OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Parker de Ruyter Rocher van Renais

Parker de Ruyter Rocher van Renais was de familienaam van een persoon die in 1846 in de Nederlandse adel werd opgenomen en dus de naam van een adellijk geslacht.

## Geschiedenis

Bij KB van 23 september 1817 werd op verzoek van Jacoba Maria Parker (1774-1841) aan haar tweede echtgenoot (zij was weduwe van René Christiaan Rocher) Jacobus de Wildt en aan haar kinderen vergunning verleend de naam De Ruyter vooraf te laten gaan aan hun geslachtsnaam. Hierdoor ontstonden nakomelingen van haar met de namen De Ruyter Rocher en De Ruyter de Wildt. De naam De Ruyter was ontleend aan hun directe afstamming in vrouwelijke lijn van de admiraal Michiel de Ruyter (1607-1676). Haar kinderen kregen tevens bij dat KB vergunning het wapen van Michiel de Ruyter te voeren.
Uit het eerste huwelijk had Parker onder anderen de volgende zoon: mr. Willem Parker de Ruyter du Rocher van Renais (1804-1859), officier van justitie te Hoorn, gedoopt als Wilhem Parker. Bij het KB van 1817 kreeg hij dus naamstoevoeging tot De Ruyter Rocher. Tot 1825 bezat hij een goed met de naam Renais in Bretagne, vandaar de toevoeging de la Renais (of: van Renais). Bij KB van 18 juni 1846 werd deze Willem Parker de Ruyter du Rocher van Renais verheven in de Nederlandse adel waardoor hij het predicaat jonkheer kreeg; hij werd verheven onder de clausule van inlijving. Die inlijving zou gebaseerd zijn op oude Franse adellijke afstamming, blijkend uit het voorvoegsel du in du Rocher. Bij koninklijke disponitie van 7 juli 1849 werd die verheffing aangehouden, op basis van een vermoede vervalsing door Rocher van zijn doopakte waarbij hij het voorvoegsel du had toegevoegd. Hierdoor behoorden hij en zijn eventuele nageslacht sinds de dispositie van 1849 niet meer tot de Nederlandse adel.

## Literatuur

* A.A. Vorsterman van Oyen, Voor- en nageslacht van Michiel Adriaansz. de Ruyter opgedragen aan het gemeentebestuur van Vlissingen. Rijswijk, 1907.
* F.P.J. de Ruyter de Wildt, Het nageslacht van Michiel Adriaanszoon de Ruyter. Den Haag, 1957.
* Archief Collectie De Ruyter 1587-1982, Nationaal Archief, inventarisnummers 468-170.
* De Nederlandse adel. Besluiten en wapenbeschrijvingen. 's-Gravenhage, 1989, p. 184.
Noten
* ↑ De Hoge Raad van Adel geeft op de adelslijst aan dat hij in 1849 geroyeerd zou zijn.
* ↑ W.J. d'Ablaing van Giessenburg, Nederlands adelsboek, of verzameling van adels-erkenningen, inlijvingen, verheffingen en verleeningen van titel in het Koninkrijk der Nederlanden sedert 1814, 's-Gravenhage, 1887, geeft op p. 161 aan: "Kab$^s$ Besch. 4 april 1847 n° 8. Buiten effect gesteld"; gezien de schaarse literatuur over deze casus is onduidelijk wat dit betekent.
* ↑ Deze adelsverheffing noch de aanhouding komt voor op de achtste adelslijst: KB van 6 februari 1859, Stb. 8.
# Peddelen

Peddelen is het voortbewegen van een (meestal) kleine boot, door met het gezicht voorwaarts een los in de hand gehouden peddel door het water te bewegen. Dit in tegenstelling tot roeien waar de roeier meestal met de rug naar voren zit en de roeiriem via een draaipunt (een dol) met de boot verbonden is.
Afhankelijk van het type boot en de toepassing kan een enkel- of dubbelbladige peddel gebruikt worden. Een enkelbladige peddel wordt ook wel steekpeddel genoemd. De dubbelbladige peddel wordt met name toegepast bij de kajak, open kano's zoals onder andere de Drakenboot worden met enkelbladige peddels gevaren.

## Techniek enkelbladige peddel

Omdat de voortstuwing met een enkelbladige peddel asymmetrisch is, krijgt een kano de neiging om een bocht te varen: gieren. Deze koersafwijking kan worden tegengegaan door van zijde te wisselen, iets wat eigenlijk alleen maar goed werkt bij een hoog slagtempo en een goede wisseltechniek. De gangbare methode is dat de solo- of hekvaarder correctieslagen zoals de J-slag, draaislag of roerslag maakt. Daarbij wordt tijdens of na de voorwaartse slag een zijdelingse kracht uitgeoefend om deze koersafwijking van de boot direct te corrigeren.
Bochten kunnen gemaakt worden door aan één kant alleen maar (langere) voorwaartse slagen te maken of juist door van kant te wisselen, of door het uitvoeren van de diverse trek-, duw- of boogslagen.

## Techniek dubbelbladige peddel

De asymmetrische aandrijving is in zekere zin afwezig bij de dubbelbladige peddel doordat er direct na de voorwaartse slag aan de ene kant van de boot een voorwaartse slag aan de andere kant van de boot gedaan wordt. Wel worden de beide peddelbladen vaak enigszins verdraaid ten opzichte van elkaar aan de steel gemonteerd, vanwege de verminderde luchtweerstand van het bovenste blad bij de terughaal door de lucht. Ook kan daarmee aan de natuurlijke draaiing tegemoetgekomen worden als de peddel strak in een hand en losjes in de andere gehouden wordt. De kracht van de voortstuwing moet voornamelijk uit de duwkracht van de bovenste arm en de rotatie van het bovenlichaam komen. Op deze manier worden meer en sterkere spieren gebruikt dan wanneer alleen met de arm aan de peddel getrokken wordt.
Bochten kunnen o.a. gemaakt worden door aan één kant één of meer boogslagen te maken, de peddel naast het achterschip te steken en als roer te gebruiken of, in extreme gevallen, door aan één kant achteruit te peddelen.
# Peddelsurfen

Peddelsurfen (ook wel suppen of stand-up paddleboarding) is een watersport. Een surfplank om te surfen en een peddel worden gecombineerd voor transport. Peddelsurfers staan op een SUP-board, een soort surfplank, en bewegen zich staande op de knieën of op de voeten voort door gebruik te maken van een peddel. De sport wordt gezien als een full-body workout, maar kan ook erg ontspannen worden beoefend.

## Historie

De moderne vorm van het peddelsurfen is ontstaan in Hawaï in de 20e eeuw. Het op een plank staan waarbij men zich voortbeweegt met een peddel bestaat echter al duizenden jaren. Surfer Laird Hamilton definieerde en moderniseerde het peddelsurfen als sport in de jaren 1990.
In 2012 werd het eerste wereldkampioenschap peddelsurfen georganiseerd door de International Surfing Association.

## Uitrusting

De meeste surfplanken, ook wel SUP-boards genoemd, die gebruikt worden zijn tussen de 3 en 4,5 meter lang. Een sup board bestaat in verschillende soorten varianties. Van hardboards tot opblaasbare. De surfplanken variëren in grootte, dit wordt uitgedrukt in liters. Wijdere planken geven een betere stabiliteit en worden ook wel gebruikt om yoga of sportvisserij op uit te oefenen.
Bij het peddelsurfen wordt gebruikgemaakt van een peddel waarmee de gebruiker zichzelf en de surfplank over het water voortstuwt. De peddel heeft een blad, een steel en een handvat en is in een ideaal geval zo'n 20 tot 40 centimeter langer dan de gebruiker. De peddel kan gemaakt zijn van hout, kunststof of aluminium en is drijvend.
Een koord wordt gebruikt om de gebruiker te verbinden aan de plank waardoor deze niet bij de gebruiker vandaan drijft mocht deze er vanaf vallen. Het koord wordt bevestigd aan de enkel of kuit van de surfer.
* Een visser op een SUP-board
* Peddelsurfplanken van hout
* Een peddelsurfer in actie
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Standup paddleboarding op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Telephanus hirsutus

Telephanus hirsutus is een keversoort uit de familie spitshalskevers (Silvanidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1931 gepubliceerd door Wilhelm Heinrich Ferdinand Nevermann.
# Tathorhynchus nigra

Tathorhynchus nigra is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Viette.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Tetrastichus agrili

Tetrastichus agrili is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Crawford.
# Schedegeelster

De schedegeelster (Gagea spathacea) is een bolgewas dat behoort tot de leliefamilie (Liliaceae). Het is een plant van tamelijk vochtige en matig voedselrijke grond in loofbossen en tussen het hakhout. De plant komt van nature voor in de gematigde streken van het noordelijk halfrond. In Nederland komt de plant voor in het oosten van het land. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en stabiel of toegenomen.

## Naamgeving

De wetenschappelijke naam van de soort werd, samen met de eerste beschrijving ervan, in 1797 als Ornithogalum spathaceum gepubliceerd door Friedrich Gottlob Hayne. Toen Richard Anthony Salisbury in 1806 het geslacht Gagea voorstelde, nam hij de soort daarin op als Gagea spathacea.

## Kenmerken

De plant wordt 10-25 cm hoog en heeft twee peervormige bollen die door een gezamenlijke huid omsloten worden, er zijn vaak broedbolletjes bij aanwezig.
De twee, tot 1,5 mm brede, grondstandige, lijnvormige bladeren zijn buisvormig en met kleurloos merg gevuld. Het enige schutblad onder de bloeiwijze vormt om de stengel een schede, vandaar de naam schedegeelster.
De schedegeelster bloeit in april en mei met meestal één tot drie (zelden tot vijf) gele bloemen. De bloemdekbladen hebben een stompe of samengetrokken top. De bloemstelen en bloemdekbladen zijn kaal. De bloeiwijze is een schijnscherm. De plant komt echter lang niet altijd tot bloei.
De vrucht is een doosvrucht. Zaadzetting is uiterst zeldzaam; de soort plant zich (vrijwel) uitsluitend voort door vegetatieve vermeerdering, in dit geval door de productie van broedbolletjes. De soort is nonaploïd: het chromosoomaantal is 2n = 9×12 = 108. Mogelijk is de soort ontstaan uit een kruising van twee andere Gagea-soorten.
# Lysanne van der Wal

Lysanne van der Wal (9 augustus 1997) is een Nederlands voetbalspeelster. Ze speelde sinds seizoen 2012/13 voor sc Heerenveen in de Nederlandse Eredivisie Vrouwen. In 2016 ging ze voor het Duitse BV Cloppenburg spelen, en keerde in 2018 terug om voor FC Twente te gaan spelen.
In maart 2019 raakte zij geblesseerd, waardoor zij de rest van het seizoen niet meer kon spelen.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2012/13 | sc Heerenveen | Nederland | Women's BeNe League | 1 | |
| 2013/14 | sc Heerenveen | Nederland | Women's BeNe League | 0 | |
| 2014/15 | sc Heerenveen | Nederland | Women's BeNe League | 21 | |
| 2015/16 | sc Heerenveen | Nederland | Eredivisie | 24 | |
| 2016/17 | BV Cloppenburg | Duitsland | 2. Bundesliga | 19 | 8 |
| 2017/18 | BV Cloppenburg | Duitsland | 2. Bundesliga | 22 | 8 |
| 2018/19 | FC Twente | Nederland | Eredivisie | 13 | |
| 2019/20 | FC Twente | Nederland | Eredivisie | 2 | |
| 2020/21 | FC Twente | Nederland | Vrouwen Eredivisie | 12 | |
| 2021/22 | FC Twente | Nederland | Vrouwen Eredivisie | – | |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 114 | 8 |
Laatste update: februari 2021

## Interlands

Op 27 juli 2013 speelde Van der Wal haar eerste wedstrijd voor Oranje O17. In totaal kwam zij negen maal uit voor O17.

## Privé

* ↑ SoccerDonna––profiel
* ↑ UEFA––profiel. Gearchiveerd op 4 juni 2023.
* ↑ Einde seizoen voor FC Twente-speelster Lysanne van der Wal. Tubantia (30 maart 2019). Gearchiveerd op 5 december 2022.
* ↑ SoccerWay. Gearchiveerd op 27 november 2022.
* ↑ OnsOranje––O17. Gearchiveerd op 5 december 2021.
# Wisselwerking (medicijnen)

Met wisselwerking wordt in het geval van medicatie bedoeld dat stoffen uit verschillende soorten medicijnen op elkaar reageren. Dat heet ook wel een geneesmiddel-interactie of een farmacologische interactie. Het gevolg kan zijn dat de werking van één of meer medicijnsoorten daardoor verstoord raakt, maar ook dat de middelen elkaars werking positief beïnvloeden. In het negatieve geval zijn zowel het ontnemen van de functie van een geneesmiddel, het verminderen van de functie, als gevaarlijke combinaties mogelijk. Daarom mogen sommige soorten medicijnen niet samen gebruikt worden. Wisselwerking kan ook voorkomen bij medicijngebruik in combinatie met alcohol, melk, grapefruitsap en drugs.
Een goede apotheek houdt doorgaans in de gaten of een patiënt/medicijngebruiker risico loopt op ongewenste wisselwerking van verschillende medicijnen. Het blijft niettemin belangrijk dat een gebruiker zelf ook alert blijft. Zowel bij gebruik (middels de bijsluiter) als al tijdens het consult met de arts.
Wisselwerking komt bij het grootste gedeelte van medicijncombinaties niet voor.

## Bekende vormen

Er zijn talloze combinaties van medicijnen met een vorm van wisselwerking. Enkele van de bekende combinaties zijn:
* insuline met bètablokkers
* methadon met onder andere naltrexon en zidovudine
* methylprednisolon met verschillende vaccins tegen kinderziektes
* prednisolon met onder andere ritonavir, ontstekingsremmende pijnstillers en bepaalde vaccins.
* verschillende antibiotica, zoals tetracycline of penicilline met de anticonceptiepil, of erytromycine met simvastatine.
# Hololepta

Hololepta is een geslacht uit de familie Histeridae.

## Kenmerken

Deze sterk afgeplatte, donkerbruine kever heeft een hard pantser met dekvleugels, die korter zijn dan het lijf. De poten hebben een verbrede tibia. De kop bevat twee grote gekromde kaken en antennen met een eindknotsje.
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).
# Sajónémeti

Sajónémeti is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Borsod-Abaúj-Zemplén. Sajónémeti telt 596 inwoners (2001).
# Oudt Leyden

Oudt Leyden is een dubbelrestaurant in de stad Leiden, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het restaurant opende in 1907 zijn deuren als het "Pannekoekenhuysje". Later werd het met een restaurant uitgebreid en deze zaak droeg een Michelinster van 1957 tot en met 1979 en van 1982 tot en met 1989. De toenmalige eigenaar, S.M. Borgerding, behoorde tot de oprichters van de Alliance Gastronomique in Nederland. De aangesloten zeventien restaurants streefden ernaar om de Nederlandse smaakvervlakking tegen te gaan en cuisine op het hoogste niveau aan te bieden. Momenteel staat het vooral bekend als pannenkoekenrestaurant, hoewel de rotisserie ook nog bestaat.
# Tathorhynchus leucobasis

Tathorhynchus leucobasis is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Bethune-Baker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Tetramorium pyrenaeicum

Tetramorium pyrenaeicum is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Röszler.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pseudopanthera chrysopteryx

Pseudopanthera chrysopteryx is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door Wehrli.
# Mozarthaus (Sankt Gilgen)

Het Mozarthaus is een museum in Sankt Gilgen bij Salzburg, Oostenrijk, dat gewijd is aan Anna Maria (1720-1778) en Maria Anna Mozart (Nannerl; 1751-1829), de moeder en zus van Wolfgang Amadeus Mozart.

## Geschiedenis
### Huis

De eerst bekende vermelding van het huis is aangetroffen op een oorkonde uit 1569. In 1691 werd het de zetel van het Pfleggericht (lokale rechtbank) van Sankt Gilgen. Anna Maria's vader Wolfgang Niklas Pertl was Pflegekommissarius van Salzburg en liet het gebouw tussen 1718 en 1720 herbouwen. Zijzelf woonde hier haar eerste vier levensjaren en vertrok daarna naar Salzburg.
Haar dochter Nannerl trouwde in 1784 met Johann Baptist Freiherr von Berchtold zu Sonnenburg. Hij was de opvolger van haar grootvader, waardoor zij in de grootouderlijke woning kwam te wonen. Zij woonde hier tot de dood van haar echtgenoot in 1801. Wolfgang Amadeus heeft deze woning nooit bezocht.
In 1905 trof de rechter Anton Matzig op de vliering oude akten aan en liet de herinnering aan de voormalige banden met de Mozarts herleven. Hij gaf opdracht aan de Weense beeldhouwer Jakob Gruber om een relief te maken met de hoofden van Nannerl en haar moeder. Het paneel werd in 1906 op het huis aangebracht.
In 1991 werd naast het huis een marmeren bron met bronzen beeld onthuld van de beeldhouwer Schneider-Manzell (1911-1996). Het is de uitbeelding van moeder Mozart als spelend kind.

### Museum

Het huis kwam in 2005 in het bezit van de culturele vereniging Mozartdorf St. Gilgen. In 2007 werd het uitgeroepen tot cultureel erfgoed. Na een renovatie werd hier in 2009 een museum gevestigd dat gewijd is aan moeder en dochter Mozart. Er is een vaste expositie met de titel Nannerl, eine Künstlerin am Wolfgangsee. Nannerl was pianiste en zangeres en trad vaak op met haar broer.
In het museum worden allerlei meubelen en voorwerpen getoond die herinneren aan de levens van Anna Maria en Maria Anna (Nannerl) Mozart. Bijvoorbeeld is een originele toilettafel bewaard gebleven, evenals het officiële huwelijksaanzoek van Von Sonnenburg. Er hangen verschillende schilderijen en er wordt een multimediavoorstelling getoond met de titel Die Mozarts und St. Gilgen. De voorstelling is in het Duits, Engels, Italiaans en Japans.
Ook worden hier concerten gegeven door het kamerorkest M. A. Mozart St. Gilgen, dat eveneens in het pand is gevestigd. Verder worden in het huis lezingen gegeven en een zaal kan gehuurd worden voor bruiloften en jubilea.
# Winston County

Winston County kan verwijzen naar de volgende Amerikaanse county's:
* Winston County (Alabama)
* Winston County (Mississippi)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Winston County en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Homolobus sinensis

Homolobus sinensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Chen in 1991.
# Azijnschorpioen

De azijnschorpioen (Mastigoproctus giganteus) is een zweepstaartschorpioen uit de familie Thelyphonidae.

## Kenmerken

De lengte bedraagt ongeveer 7,5 centimeter en hij is daarmee de grootste Thelyphonidae soort.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het zuiden van de Verenigde Staten en Mexico, in de nabijheid van menselijke nederzettingen.

## Giftigheid

Ze genieten de reputatie giftig te zijn en hun beet is behoorlijk pijnlijk, hetgeen waarschijnlijk te wijten is aan het azijnzuur dat wordt uitgesproeid ter bescherming en enige irritatie kan veroorzaken. Dit doet het dier door zijn staart over zijn lichaam naar voren te buigen en zijn aanvaller te besproeien.
* Encyclopedie der dieren, (1993) International Book Sales Establishment Balzers, Liechtenstein.
* ↑ Marcon (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium, p. 54. ISBN 90-6113-334-3.
# De kleine zeemeermin (doorverwijspagina)

De kleine zeemeermin kan verwijzen naar:
* De kleine zeemeermin, het beroemde sprookje van Hans Christian Andersen
* De kleine zeemeermin (beeld), een beroemd standbeeld in Kopenhagen
* enkele producties van Walt Disney:
** De kleine zeemeermin (1989), een Amerikaanse animatiefilm uit 1989
** De kleine zeemeermin (animatieserie), een Amerikaanse animatieserie (1992-1994)
** De kleine zeemeermin II: terug in de zee, een Amerikaanse animatiefilm uit 2000
** De kleine zeemeermin: Ariel, hoe het begon, een Amerikaanse animatiefilm uit 2008
** The Little Mermaid (musical), een Amerikaanse musical uit 1989
** The Little Mermaid (2023), een Amerikaanse liveactionremake van de film uit 1989
* De kleine zeemeermin (musical), een Vlaamse musical uit 2004 van Studio 100
* De kleine zeemeermin (Pade), een compositie van de Deense componiste Else Marie Pade
* De Kleine Zeemeermin (Efteling)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De kleine zeemeermin en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sneeuwwitje (doorverwijspagina)

Sneeuwwitje kan verwijzen naar:
* Sneeuwwitje (en de zeven dwergen), een sprookje dat meermaals is opgetekend door de gebroeders Grimm in Kinder- und Hausmärchen
* Sneeuwwitje en Rozerood (19e eeuw), een sprookje van de gebroeders Grimm in Kinder- und Hausmärchen
* Sneeuwwitje en de zeven dwergen, oorspronkelijk Snow White and the Seven Dwarfs, een Amerikaanse tekenfilm van Walt Disney
* Sneeuwwitje (musical) (1998), een musical van Johan Vanden Eede
* Sneeuwwitje (2012), Nederlandse versie van de Amerikaanse film Mirror Mirror met Julia Roberts
* Sneeuwwitje (schimmel), een paddenstoel uit de familie Coprinaceae
* Sneeuwwitje (Efteling)
# Opaalvaalhoed

De opaalvaalhoed (Hebeloma velutipes) is een schimmel in de familie Hymenogastraceae. Hij vormt ectomycorrhiza. Hij is bekend volgens de oorspronkelijke tekst van berk en wilg. In praktijk ook bij beuk, populier, eik en soms bij naaldbomen. Het voorkomen per familie Pinaceae (48,5%), Fagaceae (18,0%), Betulaceae (15,7%) and Salicaceae (10,3%). Hij komt voor in bossen, bij parken en langs lanen op droge, enigszins voedselarme, zand-, leem- of kleibodems.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van (12) 20–64 (95) en kan umbonaat zijn. Het oppervlak is wit tot bleek tot creme en donker donker in het centrum.

#### Lamellen

De lamellen zijn bleek roze daarna bruin en met 58 tot 78 lange lamellen aanwezig.

#### Steel

De steel is (5) 29–80 (120) mm lang en (3) 4–10 (20) mm dik. Er is geen cortina aanwezig. De steelbasis is meestal knolvormig opgezwollen. De steel heeft een fluweelachtige uiterlijk als gevolg van de dichte bedekking van caulocystidia.

#### Geur en smaak

Hij rijkt naar radijs en smaakt bitter of naar radijs.

### Microscopische kenmerken

De basidia meten (21) 24–37 (42) x (5) 6–9 (10) μm. De sporen zijn amygdaloïde (amandelvormig), dextrinoïde, duidelijk wrattig en meten (6.9) 8.0–15.2 (16.1) × (4.1) 5.1–8.2 (8.9) μm (Q: 1.51–1.96). De cheilocystidia meten (28) 29–96 (107) × (2.7) 3.1–7.5 (8.1) μm. De toppen zijn (3.7) 4.7–12.7 (15.4) μm breed. De pleurocystidia zijn niet aanwezig. De caulocystidia bevinden zich over de hele steel, zie er hetzelfde uit als de cheilocystidia maar groter, tot 200 μm.

## Verspreiding

De opaalvaalhoed komt voor in Noord-Amerika, Europa, Nieuw-Zeeland en verschillende Aziatische landen. In Nederland komt hij algemeen voor.

## Foto's

* Lamellen
* Sporen