OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Suomusjärvicultuur

De Suomusjärvicultuur was de oudste archeologische cultuur van Finland na de laatste ijstijd. De cultuur was geconcentreerd op het grondgebied van de moderne provincies Zuidwest-Finland en Uusimaa aan de zuidkust van Finland, maar vondsten gerelateerd aan deze cultuur werden langs de hele kust van de Golf van Finland gevonden. De cultuur werd vernoemd naar de kaap Suomusjärvi, waar de eerste sites van deze cultuur werden gevonden.
De mesolithische periode in Finland duurde van ca. 8.700 tot 5.100 v.Chr. De kolonisten arriveerden in Finland van het huidige Russische grondgebied of via de, toen veel kleinere, Oostzee. De cultuur was gebaseerd op jagen, vissen en verzamelen van planten, paddenstoelen en bessen. Herten, bevers en zeehonden waren de meest gewilde prooidieren. De hond was het enige bekende huisdier van de eerste kolonisten in Finland. De nederzettingen bevonden zich aan de kusten, die aanzienlijk hoger waren dan nu. In de loop der seizoenen trok men naar de plaatsen waar de prooi het gemakkelijkst te bejagen was. Schattingen van de populatiegrootte in Finland in de mesolitische periode variëren van duizenden tot tienduizenden.
Materiële objecten van de mesolithische periode omvatten breedbladige speerpunten van leisteen, eenvoudige stenen bijlen, bijlen met heftgaten en microlieten van kwarts. Artefacten uit hout en bot zijn slechts zelden behouden gebleven. Uit deze periode zijn slechts weinig woningen en graven gevonden. Sommige vondsten van deze cultuur werden in verband gebracht met de Kundacultuur in Estland, Letland en Noordwest-Rusland.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Suomusjärvikulturen op de Deenstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Суомусъярви op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Swammerdamia aulosema

Swammerdamia aulosema is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1932 gepubliceerd door Edward Meyrick.
# Swammerdamia castaneae

Swammerdamia castaneae is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1914 gepubliceerd door Busck.
# Superodontella dilatata

Superodontella dilatata is een springstaartensoort uit de familie van de Odontellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Arbea.
# Super-Soldier

Super-Soldier is een superheld uit de strips van Amalgam Comics. Hij is een combinatie van Marvel Comics’ Captain America en DC Comics' Superman.

## Biografie

Gedurende de Tweede Wereldoorlog werkte de Amerikaanse overheid aan een zogenaamde “supersoldaten” formule, gebaseerd op lichaamscellen van het lijk van een buitenaardse wezen. Deze formule zou een gewoon mens kunnen veranderen in de ultieme vechtmachine. De formule werd uitgetest op Clark Kent, een jonge vrijwilliger.
De formule gaf Kent enorme krachten en vaardigheden. Hij werd de grootste aanwinst van het Amerikaanse leger, en kreeg tijdelijk een helper in de vorm van American Girl. Tevens werd hij lid van de All-Star Winners Squadron. Zijn grootste vijand was naast de nazi’s de HYDRA organisatie, die in het geheim werd geleid door Green Skull.
In maart 1942 had Super-Soldier de oorlog zo goed als gewonnen, totdat de Duitsers hun geheime wapen loslieten: Ultra-Metallo. De strijd tussen Ultra-Metallo en Super-Soldier eindigde op de noordpool, waar Super Soldier zich opofferde om de robot te verslaan. Zelf belandde hij in het ijskoude water en werd ingevroren.
In de jaren erop werden meer Super-Soldier programma’s ontwikkeld, waaronder het Weapon X programma waar Dark Claw mee werd gemaakt, en de creatie van Spider-Boy.
50 jaar na te zijn ingevroren werd Super-Soldiers lichaam gevonden door de JLA. Ze ontdooiden hem, waarna hij ontwaakte uit zijn schijndode toestand. Na te zijn gewend aan de moderne tijd werd hij lid van dit team, en uiteindelijk zelfs leider. Als Clark Kent ging hij werken bij de Daily Planet.
Al snel ontdekte Super-Soldier dat Lex Luthor, alias Green Skull, ook nog in leven was. Dit vormde het begin van nog een lange strijd tussen de twee. Uiteindelijk was Super-Soldier in staat om Luthor te ontmaskeren, waarna hij werd gearresteerd. Ook vocht hij met de alien Doomnaut.

## Krachten en vaardigheden

Super-Soldier beschikt over dezelfde krachten als Superman. Tevens is hij net als Captain America een zeer ervaren vechter, leider en militair strateeg. Die combinatie maakt hem tot een gevaarlijke tegenstander.

## Vijanden

Super-Soldier heeft een vaste groep van vijanden:
* Doomnaut
* Dr. Doomsday
* Green Skull, aka Lex Luthor
* HYDRA
* Major Zemo
* Ultra-Metallo
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel List of Amalgam Comics publications#Super Soldier op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Who's Who: Handbook of the Amalgam Universe
# SuperActivo

SuperActivo is het debuutalbum van de Chileense band PapaNegro. Het album was een hit in Chili.

## Tracklist

* "Papanegro" — 2:39
* "Suspensión" — 3:48
* "Alegre" — 4:03
* "Cortentrete" — 3:15
* "Mitch and mitch" — 0:04
* "Emotion" — 2:50
* "Todo está bien" — 3:23
* "Mario Teme" — 4:25
* "Drama" — 1:03
* "Soul on Attack" — 3:20
* "Cronnos" — 4:05
* "Violeta Madrugada" — 4:19
* "WokMan" — 3:09
* "Vientre Mar" — 3:09
* "Piririsoso" — 3:23
* "Yuwirisloin" — 3:47
# Swannington

Swannington kan verwijzen naar:
* Swannington (Leicestershire), een plaats in het Engelse graafschap Leicestershire
* Swannington (Norfolk), een plaats in het Engelse graafschap Norfolk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Swannington en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sylvisorex isabellae

Sylvisorex isabellae is een zoogdier uit de familie van de spitsmuizen (Soricidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heim de Balsac in 1968.

## Voorkomen

De soort komt voor op Bioko. Een populatie zeer op deze soort gelijkende spitsmuizen komt voor in de Bamenda Highlands van Kameroen, het is nog niet duidelijk of dit een aparte soort is.
* ↑ (en) Sylvisorex isabellae op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Superstraat

Superstraat kan verwijzen naar:
* Superstraattaal, een term uit de taalkunde
* Superstreet, een term uit de verkeerskunde
* Een term uit de chemie, zie Entcopolymeer
# Sybra unipunctata

Sybra unipunctata is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Breuning.
# Symfonie nr. 1 (Winter-Hjelm)

Otto Winter-Hjelm voltooide zijn Symfonie nr. 1 in Bes in 1861. Het staat te boek als een van de eerste serieuze pogingen tot het schrijven voor een werk in dat genre door een Noorse componist. De symfonie werd als goed gerecenseerd, maar het mocht niet baten. Noorwegen had destijds een gebrek aan een goed orkest en daardoor bleef dit werk alleen in manuscriptvorm bewaard.
De componist dirigeerde de première van dit werk zelf met een bijeen verzameld orkest op 27 september 1862.
De symfonie heeft vier delen:
* Allegro moderato
* Andante con moto
* Allegro vivace-Cantabile poco sostenuto-Allegro vivace
* Presto
Een opname van het werk werd in 2020 uitgebracht op het Noorse label Simax, gespeeld door het Noorse Radio Symfonieorkest onder Michael Harth-Bedoya.
# Sybra triangulifera

Sybra triangulifera is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Breuning.
# Syngrapha diversisigna

Syngrapha diversisigna is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Ottolengui.
# Syngrapha epigaea

Syngrapha epigaea is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Grote.
# Syngrapha ottolenguii

Syngrapha ottolenguii is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Dyar.
# Syngrapha microgamma

Syngrapha microgamma is een vlinder uit de familie uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Hübner.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Syngrapha microgamma bij Fauna Europaea.
# Karel Dobbelaere

Karel Dobbelaere (Nieuwpoort, 16 september 1933 – Heverlee, 21 oktober 2024) was hoogleraar en decaan van de faculteit sociale wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven.

## Levensloop

Dobbelaere behaalde zijn doctoraat in de sociale wetenschappen in 1966 aan de KU Leuven. Hij werd hoogleraar aan deze universiteit in 1968 en aan de Sint-Ignatiushogeschool in Antwerpen. Gedurende zowat vier decennia gaf hij mee gestalte aan de academische sociologie in Vlaanderen, en meer in het bijzonder aan de sociologie van Kerk en godsdienst. Hij bepleitte het bestaansrecht van een autonome en empirisch gefundeerde studie van Kerk en geloof, vanuit sociologisch perspectief.
Karel Dobbelaere droeg bij aan het onderzoek over godsdienst en religie, Kerk en samenleving, en vooral ook over secularisatie en verzuiling. Zijn interpretaties van de evoluties binnen de christelijke zuil in Vlaanderen zijn van wetenschappelijk belang. Door zijn interesse voor het fenomeen verzuiling steunde hij van meet af aan het KADOC van de KU Leuven. Hij deed ook veldonderzoek over sekten en over nieuwe religieuze bewegingen.
Toen paus Johannes Paulus II in 1994 duidelijk maakte dat de priesterwijding in de Katholieke Kerk voorbehouden zou blijven voor mannen, stapte hij over naar de Episcopaalse Kerk van Engeland.
Hij was erevoorzitter en secretaris-generaal van de International Society for the Sociology of Religion. In 1989 werd hij als lid opgenomen in de Academia Europaea.

## Publicaties

* Secularization: An Analysis at Three Levels (P.I.E.—Peter Lang, 2002),
* A Time to Chant (Clarendon, 1994)
* Secularization: A Multidimensional Concept (Sage, 1982).

## Literatuur

* Rudi Laermans, Bryan R. Wilson, Jaak Billiet, Secularization and Social Integration: Papers in Honor of Karel Dobbelaere, Leuven University Press, 1998
* ↑ Ordinatio Sacerdotalis, apostolisch schrijven van Paus Johannes Paulus II, 1994
* ↑ www.sisr-issr.org
* Bibsys: 90319425
* Bibliothèque nationale de France: cb12455443r (data)
* CiNii: DA05849262
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: dobb012
* Gemeinsame Normdatei: 124011837
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1436 2887
* Library of Congress Control Number: n88053102
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00465649
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2013755786
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007576342505171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000393575
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070923264
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003183515
* Système universitaire de documentation: 033715335
* Virtual International Authority File: 106707
* WorldCat (via VIAF): 106707
# Arend van den Brandhof

Arend van den Brandhof (Leersum, februari 1793 – Terborg, april 1863) was een Nederlandse dominee. Hij was een van de drie dominees die een plan opstelde en in 1845 ook daadwerkelijk doorzette om zo'n 300 Groningse en Gelderse landarbeiders naar Suriname te laten emigreren.

## Levensverhaal

Van den Brandhof begon in 1813 in Utrecht aan een studie theologie. In 1821 werd hij predikant in Schalkwijk (nu gemeente Houten). In 1825 werd hij beroepen in Elst, bij Amerongen. Hier bleef hij lange tijd dominee.
Medio 1839 las hij een artikel over Suriname. Waarschijnlijk ontstond toen het idee daar als predikant naartoe te gaan. Hij besprak zijn ideeën in 1840 met zijn zwager dominee D. Copijn uit Wilnis. Copijn bracht Van den Brandhof in contact met de kerkelijke autoriteiten en met ambtenaren van het ministerie van Koloniën. In Suriname waren op dat moment echter geen vacatures voor dominees. Vanaf dat moment begon het plan te groeien om een kolonisatieproject te starten. In Nederland waren de economische omstandigheden in die jaren niet optimaal.
In 1845 vertrokken zo'n 300 mensen vanuit Nederland naar Suriname. Zij vestigden zich op de voormalige plantages Voorzorg en Mijn Vermaak. Het plan werd geen succes. In het eerste jaar stierf of vertrok een aanzienlijk deel van de immigranten. Ook Anna Pannekoek, de vrouw van dominee Van den Brandhof overleed al snel na aankomst. De situatie stabiliseerde enigszins nadat de overlevenden zich aan de overkant van de rivier de Saramacca in het dorpje Groningen vestigden.
Vanaf 1849 verhuisden de overblijvers in kleine groepjes naar Kwatta en Uitvlugt, in de omgeving van Paramaribo, waar natuurlijk een grotere afzetmarkt voor boerenproducten als melk was. De nazaten van deze emigranten staan in Suriname bekend als de boeroes.
In 1853 woonden er nog maar 43 mensen in Groningen. De kolonisatie aldaar moest als mislukt worden beschouwd. Van den Brandhof vertrok naar Nederland. Zijn uit Nederland meegenomen geprefabriceerde woning werd na zijn vertrek de woning van de districtscommissaris van Saramacca.
Van den Brandhof keerde met zeven kinderen terug naar Nederland. Hij woonde enkele jaren in Wijk bij Duurstede. Daarna vestigde hij zich in Terborg in de Achterhoek. Daar werd hij in april 1863 ook begraven.
Over het leven van Arend van de brandhof en zijn vrouw Anna Pannekoek bracht Marlies Medema in 2021 de roman Papieren Paradijs uit.
# Kinderen van Mohammed

De kinderen van Mohammed bestaan uit drie zoons en vier dochters. Allen werden geboren uit Khadija, de eerste vrouw van Mohammed behalve één zoon die uit Maria al-Qibtiyya werd geboren.
De kinderen van Mohammed waren:
* Qasim ibn Mohammed, (598-600 of 601)
* Zainab bint Mohammed, (599-630)
* Roekajja bint Mohammed, (601-624)
* Oem Koelthoem bint Mohammed, (603-630)
* Abdellah ibn Mohammed, ook gekend als Tahir en Tayyab, (gestorven 615)
* Fatima Zahra, (ca. 604-632)
* Ibrahim ibn Mohammed, (630-631)
Alle kinderen stierven tijdens het leven van Mohammed behalve Fatima.
# Hafsa bint Omar

Hafsah bint Omar ((ar) حفصة بنت عمر letterlijk "dochter van leeuw") (omstreeks 605-665) was de dochter van Omar ibn al-Chattab en Mohammads vierde vrouw. Zoals alle andere vrouwen van Mohammed wordt zij derhalve tot de Ummu l-Mu'minin ("moeders der gelovigen") gerekend.

## Levensloop

Hafsah was eerder getrouwd geweest, met Khunais ibn Hudhaifa, maar deze overleed toen ze achttien was. Volgens islamitische traditie bood haar vader haar vervolgens eerst aan Aboe Bakr en vervolgens aan Oethman ibn Affan, maar beiden weigerden haar als vrouw te nemen. De reden was dat Mohammed aan hen verteld had dat hij wel in haar geïnteresseerd was, maar dat vertelden ze Omar niet. Toen Omar over hun weigering zijn dochter te trouwen beklag indiende bij Mohammed, zei deze "Hafsah zal met een beter iemand dan Oethman trouwen, en Oethman met een beter iemand dan Hafsah".
Mohammed trouwde met haar na de slag bij Badr. Hafsa was toen twintig jaar oud, en Mohammed 56. Met dit huwelijk versterkte Mohammed zijn banden met Omar, die nu diens schoonvader was.
Volgens de traditie had Hafsa de Koran gememoriseerd. Het exemplaar van Zayd ibn Thabit dat in opdracht van Aboe Bakr was geschreven werd aan Hafsah gegeven, en Oethman gebruikte Hafsahs versie toen hij de opdracht gaf één versie van de Koran te autoriseren.
# Juwayriya bint al-Harith

Juwayriya bint al-Harith ((ar) جويرية بنت الحارث) was de achtste vrouw van Mohammed. Zoals alle andere vrouwen die waren getrouwd met Mohammed stond Juwayriya bekend als moeder der gelovigen (naar Soera 33:6).

## Huwelijk met Mohammed

Juwayriya was een dochter van Al-Hārith ibn Abi Dirar, de leider van de stam Banu Mustaliq. Ze werd omgeschreven als een erg mooie vrouw die iedere man die naar haar keek betoverde.
In december 627 of januari 628 viel Mohammed deze stam aan nadat hij te horen had gekregen dat ze hem zouden gaan aanvallen. Mohammeds leger raakte slaag met deze stam bij een waterput genaamd al-Muraysi'. Mohammeds leger versloeg dit leger. Sommigen van de stam sneuvelden en anderen sloegen op de vlucht. De vrouwen, de kinderen en het eigendom van de stam werden buitgemaakt. De vrouwen werden verdeeld onder de moslims. Juwayriyya werd aan Thabit ibn Qays al-Ansari toebedeeld. Hij beloofde haar vrij te laten voor geld. Toen zij Mohammed hierover aansprak, liet hij haar vrij en trouwde met haar.

## Dood

Juwayriya stierf in 676 tijdens het kalifaat van Moe'awiya I.
* ↑ (en) Ibn Sa'd (1995). Kitab Al-Tabaqat Al-Kabir vol. 8: The Women of Madina. Ta-Ha Publishers Ltd, p. 83.
* ↑ (en) Ibn Ishaq (1955). Sirat Rasul Allah. Oxford University Press, p. 490-493.
* ↑ (en) Ibn al-Hajjaj, Muslim, Sahih Muslim 1730a. Geraadpleegd op 23 maart 2024.
* ↑ (en) Ibn Sa'd (1995). Kitab Al-Tabaqat Al-Kabir vol. 8: The Women of Madina. Ta-Ha Publishers Ltd, p. 85.
# Hélène de reuse

Hélène De Reuse was een Belgische kunstenares en schilder. Ze was geboren in 1892 in Wachtebeke en stierf in 1979 te Mariakerke in Gent.
* ↑ Helene de Reuse. www.artnet.fr. Geraadpleegd op 23 oktober 2024.
* ↑ Zelfportret | MSK Gent. www.mskgent.be. Geraadpleegd op 23 oktober 2024.
# Marc Maillard

Marc Maillard is artistiek en zakelijk leider van Theater Froe Froe in Antwerpen. Hij is regisseur, schrijver en ontwerper.
Maillard studeerde vrije grafiek en fotografie. Hij kwam in 1993 in het toenmalige Koninklijke Jeugd Theater (KJT) terecht als regisseur en maker van producties als Josette, Baron van Münchhausen, Amelie en de koning op het dak, Kwoak Kwoak, Bangedierenbos. In diezelfde periode werkte hij als scenograaf mee aan Een dame in de kast en Het kamermeisje, twee voorstellingen van Blauw Vier, het latere Laika. Voor FroeFroe was Marc Maillard als regisseur verantwoordelijk voor volgende producties: Koning Ubu, Marcelleke Flanelleke, Zippo, Freaks, Tchiek, Love in Babylon, Kloon, De kop en den duvel, Orfee, Beau Geste, Pinokia, ROM, Avaar, Puck en Kwak. Als scenograaf en poppenmaker werkt hij mee aan 't Beest, Roodkapje (in coproductie met HETPALEIS), Dido en Midzomernachtsdroom. Maillard maakt ook vaak poppen en voorwerpen voor zowel televisieproducties als theatervoorstellingen.
* Bibliothèque nationale de France: cb171597609 (data)
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07111923X
* Virtual International Authority File: 23151049877933411093
* WorldCat (via VIAF): 23151049877933411093
# Het Lage Land

Het Lage Land is een wijk in Rotterdam, in het stadsdeel Prins Alexander.

## Geschiedenis

De wijk ontstond in het begin van de jaren zestig. De wijk werd zeer ruim opgezet (45 huizen per ha). Later heeft er enige verdichting plaatsgevonden. Toch blijft het een zeer ruime wijk met veel laagbouw.
In de beginjaren werd het Lage Land vooral bewoond door oud-inwoners van de wijken Kralingen en Delfshaven.

## Naam

De naam van de wijk is ontleend aan de polder die omstreeks 1860 door bemaling is ontstaan.

## Trivia

* Het jeugdboek Rare lading voor het lage land (2009) door Ben de Raaf speelt zich af in Het Lage Land.
* Museumdepot van het Museum Rotterdam, in 1979 in gebruik genomen.
* ROC Zadkine aan de Prins Alexanderlaan.

## Externe link

* Gemeentelijke website over Het Lage Land
* 1 2 Tabel: Bevolking; maandcijfers per gemeente en overige regionale indelingen, 1 januari 2023, Centraal Bureau voor de Statistiek, Voorburg/Heerlen
* ↑ Rare lading voor het Lage Land - Ben de Raaf, Brugzicht (2009) ISBN 9789059521254
Het Lage Land · Kralingse Veer · Nesselande · Ommoord · Oosterflank · Prinsenland · 's-Gravenland · Zevenkamp
Rotterdam Centrum · Rotterdam-Noord · Rotterdam-Oost · Rotterdam-West · Rotterdam-Zuid · 110-Morgen · Afrikaanderwijk · Agniesebuurt · Bergpolder · Beverwaard · Blijdorp · Blijdorpse polder · Bloemhof · Boomgaardshoek · Bospolder-Tussendijken · CS-kwartier · Carnisserbuurt · Cool · Crooswijk · De Esch · De Veranda · Delfshaven · Delfshaven-Schiemond · Dijkzigt · Feijenoord · Gadering · Groenenhagen-Tuinenhoven · Groot-IJsselmonde · Heijplaat · Het Lage Land · Hillegersberg · Hillesluis · Homerusbuurt · Hordijkerveld · Kandelaar · Karl Marxbuurt · Katendrecht · Kiefhoek · Kleinpolder · Kleiwegkwartier · Kop van Zuid · Kralingen · Kralingse Veer · Kreekhuizen · Landzicht · Liskwartier · Lloydkwartier · Lombardijen · Meeuwenplaat · Middelland · Middengebied · Millinxbuurt · Molenlaankwartier · Molièrebuurt · Nesselande · Nieuw Engeland · Nieuw-Mathenesse · Nieuwe Westen · Nooddorp · Noordereiland · Ommoord · Oosterflank · Oud-Charlois · Oud-IJsselmonde · Oud-Mathenesse · Oude Noorden · Oude Westen · Oudeland · Overschie · Pendrecht · Prinsenland · Provenierswijk · Reyeroord · Rubroek · Sagenbuurt · Scheepvaartkwartier · Schiebroek · Schiemond · 's-Gravenland · Smeetsland · Spaanse Polder · Spangen · Sportdorp · Stadsdriehoek · Struisenburg · Tarwewijk · Terbregge · Tussenwater · Varenbuurt · Vondelingenplaat · Vreewijk · Waalhaven · Westpunt · Wielewaal · Witte Dorp · Zalmplaat · Zenobuurt · Zestienhoven · Zevenkamp · Zomerland · Zuidwijk
# Diest-Nijmegenlinie

De Diest-Nijmegen linie, is een isoglosse in het Nederlandse taalgebied die het verspreidingsgebied van L-vocalisering voor d en t afbakent. Ten westen van de lijn zegt men houden (Nederfrankisch) en ten oosten halden of holden (Nedersaksisch, Limburgs). De isoglosse loopt onder meer over de steden Diest en Nijmegen.
De isoglosse is door de Duitse literatuurwetenschapper Arend Mihm gebruikt om in zijn beschrijving van de middeleeuwse literatuur het zogeheten Rheinmaasländisch in het westen af te bakenen van de rest van het Nederfrankische taalgebied. Voor de indeling van moderne dialecten is de lijn van ondergeschikt belang.