OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Philippus Nerikerk

De Sint-Philippus Nerikerk (Frans: Église Saint-Philippe Néri) is een voormalige parochiekerk en voormalige schoolkapel in de Belgische gemeente Elsene in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De kerk staat aan de Boondaalsesteenweg 220.
De kerk was gewijd aan de heilige Filippus Neri.

## Geschiedenis

In 1902 richtte men de parochie Saint Philippe Néri op. In 1903 werd op de hoek van Kongolaan met de Wedrennenlaan een kerk gebouwd.
In 1909-1911 werd het Institut St.-Philippe Néri opgericht door de parochie en werd er een schoolcomplex gebouwd naar het ontwerp van architect René Théry.
In 1911 werd er ook een kerkgebouw op het schoolterrein gebouwd eveneens naar het ontwerp van architect René Théry.
In 1921 werden de parochies Saint Philippe Néri en Ter Kameren samengevoegd en ging men de Onze-Lieve-Vrouw Ter Kamerenkerk gebruiken als parochiekerk.
In de jaren 1980 ging Institut St.-Philippe Néri op in het nabijgelegen Institut Saint André.

## Gebouw

Het bakstenen kerkgebouw is opgetrokken in een sobere eclectische stijl en bestaat uit een eenbeukig schip met vijf traveeën. Het gebouw wordt gedekt door een deels afgewolfd zadeldak van leien. De zijgevels zijn voorzien van een uitsprong onder lessenaarsdaken. De oorspronkelijk geplande toren werd nooit gebouwd.
# Sint-Piatuskerk (Doornik)

De Sint-Piatuskerk (Église Saint-Piat) is een kerk in de Belgische stad Doornik. Het gebouw staat in het zuidelijk deel van de stadskern en dateert uit de 12de eeuw en werd in 1936 als monument beschermd. De kerk is gewijd aan de heilige Piatus, de eerste christelijke missionaris van Doornik.

## Geschiedenis

Volgens opgravingen uit 1971 bevond zich hier vroeger in het midden van de 4de eeuw een christelijke begraafplaats, waarop in het begin van de 6de eeuw een Merovingische basiliek werd gebouwd. De huidige kerk werd in de 12de eeuw opgetrokken. Aan het romaanse schip werd in de 13de eeuw een gotisch koor gebouwd. De kerk werd de volgende eeuwen nog vergroot. In de 17de eeuw werden in de beuk zijkapellen gebouwd waarin de legende van Onze-Lieve-Vrouw van de Alsemberg en de legende van Sint-Hubertus worden afgebeeld.
# Željine

Željine (Servisch cyrillisch Жељине) is een plaats in de Servische gemeente Čajetina. De plaats telt 153 inwoners (2002).
# Sinterklaas en het Gevaar in de Vallei

Sinterklaas en het Gevaar in de Vallei is een sinterklaasfilm die uit 2003 geregisseerd door Martijn van Nellestijn.

## Verhaal

Paul van Gorcum is te zien als gemene professor die het Sinterklaasfeest probeert te verstoren.
De Pieten, onder leiding van agent De Bok en de Premierpiet, moeten zien te voorkomen dat het feest in de soep loopt.

## Hoofdrollen

* Paul van Gorcum
* Edmond Classen
* Pamela Teves
* Rudi Falkenhagen
* Lee Towers
* Johan Vlemmix
* Henk Wijngaard
# Sint-Machariuskerk (Gent)

De Sint-Machariuskerk is een kerkgebouw in de Belgische stad Gent. De kerk staat vlak bij de Sint-Baafsabdij en is toegewijd aan Macharius.

## Voorgeschiedenis

Macharius stierf in 1012 in de Sint-Baafsabdij. In de Gentse Sint-Baafskathedraal bevindt zich het reliekschrijn van deze mysterieuze heilige.
Als gevolg van de Carolijnse Concessie van 29 april 1540 werd het Spanjaardenkasteel gebouwd op het terrein van de Sint-Baafsabdij. De oprichting van een nieuwe parochie werd overwogen nadat het kasteel in de 18e en 19e eeuw was afgebroken. De bewoners rond het Spanjaardenkasteel werden voorlopig parochianen van de parochie van Sint-Jacobs. De refter van de vroeger Sint-Baafsabdij kreeg vanaf 1835 de functie van hulpkapel van de Sint-Jacobsparochie voor de nieuwe wijk nabij de Dampoort. Ze werd op 30 december 1872 erkend als parochiekerk onder de bescherming van Sint-Macharius.

## De bouw van de kerk

In 1876 was het bewonersaantal in de wijk uitgegroeid tot 8000. Gustave De Battice, hulpbisschop van Gent, legde op 13 juni 1880 de eerste steen van een nieuwe kerk. De parochie maakte deel uit van het bisdom Gent met bisschop Hendrik Frans Bracq als herder. De architect van de nieuwe kerk was Eugène Nève.
De Sint-Machariuskerk is een neogotische kruisbasiliek gemaakt van rode baksteen en hardsteen. De kerktoren aan de westzijde was eerst in 1893 afgewerkt en gerestaureerd onder leiding van Adrien Bressers in 1956. De preekstoel werd overgebracht van de abdijkapel.
Na restauratiewerken werd de kerk op 14 februari 2015 opnieuw geopend. In de kerk vinden concerten en voordrachten plaats.
* ↑ Kerkfabriek Sint-Macharius Gent. www.kerkfabriekmachariusgent.be. Geraadpleegd op 19 maart 2019.
* ↑ Agentschap Onroerend Erfgoed, Parochiekerk Sint-Macharius. Inventaris Onroerend Erfgoed (2019). Geraadpleegd op 19 maart 2019.
* ↑ Kerkfabriek SintMacharius Gent. www.kerkfabriekmachariusgent.be. Geraadpleegd op 19 maart 2019.
# Sint-Machariuskerk (Papegem)

De Sint-Machariuskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Lede behorende plaats Papegem, gelegen aan de Papegemstraat 41.

## Geschiedenis

In 1888 werd Papegem door een tyfusepidemie getroffen. In 1889 beloofde de bisschop van Gent een relikwie van Sint-Macharius aan de bewoners te schenken. Dezen bouwden in 1890 een kapel op grond van het Hof te Papegem welke in 1891 werd ingezegend. Hier rustte de relikwie.
Voordat een echte kerk werd gebouwd was er al een kapel die als zodanig werd gebruikt. Dit was de Papeghemcapelle. In 1540 werd deze voor het eerst afgebeeld. Omstreeks 1625 werd deze kapel gesloopt. De bouwmaterialen werden gebruikt voor de bouw van de sacristie te Smetlede.
De huidige kerk betreft een eenvoudige zaalkerk die fungeert als filiaalkerk van de parochie Vlierzele. De kerk heeft een plat dak, maar geen toren. Slechts aan een kruis, bevestigd naast het ingangsportaal, ziet men dat het een kerkgebouw betreft. De kerk werd gebouwd in 1958 en ingewijd in 1959.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ Impe en zijn geschiedenis
# Sint-Machariuskerk

Sint-Machariuskerk kan verwijzen naar:
* Sint-Machariuskerk (Gent)
* Sint-Machariuskerk (Laarne)
* Sint-Machariuskerk (Nederboelare)
* Sint-Machariuskerk (Papegem)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Machariuskerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Machariuskerk (Nederboelare)

De Sint-Machariuskerk is de parochiekerk van de tot de Oost-Vlaamse gemeente Geraardsbergen behorende plaats Nederboelare, gelegen aan de Felicien Cauwelstraat 11.

## Geschiedenis

Tot 1798 werd de slotkapel van het kasteel van Boelare als kerkruimte gebruikt. Vervolgens werd gekerkt in de Sint-Bartholomeuskerk te Geraardsbergen.
Vanaf 17 september 1972 beschikte men over een eigen parochiekerk, ontworpen door Emile Leus, Paul Gavel en Richard Borremans.

## Gebouw

Het betreft een kerk in de stijl van het naoorlogs modernisme. De gevels zijn met baksteen bekleed. De kerk loopt taps toe naar het koor. De voorzijde van de kerk heeft een brede galerij aan kleurrijke glas-in-loodramen welke eucharistiesymbolen verbeelden. Deze werden vervaardigd door Harold Van de Perre. Achter het koor bevindt zich een vrijstaande, driezijdige klokkentoren.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Harold Van de Perre
# 🇮🇴

🇮🇴 is een Unicode vlagsequentie emoji die gebruikt wordt als regionale indicator voor het Brits Indische Oceaanterritorium. De meest gebruikelijke weergave is die van de vlag van het Brits Indische Oceaanterritorium, maar op sommige platforms (waaronder Microsoft Windows) ziet men de letters IO.
De vlagsequentie is opgebouwd uit de combinatie van de Regional Indicator Symbols 🇮 (U+1F1EE) en 🇴 (U+1F1F4), tezamen de ISO 3166-1 alpha-2 code IO voor Brits Indische Oceaanterritorium vormend.
Deze emoji is in 2010 geïntroduceerd met de Unicode 6.0-standaard.

## Gebruik

Deze emoji wordt gebruikt als regionale aanduiding van het Brits Indische Oceaanterritorium. De aanduiding voor Diego Garcia is in de meeste implementaties identiek, 🇩🇬.

## Codering
### Unicode

In Unicode vindt men de 🇮🇴 met de codesequentie U+1F1EE U+1F1F4 (hex).

### Shortcode

Er zijn shortcodes voor 🇮🇴; in Github kan deze opgeroepen worden met :british_indian_ocean_territory:, in Slack kan het karakter worden opgeroepen met de code :flag-io:.
* ↑ Entry in de Emojipedia
# 🇮🇹

🇮🇹 is een Unicode vlagsequentie emoji die gebruikt wordt als regionale indicator voor Italië. De meest gebruikelijke weergave is die van de vlag van Italië, maar op sommige platforms (waaronder Microsoft Windows) ziet men de letters IT.
De vlagsequentie is opgebouwd uit de combinatie van de Regional Indicator Symbols 🇮 (U+1F1EE) en 🇹 (U+1F1F9), tezamen de ISO 3166-1 alpha-2 code IT voor Italië vormend.
Deze emoji is in 2010 geïntroduceerd met de Unicode 6.0-standaard.

## Gebruik

Deze emoji wordt gebruikt als regionale aanduiding van Italië.

## Codering
### Unicode

In Unicode vindt men de 🇮🇹 met de codesequentie U+1F1EE U+1F1F9 (hex).

### Shortcode

Er zijn shortcodes voor 🇮🇹; in Github kan deze opgeroepen worden met :italy:, in Slack kan het karakter worden opgeroepen met de code :flag-it:.
* ↑ Entry in de Emojipedia
# 🇮🇩

🇮🇩 is een Unicode vlagsequentie emoji die gebruikt wordt als regionale indicator voor Indonesië. De meest gebruikelijke weergave is die van de vlag van Indonesië, maar op sommige platforms (waaronder Microsoft Windows) ziet men de letters ID.
De vlagsequentie is opgebouwd uit de combinatie van de Regional Indicator Symbols 🇮 (U+1F1EE) en 🇩 (U+1F1E9), tezamen de ISO 3166-1 alpha-2 code ID voor Indonesië vormend.
Deze emoji is in 2010 geïntroduceerd met de Unicode 6.0-standaard.

## Gebruik

Deze emoji wordt gebruikt als regionale aanduiding van Indonesië.

## Codering
### Unicode

In Unicode vindt men de 🇮🇩 met de codesequentie U+1F1EE U+1F1E9 (hex).

### Shortcode

Er zijn shortcodes voor 🇮🇩; in Github kan deze opgeroepen worden met :indonesia:, in Slack kan het karakter worden opgeroepen met de code :flag-id:.
* ↑ Entry in de Emojipedia
# Sittingbourne

Sittingbourne is een plaats in het bestuurlijke gebied Swale, in het Engelse graafschap Kent. De plaats telt 55.000 inwoners.
# Sint-Marcuskerk (Frederiksberg)

De Sint-Marcuskerk (Deens: Sankt Markus Kirke) is een kerkgebouw aan het eind van de Julius Thomsens Plads in de gemeente Frederiksberg bij Kopenhagen.

## Geschiedenis

De Marcuskerk werd van 1900 tot 1902 gebouwd naar het ontwerp van Carl Lendorf. Het gebouw werd op 9 november 1902 door bisschop Thomas Skat Rørdam ingewijd in aanwezigheid van de "cultusminister" (minister van kerkzaken, cultuur en onderwijs) Jens Christian Christensen.

## Architectuur

Het kerkgebouw is een kruiskerk in rode baksteen, geïnspireerd door de Byzantijnse en Romaanse architectuur. De kerktoren heeft de vorm van een koepel. Boven het hoofdportaal beeldt een mozaïek van Oscar Willerup de evangelist Marcus uit, de naamgever van de kerk.

## Orgel

Het orgel is met 2600 pijpen en 38 registers het grootste in Frederiksberg. Het is in 1978 gebouwd door Poul-Gerhard Andersen, met gebruikmaking van de kas van het vorige orgel, dat in 1928 door I. Starup & Søn was gemaakt. Ook het merendeel van het pijpwerk is daarvan overgenomen en was voor een deel weer afkomstig van het allereerste orgel van de kerk, dat in 1902 door de orgelbouwer Frederik Nielsen was vervaardigd.

## Interieur

* Interieur
* Altaar
* Preekstoel
* Doopvont
* Orgel
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sankt Markus Kirke (Frederiksberg) op de Deenstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Pancratiuskerk (Sterrebeek)

De Sint-Pancratiuskerk is een kerkgebouw in het centrum van Sterrebeek, sinds 1977 deelgemeente van het Belgische Zaventem.
De kerk ligt aan het Dorp en de Kerkdries en is toegewijd aan Pancratius die vaak Sint-Pancraas wordt genoemd. Het bouwwerk in laatclassicistische stijl dateert uit 1829, naar plannen van architect Stevens. De zandstenen kerktoren van de vorige romaanse kerk is bewaard gebleven, en is vermoedelijk 12e-eeuws.
Stevens ontwierp een pseudobasilicale driebeukige kerk van vijf traveeën met een koor van één travee met een halfronde sluiting. De klokkentoren werd deels ingebouwd in de noordoostelijke hoek. In 1853 werd aan de noordzijde van het koor een grafkapel toegevoegd voor de familie de Fierlant, de toenmalige eigenaars van het kasteel Ter Meeren.
De kerk is sinds 15 mei 2001 beschermd als monument van onroerend erfgoed.
Binnen hangt het schilderij De dood van de Heilige Maagd, een werk uit 1623 van Nicolas Poussin dat in opdracht van Paul de Gondi, aartsbisschop van Parijs, is geschilderd. Het werk hing oorspronkelijk in een kapel van de Notre-Dame van Parijs en kwam in 1802 naar het Museum van Brussel als onderdeel van de eerste zending kunst uit het Louvre. Na 1815 bleef het werk als compensatie in België en kwam het in Sterrebeek te hangen.
* ↑ Verwinnen, Katrien 2014: Parochiekerk Sint-Pancratius (herinventarisatie 2014), Inventaris Onroerend Erfgoed [online], https://id.erfgoed.net/teksten/156844 (geraadpleegd op 6 november 2016).
* ↑ Agentschap Onroerend Erfgoed 2016: Parochiekerk Sint-Pancratius, Inventaris Onroerend Erfgoed [online], https://id.erfgoed.net/erfgoedobjecten/40929 (geraadpleegd op 6 november 2016).
* ↑ André Tihon, De restauratie , in Het aartsbisdom Mechelen-Brussel, deel II, Halewijn, 2009, p. 31
# Sint-Pieterskerk (La Minerie)

De Sint-Pieterskerk (Frans: Église Saint-Pierre) is de parochiekerk van de tot de Belgische gemeente Thimister-Clermont behorende plaats La Minerie.
In 1745 werd te La Minerie een aan Sint-Petrus gewijde kapel gebouwd. Deze werd in 1753 en 1765 vergroot. In 1837 werd La Minerie een zelfstandige parochie. De huidige kerk werd gebouwd in 1842-1843 in neoclassicistische stijl. De driebeukige kerk met halfronde koorafsluiting is gebouwd in baksteen met kalkstenen omlijstingen en hoekbanden.
De voorgevel en het ingangsportaal zijn beide voorzien van een driehoekig fronton. De ingebouwde vierkante toren heeft een achtkante spits.
Het kerkmeubilair is voornamelijk 19e-eeuws uit de tijd van de bouw. Een 17e-eeuws grafkruis bevindt zich tegen de kerkmuur.
* BALaT KIK-IRPA
* Inventaris onroerend erfgoed
# Sint-Pieterskerk (Kwerps)

De Sint-Pieterskerk is een gotische en neogotische kerk in de Vlaams-Brabantse gemeente Kortenberg in het centrum van België.
De Sint-Pieterskerk ligt in de deelgemeente Erps-Kwerps aan het dorpsplein van Kwerps, en dateert uit verschillende periodes: de oostertoren is in oorsprong 12de of 13de-eeuws, vernield in 1572 bij de godsdienstoorlogen en in 1586 in zijn huidige vorm heropgebouwd, dus 16de-eeuws, het vijfzijdige koor met steunberen in Brabantse gotiek is 17de-eeuws, de uitbreiding en verbouwing van het neogotische middenschip met zijbeuken van 1897 onder architect Florent Van Roelen en sgariffiti van Gabriel Van Dievoet.
De kerk zelf is geen monument van onroerend erfgoed, het orgel van de kerk behoort wel tot het cultureel erfgoed in België. Het orgel werd in 1791 door toenmalig pastoor Delvaux aangekocht van de kerk van Diegem. De doopvont in arduin is uit 1590. Achter het koor ligt de grafzerk van architect Claude Fisco, overleden in 1825. Hij is de architect van onder meer het Brusselse Martelarenplein.
# Slag bij Sporting Hill

De Slag bij Sporting Hill vond plaats op 30 juni 1863 bij Camp Hill in Cumberland County, Pennsylvania.

## Achtergrond

In de laatste dagen van juni 1863 had de Zuidelijke luitenant-generaal Richard S. Ewell twee divisies en een cavaleriebrigade via Maryland naar Pennsylvania geleid. Hij had de opdracht gekregen om de hoofdstad van de Pennsylvania in te nemen, namelijk Harrisburg. Ewell had echter vertraging opgelopen toen hij de rivier de Potomac moest oversteken. Hierdoor kregen de Noordelijken meer tijd om te reageren. Na een dag rust in Chambersburg, Pennsylvania rukte Ewell verder op via de Cumberlandvallei naar Harrisburg.
Om de Harrisburg te verdedigen stuurde generaal-majoor Darius N Couch, bevelhebber van het Departement of the Susquehanna, eenheden naar Camp Hill. Arbeiders wierpen aarden wallen op en bouwden fortificaties. De twee grootste redoutes werden gekend als "Fort Couch" en "Fort Washington."

## De slag

Op 28 juni voerde een Zuidelijke cavaleriebrigade onder leiding van brigadegeneraal Albert G. Jenkins een raid uit op Mechanicsburg, Pennsylvania. In de loop van de avond ontving generaal Robert E. Lee dat hij Noordelijke Army of the Potomac in een snel tempo oprukte door Maryland. Daarom werd Lee gedwongen om zijn Army of Northern Virginia samen te trekken in de omgeving van Gettysburg, Pennsylvania. Ewell staakte zijn opmars naar Harrisburg om en trok terug naar de Zuidelijke hoofdmacht.
Toch vocht Jenkins een kleine schermutseling uit met de 22nd en 37th New York Militia bij Sporting Hill in de omgeving van Camp Hill op 30 juni 1863. De Zuidelijken vuurden vanuit de boerderij van McCormick naar de Noordelijke stellingen bij Carlisle Pike. Een Zuidelijke flankeerbeweging mislukte. De Zuidelijken openden rond 17.00u het vuur met hun artillerie. Luitenant Perkins arriveerde op het slagveld met twee kanonnen en beantwoordde het vijandelijke vuur. Een voltreffer op de schuur van McCormick verjoeg de Zuidelijken. Ze trokken zich terug in de richting van Carlisle, Pennsylvania waar Ewells infanterie wachtte. Daarna marcheerden ze in zuidelijke richting naar Heidlersburg en Gettysburg.

## Gevolgen

De Zuidelijken verloren 16 doden en 20 tot 30 gewonden. De Noordelijken hadden 11 gewonden te betreuren.
# Slag bij Mantinea (362 v.Chr.)

De Tweede Slag bij Mantinea vond plaats in 362 v.Chr. en was onderdeel van de Boeotische Oorlog, waarbij Thebe tegenover Sparta stond.

## Achtergrond

Na zijn overwinning bij Leuktra trok Epaminondas naar de Peloponnesos. Hij moedigde de gebieden die geleden hadden onder het terreurbewind van Sparta niet alleen aan om zich van Sparta los te scheuren, maar gaf ook praktische steun door hun bijvoorbeeld te voorzien van stadsmuren. Hij steunde ook Messene, dat het ergste van allemaal geleden had onder Sparta's hegemonie. Epaminondas kon ook enkele Peloponnesische steden tegen elkaar opzetten, zoals Mantinea en Tegea. Dankzij deze twist steunde Tegea nu ook Epaminondas. Hij hoorde ervan dat koning Agesilaus noordwaarts oprukte om tegen hem te gaan vechten. Hij ontweek hen echter, en probeerde via een omtrekkende beweging het nu onverdedigde Sparta in te nemen. Agesilaus werd echter over dit manoeuvre op de hoogte gesteld via een deserteur en haastte zich -net op tijd- terug naar Sparta. Epaminondas was dus zijn verrassingselement kwijt. Maar, met dank aan een geforceerde dagmars, richtte hij zijn pijlen op Mantinea. Maar ook hier keerde het verrassingselement zich tegen hem. Er kwam namelijk juist een Atheense ruiterafdeling aan om de Mantineërs te helpen en die raakte slaags met de Thebaanse voorhoede. De Thebanen wisten deze echter terug te slaan. Sparta had nu wel de tijd om een leger samen te stellen en op te trekken naar Mantinea, waar het een kloof tussen de bergen van slechts anderhalve kilometer breed versperde.

## De slag

De Boeotiërs rukten nu ook op naar Mantinea. Ze rukten op tot vlak voor het geallieerde leger en legden hun wapens neer. De Spartanen, Atheners en Mantineërs legden nu ook hun wapens neer in de veronderstelling dat de slag enkele uren zou uitgesteld worden. Epaminondas ging echter plotseling met zijn versterkte linkervleugel in een schuine formatie tot de aanval over op de vijandelijke rechtervleugel, terwijl zijn ruiterij de vijandelijke cavalerie en lichte troepen tegenhield en hen zelfs verdreef. Zij konden nu de vijandelijke falanx in zijn ongedekte rechterflank aanvallen, terwijl de Boeotische falanx daar juist tegenaan botste. De Mantineërs, die deze vleugel bemanden, vluchtten. De Thebanen achtervolgen hen, maar Epaminondas sneuvelde. Verslagen door zijn dood geven de Boeotiërs de achtervolging op.

## Nasleep

Doordat de achtervolging opgeheven werd, leden de Spartanen geen zware verliezen. Voor Thebe bleek Epaminondas' werk niet van blijvende betekenis; met zijn dood verdween de Thebaanse hegemonie even plotseling als zij gekomen was.
# Slag bij Mansura

De Slag bij Mansura vond plaats op 16 mei 1864 in Avoyelles Parish Louisiana tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog.

## Achtergrond

Na de Slag bij Mansfield en de Slag bij Pleasant Hill trokken de Noordelijke eenheden onder leiding van generaal-majoor Nathaniel P. Banks zich terug via de Red River. De Zuidelijke eenheden onder leiding van generaal-majoor Richard Taylor probeerden de Noordelijken op zijn minst te vertragen en indien mogelijk te vernietigen. De Noordelijken passeerden langs Fort De Russy, die ze enkele maanden voordien hadden ingenomen, bereikten daarna Marksville, Louisiana en marcheerden vandaar verder in oostelijk richting. Taylor stelde zijn troepen op bij Mansura in een open prairie bij de drie wegen waarlangs Banks diende te passeren. Taylor hoopte de vijand te kunnen decimeren met zijn artillerie.

## De slag

In de vroege ochtend van 16 mei naderden de Noordelijke eenheden de Zuidelijke stellingen. De schermutselingen begonnen zeer snel. Na een vier uur durend artillerieduel maakten de Noordelijke zich op om de vijandelijke flank aan te vallen. Hierop trokken de Zuidelijken zich terug waarna de Noordelijken verder marcheerden richting Simmsport, Louisiana.
# Sixplein

Het Sixplein is een plein in de dorpskern van het West-Vlaamse Vlamertinge (deelgemeente van en bij Ieper). Het plein ligt aan het kruispunt van de Poperingseweg (N308) en de Hospitaalstraat. Het pleintje is vernoemd naar de bisschop Joris Six. Kenmerkend aan het plein is het grote houten Christus-kruis dat in 1929 werd vervangen door een nieuw, gelijkaardig beeld en het voormalige gemeentehuis.. De vrijheidsboom die de calvarie beschaduwd, werd geplant op 30 november 1919 als herinnering aan de bevrijding. Het hele plein is geregistreerd als bouwkundig erfgoed.
Sinds 5 maart 2014 is de bibliotheek er gevestigd.

## Trivia

* In de volksmond wordt het plein ook wel Monseigneur Sixplein genoemd en er wordt ook op die manier naar verwezen in publicaties.

## Externe link

* fotoreeks op Mapillary
* Inventaris Onroerend Erfgoed, Sixplein
* ↑ (en) UpClosed, Georges Six Biography | |. UpClosed. Gearchiveerd op 7 november 2017. Geraadpleegd op 5 november 2017.
* ↑ Stad Ieper: Ieperse straatnamenlijst 2016 - Sixplein
* ↑ Westhoek verbeeldt - Vlamertinge: gemeentehuis en calvarieberg op het Mgr. Sixplein
* 1 2 Sixplein. Inventaris Onroerend Erfgoed. Geraadpleegd op 5 november 2017.
* ↑ Bib in Vlamertinge krijgt nieuwe locatie. Gearchiveerd op 7 november 2017. Geraadpleegd op 5 november 2017.
* ↑ Vlamertinge. Geraadpleegd op 5 november 2017.
# Sjef van Gennip

J. J. H. M. (Sjef) van Gennip (Meerssen, 11 augustus 1951) is een Nederlands bestuurder. Hij was van september 2004 tot juni 2018 voorzitter van de raad van bestuur van Reclassering Nederland.
Na een beroepsopleiding in de sociale sector studeerde Van Gennip Nederlands Recht en bestuurskunde. Hij is zowel uitvoerend als beleidsmatig werkzaam geweest op het terrein van Justitie. Vervolgens was hij vanaf 1995 negen jaar directeur van de MOgroep, de werkgeversvereniging voor welzijn, maatschappelijke dienstverlening, jeugdhulpverlening en kinderopvang. Op 1 september 2004 trad Van Gennip aan als directeur van Reclassering Nederland.
Van Gennip besloot in december 2006 een extern onderzoek, onder leiding van Dato Steenhuis, oud lid van het College van procureurs-generaal, te laten instellen naar het functioneren van zijn organisatie. Dit naar aanleiding van de moord op Jesse Dingemans op 1 december 2006. In januari 2007 besloot hij op basis van de resultaten van dit onderzoek om twee medewerkers van zijn organisatie te ontslaan, omdat zij gefaald hadden bij het toezicht op Julien Constancia, de moordenaar van Jesse Dingemans.
Van Gennip streefde naar een nauwe samenwerking met de reclassering in het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden om daarmee tegelijkertijd de problemen in Nederland met Antillianen te verkleinen.
Op 20 januari 2020 trad Van Gennip bij instituut ProDemos aan als waarnemend directeur.