OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Chocotinamoe

De chocotinamoe (Crypturellus kerriae) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Chapman.

## Beschrijving

De chocotinamoe wordt ongeveer 25-26,5 cm groot. De rug is donkerbruin, de kruin zwart, de nek grijs en keel wit. De poten zijn rood. De vrouwtjes zijn donkerder van kleur dan de mannetjes.

## Voedsel

De chocotinamoe eet vooral vruchten van de grond en lage struiken, maar ook bloemen, zaden, bladeren, wortels en ongewervelden.

## Voortplanting

Het mannetje paart met ongeveer vier vrouwtjes, die de eieren in een nest in dicht struikgewas leggen. Daarna broedt het mannetje de eieren uit en voedt hij de jongen op. De jongen zijn na 2-3 weken volwassen.

## Voorkomen

De soort komt voor in zuidoostelijk Panama en noordwestelijk Colombia in het Chocó department.

## Beschermingsstatus

De totale populate wordt geschat op 2,5-10 duizend vogels. Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status gevoelig.
* ↑ (en) Chocotinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Chapman, F.M. (1915). Bulletin of the American Museum of Natural History 34
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Xia Jiong

Jiong was volgens de traditionele Chinese historiografie de twaalfde heerser van de Xia-dynastie. Hij komt in de traditionele bronnen ook voor onder de naam 'Ju' of 'Yu'. Hij was de jongere broer van Bu Jiang, de elfde heerser van de dynastie, die vrijwillig aftrad ten gunste van Jiong. Volgens de Bamboe-annalen regeerde hij 18 jaar. Zijn residentie werd niet vermeld. Bu Xiang, zijn voorganger, zou in het tiende regeringsjaar van koning Jiong zijn gestorven. Jiong werd opgevolgd door zijn zoon Jin.

## Literatuur

* Bamboe-annalen in de vertaling van Edouard Biot (Tchou-chou-ki-nien, Annales sur bambou). Dynastie de Hia. Zie: voor integrale tekst.
# Sint-Lambertuskerk (Linden)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Land van Cuijk behorende plaats Linden, gelegen aan de Kerkstraat 34.

## Geschiedenis

Naar verluidt zou in Linden een kapel zijn gesticht door Jan I van Cuijk en wel als boetedoening voor de moord op graaf Floris V van Holland (1296). De kapel was afhankelijk van de Sint-Martinusparochie te Cuijk. In het derde kwart van de 15e eeuw werd een groter gebouw neergezet. In de loop van de 16e eeuw werd de kapel nog vergroot en in 1564 werd Linden een zelfstandige parochie. In 1648 werd de kerk echter genaast door de protestanten. Aangezien er nauwelijks protestanten waren werd de kerk gesloten. Na 1674 werd de kerk gebruikt als opslagplaats voor zout. De katholieken moesten kerken in Mook of Kleef.
In Linden werd in 1698 een kerkhuis gebouwd in plaats van een schuurkerk. Uiteindelijk kregen de katholieken in 1798 hun kerk weer terug. Deze verkeerde echter in vervallen staat. De parochianen wilden deze kerk graag behouden maar de pastoor was daartegen. Het conflict liep hoog op en in 1813 werd de pastoor overgeplaatst. Het kerkje bleef behouden. Ook overleefde het kerkje de sluitingsplannen die in 2017 werden ontvouwd.

## Gebouw

Het betreft een eenbeukig bakstenen kerkje in gotische stijl met voorgebouwde toren en verlaagd koor. De toren heeft drie geledingen en een ingesnoerde naaldspits.
* ReliWiki
* BHIC
# Delichon

Delichon is een geslacht van zangvogels uit de familie zwaluwen (Hirundinidae). De soorten uit dit geslacht zijn nauw verwant aan de soorten uit het geslacht Hirundo.

## Kenmerken

Ze zijn meer gedrongen van postuur dan de Hirundo-soorten met een korte, gevorkte staart. Het kleurenpatroon is kenmerkend zwart, staalblauw en met een witte stuit.

## Leefwijze

Deze soorten bouwen ook hun nesten bij menselijke bewoning, waarbij ze gebruikmaken van klei en modder.

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Delichon dasypus – Aziatische huiszwaluw
* Delichon lagopodum – Siberische huiszwaluw
* Delichon nipalense – Nepalese huiszwaluw
* Delichon urbicum – Huiszwaluw
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2021). IOC World Bird Names (version 11.2). (en)
# Alang Kepayang

Alang Kepayang is een bestuurslaag in het regentschap Indragiri Hulu van de provincie Riau, Indonesië. Alang Kepayang telt 694 inwoners (volkstelling 2010).
# Rosse tinamoe

De rosse tinamoe (Crypturellus brevirostris) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Pelzeln.

## Beschrijving

De rosse tinamoe kan 27 tot 29 cm groot worden. De rug is bruin met zwarte markeringen, de keel en buik wit en de vleugels zijn zwart gestreept. De kruin is kastanjebruin, de poten geel of grijs.

## Voedsel

De rosse tinamoe eet vooral vruchten van de grond of lage struiken, maar ook bloemen, bladeren, zaden, wortels en ongewervelden.

## Voortplanting

Het mannetje paart met ongeveer vier vrouwtjes, die de eieren in een nest in dicht struikgewas leggen. Het mannetje broedt de eieren uit en voedt de jongen op. Na 2-3 weken verlaten de jongen hun vader.

## Voorkomen

De soort komt voor in het noordwesten en westen van het Amazoneregenwoud. In 2010 is de vogel op twee plekken in het Kwamalasamoetoe-gebied van het zuidwesten van Suriname waargenomen. Tot dan was het voorkomen in Suriname niet zeker.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Rosse tinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Pelzeln, A. von (1863). Verhandllungen der kaiserlich-kongiglichen zoologish-botanischen Gesellschaft in Wien.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
* ↑ Avifauna of the Kwamalasamutu Region, Suriname; O'Shea, Brian J., Ramcharan, Serano; 2012
# Xia Mang

Mang was volgens de traditionele Chinese historiografie de negende heerser van de Xia-dynastie. Hij komt in de traditionele bronnen ook voor onder de naam 'Huang'. Hij was de zoon van Huai, de achtste heerser van de dynastie. Volgens de Bamboe-annalen regeerde hij 58 jaar. Vanaf zijn 33e regeringsjaar bevond zijn (?) residentie zich te Jin (晉, of Jinyang 晉陽?). In zijn 13e regeringsjaar ondernam hij een tocht oostwaarts richting zee. Daar werden grote vissen gevangen. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Xie.

## Literatuur

Bamboe-annalen in de vertaling van Edouard Biot (Tchou-chou-ki-nien, Annales sur bambou). Dynastie de Hia. Zie: voor integrale tekst.
# Alcudia de Veo

Alcudia de Veo is een gemeente in de Spaanse provincie Castellón in de regio Valencia met een oppervlakte van 31 km². Alcudia de Veo telt 201 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
    Opm.: In 1897 werd de gemeente Veo aangehecht
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Aín · Albocàsser · Alcalà de Xivert · L'Alcora · Alcudia de Veo · Alfondeguilla · Algimia de Almonacid · Almassora · Almedíjar · Almenara · Alquerías del Niño Perdido / Les Alqueries · Altura · Arañuel · Ares del Maestrat · Argelita · Artana · Atzeneta del Maestrat · Ayódar · Azuébar · Barracas · Bejís · Benafer · Benafigos · Benassal · Benicarló · Benicasim / Benicàssim · Benlloc · Betxí · Borriol · Burriana / Borriana · Cabanes · Càlig · Canet lo Roig · Castell de Cabres · Castellfort · Castellnovo · Castelló de la Plana · Castillo de Villamalefa · Catí · Caudiel · Cervera del Maestre · Chilches / Xilxes · Chodos / Xodos · Chóvar · Cinctorres · Cirat · Cortes de Arenoso · Costur · Les Coves de Vinromà · Culla · Eslida · Espadilla · Fanzara · Figueroles · Forcall · Fuente la Reina · Fuentes de Ayódar · Gaibiel · Geldo · Herbers · Higueras · La Jana · Jérica · La Llosa · Lucena del Cid / Llucena · Ludiente · La Mata de Morella · Matet · Moncofa · Montán · Montanejos · Morella · Navajas · Nules · Olocau del Rey · Onda · Oropesa del Mar / Orpesa · Palanques · Pavías · Peñíscola / Peníscola · Pina de Montalgrao · La Pobla de Benifassà · La Pobla Tornesa · Portell de Morella · Puebla de Arenoso · Ribesalbes · Rossell · Sacañet · La Salzadella · San Jorge / Sant Jordi · San Rafael del Río · Sant Joan de Moró · Sant Mateu · Santa Magdalena de Pulpis · Segorbe · La Serratella · Sierra Engarcerán · Soneja · Sot de Ferrer · Sueras / Suera · Tales · Teresa · Tírig · Todolella · Toga · Torás · El Toro · Torralba del Pinar · La Torre d'En Besora · La Torre d'en Doménec · Torreblanca · Torrechiva · Traiguera · Useras / Les Useres · Vall d'Alba · La Vall d'Uixó · Vall de Almonacid · Vallat · Vallibona · Vila-real · Vilafamés · Villafranca del Cid / Vilafranca · Vilanova d'Alcolea · Vilar de Canes · La Vilavella · Villahermosa del Río · Villamalur · Villanueva de Viver · Villores · Vinaròs · Vistabella del Maestrat · Viver · Xert · Zorita del Maestrazgo · Zucaina
# Alas Kembang

Alas Kembang is een bestuurslaag in het regentschap Bangkalan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Alas Kembang telt 3047 inwoners (volkstelling 2010).
# Salle Oor

De Salle Oor (Zaal Oor) was een galerie in Antwerpen die bestond tijdens het interbellum. Directeur was J. Oor.
Het adres was Leopoldstraat 35, Antwerpen.

## Uit het tentoonstellingspalmares

* 1924: Josine Souweine
* 1924: Edouard Mallentjer
* 1925: M. Van Humbeeck-Piron
* 1925: Alfred Martin
* 1925: Em. Van Kerckhoven
* 1925: E. Rottie
* 1925: Frans Vandenbroucke
* 1925: Privat Livemont
* 1925: Vital Keuller
* 1925: Leopold Haeck
* 1925: Edwin Ganz
* 1925: Willem Battaille
* 1925: Victor Wagemaeckers
* 1925: J. Christin
* 1925: Carl Nys
* 1926: F. Rousseaux
* 1926: Hagemans (postuum)
* 1926: Julius Brouwers
* 1926: Giljom Ballewijns
* 1926: C. Biron
* 1926: L. Jamin
* 1926: Fabry en Massart
* 1926: François Nicot
* 1926: Edgard Breyne
* 1926: P. De Wit
* 1926: Jules Postel
* 1927: Paul Joostens
* 1928: Henri Moreau
* 1930: Vital Keuller
* 1931: Jan Claessens
* 1931: Alphonse Mora
* 1930: Alfons Annys
# Museum Barberini

Museum Barberini, is een kunstmuseum met wisseltentoonstellingen, gefinancierd door de Hatto-Plattner-Stiftung, die in het leven werd geroepen door de Duitse miljardair Hasso Plattner. Het gebouw is tussen 2014 en 2016 herbouwd, op de plek van het vroegere Barberini-paleis (Palast Barberini). Dit paleis aan de Alte Markt (Potsdam) was zwaar beschadigd na de Tweede Wereldoorlog en werd vlak daarna afgebroken. Het nieuw gebouwde museum is in het voorjaar van 2017 geopend.
Het voormalige barokke paleis werd ontworpen door Carl von Gontard in 1771-1772 voor Koning Frederik II van Pruisen en ook door Koning Frederik gefinancierd. Het Paleis is geïnspireerd op het renaissancepaleis Palazzo Barberini in Rome, waar zich de Gallerie Nazionali d'Arte Antica in bevindt.

## Externe link

* (de) Officiële website
* ↑ Geboren in 1944 te Berlijn. Hij werd rijk als mede-oprichter en directeur van het grote softwarebedrijf SAP.
# Gebandeerde tinamoe

De gebandeerde tinamoe (Crypturellus casiquiare) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Chapman. De soortsaanduiding casiquiare refereert aan de rivier de Casiquiare, de herkomst van het type exemplaar.

## Beschrijving

De gebandeerde tinamoe wordt ongeveer 25 cm groot. De rug is geel-vaalgeel met dikke, zwarte strepen. De keel en nek zijn wit, de borst grijs en de buik wit. De poten zijn olijfgroen.

## Voedsel

De gebandeerde tinamoe eet vooral vruchten van de grond of van lage struiken, maar ook bloemen, bladeren, zaden, wortels en ongewervelden.

## Voortplanting

Het mannetje paart met ongeveer vier vrouwtjes, die hun eieren in een nest in dicht struikgewas leggen. Daarna broedt het mannetje de eieren uit en voedt hij de jongen op.

## Voorkomen

De soort komt voor in het oosten van Colombia en het zuiden van Venezuela.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Gebandeerde tinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Chapman, F.M. (1929). American Museum Novitates no.380
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 mei 2023.
# Savogna d'Isonzo

Savogna d'Isonzo (Sloveens: Sovodnje ob Soči) is een gemeente in de Italiaanse provincie Gorizia (regio Friuli-Venezia Giulia) en telt 1750 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 16,4 km², de bevolkingsdichtheid is 108 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Gabria (Gabrje), Peci (Peč), Rupa, San Michele del Carso (Vrh Svetega Mihaela), Castel Rubbia, Monte San Michele (Vrh), Colici Superiore, Colici Inferiore.

## Demografie

Savogna d'Isonzo telt ongeveer 687 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 2,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1767 |
| 2001 | 1722 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 235 m boven zeeniveau.
Savogna d'Isonzo grenst aan de volgende gemeenten: Doberdò del Lago (Doberdob), Farra d'Isonzo (Fara ob Soči), Gorizia (Gorica), Miren-Kostanjevica (Slovenië), Nova Gorica (Slovenië), Sagrado (Zagraj).
* Italiaans bureau voor statistiek
Capriva del Friuli · Cormons · Doberdò del Lago · Dolegna del Collio · Farra d'Isonzo · Fogliano Redipuglia · Gorizia · Gradisca d'Isonzo · Grado · Mariano del Friuli · Medea · Monfalcone · Moraro · Mossa · Romans d'Isonzo · Ronchi dei Legionari · Sagrado · San Canzian d'Isonzo · San Floriano del Collio · San Lorenzo Isontino · San Pier d'Isonzo · Savogna d'Isonzo · Staranzano · Turriaco · Villesse
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Timorrupsvogel

De timorrupsvogel (Edolisoma timoriense) is een zangvogel uit de familie Campephagidae (rupsvogels). Eerder werd deze vogel beschouwd als een ondersoort van sahoelrupsvogel (E. tenuiroste).

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel komt voor in Indonesië op de oostelijke Kleine Soenda-eilanden en enkele eilanden nabij Sulawesi. Er zijn drie ondersoorten:
* E. t. kalaotuae: Kalaotoa (zuidoostelijk van Sulawesi).
* E. t. emancipatum: Tanah Jampea (zuidoostelijk van Sulawesi).
* E. t. timoriense: Timor, Lomblen en Alor.

## Status

De timorrupsvogel komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar een ondersoort van de sahoelrupsvogel (E. tenuirostre).
* ↑ (en) Timorrupsvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# L'Alcora

L'Alcora is een gemeente in de Spaanse provincie Castellón in de regio Valencia met een oppervlakte van 95 km². L'Alcora telt 10.535 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen
    Opm.: In 1857 werd Costur een zelfstandige gemeente

## Geboren

* L'AlcoraJosé Gasch (1653-1729), aartsbisschop van Palermo
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Aín · Albocàsser · Alcalà de Xivert · L'Alcora · Alcudia de Veo · Alfondeguilla · Algimia de Almonacid · Almassora · Almedíjar · Almenara · Alquerías del Niño Perdido / Les Alqueries · Altura · Arañuel · Ares del Maestrat · Argelita · Artana · Atzeneta del Maestrat · Ayódar · Azuébar · Barracas · Bejís · Benafer · Benafigos · Benassal · Benicarló · Benicasim / Benicàssim · Benlloc · Betxí · Borriol · Burriana / Borriana · Cabanes · Càlig · Canet lo Roig · Castell de Cabres · Castellfort · Castellnovo · Castelló de la Plana · Castillo de Villamalefa · Catí · Caudiel · Cervera del Maestre · Chilches / Xilxes · Chodos / Xodos · Chóvar · Cinctorres · Cirat · Cortes de Arenoso · Costur · Les Coves de Vinromà · Culla · Eslida · Espadilla · Fanzara · Figueroles · Forcall · Fuente la Reina · Fuentes de Ayódar · Gaibiel · Geldo · Herbers · Higueras · La Jana · Jérica · La Llosa · Lucena del Cid / Llucena · Ludiente · La Mata de Morella · Matet · Moncofa · Montán · Montanejos · Morella · Navajas · Nules · Olocau del Rey · Onda · Oropesa del Mar / Orpesa · Palanques · Pavías · Peñíscola / Peníscola · Pina de Montalgrao · La Pobla de Benifassà · La Pobla Tornesa · Portell de Morella · Puebla de Arenoso · Ribesalbes · Rossell · Sacañet · La Salzadella · San Jorge / Sant Jordi · San Rafael del Río · Sant Joan de Moró · Sant Mateu · Santa Magdalena de Pulpis · Segorbe · La Serratella · Sierra Engarcerán · Soneja · Sot de Ferrer · Sueras / Suera · Tales · Teresa · Tírig · Todolella · Toga · Torás · El Toro · Torralba del Pinar · La Torre d'En Besora · La Torre d'en Doménec · Torreblanca · Torrechiva · Traiguera · Useras / Les Useres · Vall d'Alba · La Vall d'Uixó · Vall de Almonacid · Vallat · Vallibona · Vila-real · Vilafamés · Villafranca del Cid / Vilafranca · Vilanova d'Alcolea · Vilar de Canes · La Vilavella · Villahermosa del Río · Villamalur · Villanueva de Viver · Villores · Vinaròs · Vistabella del Maestrat · Viver · Xert · Zorita del Maestrazgo · Zucaina
# Igor Paixão

Igor Guilherme Barbosa da Paixão (Macapá, 28 juni 2000) is een Braziliaans voetballer die doorgaans speelt als vleugelspeler. In augustus 2022 verruilde hij Coritiba voor Feyenoord.

## Clubcarrière

Paixão speelde vanaf 2014 in de jeugdopleiding van Coritiba, waar hij werd aangenomen na een succesvolle stage. Zijn eerste professionele contract bij de club tekende hij in oktober 2018. Op 27 januari van het jaar erop debuteerde Paixão in de hoofdmacht. In het Campeonato Paranaense werd met 0–0 gelijkgespeeld tegen Toledo. Hij mocht hier van coach Argélico Fucks negentien minuten voor het einde van de wedstrijd invallen voor Giovanni Piccolomo. De vleugelspeler werd in januari 2019 voor een jaar verhuurd aan Londrina. Na zijn terugkeer kreeg Paixão meer speeltijd in het eerste elftal en in het seizoen 2021 promoveerde hij met Coritiba naar de Série A.
In de zomer van 2022 maakte Paixão de overstap naar Feyenoord, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van vijf seizoenen. In zijn eerste seizoen werd hij met Feyenoord landskampioen en een jaar erop werd de KNVB Beker gewonnen. Aan het begin van de jaargang 2024/25 won hij ook de Johan Cruijff Schaal met Feyenoord. Zijn contract werd in oktober 2024 opengebroken en met twee seizoenen verlengd, tot medio 2029.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2019 | Coritiba | Série B | 11 | 0 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2020 | → Londrina | Série C | 30 | 4 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2021 | Coritiba | Série B | 44 | 10 | 0 | 0 | — | — | 2 | 0 |
| 2022 | Coritiba | Série A | 34 | 11 | 0 | 0 | — | — | 1 | 0 |
| 2022/23 | Feyenoord | Eredivisie | 28 | 7 | 3 | 1 | 6 | 1 | 37 | 9 |
| 2023/24 | Feyenoord | Eredivisie | 31 | 9 | 6 | 2 | 8 | 1 | 45 | 12 |
| 2024/25 | Feyenoord | Eredivisie | 9 | 2 | 1 | 0 | 3 | 0 | 13 | 2 |
| Totaal | Totaal | Totaal | 187 | 43 | 17 | 3 | 17 | 2 | 221 | 48 |
Bijgewerkt op 30 oktober 2024.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Coritiba |
| Campeonato Paranaense | 1 | 2022 |
| Feyenoord |
| Eredivisie | 1 | 2022/23 |
| KNVB Beker | 1 | 2023/24 |
| Johan Cruijff Schaal | 1 | 2024 |
# Alas Tlogo

Alas Tlogo is een bestuurslaag in het regentschap Pasuruan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Alas Tlogo telt 4277 inwoners (volkstelling 2010).
# Tintinnabulum (liturgisch voorwerp)

In de Rooms katholieke kerk is een tintinnabulum een klokje in een versierde houder met daarbij het beeld van de patroonheilige van een kerk. Het geheel is bevestigd op een draagstok. Aan conopeum en tintinnabulum kan men herkennen of een kerk de eretitel van basilica minor heeft gekregen. Ze staan aan weerskanten van het hoofdaltaar.

## Externe link

* Tintinnabulum
# Tataupatinamoe

De tataupatinamoe (Crypturellus tataupa) is een vogel uit de familie tinamoes (Tinamidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1815 door Temminck.

## Beschrijving

De tataupatinamoe wordt ongeveer 25 cm groot. De rug en kruin zijn donkerbruin, en de keel grijs. De buik is vaalgeel, de poten paarsrood.

## Voedsel

De tataupatinamoe eet vooral vruchten van de grond en van lage struiken, maar ook bloemen, bladeren, wortels, zaden en ongewervelden.

## Voortplanting

Polygynandrie: vrouwtjes paren met verschillende mannetjes, mannetjes paren met verschillende vrouwtjes; zodat de eieren uit één nest van wel vier vrouwtjes afkomstig zijn. Het vrouwtje legt de eieren in een nest in dicht struikgewas. Het mannetje broedt de eieren uit en voedt de jongen op. De jongen zijn na 2-3 weken volwassen.

## Voorkomen

De soort komt voor in het oosten, zuidoosten en midden-zuiden van Zuid-Amerika en telt vier ondersoorten:
* C. t. inops: zuidwestelijk Ecuador en noordwestelijk Peru.
* C. t. lepidotus: noordoostelijk Brazilië.
* C. t. peruvianus: centraal Peru.
* C. t. tataupa: van noordelijk en oostelijk Bolivia tot zuidelijk Brazilië, Paraguay en noordelijk Argentinië.

## Beschermingsstatus

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Tataupatinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Temminck, C. J. (1815). Histoire naturelle générale des Pigeons et des Gallinacées.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Savoa bonka

Savoa bonka is een hooiwagen uit de familie Zalmoxioidae.
# Grijsrugweekschildpad

De grijsrugweekschildpad (Cycloderma frenatum) is een waterminnende schildpad uit de familie weekschildpadden (Trionychidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Wilhelm Peters in 1854. Lange tijd werd de wetenschappelijke naam Aspidochelys livingstonii gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

De kleur is zwart-grijs met rijen puntjes op de kop en een grove, bruine tot bruingrijze nettekening op het schild. De nek is zeer breed en de eigenlijke kop klein. Van de snuit tot onder het schild zijn meestal 7-9 donkere lengtestrepen aanwezig die dit nog eens accentueren. De grijsrugweekschildpad heeft zwemvliezen tussen de tenen om beter te kunnen zwemmen. De neuspunt is verlengd om in de modder naar schelpdieren te wroeten en in dieper water adem te kunnen halen.

## Algemeen

Zoals alle weekschildpadden is deze soort vanwege het zachte schild op het land weerloos tegen vrijwel iedere vijand. De meeste schildpadden hebben een stevige bek waarmee ze flink kunnen bijten, maar ook deze ontbreekt bij de grijsrugweekschildpad. Het dier komt enkel uit het water om eieren te leggen, en brengt de rest van het leven in het water door of ingegraven in de modder.
De schildpad voedt zich met weekdieren, soms insecten of hun larven. Het schild wordt vrij groot, tot maximaal 60 cm, en de schildpad kan een leeftijd bereiken van 40 jaar. De soort komt voor in Afrika; grote delen van Mozambique, Tanzania, Zambia en Malawi, in plassen en meren en dode rivierarmen; aan snel stromend water hebben de meeste schildpadden, waaronder deze soort, een hekel.

## Galerij

* hoofd
* jonge schildpad

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Grijsrugweekschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 134. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Cycloderma frenatum.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World. Gearchiveerd op 26 april 2015. Geraadpleegd op 12 oktober 2011.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Cycloderma frenatum - Website Geconsulteerd 2 december 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website