OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Amethistknotszwam

De amethistknotszwam (Clavaria zollingeri, synoniem: Clavaria lavandula) is een behoorlijk wijdverbreide paddenstoel uit de familie Clavariaceae.

## Naamgeving

De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1846 door de Franse mycoloog Joseph-Henri Léveillé. Ze werd vernoemd naar de Duitse mycoloog Heinrich Zollinger, die veel onderzoek heeft verricht naar het geslacht Clavaria.

## Beschrijving
### Uiterlijke kenmerken

De amethistknotszwam heeft een zeer typisch en opvallend uiterlijk. Zowel de kleur als de vorm van de zwam zelf zijn opmerkelijk. De paddenstoel vormt langwerpige clustervormige vruchtlichamen, die tot 10 centimeter lang en 7 centimeter breed kunnen worden. Deze zijn roze tot violet van kleur. De basis van de schimmel is eerder klein en de vertakkingen starten reeds vlak boven de grond. De amethistknotszwam heeft geen opvallende geur. De eetbaarheid van de paddenstoel werd niet onderzocht.

### Microscopische kenmerken

In bulk zijn de sporen (geproduceerd op het oppervlak van de takken) wit. Lichtmicroscopie onthult aanvullende details: de sporen zijn ruwweg bolvormig tot grotendeels elliptisch, met afmetingen van 4–7 × 3–5 μm. Ze hebben een heldere top van ongeveer 1 μm lang, en een enkele grote oliedruppel. De basidia (sporendragende cellen) hebben vier sporen, hebben geen gespen, worden geleidelijk breder aan de top en meten 50-60 × 7-9 μm.

## Ecoogie

De amethistknotszwam groeit solitair of in groepen op vochtige bodems, drassige weilanden of bossen. Het is een saprofyt en voedt zich met organisch afvalmateriaal.

## Verspreiding

De paddenstoel wordt over vrijwel de hele wereld aangetroffen, onder meer in Australië, Nieuw-Zeeland, Noord- en Zuid-Amerika, Europa en Azië. In Europa is de soort zeldzaam. In 2005 werd de soort voor het eerst gevonden in Nederland op Texel. In Nederland komt deze soort zeer zeldzaam voor.

## Literatuur

* M. Groenendaal & A. van den Berg (2006) - Clavaria zollingeri in een wegberm in Nederland. Coolia 49(4), pp. 187-190
* L. Hansen & H. Knudsen (red.) (1997) - Nordic Macromycetes, Vol. 3, p. 247
* S. Ryman & I. Holmåsen (1992) - Pilze, p. 119
* J. Breitenbach & F. Kränzlin (1986) - Pilze der Schweiz, Bnd.2, p. 346

## Externe link

* (en) Clavaria zollingeri op MushroomExpert
* ↑ Gevonden in Nederland: Texel in 2005, Coolia, 49 (4) p. 187-190. Gearchiveerd op 22 december 2021.
* ↑ NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Japan (Dawe)

Japan is een bestuurslaag in het regentschap Kudus van de provincie Midden-Java, Indonesië. Japan telt 3782 inwoners (volkstelling 2010).
# NGC 7153

NGC 7153 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Zuidervis. Het hemelobject werd op 28 september 1834 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen

* ESO 466-16
* MCG -5-51-22
* PGC 67624
# Landelijk instituut sociale verzekeringen

Het Landelijk instituut sociale verzekeringen (LISV) was een Nederlands orgaan dat verantwoordelijk was als opdrachtgeven van onder andere de WAO-, WW- en ZW-uitkeringen. Het LISV was, samen met onder meer het GAK, een van de voorlopers van het hedendaagse UWV en bestond van 1975 tot 2002.

## Geschiedenis

Het LISV werd in 1975 opgericht om toezicht te houden op de organisaties die uitkeringen verwerkten, zoals het GAK. Het LISV was op zijn beurt weer min of meer een opvolger van de voormalige bedrijfsverenigingen en de Sociale Verzekeringsraad.
In 2001 kwam het LISV onder druk te staan, toen bekend werd dat zieken te makkelijk een WAO-uitkering toegewezen kregen. Hierbij ging het vooral om flexwerkers en uitzendkrachten. Het was niet de eerste keer dat de organisatie negatief in het nieuws kwam, want in 1998 werd door Stichting GAOS een kort geding tegen het LISV begonnen, dit vanwege het verstrekken van te lage uitkeringen aan enkele duizenden arbeidsongeschiken. Ook bleek er sprake te zijn van een WAO-kloof.
In 2002 ging het LISV op in het UWV. Dit zou eigenlijk al in de jaren 90 gebeuren, aan de hand van de toen nieuwe sociale organisatiewet, maar in 1996 werd bekendgemaakt dat de wet werd uitgesteld. Een van de redenen voor de fusie was volgens het kabinet dat er te weinig concurrentie tussen de uitvoerende instanties was, hetgeen een bedreiging voor de sociale zekerheid vormde.
Het LISV gaf een eigen tijdschrift uit genaamd LISV Magazine.
* 1 2 Inhouden premies voor werknemersverzekeringen. Arbeidsrechter.nl. Geraadpleegd op 13 oktober 2024.
* ↑ Kuypers, Ivo; Kees Vendrik, De ruïnes van de sociale zekerheid dossier. De Groene Amsterdammer (4 februari 1998). Geraadpleegd op 13 oktober 2024.
* ↑ Marmelstein, Sylvia, Sluis naar WAO staat wijd open. Provinciale Zeeuwse Courant (13 december 2001). Geraadpleegd op 13 oktober 2024 – via Krantenbank Zeeland.
* ↑ van Dam, Willem, WAO-zaak Janse als breekijzer. Provinciale Zeeuwse Courant (11 april 1998). Geraadpleegd op 13 oktober 2024 – via Krantenbank Zeeland.
* ↑ WAO-kloof blijft ondanks overleg. Provinciale Zeeuwse Courant (7 december 1999). Geraadpleegd op 13 oktober 2024 – via Krantenbank Zeeland.
* ↑ "Uitstel sociale organisatiewet", Algemeen Dagblad, 3 december 1996. Geraadpleegd op 13 oktober 2024. – via Delpher.
* ↑ Brinkman, Annelies, Gebrek aan concurrentie bedreigt sociale zekerheid. Provinciale Zeeuwse Courant (19 februari 1999). Geraadpleegd op 13 oktober 2024 – via Krantenbank Zeeland.
* ↑ Lisv magazine - Landelijk Instituut Sociale Verzekeringen. Bibliotheek.nl. Geraadpleegd op 13 oktober 2024.
# Puta-uil

De Puta-uil (Agrotis puta) is een nachtvlinder uit de familie van de uilen.

## Uiterlijk

De puta-uil is klein vergeleken met andere Agrotis-soorten. Er bestaat een groot verschil tussen het mannetje en het vrouwtje. Het mannetje heeft lichte vleugels. De ronde vlek is ook licht en daarom vaak moeilijk of niet te zien. De niervlek daarentegen is donker en altijd zeer opvallend aanwezig. Bij de vrouwtjes is alles precies omgekeerd. De vleugels zijn donkerbruin, waardoor de donkere niervlek vaak niet opvalt. De ronde vlek is altijd uitdrukkelijk aanwezig en heeft de vorm van een uitgetrokken ovaal. Door de lichtgrijze throrax is deze soort met geen enkele andere te verwarren. De spanwijdte van de puta-uil varieert maar heel weinig en ligt tussen 30 en 33 mm.

## Leefwijze

De eitjes worden vanaf april gelegd in grote groepen op de waardplant. De soort kent meerdere generaties per jaar. En omdat de rupsen overwinteren kunnen ze het gehele jaar worden gevonden. In de nacht vinden we de rupsen op de voedselplanten. Overdag verschuilen ze zich in een gangetje in de grond. Dat gangetje wordt ook gebruik om te verpoppen. Dat gebeurt in een lichte cocon en duurt niet langer dan drie tot vier weken. De rups is van een tamelijk onbestemde bruine kleur. Over de rug loopt een vaag, grijs lijntje en op de flanken vinden we meerdere kleine lijntjes. De kop is bruin met zwarte tekeningetjes. De rups is moeilijk te onderscheiden van die van de gewone worteluil. Het gedrag van de rupsen van de puta-uil wijkt af van dat van de rupsen van andere worteluilen: er wordt niet gegeten van plantenwortels, maar van het blad. Zeer geliefd zijn laag groeiende planten als paardenbloem en zuring-soorten, maar ook andere planten worden gegeten en de rups wordt ook wel aangetroffen op sla. De rups bereikt een lengte van zo'n 30 tot 34 mm.

## Verspreiding en voorkomen

De puta-uil kent in Noordwest-Europa weliswaar twee generaties, maar de zeer lange vliegtijd doet bijna het bestaan van een derde generatie vermoeden: de eerste zien we in april, de laatste vliegen nog begin oktober rond. Er wordt alleen 's nachts gevlogen, maar de vlinders komen daarbij graag op bloemen in de tuin af. De vlinderstruik is bij de puta-uil populair, net als bij de meeste andere worteluilen. Zowel het mannetje als het vrouwtje komen op licht en op smeer af. Overdag gemakkelijk te fotograferen. De motjes laten zich daarbij tot op zekere hoogte manipuleren. In nagenoeg alle redelijk open gebieden in de Benelux een gewone soort. Komt echter meer voor op zandgrond dan op kleigrond, zonder daar te ontbreken.
# Dunne vaalblauwe kaaszwam

De dunne vaalblauwe kaaszwam (Cyanosporus alni) is een schimmel uit de familie Polyporaceae. Hij groeit saprotroof op dode, al dan niet afgevallen, takken van loofbomen. Hij veroorzaakt bruinrot.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Hij heeft dunne, viltig behaarde hoedjes (lengte 1-4(5) cm lang, dikte 0,4-1 cm), meest met duidelijk vaalblauwe (en bruinige) tinten. Poriën, eerst rond, daarna hoekig, onregelmatig en gedeeltelijk gescheurd met de leeftijd zijn aanwezig met (4)5-6(7) per mm. De buisjes zijn 1 tot 6 mm lang. Hij heeft een aangename geur en bittere, zure smaak.

### Microscopische kenmerken

Deze kaaszwam heeft een monomitisch hyfensysteem. De generatieve hyfen zijn gekruld, regelmatig, inactief in Melzers reagens. De sporen zijn zeer nauw cilindrisch tot allantoïsch (worstvormig), glad, dunwandig, zwak amyloïde, acyanofiel en meten (4,1) 4,3-6(7) × 1-1,3 (1,5) µm; gemiddeld 5,05-1,20 µm, Q=3,79-4,45). Fungi of Temperate Europe geeft als Q-getal 4 tot 4,3. De basidia zijn knotsvormig, met 4 sterigmata en meten (10) 12-13,5 (16) × 3,3-4,2 (4,8) µm. Cystidia en andere steriele elementen ontbreken.

## Vergelijkbare soorten

Hij lijkt op de dikke vaalblauwe kaaszwam, maar deze heeft dikke, ruig behaarde hoedjes, die soms pas na druk of beschadiging een blauwige tint vertonen en wijdere gaatjes (2-4 poriën per mm).

## Ecologie

De dunne vaalblauwe kaaszwam is bekend van Acer, Alnus, Amelanchier, As, Betula, Carpinus, Carya, Corylus, Crataegus, Fagus, Populus, Prunus, Quercus en Ulmus.

## Verspreiding

De dunne vaalblauwe kaaszwam komt in Nederland vrij zeldzaam voor.
# Sofie Dumont

Sofie Dumont (Roeselare, 7 maart 1974) is een Belgische chef-kok, ze is laureate van de Belgische Lady Chef of The Year verkiezing 2009.
Dumont volgde een koksopleiding aan Elishout in Anderlecht, een cursus oenologie aan de hotelschool Ter Duinen te Koksijde, een opleiding traiteur in Ter Groene Poorte in Brugge en een specialisatiejaar desserten in Coloma te Mechelen.
Ze presenteerde van 2012 de kookprogramma's 'De keuken van Sofie' en 'Sofie in de keuken van', dagelijks op VTM dit tot en met 2016. Ze werd opgevolgd door Sandra Bekkari.

## Biografie

Dumont werkte na haar opleiding tot chef-kok vier jaar voor de gerenommeerde Brusselse chocolatier Wittamer. In 2002 won ze de Prix Mandarine Napoléon voor "beste dessert". In 2007 nam ze samen met een zakenpartner restaurant Les Eleveurs in Halle over, en ze werd in dat jaar de eerste vrouwelijke finaliste van de gastronomische wedstrijd van Prosper Montagné. In 2009 verkoos het culinair maandblad Ambiance haar tot 'Lady Chef of The Year'. In 2016 kreeg ze een plaats op de Coovi Walk of Fame en werd ze bekroond op de World Gourmand Cookbook Awards met haar boek 'Op De Groei'. In 2018 werd ze ambassadrice van de nationale organisatie Stichting Tegen Kanker.

## Media

Haar bekroningen leverden haar media-aandacht en Dumont kreeg in 2009 en 2010 voor het eerst een kookrubriek, op de radiozender MNM. Op de Vlaamse televisiezender VT4 heeft ze twee seizoenen van het kookprogramma Goe Gebakken gepresenteerd. Hierna stapte ze over naar VTM, waar ze samen met Bernard Proot jury was in het programma De Meesterbakker. Ze is ook de auteur van de gelijknamige kookboeken Goe gebakken en Goe gebakken 2 en co-auteur van het boek Sofie, Lady & Chef. Ze werkte mee in het tweede seizoen van het televisieprogramma Tournée Générale en Vlaanderen Vakantieland had aandacht voor haar geuzerecepten. Voor dit programma leverde ze ook onder meer een reportage af over culinair Londen.
Van 2012 tot en 2017 presenteerde ze dagelijks het VTM-programma De keuken van Sofie, seizoensmatig afgewisseld met Sofie in de keuken van. In de lente van 2019 presenteerde ze op La Une voor de RTBf de Franstalig Belgische versie van Grillmasters. In 2020 deed ze mee aan Snackmasters op VTM. Ze won de eerste ronde, maar door ziekte speelde ze niet mee in de halve finale. Ze werd vervangen door de al eerder afgevallen kandidaat Piet Huysentruyt. Ook was ze dat jaar jurylid in Mijn Keuken Mijn Restaurant. In 2023 was ze te zien in De Verraders: De Ronde Tafel. In het najaar van 2024 neemt ze deel aan De Verraders op VTM.

## Privé

Sofie Dumont trouwde in juni 2013 met Wim Vannechel. Het koppel heeft een dochter, geboren in januari 2013.

## Trivia

Toen Dumont Piet Huysentruyt opvolgde met kookprogramma's op VTM, zei Huysentruyt hierop in oktober 2015: Dat is als Lionel Messi vervangen door FC Poelkapelle.

## Externe link

* Officiële website
# Japerejo

Japerejo is een bestuurslaag in het regentschap Rembang van de provincie Midden-Java, Indonesië. Japerejo telt 1694 inwoners (volkstelling 2010).
# NGC 7143

NGC 7143 is een dubbelster in het sterrenbeeld Zwaan. Het hemelobject werd op 15 september 1828 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.
# Gemeenschappelijk Administratiekantoor

    Dit artikel is mogelijk incompleet; u kunt helpen door het uit te breiden.
Het Gemeenschappelijk Administratiekantoor (GAK) was een Nederlandse instelling die belast was met de uitvoering van de sociale zekerheid. Het werd in 1952 opgericht en verrichtte de administratie van een aantal bedrijfsverenigingen.
Daarnaast verrichtte het GAK ook de administratie van werknemersverzekeringen (WAO, WW en Ziektewet), en was het verantwoordelijk voor de uitvoering van de Wajong en voorzieningen zoals de Tolkvoorziening
In 2000 werd het GAK genationaliseerd en in januari 2002 fuseerde de instelling met het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) en met de uitvoeringsinstanties Cadans, GUO, SFB en USZO tot het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV).
# Valse teervlekkenzwam

De valse teervlekkenzwam (Ischnoderma resinosum) is een buisjeszwam behorend tot de familie Ischnodermataceae. Hij leeft saprotroof op loofhout. Hij is bekend van Fagus. Hij veroorzaakt witrot. Het rottend hout is geelachtig en verspreidt een sterke anijsgeur.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Vruchtlichaam

De vorm van het vruchtlichaam is consolevormig of halfrond. Het is 6-15 (30) cm breed en 1-2 (3) cm dik. De rand is dik, afgerond en lichter van kleur. Het bovenoppervlak van jonge vruchtlichamen is viltig, oudere vruchtlichamen zijn kaal en licht glanzend. De kleur varieert van roestrood via roodbruin tot zwartbruin en oudere vruchtlichamen zijn donkerder. Er zijn vaak donkere afscheidingsdruppels op het oppervlak. Onder de huid bevindt zich een dunne, roestige harslaag.

#### Hymenofoor

Het hymenofoor ontwikkelt zich pas in de laatste fase van de ontwikkeling van het vruchtlichaam. De buisjes zijn 10–15 mm lang. De poriën zijn rond of hoekig, maximaal vijf per 1 mm en meten 0,15–0,25 mm in diameter. Hun kleur varieert van wit tot oker. Als je erop drukt, worden ze roodbruin.

#### Vlees

Het vlees is vlezig en vezelig, meerdere malen dikker dan de laag buizen. Wanneer het gedroogd wordt, wordt het kurkachtig en broos.

### Microscopische kenmerken

De paddenstoel heeft een dimitisch hyfensysteem. Generatieve hyfen zijn dunwandig. Hyfen in de steel zijn recht, dikwandig, licht gelig in het volwassen vruchtlichaam, met een diameter van 3-10 μm. De basidia zijn verdikt, hebben 4-sterigmata en meten 12–18 × 4–6 μm, met een gesp aan de basis. De sporen zijn wit in bulk, cilindrisch, kleurloos, dunwandig, niet-amyloïde en meten 5-7 × 2-2,5 μm. Cystidia ontbreken.

## Verspreiding

De valse teervlekkenzwam komt voor in Noord-Amerika en Europa. Het is wijd verspreid en vrij algemeen in Noord-Amerika. De soort is wijd verspreid in Europa en komt voor in het gebied van Spanje tot Rusland, maar vaker in het zuidelijke deel. In Noord-Europa is de soort zeldzaam; in Zweden is hij slechts van één plaats bekend en eveneens in Denemarken. De soort staat op de lijsten van bedreigde soorten in Polen, Oostenrijk, Duitsland, Denemarken, Zweden en Slowakije.
In Nederland komt de valse teervlekkenzwam matig algemeen voor.

## Naamgeving

De soort werd oorspronkelijk in 1794 beschreven als Boletus resinosus door de Duitse botanicus Heinrich Schrader. Hij heeft een uitgebreide lijst aan synoniemen verworven gedurende zijn taxonomische geschiedenis. Petter Karsten bracht het in 1879 over naar Ischnoderma om het de naam te geven waaronder het volgens Index Fungorum bekend staat.

## Eetbaarheid

Jonge, zachte exemplaren kunnen worden gekookt en gegeten, maar de soort wordt later in het leven hard en onsmakelijk.

## Foto's

* Oranjegele druppels
* Hymenofoor
* Bovenzijde
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Michael Chacón

Michael Steven Chacón Ibargüen (Palmira, 11 april 1994) is een Nederlands-Colombiaaans voetballer die bij voorkeur als middenvelder speelt.

## Clubcarrière
### FC Dordrecht

In de zomer van 2015 maakte hij de overstap van de jeugd van sc Heerenveen naar FC Dordrecht.

### FC Emmen

Na zijn periode in Dordrecht vertrok Chacon transfervrij naar FC Emmen. Met FC Emmen wist hij te promoveren naar de Eredivisie in 2018.

### Atlético Nacional

In januari 2021 vertrok hij naar de Colombiaanse voetbalclub Atlético Nacional.

### Excelsior

Het avontuur in Colombia duurde niet lang, want 6 maanden na zijn aankomst vertrok Chacón alweer uit Zuid-Amerika. In augustus 2021 tekende hij bij Excelsior Rotterdam.

### Helmond Sport

Op 31 augustus 2022 werd Chacón verhuurd aan Helmond Sport.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Overig | Overig | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2015/16 | FC Dordrecht | Eerste divisie | 30 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | 32 | 1 |
| 2016/17 | FC Dordrecht | Eerste divisie | 21 | 4 | 1 | 0 | 0 | 0 | 22 | 4 |
| 2017/18 | FC Emmen | Eerste divisie | 29 | 0 | 1 | 0 | 4 | 1 | 34 | 1 |
| 2018/19 | FC Emmen | Eredivisie | 31 | 2 | 1 | 0 | | | 32 | 2 |
| 2019/20 | FC Emmen | Eredivisie | 24 | 0 | 1 | 1 | | | 25 | 1 |
| 2020/21 | FC Emmen | Eredivisie | 11 | 0 | 2 | 0 | | | 13 | 0 |
| 2020/21 | Atlético Nacional | Primera A | 7 | 1 | 0 | 0 | 3 | 0 | 10 | 1 |
| 2021/22 | Excelsior Rotterdam | Eerste divisie | 28 | 1 | 2 | 0 | 4 | 0 | 34 | 1 |
| 2022/23 | Excelsior Rotterdam | Eredivisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| 2022/23 | → Helmond Sport | Eerste divisie | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Carrièretotaal | Carrièretotaal | Carrièretotaal | 181 | 7 | 10 | 2 | 11 | 1 | 202 | 11 |
| Bijgewerkt t/m 31 augustus 2022 |||||||||||

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| FC Emmen |
| Promotie Eredivisie na play-offs | 1x | 2017/18 |

### Met Nederlands elftal onder 17

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Europa |||
| Europees Kampioenschap | 1x | 2011 |
# Japinulik

Japinulik is een bestuurslaag in het regentschap Padang Lawas Utara van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Japinulik telt 38 inwoners (volkstelling 2010).
# Eeuwige sneeuw

Met eeuwige sneeuw wordt de sneeuw bedoeld die op de top van een berg ligt en die het gehele jaar door blijft liggen. De "sneeuw" die aldus blijft liggen, lijkt echter niet meer op de zachte, juist gevallen, sneeuw. Het is eerder een harde, witte ijslaag. Wanneer de laag eeuwige sneeuw zich op een berg steeds verder opbouwt en dikker wordt, gaat deze ten slotte langzaam naar beneden stromen. Daardoor ontstaat een gletsjer die kilometers lang kan worden.
Over het algemeen zal de sneeuw die in de winter valt, in het voorjaar en in de zomer gaan smelten doordat de temperatuur dan, in elk geval overdag, boven het vriespunt komt. Door het smelten van deze sneeuw krijgen rivieren zoals de Rijn veel van hun water. Een ander deel van de sneeuw zal sublimeren, dat wil zeggen: direct verdampen zonder dat er vloeibaar water ontstaat.
Op plaatsen waar in de winter meer sneeuw valt dan in de rest van het jaar verdwijnt, ontstaat eeuwige sneeuw. Dat de sneeuw niet volledig wegsmelt, kan komen doordat de sneeuwlaag te dik is, doordat het te koud is, of omdat de sneeuw een groot deel van de dag in de schaduw ligt.
De ondergrens van de eeuwige sneeuw, de sneeuwgrens, ligt door de jaren heen op een min of meer vaste hoogte. Bij landen met een warmer klimaat ligt de sneeuwgrens hoger. In de poolstreken ligt de sneeuwgrens op zeeniveau. In de Alpen ligt de grens op ongeveer 3200 m hoogte. Bij de evenaar, op de warmste plekken van de aarde, ligt de sneeuwgrens op een hoogte van meer dan 5000 m.
# Maaike van Klink

Maaike van Klink (Leidschendam, 4 augustus 2000) is een voetbalspeelster uit Nederland. Ze komt uit voor het Amerikaanse FIU Panthers.

## Clubcarrière

Van Klink begon bij ADO in het beloften-elftal dat in de Beloftencompetitie speelt, en tekende in de zomer van 2020 een contract. Van Klink speelde tot en met het seizoen 2021/22 als doelverdediger voor ADO Den Haag in de Vrouwen Eredivisie. Zij maakte haar debuut in de Eredivisie met een invalbeurt in april 2021 tegen Ajax, toen Barbara Lorsheijd geblesseerd uitviel.
Van Klink speelt vanaf de zomer 2022 voor de FIU Panthers, het voetbalteam van de Florida International University in Miami, Florida. De FIU Panters spelen in de Division I college soccer competitie. Dit combineert Van Klink met een studie aan de Universiteit van Florida.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2020/21 | ADO Den Haag | Nederland | Vrouwen Eredivisie | 1 | 0 |
| 2021/22 | ADO Den Haag | Nederland | Vrouwen Eredivisie | - | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 1 | -- |
Laatste update: 17 oktober 2024

## Privé

Van Klink heeft haar bachelorstudie Internationale Politicologie aan de Universiteit Leiden afgerond. Zij studeert vanaf 2022 Global Affairs aan de Florida International University in Miami, Florida (master).
* ↑ SoccerDonna––profiel. Gearchiveerd op 30 april 2021.
* ↑ Sleutelstad--Maaike van Klink tekent contract bij ADO: 'Ik sta al vanaf de F-jes onder de lat'. Gearchiveerd op 18 januari 2022.
* ↑ Keepster Maaike van Klink zet krabbel onder eerste contract. ADO Den Haag. Geraadpleegd op 17 oktober 2024.
* ↑ ADO Den Haag-keepster Maaike van der Klink op avontuur in Amerika. Haaglandenvoetbal.nl (31 mei 2022). Geraadpleegd op 17 oktober 2024.
* ↑ Maaike van Klink verlaat ADO Den Haag voor Florida International University!. Kingstalent (6 juni 2022). Geraadpleegd op 17 oktober 2024.
* ↑ SoccerWay––profiel. Gearchiveerd op 6 oktober 2021.