OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Buidelmollen

De buidelmollen (Notoryctemorphia) zijn een orde van de infraklasse buideldieren. De orde omvat slechts één familie, de Notoryctidae, met slechts één geslacht, Notoryctes, en twee soorten, de kleine buidelmol (N. caurinus) en de gewone buidelmol (N. typhlops). Ze zijn ofwel de zustergroep van alle andere levende Australische buideldieren, ofwel alleen van de buideldassen.

## Kenmerken

Buidelmollen zijn familie van de mol en worden 120 tot 160 mm lang, hebben een staart van 20 tot 25 mm en wegen 40 tot 70 gram. Ze hebben korte sterke poten, geen functionele ogen en oren gereduceerd tot een simpele opening. Ze hebben een leerachtig "schild" over de bek, een kleine mond, en grote klauwen aan de derde en vierde voortenen voor graafwerk. Ze hebben een platte en naar achteren geopende broedbuidel, zodat tijdens het graven geen vuil in de buidel kan komen. De kleur varieert van wit tot goudkleurig.

## Leefwijze

Deze insecteneters leven solitair, meestal ondergronds, hoewel ze volgens sommigen na zware regen aan de oppervlakte komen. Ze graven zowel ondiepe tunnels door zacht zand als diepe holen. Ze graven zelden dieper dan 8 tot 10 cm. Ze voeden zich met insecten, larven, wormen en ander klein gedierte.

## Verspreiding en leefgebied

Deze orde komt voor in het noordwesten van Australië.
* De grote dierenencyclopedie, (1993) Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar, België. ISBN 90-243-5204-5.
Cloacadieren · Opossums · Paucituberculata · Microbiotheria · Roofbuideldieren · Buideldassen · Buidelmollen · Klimbuideldieren · Tenreks en goudmollen · Springspitsmuizen · Buistandigen · Klipdasachtigen · Slurfdieren · Zeekoeien · Luiaards en miereneters · Gordeldierachtigen · Insecteneters · Vleermuizen · Schubdierachtigen · Roofdieren · Onevenhoevigen · Evenhoevigen · Walvissen · Knaagdieren · Haasachtigen · Huidvliegers · Toepaja's · Primaten
Kleine buidelmol (N. caurinus) · Gewone buidelmol (N. typhlops)
# Eurytemora grimmi

Eurytemora grimmi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Temoridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1897 voor het eerst geldig gepubliceerd door Georg Ossian Sars.
# Vanessa Verstappen

Vanessa Verstappen (Lier, 31 december 1981 - Boechout, 14 oktober 2020) was een Belgische illustratrice. Ze werkte o.a. samen met Dimitri Leue aan enkele jeugdboeken en specialiseerde zich in houtsnedes. Ze was enkele jaren docent aan Sint Lucas Antwerpen. In 2022 verscheen postuum haar afstudeerproject 'Een verzameling slaap', uitgegeven bij Lannoo onder de titel 'Sst... ik slaap' en waarvoor Toon Tellegen poëtische teksten over slaap schreef.

## Carrière

Vanessa Verstappen debuteerde in 2010 met Armandus de Zoveelste, een boek waarvoor ze samenwerkte met Dimitri Leue. Die samenwerking kreeg al snel een vervolg met onder andere de jeugdboeken Amber & S en Didi de dodo of Ei zonder land.
# Synagoge (Bad Nieuweschans)

De synagoge in Bad Nieuweschans werd in 1811 gevestigd in een pand aan de Achterstraat 40 in de voormalige vestingstad Nieuweschans in de Nederlandse provincie Groningen.

## Geschiedenis

Al sinds 1630 vestigden uit Duitsland afkomstige Joden zich in het op de grens van Nederland en Duitsland gelegen vestingstadje Nieuweschans. Er kon samen met de joodse gemeenschap van het nabijgelegen Bellingwolde één gemeente worden gevormd. In 1811 kreeg deze gemeenschap de beschikking over een gebouwtje, dat achter de bebouwing van de Achterstraat in Nieuweschans was gelegen. Tot 1925 heeft dit gebouw dienstgedaan als synagoge van de joodse gemeenschap van Nieuweschans en Bellingwolde. Door de terugloop van het aantal joodse inwoners in de jaren twintig van de 20e eeuw kon het quorum voor het gemeenschappelijk gebed in de synagoge niet meer gehaald worden. Het gebouw werd verkocht en van de opbrengst kon in 1934 een bidlokaal in Bellingwolde worden gerealiseerd.
De gemeenschap beschikte over twee begraafplaatsen. Eén begraafplaats ligt in Bad Nieuweschans net buiten de vestingwal aan de Bunderpoort. De tweede begraafplaats bevindt zich in het dorp Bellingwolde.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn alle joodse inwoners van Nieuwe Schans, op twee na, weggevoerd en door de Duitsers vermoord. Een plaquette aan de muur van de voormalige synagoge herinnert aan enkele van de weggevoerde en vermoorde Joden uit Nieuweschans. Na de oorlog werd de gemeente samengevoegd met de joodse gemeente van Stadskanaal.
Het voormalige synagogegebouw aan de Achterstraat is erkend als rijksmonument en is sedert 2004 in het bezit van de Stichting Vrienden van de Nieuwe Schans.
* Joods Historisch Museum Nieuweschans
# Spratly-eilanden

De Spratly-eilanden zijn een groep eilanden en riffen tussen de zuidelijke Filipijnen en het zuiden van Vietnam.
De totale landoppervlakte is minder dan 5 km², maar de zee bij de archipel is een vruchtbaar visgebied. Bovendien zijn er olie- en gasreserves te vinden. Buiten wat garnizoenen zijn er soms bewoners op de eilanden te vinden. Het grootste eiland is Taiping Dao.
In 2013 maakten de Filipijnen op basis van het VN-Zeerechtverdrag een arbitragezaak aanhangig tegen de Volksrepubliek China. Het Permanente Hof van Arbitrage trad in deze zaak als griffie op. Op 12 juli 2016 oordeelde het arbitragetribunaal dat China geen aanspraak kan maken op de gebieden die niet op basis van het VN Zeerechtverdrag zijn ingesteld. Het tribunaal oordeelde verder dat de aanwezigheid van installaties en onderhoudspersoneel op de vele onbewoonde eilandjes, waaronder de Spratly-eilanden, geen recht geven tot het instellen van een nieuwe maritieme zone. Gedurende het geschil heeft China aangegeven de rechtsmacht van het tribunaal niet te erkennen. China aanvaardt het vonnis niet.
* De eilanden worden door China en Taiwan in hun geheel opgeëist. De Filipijnen, Vietnam, Brunei, en Maleisië claimen delen van de eilandengroep.
* Filipijnse deel ten slotte, behoort tot de gemeente Kalayaan, onderdeel van de provincie Palawan.
* De Volkrepubliek China deelt diens claim in onder de provincie Hainan en bouwt er sinds begin 2014 kunstmatige eilanden.
* Vietnam deelt de eilanden in bij Khánh Hòa, een provincie in Vietnam
* Taiwan rekent de Spratly-eilanden bij de gemeente Kaohsiung
* Bruneis geclaimde deel hoort bij diens exclusieve economische zone
* Maleisië claimt eilanden, als onderdeel van de staat Sabah
# Bencongan

Bencongan is een bestuurslaag in het regentschap Tangerang van de provincie Banten, Indonesië. Bencongan telt 47.170 inwoners (volkstelling 2010).
# Ischnocoris angustulus

Ischnocoris angustulus is een wants uit de onderfamilie Rhyparochrominae en de familie van de bodemwantsen (Lygaeidae). 'Bruinpootheidebodemwants' is de Nederlandse naam voor deze wants op Waarneming.nl, waar voor alle in de Benelux voorkomende wantsen eenduidige Nederlandse namen zijn ingevoerd.
De onderfamilie Rhyparochrominae wordt ook weleens als een zelfstandige familie Rhyparochromidae gezien in een superfamilie Lygaeoidea. Lygaeidae is conform de indeling van bijvoorbeeld het Nederlands Soortenregister.

## Uiterlijk

De bruinpootheidebodemwants is 2,4 tot 3 mm lang. Het is een overwegend zwarte wants. De poten en de antennes zijn gedeeltelijke lichtbruin en gedeeltelijk donkerbruin. Van het zwarte halsschild (pronotum) is het onderste deel bruin met donkere stippels. De voorvleugels zijn licht grijsbruin met donkerbruine stippellijnen. Ze zijn gewoonlijk kortvleugelig (brachypteer), langvleugelige (macropteer) wantsen zijn zeldzaam. Hij lijkt veel op de zwartpootheidebodemwants (Macrodema microptera). Die heeft echter geheel zwarte poten en antennes en heeft iets kleinere ogen.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in Europa van het zuidelijk deel van Scandinavië tot het westelijke deel van Noord-Afrika. De wantsen leven vooral op zandgronden in heidevelden.

## Leefwijze

De wantsen zuigen aan zaden van heide en waarschijnlijk van andere planten, maar dat is niet vastgesteld. Men vindt ze in het mos en in de strooisellaag behalve onder heide ook onder Juniperus en Cytisus. De imago’s overwinteren en paren in mei, waarna er in juli, augustus een nieuwe generatie volwassen wantsen verschijnt.

## Externe link

* British Bugs

### Bron

* (de) Ekkehard Wachmann, Albert Melber, Jürgen Deckert: Wanzen. Band 3: Pentatomomorpha I: Aradoidea (Rindenwanzen), Lygaeoidea (Bodenwanzen u. a.), Pyrrhocoroidea (Feuerwanzen) und Coreoidea (Randwanzen u. a.).

### Referenties

* ↑ https://waarneming.nl/species/25293. Gearchiveerd op 8 augustus 2023.
* ↑ https://waarneming.nl/taxa/1506/. Gearchiveerd op 9 januari 2022.
* ↑ T. J. Henry: Phylogenetic analysis of family groups within the infraorder Pentatomomorpha (Hemiptera: Heteroptera), with emphasis on the Lygaeoidea. Annals of the Entomological Society of America 90(3): 275-301, 1997.
# Gouden kortneusbuideldas

De gouden kortneusbuideldas (Isoodon auratus) is een buideldas uit het geslacht der kortneusbuideldassen (Isoodon). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Edward Pierson Ramsay in 1887.

## Kenmerken

De gouden kortneusbuideldas is de kleinste buideldas. De bovenkant van het lichaam is goudbruin, de flanken roestkleurig en de onderkant lichtgeel. De oren en ogen zijn klein. De kop-romplengte bedraagt 190 tot 290 mm, de staartlengte 85 tot 120 mm en het gewicht 250 tot 650 g.

## Leefwijze

Dit solitaire dier is 's nachts actief, leeft op de grond en eet onder andere geleedpotigen, die hij uit de bodem opgraaft. Het dier bouwt een nest van gras in dichte vegetatie. Er worden het hele jaar door jongen geboren, maar vooral als het geregend heeft.

## Voorkomen

De soort komt voor in het noordwesten van Australië; in graslanden in het westen van de Kimberley en op de eilanden Barrow Island en Middle Island voor de noordwestkust van West-Australië en op Marchinbar Island in het Noordelijk Territorium. Vroeger kwam de soort voor in allerlei droge habitats in Noord- en Midden-Australië, maar daar is hij nu uitgestorven.

## Ondersoorten

De gouden kortneusbuideldas heeft de volgende ondersoorten:
* Isoodon auratus auratus (Ramsay, 1887) – komt voor in de Kimberley.
* Isoodon auratus arnhemensis Lyne & Mort, 1981 – komt voor in Arnhemland.
* Isoodon auratus barrowensis (Thomas, 1901) – komt voor in op Barroweiland en Middle Island voor de noordwestkust van West-Australië.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Gouden kortneusbuideldas op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Groves, C. P. (2005). "Order Peramelemorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 39. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Isoodon auratus (Ramsay, 1887). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 20-06-2023.
* ↑ Dickman, C. R. (2015). Family Peramelidae (bandicoots and echymiperas). Handbook of the Mammals of the World, 5, 362-398. ISBN 978-84-96553-99-6.
# Floriade 1992

De Floriade 1992 was de 13$^e$ editie van de wereldtuinbouwtentoonstelling (AIPH) en de 4$^e$ in Nederland. Deze Floriade in Zoetermeer die van 9 april tot 10 oktober 1992 plaatsvond, was de grootste tuinbouwtentoonstelling ter wereld.
De tentoonstelling werd officieel geopend door koningin Beatrix. Door het park werd een monorail en een tijdelijke tramlijn aangelegd.
Het Floriadeterrein vormde tevens het decor voor een internationale beeldententoonstelling, 'Allocaties', waaraan onder meer Rob Scholte deelnam met een beeld genaamd De Kolossus van Zoetermeer. Het langzaam roterende, begroeide hoofd is in 1995 verloren gegaan door vandalisme.
Het terrein vormde de basis voor de woonwijk Rokkeveen-West. Een deel van het Floriadeterrein is behouden in de vorm van het Floriadepark.
De woning voor de aardworm Aart (Aart's Paradijs) kocht de gemeente Emmen in ca. 1996 en plaatste het in het Veenpark in Barger-Compascuum. Hier was van 2001 tot 2024 het Harmonium Museum Nederland gevestigd.

## Externe link

* (en) Officiële website van BIE
* ↑ Wachten op de Kolossus, Algemeen Dagblad, 3 mei 2017. Gearchiveerd op 26 mei 2022.
* ↑ Woest en Ledig, De lange adem van het harmonium, 6 september 2011. Gearchiveerd op 1 december 2022.
* ↑ Carillon AV, Aart's Paradijs (1992), video op YouTube. Gearchiveerd op 17 maart 2022.
Floratentoonstelling Groenendaal (1925, 1935 en 1953) · Floriade 1960 Rotterdam · Floriade 1972 Amsterdam · Floriade 1982 Amsterdam · Floriade 1992 Zoetermeer · Floriade 2002 Haarlemmermeer · Floriade 2012 Venlo · Floriade 2022 Almere
# Westerlanden en Besloten Venen

De Westerlanden en Besloten Venen is een voormalig interprovinciaal waterschap in de provincies Groningen en Drenthe.
Het waterschap was ten westen van Noordlaren gelegen, tussen het Noordlaarderbos en de Drentsche Aa en de Pollselaan. De zuidgrens lag op het verlengde van de Tolhuisweg, de noordoostgrens op de Zuidlaarderweg. Het lag daarmee binnen de Noordlaarder Westpolder. De molen van het schap sloeg uit op de Drentsche Aa, even ten zuiden van golfclub De Poll.
In 1914 werd de verplichtingen van de Noordlaarder Westpolder, het onderhoud van enkele wegen, aan de taken van het schap toegevoegd, waardoor de Westpolder ophield te bestaan. Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Hunze en Aa's.

## Westerlanden

    Het gebied ten zuiden van De Poll staat bekend als de Westerlanden (het Westerland van Noordlaren en het Westerland van Midlaren). Dit gebied is het beekdal van de Drentsche Aa.

## Besloten Venen

    Het gebied ten noordoosten van De Poll staat bekend als het Besloten veen of de Besloten venen. Dit gebied is een doorbraakdal door de Hondsrug. Door de relatieve slechte afwatering ontstond hier een veengebied van zo'n 400 m breed. Het dal loopt door tot de Lageweg bij Vogelzang. Het veen was als het ware opgesloten (besloten) door het zand van de Hondsrug.
Na een jarenlang durende ruilverkaveling, waarbij de eigenaar van landgoed Blanckenborch een belangrijke rol speelde, werd tussen 2015 en 2016 het oude doorbraakdal weer opengehaald en werd er een natte verbindingszone van gemaakt tussen de Hunze en de Drentsche Aa. Het bestaande gemaal bij De Poll werd daartoe vervangen door een gemaaltje bij de Besloten Venen. Bij de aanleg werd ook het in de 19e eeuw drooggelegde Pollmeer weer open gegraven. Het nieuwe natuurgebied heeft een oppervlakte van ruim 150 hectare.
# Benda Baru

Benda Baru is een bestuurslaag in het regentschap Tangerang Selatan van de provincie Banten, Indonesië. Benda Baru telt 36.665 inwoners (volkstelling 2010).
# René Wittert van Hoogland

Jonkheer mr. Reyndert Willem Carel Godard Adriaan ("René") Wittert van Hoogland (Den Haag, 1 januari 1906 – Valkenswaard, 19 november 2004) was een Nederlands luchtmachtofficier. Voor zijn oorlogsvluchten als ondercommandant van het Nederlands-Indisch Bomber squadron dat in Australië was gestationeerd werd hij onderscheiden met het Vliegerkruis.

## Loopbaan

René Wittert van Hoogland behaalde in 1929 zijn groot militair brevet, hij was voor de oorlog testvlieger, instructeur, gezagvoerder bij de Koninklijke Luchtvaart Maatschappij en hoofd vliegdienst van de Koninklijke Nederlandsch-Indische Luchtvaart Maatschappij (KNILM) in Batavia.

### Tweede Wereldoorlog

In de Tweede Wereldoorlog werd René Wittert van Hoogland hoofdinstructeur op de Royal Netherlands Military Flying School in Mississippi (Verenigde Staten). Daar gaf hij prins Bernhard les op North American B-25 Mitchell-bommenwerpers. Voor de Royal Air Force was hij vervolgens vlieger in Birma en Brits-Indië. Later in de oorlog voerde René Wittert van Hoogland, inmiddels vluchtcommandant bij het No. 18 (Netherlands East Indies) Squadron, vanuit Australië als vluchtcommandant aanvallen op Japanse doelen uit. In augustus 1945 vloog hij vanuit Australië naar Java om zijn vrouw jonkvrouwe Jeanne Bosch van Drakestein van Nieuw Amelisweerd en zijn vijf kinderen uit het jappenkamp Tjideng in Batavia te halen.

### Naoorlogse loopbaan

Na de oorlog werkte René Wittert van Hoogland voor de KLM in China voordat hij voor de derde maal dienst nam bij de Koninklijke Luchtmacht. Hij was commandant van de vliegbasis Twenthe, rechter bij de Krijgsraad, militair attaché in Canada en Hoofd sectie krijgsgeschiedenis Koninklijke Luchtmacht in 's-Gravenhage. René Wittert van Hoogland zwaaide in 1966 af als reserve kolonel-vlieger met niet minder dan 20.000 vlieguren. Hij was in de oorlog zo vaak door het oog van de naald gekropen dat hij daar de bijnaam "René met de duizend levens" aan overhield.

## Onderscheidingen

Wittert van Hoogland was, onder andere, Officier in de Orde van Oranje-Nassau, drager van het Ereteken voor Orde en Vrede, het Kruis van Verdienste van het Nederlandse Rode Kruis en de Zilveren Medaille van de Koninklijke Nederlandsche Vereeniging voor Luchtvaart. De katholieke edelman was Ridder van Gratie en Devotie in de Souvereine Militaire Orde van Sint-Jan van Jeruzalem, Rhodos en Malta en het Vliegerkruis op 3 januari 1944 en het Oorlogsherinneringskruis.

## Publicaties van Witterts hand

* Het Vergeten Squadron, met een voorwoord van Prins Bernhard. 1978
* De Stem van een Oorlogsveteraan, een persoonlijk geschrift van een 95-jarige.
* Over de drempel, Op jacht in de tijdloze natuur, prachtige en spannende jachtverhalen. 1985
* ↑ Databank dapperheidsonderscheidingen, Vliegerkruis: Wittert van Hoogland, jonkheer mr. R.W.C.G.A.. Gezien op 6 februari 2017.
* ↑ TracesOfWar, Wittert van Hoogland, Jonkheer, R.W.C.G.A. "René". Gezien op 6 februari 2017.
# Grote kortneusbuideldas

De grote kortneusbuideldas (Isoodon macrourus) is een buideldas uit het geslacht der kortneusbuideldassen (Isoodon). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Gould in 1842.

## Kenmerken

De grote kortneusbuideldas is de grootste kortneusbuideldas. Dit dier heeft een harde vacht en een harige hiel. De bovenkant van het lichaam is bruin, de onderkant vuilwit, met een geleidelijke overgang via de gelige flanken. De staart is van boven bruin en van onderen geel. De oren zijn kort en rond. De kop-romplengte bedraagt 300 tot 470 mm, de staartlengte 80 tot 210 mm en het gewicht bij vrouwtjes 500 tot 1500 g en 500 tot 3000 g bij mannetjes.

## Leefwijze

Deze agressieve, solitaire soort is 's nachts actief, leeft op de grond, vormt territoria en eet onder andere geleedpotigen, fruit en zaden, die hij uit de bodem opgraaft. Net als andere buideldassen bouwt hij een nest van plantaardig materiaal in dichte vegetatie. Vrouwtjes kunnen elke tien weken een nest van tot vier jongen krijgen, die meestal in alle maanden kunnen worden geboren.

## Voorkomen

De soort komt voor in Noord-Australië van de Kimberley (West-Australië) tot de rivier Hawkesbury in New South Wales, en in de laaglanden (tot 1200 m) van zuidelijk en zuidoostelijk Nieuw-Guinea. In Australië komt de soort voor in bos, open bos, grasland en tuinen, op Nieuw-Guinea in open bos en grasland.

## Ondersoorten

De gouden kortneusbuideldas heeft de volgende ondersoorten:
* Isoodon macrourus macrourus (Gould, 1842) – komt voor in het noorden van West-Australië en het Noordelijk Territorium.
* Isoodon macrourus moresbyensis (Ramsay, 1877) – komt voor op Nieuw-Guinea.
* Isoodon macrourus torosus (Ramsay, 1877) – komt voor in het oosten van Queensland en New South Wales.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Grote kortneusbuideldas op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Peramelemorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 39. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Isoodon macrourus (Gould, 1842). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 20-06-2023.
* ↑ Dickman, C. R. (2015). Family Peramelidae (bandicoots and echymiperas). Handbook of the Mammals of the World, 5, 362-398. ISBN 978-84-96553-99-6.
# Kalimantan

Kalimantan is het Indonesische deel van het eiland Borneo. Kalimantan beslaat het centrale en zuidelijke deel van het eiland. In Indonesië wordt met de naam Kalimantan ook het gehele eiland aangeduid. De bodem op Kalimantan is op veel plaatsen "latosol", wat wil zeggen dat de humusrijke bovenlaag van de bodem uitgespoeld is na het verdwijnen van het regenwoud. De bodem die overblijft bevat veel ijzer en aluminium en is daardoor ongeschikt voor intensieve landbouw.

## Provincies

Kalimantan is verdeeld in vijf provincies:
* Noord-Kalimantan (Kalimantan Utara), met als hoofdstad Tanjung Selor
* Midden-Kalimantan (Kalimantan Tengah), met als hoofdstad Palangkaraya
* Oost-Kalimantan (Kalimantan Timur), met als hoofdstad Samarinda
* Zuid-Kalimantan (Kalimantan Selatan), met als hoofdstad Banjarmasin
* West-Kalimantan (Kalimantan Barat), met als hoofdstad Pontianak

## Demografie

Kalimantan heeft een diverse etnische bevolking. De verschillende volkeren staan bekend als de Dajaks, maar maken zelf wel onderscheid tussen verschillende groepen, die elk een eigen taal hebben. Naast deze groepen vindt men er Javanen, Madurezen (vooral door transmigratie) en Chinezen.

## Diversen

Kalimantaan is het debuut van de Amerikaanse schrijfster C.S. Godshalk uit 1998. De roman speelt zich af op Borneo. De Nederlandse vertaling verscheen onder de titel Kalimantan. In het boek geeft Godshalk een geromantiseerd verslag van de expeditie van James Brooke naar Sarawak.

## Taal

In Kalimantan worden van de 739 in Indonesië gesproken talen er nog 83 gesproken. Met 5.000.000 sprekers is het Bandjarees veruit de meest gesproken taal van het eiland. Op Kalimantan zijn nog geen talen uitgestorven.
# Peeri

Peeri is een plaats in de Estlandse gemeente Toila, provincie Ida-Virumaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Het dorp hoorde tot in 2017 bij de gemeente Kohtla. In dat jaar ging Kohtla op in de gemeente Toila.

## Bevolking

Het dorp had 85 inwoners op 31 december 2011 en 89 inwoners op 31 december 2021.

## Ligging

Peeri grenst aan de stadsdelen Järve en Kukruse van de stad Kohtla-Järve.
* ↑ https://andmed.stat.ee/et/stat/rahvaloendus__rel2021__rahvastiku_paiknemine__elukoht-ja-soo-vanusjaotus/RL21003; Statistische database van het Estisch bureau voor de statistiek; geraadpleegd op: 18 november 2024.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2011. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 18 november 2024. Tik boven het middelste vak ‘Peeri village’ in.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age, 31 December 2021. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2021). Geraadpleegd op 18 november 2024. Tik boven het voorlaatste vak ‘Peeri village’ in.
# Synechogobius ommaturus

Synechogobius ommaturus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de grondels (Gobiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Richardson.