OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van oorlogsmonumenten in Borne

De Nederlandse gemeente Borne heeft 7 oorlogsmonumenten. Hieronder een overzicht.
| Nr. | Object | Herdachte groep | Ontwerper | Onthulling | Type | Locatie | Plaats | Coördinaten | Foto |
| 1112 Dit oorlogsmonument op Wikidata | 50 jaar na dato | vervolgden Nederland | Ralph Prins (03-05-1926) | 1993-9-29 29 september 1993 | beeld/sculptuur | Parallelweg, 7622 NB | Borne | 52° 17' 58" NB, 6° 44' 55" OL | 50 jaar na dato |
| 1113 Dit oorlogsmonument op Wikidata | En weer weent een moeder om het verlies van haar zoon | allen | Antoinette Ruiter (04-07-1946) | 1995-4-5 5 april 1995 | beeld/sculptuur | Zeilkerweg 12, 7625 SJ | Zenderen | 52° 19' 20" NB, 6° 42' 42" OL | |
| 1114 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Monument op de Joodse begraafplaats | vervolgden Nederland | Firma Koster | 1951-8-19 19 augustus 1951 | overig | Twijnerstraat, 7621 TJ | Borne | 52° 17' 53" NB, 6° 44' 49" OL | |
| 1115 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Monument aan de Mekkelhorstweg | geallieerde militairen, burgerslachtoffers, verzet Nederland | | | kruis | Mekkelhorstweg, 7623 AE | Borne | 52° 17' 54" NB, 6° 46' 34" OL | |
| 1116 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Monument aan de Zeilkerweg | burgerslachtoffers, vervolgden Nederland, verzet Nederland | W. Udema | 1957-1-1 1 januari 1957 | begraafplaats/graf | Zeilkerweg 12, 7625 SJ | Zenderen | 52° 19' 20" NB, 6° 42' 42" OL | |
| 1119 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Centraal monument | allen | Jan Jans (1893-1963) | 1949-5-5 5 mei 1949 | gedenksteen | Grotestraat, 7622 GA | Borne | 52° 17' 54" NB, 6° 45' 36" OL | |
| 1120 Dit oorlogsmonument op Wikidata | Gedenkteken aan de Rondweg | burgerslachtoffers, verzet Nederland | W. Udema | 1957-1-1 1 januari 1957 | kruis | Rondweg, 7623 | Borne | 52° 18' 17" NB, 6° 45' 27" OL | |
| | Stolpersteine | vervolgden Nederland. | Gunter Demnig | 29 november 2007 | reliëf | | | | Stolpersteine Meer afbeeldingen |
Almelo · Borne · Dalfsen · Deventer · Dinkelland · Enschede · Haaksbergen · Hardenberg · Hellendoorn · Hengelo · Hof van Twente · Kampen · Losser · Oldenzaal · Olst-Wijhe · Ommen · Raalte · Rijssen-Holten · Staphorst · Steenwijkerland · Tubbergen · Twenterand · Wierden · Zwartewaterland · Zwolle
* ↑ Stolpersteine app. Gearchiveerd op 11 februari 2024.
* ↑ Stolpersteine app. Gearchiveerd op 11 februari 2024.
# Guercœur

Guercœur is een opera in drie bedrijven door de Franse componist Albéric Magnard op eigen libretto.

## Geschiedenis

De opera is tijdens Magnards leven niet opgevoerd, maar de derde acte ging op 23 februari 1908 concertant in première in de Salle Poirel in Nancy onder leiding van Joseph Guy Ropartz. De tweede acte volgde op 18 december 1910, eveneens concertant, in het Théâtre du Châtelet in Parijs onder leiding van Gabriel Pierné. Hierbij leidde Pierre Monteux het koor.
Het complete werk werd pas op 24 april 1931, zeventien jaar na Magnards dood, geënsceneerd in de Opéra national de Paris, hoewel het grotendeels geschreven was tussen 1897 en 1901. De componist stierf toen hij zijn huis probeerde te verdedigen tegen de invallende Duitsers aan het begin van de Eerste Wereldoorlog in 1914, waarbij de partituur deels vernietigd werd toen de Duitsers het huis in brand staken. Magnards vriend Ropartz, die in 1908 de derde acte had gedirigeerd in Nancy, reconstrueerde aan de hand van het wel aanwezige pianouittreksel uit zijn geheugen de partituur, zodat de opera opgevoerd kon worden. De muziek toont invloed van Richard Wagner en César Franck.

## Rollen

| Rol | Stemtype | Premièrecast Dirigent: François Ruhlmann |
| Guercœur | bariton | Arthur Endrèze |
| Heurtal | tenor | Victor Forti |
| Giselle | sopraan | Marisa Ferrer |
| La Verité | sopraan | Yvonne Gall |

## Inhoud

Guercœur, de wijze heerser van een middeleeuwse stadstaat, is in de strijd gevallen terwijl hij zijn volk probeerde te verdedigen. In de hemel smeekt hij terug te mogen keren naar de aarde om zijn stad te redden. Zijn wens wordt ingewilligd, maar hij ontdekt dat zijn beste vriend, Heurtal, de minnaar van zijn weduwe, Giselle, is geworden, en van plan is als despoot te gaan heersen nadat hij met haar getrouwd is. Geschokt probeert Guercœur de mensen ervan te overtuigen de corruptie neer te slaan, maar ze worden steeds bozer op hem, en uiteindelijk wordt hij vermoord. Gedesillusioneerd door de mensheid keert hij terug naar de hemel, waar hij begroet wordt door de godin van de waarheid. Zij verzekert hem dat, ondanks de zwakheden van de mensheid, er in de toekomst een grote era voor is weggelegd.

## Opnames

* EMI 1986 - José van Dam, Hildegard Behrens, Gary Lakes, Nadine Denize, Orchestre du Capitole de Toulouse o.l.v. Michel Plasson
# Lotusbloem (stripverhaal)

Lotusbloem (Frans: Poupée d'ivoire) is een stripserie van de Belgische striptekenaar en schrijver Franz Drappier. In 1988 werd het eerste deel van de serie in het Nederlandse taalgebied uitgebracht. In totaal zijn er 9 delen in de serie verschenen.

## Verhaal

De verhalen spelen zich af tijdens de Tang-dynastie in de tijd van de Chinese middeleeuwen. Hoofdfiguur is Yu Lien, een meisje van 17 jaar die verkocht wordt aan het 'huis van bloemen en wilgen' (huis voor prostituees). Als zij de kans krijgt probeert zij te vluchten. Dat doet zij in gezelschap van Timok, een barbaar van een stam die afkomstig is uit de omgeving waar nu Afghanistan en Pakistan liggen. De stripreeks Lotusbloem is geïnspireerd door de verhalen van Rechter Tie uit de boeken van Robert van Gulik.

## Relatie met de stripreeks Jugurtha

Lotusbloem is in zekere zin de voortzetting van de reeks Jugurtha die tekenaar Franz samen met schrijver Vernal creëerde. In 1986 werd deze reeks op een laag pitje gezet. Vergeleken met Jugurtha is het geweld in Lotusbloem nog expliciter in beeld gebracht. Alsof tekenaar Franz wil laten zien wat hij allemaal durft te doen in een strip. Het karakter van Timok in de eerste delen, is niet bijster sympathiek. Hij offert al zijn mannen om Yu Lien in handen te krijgen. Yu Lien daarentegen heeft veel weg van Vania, de vrouwelijke hoofdrolspeelster uit Jugurtha.
Zowel Vania als Yu Lien zijn krachtige vrouwelijke figuren in hun respectieve verhalen. Ze vertonen vastberadenheid en veerkracht, wat hen in staat stelt om verschillende uitdagingen en moeilijkheden te overwinnen. Beide vrouwen tonen heldhaftigheid en moed in de confrontatie met gevaarlijke situaties, wat hen tot sympathieke en herkenbare helden maakt voor de lezers. Bovendien vinden beide stripreeksen plaats in een historische setting, waar Jugurtha - met name in de eerste delen - zich afspeelt in het oude Romeinse tijdperk, terwijl Lotusbloem haar avonturen beleeft in het Chinese rijk en zich richt op thema's die verband houden met de Chinese cultuur en geschiedenis. Zowel Vania als Yu Lien zijn de partner en geliefde van de ander hoofdrolspelers Jugurtha en Timok. Hun relaties spelen een cruciale rol in de verhalen.

## Albums

Alle albums zijn getekend en geschreven door Franz Drappier en in Nederland uitgegeven door Arboris. Tijdens het schrijven en tekenen van het laatste deel overleed Franz. Het album is afgemaakt door François Corteggiani (scenario) met tekeningen van Michel Faure.
| Nummer | Titel | Jaar |
| 1 | Nacht vol geweld | 1988 |
| 2 | De bronzen klauw | 1989 |
| 3 | De vergeten koningin | 1990 |
| 4 | De scytische graftombe | 1993 |
| 5 | De apenkoning | 1995 |
| 6 | De rechter | 1998 |
| 7 | De lynxenhoedster | 2000 |
| 8 | Het roedel | 2002 |
| 9 | Timok Khan | 2006 |
Literatuur:
* Patrick Gaumer, Dictionnaire mondial de la Bandes Dessinées, 2010
Referenties:
* ↑ stripinfo.be
* ↑ Rob van Eijk, Lotusbloem 1, pag. 71-72, recensie in Stripjaarboek 1989, Arboris
* 1 2 3 Gaumer 210, p. 691.
# Hogervorst

Hogervorst kan verwijzen naar:
* Marc Hogervorst (1980), een Nederlands voetballer
* Stijn Hogervorst (2002), een Nederlands voetballer
* Theo Hogervorst (1956), een Nederlands wielrenner
# Marc Snoeck

Marc Snoeck (Antwerpen, 13 januari 1954) is een Belgisch politicus voor Vooruit. Van 2019 tot 2024 was hij burgemeester van Halle.

## Levensloop

Snoeck groeide op in Antwerpen, maar door zijn huwelijk met Martine Lemonnier verhuisde hij naar Halle. Hij is er politiek actief sinds 1982. Eerst als OCMW-raadslid en vanaf 1988 zit hij onafgebroken in de gemeenteraad en van 2013 tot 2018 was hij eerste schepen.
Bij die gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2018 behaalde hij met zijn partij 18,2% van de stemmen, met een persoonlijke score van 1.361 voorkeurstemmen. Enkele dagen later werd aangekondigd dat sp.a, CD&V en Groen een akkoord hadden bereikt over de vorming van een nieuwe coalitie, met hem als burgemeester.
* ↑ Een historische coalitie, Het Nieuwsblad/Regionaal: Pajottenland, 20 oktober 2018
* ↑ Resultaten van de verkiezingen voor de gemeenteraad van Halle - Vlaanderen Kiest, 14/10/2018
* ↑ HALLE: sp.a, CD&V en Groen vormen coalitie, Snoeck wordt burgemeester. www.ringtv.be datum=19 augustus 2018. Gearchiveerd op 9 mei 2021.
# Općevac

Općevac is een plaats in de gemeente Čazma in de Kroatische provincie Bjelovar-Bilogora. De plaats telt 129 inwoners (2001).
# Duitse Bundesländer vervolgserie

De Duitse Bundesländer vervolgserie is een reeks van 2 euro herdenkingsmunten die in de periode 2023 tot en met 2038 zal worden uitgegeven in aansluiting op de Duitse 'Bundesländer'-serie.
Duitsland heeft in 2021 besloten dat de vervolgserie vanaf 2023 met een ongewijzigd thema zal worden uitgegeven.
In de vervolgserie zullen in totaal zestien 2 euro herdenkingsmunten worden uitgegeven die gezamenlijk alle deelstaten van Duitsland vertegenwoordigen. Er wordt ieder jaar een munt uitgegeven maar met 5 verschillende letters (ADFGJ) van de plaatsen waar ze geslagen worden. Iedere munt zal de regionale kenmerken van de deelstaten belichten. Zo heeft de munt van Hamburg bijvoorbeeld de Elbphilharmonie als afbeelding. Ook in deze serie voert in het jaar waarin een bepaalde deelstaat-munt wordt uitgegeven, de desbetreffende staat het voorzitterschap van de Bondsraad.
Tabel met een overzicht van de zestien munten :
| Jaar | # | Deelstaat | Ontwerp |
| 2023 | 1 | Hamburg | De Elbphilharmonie in Hamburg |
| 2024 | 2 | Mecklenburg-Voor-Pommeren | De Königsstuhl in het Nationaal Park Jasmund op het eiland Rügen |
| 2025 | 3 | Saarland | De Saarschleife, de meander in de rivier de Saar bij Mettlach |
| 2026 | 4 | Bremen | Klimahaus Bremerhaven 8° Ost |
| 2027 | 5 | Noordrijn-Westfalen | Dom van Aken |
| 2028 | 6 | Beieren | Nürnberger Burg |
| 2029 | 7 | Baden-Württemberg | Bedevaartskerk van Birnau |
| 2030 | 8 | Nedersaksen | Fagusfabriek in Alfeld |
| 2031 | 9 | Hessen | Herculesmonument met bergpark Wilhelmshöhe |
| 2032 | 10 | Saksen | Göltzschdalbrug |
| 2033 | 11 | Rijnland-Palts | Slot Hambach |
| 2034 | 12 | Berlijn | Berliner Tiergarten met overwinningszuil |
| 2035 | 13 | Sleeswijk-Holstein | Lange Anna van Helgoland |
| 2036 | 14 | Brandenburg | Spreewald-illustratie (rivier met boot en steker in Sorbische klederdracht) |
| 2037 | 15 | Saksen-Anhalt | Dom van Naumburg met stichtersfiguur Uta van Ballenstedt |
| 2038 | 16 | Thüringen | Bauhaus-Universiteit Weimar |
# Oranjestein (Amerongen)

Oranjestein is een gemeentelijk monument aan Drostestraat 2-6 van Amerongen in de Nederlandse provincie Utrecht.
Op deze locatie stond in de negentiende eeuw het huis van grootgrondbezitter Dirk Clasinus Johannis Harmsen. Het huidige pand op de hoek met de Hof werd in 1881 gebouwd in opdracht van notaris Immink. Het herenhuis werd echter al snel een hotel. Begin 20e eeuw was het een bejaardenhuis voor betere stand en droeg het de naam Pro Senectute. In de Tweede Wereldoorlog werd het een onderkomen van de Duitse ortskommandantur. Na de oorlog waren er korte tijd Canadese en Engelse militairen ingekwartierd. Na de Tweede Wereldoorlog werd het gekocht door het Zendings-Diaconessenhuis die het gebruikte als herstellingsoord voor mensen in geestelijke nood.. Sinds 1989 is het een appartementencomplex.
Het rechthoekige hoofdgebouw heeft een afgeplat leien schilddak. De vroegere medaillonvormige dakkapellen zijn inmiddels vervangen. De wit gepleisterde gevel is rijk gedecoreerd.
# Orbani

Orbani is een plaats in de gemeente Sveti Lovreč in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 22 inwoners (2001).
# Orbanići (Žminj)

Orbanići is een plaats in de gemeente Žminj in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 93 inwoners (2001).
# Orde van Alfons XII

De Civiele Orde van Alfons XII (Spaans: "Orden civil de Alfonso XII") werd op 23 mei 1902 door de Spaanse koning Alfons XIII ingesteld als een orde van verdienste voor kunstenaars, schrijvers en leraren die op buitengewone wijze aan de ontwikkeling van de cultuur in Spanje bijdroegen. De orde had drie graden en werd vervangen door de Orde van Alfons X de Wijze. De orde was gesticht ter herinnering aan zijn vader, Koning Alfons XII van Spanje.
In 1928 werd de orde nog toegekend door het Ministerio de Instruccion publica y Bellas Artes maar zij overleefde de republiek en de burgeroorlog niet.
De orde was al jaren in onbruik geraakt maar zij werd pas door het Koninklijk Decreet van 2 september 1988 daadwerkelijk afgeschaft.

## De graden van de orde

* De koning was de Grootmeester
* Grootkruisen
* Commandeurs (Comendor de Número de la Orden Civil de Alfonso XII)
* Surnumeraire Commandeurs
* Ridders of "Caballeros"

## De versierselen

Het ingewikkeld vormgegeven kleinood van de orde was een violet geëmailleerd kruis met vier brede en 12 smallere armen waarop een rood gevoerde gouden beugelkroon en een krans van groene lauweren en gouden palmtakken was aangebracht met op de knoop het Spaanse koninklijke wapen. Centraal stond een adelaar in de natuurlijke kleur met uitgespreide vleugels boven zilveren wolken met daaromheen aan de onderzijde in grote gouden Latijnse letters het motto "ALTIORA PETO" wat "ik streef hoger" betekent en daarboven het koninklijke monogram van de stichter "A XII".
Op de ster van de Commandeurs was het kruis niet geëmailleerd maar van goud.

## Literatuur

* Pérez Guerra José Manuel : "Ordenes y Condecoraciones de Espana, 1800-1975, Zaragoza 2000.
* Alfonso Ceballos-Escalera y. Gila: "La Orden Civil de Alfonso XII (1902-1931): Educacion y Cultura En Espana Durante El Primer Tercio del Siglo XX (Coleccion Condecoraciones Espanolas)
* Juan Pérez de Guzmán y Gallo, (1841-1928): "Ingreso en la Orden Civil de Alfonso XII", Boletín de la Real Academia de la Historia, tomo 76 (mayo 1920), pp.392-394.
Edición digital: Alicante : Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes, 2009
* Francisco Martín Arrúe: "La Cruz de la Orden civil de Alfonso XII" Boletín de la Real Academia de la Historia, tomo 66 (junio 1915), pp. 533-536.
* Alfonso Marqués de la Floresta: "La Orden Civil de Alfonso XII (1902-1931)" in de serie: Colección Condecoraciones españolas, Madrid 2003. Voorwoord door Pilar Cunillera Fernández en Luis de Cevallos-Escalera y Gila.
* ↑ Aan Rudolph Matas. Zijn diploma als "Caballero de la Orden civil de Alfons XII from the Ministerio de Instruccion publica y Bellas Artes. 17 december 1928 in de Bibliotheek van Tulane University. Zie https://web.archive.org/web/20100528004146/http://www.tulane.edu/~matas/historical/SpecColl/diplomas/diplomasindex.htm#M
* ↑ El Real Decreto 954/1988, de 2 de septiembre
# R. J. Ellory

Roger Jon Ellory (Birmingham, juni 1965) is een Brits thrillerschrijver.

## Biografie

R.J. Ellory woont in Birmingham. Hij noemt Arthur Conan Doyle, Michael Moorcock, J.R.R. Tolkien en Stephen King als zijn grootste invloeden. Hij studeerde grafische kunsten en ontwerp, maar stopte al na een jaar.
Hij begon te schrijven in 1987 en werkte 22 romans af, die allemaal geweigerd werden door meerdere uitgevers, zowel in het Verenigd Koninkrijk als in de Verenigde Staten. Hij kreeg meermalen te horen dat het commercieel niet verantwoord was voor een Britse schrijver romans te publiceren die zich afspelen in Amerika. Ellory stopte acht jaar met schrijven, maar begon weer eind 2001, geïnspireerd door een citaat van Benjamin Disraeli dat Success is entirely dependent upon constancy of purpose ("succes is geheel afhankelijk van een vaststaand doel"). Hij schreef nog eens drie romans, waarvan de tweede 'Candlemoth' was. Deze werd aanvaard voor publicatie in juni 2002 door Orion Publishing Group en verscheen in juli 2003. Hij werd ook vertaald in het Duits, het Nederlands en het Italiaans.
Sindsdien verschijnt er jaarlijks een boek van Ellory. Zijn boeken zijn verkrijgbaar in meer dan twintig talen.

## Werk

* Candlemoth (Stervensuur) - 2003 ISBN 0-7528-5666-9
* Ghostheart (Schijnwereld) - 2004 ISBN 0-7528-6409-2 ; ook Een ongenode gast - 2014 ISBN 978-90-261-3437-1
* A Quiet Vendetta (Een volmaakte vendetta) - 2005 ISBN 0-75286-060-7
* City of Lies - 2006 ISBN 0-75287-366-0
* A Quiet Belief in Angels (Een stil geloof in engelen) - 2007 ISBN 0-7528-8263-5
* A Simple Act of Violence - 2008 ISBN 0-7528-9190-1
* The Anniversary Man (Een mooie dag om te sterven) - 2009 ISBN 0-7528-9874-4
* Saints of New York (De helden van New York) - 2010 ISBN 978-1-4091-0474-2
* Bad signs (Bekraste zielen) - 2011 ISBN 978-9-0261-3358-9
* A dark and broken heart (Een inktzwart hart) - 2012 ISBN 978-1-4091-2414-6
* The devil and the river (Het kwaad en de rivier) - 2013 ISBN 978-1-4091-2414-6
* Carnival of Shadows (Een circus van schimmen) - 2014 ISBN 978-1-4091-2420-7
* Mockingbird Songs (Broedertwist) - 2015 ISBN 978-1-409-1-2423-8
* Kings of America (De koning van Amerika) - 2018 ISBN 978-90-261-4526-1
* Three bullets (De derde kogel) - 2019 ISBN 978-90-261-4985-6
# Brass Band Limburg

Brass Band Limburg is een regionale brassband, die in 1981 opgericht werd, die in Kessenich repeteert en officiële zetel in Neerbeek heeft. De band komt uit in de hoogst mogelijke afdeling, de kampioensdivisie.

## Geschiedenis

Brass Band Limburg wil het tekort aan belangstelling in de Limburgse blaasmuziektraditie aanvullen. De band was veelvuldig te beluisteren op de binnen- en buitenlandse radio. Verbonden met de deelname aan internationale kampioenschappen zijn er ook verschillende cd's opgenomen, op welke de brassband te beluisteren is. In 1991 en 1993 werd men kampioen bij de Nederlandse Brassband Kampioenschappen in de hoogste afdeling. In 1994 werd de band derde op de Europese Brassband Kampioenschappen in het Zwitserse Montreux.
In 2003 behaalde de band de nationale titel van de Federatie van Katholieke Muziekbonden in Nederland (FKM) in de concertafdeling van de sectie brassband. Bij het Euro Brass Festival in Drachten veroverden zij in 2008 de 1e plaats.
In 2011 vierde de band haar 30-jarig jubileum. De band behaalde in december 2011 een 6e plaats in de kampioensdivisie bij de Nederlandse Brassband Kampioenschappen. De band behaalde in oktober 2021 een 3e plaats in de kampioensdivisie bij de Nederlandse Brassband Kampioenschappen.

## Dirigenten

* 2011-heden Renato Meli
* 2010-2011 Guido Segers
* 2008-2009 Benny Wiame
* 2007-2007 Bert Van Thienen
* 2002-2007 Frans Violet
* 2000-2002 Fried Dobbelsteijn
* 1997-2002 Benny Wiame
* 1989-1996 Maurice Hamers
* 1987-1989 Sef Pijpers sr.
* 1981-1987 Jean Steutelings

## Externe link

* Officiële internetpagina
# Orellana

Orellana is een provincie in het oosten van Ecuador. De hoofdstad van de provincie is Puerto Francisco de Orellana.
Zij heeft een oppervlakte van 21.675 km². Naar schatting zijn er 157.520 inwoners in 2018. De provincie dankt haar naam aan de ontdekkingsreiziger Francisco de Orellana.

## Kantons

De provincie is bestuurlijk onderverdeeld in vier kantons. Achter elk kanton wordt de hoofdplaats genoemd.
| Nr. | Kanton | Inwoners | Oppervlakte | Hoofdplaats | Inwoners |
| 1 | Aguarico | 6.872 | 11358 11.358 km² | Nuevo Rocafuerte | 657 |
| 2 | Francisco de Orellana | 95.130 | 5995 5.995 km² | El Coca | 51.281 |
| 3 | Joya de los Sachas | 52.444 | 1195 1.195 km² | La Joya de los Sachas | 16.023 |
| 4 | Loreto | 27.720 | 3904 3.904 km² | Loreto | 5.377 |
* Detailkaart
* Kantons

## Externe link

* (es) Website van de provincie Orellana
* ↑ Instituto Nacional de Estadística y Censos (INEC); Proyección provincias.
Azuay · Bolívar · Cañar · Carchi · Chimborazo · Cotopaxi · El Oro · Esmeraldas · Galápagos · Guayas · Imbabura · Loja · Los Ríos · Manabí · Morona-Santiago · Napo · Orellana · Pastaza · Pichincha · Santa Elena · Santo Domingo de los Tsáchilas · Sucumbíos · Tungurahua · Zamora-Chinchipe
# Orešac

Orešac is een plaats in de gemeente Suhopolje in de Kroatische provincie Virovitica-Podravina. De plaats telt 427 inwoners (2001).
# Orthogonikleithrus

Orthogonikleithrus is een geslacht van uitgestorven straalvinnige vissen die leefden tijdens het Laat-Jura. Het leefde in lagunen en beperkte ondiepe subtidale zones.

## Ontdekking en naamgeving

Het type-exemplaar Orthogonikleithrus leichi werd in 1987 beschreven door G. Arratia, die het plaatste in de familie Orthogonikleithridae.
De andere soort Orthogonikleithrus francogalliensis werd in 2016 beschreven en aan dit geslacht toegewezen. Het werd ontdekt in Cerin (Ain, Frankrijk). Deze exemplaren werden verzameld tijdens opgravingen in Cerin door de Université Claude Bernard, Lyon. De vissen werden niet onmiddellijk geïdentificeerd als nieuwe taxa en werden pas toegewezen tijdens een onderzoek naar de temporele en ruimtelijke verspreiding van orthogonikleithride vissen. De nieuwe soort lijkt oppervlakkig op Orthogonikleithrus hoelli, maar verschilt in verschillende anatomische kenmerken, zoals de aanwezigheid van tanden, het aantal tubuli in het cephalische laterale lijnsysteem en het aantal hypuralen en uroneuralen. Vanwege het record van het geslacht Orthogonikleithrus in Cerin, werd de bekende ruimtelijke verspreiding van dit geslacht uitgebreid, omdat het voorheen alleen bekend was van overblijfselen in Zandt en Ettling, beide in Beieren, Duitsland.
* ↑ Fossilworks: Orthogonikleithrus. www.fossilworks.org. Gearchiveerd op 16-10-2022. Geraadpleegd op 16-10-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Orthogonikleithrus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Panini

Panini kan verwijzen naar:
* Panini (taalkundige), taalgeleerde uit de Klassieke Oudheid in India
* Panini (bedrijf), een Italiaanse firma
* Panino, een van oorsprong Italiaans broodje
* Giovanni Paolo Paninni of Panini, Italiaanse kunstschilder
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Panini en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Osonjak

Osonjak is een plaats in de gemeente Bednja in de Kroatische provincie Varaždin. De plaats telt 60 inwoners (2001).
# Ostojići

Ostojići is een plaats in de gemeente Dvor in de Kroatische provincie Sisak-Moslavina. De plaats telt 4 inwoners (2001).
# Otok (Slivno)

Otok is een plaats in de gemeente Slivno in de Kroatische provincie Dubrovnik-Neretva. De plaats telt 81 inwoners (2001).
# Otok Oštarijski

Otok Oštarijski is een plaats in de gemeente Ogulin in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 446 inwoners (2001).
# Otok na Dobri

Otok na Dobri is een plaats in de gemeente Bosiljevo in de Kroatische provincie Karlovac. De plaats telt 67 inwoners (2001).