OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Simone Korkus

Simone Korkus (Breda, 25 maart 1956) is een Nederlands schrijver, columnist, journalist en jurist.

## Levensloop

Na de middelbare school studeerde Simone Korkus Rechten aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Zij werkte als advocaat en als jurist bij het Havenbedrijf Rotterdam en ASML. Zij verhuisde in 1986 naar Kaulille in België. In 1995 emigreerde zij met haar gezin naar Israël.
Vanaf 2000 werkte zij als journalist en columnist in Israël, de Palestijnse Autoriteit, Jordanië en Egypte voor de Nederlandse, Belgische, Engelse en Israëlische pers. Zij schreef artikelen voor De Tijd, Trouw, Algemeen Dagblad, Knack, Historisch Nieuwsblad, De Groene Amsterdammer, Internationale Samenwerking, MO*, De Standaard, Vrij Nederland, Haaretz, Jerusalem Post en The Sunday Telegraph.
In 2008 publiceerde zij het boek De Belofte en het Land over haar reis langs de muur die Israël van de Westbank scheidt. Uit de beschrijvingen van wat ze ziet in plaatsen als Jeruzalem, Tul Karem, Hebron, Sderot, in Palestijnse dorpen en Joodse nederzettingen en uit gesprekken met Israëlische en Palestijnse vrienden, overlevenden van de Holocaust, Palestijnse vluchtelingen, Israëlische nabestaanden van terreur, soldaten en Fatah-beambten, rijst een beeld op van een gesegregeerde en getraumatiseerde wereld. Onder het vernis van de gastvrijheid en openheid van Israëliërs en Palestijnen bevindt zich een beerput van reële maar ook vaak irreële angsten, vooroordelen en waanideeën.
Samen met Ruddy Doom schreef zij het essay Hoe zien wij Gaza, een academische en journalistieke reflectie op beeldvorming, waarheid en oorlog in Gaza (2009).
In 2011 schreef Simone Korkus een korte verhalenbundel Alte Sachen over geheimen, die je met niemand kunt delen.
Zij publiceerde in 2017 het boek Dienstmeisje van Degrelle, hoe Hannah Nadel de oorlog overleefde. Het boek, dat is gebaseerd op vier jaar onderzoek en zich afspeelt in Polen, Duitsland, België en Israël, gaat over de Joodse Hannah, die tijdens de Tweede Wereldoorlog als dienstmeisje in het Brusselse huis van de zus van de grootste Belgische oorlogsmisdadiger Léon Degrelle gaat werken. Het boek rekent af met de idee dat er alleen goede en slechte mensen zijn, ook al willen we dat graag geloven. Oorlog kent vele grijze zones. De zus van Léon Degrelle en haar echtgenoot, Madeleine en Henri Cornet, hebben postuum de Rechtvaardige onder de Volkeren-onderscheiding van Yad Vashem ontvangen. Het boek is in 2020 in het Frans vertaald.
In 2017 behaalde Simone Korkus haar masterdiploma English Literature en Creative Writing, cum laude, aan de Bar-Ilan Universiteit in Ramat-Gan nabij Tel-Aviv. Ze ontwikkelde de cursus en workshop Spiritueel Schrijven voor Nederland en Israël. Sindsdien geeft zij les aan groepen en aan individuele deelnemers in beide landen.

## Persoonlijk

Simone Korkus woont in Israel samen met haar partner en heeft drie kinderen.
# Dalueng

Dalueng is een bestuurslaag in het regentschap Pidie van de provincie Atjeh, Indonesië. Dalueng telt 467 inwoners (volkstelling 2010).
# Zorochros opacus

Zorochros opacus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Dolin.
# Caudiès-de-Conflent

Caudiès-de-Conflent is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Orientales (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Prades. Caudiès-de-Conflent telde op 1 januari 2021 18 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Caudiès-de-Conflent bedroeg op 1 januari 2021 6,5 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 2,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Afbeeldingen

* Gemeentehuis
* School
* 1 2 Populations légales 2021.
# Samak Sundaravej

Samak Sundaravej (Thai: สมัคร สุนทรเวช) (Bangkok, 13 juni 1935 - aldaar, 24 november 2009) was een Thais politicus.
Van augustus 2007 tot september 2008 was hij partijleider van de Phak Palang Prachachon (PPP - 'partij van de volksmacht'), de grootste partij van Thailand. Van 29 januari tot 9 september 2008 was hij ook minister-president.
Op 9 september moest hij aftreden omdat hij de grondwet had geschonden, aldus het Constitutionele hof in Bangkok. Sundaravej had tijdens zijn premierschap inkomsten ontvangen voor de presentatie van een kookprogramma op televisie, en dat is strijdig met de grondwet. Met hem moest het hele kabinet aftreden. Er waren de weken voor de uitspraak grote demonstraties tegen Sundaravej, die geleid werden door de Volksalliantie voor Democratie (PAD), een verzameling tegenstanders van de premier. Ze vonden dat hij een pion van de twee jaar geleden verdreven premier Thaksin Shinawatra was. Ze hadden het terrein rond enkele regeringsgebouwen bezet om Sundaravej tot aftreden te dwingen.
De Phak Palang Prachachon maakte na de uitspraak bekend Sundaravej weer voor te dragen als premier. Op 12 september zou de nieuwe premier moeten worden gekozen door de leden van het parlement. Maar na vele bezwaren van de vijf andere coalitiepartijen besloot de partij Sundaravej niet meer voor te dragen. De verkiezingen voor een nieuwe premier werden verplaatst naar 17 september. De partij had drie kandidaten voor de nominatie.
Sundaravej besloot daarom ook af te treden als partijleider van de PPP. De drie kandidaten van de PPP waren: Shinawatra's zwager en waarnemend premier Somchai Wongsawat, minister van Justitie Sompong Amornwiwat en minister van Financiën Surapong Suebwonglee, een vertrouweling van Thaksin Shinawatra. Een nieuwe PPP-premier zou wellicht ook maar kort aan de macht zijn. Kort daarvoor had de verkiezingscommissie namelijk geoordeeld dat de partij gefraudeerd had bij de parlementsverkiezingen in 2007. De commissie adviseerde daarop het Constitutionele hof de partij te verbieden.
Somchai Wongsawat volgde Sundaravej op als premier en partijvoorzitter. Eerst als interim-premier (vanaf 9 september) en vervolgens als premier (vanaf 18 september).
Samak Sundaravej overleed op 74-jarige leeftijd aan leverkanker.
# Adrian Ramsay

Adrian Philip Ramsay (Norwich, 1981) is een Brits politicus voor de Green Party of England and Wales. Hij is sinds 2021 samen met Carla Denyer co-leider van de partij en sinds 2024 lid van het Lagerhuis voor Waveney Valley. Daarvoor was hij van 2008 tot 2012 plaatsvervangend leider van de Green Party. Van 2003 tot 2011 was hij gemeenteraadslid in Norwich.

## Biografie

Ramsay werd geboren en groeide op in Norwich. Hij studeerde politieke wetenschappen aan de University of East Anglia. Hij werkte van 2014 tot 2019 als chief executive van het Centre for Alternative Technology en werd in 2019 CEO van MCS Charitable Foundation.

## Politieke loopbaan

Ramsay werd in mei 2003 voor de Green Party verkozen in de gemeenteraad van Norwich. Met zijn 21 jaar was hij een van de jongste raadsleden in Groot-Brittannië. Hij werd in 2004 en 2007 herkozen, en was in 2010 in de raad leider van de oppositie tegen een Labour gemeentebestuur. Bij de lokale verkiezingen van 2011 stelde hij zich niet herkiesbaar.
Ramsay was in de algemene verkiezingen van 2005 en 2010 namens de Green Party zonder succes kandidaat voor het Lagerhuis in het kiesdistrict Norwich South. Hij was in 2010 medeorganisator van de succesvolle campagne van partijleider Caroline Lucas om in Brighton verkozen te worden tot het eerste Lagerhuislid van de Green Party.
Ramsay werd in 2008 verkozen tot plaatsvervangend leider van de Green Party; hij werd herkozen in 2010. Hij werd gezien als een mogelijke opvolger van Caroline Lucas als partijleider, maar stelde zich in 2012 niet kandidaat voor de leiderschapsverkiezingen en was ook niet herkiesbaar als plaatsvervangend leider. Hij nam enkele jaren afstand van de politiek.
In 2021 werd Ramsay samen met Carla Denyer, raadslid in Bristol, verkozen tot co-leider van de Green Party. Hij zei dat het zesde IPCC Assessment Report hem had gemotiveerd om terug te keren in de politiek. Ramsay en Denyer gaven aan als co-leiders de nadruk te zullen leggen op professionaliseren van de partij, het winnen van een tweede zetel in het Lagerhuis, en een eerste zetel in de Senedd, het regionale parlement van Wales.
Bij de Lagerhuisverkiezingen van 4 juli 2024 werd Ramsay gekozen in het kiesdistrict Waveney Valley, op de grens van Norfolk en Suffolk. Ook Carla Denyer werd Lagerhuislid voor het district Bristol Central. Ramsay werd het eerste mannelijke parlementslid ooit voor een Groene partij in het Verenigd Koninkrijk.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Adrian Ramsay op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Damai

Damai is een bestuurslaag in het regentschap Binjai van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Damai telt 5874 inwoners (volkstelling 2010).
# Anijshagel

Anijshagel is een soort broodbeleg dat vooral erg populair is in Nederland, het komt daarbuiten vrijwel niet voor. Anijshagel zijn langwerpige witte granules (zoals vruchtenhagel, breder en korter dan hagelslag), het is gemaakt van suiker en anijs en lijkt wat betreft smaak erg op (gestampte) muisjes en anijsblokjes. Het wordt in de handel aangeboden door de firma De Ruijter, die ook producent is van diverse andere soorten hagel(slag), zoals chocoladehagelslag en vruchtenhagel.
# Céret

Céret (Catalaans: Ceret) is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Orientales (regio Occitanie). De plaats is de prefectuur van het arrondissement Céret en hoofdplaats van het kanton Vallespir-Albères. Het is een belangrijk cultureel centrum als voormalig schildersdorp en heeft een nationaal bekend museum voor moderne kunst. Verder blijft de landbouw belangrijk en met name de kersenteelt. Céret telde op 1 januari 2021 7.648 inwoners.

## Geschiedenis

In de 4e eeuw, aan het einde van de Romeinse tijd, werden marmergroeven geopend. De witte marmer van Céret werd uitgevoerd naar de rest van Roussillon maar ook naar Spanje. Deze marmergroeven zijn nu gesloten. Ook had Céret een talkgroeve. De naam Céret werd voor het eerst vermeld in de 9e eeuw. In 1282 kreeg Céret van haar heer stadsrechten: de stad kreeg vier consuls die jaarlijks werden verkozen. In de 14e eeuw werd een indrukwekkende stenen brug met een overspanning van 45 m over de Tech gebouwd. Deze is vervangen door een moderne brug. In 1581 werd een kapucijnenklooster geopend en in 1648 een karmelietenklooster.
In het begin van de 20e eeuw was het de plaats waar het kubisme belangrijke impulsen kreeg. In 1910 kwamen drie kunstenaars naar Céret: Manuel Martinez Hugué, Déodat de Séverac en Frank Burty Haviland. Deze drie kunstenaars, met ieder een omvangrijk netwerk, maakten Céret tot een attractief kunstenaarscentrum. Pablo Picasso, Georges Braque, Juan Gris, Aristide Maillol, Auguste Herbin, Max Jacob en Francis Picabia verbleven korte of lange tijd in Céret.
Pierre Brune stichtte in samenwerking met Haviland en de gemeente Céret in 1948 het ‘Musée d’art moderne’.

## Bezienswaardigheden

In het ziekenhuis uit 1649 is het Muziekinstrumentenmuseum van Céret en een openluchttheater gevestigd. Twee stadspoorten, de Porte d'Espagne en de Porte de France, zijn een overblijfsel van de middeleeuwse stadsmuur. In het voormalig karmelietenklooster is het Museum voor Moderne Kunst gevestigd. De parochiekerk van Saint-Pierre werd gebouwd tussen 1723 en 1779 op de plaats van een oudere romaanse kerk waarvan nog delen bewaard zijn.

## Geografie

De oppervlakte van Céret bedroeg op 1 januari 2021 37,86 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 202 inwoners per km².. De gemeente ligt aan de voet van het Alberamassief en is de hoofdplaats van Vallespir (het dal van de Tech). Palol vormde een zelfstandig dorp tot het in 1823 aan de gemeente Céret werd gehecht.

## Politiek
### Stedenbanden

Céret heeft stedenbanden met de volgende steden:

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Sport

Céret was één keer etappeplaats in de wielerkoers Ronde van Frankrijk. Op 11 juli 2021 startte er de door de Amerikaan Sepp Kuss gewonnen etappe naar Andorra la Vella.
# Tawee Boonyaket

Tawee Boonyaket (Thai: : ทวี บุณยเกตุ) (Bangkok, 10 november 1904 – aldaar, 3 november 1971) was een Thais bestuurder, minister, parlementslid en premier van Thailand.

## Leven en werk

Boonyaket werd in 1904 in Bangkok geboren als zoon van Thanom Boonyaket (Phraya Ronachaicharnyudh) en van Khunying Ronachaicharnyudh. Hij heeft zijn basisopleiding genoten aan de Benjamarachutit-school, aan de Suankularb Vidhayalai-school en aan de Rajavidhalai-school. Daarna studeerde hij aan de King College in Engeland en agricultuur aan de Greenyon Universiteit in Frankrijk.
Teruggekeerd in Thailand begon Boonyaket zijn carrière bij het ministerie van landbouw. Op 24 juni 1932 werd Boonyaket lid van de Khana Ratsadon (Volkspartij). Hij was secretaris-generaal in de regering van veldmaarschalk Plaek Pibul Songkram en onderwijsminister in de regering van majoor Khuang Abhaiwongse. Hij werd gekozen tot premier na het aftreden van majoor Khuang Abhaiwongse op 31 augustus 1945 vanwege het eind van de Tweede Wereldoorlog. Boonyaket was slechts 17 dagen premier. Vervolgens werd hij nog benoemd tot voorzitter van het comité dat de nieuwe constitutie zou schrijven onder de regering van veldmaarschalk Sarit Dhanarajata.
Boonyaket was getrouwd met Khunying Amphasri Boonyaket. Hij overleed op 66-jarige leeftijd op 3 november 1971 te Bangkok.
* (en) True knowledge: Biografie van Boonyaket, Tawee
# Jurketinec

Jurketinec is een plaats in de gemeente Maruševec in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 470 inwoners (2001).
# Dama Pulo

Dama Pulo is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Timur van de provincie Atjeh, Indonesië. Dama Pulo telt 718 inwoners (volkstelling 2010).
# Zijpe- en Hazepolder

De Zijpe- en Hazepolder is een polder in de voormalige gemeente Zijpe die bij de gemeentelijke herindeling van 1 januari 2013 opging in de gemeente Schagen in de provincie Noord-Holland. De polder is ongeveer 6750 hectare groot.

## Geschiedenis

Tot de 12e eeuw was, wat nu de Zijpe- en Hazepolder is, een hoogveengebied, beschermd door de duinenrij waarop gemeenschappen als Hondsbosch en Callantsoog ontstaan waren. De ontginning van het veen ten behoeve van akkerbouw leidde ertoe dat het land verlaagd werd en mede dankzij een verhoging van de zeespiegel kwam het gebied in gevaar. Door stormvloeden in de 12e, 13e en 14e eeuw ontstond aldus een zeegat, Sipe (wat 'geul' betekent) genoemd.
Al vanaf de 13e eeuw was er sprake van bedijkingswerkzaamheden; onder andere de Westfriese Omringdijk ontstond in deze periode. Desondanks viel het Noorderkwartier regelmatig ten prooi aan nieuwe stormvloeden, waaronder de Sint-Elisabethsvloed in 1421 en de Allerheiligenvloed in 1570, waarbij grote gebieden onder water kwamen te staan.
In de 16e eeuw nam de kanunnik en kunstschilder Jan van Scorel het initiatief tot de definitieve bedijking van de Zijpe. Hij maakte daar ook een plan voor, dat hij Nova Roma noemde. Na mislukte pogingen in 1555 en 1570 trokken de Vlaamse kooplieden die het project financierden zich terug. In 1597 werd de dijk om de Zijpepolder dan toch gedicht, net als die van de Hazepolder, nabij Petten. Na dit succes was het eenvoudig om fondsen te werven voor het droogleggen van de andere ondergelopen gebieden. Zo ontstonden achtereenvolgens de Wieringerwaard, Beemster, Purmer, Wijdewormer, Heerhugowaard en Schermer.
Kort na de drooglegging ontstonden de eerste buurtschappen in de polder zoals Oudesluis, Schagerbrug, Sint Maartensbrug en Burgerbrug, verbonden door de Grote Sloot, die de polder in de lengte doorsnijdt.
De polder werd vanaf ca. 1600 door een twintigtal molens bemalen. Iedere molen nam een eigen deel (ook wel afdeling genoemd) voor zijn rekening. Het gebied werd hiertoe verkaveld en aan de 20 delen werden de letters van het alfabet (A tot en met U, de letter J komt niet voor) toegekend.
De herwonnen gronden waren aanvankelijk eigendom van de belangrijkste financiers: kooplieden uit voornamelijk Amsterdam. Later kwam meer en meer grond in bezit van Alkmaarders en van streekbewoners. Het bestuur van de polder viel in handen van de stad Alkmaar. Pas na de Bataafse Revolutie werd het bestuur door de bevolking zelf uitgevoerd. De gemeente Zijpe werd vervolgens in 1825 gevormd uit de polder en de plaatsen Petten en Callantsoog. In die tijd werd tevens het Noordhollands Kanaal voltooid, die de polder in twee delen scheidt.
Na de drooglegging werd de polder vooral voor veeteelt gebruikt. In de tweede helft van de 19e eeuw volgde ook de bloembollenteelt, net als in de aangrenzende Anna Paulownapolder en Wieringerwaard.
Bron
* Site van het Zijper Museum
Referenties
* ↑ De Zijpe heroverd op de zee, Canon van de Noordkop
* ↑ Deze laatste polder was vernoemd naar diens Antwerpse financier Servaes de Haese, een vriend van Van Scorel.
# Joeri Ozerov

Joeri Viktorovitsj Ozerov (Russisch: Юрий Викторович Озеров) (Moskou, 9 juli 1928 - Moskou, 25 februari 2004) was een Russische basketbalspeler en basketbalcoach die uitkwam voor het nationale team van de Sovjet-Unie. Hij kreeg de onderscheidingen Meester in de sport van de Sovjet Unie in 1953, Geëerde Coach van de Sovjet-Unie in 1965, Ereteken van de Sovjet-Unie en kreeg de Medaille voor Voortreffelijke Prestaties tijdens de Arbeid.

## Carrière

Ozerov speelde zijn gehele carrière bij Dinamo Moskou van 1947 tot 1960. Met die club werd hij Landskampioen van de Sovjet-Unie in 1948. Ook werd hij nog twee keer derde in 1957 en 1958. In 1950 verloor Ozerov met Dinamo de finale om de USSR Cup. In 1959 werd hij Landskampioen van de Sovjet-Unie en in 1956 tweed met de RSFSR Moskou. In 1960 stopte hij met basketbal.
Met de Sovjet-Unie speelde Ozerov op de Olympische Spelen in 1952 en 1956 en won de zilveren medaille. Hij won goud op het Europees kampioenschap in 1953, 1957 en brons in 1955. Ook behaalde hij nog een zesde plaats op het Wereldkampioenschap in 1959. Hij was aanvoerder van de Sovjet-Unie van 1956 tot 1959.

## Trainer

De grootste resultaten behaalde Ozerov als vaste assistent trainer onder de legendarische hoofdcoach Aleksandr Gomelski bij het mannen basketbalteam van de Sovjet-Unie. Ze wonnen samen één keer zilver (1964) en twee keer brons (1968 en 1980) op de Olympische Spelen. Ze wonnen op de Wereldkampioenschappen één keer goud (1967), één keer zilver (1978) en twee keer brons (1963 en 1970). Op het Europees kampioenschap wonnen ze vijf keer goud (1963, 1965, 1967, 1969, 1979) en één keer zilver (1977).

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 2
** Winnaar: 1948, 1959
** Tweede: 1956
** Derde: 1957, 1958
* Bekerwinnaar Sovjet-Unie:
** Runner-up: 1950
* Olympische Spelen:
** Zilver: 1952, 1956
* Europees Kampioenschap: 2
** Goud: 1953, 1957
** Brons: 1955
# RA 1 (Italië)

De RA 1 of raccordo autostradale 1 is een autoweg in Italië. De RA1 vormt als noordelijke ringweg van Bologna de parallelle verbinding tussen de autosnelweg A1, A13 en A14. De RA1 is 22,2 kilometer lang.
# Roodoogvireo

De roodoogvireo (Vireo olivaceus) is een zangvogel uit de familie Vireonidae (vireo's). De vroeger als ondersoort beschouwde V. o . chivi − en een hele reeks ondersoorten− wordt niet meer beschouwd als ondersoort. Op de IOC World Bird List staat dit taxon nu als chivivireo (een aparte neotropische soort uit het geslacht Vireo).

## Kenmerken

De bovendelen van het verenkleed zijn zandbruin en de onderdelen lichtgrijs. De lichaamslengte bedraagt 15 cm. Deze vogel eet onder meer kopiebessen.

## Verspreiding en leefgebied

V. olivaceus (sensu stricto) broedt in Canada en in het midden en oosten van de Verenigde Staten en trekt na de broedtijd naar Zuid-Amerika.

## Voorkomen in Nederland

De soort is tussen 1985 en 2018 negen keer vastgesteld in Nederland.

## Status

De grootte van de populatie is in 2017 geschat op 180 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Roodoogvireo op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2019)
* ↑ Duch Avifauna.
Externe link
* Roodoogvireo Foto's van de in 2001 gevangen op het Vogelringstation Schiermonnikoog.
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4
# Damak Maliho

Damak Maliho is een bestuurslaag in het regentschap Deli Serdang van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Damak Maliho telt 1648 inwoners (volkstelling 2010).
# Zijp

Zijp kan verwijzen naar:
* Zijp (rivier Zuid-Holland), een korte rivier in de gemeente Teylingen (Zuid-Holland)
* Zijp (rivier Vlaams-Brabant), een riviertje in de gemeente Wolvertem (Vlaams-Brabant)
* Zijp (Boekel), een buurtschap in de gemeente Boekel in de Nederlandse provincie Noord-Brabant
* OL ZIJP, een Nederlands overheidsorgaan tussen 1955 en 1996, grotendeels de voorloper van de provincie Flevoland
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Zijp en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Corbère

Corbère is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Orientales (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Perpignan. Corbère telde op 1 januari 2021 778 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Corbère bedroeg op 1 januari 2021 7,25 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 107,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Afbeeldingen

* Kasteel
* Gemeentehuis