OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Cramme

Cramme is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente maakt deel uit van de Samtgemeinde Oderwald in het Landkreis Wolfenbüttel. Cramme telt 847 inwoners.
* Gemeinsame Normdatei: 1025249445
* Virtual International Authority File: 254316744
* WorldCat (via VIAF): 254316744
Baddeckenstedt · Börßum · Burgdorf · Cramme · Cremlingen · Dahlum · Denkte · Dettum · Dorstadt · Elbe · Erkerode · Evessen · Flöthe · Haverlah · Hedeper · Heere · Heiningen · Kissenbrück · Kneitlingen · Ohrum · Remlingen-Semmenstedt · Roklum · Schladen-Werla · Schöppenstedt · Sehlde · Sickte · Uehrde · Vahlberg · Veltheim (Ohe) · Winnigstedt · Wittmar · Wolfenbüttel
# Spoorlijn Čadca – Zwardoń

De Slowaakse spoorlijn Čadca-Zwardoń (lijn 129) is een belangrijke spoorverbinding tussen Slowakije en Polen. In Čadca splitst ze af, van de lijn Košice – Žilina – Bohumín, en klimt ze steil in het Beskiden-gebergte, op weg naar het Poolse spoorwegnet alwaar het buitenlandse grensstation Zwardoń de terminus is. Deze lijn is enkelsporig en maakt deel uit van de Pan-Europese corridor nummer VI.

## Geschiedenis

De lijn werd op 3 november 1884 in dienst gesteld door de Hongaarse Staatsspoorwegen (MAV). Voor rekening van deze onderneming werd de exploitatie overgenomen door de particuliere maatschappij: Kaschau-Oderberger Bahn (KsOd).
In 1938, tijdens de grensconflicten tussen Tsjecho-Slowakije en Polen, bezette Polen grote delen van deze lijn op Tsjecho-Slowaaks grondgebied. In 1939 werd het bezet gebied teruggegeven aan Slowakije, maar in 1945 werd de lijn opnieuw door Polen bezet en slechts in 1947 teruggegeven. Haar technische toestand leed zwaar onder de gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog. Nadien werd ze op Slowaakse grondgebied hersteld, doch slechts tot aan het Slowaakse grensstation: Skalité-Serafínov. Pas in 1991 werd het grensoverschrijdende traject hersteld en op 1 juni 1992 reed na jarenlange onderbreking de eerste trein opnieuw voorbij de landsgrens. Nadien werd de lijn geëlektrificeerd en de werkzaamheden dienaangaande waren in 2002 voltooid.

## Treindienst

Anno 2023 rijden er binnenlandse treinen naar Žilina, Liptovský Mikuláš en naar het station Poprad-Tatry, evenals internationale treinen van Žilina naar Katowice en Krakau. Ook voor het goederenvervoer is deze lijn van groot belang.

## Lijnsnelheid

De maximumsnelheid bedraagt:
* Čadca – Skalité: 100 km/h,
* Skalité – landsgrens: 70 km/h.

## Stations en stopplaatsen

   * Vertakking met lijn 127 richting Žilina
   * Vertakking met lijn 128 richting Makov
* Čadca
*** Vertakking met lijn 127 richting Bohumín
* Svrčinovec
* Čierne
* Čierne pri Čadci zastávka
* Čierne-Polesie
* Skalité zastávka
* Skalité
* Skalité pod Poľanou
* Skalité-Kudlov
* Skalité-Serafínov
** Grens Slowakije-Polen
* Zwardoń (Polen)
# Lalbenque

Lalbenque is een gemeente in het Franse departement Lot (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Cahors. Lalbenque telde op 1 januari 2021 1.858 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Lalbenque bedroeg op 1 januari 2021 52,24 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 35,6 inwoners per km². Het dorp ligt in het regionale natuurpark Causses du Quercy en in de oude provincie Quercy. De plaats wordt beschouwd als de hoofdstad van de zwarte truffel van Quercy.

## Geologie

Gelegen op een plateau op de grens tussen twee geologische zones: Quercy blanc en de Causse de Limogne. Het bestaat uit een dichte, water doorlatende kalkafzetting gevormd in het Jura.

## Verkeer en vervoer

In de gemeente ligt spoorwegstation Lalbenque - Fontanes.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Roodschubbige gordijnzwam

De roodschubbige gordijnzwam (Cortinarius bolaris) is een schimmel behoren tot de familie Cortinariaceae. Hij vormt ectomycorrhiza met Fagus en eiken (Quercus). Hij leeft in loofbossen op droog, voedsel- en humusspoorzand van leem. De vruchtlichamen verschijnen van juli tot oktober in loofbossen, zelden in naaldbossen.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De vrij vlezige hoed heeft een diameter van 3 tot 8 cm. De vorm is aanvankelijk halfbolvormig, later convex om uit te spreiden en vaak gegolfd. Het oppervlak is droog en op een lichtgele tot kleigrijze achtergrond (vooral naar het midden van de hoed) is dicht bedekt met kleine, opvallend vermiljoen tot karmijnrode schubben.

#### Lamellen

De dicht op elkaar staande, geelgrijze, later kaneel tot okerbruine lamellen zijn aan de steel bevestigd.

#### Steel

De cilindrische en vaak gebogen steel is 3 tot 7 cm lang en 0,5 tot 1,5 cm breed. De punt van de steel is wit, bedekt op een lichte achtergrond zoals de hoed met rode vezels of vezelvlokken.

#### Geur en smaak

Het witachtige vruchtvlees, tot 1,5 cm dik, ruikt licht stoffig en smaakt mild tot bitter. Soms is er helemaal geen geur. Bij het snijden wordt het vruchtvlees langzaam chroomgeel, vooral aan de basis van de steel. Hij is giftig.

#### Sporenprint

De sporenprint is bleekbruin.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn halbolvormig tot eivormig, matig wrattig en meten 6-8 × 5-6 µm. Pleurocystidia zijn afwezig.

## Verspreiding

De roodschubbige gordijnzwam komt voor in Noord-Amerika (Canada, Verenigde Staten), Midden-Amerika (Costa Rica), Azië (Japan) en Europa. De schimmel wordt lokaal verspreid in Midden-Europa.
Hij komt vrij algemeen voor in Nederland. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Kwetsbaar'.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Valse hanenkam

De valse hanenkam (Hygrophoropsis aurantiaca) behoort tot de orde Boletales. Hij kreeg zijn naam vanwege de verwarring met de hanenkam.

## Kenmerken

De hoed is 2 tot 6 centimeter breed en heeft een lichtgele tot oranje kleur, het oppervlak is droog en voelt viltig aan. De lamellen zijn geel tot oranje gekleurd en gevorkt. Ze lopen vanaf de steel en zijn meerdere malen gevorkt. De steel heeft ongeveer dezelfde kleur als de hoed en is gedeeltelijk buigzaam. Het vruchtvlees is relatief zacht.
De sporen zijn wit, glad en hebben een grootte van 5,5 tot 7 × 3,5 tot 4,5 micrometer.

## Verspreiding

De valse hanenkam kan worden gevonden van (soms augustus) september tot in november in naaldbossen, waar hij als saprofyt op de grond leeft, maar ook op dood hout groeit.
De valse hanenkam komt voor in Noord-Amerika en Europa.

## Toxicologie

De valse hanenkam is eetbaar, maar heeft weinig voedingswaarde. Bij gevoelige mensen en grote hoeveelheden kan de paddenstoel een opgeblazen gevoel en diarree veroorzaken. De oorzaak hiervan is tot op heden onbekend.
# Lijst van voetbalinterlands Myanmar - Sri Lanka

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalwedstrijden tussen de nationale teams van Myanmar (voormalig Birma) en Sri Lanka (voormalig Ceylon). De landen hebben tot op heden tien keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting, een vriendschappelijke wedstrijd, werd gespeeld in Rangoon op 1 december 1953. Het laatste duel, eveneens een vriendschappelijke wedstrijd, vond plaats op 13 oktober 2024 in Yangon.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Rangoon | 1 december 1953 | Vriendschappelijk | Birma − Ceylon | 3 − 2 |
| 2 | Calcutta | 25 december 1954 | Vriendschappelijk | Ceylon − Birma | 2 − 1 |
| 3 | Dhaka | 1 december 1955 | Vriendschappelijk | Ceylon − Birma | 1 − 3 |
| 4 | Jakarta | 8 juni 1972 | Vriendschappelijk | Birma − Sri Lanka | 4 − 2 |
| 5 | Kuala Lumpur | 4 augustus 1972 | Vriendschappelijk | Sri Lanka − Birma | 2 − 5 |
| 6 | Yangon | 29 oktober 1995 | Vriendschappelijk | Birma − Sri Lanka | 2 − 0 |
| 7 | Haiderabad | 2 augustus 2008 | AFC Challenge Cup 2008 | Sri Lanka − Birma | 1 − 3 |
| 8 | Colombo | 16 februari 2010 | AFC Challenge Cup 2010 | Sri Lanka − Birma | 0 − 4 |
| 9 | Yangon | 10 oktober 2024 | Vriendschappelijk | Myanmar − Sri Lanka | 2 − 0 |
| 10 | Yangon | 13 oktober 2024 | Vriendschappelijk | Myanmar − Sri Lanka | 0 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Myanmar | Gelijk | Winst Sri Lanka | Doelsaldo Myanmar – Sri Lanka |
| AFC Challenge Cup | 2 | 2 | 0 | 0 | 7 − 1 |
| Vriendschappelijk | 8 | 6 | 1 | 1 | 20 − 9 |
| Totaal | 10 | 8 | 1 | 1 | 27 − 10 |
MFF · A-internationals · Myanmarees vrouwenelftal
1951 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 − 2029
Bahrein · Bangladesh · Bolivia · Brunei · Burundi · Cambodja · China · DDR · Filipijnen · Guam · Hongkong · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Japan · Kirgizië · Koeweit · Laos · Lesotho · Libanon · Libië · Luxemburg · Macau · Malediven · Maleisië · Marokko · Mongolië · Nepal · Nieuw-Zeeland · Noord-Korea · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Palestina · Qatar · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Taiwan · Thailand · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea · Zuid-Vietnam
FSL · A-internationals · Sri Lankaans vrouwenelftal
Afghanistan · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Brunei · Cambodja · China · DDR · Filipijnen · Guam · Hongkong · India · Indonesië · Irak · Iran · Japan · Jemen · Jordanië · Kirgizië · Laos · Libanon · Macau · Malediven · Maleisië · Mongolië · Myanmar · Nepal · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Pakistan · Palestina · Papoea-Nieuw-Guinea · Qatar · Saoedi-Arabië · Seychellen · Singapore · Soedan · Syrië · Tadzjikistan · Taiwan · Thailand · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea
* ↑ Bijgewerkt op 15 oktober 2024.
* Worldfootball
* World Football Elo Ratings
# Daector reticulata

Daector reticulata is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kikvorsvissen (Batrachoididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Günther.
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als Kwetsbaar, beoordelingsjaar 2007.
* 1 2 (en) Daector reticulata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Daector reticulata. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Ravi Shankar (spiritueel leider)

Sri Sri Ravi Shankar (Tamil: ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவி ஷங்கர்) (Papanasam, Tamil Nadu, 13 mei 1956) is een Indiaas spiritueel leider. Hij wordt vaak aangesproken door het door hem zelf uitgekozen Sri Sri of Guruji
Ravi Shankar is de oprichter van Art of Living, een stichting die tot doel heeft stress te verminderen op een individueel niveau en geweld en ziekte te verminderen in de maatschappij. Belangrijk hierin is de sudarshan kriya die aan hem zou zijn geopenbaard tijdens een periode van stille meditatie van tien dagen in 1982 en die zou helpen als middel tegen stress, trauma en depressie.
Shankar is verder de drijvende kracht achter verschillende andere liefdadigheidsorganisaties, zoals de International Association for Human Values, dat het 5H-programma aanhoudt, dat de volgende punten nastreeft: Gezondheid, Huizen, Hygiëne, Menselijke waarden en Harmonie in verscheidenheid. Andere organisaties waar Shankar bij betrokken is, richten zich onder andere op gebieden als plattelandsontwikkeling, landbouw en ayurveda.
Hij kreeg in 2022 de Surinaamse Ere-Orde van de Gele Ster.

## Naamgenoot

Zie voor de gelijknamige musicus en sitarvirtuoos: Ravi Shankar (1920-2012).
* (en) Website van Sri Sri Ravi Shankar
* (en) Website van Art of Living
* (en) Website van International Association for Human Values
* (en) Video-interview bij CNN
* ↑ (en) Yoga Journal, Salkin, A., Emperor of Air, 2002.
# Gladde kogelzwam

De gladde kogelzwam (Hypoxylon fuscum) is een zakjeszwam die behoort tot de familie Xylariaceae. Hij komt voor op juist afgestorven takken van els (Alnus) en Corylus. Buiten Nederland is hij ook waargenomen op ander loofhout.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het vruchtlichaam is kussenvormig, glad, roodbruine, heeft onopvallende papillen en een diameter van 4 tot 6 mm. Het stroma is hard. De binnenkant (endostoma) is donker paarsachtig zwart tot zwart getint.

### Microscopische kenmerken

Op de vruchtlichamen (Stromata) worden paarsachtige sporenzakjes met ascosporen in perithecia gevormd. De asci zijn 8-sporig, 105-107 µm lang en 7-10 (-13) µm breed. Het gedeelte waar sporen worden geproduceerd is 65–108 µm lang. Ascosporen liggen in asci in één rij (zelden in twee rijen). De ascosporen zijn boonvormig, bruin tot donkerbruin en meten 11-16 × 5-8 µm groot. Hyfen 35-90 µm lang, vrij dikwandig, apicaal schijfvormig aanhangsel 0,8-1,5 µm hoog en 2,8-3,5 µm in diameter, blauw kleurend in jodium.

## Verspreiding

In Nederland komt hij vrij algemeen voor. Hij staat niet op rode lijst en is niet bedreigd.

## Vergelijkbare soorten

Macroscopisch en microscopisch vergelijkbaar is Hypoxylon porphyreum. Deze soort is boreaal verspreid, beperkt tot eiken (Quercus) en bovendien zijn de sporen van deze soort slechts 4 tot 5 micrometer breed.

## Afbeeldingen

* Sporenzakjes met ascosporen
* Dwarsdoorsnede vruchtlichaam
* Gladde kogelzwam

## Externe link

* (en) Hypoxylon fuscum
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ (en) Hypoxylon fuscum op Fungi of Great Britain and Ireland. Gearchiveerd op 21 december 2022.
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 31 december 2022.
# Phreaking

Phreaking is de Engelse term voor experimenteren met telefoons, telefooncentrales, en andere telecomapparatuur.
De personen die zich hiermee bezighouden, worden aangeduid als "phreaks", een samenvoeging van de woorden phone en freak. Het taalgebruik van phreaks kenmerkt zich door het gebruik van de letters "ph" in plaats van "f", bijvoorbeeld "surphing" in plaats van "surfing". Hoewel in een groot aantal gevallen door middel van phreaking gratis kon worden getelefoneerd, was dit nooit het doel van phreaking.
Phreaking ontstond waarschijnlijk in de jaren 50 in Amerika, toen mensen ontdekten dat een fluittoon van 2600 hertz ervoor zorgde dat de telefoonverbinding bleef "hangen": er was nog wel verbinding met de telefooncentrale, maar het telefoongesprek was al voorbij. De 2600 hertz-toon bleek een signaal waarmee telefooncentrales onderling gesprekken opbouwden en afbraken. Door dit signaal los te gebruiken konden de phreaks telefoonverbindingen opnieuw routeren, en commando's aan de telefooncentrale doorgeven.

## Phreaking in Nederland

In Nederland werd ook aan phreaking gedaan. Met Hack-Tic en 't Klaphek bladen werden phreakers bij elkaar gebracht.
Met gratis nummers in de 06-022xxxx reeks konden Nederlandse phreakers gratis buitenlandse lijnen vinden door te wardialen. Sommige lijnen waren nog inband c5 sigalering, waar ook de 2600 toon werkt. Via andere signalen zoals 2400+2600 kon je weer de lijn aanpassen en doorbellen naar een volgend nummer. Soms lukte het om zo driemaal door te schakelen en met meer dan twee seconden vertraging in de lijn weer met Nederland te verbinden.
Na 1999 waren de laatste inbound gratis telefoonlijnen verdwenen.
# EV13 IJzerengordijnpad

Het IJzerengordijnpad (Iron Curtain Trail) is een geheel bewegwijzerde fietsroute van zo'n 10.550 kilometer lang. De route maakt deel uit van het EuroVelo-netwerk van de European Cyclists' Federation, en is opgezet met financiering vanuit een Interreg-programma van de Europese Unie. Het type bewegwijzering verschilt van land tot land omdat gebruik wordt gemaakt van nationale netten van langeafstandsfietsroutes.
De route gaat door de volgende landen en gebieden: Noorwegen, Finland, Rusland, Estland, Letland, Litouwen, Polen, Duitsland (o.a. via de Werratal-Radweg), Tsjechië, Oostenrijk, Slowakije, Hongarije, Slovenië, Kroatië, Servië, Roemenië, Bulgarije, Noord-Macedonië, Griekenland en Turkije.
De route volgt het voormalige IJzeren Gordijn.
Onderweg zijn er veel bezienswaardigheden. Voor gidsen en toelichtingen moet gebruikgemaakt worden van het materiaal dat per land beschikbaar is. In sommige gevallen kan dat er toe leiden dat het alleen beschikbaar is in de taal van dat land.
# Jos De Seranno

Jozef (Jos) De Seranno (Lochristi, 5 juli 1928 - Kasterlee, 18 oktober 2010) was een Belgische politicus voor de CVP.

## Levensloop

De Serrano promoveerde in 1952 tot landbouwingenieur aan de Rijksuniversiteit Gent. Hij trad in dienst bij de Belgische Boerenbond. Hoewel hij afkomstig was uit de provincie Oost-Vlaanderen woonde hij de langste tijd van zijn leven in de Antwerpse Kempen.
In 1949 was hij een van de bedenkers van de grootste studentengrap aller tijden, de Slag om het Gravensteen te Gent.
In 1968 werd hij verkozen tot lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het kiesarrondissement Turnhout en vervulde dit mandaat tot in 1971. Nadien zetelde hij in de Senaat, van 1971 tot 1974 als provinciaal senator voor Antwerpen en vervolgens van 1974 tot 1995 rechtstreeks verkozen senator voor het kiesarrondissement Mechelen-Turnhout. In de Senaat was hij eveneens quaestor. Hij was er lid van de commissie openbare werken en was de pleitbezorger van het sociale grond- en woningbeleid.
In de periode december 1971-oktober 1980 zetelde hij als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot mei 1995 was hij lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement. Hierbij lag hij aan de basis van drie decreten, onder meer over de oprichting van een Grondfonds. Via de Kleine Landeigendom was hij betrokken bij sociale woonprojecten in de Kempen.
Hij was ook directeur van de Nationale Landmaatschappij.
Hij was tevens een omstreden figuur bij natuurbehoudsverenigingen. Zo lag hij, samen met de Boerenbond, aan de basis van het verdwijnen van één van de grootste laagveenmoerassen van Vlaanderen namelijk het Geels Gebroekt in de gelijknamige gemeente, waarvan het natuurreservaat De Zegge een klein restantje van is. [4]
De uitvaartplechtigheid vond plaats in de Sint-Willibrorduskerk te Kasterlee.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* 4. https://nieuwsbriefnatuur2000.be/nieuwsbrief-2021/bondsberichten/
* ↑ Biografische fiche Jozef De Seranno; Vlaams Parlement
* ↑ Ere-senator Jos De Seranno overleden te Kasterlee; Het Nieuwsblad; 19 oktober 2010. Gearchiveerd op 16 april 2019.
* ↑ Ere-senator Jos De Serano overleden; Het Nieuwsblad; 20 oktober 2010
# Grote knoflooktaailing

De grote knoflooktaailing (Mycetinis alliaceus, synoniem: Marasmius alliaceus) is een paddenstoel, die behoort tot de familie Omphalotaceae. Deze soort wordt gezien op (begraven) beukentakken in beukenbossen op kalkrijke grond en is een saprofyt.

## Kenmerken

De hoed is gewelfd tot breed klokvormig uitgespreid met een diameter van 1-4 cm. Ze is beige tot bleek- of beigebruin van kleur, met een gegroefd-gestreepte rand. De lamellen zijn wittig tot bleekgeel. De steel is 5-20 cm lang, 3 mm breed en fluwelig met een beigebruine top. De top is bruinzwart tot zwart, met een wortelende basis. Bij de basis is het vlees wittig tot grijs. De geur is knoflookachtig.

## Verspreiding

In Nederland komt de grote knoflooktaailing zeldzaam voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Golf van Girolata

De Golf van Girolata is een baai in de Middellandse Zee aan de kust van het Franse eiland Corsica gelegen tussen Ajaccio en Calvi. De Golf van Girolata bevindt zich direct ten noorden en is een kleinere kopie van de Golf van Porto.
Het gebied staat samen met de Golf van Porto, de Calanches de Piana en Scandola op de UNESCO werelderfgoedlijst waaraan het in 1983 door de Commissie voor het Werelderfgoed tijdens zijn 7e sessie werd toegevoegd.
Mont-Saint-Michel en baai · Kathedraal van Chartres · Paleis en park van Versailles · Basiliek van Vézelay op de colline éternelle · Prehistorische locaties en beschilderde grotten in de Vézèrevallei · Paleis en park van Fontainebleau · Kathedraal van Amiens · Romeins theater en omgeving en de triomfboog van Orange · Arles, Romeinse en romaanse monumenten · Cisterciënzer Abdij van Fontenay · Zoutziederij Salins-les-Bains en Koninklijke zoutziederij Arc-et Senans · Place Stanislas, Place de la Carrière en Place d'Alliance in Nancy · Abdijkerk van Saint-Savin-sur-Gartempe · Golf van Porto: Calanches de Piana, Golf van Girolata, Natuurreservaat Scandola · Pont du Gard · Straatsburg: Grande-Île · Parijs: oevers van de Seine · Kathedraal Notre Dame, voormalig klooster van Saint-Remi en Paleis van Tau in Reims · Kathedraal van Bourges · Historisch centrum van Avignon · Canal du Midi · Historische vestingstad Carcassonne · Nationaal park Pyrénées-Mont Perdu · Pelgrimsroutes in Frankrijk naar Santiago de Compostella · Historisch Lyon · Rechtsgebied van Saint-Émilion · Loiredal tussen Sully-sur-Loire en Chalonnes-sur-Loire · Provins, stad van middeleeuwse jaarmarkten · Le Havre, stad herbouwd door Auguste Perret · Belforten in België en Frankrijk · Bordeaux, Port de la Lune · Vestingwerken van Vauban · Lagunes van Nieuw-Caledonië: rifdiversiteit en ecosystemen · Bisschopsstad Albi · Pitons, cirques en "remparts" van het eiland Réunion · De Causses en de Cevennen, mediterraan agropastoraal cultuurlandschap · Prehistorische paalwoningen in de Alpen · Steenkoolbekken van Nord-Pas-de-Calais · Beschilderde grot van de Pont d'Arc, bekend als de Grotte Chauvet-Pont-d’Arc, Ardèche · De climats van de wijnstreek Bourgogne · Heuvels, huizen en wijnkelders van Champagne · Architecturaal werk van Le Corbusier · Taputapuātea · Tektonisch landschap Chaîne des Puys en Limagnebreuklijn · Franse Zuidelijke Gebieden en Zeeën · Historische kuuroorden van Europa (Vichy) · Vuurtoren van Cordouan · Nice, winterbadplaats aan de Rivièra · Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa · Te Henua Enata - De Markiezeneilanden