OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oost-Azië

Oost-Azië is het oostelijke deel van het Aziatische continent, bestaande uit China, Japan, Mongolië, Noord-Korea, Zuid-Korea en Taiwan. Bovendien zijn Hongkong en Macau twee speciale bestuurlijke regio's van China. De landen van Oost-Azië waren samen met Zuidoost-Azië in Europa bekend als het "Verre Oosten". De naam "Oost-Azië" heeft zowel een aardrijkskundige als een culturele connotatie. Geografisch gezien beslaat deze regio 6.640.000 km², oftewel 15% van het Aziatische continent. Cultureel gezien omvat het de maatschappijen die zich in de Chinese culturele invloedssfeer bevinden, in de zin dat zij beïnvloed zijn door de klassieke Chinese taal (met het traditionele karakterschrift hanzi), het confucianisme en het neo-confucianisme, het mahayana-boeddhisme en het daoïsme.

## Geografisch Oost-Azië

De volgende staten bevinden zich in het geografische Oost-Azië:
* China (inclusief Hongkong en Macau)
* Japan
* Noord-Korea
* Zuid-Korea
* Mongolië
* Taiwan

## Cultureel Oost-Azië

De volgende samenlevingen bevinden zich in het culturele Oost-Azië:
* Chinese samenleving: 1382 miljoen inwoners op een oppervlakte van 9.596.961 km².
* Japanse samenleving: 125 miljoen inwoners op een oppervlakte van 377.962 km²
* Vietnamese samenleving: 95 miljoen inwoners op een oppervlakte van 331.210 km²
* Koreaanse samenleving: 75 miljoen inwoners op een oppervlakte van 221.487 km
* Taiwanese samenleving: 23,5 miljoen inwoners op een oppervlakte van 36.193 km² (geclaimd door Volksrepubliek China)
* Mongoolse samenleving: 3 miljoen inwoners op een oppervlakte van 1.566.000 km²

## Oost-Azië bij uitbreiding

De volgende landen of regio's worden soms ook beschouwd als deel van Oost-Azië
* Delen van China die historisch gezien niet Han-Chinees waren; Xinjiang, Qinghai en Tibet (Centraal-Azië of Oost-Azië) maar waar Chinese, etnische, culturele kolonisatie heeft plaatsgevonden en nog plaatsvindt
* Het Russische Verre Oosten, dat onder Russisch bestuur valt maar cultureel zelfstandig is gebleven (Noord-Azië of Oost-Azië)
* Vietnam (Zuidoost-Azië of Oost-Azië)

## De Europese ontdekking van het 'Verre Oosten'

Een van de eerste Europeanen die het gebied beschreef, was Marco Polo, die China via de Zijderoute bereikte in de 13e eeuw. Zijn oom en vader waren er al eerder geweest. Mongolië was zelfs nog eerder bezocht door mensen als Giovanni de Plano Carpini en Willem van Ruysbroeck.
Na hem 'ontdekten' de Portugezen dit gebied en dreven handel met onder andere China. Later, vanaf 1600, deden ook de Nederlanders dit gebied aan vanaf Nederlands-Indië.
Centraal-Azië (Midden-Azië) · Noord-Azië · Oost-Azië · Zuid-Azië · Zuidoost-Azië · Zuidwest-Azië Oosten: Nabije Oosten · Midden-Oosten · Verre Oosten Arabië · Golf · Indië · Indochina · Levant · Mashreq · Sinosfeer · Indosfeer · Turkestan
# Havezate Camphuysen

Camphuysen is een landgoed in het Nederlandse dorp Oud Zevenaar (provincie Gelderland) waarschijnlijk gesticht in de 14e eeuw door de familie Van Camphuysen, die het landgoed tot in de 16e eeuw in bezit had. Na de familie Van Camphuysen ging het over op de familie Van Heerde en in 1815 kwam het in bezit van de familie De Nerée, die het huis nog steeds bewoont. Het huis is niet toegankelijk, maar het landgoed is onder de Natuurschoonwet opengesteld voor publiek.
Het kasteel is omgeven door een slotgracht. Het kasteelgebouw bevat laatgotische bouwelementen. De oudste delen van de fundamenten stammen uit de 14e eeuw. De meeste van de muren dateren van de 16e eeuw. In het gebouw zijn enige oude kelders met tongewelven. Een houten wenteltrap draagt het jaartal 1662.
Vroeger vergaderde het polderbestuur van de Babberichse polder in de zogenaamde polderkamer. In deze kamer bevindt zich het alliantiewapen van Palick van Heerde en Sophia van Keppel, die in 1773 in het huis trouwden.
Camphuysen is nooit een erkende havezate geweest, hoewel het in de volksmond wel zo genoemd wordt.
# Martijn Neggers

Martijn Neggers (Eindhoven, 1987) is een Nederlandse schrijver, dichter en journalist.

## Levensloop

Neggers studeerde af als tweedegraads docent Nederlands. Als schrijver debuteerde hij in 2010 met de dichtbundel Tegen de draad, die verscheen bij uitgeverij Lipari. In 2012 gevolgd door de verhalenbundel Hoop in blije dagen, uitgegeven door uitgeverij Geroosterde Hond. Tussentijds werkte hij als toneelschrijver mee aan verschillende musicals.
Neggers was hoofdredacteur van literair tijdschrift De Titaan en columnist voor het Brabants Dagblad, voordat in 2015 bij Nijgh & Van Ditmar zijn debuutroman De mensen die achterbleven verscheen.
Samen met Bas Jongenelen stelde hij Een kruisweg van alledaags leed samen, de eerste krans van "sonnettenkransenkrans" uit de wereldliteratuur, waarvoor beiden ook het grootste deel van de tekst schreven. Er is van deze uitgave ook een poster gemaakt om te visualiseren hoe de sonnetten in elkaar gehaakt zijn. Ook is Martijn Neggers, samen met Bas Jongenelen, de bedenker van het Tilburgse sonnet. Dit sonnet heeft (zoals alle sonnetten) 14 regels, maar de 14e regel bestaat deels uit regel 13 en deels uit regel 1, zodat er eigenlijk slechts 13 regels zijn. De bundel Een kruik vol oude pis is een bloemlezing van Tilburgse sonnetten, met daarin bijdragen van onder anderen Peter Knipmeijer, Frank Fabian van Keeren en Frank van Pamelen.
# Hans van Willigenburg (televisiepresentator)

Johan Wouter (Hans) van Willigenburg (Amsterdam, 18 augustus 1942) is een Nederlandse televisie- en radiopresentator, die voordat hij bij de omroepen begon een aantal jaren bij Philips als platenproducer werkte.

## Biografie

Van Willigenburg is in Amsterdam geboren in de Van Woustraat en groeide daar in een muzikaal gezin op. Zijn vader was jazzpianist en werkte als procuratiehouder bij een papiergroothandel. Als zestienjarige maakte Van Willigenburg zijn eerste radio-programma's bij ziekenomroep RANO te Amsterdam, in het Wilhelmina Gasthuis. Hij werd later platenproducer en begon in dezelfde tijd met zijn werk als radio-omroeper bij de KRO. Hij presenteerde er programma's als Muziek A Gogo, Van twaalf tot twee, Adres Onbekend en Op de eerste rang. Zijn radiowerk groeide uit tot televisiewerk en hij stopte met zijn werk bij Philips.
Een van de eerste eigen televisieprogramma's die hij presenteerde was het gala Kurhaus Adieu. Daarna volgden series als Rondje Theater, 11 jaar lang Klassewerk, Studio Vrij en Zondagavond met Van Willigenburg. Midden jaren 80 was hij actief als jurylid bij de miniplaybackshow van Henny Huisman bij de KRO. Vanaf 1994 presenteerde hij 7 jaar lang samen met Mireille Bekooij het populaire ochtendprogramma Koffietijd voor RTL 4. Op 3 september 2006 presenteerde hij, wederom samen met Mireille Bekooij, een drie uur durende, eenmalige terugkeer van Koffietijd op RTL 4.
Van Willigenburg stond ook in het theater, in musicalproducties zoals Follies On Broadway en Hollywood Follies en hij speelde in diverse toneelstukken.
In februari 1995 werd hij onderscheiden met de Franse onderscheiding Ridder in de Orde van Kunsten en Letteren, voor het voortdurend promoten van de Franse taal en cultuur in Nederland. Vijf jaar later, in 2000, werd hij benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Van 2001 tot 2012 presenteerde Van Willigenburg elke werkdag het radioprogramma De Hulplijn bij Radio Noord-Holland. Daarna presenteerde hij tot eind 2013 voor dezelfde zender op zondagen het muziekprogramma Hans van Willigenburg en zijn muziek.
Van 3 januari 2010 tot 29 december 2013 presenteerde hij voor RKK op Radio 5 iedere zondagochtend van 11.00 tot 12.00 uur (vanuit het Noord-Zuid Hollands Koffiehuis in Amsterdam) het programma De zondag van Van Willigenburg. Het programma verdween bij de herstructurering van de radiozender.
In het theaterseizoen 2016/2017 had hij een kleine rol als voice-over in de voorstelling Watskeburt - de musical van Bos Theaterproducties en De Jeugd van Tegenwoordig.
Hij wordt af en toe verward met Hans van Willigenburg van RTV Rijnmond, eveneens een presentator.
* ↑ Stefan Raatgever, Dit zijn de jaren van afscheid nemen. Het Parool (24 december 2020). Gearchiveerd op 20 mei 2021.
# Drama (Šentjernej)

Drama is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Šentjernej in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 100 inwoners op 1 januari 2020.
# Sudden death (schaken)

Een suddendeathpartij, ook wel een armageddonpartij genoemd, is een schaakpartij waarbij wit meer bedenktijd heeft dan zwart, doorgaans 5 versus 4 of 6 versus 5 minuten, maar waarbij zwart wint als de partij volgens de gewone regels in remise eindigt.
Een suddendeathpartij is een manier om een beslissing te forceren wanneer twee spelers gelijk zijn geëindigd in een toernooi of match. Meestal wordt dan eerst een reeks rapid- of snelschaakpartijen gespeeld. Als dat geen beslissing brengt wordt een suddendeathpartij gespeeld. Voorafgaand wordt geloot. Wie de loting wint, mag bepalen met welke kleur hij speelt.
# Mijn opa de bankrover

Mijn opa de bankrover is een Nederlandse jeugdfilm uit 2011 onder regie van Ineke Houtman, naar een scenario van Sjoerd Kuyper.

## Verhaal

Tienermeisje Grace (Zoë van der Kust) woont bij haar moeder Birgit (Loes Haverkort) en stiefvader Teun (Waldemar Torenstra). Birgit wil haar niets vertellen over de biologische vader van Grace, Beau, een Surinamer. Grace ontdekt via de nachtclub in Rotterdam waar hij vroeger werkte, en via zijn broer in Nederland, dat hij dood is, maar dat zijn moeder nog wel leeft, en in Suriname woont. Ze wil haar opzoeken, en vraagt haar opa Gerrit (Birgit's vader, Michiel Romeyn), waarmee ze goed kan opschieten, of hij mee gaat. Dat wil Gerrit wel, ook omdat hij wegens dementie door zijn familie in een bejaardenhuis is gestopt, waar hij het niet naar zijn zin heeft.
Hij heeft ook geld genoeg op de bank, maar een probleem is dat hij op aandringen van zijn familie een papier heeft getekend dat blijkt in te houden dat hij ermee instemt dat hij niet meer dan €100 per week van zijn tegoed mag opnemen. Aangemoedigd door Grace berooft Gerrit daarom de bank van zijn eigen tegoed. Twee journalisten (Yes-R en Lange Frans) doen rappend verslag. Gerrit wordt gelijk gearresteerd, maar Grace heeft ongezien het geld van Gerrit overgenomen, en neemt het mee. Gerrit wordt snel weer vrijgelaten omdat het hem, dement zijnde, niet al te kwalijk wordt genomen. Het gestolene wordt verrekend met zijn tegoed.
Birgit stemt uiteindelijk ermee in dat Grace met Gerrit naar Suriname gaat. Ze vertelt Grace dat Beau bij een auto-ongeluk is omgekomen, 's nachts op de dan gevaarlijke weg van Paramaribo naar Albina, en biecht ook aan haar iets op dat ze nooit aan de politie of Beaus familie heeft verteld: dat zij de auto bestuurde. Op aanraden van de stervende Beau hebben ze van plaats gewisseld, omdat ze als 17-jarige geen rijbewijs had.
In Suriname ontmoeten Grace en Gerrit de oma van Grace. Gerrit ontdekt dat hij iets te veel geld van de bank heeft gekregen en maakt het verschil over naar de bank.

## Cast

* Kees Boot als Kneel
* Loes Haverkort als Birgit
* Katja Herbers als Juffrouw Metz
* Micha Hulshof als Willem
* Tanja Jess als Elles
* Lotje Molin als Jonna
* Michiel Romeyn als Opa Gerrit
* Terence Schreurs als Madame
* Waldemar Torenstra als Teun
* Zoë van der Kust als Grace
* Mandela Wee Wee als Papa Beau
* Manoushka Zeegelaar-Breeveld als grootmoeder
* Mees Halsema als Thijs

## Externe link

* (en) Mijn opa de bankrover in de Internet Movie Database
# Bart McCarthy

Bart McCarthy is een Amerikaans acteur.

## Biografie

McCarthy groeide op in Texas. Hij haalde zijn bachelor of science aan de Universiteit van Texas in Austin (Texas), en haalde zijn master of fine arts aan de Brandeis-universiteit in Waltham (Massachusetts). Na zijn studietijd richtte hij een theatergezelschap op in Boston en speelde diverse rollen in lokale theaters, en was ook als regisseur actief van een dansgezelschap.
McCarthy begon in 1984 met acteren voor televisie in de film Concealed Enemies. Hierna heeft hij nog meerdere rollen gespeeld in films en televisieseries zoals 3rd Rock from the Sun (1996-1997), Babylon 5 (1997-1998), Rat Race (2001), Miss Match (2003) en Sons of Anarchy (2010).

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2024 Ba - als Mark Rosenthal
* 2019 Plus One - als tuinman
* 2014 Murder of a Cat - als Arthur
* 2013 Night Moves - als boer 1
* 2013 Oz the Great and Powerful - als stadsbewoner
* 2010 Dante's Inferno: An Animated Epic – als Filippo Argentini (stem) - animatiefilm
* 2009 Stolen Lives – als Kevin Byrnes
* 2008 Grave Misconduct – als Crazy Eyes
* 2008 The Meant to Be's – als The Voice
* 2007 The Yesterday Pool – als ??
* 2006 What I Did for Love – als Max
* 2005 Underclassman – als Earl de bom
* 2004 The Spongebob SquarePants Movie – als kapitein Bart de piraat (stem) – animatiefilm
* 2001 Rat Race – als Geestelijk gestoorde patiënt
* 1998 Memorial Day – als Dr. Garrison
* 1984 Concealed Enemies – als journalist

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastrollen.
* 2015 Silicon Valley - als rechter Underwood - 2 afl.
* 2010 - 2013 Sons of Anarchy – als Brogan – 6 afl.
* 2003 Miss Match – als rechter Rierson – 3 afl.

### Computerspellen

* 2010 Dante's Inferno – als Virgil / Charon / boer
* 1997 Star Trek: Starfleet Academy – als Zashar
* (en) Bart McCarthy op de Franstalige Wikipedia
* (en) Bart McCarthy in de Internet Movie Database
# Sint-Andreaskerk (Rudolstadt)

De Stadskerk Sint-Andreas (Duits Stadtkirche St. Andreas) is de protestantse kerk van de Duitse plaats Rudolstadt in Thüringen.

## Geschiedenis

De Sint-Andreaskerk is een drieschepige, laatgotische hallenkerk en kwam in de jaren 1463 tot 1475 door de verbouw van een uit de 12e eeuw stammende voorganger tot stand.
Het kerkgebouw onderging een nieuwe verbouwing in de jaren 1634-1636. Uit deze periode dateert het vroegbarokke interieur, dat ook nu nog zijn stempel op het kerkgebouw drukt.

## Interieur

De weelderige architectonische omlijsting van het altaar (1636) bevat een drietal schilderijen van een ouder Maria-altaar, dat oorspronkelijk uit het atelier van de Neurenbergse meester Hans Wohlgemut stamt. De schilderijen werden door de hofschilder Heinrich Siegfried gedeeltelijk overgeschilderd om ze geschikt te maken voor een protestants kerkgebouw. Siegfried vervaardigde ook het schilderij van het Laatste Avondmaal van de predella.
De kansel uit 1636 is een kunstwerk van de gebroeders Heinrich en Johann Friedemann uit Erfurt. Voorstellingen uit het Oude Testament worden op de kuip afgewisseld door de beelden van profeten. De kuip wordt gedragen door een beeld van Mozes met in zijn hand de stenen tafelen. Het klankbord wordt bekroond met de beelden van de apostelen en de opgestane Heer.
Bezienswaardig is de stamboom van de familie van graaf Albrecht VII van Schwarzburg-Rudolstadt en het Schönfeldse epitaaf.
In het koor herinnert een grafplaat aan gravin Catharina van Schwarzburg, die zich onsterfelijk maakte toen ze met haar beroemde leus vorstenbloed voor ossenbloed tijdens de Schmalkaldische Oorlog in 1547 hertog van Alba tegemoet trad.
Aan de borstweringen van de galerijen bevinden zich schilderijen met Bijbelse scènes.
In de klokkenstoel van de toren hangt de in 1499 gegoten klok Osanna. Volgens de legende zou de dichter Friedrich von Schiller zich door het inschrift van de klok hebben laten inspireren bij het schrijven van het gedicht Das Lied von der Glocke, nadat hij in 1788 de toren had beklommen. Het inschrift van de klok luidt: Vivos voco, Mortuos plango, Fulgura frango (Latijn voor: de levenden roep ik, de doden beklaag ik, bliksems breek ik).

## Orgel

In het jaar 1882 bouwde Friedrich Ladegat (Hermsdorf) een orgel voor de kerk. Het orgel werd in de jaren 2003-2005 door de orgelbouwfirma Hermann Eule uit Bautzen gerestaureerd.

## Afbeeldingen

* Sokkelbeeld van de kansel
* Kansel
* Stamboom van de familie van graaf Albrecht VII van Schwarzburg-Rudolstadt
* Schönfeldse epitaaf
* Orgel
* Gewelf
# Copium

Copium is een geslacht van wantsen uit de familie van de netwantsen (Tingidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1822 door Thunberg.

## Soorten

Het geslacht bevat de volgende soorten:
* Copium adumbratum (Horváth, 1891)
* Copium bernardi (Wagner, 1954)
* Copium brevicorne (Jakovlev, 1880)
* Copium clavicorne (Linnaeus, 1758)
* Copium horvathi (Wagner, 1957)
* Copium intermedium (Rey, 1888)
* Copium iranium (Wagner, 1969)
* Copium japonicum (Esaki, 1931)
* Copium magnicorne (Rey, 1888)
* Copium reyi (Wagner, 1954)
* Copium teucrii (Host, 1788)
* ↑ Copium Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 16 september 2019.
* ↑ Copium Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 16 september 2019.
# Echte buideldassen

Echte buideldassen (Peramelidae) vormen de grootste familie van de buideldassen. In totaal zijn er 21 levende en 5 uitgestorven soorten bekend. De wetenschappelijke naam van de familie werd in 1825 gepubliceerd door John Edward Gray.

## Kenmerken

Net als andere buideldassen zijn echte buideldassen kleine tot middelgrote, op de grond levende dieren met lange, spitse snuiten. Doordat de achterbenen langer zijn dan de voorbenen, hebben ze een huppelende gang. Ze gebruiken de klauwen aan de voorvoeten om naar eten te graven. Het zijn grijsachtige tot bruine dieren, die aan de onderzijde doorgaans lichter zijn dan aan de bovenzijde.

## Leefwijze

Echte buideldassen zijn solitair en 's nachts actief. Hun voedsel bestaat uit insecten, kleine gewervelden en plantaardig materiaal.

## Verspreiding en leefgebied

De familie komt voor in Australië, op Nieuw-Guinea en op enkele omliggende eilanden, waaronder Ceram, Nieuw-Brittannië en Kiriwina.

## Taxonomie

Deze familie omvat de volgende onderfamilies en geslachten:
* Familie: Peramelidae (Echte buideldassen)
** Onderfamilie: incertae sedis
*** Geslacht: Ischnodon † (Plioceen van Australië)
** Onderfamilie Echymiperinae
*** Geslacht: Echymipera (Nieuw-Guinea, Noordoost-Australië en omliggende eilanden)
*** Geslacht: Microperoryctes (Nieuw-Guinea)
*** Geslacht: Rhynchomeles (Cerambuideldas) (Ceram)
** Onderfamilie: Peramelinae
*** Geslacht: Isoodon (Kortneusbuideldassen) (Australië en zuidelijk Nieuw-Guinea)
*** Geslacht: Perameles (Spitsneusbuideldassen) (Australië)
** Onderfamilie: Peroryctinae
*** Geslacht: Peroryctes (Nieuw-Guinea)
De Echymiperinae en Peroryctinae zijn eerder tot een aparte familie gerekend, de Peroryctidae, terwijl de varkenspootbuideldas en de langoorbuideldassen eerder juist tot de echte buideldassen werden gerekend.
* Nowak, R.M. (ed.) 1999. Walkers Mammals of the World. 6th ed. Baltimore en Londen: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 1936 pp. ISBN 0-8018-5789-9
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Peramelemorphia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 38-42. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Mammal Diversity Database (Version 1.11) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Gearchiveerd van origineel op 22 mei 2023. Geraadpleegd op 22-06-2023.
Echte buideldassen · Langoorbuideldassen · Varkenspootbuideldassen (uitgestorven) · Yaralidae (fossiel)
# Sofie Karoline Haugen

Sofie Karoline Haugen (22 april 1995, Sandefjord) is een voormalig Noorse langebaanschaatsster. Ze is lid van SSK, de schaatsclub in Sandefjord.
Haugen deed mee aan de wereldkampioenschappen schaatsen junioren 2011 in Seinäjoki en de wereldkampioenschappen schaatsen junioren 2012 in Obihiro. In het seizoen 2012-2013, haar eerste als senior, brak zij door in Noorwegen en wist zich met een derde plaats op het Noorse Allroudkampioenschap in Stavanger te plaatsen voor het EK in Heerenveen. Op dit kampioenschap werd ze 24e.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 40,35 | 25 februari 2017 | Inzell |
| 1000 meter | 1.18,66 | 17 maart 2016 | Calgary |
| 1500 meter | 1.57,11 | 8 februari 2020 | Calgary |
| 3000 meter | 4.02,66 | 3 december 2021 | Salt Lake City |
| 5000 meter | 6.56,64 | 15 februari 2020 | Salt Lake City |
    (laatst bijgewerkt: 14 december 2021)

## Resultaten

| Jaar | EK Allround | WK Allround | WK Afstanden | Olympische Spelen | WK Junioren |
| 2011 | | | | | 24e (21e, 37e, 31e, 22e) |
| 2012 | | | | | 23e (18e, 25e, 27e, 23e) |
| 2013 | NC24 (22e, 23e, 24e, -) | | | | 9e (18e, 10e, 11e, 8e) 8e achtervolging |
| 2014 | NC21 (17e, 22e, 21e, -) | | | | 23e (11e, 6e, 29e, 9e) |
| 2016 | NC14 (15e, 14e, 13e, -) | NC23 (23e, 22e, 23e, -) | | | |
| 2017 | NC14 (8e, 16e, 14e, -) | NC21 (17e, 23e, 20e, -) | 23e massastart | | |
| 2018 | | NC16 (14e, 14e, 16e, -) | | | |
| 2019 | NC14 (13e, 14e, 13e, -) | | 19e 3000m | | |
| 2020 | | NC22 (23e, 21e, 21e, -) | 9e 5000m | | |
| 2021 | NC15 (17e, 10e, 15e, -) | | 18e 1500m 15e 3000m HF 10 massastart | | |
| 2022 | | NC14 (17e, 13e, 14e, -) | | 28e 1500m HF 12e massastart 6e achtervolging | |
| 2023 | 7e (13e, 5e, 8e, 6e) | | 13e 3000m 7e 5000m HF 9e massastart 5e achtervolging | |
| 2024 | | NC18 (22e, 18e, 18e, -) | 17e 3000m 11e 5000m 15e achtervolging | | |
# Wild Bill

Wild Bill kan verwijzen naar:
* Wild Bill Hickok, sheriff in het Wilde Westen
* Wild Bill (1995), Amerikaanse speelfilm uit 1995, geregisseerd door Walter Hill
* Wild Bill (2011), Britse dramafilm uit 2011, geregisseerd door Dexter Fletcher
* Wild Bill (televisieserie), Britse televisieserie uit 2019
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Wild Bill en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Postuum

Postuum is een bijvoegelijk naamwoord met de betekenis "na de dood", "na iemands dood". Het begrip wordt bijvoorbeeld vaak gebruikt voor het werk van een schrijver dat na overlijden wordt gepubliceerd, men zegt dan dat het boek postuum is uitgegeven. Dat gebeurt dan in opdracht van de erfgenamen van overledene of door degene die daartoe bij testament is aangewezen. Het wordt ook gebruikt voor de eer die iemand na de dood wordt bewezen.
Postuum gaat terug op het Latijnse postumus, of posthumus, de overtreffende trap van post ("na"), dat onder meer de laatst geborene betekende, voor een kind dat na de dood van de vader is geboren. Postumus wordt ook wel als voornaam aan zo'n kind gegeven.

## Voorbeelden van gebruik

* Iemand wordt postuum gedecoreerd.
* Iemands boek of album wordt postuum uitgegeven.
* Een postume executie is een veroordeling en/of vonnis uitgesproken na de dood.
* Een postuum geboren kind is een kind dat na de dood van de vader geboren is.

## Met een h?

De hypercorrecte spelling met h (posthuum) vloeit voort uit volksetymologische associatie met het Latijnse humus "aarde, grond" en humare "begraven". Het woord werd abusievelijk herleid tot post humum, ofwel "na de dood", "na de begrafenis".