OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zwarte wallaroe

De zwarte wallaroe (Osphranter bernardus) is een kangoeroe uit het geslacht Osphranter. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Lionel Walter Rothschild in 1904.

## Kenmerken

De Osphranter bernardi is de kleinste wallaroe. Mannetjes zijn donkerbruin tot zwart met geelbruine armen, vrouwtjes zijn grijs tot grijsbruin met zwarte handen, voeten en staartpunt. De kop-romplengte bedraagt tot 730 mm, de staartlengte tot 640 mm en het gewicht voor mannetjes 19 tot 22 en voor vrouwtjes rond de 13 kg. Staande is het dier tot 800 mm hoog.

## Leefwijze

De zwarte wallaroe is 's nachts actief; de dag brengt hij door in grotten of andere beschutting. Het dier eet grassen en andere vegetatie.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in regenwoud, grasland en open bos in Arnhemland in het Noordelijk Territorium (Noord-Australië) tussen de South Alligator River en Nabarlek. Hij is verwant aan de bergkangoeroe of gewone wallaroe (Osphranter robustus).
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Zwarte wallaroe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 64. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Osphranter bernardus (W. Rothschild, 1904). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 19-05-2023.
# Bekalar

Bekalar is een bestuurslaag in het regentschap Siak van de provincie Riau, Indonesië. Bekalar telt 4979 inwoners (volkstelling 2010).
# WWE Women's Crown Jewel Championship

Het WWE Women's Crown Jewel Championship is een professioneel worstelkampioenschap dat gecreëerd werd en eigendom is van de Amerikaanse worstelorganisatie WWE. en het zal elk jaar worden verdedigd tijdens het WWE Crown Jewel-worstelevenement. De huidige en eerste kampioen is Liv Morgan.

## Historie

Tijdens Bad Blood op 5 oktober 2024 onthulde WWE Chief Content Officer Paul "Triple H" Levesque het nieuwe WWE Women's Crown Jewel Championship, dat elk jaar verdedigd zal worden tijdens het WWE Crown Jewel-evenement. Hij kondigde aan dat de eerste kampioen bepaald zou worden op Crown Jewel op 2 november 2024.
Elk jaar zullen de wereldkampioenen van zowel de Raw- als de SmackDown-merken strijden om het Crown Jewel-kampioenschap. Echter, tijdens deze wedstrijd zullen het WWE Women's Championship en WWE Women's World Championship niet op het spel staan, wat betekent dat de winnaar niet met het kampioenschap van de andere titelhouder naar huis gaat.
Tijdens het evenement versloeg Liv Morgan Nia Jax om de eerste kampioene te worden.

## Lijst van Crown Jewel Champions

| Nr. | Worstelaars | # | Datum | Stad | Evenement | Aantekeningen |
| 1 | Liv Morgan | 1 | 2 november 2024 | Riyad | Crown Jewel 2024 | Liv Morgan wint de titel in een wedstrijd tegen Nia Jax |
# Rotskangoeroes

De rotskangoeroes (Petrogale) vormen een geslacht van kangoeroes dat voorkomt in rotsachtige gebieden in Australië.

## Kenmerken

Het zijn kleine tot middelgrote kangoeroes, vaak met allerlei kleurpatronen, met onder andere lichte strepen op de flanken en de wangen en donkere vlekken achter de armen.

## Leefwijze

Rotskangoeroes zijn voornamelijk 's nachts actief, slapen in rotsspleten of grotten en eten planten. Ze hebben geen speciale paartijd.

## Taxonomie

De taxonomie van de rotskangoeroes is ingewikkeld. De dwergrotskangoeroe (P. concinna) werd vroeger in een apart geslacht Peradorcas geplaatst. Op morfologische gronden zijn de soorten vaak moeilijk te definiëren; de laatste tijd worden vaak chromosomale en genetische verschillen gebruikt om soorten in te delen. De groep (coenensis, godmani, mareeba, sharmani, assimilis, inornata, herberti en penicillata) rotskangoeroes in Oost-Queensland vormt een goed voorbeeld daarvan: deze soorten zijn morfologisch vrijwel identiek, maar verschillen alle in karyotype.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende zeventien soorten:
* brachyotis-groep
** Petrogale brachyotis – Kortoorrotskangoeroe (noordelijk West-Australië en Noordelijk Territorium)
** Petrogale burbidgei (Kimberley)
** Petrogale concinna – Dwergrotskangoeroe (noordelijk West-Australië en Noordelijk Territorium)
** Petrogale wilkinsi (noordelijk Noordelijk Territorium)
* lateralis/penicillata-groep
** Petrogale assimilis (Oost-Queensland)
** Petrogale coenensis (Noordoost-Queensland)
** Petrogale godmani (Oost-Queensland)
** Petrogale herberti (Oost-Queensland)
** Petrogale inornata (Oost-Queensland)
** Petrogale lateralis – Zwartvoetkangoeroe (westelijk en centraal Australië)
** Petrogale mareeba (Oost-Australië)
** Petrogale penicillata – Kwaststaartrotskangoeroe (Zuidoost-Queensland tot West-Victoria)
** Petrogale purpureicollis (Noordwest-Queensland)
** Petrogale rothschildi (noordwestelijk West-Australië)
** Petrogale sharmani (Oost-Queensland)
* xanthopus-groep
** Petrogale persephone (Oost-Queensland)
** Petrogale xanthopus – Geelvoetkangoeroe (Zuid-Australië, West-New South Wales en Zuidwest-Queensland)
* Eldridge, M.D.B. & Close, R.L. 1992. Taxonomy of rock wallabies, Petrogale (Marsupialia: Macropodidae). I. A revision of the eastern Petrogale with the description of three new species. Australian Journal of Zoology 40:605-625.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 43-70. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Mammal Diversity Database (Version 1.10) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 20-02-2023.
# King (balspel)

King (ook bekend als kingen of kingsen) is een balspel voor kinderen. Het spel wordt ook wel Australisch handbal of viervakken genoemd. Het spel kan gespeeld worden met een volleybal of tennisbal.

## Regels

Er zijn vier vierkante vakken met in elk vak een speler. De vakken vormen samen een groot vierkant. In de binnenhoeken van de vier vakken staan de letters G, I, N en K en deze letters kennen een hiërarchie, het vak met K is het vak van de 'King'. De uitdaging is het vak van de 'King' te veroveren en te behouden.
De 'King' slaat met de hand, vanuit de verste hoek, een bal in een van de vakken van I, N of G. De houder van dit vak slaat de bal terug naar een ander vak en zo verder, tot de bal in een eigen vak komt, of buiten alle vakken komt. Degene die de 'fout' maakt is af en komt buiten het spel te staan.
Een wachtende speler (iemand die in de rij staat buiten de lijnen) schuift het spel in op de letter G, en schuift, als een ander af is, door naar N of hoger als deze al in een hoger vak stond.
Boven op deze basisregels zijn er vele, lokaal verschillende, aanvullende regels over hoeveel fouten een King mag slaan of een speler de bal lang mag aanraken ("kleven") of hoe vaak er geserveerd mag worden. Ook over elkaar helpen in een vak zijn aanvullende regels. Ook kan de benaming van dit spel per regio verschillen. Het wordt onder andere "viervakken" genoemd.
# Super-Toys Last All Summer Long

"Super-Toys Last All Summer Long" is een kort verhaal van de Britse sciencefictionschrijver Brian Aldiss uit 1969. Het verhaal speelt zich af in een tijd waar mensen samenleven met machines die een hoge artificiële intelligentie hebben en daarnaast kampen met geboortebeperking gezien de aarde overbevolkt is.

## Inhoud

Het verhaal gaat over de familie Swinton. Zoon David is een scholier die moeite heeft om zijn gevoelens te uiten. Moeder Monica is het beu om afgelegen en geïsoleerd te leven. Vader Henry werkt in een fabriek die robots tracht te maken die kunnen dienen als metgezel voor mensen. Uiteindelijk achterhaalt David dat hij geen echte mens is, maar een robot uit die fabriek.

## Film

Het verhaal diende als basis voor de film Artificial Intelligence: A.I., een onafgewerkt project van Stanley Kubrick. Na zijn dood besloot Steven Spielberg om de film te regisseren en het script van Kubrick gedeeltelijk te herschrijven.

## Heruitgave en vervolg

Naar aanleiding van de film werd het boek tezamen met andere nieuwe verhalen in 2001 opnieuw uitgegeven.
# Ida Engvoll

Ida Emelin Engvoll (6 oktober 1985) is een Zweedse actrice.

## Biografie

Engvoll groeide op in een klein dorp vlak bij Söderhamn. Tijdens het doorlopen van de middelbare school in Bollnäs volgde zij ook cursussen in theater en muziek. Na haar middelbare school leerde zij van 2007 tot en met 2010 het acteren aan het Swedish National Academy of Mime and Acting in Stockholm.
Engvoll begon in 2009 met acteren in de televisieserie Beck, waarna zij nog meerdere rollen speelde in televisieseries en films. Zij is onder andere bekend van haar rol als Kit Ekdal in de internationale televisieserie The Team, waar zij in 8 afleveringen speelde (2015). Naast het acteren voor televisie is zij ook actief in het stadstheater van Stockholm.

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2024 En del av dig - als Carina
* 2022 Tisdagsklubben - als Fredrika
* 2021 Vitt skräp - als Kim
* 2015 En man som heter Ove - als Sonja
* 2015 I nöd eller lust - als Hanna
* 2014 Medicinen - als Linda
* 2013 Mig äger ingen - als Lisa
* 2013 Fjällbackamorden: Ljusets drottning - als Fia
* 2013 Bäst före - als Katja
* 2013 Mördaren ljuger inte ensam - als Lil

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2022 Riget - als Kalle - 5 afl.
* 2020 - 2022 Kärlek & Anarki - als Sofie Rydman - 16 afl.
* 2017-2019 Vår tid är nu - als Ester - 16 afl.
* 2018 Andra åket - als Yvette - 8 afl.
* 2017-2018 Bonusfamiljen - als Therese - 10 afl.
* 2017 Rebecka Martinsson - als Rebecka Martinsson - 8 afl.
* 2015 The Bridge - als Tina - 3 afl.
* 2015 The Team - als Kit Ekdal - 8 afl.
* 2012 Arne Dahl: Europa blues - als Dyta - 2 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ida Engvoll op de Zweedstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Biografie in de Internet Movie Database
* (en) Filmografie in de Internet Movie Database
* Bibsys: 10044915
* Gemeinsame Normdatei: 127619790X
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 8641 8845
* Library of Congress Control Number: no2017032538
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 410594938
* Virtual International Authority File: 7732148997613259870005
* WorldCat (via VIAF): 7732148997613259870005
# Belahanrejo

Belahanrejo is een bestuurslaag in het regentschap Gresik van de provincie Oost-Java, Indonesië. Belahanrejo telt 2934 inwoners (volkstelling 2010).
# Akademie van Kunsten

De Akademie van Kunsten is een Nederlandse organisatie, waarvan vooraanstaande kunstenaars uit verschillende disciplines, onder meer architectuur, beeldende kunsten, dans, film, fotografie, letteren, muziek en podiumkunsten, lid zijn. De doelstelling is de plek te zijn "voor debat over de waarde van kunst in de samenleving en over de relatie tussen kunst en wetenschap".
De Akademie van Kunsten is in 2014 opgericht door de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Beide zijn gevestigd in het Trippenhuis in Amsterdam.
Bij de start telde de Akademie van Kunsten veertien leden. Tot 2017 werd het ledenaantal jaarlijks aangevuld met nieuwe leden tot het vastgestelde maximum van vijftig werd bereikt. Drie jaar later, in 2020, besloot de Akademie dit maximum los te laten. Gekozen werd voor een permanent lidmaatschap in plaats van een lidmaatschap van vijf jaar. Oud-leden werd met terugwerkende kracht een permanent lidmaatschap aangeboden. In 2020 werden tien nieuwe leden benoemd. Het percentage vrouwelijke leden kwam daarmee op 42%. In 2022 telt de Akademie van Kunsten 76 leden.
De leden van de Akademie van Kunsten worden gekozen op grond van nominaties. Iedereen kan jaarlijks vooraanstaande kunstenaars uit alle disciplines die zich op basis van aantoonbare artistieke prestaties hebben onderscheiden, nomineren voor het lidmaatschap.

## Voorzitters

* 2014 - 2017 Barbara Visser, beeldend kunstenaar
* 2017 - 2019 Gijs Scholten van Aschat, acteur
* 2019 - 2021 Anne Vegter, dichter en schrijver
* 2021 - Liesbeth Bik, beeldend kunstenaar
# Stekelstaartkangoeroes

Stekelstaartkangoeroes (Onychogalea) vormen een geslacht van kangoeroes dat voorkomt in de droge delen van Australië.

## Kenmerken

Het belangrijkste onderscheidende kenmerk is de aanwezigheid van een stekel in de vacht van de staart. Het zijn kleine kangoeroes met witte strepen op de wangen en heupen en grote oren.

## Leefwijze

Ze zijn solitair en 's nachts actief. Overdag slapen ze in een leger in dichte vegetatie. Ze eten planten als gras en kruiden.

## Soorten

Het geslacht telt drie soorten, waarvan één recentelijk uitgestorven is.
* Onychogalea frenata – Teugelstekelstaartkangoeroe (vroeger in de binnenlanden van Zuidoost-Queensland tot Noordwest-Victoria; nu uitgestorven behalve in Queensland)
* Onychogalea lunata – Zuidelijke stekelstaartkangoeroe (uitgestorven; vroeger in de binnenlanden van Australië)
* Onychogalea unguifera – Noordelijke stekelstaartkangoeroe (droge delen van het noorden van Australië)
* ↑ Eldridge, M. D. B., Coulson, G. M., Wilson, D. E., & Mittermeier, R. A. (2015). Family Macropodidae (kangaroos and wallabies). Handbook of the mammals of the world, 5, 630-735. ISBN 978-84-96553-99-6.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Mammal Diversity Database (Version 1.11) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 17-04-2023.
* Groves, C.P. 2005. Order Diprotodontia. Pp. 43-70 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: A taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, Vol. 1: pp. i-xxxv+1-743; Vol. 2: pp. i-xvii+745-2142. ISBN 0 8018 8221 4
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
# Swangardstadion

Het Swangardstadion is een multifunctioneel stadion in Burnaby, Canada. Het stadion wordt gebruikt voor voetbal-, American football-, rugby- en atletiekwedstrijden. De voetbalclub Vancouver Whitecaps FC (1986) en de atletiekclub Simon Fraser Clan maken gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 6.868 toeschouwers. Het stadion werd geopend op 26 april 1969.

## Internationale toernooien

In 2007 werd van dit stadion gebruik gemaakt voor het Wereldkampioenschap voetbal onder 20 - 2007. Dat toernooi werd gespeeld van 30 juni tot en met 22 juli. In het stadion waren 6 groepswedstrijden en de kwartfinale tussen Spanje en Brazilië (4–2).
* ↑ (en) www.burnaby.ca
* ↑ (en) soccerway.com
* ↑ (en) www.whitecapsfc.com
# Philippe de Sivry

Philippe de Sivry, ridder en heer van Walhain (ca. 1560 – 1613) was een Zuid-Nederlands edelman en botanicus. Hij droeg bij aan de vroege verspreiding van de aardappel in Europa.

## Leven

Philippe was de tweede zoon van Catherine de Hertaing en Jacques de Sivry. Na het overlijden van zijn oudere broer Charles in 1579 erfde hij de heerlijkheid Walhain.
Hij trouwde op 18 november 1585 met Anna van der Dilft, met wie hij drie kinderen had. Uit zijn tweede huwelijk met Béatrix de Griboval kreeg hij nog een dochter.
Op 5 februari 1591 volgde hij zijn vader op als provoost van Bergen (een ambt vergelijkbaar met baljuw). Op 15 mei 1597 werd hij tot ridder geslagen door koning Filips II van Spanje. De koning verkocht hem ook Le Hove, een woonhuis in Bergen dat was geconfisqueerd van een opstandige onderdaan.

## Aardappel

Sivry stelde belang in de plantkunde. Hij correspondeerde daarover met zijn beroemde landgenoot Charles de l'Écluse (Clusius) en stuurde hem verschillende planten. Waarschijnlijk in 1586 leerde hij van de nuntius Giovanni Francesco Bonomi, die in Bergen was voor een synode, over het bestaan van de aardappel. Bonomi overleed het volgende jaar in Luik, maar zijn entourage stuurde Sivry aardappelen (taratuffli in het Italiaans). In januari 1588 zond hij twee knollen en een vrucht naar Clusius in Wenen. Hij moet ze ook zelf hebben gekweekt, want het volgende jaar stuurde hij een aquarel van een bloeiende aardappelplant naar Clusius in Frankfurt. De ontvanger noteerde zorgvuldig de oorsprong van de aquarel en de naam waaronder ze hem was bezorgd (Taratoufli). Ook verspreidde hij de aardappel verder naar zijn correspondenten in Oostenrijk, Duitsland en Italië.

## Literatuur

* Nicole Hanot i.s.m. Charles-Xavier Ménage, Philippe de Sivry in: Musée de la Gourmandise, 26 mei 2017
# Belahantengah

Belahantengah is een bestuurslaag in het regentschap Mojokerto van de provincie Oost-Java, Indonesië. Belahantengah telt 3711 inwoners (volkstelling 2010).
# Zuidelijke bruine kiwi

De zuidelijke bruine kiwi of zuidereilandkiwi (Apteryx australis) behoort net als de andere soorten kiwi's tot de zogenaamde Palaeognathae met vier andere ordes (tinamoes, struisvogels, nandoes en kasuarissen en emoes). Dit zijn (meestal) loopvogels die in het skelet (kaak en borstbeen) en het DNA kenmerken vertonen die bij andere vogels ontbreken.

## Kenmerken

De zuidelijke bruine kiwi en de noordelijke bruine kiwi (Apteryx mantelli) werden lang (en soms nog) beschouwd als ondersoorten.
De zuidelijke bruine kiwi is ongeveer van hetzelfde formaat als de grote grijze kiwi en ziet eruit als noordelijke bruine kiwi, maar het verenkleed is lichter van kleur. De lengte is 45–55 cm, het vrouwtje weegt 2.1–3.9 kg, het mannetje 1.6–2.8 kg. Ze hebben korte, dikke poten en een lange, dunne snavel die licht neerwaarts gebogen is. De kleur is roodbruin en er zit een zekere streping in het verenkleed.

## Leefwijze

Het dier vindt zijn voedsel door met de snavel op de bodem te kloppen. Ze prikken met hun snavel tot 15 cm diep in de grond. Zijn voedsel bestaat uit regenwormen, cicaden, keverlarven, duizendpoten en gevallen vruchten. Het zijn nachtdieren en ze kunnen niet vliegen.

## Voortplanting

Het vrouwtje legt slechts 2 grote eieren.

## Verspreiding

De zuidelijke bruine kiwi komt voor in het westen en zuiden van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Uit onderzoek naar DNA in fossielen bleek dat deze kiwi een veel grotere verspreiding heeft gehad over het Zuidereiland, voor de mens daar verscheen.

## Ondersoorten

De zuidelijke bruine kiwi wordt weer onderverdeeld in twee ondersoorten:
* A. a. australis Shaw, 1813: Zuidwestelijk deel Zuidereiland van Nieuw-Zeeland
* A. a. lawryi Rothschild, 1893: Stewart Island

## Status

De soort als geheel wordt beschouwd als kwetsbaar. De grootste bedreigingen zijn predatie door verwilderde katten en andere geïntroduceerde roofdieren zoals de hermelijn. De trends in aantal van de verschillende ondersoorten verschilt per regio.
Broedpopulaties en aantalsverloop :
| Regio | Populatie-omvang | Jaar | Trend (%/jr) |
| Haast | 300 | 2008 | +7,2% |
| Stewart Island | 15.000 | 2008 | -2,2% |
| Noord-Fiordland | 10.000 | 2008 | -1,6% |
| Zuid-Fiordland | 4.500 | 2008 | -2,5% |
| Totaal Nieuw-Zeeland | 29.800 | 2008 | -1,9% |
* 1 2 (en) Zuidelijke bruine kiwi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Baker, A. et al., 1995. Flightless brown kiwis of New Zealand possess extremely subdivided population structure and cryptic species like small mammals. Proc. Natl. Acad. Sci. USA 92:254-8258. full text
* ↑ (en) Shepherd, L.D. & Lambert, D.M., 2008. Ancient DNA and conservation: lessons from the endangered kiwi of New Zealand Molecular Ecology 17, 2174–2184.
* ↑ Website Save the kikw
# Myrtilus

Myrtilus (Oudgrieks: Μυρτίλος / Myrtílos) is in de Griekse mythologie een zoon van Hermes en al naargelang de bron Cleobule of Phaethusa.
Hij was de wagenmenner van koning Oinomaos van Elis, die de gewoonte had mannen die met zijn dochter Hippodameia wilden huwen tot een wagenwedren uit te dagen, en hen te doden. Toen Pelops naar Hippodameia's hand dong, wist hij Myrtilus ertoe te overhalen de wagen van Oinomaos te saboteren in ruil voor het halve koninkrijk en de eerste nacht met Hippodameia. Door de sabotage kwam Oinomaos om en won Pelops, maar toen Myrtilus zijn beloning kwam halen werd hij door Pelops in zee gegooid. Al verdrinkend vervloekte hij Pelops en diens nageslacht.
Om Hermes te verzoenen liet Pelops een monument voor Myrtilus bouwen in de hippodroom van Olympia. Ongevallen tijdens de Olympische wedrennen werden toegeschreven aan de geest van Myrtilus, die de paarden schrik aanjoeg.
Naast Erichthonius en Hippolytus is Myrtilus een van de mythologische figuren die met het sterrenbeeld Voerman (Auriga) of Wagenmenner, worden geïdentificeerd. Zijn graftombe bevond zich te Pheneus, achter de tempel van Hermes, waar men dacht dat zijn lijk door de golven op de kust was geworpen. Hier werd hij als heros vereerd en geëerd met nachtelijke offers.
# Supereeuweling

Een supereeuweling is een persoon die ten minste de leeftijd van 110 jaar heeft bereikt. In 2010 werd deze leeftijd bereikt door ongeveer één op de duizend honderdplussers.
# Swannington (Norfolk)

Swannington is een civil parish in het bestuurlijke gebied Broadland, in het Engelse graafschap Norfolk met 366 inwoners.
# Belakang Pondok (Ratu Samban)

Belakang Pondok is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu van de provincie Bengkulu, Indonesië. Belakang Pondok telt 2832 inwoners (volkstelling 2010).
# Amatoxine

Amatoxines zijn een subgroep van giftige stoffen die aangetroffen worden in de paddenstoelgeslachten Amanita, Lepiota en Galerina en de soort Conocybe filaris. Amatoxines zijn dodelijk in zelfs zeer kleine doseringen. Een halve paddenstoel kan al dodelijk zijn. In tegenstelling tot vele eetbare giften, zijn de amatoxines ongevoelig voor hitte. Zelfs na intensief koken behouden ze hun giftigheid.

## Structuur

Alle amatoxines hebben een gelijksoortige structuur, namelijk bicyclische octapeptiden. De stoffen werden in 1941 voor het eerst geïsoleerd door Heinrich O. Wieland en Rudolf Hallermayer van de Universiteit van München.
Er zijn minstens 9 verschillende amatoxines bekend:
| Name | R$^3$ | R$^2$ | R$^1$ | R$^4$ | R$^5$ |
| α-Amanitine | NH$_2$ | OH | OH | OH | OH |
| β-Amanitine | OH | OH | OH | OH | OH |
| γ-Amanitine | NH$_2$ | OH | H | OH | OH |
| ε-Amanitine | OH | OH | H | OH | OH |
| Amanulline | NH$_2$ | H | H | OH | OH |
| Amanullinezuur | OH | H | H | OH | OH |
| Amaninamide | NH$_2$ | OH | OH | H | OH |
| Amanine | OH | OH | OH | H | OH |
| Proamanulline | NH$_2$ | H | H | OH | H |

## Klinische symptomen

De lever is het belangrijkste orgaan dat wordt aangedaan door amatoxine, omdat dit het eerste orgaan is die de stof tegenkomt na passage van de ingewanden. Maar ook andere organen, zoals de nieren zijn gevoelig.
De geschatte minimale dodelijke dosis is 0.1 mg/kg of 7 mg toxine in een volwassene.
Omdat amatoxines snel worden geabsorbeerd door de ingewanden en omdat ze stabiel zijn voor hogere temperaturen komen de giftige effecten in een relatief korte tijdspanne naar voren. De ernstigste effecten zijn hepatitis gecombineerd met necrose en leververvetting, maar ook acute nefropathie, hetgeen samen een ernstig hepatorenaal syndroom veroorzaakt.
# Bendekondre

Bendekondre, ook wel Bende Konde is een stroomversnelling (soela) in de Pikin Rio in het district Sipaliwini in Suriname. Het is ook wel de naam van het gebied.
In de regio is een voetbalvereniging die uitkomt in de competitie van de Wanica Sport Organisatie (WSO).
* ↑ Parbode, Reisgids Suriname Buitenkansjes, pag. 215, juni 2013, ISBN 9789079557004
* ↑ SME Sport, Voetbal uitslagen WSO zondag 15 december 2019