OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Maartje Looijen

Maartje Looijen (Leidschendam, 16 november 1998) is een voormalig Nederlands voetbalspeelster. Ze kwam uit voor ADO Den Haag. In 2023 beëindigde ze haar voetbalcarrière.

## Clubcarrière

Sinds seizoen 2014–15 kwam Looijen voor ADO Den Haag uit in de Eredivisie, en in 2019 werd haar contract verlengd.
In het seizoen 2017–18 liep ze een zware knieblessure op, waar ze na een intensieve revalidatie weer van herstelde. Dat seizoen speelde ze minder wedstrijden, en liep het WK voor Oranje O20 tevens mis.
In 2022 verlengde Looijen haar contract tot medio 2023. In 2023 stopte Looijen, na veelvuldig blessureleed, met voetballen.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2014/15 | ADO Den Haag | Nederland | Eredivisie | 1 | 0 |
| 2015/16 | ADO Den Haag | Nederland | Eredivisie | 20 | 2 |
| 2016/17 | ADO Den Haag | Nederland | Eredivisie | 3 | 0 |
| 2017/18 | ADO Den Haag | Nederland | Eredivisie | 10 | 2 |
| 2018/19 | ADO Den Haag | Nederland | Eredivisie | 23 | 5 |
| 2019/20 | ADO Den Haag | Nederland | Vrouwen Eredivisie | 12 | 4 |
| 2020/21 | ADO Den Haag | Nederland | Vrouwen Eredivisie | 3 | 0 |
| 2021/22 | ADO Den Haag | Nederland | Vrouwen Eredivisie | 15 | 1 |
| 2022/23 | ADO Den Haag | Nederland | Vrouwen Eredivisie | 0 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | 87 | 14 |
Laatste update: 17 oktober 2024

## Interlandcarrière

Looijen kwam tweemaal uit voor Oranje O19, de eerste keer op 17 september 2015 in een wedstrijd tegen Moldavië O19.
* ↑ Vrouwenvoetbalnieuws–Drie speelsters langer bij ADO: Hoop nog belangrijker te worden. Gearchiveerd op 19 april 2019.
* ↑ Haaglanden Voetbal–Dit seizoen weer strijden voor basisplaats
* ↑ Vrouwenvoetbal Nieuws–Looijen meldde zich af voor WK: Ik was nog niet klaar voor zo'n groot toernooi. Gearchiveerd op 2 juni 2019.
* ↑ Looijen, Sellies en Pijnacker Hordijk tekenen bij ADO Vrouwen. ADO Den Haag (15 september 2022). Geraadpleegd op 17 oktober 2024.
* ↑ Sjaak Polak & Maartje Looijen vetrekken bij vrouwen ADO Den Haag. Het Krantje (9 mei 2023). Geraadpleegd op 17 oktober 2024.
* ↑ SoccerWay. Gearchiveerd op 29 november 2022.
* ↑ OnsOranje–profiel O19. Gearchiveerd op 3 december 2021.
# Antilopekangoeroe

De antilopekangoeroe of antilopewallaroe (Osphranter antilopinus) is een kangoeroe uit het geslacht Osphranter. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Gould in 1842. Deze soort leeft in het noorden van Australië.

## Uiterlijk

De antilopekangoeroe heeft een lichaamslengte van 78 tot 140 cm en een staart van 68 tot 89 cm lang. Het gewicht bedraagt 16 tot 49 kg. Mannelijke dieren zijn over het algemeen groter dan vrouwelijke zandwallabies. De vacht is bij de mannelijke dieren roodbruin en bij de vrouwelijke dieren blauwgrijs van kleur. De lichaamsbouw van de antilopekangoeroe is vergelijkbaar met de meeste andere kangoeroes, hoewel deze soort steviger gebouwd is dan de andere wallaroes.

## Leefwijze

De antilopekangoeroe is een planteneter die in kleine groepen leeft. Overdag rust deze soort in de schaduw van bomen om vervolgens tijdens de schemering en de nacht op zoek te gaan naar voedsel. Grassen en kruiden worden door de antilopekangoeroe gegeten.

## Leefgebied

De antilopekangoeroe leeft in de boomsavannes van Noord-Australië. Het verspreidingsgebied omvat de Kimberley in het noorden van West-Australië, de Top End van het Noordelijk Territorium en het Kaap York-schiereiland in het noorden van Queensland.
* ↑ (en) Antilopekangoeroe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 63-64. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Osphranter antilopinus Gould, 1842. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 19-05-2023.
# Dendrolagus stellarum

Dendrolagus stellarum is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Flannery & Seri in 1990.

## Voorkomen

De soort komt voor in het het westelijke Hoogland van Nieuw-Guinea.
* 1 2 (en) Dendrolagus stellarum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 59. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dendrolagus stellarum Flannery & Seri, 1990. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 23-01-2023.
# Goodfellowboomkangoeroe

De Goodfellowboomkangoeroe (Dendrolagus goodfellowi) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Oldfield Thomas in 1908.

## Kenmerken

De bovenkant van het lichaam van deze kleine boomkangoeroe is donkerbruin, met twee goudkleurige strepen, de onderkant lichtbruin. De lange staart is goudbruin. De kop-romplengte bedraagt 560 tot 635 mm, de staartlengte 585 tot 760 mm, de achtervoetlengte 105 tot 125 mm, de oorlengte 54 tot 66 mm en het gewicht 6,7 tot 9,1 kg (het is mogelijk dat deze maten deels op exemplaren van D. stellarum gebaseerd zijn).

## Leefwijze

In de meest dichtbevolkte delen van Papoea-Nieuw-Guinea is deze soort 's nachts actief, maar in gevangenschap en in meer afgelegen gebieden vooral overdag en in de schemering. Deze soort eet onder andere fruit en bladeren, maar in gevangenschap eet het dier zelfs kippen. De Goodfellowboomkangoeroe leeft vaak in paartjes.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in het Papoea-Nieuw-Guineese deel van de Centrale Cordillera van Nieuw-Guinea.

## Ondersoorten

Er worden twee ondersoorten erkend:
* Dendrolagus goodfellowi goodfellowi (Thomas, 1908) – komt voor in zuidoostelijk Papoea-Nieuw-Guinea.
* Dendrolagus goodfellowi buergersi (Matschie, 1912) – komt voor in het centrale Hoogland van Nieuw-Guinea.
Bij Wau in oostelijk Papoea-Nieuw-Guinea ligt de grens tussen de twee ondersoorten. D. stellarum, een soort uit de noordelijke bergen van Nieuw-Guinea, werd oorspronkelijk beschreven als een ondersoort van deze soort. De Goodfellowboomkangoeroe werd in het verleden ook wel samen met de Matschieboomkangoeroe en D. spadix als één soort gezien, maar nu worden ze als aparte soorten gerekend.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* ↑ (en) Goodfellowboomkangoeroe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 59-60. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dendrolagus goodfellowi O. Thomas, 1908. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 23-01-2023.
* ↑ Eldridge, M. D., Potter, S., Helgen, K. M., Sinaga, M. H., Aplin, K. P., Flannery, T. F., & Johnson, R. N. (2018). Phylogenetic analysis of the tree-kangaroos (Dendrolagus) reveals multiple divergent lineages within New Guinea. Molecular phylogenetics and evolution, 127, 589-599. DOI:10.1016/j.ympev.2018.05.030
# Hagenwallaby

De Hagenwallaby (Dorcopsis hageni) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Karl Maria Heller in 1897. De soortaanduiding is een eerbetoon aan dr. Bernard Hagen, die de soort in 1895 ontdekte in de toenmalige Duitse kolonie Keizer Wilhelmsland, een deel van Nieuw-Guinea, bij Stephansort aan de Astrolabebaai (tegenwoordig in de provincie Madang).

## Beschrijving

Deze soort lijkt op de Mullerwallaby, maar heeft (als enige onder de kangoeroes) een witte rugstreep. De kop-romplengte bedraagt 425 tot 600 mm, de staartlengte 315 tot 378 mm, de achtervoetlengte 114,9 tot 119,4 mm, de oorlengte 43 tot 51,2 mm en het gewicht 5000 tot 6000 g voor drie vrouwtjes uit de Papoea-Nieuw-Guineese provincie Sandaun.

## Verspreiding

De Hagenwallaby komt voor in het noorden van Nieuw-Guinea, tot op ongeveer 400 m hoogte. De soort is waarschijnlijk in ieder geval deels overdag actief en leeft op rotsachtige rivieroevers, waar hij zoekt naar de ongewervelden die zijn voedsel vormen.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* ↑ (en) Hagenwallaby op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 61. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dorcopsis hageni K. M. Heller, 1897. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 17-01-2023.
# Lumholtzboomkangoeroe

De Lumholtzboomkangoeroe (Dendrolagus lumholtzi) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Robert Collett in 1884.

## Beschrijving

De bovenkant van het lichaam is donkergrijs, de onderkant geelbruin. De voorkant van de kop is zwart; daarachter zit een lichtgrijs stuk. Ook de voeten en handen zijn zwart. De lange, ronde staart is van boven zwart en van onderen geelbruin. De kop-romplengte bedraagt 700 tot 750 mm, de staartlengte 730 tot 830 mm en het gewicht 8,0 tot 13,5 kg.

## Voorkomen

dat voorkomt in het regenwoud van Noordoost-Queensland van Kirrima tot Mount Spurgeon, op meer dan 800 m hoogte. In de laaglandregenwouden tussen Innisfail en Cairns is hij uitgestorven. Deze soort is niet nauw verwant aan de andere boomkangoeroes; samen met de andere Australische soort, de Bennettboomkangoeroe (D. bennettianus) en de Nieuw-Guinese grijze boomkangoeroe (D. inustus) vormt hij een primitieve groep binnen het geslacht.

## Leefwijze

Deze kangoeroe klimt in bomen, hij is tenslotte een boomkangoeroe, maar ook op de grond is hij beweeglijk; hij springt net als andere kangoeroes. Het dier is 's nachts actief en eet bladeren. De dag brengt hij door in vegetatie of op een tak. Vrouwtjes krijgen elke twee jaar een jong.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
* ↑ (en) Lumholtzboomkangoeroe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 60. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dendrolagus lumholtzi Collett, 1884. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 23-01-2023.
# Breesaap

De Breesaap was een duinvallei en buurtschap in de duinen in de gemeente Velsen in Holland op zijn smalst.
Voor de invoering van de Bataafse Republiek, in 1795, was Breesaap een Heerlijkheid.
In de 15e eeuw werd het ruige landschap ontgonnen en werd het voornamelijk een agrarisch gebied. Er waren dan ook verscheidene boerderijen te vinden, maar ook meerdere (land)huizen. Een voorbeeld van dat laatste was de Breesaperhof van 1847, een buitenverblijf met landhuis dat later gebruikt werd als pension.
Als gevolg van de aanleg van het Noordzeekanaal en de komst van de Hoogovens is Breesaap van de kaart verdwenen.
De naam is te herleiden tot de samenstelling bree: 'brede' en saap: 'zompige, natte grond'.

## Externe link

* Oude ansichten Breesaap
* ↑ Jan Morren, De boerderijen van de Breesaap PDF
# Petrogale assimilis

Petrogale assimilis is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Edward Pierson Ramsay in 1877. Deze soort behoort tot een groep van zeven sterk op elkaar lijkende rotskangoeroes in Oost-Queensland, die vrijwel alleen te onderscheiden zijn door chromosomale of genetische gegevens.

## Uiterlijke kenmerken

De bovenkant is grijsbruin, de onderkant lichtgrijs tot geelbruin. Over de flanken loopt een witte of geelbruine streep, met daarvoor, achter de armen, een donkere vlek. Op de wangen is ook een lichte streep te zien; het deel van de kop daarboven is donker. De ledematen en zijn vrij licht van kleur, maar de vingers zijn zwart. De staart is lang en rond. Het karyotype bedraagt 2n=20. De meeste autosomen zijn acrocentrisch, maar de autosomen 6 en 10 zijn gefuseerd tot een submetacentrisch chromosoom. In onderstaande tabel zijn de maten van deze soort opgenomen.
| Maat | Mannetjes | Vrouwtjes |
| Lengte kop (mm) | 100,7-116,8 | 92,5-112,7 |
| Lengte oor (mm) | 56,5-67,5 | 55,0-67,3 |
| Lengte arm (mm) | 82,3-99,4 | 79,9-93,0 |
| Lengte achterpoot (mm) | 185,0-210,0 | 185,0-199,0 |
| Lengte voet (mm) | 133,5-157,0 | 122,1-142,0 |
| Kop-romplengte (mm) | 470-590 | 455-550 |
| Lengte staart (mm) | 409-545 | 455-550 |
| Gewicht (kg) | 3,9-5,9 | 3,4-4,8 |

## Verspreiding

De soort komt voor in Oost-Queensland, van Bowen tot Hughenden, Mount Hope en Croydon, en ook op Magneticeiland en Palmeiland.

## Leefwijze

Deze soort is voornamelijk 's nachts actief; overdag vindt het dier beschutting in rotsspleten of grotten. Net als andere rotskangoeroes uit Queensland kan deze soort ook in bomen klimmen. Hij eet allerlei planten.
* ↑ (en) Petrogale assimilis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 66-67. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Petrogale assimilis Ramsay, 1877. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 17-04-2023.
* Eldridge, M.D.B. & Close, R.L. 1992. Taxonomy of rock wallabies, Petrogale (Marsupialia: Macropodidae). I. A revision of the eastern Petrogale with the description of three new species. Australian Journal of Zoology 40:605-625.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
# Petrogale herberti

Petrogale herberti is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Oldfield Thomas in 1926.

## Kenmerken

De bovenkant is grijsbruin, de onderkant lichtgrijs tot geelbruin. Over de flanken loopt een witte of geelbruine streep, met daarvoor, achter de armen, een donkere vlek. Op de wangen is ook een lichte streep te zien; het deel van de kop daarboven is donker. De ledematen en zijn vrij licht van kleur, maar de vingers zijn zwart. Het karyotype bedraagt 2n=22; de meeste autosomen zijn acrocentrisch, op 4 (submetacentrisch) na. De staart is lang en rond.

## Leefwijze

Deze soort is voornamelijk 's nachts actief; overdag vindt het dier beschutting in rotsspleten of grotten. Net als andere rotskangoeroes uit Queensland kan deze soort ook in bomen klimmen. Hij eet allerlei planten.

## Afmetingen

In onderstaande tabel zijn maten van deze soort opgenomen.
| Maat | Mannetjes | Vrouwtjes |
| Lengte kop (mm) | 105,6-125,0 | 113,0-120,7 |
| Lengte oor (mm) | 60,9-70,4 | 66,0-70,6 |
| Lengte arm (mm) | 98,2-114,3 | 91,0-105,6 |
| Lengte achterpoot (mm) | 212,0-230,0 | 205,0-223,0 |
| Lengte voet (mm) | 148,5-162,0 | 148,0-165,0 |
| Kop-romplengte (mm) | 512-600 | 520-532 |
| Lengte staart (mm) | 520-601 | 510-597 |
| Gewicht (kg) | 5,2-7,0 | 4,8-6,0 |

## Verspreiding

Deze soort komt voor in Oost-Queensland, van de Fitzroy River tot 100 km voor Brisbane, en in het binnenland tot Clermont en Rubyvale. Deze soort behoort tot een groep van zeven sterk op elkaar lijkende rotskangoeroes in Oost-Queensland, die vrijwel alleen te onderscheiden zijn door chromosomale of genetische gegevens.
* ↑ (en) Petrogale herberti op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 67. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Petrogale herberti O. Thomas, 1926. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 17-04-2023.
* Eldridge, M.D.B. & Close, R.L. 1992. Taxonomy of rock wallabies, Petrogale (Marsupialia: Macropodidae). I. A revision of the eastern Petrogale with the description of three new species. Australian Journal of Zoology 40:605-625.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
# Roodpootpademelon

De roodpootpademelon (Thylogale stigmatica) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Gould in 1860. Deze soort leeft in het oosten van Australië en in zuidelijk Nieuw-Guinea.

## Uiterlijk

De roodpootpademelon heeft een lichaamslengte van 53 tot 62 cm en een staart van 32 tot 45 cm lang. Het gewicht bedraagt 4 tot 6.5 kg. Mannelijke dieren zijn over het algemeen groter dan vrouwelijke roodpootpademelons. Het is een steviggebouwd dier met een korte, stijve staart die in rust tussen de achterpoten en het onderlichaam wordt gehouden. De rug is grijsbruin van kleur, de buik en hals zijn roomwit en de flanken, kop en poten zijn roodbruin.

## Leefwijze

De roodpootpademelon is een planteneter die meestal solitair en soms in kleine groepen leeft. Deze soort is actief tijdens zowel de dag als de nacht. Overdag gaat de roodpootpademelon in het bos op zoek naar bladeren en afgevallen vruchten. 's Nachts verlaat het dier het bos om zich te voeden met gras. De roodpootpademelon gaat zelden meer dan zeventig meter van de bosrand vandaan tijdens het grazen. Bij gevaar vlucht het dier terug naar het bos. De roodpootpademelon kan tot acht jaar oud worden.

## Verspreiding

De roodpootpademelon leeft in de dichte regenwouden, eucalyptusbossen en boomsavannes van de Australische oostkust en zuidelijk Nieuw-Guinea. In Australië komt de soort voor van het noorden van het Kaap York-schiereiland in Queensland tot Tamworth en Sydney in New South Wales. In Nieuw-Guinea leeft de roodpootpademelon alleen in de savannes ten zuiden van de rivier Fly in zuidwestelijk Papoea-Nieuw-Guinea.

## Ondersoorten

Er worden vier ondersoorten onderscheiden:
* Thylogale stigmatica stigmatica (Gould, 1860) – komt voor in de Wet tropics of Queensland.
* Thylogale stigmatica coxenii (Gray, 1866) – komt voor op het Kaap York-schiereiland.
* Thylogale stigmatica oriomo (Tate & Archbold, 1935) – komt voor in zuidelijk Nieuw-Guinea, in het Trans-Fly-gebied
* Thylogale stigmatica wilcoxi (McCoy, 1866) – komt voor in zuidelijk Queensland en New South Wales.
* ↑ (en) Roodpootpademelon op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 70. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Thylogale stigmatica (Gould, 1860). DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 18-01-2023.
# Saida

Saida kan verwijzen naar:
* Saïda (provincie), een provincie van Algerije
* Saïda (stad), de hoofdstad van de provincie
* de Arabische naam van Sidon, een stad in Libanon
* Saida (geslacht), een mosselkreeftjesgeslacht

## Personen

De Arabische meisjesnaam Saida of Saïda is de naam van verschillende personen, waaronder:
* Saïda Maggé
* Saida (James Bond), een James Bondpersonage
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Saida en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# The Little Hut

The Little Hut is een Britse filmkomedie uit 1957 onder regie van Mark Robson. Het scenario is gebaseerd op het toneelstuk La Petite Hutte (1947) van de Franse auteur André Roussin. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel De kleine hut.

## Verhaal

Susan Ashlow vindt dat ze niet genoeg aandacht krijgt van haar druk bezette man Philip. Ze overtuigt hem om samen met een paar vrienden een reisje te maken met hun jacht. Ze lijden schipbreuk op een onbewoond eiland. Philip en zijn vriend Henry Brittingham-Brett vechten om de aandacht van Susan.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Gardner, Ava Ava Gardner | Susan Ashlow |
| Granger, Stewart Stewart Granger | Philip Ashlow |
| Niven, David David Niven | Henry Brittingham-Brett |
| Chiari, Walter Walter Chiari | Mario |
| Currie, Finlay Finlay Currie | Bertram Brittingham-Brett |
| Cadell, Jean Jean Cadell | Hermione Brittingham-Brett |
| Lambert, Jack Jack Lambert | Kapitein MacWalt |
| Oscar, Henry Henry Oscar | Mijnheer Trollope |
| Lyel, Viola Viola Lyel | Juffrouw Edwards |
| Yaltan, Jaron Jaron Yaltan | Indiase heer |

## Externe link

* (en) The Little Hut in de Internet Movie Database
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel
The Seventh Victim (1943) · The Ghost Ship (1943) · Youth Runs Wild (1944) · Isle of the Dead (1944) · Bedlam (1946) · Champion (1949) · Roughshod (1949) · Home of the Brave (1949 · My Foolish Heart (1949) · Edge of Doom (1950) · Bright Victory (1951) · I Want You (1951) · Return to Paradise (1953) · Hell Below Zero (1954) · Phffft (1954) · The Bridges at Toko-Ri (1954) · A Prize of Gold (1955) · Trial (1955) · The Harder They Fall (1956) · The Little Hut (1957) · Peyton Place (1957) · The Inn of the Sixth Happiness (1958) · From the Terrace (1960) · Nine Hours to Rama (1963) · The Prize (1963) · Von Ryan's Express (1965) · Lost Command (1966) · Valley of the Dolls (1967) · Daddy's Gone A-Hunting (1969) · Happy Birthday, Wanda June (1971) · Limbo (1972) · Earthquake (1974) · Avalanche Express (1979)
# Palette (wijn)

Palette is een wijn uit de wijnstreek Provence en sinds 1948 een kleine Appellation d'Origine Contrôlée (AOC) in de Provence. Het ligt ten oosten van Aix-en-Provence en omsloten door de Coteaux d'Aix-en-Provence (dorpen Meyreuil, Le Tholonet en Aix-en-Provence). Er worden aromatische rode wijnen, roséwijnen en droge witte wijnen geproduceerd.
Op 32 ha wordt er jaarlijks ongeveer 600 hl wijn geproduceerd. Er mogen ongeveer 25 verschillende druiven gebruikt worden. In de rode wijn moet minimaal 10 % mourvèdre aanwezig zijn, grenache noir en cinsault voor minstens 50% van het totaal, en een tiental andere druivenrassen (maximum 50%) waaronder cabernet sauvignon, carignan, syrah en tibouren.
De witte wijnen en roséwijnen moeten minstens 80 % clairette en een tiental andere variëteiten, zoals de colombard, muscat à petits grains, pascal, piquepoul en ugni blanc voor de witte wijn en terret-bourret (maximum 20%) voor de rosé.
Er zijn slechts vier wijngoederen,
In Meyreuil,
* Château Simone
* Château de Meyreuil
In Le Tholonet,
* Château Crémade
* Château Henri Bonnaud

## Externe link

* (fr) (en) Château Simone
* (fr) (en) Château Crémade
* (fr) (en) Château Henri Bonnaud