stopgezet.
In 2005 werd het gebouw aan de Zilvermeeuwstraat (niet het gebouw waar de Willemsschool in 1842 begonnen is) afgebroken, omdat het niet meer voldeed aan de eisen van de tijd. Vanaf 2006 krijgen de leerlingen in een combinatie van school en kinderdagverblijf les.

## Externe link

* OBS de Willemsschool
# Claire Bender

Claire Bender (Den Haag, 30 september 1993) is een Nederlands actrice.

## Jeugd

Bender, dochter van een verpleegkundige (vader) en HRM-adviseur (moeder), is opgegroeid in Den Haag. Naar eigen zeggen was ze “een meisje met grote fantasie”. Ze doorliep de middelbare school Dalton Den Haag (2005-2011). Haar theaterstudie aan Jeugdtheaterschool Rabarber begon al veel eerder (vanaf 2001 tot 2010).
Al voor ze klaar was bij Rabarber speelde ze rollen in korte films en in Lover of Loser naar Carry Slee. Op haar dertiende vertolkte ze een rol in de voorstelling Blackbird van Het Nationale Toneel.
Bijna aansluitend op haar VWO-opleiding volgde ze van 2012 tot 2016 de opleiding aan de Toneelacademie Maastricht. In haar tweede jaar van deze opleiding speelde ze op het ITs Festival Amsterdam in een afstudeervoorstelling After the End (2014). In 2015/16 speelde ze in Theater Utrecht de voorstelling De stad der blinden en Een soort Hades. In 2016 volgde haar eigen afstudeerproject Volksvernietiging of mijn lever is zinloos. Daarna stond ze regelmatig op de planken, zoals bij het Internationaal Theater Amsterdam (stage, Kinderen van Nora en Ibsen Huis), De Theateralliantie (Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht) en Opening Statement. In 2024 was ze te zien in de televisieserie De Joodse Raad en in het theater met de toneelvoorstelling Wie is er bang voor Virginia Woolf? (maart-mei 2024).

## Filmografie

* 2024: Nieuw Zeer - Diverse rollen
* 2024: Dertigers - Ada
* 2024: De Joodse Raad - Virrie Cohen
* 2023: Happy Ending - Tirza
* 2023: Only you - Elisabeth
* 2023: Cast - Kiki
* 2022: Welkom in de middeleeuwen - Jacoba van Beieren
* 2020: Mocro Maffia - Nadine
* 2020: TV Kantine - Montana Meiland
* 2019: Morten - Kelly de Nooijer
* 2018: Thin Ice - Meisje
* 2018: Zomer in Zeeland - Lilian Beuker
* 2017: B.A.B.S. - Tessa (gastrol)
* 2016: puntUIT - Romy
* 2016: Trots en verlangen
* 2015-2016: Rundfunk - Marietje (13 afl.)
* 2012: Dokter Deen - Liv (gastrol)
* 2012: Moordvrouw - Jeltje Jongbloed (gastrol)
* 2011: Levenslang - Lotte
* 2011: SpangaS - Marjolein (6 afl.)
* 2009: Lover of Loser - Julia
* 2007: Lege Plekken - Gerda Deen (korte film)
* 2007: Wie helpt mij nu nog? - Gerda Deen (korte film)

## Externe link

* (en) Claire Bender in de Internet Movie Database
* 1 2 3 4 Lorianne van Gelder, Claire Bender: Ik kan met een verkeerde bril naar mezelf kijken. Het Parool/parool.nl (15 maart 2024). Geraadpleegd op 19 april 2024.
* ↑ Claire Bender Theaterutrecht.nl. Gearchiveerd op 9 december 2022.
* ↑ Claire Bender Tga.nl. Gearchiveerd op 27 juni 2022.
# Tramlijn Poeldijk - Hoek van Holland

De tramlijn Poeldijk - Hoek van Holland was een tramlijn in het Westland. Vanuit Poeldijk liep de lijn via Monster en 's-Gravenzande naar Hoek van Holland .

## Geschiedenis

Het gedeelte tussen Poeldijk en 's-Gravenzande werd geopend in 1883 door de Westlandsche Stoomtramweg Maatschappij, in 1907 volgde het gedeelte tussen 's-Gravenzande en Hoek van Holland. Tot 1932 heeft er personenvervoer plaatsgevonden, daarna is de lijn tot 1965 gebruikt voor het vervoer van goederen, met name veilingproducten en kolen voor verwarming van de kassen.

## Restanten

Over een groot gedeelte van de lijn is thans de N211 aangelegd, hierdoor is de lijn goed te volgen in het landschap. In 's-Gravenzande is het voormalig station behouden gebleven. Het gemeentelijke monument is uiterlijk zo veel mogelijk in de originele staat en wordt tegenwoordig gebruikt als woonhuis.
De oude baan is grotendeels fietspad geworden, rechts naast de weg richting Hoek van Holland. Na 's-Gravenzande verlaat de fietsroute de weg, omdat de trambaan dat ook deed. Op vrije baan gaat het dan op Hoek van Holland aan. Het einde van het pad is de bocht van wat de korte zijlijn naar het strand was. Daar was kruising met de strandlijn van de HSM. De hoofdlijn naar het dorp is geen fietspad geworden.
# Portuguesa

Portuguesa is een van de 23 deelstaten van Venezuela. De hoofdstad is Guanare. De staat is gelegen in het middenwesten van het land.

## Gemeenten

Portuguesa telt veertien gemeenten:
| Nr. | Gemeente | Inwoners | Hoofdplaats | Inwoners |
| 1 | Agua Blanca | 22.831 | Agua Blanca | 21.506 |
| 2 | Araure | 175.480 | Araure | 175.480 |
| 3 | Esteller | 51.563 | Píritu | 50.513 |
| 4 | Guanare | 220.143 | Guanare | - |
| 5 | Guanarito | 42.108 | Guanarito | - |
| 6 | Monseñor José Vicente de Unda | 29.046 | Paraíso de Chabasquén | 20.574 |
| 7 | Ospino | 54.147 | Ospino | - |
| 8 | Páez | 205.933 | Acarigua | 180.363 |
| 9 | Papelón | 16.911 | Papelón | - |
| 10 | San Genaro de Boconoito | 24.853 | Boconoito | - |
| 11 | San Rafael de Onoto | 19.591 | San Rafael de Onoto | - |
| 12 | Santa Rosalía | 15.311 | El Playón | - |
| 13 | Sucre | 47.435 | Biscucuy | 12.779 |
| 14 | Turén | 71.825 | Villa Bruzual | - |
* Detailkaart
* Barinas
* Cojedes
* Lara
* Trujillo
* 1
* 2
* 3
* 4
* 5
* 6
* 7
* 8
* 9
* 10
* 11
* 12
* 13
* 14
* Gemeenten

## Externe link

* (es) Website van de staat Portuguesa
# Bulgaars

Het Bulgaars (български език, bălgarski ezik) is een taal die door ongeveer 9 miljoen mensen gesproken wordt, voornamelijk in Bulgarije. Bulgaars behoort tot de Indo-Europese taalfamile en maakt deel uit van de zuidelijke groep van de Slavische talen. Het is nauw verwant aan het Macedonisch, dat door sommigen als een Bulgaars dialect wordt beschouwd.

## Alfabet

Het Bulgaars wordt geschreven in het cyrillische alfabet met 30 letters. Hieronder staat het alfabet met de bijbehorende kenmerkende IPA-waarden voor de klank van elke letter:
| А а /a/ | Б б /b/ | В в /v/ | Г г /g/ | Д д /d/ | Е е /ɛ/ | Ж ж /ʒ/ | З з /z/ | И и /i/ | Й й /j/ |
| К к /k/ | Л л /l/ | М м /m/ | Н н /n/ | О о /ɔ/ | П п /p/ | Р р /r/ | С с /s/ | Т т /t/ | У у /u/ |
| Ф ф /f/ | Х х /x/ | Ц ц /ʦ/ | Ч ч /tʃ/ | Ш ш /ʃ/ | Щ щ /ʃt/ | Ъ ъ /ɤ/ | Ь ь¹ /ʲ/ | Ю ю /ju/ | Я я /ja/ |
¹ verzacht medeklinkers (consonanten) voor 'o'

## Grammatica

In het Bulgaars zijn de oorspronkelijke naamvallen (net als in het Nederlands) zo goed als verdwenen. Hierdoor is het eenvoudiger dan menig andere Slavische taal. Ter vergelijking, het Russisch kent nog 6 naamvallen en het Pools zelfs 7. Wel wordt de vocatief nog veel gebruikt. Bijzonder in het Bulgaars zijn speciale werkwoordsvormen om gebeurtenissen "van horen zeggen" te beschrijven, als de spreker er zelf geen getuige van was. Van de andere Slavische talen (behalve het Macedonisch) onderscheidt het Bulgaars zich, naast door het ontbreken van naamvallen, door een groot aantal samengestelde werkwoordstijden, het ontbreken van de infinitief van het werkwoord en het gebruik van lidwoorden. Deze lidwoorden worden als suffix achter het woord waarbij het hoort geplaatst, zoals ook in het Zweeds en Roemeens: човек, "man" vs. човекът, "de man"; добра жена, "goede vrouw" vs. добрата жена, "de goede vrouw".
¹: de "woordenboekvorm" van werkwoorden is de 1e persoon enkelvoud van de tegenwoordige tijd

## Idioom

Hoewel de meeste woorden een duidelijk Slavische afkomst hebben, is ook de invloed van diverse andere talen merkbaar, waaronder:
* Latijn
* Turks
* Duits
* Frans
# Aeonium hierrense

Aeonium hierrense is een zeldzame overblijvende plant uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae). De plant is endemisch op de Canarische Eilanden, waar deze voorkomt op La Palma en El Hierro.
Hij heeft van alle Aeonium-soorten het grootste bladrozet, met bladeren tot 40 cm lang.

## Naamgeving en etymologie

* Synoniemen: Sempervivum hierrense R.P.Murray
* Spaans: Bejeque sanjora
De botanische naam Aeonium is afgeleid uit het Oudgriekse αἰώνιος, aiōnios (eeuwig), naar de overblijvende bladeren. De soortaanduiding hierrense verwijst naar de oorspronkelijke vindplaats, het eiland El Hierro.

## Kenmerken

Aeonium hierrense is een overblijvende, kruidachtige plant met een tot 50 cm lange, meestal onvertakte stengel. De bladeren staan in een schotelvormig bladrozet op de top van de stengel en zijn tot 40 cm lang, dik en vlezig, omgekeerd eirond tot breed lancetvormig, berijpt grijsgroen gekleurd maar dikwijls rood aangelopen, onbehaard maar de bladranden bezet met doorzichtige haren.
De bloeiwijze is een rechtopstaande, piramidale tros, met een behaarde bloeistengel en witte tot lichtroze bloemen, elk met zes tot negen kroonblaadjes.
De plant bloeit in het voorjaar. Hij is monocarpisch, de plant sterft af na de bloei.

## Habitat en verspreiding

Aeonium hierrense groeit op zonnige of licht beschaduwde plaatsen op verweerde vulkanische bodem.
De plant is endemisch op de Canarische Eilanden, waar deze voorkomt op La Palma en El Hierro.
* (es) Flora Vascular de Canarias
* (en) Tropicos
* (en) www.rareplants.de
... · A. arboreum · A. canariense · A. davidbramwellii · A. glandulosum · A. glutinosum · A. goochiae · A. hierrense · A. nobile · A. sedifolium · A. spathulatum · ...
# Jeneverbesbekertje

Het jeneverbesbekertje (Pithya cupressina) is een schimmel behorend tot de familie Sarcoscyphaceae. Het leeft saprotroof, op naalden van de jeneverbes (Juniperus communis).

## Kenmerken

Pithya cupressina is een kleine, bekervormige schimmel die wordt aangetroffen op rottend strooisel van bomen. De ascosporen zijn bolvormig, inamyloïde, glad met korrelige inhoud en meten 9,0 tot 12,0 µm. De asci zijn 8-sporig en de sporen zijn eenzijdig gerangschikt.
* (en) California Fungi—Pithya cupressina
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Dennenschildwants

De dennenschildwants (Chlorochroa pinicola) is een wants uit de familie van de schildwantsen (Pentatomidae).

## Uiterlijke kenmerken

De dennenschildwants is olijfgroen tot bruin met een lichte rand aan de zijkant van het halsschild. Het connexivum (aan de zijkant zichtbare deel achterlijf) is groenachtig wit. Het schildje (scutellum) is groot en driehoekig met een lichte punt. De antennes zijn zwart, het tweede segment van de antenne is bijna twee keer zo lang als het derde. De lengte varieert tussen de 11 en de 14 millimeter.

## Verspreiding en habitat

Het verspreidingsgebied beslaat Centraal-Europa, deels Noord-Europa (het zuiden van Scandinavië tot het noordelijke Middellandse Zeegebied, maar niet in de Britse Eilanden).

## Leefwijze

Ze zijn te vinden op dennen. De wetenschappelijke naam pinicola betekent den (Latijn pinus, pini = den + colo + ik leef). Maar hij voedt zich ook met andere coniferen als zilversparren (Abies), sparren (Picea) en Juniperus. Eén generatie per jaar. De volwassen wantsen overwinteren tussen de dennennaalden.

## Externe link

* Beschrijving van de dennenschildwants op Waarneming.nl
# Eremocoris plebejus

Eremocoris plebejus is een wants uit de onderfamilie Rhyparochrominae en uit de familie bodemwantsen (Lygaeidae). 'Gewone heremietwants' is de Nederlandse naam voor deze wants op Waarneming.nl, waar voor alle in de Benelux voorkomende wantsen eenduidige Nederlandse namen zijn ingevoerd.
De onderfamilie Rhyparochrominae wordt ook weleens als een zelfstandige familie Rhyparochromidae gezien in een superfamilie Lygaeoidea. Lygaeidae is conform de indeling van bijvoorbeeld het Nederlands Soortenregister.

## Uiterlijk

De gewone heremietwants is 5 tot 7,1 mm lang. De kop, het schildje (scutellum), het halsschild (pronotum), de poten en de antennes zijn zwart. De voorvleugels zijn roodachtig bruin met op het membraan (doorzichtige deel van de voorvleugels) halfcirkelvormige lichte vlekken naast de cuneus. De dijbenen van de voorpoten hebben twee grote en een aantal kleinere stekels.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in geheel Europa en is naar het oosten verspreid in Siberië, China, Japan en de Kaukasus. De gewone heremietwants leeft in droge bossen, vooral naaldbossen en aan de bosranden, bij voorkeur op zandgrond of kalkhoudende grond.

## Leefwijze

Deze bodemwantsen leven op de bodem onder struikhei (Calluna vulgaris) en bosbes (Vaccinium) in het mos of in de strooisellaag van de den (Pinus) en andere coniferen, zoals spar (Picea) of jeneverbes (Juniperus communis), waar ze aan de zaden zuigen. De imago’s overwinteren en in augustus verschijnt de nieuwe volwassen generatie. Onder gunstige omstandigheden kan er een tweede generatie worden gevormd, waarvan de nimfen overwinteren.

## Externe link

* British Bugs

### Bron

* (de) Ekkehard Wachmann, Albert Melber, Jürgen Deckert: Wanzen. Band 3: Pentatomomorpha I: Aradoidea (Rindenwanzen), Lygaeoidea (Bodenwanzen u. a.), Pyrrhocoroidea (Feuerwanzen) und Coreoidea (Randwanzen u. a.).

### Referenties

* ↑ https://waarneming.nl/species/8516. Gearchiveerd op 1 juli 2023.
* ↑ https://waarneming.nl/taxa/1506/. Gearchiveerd op 9 januari 2022.
* ↑ T. J. Henry: Phylogenetic analysis of family groups within the infraorder Pentatomomorpha (Hemiptera: Heteroptera), with emphasis on the Lygaeoidea. Annals of the Entomological Society of America 90(3): 275-301, 1997.