OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Polarisatiestrategie

De polarisatiestrategie was een politieke strategie in Nederland van de Partij van de Arbeid (PvdA) van 1966 tot de jaren 1980. Met deze strategie probeerde de partij de verschillen met de confessionele partijen te benadrukken, in het bijzonder de Katholieke Volkspartij (KVP) en de latere fusiepartij Christen-Democratisch Appèl (CDA). Door deze verschillen te benadrukken probeerde de partij een tweedeling in de Nederlandse politiek te creëren op basis van conservatief versus progressief. Geestelijk vader van de strategie was Ed van Thijn.

## Kenmerken

Volgens politicoloog Philip van Praag had de polarisatiestrategie drie kenmerken:
* Splitsen van het Nederlands electoraat in progressief versus conservatief
* Een zelfstandige progressieve meerderheid
* coalitievorming voorafgaand aan de verkiezingen om duidelijkheid te creëren voor de kabinetsformatie

## Verloop

De polarisatiestrategie was een vernieuwing van de doorbraakgedachte die de PvdA sinds de Tweede Wereldoorlog hanteerde, waarbij de politieke verzuiling doorbroken moest worden. De wens naar polarisatie werd versterkt door de opkomst van Nieuw Links binnen de PvdA en Democraten '66. De Nacht van Schmelzer in 1966 en de daar opvolgende val van het kabinet-Cals worden gezien als het beginpunt van de polarisatiestrategie. Vanaf dat moment wilde de PvdA zich afzetten van de KVP, die zij als onbetrouwbaar zien omdat zij hun centrumpositie gebruiken om afwisselend met links en rechts te regeren.
In de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen 1972 ging de PvdA een progressieve samenwerking aan met D'66 en Politieke Partij Radikalen (PPR) met het verkiezingsprogramma Keerpunt 1972. Tijdens de kabinetsformatie van 1972-'73 wisten de progressieve partijen de confessionele partijen uit elkaar te spelen om een progressief minderheidskabinet te formeren, met gedoogsteun van de confessionele Anti-Revolutionaire Partij (ARP) en KVP. Dit werd gezien als een succes van de polarisatiestrategie.
Tijdens de kabinetsformatie van 1977 hanteerde de PvdA wederom de strategie in de onderhandelingen met het CDA. Na bijna een half jaar mislukken de onderhandelingen en vormt het CDA een kabinet met de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD). Van Praag markeerde deze formatie als de definitieve mislukking van de polarisatiestrategie.
In 1984 concludeerde PvdA-partijleider Joop den Uyl dat "de polarisatiestrategie tot op grote hoogte gefaald [heeft]", hoewel de partij die toen nog wel hanteerde.
# Zwartkuifneushoornvogel

De zwartkuifneushoornvogel (Anorrhinus galeritus) is een neushoornvogel die voorkomt in Zuidoost-Azië.

## Beschrijving

De zwartkuifneushoornvogel is 85 cm lang; de vogel is bijna geheel zwart met een afhangende kuif. De bovenkant van de staart is voor ongeveer twee derde van de lengte grijsbruin gekleurd. Deze neushoornvogel heeft een gladde, weinig opvallende "hoorn" op de bovensnavel. De snavel van het mannetje is donkergrijs tot zwart en die van het vrouwtje vaak licht roomkleurig. De kale huid rond het oog is blauw.

## Verspreiding en leefgebied

De zwartkuifneushoornvogel komt voor in bosgebieden in Tenasserim, Zuid-Thailand, het schiereiland Malakka, Sumatra en Borneo. Het leefgebied zijn tropisch regenwoud en uitgekapt secondair bos in laagland en heuvelland tot op een hoogte van 1200 m boven de zeespiegel. Op Borneo is het in bosgebieden de meest voorkomende soort neushoornvogel.

## Status

De zwartkuifneushoornvogel heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op uitsterven gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. De vogel is alleen plaatselijk algemeen, er is aanleiding te veronderstellen dat de soort in aantal achteruit gaat wegens een sterke mate van ontbossing binnen het verspreidingsgebied. Om die redenen is de status van deze neushoornvogel op de Rode Lijst van de IUCN in 2018 gewijzigd van niet bedreigd naar gevoelig.
* 1 2 (en) Zwartkuifneushoornvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
* 1 2 (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
# Wezenputten

De Wezenputten zijn twee monumentale waterputten bij het Texelse dorp Oudeschild. In het tijdperk van de VOC lagen de schepen op de Reede van Texel te wachten op gunstige wind. Op het eiland werden onder meer proviand en drinkwater ingeslagen, waarbij het water lange tijd afkomstig was uit de wezenputten. Door het ijzergehalte was Texels water lang houdbaar en dat was belangrijk voor schepen die tot aan Kaap de Goede Hoop geen andere bronnen voor drinkwater hadden. Op enig moment werden de putten in eigendom gegeven van de regenten van het het weeshuis in Den Burg, dat daarmee een bron van inkomsten had. In 1676 werd vastgelegd dat ook inwoners van Texel voor water uit de put moesten betalen.

## Skilsloot

Voordat er putten waren, tapte men water uit de plassen onder de Hoge Berg. Volle vaten werden dan over het land naar de dijk gerold. De eerste put werd kort na 1627 geslagen en in 1635 werd de Skilsloot aangepast om vervoer van de vaten naar de dijk te vereenvoudigen. Water werd vervoerd in "leggers", vaten van 563 liter of in "varkens", halve leggers. Aan het eind van de sloot ontstond het Jeneverbuurtje, ook wel Kollegat genoemd (kol = prostituee), waarmee het belang voor scheepvaart en zeelui wordt onderstreept. In 1795 werd de Skilsloot doorgetrokken naar de haven van Oudeschild, zodat de vaten niet meer over de dijk gesjouwd hoefden te worden.

## Vijf putten

Ooit waren er vijf putten op deze locatie, met een houten goot waardoor opgepompt water naar de pramen stroomde. Thans zijn er nog twee putten over. Deze hebben de status van gemeentemonument. In 2012-2013 zijn ze gerestaureerd en werden er voorzieningen voor toeristen geplaatst. Ze bevinden zich in de nabijheid van de voormalige 17e-eeuwse buitenplaats Huis Brakestein en zijn opgenomen in diverse toeristische fiets- en wandelroutes.
# Banyu Asin (plaats)

Banyu Asin is een bestuurslaag in het regentschap Bangka van de provincie Bangka-Belitung, Indonesië. Banyu Asin telt 1394 inwoners (volkstelling 2010).
# Spinimegopis kawazoei

Spinimegopis kawazoei is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Hayashi.
# Sint Jurgensgasthuis

Het Sint Jurgensgasthuis was een gasthuis in Helpman, net buiten de stad Groningen. Het was bedoeld als opvang voor leprozen. Het heeft bestaan van 1422 tot 1599.
# Persona non grata (Fabio Wuytack)

Persona non grata is een Belgische documentaire uit 2009 over het leven van activist, kunstenaar en voormalig priester Frans Wuytack. De film werd geregisseerd door Fabio Wuytack, zoon van de beeldhouwer. De film ging in maart 2009 in première op het "Documentairefestival van Thessaloniki", Griekenland.

## Verhaal

Na 30 jaar ballingschap keert Frans Wuytack terug naar de sloppenwijken van Venezuela, waar hij in de jaren zestig actief was als priester en een sociale en culturele revolutie ontketende.

## Prijzen

* Opkomend talent award / International Film Festival voor sociale Films 2008 (Antwerpen, België)
* Cultuurprijs / Sint-Niklaas awards (Sint-Niklaas, België)
* Une étoile de la SCAM* (Parijs, Frankrijk)
* Biografilm award / Bologna International Film Festival 2009 (Bologna, Italië)
* PTS festival achievements award (Taipei/Taiwan)
* Special mention / Ismailia International Festival for Documentary 2009 (Egypte)
* Beste mensenrechten Film / Vlaamse Latijns-Amerika Film Festival
* Best Documentary Director / International Documentary Film Festival of Uruguay
* Best Editor / ATLANTIDOC Film Festival

## Nominaties

* IDFA / International Documentary Festival Amsterdam 2008 (Nederland)
* Guadalajara International Film Festival 2009 (Mexico)
* Thessaloniki Documentary Film Festival 2009 (Griekenland)
* Visions Du Réel 2009 (Zwitserland)
* Latin American Film Festival 2009 (Nederland)
* Planete DOC review 2009 (Polen)
* DOCVILLE 2009 (België)
* Athens International Film Festival 2009 (Griekenland)
* International Documentary Film Festival 'Encuentros del Otro Cine' 2009 (Ecuador)
* ROOFTOP Film Festival 2009 (Verenigde Staten)
* Tallinn Black Nights Film Festival 2009 (Estland)
* Documentary and Animated Film Festival 2009 (Cyprus)
* Reykjavik International film festival 2009 (IJsland)
* Festival du Nouveau Cinema de Montréal 2009 (Canada)
* DOCKANEMA, Festival du Film Documentaire de Maputo 2009 (Mozambique)
* Documentary Festival of Chalkis 2009 (Griekenland)
* MiradasDOC (Tenerife, Spanje)
* Festival cinéma D’ATTAC (België)
* Film Festival Colores Latino Americanos (Frankrijk)
# Banyu Asih (Cigudeg)

Banyu Asih is een bestuurslaag in het regentschap Bogor van de provincie West-Java, Indonesië. Banyu Asih telt 4681 inwoners (volkstelling 2010).
# Fatlind Shoshaj

Fatlind Shoshaj (11 november 2002) is een Belgisch-Kosovaars basketballer.

## Carrière

Shoshaj speelde in de jeugd van BBC Eligio Deurne, Nieuw Brabo Antwerpen en Antwerp Giants. Bij de Giants speelde hij uiteindelijk voor de tweede ploeg. Hij verliet de Giants in 2021 en trok naar Kangoeroes Mechelen waar hij deels ook uitkwam voor de eerste ploeg. In januari 2023 verliet hij de club en speelde de rest van het seizoen 2022/23 uit bij het Kosovaarse KB Peja. Voor het seizoen 2023/24 tekende hij bij tweedeklasser Gembo Borgerhout.
Shoshaj was een Kosovaars jeugdinternational.
* ↑ (sq) llc, boldUnderline, Fatlind Shoshaj përforcim shtesë vendor i Pejës. TopSporti.com. Geraadpleegd op 11 juni 2024.
* ↑ In the first edition in Kosovo, Shoshaj seeks the title with Peja. KOHA (15 mei 2023).
* ↑ (en) Rugova takohet me talentin Fatlind Shoshaj. Bota Sot. Geraadpleegd op 11 juni 2024.
* ↑ Gembo ontvangt vanavond eersteklasser Bergen in 1/16 finales Beker van België. Gazet van Antwerpen (15 september 2023).
* ↑ (en) Fatlind Shoshaj - Player Profile. FIBA.basketball. Geraadpleegd op 11 juni 2024.
* Profiel op Proballers
# Soufiane Bouchikhi

Soufiane Bouchikhi (Sint-Niklaas, 22 maart 1990) is een Belgisch voormalig atleet, die zich had toegelegd op de middellange en lange afstand en het veldlopen. Hij vertegenwoordigde zijn land bij diverse internationale kampioenschappen. Zijn beste prestatie is het winnen van een zilveren medaille bij de Europese kampioenschappen veldlopen voor atleten onder 23 jaar.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 5000 m | 2021 |
| veldlopen | 2019, 2020 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 1500 m | 3.43,06 | 29 mei 2021 | Oordegem |
| 3000 m | 7.55,55 | 20 augustus 2017 | Birmingham |
| 5000 m | 13.19,55 | 21 juli 2018 | Heusden |
| 10.000 m | 27.41,20 | 3 mei 2018 | Palo Alto |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 1 mijl | 4.07,85 | 8 januari 2013 | Bloomington |
| 3000 m | 8.02,77 | 20 januari 2012 | Bloomington |
| 5000 m | 13.57,74 | 9 maart 2012 | Nampa |

### Weg

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 10 km | 28.16 | 26 september 2021 | Manchester |
| halve marathon | 1:02.59 | 17 maart 2019 | New York |
| marathon | 2:12.39 | 21 maart 2021 | Dresden |

## Palmares
### 5000 m

* 2011: 16e EK U23 in Ostrava - 14.32,71
* 2014: 15e EK in Zürich - 14.17,43
* 2017: 11e in serie WK - 13.28,64
* 2018: 10e EK in Berlijn - 13.25,22
* 2021: 1 BK AC - 13.33,98

### 10.000 m

* 2009: 7e EK junioren in Novi Sad- 31.46,38
* 2015: 5e Universiade in Gwangju - 29.24,21
* 2016: 8e EK in Amsterdam - 29.03,74
* 2018: 6e EK in Berlijn - 28.19,04
* 2019: 12de WK in Doha - 28.15,43

### halve marathon

* 2015: 4e Universiade in Gwangju - 1:06.04
* 2016: 28e EK in Amsterdam - 1:05.31
* 2018: 6e halve marathon van New York - 1:03.03
* 2019: 10e halve marathon van New York - 1:02.59
* 2023: 1 halve marathon van Egmond - 1:07.33

### marathon

* 2022: DNF EK in München

### veldlopen

* 2008: 39e EK junioren in Brussel
* 2009: 11e EK junioren in Dublin
* 2012: 2 EK U23 in Boedapest - 24.40
* 2013: 28e EK in Belgrado - 30.27
* 2013: 2 Landenklassement EK in Belgrado
* 2016: 14e EK in Chia (9.940 m) - 28.47
* 2017: 8e Great Edinburgh XC in Schotland
* 2017: 2 BK AC in Wachtebeke
* 2017: 5e EK in Samorin (10.200 m) - 30.04
* 2017: 1 Sylvestercross in Soest - 35.08
* 2018: 4e Great Edinburgh XC in Schotland
* 2018: 2 BK AC in Laken
* 2019: 1 BK AC in Laken
* 2019: 6e EK in Lissabon (10.225 m) - 30.41
* 2019: 2 Landenklassement EK in Lissabon
* 2019: 1 Sylvestercross in Soest - 35.08
* 2020: 1 BK AC in Laken
* 2022: 2 BK AC in Laken
* (en) World Athletics-profiel voor Soufiane Bouchikhi
* Profiel op Vlaamse atletiek liga
* (en) Info op more.arrs.run
# Theo Frenkel jr.

Theodoor (Theo) Frenkel jr. (Chicago, 1 maart 1893 – Den Haag, 1 juni 1955) was een Nederlandse acteur in theater en film.

## Biografie

Frenkel werd in de Verenigde Staten geboren als zoon van Louis Jacques Frenkel en Cornelia Israëls. Hij was een neef van Theo Frenkel sr. en een kleinzoon van Theo Mann-Bouwmeester. Frenkel kwam voort uit een familie van acteurs en ging zelf ook het theater in. In de jaren 10 sloot hij zich aan bij het Koninklijke Vereeniging Het Nederlandsch Tooneel, waar hij actrice Lily Bouwmeester ontmoette. De twee werden verliefd op elkaar en trouwden op 31 maart 1921. Ze verschenen regelmatig samen in het theater, zoals in 1922 bij de succesvolle toneelbewerking door het 'Genootschap Jeugdamusement' van het boek Pietje Bell of de lotgevallen van een ondeugenden jongen. Hoewel ze scheidden in 1933, werkten ze nog wel samen aan hoorspelen in de jaren 30 en 40.
In 1938 hertrouwde Frenkel met de 19-jarige Truus Marie Hofhuis. Het echtpaar scheidde in 1940, waarna Frenkel nog in hetzelfde jaar hertrouwde met Catharina Francina van den Elshout (1897-1982).
Frenkel was ook actief in de filmindustrie. Hij was te zien in enkele stomme films en speelde in 1939 naast zijn ex-vrouw in één geluidsfilm, Morgen Gaat 't Beter. Hij stierf op 62-jarige leeftijd aan een hartaanval en werd op 3 juni 1955 gecremeerd in Westerveld in Driehuis.

## Onderscheiding

* Ridder in de Orde van Oranje-Nassau (KB 28 april 1952, no. 20).

## Externe link

* (en) Theo Frenkel in de Internet Movie Database
* ↑ Huwelijksakte Theodor Frenkel en Truus Marie Hofhuis - Haags Gemeentearchief. haagsgemeentearchief.nl. Geraadpleegd op 30 oktober 2024.
* ↑ Echtscheidingsakte Theodoor Frenkel en Truus Marie Hofhuis - Haags Gemeentearchief. haagsgemeentearchief.nl. Geraadpleegd op 30 oktober 2024.
* ↑ Huwelijksakte Theodor Frenkel en Catharina Francina van den Elshout,17-07-1940 - Haags Gemeentearchief. haagsgemeentearchief.nl. Geraadpleegd op 30 oktober 2024.
* ↑ Periode: 1815 - 1994, Kanselarij der Nederlandse Orden: Index gedecoreerden | Nationaal Archief. www.nationaalarchief.nl. Geraadpleegd op 30 oktober 2024.
# Marten Orges

Marten Orges (ong. 1560 – Beekbergen, 9 september 1626) was een Nederlandse papiermaker die op de Veluwe woonde en in Beekbergen overleden en begraven is. Zijn herkomst is onzeker. Uit zijn grafschrift in de Hervormde kerk in Beekbergen: 'Anno 1626 den 9 september is inde Here Gherust Meister Marten Orges den Olsten Pappyere Maecker Ghewest in Gelderlandt' blijkt dat hij de eerste papiermaker in Gelderland geweest zou zijn.
Zijn vrouw heette Geertje Dirx Schut(ten), overleden 1638. Zij pachtten in 1601 een molen (de Tullekensmolen) in Beekbergen en hadden drie zoons, waarvan één uit een eerder huwelijk van Geertje. Hun zoon Daniël overleed in 1636 aan de pest. Zoon Pouwel Martens was papiermaker te Ugchelen.
Op de plaats van een van de papiermolens van Marten Orges bevindt zich nu de korenmolen De Ruitersmolen, waar nog regelmatig demonstraties papier maken worden gegeven.
# Banyu Sangkah

Banyu Sangkah is een bestuurslaag in het regentschap Bangkalan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Banyu Sangkah telt 3343 inwoners (volkstelling 2010).
# Spodnji Tuštanj

Spodnji Tuštanj is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Moravče in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 123 inwoners op 1 januari 2020.
# Kuiforeoica

De kuiforeoica (Oreoica gutturalis) is een zangvogel uit de familie Oreoicidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Australië en telt twee ondersoorten:
* O. g. pallescens: het westen, noorden en midden van het binnenland van Australië.
* O. g. gutturalis: het zuidwestelijk, het zuidelijke deel van Centraal-en oostelijk gelegen binnenland van Australië.
Het leefgebied bestaat uit droge, half open bosgebieden verspreid door heel het continent.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Kuiforeoica op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Sturmbann

Sturmbann was een organisatie onderdeel van een gevechtsformatie in de (SA, SS, NSKK en de NSFK) van de NSDAP. Een hiërarchische hogere formatie was een Standarte (equivalent van een regiment).

## Etymologie

Sturmbann is een samenstelling van het zelfstandig naamwoord Sturm (Storm), en het stamwoord Bann van het zelfstandig naamwoord Banner.

## Samenstelling

De naam, die oorspronkelijk afkomstig was van de SA, werd sinds 1930 gebruikt in de andere nazi-organisaties. Waaronder de gewapende SS-eenheden (SS-Verfügungstruppe en SS-Totenkopfverbände). Toen in 1942 de Waffen-SS uit hen voortkwam, werd de 'militaire tegenhanger' de overheersende standaardterm.
Een Sturmbann werd meestal geleid door een SS-Sturmbannführer (majoor). Hij werd ondersteund door een adjudant.
Een Sturmbann werd beschouwd als de tactische basiseenheid van de Allgemeine-SS, en het was de bedoeling dat een Sturmbann in tijden van strijd of opstand als een onafhankelijke entiteit zou kunnen opereren.
Elke actieve Sturmbann in een Standarte (drie actieve Sturmbanne per Standarte) was op zijn beurt samengesteld uit vier Stürme of compagnieën, een Sanitätsstaffel (medische ploeg) en een Spielmannzug (muziekkorps). Elke actieve Sturmbann was genummerd met een Romeinse cijfer, bijvoorbeeld I, II, III. De Reserve-Sturmbann (IV) werd aangeduid met de afkorting "Res." ervoor. Elke Sturmbann had een kleur toegewezen gekregen, voorbeeld:
* Sturmbann I - Groen
* Sturmbann II - Donker blauw
* Sturmbann II - Rood
* Sturmbann IV (Reserve) - Licht blauw
Aanvankelijk werd de term "Sturmbann" ook gebruikt in de Leibstandarte en de SS-Verfügungstruppe, maar deze werd in SS-eenheden snel vervangen door de termen die werden gebruikt in de Wehrmacht, wat op zijn beurt leidde tot de afkeuring van Himmler.
# Jevgeni Aleksejev (basketballer)

Jevgeni Nikolajevitsj Aleksejev (Russisch: Евгений Николаевич Алексеев) (Moskou, 22 maart 1919 - Moskou, 28 februari 2005) was een basketbalspeler, die speelde voor het basketbalteam van de Sovjet-Unie. Hij kreeg de onderscheiding meester in de sport van de Sovjet-Unie in 1947. Zijn rang was majoor van het Russische leger.

## Carrière

Aleksejev speelde voor Lokomotiv Moskou en werd met die club in 1937 derde om het landskampioenschap van de Sovjet-Unie. In 1938 werden ze tweede. In 1939 werd hij landskampioen en verdiende een transfer naar CSKA Moskou in 1940. Door de Tweede Wereldoorlog ging Aleksejev pas in 1944 echt spelen voor CSKA. Met CSKA werd Aleksejev in 1945 landskampioen. Aleksejev werd Europees kampioen in 1947 met de Sovjet-Unie. Hij was aanvoerder van de Sovjet-Unie in 1947. Dat was het eerste Europese succes voor de Sovjet-Unie. In 1948 ging Aleksejev spelen voor VVS MVO Moskou. Met die club werd Aleksejev derde in 1949 en 1950, tweede in 1951 en landskampioen in 1952. Ook haalde Aleksejev met VVS MVO Moskou twee keer de finale om de USSR Cup. Die verloor VVS MVO in 1950 en 1951. In 1953 stopte hij met basketballen.

## Trainers carrière

In 1953 werd Aleksejev hoofdcoach van CSKA Moskou. Aleksejev zou in die functie veertien jaar blijven. Aleksejev werd zes keer landskampioen als coach. Ook won Aleksejev als coach twee keer de EuroLeague in 1961 en 1963. In 1963 werd hij landskampioen met RSFSR Moskou. In 1960 was Aleksejev assistent-coach van hoofdcoach Stepan Spandarjan van de Sovjet-Unie op de Olympische Spelen in Rome. De Sovjet-Unie eindigde als tweede achter de Verenigde Staten. In 1961 leidde Spandarjan en Aleksejev de Sovjet-Unie naar de eerste plaats op de Europese kampioenschappen in Belgrado. Na zijn pensioen in het leger in 1967 bleef Aleksejev coach. In 1973 werd Aleksejev hoofdcoach van Dinamo Moskou. Met Dinamo werd hij twee keer derde in 1975, 1976 om het landskampioenschap. In 1976 verliet Aleksejev Dinamo en werd samen met David Berlin hoofdcoach van het damesteam van Spartak Noginsk. Met Spartak won Aleksejev drie keer de Ronchetti Cup in 1977, 1981 en 1982. Ook werd Aleksejev met Spartak Noginsk landskampioen in 1978. In 1984 stopte Aleksejev als coach. Aleksejev kreeg in 1960 de eretitel van Geëerde Coach van de Sovjet-Unie. Op de Olympische Spelen in 1960 won Aleksejev als assistent coach van Stepan Spandarjan een zilveren medaille en op het Europees kampioenschap in 1961 won Aleksejev als assistent coach de gouden medaille.

## Onderscheidingen

Aleksejev kreeg de Orde van de Vaderlandse Oorlog en de Orde van de Rode Ster (Sovjet-Unie) voor verdienste in de Grote Vaderlandse Oorlog. Ook ontving hij de Orde van de Volkerenvriendschap, de Medaille voor Voortreffelijke Prestaties tijdens de Arbeid, De medaille "Voor Labour Onderscheiding" en het Ereteken van de Sovjet-Unie.

## Privé

Aleksejev was getrouwd met oud basketbalspeelster Lidia Aleksejeva.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 3
** Winnaar: 1939, 1945, 1952
** Tweede: 1938, 1951
** Derde: 1937, 1949, 1950
* Bekerwinnaar Sovjet-Unie:
** Runner-up: 1950, 1951
* Europees Kampioenschap: 1
** Goud: 1947
# Tour Manhattan

De Tour Manhattan, voorheen Tour CB18, is een kantoorgebouw en wolkenkrabber in Courbevoie, La Défense; het zakendistrict van de agglomeratie Parijs.
De Tour Manhattan, gebouwd in 1975, 110 meter hoog, is de eerste toren in La Défense die geen parallellepipedumvorm heeft, maar wel een gebogen silhouet. In feite werden de plaatsen voorzien in het plan van 1964 voor twee torens van de eerste generaties (zoals 24 mx 42 m) uiteindelijk gebruikt om een enkele toren te bouwen, wat de oorspronkelijke vorm verklaart. Het is gebouwd door de Cogedim-groep.
Onderdeel van Claude Zidi's film "L'aile ou la cuisse" werd opgenomen in 1976 tijdens de Tour Manhattan, waar het hoofd van de fictieve cateringgroep Tricatel zit.
# David Conrad

David Crawford Conrad (Pittsburgh (Pennsylvania), 17 augustus 1967) is een Amerikaanse acteur. Van 2005 tot en met 2010 was hij te zien in de televisieserie Ghost Whisperer samen met Jennifer Love Hewitt.

## Externe link

* (en) David Conrad in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel David Conrad op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX4797636
* Bibliothèque nationale de France: cb157851753 (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1615 3704
* Library of Congress Control Number: no2001056861
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007333203605171
* Virtual International Authority File: 31647441
* WorldCat (via VIAF): 31647441