OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De origine et situ Germanorum

De origine et situ Germanorum (Over de oorsprong en de ligging van de Germanen, meestal afgekort tot Germania) werd omstreeks 98 geschreven door de Romein Publius Cornelius Tacitus en is een etnografische studie over de diversiteit van de Germaanse stammen die buiten het Romeinse Rijk leefden.

## De Germania en de politiek

Bij het schrijven van de Germania werd Tacitus waarschijnlijk beïnvloed door drie gebeurtenissen. De nederlaag die de Romeinen leden in de Slag bij het Teutoburgerwoud in het jaar 9 tegen de Germaanse stam de Cherusken onder leiding van Arminius werd nog steeds gevoeld. Ten tweede was Rome in de jaren 69-70 geconfronteerd met een serieuze opstand door de Bataven. Ten slotte had Tacitus zijn eigen opvattingen over de oorlog die Domitianus tegen de Germaanse stam de Chatti had gevoerd (83 – 85). Tacitus vond dat deze strijd onterecht als overwinning voor de Romeinen werd voorgesteld en verweet Domitianus dat hij de grens tussen het Romeinse Rijk en Germania veel dieper in het huidige Duitsland had kunnen leggen. Zijn ergernis laat hij met typisch taciteïsch sarcasme blijken;
| Sescentesimum et quadragesimum annum urbs nostra agebat, cum primum Cimbrorum audita sunt arma Caecilio Metello et Papirio Carbone consilibus. ex quo si ad alterum imperatoris Traiani consulatum computemus, ducenti ferme et decem anni colliguntur: tam diu Germania vincitur. | Onze stad bestond 640 jaar toen men onder het consulaat van Caecilius Metellus en Papirius Carbo voor het eerst van de krijgsverrichtingen van de Kimbren hoorde. Als we vanaf die tijd tot aan het tweede consulaat van Traianus rekenen, dan zijn dat 210 jaren; zo lang zijn we al bezig de Germanen te verslaan. |
en even verder;
| ... proximis temporibus triumphati magis quam victi sunt | ... in de meest recente periode hebben we vooral triomftochten gevierd in plaats van overwinningen. (Germania, 37). |
Volgens Tacitus waren de Germanen de grootste vijand van de Romeinen. Het beeld dat hij in de Germania van hen schetste is dan ook politiek gekleurd. Daarom stelde Tacitus de Germanen ten onrechte voor als een geografische, etnische en culturele eenheid, die het Romeinse Rijk nog steeds kon bedreigen (waar hij gelijk in had). Hij hield daarbij de Germaanse stammen ten voorbeeld aan de Romeinen die hun deugden als strijdbaarheid, deugdzaamheid en sociale structuur hadden verloren. De taaiheid die Rome in zijn strijd tegen Carthago had getoond stelde Tacitus nu bij de Germanen vast. Aan de andere kant waren Germanen al een eeuw lang uitstekende soldaten in de Romeinse legers.
In de Germania toonde Tacitus zich dan ook niet zozeer wetenschapper als wel politicus. Hij gaf, avant la lettre, het typische beeld van “de nobele wilde” dat ten voorbeeld gesteld wordt aan het zogenaamd beschaafde volk, in dit geval de Romeinen. Overigens hoeft dit niet als sympathie voor de Germanen te worden opgevat: Tacitus wilde zijn volk ook wijzen op de gevaren die de Germanen voor het Romeinse Rijk vormden, maar aan de andere kant zijn lovende woorden van Tacitus over Germanen (bijvoorbeeld over Arminius) niet uitsluitend in dit werk te vinden.
# Ulrike Apel-Haefs

Ulrike Apel-Haefs (Schmalkalden, 31 januari 1952 - 9 februari 2009) was een Duitse politica voor de SPD.
Apel-Haefs studeerde germanistiek en geschiedenis aan de Heinrich Heine-Universiteit in Düsseldorf en was van 1980 tot 1984 aan deze universiteit werkzaam. Van 1999 tot 2000 en opnieuw vanaf 2005 was zij lid van de Landdag van Noordrijn-Westfalen. Haar belangstelling ging vooral uit naar onderzoek en wetenschap.
Ulrike Apel-Haefs overleed op 57-jarige leeftijd ten gevolge van een ernstige ziekte.
Bronnen Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ulrike Apel-Haefs op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Externe links
* (de) SPD-Landtagsabgeordnete Apel-Haefs verstorben, Der schnelle Newsticker, 9 feb 2009
* (de) Detailansicht der Abgeordneten Ulrike Apel-Haefs, Landtag Nordrhein-Westfalen
* (de) Porträt der Woche, Landtag Nordrhein-Westfalen, 15 dec 1999
* Gemeinsame Normdatei: 1179483219
* Virtual International Authority File: 6332155191947682440000
* WorldCat (via VIAF): 6332155191947682440000
# Lijst van gemeenten van Campeche

De Mexicaanse deelstaat Campeche bestaat uit dertien gemeenten.
| INEGI | Gemeente | Inwoners | Oppervlakte | Hoofdplaats | Inwoners |
| 001 | Calkiní | 42.896 | 1722,2 1.722,2 km² | Calkiní | 15.949 |
| 002 | Campeche | 294.077 | 3224,3 3.224,3 km² | San Francisco de Campeche | 249.623 |
| 003 | Carmen | 248.845 | 8557,2 8.557,2 km² | Ciudad del Carmen | 191.238 |
| 004 | Champotón | 78.170 | 6589,7 6.589,7 km² | Champotón | 35.799 |
| 005 | Hecelchakán | 31.917 | 1274,9 1.274,9 km² | Hecelchakán | 11.419 |
| 006 | Hopelchén | 42.140 | 7779,9 7.779,9 km² | Hopelchén | 7.295 |
| 007 | Palizada | 8.683 | 2187,1 2.187,1 km² | Palizada | 3.485 |
| 008 | Tenabo | 11.452 | 1058,4 1.058,4 km² | Tenabo | 7.543 |
| 009 | Escárcega | 59.923 | 4783,3 4.783,3 km² | Francisco Escárcega | 31.375 |
| 010 | Calakmul | 31.714 | 13987,5 13.987,5 km² | Xpujil | 5.729 |
| 011 | Candelaria | 46.913 | 5669,5 5.669,5 km² | Candelaria | - |
| 012 | Seybaplaya | 15.297 | 284,1 km² | Seybaplaya | 9.515 |
| 013 | Dzitbalché | 16.336 | 366,8 km² | Dzitbalché | 13.208 |
* Detailkaart
* Ligging Campeche binnen Mexico
* Gemeenten ingedeeld naar INEGI code
Calakmul · Calkiní · Campeche · Candelaria · Carmen · Champotón · Escárcega · Hecelchakán · Hopelchén · Palizada · Tenabo
# Michel-Mathieu de Clercx de Waroux

Michel-Mathieu de Clercx de Waroux (Luik, 21 juli 1763 - Alleur, 21 juli 1823) was een edelman uit het prinsbisdom Luik.

## Levensloop

Michel Clercx behoorde tot een familie afkomstig uit Hasselt, die zich in het Luikse had gevestigd.
Tegen het einde van de zeventiende eeuw verkocht de familie de Merode de heerlijkheid en het kasteel van Waroux aan een lid van de familie de Clercx. Deze familie behield het kasteel in eigendom tot in 1925.
Michel was een zoon van Jean-Guillaume de Clercx en Marguerite de Hayme. Jean-Guillaume was heer van Aigremont, Waroux, Les Awirs, en procureur ('haut avoué') voor Haspengouw. Zelf trouwde Michel met Marie-Elisabeth de Grady de la Neuville (1762-1832). Ze hadden drie zoons en een dochter.
Onder het ancien régime was Michel heer van Waroux en raadsheer bij de Kamer van Financies van het prinsbisdom. Wat zijn activiteiten waren tijdens de revolutiejaren is onduidelijk. Hij emigreerde alvast niet, zoals wordt aangetoond door de geboorte van zijn kinderen in Luik tussen 1787 en 1794. Onder het Franse keizerrijk werd hij in 1808 burgemeester van Alleur. En onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd hij lid van de Provinciale Staten van Luik.
In 1816 verkreeg hij erkenning in de erfelijke adel en benoeming in de Ridderschap van de provincie Luik.

## Nageslacht

* Guillaume de Clercx (1787-1860) trouwde met Marie-Sophie de Thier (1796-1867). Ze kregen tien kinderen van wie de meesten jong stierven of vrijgezel bleven. Onder hen:
** Alfred de Clercx (1821-1868), burgemeester van Alleur.
** Michel de Clercx (1823-1898), burgemeester van Alleur.
* Leonard de Clercx (1794-1865), broer van Guillaume, burgemeester van Alleur.
In 1913 was de familie in mannelijke lijn uitgestorven. In 1930 verkreeg Emmanuel Frésart, wiens moeder een de Clercx was, de vergunning om aan Frésart de naam de Clercx de Waroux toe te voegen. Het was toen al duidelijk dat de naamdragers zouden uitdoven.

## Literatuur

* E. WITTERT VAN HOOGLAND, De Nederlandsche Adel, Den Haag, 1913.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1986, Brussel, 1986.
# Ulrike D'hauwer

Ulrike D'hauwer is een Belgische radiopresentatrice en voice-over.
D'hauwer debuteerde midden 2016 als presentatrice bij de radiozender Studio Brussel, waar ze onder meer te horen was met het nachtelijke verzoekprogramma Nightcall. In september 2021 ging ze aan de slag bij Qmusic, waar ze sindsdien elk weekend tussen 16 en 19 uur presenteert en ook regelmatig invalt op andere tijdstippen. Zo neemt ze er tijdens de schoolvakanties het Maarten & Dorothee-ochtendblok over van 6 tot 10 uur.
Vanaf het najaar van 2023 is D'hauwer ook een van de twee netstemmen van Qmusic, naast Wim Oosterlinck.
D'hauwer combineerde haar radiowerk in het verleden met redactioneel werk voor verschillende tv-programma's en sedert september 2021 met een job als docent aan de Thomas More hogeschool.
Huidig (anno 2023): Ulrike D'hauwer · Liam D'hert · Dorothee Dauwe · Tom De Cock · Jana De Wilde · Vincent Fierens · Yoren Linsen · Maxine Janssens · Nils Melckenbeeck · Loore Nelen · Regi Penxten · Jolien Roets · Emma Salden · Jan Thans · Maarten Vancoillie · Matthias Vandenbulcke · Paulien Van der Jeugt · Naomi Vanderpoorten · Vincent Vangeel · Liam Van Haverbeke · Dimitri Wouters
Voormalig (2001–2023): Dorianne Aussems (2013–2014) · Rik Boey (2010–2013, 2015–2017) · Born (2015–2017) · Herbert Bruynseels (2001–2009) · Anke Buckinx (2007–2016) · Bab Buelens (2020) · Armin van Buuren (2021–2022) · Marcia Bwarody (2013–2017) · Joren Carels (2018–2020) · Séverine Champeaux (2013–2015) · Sam De Bruyn (2015–2020) · Erwin Deckers (2001–2008) · Jolien De Greef (2015) · Anneke De Keersmaeker (2002) · Felice Dekens (2011–2022) · Frederika Del Nero (2011–2012) · Nathalie Delporte (2001–2014) · Serge De Marre (2004–2015) · Eline De Munck (2012–2014) · Bart-Jan Depraetere (2001–2019) · Dries De Vis (2019–2020) · Inge De Vogelaere (2017–2020) · Sean Dhondt (2015–2023) · Elien D'hooge (2019–2021) · Yasmina El Messaoudi (2014–2015) · Evi Geysels (2010–2018) · Elizabeth Gesels (2016) · Violette Goemans (2015–2017) · Jenno Hallaert (2012–2015) · Wine Lauwers (2011–2019) · An Lemmens (2015–2019) · Kris Mannaerts (2006–2011) · Kristin Moers (2002–2003) · Marie Monballiu (2014–2021) · Sarah Mylle (2016–2020) · Johan Notebaert (2001–2002) · Wim Oosterlinck (2006–2020) · Sven Ornelis (2001–2016) · Hans Otten (2002–2003) · Xander Peeters (2011–2013) · Astrid Philips (2011–2014) · Elke Plancke (2012–2013) · Jarne Ponet (2023) · Alexandra Potvin (2001–2009) · Jarne Rediers (2021-2023) · Kürt Rogiers (2008–2015) · Thomas Rottier (2021-2023) · Carl Schmitz (2001–2014) · Elias Smekens (2013–2018) · Kenny Smet (2006–2011) · Toon Smet (2015–2018) · Sara Steegen (2011–2012) · Kenneth Stevens (2006–2016) · Loïc Thaler (2015-2016, 2018-2022) · Shalini Van den Langenbergh (2014–2018) · Julie Van den Steen (2021) · Joke van de Velde (2013–2015) · Elke Vanelderen (2005–2006) · Arne Vanhaecke (2015–2016) · Maureen Vanherberghen (2016–2023) · Elke Van Mello (2008–2010) · Francesca Vanthielen (2001–2002) · Erika Van Tielen (2006–2008) · Heidi Van Tielen (2015–2018) · Bjorn Verhoeven (2001–2012) · Peter Verhoeven (2001–2018) · Steffi Vertriest (2013–2015) · Kristien Wollants (2018–2020)
# Unseburg

Unseburg is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt, en maakt deel uit van de Landkreis Salzlandkreis. Unseburg telt 1.274 inwoners.
# Veryan Pappin

Veryan Guy Henry Pappin (Henley-on-Thames, 19 mei 1958) is een hockeydoelman uit het Verenigd Koninkrijk. Pappin speelde 37 interlands voor het Schotse elftal en ook nog 17 interlands voor Britse hockeyelftal.
Pappin was onderdeel van de Britse ploeg tijdens de Olympische Zomerspelen 1984 maar hij kwam niet in actie en ontving geen medaille.
Tijdens de Olympische Spelen 1988 was Pappin wederom reservedoelman. Pappin mocht in de slotminuten van de finale invallen, vanwege deze speelminuten ontving Pappin net als ploeggenoten de gouden medaille.

## Erelijst

* 1988 – 1 Olympische Spelen in Seoel
* (en) Profiel van Veryan Pappin op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Tycherus brunneus

Tycherus brunneus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Kiss in 1924.
# Tobit

Tobit of Tobia is een boek dat als deuterocanoniek boek deel uitmaakt van het Oude Testament in de katholieke en orthodoxe traditie. De meeste protestanten beschouwen het als een apocrief geschrift.
Het boek maakte ook deel uit van de Griekse vertaling van de Bijbel de Septuagint en is waarschijnlijk geschreven tussen 225 en 175 v. Chr. Bij Qumran zijn fragmenten gevonden van Tobit in de Aramese en Hebreeuwse taal. De oorspronkelijke versie zal in een van deze talen zijn geschreven, maar is ons verder onbekend. Er zijn twee versies van de Griekse vertaling; de korte versie wordt gevonden in de Codex Vaticanus en in de Codex Alexandrinus; de langere in de Codex Sinaïticus. Men neemt aan dat de langere, minder verzorgde versie dichter bij het origineel staat.

## Genre

Tobit is het enige voorbeeld in de Bijbel van een legende. Het verhaal heeft kenmerken van vertelkunst, spreuken, testament, gebed en hymne. Sommige toespraken doen denken aan wijsheidsliteratuur.

## Verhaal

Het verhaal wordt gedeeltelijk, tot hoofdstuk vier, verteld in de ik-vorm, Tobit. Tobit is afkomstig uit het koninkrijk Israël en door de Assyriërs in ballingschap gevoerd. De hoofdrollen in het verhaal zijn voor een vader en zijn zoon: Tobit en Tobias. Tobit is getrouwd met Anna. De vader houdt zich bezig met het begraven van lijken van (joodse) mensen die gevallen zijn na de invasie van Sanherib in Juda. Sanherib is koning van Assyrië, zetelend te Nineve waar ook Tobit en Anna wonen. Hij straft Tobit door al zijn bezittingen te plunderen. Tobit echter, oud en blind geworden, heeft in het verleden een kleine schat achtergelaten bij iemand in Medië, en stuurt nu zijn zoon Tobias op pad om die op te halen.
Op zijn reis krijgt Tobias gezelschap van de aartsengel Rafaël; Tobias herkent hem echter niet. Rafaël is gestuurd na gebeden van Tobit én van Sara. Deze Sara stond zeven maal op het punt te trouwen, maar al haar aanstaanden werden in de nacht voor het huwelijk verslonden door Asmodeus, een demon. Sara bad God zodoende om een nieuwe man, en nu eentje die niet verslonden zou worden.
Met hulp van Rafaël verslaat Tobias de demon, vindt hij Sara en brengt hij zijn vaders schat naar huis. Met de gal van een vis die hij samen met Rafaël heeft gevangen, geneest Tobias zijn vaders blindheid. Een deel van de schat wordt als aalmoezen weggegeven.
Tobit overlijdt aan het einde van het boek, op de leeftijd van honderdachtenvijftig jaar. Voor zijn dood voorspelt hij zijn zoon de ondergang van Nineve, en raadt hem aan met zijn gezin de stad te ontvluchten en naar Medië te gaan. De voorspelling komt uit.

## Thema

Rechtvaardigheid en trouw worden beloond. Het is belangrijker om goed te handelen (armenzorg, zorg voor de doden, trouwen met je eigen volk) dan om de ceremoniële wetten na te leven.
# Mitmita

Mitmita is een pittig specerijenmengsel uit de Ethiopische keuken. Het bestaat vooral uit piripiri, kardemom, kruidnagel en zout. Soms worden nog andere kruiden toegevoegd zoals kaneel, komijn en gember. Het poeder is oranjerood van kleur.
Met het mengsel kruidt men de rauwe rundvleesschotel kitfo en het wordt gestrooid over ful medames, een veel gegeten tuinbonenschotel. Mitmita vindt ook toepassing in gerechten zoals wat.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Mitmita op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sulawesikortvleugel

De Sulawesikortvleugel (Heinrichia calligyna) is een zangvogel uit de familie Muscicapidae (vliegenvangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op het Indonesische eiland Sulawesi en telt 3 ondersoorten:
* H. c. simplex: noordelijk Sulawesi.
* H. c. calligyna: het zuidelijke deel van Centraal-Sulawesi.
* H. c. picta: zuidoostelijk Sulawesi.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Sulawesikortvleugel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Museu d'Art Modern i Contemporani de Lleida

Het Museu d'Art Modern i Contemporani de Lleida of MORERA is een kunstmuseum in het Spaanse Lleida. Het museum werd gesticht in 1914 en is gewijd aan moderne kunst. De collectie bestaat uit schilder- en beeldhouwkunst, tekeningen, grafisch design, architectuur,... Er zijn werken te zien van onder anderen Mariano Fortuny, Francisco Pradilla, Gonzalo Bilbao, Cecilio Pla.

## Externe link

* (ca) (es) (en) Website van het museum
# Ullava

Ullava is een voormalige gemeente in de Finse provincie West-Finland en in de Finse regio Centraal-Österbotten. De gemeente had een totale oppervlakte van 163 km² en telde 1048 inwoners in 2003.
In 2009 is de gemeente bij Kokkola gevoegd.
Halsua · Kannus · Kaustinen · Kokkola · Lestijärvi · Perho · Toholampi · Veteli
Voormalige gemeenten:
Himanka · Kaarlela · Kälviä · Lohtaja · Ullava · Öja
# Quod non

Quod non is een Latijnse uitdrukking. Het betekent letterlijk: "hetgeen niet het geval is" of "wat niet waar is", bijvoorbeeld aan het einde van een bewijs uit het ongerijmde. Het is het tegengestelde van quod erat demonstrandum: "wat bewezen moest worden".
# Willem Hendrik van Gloucester

Willem Hendrik van Gloucester (Londen, 14 november 1743 - aldaar, 25 augustus 1805) was een lid van de Britse koninklijke familie. Hij was een kleinzoon van koning George II van Groot-Brittannië en een broer van koning George III.

## Geschiedenis

Prins Willem werd geboren op 14 november 1743 in Leicester House te Londen. Zijn ouders waren kroonprins Frederik en prinses Augusta van Saksen-Gotha. Willem Hendrik werd gedoopt in Leicester House elf dagen na zijn geboorte. Zijn peters en meter waren prins Willem IV van Oranje-Nassau, de stadhouder der Verenigde Nederlanden; prins Willem Augustus van Groot-Brittannië, een jongere broer van Willems vader; en prinses Amelia Sophia van Groot-Brittannië, een jongere zuster van Willems vader. Als kleinzoon van de monarch werd hij bij zijn geboorte Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Willem Hendrik. Hij was toen vierde in lijn van de troonopvolging.
Prins Willem Hendrik trad later toe tot het Britse leger. Toen zijn vader stierf op 20 maart 1751, werd Willems oudste broer George de nieuwe kroonprins. De laatste volgde op 25 oktober 1760 als George III zijn grootvader op als koning.
Door zijn broer werd Willem in 1760 tot hertog van Gloucester en Edinburgh en graaf van Connaught aangesteld. Hij werd Ridder in de Orde van de Kousenband op 27 mei 1762.

## Huwelijk en kinderen

In 1766 huwde hij in het geheim met Maria Walpole, en werd de vader van:
* Dochter Sophia Mathilde (29 mei 1773 - 29 november 1844), stierf ongehuwd.
* Dochter Caroline Augusta Maria (24 juni 1774 - 14 maart 1775), jong overleden.
* Zoon Willem Frederik (15 januari 1776 - 30 november 1834), hij huwde in 1816 met zijn nicht prinses Maria.
Daarnaast had hij nog een aantal wettige kinderen.
# Marc Camoletti

Marc Camoletti (Genève, 16 november 1923 - Deauville, 18 juli 2003) was een Franse toneelschrijver. Hij is vooral bekend door het schrijven van het stuk Boeing Boeing. Hoewel hij in Zwitserland geboren is, kent zijn familie Italiaanse wortels.

## Carrière

Zijn theatercarrière begint in 1958, wanneer drie van zijn stukken tegelijk worden vertoond in Parijs. Het eerste stuk, La Bonne Anna, beleefde 1300 voorstellingen en toerde de wereld rond. Boeing Boeing was een nog groter succes en werd zijn "handtekening". De originele Engelse productie beleefde gaf zeven jaar lang voorstellingen op West End. Ook zijn volgende stuk, Don't Dress for Dinner stond zeven jaar op West End, maar kon Boeing Boeing niet evenaren. Camoletti's stukken zijn in meer dan 55 landen vertoond. Alleen al in Parijs zijn zijn stukken 20.000 maal opgevoerd.
Camoletti was lid van de Société Nationale des Beaux Arts en werd benoemd in het Legioen van Eer, een van Frankrijks hoogste onderscheidingen.
* Bibliothèque nationale de France: cb12760699f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 121125343
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8243 2528
* Library of Congress Control Number: n80109598
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000302673
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0167304
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007415264205171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068821336
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: UBOV705252
* SNAC: w6db91cr
* Système universitaire de documentation: 050131346
* Virtual International Authority File: 59210384
* WorldCat (via VIAF): 59210384
# Extra-embryonaal ectoderm

Het extra-embryonaal ectoderm wordt tijdens de embryonale ontwikkeling na de innesteling van het embryo gevormd. De polaire trofoblast groeit uit tot een dikke compacte kolom van cellen die zich uitstrekt tot in de blastocoel, met zijn distale deel naast de epiblast. Zowel extra-embryonaal ectoderm als de epiblast worden omgeven door het viscerale endoderm. Het chorion is afkomstig van het extra-embryonaal ectoderm en het mesoderm. Ook is het extra-embryonaal ectoderm de bron van ongedifferentieerde trofoblaststamcellen, die in het muizenembryo bijdragen aan de placenta. Bij muizen is het extra-embryonaal ectoderm onmisbaar bij de vorming van oerkiemcellen.

## Afbeeldingen

* De veranderende morfologie en weefselsamenstelling van het muisembryo
* Muisembryo
* Extra-embryonaal ectoderm bij muisembryo
* Vorming 'eicilinder' bij de muis door vouwing van het extra-embryonaal ectoderm en overgroeiing met extra-embryonaal endoderm
# De zieke Bacchus

De zieke Bacchus (Italiaans: Bacchino Malato) is een vroeg zelfportret van de Italiaanse meester Caravaggio. Het doek dateert uit circa 1594 en hangt in de Galleria Borghese.
Caravaggio schilderde het werk tijdens de periode dat hij werkzaam was in het huis van Giuseppe Cesari. Specifieker maakte Caravaggio dit schilderij vermoedelijk toen hij met een ziekte, mogelijkerwijs malaria, in het ziekenhuis van Santa Maria della Consolazione lag. Dat verklaart de gelige kleur van zijn huid en gelaat. Het schilderij hing een tijd in het atelier van Cesari, waarna Scipione Borghese het doek vorderde vanwege de schulden die Cesari bij hem had. Zodoende kwam het terecht in de Borghese-collectie.
Te zien is Caravaggio in de vorm van de god Bacchus, met een druiventros in zijn rechterhand en lauwerkrans op zijn hoofd. Grofweg dezelfde voorstelling, maar dan niet als zelfportret, schilderde Caravaggio later: het doek dat bekend is als Bacchus en in de Uffizi hangt.
# Sulawesipatrijsduif

De Sulawesipatrijsduif (Gallicolumba tristigmata) is een vogel uit de familie van de duiven van het geslacht Gallicolumba.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op het Indonesische eiland Sulawesi en telt drie ondersoorten:
* G. t. tristigmata: noordelijk en noordmidden Sulawesi.
* G. t. bimaculata: zuidelijk Sulawesi.
* G. t. auripectus: zuidmidden en zuidoostelijk Sulawesi.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Sulawesipatrijsduif op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2).
# Rantoul (Illinois)

Rantoul is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Illinois, en valt bestuurlijk gezien onder Champaign County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 12.857. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 12.309, een daling van 548 (-4,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 19,0 km², waarvan 18,7 km² land en 0,3 km² water. Rantoul ligt op ongeveer 222 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Rantoul.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Rantoul op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset