OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Indotestudo travancorica

Indotestudo travancorica is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door George Albert Boulenger in 1907. De soort werd eerder tot de geslachten Geochelone en Testudo gerekend.
De schildpad komt van nature endemisch voor in India, en is uitgezet op Celebes in Indonesië.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Indotestudo travancorica op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Indotestudo travancorica.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Indotestudo travancorica - Website Geconsulteerd 29 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
# Zilverberg (Roeselare)

Zilverberg is een dorp in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Het dorpje ligt bijna een kilometer ten zuiden van het centrum van de stad Roeselare, op het grondgebied van de Roeselaarse deelgemeente Rumbeke. Het dorp ligt langs de steenweg N32 van Roeselare naar de stad Menen. Op de Zilverberg bevindt zich het hoogste punt van de gemeente Roeselare: 39 meter nabij de Karabinierstraat.
Het dorp is ontstaan uit twee voormalige gehuchten, namelijk Den Aap (naar de gelijknamige voormalige herberg van 1778) en Zilverberg, waaraan Den Aap werd vastgebouwd.
Het dorp heeft zijn eigen katholieke parochie met als patroonheilige Sint Henricus. De aparte parochie ontstond op 27 december 1935 uit een gedeelte van de parochie Rumbeke en van de Heilig Hartparochie van Roeselare. De bouw van de Sint-Henricuskerk kerk, met kenmerkend koperen dak, startte in 1936 en ze werd ingewijd in 1939. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Sint-Henricuskerk gedeeltelijk vernield maar vlak na de oorlog werd ze hersteld.

## Nabijgelegen kernen

Rumbeke, Roeselare, Oekene, Beitem, Moorslede
* Inventaris Onroerend Erfgoed
Deelgemeenten: Beveren · Oekene · Roeselare · Rumbeke Overige dorpen: Beitem · Zilverberg Wijken en gehuchten: De Ruiter · Schiervelde Belgische gemeenten · Arrondissement Roeselare · West-Vlaanderen · Vlaanderen
# Sterschildpad

De sterschildpad (Geochelone elegans) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Johann David Schoepff in 1794. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Testudo elegans gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

De schildpad dankt de naam aan het puntige, stervormige zwarte schild met gele strepen die in ruitvorm van punt naar punt lopen, en de schildpad een vreemd uiterlijk geven. De maximale schildlengte is 38 centimeter.

## Leefwijze

Deze soort is herbivoor en eet plantendelen. Het legsel bestaat uit maximaal 10 eieren, die in flesvormige, 10 tot 15 cm diepe nestkamers worden gelegd.

## Verspreiding en habitat

De schildpad leeft in het zuiden van Azië, het Indisch subcontinent, Sri Lanka en in een klein deel van Pakistan. De sterschildpad is te vinden in bossen, graslanden en halfwoestijnen.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Sterschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 117. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Geochelone elegans.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Geochelone elegans - Website Geconsulteerd 30 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Susan bij de Knobbelgilde

Susan bij de Knobbelgilde is een verhaal uit de Belgische stripreeks Piet Pienter en Bert Bibber van Pom.
Het verhaal verscheen als nummer 45 in de reeks bij De Standaard, en was dus het tweede album dat niet bij De Vlijt verscheen.

## Personages

* Susan
* Piet Pienter
* Bert Bibber
* De Klak
* Fred De Floere
* Adriaan Kotzwinkel
* Kommissaris Knobbel

## Albumversies

Susan bij de Knobbelgilde verscheen in 1995 als album 45 bij De Standaard. Dit was het enige album dat als primeur bij hen werd uitgegeven. In 2006 gaf Uitgeverij 't Mannekesblad het album opnieuw uit.
* 1 2 Bonte, Peter (2005). De stripdatabank. Uitgeverij Bonte, Brugge, p.742-746. ISBN 978-90-34-42000-8.
* ↑ (nl) Susan bij de Knobbelgilde, Stripinfo.be
# Syntrichura sphecomorpha

Syntrichura sphecomorpha is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Bryk.
# Syntrichura virens

Syntrichura virens is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Butler.
# Syntripsa

Syntripsa is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soorten

* Syntripsa flavichela O. K. S. Chia & Ng, 2006
* Syntripsa matannensis (Schenkel, 1902)
# Synthemis leachii

Synthemis leachii is een libellensoort uit de familie van de zuidelijke glanslibellen (Synthemistidae) , onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Selys.
# Curruca

Curruca is een geslacht van vogels uit de familie zangers van de Oude Wereld (Sylviidae). Het geslacht Curruca is afgesplitst op grond van DNA-onderzoek. Dit nieuwe geslacht bestaat uit meer dan 25 soorten die daarvoor meestal in het geslacht Sylvia waren geplaatst.

## Leefwijze

De meeste soorten leven in bossen en dichte struiken in Zuid- en Oost-Europa en Afrika. Grasmus en braamsluiper komen in een groot deel van Europa en West-Azië als broedvogel voor. De zang is vaak luidruchtig maar zeer typisch voor de soort, zodat ze elkaar kunnen herkennen.

## Verspreiding en leefgebied

Vogels die voorkomen in de gematigde klimaatgebieden zijn trekvogels die veel zuidelijker overwinteren.

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Curruca balearica – Balearische grasmus
* Curruca boehmi – Gebandeerde meeszanger
* Curruca buryi – Arabische meeszanger
* Curruca cantillans – Balkanbaardgrasmus
* Curruca communis – Grasmus
* Curruca conspicillata – Brilgrasmus
* Curruca crassirostris – Oostelijke orpheusgrasmus
* Curruca curruca – Braamsluiper
** C.c. althaea – Humes braamsluiper
** C. c. minula – Woestijnbraamsluiper
* Curruca deserti – Afrikaanse woestijngrasmus
* Curruca deserticola – Atlasgrasmus
* Curruca hortensis – Westelijke orpheusgrasmus
* Curruca iberiae – Westelijke baardgrasmus
* Curruca layardi – Layards meeszanger
* Curruca leucomelaena – Arabische zwartkop
* Curruca lugens – Bruine meeszanger
* Curruca melanocephala – Kleine zwartkop
* Curruca melanothorax – Cyprusgrasmus
* Curruca mystacea – Menetries' zwartkop
* Curruca nana – Woestijngrasmus
* Curruca nisoria – Sperwergrasmus
* Curruca ruppeli – Rüppells grasmus
* Curruca sarda – Sardijnse grasmus
* Curruca subalpina – Moltoni's baardgrasmus
* Curruca subcoerulea – Kaapse meeszanger
* Curruca undata – Provençaalse grasmus
* ↑ (en) Cai T, et al, 2020. "The role of evolutionary time, diversification rates and dispersal in determining the global diversity of a large radiation of passerine birds". Journal of Biogeography. DOI:10.1111/jbi.13823
* 1 2 (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2021)
# Sybilla de Fortia

Sybilla de Fortia (1350 - Barcelona, 1406) was als echtgenote van koning Peter IV van Aragón koningin van Aragón van 1377 tot 1387.
Sybilla was een dochter van graaf Berenguer de Fortià en Francesca de Vilamarí. Haar eerste huwelijk was in 1371 met een Spaanse edelman, Artal II de Foces, en eindigde in 1374. Op 11 oktober 1377 werd ze de vierde echtgenote van koning Peter IV van Aragón. Hun kinderen waren:
* Alfons (1376-1377)
* Peter (1379)
* Isabella (1380-1424), in 1407 gehuwd met Jacobus II van Urgell (1380-1433)
Na Peters dood in 1387 zou zij eerst op een kasteel nabij Sant Martí Sarroca, vervolgens op een kasteel nabij Montcada i Reixac en ten slotte in Barcelona wonen, waar ze ook zou overlijden.
# Cyprusgrasmus

De cyprusgrasmus (Curruca melanothorax synoniem:Sylvia melanothorax) is een zangvogel uit de familie van Sylviidae.

## Herkenning

De vogel is 12,5 tot 13,5 cm lang. Deze grasmus lijkt sterk op de kleine zwartkop. De cyprusgrasmus heeft ook een oogring en een zwarte kop, maar de oogring is lichter, bijna wit en de keel heeft alleen een smalle witte streep en daaronder is de borst en buik gevlekt in een visschubbenpatroon. Het vrouwtje is lastig te onderscheiden van verwante soorten. Haar meest opvallende kenmerk zijn de donkergrijs gevlekte onderstaartdekveren, die bij alle andere soorten egaal grijs of wit zijn.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is een endemische broedvogel op Cyprus, die de winters doorbrengt in schaars met struiken begroeide wadi's in de Negev en langs de westkust van de Rode Zee. Het leefgebied waarin de vogel broedt is vrij open, droog terrein met dichte doornstruiken (maquis) op Cyprus.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie werd in 2004 geschat op 210.000 tot 420.000 individuen. Deze grasmussoort is nog algemeen, maar gaat in aantal achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de cyprusgrasmus als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Cyprusgrasmus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Svensson, L. et al., 2012. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
# Sybilla coemeterii

Sybilla coemeterii is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Thomson.
# Dohrns zanger

Dohrns zanger (Sylvia dohrni) is een zangvogel uit de familie Sylviidae. Deze soort is endemisch in Sao Tomé en Principe. De vogel wordt sinds 2020 geplaatst in het geslacht Sylvia.

## Leefgebied en status

Deze vogel komt algemeen voor in cacaoplantages en secundair bos op het eiland Principe. Minder algemeen is de vogel in kokospalmplantages. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de populatie blijft stabiel. Om deze redenen staat Dohrns zanger als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN, ondanks het beperkte verspreidingsgebied.

## Naamgeving

De vogelsoort is vernoemd naar de Duitse politicus en zoöloog Heinrich Dohrn (1838-1913).
# Sybilla krahmeri

Sybilla krahmeri is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Cerda.
# Gebandeerde meeszanger

De gebandeerde meeszanger (Curruca boehmi synoniemen: Sylvia boehmi en Parisoma boehmi) is een zangvogel uit de familie van Sylviidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 3 ondersoorten:
* C. b. somalica: Ethiopië, noordwestelijk Somalië en noordoostelijk Kenia.
* C. b. marsabit: het noordelijke deel van Centraal-Kenia.
* C. b. boehmi: zuidelijk Kenia en Tanzania.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Gebandeerde meeszanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Sybra bicristata

Sybra bicristata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Breuning.
# Sybra bifuscopunctata

Sybra bifuscopunctata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Breuning.
# Grasmus

De grasmus (Curruca communis synoniem: Sylvia communis) is een zangvogel uit de familie van zangers (Sylviidae). De soort trekt tussen Afrika en Europa en komt als broedvogel algemeen voor in Nederland en België.

## Kenmerken

De lichaamslengte bedraagt 14 cm. Beide partners zijn vaak zeer verschillend. Bijzonder te herkennen aan het mooie, melodische gezang, waardoor ze van verre van andere zangers te onderscheiden zijn. Het mannetje heeft een grijze kop, een brede witte oogring, een lichtroze borst en verder crèmekleurige veren. Het vrouwtje heeft een bruine kop, een bruine iris, een beige borst en is verder bleker dan het mannetje. Juvenielen lijken in hun eerste winter op de vrouwtjes. Er is qua uiterlijk een grote gelijkenis met de braamsluiper.

## Leefwijze

In de lente toont het mannetje zich erg opgewonden, terwijl hij van tak tot tak vliegt, zijn staart uitspreidt en de kuif opricht. Zijn zang is afwisselend met noten die de vogel haastig uitstoot, wanneer hij trillend uit een heg opvliegt en er zich dan terug in laat vallen.
De grasmus nestelt in struikgewas en heggen, vaak aan de rand van akkers of weiden, maar ook in tamelijk hoog onkruid en in braamstruiken langs sloten, wegen en spoordijken is de vogel te vinden. Het voedsel bestaat uit insecten, bessen en vruchten.

## Voortplanting

Het legsel bestaat uit 4 tot 5 licht geelbruine eieren met donkere vlekken. Het mannetje bouwt meerdere nesten, waaruit er een wordt gekozen door het vrouwtje, waarna ze het gezamenlijk afbouwen.

## Verspreiding

Het is een zomergast in Europa en West-Azië, die de winter in Afrika, bezuiden van de Sahara, doorbrengt.
De soort telt 4 ondersoorten:
* C. c. communis: van Europa tot noordelijk Turkije en noordelijk Afrika.
* C. c. volgensis: zuidoostelijk Europees Rusland, westelijk Siberië en noordelijk Kazachstan.
* C. c. icterops: van centraal Turkije tot Turkmenistan en Iran.
* C. c. rubicola: de bergen van centraal Azië.

### Externe links

* Grasmus op de website van Vogelbescherming
* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
* Grasmus Sylvia communis in Onze vogels in huis en tuin (deel 1) van J.G. Keulemans (1869) op de Nederlandstalige Wikisource (bij Keulemans heet de soort Sylvia cinerea).

### Voetnoten

* ↑ (en) Grasmus op de IUCN Red List of Threatened Species.

### Literatuur

* De grote dierenencyclopedie, (1993) Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar, België. ISBN 90-243-5204-5.
# Sybra bifasciculosa

Sybra bifasciculosa is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Breuning.
# São José do Mantimento

São José do Mantimento is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 2.579 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Chalé, Conceição de Ipanema, Durandé en Santana do Manhuaçu.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# São José do Peixe

São José do Peixe is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Piauí. De gemeente telt 3.835 inwoners (schatting 2009).
De gemeente grenst aan São Francisco do PI, Colônia do PI, São Miguel do Fidalgo, Socorro, Ribeira, Flores do PI, Itaueira, Floriano en Nazaré.
# Ruwenzorizwartkop

De ruwenzorizwartkop (Sylvia atriceps) is een vogel uit de familie Sylviidae. De soort heeft een zwarte kruin en daarmee verschilt hij van de andere Sylvia-soort in Afrika.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in heuvellandbos in het zuidoosten van Nigeria en het zuidwesten van Kameroen.
* ↑ (en) Ruwenzorizwartkop op de IUCN Red List of Threatened Species.
# São José do Piauí

São José do Piauí is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Piauí. De gemeente telt 7.028 inwoners (schatting 2009).
# Westelijke baardgrasmus

De westelijke baardgrasmus (Curruca iberiae synoniem: Sylvia iberiae) is een vogel uit de familie van de Sylviidae. De vogel werd eerder als ondersoort beschouwd van C. cantillans.

## Kenmerken

De vogel lijkt sterk op de balkanbaardgrasmus maar bij deze soort is de baardstreep smaller en minder opvallend en het contrast tussen het roodbruin en wit op de borst en buik is vager.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel komt voor op het Iberisch Schiereiland, Zuid-Frankrijk, noordwestelijk Italië en in het noordwestelijk deel van Noord-Afrika.

## Gelijkende soorten

* Brilgrasmus
* Grasmus
* Atlasgrasmus
* ↑ (en) Svensson, L., 2013. "A taxonomic revision of the Subalpine Warbler Sylvia cantillans" Bulletin of the British Ornithologists' Club 133:240–248
# Särkisalo

Särkisalo (Zweeds: Finby) is een voormalige gemeente in het Finse landschap Varsinais-Suomi. De gemeente had een oppervlakte van 82 km² en telde 744 inwoners in 2003.
Särkisalo was een tweetalige gemeente met Fins als meerderheidstaal (± 85%) en Zweeds als minderheidstaal.
In 2009 ging Särkisalo op in de gemeente Salo.
Aura · Kaarina · Kimitoön · Koski Tl · Kustavi · Laitila · Lieto · Loimaa · Marttila · Masku · Mynämäki · Naantali · Nousiainen · Oripää · Paimio · Pargas · Pyhäranta · Pöytyä · Raisio · Rusko · Salo · Sauvo · Somero · Taivassalo · Turku · Uusikaupunki · Vehmaa
Voormalige gemeenten:
Alastaro · Angelniemi · Askainen · Dragsfjärd · Halikko · Hitis · Houtskär · Iniö · Kakskerta · Kalanti · Karinainen · Karjala · Karuna · Kimito · Kiikala · Kisko · Korpo · Kuusisto · Kuusjoki · Lemu · Loimaan kunta · Lokalathi · Maaria · Mellilä · Merimasku · Metsämaa · Mietoinen · Muurla · Naantalin maalaiskunta · Nagu · Paattinen · Pargas · Pargas landskommun · Perniö · Pertteli · Piikkiö · Pyhämaa · Rymättylä · Särkisalo · Somerniemi · Suomusjärvi · Tarvasjoki · Uskela · Uudenkaupungin maalaiskunta · Vahto · Västanfjärd · Velkua · Yläne
# Albanese vilajet

Het Albanese vilajet was gedurende de 19e eeuw een vilajet binnen het het Ottomaanse Rijk tijdens de Ottomaanse heerschappij in Albanië. De al bestaande vilajets, Kosovo, het Shkodër vilajet, het Berat vilajet en het Janina vilajet werden hierbij samengevoegd tot één Albanees vilajet waardoor de etnisch Albanese bevolking op de Balkan werd herenigd. Het vilajet bestuurde delen van het moderne Albanië, Kosovo, Montenegro, Servië, Noord-Macedonië en Griekenland.
De bedoeling was om in september 1912 een Albanese natiestaat, met het Albanese vilajet als voorbeeld, te stichten maar de onderhandelingen hiervan werden een maand later onderbroken door de Eerste Balkanoorlog. Na de val van het Ottomaanse Rijk riep Albanië in november 1912 de onafhankelijkheid uit. Echter werd in 1913 tijdens de Vrede van Londen, als gevolgd van de Balkanoorlogen besloten dat Albanië aanzienlijk stuk land moest afstaan aan diens buurlanden, met als gevolg dat ongeveer veertig procent van de etnisch Albanese bevolking buiten het nieuwe Albanië kwam te wonen.
# Särkimukka

Särkimukka is een dorp binnen de Zweedse gemeente Pajala. Het ligt even ten noorden van Kangos aan de Lainiorivier.
Aareavaara · Anttis · Huukki · Isovaara · Jarhois · Juhonpieti en Erkheikki · Junosuando · Kainulasjärvi · Kangos · Kardis · Kassa · Kätkesuando · Käymäjärvi · Kaunisvaara · Kengis · Kenttä · Keräntöjärvi · Kieksiäisvaara · Kiilarova · Kihlanki · Kitkiöjärvi · Kitkiöjoki · Kolari · Kompelusvaara · Korpilombolo · Kurkkio · Lahenpää · Lahnajärvi · Lautakoski · Liviöjärvi · Lovikka · Männikkö · Muonionalusta · Muodoslompolo · Narken · Nuuksujärvi · Ohtanajärvi · Oksajärvi · Pääjärvi · Pajala · Parkalompolo · Pentäsjärvi · Peräjävaara · Pimpiö · Ristimella · Ruosteranta · Sahavaara · Saittarova · Salmijärvi · Särkimukka · Sattajärvi · Selkäjärvi · Suaningi · Talinen · Tärendö · Teurajärvi · Torinen · Törmäsniva · Tornefors
# Tachytrechus clarus

Tachytrechus clarus is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Parent.
# Velone-Orneto

Velone-Orneto is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 113 inwoners (2009).

## Geografie

De oppervlakte bedraagt 12,34 km², de bevolkingsdichtheid is dus 9,2 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Tachytrechus boharti

Tachytrechus boharti is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Harmston.
# Tachina latianulum

Tachina latianulum is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Tothill.
# Lanceerbasis Jiuquan

De lanceerbasis Jiuquan (Vereenvoudigd Chinees: 酒泉卫星发射中心, Pinyin: Jiǔquán Wèixīng Fāshè Zhōngxīn) is een Chinese lanceerbasis voor satellieten gelegen in de Gobiwoestijn in de autonome regio Binnen-Mongolië. De basis is vernoemd naar de dichtstbijzijnde grote stad, Jiuquan, op zo'n 100 kilometer afstand. De basis maakt deel uit van het lucht- en ruimtevaartcentrum Dongfeng (东风航天城), dat ook onder meer een testvluchtcentrum van de Chinese luchtmacht en een ruimtevaartmuseum omvat.
In 1958 was het complex de eerste Chinese lanceerbasis dat werd geopend. In 1970 werd China's eerste satelliet hier gelanceerd, de Dong Fang Hong I. Ook de raketten voor China's bemande ruimtevaartprogramma worden hiervandaan gelanceerd. En op 19 september 2011 werd hier de ruimtelaboratoriummodule Tiangong 1 gelanceerd gevolgd door Tiangong 2 op 15 september 2016.
Ruimtevaartuig: Shenzhou · Tianzhou Onbemand: Shenzhou 1 · Shenzhou 2 · Shenzhou 3 · Shenzhou 4 · Shenzhou 8 Bemand afgerond: Shenzhou 5 · Shenzhou 6 · Shenzhou 7 · Shenzhou 9 · Shenzhou 10 · Shenzhou 11 · Shenzhou 12 · Shenzhou 13 · Shenzhou 14 · Shenzhou 15 · Shenzhou 16 · Shenzhou 17 Bemand bezig: Shenzhou 18 Bemand gepland: Shenzhou 19 · Shenzhou 20
Gerelateerd: Tiangong 1 · Tiangong 2 · Tiangong ruimtestation · Tiangongprogramma · Lange Mars (raketfamilie) · Lanceerbasis Jiuquan
# Tachina evanida

Tachina evanida is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Reinhard.
# Karin Slaughter

Karin Slaughter (Covington, 6 januari 1971) is een Amerikaanse thrillerschrijfster, bekend van de Grant County-serie.
Slaughter is geboren in een kleine stad in de Amerikaanse staat Georgia. Ze heeft 21 romans geschreven, die meer dan 40 miljoen keer zijn verkocht en zijn gepubliceerd in 120 landen. Haar eerste roman, Blindsighted (2001), werd gepubliceerd in 27 talen en stond op de shortlist van de Crime Writers' Association's Dagger Award voor "Best Thriller Debut" van 2001.
Slaughter won in 2015 de CWA Ian Fleming Steel Dagger-prijs voor haar roman Cop Town. Ze is vooral bekend geworden door haar thrillers uit de Grant County-reeks, die ook wel de Sara Linton-reeks wordt genoemd. Sara Linton is kinderarts en raakt in de boeken verwikkeld in moordzaken. Naast de Grant County-reeks heeft Karin Slaughter Vervloekt geluk samengesteld en de Atlanta-reeks, Will Trent-reeks of Sara Linton-reeks geschreven. In Vervloekt geluk schrijven Amerikaanse, Engelse en Nederlandse auteurs een hoofdstuk aan de hand van een bedel van een bedelarmband, die als rode draad door het boek loopt. Triptiek en Versplinterd zijn thrillers die niet tot de Grant County-reeks behoren, maar personages uit deze reeks komen wel voor in de boeken.
De filmrechten van de Will Trent-thrillers zijn verkocht aan de Zweedse filmmaatschappij Yellow Bird. Haar roman uit 2018, Gespleten, is verfilmd tot een achtdelige televisieserie met dezelfde naam, die in maart 2022 is uitgebracht op Netflix.
Slaughter zet zich ook actief in voor verschillende goede doelen, waaronder organisaties die zich richten op de ondersteuning van slachtoffers van geweld en misbruik.