OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# The Tatler

The Tatler is een reeks van verschillende Britse tijdschriften die zichzelf bestempelen als opvolger van hun voorganger, uiteindelijk allemaal refererend aan de originele The Tatler opgericht door Richard Steele. De huidige reïncarnatie van het tijdschrift is een lifestyle maandblad uitgegeven door Condé Nast Publications.
De originele Tatler verscheen driemaal per week tussen 1709 en 1711. Het blad werd grotendeels gevuld door Steele, maar ook zijn vriend Joseph Addison leverde bijdragen. Samen zouden zij later het tijdschrift The Spectator oprichten.
The Tatler berichtte over stadse zaken, met nieuwtjes uit de koffiehuizen en andere modieuze ontmoetingsplaatsen in Londen. Ook vermaak en buitenlands nieuws behoorden tot de onderwerpen, evenals literaire zaken. Van de in totaal 271 verschenen nummers werden er 190 geheel door Steele zelf gevuld, onder verschillende pseudoniemen. Addison werkte mee aan 42 nummers en 36 schreven zij gezamenlijk. Het tijdschrift werd beëindigd in januari 1711: het werk werd te zwaar voor Steele.

## Hedendaags tijdschrift

Ook nu bestaat er een tijdschrift met deze titel, dat verschijnt sinds 1901. Het is in de huidige vorm een maandblad met een circulatie van 90.000 exemplaren. In de jaren negentig werd het blad gemoderniseerd door uitgever Jane Procter. De uitstraling van het blad werd verhoogd door de toevoeging van aan het blad gelinkte reisadviezen (The Travel Guide) en dinersuggesties (The Restaurant Guide) en populariteitslijstjes als The Most Invited en The Little Black Book. Aan de publicatie van dergelijke lijstjes werden ook grote events en feestjes opgehangen die ruime media-aandacht krijgen.
# Lieke Vis

Lieke Vis (Haarlem, 8 oktober 2003) is een voetbalspeelster uit Nederland. Ze speelt als aanvaller voor Telstar.

## Carrière

Vis speelde in de jeugd Futsal bij RKVV DSS in Haarlem. Al op jonge leeftijd kwam ze in de jeugdopleiding van Telstar terecht.
Op 30 september 2022 maakte Vis haar debuut voor Telstar in de Vrouwen Eredivisie in een uitwedstrijd tegen Feyenoord door in te vallen voor Anna van der Vlist.
In februari 2023 werd Vis overgeheveld naar de eerste selectie van de Witte Leeuwinnen.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2022/23 | Telstar | Eredivisie | 15 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 16 | 0 |
| 2023/24 | Telstar | Eredivisie | 11 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 11 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 26 | 0 | 1 | 0 | 0 | 0 | 27 | 0 |
Bijgewerkt t/m 11 januari 2024.
# Pan-continentaal kampioenschap curling mannen

Het pan-continentaal kampioenschap curling voor mannen is een jaarlijks curlingtoernooi, dat in 2022 voor het eerst werd georganiseerd.

## Geschiedenis

Het eerste continentale kampioenschap curling was het Europees kampioenschap van 1975. In 1991 werd voor het eerst het Pacifisch-Aziatisch kampioenschap georganiseerd. Doorheen de jaren groeide het ledenaantal van World Curling echter verder uit met leden uit andere werelddelen. Hierop werd in 2021 beslist om het Pacifisch-Aziatisch kampioenschap op te heffen en te vervangen door een pan-continentaal kampioenschap waarin alle niet-Europese landen het tegen elkaar konden opnemen.
Naar analogie met het EK wordt er met een A- en B-divisie gewerkt. In de A-divisie vechten acht landen om de titel. De top vijf plaatst zich voor het komende wereldkampioenschap. Het achtste land degradeert naar de B-divisie, en wordt in de eerstvolgende editie vervangen door de winnaar van de B-divisie.
De eerste editie werd in 2022 gehouden in het Canadese Calgary en werd gewonnen door het gastland. De tweede editie vond ook plaats in Canada. Ditmaal was Kelowna gaststad van dienst, en ook nu won Canada het toernooi. De derde editie werd gehouden in Lacombe, Canada. Ditmaal werd de titel gewonnen door China.

## Erelijst

| Jaar | Plaats | Goud | Zilver | Brons |
| 2022 | Calgary, Canada | Canada | Zuid-Korea | Verenigde Staten |
| 2023 | Kelowna, Canada | Canada | Zuid-Korea | Japan |
| 2024 | Lacombe, Canada | China | Japan | Verenigde Staten |

## Medaillespiegel

| Plaats | Land | 1 Goud | 2 Zilver | 3 Brons | Totaal |
| 1 | Canada | 2 | 0 | 0 | 2 |
| 2 | China | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 | Zuid-Korea | 0 | 2 | 0 | 2 |
| 4 | Japan | 0 | 1 | 1 | 2 |
| 5 | Verenigde Staten | 0 | 0 | 2 | 1 |
| Totaal | Totaal | 3 | 3 | 3 | 9 |
# Evi Aarens

Evi Aarens (Londen, 2000) is mogelijk een Nederlandse dichteres. Haar bundel Disoriëntaties verscheen in 2021 bij uitgeverij Cossee. Deze dichtbundel is een sonnettenkransenkrans: een sonnettenkrans van sonnettenkransen, oftewel 211 aan elkaar gekoppelde sonnetten. Het thema van Disoriëntaties is de geschiedenis van Europa, in veel sonnetten zijn verwijzingen naar bijvoorbeeld de Bijbel en de klassieke mythologie, maar ook naar Olfert Dapper, William Shakespeare, Pieter Bruegel en het Voynichmanuscript.

## Pseudoniem?

Over de identiteit van Aarens worden vragen gesteld. Het zou niet mogelijk zijn dat iemand van 21 jaar een sonnettenkransenkrans schrijft met heel veel intertekstualiteit. Jeroen Dera wijst er in november 2021 op dat sommigen Ilja Leonard Pfeijffer achter Aarens vermoeden. Onder zijn artikel op neerlandistiek.nl worden echter ook Jean Pierre Rawie en Kees 't Hart genoemd. Het literaire weblog Tzum weet op dat moment ook nog niet of Evi Aarens een pseudoniem is of niet. In zijn artikel 'Een oefening in lezen' dat hij op 26 november 2021 plaatst op neerlandistiek.nl oppert Dera dat Aarens een pseudoniem is van Bas Jongenelen of van Niels Vanwolleghem. Ditmar Bakker volgt Dera, hij komt ook uit bij Bas Jongenelen. Hans Puper weet het zeker: het moet Ilja Leonard Pfeijffer zijn, hoewel hij eerst twijfelde over Erik Bindervoet en Robbert-Jan Henkes. In zijn artikel 'Giro giro tondo' betoogt hij dat vooral de verwijzingen naar de Griekse dichter Pindaros (over wie Pfeijffer zijn proefschrift schreef), de Europese thema's die ook voorkomen in de roman Grand Hotel Europa en een kleine overeenkomst op de achterflaptekst. Ook in 2022 houdt de identificatie van Aarens de gemoederen bezig, want Ronald Ohlsen schrijft op 8 april van dat jaar in het lange essay 'De vrouw van vele manieren – Over Evi Aarens en Ilja Leonard Pfeijffer' dat Aarens toch echt Ilja Leonard Pfeijffer is. Harde bewijsvoering blijft echter uit. In december 2022 wordt het raadsel groter als uitgeverij Cossee de roman Ik ga naar buiten om de tuin te zien aankondigt, geschreven door een zekere Clovis E. van Wijk. Coen Peppelenbos vermoedt dat achter dit pseudoniem ook het mens / de mensen achter Evi Aarens zit. 'Ik ga naar buiten om de tuin te zien' is immers een dichtregel uit Disoriëntaties van Aarens. Op 11 november 2024 schreven Bas Jongenelen en Anneke Dunning dat Lodewijk van Oord achter het pseudoniem zit. Dit concludeerden zij nadat zij deze naam bij elkaar gepuzzeld hadden op basis van allitererende woorden in Disoriëntaties.

## Externe link

* Persoonlijke website
# Noord-Willemskanaal

Het Noord-Willemskanaal (ook: Willemsvaart of kortweg Vaart) is de scheepvaartverbinding tussen de Drentsche Hoofdvaart ten westen van Assen (Asserwijk) en de stad Groningen (Zuiderhaven), ongeveer evenwijdig aan de A28. Het ligt in de Nederlandse provincies Drenthe en Groningen. Het kanaal is 38 km lang en heeft een diepte van 2 m.
Hoewel de meeste vaarwegen in Nederland zijn aangelegd door overheden, is het Noord-Willemskanaal aangelegd door een commerciële onderneming, de Noordwillemskanaal-Maatschappij. De concessie werd in 1858 verleend, in 1861 werd het traject voor de scheepvaart opengesteld. Het kanaal is genoemd naar koning Willem III. Het werd eerst Willemsvaart genoemd en omdat in Noord-Brabant zich al een Willemsvaart bevond, werd de aanduiding Noord hieraan toegevoegd. Later werd de naam gewijzigd in kanaal, waarbij de toevoeging Noord bleef. Er zijn overigens nog twee andere Willemsvaarten: de Willemsvaart bij Zwolle en de Willemsvaart in Zuidoost-Drenthe.
In Groningen is een verbinding via het Eendrachtskanaal met het Hoendiep en via het Verbindingskanaal met het Eemskanaal en het Van Starkenborghkanaal.
Via de Nijveensterkolk is het voor kleine boten mogelijk om van het Paterswoldsemeer naar het Noord-Willemskanaal te varen.
Het kanaal heeft drie schutsluizen:
* Sluis Peelo ten noorden van Assen;
* Sluis Yde-Vries (Sluis III), ongeveer 1½ km ten noorden van Vries (Vriezerbrug);
* Sluis De Punt (Sluis IV), bij De Punt.
Omdat het kanaal ten zuiden van de stad Groningen grotendeels samenvalt met het riviertje Hoornsediep (het 'Groningse' deel van de Drentsche Aa), is dit gedeelte ook met de naam Hoornsediep aangeduid; een straatnaam langs het kanaal houdt de relatie in stand.
De Hoornsedijk, de slingerende dijk tussen het kanaal en de twee overgebleven gedeelten van het Hoornsediepje, is een geliefd onderdeel van fietstochtjes van de stadjers. Het Pieterpad loopt ook over deze dijk.

## Kenmerken van de vaarweg

Het hele kanaal is CEMT-klasse II. Het kanaal heeft een vaardiepte tussen KP -3,90 m en -2,80 m. Vanaf de Drentsche Hoofdvaart tot het havenkanaal van Assen zijn toegestaan schepen van maximaal 65 m lengte, 6,60 m breed en met een diepgang van 1,90 m. Na het havenkanaal van Assen tot aan Groningen zijn toegestaan schepen van maximaal 65 m lengte, 7,30 m breed en met een diepgang van 2,50 m.
* Het Noord-Willemskanaal bij de stad Groningen op een mistige ochtend
* Woonboten aan het kanaal
* Woonboten bij avond
* Luchtfoto van Noord-Willemskanaal bij Haren, met zicht op Groningen
# Spoorlijn Saint-Just-en-Chaussée - Douai

De spoorlijn Saint-Just-en-Chaussée - Douai is een gedeeltelijk opgebroken Franse spoorlijn die Saint-Just-en-Chaussée via Montdidier, Péronne en Cambrai verbindt met Douai. De volledige lijn was 144,0 km lang en had als lijnnummer 259 000.

## Geschiedenis

De lijn is in verschillende gedeeltes geopend tussen 1873 en 1881 door de Compagnie des chemins de fer du Nord. Vanaf de jaren 50 van de twintigste eeuw is de lijn in verschillende gedeeltes gesloten. Thans is alleen het gedeelte tussen Cambrai en Douai nog in gebruik.

## Treindiensten

De SNCF verzorgt her personenvervoer met TER treinen.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| P 40 | TER (SNCF) | Douai – Cambrai – Busigny – Saint-Quentin | |
| P 41 | TER (SNCF) | Douai – Cambrai | |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Saint-Just-en-Chausée

    RFN 272 000, spoorlijn tussen Paris-Nord en Lille
    RFN 272 611, stamlijn Saint-Just-en-Chaussée
    RFN 318 000, spoorlijn tussen La Rue-Saint-Pierre en Saint-Just-en-Chaussée

### Montdidier

    RFN 232 000, spoorlijn tussen Ormoy-Villers en Boves

### Roye-Faubourg-Saint-Gilles

    RFN 248 000, spoorlijn tussen Compiègne en Roye-Faubourg-Saint-Gilles

### Hattencourt

    RFN 226 305, raccordement van Hattencourt

### Chaulnes

    RFN 261 000, spoorlijn tussen Amiens en Laon

### Roisel

    lijn tussen Vélu-Bertincourt en Saint-Quentin

### Épehy

    lijn tussen Vélu-Bertincourt en Saint-Quentin

### Marcoing

    RFN 249 000, spoorlijn tussen Marcoing en Masnières
    lijn tussen Achiet en Marcoing

### Cambrai

    RFN 250 306, raccordement van Cambrai-sud
    RFN 250 311, raccordement van Cambrai-nord
    RFN 250 000, spoorlijn tussen Busigny en Somain
    RFN 259 656, spoorlijn tussen Boisleux en Cambrai
    RFN 260 100, stedelijke aansluiting van Cambrai-Ville

### Aubencheul-au-Bac

    lijn tussen Marquion en Aubencheul-au-Bac

### Aubigny-au-Bac

    RFN 258 000, spoorlijn tussen Aubigny-au-Bac en Somain

### Douai

    RFN 262 000, spoorlijn tussen Douai en Blanc-Misseron
    RFN 272 000, spoorlijn tussen Paris-Nord en Lille
    RFN 272 311, raccordement express Douai-Leforest
    RFN 272 326, raccordement van Douai
    RFN 272 641, stamlijn La Grande Paroisse
    RFN 272 648, stamlijn tussen Douai en Waziers
    RFN 275 100, embranchements urbains van Douai (noordtak)
    RFN 276 100, embranchements urbains van Douai (zuidtak)

## Elektrische tractie

Het gedeelte tussen Cambrai en Douai werd in 1993 geëlektrificeerd met een spanning van 25.000 volt 50 Hz.
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Saint-Just-en-Chaussée_-_Douai
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1951.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1960.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# IV liiga

De IV liiga is de zesde en tevens laagste voetbalcompetitie van Estland. In het seizoen van 2024 spelen er 22 clubs in deze competitie. De clubs zijn verdeeld in de volgende twee poules: noord/west (põhi/lääs) en noord/oost (põhi/ida). Beide poules bevatten 11 clubs. Enkele van de tweede en derde teams van ploegen uit de hogere competities zijn aanwezig in deze competitie. Nieuw opgerichte clubs krijgen de mogelijkheid om te starten in deze competitie.

## Externe link

* Standen van de competitie
Meistriliiga · Esiliiga · Esiliiga B · II liiga · III liiga · IV liiga · Naiste Meistriliiga Beker · Supercup Estisch voetballer van het jaar · Stadions Nationaal: Mannen · Vrouwen
# JK Kalev Tallinn

JK Kalev Tallinn is een Estische voetbalclub uit Tallinn. De club maakt deel uit van omnisportvereniging Kalev Tallinn.

## Geschiedenis

De club werd in 1911 opgericht en werd tweemaal landskampioen. Tussen 1947 en 1963 speelde de club in de competities van de Sovjet-Unie en was in 1960 en 1961 enige Estische club op het hoogste niveau. Eind 1963 werd de club opgeheven.
In de 2002 werd de club heropgericht en promoveerde tweemaal op rij. In 2006 werd de club derde in de Esiliiga en promoveerde via play-off wedstrijden naar de Meistriliiga. In 2009 degradeerde de club. In 2011 werd JK Kalev kampioen in de Esiliiga en promoveerde weer om in 2014 weer te zakken. In 2017 promoveerde Kalev opnieuw naar het hoogste voetbalniveau van Estland. Waar het in 2020 actief was met een van de jongste ploegen, met een gemiddelde leeftijd van 20 jaar. Na één seizoen degradeerde de ploeg weer naar de Esiliiga. In de Eisiliiga werd de ploeg direct kampioen en promoveerde wederom naar de Meistriliiga. In het daaropvolgende seizoen (2022) bereikte de ploeg een 8e plaats, waardoor het in 2023 nog altijd op het hoogste niveau van Estland actief is.
Reserveteam JK Kalev Tallinn II speelde in de Esiliiga en degradeerde in 2019 naar de Esiliiga B.

## Erelijst

* Landskampioen (2)
    1923, 1930
* Esiliiga
    2011
* II liiga
    2004
* III liiga
    2003

## Eindklasseringen vanaf 2003

| 1 | 1 | 4 | 3 | 6 | 9 | 10 | 5 | 1 | 9 | 8 | 10 | 6 | 7 | 2 | 8 | 8 | 10 | 2 | 8 | 3 | 9 |
| 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Meistriliiga Esiliiga Esiliiga B II liiga ||||||||||||||||||||||
De Esiliiga B startte in 2013. Daarvoor was de Liiga II het derde voetbalniveau in Estland.

## In Europa

Uitslagen vanuit gezichtspunt JK Kalev Tallinn
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 2024/25 | Europa Conference League | 1Q | | FC Urartu | - | 1-2 (T) | (U) | 0.0 |
Totaal aantal punten voor UEFA coëfficiënten: 0.0
Zie ook
* Deelnemers UEFA-toernooien Estland
* Ranglijst van alle clubs die in de diverse Europa Cups zijn uitgekomen

## Bekende (oud-)spelers

* Ernst-Aleksandr Joll
* Harald Kaarman
* Elmar Kaljot
* August Lass
* Liivo Leetma
* Raivo Nõmmik
* Arnold Pihlak
* Kaimar Saag
* Hugo Väli

## Externe link

* Officiële website
# Dikastocratie

Dikastocratie komt van het Griekse dikastḗs (rechters) en kratein (regeren). Het is een term uit de politieke filosofie, en betekent "regering door rechters". In tegenstelling tot bijvoorbeeld democratie of dictatuur is het geen staatsvorm, maar een samenleving waarin de hoogste macht berust bij de rechterlijke macht.
De term (toen gespeld als dicastocratie) werd in 1974 in de Nederlandse politiek voor het eerst gebruikt door politicus Erik Jurgens. Politicus Thierry Baudet nam het begrip in 2019 op in zijn vocabulaire.
Vergelijkbaar hieraan is de term Kritarchie of kritocratie (in het Hebreeuws, שופטים, shoftim). Deze regeringsvorm komt voor in de bijbelse geschiedenis van het oude Israël, tijdens de periode die wordt beschreven in het boek Rechters. Het woord wordt gevormd door woorden uit het Griekse "kritès" (beoordeeld) ) of "krito" (rechter) en archè (overheid). Een vorm van dergelijke heerschappij (in niet-bijbelse zin) wordt nu nog aangetroffen in Somalië, waar rechters regeren volgens het rechtsysteem van de xeer.
# Polder ten noorden van het Koediep

De Polder ten noorden van het Koediep is een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen. Het waterschap stond ook bekend onder de naam de Westersche polder.
Het schap lag ten westen van Midwolda. De noordgrens lag bij de voormalige zeedijk van 1626 (2 km ten noorden van de Hoofdweg), de oostgrens lag bij het Nieuwe Kanaal, de zuidgrens bij het Koediep en de westgrens bij de Gereweg (N362). De molen sloeg uit op het Koediep.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Hunze en Aa's.
* ↑ C.C. Geertsema (1910) De zeeweringen, waterschappen en polders in de provincie Groningen, Groningen: Erven B. van der Kamp, blz. 558, kaarten: Blad 7 (E) en Blad 8
* ↑ Groninger archiefnet
# Bovenstreek (Westerwolde)

Bovenstreek is een gehucht in de gemeente Westerwolde in de Nederlandse provincie Groningen. Het ligt ten zuiden van het dorp Bellingwolde, aan westzijde van de Rhederweg (N969). Het bestaat uit lintbebouwing die zich uitstrekt tussen Bellingwolde en Rhederbrug.
De eerst bekende bewoner wordt genoemd in 1773. In 1788 staat het ingetekend op de Hottingerkaart. In de doopboeken van Bellingwolde komt de naam Bovenstreek voor vanaf 1805.
Aan de Bovenstreek werd in 1838 door burgemeester Simon Pompeus van der Tuuk, houtkoopman Hindrik Nannes Addens en gemeente-secretaris, vervener en latere burgemeester Luppo Kars een branderij voor aardappelmoutwijn opgericht. Na 2 jaar werd er ook een likeurstokerij gevestigd, waar brandewijn, citroenjenever, annisette, curaçao, persicot (perzikbrandewijn), 'siberiwiski' en 'eau de senelle' (cénellier; meidoornsap) werd vervaardigd. Als gevolg van de hoge aardappelprijzen (door aardappelziekte in 1845 en volgende jaren) en lage moutwijnprijzen (door moordende concurrentie vanuit met name Schiedam) bleek de branderij uiteindelijk niet rendabel te maken. In 1851 werd het bedrijf opgeheven.
In 1855 werd de Rhederweg aangelegd en werden de eerste huizen gebouwd bij het in 1844 tussen het Nieuwe Kanaal en de Duitse grens gegraven Veenkanaal. Deze bebouwing breide zich begin 20e eeuw steeds verder uit richting de Duitse grens. In 1902 verrees daar een schooltje. Met de aanleg van het Boelo Tijdenskanaal in 1912 werd aldaar een draaibrug geplaatst. Deze bebouwing werd vervolgens bekend onder de naam Rhederbrug.
Dorpen: Agodorp · Barnflair · Bellingwolde · Blijham · Bourtange · Jipsingboertange · Klein-Ulsda · Morige · Oudeschans · Over de Dijk · Rhederbrug · Sellingen · Ter Apel · Ter Apelkanaal · Veelerveen · Vlagtwedde · Vriescheloo · Wedde · Wedderheide · Wedderveer · Zandberg (deels) Buurtschappen: Borgertange · Borgerveld · Bovenstreek · De Bouwte · De Bruil · De Bult · Den Ham · De Heemen · De Lethe · De Maten · De Oerde · De Straat (Engelkes) · Draaijerij · Ellersinghuizen · Hanetange · Harpel · Hoorn · Hoornderveen · Jipsingboermussel · Jipsinghuizen · Kielhuppen · Klontjebuurt · Koudehoek · Lammerweg · Laude · Lauderbeetse · Lauderzwarteveen · Laudermarke · Leemdobben · Lieskemeer · Loosterheide · Lutje Ham · Lutjeloo · Munnekemoer · Nienoordstreekje · Oosteinde · Overdiep · Pallert · Plaggenborg · Poldert · Renneborg · Rhederveld · Rijsdam · Roelage · 't Schot · Sellingerbeetse · Sellingerzwarteveen · Slegge · Stakenborg · Stobben · Ter Borg · Ter Haar · Ter Walslage · Ter Wisch · Tjabbesstreek · Veele · Veendijk · Veerste Veldhuis · Verbindingsweg · Vlagtwedder-Veldhuis · Vogelzang · Voorwold · Wedderbergen · Weende · Weite · Wessingtange · Westeind · De Westert · Winschoterhogebrug (deels) · Winschoterzijl (deels) · Wollingboermarke · Wollinghuizen · Zuidveld · Zandstroom Groningen: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Sebranice (okres Blansko)

Sebranice, Duits: Sebranitz, is een gemeente in Tsjechië 34 km ten noorden van Brno. Sebranice telde 684 inwoners in 2024.
Adamov · Bedřichov · Benešov · Blansko · Borotín · Bořitov · Boskovice · Brťov-Jeneč · Bukovina · Bukovinka · Býkovice · Cetkovice · Crhov · Černá Hora · Černovice · Deštná · Dlouhá Lhota · Doubravice nad Svitavou · Drnovice · Habrůvka · Hodonín · Holštejn · Horní Poříčí · Horní Smržov · Chrudichromy · Jabloňany · Jedovnice · Kněževes · Knínice · Kořenec · Kotvrdovice · Kozárov · Krasová · Krhov · Křetín · Křtěnov · Křtiny · Kulířov · Kunčina Ves · Kunice · Kuničky · Kunštát · Lazinov · Lažany · Letovice · Lhota Rapotina · Lhota u Lysic · Lhota u Olešnice · Lipovec · Lipůvka · Louka · Lubě · Ludíkov · Lysice · Makov · Malá Lhota · Malá Roudka · Míchov · Milonice · Němčice · Nýrov · Obora · Okrouhlá · Olešnice · Olomučany · Ostrov u Macochy · Pamětice · Petrov · Petrovice · Prostřední Poříčí · Rájec-Jestřebí · Ráječko · Roubanina · Rozseč nad Kunštátem · Rozsíčka · Rudice · Sebranice · Senetářov · Skalice nad Svitavou · Skrchov · Sloup · Spešov · Stvolová · Sudice · Suchý · Sulíkov · Světlá · Svinošice · Svitávka · Šebetov · Šebrov-Kateřina · Šošůvka · Štěchov · Tasovice · Uhřice · Újezd u Boskovic · Újezd u Černé Hory · Úsobrno · Ústup · Valchov · Vanovice · Vavřinec · Vážany · Velenov · Velké Opatovice · Vilémovice · Vísky · Voděrady · Vranová · Vysočany · Závist · Zbraslavec · Žďár · Žďárná · Žernovník · Žerůtky