OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Willey

Willey kan verwijzen naar:
* Willey (Iowa), een plaats in de Amerikaanse staat Iowa
* Willey (Herefordshire), een plaats in het Engelse graafschap Herefordshire
* Willey (Warwickshire), een plaats in het Engelse graafschap Warwickshire
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Willey en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Wilgenroosje

Het (knikkend) wilgenroosje (Chamerion angustifolium (L.) Holub, synoniem: Chamaenerion angustifolium (L.) Scop., basioniem: Epilobium angustifolium L.) is een overblijvende, kruidachtige plant uit de teunisbloemfamilie (Onagraceae). De Nederlandse naam wilgenroosje is afgeleid van de gelijkenis van de bladeren met die van wilgen. De soortaanduiding angustifolium betekent smalbladig.

## Beschrijving

De 0,6-1,5 m hoge stengels zijn rechtopstaand, dicht bebladerd en niet vertakt. De 4-16 cm lange, meestal rechtopstaande bladeren zijn langwerpig en aan de onderzijde blauw-groen. De plant vormt vertakte wortelstokken, waaruit nieuwe planten kunnen ontstaan.
De bloemen zijn als een grote aar langs de stengel gerangschikt. De 2-3,5 cm grote bloemen zijn tweezijdig symmetrisch, maar niet puntsymmetrisch. De vier kroonbladen staan in twee paren: een bovenste paar en een onderste paar. De bovenste kroonbladen zijn iets groter dan de twee onderste, waardoor de kroonbladen iets weg hebben van de vleugels van een vlinder. De kelkbladen zijn rood tot donkerpaars gekleurd. Het smalle, onderste kelkblad steekt opvallend tussen de twee onderste kroonbladen naar beneden. De bloemen lijken op steeltjes te staan. Deze steeltjes vormen echter het vruchtbeginsel.
De bloeiperiode loopt van juni tot in augustus.

### Ondersoorten

* Chamerion angustifolium subsp. angustifolium
* Chamerion angustifolium subsp. circumvagum (Mosquin) Hoch (basioniem: Epilobium angustifolium subsp. circumvagum Mosquin)

## Voorkomen

De pluisvormige zaden van het wilgenroosje hebben harige parachuutjes en worden gemakkelijk door de wind verspreid. De plant verspreidt zich door de grote zaadproductie gemakkelijk op ruderale, iets zandige, maar voedselrijke terreinen in bossen en bij heide. Na een bosbrand is het een van de eerste planten die opkomt, wat aanleiding was tot de Engelse naam fireweed. De soort komt in bijna heel Europa en Azië voor, van Spanje tot op IJsland. Alleen in Portugal ontbreekt de soort. Daarnaast komt ze voor op Groenland en in het noordwesten van Noord-Amerika.

## Ecologische aspecten

De plant is waardplant voor muggen van het geslacht Rhabdophaga, galmuggen (Cecidomyiidae) en voor de vlinder groot avondrood (Deilephila elpenor).

## Plantensociologie

Het wilgenroosje is een kensoort van de wilgenroosje-associatie (Senecioni sylvatici-Epilobietum angustifolii).

## Toepassingen

Jonge bladen en jonge scheuten kunnen als groente of in soep gebruikt worden. De scheuten worden dan klaargemaakt zoals asperges. Gedroogd blad kan voor het trekken van thee worden gebruikt.

## Symboolplant

De soort is de officiële plant van het gebied Yukon in Canada en van de Noorse provincie Hedmark.

## Afbeeldingen

* Chamerion angustifolium subsp. circumvagum
* Knikkend wilgenroosje op een open plek
* Bloemen in een aar
* Wortelstokken
* Zaadpluis met zaden
* Zaden - maatstreepje = 0,5 mm
# Wilgenplatvoetje

Het wilgenplatvoetje (Platycheirus discimanus) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Loew.
# Wildert

Wildert kan verwijzen naar:
* Wildert (België), een dorp in de Belgische provincie Antwerpen
* Wildert (Zundert), een buurtschap in de Nederlandse gemeente Zundert
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wildert en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Westerode (Duderstadt)

Westerode is een dorp in de Duitse gemeente Duderstadt in de deelstaat Nedersaksen. In 1973 werd het dorp bij Duderstadt gevoegd.
Westerode wordt voor het eerst vermeld in een oorkonde uit 1196. Het dorp was een van de Raadsdorpen van Duderstadt en kende van de 15e tot in de 19e eeuw veel ellende door oorlogsgeweld, ziekten en andere rampen. Ook moesten veel boeren in het dorp tienden aan de stad (in natura, te weten in hout, kiezelstenen en hooi, dat de dorpelingen zelf in de stad moesten brengen) afdragen, en hand-en-spandiensten verrichten, zodat dezen (ondanks een uit bier bestaande compensatie) de facto horigen van het stadsbestuur waren. Aan deze misstanden kwam in de 19e eeuw een einde. Van 1885-1974 was er een niet onbelangrijke steenfabriek in het dorp. Tot 1955 werd in Westerode veel tabak verbouwd, totdat een schimmelziekte voorgoed een eind maakte aan deze teelt.
De katholieke dorpskerk , gewijd aan Johannes de Doper, dateert uit 1900. Het gebouw verving een eerder bouwwerk uit 1714. Daarnaast heeft het dorp een evangelisch-lutherse kapel uit 1901. Op een heuvel in de nabijheid is een monumentaal kruis opgericht.
# Willy Berking

Willy Berking (Düsseldorf, 22 juni 1910 - Frankfurt am Main, 21 mei 1979) was een Duitse jazztrombonist, bigbandleider, componist en arrangeur.

## Biografie

Willy Berking studeerde piano en compositie in Düsseldorf en, later, in Berlijn, waar hij op zijn achttiende zijn eerste bigband oprichtte. Hij wilde jazz en, vooral swing spelen, maar de nationaalsocialisten keurden de jazz af. Berking bleef zijn stijl, een swingorkest naar Amerikaans voorbeeld, trouw en bracht zijn muziek als Duitse dansmuziek, met Duitse titels en Duitse teksten, zoals het in 1943 opgenomen (en zelf gecomponeerde) bigband-nummer Kein Problem.
Als trombonist toerde hij in de jaren dertig met verschillende dans- en amusementsorkesten, zoals de "Goldenen Sieben" en het "Telefunken-Swing-Orchester" onder leiding van Heinz Wehner (waarmee hij in 1934 in Berlijn speelde). In 1937 speelde hij met The Lanigiros en in 1938 leidde hij een studio-orkest van de platenfirma Imperial. Onder de titel "Berking-Spitzenserie" nam hij hiervoor in de oorlog verschillende, zelf geschreven nummers op die beïnvloed waren door de hot jazz, zoals Rhythmus!. Hij nam ook op met Adalbert Lutter, Michael Jary en Hans Rehmstedtf en tevens was hij actief in de propaganda-bigband Charlie and His Orchestra. Voor zijn studio-opnamen kon Berking vaak een beroep doen op zanger Rudi Schuricke, die in die jaren voor veel swingorkesten zong.
Na de Tweede Wereldoorlog nam hij, in 1946, de leiding van het nieuwe dansorkest van Radio Frankfurt, later heette dit orkest het Große Tanz- und Unterhaltungsorchester des Hessischen Rundfunks. Met dit orkest beleefde Berking in de jaren 50 zijn grootste successen. Hij schreef schlagers en instrumentale nummers als Mixed Pickles en Trumpet Jump, alsook de suite Brasiliana. Zijn composities werden door de grote namen van die tijd gezongen. In 1957 kreeg hij een gouden plaat. Berking werd landelijk bekend door de tv-show EWG met Hans-Joachim Kulenkampff.
Na een hartinfarct in 1972 moest Berking de leiding van het orkest uit handen geven, zijn opvolger werd Heinz Schönberger. Berking overleed in 1979 aan de gevolgen van kanker.
In Frankfurt is in de wijk Praunheim naar Berking een straat vernoemd, de "Willy-Berking-Straße".

## Arrangementen en opnames (selectie)

* Pardon, ich habe mich verspätet, 1939 (L. Brühne)
* Señor und Señorita, 1940 (Peter Kreuder/Hans Fritz Beckmann)
* Für eine Nacht voller Seligkeit, 1940 – (Peter Kreuder/Günther Schwenn)
* Die Männer sind schon die Liebe wert!, 1940 (Adolf Steimel/Ralph Maria Siegel)
* Liebling, was wird nun aus uns beiden?, 1941 (Schröder/Hans Fritz Beckmann)
* Abendsonne, 1943 – (L. Templin)
* Hörst Du das Meer, 1943 (S. von Stollberg)
* Heute Abend woll'n wir bummeln geh'n, 1943 (Franz Kleindin)
* Ein Stern ist vom Himmel gefallen, 1943 (Peter Kreuder)
* Hallo Fräulein, uit de film "Ein Mann mit Grundsätzen“, April 1943, (Michael Jary), Imperial 17423 (matrix KC29495)
# Willy Blees

Willy Blees (Landsmeer, 10 januari 1931 – Utrecht, 22 september 1988) was een Nederlandse beeldhouwster.

## Leven en werk

Blees studeerde beeldhouwkunst bij onder anderen Cor Hund aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam en bij de gerenommeerde Italiaanse beeldhouwer Marino Marini aan de Accademia di Belle Arti di Brera in Milaan. Zij was getrouwd met de beeldhouwer Paulus Reinhard. Voor Muziekcentrum Vredenburg in Utrecht maakten zij beiden een portretbuste, Blees van Frédéric Chopin en Reinhard van Béla Bartók.
Willy Blees werd in 1982 geselecteerd voor een bijdrage aan de Beeldenroute Maliebaan en kreeg in 1984 de Boellaardprijs van het Genootschap Kunstliefde in Utrecht.

## Werken (selectie)

* Poes (1960), Racinelaan in Utrecht
* Eekhoorn (1967), Noteboomlaan in Utrecht
* Kameel (1968), Humberdreef in Utrecht
* Pony (1971), Huppeldijk in Utrecht
* Zittende vrouwentorso (1975), Park Vechtzoom in Utrecht
* Waterhoentje (1977), Slotlaan in Utrecht
* Vogel (1979), Beneluxlaan in Zwijndrecht
* Vogels, Koninginneweg in Zwijndrecht
* Zittend figuur (1982), Beeldenroute Maliebaan in Utrecht
* Portretbuste Frédéric Chopin, Muziekcentrum Vredenburg

## Fotogalerij

* Eekhoorn
* Zittende vrouwentorso
* Vogel
* Vogels
# Wilfred Von Berg

Wilfred Clement Von Berg (Croydon, 21 oktober 1894 - juli 1978) was een Brits architect.

## Biografie

Von Berg begon in 1912 architectuur te studeren aan de Architectural Association School in Londen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij als kapitein bij de London Rifle Brigade en werd hij onderscheiden met het Military Cross. Aan het einde van de oorlog werd hij aangesteld als assistent-architect bij de Imperial War Graves Commission, nu Commonwealth War Graves Commission (CWGC). Werkend onder de belangrijkste architecten Reginald Blomfield, Edwin Lutyens en Charles Holden ontwierp hij 39 begraafplaatsen, waaronder de grote Bedford House Cemetery in Zillebeke bij Ieper.
In 1919 verliet hij de CWGC en werkte dan als architect in Frankrijk waar hij o.a. het Golfclubhuis Valescure in Saint-Raphaël en het Chateau Gloria in Cap Ferrat ontwierp. In 1931 kwam Von Berg naar Zuid-Afrika en vestigde zich in het bloeiende East Rand van de Transvaal waar hij in 1932 een zelfstandige praktijk oprichtte. Hij ontwierp er Perry's Department Store in Benoni, huizen, hotels en flats.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij in een camouflage-eenheid met Zuid-Afrikaanse ingenieurs in de Westelijke Sahara en in Italië. Na de oorlog keerde hij terug naar zijn praktijk waarna hij in 1977 met pensioen ging.

## Militaire begraafplaatsen

Enkele door hem ontworpen begraafplaatsen in België en Frankrijk:
* Torreken Farm Cemetery No.1
* Bedford House Cemetery
* Track X Cemetery
* Croonaert Chapel Cemetery
* Colne Valley Cemetery
* Mailly-Maillet Communal Cemetery Extension
* Drummond Cemetery
* Crest Cemetery
* ↑ Architectural Association School of Architecture op de Engelstalige Wikipedia
* ↑ Perry's Department Store
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wilfred Clement Von Berg op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* info over Wilfred Von Berg
# William McKinney (muzikant)

William McKinney (Cynthiana, 17 september 1895 - aldaar, 14 oktober 1969) was een Amerikaanse jazzdrummer en orkestleider en leider van McKinney's Cotton Pickers.

## Carrière

McKinney werkte als drummer in een circusband en leidde na zijn militaire diensttijd tijdens de Eerste Wereldoorlog in Springfield de Synco Jazz Band, waarbij hij het drummen overliet aan Cuba Austin. Na het niet alleen toeren in het midwesten, maar tot Californië, resideerden ze in 1926 in de 'Arcadia Ballroom' in Detroit. Nadat Jean Goldkette hen een lucratief optreden had bezorgd in de Greystone Hotel Ball Room, noemden ze zich McKinney's Cotton Pickers. De muzikale leiding had Don Redman. De eerste opnamen maakten ze in 1928. Na de ontbinding van de band tijdens de economische crisis in 1934 leidde hij een dansband in Boston en vanaf 1937 was hij manager van een café met danszaal in Detroit. Bovendien was hij manager van bands. Tijdens de jaren 1950 trok hij zich terug uit de muziekbusiness, werkte hij in een autofabriek in Detroit en ging daarna terug naar zijn geboortestad Cynthiana. In 1978 schreef John Chilton zijn autobiografie.

## Overlijden

William McKinney overleed in oktober 1969 op 74-jarige leeftijd.
* ↑ (en) William McKinney (2). Discogs. Geraadpleegd op 24-12-2021.
* ↑ (en) Rufus W. McKinney's Biography. The HistoryMakers. Geraadpleegd op 24-12-2021.
* ↑ McKinney, William | Encyclopedia.com. www.encyclopedia.com. Geraadpleegd op 24-12-2021.
* ↑ (en) William McKinney’s Cotton Pickers – The Syncopated Times. syncopatedtimes.com. Geraadpleegd op 24-12-2021.
* ↑ (en) Synco Jazz Band. Discogs. Geraadpleegd op 24-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel William McKinney op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb124076323 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1212402979
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2765 4806
* Library of Congress Control Number: n82091209
* MusicBrainz: e2a0c710-ba97-45c2-9d61-df3536e79fa1
* Système universitaire de documentation: 083988297
* Virtual International Authority File: 71478345
* WorldCat (via VIAF): 71478345
# Will Jennings

Will Jennings (Kilgore (Texas), 27 juni 1944 – Tyler (Texas), 6 september 2024) was een Amerikaanse songwriter. Hij schreef (mee aan) hits die internationaal hoog in de hitlijsten terechtkwamen, waaronder het themanummer My heart will go on van de film Titanic. Zijn werk is uitgevoerd door onder meer Steve Winwood, Barry Manilow, Dionne Warwick, Joe Cocker en Eric Clapton.

## Biografie

Jennings gaf les aan de University of Wisconsin toen hij in 1971 besloot naar Nashville te gaan en zijn carrière als songwriter te vervolgen. In de eerste vier jaar zetten verschillende artiesten zijn werk op een plaat, zoals Dobie Gray en The Addrisi Brothers. Feelins' (1975), uitgevoerd door Conway Twitty en Loretta Lynn, was de eerste nummer 1-hit die hij samen met Don Goodman en Troy Seals schreef. Hij vormde een tijd een team met schrijvers als Richard Kerr en Steve Winwood.
Vervolgens vertrok hij naar Los Angeles. Hier schreef hij in de jaren zeventig en tachtig een reeks popnummers die hoog in de hitlijsten terechtkwamen. Voorbeelden hiervan zijn Looks like we made it (1977) door Barry Manilow, I'll never love this way again (1979) door Dionne Warwick, Up where we belong (1982) door Joe Cocker en Jennifer Warnes, Higher love (1986) door Steve Winwood, Didn't we almost have it all (1987) door Whitney Houston en Tears in heaven (1992) door Eric Clapton. Ook schreef hij samen met James Horner My heart will go on (1997). Dit nummer werd gezongen door Céline Dion en diende als het themanummer van de film Titanic (1997). Daarnaast bleef hij ook countrynummers schrijven.
Jennings won een verscheidenheid aan grote prijzen, zoals Grammy Awards, Golden Globe Awards en Oscars. In 2006 werd hij opgenomen in de Songwriters Hall of Fame en in 2013 in de Nashville Songwriters Hall of Fame.
Jennings overleed op 6 september 2024 op 80-jarige leeftijd.
* ↑ (en) Will Jennings, Lyricist For 'Tears in Heaven,' 'My Heart Will Go On,' Dies. Best Classic Bands (7 september 2024).
* ↑ (en) Will Jennings, Oscar Winner for “My Heart Will Go On” and “Up Where We Belong,” Dies at 80. The Hollywood Reporter (7 september 2024).
* All Music, biografie
* Songwriters Hall of Fame, biografie
* Nashville Songwriters Foundation, biografie
* Bibsys: 1048016
* Biblioteca Nacional de España: XX980438
* Gemeinsame Normdatei: 13441764X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7689 8989
* Library of Congress Control Number: n78044730
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000099167
* MusicBrainz: 0f35c517-2546-42d6-a42b-fa1b53bf47e6
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007325038505171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000048031
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 134441249
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV172504
* Système universitaire de documentation: 164492550
* Virtual International Authority File: 70186687
* WorldCat (via VIAF): 70186687
# Willy Hagenaers

Willem (Willy) Jan Marie Hagenaers (Antwerpen, 6 mei 1914) was een Belgisch hockeyer.

## Levensloop

Hagenaers was actief bij Royal Antwerp HC.
Hij maakte deel uit van het Belgisch hockeyteam. Met de nationale ploeg nam hij onder meer deel aan de Olympische Zomerspelen van 1936.
* (en) Fiche Willy Hagenaers, sports-reference.com (Internet Archive)
* 1 2 (en) Fiche Willy Hagenaers, Olympedia
* ↑ Belgische delegaties aan de Olympische Zomerspelen, Team Belgium
# Willy Hemeleers

Wilfried (Willy) Hemeleers (? - 18 december 2012) was een Belgisch kruisboogschutter.

## Levensloop

Samen met Manfred Keller en Louis Achiel behaalde hij zilver in de ploegencompetitie op de Europese kampioenschappen van 2009 in het Kroatische Malinska . Deze zilveren medaille werd later omgezet in een gouden, nadat de winnaar van het tornooi (Rusland) gediskwalificeerd werd als gevolg van het feit dat een van hun schutters betrapt was op het gebruik van bètablokkers. Het duurde evenwel tot 2018 alvorens de gouden medaille effectief (postuum) werd overhandigd.
Daarnaast was hij secretaris-generaal van de Nationale Unie der Kruisboogschutters van België (NUKB).
Sinds 2013 wordt ter zijner nagedachtenis de 'Challenge Willy Hemeleers' ingericht.
* 1 2 (fr) Challenge Willy Hemeleers, L'Avenir, 26 november 2013
* ↑ (en) Results 3rd IAU European Field Crossbow Indoor Championship (team)
* 1 2 HEMELEERS Wilfried, Werkingsverslag van de NUKB, Sint-Rochus Gazette, december 2009
* ↑ 40 jaar kruisboogkoepel voor Vlaanderen, VlaS, 9 juli 2018
# Willy Hendriks

Willy Hendriks (21 februari 1966) is een Nederlandse schaker. In 2001 werd hem door de FIDE de titel Internationaal Meester (IM) toegekend. Hendriks werd in 1992 clubkampioen van SMB. In 2003 was hij actief op de Schaakdriedaagse te Apeldoorn.
Willy Hendriks is Coördinator Talentontwikkeling bij de KNSB.
# Wim Ebbinkhuijsen

Wim Ebbinkhuijsen (Amsterdam, 24 december 1939) wordt beschouwd als een van de 'vaders' van de programmeertaal COBOL.

## Levensloop

Na zijn eindexamen Gymnasium-B aan het Ignatiuscollege te Amsterdam, gevolgd door de militaire dienst, begon hij in 1962 bij de Staatsmijnen in Heerlen als programmeur. Hij leerde COBOL van de Amerikaanse Grace Hopper (een van de medeoprichters van die taal).
In 1966 trad hij in dienst bij Philips Computer Industrie, waar hij o.a. de specificaties voor de COBOL-compiler maakte. Vanaf 1970 werkte hij als opleidingscooördinator bij het computer-opleidingsinstituut NOVI.
Bij het accountantskantoor FHMH en later bij het NZI adviseerde hij cliënten bij de keuze van software.
Vanaf 1977 tot zijn pensionering was hij bij Albert Heijn verantwoordelijk voor de ontwikkeling en modernisering van de omvangrijke gegevensverzamelingen van dit bedrijf.

### COBOL

In 1967 werd hij namens Philips lid van de Nederlandse COBOL Commissie. In 1978 werd hij voorzitter, dat hij is gebleven tot de opheffing van de commissie in 2003.
In 1979 werd hij lid en daarna voorzitter van de officiële examencommissie COBOL van het EXIN; hij bleef dit tot 1991.
In 1979 was hij de initiatiefnemer en oprichter van de internationale ISO COBOL Working Group. Vanaf 1983 werd deze groep verantwoordelijk voor de internationale ontwikkeling en standaardisatie van COBOL. Hij bleef lid van deze groep tot 2004.
Van 1998 tot en met 2001 was hij lid en vice-voorzitter van de Amerikaanse COBOL Commissie ANSI-X3J4.
Verder schreef hij vele studieboeken over COBOL, gebaseerd op de Amerikaanse en later de internationale COBOL-standaard.

### BASIC

In 1975 ontwierp hij voor Nederland een minimale standaard voor de programmeertaal BASIC. Kort daarna werd dit als internationale standaard bevestigd.

## Onderscheidingen

In 1998 ontving hij de onderscheiding "Serce Dziecku" (Hart voor Kinderen) van de Poolse staat voor zijn inzet voor een Pools weeshuis.
In 2004 kreeg hij tijdens een aan hem door de Vrije Universiteit Amsterdam aangeboden afscheidssymposium een onderscheiding van de Amerikaanse Computer Association IEEE voor zijn internationale bijdragen. Bovendien werd hij tijdens dat symposium om dezelfde reden benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
# Wilfried Galimo

Wilfried Galimo (Paramaribo, 2 mei 1991) is een Surinaams voetballer. Hij speelt in de hoogste divisie van Frans-Guyana en kwam uit voor het Surinaamse voetbalelftal.

## Carrière

Wilfried Galimo speelde vanaf 2011 voor US Matoury die uitkomt in de hoogste divisie van Frans-Guyana, de Régional 1. Sinds 2018 speelt hij voor AS Étoile Matoury die eveneens in de Régional 1 speelt, met een onderbreking van 2020-2021 toen hij op het Franse vasteland speelde voor de amateurclub US Camon. Karaibes Sports noemt hem de beste schutter aller tijden van de Régional 1.
In 2012 selecteerde bondscoach Ricardo Winter hem en zijn clubgenoot Bonnsole Bodji voor het Surinaamse voetbalelftal. Hij viel in 2012 drie maal in, tegen de Britse Maagdeneilanden, Trinidad en Tobago en Saint Vincent en de Grenadines, en speelde een volledige wedstrijd tegen Martinique.
* ↑ Global Sports Archive, Wilfred Galimo
* ↑ National Football Teams, Wilfried Galimo
* ↑ Karaibes Sports, Wilfried GALIMO, le meilleur buteur de tous les temps en R1 Guyane, 31 mei 2019
* ↑ Natio Suriname, Matoury-spelers moeten wennen aan Natio, 30 augustus 2012
* ↑ Natio Suriname, Natio hervat training zonder Bodji en Galimo, 21 september 2012
* ↑ Play Maker Stats, Wilfred Galimo
# Wilfried Hagebölling

Wilfried Hagebölling (Berlijn, 9 juni 1941) is een Duitse beeldhouwer en tekenaar.

## Leven en werk

Wilfried Hagebölling studeerde van 1963 tot 1967 bij Robert Jacobsen aan de Akademie der Bildenden Künste München. Van 1977 tot 1986 doceerde hij bouwkunst en landschapsarchitectuur aan de universiteit van Paderborn. In 2002 opende hij zijn eigen beeldenpark bij Paderborn. Wilfried Hagebölling leeft en werkt in Paderborn.

## Werken (selectie)

* Ohne Titel (1973/75) - Sportzentrum Paderborn in Paderborn
* Bodenstück (1980) - Beeldenpark van de Kunsthalle Mannheim in Mannheim
* Tür (1980/81), cortenstaal - sinds 1986 op de campus van de Universiteit van Paderborn
* Raumpflug (1983/84) - buitencollectie van het Skulpturenmuseum Glaskasten in Marl
* Passage (1984/86) - Museum Ostwall in Dortmund
* Keil-Stück (1986/87) - Martinikirchhof in Minden
* Mahnmal (2001/2003), monument ter herinnering aan de op 9 november 1938 verwoeste synagoge in Hamm
en vele beelden in de stad Soest in de deelstaat Noordrijn-Westfalen en het eigen beeldenpark van de kunstenaar aan de Bielefelder Straße 120 in Paderborn.
Voor twee musea droeg hij bij aan de architectuur met een kunstwerk:
* Spanplatte (1988) - Project Kunsthalle Bielefeld in Bielefeld i.s.m. Philip Johnson (architect)
* Spanplatte (1992/93) - Project Museum am Ostwall in Dortmund

## Groepstentoonstellingen

Hagebölling leverde meermaals een bijdrage aan groepstentoonstellingen en beeldhouwersymposia, zoals
* 1993 : Stahlplastik in Deutschland, Staatliche Galerie Moritzburg in Halle (Saale) met onder anderen Bernhard Heiliger, Werner Pokorny, Heinz-Günter Prager en David Lee Thompson - de eerste in Duitsland gehouden expositie na de val van de Muur van metaalbeeldhouwers uit Oost- en West-Duitsland.
* 1994 : 4.Ostfriesisches/2.Wittmunder Bildhauer-Symposion in Wittmund met onder anderen Bernhard Luginbühl, Werner Pokorny en Leonard Wübbena (Leiding).
* 2008 : Hoogspanning, Park De Paauw in Wassenaar met 3 sculpturen