OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Melzers reagens

Melzers reagens is een detectiereagens dat met name in de mycologie wordt gebruikt. Naast water is het het meest gebruikte medium voor de studie van schimmels. Melzers reagens heeft zichzelf bewezen als een populair bereidingsmedium in de herbariumtaxonomie omdat het dode celplasma optisch homogeniseert en helderder maakt, wat vaak een probleem is.

## Formule

Melzers reagens is een waterige oplossing van chloraalhydraat, kaliumjodide en jodium. Afhankelijk van de formulering bestaat het uit ongeveer 2,50-3,75% kaliumjodide en 0,75-1,25% jodium, terwijl de rest van de oplossing 50% water en 50% chloraalhydraat is. Melzers is giftig voor de mens als het wordt ingenomen vanwege de aanwezigheid van jodium en chloraalhydraat. Vanwege de wettelijke status van chloraalhydraat is Melzers reagens moeilijk te verkrijgen in de Verenigde Staten.
Vanwege de moeilijkheid om chloraalhydraat te verkrijgen, formuleerden wetenschappers van Rutgers Visikol (compatibel met Lugols jodium) als vervanging. In 2019 toonde onderzoek aan dat Visikol zich in verschillende belangrijke situaties anders gedraagt dan het reagens van Melzer, waarbij opgemerkt moet worden dat het niet moet worden aanbevolen als een volwaardig alternatief.
Melzers reagens maakt deel uit van een klasse van jodium/kaliumjodide (IKI)-bevattende reagentia die in de biologie worden gebruikt; Lugols jodium is een andere dergelijke formule.

## Reacties

Melzers wordt gebruikt door schimmelweefsel of -cellen bloot te stellen aan het reagens, meestal in een microscooppreparaat en te zoeken naar een van de drie kleurreacties:
* Amyloïde of Melzers-positieve reactie, waarbij het materiaal blauw tot zwart reageert.
* Pseudoamyloïde of dextrinoïde reactie, waarbij het materiaal bruin tot roodbruin reageert.
* Inamyloïde of Melzer-negatief, waarbij de weefsels niet van kleur veranderen of zwak geelbruin reageren.
Onder de amyloïde reactie kunnen twee typen worden onderscheiden:
* Euamyloïde reactie, waarbij het materiaal blauw wordt zonder kaliumhydroxide (KOH)-voorbehandeling.
* Hemiamyloïde reactie, waarbij het materiaal rood wordt in de oplossing van Lugol, maar geen reactie vertoont in het reagens van Melzer; wanneer KOH-voorbehandeld wordt, wordt het blauw in beide reagentia (hemiamyloïditeit).
De reacties van Melzer zijn meestal bijna onmiddellijk, hoewel het in sommige gevallen tot 20 minuten kan duren voordat de reactie zich ontwikkelt.

## Geschiedenis

Het gebruik van jodiumhoudende oplossingen als hulpmiddel bij het beschrijven en determineren van schimmels dateert uit het midden van de 19e eeuw.
Melzers reagens werd voor het eerst beschreven in 1924 en ontleent zijn naam aan zijn uitvinder, de mycoloog Václav Melzer, die een oudere chloraalhydraatbevattende IKI-oplossing, ontwikkeld door botanicus Arthur Meyer, aanpaste. Melzer was een specialist in Russula, een geslacht waarbij de amyloïdie op de sporenornamentatie of hele spore van belangrijke taxonomische betekenis is.
# NGC 127

NGC 127 (ook wel PGC 1787, MCG 0-2-50, ZWG 383.29, NPM1G +02.0013 of IRAS00266+0235) is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Vissen.
NGC 127 werd op 4 november 1850 ontdekt door de Ierse astronoom William Parsons.

## Ecliptica

Het stelsel NGC 127 bevindt zich betrekkelijk dicht bij de Ecliptica, hetgeen betekent dat het, vanaf de Aarde gezien, regelmatig bezoek krijgt van de planeten van het Zonnestelsel, alsook bedekt kan worden door de Maan.
# Motorzuigerburet

Een motorzuigerburet wordt in essentie voor hetzelfde doel gebruikt als een buret. Het grote verschil wordt gevormd door de manier waarop buret wordt gevuld en de titrant wordt afgegeven. In de klassieke buret wordt de titrant met behulp van een trechter boven in de buret toegevoegd en verlaat de titrant de buret door de kraan aan de onderzijde open te zetten.
Bij een motorzuigerburet wordt de titrant door een omlaag bewegende zuiger via een drieweg-kraan uit een voorraadfles in een cilinder aangezogen. Na de driewegkraan in de andere stand gezet te hebben beweegt de zuiger de andere kant op en wordt de titrant uit de cilinder gedreven. De verplaatsing van de zuiger wordt 'vertaald' in het afgegeven volume.
De motorzuigerburet wordt meestal bediend via een drukknoppen. Bij het activeren van de "vulstand" wordt eerst de driewegkraan automatisch in de vulstand gezet, waarna de zuiger omlaag beweegt. Heeft de zuiger zijn onderste stand bereikt, dan wordt de driewegkraan weer automatisch in de afgiftestand gezet. De snelheid waarmee de zuiger omhoog beweegt is instelbaar. Daarnaast kan de afgifte op een aantal, instelbare, manieren gebeuren.
* Continu: als de afgifteknop is ingedrukt loopt reagens uit de buret.
* Stapsgewijs: Wordt de afgifteknop kort ingedrukt, dan wordt steeds een zelfde hoeveelheid reagens afgegeven, meestal instelbaar in hoeveelheden van 0,1 0,5 en 1,0 mL.
# Ieder1 Aartselaar

Ieder1 Aartselaar is een Belgische lokale politieke partij in Aartselaar.

## Geschiedenis

De partij werd opgericht door voormalig Open Vld-voorzitter en fractieleider Glenn Anné in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2024. Ook voormalig Open Vld-ster Cristel Bal en Shari Van Kerckhoven (bij de vorige verkiezingen sp.a-lijsttrekster) sloten bij de nieuwe partij aan. Anné en Bal hadden eind december 2023 de liberale partij verlaten en zetelde sindsdien als onafhankelijken. De partij overtuigde bij de stembusgang 14,1% van de kiezers, goed voor drie zetels in de gemeenteraad. Raadsleden werden Glenn Anné, Marc Sorber en Paul Rens.

## Externe link

* Officiële website
* 1 2 CONNAERTS Ben, Glenn Anné (ex-Open Vld) lanceert nieuwe politieke beweging Ieder1 Aartselaar: “Inwoners verdienen meer inspraak”, Het Laatste Nieuws, 11 juni 2024
* ↑ Lokale lijsttrekker Open VLD richt nieuwe partij op: Ieder1 Aartselaar, Gazet van Antwerpen, 12 juni 2024
* ↑ Onze kandidaten, sp.a Aartselaar
* ↑ WIJCKMANS Jef, Glenn Anné en Cristel Bal stappen uit Open VLD, Het Nieuwsblad, 28 december 2023
* ↑ Uitslag verkiezingen Aartselaar, Het Nieuwsblad, 13 oktober 2024
* ↑ VAN NIEUWENBORGH Joren, Dit zijn alle verkozenen in Aartselaar, Het Laatste Nieuws, 13 oktober 2024
# Brand UP

Brand UP (Urtyp Pilsener) is een Nederlands pilsbier.
Het bier werd gebrouwen in Wijlre, bij de Brand Bierbrouwerij. Het is een blond tot lichtblond bier met een alcoholpercentage van 5,5%. Brand UP is in 1952 ontwikkeld door Guus Brand, naar een recept uit het Tsjechische Pilsen van 1842. In de naoorlogse jaren wilde Brand een bier maken dat optimisme en geloof in de toekomst uitstraalde, het bier staat dus niet alleen voor Urtyp Pilsner, maar ook voor UPtimisme.
In 2002 verdween dit bier van de markt en werd vervangen door Brand Urtyp. In 2008 werd Brand UP weer geïntroduceerd en verdween Urtyp.
Brand UP heeft een sterkere hopbitterheid dan Brand Pilsener en een ingetogen bloemig en fruitig aroma.

## Onderscheidingen

* In 2009 kreeg Brand UP twee sterren op de Superior Taste Awards.
* In 2016 behaalde Brand UP 'Zilver' tijdens de Dutch Beer Challenge.
* Brand UP in oude fles (tot 2014)
# Alfa Edel Pils

Alfa Edel Pils is een Nederlands pilsbier, gebrouwen bij de Alfa Bierbrouwerij in Thull.
Het is een lichtblond bier met een alcoholpercentage van 5,0%. Net als elk bier van Alfa, wordt ook Alfa Edel Pils gebrouwen met bronwater. Elke fles is genummerd met een uniek nummer.

## Andere namen

Vroeger werd Alfa Edel Pils gebrouwen onder de naam Meen's Pilsener.
Voor de export van Alfa werden de volgende namen gebruikt:
* Alfa Fresh Holland Beer
* Alfa Premium Holland Beer
* Alfa Royal Lager
* Joseph Meens' Holland Premium Beer

## Onderscheidingen

* Op 23 september 1992 werd Alfa Edel Pils in Amsterdam onderscheiden met een gouden medaille plus oorkonde (31e Sélection Mondiale de la Bière).
* In 2015 werd Alfa Edel Pils tijdens de Dutch Beer Challenge bekroond met een zilveren medaille.
* In het jaar 2018 heeft ALFA Edel Pils veel prijzen weten te bemachtigen. Onder andere brons tijdens de Dutch Beer Challenge, twee keer zilver tijdens Londen Beer Competition en U.S.A. Beer Rating en goud op de World Beer Awards. Op de Dutch Beer Challenge 2018 viel Alfa Edel Pils in de prijzen met Zilver uit een inzending van 400 bieren. Daarbij won Alfa Edel Pils nog een keer Brons in 2018 op de Brussels Beer Challenge.
* In 2019 is Alfa Edel Pils door de World Beer Awards bekroond met een Gouden medaille.
* In 2020 is tijdens de London Beer Competition Alfa Edel Pils voor het tweede jaar op rij in de prijzen gevallen. Binnen de categorie International Lager heeft Alfa Edel Pils de hoogste score behaald. Daarmee mag Alfa Edel Pils zich bekronen in 2020 tot “Beste pils ter wereld”.
# Democratisch en Leefbaar Aartselaar

Democratisch en Leefbaar Aartselaar (DLA) was een Belgische lokale politieke partij in Aartselaar.

## Geschiedenis

Nadat in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 verschillende leden Vernieuwd Beleid Aartselaar (VBA) hadden verlaten om een lokale Agalev-afdeling op te richten, hergroepeerden de overgebleven VBA'ers zich met de leden van de lokale Volksunie/iD21-afdeling. Hieruit ontstond de nieuwe partij 'Democratisch en Leefbaar Aartselaar' (DLA). Deze overtuigde bij de stembusgang 5,91% van de kiezers, goed voor één zetel in de Aartselaarse gemeenteraad. Verkozene voor de partij was Sophie De Wit. Later veranderde de partij van naam en ging ze door het leven als Democratisch Liberale Alliantie (DLA). Na de implosie van de Volksunie koos De Wit voor N-VA en was ze kandidaat bij de verkiezingen van 2006 op de kieslijst van het Valentijnskartel. Een ander boegbeeld van de partij, sportdokter (en toenmalig kabinetsmedewerker van Bert Anciaux) Kris Goossens, koos voor Spirit.
* ↑ WIJCKMANS Jef, Groene militanten willen zich verenigen in Agalev (p.18), Gazet van Antwerpen, 9 december 1999
* ↑ Nieuwe partijen toch niet zo nieuw (p.26), Gazet van Antwerpen, 19 september 2000
* ↑ Fiche Vernieuwd Beleid Aartselaar, AMSAB-ISG
* ↑ WIJCKMANS Jef, VLD kan nu alleen besturen (p.3), Gazet van Antwerpen, 9 oktober 2000
* ↑ Sofie De Wit (DLA) staat op CD&V-lijst (p.24), Gazet van Antwerpen, 27 april 2006
* ↑ Drukke kartelgesprekken (p.38), Gazet van Antwerpen, 3 november 2005
# Super Mario 128

Super Mario 128 was een concepttitel voor twee ontwikkelprojecten bij de Japanse spelontwikkelaar Nintendo. Deze titel, maar ook de naam Super Mario 64-2, werd begin 1997 gebruikt als opvolger van Super Mario 64 voor de Nintendo 64DD.

## Beschrijving

De Nintendo 64DD kon worden aangesloten aan de onderkant van de Nintendo 64 via een uitbreidingspoort. Doordat de 64DD een commerciële mislukking werd, probeerde men het spelconcept door te ontwikkelen voor de GameCube. Tijdens een beurs in 2000 werden enkele beelden getoond van Super Mario 128.
Ondanks dat het spel nooit het levenslicht zag, werden technische onderdelen van het concept enkele jaren later toegepast in andere spellen, waaronder Pikmin, Metroid Prime en The Legend of Zelda: Twilight Princess.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Super Mario 128 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Giovanni Burrini

Giovanni Antonio Burrini (Bologna, 1656 – aldaar, 1727) was een Italiaans kunstschilder wiens stijl tot de laatbarok of vroege rococo behoort.

## Levensloop

Burrini ging in de leer bij Domenico Maria Canuti en werkte in opdracht van Lorenzo Pasinelli met zijn medestudent Giovanni Gioseffo dal Sole. Hij knoopte vriendschap aan met Giuseppe Crespi met wie hij een atelier deelde. Hij rivaliseerde met Sebastiano Ricci en schilderde in Turijn voor de Carignano-familie en Novellara. In 1709 richtte hij in Bologna mee de Accademia Clementina op. Zijn dochter Barbara Burrini was ook kunstschilder.
* Bibliothèque nationale de France: cb14404268j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 12195546X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7989 6524
* KulturNav: c9390aaf-0a59-4786-ad27-6e799efdb844
* Library of Congress Control Number: no00004687
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A006082980
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 14327
* Système universitaire de documentation: 086103121
* Union List of Artist Names: 500009397
* Virtual International Authority File: 32866156
* WorldCat (via VIAF): 32866156
# Theo Weterings

Th.L.N. (Theo) Weterings (Tilburg, 18 april 1959) is een Nederlands econoom, politicus en bestuurder. Hij is lid van de VVD. Sinds 28 november 2017 is hij burgemeester van Tilburg.

## Opleiding

Weterings behaalde zijn atheneum A-diploma in 1977 aan het Cobbenhagen College in Tilburg. Hij studeerde in 1984 af in de economie aan de Katholieke Hogeschool Tilburg met een bestuurswetenschappelijke specialisatie.

## Loopbaan

Van 1987 tot 1990 was Weterings hoofd bureau Financieel beleid en van 1990 tot 1994 hoofd afdeling Economische Zaken van de Provincie Zuid-Holland. Hij was raadslid in Tilburg (1982-1985) en Diemen (1986-1990) en raadslid en wethouder in Rijswijk (1994-2001). Verder was hij van 1999-2001 Statenlid van de provincie Zuid-Holland.

## Burgemeester

Vanaf 7 mei 2001 was hij burgemeester van Beverwijk en sinds 26 april 2007 burgemeester van Haarlemmermeer, als opvolger van waarnemend burgemeester en oud-minister Tineke Netelenbos. Weterings ruilde in januari 2015 enkele weken met de burgemeester van Zaanstad, Geke Faber. Ze namen zelf het initiatief voor die ruil. Ze wilden elkaars gemeente beter leren kennen en ervaring opdoen met onderwerpen die in hun eigen gemeente niet of minder spelen.
Op 2 oktober 2017 droeg de gemeenteraad van Tilburg Weterings voor om de nieuwe burgemeester te worden van deze gemeente. Op 10 november 2017 heeft de ministerraad de voordracht overgenomen en Weterings per 28 november 2017 benoemd. Zo kreeg Tilburg, afgezien van de waarneming door Ivo Opstelten, voor het eerst een burgemeester van VVD-huize.

## Privé

Theo Weterings is gehuwd en heeft drie volwassen kinderen.
* ↑ Burgemeester-ruil Geke Faber van Zaanstad en Theo Weterings van Haarlemmermeer, NH Nieuws, 16 januari 2015. Gearchiveerd op 16 oktober 2024.
* ↑ Benoeming burgemeester Tilburg, Rijksoverheid, 10 november 2017. Gearchiveerd op 16 oktober 2024.
* ↑ Foto's en biografie, Gemeente Tilburg, geraadpleegd op 16 oktober 2024.
# Kahutsi

Kahutsi is een plaats in de Estlandse gemeente Saaremaa, provincie Saaremaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
De plaats viel tot in oktober 2017 onder de gemeente Pöide. In die maand werd Pöide bij de fusiegemeente Saaremaa gevoegd.

## Ligging

De Põhimaantee 10, de hoofdweg van Risti naar Kuressaare, loopt langs de noordgrens van het dorp. Ten zuiden van Kahutsi ligt het natuurgebied Koigi maastikukaitseala, 23,71 km² groot.

## Geschiedenis

Bij Kahutsi zijn de resten gevonden van een Estische burcht uit de 12e eeuw. De burcht, die Kahutsi maalinn (burchtheuvel van Kahutsi) of Pöide maalinn (burchtheuvel van Pöide, naar het buurdorp Pöide) wordt genoemd, had twee concentrische ringmuren. De binnenste was 5,7 meter hoog en de buitenste 11 meter. In het midden ligt een put gevuld met stenen, die vroeger vermoedelijk een waterput was.
Kahutsi werd voor het eerst genoemd in de 15e eeuw onder de naam Kaghowere als nederzetting op het landgoed van Reina. In 1798 heette ze Kahust en in 1834 Kahheristi.
Tussen 1977 en 1997 maakten de buurdorpen Are, Iruste, Koigi en Sundimetsa deel uit van Kahutsi.

## Foto's

* De burcht bij Kahutsi
* De burcht bij Kahutsi
* Situatieschets van de burcht, 1842

## Externe link

* (et) Kahutsi maalinn. Eestigiid. Gearchiveerd op 1 oktober 2020.
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 27 oktober 2024.
* ↑ (et) 12640 Linnus ‘Pöide maalinn’, ‘Kahutsi maalinn’. Kultuurimälestiste register. Gearchiveerd op 2 juli 2022. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Kahutsi. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 12 mei 2023. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 166.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Are. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 8 januari 2022. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Iruste. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 8 augustus 2023. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Koigi. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 8 december 2019. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ (et) Marja Kallasmaa, Sundimetsa. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 9 mei 2020. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
# Lijst van burgemeesters van De Bilt

Dit is een lijst van burgemeesters van de Nederlandse gemeente De Bilt in de provincie Utrecht.
| Ambtsperiode | Naam burgemeester | Partij of stroming | Bijzonderheden |
| 1823 - 1844 | Pieter Anthony Muntendam | | eerst schout |
| 1844 - 1865 | Frederik Herman Spengler | | |
| 1865 - 1867 | jhr.. Hendrik van den Bosch | | |
| 1867 - 1873 | mr. Carel Theodorus baron van den Boetzelaer | | |
| 1873 - 1879 | mr. Willem Carel baron van Boetzelaer | | |
| 1879 - 1907 | jhr. mr. Daniël de Blocq van Haersma de With | | |
| 1907 - 1927 | Hendrik Philip Jacob baron van Heemstra | | was burgemeester van Harmelen |
| 1927 - 1943 | Henrik Paulus baron van der Borch tot Verwolde van Vorden | | |
| 1943 - 1945 | Cornelis van Ravenswaay | NSB | waarnemend burgemeester, tevens burgemeester van Utrecht |
| 1945 - 1952 | Henrik Paulus baron van der Borch tot Verwolde van Vorden | | |
| 1952 - 1971 | mr. Kaeso Fabius | | was burgemeester van Wisch |
| 1971 - 1976 | mr. Abraham (A.A.J.) Goldberg | VVD | was burgemeester van Wisch |
| 1977 - 1990 | mr. Albertus (A.) baron van Harinxma thoe Slooten | VVD | was burgemeester van Doorn |
| 1991 - 2007 | mr. Alexander Tchernoff | VVD | was burgemeester van Eelde |
| 2007 - 2016 | Arjen Gerritsen | VVD | was burgemeester van Haren |
| 2016 - 2017 | mr. drs. Bas Verkerk | VVD | waarnemend, was burgemeester van Delft |
| 2017 - 2024 | mr. Sjoerd Potters | VVD | was Tweede Kamerlid |
| 2024 - heden | Marcel Fränzel MSc. | D66 | waarnemend, was waarnemend burgemeester van Middelburg |
* ↑ Nieuwe burgemeester in De Bilt, Rijksoverheid, 16 maart 2017. Gearchiveerd op 5 juli 2024.
* ↑ Burgemeester op feestelijke en waardige wijze uitgezwaaid, De Vierklant, 9 oktober 2024. Gearchiveerd op 12 oktober 2024.
* ↑ Marcel Fränzel waarnemend burgemeester De Bilt, Provincie Utrecht, 10 oktober 2024. Gearchiveerd op 12 oktober 2024.
* ↑ Marcel Fränzel beëdigd als waarnemend burgemeester, Gemeente De Bilt, 14 oktober 2024. Gearchiveerd op 14 oktober 2024.
# De Tweede Ronde

De Tweede Ronde (DTR) is een voormalig Nederlands literair tijdschrift met ruime aandacht voor vertalingen, en met een vaste rubriek Light Verse. Onder het motto 'Literatuur en toch leesbaar' verscheen De Tweede Ronde vier keer per jaar. Vanaf het lentenummer van 2010 tot het jaar 2013 verscheen het onder de titel KortVerhaal en er was een begeleidende website.

## Redactie

'’De Tweede Ronde werd in 1980 opgericht door Peter Verstegen en Marko Fondse (1932-1999). In de loop der jaren maakten onder anderen Meindert Burger, Ike Cialona, Maarten Doorman, Wiebe Hogendoorn, Madeleine Mes, Thomas Verbogt en L.H. Wiener, deel uit van de redactie. Jos Versteegen was jarenlang redactiesecretaris.

## Auteurs

Schrijvers als Manon Uphoff, Arnon Grunberg, Rob van der Linden en IJsbrandt Oldenburg, Caesar Bovetius, Helena Onderwater en Bastiaan Seghel debuteerden in De Tweede Ronde. Auteurs als Ed Leeflang, Jean Pierre Rawie, Henk Romijn Meijer, Frans Pointl, L.H. Wiener en Drs. P werkten regelmatig mee.

## Uitgever

Vanaf 1981 werd het tijdschrift uitgegeven door uitgeverij Bert Bakker. In 1993 werd De Tweede Ronde overgenomen door uitgeverij Van Oorschot. Vanaf 2006 verscheen De Tweede Ronde bij uitgeverij Mouria.

## Externe link

* Interview met oprichter Peter Verstegen
* ↑ http://taalunieversum.org/nieuws/2763/de_tweede_ronde_wordt_kortverhaal De Tweede Ronde wordt KortVerhaal, Taalunieversum.
* ↑ DTR, jrg. 26, nr. 4, winter 2005
# Banjul

Banjul is de hoofdstad van Gambia. Met 73.000 (2013) inwoners is het een van de kleinste hoofdsteden van Afrika. Banjul is niet de grootste stad van het land, dat is Serekunda gevolgd door de 2e grootste stad Brikama.

## Geschiedenis

Banjul werd gesticht in 1816 en heette tot 1973 Bathurst. Veel van de straten waren genoemd naar de helden van de Slag bij Waterloo. In 2003 zijn al deze straatnamen vervangen door namen van de helden van de onafhankelijkheidsstrijd.

## Geografie

Banjul ligt in het westen van Gambia, vlak bij de Atlantische Oceaan. Het is gelegen op een eiland, aan de zuidkant van de monding van de rivier de Gambia. De stad is 2 kilometer westwaarts aan het vasteland verbonden door middel van de Dentonbrug. Deze brug overspant de Oyster Creek, de belangrijkste kreek door het Tanbi Wetland Complex. Deze wetlands zorgen ervoor dat er, behalve de weg die over genoemde brug gaat, geen andere toegangswegen naar Banjul lopen.
Een veerboot verzorgt de verbinding over de Gambiarivier naar Barra, dat op de noordoever ligt. Zuidwestelijk liggen, op respectievelijk 15 en 25 kilometer, Serekunda en de internationale luchthaven, Luchthaven Banjul Internationaal. De stad Serekunda is de grootste van Gambia en heeft dankzij haar grote markt ook het grootste economische belang. De landingsbaan van de luchthaven is zeer breed en van zeer goede kwaliteit, omdat het een noodlandingsbaan voor de NASA is.

## Bezienswaardigheden in de stad

* Oorlogsmonument en fontein, opgericht ter ere van de kroning van Koning George VI van Groot-Brittannië
* Nationaal Museum, museum over de archeologie, etnografie en de koloniale periode.
* Albert Markt, levendige markt met een gedeelte waar ambachtswerk wordt verkocht.
* Arch 22, een boogvormige toegangspoort naar de stad en met 35 meter hoog veruit het hoogste gebouw van het land. Vanaf hier is er een mooi uitzicht over de stad, de Gambiarivier en de oceaan. Op het verkeersplein voor de boog staat een standbeeld van de onbekende soldaat, die een baby draagt.

## Geboren

* Fatou Bensouda (1961), (plaatsvervangend) hoofdaanklager bij het Internationaal Strafhof
* Jatto Ceesay (1974), voetballer
* Bakary Gassama (1979), voetbalscheidsrechter
* Pa-Modou Kah (1980), Noors voetballer
* Alhaji Jeng (1981), polsstokhoogspringer en acteur
* Mustapha Jarju (1986), voetballer
* Momodou Ceesay (1988), voetballer
* Modou Barrow (1992), voetballer
* Omar Colley (1992), voetballer
* Bubacarr Sanneh (1994), voetballer
* Ahmed Tijan (1995), Qatarees beachvolleyballer
* Sulayman Marreh (1996), voetballer
* Musa Barrow (1998), voetballer