OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Biografielijst Vu
## Vu

* Vũ Thị Hương (1986), Vietnamees atlete

## Vua

* Jean Vuarnet (1933-2017), Frans alpineskiër

## Vuc

* Johannes van Vucht (1931-1991), Nederlands jurist
* Mirko Vučinić (1983), Montenegrijns voetballer

## Vug

* Kees van Vugt (1929-2015), Nederlands roeier

## Vui

* Édouard Vuillard (1868-1940), Frans kunstschilder
* Éric Vuillard (1968), Frans schrijver, regisseur en scenarioschrijver

## Vuj

* Dario Vujičević (1990), Bosnisch-Kroatisch voetballer

## Vuk

* Zdenko Vukasović (1941-2021), Kroatisch voetbaldoelman
* Boris Vukčević (1990), Duits-Kroatisch voetballer
* Ognjen Vukojević (1983), Kroatisch voetballer
* Vice Vukov (1936-2008), Kroatisch zanger en politicus
* Bill Vukovich (1918-1955), Amerikaans autocoureur
* Ante Vukušić (1991), Kroatisch voetballer

## Vul

* Vesna Vulović (1950), Joegoslavisch stewardess

## Vun

* Martin Vunk (1984), Estisch voetballer

## Vuu

* Jet van Vuuren (1956), Nederlands thrillerschrijfster

## Vuy

* Hendrik Vuye (1962), Belgisch politicus en hoogleraar
* Ferdinand Vuylsteke (1805-1872), Belgisch politicus
* Jean-Baptiste Vuylsteke (1784-1863), Belgisch politicus
* Julius Vuylsteke (1836-1903), Belgisch politicus, hoofdredacteur en bestuurder
* Leon Vuylsteke (1905-1989), Belgisch politicus
* Louis Vuylsteke (1774-1854), Belgisch architect en politicus
* Michael Vuylsteke (1869-1930), Nederlands geestelijke
* Luc Vuylsteke de Laps (1955), Belgisch politicus
# Frank Hinman Pierpont

Frank Hinman Pierpont (New Haven, 1860 - Londen, 1937) was een Engels letterontwerper, bekend om zijn creatie Plantin uit 1913.

## Plantin

De persoon Plantin was een beroemde drukker in de 16e eeuw. Zijn lettergieterij bracht zogenaamde "Old Face" lettertypes uit, alsmede de "Italic" variant van Garamond. Frank Hinman Pierpont baseerde zijn lettertype Plantin op deze historische snedes. Hij leidde bij Monotype Corporation tot 1936 onder andere het project voor het ontwerp en de vervaardiging van Plantin. Dit lettertype is wijdverbreid in gebruik vanwege zijn hoge mate van leesbaarheid en werd gedistribueerd door Monotype Corporation.
Later baseerden Stanley Morison en Victor Lardent hun lettertype Times New Roman op de Plantin.

## Lettertypen

* Aldine 721
* Horley Old Style
* Plantin
* Revival 555
* Rockwell
# De club (televisieserie)

De club is een Vlaamse televisieserie uit 2023 in regie van Toon Slembrouck naar een scenario van Hilde Pallen, Sara Theunynck, Zita Theunynck, Leander Verdievel en Astrid van Keulen. De tragikomische fictiereeks volgt drie koppels die vrienden worden in de loop van hun traject in een fertiliteitskliniek.
De club is een coproductie van VRT 1, Amazon Prime Video en Les Gens en kwam tot stand dankzij de Tax Shelter-maatregel van de Belgische Federale Overheid.
Op het internationaal filmfestival van Genève won de serie in 2023 de Reflet d'or voor beste serie.

## Rolverdeling

* Janne Desmet als Kirstie Van Der Plaetsen
* Dominique Van Malder als Bert Debrabandere
* Roos Dickmann als Charley (Charlotte) Druyssen
* Achraf Koutet als Ziggy Cherkaoui
* Jade Olieberg als Ellen Mukunde
* Evelien Bosmans als Twee
* Lies Visschedijk als Eva Deseure

## Afleveringen

* De club waar je niet bij wil horen
* De nu of nooit-club
* De pick-upclub
* De kaartjesclub
* De babybingoclub
* The fight club
* De kus allemaal lekker mijn kloten-club
* De club waar je bij hoort
* ↑ Lijst scenaristen
* ↑ (en) De club in de Internet Movie Database
# Marcourt

Marcourt is een plaats en deelgemeente van de Belgische gemeente Rendeux. Marcourt ligt in de provincie Luxemburg.

## Geografie

Martcourt ligt ten noordwesten van La Roche-en-Ardenne aan de N833. Ten zuidoosten van Marcourt ligt het dorpje Jupille en ten noordwesten Rendeux.
Aan de westzijde van het dorp stroomt de Ourthe. Aan de overzijde van de Ourthe stond in de middeleeuwen het kasteel van de graven van Montaigu en Clermont.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen, 1976= inwoneraantal op 31 december

## Bezienswaardigheden

* Kluizenarij en kapel van Sint-Thibaut, met resten van het grafelijk kasteel
* Bron van Sint-Thibaut
* Spaanse Huis

## Tweede Wereldoorlog

Kort na het begin van de Achttiendaagse Veldtocht, op 11 mei 1940, werd Marcourt ingenomen door de 7e Pantserdivisie. Na het herstellen van de brug, die was opgeblazen, raasden de Duitsers voort richting Dinant om over de Maas te komen en Frankrijk binnen te vallen.
In het najaar van 1944 waren de rollen omgekeerd en bereidden de bezetters hun vertrek voor. Op 8 september beschoten verzetsstrijders twee Duitse tanks in het dorp. Eén werd in brand gestoken, de andere ontkwam gehavend. Twee soldaten vonden de dood. De volgende dag organiseerden de Duitsers inderhaast een collectieve bestraffing. Ze overgoten huizen met fosfor en brandden ze plat. Dertig gijzelaars werden afgevoerd naar het binnenplein van het kasteel Baclin. De tien jongsten werden overgebracht naar een schuur, in de benen gemitrailleerd en levend verbrand. Hun verkoolde lijken werden samen begraven omdat ze onherkenbaar waren en te zeer verstrengeld. André Dartevelle en Francis Dujardin maakten in 1992 een documentaire over het onvermogen tot verwerking van deze gebeurtenissen, Marcourt ou la mémoire secrète.

## Geboren

* Anne-Josèphe Théroigne de Méricourt, Franse revolutionaire
* Everard Mercurian, Belgisch jezuïet

## Literatuur

* Francis Balace, "Les hoquets de la liberté", in: Jours de guerre, vol. 20, Jours libérés II, 1995, p. 75-132
Deelgemeenten: Beffe · Hodister · Marcourt · Rendeux Overige kernen: Chéoux · Devantave · Gênes · Hamoul · Jupille · Laidprangeleux · Magoster · Marcouray · Rendeux-Bas · Rendeux-Haut · Ronzon · Trinal · Waharday · Warisy Belgische gemeenten · Arrondissement Marche-en-Famenne · Luxemburg · Wallonië
# Abraham Godijn

Abraham Godijn of Abraham Godyn (alternatieve spellingen van de familienaam: Goddijn and Goddyn) (1655/56 – na 1724) was een Vlaamse kunstschilder die na een verblijf in Italië aan het hof in Praag werkte waar hij verbluffende frescos maakte. Later kwam hij terug naar Antwerpen

## Leven

Er is weinig geweten over het leven van Abraham Godijn. Vermoedelijk werd hij te Antwerpen geboren rond 1655. Hij was een leerling van Hendrik Herregouts. In 1681 trad hij toe tot de Sodaliteit van de bejaarde jongmans, een vrijgezellengenootschap opgericht door de jezuïeten. Vervolgens vertrok hij naar Rome waar hij hofschilder werd van de toenmalige paus.
In 1690 trok hij naar Praag, waar hij onder andere frescos schilderde in het Troja paleis. In 1711 duikt hij weer op als lid van de Sint-Lucasgilde te Antwerpen. Hij werd er lid, en later decaan, van de gilde der Romanisten.
Een van de bekendste leerlingen van Godijn was Marten Jozef Geeraerts.

## Werk

Er zijn weinig werken van Godijn bewaard gebleven. De meest ervan situeren zich in Praag. Daarnaast bevinden zich ook een aantal werken van hem in de kathedraal van Pontoise.
* ↑ Abraham Godijn in het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis. Gearchiveerd op 10 augustus 2016.
* Biografisch Portaal: 39774436
* Gemeinsame Normdatei: 123603323
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 32262
* Union List of Artist Names: 500029178
* Virtual International Authority File: 30449504
* WorldCat (via VIAF): 30449504
# Kink 1212

De Kink 1212 is een eenmalige lijst met de beste popsongs aller tijden volgers de luisteraars van radiostation Kink FM. Men kon via de website van Kink FM stemmen op de beste popsongs aller tijden. Hier werd uiteindelijk een lijst met 1212 songs van gemaakt. Kink FM zond deze top 1212 uit van 22 september 2007 tot en met 1 oktober 2007. De lijst werd overdag van 9 tot 19 uur gedraaid.
Eerder al verscheen een soortgelijke lijst van Kink FM. De Kink 1111 was ook een lijst met de beste popsongs aller tijden. Paranoid Android van Radiohead voerde de lijst aan. Bij de Kink 1212, echter, is Black van Pearl Jam de nummer 1. Opvallende noteringen in de top 10 zijn er voor Editors die de 7e positie met Munich behalen, in de Kink 1111 nog op nummer 48 staande. Ook Sober van Tool scoort goed. In de Kink 1111 stond de plaat nog op nummer 35, in de Kink 1212 op 9.
De Kink 1212 is net als haar voorganger een alternatieve muzieklijst. Klassiekers als Bohemian Rhapsody en Hotel California ontbreken wederom. De meeste nummer in de lijst zijn afkomstig uit de jaren 90 en de jaren '00. Men mocht op nummers stemmen die 1 jaar of ouder waren.

## Top 10

De top 10 van de Kink 1212, uitgezonden op 1 oktober 2007.
| # | Artiest | Titel |
| 1 | Pearl Jam | Black |
| 2 | Radiohead | Paranoid Android |
| 3 | Nirvana | Smells Like Teen Spirit |
| 4 | Joy Division | Love Will Tear Us Apart |
| 5 | Metallica | One |
| 6 | The Cure | A Forest |
| 7 | Editors | Munich |
| 8 | Jeff Buckley | Hallelujah |
| 9 | Tool | Sober |
| 10 | Depeche Mode | Enjoy the Silence |
# Ambroise Boimbo

Ambroise Boimbo was een Congolese man die bekendheid verkreeg door op 29 juni 1960 in Leopoldstad de sabel van de Belgische koning Boudewijn te stelen op de vooravond van de Congolese onafhankelijkheid van België.
Boimbo die afkomstig was uit Monkoto in de Evenaarsprovincie had een achtergrond in het leger. Hij overleed in de jaren 1980 en werd begraven op de Kintambo-begraafplaats in Kinshasa. Het stelen van de sabel, dat door de Duitse fotograaf Robert Lebeck was vastgelegd, werd voor velen in Congo het symbool van de onafhankelijkheid.
In 2009 en 2010 ging een Belgische filmploeg op zoek naar de man die de sabel stal. Ze kwamen erachter dat het om Boimbo ging en achterhaalden zijn familie en begraafplaats. Hiervan maakten Dries Engels en Bart Van Peel de documentaire Boyamba Belgique die in 2010 uitgezonden werd op RTBF en Canvas. Het onderzoek werd verricht door professor Mathieu Zana Etambala van de Katholieke Universiteit Leuven. In zijn boek Congo. Een geschiedenis beschrijft David Van Reybrouck hoe Longin Ngwadi beweert verantwoordelijk te zijn voor de diefstal. Maar de auteur beschrijft dat dit onwaarschijnlijk is en dat de dader allang overleden is.

## Externe link

* De foto van Robert Lebeck van het stelen van de sabel op radio1.be
* ↑ Belgische filmploeg vindt man die sabel van koning Boudewijn roofde, De Morgen, 3 mei 2010. Gearchiveerd op 17 december 2013.
* ↑ Echte dief sabel van Boudewijn ontdekt, Het Nieuwsblad, 28 mei 2010
# Huize 't Stort

Huize 't Stort is een in 1903 gebouwde buitenplaats in Maarn.
Rond 1900 werden op de Utrechtse Heuvelrug vele buitenplaatsen gebouwd. Daniël David Stuten kocht in 1901 het stuk grond van Huize 't Stort van Lagerwey uit Woudenberg. Het huis werd direct aan de spoorlijn Amsterdam - Elten gebouwd.
In 1906 volgde een verbouwing naar het ontwerp van de architect B.C. Hamer en werd het huis verhuurd aan Willem Hendrik de Beaufort, zoon van Willem Hendrik de Beaufort, de eigenaar van het ernaast gelegen landgoed Henschoten. Zo werd in 1906 de linkervleugel aangebouwd. In 1916 kocht S.P. van Eeghen het huis voor zijn dochter, Ada Wilhelmina, de vrouw van W.H. de Beaufort. Er werden een nieuwe keuken en bijkeuken met slaapkamers gebouwd. Er volgden nadien nog vele kleine verbouwingen. In 1937 vond de laatste grote verbouwing plaats, namelijk de aanbouw van een eetzaal aan de noordzijde door de architecten C. Bos en D. Jansen. Na 1975 kreeg het huis een functie als kantoor.
De tuin van de villa kenmerkt zich door de schapenweide, grote vijver en het Zwitserse tuinontwerp. Tuin, villa, schuur annex hondenhok en het koetshuis zijn alle beschermd als rijksmonument.
# Alex senator

Alex senator is een Franse stripreeks die zich afspeelt in de klassieke oudheid. De reeks wordt getekend door Thierry Démarez en geschreven door Valérie Mangin. De uitgeverij is Casterman.
De reeks is een spin-off van Alex bedacht door Jacques Martin en vertelt de verhalen van een inmiddels senator geworden Alex en zijn vriend Enak. De avonturen beginnen met politieke moorden in het oude Rome en leiden onder meer naar Egypte. De reeks begint in 12 v.Chr. en Alex is dan 50 jaar oud. Hij is bezadigder maar haalt zo nodig toch af en toe zijn zwaard nog boven. Alex is een patriciër, dicht bij de macht, maar die toch nog zijn gevoel voor rechtvaardigheid heeft behouden. Titus, de zoon van Alex, en Khephren, de zoon van Enak, spelen ook een belangrijke rol in de verhaallijn. Deze reeks is serieuzer en realistischer dan de originele Alex-reeks.

## Albums

| Nummer | Titel | Tekenaar | Scenarist | Originele titel (jaar) | Jaar |
| 1 | De adelaars van Merula | Thierry Démarez | Valérie Mangin | Les Aigles de sang (2012) | 2012 |
| 2 | De laatste farao | Thierry Démarez | Valérie Mangin | Le Dernier Pharaon (2013) | 2013 |
| 3 | Het complot van de roofvogels | Thierry Démarez | Valérie Mangin | La Conjuration des rapaces (2014) | 2014 |
| 4 | De demonen van Sparta | Thierry Démarez | Valérie Mangin | Les Démons de Sparte (2015) | 2015 |
| 5 | De schreeuw van Cybele | Thierry Démarez | Valérie Mangin | Le Hurlement de Cybèle (2016) | 2016 |
| 6 | De dodenberg | Thierry Démarez | Valérie Mangin | La Montagne des morts (2017) | 2017 |
| 7 | De macht en de eeuwigheid | Thierry Démarez | Valérie Mangin | La Puissance et l'éternité (2018) | 2018 |
| 8 | De gifmarkt | Thierry Démarez | Valérie Mangin | La Cité des poisons (2018) | 2018 |
| 9 | De schimmen van Rome | Thierry Démarez | Valérie Mangin | Les Spectres de Rome (2019) | 2019 |
| 10 | Het woud der carnivoren | Thierry Démarez | Valérie Mangin | La Forêt carnivore (2020) | 2020 |
| 11 | De slaaf van Khorsabad | Thierry Démarez | Valérie Mangin | L'Esclave de Khorsabad (2020) | 2020 |
| 12 | De schijf van Osiris | Thierry Démarez | Valérie Mangin | Le Disque d'Osiris (2021) | 2021 |
| 13 | Het hol van de Minotaurus | Thierry Démarez | Valérie Mangin | L'antre du minotaure (2022) | 2022 |
| 14 | De eed van Arminius | Thierry Démarez | Valérie Mangin | Le serment d'Arminius (2023) | 2023 |
| 15 | De reuzenkring | Thierry Démarez | Valérie Mangin | Le cercle des géants (2024) | 2024 |
In december 2021 verscheen bij uitgeverij Casterman de eerste integraal met daarin naast een dossier de eerste drie verhalen.
* ↑ Thierry Bellefroid, BD Boutik, Spirou, 3884, 19 september 2012, p. 40
* ↑ Informatiesite Stripaap, Recensie Alex Senator 1, 2 & 3.
* ↑ Jaar van de eerste Nederlandstalige publicatie.
# Gewone maskerzanger

De gewone maskerzanger (Geothlypis trichas) is een zangvogel uit de familie Parulidae (Amerikaanse zangers).

## Kenmerken

Het mannetje heeft een grijsomrand zwart gezicht, dat aan de bovenzijde wordt begrensd met een witte tot grijze streep en een geel keelgebied. Het verenkleed aan de onderkant is wit tot bruinachtig, het verenkleed aan de bovenkant olijfgroen. Van de dertien ondersoorten verschillen het gezichtsmasker, de keel en het verenkleed aan de onderkant slechts in geringe mate bij het mannetje. Bij de zuidwestelijke soort is het verenkleed aan de onderkant lichter en het keelgebied geler. De vrouwtjes missen het zwarte gezichtsmasker. De lichaamslengte bedraagt 13 cm.

## Leefwijze

Gewone maskerzangers voeden zich voornamelijk met insecten, soms ook zaden, die ze zoeken in dichte vegetatie.

### Voortplanting

De gewone maskerzanger broedt tussen april en juni. Het vrouwtje legt drie tot vijf witte tot roomwitte eieren met bruine of zwarte vlekken in een komvormig nest, dat bestaat uit gras en schorsdelen en is gevoerd met fijn materiaal, gebouwd in dichte vegetatie. Beide ouders nemen deel aan het grootbrengen van de kuikens, die na ongeveer twaalf dagen uitkomen. Na nog eens acht dagen verlaten de jonge vogels het nest. Een veel voorkomende broedparasiet van de gewone maskerzanger is de bruinkopkoevogel (Molothrus ater).

## Verspreiding en leefgebied

Gewone maskerzangers broeden in moerassen, weilanden en andere natte biotopen met dichte lage vegetatie, onder andere in Noord-Amerika, van Alaska via Canada tot centraal Mexico. In de winter trekken ze naar Midden-Amerika en zijn ook in West-Europa een zeldzame gast. In sommige regio's is de lokale populatie afgenomen als gevolg van de vernietiging van hun leefgebieden. Gewone maskerzangers worden echter nog steeds vaak in grote aantallen aangetroffen.
Er worden dertien ondersoorten onderscheiden:
* G. t. trichas: zuidoostelijk Canada en de oostelijke Verenigde Staten (met inbegrip van het zuidoosten)
* G. t. typhicola: inlandse zuidoostelijke Verenigde Staten
* G. t. ignota: zuidoostkust van de Verenigde Staten
* G. t. insperata: zuidelijk Texas.
* G. t. campicola: inlands westelijk Canada, de noordwestelijke en noordelijk-centrale Verenigde Staten
* G. t. arizela: westkust van Canada, de westelijke Verenigde Staten en noordwestelijk Mexico
* G. t. occidentalis: westelijk-centrale Verenigde Staten
* G. t. sinuosa: noordelijk Californië.
* G. t. scirpicola: zuidwestelijke Verenigde Staten en noordwestelijk Mexico
* G. t. chryseola: van de zuidwestelijke tot zuidelijk-centrale Verenigde Staten en het westelijke deel van Centraal-Mexico
* G. t. melanops: centraal Mexico
* G. t. modesta: westelijk Mexico
* G. t. chapalensis: Chapalameer in Jalisco (westelijke deel van Centraal-Mexico).
* David Burnie (2001). Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4
* ↑ (en) Gewone maskerzanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 16 juli 2023.
# Draaiorgelmuseum

Draaiorgelmuseum kan verwijzen naar:

## Nederland

* G. Perlee Draaiorgelmuseum, Amsterdam
* Draaiorgelmuseum (Assen)
* Draaiorgelmuseum (Haarlem)
* Draaiorgel Museum Helmond, in Helmond
* Draaiorgelmuseum Folkloreklanken, de Wijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Draaiorgelmuseum en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Giuncugnano

Giuncugnano is een gemeente in de Italiaanse provincie Lucca (regio Toscane) en telt 509 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 18,9 km², de bevolkingsdichtheid is 27 inwoners per km².

## Demografie

Giuncugnano telt ongeveer 209 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 8,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 586 |
| 2001 | 538 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 834 m boven zeeniveau.
Giuncugnano grenst aan de volgende gemeenten: Casola in Lunigiana (MS), Fivizzano (MS), Minucciano, Piazza al Serchio en Sillano.

## Galerij

* Italiaans bureau voor statistiek
Altopascio · Bagni di Lucca · Barga · Borgo a Mozzano · Camaiore · Camporgiano · Capannori · Careggine · Castelnuovo di Garfagnana · Castiglione di Garfagnana · Coreglia Antelminelli · Fabbriche di Vallico · Forte dei Marmi · Fosciandora · Gallicano · Giuncugnano · Lucca · Massarosa · Minucciano · Molazzana · Montecarlo · Pescaglia · Piazza al Serchio · Pietrasanta · Pieve Fosciana · Porcari · San Romano in Garfagnana · Seravezza · Sillano · Stazzema · Vagli Sotto · Vergemoli · Viareggio · Villa Basilica · Villa Collemandina
# Compagnie Cecilia

Compagnie Cecilia is een 'theatergemeenschap' uit Gent die in 2004 werd opgericht door Arne Sierens, Johan Heldenbergh en Marijke Pinoy als opvolger van DAStheater. Verschillende artiesten werken er aan breed toegankelijke, spelersgedreven en verhalende theaterstukken. Thuisbasis is De Expeditie, een cultuurbedrijvencentrum aan de oude dokken waar Compagnie Cecilia eigen voorstellingen maakt en presenteert, en gastvoorstellingen programmeert.
Chronologisch overzicht van de producties van Compagnie Cecilia:
| Jaar | Titel | Auteur |
| 2006 | Trouwfeesten en processen enzovoorts | Arne Sierens |
| 2007 | Soeur Sourire | Marijke Pinoy |
| 2008 | Broeders van liefde | Sierens met Chokri Ben Chikha |
| 2008 | Altijd prijs | Sierens |
| 2009 | The Broken Circle Breakdown featuring The Cover-Ups of Alabama | Johan Heldenbergh met Mieke Dobbels |
| 2009 | Apenverdriet | Sierens |
| 2010 | Schöne Blumen | Sierens |
| 2011 | Vorst/Forest | Heldenbergh met Titus De Voogdt |
| 2011 | De pijnders | Sierens |
| 2012 | Lacrima | Sierens |
| 2013 | Gloria (in den hoge) | Sierens |
| 2013 | Giovanni | Heldenbergh |
| 2014 | Angelena | Mieke Dobbels |
| 2014 | Ensor | Sierens |
| 2015 | De soldaat-facteur en Rachel | Sierens; remake door Sebastien Dewaele en Ilse de Koe |
| 2015 | Poepsimpel | Sierens |
| 2016 | Chet | Tom Vermeir met Koen De Sutter |
| 2016 | Cabane | Joris Hessels, Titus De Voogdt en Robrecht Vanden Thoren |
| 2017 | Zingarate | Sierens |
| 2018 | Heilig Hart | Sierens |
| 2018 | Marinus | Sebastien Dewaele en Peter Bultink |
| 2018 | De broers Geboers | Sierens (eigen remake) |
| 2019 | Glory Box | Mira Bryssinck |
| 2019 | Frontaal | Jan Sobrie |
| 2019 | Locke | Yahya terryn |
| 2021 | Our(s)sonate | Pinoy |
| 2021 | Geen kersentuin | Peter De Graef |
| 2021 | Een Lola | Yahya terryn |
| 2022 | De jager-verzamelaar | Titus De Voogdt, Jean-Yves Evrard en Greet Jacobs |
| 2022 | Once upon a time in de Westhoek | Sebastien Dewaele, Wouter Bruneel en Wouter Deprez |
| 2022 | Monstera | Peter Monsaert, Robrecht Vanden Thoren, Tom Ternest, Joke Emmers, Arend Peeters en Colette Goossens |
| 2023 | Bagger | Tom Vermeir, Patricia Kargbo en Yahya terryn |
| 2024 | Genesis, in coproductie met Abattoir Fermé | Stef Lernous |
| 2024 | Parkplatz | Titus De Voogdt, Robrecht Vanden Thoren en Johan Heldenbergh |

## Externe link

* compagnie-cecilia.be
# S7 Airlines

S7 Airlines (Russisch: эс сэвэн эйрлайнс; [es seven ejrlajns]), of Sibir Airlines S7, het vroegere Siberia Airlines (Russisch: Авиакомпания „Сибирь“; Aviakompanija "Sibir") is een Russische luchtvaartmaatschappij met haar hoofdzetel in Novosibirsk. Vanuit Novosibirsk, Moskou, Irkoetsk en Tsjeljabinsk voert ze passagiers-, vracht en chartervluchten uit zowel binnen Rusland als naar West-Europa en Azië.

## Geschiedenis

S7 Airlines is in 1992 opgericht als Siberia Airlines in Ob, een stad in de omgeving van Novosibirsk. Het is de opvolger van de Tolmatsjovo-divisie van Aeroflot. Na een start met vluchten vanuit Siberië werd in 2000 Vnukovo Airlines uit Moskou overgenomen en werd daarmee de tweede maatschappij in grootte in Rusland. In 2004 volgde de inlijving van Chelyabinsk Airlines waardoor later Chelyabinsk Balandino Airport een belangrijk knooppunt van haar netwerk werd.
Alle vluchten vanuit Moskou worden uitgevoerd vanaf de luchthaven Domodedovo. In 2006 werd de naam Siberia Airlines gewijzigd in S7 Airlines. S7 Airlines heeft een 70%-belang in de Armeense Armavia.

### Ernstige incidenten en rampen

* Op 9 juli 2006 vielen 124 doden en 68 gewonden bij een mislukte landing van S7 Airlines-vlucht 778 in Irkoetsk.
* Siberia Airlines vlucht 1047. Op 4 augustus 2004, tijdens een vlucht van Moskou naar Sotsji, veroorzaakte een mid-air explosie de dood van alle 46 inzittenden. Op bijna hetzelfde moment explodeerde ook een TU-134 die op hetzelfde moment uit Moskou vertrokken was.
* Op 4 oktober 2001 werd Siberia Airlines-vlucht 1812, een Tu-154, boven de Zwarte Zee neergehaald tijdens oefeningen van de Oekraïense marine. Bij deze vlucht van Tel Aviv naar Moskou kwamen alle 78 inzittenden om. Onderzoek naar exacte aanleiding en schuldvraag is nog niet afgerond.

## Vloot

De vloot van S7 Airlines bestaat uit (december 2018):
* 18 Airbus A319-100
* 18 Airbus A320-200
* 9 Airbus A320neo
* 7 Airbus A321-200
* 4 Airbus A321neo
* 21 Boeing 737-800
* 2 Boeing 737 MAX 8
* 17 Embraer ERJ-170
In 2008 kwamen de eerste vier A320 gelijk van de fabriek. In 2009 en 2010 zullen er nog 25 worden geleverd. In april 2009 kwamen er ook nog twee oude A320 bij de vloot. De hoofdzetel is in Novosibirsk in de luchthaven Tolmatsjovo.