OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Frank Nix

Frank Cornelis Nix (Batavia, 2 november 1934 – Bleskensgraaf, 27 oktober 2008) was een Nederlandse schilder, keramist, graveur en beeldhouwer.

## Leven en werk

Frank Nix werd geboren en groeide op in Nederlands-Indië. Hij ontving zijn opleiding als kunstenaar aan de Hogeschool voor Wetenschap en Kunst Sint-Lucas in Gent. In 1963 ging Nix wonen in Bleskensgraaf in de Zuid-Hollandse Alblasserwaard. Gezien zijn internering in een jappenkamp werd hij in 1971 gekozen voor het ontwerp van het Monument Japanse vrouwenkampen in Apeldoorn. Het monument werd na vernielingen in 1985 herplaatst in park Bronbeek in Arnhem en onthuld door prinses Juliana. In 1975 ontwierp hij met de collega's Guido Eckhardt en Joost van Santen het monument Vrouwen van Ravensbrück op het Museumplein in Amsterdam.
De kunstenaar overleed in 2008, na een lang ziekbed, in Bleskensgraaf.

## Werken (selectie)

* 1960: Wanddecoratie in salon m.s. Kreon KNSM.
* 1963: Reliëf De Ploeger, Museum Nagele aan de Ring 23 in Nagele
* 1963: Reliëf in marmer met muziekmotieven, De Doelen in Rotterdam
* 1963: Mozaïek in de hal van het van der Puttlyceum in Eindhoven
* 1965: Betonplastiek aan de Overhage in de Rotterdamse deelgemeente Hoogvliet
* 1971: Monument Japanse vrouwenkampen, Apeldoorn, herplaatsing in 1985 op Bronbeek in Arnhem
* 1975: Vrouwen van Ravensbrück, Museumplein in Amsterdam
* 1975: Kinderen in een kring, Resedastraat/Parallelweg in Alblasserdam
* 1981: Vikingschip (speelobject) aan de Beetslaan in Voorschoten
* 1990: Afbraak, evacuatie en wederopbouw, monument aan de E.A. Borgerstraat in Katwijk
* 1990: Zonder titel (abstract beeld in opdracht van orthodontist dr. M.B. Guis voor diens praktijk gevestigd op het Papeterspad 5 in Dordrecht)
* 1992: Zonder titel (wandreliëf) Beatrix Ziekenhuis aan de Banneweg in Gorinchem
* 1995: Monument Tweede Wereldoorlog, Stationsweg in Sliedrecht
* 1999: Gevel in keramiek, Nationaal Baggermuseum in Sliedrecht
* 2002: Metaalplastiek, Scheepswerf De Merwede in Hardinxveld-Giessendam
* 2003: Willibrord, in Amsterdam-Oost

## Fotogalerij

* Betonplastiek in Rotterdam-Hoogvliet
* Monument Japanse vrouwenkampen in Arnhem
* Vrouwen van Ravensbrück in Amsterdam
* Afbraak, evacuatie en wederopbouw in Katwijk aan Zee
* Zonder titel in Dordrecht

## Externe link

* Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Stichting Japanse Vrouwenkampen
* ↑ Oorlogsmonumenten: "Vrouwen van Ravensbrück". Gearchiveerd op 17 oktober 2017.
* ↑ Vrouwen van Ravensbrück 1940-1945: De opdracht
* Biografisch Portaal: 79983692
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 39924123X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 59713
* Virtual International Authority File: 2258147270593435700002
* WorldCat (via VIAF): 2258147270593435700002
# Maleisische slakkeneter

De Maleisische slakkeneter (Malayemys macrocephala) is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae).
De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edward Gray in 1859. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Geoclemys macrocephala gebruikt. De schildpad behoorde eerder tot het geslacht Geoclemys, waardoor de oude naam in de literatuur nog wordt gebruikt. De schildpad dankt zijn Nederlandstalige naam aan het feit dat voornamelijk slakken worden gegeten.
De Maleisische slakkeneter komt voor in delen van Azië en leeft in de landen Cambodja, Maleisië en Thailand. De habitat bestaat uit langzaam stromende wateren met een modderbodem en veel plantengroei. Geschikte leefgebieden zijn onder andere rivieren, moerassen en kanalen. Ook in rijstvelden kan de schildpad worden aangetroffen.
De schildpad eet voornamelijk slakken maar daarnaast worden ook andere kleine waterdieren gegeten zoals tweekleppigen, kreeftachtigen en insecten.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Maleisische slakkeneter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ J de Lege (2008). Internationale regelgeving bescherming dier-en plantensoorten: Lexplicatie. Kluwer. ISBN 9013060293.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Malayemys macrocephala.
* ↑ Bangkok Herps, Malayan Snail-eating Turtle - Malayemys subtrijuga and Malayemys macrocephala. Gearchiveerd op 4 april 2016.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Malayemys macrocephala - Website Geconsulteerd 20 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
# Llupia

Llupia is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Orientales (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Perpignan. Llupia telde op 1 januari 2021 2.140 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Llupia bedroeg op 1 januari 2021 6,88 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 311 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# De kinderen van het achtste woud

De kinderen van het achtste woud (in latere drukken: De kinderen van het Achtste Woud) is een Nederlandstalig kinderboek, geschreven door Els Pelgrom, met illustraties van Peter van Straaten. Het werd uitgegeven in 1977 door uitgeverij Kosmos (Amsterdam) en een aantal maal herdrukt (12e druk: 2005). De doelgroep is 10+.

## Vertalingen en prijzen

Het boek werd vertaald in het Engels, Duits, Frans, Spaans en Japans.
In 1978 werd het boek bekroond met de Gouden Griffel. Pelgrom won later nog tweemaal een Gouden Griffel, voor Kleine Sofie en Lange Wapper (in 1985) en voor De eikelvreters (in 1990).

## Inhoud

Het verhaal speelt zich af in de winter van 1944, het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog. De 12-jarige Noortje vlucht met haar vader weg uit Arnhem, waar gevochten wordt, en komt terecht op boerderij Het Klaphek op de Veluwe, bij een gezin met drie kinderen. In het bos zit een groep Joden verstopt, die eten krijgen van de boeren.
Ook komen er veel hongerige mensen uit de steden om eten vragen. Duitse soldaten nemen op een gegeven moment drie van de vier varkens mee. Een Duitse deserteur krijgt, ondanks enig wantrouwen, ook te eten. Op een nacht krijgt een van de joodse vrouwen in het bos een baby, Sarah. Noortje zorgt voor haar. De joodse groep wordt later opgepakt.
Na de bevrijding gaat Noortje terug naar Arnhem.

## Boekbesprekingen

Na verschijning en na de toekenning van de Gouden Griffel verschenen er in verschillende kranten besprekingen van het boek.
* "Els Pelgrom verdient met haar boek De kinderen van het Achtste Woud met recht de Gouden Griffel. (…) Els Pelgrom heeft als kind de oorlog meegemaakt. Het komt goed in haar boek naar voren. (…) Spanning, ontroering en dan opeens weer die realiteit. Els Pelgrom laat het ongemeen boeiend in elkaar overlopen. (…) De kinderen van nu zouden het boek moeten lezen. Op school zou het voorgelezen moeten worden". (Kleny de Jonge, Nieuwsblad van het Noorden, 1978).
* "Voor ons tot nog toe het mooiste boek van deze gevierde Nederlandse schrijfster". (De Standaard).
* "Het is duidelijk: deze auteur is er zelf bij geweest en wat ze heeft ervaren weet ze in taal terug te roepen uit de verste hoeken van die boerderij in oorlogstijd". (NRC Handelsblad).
# Van Vaerenbergh

Van Vaerenbergh kan verwijzen naar:

## Personen met de achternaam Van Vaerenbergh

* Dennis van Vaerenbergh, Belgisch voetballer
* Dirk Van Vaerenbergh, Belgisch acteur en toneelregisseur
* Etienne Van Vaerenbergh, Belgisch advocaat en politicus
* Gustaaf Van Vaerenbergh, Belgisch wielrenner
* Kristien Van Vaerenbergh, Belgisch advocate en politica

## Andere

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Van Vaerenbergh en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jeroen Latijnhouwers

Jeroen Latijnhouwers (Sint Odiliënberg, 22 mei 1967) is een Nederlands televisiepresentator.

## Studie

Latijnhouwers studeerde na de havo aan de Academie voor Journalistiek in Tilburg.

## Carrière

Latijnhouwers was te zien en te horen bij onder andere Omroep Brabant, Lokale Omroep Goirle, Veronica Nieuwsradio en het ter ziele gegane Sport 7.
Hierna begon zijn carrière bij RTL Nederland. Latijnhouwers begon in 1996 als commentator bij RTL Sport. Van 1997 tot en met 2003 presenteerde hij het RTL Nieuws en van 2003 tot en met 21 augustus 2014 Editie NL.
Daarnaast was hij in het verleden te zien als invaller voor Daphne Bunskoek bij RTL Boulevard. Vanaf 2012 verving Latijnhouwers soms Jan de Hoop en Sanne Staarink-Steusel bij Ontbijtnieuws. Latijnhouwers was bij uitzondering te zien als nieuwslezer bij RTL Z.
In oktober 2014 ging Latijnhouwers aan de slag voor Omroep MAX, waar hij tot en met 2018 het dagelijkse nieuwsprogramma Hallo Nederland presenteerde. Dit middagprogramma was een vast onderdeel van Tijd voor MAX. Voorts presenteerde hij in 2014 en 2015 het programma Heel Nederland kijkt sterren.
Daarnaast verving hij bij Evers staat op op Radio 538 regelmatig vaste nieuwslezer Henk Blok. Van 9 oktober 2017 tot medio april 2018 was hij de vaste nieuwslezer in De Veronica Ochtendshow met Giel van Giel Beelen op Radio Veronica. Op last van Omroep MAX moest hij daar stoppen. Na vijf maanden keerde hij weer terug bij De Veronica Ochtendshow met Giel. In 2020 stopte Beelen met dit ochtendprogramma. Vanaf 4 januari 2021 presenteerde hij enige tijd op Radio M Utrecht Utrecht komt thuis. In het voorjaar van 2023 was Latijnhouwers te horen als nieuwslezer op Qmusic. Sinds 2024 is hij van maandag t/m donderdag als nieuwslezer te horen op Joe tijdens de middagshow van Kai Merckx
Op 26 mei 2023 werd bekend dat Latijnhouwers tijdelijk aan de slag ging als presentator van NOS Studio Sport en hiervoor zijn radiowerk op een lager pitje zette.

## Persoonlijk

Latijnhouwers heeft met zijn vriendin een dochter en een zoon.

## Trivia

* Latijnhouwers is een supporter van Willem II. Sinds 2009 presenteert hij de nieuwe selectie tijdens de open dag, de zogenoemde Koningsdag.
* ↑ Suse van Kleef en Jeroen Latijnhouwers tijdelijke presentatoren bij NOS Sport. NOS (26 mei 2023). Gearchiveerd op 26 mei 2023. Geraadpleegd op 26 mei 2023.
* ↑ Dochter voor Jeroen Latijnhouwers, Radio.nl, 29 augustus 2007
# Dolok Sagala

Dolok Sagala is een bestuurslaag in het regentschap Serdang Bedagai van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Dolok Sagala telt 4135 inwoners (volkstelling 2010).
# N-GA

De N-GA, de Nieuw-Gentse Alliantie, was een politieke satire, waarmee een groep jonge Gentenaars de uitwassen van overdreven Vlaams nationalisme aanklaagden.
De N-GA begon haar project in oktober 2007 en kwam voor het eerst naar buiten met haar slogan "Gent onafhankelijk!" in januari 2008 tijdens de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van de stad Gent. Hierop volgde veel mediabelangstelling. Eerst in de lokale Gentse pers, maar ook vanwege de nationale media. De N-GA woordvoerders waren onder andere te zien in het VRT-journaal, 'Phara' en 'De laatste show'.
N-GA trok de aandacht met twee nogal absurde, maar evengoed controversiële standpunten. Ten eerste de Gentse onafhankelijkheid, daarbij verwijzend naar de historische onafhankelijkheid van de stad en de aparte Gentse mentaliteit. Ten tweede met de eis dat alle ingeweken West-Vlamingen zich dienden te assimileren. Hieraan werd meermaals toegevoegd dat wie dit niet deed na de Gentse onafhankelijkheid uit de stad zou worden verwijderd. Dit alles werd uitvoerig uit de doeken gedaan in de documentaire: 'Vlaanderen Barst'.
Vooral de tweede eis zorgde voor nogal wat controverse in de stad. Burgemeester Daniël Termont verklaarde herhaaldelijk te zijn aangesproken door mensen die de dreigementen serieus namen. Dit ondanks de vele overduidelijk studentikoze punten in het N-GA "70-puntenplan". Verschillende andere mensen vonden dan weer dat een dergelijke satire op xenofobie, zelf xenofobie in de hand werkte.
Ondertussen speelden verschillende West-Vlamingen het spel mee. Er verschenen verschillende West-Vlaamse tegenbewegingen: N-GA Busters, WDF, Gents-West-Vlaamse Liga, G-Plus, etc...
Op 30 maart 2008 organiseerde N-GA een dag voor de Gentse onafhankelijkheid, die enkele duizenden Gentenaars op de been bracht. Er was een klein festival aan het Sint-Jacobsplein. In de namiddag volgde een stoet naar het Sint-Baafsplein, waar 'N-GA ideoloog' Edmond Cocquyt officieel de Gentse onafhankelijkheid uitriep vanaf het balkon van het NTGent. Die nacht werd de partij opgeheven.
# Franck Evina

Franck Junior Evina (Yaoundé, 5 juli 2000) is een Duits-Kameroens voetballer die doorgaans als vleugelspeler speelt. Hij staat onder contract bij Bayern München.

## Clubcarrière

Evina is afkomstig uit de jeugdacademie van Bayern München. In augustus 2017 maakte hij zijn opwachting in het tweede elftal. Op 28 april 2018 debuteerde hij in de Bundesliga met een basisplaats tegen Eintracht Frankfurt. Hij werd na 66 minuten gewisseld voor Niklas Süle. Op 11 mei 2018 tekende hij een profcontract dat hem tot 2021 aan de club verbindt.
# Dolopo (plaats)

Dolopo is een bestuurslaag in het regentschap Madiun van de provincie Oost-Java, Indonesië. Dolopo telt 7628 inwoners (volkstelling 2010).
# Sinterbrons

Sinterbrons, vanwege de voornaamste toepassing ook wel lagerbrons genoemd, is een poreuze vorm van brons.

## Productie

Het materiaal wordt geproduceerd door bronspoeder onder hoge temperatuur en druk samen te persen, zodanig dat de korrels aaneen gesinterd worden. De temperatuur is net niet zo hoog dat het materiaal smelt. Door dit proces ontstaat een materiaal dat zeer kleine poriën heeft. Meestal vormen deze poriën 10-35% van het materiaalvolume. Door het materiaal vervolgens in een olieachtige vloeistof te dompelen, wordt deze vloeistof door de hygroscopische werking in het materiaal opgezogen. Er bestaan ook sinterbronzen die niet met een olieachtige vloeistof zijn gevuld maar met grafiet.

## Toepassingen

Sinterbrons wordt voornamelijk gebruikt voor de vervaardiging van glijlagers. De olie die in de poriën van het materiaal opgezogen zit, dient als smeermiddel. Doorgaans hoeft deze olie nooit vervangen te worden.

## Eigenschappen

Sinterbrons heeft zeer goede zelfsmerende eigenschappen. Doordat het contactoppervlak van glijlagers erg groot is in verhouding tot rollende lagers, kan het materiaal een relatief hoge druk verdragen. In verhouding tot kunststof glijlagers kan het hogere temperaturen verdragen. Een sinterbronzen lager is nagenoeg onderhoudsvrij. Een nadeel van het materiaal is dat het erg bros is, en daardoor beperkt bewerkbaar. Een sinterbronzen glijlager moet daarom met de nodige voorzichtigheid in het lagerhuis worden geperst. Als het materiaal verspanend wordt bewerkt, is er het risico dat de poriën aan het oppervlak van het materiaal worden dichtgedrukt, waardoor de olie niet meer vrij kan komen, waardoor het lager veel stroever gaat lopen en dus harder zal slijten.
Vergeleken met andere lagers is een sinterbronzen glijlager relatief goedkoop, en bovendien zeer compact.
Een voorwerp van sinterbrons mag nooit in aanraking komen met een absorberend oppervlak, omdat dat dan de olie uit het materiaal zal opzuigen: legt men bijvoorbeeld een sinterbronzen voorwerp op een stukje papier dan ziet men snel een vetvlek in dat papier ontstaan.
# Stamboom Frederik Hendrik van Oranje (1584-1647)

Dit is de stamboom van Frederik Hendrik van Oranje (1584-1647).
Stamboom Frederik Hendrik van Oranje (1584-1647) :
| Grootouders | Willem van Nassau-Dietz (1487-1559) Willem de Rijke x Juliana van Stolberg (1506-1580) | Willem van Nassau-Dietz (1487-1559) Willem de Rijke x Juliana van Stolberg (1506-1580) | Willem van Nassau-Dietz (1487-1559) Willem de Rijke x Juliana van Stolberg (1506-1580) | Willem van Nassau-Dietz (1487-1559) Willem de Rijke x Juliana van Stolberg (1506-1580) | Gaspard de Coligny x Charlotte de Laval | Gaspard de Coligny x Charlotte de Laval | Gaspard de Coligny x Charlotte de Laval | Gaspard de Coligny x Charlotte de Laval | Gaspard de Coligny x Charlotte de Laval |
| Ouders | Willem I van Oranje (1533-1584) Willem de Zwijger x 1583 Louise de Coligny (1555-1620) | Willem I van Oranje (1533-1584) Willem de Zwijger x 1583 Louise de Coligny (1555-1620) | Willem I van Oranje (1533-1584) Willem de Zwijger x 1583 Louise de Coligny (1555-1620) | Willem I van Oranje (1533-1584) Willem de Zwijger x 1583 Louise de Coligny (1555-1620) | Willem I van Oranje (1533-1584) Willem de Zwijger x 1583 Louise de Coligny (1555-1620) | Willem I van Oranje (1533-1584) Willem de Zwijger x 1583 Louise de Coligny (1555-1620) | Willem I van Oranje (1533-1584) Willem de Zwijger x 1583 Louise de Coligny (1555-1620) | Willem I van Oranje (1533-1584) Willem de Zwijger x 1583 Louise de Coligny (1555-1620) | Willem I van Oranje (1533-1584) Willem de Zwijger x 1583 Louise de Coligny (1555-1620) |
| Frederik Hendrik van Oranje (1584-1647) x 1625 Amalia van Solms (1602-1675) ||||||||||
| Kinderen | Willem II (1626-1650) x 1641 Maria Stuart (1631-1660) | Louise Henriëtte (1627-1667) x 1646 Frederik Willem I van Brandenburg (1620-1688) | Henriëtte Amalia (1628) | Elisabeth (1630) | Isabella Charlotte (1632-1642) | Albertine Agnes (1634-1696) x 1652 Willem Frederik van Nassau-Dietz (1613-1664) | Henriëtte Catharina (1637-1708) x Johan George II van Anhalt-Dessau (1627-1693) | Hendrik Lodewijk (1639) | Maria (1642-1688) |
| Kleinkinderen | Willem III (1650-1702) | Frederik I van Pruisen (1657-1713) | - | - | - | Amalia (1655-1695) Hendrik Casimir II (1657-1696) | Elisabeth Albertine (1665-1706) Amalia (1666-1726) Louise Sophie (1667-1678) Marie Eleonore (1671-1756) Henriëtte Agnes (1674-1729) Leopold I (1676-1747) de oude Dessauer Johanna Charlotte (1682-1750) | - | ? |
# Pangshura sylhetensis

Pangshura sylhetensis is een schildpad uit de familie Geoemydidae. De soort werd lange tijd tot het geslacht Kachuga gerekend, en wordt tegenwoordig ook wel in het geslacht Batagur ingedeeld. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thomas C. Jerdon in 1870. De soort werd vroeger ook tot de geslachten Jerdonella en Batagur gerekend.

## Uiterlijke kenmerken

Met een schildlengte van ongeveer 20 centimeter is dit de kleinste Pangshura- soort. Op de derde tot vijfde vertebraalplaat (de hoornplaten op het midden van de rug) is een kiel aanwezig. Het schild is bruin, het midden van het schild is lichter van kleur. Het buikschild en de brug, het verbindingsstuk tussen buik- en rugschild, is geel met een zwarte vlek op iedere buikplaat tot geheel bruin. De kop heeft twee gele strepen aan de zijkant, een uit-stekende snuit en een gehaakte bek. De nek heeft gele lengtestrepen, de poten zijn bruin en dragen vergrote schubben. De mannetjes zijn zoals bij de meeste schildpadden te onderscheiden van de vrouwtjes door een langere en dikkere staart.

## Algemeen

Pangshura sylhetensis komt voor in Azië: in Bangladesh en India. De habitat bestaat uit meren en rivieren begroeid met grassen op een modderige bodem. De schildpad is voornamelijk nachtactief en omnivoor, het voedsel bestaat uit plantendelen als wortels, bladeren en meer vlezige delen van verschillende soorten, naast dierlijk materiaal als tweekleppigen, insecten, garnalen en vissen, er is een grote voorkeur voor regenwormen.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Pangshura sylhetensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Pangshura sylhetensis.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Pangshura sylhetensis - Website Geconsulteerd 2 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Domas (Bulukerto)

Domas is een bestuurslaag in het regentschap Wonogiri van de provincie Midden-Java, Indonesië. Domas telt 2460 inwoners (volkstelling 2010).
# Biblioteca Alagoniana

De Biblioteca Arcivescovile Alagoniana is een bibliotheek en archief in Syracuse, Italië. De bibliotheek bevindt zich in een zijvleugel van het aartsbisschoppelijk paleis, aan de Piazza Duomo tegenover de kathedraal van Syracuse.
De bibliotheek dateert van de 18e eeuw. Ze is genoemd naar haar stichter Giovan Battista Alagona, bisschop van Syracuse. De bibliotheek is eigendom van het aartsbisdom Syracuse.
De collectie bevat talrijke manuscripten en oude boeken, waaronder 21 Latijnse, Griekse en Arabische codices. Hier zijn onder meer te vermelden een Becommentarieerde Koran, een Byzantijns evangelieboek, een Bijbel in Gotisch schrift, de Istituzioni di rettorica van de humanist Georgius van Trebisonda (1395-circa 1472) en de Libro d’Ore della Beata vergine Maria die verlucht is met Vlaamse miniaturen uit de 14e eeuw.
Qua gedrukte boeken bezit de Biblioteca Alagoniana exemplaren van de oudste drukwerken uit de jaren 1470-1500. Hieronder zijn te vermelden de Liber Cronicarum van Scherer en Komermeister, gedrukt door Anton Koberger in Neurenberg, alsook de Biblia Pauperum en de Manipulus Curatorum van Johannes Bulle uit Bremen gedrukt in Rome.
* ↑ (it) Biblioteca Arcivescovile Alagoniana (Istituti Culturali). BeWeb. Katholieke Kerk van Italië. Gearchiveerd op 4 juni 2023.
* ↑ (it) Biblioteca Alagoniana, biblioteca storica, Siracusa. Musei online. Museo Italia (2021). Gearchiveerd op 26 april 2023.
# Hendrik Sterken Rzn

Hendrik Sterken Rzn (Staphorst, 8 augustus 1915 – Nieuwleusen, 19 april 2010) was een Nederlandse publicist, dichter en volksmuzikant (op trekharmonica en mondharmonica).

## Publicist

Als kind leerde Sterken het boerenvak, thuis op de boerderij. In deze periode groeide zijn belangstelling voor de geschiedenis van de omgeving waarin hij woonde. In 1976 schreef hij als eerste over het dorp Nieuwleusen: Ni'j luusen mien dörpien: Drie en een halve eeuw Nieuwleusen, hij beschreef onder andere het begin van het dorp.
In samenwerking met Koop Vloedgraven schreef Sterken het boek Oud Staphorst in woord en beeld, dat uitkwam in 1976.

### Andere werken

* De tekst van een oud manuscript dat Sterken in een archief vond publiceerde hij onder de titel Uit Staphorsts ver verleden.
* In samenwerking met de Natuur- en Milieufederatie Overijssel beschreef Sterken in het boek Van Reestdal tot Beentjesgraven, van Kievitshaar tot Kievitsnest de planten, beesten, landschap, geologie, cultuur en geschiedenis van de gemeente Staphorst.

## Dichter

In 1987 verscheen Sterkens dichtbundel Uut 't boer'n-laand. Deze gedichten zijn geschreven tussen 1955 en 1986 en hebben gebeurtenissen uit de regionale gemeenschap en autobiografische momenten tot onderwerp.
In 1961 leverde hij al eens een bijdrage met zijn eigen geschreven 'Nieuwleusens Lied" aan het Meertens Instituut.
Dit lied werd in 2010 door Aalt Westerman uitgebracht op zijn dvd Mooi Natuurlijk.
* ↑ Mensenlinq - Hendrik Sterken Rzn. Mensenlinq. Geraadpleegd op 17 november 2024.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9126 2614
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072721383
* Système universitaire de documentation: 152911715
* Virtual International Authority File: 285027721
* WorldCat (via VIAF): 285027721
# Sexagesima

De zondag sexagesima (Dominica in Sexagesima in het Latijn) is de benaming voor de tweede zondag vóór Aswoensdag. De naam komt oorspronkelijk uit het Latijn sexagesimus (zestigste). Dit verwijst naar het feit dat er ongeveer zestig dagen zijn tussen deze zondag en Pasen.
Bij de aanpassing van de liturgische kalender na het Tweede Vaticaans Concilie werden de drie zondagen van de voorvasten (septuagesima, sexagesima en quinquagesima) niet meer opgenomen en vervangen door gewone zondagen door het jaar. Er zijn echter ook katholieken die de Tridentijnse liturgie vieren en de daarbij horende liturgische kalender volgen.