OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Alfondeguilla

Alfondeguilla is een gemeente in de Spaanse provincie Castellón in de regio Valencia met een oppervlakte van 28 km². Alfondeguilla telt 894 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Aín · Albocàsser · Alcalà de Xivert · L'Alcora · Alcudia de Veo · Alfondeguilla · Algimia de Almonacid · Almassora · Almedíjar · Almenara · Alquerías del Niño Perdido / Les Alqueries · Altura · Arañuel · Ares del Maestrat · Argelita · Artana · Atzeneta del Maestrat · Ayódar · Azuébar · Barracas · Bejís · Benafer · Benafigos · Benassal · Benicarló · Benicasim / Benicàssim · Benlloc · Betxí · Borriol · Burriana / Borriana · Cabanes · Càlig · Canet lo Roig · Castell de Cabres · Castellfort · Castellnovo · Castelló de la Plana · Castillo de Villamalefa · Catí · Caudiel · Cervera del Maestre · Chilches / Xilxes · Chodos / Xodos · Chóvar · Cinctorres · Cirat · Cortes de Arenoso · Costur · Les Coves de Vinromà · Culla · Eslida · Espadilla · Fanzara · Figueroles · Forcall · Fuente la Reina · Fuentes de Ayódar · Gaibiel · Geldo · Herbers · Higueras · La Jana · Jérica · La Llosa · Lucena del Cid / Llucena · Ludiente · La Mata de Morella · Matet · Moncofa · Montán · Montanejos · Morella · Navajas · Nules · Olocau del Rey · Onda · Oropesa del Mar / Orpesa · Palanques · Pavías · Peñíscola / Peníscola · Pina de Montalgrao · La Pobla de Benifassà · La Pobla Tornesa · Portell de Morella · Puebla de Arenoso · Ribesalbes · Rossell · Sacañet · La Salzadella · San Jorge / Sant Jordi · San Rafael del Río · Sant Joan de Moró · Sant Mateu · Santa Magdalena de Pulpis · Segorbe · La Serratella · Sierra Engarcerán · Soneja · Sot de Ferrer · Sueras / Suera · Tales · Teresa · Tírig · Todolella · Toga · Torás · El Toro · Torralba del Pinar · La Torre d'En Besora · La Torre d'en Doménec · Torreblanca · Torrechiva · Traiguera · Useras / Les Useres · Vall d'Alba · La Vall d'Uixó · Vall de Almonacid · Vallat · Vallibona · Vila-real · Vilafamés · Villafranca del Cid / Vilafranca · Vilanova d'Alcolea · Vilar de Canes · La Vilavella · Villahermosa del Río · Villamalur · Villanueva de Viver · Villores · Vinaròs · Vistabella del Maestrat · Viver · Xert · Zorita del Maestrazgo · Zucaina
# Nieuw-Guinese tweeklauwschildpad

De Nieuw-Guinese tweeklauwschildpad of Nieuw-Guinese tweeklauw (Carettochelys insculpta) is een schildpad uit de familie Nieuw-Guinese tweeklauwschildpadden (Carettochelyidae). Het is enige soort uit deze familie. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Edward Pierson Ramsay in 1887. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Carettochelys insculptus gebruikt.

## Indeling

Het is de enige soort uit het geslacht Carettochelys en de monotypische familie Nieuw-Guinese tweeklauwschildpadden (Carettochelyidae). Deze familie behoort samen met de familie weekschildpadden (Trionychidae) tot de superfamilie Trionychoidea. Ze zijn sterker verwant aan elkaar dan aan de andere schildpadden.

## Uiterlijke kenmerken

Net als de weekschildpadden heeft deze aquatische soort geen hoornplaten maar een plat en ruw schild, de schildpad komt vrijwel nooit uit het water. Het lichaam is volledig op een zwemmende levenswijze aangepast; het buik- en rugschild zijn vergroeid en de poten hebben goed ontwikkelde zwemvliezen. Ze zijn roeispaan-achtig afgeplat en zijn platter dan die van de meeste zwemmende schildpadden. De kop en poten zijn zwart, het schild grijsbruin tot zwart en de buik roze-achtig wit. Mannetjes zijn kleiner dan vrouwtjes, maar hebben een langere en dikkere staart. De bek is snavelvormig en de ogen puilen wat uit, de schildlengte is ongeveer 45 tot 50 centimeter. De Nieuw-Guinese tweeklauwschildpad dankt de naam aan het feit dat aan iedere poot twee tenen zichtbaar zijn aan de uiteinden. De Engelstalige naam is pignose turtle (varkensneus schildpad) vanwege de duidelijk verlengde neus met relatief grote neusgaten. Hiermee kan schildpad ademhalen zonder de gehele kop boven water te hoeven steken. De complete lengte is 70 tot 75 cm.

## Leefwijze

Het voedsel bestaat voornamelijk uit vis, slakken, soms ook plantendelen en amfibieën. Hun leefwijze is aquatisch. De vrouwtjes leggen hun dunschalige eieren (maximaal 22 per legsel) in een kuiltje op de oever van een rivier.

## Verspreiding en leefgebied

De schildpad komt voor in noordelijk Australië en zuidelijk Nieuw-Guinea. De habitat bestaat uit rivieren, meren en poelen met ondiepe plekken en een modderbodem.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Nieuw-Guinese tweeklauwschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Cites-verordening - 9-12-1996 - Website
* ↑ P Whitfield (1984). Encyclopedie van het dierenrijk - Alle gewervelde dieren in woord en beeld. Uitgeverij Areopagus, Pagina 408. ISBN 90 274 9009 0.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Carettochelys insculpta.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Carettochelys insculpta - Website Geconsulteerd 29 november 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Amoer-weekschildpad

De Amoer-weekschildpad (Pelodiscus maackii) is een schildpad uit de familie weekschildpadden (Trionychidae).
De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Johann Friedrich von Brandt in 1857. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Trionyx maackii gebruikt. De soortaanduiding maackii is een eerbetoon aan de Russische onderzoeker R. Maack die het holotype verzamelde.
De schildpad komt voor in delen van Azië, en leeft in de landen China, Noord- en Zuid-Korea en Rusland.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ J de Lege (2008). Internationale regelgeving bescherming dier-en plantensoorten: Lexplicatie. Kluwer. ISBN 9013060293.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Pelodiscus maackii.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Pelodiscus maackii - Website Geconsulteerd 2 december 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Gangesdrieklauw

De gangesdrieklauw (Nilssonia gangetica) is een schildpad uit de familie weekschildpadden (Trionychidae). De soort wordt tegenwoordig ook wel tot het geslacht Nilssonia gerekend, eerder behoorde de schildpad tot de geslachten Trionyx, Gymnopus en Aspilus waardoor de literatuur niet altijd eenduidig is. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Georges Cuvier in 1825. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Trionyx gangeticus gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

De gangesdrieklauw is een van de grootste zoetwaterschildpadden ter wereld en kan een schildlengte bereiken van 96 centimeter. Het schild bevat geen uitwendige hoornplaten en is zeer gestroomlijnd. De schildkleur is bruin tot groen, de buikzijde is wit tot grijs. Jongere dieren hebben zwarte, geelomzoomde oogvlekken die bij oudere dieren verdwijnen. Jongere dieren hebben ook rijen stekeltjes op het schild, oudere exemplaren hebben een glad schild.
De kop is breed en relatief stomp, in de nek lopen enkele donkere lengtestrepen. De kleur van de kop en ledematen is groen, de onderzijde van de kop is grijs en de kaken hebben een geelachtige kleur. De poten hebben goed ontwikkelde zwemvliezen.

## Voorkomen en levenswijze

De gangesdrieklauw komt voor in Azië; in Bangladesh, India en Nepal. Het is een bewoner van diepe, brede rivieren en meren met een modderbodem, er lijkt een voorkeur te zijn voor troebel water. De schildpad is sterk aan water gebonden en komt er alleen uit om eieren af te zetten. De soort is omnivoor; op het menu staan weekdieren, vissen, amfibieën, insecten en watervogels, ook aas en waterplanten worden gegeten.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Gangesdrieklauw op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 134. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Nilssonia gangetica.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World. Gearchiveerd op 26 april 2015. Geraadpleegd op 12 oktober 2011.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Nilssonia gangetica - Website Geconsulteerd 2 december 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Pauwoogdrieklauw

De pauwoogdrieklauw (Nilssonia hurum) is een schildpad uit de familie weekschildpadden (Trionychidae). De schildpad behoorde lange tijd tot het niet langer erkende geslacht Aspideretes. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edward Gray in 1831. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Trionyx hurum gebruikt.
De schildpad komt voor in delen van Azië in de landen Bangladesh, India en Nepal. Er is ook een enkele waarneming bekend uit Pakistan.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Pauwoogdrieklauw op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 134. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Nilssonia hurum.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Nilssonia hurum - Website Geconsulteerd 2 december 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
# Transitiviteit (wiskunde)

In de wiskunde heeft transitiviteit twee verschillende, maar verwante betekenissen.
Een tweeplaatsige relatie $R$ over een verzameling $X$ heet transitief, als steeds wanneer een element $a$ gerelateerd is aan een element $b$, en $b$ op zijn beurt weer gerelateerd is aan een element $c$, ook $a$ gerelateerd is aan $c$. Transitiviteit is alleen op homogene relaties gedefinieerd en is onder die voorwaarde een belangrijke eigenschap van veel soorten relaties, bijvoorbeeld partiële ordeningen, equivalentierelaties en gerichte verzamelingen. De inverse van een transitieve relatie is ook transitief.
De volgende begrippen zijn daarmee verwant:
* Een relatie $R\subset A\times A$ op een verzameling $A$ wordt ook transitief genoemd, als de samengestelde relatie $R\circ R$ een deelverzameling is van $R$ zelf.
* De transitieve afsluiting van een tweeplaatsige relatie is de kleinste transitieve relatie die de oorspronkelijke relatie geheel omvat.
Nog een betekenis komt uit de groepentheorie. Een groep $G$, die als een permutatiegroep van de eindige rij of eventueel geïndexeerde verzameling $R$ kan worden opgevat, heet transitief als er voor ieder paar elementen $a$ en $b$ in $R$ een element $g\in G$ is, zodat $b=g(a)$.
Een verzameling heet ten slotte nog transitief als alle elementen er tevens een deelverzameling van zijn. Een voorbeeld van een transitieve verzameling is $\{\emptyset ,\{\emptyset \}\}$.

## Voorbeelden van transitieve relaties

De relaties 'is groter dan', 'is minstens zo groot als' en 'is gelijk aan en de gelijkheid, zijn transitieve relaties:
    Als $A>B$ en $B>C$, dan geldt ook $A>C$.
    Als $A\geq B$ en $B\geq C$, dan geldt ook $A\geq C$.
    Als $A=B$ en $B=C$, dan geldt ook $A=C$.
Enige tijd hebben economen en filosofen geloofd dat preferentie een transitieve relatie was, maar er zijn nu wiskundige theorieën die aantonen dat preferenties en andere belangrijke economische resultaten kunnen worden gemodelleerd, zonder toevlucht te nemen tot deze veronderstelling.
De relatie 'is de moeder van' is geen transitieve relatie, want als Anna de moeder is van Brigitte en Brigitte de moeder van Claire, dan is Anna niet de moeder van Claire. Hierop aansluitend bestudeert men in de biologie vaak het moederschap over een willekeurig aantal generaties: de relatie 'is een matrilineaire voorouder van'. Dit is een transitieve relatie. Preciezer gezegd is het de transitieve afsluiting van de relatie 'is de moeder van'.
Meer voorbeelden van transitieve relaties:
* "is een deelverzameling van"
* "is deler van"
* "kan worden gedeeld door"
* "impliceert"
# Burriana

Burriana (Valenciaans, ook officieel: Borriana) is een gemeente in de Spaanse provincie Castellón in de regio Valencia met een oppervlakte van 47 km². Burriana telt 34.643 inwoners (1 januari 2016).
Burriana is de hoofdplaats van de comarca Plana Baixa.

## Demografische ontwikkeling

    BurrianaBron: INE; 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Aín · Albocàsser · Alcalà de Xivert · L'Alcora · Alcudia de Veo · Alfondeguilla · Algimia de Almonacid · Almassora · Almedíjar · Almenara · Alquerías del Niño Perdido / Les Alqueries · Altura · Arañuel · Ares del Maestrat · Argelita · Artana · Atzeneta del Maestrat · Ayódar · Azuébar · Barracas · Bejís · Benafer · Benafigos · Benassal · Benicarló · Benicasim / Benicàssim · Benlloc · Betxí · Borriol · Burriana / Borriana · Cabanes · Càlig · Canet lo Roig · Castell de Cabres · Castellfort · Castellnovo · Castelló de la Plana · Castillo de Villamalefa · Catí · Caudiel · Cervera del Maestre · Chilches / Xilxes · Chodos / Xodos · Chóvar · Cinctorres · Cirat · Cortes de Arenoso · Costur · Les Coves de Vinromà · Culla · Eslida · Espadilla · Fanzara · Figueroles · Forcall · Fuente la Reina · Fuentes de Ayódar · Gaibiel · Geldo · Herbers · Higueras · La Jana · Jérica · La Llosa · Lucena del Cid / Llucena · Ludiente · La Mata de Morella · Matet · Moncofa · Montán · Montanejos · Morella · Navajas · Nules · Olocau del Rey · Onda · Oropesa del Mar / Orpesa · Palanques · Pavías · Peñíscola / Peníscola · Pina de Montalgrao · La Pobla de Benifassà · La Pobla Tornesa · Portell de Morella · Puebla de Arenoso · Ribesalbes · Rossell · Sacañet · La Salzadella · San Jorge / Sant Jordi · San Rafael del Río · Sant Joan de Moró · Sant Mateu · Santa Magdalena de Pulpis · Segorbe · La Serratella · Sierra Engarcerán · Soneja · Sot de Ferrer · Sueras / Suera · Tales · Teresa · Tírig · Todolella · Toga · Torás · El Toro · Torralba del Pinar · La Torre d'En Besora · La Torre d'en Doménec · Torreblanca · Torrechiva · Traiguera · Useras / Les Useres · Vall d'Alba · La Vall d'Uixó · Vall de Almonacid · Vallat · Vallibona · Vila-real · Vilafamés · Villafranca del Cid / Vilafranca · Vilanova d'Alcolea · Vilar de Canes · La Vilavella · Villahermosa del Río · Villamalur · Villanueva de Viver · Villores · Vinaròs · Vistabella del Maestrat · Viver · Xert · Zorita del Maestrazgo · Zucaina
# Marcos Antônio de Araújo

Marcos Antônio de Araújo, Baron en Burggraaf van Itajubá (Diamantina (Minas Gerais) 25 april 1805 — 6 februari 1884 in Wiesbaden) was een Braziliaans aristocraat. Hij studeerde rechten in Olinda en werd hoogleraar aan deze universiteit. Later werd hij politicus en diplomaat. Marcos Antônio de Araújo was lid van de Staatsraad van Keizer Peter II van Brazilië. Als Ambassadeur van Brazilië vertegenwoordigde de Araújo zijn land in Hannover en Berlijn.
Marcos Antônio de Araújo was een Commandeur in de Braziliaanse Orde van Christus, Grootkruis in de Pruisische Orde van de Rode Adelaar, Grootkruis in de Deense Orde van de Dannebrog en Ridder in de Orde van de Onbevlekte Ontvangenis van Vila Viçosa.
Uit zijn huwelijk met Maria Cristina Josefina Adele Vaugbelle kwamen drie kinderen waaronder Marcos Antônio de Araújo e Abreu, tweede Baron van Itajubá voort. Zijn tweede echtgenote was de Duitse Ida von Hildebrandt.
De titels in de Braziliaanse adel verkreeg Marcos Antônio de Araújo als erkenning voor zijn werk en maatschappelijke positie. Op 6 juni 1867 werd hij baron en op 17 juli 1871 werd hij ook tot (niet erfelijk) burggraaf verheven.
# Ampersandkromme

De ampersandcurve is een vlakke wiskundige kromme die twee takken heeft die lijken op een ampersand; vandaar de naam, bedacht door Cundy en Rowlett. De kromme heeft de volgende vergelijking in cartesiaanse coördinaten:
    $(y^{2}-x^{2})(x-1)(2x-3)=4(x^{2}+y^{2}-2x)^{2}$
Het is een kromme met genus 0. De kromme snijdt zichzelf drie keer. De coördinaten van de snijpunten zijn $(0,0),(1,1)$ en $(1,-1)$.
De kromme kan ook in termen van poolcoördinaten beschreven worden:
    $r^{2}(2\cos {2\theta }+\cos {4\theta }+9)-r(37\cos {\theta }+5\cos {3\theta })+(22\cos {2\theta }+16)=0$
De oppervlakte van het gebied binnen de kromme is ongeveer gelijk aan 1,06656.

## Raaklijnen

De kromme bezit vier horizontale en twee verticale raaklijnen.

### Horizontaal

De coördinaten van de raakpunten van de horizontale raaklijnen zijn:
    $\left({\frac {1}{2}},\pm {\frac {1}{2}}{\sqrt {5}}\right)$,
    $\left({\frac {1}{120}}\left(159-{\sqrt {201}}\right),\pm {\frac {1}{40}}{\sqrt {1389+67{\sqrt {\frac {67}{3}}}}}\right)$
en
    $\left({\frac {1}{120}}\left(159+{\sqrt {201}}\right),\pm {\frac {1}{40}}{\sqrt {1389-67{\sqrt {\frac {67}{3}}}}}\right)$

### Verticaal

De coördinaten van de raakpunten van de verticale raaklijnen zijn:
    $\left(-{\frac {1}{10}},{\frac {1}{10}}{\sqrt {23}}\right)$ en $\left({\frac {3}{2}},\pm {\frac {1}{2}}{\sqrt {3}}\right)$
# Victor D'Hondt

Victor D'Hondt (Gent, 20 november 1841 – aldaar, 30 mei 1901) was een Belgisch jurist en wetenschapper.

## Biografie

D'Hondt was afkomstig uit een katholieke advocatenfamilie. Na een carrière als advocaat en vervolgens griffier werd hij in 1885 onverwacht professor burgerlijk recht aan de Rijksuniversiteit van Gent, al richtten zijn publicaties zich eerder op het handelsrecht. Als een van de eerste Gentse professoren doceerde hij in 1890 een cursus in het Nederlands. Hij kreeg ook een leerstoel fiscaal en notarieel recht.
D'Hondt was sinds 1872 politiek actief voor de Katholieke Partij, die het in Gent onder het meerderheidsstelsel systematisch aflegde tegen de liberalen. Hij was een sterk voorstander van verkiezingssystemen met evenredige vertegenwoordiging, en ontwikkelde in 1882, op basis van de voorstellen van Thomas Jefferson uit 1792, een zetelverdelingsmethode die, op basis van een eenvoudig algoritme, de zetels op zulke wijze over de partijen verdeelt dat het aantal stemmen per mandataris gemaximaliseerd wordt. Deze methode D'Hondt werd voor het eerst gebruikt bij de parlementsverkiezingen van 1900. Kort nadien werd D'Hondt ziek en stierf hij, maar zijn systeem kende ruime verbreiding. Het wordt (of werd) in veel landen met een evenredig kiesstelsel toegepast, zo onder meer in België, Bulgarije, Finland, Spanje, Argentinië, Turkije en Zwitserland. In Duitsland werd ze (voor de Bondsdag) tot 1983 toegepast.

## Publicaties

* (fr) La représentation proportionnelle des partis, 1878.
* (fr) Système pratique et raisonné de représentation proportionnelle, 1882.
* (fr) Exposé du système pratique de représentation proportionnelle, 1885.
* (fr) De l'hypothèque spéciale en cas de faillite, 1886.
* (fr) Concordat préventif, 1890.
* (fr) Tables de division des nombres 1 à 400 par 1 à 31 et 401 à 1000 par 1 à 13 pour la répartition proportionnelle des sièges en matière électorale avec exposé de la méthode, 1900.

## Literatuur

* Ruben Mantels, D'Hondt, Victor (1841-1901) (UGentMemorie, laatst gewijzigd op 24 februari 2015)
* Georges Beatse, "Victor D'Hondt (1885)", in: Liber memorialis. Notices biographiques, vol. I, 1913, p. 428-429
* Jules Carlier, "Victor D'Hondt, notice et portrait", in: Représentation proportionnelle. Revue mensuelle, 1901, nr. 20, p. 29-41
* Gemeinsame Normdatei: 1107038286
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003678213
* Virtual International Authority File: 64146937804613832119
* WorldCat (via VIAF): 64146937804613832119
# Vlaamse Concentratie (politieke partij)

De Vlaamse Concentratie is een voormalige Vlaamse politieke partij.
Ze werd opgericht op 14 mei 1949 door onder meer Hektor De Bruyne en Daniël Merlevede, en was de eerste Vlaams-nationalistische politieke partij die tot stand kwam na het einde van de Tweede Wereldoorlog. Het was ook de eerste antirepressiepartij in Vlaanderen.
Bij de verkiezingen van 26 juni 1949 kreeg de Vlaamse Concentratie 103 896 stemmen, wat net niet voldoende was voor een verkozene. Aan de volgende verkiezingen in 1950 nam de Concentratie niet meer deel en in 1954 hield de partij op te bestaan na interne ruzies. In datzelfde jaar kwam er een verkiezingskartel tot stand tussen Vlaams-nationalisten en vertegenwoordigers van het Boerenfront en de middenstand, die zich verenigden in de Christelijke Vlaamse Volksunie. De meeste leden van de Vlaamse Concentratie werden lid van deze nieuwe partij.
# Loxosceles boneti

Loxosceles boneti is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Vioolspinnen (Sicariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Loxosceles. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Willis J. Gertsch.
# Loxosceles colima

Loxosceles colima is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Vioolspinnen (Sicariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Loxosceles. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Willis J. Gertsch.
# Loxosceles cubana

Loxosceles cubana is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Vioolspinnen (Sicariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Loxosceles. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Willis J. Gertsch.
# Loxosceles deserta

Loxosceles deserta is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Vioolspinnen (Sicariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Loxosceles. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Willis J. Gertsch.
# Loxosceles herreri

Loxosceles herreri is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Vioolspinnen (Sicariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Loxosceles. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Willis J. Gertsch.
# Loxosceles valdosa

Loxosceles valdosa is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Vioolspinnen (Sicariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Loxosceles. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Willis J. Gertsch.