OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Versnipperaar

Een versnipperaar, ook wel hakselaar of verkleinmachine genoemd, is een machine die in de groene sector gebruikt wordt voor het hakselen van snoeiafval zoals takken en kleine stammetjes. In het begin van het nieuwe jaar worden hij ook vaker gebruikt om gebruikte kerstbomen op te ruimen als alternatief voor een kerstboomverbranding

## Messenschijf

Veel versnipperaars zijn voorzien van een schijf waarin een of meer messen zijn gemonteerd. De messen zijn zo aangebracht dat zolang er hout tegen de schijf wordt aangedrukt, deze steeds een stukje hout afsnijden. De messenschijf zorgt zelf niet voor de toevoer van het hout. Hiervoor zijn invoerrollen aanwezig.
De afgehakte spaanders worden vervolgens door de opening in de schijf naar achteren doorgevoerd. Voor de verdere afvoer zorgen de windvleugels die achter de schijf zijn gemonteerd.
Voor dit werkprincipe is het van belang dat er een tegenmes aanwezig is. Dit tegenmes of contrames moet ervoor zorgen dat het door de messen gegrepen stuk hout wordt ondersteund bij het afsnijden.

## Hamermolen

Versnipperaars die zijn uitgerust met een messenschijf of een messenwals zijn zeer gevoelig voor vreemde voorwerpen. Dat is veel minder het geval bij het type dat werkt volgens het principe van de hamermolen. Het verkleinen van het materiaal wordt gedaan door het ingevoerde materiaal te bewerken met snel ronddraaiende hamers die scharnierend met een rotor verbonden zijn. Onderin bevindt zich een zeef, die de snippers doorlaat zodra de gewenste grootte is bereikt.

## Typen

Er zijn qua aandrijving drie typen versnipperaars:
* Elektrisch aangedreven versnipperaars
* Versnipperaars met een eigen verbrandingsmotor, deze kunnen achter een pick-up-truck worden gemonteerd die van een bak is voorzien om de snippers op te vangen.
* Versnipperaars aangedreven door een externe bron (bijvoorbeeld de aftakas van een tractor)
Het vermogen hangt af van het type aandrijving. Elektrische versnipperaars zijn voornamelijk voor thuisgebruik. Deze kunnen slechts takken met een beperkte omvang vermalen. Versnipperaars met een verbrandingsmotor of aangedreven door een externe bron hebben veel meer vermogen en kunnen grotere takken tot zelfs hele boomstammen versnipperen.

## Persoonlijke bescherming

Het werken met een versnipperaar is gevaarlijk. Bij ongevallen met versnipperaars komen jaarlijks wereldwijd enkele personen om het leven of hebben blijvend letsel. In de Verenigde Staten kwamen bij ongelukken met versnipperaars tussen 1992 en 2005 33 mensen om het leven.
Om veilig te werken met een versnipperaar is het aanbevolen veiligheidsvoorzorgen te nemen zoals het dragen van veiligheidsbril, gehoorbescherming, veiligheidshelm en veiligheidsschoenen. Daarnaast is het dragen van een versnipperoverall verplicht. Dit is een overall zonder zakken waardoor takken die de versnipperaar in verdwijnen geen grip hebben op de kleding.

## Externe link

* Versnipperaar op Ecopedia
* ↑ "Man killed in wood-chipper accident is identified", Los Angeles Times, 9 november 2007. Geraadpleegd op 28 juni 2013.
# Kettingzaagveiligheidsuitrusting

Een kettingzaagveiligheidsuitrusting is een deel van de persoonlijke beschermingsmiddelen in de bosbouw welke het risico van verwonding bij bosbouwwerkzaamheden beperkt, vooral bij de omgang met een kettingzaag.

## Uitrusting

Tot een volwaardige uitrusting behoren de volgende uitrustingsmiddelen
* Gehoorbescherming, mag ook onderdeel zijn van de veiligheidshelm
* Veiligheidsbril, mag ook onderdeel zijn van de veiligheidshelm
* Kettingzaaghelm
* Kettingzaaghandschoenen
* Kettingzaagjas of andere beschermingsjas.
* Kettingzaagbroek
* Veiligheidsschoen, bij voorkeur zaaglaarzen

## Veiligheidsbril

De veiligheidsbril dient ter bescherming van de ogen tegen afspattende en/of rondvliegende deeltjes van bepaalde materialen.

## Kettingzaaghelm

Een kettingzaaghelm is voorzien van veiligheidsvizier en gehoorbescherming. De helm beschermt het hoofd tegen vallende objecten zoals takken. Het vizier voorkomt het in het gezicht spatten van houtsnippers en/of onder spanning staande takken. De gehoorbescherming beschermt het oor tegen het lawaai van de kettingzaag waardoor doofheid zou kunnen optreden

## Kettingzaaghandschoenen

Verkleinen de kans op verwonding van de hand. Kettingzaaghandschoenen zijn uitgevoerd met een gewatteerde bovenkant zodat een eventueel rondvliegende ketting de hand minder snel verwondt.

## Kettingzaagjas

Een kettingzaagjas beschermt de drager tegen weersinvloeden. De jas is voorzien van fluorescerende strepen en oranje kleur zodat de drager goed zichtbaar is. Daarnaast is de rechtermouw voorzien van extra bescherming tegen rondvliegende kettingen.

## Kettingzaagbroek

Een kettingzaagbroek is een vorm van veiligheidskleding bij het gebruik van een kettingzaag en bosmaaier. De broek beschermt de gebruiker tegen lichamelijk letsel door de ketting en/of rondvliegend gruis bij het bosmaaien. De broek is gevuld met vezels en op plekken met een hoger risico voorzien van verstevigingen. Als de draaiende ketting tegen de broek aankomt, gaan de vezels in de ketting en het kettingrondsel zitten, waardoor de ketting vastloopt en de motor doet afslaan. Daardoor wordt het risico op zwaar lichamelijk letsel verminderd.

## Veiligheidschoen

Veiligheidschoenen zijn schoenen voorzien van een stalen bodem en stalen neuzen. Dit ter bescherming van vallende objecten.

## Zaaglaarzen

Zaaglaarzen zijn een speciaal soort laars. De laarzen worden speciaal voor de bosbouw geproduceerd. Naast de gebruikelijke stalen bodem en stalen neuzen zijn de laarzen ook voorzien van extra enkelbescherming en een verstevigde schacht. Het voordeel van zaaglaarzen is dat ook in drassig gebied gewerkt kan worden.
# Stronkentrekker

Een stronkentrekker is een historisch werktuig waarmee stronken van afgezaagde bomen uit de grond worden gelicht. Het werktuig is te situeren in de bosbouwsector. Boomwortels verteren traag. Daardoor was er de noodzaak om de stronken snel te verwijderen, zodat de grond opnieuw beschikbaar werd. De stronkentrekker was in gebruik tijdens de eerste helft van de 20ste eeuw. Motorisch aangedreven frezen namen daarna de klus over.

## Werking

In de Verenigde Staten werden vanaf de jaren 1890 mechanische stronkentrekkers gebruikt. Reeds aan het begin van de 20ste eeuw waren er ook in België dergelijke toestellen te vinden. In 1904 kreeg de firma Smeets uit Eksel een octrooi voor de uitvinding ‘Dessouscheuse Simplex’. De werking was op zich eenvoudig: een driepikkel van houten balken, ongeveer 3 meter hoog, waarin centraal een systeem hing met twee katrollen via een stalen kabel verbonden aan een houten windas. Aan het uiteinde van de kabel hing een zware ijzeren schaar waarvan de uiteinden aan weerszijden van de stronk onder een dikke wortel werden gehaakt. De kabel werd steeds verder aangespannen en op de houten cilinder gedraaid. Door het katrollensysteem werd veel kracht ontwikkeld waardoor het uit de grond trekken van de stronk vlotter verliep. Drie werklui konden wel tot 100 tot 150 stronken per dag op die manier verwijderen. Een variant op dit systeem, het type Hercule, werd door Jan Hubrechts in 1906 in Gruitrode ontwikkeld.
* ↑ Lambie, Raymond (2013). De stronkenuitroeier. Stoppels 2013
# Gerard van Sées

Gerard van Sées ( ? - 1157) was bisschop van Sées in de 12e eeuw.
Gerard werd in 1144 door het kapittel van de kathedraal van Sées als bisschop - als Gérard II - verkozen. Hierop reageerde Godfried Plantagenet, die rond die tijd Normandië veroverd had en zijn autoriteit wilde laten gelden. Als hertog van Normandië had hij medebeslissingsrecht dat hier genegeerd werd. Nadat Gerard voor een kerkelijke rechtbank werd veroordeeld liet Godfried Plantagenet hem castreren. Deze straf werd door de toenmalige kroniekschrijvers als een onrechtvaardige en illegale gewelddaad veroordeeld, niet zozeer door de aard van de straf, maar vooral door de regel dat een lid van de clerus niet aan bestraffing door de wereldlijke rechterlijke macht kan onderworpen worden. Door bemiddeling van paus Eugenius III had op Pasen 1146 een verzoening plaats, waardoor Gerard alsnog zijn bisschopstitel bevestigd kreeg.
# Dendrophyllia boschmai

Dendrophyllia boschmai is een rifkoralensoort uit de familie van de Dendrophylliidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1926 voor het eerst geldig gepubliceerd door Cornelius van der Horst.
# Hoff Department Store

Hoff Department Store was een warenhuis aan de Main Street in Mount Horeb, Wisconsin. Het warenhuis sloot zijn deuren in 1984.

## Geschiedenis

In 1866 opende George Burrows een winkel "The Corners" van een verdieping. Het was de eerste zaak in de omgeving en voorzag de plattelandsgemeenschap jarenlang van voedsel, ijzerwaren, kleding en een postkantoor. In 1881 bouwde de spoorwegmaatschappij een depot ten zuidwesten van The Corners. Als reactie hierop verplaatste Burrows de winkel, net als vele andere bedrijven, naar een locatie dichter bij het depot. De winkel werd gehuisvest op de locatie waar nu de Hoff-winkel staat.
In 1887 kochten de Noorse immigrant Andrew Hoff en zijn zwager Adolph Elver de winkel van Burrows en exploiteerden deze jarenlang. Omdat de gemeenschap bleef groeien, breidde Hoff de winkel in 1905 uit en van 1916 tot 1917 verbouwde hij de winkel volledig tot het grote bakstenen gebouw dat er anno 2024 nog steeds staat. Het is een pand in commercële stijl dat een heel blok beslaat. Hoff Department Store bleef open tot 1984, waarna het warenhuis definitief zijn deuren sloot.
In 1989 werd het gebouw toegevoegd aan het National Register of Historic Places.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hoff Department Store op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Internetcafé

Een internetcafé is een plaats, waar men op een computer gebruik kan maken van het internet. Er zijn speciale internetcafés, waar alleen computers staan. De apparatuur in deze echte internetcafés is meestal goed. Soms kan men er ook consumpties, zoals in een gewoon café, kopen, maar ook als dat niet zo is spreekt men van een internetcafé. In belwinkels, die vooral bedoeld zijn om te telefoneren, zijn ook vaak computers met internet aanwezig. Voor het gebruik van de computer wordt een vergoeding gevraagd. Ook in veel bibliotheken zijn dergelijke computers aanwezig. Leden van de bibliotheek kunnen er dan gebruik van maken met hun bibliotheekpas, waar dan tegoed op dient te worden gezet bij een betaalautomaat. Niet-leden kunnen bij deze automaat een tegoedbon kopen om van deze computers gebruik te kunnen maken. Hierop staat dan een wachtwoord waarmee zij hierop kunnen inloggen. In Vlaanderen zijn ook heel wat gratis openbare computerruimtes te vinden, waar bezoekers zonder andere verplichtingen gebruik kunnen maken van een digitaal toestel en het internet. Deze worden Digipunten, Webpunten of Surfpunten genoemd.
Soms is het mogelijk de eigen laptop te gebruiken door de netwerkkabel van een cafécomputer in de eigen laptop te steken. Dit wordt echter door veel uitbaters van internetcafés niet op prijs gesteld.
Wanneer iemand geen computer heeft, of geen snelle internetverbinding, kan hij gebruikmaken van een internetcafé. Toeristen maken veel gebruik van internetcafés om hun webmail te controleren.

## Wifi

Een internetcafé met openbare computers komt tegenwoordig niet veel meer voor; in plaats daarvan is er wifi. Daar kan men met de eigen laptop, smartphone of tablet een draadloze verbinding maken. Deze faciliteit is ook in veel hotelkamers en in vakantiehuisjes beschikbaar. Voordeel is dat men de eigen vertrouwde computer met de vertrouwde software in de eigen taal kan gebruiken, dat men ingekomen berichten achteraf kan lezen en te versturen berichten vooraf kan schrijven. Om verbinding te krijgen moet er vaak eerst een wachtwoord worden aangevraagd. Dit wachtwoord ontvangt men in hotels of op vakantieparken vaak bij de receptie samen met de sleutel van de hotelkamer of het huisje als men daar aangeeft gebruik te willen maken van de wifi-verbinding. Bij particuliere vakantiehuisjes kan bij de verhuurder toestemming worden gevraagd om het aanwezige Wifi-netwerk te gebruiken en dan kan deze hiervoor het benodigde wachtwoord geven. Ook kan het voorkomen dat het wachtwoord in de meterkast, bij de thermostaat of bij de router is te vinden als de verhuurder het wifi-netwerk vrij beschikbaar heeft gesteld. Ook op stations, vliegvelden en in treinen, trams en metro's is vaak een Wifi-netwerk aanwezig waarop reizigers met hun laptop, smartphone of tablet kunnen inloggen. Dit is ideaal tijdens een lange reis, want op die manier kunnen mensen dan tijdens de reis bijvoorbeeld films kijken, mail lezen of alvast wat werk gaan doen.

## Externe link

* Internetcafés, wereldwijd
# NGC 7277

NGC 7277 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Zuidervis. Het hemelobject werd op 27 september 1834 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen

* ESO 467-59
* MCG -5-53-4
* IRAS 22233-3123
* PGC 68861
# Tashlan

Tashlan (Engels: Tashlan) is een personage uit Het laatste gevecht van De Kronieken van Narnia door C.S. Lewis.

## Het laatste gevecht

De aap Draaier beweert dat Tash en Aslan een en dezelfde zijn, en duidt ze aan als Tashlan. Aslan, die daar in de verschijning van een Lam aanwezig is, zegt dat dit niet kan, omdat aan Tash mensenoffers worden gebracht. Tashlan komt overeen met de Antichrist.
# Munster (kaas)

De Munster is een Franse kaas, afkomstig uit de Vogezen. De naam is afgeleid van de plaats Munster. Een andere naam die gebruikt wordt voor de Munsterkaas uit het westen van de Vogezen is Géromé of Munster-Géromé. In Nederland en België wordt de kaas geassocieerd met een stinkkaas, omdat deze een wat penetrante geur heeft.
De legende wil dat een Ierse monnik op zijn doorreis het recept voor deze kaas bij de inwoners van de Vogezen achtergelaten heeft. In ieder geval waren het de benedictijner monniken die zich in de 7e eeuw in de Elzas, in het zuidelijk deel van de Vogezen vestigden en die deze kaas zijn gaan maken. De naam van de plaats Munster is afgeleid van het Latijnse woord Monasterium voor klooster. De monniken ontgonnen vanuit de vallei de oostelijke hellingen van de Vogezen in de richting van Lotharingen, de overvloedige regenval maakte van het gebied een vruchtbare plek. In 1285 werd een nieuwe stad gevestigd aan de westelijke zijde van de Vogezen, Sancti Gerardi Mare. Dit werd later Gérardmer, uitgesproken als Géromé door de lokale bevolking. De geschiedenis van de twee steden was er niet een van grote vriendschap, en de Lotharingers maakten hun eigen Munsterkaas, maar noemden die Géromé.
In 1969 kreeg de Munster een AOC-keurmerk. Dit heeft het gebied waar de melk voor de Munster vandaan komt en waar de kaas geproduceerd mag worden ingeperkt. Dit gebied ligt in zeven departementen in het noordoosten van Frankrijk. Daarnaast moeten de boeren en fabrikanten die de kaas willen produceren voldoen aan de voor dit keurmerk gestelde eisen. Sinds 1996 is Munster een Europese beschermde oorsprongsbenaming (BOB, in het Frans AOP).

## Bereiding

De Munster wordt van koemelk gemaakt. Oorspronkelijk waren dit koeien van het ras Vosgienne, maar dit ras is grotendeels uitgestorven. De melk wordt in vaten eerst licht ontroomd en vervolgens verwarmd en onder toevoeging van kalfsleb gestremd. De meeste kazen worden van gepasteuriseerde melk gemaakt, maar een enkele producent maakt ook nog rauwmelkse Munster. Eenmaal gestremd wordt de wrongel gesneden om wei er uit te laten lopen gedurende een kwartiertje. Vervolgens wordt de wrongel met aanhangende wei in vormen gedaan. De kaas blijft één dag in de vormen.
De kaas wordt gezouten in een pekelbad, of door bestuiving met fijngemalen zout. Vervolgens start het rijpingsproces in zeer vochtige rijpingskelders. Daar wordt de kaas elke twee dagen gekeerd en gewassen met een mengsel van pekelwater en rijpingsfermenten. De rijping duurt minimaal 21 dagen voor de gewone Munster, minimaal 14 dagen voor de Petit-Munster (een klein kaasje van 120 gram).
Het resultaat is een kaasje met een gladde, geel-oranje tot oranje-rode korst. De kaasmassa is lichter, ivoorkleurig, zacht, soepel. De smaak van de kaas is sterk, de geur van de kaas zeer sterk. De geur, zeker als de kaas op kamertemperatuur is, kan doen denken aan mest. Men bewaart de kaas het beste in een afgesloten doos. De korst kan worden gegeten.
# Gemaal Colijn

Gemaal Colijn is een gemaal uit 1956 bij de buurtschap Ketelhaven in de Nederlandse gemeente Dronten, in de provincie Flevoland.
Gemaal Colijn pompt het water uit Oostelijk Flevoland naar het Ketelmeer en bemaalt ook Zuidelijk Flevoland. Het water wordt aangevoerd via de Lage Vaart en de Hoge Vaart.

## Indienststelling en gebruik

In de middag van 13 september 1956 werd de dijk rond Oostelijk Flevoland gesloten en werden de drie gemalen in werking gesteld die de polder zouden droogmalen: Colijn, Wortman en Lovink. De gemalen waren ontworpen om het waterpeil binnen de ringdijk met een centimeter per dag te verlagen, waarmee het gebied in de zomer van 1957 droog zou vallen. Daarna bleven ze dienstdoen om de polder droog te houden. Anno 2021 is Colijn ook betrokken bij de bemaling van Zuidelijk Flevoland.

## Opening en vernoeming

De openingsceremonie werd verricht door koningin Juliana. Het gemaal is vernoemd naar Hendrikus Colijn, die als minister van Financiën en voorzitter van de Zuiderzeeraad nauw betrokken was geweest bij de totstandkoming van de Noordoostpolder en Oostelijk en Zuidelijk Flevoland.

## Uitvoering

De drie Werkspoor centrifugaalpompen draaien in betonnen behuizingen en worden rechtstreeks aangedreven door Heemaf draaistroommotoren. Deze zijn van 1992 tot 1994 gereviseerd en voorzien van nieuwe schakelingen, waarmee het gemaal automatisch kan werken. Bij stroomstoringen biedt een dieselaggregaat enkele basisvoorzieningen: noodverlichting en de mogelijkheid de schuiven te bedienen waarmee perskanalen gesloten worden.
Naast het gemaal ligt een sluis met ophaalbrug, die onderdeel zijn van het gemaalcomplex, dat wordt beheerd door de eigenaar, waterschap Zuiderzeeland.
De wand tussen de entree en de machinehal is uitgevoerd in sierglas, ontworpen door de Groningse kunstenaar Johan Dijkstra.
* ↑ Mijlpaal bij Zuiderzeewerken : Dijk rond Oost-Flevoland gesloten Met droogmaling wordt terstond begonnen. Nieuwsblad van het Noorden. Nieuwenhuis (13 september 1956). Geraadpleegd op 25 december 2021.
* 1 2 Colijn | NGS. www.gemalen.nl. Gearchiveerd op 25 december 2021. Geraadpleegd op 23 februari 2022.
Gemaal Buma · Gemaal Colijn · Gemaal De Blocq van Kuffeler · Gemaal Lovink · Gemaal Smeenge · Gemaal Vissering · Gemaal Wortman
# Ventiseri

Ventiseri is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica). Ventiseri telde op 1 januari 2021 2.556 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Ventiseri bedroeg op 1 januari 2021 46,7 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 54,7 inwoners per km². Het dorp Ventiseri ligt in de heuvels op een hoogte van ongeveer 457 meter. Ten zuiden van de gemeente Ventiseri ligt de gemeente Solaro. Het militair vliegveld met de naam 'Solenzara' ligt evenwel op het grondgebied van Ventiseri, in het zuidoosten van de gemeente.
De onderstaande kaart toont de ligging van Ventiseri met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* 1 2 Populations légales 2021.
# Vezzani

Vezzani is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 300 inwoners (1999).

## Geografie

De oppervlakte bedraagt 46,32 km², de bevolkingsdichtheid is 6 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Thalestris curticornis

Thalestris curticornis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Thalestridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Boeck.
# NGC 4659

NGC 4659 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Hoofdhaar. Het hemelobject werd op 12 april 1784 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen

* UGC 7915
* MCG 2-33-7
* ZWG 71.24
* VCC 1999
* PGC 42913
# Papyrus 138

Papyrus 138 of ${\mathfrak {P}}^{138}$ (volgens de nummering van Gregory-Aland) is een Grieks afschrift van het Nieuwe Testament, geschreven op papyrus. Van het handschrift zijn twee fragmenten bewaard gebleven die behoren tot dezelfde pagina. De fragmenten zijn recto en verso beschreven en bevatten samen 13 (recto) / 14 (verso) regels met daarop de tekst van Lucas 13:13-17 en 13:25-30. Oorspronkelijk had het handschrift vermoedelijk 33 regels per pagina.
Het handschrift behoort tot de Oxyrhynchus papyri en is gepubliceerd onder nummer 5346 (P.Oxy. 5346).
# Siberische goldrush

De Siberische goldrush (Russisch: Sibirskaja zolotaja lichoradka) was de in de 19e en begin 20e eeuw plaatsvindende trek van arbeiders en gelukzoekers naar Siberië, waar goud gevonden was.

## Geschiedenis

Nadat in de Oeral in 1630 ijzer en koper was ontdekt, opende de eerste mijn daar in 1696. Rond 1730 was de zuidelijke Oeral het grootste mijnbouw- en metaalbewerkingscentrum van het Russische Rijk. De eerste goudmijn van Rusland werd geopend bij Berjozovski in 1748.
De eerste mijnbouw in Siberië begon in de vroege 18e eeuw. De mijnbouw startte in de noordelijke uitlopers van het Altaigebergte waar ijzer, koper, lood en zink werd gevonden en vlak bij Nertsjinsk (ongeveer 200 kilometer ten oosten van Tsjita) waar naar zilver werd gedolven.
Toen er in 1838-1839 goud werd gevonden in het stroomgebied van de Jenisej ontstond de Siberische goldrush. Duizenden kwamen naar het gebied om hun geluk te beproeven. Tot 1876 waren de goudvelden van de Jennisej de grootste van het Russische Rijk. Meer dan 20% van al het goud kwam toen daarvandaan. Hierna waren de goudvelden van de Lena de grootste. In 1908 werkten hier meer dan 30.000 mensen.
De mensen die hierheen kwamen bestonden uit een mengelmoes van zwervende bannelingen (verbannen uit het "echte" Rusland; lange tijd was alles achter de Oeral een kolonie van het Russische Rijk), boeren, en Chinese koelies (hardwerkende, vaak geminachte werkers) die het zware werk in de mijnen moesten doen. De werkomstandigheden in de mijnen waren vaak zeer slecht en al helemaal slecht in de mijnen die werden gebruikt als dwangarbeiderskampen voor politieke gevangenen.
In 1910 werd er een zeer rijke goudader gevonden langs de rivier Kolyma. De mijnbouw startte hier echter pas toen Stalin hier zijn gevangenen liet werken in de Kolymamijnen en de Bottenweg van Jakoetsk naar Magadan werd aangelegd. Deze weg en de goudmijnen werden bekend als een van de beruchtste onderdelen van het goelagsysteem.
Net als bij de goldrush van Klondike groeiden de regio's rondom de mijnbouw sterk in handel en landbouw. Grote (industrie)steden ontstonden, zoals Barnaoel (Altaj), Irkoetsk en Jekaterinenburg (Oeral).