OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hiawatha (webserver)

Hiawatha is een open source webserver voor Windows, Mac, Linux en Unix-achtige besturingssystemen. Hij is geschreven met 'veiligheid' als belangrijkste doel.

## Geschiedenis

De eerste versie van Hiawatha kwam uit in januari 2002 en was, vanwege het feit dat hij zeer klein en licht was, geschikt voor computers met oudere hardware. Hij was geschreven om als webserver te dienen voor webservers in studentenhuizen in Delft. De auteur van Hiawatha, Hugo Leisink, studeerde destijds Technische Informatica en kende een interesse in computerbeveiliging.

### Versiegeschiedenis

* 1.0: September 2002. Een standaard maar functionele webserver.
* 2.0: Maart 2004. Gebruik van multithreading in plaats van forking.
* 3.0: September 2004. SSL-ondersteuning.
* 4.0: December 2005. Een CGI-wrapper voor extra CGI-beveiliging.
* 5.0: Oktober 2006. FastCGI voor versnelde CGI-ondersteuning.
* 6.0: Oktober 2007. Ondersteuning voor IPv6.
* 8.6: Oktober 2012.
* 9.0: Maart 2013 Reverse proxy functionaliteit
* 9.5: April 2014.
* 10.0: November 2015
* 10.2: Mei 2016. Het script om Letsencrypt certificaten te beheren, wordt meegeleverd

## Beveiligingsmogelijkheden

In Hiawatha zijn een aantal beveiligingsmogelijkheden ingebouwd die bescherming moet bieden tegen hacken. Het tegengaan van SQL-injection en cross-site scripting (XSS), het herkennen en buitensluiten van hackers en het limiteren van de looptijd van CGI applicaties zijn hier enkele voorbeelden van. Hiawatha maakt voor TLS ondersteuning gebruik van mbed TLS (voorheen heette die component PolarSSL).

## Externe link

* (en) Projectpagina
* ↑ v11.5 · Tags · Hugo Leisink / Hiawatha web server · GitLab.
* ↑ About pagina. Gearchiveerd op 12 juni 2023.
# Styphlomerus quadrimaculatus

Styphlomerus quadrimaculatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Dejean.
# Bedoro

Bedoro is een bestuurslaag in het regentschap Sragen van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bedoro telt 4827 inwoners (volkstelling 2010).
# Crabbelaer

Crabbelaer is een Belgisch bier van hoge gisting.

## Geschiedenis

Crabbelaer is een zeer oude biersoort. In de 16e en 17e eeuw was ze zeer populair in Gent. In de eerste helft van de 16e eeuw was Crabbelaer zelfs het meest verkochte bier. Op het hoogtepunt werd er tot 40.000 "ton" per jaar van geproduceerd. Een ton was ongeveer 147,6 liter, wat de jaarproductie op het toppunt op ongeveer 6 miljoen liter brengt. Aanvankelijk werden er slechts twee biersoorten gemaakt te Gent: klein bier en dubbel bier. Deze laatste werd Crabbelaer genoemd. Het was dus een iets zwaarder bier dan het gewone. Korte tijd later kwamen daar enkele en dubbele Clauwaert en Dusselaer bij en waren er dus vijf soorten. Crabbelaer werd gebrouwen door verschillende brouwers - op het hoogtepunt zelfs meer dan 50.
Crabbelaer wordt sinds 2014 terug op de markt gebracht door "Brouwerij De 6 Helmen", een bierfirma in Gent. Het huidige bier draagt enkel de naam van het vroegere, maar vertoont er verder geen overeenkomsten mee. Het is nu een blond licht troebel bier, type saison, met een alcoholpercentage van 7,5%.

## Varianten

In 2016 werd Crabbelaer HOMMAGE à III gelanceerd als eerbetoon aan de Gentse artiesten Luc De Vos, Walter De Buck en Romain Deconinck. Het bier werd in 2020 vervangen door Crabbelaer HOMMAGE, ter ere van zanger Luc De Vos. In 2018 werd eenmalig Crabbelaer KALIESJ gebrouwen in samenwerking met FERM & Bar Mitte.bIn 2021 werd Crabbelaer BIEZEBAAZE gelanceerd, in samenwerking met Kurt Burgelman van de Gentse muziekgroep Biezebaaze.
# Kaukasusoorlog

De Kaukasusoorlog (Russisch: Кавказская война), ook bekend als de Russische invasie van de Kaukasus, was een oorlog tussen het Russische Rijk aan de ene kant en de volkeren van Dagestan, Tsjetsjenië en de Noordelijke Kaukasus aan de ander kant, in Rusland vaak aangeduid onder de verzamelnaam Circassiërs. De oorlog duurde van 1817 tot 1864 en bestond uit een serie militaire acties van Rusland, die erop gericht waren het gebied in te lijven bij het Russische Rijk. Dit conflict vormde de basis voor veel hedendaagse conflicten in het gebied.
De oorlog vond plaats tijdens de regeringen van de tsaren Alexander I, Nicolaas I en Alexander II. De belangrijkste Russische generaals waren Aleksej Jermolov (1816-1827), Michail Vorontsov (1844-1853) en Aleksandr Barjatinski (1853-1856). De Russische schrijvers Michail Lermontov en Lev Tolstoj namen deel aan de oorlog en de Russische dichter Aleksandr Poesjkin haalde de oorlog aan in zijn gedicht De gevangene van de Kaukasus uit 1821.
De Russische invasie werd gekenmerkt door sterk verzet van de lokale bevolking en door problemen binnen het Russische Rijk, hetgeen de lange duur van de oorlog verklaart. De oorlog is op te delen in drie perioden:
De eerste periode eindigde met de dood van Alexander I en de Decembristenopstand in 1825 en leidde tot slechts weinig successen tegen "een handvol barbaren", wanneer het vergeleken wordt met de Russische successen tijdens de veldtocht van Napoleon naar Rusland.
Van 1825 tot 1830 was het rustig aan het front, doordat het Russische Rijk verwikkeld was in de Achtste Russisch-Turkse Oorlog (1828-1829) en de Tweede Russisch-Perzische oorlog (1826-1828). Nadat men hier een aantal grote successen behaalde, werd de strijd in de Kaukasus voortgezet. Leiders als Ghazi Mollah, Gamzat-bek en Hazji Moerad zorgden echter voor een grote tegenstand, die nog werd versterkt onder de legendarische imam Sjamil, die de bergbewoners leidde van 1834 tot zijn gevangenname in 1859 door Dmitri Miljoetin. De tweede periode eindigde met een wapenstilstand tussen de Russen en Imam Sjamil in 1855, waardoor het Russische Rijk zich bezig kon houden met de Krimoorlog.
In hetzelfde jaar werd de wapenstilstand echter verbroken en zette de strijd zich voort. De strijd eindigde min of meer met de gevangenname van Imam Sjamil, waarna deze trouw had gezworen aan de tsaar en in Centraal-Rusland ging wonen, en de verovering van de Noordelijke Kaukasus door de Russische Legers. De oorlog werd verklaard als beëindigd per tsaristische oekaze op 2 juni (21 mei O.S.) 1864.
# Henriette Roland Holstprijs

De Henriette Roland Holstprijs voor geëngageerde literatuur is een Nederlandse literaire prijs die wordt toegekend door de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde voor een werk dat "uitmunt door sociale bewogenheid en literair niveau", in de geest van de dichteres Henriette Roland Holst-van der Schalk. De prijs werd ingesteld in 1957 door uitgeverij De Arbeiderspers. Aanvankelijk werd in principe elk jaar een prijs uitgereikt, vanaf 1980 tweejaarlijks en sinds 1984 driejaarlijks. De prijs bestaat uit een oorkonde en een bedrag van 2500 euro.

## Laureaten

* 1957: Louis Paul Boon, voor De kleine Eva uit de kromme Bijlstraat
* 1958: Frits de Jong Edz., voor Om de plaats van de arbeid
* 1959: Ernst Verbeek, voor Arthur Rimbaud
* 1960: Bert Schierbeek, voor Het kind der tienduizenden
* 1961: Jos Stam, voor grafiek
* 1962: Maurits Mok, voor zijn gehele oeuvre, met name Gedenk de mens
* 1963: Fokke Sierksma, voor Testbeeld
* 1964: H.C. Rümke, voor Over Frederik van Eedens Van de koele meren des doods
* 1965: Hugo Claus, voor zijn gehele toneeloeuvre
* 1967: Gerrit Kouwenaar, voor zijn gehele oeuvre
* 1968: Ben Sijes, voor De Arbeidsinzet
* 1969: Pierre H. Dubois, voor Marcellus Emants
* 1970: Gerben Hellinga, voor zijn toneelbewerking van Theo Thijssens Kees de jongen
* 1972: Kees Winkler, voor zijn poëzieoeuvre
* 1973: Maurits Mulder, voor Het spel om de macht
* 1974: Gerrit Borgers, voor Paul van Ostaijen. Een documentatie
* 1975: Gerard Lemmens, voor zijn toneeloeuvre
* 1977: Hans Andreus, voor zijn gehele oeuvre
* 1980: H.H. ter Balkt, voor Waar de burchten stonden en de snoek zwom
* 1982: Walter van den Broeck, voor Brief aan Boudewijn
* 1984: Theun de Vries, voor Ketters. Veertien eeuwen ketterij, volksbeweging en kettergericht
* 1987: J.H. Donner, voor Na mijn dood geschreven
* 1990: Wim de Bie, voor Schoftentuig
* 1993: Lieve Joris, voor De melancholieke revolutie
* 1996: Inez van Dullemen, voor Het land van rood en zwart
* 1999: Geert Mak, voor Hoe God verdween uit Jorwerd
* 2002: Evelien Gans, voor De kleine verschillen die het leven uitmaken: een historische studie naar joodse sociaaldemocraten en socialistisch-zionisten in Nederland
* 2005: Bas Heijne voor Hollandse toestanden
* 2008: Johan de Boose voor De grensganger, reis langs de ruïnes van het IJzeren Gordijn
* 2011: Tom Lanoye voor Sprakeloos
* 2014: David Van Reybrouck voor Tegen de Verkiezingen
* 2017: Alfred Birney voor De tolk van Java
* 2020: Nicolien Mizee voor De kennismaking en De porseleinkast
* 2023: Annemarié van Niekerk voor Om het hart terug te brengen. Een memoir. Liefde en geweld in Zuid-Afrika

## Externe link

* Prijzen van de Maatschappij Nederlandse Letterkunde
# Solange Cicurel

Solange Cicurel is een Belgisch filmregisseur en scenarioschrijver.

## Biografie

Solange Cicurel is een advocaat aan de Brusselse balie. Ze kwam bij het productiehuis Entre Chien et Loup terecht vanuit de wens om een korte film te maken, die ze schreef en regisseerde. In 2015 regisseerde ze samen met Fabrice Couchard haar debuutfilm Faut pas lui dire die in 2017 in première ging en waarvoor ze de Magritte du cinéma voor "Beste debuutfilm" ontving. In 2020 volgde Adorables en in 2024 TKT, speelfilms die ze schreef en regisseerde. Cicurel heeft geen opleiding genoten en had geen ervaring in de verschillende disciplines.

## Filmografie

* 2024: TKT
* 2020: Adorables
* 2017: Faut pas lui dire
* 2010: Einstein était un réfugié (korte film)

## Prijzen en nominaties

De belangrijkste:
| Jaar | Prijs | Categorie | Film | Uitslag |
| 2018 | Magritte du cinéma | Beste debuutfilm | Faut pas lui dire | Gewonnen |

## Externe link

* (en) Solange Cicurel in de Internet Movie Database
* ↑ (fr) Solange Cicurel op Notre Cinéma, geraadpleegd op 17 november 2024
* Biblioteca Nacional de España: XX5801164
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A027151798
* Virtual International Authority File: 1154196742120111630
* WorldCat (via VIAF): 1154196742120111630
# Beduyut

Beduyut is een bestuurslaag in het regentschap Indramayu van de provincie West-Java, Indonesië. Beduyut telt 2200 inwoners (volkstelling 2010).
# René Charles Snouckaert van Schauburg

René Charles Edouard George Jean baron Snouckaert van Schauburg ('s-Gravenhage, 10 mei 1857 – Territet, 30 augustus 1936) was een Nederlandse jurist, landgoedeigenaar en vogelkundige aan het begin van de 20e eeuw.

## Biografie

Snouckaert was lid van de familie Snouckaert van Schauburg en een zoon van hofmaarschalk Willem Carel baron Snouckaert van Schauburg (1823-1886) en Helena Albertina Sarah Louisa Citadella de Schultz (1832-1924). Hij promoveerde in 1880 in de rechten aan de universiteit Leiden en promoveerde in 1882 aan diezelfde universiteit op stellingen tot doctor in de staatswetenschappen. Hij vervulde diverse functies in de publieke sector, onder meer als ambtenaar bij Buitenlandse zaken en gemeenteraadslid van Lisse. Snouckaert nam een prominente positie in binnen de organisaties van vogelkunde.
Snouckaert trouwde in 1882 met jkvr. Christina van den Berch van Heemstede (1863-1912), lid van de familie Van den Berch van Heemstede, met wie hij twee dochters kreeg; de oudste trouwde in 1904 met mr. Everardus Bonifacius François Frederik baron Wittert van Hoogland, heer van Hoogland, Emiclaer, Langenoorth en Bloemendaal (1875-1959), de jongste dochter trouwde met diens broer. Mr. dr. R.C. Snouckaert van Schauburg hertrouwde in 1920 met Neeltje Muller (1872-1959); uit dit huwelijk werden geen kinderen geboren.

### Vogelkunde

Snouckaert was bovenal vogelkundige. Hij was onder meer voorzitter van de Club van Nederlandse Vogelkundigen, een afsplitsing van de Nederlandse Ornithologische Vereniging die hij mede had opgericht. De belangrijkste reden voor de afsplitsing was een meningsverschil over het belang van vogelbescherming. Snouckaert zag daar niet veel in en wilde juist de jacht veel ruimte geven, terwijl zijn opponent, Jac.P. Thijsse, het omgekeerde betoogde.
De vogelkunde van Snouckaert bestond voor een groot deel uit het verzamelen en systematiseren van vogels, hetgeen tot een zeer grote collectie leidde. Deze collectie is uiteindelijke grotendeels in beheer gekomen van de Universiteit van Amsterdam. Snouckaert was ook in het buitenland bekend en lid van verschillende Europese vogelverenigingen.
# Catalaans korfbalteam

Het Catalaans korfbalteam vertegenwoordigt de Catalaanse Korfbalbond in internationale korfbalwedstrijden.

## Resultaten op de Wereldkampioenschappen

Wereldkampioenschap korfbal :
| Jaar | Kampioenschap | Gastheer | Klassering |
| 1978 | 1e WK | Nederland | Geen deelname |
| 1978 | 2e WK | België | Geen deelname |
| 1978 | 3e WK | Nederland | Geen deelname |
| 1978 | 4e WK | België | Geen deelname |
| 1978 | 5e WK | India | Geen deelname |
| 1999 | 6e WK | Australië | 8e plaats |
| 2003 | 7e WK | Nederland | 9e plaats |
| 2007 | 8e WK | Tsjechië | 9e plaats |
| 2011 | 9e WK | China | 4e plaats |
| 2015 | 10e WK | België | 5e plaats |
| 2019 | 11e WK | Zuid-Afrika | 10e plaats |
| 2023 | 12e WK | Taiwan | 10e plaats |

## Resultaten op de Europese Kampioenschappen

Europees kampioenschap korfbal :
| Jaar | Kampioenschap | Gastheer | Klassering |
| 2002 | 2e EK | Terrassa, Catalonië | 7e plaats |
| 2006 | 3e EK | Boedapest, Hongarije | 6e plaats |
| 2010 | 4e EK | Nederland | 5e plaats |
| 2014 | 5e EK | Portugal | 9e plaats |
| 2016 | 6e EK | Nederland | 3 |
| 2018 | 7e EK | Nederland | 6e plaats |
| 2021 | 8e EK | België | 8e plaats |
| 2024 | 9e EK | Spanje | 4e plaats |

## Resultaten op de Wereldspelen

Wereldspelen :
| Jaar | Kampioenschap | Gastland | Klassering |
| 1985 | 2e Wereldspelen | Londen (Engeland) | geen deelname |
| 1989 | 3e Wereldspelen | Karlsruhe (Duitsland) | geen deelname |
| 1993 | 4e Wereldspelen | Den Haag (Nederland) | geen deelname |
| 1997 | 5e Wereldspelen | Lahti (Finland) | geen deelname |
| 2001 | 6e Wereldspelen | Akita (Japan) | geen deelname |
| 2005 | 7e Wereldspelen | Duisburg (Duitsland) | geen deelname |
| 2009 | 8e Wereldspelen | Kaohsiung (Taiwan) | geen deelname |
| 2013 | 9e Wereldspelen | Cali (Colombia) | geen deelname |
| 2017 | 10e Wereldspelen | Wroclaw (Polen) | geen deelname |
| 2022 | 11e Wereldspelen | Birmingham (USA) | geen deelname |

## Resultaten op de European Bowl

European Bowl :
| Jaar | Editie | Gastheer | Klassering |
| 2005 | 1e EB | Catalonië | 1 |
| 2007 | 2e EB | Luxemburg | geen deelname |
| 2009 | 3e EB | Luxemburg | geen deelname |
| 2013 | 4e EB | Nederland | geen deelname |
Na 2013 werd dit toernooi stop gezet.

## Externe link

* (ca) website FCK
# Kees Droogleever Fortuyn

Cornelis (Kees) Droogleever Fortuyn (Amsterdam, 10 april 1922 - Mauthausen, 6 september 1944) zat bij het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Kees Droogleever Fortuyn wilde in Leiden gaan studeren. Toen hij aankwam, waren enkele Leidse corpsleden al naar Engeland ontsnapt. Zo waren Karel Michielsen, Fred Vas Nunes en Kees van Eendenburg al in juli 1940 in een 12-voets jol de Noordzee overgestoken.

## Engelandvaarder

Kees Droogleever Fortuyn besloot met Louis d'Aulnis ook naar Londen te gaan. Via de Van Niftrik-route en Antwerpen kwamen ze in Frankrijk. Daar namen ze de trein naar Toulouse. D'Aulnis had boerenkleren aan en een alpinopet op, maar Droogleever Fortuyn zag er als een vreemdeling uit. Hij was hoogblond en liep in jasje-dasje, zoals hij gewend was in Leiden. Bij een Duitse controle in de trein werd hem gevraagd waarheen zijn reis ging en of hij voor De Gaulle was. D'Aulnis zag een medaille waaruit bleek dat de Duitser in de Eerste Wereldoorlog had gevochten en gaf daar commentaar op. Hierna zei de Duitser: "ik zal u pas in Toulon arresteren", waardoor ze de kans kregen een station eerder uit te stappen.
Ze staken de Pyreneeën te voet over. In Spanje werden ze gevangengenomen en kwamen via Barcelona terecht in het Castello de Figueras in Cervera. Op 29 april werden ze overgeplaatst naar het concentratiekamp in Miranda de Ebro. Hier ontmoetten ze onder anderen Loek Labruyère, die zich als Engelsman voordeed, en Piet Kerssens. Na zeven weken werden ze met enkele medegevangenen afgehaald door een ambtenaar van de Engelse ambassade. Deze bracht de groep per trein naar de Nederlandse ambassade in Madrid. Eindelijk voelden zij zich vrij.
D'Aulnis en Droogleever Fortuyn moesten wachten op een uitreisvisum en bleven vijf maanden in Madrid. Ze besloten niet langer te wachten en vertrokken op 12 december in een Engelse open vrachtauto naar Sevilla, waar de Nederlandse honorair consul Albert de Voogd hen onderdak verleende. Op 26 december 1941 voeren zij naar Gibraltar. Aan boord van het Poolse passagiersschip Batory vervolgden zij hun reis. Op 4 januari 1942 landden zij in Glasgow en niet veel later arriveerden zij in Londen. Daar werden beide Engelandvaarders eerst grondig verhoord en daarna bij MI6 opgeleid.

## Dropping

Droogleever Fortuyn werd in de nacht van 24 op 25 september 1942 gedropt bij Balloo in Drenthe om de marconist te worden van Karel Beukema toe Water, die diezelfde nacht gedropt werd in Rijssen, Overijssel. Beiden werden na hun landing meteen gearresteerd als gevolg van het Englandspiel. Zij werden in Mauthausen gefusilleerd, Droogleever Fortuyn op 6 september 1944, Beukema een dag later.
Zijn ouders W. Droogleever Fortuyn en A. Droogleever Fortuyn - van Rijckevorsel woonden op het Keizer Karelplein in Maastricht, zij hadden ook nog een dochter, Mia.
Zijn naam is vermeld in de lijst van gesneuvelde Limburgse verzetsstrijders die is te zien in het Provinciaal verzetsmonument Limburg.
In 1953 kreeg hij postuum het Bronzen Kruis.
# Sung Ching-yang

Sung Ching-Yang (Taipei, 18 oktober 1992) is een Taiwanees inlineskater en langebaanschaatser gespecialiseerd in de sprint. In internationale competities komt hij uit onder de vlag van Chinees Taipei.

## Biografie

Sung maakte zijn debuut op het WK Junioren 2008 op de provinciale ijsbaan van Jilin te Changchun. In november 2010 won Sung twee gouden medailles op de Aziatische Spelen 2010 in China. op de 300 meter tijdrit en de 500 meter sprint. Op de wereldkampioenschappen inline-skaten 2011 in Zuid-Korea won hij de bronzen medaille op de 200 meter tijdrit. Zoals veel inliners probeerde Sung het ook op de schaats. Op de wereldkampioenschappen schaatsen junioren 2012 werd hij achtste op de 500 meter.
Bij de senioren maakte hij zijn debuut op de ijsbaan in Nagano bij de wereldbeker schaatsen 2012/2013 - 500 meter mannen, hier reed hij in de B-groep en slaagde er niet in wereldbekerpunten te pakken. Dat lukte wel op 10 november 2013 tijdens de wereldbeker schaatsen 2013/2014 - 500 meter mannen in Calgary met een nieuw persoonlijk record: 34,92. In twee maanden reed hij ruim twee seconden van zijn beste tijd af, promoveerde hij naar de A-groep en zette met 34,64 een scherp nationaal record neer. Bij het schaatsen op de Winteruniversiade 2013 won Sung brons op de 1000 meter.
In Sotsji vertegenwoordigde Sung Chinees Taipei op de Olympische Winterspelen 2014, hij reed de 500 en 1000 meter waar hij in de achterhoede eindigde.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 0 34,64 | 15 november 2013 | Salt Lake City |
| 1000 meter | 1.08,83 | 16 november 2013 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 1.57,83 | 15 december 2013 | Baselga di Pinè |
| 3000 meter | 4.21,00 | 22 februari 2008 | Changchun |

## Resultaten

| Jaar | Olympische Spelen | WK Junioren |
| 2008 | | NC38 (32e, 42e, 37e, -) |
| 2009 | | |
| 2010 | | |
| 2011 | | |
| 2012 | | 8e 500m 16e 1000m |
| 2013 | | |
| 2014 | 33e 500m 40e 1000m | |
| 2015 | | |
| 2016 | | |
| 2017 | | |
| 2018 | 34e 500m | |
* (en) Ching-Yang Sung SpeedskatingResults.com
* (en) Ching-Yang Sung Speedskatingnews.info
* (nl) Ching-Yang SUNG Sportuitslagen.org
# Began

Began is een bestuurslaag in het regentschap Lamongan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Began telt 512 inwoners (volkstelling 2010).
# Bahama's op de Gemenebestspelen

De Bahama's is een van de landen die deelneemt aan de Gemenebestspelen. Sinds 1954 hebben de Bahama's al vijftien maal deelgenomen. In totaal over deze zestien edities wonnen ze 39 medailles.

## Medailles

Bahama's op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1954 | - | - | - | - | / |
| 1958 | 1 | 1 | - | 2 | 13 |
| 1962 | - | 1 | - | 1 | 14 |
| 1966 | - | 1 | - | 1 | 17 |
| 1970 | - | - | - | - | / |
| 1978 | - | 1 | - | 1 | 18 |
| 1982 | 2 | 2 | 2 | 6 | 10 |
| 1990 | - | - | 2 | 2 | 26 |
| 1994 | - | - | - | - | / |
| 1998 | 1 | 1 | - | 2 | 20 |
| 2002 | 4 | - | 4 | 8 | 15 |
| 2006 | - | 2 | - | 2 | 24 |
| 2010 | 1 | 1 | 3 | 5 | 19 |
| 2014 | - | 2 | 1 | 3 | 24 |
| 2018 | 1 | 3 | - | 4 | 21 |
| 2022 | 1 | 1 | - | 2 | 21 |
# Les Roseaux sauvages

Les Roseaux sauvages ('wild riet') is een Franse dramafilm onder regie van André Téchiné uit 1994 over volwassen worden en het ontdekken van seksualiteit aan het einde van de Algerijnse oorlog.

## Verhaal

De tieners François en Maïté bezoeken een bruiloft in het zuidwesten van Frankrijk in 1962. Een soldaat trouwt daar met een plaatselijk meisje om te voorkomen dat hij terug moet naar Algerije om daar te vechten in de oorlog. Hij vraagt Maïtés moeder, Madame Alvarez, hoofd van de plaatselijke cel van de Franse Communistische Partij, om hem te helpen deserteren, maar zij weigert. François ontmoet de broer van de dienstplichtige, Serge, die hem vraagt hem te helpen met zijn Franse lessen. François accepteert het verzoek en naarmate hij intiemer wordt met Serge, realiseert hij zich dat hij zich aangetrokken voelt door jongens. Hij neemt Maïté in vertrouwen, die seksualiteit voorlopig afwijst.
François is ook geïnteresseerd in Serge's kamergenoot, Henri. Deze laatste, een pied-noir, verliet Algerije waar zijn vader stierf. Hij steunt de oorlog in Algerije en is pro-OAS. Serge wordt tijdens een les gebeld: hij hoort dat zijn broer in Algerije is overleden. Vervolgens koestert hij een brandende haat tegen Henri, terwijl de moeder van Maïté, met ziekteverlof gaat. Haar vervanger, mijnheer Morelli, probeert Henri te helpen slagen voor het schoolexamen. Maar Henri, boos omwille van de beslissingen van De Gaulle en de terugtrekking van Frankrijk uit Algerije, besluit de stad te verlaten. Daarvoor wil hij het kantoor van de Communistische Partij, beheerd door madame Alvarez, in brand steken. Hij ziet daar Maïté die hem binnenlaat en voor wie hij zijn oorspronkelijke bedoelingen verbergt. Ze praten met elkaar en voelen verbondenheid.
François, Maïté en Serge zijn het wachten op de examenuitslag beu en besluiten in de rivier te gaan zwemmen. Onderweg ontmoeten ze Henri die nog niet met de trein is vertrokken. Tijdens dit uitstapje worden de verhoudingen tot elkaar nader bepaald.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Élodie Bouchez | Maïté Alvarez |
| Gaël Morel | François Forestier |
| Stéphane Rideau | Serge Bartolo |
| Frédéric Gorny | Henri Mariani |
| Michèle Moretti | madame Alvarez |
| Jacques Nolot | monsieur Morelli |
| Eric Kreikenmayer | Pierre Bartolo |
| Nathalie Vignes | Irène |
| Michel Ruhl | Monsieur Cassagne |
| Fatia Maite | Aicha Morelli |

## Prijzen en nominaties

In 1995 won Les Roseaux sauvages Césars voor beste film, beste regisseur, beste jong vrouwelijk talent (Élodie Bouchez) en beste originele scenario. De film was verder genomineerd voor de César voor beste vrouwelijke bijrol en (Michèle Moretti) en driemaal voor de César voor beste mannelijk talent (Frédéric Gorny, Gaël Morel en Stéphane Rideau)

## Externe link

* (en) Les Roseaux sauvages in de Internet Movie Database