OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sospel

Sospel (Italiaans: Sospello, van oudsher Cespitello of Cespedello; Occitaans: Susper) is een gemeente in het Franse departement Alpes-Maritimes (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nice. Sospel telde op 1 januari 2021 3.803 inwoners.

## Geschiedenis

Sospel werd een van de belangrijkste steden van het Graafschap Nice dankzij de zouthandel. Sospel behoorde sinds 1388 bij het huis van Savoie.

## Geografie

Sospel ligt in de vallei van de Bévéra. De oppervlakte van Sospel bedroeg op 1 januari 2021 62,39 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 61 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sospel met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.

## Bezienswaardigheden

De zestiende-eeuwse kathedraal Saint-Michel werd gebouwd in barokstijl. De romaanse klokkentoren is nog een restant van de eerdere romaanse kerk. De Pont Vieux overspant de rivier de Bévéra. Haar oorsprong gaat terug tot de dertiende eeuw, maar ze werd al verschillende keren vernield en weer opgebouwd, de laatste keer in de jaren 1950 na Duitse beschietingen in oktober 1944.
# Tachys scitulus

Tachys scitulus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Leconte.
# Lipopolysacharidebindend proteïne

Lipopolysacharidebindend proteïne is een proteïne dat bij mensen gecodeerd wordt door het LBP gen.
LBP is een oplosbare acutefase-eiwit dat zich bindt aan het bacteriële lipopolysacharide (of LPS) waardoor de immuunreactie door het LPS bij belangrijke celoppervlakken door CD14 en TLR4 teweeg wordt gebracht.
Het door het gen gecodeerde proteïne is betrokken bij de acutefase-reactie op gram-negatieve bacteriële infecties. Gram-negatieve bacteriën hebben op hun buitenmembraan glycolipidelipopolysachariden. Samen met het bactericidedoorlatendheidverhogende proteïne (BPI) bindt het gecodeerde proteïne LPS en werkt samen met de CD14-receptor, waarschijnlijk een rol spelend bij de regulering van de LPS-onafhankelijke monocyt reacties. Studies bij muizen suggereren dat het gecodeerde proteïne noodzakelijk is voor de snelle acutefasereactie op LPS maar niet voor het verwijderen van circulerend LPS. Het gen zit op chromosoom 20, direct naast het BPI-gen.

## Interacties

Lipopolysacharidebindend proteïne werkt samen met CD14.

## Externe link

* Lipopolysaccharidebindend proteïne
* ↑ Gray PW, Corcorran AE, Eddy RL Jr, Byers MG, Shows TB (Mar 1993). The genes for the lipopolysaccharide binding protein (LBP) and the bactericidal permeability increasing protein (BPI) are encoded in the same region of human chromosome 20. Genomics 15 (1): 188–90. PMID 8432532. DOI: 10.1006/geno.1993.1030.
* 1 2 Entrez Gene: LBP lipopolysaccharide binding protein.
* ↑ Muta T, Takeshige K (2001). Essential roles of CD14 and lipopolysaccharide-binding protein for activation of toll-like receptor (TLR)2 as well as TLR4 Reconstitution of TLR2- and TLR4-activation by distinguishable ligands in LPS preparations. Eur. J. Biochem. 268 (16): 4580–9. PMID 11502220. DOI: 10.1046/j.1432-1327.2001.02385.x.
* ↑ Thomas, Celestine J, Kapoor Mili, Sharma Shilpi, Bausinger Huguette, Zyilan Umit, Lipsker Dan, Hanau Daniel, Surolia Avadhesha (Nov. 2002). Evidence of a trimolecular complex involving LPS, LPS binding protein and soluble CD14 as an effector of LPS response. FEBS Lett. 531 (2): 184–8 (Netherlands)​. ISSN: 0014-5793. PMID 12417309.
* ↑ Yu, B, Wright S D (1995). LPS-dependent interaction of Mac-2-binding protein with immobilized CD14. J. Inflamm. 45 (2): 115–25 (UNITED STATES)​. ISSN: 1078-7852. PMID 7583357.
# Roncey

Roncey is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië) en telt 800 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Coutances.

## Geografie

De oppervlakte van Roncey bedraagt 12,2 km², de bevolkingsdichtheid is 65,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Roncey met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren

* Émile Eudes (1843-1888), revolutionair
* ↑ Populations légales 2021.
# Orestia calabra

Orestia calabra is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 gepubliceerd door Heikertinger.
# Onze-Lieve-Vrouw-van-Zeven-Weeënkerk (Schoonaarde)

Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën en Sint-Jozef is de kerk van het Belgisch dorp Schoonaarde. Deze kerk is sinds 2003 een beschermd monument.
Er bestond te Schoonaarde reeds een kapel in het begin van de 15e eeuw, toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw der Zeven Weeën.
De huidige bakstenen kerk dateert uit 1830. Het werd opgetrokken in neoclassicistische stijl naar een ontwerp van de Dendermondse architect J. Beeckman.. Het bestaat uit drie beuken onder een zadeldak. Het koor met het eikenhouten koorgestoelte, de sacristie en de oostelijke toren werden gebouwd in 1857, zoals blijkt uit een gedenksteen aan de buitenmuur van de sacristie. De bovenste verdieping van de toren werd in 1964 afgebroken wegens instortingsgevaar en werd niet herbouwd. Het duurde tot in 1980 voor de toren een nieuwe, lage spits kreeg.
De schilderij bij het hoofdaltaar is van de hand van de Aalsterse kunstschilder Jozef Meganck. De beelden in houtsnijwerk zijn van Mathias Zens en stellen het Heilg Hart van Jezus en Maria voor. Het altaar in de linkerzijbeuk is toegewijd aan de patrones van de kerk, Onze-Lieve-Vrouw van de Zeven Weeën. Het bevat een beeld van de Geraadsbergenaar Van der Beken, die ook het beeld van de H. Jozef aan het zijaltaar in de rechterzijbeuk vervaardigde. De kruisweg is van de hand van Fr. Anseele uit Gent.
# Châtelaillon-Plage

Châtelaillon-Plage is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Nieuw-Aquitanië). De plaats maakt deel uit van het arrondissement La Rochelle. Châtelaillon-Plage telde op 1 januari 2021 6.227 inwoners. In de gemeente ligt spoorwegstation Châtelaillon.
De gemeente ligt ten zuiden van La Rochelle en is een badplaats met drie kilometer aan zandstranden en veel gebouwen uit de belle époque.
* Strand
* Casino
* Markthal
* Gemeentehuis

## Geschiedenis

De plaats ontstond in de vroege middeleeuwen onder de Merovingen. Onder de Karolingen werd Châtelaillon versterkt tegen mogelijke aanvallen van de Vikingen. Châtelaillon was de eerste hoofdstad van het historisch graafschap Aunis en was tot de 11e eeuw belangrijker dan La Rochelle. In 1130 verwoestte Willem X van Aquitanië de versterkingen van Châtelaillon, waarna La Rochelle de positie van leidende stad overnam. De versterkte stad lag op een hoogte boven de kust en door erosie van de kliffen ging het grootste deel van deze stad verloren.
Aan het einde van de 19e eeuw herleefde Châtelaillon dankzij het kusttoerisme. In 1893 werd het spoorwegstation geopend en kwam er een casino. De kuststrook werd opgekocht en verkaveld om er villa's te bouwen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het casino grotendeels verwoest maar daarna naar de originele plannen weer opgebouwd. In de loop van de 20e eeuw verdween een deel van de zandstranden door erosie, maar vanaf de jaren 1990 werden de stranden hersteld door zand uit zee op te spuiten.

## Geografie

De oppervlakte van Châtelaillon-Plage bedroeg op 1 januari 2021 6,59 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 944,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Châtelaillon-Plage met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Sport

Châtelaillon-Plage was op 9 september 2020 startplaats van de elfde etappe van wielerkoers Ronde van Frankrijk naar Poitiers. Deze etappe werd gewonnen door de Australiër Caleb Ewan.

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* 1 2 Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Le Casino Belle Epoque. chatelaillonplage.fr. Geraadpleegd op 25 juli 2023.
* ↑ (fr) Un peu d’histoire châtelaillonnaise. chatelaillonplage.fr. Gearchiveerd op 27 januari 2023. Geraadpleegd op 25 juli 2023.
# Guasimal

Guasimal is een dorp (consejo popular) in de Cubaanse provincie Sancti Spíritus.
Het dorp heeft ongeveer 4500 inwoners en in de buurt van het dorp had Che Guevara zijn eerste guerrillakamp. Op 4 november 2010 vond nabij Guasimal de Aero Caribbean-vlucht 883-vliegramp plaats.
* ↑ EcuRed; Guasimal. Gearchiveerd op 6 juli 2022.
* ↑ Guasimal desanda la memoria
# Tachys ridiculus

Tachys ridiculus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door L.Schaufuss.
# Pogonus luctuosus

Pogonus luctuosus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Pering.
# TV3 (NPS)

TV3 was een televisieprogramma in 2004 en 2005 van de NPS over actualiteiten uit de media- en cultuurwereld. Matthijs van Nieuwkerk en Hadassah de Boer presenteerden het programma. Aldith Hunkar, het duo Mijke Loeven en Jamaine van de Vegt en Art Rooijakkers verzorgden korte reportages in beeld (zoals de Jakhalzen in De Wereld Draait Door).
Het programma werd drie seizoenen lang doordeweeks dagelijks uitgezonden: van 26 april tot 1 oktober 2004, van 25 april tot 1 juli 2005 en van 29 augustus tot 23 september 2005.
De Wereld Draait Door kan min of meer als een voortzetting van dit programma worden beschouwd.
# Otto III van Weimar-Orlamünde

Otto III van Weimar-Orlamünde (circa 1244 - juni 1285) was van 1247 tot 1278 graaf van Weimar-Orlamünde en van 1278 tot 1285 graaf van Weimar. Hij behoorde tot het huis Ascaniërs.

## Levensloop

Otto III was de tweede zoon van graaf Herman II van Weimar-Orlamünde en Beatrix van Andechs-Meranië, dochter van hertog Otto I van Meranië. Na de dood van zijn vader in 1247 erfden Otto III en zijn oudere broer Herman III het graafschap Weimar-Orlamünde. In 1248 erfden beide broers eveneens de Frankische bezittingen van hun oom langs moederkant Otto II. Otto III en Herman III resideerden in het kasteel Plassenburg in Kulmbach.
In 1278 verdeelden Otto en Herman hun gezamenlijke bezittingen: Otto III kreeg het graafschap Weimar en het kasteel Plassenburg, terwijl Herman III het graafschap Orlamünde behield. In 1279 stichtte Otto de Abdij van Himmelskron. Na zijn dood in 1285 werd hij begraven in de kerk van deze abdij.

## Huwelijk en nakomelingen

Otto III was gehuwd met Agnes van Truhendingen (overleden in 1285). Ze kregen volgende kinderen:
* Otto IV (overleden in 1318), graaf van Weimar
* Herman IV (overleden in 1319), graaf van Weimar
* Otto V (overleden in 1315)
* Agnes (overleden in 1354), abdis in de Abdij van Himmelskron
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Otto III, Count of Weimar-Orlamünde op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Operatie Sommernachtstraum

Operatie Sommernachtstraum was een Duitse militaire operatie in Noord-Afrika tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het betrof een verkenningsopdracht voor onderdelen van het Duitse Afrikakorps over de grens met het door de Britten verdedigde Egypte.

## Verloop van de operatie

Met deze operatie wilde generaal Rommel te weten komen of de Britten hun krachten aan het opbouwen waren voor een tegenoffensief te lanceren en tegelijkertijd eventuele depots met voorraden te veroveren. De raid werd echter op 14 september 1941, de eerste dag, opgemerkt door de RAF en leed verliezen door gecombineerde artilleriebeschietingen en bombardementen van de Britse luchtmacht. De Duitse verkenningsgroep vond echter geen tekenen van een Britse machtsopbouw en er werden eveneens geen depots gevonden. Op 16 september trok Rommel de Duitse eenheden terug, en geloofde dat de Britten nog nergens stonden met de opbouw van een tegenoffensief. Ook het vinden van Britse documenten, die spraken van een terugtocht naar Mersa Matruh, versterkten Rommels gedachten.

## Gevolgen

Aangezien Rommel nu geloofde dat de linies aan de Egyptische grens voor het moment veilig waren, richtte hij zijn aandacht nu op het Britse garnizoen in Tobroek, dat volledig omsingeld was door Duitse en Italiaanse eenheden. Rommel geloofde dat hij op 25 november klaar zou zijn voor een beslissende aanval op de havenstad. Op 18 november barstte echter het Britse tegenoffensief, Operatie Crusader, los. De Duitse en Italiaanse troepen werden volkomen verrast, maar tegen 23 november was het Britse offensief vastgelopen en overgegaan in een serie van over en weer gaande bliksemaanvallen die uiteindelijk toch zouden uitmonden in een Britse opmars naar het westen.
# Baba Mondi

Baba Mondi (Vlorë, 19 mei 1959), gewoonweg Baba genoemd, is een religieuze leider uit Albanië en de wereldleider (Kryegjysh) van de Bektashi-orde, een islamitische soefi-orde gevestigd in Tirana (Albanië) en op de Balkan. In juni 2011 werd Baba Edmond Brahimaj gekozen als hoofd van de Bektashi-orde door een raad van Albanese baba's.

## Levensloop

Baba Mondi werd op 19 mei 1959, in Vlorë, als Edmond Brahimaj geboren. Edmond Brahimaj volgde de lagere en middelbare school in Vlorë en studeerde af aan de militaire academie. Vanaf 1982 was hij gestationeerd als officier bij de Albanese strijdkrachten aan de grens met Joegoslavië. Na de val van het communisme en afstand van de atheïstische leer in 1990, studeerde Baba Mondi aan van de Bektashi-Dedebabalik. Uiteindelijk werd hij op 16 mei 1996 Derwisj en in 1997 ontving hij de eretitel Baba.
Na de dood van Baba Tahir Emini in april 2011 benoemde de dedelik van Tirana Baba Edmond Brahimaj (Baba Mondi), voorheen hoofd van de Turan Tekke van Korçë, om toezicht te houden op de Arabati Baba Tekke in Tetovo, Noord-Macedonië.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Edmond Brahimaj op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gravity and Other Myths

Gravity and Other Myths is een Australische circus-theatergroep, afkomstig uit Adelaide en opgericht in 2009.

## Karakteristiek

De groep komt voort uit de circustraditie en is verbonden met de sociale circusprojecten in Australië. Ze geeft echter een eigen nieuwe theatrale invulling aan circus, verwant met andere moderne circusvarianten zoals vormgegeven door Cirque Plume, Cirque du Soleil en Circus Oz. Dergelijke moderne circusvormen tonen geen dieren en integreren met andere vormen van theater.
Kenmerkend voor de artiesten van Gravity and Other Myths is dat ze nadrukkelijk de fysieke inspanning tonen die gepaard gaat met hun acrobatieknummers, maar op een speelse en humoristische wijze. Bij sommige nummers is er intens contact met het publiek dat rondom het speelveld is gepositioneerd, en ervaart hoe de lichamen ademen en dampen. Daarnaast dragen de belichting en livemuziek bij aan de bijzondere vormgeving van de optredens van deze groep. De groep treedt vaak op festivals op, vooral in Australië, Noord-Amerika en Europa. Ook zijn er optredens in schouwburgen, onder meer in Nederland en België.
De groep werd geëerd met diverse prijzen (onder meer Dance Award 2015 voor Best Physical Theatre en de Greenroom Award 2015 voor Outstanding Contemporary Circus) en kreeg ook in de pers veel waardering, bijvoorbeeld in The Guardian, Indaily en de Volkskrant.

## Producties en artiesten

Na de eerste voorstellingen ‘Freefall’ en ‘Exhale’ volgden ‘A simple space’ en ‘Backbone’. Voor de laatste twee voorstellingen bestond het gezelschap uit Martin Schreiber, Lachlan Binns, Jascha Boyce, Jacob Randell, Lewie West, Lewis Rankin, Joanne Curry, Mieke Lizotte, Lachlan Harper en Jackson Manson (acrobatiek) en Elliot Zoerner en Shenton Gregory (muziek), met als regisseur Darcy Grant, ontwerper Geoff Cobham, producer Craig Harrison en creatief medewerker Triton Tunis-Mitchell.
* ↑ indaily.com.au. Gearchiveerd op 21 oktober 2020.
# Taranis miranda

Taranis miranda is een slakkensoort uit de familie van de Raphitomidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Thiele.
# Polytribax senex

Polytribax senex is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kriechbaumer in 1893.
# Martin Haak

Martin Haak (Rotterdam, 6 april 1943 – Haarlem, 3 juli 2019) was een Nederlands pianist en ingenieur.
Zijn naam als pianist dook voor het eerst op in 1961. Hij nam met zijn Trio Martin Haak deel aan een interscholair jeugdtoernooi in het Haarlemse Concertgebouw; presentatie was in handen van jazzkenner Michiel de Ruyter. Drie jaar later stond hij met zijn eigen kwartet op het Jazzfestival in Loosdrecht; de musici waren Haak, Ferdinand Povel (saxofoon), Michael/Mick Matthijsen (contrabas) en drummer Jan Bes. Het kwartet werd eerste mede dankzij een dan al goede Povel; hij was zeventien jaar oud. Het kwartet werd soms met trompettist Jaap Mook uitgebouwd tot kwintet. Een andere gast was wel eens percussionist Nippy Noya, beiden stonden vermeld op album Retouch. Haaks stijl werd omschreven als die van McCoy Tyner, Cedar Walton en Bobby Timmons; de kwintetvorm als dat van Cannonball Adderley.
Martin Haak bleef tot begin jaren negentig actief musiceren in allerlei ensemble en/of orkestjes. Een grote doorbraak bleef echter uit.
Al gedurende de jaren zeventig verschoven zijn activiteiten richting de techniek. Hij werd een raadgevend ingenieur, in eerste instantie gespecialiseerd in schaarhoogwerkers.
* Martin Haak op NLDiscografie (geraadpleegd 14 oktober 2024)
* Martin Haak op muziekweb
* ↑ Redactie, Jazz demonstratie van zeer hoog niveau. Nieuwe Haarlemsche Courant (7 februari 1961). Geraadpleegd op 14 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Zes finalisten nu bekend in Loosdrecht. Gooi- en Eemlander (3 augustus 1964). Geraadpleegd op 14 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Michiel de Ruyter, Jazz in Loosdrecht van hoog gehalte. Het Parool (10 augustus 1964). Geraadpleegd op 14 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Redactie, Quintet marin Haak een verrassing. De Twentsche Courant Tubantia (31 oktober 1964). Geraadpleegd op 14 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Na 1990 geen melding meer op delpher als musicus
* ↑ Leidse Courant, 15 april 1975, pagina 12: Martin Haak; rechts voor zijn raap.
# Washington Irving

Washington Irving (New York, 3 april 1783 – Tarrytown (Westchester County, New York), 28 november 1859) was een Amerikaans auteur, het bekendst van zijn korte verhalen The Legend of Sleepy Hollow en Rip van Winkle.

## Levensloop

Zijn vader William Irving was afkomstig van de Orkney-eilanden en zijn moeder Sarah Sanders was afkomstig uit Nederland.
Irvings bekendste korte verhalen, The Legend of Sleepy Hollow en Rip van Winkle, zijn beide opgenomen in het boek The Sketch Book of Geoffrey Crayon. Irving schreef en sprak vloeiend Spaans en schreef biografieën over de Spaanse geschiedenis zoals die over Christoffel Columbus, de Moren en Granada. Verder sprak hij vloeiend Duits en Nederlands.
Vanaf 1830 verkende Irving het Westen van Amerika en schreef daar verhalen over, keerde daarna weer terug naar zijn geboortestreek om verhalen te schrijven, en werd daarna Amerikaans ambassadeur in Spanje van 1842 tot 1846. Na zijn overlijden werd hij begraven op de begraafplaats van Sleepy Hollow.
Zijn boeken zijn meerdere malen verfilmd; zie onder andere Sleepy Hollow (1999) van Tim Burton met Johnny Depp in de hoofdrol.

## Werk

Onder meer
* 1809: A History of New York, satire onder pseudoniem Diedrich Knickerbocker
* 1819-1820: The Sketch Book of Geoffrey Crayon, onder pseudoniem Geoffrey Crayon
** The Legend of Sleepy Hollow
** Rip van Winkle (Ned. vert.: Rip van Winkel. Amsterdam, Wereldbibliotheek, 1957).
* 1822: Bracebridge Hall, onder pseudoniem Geoffrey Crayon
* 1824: Tales of a Traveller, onder pseudoniem Geoffrey Crayon
* 1832: Tales of the Alhambra (Ned. vert.: De vertellingen van het Alhambra. Granada, Edilux z.j., ISBN 84-87282-81-4).
* 1835: A Tour on the Prairies
* 1836: Astoria, onder pseudoniem "The Author of the Sketch Book"
* 1837: The Adventures of Captain Bonneville
* 1855–1859: The Life of George Washington (5 volumes)

## Galerij

* ↑ (en) OU Press - A Tour on the Prairies, geraadpleegd op 29 januari 2022
* Bibsys: 90128046
* Biblioteca Nacional de Chile: 000035891
* Biblioteca Nacional de España: XX886085
* Bibliothèque nationale de France: cb11908273j (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058519930806706
* CiNii: DA00989333
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: irvi001
* Gemeinsame Normdatei: 118555855
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 0015 6574
* Library of Congress Control Number: n79005645
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000008439
* MusicBrainz: 9e3147c2-8b8f-4f9e-a5db-e5ac6f4cd738
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00444295
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn20000810147
* Nationale bibliotheek van Australië: 35237031
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007263112805171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001887159
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070501335
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A000091496
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV094732
* LIBRIS: 63609
* SNAC: w69x14j4
* Système universitaire de documentation: 026931249
* Trove: 876684
* Union List of Artist Names: 500231645
* Virtual International Authority File: 295999941
* WorldCat (via VIAF): 295999941