OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bobwhite

De bobwhite of boomkwartel (Colinus virginianus) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is gepubliceerd in 1758 door Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.

## Kenmerken

De bobwhite wordt ongeveer 24 tot 28 cm lang en is overwegend bruin met een donkerbruin kopje met een witte wenkbrauwstreep en witte wangen en keel. De oogstreep is zwartbruin. De bovendekveren zijn zwart met bruine vlekken. De halsveren bevatten zwarte en bruine vlekken op een witte ondergrond. De bruine rug bevat zwarte lengtestrepen. De verdere bovenzijde is groenachtig grijsbruin met bruinrode vlekken. De borst is bruinrood. Het onderlichaam heeft evenwel een zwartbruine schelptekening. De snavel is bruin grijszwart, de ogen bruin en de poten licht blauwachtig grijs. De onderstaartdekveren zijn voorzien van een zwarte vlek.

## Leefwijze

Het voedsel bestaat in hoofdzaak uit insecten, bessen en zaad.

## Voortplanting

Het legsel bestaat uit 12 tot 24 eieren. Beide partners belasten zich met het broeden.

## Voorkomen

De soort komt voor in het midden-oosten en zuidoosten van de Verenigde Staten, Canada en Mexico tot Guatemala op akkers en steppen in lage struiken of bomen.
De soort telt twintig ondersoorten:
* C. v. virginianus: zuidelijke en oostelijke Verenigde Staten.
* C. v. floridanus: Florida en de Bahama's.
* C. v. insulanus: Key West en Florida.
* C. v. cubanensis: Cuba.
* C. v. taylori: centrale Verenigde Staten.
* C. v. ridgwayi: Sonora.
* C. v. texanus: van zuidwestelijk Texas tot Coahuila de Zaragoza, Nuevo León en Tamaulipas.
* C. v. maculatus: oostelijk deel van Centraal-Mexico.
* C. v. aridus: noordoostelijk Mexico.
* C. v. graysoni: westelijk deel van Centraal-Mexico.
* C. v. nigripectus: oostelijk Mexico.
* C. v. pectoralis: centraal Veracruz.
* C. v. godmani: oostelijk Veracruz.
* C. v. minor: Tabasco en noordoostelijk Chiapas.
* C. v. insignis: zuidoostelijk Chiapas en noordwestelijk Guatemala.
* C. v. salvini: zuidelijk Chiapas.
* C. v. coyoleos: oostelijk Oaxaca en noordelijk Chiapas.
* C. v. thayeri: noordoostelijk Oaxaca.
* C. v. harrisoni: zuidwestelijk Oaxaca.
* C. v. atriceps: westelijk Oaxaca.

## Beschermingsstatus

De totale populatie is in 2020 geschat op 5,8 miljoen volwassen vogels. Vanwege de sterke afname in de afgelopen 50 jaar heeft deze soort op de Rode Lijst van de IUCN de status gevoelig.
* ↑ (en) Bobwhite op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
* De grote dierenencyclopedie, (1993) Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar, België. ISBN 90-243-5204-5.
# Iembudee

Iembudee is een bestuurslaag in het regentschap Bireuen van de provincie Atjeh, Indonesië. Iembudee telt 250 inwoners (volkstelling 2010).
# VenhoevenCS

VenhoevenCS is een Nederlands architectenbureau dat in 1995 in Amsterdam werd opgericht door Ton Venhoeven. Het bureau beschikt over een groot team van architecten, urban planners, Interieurarchitecten en technische ingenieurs.

## Portefolio

VenhoevenCS leverde onder andere het ontwerp van de volgende gebouwen en of projecten:

### China

* LiZe, Beijing (2016)
* Metrolijn 3, Beijing (2016 - 2022)

### Frankrijk

* Centre aquatique olympique, Saint-Denis (2016 - 2024)

### Nederland

* Podium26, Arnhem (ontwerp)
* Stationsrenovaties en toegankelijkheid van Haarlem Spaarnwoude - Bloemendaal - Den Helder Zuid - Driehuis - Alkmaar Noord - Heeze - Tilburg Reeshof en Arnhem Presikhaaf (2015 - 2021)
* Snellius, Leiden (2016)
* Het Platform, Utrecht (2015 - 2020)
* Brug 2189, Amsterdam
* Amst, woon/winkelcomplex, Julianaplein, Amsterdam (2018-2023)

### Fotogalerij

* 2001 - Jan Schaeferbrug, Amsterdam
* 2006 - Multifunctionele accommodatie Het Zand, Utrecht
* 2013 - Sportcomplex Drieburcht, Tilburg
* 2020 - Het Platform Utrecht
* ↑ Over VenhoevenCS
* ↑ Projecten VenhoevenCS Venhoeven CS architecture + urbanism
# Oplegging

Een oplegging is een constructie of een constructiedeel die is vastgemaakt aan de vaste wereld of aan een ander constructiedeel. Een oplegging beperkt hier de beweging van de constructie of van het constructiedeel. Een oplegging wordt ook wel steunpunt genoemd.
Een oplegging kent 6 vrijheidsgraden, te weten:
* Verschuiving langs de x-as
* Verschuiving langs de y-as
* Verschuiving langs de z-as
* Rotatie om de x-as
* Rotatie om de y-as
* Rotatie om de z-as
Een willekeurige combinatie in de beperking van de verschillende vrijheidsgraden is hierbij mogelijk. Bijvoorbeeld: geen verschuiving langs de x- en de z-as, maar wel langs de y-as en geen rotatie om de x-as en de z-as maar wel om de y-as.

## Types (tweedimensionaal)

Er zijn drie typen opleggingen:
* Een inklemming zorgt ervoor dat het constructiedeel in dat punt niet kan bewegen, dus niet kan draaien of verplaatsen: alle verplaatsingen en hoekverdraaiingen zijn in dat punt gelijk aan nul. Een voorbeeld is een stam van een boom: die lijkt ingeklemd in de grond. In de praktijk zijn inklemmingen moeilijk te maken: door de grote krachten en momenten die optreden moet een inklemming massief uitgevoerd worden.
* Wanneer verschuiving langs één enkele as is verhinderd, maar het constructiedeel wel vrij kan verplaatsen langs beide andere assen, wordt gesproken over een roloplegging. Een voorbeeld is de opgelegde brug (foto rechts): dit laat de brug toe te bewegen naar links of naar rechts (bijvoorbeeld door krimp of temperatuureffecten), ook een hoekverdraaiing is mogelijk, maar de brug kan niet naar onder bewegen (dan zou de brug zijn nut verliezen).
* Scharnieroplegging. Wanneer geen vrije verplaatsing mogelijk is, maar wel een (kleine) rotatie toegestaan wordt dan wordt gesproken van een scharnier- of mesoplegging. De meeste bruggen zijn scharnierend opgelegd aan de ene zijde, en hebben een roloplegging aan de andere zijde.
| Type oplegging | Hoekverdraaiing mogelijk? | Verplaatsing mogelijk? |
| Inklemming | Nee | Nee |
| Roloplegging | Ja: rond de as van de oplegging | Ja, maar in één richting verhinderd |
| Scharnierende oplegging | Ja: rond de as van de oplegging | Nee |

## Verende oplegging

Wanneer een verende oplegging wordt toegepast dan ondervindt de constructie een bepaalde reactiekracht die afhankelijk is van de grootte van de doorbuiging. Er is een bepaalde kracht nodig om de verplaatsing te kunnen bewerkstelligen.

## Plastische opleggingen

Bij veel opleggingen verandert het gedrag na een bepaalde grenswaarde. Bij de belasting van enkele personen op een balkon zal de oplegging van het balkon zich als een inklemming gedragen. Het balkon zal dus niet roteren, noch verplaatsen. Bij hetzelfde balkon onder de belasting van een olifant, zal de oplegging van het balkon scharnierend worden en het balkon bezwijkt.

## Gebruik

Constructies zoals bruggen dienen zodanig te zijn opgelegd dat een stabiel geheel ontstaat. Bij bruggen op twee steunpunten gebruikt men aan de ene kant een scharnieroplegging en aan de andere kant een roloplegging, zodat een statisch bepaalde constructie ontstaat. De bewegingen van het wegdek (uitzetten door hitte) kunnen nu worden opvangen.
# Ursula Kamizuru

Ursula Kamizuru née Hirschmüller (Sennfeld, 7 november 1953 - Wesel, 5 augustus 2008) was een Duits tafeltennisspeelster. In 1979 trouwde ze met de Japanner Hideyuki Kamizuru die bij Butterfly werkte.
Vanwege haar geringe lengte werd ze vaak onderschat.

## Belangrijkste resultaten

* 2 Zilver met het team op de Europese kampioenschappen 1982.
* 3 Brons in het enkelspel op de Europese kampioenschappen 1982.
# Licania macrophylla

Licania macrophylla is een boomsoort die 30 meter hoog kan worden. De stam heeft plankwortels en steltwortels en kan 40–60 cm in doorsnee zijn. De boom wordt in het wild gekapt vanwege zijn hout. Het is een boom van moerasbossen die regelmatig overstromen.
Het verspreidingsgebied ligt in tropisch Zuid-Amerika: Frans-Guyana, Suriname, Venezuela, Brazilië, Peru,

## Zaailingen

De boom komt vaak voor op overstromende beemden en er is belangstelling om hem te cultiveren. De hoge kiemkracht van het zaad maakt het mogelijk zaailingen op te kweken. De epicotyl van de zaailing is sterk langwerpig (24 tot 68 cm) en lichtgroen-koperkleurig, ruw met elliptische lenticellen en bedekt met dunne witachtige vezels. Er zijn 5 tot 9 tegenoverliggende of afwisselende catafylen (0,5–2 cm) De eerste bladeren (10-24,5 cm) zijn enkelvoudig. Ze zijn paars als ze jong zijn en groenachtig wanneer ze rijp zijn. De bladrand heeft nectarklieren. De volgende bladeren zijn groter (11,5–33 cm) De apicale knop is kleiner dan 1 cm.

## Het hout

Het kernhout is gewoonlijk geelbruin tot roodachtig donkerbruin. Het spinthout is duidelijk te onderscheiden. Het hout is dicht, hard, zwaar, sterk. Het is in de bodem niet erg duurzaam maar het weerstaat wel boorwormen in het water. Het bevat een hoog gehalte aan kiezel, wat het moeilijk te bewerken maakt, maar het is erg geschikt voor meerpalen, aanlegsteigers en andere constructies in water. Het wordt ook voor brandstof gebruikt.
* ↑ Plant list. Gearchiveerd op 11 september 2023.
* ↑ Structural and spatial characterization of swamp forests in northeastern Suriname based on field assessment; Eva DeCock; proefschrift U. Gent; 2016. Gearchiveerd op 26 juli 2020.
* ↑ Index of vernacular plant names of Suriname; Charlotte I.E.A. van ’t Klooster, Jan C. Lindeman, Marion J. Jansen-Jacobs. Gearchiveerd op 6 juni 2023.
* 1 2 WCSP list
* 1 2 The Ferns
* ↑ (pt) GERMINAÇÃO E MORFOLOGIA DE PLÂNTULAS DE Licania macrophylla (CRHYSOBALANACEAE), NATIVA DA FLORESTA DE VÁRZEA DOESTUÁRIO, AMAPÁ, BRASIL; Jaynna G. L Isacksson, Janaina B. P Costa, Gabrielly G. Ribeiro, Marcelino C. Guedes, Ana Lira-Guedes; 64o Congresso Nacional de Botânica, Belo Horizonte, 2013. Gearchiveerd op 13 juli 2020.
# Grijze tandkwartel

De grijze tandkwartel (Odontophorus capueira) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Spix.

## Voorkomen

De soort komt voor in het oosten zuidoosten van Zuid-Amerika, met name van oostelijk Brazilië tot noordoostelijk Argentinië en oostelijk Paraguay.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.

## Verspreidingskaart

* ↑ (en) Grijze tandkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Igirklanceng

Igirklanceng is een bestuurslaag in het regentschap Brebes van de provincie Midden-Java, Indonesië. Igirklanceng telt 2466 inwoners (volkstelling 2010).
# Spoorlijn Ploërmel - La Brohinière

De spoorlijn Ploërmel - La Brohinière is een gedeeltelijk opgebroken Franse spoorlijn van Ploërmel naar Montauban-de-Bretagne. De lijn was 41,4 km lang en heeft als lijnnummer 472 000.

## Geschiedenis

De lijn werd geopend door de Compagnie des chemins de fer de l'Ouest op 6 april 1884. Personenvervoer werd opgeheven tussen 6 februari 1939 en 28 juni 1940 en vanaf 6 maart 1972 definitief. Goederenvervoer werd stapsgewijs opgeheven, tussen Loyat en Mauron op 6 maart 1972, tussen Ploërmel en Loyat op 26 juni 1991 en tussen Mauron en La Brohinière in 1998.
Voor de ontwikkeling van een logistiek centrum in Gaël werd de lijn heropend voor goederenvervoer. Tussen Saint-Méen en La Brohinière op 25 maart 2009 en tussen Gaël - Saint-Méen op 6 mei 2009. Door tegenvallende kosten van de exploitatie is het heropende gedeelte sinds 2015 weer gesloten en buiten gebruik.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Ploërmel

    RFN 463 000, spoorlijn tussen Châteaubriant en Ploërmel
    RFN 471 000, spoorlijn tussen Questembert en Ploërmel

### La Brohinière

    RFN 420 000, spoorlijn tussen Paris-Montparnasse en Brest
    RFN 443 000, spoorlijn tussen La Brohinière en Dinan

## Galerij

* Heropende lijn bij Méen in 2009.
* Station Gaël in 2010
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Ploërmel_-_La_Brohinière
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_ouest_1957.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_ouest-etat1916.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Tovergroen

De term tovergroen staat voor TOepassen Voorzieningen voor vrachtverkeER waarmee vrachtauto's voorrang krijgen bij verkeerslichten op de doorgaande richting. Deze mogelijkheid is ontwikkeld door de Nederlandse provincie Noord-Brabant en vindt enige navolging in overige Nederlandse provincies. Met tovergroen wordt de verkeersveiligheid en de doorstroming voor vrachtverkeer op de doorgaande richting licht verbeterd. De zijrichtingen moeten meestal iets langer wachten door tovergroen.

## Noord-Brabant

De provincie Noord-Brabant zocht naar mogelijkheden om zonder de infrastructuur fysiek aan te passen het vrachtverkeer voorrang te geven bij verkeerslichten. De provincie is van mening dat deze groep verkeer de motor van de maatschappij is, daardoor onze economie draaiende houdt en dus voorrang verdient op ander verkeer.

## Werking

Op 300 meter voor de stopstreep van het verkeerslicht worden twee detectielussen neergelegd die het vrachtverkeer herkennen. Afhankelijk van het overige verkeersaanbod, de snelheid van het vrachtverkeer en de tijd waarop het verkeerslicht al groen licht heeft, neemt het verkeerslicht de beslissing de aankomende vrachtauto juist wel of geen groen licht te geven. Als het vrachtverkeer door kan rijden, gaat er een informatiepaneel branden aan de zijkant van de weg.

## Uitkomsten onderzoek

Uit een evaluatie van de provincie Noord-Brabant op de N629 en de N261 is het volgende gebleken:
* Tovergroen leidt tot minder stilkomende vrachtwagens
* Tovergroen leidt tot het minder door rood rijden
* Het aantal keren dat het groene licht wordt getoond daalt
* Tovergroen leidt tot hogere wachttijden voor verkeer uit zijrichtingen op de rustige momenten
Uit een enquête met weggebruikers is gebleken dat zij in 62% van de gevallen tevreden zijn over de werking van Tovergroen.

## Effecten voor het milieu

Tovergroen wordt ook weleens aangewezen als een middel om het milieu te verbeteren. Of dit ook zo is kan niet worden aangetoond. Het is namelijk onduidelijk of de positieve effecten van Tovergroen opwegen tegen de negatieve milieueffecten. Aangenomen mag worden dat hier wel enige winst te behalen valt aangezien het vrachtverkeer meestal zwaardere motoren bezit en dus meer brandstof verbruikt dan het autoverkeer. Bovendien zorgt het extra groen voor vrachtverkeer voor minder geluidsoverlast.

## Toepassing

Op basis van de uitkomsten heeft de provincie Noord-Brabant dan ook besloten om op meerdere plaatsen Tovergroen toe te passen. Het aantal locaties is tot 2008 inmiddels uitgebreid. Ook promoot de provincie dit systeem aan andere wegbeheerders, waardoor nu ook de provincies Zeeland, Zuid-Holland, Utrecht en Limburg over zijn gegaan tot het plaatsen van Tovergroen. Op 1 mei 2012 maakt bouwbedrijf Heijmans uit Rosmalen bekend Tovergroen op de N59 te zullen toepassen bij de reconstructie van de kruisingen in Oosterland (Zeeland).
# Einstein Lyceum

Het Einstein Lyceum is een middelbare school in Hoogvliet. Op de school kan men mavo, havo en vwo inclusief gymnasium volgen.
Op 8 april 2014 opende koningin Máxima officieel Campus Hoogvliet, waar de school sinds begin 2014 samen met twee andere onderwijsinstellingen gevestigd is. Sinds de coronacrisis is het imago van de school sterk achteruitgegaan.

## Project P

In april 2014 ontstond enige commotie vanwege het feit dat door een van de leerlingen die gepest zou worden opnamen waren gemaakt met een verborgen camera voor het televisieprogramma Project P: Stop Het Pesten. Op deze beelden zou het pestgedrag van medescholieren te zien zijn geweest. Hierop spande de school een kort geding aan tegen RTL en de producent Skyhigh TV, om te voorkomen dat de met de verborgen camera opgenomen beelden en beelden van een confrontatie tussen de programmamakers en de leerlingen nabij een sportveld op televisie zouden worden uitgezonden. Op 16 mei 2014 stelde de rechtbank, dat RTL de opnamen niet mocht uitzenden.
* ↑ Koningin Maxima opent Campus Hoogvliet, einsteinlyceum.nl
* ↑ Uitspraak van 16 mei 2014, rechtspraak.nl
# Ijobalit

Ijobalit is een bestuurslaag in het regentschap Oost-Lombok van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Ijobalit telt 5811 inwoners (volkstelling 2010).
# Imbanagara Raya

Imbanagara Raya is een bestuurslaag in het regentschap Ciamis van de provincie West-Java, Indonesië. Imbanagara Raya telt 6056 inwoners (volkstelling 2010).
# Impol

Impol is een bestuurslaag in het regentschap Kepulauan Anambas van de provincie Riau-archipel, Indonesië. Impol telt 291 inwoners (volkstelling 2010).
# Indrakila

Indrakila is een bestuurslaag in het regentschap Majalengka van de provincie West-Java, Indonesië. Indrakila telt 2050 inwoners (volkstelling 2010).
# Loeswijk

Loeswijk is een buurtschap ten oosten van Mierlo in de gemeente Geldrop-Mierlo, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Zij ligt aan de gelijknamige weg en aan de weg Neerakker. Van oudsher is Loeswijk door de Vesperstraat met het centrum van Mierlo verbonden.

## Etymologie

De naam Loeswijk bestaat uit de delen loes en wijk. Loes is verbasterd van loo, wat bosje op hoge zandgrond betekent. Wijk komt van het Latijnse vicus. Het betekent gehucht. Loeswijk betekent dus: gehucht bij een bos op hoge zandgrond.

## Loeswijck

In 2007 is de nieuwbouwwijk Loeswijck gebouwd tegen het gehucht aan. Deze wijk bestaat uit ongeveer honderd woningen in jaren dertigstijl. De straten zijn genoemd naar uilen. Zo zijn er de straatnamen Bosuil, Dwerguil, Kerkuil, Ransuil, Sperweruil, Steenuil en Velduil.
Dorpen: Geldrop · Hoog Geldrop · Mierlo
Buurtschappen: Bekelaar · 't Broek · De Loo · Genoenhuis · Goor . Gijzenrooi · Heiderschoor · Hout · Hulst · Loeswijk · Luchen · Overakker · Trimpert · Voortje Wijken van Geldrop: Akert · Braakhuizen-Noord · Braakhuizen-Zuid · Centrum · Coevering · Gijzenrooi · Skandia
Noord-Brabant: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
* Jean Coenen, Mierlo, van oorsprong tot heden, 2004
* ↑ ANWB Topografische Atlas Noord-Brabant (2005) - kaart 120 172-384 ISBN 90-18-02128-8.
# Bruinmaskertandkwartel

De bruinmaskertandkwartel (Odontophorus erythrops) is een vogel uit de familie Odontophoridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Gould.

## Voorkomen

De soort komt voor in het westen van Colombia en het westen van Ecuador en telt twee ondersoorten:
* O. e. parambae: westelijk Colombia en westelijk Ecuador.
* O. e. erythrops: zuidwestelijk Ecuador.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Bruinmaskertandkwartel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Van Gogh Nationaal Park

Van Gogh Nationaal Park is de naam van een 'allesomvattend' gebiedsontwikkelingsplan van diverse Noord-Brabantse overheden, bedrijven, organisaties en particulieren.
Het park zal een gebied omvatten tussen 's-Hertogenbosch, Waalwijk, Loon op Zand, Tilburg, Eindhoven en Helmond. De ambitie is om natuurgebieden van de Loonse en Drunense Duinen, de Dommelvallei, Landgoed Pauwels en Nationaal Landschap Het Groene Woud met Kampina, De Geelders en De Mortelen samen te voegen tot een groot nationaal park. Van deze gebieden heeft alleen de Loonse en Drunense Duinen de status 'nationaal park'.
Daarnaast is er ambitie voor een tweede kern voor het Van Gogh Nationaal Park in de baronie van Breda. De tweede kern zal een gebied omvatten tussen Breda, Zundert en Etten-Leur. Naast de natuur speelt hier ook de dichtheid van Van Gogh-erfgoed een belangrijke rol. De twee erfgoedcentra in Zundert en Etten-Leur zijn dermate van belang voor het verhaal van Vincent van Gogh, dat een tweede kern door de initiatiefnemers wenselijk wordt geacht.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ gebied www.vangoghnationalpark.com
* ↑ Van Gogh Nationaal Park rekt de grens op tussen landbouw en natuur. ‘Die status is gewoon een marketinginstrument’, NRC
De Alde Feanen · De Biesbosch · Drentsche Aa · Drents-Friese Wold · Duinen van Texel · Dwingelderveld · De Groote Peel · De Hoge Veluwe · Lauwersmeer · De Loonse en Drunense Duinen · De Maasduinen · De Meinweg · Nieuw Land · Oosterschelde · Sallandse Heuvelrug · Schiermonnikoog · Utrechtse Heuvelrug · Van Gogh · Veluwezoom · Weerribben-Wieden · Grenspark Kalmthoutse Heide · Zuid-Kennemerland
# Gebarsten huidje

Het gebarsten huidje (Phanerochaete laevis) is een schimmel behorend tot de familie Phanerochaetaceae. Hij leeft saprotroof op takken en stronken van loofbomen, gemeld van eik (Quercus), Fagus en Prunus in loofbossen op uiteenlopende bodemtypen.

## Verspreiding

In Nederland komt het gebarsten huidje vrij zeldzaam voor.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Unciaal 0220

Unciaal 0220 (in de nummering volgens Gregory-Aland), is een blad van een codex uit het eind van de derde eeuw dat de Brief van Paulus aan de Romeinen, 4:23-5:3; 5:8-13. Weergeeft.

## Beschrijving

Unciaal 0220 is 12 bij 15 cm van een blad, waarop 14 regels pasten. De recto (zijde) (4:23-5:3) is leesbaar, maar je kunt maar weinig maken van de verso (5:8-12). De schrijver schreef met een geoefende hand. De nomina sacra worden afgekort weergegeven. De Alands beschrijven de tekst als "strikt".
Unciaal 0220 is een belangrijke vroege getuige van de Alexandrijnse tekst, het komt helemaal overeen met de Codex Vaticanus behalve in Rom. 5:1. In Novum Testamentum Graece van Neste Alandt wordt deze unciaal weergegeven als een "consistently cited witness of the first order". Het wordt voorzien van een uitroepteken, om aan te geven dat zijn belang groter is dan de leeftijd alleen zou doen vermoeden.

## Geschiedenis

Leland C. Wyman, een bioloog, kocht het in 1950 in Caïro Egypte, Later werd een gedeelte aangekocht door Martin Schøyen zodat een gedeelte wordt bewaard in de Martin Schøyen Collection in Oslo, en een deel in Londen. De tekst is gepubliceerd door William Hatch in the Harvard Theological Review in 1952.