OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Nasohypofyseaire placode

De nasohypofyseaire placode bij prikachtigen en slijmprikken hebben een unieke placode die zich vormt in de voorste-ventrale middenlijn van de kop.
De ontwikkelingstrajecten van prikachtigen- en slijmpriksystemen worden weergegeven in de afbeelding. Vroeg in de ontwikkeling wordt de enkele mediane nasohypofyseaire placode gekenmerkt door homologe moleculaire merkers ten opzichte van die welke worden gezien in de gnathostome neusplacode. Het gehele nasohypofyseaire placode gebied brengen Six3/6A en Soxb1 in de slijmprik en Pax6 in prikachtigen tot expressie, consistent met de expressie van de gnathostome homolgen Pax6, Six3/ 6 en Sox2 /3 in zowel de neus- als adenohypofysaire placoden. In het late neurulastadium van prik- en slijmprikembryo's wordt het voorste deel van de nasohypofyseaire placode het waarschijnlijke neusgebied omdat het FGF8/17/18 tot expressie brengt, de homoloog van FGF8 in gnathostomen. Omgekeerd wordt het achterste deel het adenohypofyseaire gebied omdat het PitxA-expressie vertoont. In het faryngulastadium bij prikachtigen vormt de nasohypofyseaire placode een verdikt gebied van het ventrale oppervlakte ectoderm, anterior aan de mondholte. De morfogenese van dit gebied wordt gecoördineerd met die van twee ectomesenchymale processen (afbeelding). Het voorste deel van de nasohypofyseaire placode, die het toekomstige reukepitheel zal vormen, wordt gekenmerkt door de expressie van reukontwikkelingsgenmerkers zoals OtxA, CoeA, CoeB, EmxA en EmxB. Als prikachtige-embryo's het larvale stadium naderen, differentieert het voorste deel van de nasohypofyseaire placode in de neuszak, samengesteld uit een dik cilindrisch epitheel en het rostrale deel van de grote hersenen bedekkend, terwijl het achterste deel (als de toekomstige adenohypofyse en bestaande uit een epitheel van een paar cellagen) zich caudaal uitstrekt tot het niveau van het chiasma opticum. In late slijmprik-embryo's groeien de nasohypofyseaire gang en de mondholte posterior ten opzichte van de positie van de adenohypofyse. De vermoedelijke nasohypofyseaire gang is naar binnen gekanteld in een schuine positie, in tegenstelling tot die van de prikachtigen, die verticaler is gelegen. Bovendien scheurt het achterste uiteinde van de nasohypofyseaire gang bij slijmprikken in de farynx (afbeelding). Zo opent de nasohypofyseaire gang bij slijmprikken secundair in de farynx.
# Asymbius hamulatus

Asymbius hamulatus is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1926 gepubliceerd door Gilbert John Arrow.
# Egyptische korfmossel

De Egyptische korfmossel (Corbicula fluviatilis) is nauw verwant aan twee Aziatische exoten in de Europese wateren: de Aziatische korfmossel en de toegeknepen korfmossel.
Een verwante fossiele soort die nog het meest lijkt op de Toegeknepen korfmossel kwam tijdens bepaalde warme perioden (interglaciaal) in het Midden en Vroeg Pleistoceen ook in Europa voor.
# Joop de Knegt

Johannes (Joop) de Knegt (Nieuwer-Amstel, 1 maart 1931 – Amsterdam, 22 oktober 1998) was een Nederlands zanger. Hij werd vooral bekend door het nummer Ik sta op wacht (1957).
De Knegt werkte bij een textielfirma in Amsterdam toen hij in dienst moest. Hij werd korporaal bij de Koninklijke Luchtmacht. Tijdens een excursie naar de KRO-studio werd zijn zangtalent ontdekt. Toby Rix stelde hem voor aan Ger de Roos van het Orkest Zonder Naam. De Knegt nam in de radiostudio High Noon op, dat kort daarvoor door Frankie Laine was uitgebracht als titelsong van de gelijknamige, snel befaamd geworden westernfilm. Toen het nummer op 20 september 1952 werd uitgezonden werd er door veel luisteraars gereageerd. De Knegt kreeg hierop een platencontract aangeboden. Van High Noon werden 180 duizend exemplaren verkocht - destijds goed voor een gouden 78 toeren-plaat.

## Ik sta op wacht

Zijn grootste hit was Ik sta op wacht (1957), geschreven door Stan Haag, André de Raaff en Jacques Schutte. Het nummer werd geproduceerd door Rine Geveke. Hierna volgde nog Wij zwaaien af.

## Theaterbureau

De Knegt stopte in 1960 met zingen en richtte een theaterbureau op dat hij High Noon noemde. Later nam hij nog enkele nummers op, maar had daarmee geen succes. De Knegt overleed in 1998 op 67-jarige leeftijd.
* Van krantenjongen tot radiozanger, Nieuwsblad van het Noorden, 21 oktober 1952
* Joop De Knegt: Met Tv Was Ik Zeker Een Hele Grote Geworden, Nieuwsblad van het Noorden, 16 oktober 1970
* 1 2 Joop de Knegt op bdnwiki.nl
# Vlekborstpitohui

De vlekborstpitohui (Pseudorectes incertus synoniem: Pitohui incertus) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in zuidelijk Nieuw-Guinea.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Vlekborstpitohui op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Pound-force per square inch

Pound-force per square inch, afgekort als psi, is een niet-SI-eenheid van druk uit het Brits-Amerikaans maatsysteem.
Het is de druk uitgeoefend door één pound-force op één vierkante inch.
* 1 pound is ongeveer 0,45359237 kg, vermenigvuldigd met de valversnelling; in Verenigde Staten is die gemiddeld 9,8066 m/s²
* 1 pound-force is ongeveer 4,4482 N
* 1 vierkante inch is 0,00064516 m$^2$
* 1 psi is dus 6894,755 N/m$^2$ of 6,894755 kPa.
* omgekeerd is 1 Pa gelijk aan ongeveer 0,000145 psi.
Naast psi komt men ook vaak de afkortingen psia en psig tegen:
* psig staat voor pounds-force per square inch gauge en duidt de druk aan relatief t.o.v. de omgevingsdruk. Een drukmeting in psig geeft met andere woorden de onder- of overdruk aan ten opzichte van de omgevingsdruk. Waarden in psig gebruikt men onder meer voor het aanduiden van de vereiste overdruk in voertuigbanden.
* psia staat voor pounds-force per square inch absolute en duidt de absolute druk aan (relatief t.o.v. maximaal vacuüm). Het is de som van de druk in psig en de lokale omgevingsdruk.
Op zeeniveau is de standaard omgevingsdruk (1 atmosfeer) gelijk aan 14,7 psi.
# Hendrick Cornelisz. van Vliet

Hendrick Cornelisz. van Vliet (Delft, ca. 1611 - aldaar, 1675) was een Nederlands kunstschilder en tekenaar uit de periode van de Gouden Eeuw.
Van (der) Vliet was eerst in de leer bij zijn oom Willem van der Vliet en bekwaamde zich verder in de portretschilderkunst bij Michiel Jansz. van Miereveld. Hij ontwikkelde een zeer goede techniek voor de weergave van het perspectief, dat hij toepaste in zijn vele schilderijen van kerkinterieurs. In dit destijds populaire genre schaarde hij zich in de rij van eveneens enige tijd in Delft werkzame schilders als Gerard Houckgeest en Emanuel de Witte en van de pionier in het genre, Pieter Jansz. Saenredam.
Van Vliet schilderde interieurs van onder andere de Oude Kerk en de Nieuwe Kerk in Delft, de Pieterskerk in Leiden, de Grote of Sint-Janskerk in Gouda en de Dom van Utrecht. Zijn indrukwekkendste interieurs dateren van de vijftiger jaren van de 17e eeuw. Later in zijn carrière werden zijn kerkinterieurs clichematig en werden waarschijnlijk snel vervaardigd.
Van Vliet werd in 1632 lid van het Delftse Sint-Lucasgilde. Hij trouwde in 1643 met Cornelia van der Plaat, uit welk huwelijk een dochter werd geboren. Hij overleed in armoede en werd op 28 oktober 1675 in de Oude Kerk in Delft begraven.
# Le Soler

Le Soler is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Orientales (regio Occitanie). De gemeente telde 7.846 inwoners op 1 januari 2021. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Perpignan en is de hoofdplaats van het kanton La Vallée de la Têt.

## Geschiedenis

De plaats werd voor het eerst vermeld in 877. De plaats groeide rond een kasteel dat in 1216 in bezit kwam van de bisschop van Elne. Bisschop Bernard de Berga liet in de tweede helft van de 13e eeuw een kerk bouwen binnen de kasteelmuren. In de tweede helft van de 16e eeuw werd een groot deel van het dorp verwoest door een aardverschuiving. Sinds de 19e eeuw is het landbouwdorp gegroeid langs de assen van de RN116 en de in 1910 aangelegde spoorlijn Perpignan - Latour-de-Carol.

## Geografie

De oppervlakte van Le Soler bedroeg op 1 januari 2021 10,35 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 758,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Bezienswaardigheden

Van het kasteel van Le Soler rest enkel de Mur Saint-Julien, een muur van de voormalige kerk Saint-Julien gebouwd binnen de kasteelmuren. De parochiekerk Saint-Julien et Sainte-Baselisse werd gebouwd vanaf 1554. In de kerk staan doopvonten uit de 13e eeuw.
# Drukkerij Wolters-Van Wylick

De voormalige Drukkerij Wolters-Van Wylick is een historisch en als rijksmonument beschermd pand aan de Grote Kerkstraat in de Nederlandse stad Venlo. Naast het pand bevindt zich het pand met de naam Ald Weishoès en tegenover het pand staat de Sint-Martinuskerk.

## Geschiedenis

In 1577 werd er voor het eerst melding gemaakt van een weeshuis op deze plek toen de echtelieden Johan de Verwer en Anna Ingenhuis hun bezittingen aan de Venlose wezen schonken en er een weeshuis werd gevestigd.
In 1814 werden de binnen Venlo bestaande gasthuizen onder het bestuur gebracht van de Burgerlijke Godshuizen. Daaronder viel ook het Sint-Jacobsgasthuis, dat voor de verzorging van bejaarden bestemd was. Die verzorging werd later overgebracht naar het weeshuis, waardoor vanaf 1820 het weeshuis tevens bejaardenhuis was. Omstreeks 1820 werd er een geheel nieuw complex gebouwd.
In 1843 was het pand ten noorden van Grote Kerkstraat 27-29 nog in twee delen gesplitst, waarbij het linker deel als kosterswoning werd gebruikt en het rechter deel bij de Latijnse school hoorde en mogelijk als schoolmeesterswoning werd gebruikt. In 1865 werden de school en de kosterswoning aan het weeshuis verkocht.
In 1922-1925 werd het pand uitgebreid met een nieuwe vleugel naar het ontwerp van architect Johannes Kayser, waarbij tevens de de gevel van de Latijnse school werd gerestaureerd en de voormalige kosterswoning werd herbouwd. In 1935 werd aan de achterzijde een kapel gebouwd naar het ontwerp van Johannes Kayser.
In de Tweede Wereldoorlog raakte het complex beschadigd en daarna slechts gedeeltelijk hersteld.
In 1960 kwam er als gevolg van wijzigingen in de sociale wetgeving en de afname van het aantal zusters een einde aan het gecombineerde weeshuis en bejaardentehuis. De bejaarden en zusters vertrokken uit het pand en gingen naar het Zusters van de Liefdeklooster. Sinds die tijd werd het pand gebruikt door de drukkerij Wolters-Van Wylick.
Eind jaren 1990 kwam het pand leeg te staan, waarna de aan de achterzijde staande gebouwen werden gesloopt.

## Bouwwerk

Het pand heeft acht traveeën, een brede lijstgevel, twee bouwlagen en wordt gedekt door een schilddak. Op de begane grond zijn er twee deuren en zes vensters. De vensters zijn ellipsboogvormig en de linker ingang wordt omlijst door een ellipsboogvormige hardstenen lijst met in de sluitsteen het jaartal 1820.
# Hongaarse Staat

De Hongaarse Staat was een marionettenstaat van nazi-Duitsland die uitgeroepen werd op 16 oktober 1944 toen de macht van regent Miklós Horthy afgenomen werd tijdens de Operatie Panzerfaust. Het Hongaarse koninkrijk (Magyar Királyság), dat al sinds het jaar 1000 bestond werd nu afgeschaft.
De regering onder Horthy werd anno 1944 door Hitler steeds minder vertrouwd, waardoor in maart dat jaar Hongarije werd bezet en Horthy de pro-fascistische Döme Sztójay tot premier moest benoemen. Tot 9 juli 1944, onder diens bewind, waren er al 437.402 joden in 151 treinen naar Auschwitz gedeporteerd en vermoord. Bovendien waren antifascisten opgepakt, de vakbonden verboden, en de Hongaarse militaire bijdrage aan de As vergroot. In augustus wist Horthy, meeliftend op de ontevredenheid van de bevolking, Sztójay te vervangen, en probeerde hij opnieuw contact met de geallieerden te leggen. Hierop werd hij afgezet en gevangengezet door de Duitsers.
De fascist Ferenc Szálasi werd de leider (Nemzetvezető) en de nieuwe eerste minister van Hongarije en hij voerde een waar schrikbewind. Onder zijn leiding werden vele Hongaarse Joden gedeporteerd. Szálasi trachtte de uitroeiing van de Hongaarse joden te voltooien en stuurde nog minstens 80.000 joden naar de kampen terwijl nog minstens 15.000 joden en antifascisten in gewelddadige pogroms werden vermoord. Deze activiteiten gingen door terwijl Hongarije vanuit het oosten door het Rode Leger werd bezet en Boedapest werd belegerd. Szálasi week uit naar Duitsland en zou vanaf daar de Hongaarse Staat in ballingschap leiden, tot het eind van de oorlog.
Nadat Duitsland zich overgaf op 8 mei 1945 werd de staat ontbonden en werd het koninkrijk hersteld.
# Imabari

Imabari (今治市, Imabari-shi) is een Japanse stad in de prefectuur Ehime aan de Japanse Binnenzee. In 2017 telde de stad 155.477 inwoners.

## Geschiedenis

Op 11 februari 1920 werd Imabari benoemd tot stad (shi). In 2005 werden de gemeenten Hakata (伯方町), Kamiura (上浦町), Kikuma (菊間町), Miyakubo (宮窪町), Namikata (波方町), Omishima (大三島町), Onishi (大西町), Tamagawa (玉川町), Yoshiumi (吉海町) en de dorpen Asakura (朝倉村) en Sekizen (関前村) toegevoegd aan de stad.

## Economie

Imabari heeft een groot aantal werven en bedrijven in de maritieme dienstverlening langs de noordelijke en oostelijke kustlijn van de stad. Er zijn een kleine containerhaven en onderhouds- en bouwwerven van Imabari Shipbuilding (今治造船株式会社 Imabari Zōsen Kabushiki-kaisha), dat zijn hoofdkantoor in deze stad heeft.
Imabari heeft een grote katoenverwerkende industrie, met een nadruk op de productie van handdoeken. Circa 50% van de handdoeken in Japan werden in 2010 in Imabari geproduceerd. In 1998 waren er 200 handdoeken producerende bedrijven. Daarnaast is er in Imabari een specialisatie in textielververij.

## Toerisme

In het centrum van de stad ligt het herbouwde kasteel van Imabari. Het origineel, gebouwd in 1604 door daimyo Tōdō Takatora, is in de 20e eeuw gereconstrueerd. Het kasteel is bijzonder omdat er zeewater in de slotgracht staat.
Zes van de 88 tempels van de Shikoku pelgrimsweg liggen in Imabari: Enmeiji, Nankōji, Taisanji, Eifukuji, Senyuji, en Kokubunji (nummers 54-59).
In 2011 werd in Imabari het Toyo Ito architectuurmuseum geopend.

## Verkeer

Imabari heeft een hoofdspoorstation van de Yosan lijn van de JR Shikoku.
De Kurushima-Kaikyō brug is een hangbrug uit 1999 die Imabari, via enkele eilanden in de Japanse Binnenzee verbindt met Onomichi in de Hiroshima prefectuur. De brug maakt deel uit van de Nishiseto snelweg, ook bekend als Shimanami snelweg, en op de brug is naast een snelweg voor autoverkeer ook een voetpad en een fietspad.
Imabari is een centraal punt voor de veerboten naar de nabijgelegen kleinere eilanden.

## Aangrenzende steden

* Matsuyama
* Saijō
* Tōon

## Partnersteden

* Panama-Stad, Panama sinds 2 maart 1977
* Lakeland, Verenigde Staten sinds 6 juli 1995

## Geboren in Imabari

* Kenji Nagai (1957-2007), videojournalist
* Hajime Sorayama, schilder
# Friesenheim (Rheinhessen)

Friesenheim is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Mainz-Bingen. Friesenheim telt 708 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Rhein-Selz.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Appenheim · Aspisheim · Bacharach · Badenheim · Bingen am Rhein · Bodenheim · Breitscheid · Bubenheim · Budenheim · Dalheim · Dexheim · Dienheim · Dolgesheim · Dorn-Dürkheim · Eimsheim · Engelstadt · Essenheim · Friesenheim · Gau-Algesheim · Gau-Bischofsheim · Gensingen · Grolsheim · Guntersblum · Hahnheim · Harxheim · Heidesheim am Rhein · Hillesheim · Horrweiler · Ingelheim am Rhein · Jugenheim in Rheinhessen · Klein-Winternheim · Köngernheim · Lörzweiler · Ludwigshöhe · Manubach · Mommenheim · Münster-Sarmsheim · Nackenheim · Nieder-Hilbersheim · Nieder-Olm · Niederheimbach · Nierstein · Ober-Hilbersheim · Ober-Olm · Oberdiebach · Oberheimbach · Ockenheim · Oppenheim · Sankt Johann · Schwabenheim an der Selz · Selzen · Sörgenloch · Sprendlingen · Stadecken-Elsheim · Trechtingshausen · Uelversheim · Undenheim · Wackernheim · Waldalgesheim · Weiler bei Bingen · Weinolsheim · Welgesheim · Wintersheim · Wolfsheim · Zornheim · Zotzenheim
# Ruigahuizen

Ruigahuizen (Fries: Rûgehuzen) is een klein dorp of buurtschap in de gemeente De Friese Meren, in de Nederlandse provincie Friesland. Ruigahuizen ligt direct ten zuidwesten van Balk.
In 2023 telde het dorp 110 inwoners. Vanwege de grootte typeert het kadaster Ruigahuizen als buurtschap. Een klein stukje van het oorspronkelijke dorpsgebied van Ruigahuizen werd onderdeel van Balk bij de aanleg van een sportpark.
De plaatselijke belangen van Harich en Ruigahuizen worden behartigd door de Plaatselijk Belangvereniging.

## Geschiedenis

Het dorp werd vanaf de 13e eeuw vermeld als Rughahusem, Rughahuysum en Rugahuysen. De plaatsnaam verwijst mogelijk naar een nederzetting in een wild en ruig begroeide streek. Maar het eerste element kan ook verwijzen naar de familie of persoonsnaam 'Roege'.
Er heeft in Ruigahuizen een kerk gestaan, maar deze werd in de 18e eeuw afgebroken. Het dorp had daarna alleen nog een kerkhof met een klokkenstoel. De klokkenstoel werd in 1920 afgebroken omdat deze geheel vervallen was. In 1954 werd er een nieuwe gebouwd, deze had een klok uit 1746 maar deze werd 1975 gestolen. Er heeft daarna een lichte versie in de klokkenstoel gehangen maar in 2003 werd deze vervangen door een zwaarder exemplaar, die in 1928 is gegoten, zie verder Kerk van Ruigahuizen.
Het dorp was in 1840 flink gekrompen, er was nog maar sprake van 12 huizen. Dit aantal is daarna langzaam weer gegroeid. Een echte kern ontbreekt.
Tot 1 januari 1984 lag Ruigahuizen in de gemeente Gaasterland, waarna deze over ging in de gemeente Gaasterland-Sloten. In 2014 werd dit de gemeente De Friese Meren.

## Molen

Op het erf van een boerderij aan de Rûchsterwei stond een Amerikaanse windmotor. Deze is in 2018 afgebroken.
# Angolazwaluw

De angolazwaluw of Angolese zwaluw (Hirundo angolensis) is een zwaluw uit het geslacht Hirundo.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Angola, Burundi, Congo, Gabon, Kenia, Malawi, Rwanda, Tanzania, Oeganda en Zambia.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Angolazwaluw op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Asgrauwe schorszwam

De asgrauwe schorszwam (Peniophora cinerea) is een schimmel behorend tot de familie Peniophoraceae. Hij leeft saprotroof op dode takken en twijgen van allerlei soorten loofhout in voedselrijke biotopen. Het is gemeld op esdoorn, paardenkastanje, els, hazelaar, appelboom, kers, esp, sleedoorn, zomereik, zwarte bes, wilg, sering, linde en iep. Het is eenjarig vruchtlichaam en groeit van januari tot oktober.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het vormt eenjarige, resupinate apothecia die volledig aan het substraat hechten. Het is dun en vliesachtig. Het verschijnt als kleine, ronde vlekken die zich uitbreiden en samensmelten. Een enkel apothecium kan een diameter hebben tot 12 cm en een dikte van 0,05-0,25 mm. Het is zo nauw verbonden met het substraat dat het niet kan worden losgemaakt. Het oppervlak is glad, soms poederachtig, in verschillende grijstinten, met doorschijnend bruin hymenium. De randen van het apothecium zijn vaag en dunner, onder de microscoop zijn er individuele draden op te zien.

### Microscopische kenmerken

Het heeft een monomitisch hyfensysteem. De schimmeldraden hebben een dikte van 2-4 μm, met dunne of dikke wanden en knobbelige scheidingswanden. Ze zijn vertakt en hebben gespen op de scheidingswanden. Het hymenium en sub-hymenium zijn bruinachtig en bestaan uit pseudoparenchym. In het hymenium komen talrijke conische cystidia voor, met afmetingen van 20-50 × 6-11,5 μm. De wanden van de cystidia zijn dik en bedekt met kleurloze kristallen. De cystidia zijn gelijk met het hymenium of steken er tot 20 μm bovenuit. Parafysen variëren van knotsvormig tot cilindrisch. De sporen zijn kleurloos, elliptisch of worstvormig, glad, dunwandig, zijn niet amyloïde en meten 5,25-8,75 × 2,62-30,5 μm.

## Verspreiding

Buiten Antarctica komt de asgrauwe schorszwam overal ter wereld voor, op alle continenten en ook op veel eilanden.

## Naamgeving

Het werd voor het eerst beschreven als een Corticium-soort door Christiaan Hendrik Persoon in 1797. Mordecai Cubitt Cooke bracht het in 1879 over naar Peniophora.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Verzetsmonument Oosterduinen

Het Verzetsmonument Oosterduinen in de Drentse plaats Norg is een monument ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog.

## Beschrijving

Het monument is geplaatst in de Oosterduinen, waar op 8 april 1945 acht verzetsstrijders werden gefusilleerd. Het bestaat uit een gemetselde cirkel met daar op een zwerfkei. De opening in het muurtje symboliseert het gebroken leven van de verzetsstrijders. Op de zwerfkei staat een bronzen plaatje met daarop een citaat van Ida Gerhardt en de namen van de omgekomenen:
   8 april 1945 er is een weten van elkaar dat tijd en afstand overwint Ida Gerhardt
   S.H.W. Bergsma 43 jaar D. Denkema 54 jaar H.F. Dresselhuis 43 jaar B.T. Gernaat 27 jaar H.T. Huininga 34 jaar J. Kamminga 29 jaar D. Kruitbosch 23 jaar H. Nagel 39 jaar.
Het gedenkteken werd op 4 mei 1985 onthuld. Op dezelfde dag werd ook het Verzetsmonument Bonhagen onthuld. Beide monumenten werden ontworpen door P.J.T. Freeve.
# Herberg Onder de Linden

Herberg Onder de Linden is een restaurant in het dorp Aduard. De eetgelegenheid staat sinds 2016 onder leiding van chef-kok Steven Klein Nijenhuis. Het restaurant heeft sinds 1992, toentertijd verworven door Geerhard Slenema, onafgebroken een Michelinster.

## Locatie

Herberg Onder de Linden is gevestigd in de Nederlandse provincie Groningen, in het dorp Aduard nabij het Van Starkenborghkanaal, ten westen van de provinciehoofdstad. De zaak is gehuisvest in een rijksmonument uit 1735, het pand deed dienst als boerderij.

## Geschiedenis
### Tijdperk Slenema

Chef-kok Geerhard Slenema kocht in 1978 restaurant Le Mérinos d'Or in Groningen, in 1985 werd de zaak onderscheiden met een Michelinster. Vijf jaar later verkocht hij het restaurant om in 1991 het grotere Herberg Onder de Linden te kunnen openen. Het restaurant werd in 1992 onderscheiden met een Michelinster.

### TIjdperk Klein Nijenhuis

Steven Klein Nijenhuis is geboren in Zutphen, hij begon als afwasser in een strandtent op Texel. Als hij begin 20 is maakt hij een rondreis door Australië. Terug in Nederland ging hij aan de slag als kok, hij deed ervaring op bij restaurant De Kleine Heerlijkheid en sterrenrestaurant Lauswolt. In januari 2012 nam hij Restaurant de Molenaar in Onderdendam over. In november 2012, tien maanden na de overname, werd het restaurant onderscheiden met een Michelinster.
Steven Klein Nijenhuis heeft altijd interesse gehad in Herberg Onder de Linden. In 2016 nam hij het restaurant over van Geerhard en Petra Slenema. Na een verbouwing is het restaurant onder de nieuwe eigenaar op 2 november 2016 geopend. De zaak heeft de Michelinster sinds 1991 onafgebroken weten te behouden. In 2024 heeft GaultMillau het restaurant 16 van de maximaal 20 punten toegekend.