OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Amandsabdij

De Sint-Amandsabdij (Frans: abbaye de Saint-Amand) was een benedictijnenabdij in de plaats Saint-Amand-les-Eaux (Nederlands: Sint-Amands-aan-de-Skarpe) gelegen in het huidige Noorderdepartement in Frankrijk.

## Geschiedenis

Deze abdij werd gesticht op een verhoging aan de monding van een beekje de Elnon in de Skarpe, door de monnik Amandus omstreeks het jaar 633-639 op gronden die hij dankzij de koninklijke vrijgevigheid (super largitate regia) ontvangen had van de Frankische koning Dagobert I (603-639). De abdij stond ook onder patronage van deze koning. In 679 overleed Amandus in de abdij en werd al spoedig als heilige vereerd, waardoor de abdij een bedevaartsoord werd.
Lange tijd waren de abdij en de plaats bekend onder de naam Elno, tot ze de naam van haar stichter, Sint-Amandus, aannam. De abdij was naast een uitbatings- en ontwikkelingscentrum voor de regio, tevens een van de belangrijkste centra voor intellectuele ontwikkeling in de Karolingische renaissance. Een van de bekendste die er actief was, was Milo van Sint-Amand (Milo Elnonensis monachus; auteur van de Vita sancti Amandi). De monnik Hucbald was een bekend dichter en musicus. Bekende abten van Saint-Amand waren Alcuinus van York (niet zeker) en Arend van Salzburg.
Na de vernietiging door de Noormannen op het einde van de negende eeuw werden de abdijgebouwen hersteld. In de zeventiende eeuw werd de abdij compleet vernieuwd volgens een grandioos en opmerkelijk plan van abt Nicolas du Bois.
In 1672 ontdekte Jean Mabillon er in een manuscript met teksten van de christelijke schrijver Gregorius van Nazianze: een Frankische tekst uit de negende eeuw, het Ludwigslied, dat de overwinning herdenkt van het Frankische leger van Lodewijk III op de Noormannen op 3 augustus 881 tijdens de Slag bij Saucourt-en-Vimeu. Deze tekst wordt als de oudste getuige van de Duitse taal beschouwd.
De abdij werd tijdens de Franse Revolutie genationaliseerd, en vervolgens ontmanteld tussen 1797 en 1820. Het Sint-Stefanusaltaar van Rubens werd met andere geconfisqueerde kunst overgebracht naar de Academie van Valenciennes en later naar het Musée des Beaux-Arts van de stad.
* Barokke abdijtoren
* Detail toren
* Schepenhuis, abdijportaal
* Schepenhuis, zijaanzicht

## Literatuur

* Henri Platelle, La justice seigneuriale de l'abbaye de Saint-Amand. Son organisation judiciaire, sa procédure et sa compétence du XIe au XVIe siècle, 1965

## Externe link

* Beschrijving Saint-Amand-les-Eaux
* ↑ Culturele uitstraling van de abdijen in de Nederlanden in Frankrijk tijdens de middeleeuwen in het tijdschrift Vlaanderen.
* ↑ Milo Elnonensis monachus m. 871/872 : Vita sancti Amandi metrica (Vita metrica sancti Amandi, episcopi Traiectensis sive Vita sancti Amandi confessoris metrica), mirabileweb.it
* ↑ Milonis Carmina, dmgh.de
# Sint-Amandskerk (Frelinghien)

De Sint-Amandskerk (Frans: Église Saint-Amand) is de parochiekerk van de gemeente Frelinghien, gelegen aan de Rue au Vent, in het Franse Noorderdepartement.
Nadat de oorspronkelijke kerk op 28 oktober 1914 door de Britten was opgeblazen, omdat deze als Duitse observatiepost dienst deed, werd van 1923-1925 een nieuwe kerk gebouwd. De kerkklok werd gegoten uit de resten van de klokken van de verwoeste kerk.
Het is een lage kruiskerk met neoromaanse stijlelementen. Een opvallend vooruitgeschoven portaal is vastgebouwd aan een achthoekige toren voorzien van een met leien gedekte spits en geflankeerd door een traptoren.
Naast Sint-Amandus worden hier ook de heiligen Apollonia en Saturninus vereerd.
# Sion E. Bebb

Sion E. Bebb (Church Village, 3 oktober 1968) is een professioneel golfer uit Wales.
Sion Bebb is de zoon van Dewi Bebb (1938-1996), een beroemde rugby-international. Zijn ouderlijk huis lag naast de Llantrisant Pontyclun Golf Course, waar hij begon op 11-jarige leeftijd met golf begon.
Bebb werd in 1986 professional. Zijn beste resultaat is een 4de plaats op het Zwitsers Open in 2007 geweest. Daar verdiende hij € 100.000 mee. Dat najaar won Bebb de Stage 2 van de Tourschool op de Jerez Golf Club. In de Final Syage haalde hij een spelerskaart voor 2008.
In 2009 eindigde hij als 19de op de Europese Challenge Tour (CT), zodat hij in 2010 op de Europese PGA Tour speelt.

## Gewonnen

* 2006: Ryder Cup Wales Challenge (CT)

## Teams

* PGA Cup: 2000
# Sion (parochie)

Sion is een parochie van de Deense Volkskerk in de Deense gemeente Kopenhagen. De parochie maakt deel uit van het bisdom Kopenhagen en telt 6172 kerkleden op een bevolking van 9053 (2004). De parochie werd tot 1970 gerekend onder Sokkelund Herred.
Sion werd als parochie gesticht in 1896 als afsplitsing van de parochie Sankt Jakobs. De parochiekerk, de Sions Kirke, kwam gereed in hetzelfde jaar. De kerk werd ontworpen door de architect Otto Valdemar Koch. In 1921 werd de toren toegevoegd.
# Sion (Zwitserland)

Sion (Duits: Sitten; Latijn: Sedunum) is een stad in Zwitserland, in de Alpen. Het is de hoofdstad van het kanton Wallis. Het ligt in het dal van de Rhône. Het oude centrum is voetgangersgebied. Zeventig procent van de inwoners heeft het Frans als moedertaal. In de 19de eeuw was er nog een Duitstalige meerderheid die de functies van hoofdstad en bisschopszetel weerspiegelde in het, in meerderheid, Duitstalige kanton Wallis.

## Ligging

Sion stad ligt aan de Rhône. Het centrum ligt niet in het laagste deel van het dal van de Rhône, maar ligt iets hoger tegen de voet van de helling aan naar het noorden. De stad komt tegenwoordig wel tot aan de Rhône, aan weerszijden van de Rhône is gebouwd. In Sion stroomt de rivier de Sionne, die uit het noorden van de bergen komt, de Rhône in. Naar het zuiden de Alpen in ligt Val d'Hérens, een zijdal van het Rhônedal dat in Sion uitkomt. In het Rhônedal bij Sion, en verder naar het westen tot aan Martigny, liggen er veel wijngaarden.
De agglomeratie van Sion strekt zich tot hoog op de berghellingen van het Rhônedal uit. Hoewel niet aaneengesloten zijn de hellingen naar het noorden tot aan Crans-Montana, naar het zuidwesten tot aan les Collons en naar het zuidoosten de Val d'Hérens in regelmatig bebouwd.
Sion ligt in het district Sion aan de spoorlijn Lausanne - Brig en is bereikbaar via autosnelwegen. Sion bezit een klein vliegveld, de luchthaven van Sion, dat iets ten westen van de stad ligt. In 1860 arriveerde de eerste trein in het station van Sion.
De stad geldt als een van de droogste steden van Zwitserland en het klimaat is voor Zwitserse begrippen zacht.

## Sport

FC Sion is de professionele voetbalclub van Sion en speelt zijn wedstrijden in het Stade de Tourbillon. FC Sion werd in 1992 en 1997 landskampioen van Zwitserland.
Sion was ook kandidaat voor de organisatie van de Olympische Spelen van 2026.

## Historie

Karakteristiek aan Sion is het middeleeuwse stadsbeeld, dat beheerst wordt door de rots van Valeria, 621 m, met de pelgrimskerk Notre-Dame de Valère uit de 12e en 13e eeuw en de rots van Tourbillon, 655 m, met de ruïne van de antieke burcht van de bisschop uit de 13e eeuw.
De gemeente bestaat in haar huidige omvang sinds de fusie in 1968 met de toenmalige zelfstandige gemeente Bramois.

## Geboren

* Marianne Maret (1958), politica
* Marco Pascolo (1966), voetballer
* Alexandre Rey (1972), voetballer
* Jonathan Fumeaux (1988), wielrenner
* Elton Monteiro (1994), voetballer
* Edimilson Fernandes (1996), voetballer

## Overleden

* Marie-Barbe Antamatten (1745-1816), geestelijke en ziekenhuisoverste
* Marie Gilliard-Malherbe (1848-1911), schrijfster en landbouwster
* François Isaac de Rivaz genaamd Isaac de Rivaz, (Parijs, 19 december 1752 - Sion, 30 juli 1828) was een Zwitsers politicus en uitvinder.

## Overig

De heavymetalband Samael is afkomstig uit Sion, waar het in 1987 werd opgericht.
# Sint-Antonius Abtkerk (Queue-du-Bois)

De Sint-Antonius Abtkerk (Église Saint-Antoine Ermite) is de parochiekerk van het in de Belgische gemeente Beyne-Heusay gelegen dorp Queue-du-Bois, gelegen aan de Rue Emile Vandervelde.

## Geschiedenis

Queue-du-Bois behoorde oorspronkelijk tot de parochie van Fléron. In 1762 werd een aan Sint-Antonius Abt gewijde kapel opgericht die in 1833 tot parochiekerk werd verheven.

## Gebouw

De huidige kerk betreft een driebeukig pseudobasilicaal bakstenen neogotisch bouwwerk met driezijdig afgesloten koor. De kerk werd in 1882-1885 gebouwd naar ontwerp van Emile Demany, maar de voorgebouwde toren werd nimmer voltooid.
Het kerkmeubilair is neogotisch en is grotendeels afkomstig van de ateliers van Tombay te Luik.
* Inventaris onroerend erfgoed
* BALaT KIK-IRPA
# Sint-Martinuskerk (Opbrakel)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Brakel behorende plaats Opbrakel, gelegen aan de Sint-Martensstraat 6.

## Geschiedenis

Eind 11e eeuw was er in Opbrakel al een bedehuis waarvan het patronaatsrecht werd toegekend aan de Abdij van Ename. Het oudste deel van de kerk is een laatromaanse toren uit de 13e eeuw. Oudere delen werden niet aangetroffen. In de eeuwen hierop volgend werd de kerk meermaals verbouwd en einde 16e eeuw werd hij ook zwaar beschadigd tijdens de godsdiensttwisten. In 1589 werd het koor hersteld. In 1716 begon men met de herbouw van het schip. In 1742 kwam een nieuw koor tot stand en in 1743 volgde een sacristie. In 1868 werden de vensters in neogotische trant gewijzigd.

## Gebouw

De driebeukige classicistische pseudobasiliek heeft een driezijdig afgesloten koor. De voorgebouwde westtoren heeft een opvallend zware vierkante onderbouw, uitgevoerd in ijzerzandsteen en zandsteen. Hierboven bevindt zich een achtkant deel van zandsteen en baksteen. Het schip is voornamelijk gebouwd in baksteen, maar er is ook natuurstenen metselwerk in verwerkt wat vermoedelijk van de oude kerk afkomstig is.

## Interieur

Het middenschip wordt overkluisd door een tongewelf. In 1754 werd een versiering in rococostijl aangebracht.
De kerk bezit een 18e-eeuws schilderij van het Laatste avondmaal. Ook het hoofdaltaar is 18e-eeuws. De zijaltaren zijn iets jonger. De preekstoel is van 1765 en in rococostijl. De lambrisering is in Lodewijk XV-stijl. Het stenen doopvont is vermoedelijk 15e-eeuws. Het orgel van 1789 werd vervaardigd door Lambert-Benoît Van Peteghem.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sint-Martinuskerk (Overpelt)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Overpelt in de Belgische provincie Limburg. De kerk is gelegen aan de Kerkdijk.

## Geschiedenis

De parochie is waarschijnlijk in de 13e eeuw gesticht. In 1277 kwam het patronaatsrecht aan de Abdij van Floreffe. Het kerkterrein diende het vanaf de 16e eeuw als schans. Daartoe was het kerkterrein omgracht en slechts met een ophaalbrug bereikbaar. In 1568 bijvoorbeeld, zocht de bevolking meermaals haar toevlucht in de kerktoren, toen de omgeving door allerlei troepen onveilig werd gemaakt. De kerk liep schade op, die in 1600 werd hersteld. In 1614 werd een nieuwe sacristie gebouwd en een nieuw portiek. In 1865 werd de gracht gedempt. In 1912 werd de oude, ommuurde, kerk gesloopt en werd een nieuwe gebouwd. Deze werd uitgevoerd in neoromaanse stijl. Architecten waren Hyacinth Martens en Vincent Lenertz. In 1928 en 1935 werden muurschilderingen aangebracht door Peter Heidbüchel, welke later weer overschilderd werden.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerd, bakstenen kerkgebouw, met een ingebouwde, vierkante westtoren. Deze toren heeft vier geledingen en een licht ingesnoerde naaldspits. Het portaal wordt gesierd door een Sint-Martinusgroep.

## Meubilair

Enkele voorwerpen zijn uit de oude kerk afkomstig: Een schilderij van Sint-Maarten die zijn mantel deelt, door Willem-Jacob Herreyns, uit 1761; Een gepolychromeerd houten beeld van Sint-Antonius Abt uit begin 16e eeuw, Johannes in disco (eind 18e eeuw); houten beeld van Sint-Genoveva (16e eeuw). Ook uit de eerste helft van de 19e eeuw zijn een aantal beelden aanwezig. Voor de nieuwe kerk werden vervaardigd: Het hoofdaltaar, de zijaltaren, de preekstoel. Buiten de kerk zijn enkele 17e-eeuwse grafkruisen te zien.
# Sint-Martinuskerk (Peutie)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Vilvoorde behorende plaats Peutie, gelegen aan de Kerkstraat.

## Geschiedenis

Vermoedelijk werd de parochie gesticht in de 2e helft van de 11e eeuw. Gedurende de 12e eeuw zou de oorspronkelijke houten kerk zijn vervangen door een romaans stenen bouwwerk. Tijdens de godsdiensttwisten werd deze kerk geheel verwoest. Van 1626-1629 werd een nieuwe kerk gebouwd in zandsteen. Het betrof een kleine eenbeukige kerk met ingebouwde westtoren en driezijdig afgesloten koor.
Mede door bevolkingstoename ontstond de behoefte aan een nieuwe kerk. In 1900 werd de oude kerk gesloopt en van 1900-1901 werd de nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Alexander Sluys.
In 1732 werd het koor verhoogd en omstreeks 1834 werd een nieuw portaal gebouwd.

## Gebouw

Het betreft een driebeukig georiënteerd bakstenen basilicaal kerkgebouw in neogotische stijl. Het heeft een vlak afgesloten koor en een halfingebouwde toren die drie geledingen kent en geflankeerd wordt door een halfronde traptoren.

## Interieur

Het interieur wordt overkluisd door kruisribgewelven.
De kerk bezit een schilderij van Gaspard de Crayer, voorstellende Koningin Clotildis van Frankrijk bij de Heilige Leonardus. Aan David Teniers III wordt het schilderij De zeven werken van barmhartigheid toegeschreven (omstreeks 1660). Ook is er een portretbuste van Philippus de Baudequin de Peuthy, die stierf in 1711. Verder zijn er nog enkele 18e- en 19e-eeuwse schilderijen.
Uit de 2e helft van de 16e eeuw zijn enkele gepolychromeerde houten beelden: Sint-Lucia en Onze-Lieve-Vrouw. Uit de 17e eeuw zijn beelden van Sint-Jozef met Kind en van Sint-Leonardus, eveneens in gepolychromeerd hout. Uit 1733 is een gepolychromeerd houten Sint-Martinusbeeld door Petrus Sterck.
De altaren zijn uit het begin van de 20e eeuw. De biechtstoelen zijn uit de 2e helft van de 17e eeuw. Ook uit de 17e eeuw is het zwartgranieten doopvont. Er is een obiitbord van 1756 en er zijn enkele 17e- en 18e-eeuwse grafstenen van leden van de familie de Baudequin welke heren van Peutie waren.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# New Zealand Hockey Federation

De New Zealand Hockey Federation is de nationale hockeybond van Nieuw-Zeeland.
De bond is aangesloten bij de OHF en de FIH. De bond is verantwoordelijk voor alle veld- en zaalhockey activiteiten in Nieuw-Zeeland en rondom de nationale ploegen (Black Sticks). De bond is verder in 32 regionale onderbonden verdeeld.

## Nationale ploegen

* Nieuw-Zeelandse hockeyploeg (mannen)
* Nieuw-Zeelandse hockeyploeg (vrouwen)
# New Zealand Darts Masters 2019

De New Zealand Darts Masters 2019 was de eerste editie van de New Zealand Darts Masters. Het toernooi was onderdeel van de World Series of Darts. Het toernooi werd gehouden van 23 tot 24 augustus 2019 in de Claudeland Arena, Hamilton. Michael van Gerwen won het toernooi door in de finale met 8-1 te winnen van landgenoot Raymond van Barneveld

## Deelnemers

Net als in elk World Series toernooi speelden ook hier 8 PDC Spelers tegen 8 darters uit het land/gebied waar het toernooi ook gehouden wordt. De deelnemers waren:
* Peter Wright
* Michael van Gerwen
* Rob Cross
* Daryl Gurney
* Gary Anderson
* Simon Whitlock
* James Wade
* Raymond van Barneveld
* Kyle Anderson
* Cody Harris
* Haupai Puha
* Craig Caldwell
* Damon Heta
* Ben Robb
* David Platt
* Warren Parry
2019 · 2022 · 2023 · 2024
# New Zealand Journal of Agricultural Research

New Zealand Journal of Agricultural Research is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de landbouwkunde. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot New Zeal. J. Agr. Res. Het wordt uitgegeven namens de Royal Society of New Zealand.
* New Zealand Journal of Agricultural Research op OCLC WorldCat
* New Zealand Journal of Agricultural Research op Genamics JournalSeek
# Nerax tortola

Nerax tortola is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Curran.
# Sint-Michielskerk (Roksem)

De Sint-Michielskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Oudenburg behorende plaats Roksem, gelegen aan de Pastoriestraat 14.

## Geschiedenis

De parochie van Roksem is een der oudste van de streek, vanwege de gunstige ligging voor bewoning op een dekzandrug. Volgens een oorkonde van 745 verkreeg de Sint-Bertinusabdij te Sint-Omaars hier bezittingen, en stichtte er een priorij die als zodanig bestaan heeft tot 1560.
Paalgaten uit de 9e eeuw kunnen in verband worden gebracht met een houten pre-romaans kerkje, gewijd aan Sint-Michaël, dat nabij het kruispunt van de Oude Bruggeweg en de Zeeweg heeft gestaan. In 877 werden Westkerke en mogelijk ook Ettelgem als van Roksem afhankelijke parochies genoemd, die echter in een vroeg stadium al zelfstandig werden. In de 11e eeuw werd een romaanse kerk gebouwd.
Omstreeks 1566 werd de kerk door de Geuzen verwoest, en de ruïne werd later (1757) gebruikt om de Sint-Audomaruskerk te Westkerke te herstellen. De parochie Roksem werd bij die van Westkerke gevoegd en Roksem had geen eigen kerkgebouw meer. De contouren van het verwoeste romaanse kerkje zijn aangegeven op de plaats waar het eens heeft gestaan.
Pas in 1962 werd de parochie opnieuw opgericht en ten noordoosten van de oorspronkelijke plaats werd een nieuwe kerk gebouwd welke in 1964 werd ingewijd. Het betreft een zaalkerk naar ontwerp van Christ Vastesaeger en geïnspireerd op de Sint-Augustinuskerk te Bellegem. Deze kerk werd gebouwd toen Roksem zich met een nieuwe wijk uitbreidde.

## Gebouw

Het is een zaalkerk in modernistische stijl, met plat dak, en uitgevoerd in baksteen en beton. De kerk heeft een losstaande open betonnen klokkentoren.
De kerk heeft door R. Devolder gebeeldhouwde kruiswegstaties en een 12e-eeuws mergelstenen doopvont met 20e-eeuws gesmeed deksel.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sjipkakerk

De Sjipkakerk (Bulgaars: Храм-паметникът „Рождество Христово“, Chram-pametnikŭt „Rozhdestvo Christovo“, "Gedachteniskerk Geboorte van Christus" of Шипченски манастир, Shiptsjenski manastir; Russisch: Храм-памятник Рождества Христова, Chram-pamjatnik Rozhdestva Christova) is een gedenkkerk in Bulgarije die gebouwd is ter ere van de overwinning in 1878 van het Russische leger, aangevuld met Bulgaarse opstandelingen, op het Ottomaanse Rijk, wat voor de Bulgaren ook het herwinnen van hun vrijheid betekende.
Het is gelegen in de buurt van de stad Sjipka, ten zuiden van (en onder) de gelijknamige Sjipkapas en het Sjipkamonument. De schittering van de goudkleurige koepels is van tientallen kilometers te zien.
De bouw is in 1896 begonnen en in 1902 afgerond. De Tsjechische architect A.I. Tomisko ontwierp de kerk in de stijl van de zeventiende-eeuwse Russische kerkarchitectuur met koepels, gewelven en goudkleurige versieringen. De toren is 50 meter hoog, en bevat 17 klokken, waarvan de zwaarste 12 ton weegt.
Onder de kerk bevindt zich een crypte met 17 stenen sarcofagen, waarin zich de as van de gevallen soldaten bevindt. In 34 marmeren platen zijn de namen van de Russische regimenten, alsook de gevallen Russen en Bulgaren gegraveerd.
Er is een permanente tentoonstelling van iconen, en er wordt Kerkslavische muziek gespeeld.
* Het altaar
* De koepel

## Externe link

* Fotogalerij van deze kerk
# Randall Howard

Randall Howard is een Zuid-Afrikaans syndicalist en bestuurder.

## Levensloop

Howard werkte voor verschillende bedrijven alvorens hij in 1986 aan de slag ging bij South African Container Depots (SACD), alwaar hij zijn syndicale carrière aanvatte als 'shop steward' voor de Transport and General Workers Union (TGWU). Nadat hij werd ontslagen bij SACD ging hij aan de slag bij deze vakcentrale, waar hij achtereenvolgens secretaris, adjunct-algemeen secretaris en vanaf 1994 algemeen secretaris was. Onder zijn bestuur fuseerde deze vakcentrale in 2000 met de South African Railways and Harbour Workers' Union (SARHWU) tot de South African Transport and Allied Workers Union (SATAWU), waarvan hij de eerste algemeen secretaris werd. In oktober 2009 nam hij ontslag en werd hij in deze hoedanigheid opgevolgd door Zenzo Mahlangu.
Daarnaast werd hij tijdens het 41ste congres van de International Transport Workers' Federation (ITF) te Durban in augustus 2006 verkozen als opvolger van voorzitter Umraomal Purohit, een functie die hij uitoefende tot 2010. Hij werd in deze hoedanigheid opgevolgd door Paddy Crumlin.
Vervolgens ging Howard aan de slag als arbeidsadviseur bij het Zuid-Afrikaans ministerie van openbare diensten en administratie. Deze functie oefende hij uit tot 2011, vervolgens ging hij aan de slag bij de Cooperative Governance and Traditional Affairs (CoGTA). Van deze organisatie werd hij in oktober 2012 adjunct-directeur generaal.
* Profiel Randall Howard; LinkedIn
* ↑ (en) COSATU honours SATAWU General Secretary; UNI Global Union; 27 september 2009
* ↑ (en) 41st Congress of the ITF: Speakers biographies; ITF; 2009
* ↑ (en) Statement by Nelson Lamityi; SATAWU; 23 november 2009
* ↑ (en) 41st ITF Congress Durban; ITF
* ↑ (en) ITF holds 41st congress in Durban; EI; 4 augustus 2006
* ↑ (en) Top unionist moves on; The Sowetan; 9 oktober 2009
# Seticeros

Seticeros is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2010 door Perger & Santos-Silva.

## Soorten

Seticeros omvat de volgende soorten:
* Seticeros aquilus (Thomson, 1865)
* Seticeros granulocephalus Ramírez Campos, Esteban-Durán & Santos-Silva, 2011
* Seticeros tunupai Perger & Santos-Silva, 2010
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Sengenthal

Sengenthal is een plaats in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Neumarkt in der Oberpfalz. Sengenthal telt 3.745 inwoners.
Berching · Berg bei Neumarkt in der Oberpfalz · Berngau · Breitenbrunn · Deining · Dietfurt an der Altmühl · Freystadt · Hohenfels · Lauterhofen · Lupburg · Mühlhausen · Neumarkt in der Oberpfalz · Parsberg · Pilsach · Postbauer-Heng · Pyrbaum · Sengenthal · Seubersdorf in der Oberpfalz · Velburg
# Xerodes

Xerodes is een geslacht van vlinders van de familie spanners (Geometridae), uit de onderfamilie Ennominae.

## Soorten

* X. albisparsa Warren, 1896
* X. cinerosa Warren, 1895
* X. ypsaria Guenée, 1858
# Pseudanophthalmus lallemanti

Pseudanophthalmus lallemanti is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Jeannel.