OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Middellangeafstandsraket

Een middellangeafstandsraket is een ballistische raket die wordt ingezet voor de middellange afstand, die in afstand varieert met de definitie die hiervoor wordt gehanteerd.
Het Amerikaanse ministerie van Defensie maakt onderscheid naar de:
* Medium Range Ballistic Missile (MRBM) - 1000 tot 2500 of 3000 kilometer;
* Intermediate-range ballistic missile (IRBM) - 2500 of 3000 tot 5500 kilometer, soms ook aangeduid als long-range ballistic missile (LRBM) om duidelijker onderscheid te maken met de Intercontinentale raket (ICBM).
In het Nederlandse taalgebruik worden beide varianten aangeduid als 'middellangeafstandsraket'. Het Russische ministerie van Defensie beschouwt ook alle raketten met een afstand van 1000 tot 5500 als middellangeafstandsraketten (ballistitsjeskaja raketa sredny dalnosti) en maakt hierbinnen eveneens geen onderscheid.

## IRBM
### Voorlopers

De voorloper van de IRBM was de A4b-raket uit de Aggregat-serie, een opgewaardeerde versie van de V2-raket (officieel A4 genoemd) met een groter bereik. Ook de tweede trap van de A9 en A10 raket kan als een voorloper van de IRBM worden gezien. De A4b en A9 werden een aantal malen getest vanaf vaste lanceerinrichtingen van december 1944 tot februari 1945 en werden aangedreven met een vloeibarebrandstofmotor. Beide raketten werden gebouwd in het kader van Project Amerika en zouden Amerikaanse steden aan de oostkust moeten verwoesten. De A4b maakte gebruik van traagheidsnavigatie en de A9 werd bestuurd door een piloot (die vervolgens zou overlijden of krijgsgevangen worden genomen). Na de Tweede Wereldoorlog werden de leiders van het Aggregat-project (zoals von Braun) in het geheim naar de Verenigde Staten gebracht om voor het Amerikaanse Leger te werken onder Operatie Paperclip, waarbij de V2 omgevormd moest worden tot een Amerikaans wapen.

### Satellietdraagsysteem

IRBM's worden vaak omgebouwd tot een kleine draagraket voor het lanceren van satellieten door de toevoeging van (meestal meerdere) trappen. Dit gebeurde bijvoorbeeld bij de Amerikaanse IRBM's Thor en Jupiter. Een afgeleide van de Redstone, de Jupiter-C, werd gebruikt voor de lancering van de Explorer 1, de eerste Amerikaanse satelliet.

## Voorbeelden volgens het Amerikaanse systeem

Hieronder staat een (onvolledige) lijst van MRBM's en IRBM's. Sommige middellangeafstandsraketten, zoals de Russische RSD-10 (SS-20) vallen onder beide definities.

### MRBM

* Agni-II (2500 km) (India)
* DF-21 (1800 km) (China)
* DF-25 (1700 km) (China)
* Ghauri (1500 km) (Pakistan)
* Jericho II (1300 km) (Israël)
* Nodong-1 (1200 km) (Noord-Korea)
* Shahab-3 (2100 km) (Iran)
* R-5 (SS-3) (1200 km) (Sovjet-Unie)
* R-12 (SS-4) (2100 km) (Sovjet-Unie)

### IRBM

* Agni III (3500 - 5000 km) (India)
* Dong-Feng 4 (4750 - 5500 km) (China)
* Ghauri-III (Pakistan) (in ontwikkeling)
# Moerdijk

Moerdijk kan verwijzen naar:
* Moerdijk (gemeente), een gemeente in Noord-Brabant;
* Moerdijk (plaats), een dorp in de gelijknamige gemeente;
* Moerdijk (België), een gehucht in Moere, aan de Moerdijkvaart;
* Marie-Cécile Moerdijk, een Nederlandse zangeres en schrijfster.
# Utrechtsebaan

De Utrechtsebaan (vaak onjuist geschreven als Utrechtse Baan) is een weg in Den Haag. De weg sluit vanuit het westen aan op de A12 van Den Haag via Utrecht naar de grens met Duitsland. De Utrechtsebaan is dus zelf geen onderdeel van de rijksweg, al draagt deze wel het nummer A12. De weg wordt beheerd door de gemeente Den Haag. Het is de belangrijkste wegverbinding tussen het Haagse wegennet en het Rijkswegennet sinds de openstelling van het wegvak op 29 december 1976.
De weg begint op de Zuid-Hollandlaan/Benoordenhoutseweg en loopt vervolgens tussen het Malieveld en het Haagse Bos door.
De weg moest voor snellere doorstroming zorgen, maar een uur na de opening stond de eerste file er al. De Utrechtsebaan staat er om bekend dat er altijd files zijn. Vanwege de aanleg in 1973 moest de Boslaan sterk verbreed en rechtgetrokken worden. Een deel van het bos stond in de weg, en daarom werden vele bomen verplaatst naar de Koekamp.
Over de oude Boslaan tussen de Benoordenhoutseweg en de Bezuidenhoutseweg reden ooit tramlijnen 7, 12 en 15. Tramlijnen 12 en 15 waren tijdelijke zomerlijnen. Tramlijn 7 reed vanaf 1906 en werd in 1966 opgeheven omdat deze lijn te onrendabel was. Dat maakte het aanleggen van de Utrechtsebaan ook makkelijker. Tussen de Koekamplaan en de Benoordenhoutseweg reed van 1928 tot en met 1966 ook de Gele Tram naar Wassenaar en Leiden over de Boslaan.
Een aantal kantoorgebouwen is over de Utrechtsebaan heen gebouwd. Prominente gebouwen zijn de Malietoren en de Haagse Poort. Dit dubbel grondgebruik is een van de oplossingen voor het tekort aan bouwgrond in Den Haag. Het gebouw De Haagsche Zwaan hangt deels over de weg, zie de foto hiernaast.
Aangezien de verkeersdrukte sinds de aanleg erg is toegenomen, is de Rotterdamsebaan aangelegd. Deze werd in februari 2021 geopend.
In 2022 is de Utrechtsebaan voor het eerst geheel gerenoveerd. Dit duurde vijf maanden.
Van 2022 tot en met 2024 kwam de weg regelmatig in het nieuws omdat deze werd gebruikt voor blokkades door deelnemers aan protesten vanuit milieuactivisme.
* ↑ De aanleg van de Utrechtsebaan ID396362. Rijkswaterstaat - Beeldbank. Gearchiveerd op 27 september 2017. Geraadpleegd op 27 september 2017.
* ↑ 1976 - Utrechtse Baan. Haagse Tijden. Geraadpleegd op 16 december 2023.
* ↑ (maart 2023). Park op de Utrechtse Baan?. Haagwinde, kwartaalblad van de Algemene Vereniging voor Natuurbescherming voor Den Haag en omstreken 16 (1). ISSN:1879-7490
* ↑ Copijn, J’ørn (maart 2019). Boomverplanting Utrechtsebaan. Haagwinde, kwartaalblad van de Algemene Vereniging voor Natuurbescherming voor Den Haag en omstreken 12 (1). ISSN:1879-7490
* ↑ J. Blok & D. v. d. Spek (2009). Railatlas tramlijnen Den Haag en omstreken vanaf 1864. Uitgeverij De Alk. ISBN 9789060133095.
* ↑ Rotterdamsebaan feestelijk geopend. Rijkswaterstaat (8 februari 2021). Geraadpleegd op 16 december 2023.
* ↑ Goed nieuws! Zojuist is de Rotterdamsebaan open gegaan voor verkeer.. Newsroom Den Haag. Geraadpleegd op 16 december 2023 – via Twitter.
* ↑ Utrechtsebaan gaat weer volledig open. Gemeente Den Haag (21 juli 2022). Geraadpleegd op 16 december 2023.
# 95° westerlengte

95° westerlengte (ten opzichte van de nulmeridiaan) is een meridiaan of lengtegraad, onderdeel van een geografische positieaanduiding in bolcoördinaten. De lijn loopt vanaf de Noordpool naar de Noordelijke IJszee, Noord-Amerika, de Golf van Mexico, Midden-Amerika, de Grote Oceaan, de Zuidelijke Oceaan en Antarctica en zo naar de Zuidpool.
De meridiaan op 95° westerlengte vormt een grootcirkel met de meridiaan op 85° oosterlengte. De meridiaanlijn beginnend bij de Noordpool en eindigend bij de Zuidpool gaat door de volgende landen, gebieden of zeeën.
    Land, gebied of zee Nauwkeurigere gegevens Noordelijke IJszee  Canada Nunavut - Axel Heibergeiland, Bjarnason Island, Axel Heibergeiland, Amund Ringnes Island, Cornwall Island, Devoneiland, Dundaseiland, Cornwallis Parrykanaal  Canada Nunavut - Somerseteiland, schiereiland Boothia Raestraat  Canada Nunavut, Manitoba, Ontario  Verenigde Staten Minnesota (dwarst Lake of the Woods), Iowa, Missouri, Kansas, Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas en Galvestoneiland Golf van Mexico  Mexico Veracruz, Oaxaca Grote Oceaan Zuidelijke Oceaan Antarctica Niet-toegeëigend gebied in Antarctica
# Eli Brouwer

Eli Brouwer is een Nederlandse roeier die in 2024 Nederland vertegenwoordigde in de vier-zonder op de Olympische Spelen van Parijs.

## Levensloop

Brouwer begon op twaalfjarige leeftijd met roeien bij de Utrechtse Roeivereniging U.R.V. Viking. In zijn studententijd werd hij lid van U.S.R. Triton. Hij kwam op meerdere internationale roeiwedstrijden uit voor Nederland, zoals bij de Europese Kampioenschappen onder 23 van 2020 en de Wereldkampioenschappen onder 23 van 2021, beide malen in de acht. In 2023 won hij met Triton het hoofdnummer Oude Vier van de Varsity.
Begin 2024 werd Brouwer als aankomend talent door bondscoach Eelco Meenhorst opgenomen in de bondsselectie voor de Olympische Spelen van 2024 in Parijs. Brouwer nam daar samen met Nelson Ritsema, Rik Rienks en Guus Mollee deel in de vier zonder. De ploeg wist echter geen finaleplaats te behalen en strandde op een vierde plek in de herkansing, waar slechts de beste twee van vijf boten doorgaan naar de finale.
Brouwer studeert biomedische wetenschappen aan de Universiteit Utrecht.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2024 | Parijs | 7e in de vier zonder |
# Jos Beenhakkers

Adrianus Jacobus (Jos) Beenhakkers (Princenhage, 6 mei 1922 – Breda, 18 januari 1980) was een Nederlands voetballer die als middenvelder speelde.
Beenhakkers speelde tussen 1942 en 1954 in het eerste team van NAC waarmee hij in 1946 de zuidelijke titel won. Bij de invoering van het betaaldvoetbal in 1954 ging hij naar stadgenoot Baronie waar hij in 1956 zijn loopbaan besloot en jeugdtrainer werd. Bij NAC speelde hij samen met zijn broer Christ (1919-2003). Beenhakkers werd geselecteerd voor het Nederlands voetbalelftal op de Olympische Zomerspelen 1948. Hij kwam daar echter niet in actie. Eerder dat jaar speelde hij wel een interland met Nederland–B. Dat was tegen het amateurelftal van Engeland op 29 maart 1948 in Londen (2-5 zege).
Hij startte in 1959 samen met Kees Rijvers en hun partners Sportwinkel Kees Rijvers in Breda die hij, toen Rijvers het te druk kreeg met zijn trainersloopbaan, in de jaren 1960 overnam en als Sporthuis Rijvers met zijn vrouw Tiny Moll voortzette. Beenhakkers overleed in januari 1980 op 57-jarige leeftijd. Zijn vrouw verkocht de sportzaak in de jaren 1990 en deze ging niet veel later failliet.
* ↑ SPORT VOETBALLEN. "Dagblad van Noord-Brabant". Breda, 10-08-1937. Geraadpleegd op Delpher op 16-04-2024, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB23:001989034:mpeg21:p00006
* ↑ JOS BEENHAKKERS Nederlands elftal mannen, onsoranje.nl
* ↑ Gezinskaarten Breda 1918-1937 Beekman-Berg, stadsarchiefbreda.nl
* ↑ Familiebericht. "De Telegraaf". Amsterdam, 19-01-1980, p. 13. Geraadpleegd op Delpher op 16-04-2024, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:011200677:mpeg21:p013
* ↑ Plaatselijk nieuws BREDA VERDIENSTELIJK RESULTAAT VAN N.A.C. TEGEN B.V.V.. "Dagblad van Rotterdam". Rotterdam, 26-10-1942, p. 3. Geraadpleegd op Delpher op 16-04-2024, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010312042:mpeg21:p003
* ↑ RAC verslaat DOSKO met 9-1 en ook Schijndel is op schot. "Algemeen Dagblad". Rotterdam, 13-09-1954, p. 6. Geraadpleegd op Delpher op 16-04-2024, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB19:000328011:mpeg21:p00006
* ↑ online-begraafplaatsen.n
* ↑ Jos Beenhakkers, mijn vader, ennaasee.blogspot.com, 30 mei 2012
* ↑ Tot de sportmensen, die uitverkoren zijn om ons land op de Olympische Spelen te. "Bredasche courant". Rotterdam, 24-07-1948. Geraadpleegd op Delpher op 16-04-2024, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMSAB03:000069586:mpeg21:p005
* ↑ Jos Beenhakkers, olympedia.org
* ↑ 5-0-voorsprong op Engeland tot 5-2 gereduceerd. "De Volkskrant". 's-Hertogenbosch, 30-03-1948. Geraadpleegd op Delpher op 19-10-2024, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010880701:mpeg21:p003
* ↑ Sporthuis Rijvers, Sjoerd Mossou en "avondje NAC", ennaasee.blogspot.com, 25 maart 2014
Sjaak Alberts · Bram Appel · Jos Beenhakkers · Jeu van Bun · Mick Clavan · Piet Kraak · Kees Krijgh · Wim Landman · Abe Lenstra · Kees Rijvers · André Roosenburg · Rinus Schaap · Henk Schijvenaar · Joop Stoffelen · Rinus Terlouw · Cock van der Tuijn · Arie de Vroet · Faas Wilkes · Coach: Jesse Carver
Reserves in Nederland: Louis Biesbrouck · Guus Dräger · Jan Everse · Henk Temming
# In je city (Sku sku)

In je city (Sku sku) is een lied van de Nederlandse rappers en youtubers Chavanté en Kleine John. Het werd in 2022 als single uitgebracht en stond in hetzelfde jaar als tweede track op de ep Lucky X Wonder.

## Achtergrond

In je city (Sku sku) is geschreven door Chavanté Palm, Kleine John en Shinna Jagga en geproduceerd door Shinna. Het is een nummer dat past in het genre nederhop. In het lied rappen de artiesten over waarom een meisje met hun wil zijn en hoe cool zij zelf zijn. Het is niet de eerste keer dat Chavanté en Kleine John met elkaar samenwerken. Naast de gezamenlijke ep Lucky X Wonder, hadden zij ook de bescheiden hit C'est la vie samen.

## Hitnoteringen

De artiesten hadden bescheiden succes met het lied in Nederland. Het kwam tot de 65e plaats van de Single Top 100 in de twee weken dat het in deze hitlijst te vinden was. De Top 40 en haar Tipparade werden niet bereikt.
* ↑ In je city (Sku sku). Dutchcharts. Geraadpleegd op 27 oktober 2023.
# Emmanuel de Saint-Priest

Guillaume-Emmanuel Guignard vicomte de Saint-Priest (Russisch: Эммануил Францевич Сен-При; Emmanoeil Fransevitsj Sen-Pri) (Constantinopel, 4 maart 1776 - Laon, 29 maart 1814) was een Frans aristocraat die als generaal in het Russisch leger vocht tegen de Fransen.

## Royalisten

Hij werd geboren als de oudste zoon van graaf François Emmanuel Guignard de Saint-Priest toen die ambassadeur was bij het Ottomaanse Rijk. Zijn vader was ook de laatste minister van Lodewijk XV.

## Bannelingen

Het gezin moest uit Frankrijk uitwijken nadat ze bij Lodewijk XVI in ongenade vielen. Ook Napoleon weigerde hen de terugkeer. Emmanuel studeerde aan de Universiteit van Heidelberg en nam dienst bij het Russisch leger.

## Austerlitz

Als commandant van het "Regiment Ieguerski", regiment jagers te paard vocht in de Slag bij Austerlitz. Hij werd zwaargewond in de Slag bij Eylau in 1807 en in de Russische veldtocht in 1812. Op 21 oktober werd hij luitenant-generaal. In 1813 vocht hij te Löbau en te Bischofswerda.

## Koblenz

In 1814 vocht hij te Koblenz en te Mayence. Toen hij Koblenz had ingenomen, zag hij het monument dat voorbarig opgetrokken was voor de veldtocht in Rusland die catastrofaal was afgelopen. Het opschrift luidde: "Jaar MDCCCXII/ Herinnering aan de veldtocht tegen de Russen/ Onder de prefectuur van Jules Doazan." Hij liet er bijbeitelen: "Gelezen en goedgekeurd door ons, Russische commandant van Koblenz, 1 januari 1814".

## Reims

Op 13 maart 1814 na de slag bij Reims werd hij zwaargewond aan zijn voet. Napoleon schreef op 14 maart in een brief aan zijn broer Jozef: "Ik kwam gisteren aan in Reims, dat door generaal St. Priest was bezet met drie Russische divisies en een nieuwe Pruisische divisie. Ik hernam de stad, en nam daarbij twintig kanonnen en een hoop bagage buit. Ik nam ook 5000 gevangenen. Generaal St. Priest is dodelijk gewond geraakt." Zijn voet werd geamputeerd, maar hij stierf vijftien dagen later te Laon. Hij werd er begraven in de kathedraal van Laon. De royalisten richtten voor hem een monument op, maar dit werd vernield door de republikeinen.
# Hennie Möring

Heinrich Johann (Hennie) Möring (Enschede, 1 augustus 1919 – aldaar, 15 september 2001) was een Nederlands voetballer. De verdediger speelde voor Sportclub Enschede en kwam tussen 1947 en 1949 zes maal uit voor het Nederlands elftal.
Hennie Möring maakte in 1936 zijn debuut voor Sportclub Enschede. Gedurende vijftien seizoenen was hij een vaste waarde in het eerste elftal van de Tukkers. Hij ontwikkelde zich tot stopperspil; een voorstopper die als belangrijkste taak het dekken en afstoppen van de spits van de tegenpartij had. Hoewel het stopperspilsysteem in de grote voetballanden Italië, Frankrijk en Duitsland breed ingang had gevonden, was het in Nederland niet populair. SC Enschede was een van de weinige teams die de aanvallende spil had ingeruild voor een puur verdedigende speler. Toen echter het Nederlands elftal in 1946 met 8-2 verloor van Engeland, werd prompt Möring uitgenodigd voor de volgende interland. Op 7 april 1947 werd Möring tegen België op aanvaller Bert De Cleyn gezet. Nederland won de wedstrijd met 2-1. Toen Nederland het een maand later in Antwerpen weer tegen België opnam, werd Möring vanwege de verdedigende wijze van voetballen uitgefloten door het publiek. Nederland won echter opnieuw en volgens de Nederlandse media was het stopperspilsysteem daarvoor een belangrijke reden.
Voor Oranje kwam Möring in totaal zes keer uit. Na een beenbreuk in 1948 raakte hij zijn plek kwijt aan Rinus Terlouw. Hij kwam in 1949 nog één keer uit voor het nationale team. Hij scoorde in deze wedstrijd in eigen doel. Tot 1951 werd hij nog een aantal keer als reserve opgeroepen.
In april 1951 beëindigde Möring zijn loopbaan als voetballer op het hoogste niveau. Hij werd vervolgens trainer bij derdeklasser Oldenzaal. In 1952 werd hij met dit team kampioen en promoveerde hij naar de Tweede klasse. Na de invoering van het betaald voetbal in Nederland was Möring nog één jaar trainer van Oldenzaal, dat uitkwam in de semi-professionele Eerste klasse C. Later was hij bestuurslid bij SC Enschede. Hij overleed in 2001 op 82-jarige leeftijd.
# Spoorlijn Prievidza – Nitrianske Pravno

De spoorlijn Prievidza – Nitrianske Pravno (lijn nummer 144) is een betrekkelijk korte spoorlijn in Slowakije, die de stad Prievidza verbindt met de in noordelijke richting gelegen gemeente Nitrianske Pravno. Het traject met een lengte van 10,9 kilometer is enkelsporig en leidt door de Nitra-vallei. Op de landkaart is de lijn afgebeeld met het nummer 23.

## Geschiedenis

De lijn werd door een particuliere onderneming aangelegd als verlenging van spoorlijn 140: Nové Zámky – Prievidza.
Daarbij beoogde men:
* een verdere uitbreiding in noordoostelijke richting naar Kláštor pod Znievom (± 22 km) en nadien
* een aansluiting (± 4,5 km) naar de meer oostelijk gelegen spoorlijn nummer 170: Vrútky - Zvolen.
Ook werd een verlenging van lijn 144 overwogen, in noordelijke richting (± 20 km in vogelvlucht) tot Rajec, voor aansluiting met de spoorlijn 126 (Žilina - Rajec), maar deze optie werd verlaten wegens het bergachtig terrein en de hoge kosten.
Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werd de aanleg van de verbinding met spoorlijn 170 (Zvolen – Vrútky) onderbroken. Naderhand werd de bouw niet verdergezet ingevolge de expansieve ontwikkeling van het autoverkeer.
Voor lijn 144 bedroegen de bouwkosten 1.070.000 kronen en de eerste trein naar Nitrianske Pravno reed op 31 oktober 1909.
De particuliere maatschappij die de spoorlijn had aangelegd, werd enkele jaren later, in 1913, samen met spoorlijn 140 (Veľké Bielice - Partizánske – Prievidza) genationaliseerd en opgenomen in het netwerk van de Hongaarse Spoorwegen (MÁV).

## Treindienst

Het regelmatige verkeer van passagierstreinen is opgeschort sedert 7 december 2012.

## Stations en haltes

De lijn bedient de volgende stations (s) en haltes:
* Prievidza (s) - aansluiting met lijn 140 (Prievidza-Nové Zámky)
* Nedožery
* Pravenec
** Brug over de Nitra
* Nitrianske Pravno (s)
# Vacov

Vacov, Duits: Watzau, is een gemeente in het zuidwesten van Tsjechië 116 km ten zuidzuidwesten van Praag. Er liggen verschillende dorpen in de gemeente. De gemeente ligt 22 km van de grens met Duitsland. Vacov telde 1 459 inwoners in 2024.
Babice · Bohumilice · Bohunice · Borová Lada · Bošice · Budkov · Buk · Bušanovice · Čkyně · Drslavice · Dub · Dvory · Horní Vltavice · Hracholusky · Husinec · Chlumany · Chroboly · Chvalovice · Kratušín · Křišťanov · Ktiš · Kubova Huť · Kvilda · Lažiště · Lčovice · Lenora · Lhenice · Lipovice · Lužice · Mahouš · Malovice · Mičovice · Nebahovy · Němčice · Netolice · Nicov · Nová Pec · Nové Hutě · Olšovice · Pěčnov · Prachatice · Radhostice · Stachy · Stožec · Strážný · Strunkovice nad Blanicí · Svatá Maří · Šumavské Hoštice · Těšovice · Tvrzice · Újezdec · Vacov · Vimperk · Vitějovice · Vlachovo Březí · Volary · Vrbice · Záblatí · Zábrdí · Zálezly · Zbytiny · Zdíkov · Žárovná · Želnava · Žernovice
# Amstelveenseweg

Amstelveenseweg kan verwijzen naar:
* Amstelveenseweg (weg), een weg in Amsterdam naar Amstelveen
* Amstelveenseweg (metrostation), een metrostation in Amsterdam
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Amstelveenseweg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jan Pieter Heijestraat

De Jan Pieter Heijestraat is een straat in Amsterdam-West. De straat verbindt de Overtoom met de Kinkerstraat. Halverwege kruist de straat het Jacob van Lennepkanaal.
De straat werd in 1898 vernoemd naar de Amsterdamse geneesheer en dichter Jan Pieter Heije (1809-1876).

## Sociale woningbouw

De straat is gelegen in een wijk die werd gebouwd met veel goedkope revolutiebouw. De bevolking groeide in de tweede helft van de 19e eeuw van 180.000 naar 520.000 in 1900. De bevolkingsexplosie maakte stadsuitbreiding noodzakelijk in de 19e-eeuwse-gordel. Voor het eerst ging Amsterdam bouwen buiten de Singelgracht. Hier verrezen na 1875 slecht gebouwde volkswijken, waar de Kinkerbuurt er slechts een van was. Hoe beroerd de kwaliteit van de huizen was, blijkt wel uit het feit dat een groot aantal al tijdens of vlak na de bouw instortte. In januari 1899 stortten negen in aanbouw zijnde panden aan de Jan Pieter Heijestraat in. Nadat er in de maanden daarna nog een aantal panden in Amsterdam instortte, werd het gemeentebestuur eindelijk wakker. De Dienst Bouw- en Woningtoezicht werd opgericht, die ruime bevoegdheden kreeg én bovendien een kundig directeur, de latere burgemeester ir. Jan Willem Cornelis Tellegen. Er kwam strengere regelgeving van het bouw- en woningtoezicht in Amsterdam in een nieuwe bouwverordening. Bouwvoorschriften en bouwtoezicht kregen ook een plek in de Woningwet van 1901.
Vooral ten noorden van het Jacob van Lennepkanaal is er nog veel sociale woningbouw te vinden langs deze straat, voornamelijk van woningcorporatie Stadgenoot.

## Openbaar vervoer

Tussen 1914 en 1923 reed tramlijn 17 door deze straat. Daarna werd deze vervangen door lijn 23 (Marnixstraat – Amstelveenseweg). Vanaf 1944 was er met de opheffing van lijn 23 geen regelmatig tramverkeer meer. Nadien reed lijn 23 tot 1958 alleen bij Stadionverkeer nog door de straat. Tot 1971 bleven de rails nog in gebruik voor omleggingen, waarna ze buiten gebruik kwamen en later werden opgebroken.
Van 1925 tot in de jaren zestig bestond er een keermogelijkheid voor de trams vanuit de Kinkerstraat via de Jan Pieter Heijestraat, Borgerstraat, Lootsstraat weer naar de Kinkerstraat.
* ↑ https://www.amsterdamsetrams.nl/allerlei/tramplannen.htm#1900-2006:%20tramsporen%20komen%20en%20gaan%20(en%20komen%20soms%20terug
# Johan de Borst

Johan Izaäk de Borst (Alphen aan den Rijn, 8 februari 1920 – Turnhout, 8 mei 2008) was een Nederlands ondernemer.
De Borst leerde het bakkersvak in een bakkerij aan de Amsterdamse Ferdinand Bolstraat. In 1941 begon hij aan de Amstelveenseweg een brood- en banketbakkerij onder de naam Maison FEBO.
De Borst breidde zijn assortiment uit met zelfgemaakte kroketten en slaatjes. In 1960 schakelde hij geheel over op snacks, die hij verkocht vanuit zijn tot automatiek omgebouwde woning aan de Karperweg. Het bedrijf groeide uit tot 11 filialen en werd in 1978 omgezet in de franchiseketen Automatiek FEBO. In 1990 nam zijn zoon Hans de Borst het bedrijf over.
De Borst woonde de laatste jaren van zijn leven in Oud-Turnhout. Hij overleed op 88-jarige leeftijd.
* 1 2 Meneer De Borst van Febo was er altijd de Volkskrant, 16 mei 2008
* ↑ Oprichter Febo overleden Misset Horeca. Gearchiveerd op 28 augustus 2016.
* ↑ Overlijdensbericht, De Telegraaf, 15 mei 2008.