OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Fourrée

Een fourrée (of four(r)e(e), Frans voor gevuld, Latijn: subaeratus, Grieks: hypochalkos, beide betekenis koper onder) is een munt, vaak een vervalsing, gemaakt van een kern van onedel metaal en bedekt met een laagje edelmetaal, zodat het lijkt op zijn massieve tegenhanger. De term wordt gewoonlijk gebruikt voor oude verzilverde munten, zoals de Romeinse denarius en de Griekse drachme, maar de term wordt ook gebruikt voor andere verzilverde of vergulde munten.
Cicero vermeldt dat M. Marius Gratidianus, een praetor rond 80 v.Chr., alom geprezen werd voor het ontwikkelen van een test om valse munten te ontdekken en uit de roulatie te halen. Gratidianus werd gedood onder Sulla, die zijn eigen anti-valsmunterij wetgeving (lex Cornelia de falsis) introduceerde, waardoor gekartelde randen op munten van edelmetaal verschenen, een maatregel die reeds eerder toegepast werd. Gekartelde denarii, of serrati, met zo'n 20 inkepingen op de rand van de munt, werden geproduceerd om de integriteit van de munt aan te duiden. Deze poging haalde echter weinig uit, aangezien voorbeelden van fourrée serrati gevonden zijn.

## Productie

De productie van fourrées begon bijna gelijktijdig met de productie van de eerste munten in Asia Minor in de 7e eeuw v.Chr.. Deze munten werden gemaakt om winst te behalen door minder edelmetaal te gebruiken dan de gestelde nominale waarde. De gebruikelijke methode om een fourrée te maken was om een muntplaat van koper nemen die was omwikkeld met zilverfolie, deze te verhitten en daarna te slaan met de muntstempel. Als de munt voldoende verhit was en voldoende hard geslagen werd, dan kon er een laag van eutecticum ontstaan (een mengsel van 72% zilver en 28% koper met het laagste smeltpunt van alle mengverhoudingen van de twee metalen), waardoor de lagen versmolten. Soms werd er eutecticum tussen de lagen aangebracht om de hechting te verbeteren. Ontmaskering van het bedrog was vaak het gevolg van slijtage aan de hoogste punten van de munt, of vocht ingesloten tussen de lagen, waardoor de folie gaat bobbelen en dan breken wanneer de kern corrodeert.
Een latere methode om fourrées te maken was door zilver toe te voegen aan het basismetaal nadat de munt geslagen was. Met deze methode werd zelfs nog minder zilver gebruikt, wat belangrijk werd om de valsmunterij winstgevend te houden gezien de geldontwaardingen van de officiële munt. De exacte methode waarmee deze munten verzilverd werden is onduidelijk, mogelijke technieken betroffen onderdompeling in gesmolten zilver, beschilderen van de munt met gesmolten zilver, of de munt bestuiven met zilverpoeder en verhitten totdat het zilver smolt.
# Spoorlijn Holzkirchen - Rosenheim

De spoorlijn Holzkirchen - Rosenheim, ook wel Mangfalltalbahn genoemd, naar de Mangfall, een 58 km lang zijriviertje van de Inn, is een spoorlijn tussen Holzkirchen en Rosenheim in de Duitse deelstaat Beieren. De lijn is als spoorlijn 5622 onder beheer van DB Netze.
Het traject maakte deel uit van de historische Bayerische Maximiliansbahn, een spoorlijn tussen Ulm in de deelstaat Baden-Württemberg en de Oostenrijkse grens bij Kufstein en bij Salzburg.
* Ontvangsthal van het treinstation aan de Kreuzstraße gezien van de straatzijde.
* Logo Mangfalltal-Bahn

## Geschiedenis

De Königlich Bayerischen Staats-Eisenbahn legde het 38,2 km lange traject aan. Op 31 oktober 1857 werd het traject geopend.

## Ongeval

Op 9 februari 2016 kwam om 6.48 uur op de spoorlijn Holzkirchen - Rosenheim ter hoogte van de zuiveringsinstallatie van Bad Aibling tot een frontale botsing tussen twee treinen van Meridian. Door de frontale botsing verloren uiteindelijk 12 mensen het leven, 81 mensen raakten gewond. Het treinongeval bleek achteraf het gevolg van menselijk falen.

## Treindiensten
### Deutsche Bahn

De Deutsche Bahn verzorgde tot 12 december 2013 het personenvervoer op dit traject met RE- en RB-treinen.

### Meridian

Sinds 15 december 2013 verzorgt Meridian het personenvervoer.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is er een aansluiting van de volgende trajecten:

### Holzkirchen

* München - Lenggries spoorlijn tussen München en Lenggries

### Kreuzstraße

* München-Giesing - Kreuzstraße spoorlijn tussen München-Giesing en Kreuzstraße

### Rosenheim

* München - Rosenheim spoorlijn tussen München en Rosenheim
* Rosenheim - Mühldorf spoorlijn tussen Rosenheim en Mühldorf
* Rosenheim - Salzburg spoorlijn tussen Rosenheim en Salzburg
* Rosenheim - Kufstein spoorlijn tussen Rosenheim en Kufstein

## Elektrische tractie

Het traject werd in 1933 geëlektrificeerd met een spanning van 15.000 volt 16⅔ Hz wisselstroom.

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Deutschland. Schweers + Wall, Aachen 2005, ISBN 3-89494-134-0.
# Ram Pothineni

Ram Pothineni (Haiderabad, 15 mei 1988), is een Indiaas acteur die met name in de Telugu filmindustrie actief is.

## Biografie

Pothineni verscheen als eerst in de korte Tamil film Adayaalam (2002). Zijn debuut op het grote doek maakte hij met Devadasu (2006) waarvoor hij de Filmfare Award voor Beste Mannelijke Debuut - Zuid kreeg. Enkele bekende films van hem zijn onder andere Ready (2008), Kandireega (2011), Pandaga Chesko (2015), Nenu Sailaja (2016), Vunnadhi Okate Zindagi (2017), Hello Guru Prema Kosame (2018), iSmart Shankar (2019), en Red (2021).
Hij won op de Zee Cine Awards Telugu de award voor sensationele ster van het jaar voor zijn acteerwerk in iSmart Shankar.
Pothineni is het neefje van filmproducent Sravanthi Ravi Kishore en de neef van acteur Sharwanand.

## Filmografie

| Jaar | Film | Rol | Opmerking |
| 2002 | Adayaalam | Naren | Tamil, korte film |
| 2006 | Devadasu | Devadas | |
| 2007 | Jagadam | Seenu | |
| 2008 | Ready | Chandu/ Danayya | |
| 2009 | Maska | Krishna | |
| 2009 | Ganesh | Ganesh | |
| 2010 | Rama Rama Krishna Krishna | Rama Krishna | |
| 2011 | Kandireega | Srinivas | |
| 2012 | Endukante... Premanta! | Krishna/ Ram | |
| 2013 | Ongole Githa | Dorababu/ White | |
| 2013 | Masala | Ram/ Rehman | |
| 2015 | Pandaga Chesko | Karthik | |
| 2015 | Rey | | buitenbeeldse verteller |
| 2015 | Shivam | Shiva/ Ram | |
| 2016 | Nenu Sailaja | Hari | |
| 2016 | Hyper | Surya Murthy | |
| 2017 | Vunnadhi Okate Zindagi | Abhiram | |
| 2018 | Hello Guru Prema Kosame | Sanju | ook zanger "Idea Cheppu Friendu" |
| 2019 | iSmart Shankar | Shankar/ Arun | |
| 2021 | Red | Aditya/ Siddharth | |
| 2021 | Romantic | zichzelf | gastoptreden |
| 2022 | The Warriorr | agent Dr. Satya | |
| 2023 | Skanda | Bhaskar Raju/ Skanda | |
| 2024 | Double iSmart | Ustaad Shankar | |

## Externe link

* (en) Ram Pothineni in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ram Pothineni op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX5178416
* MusicBrainz: 8cc8191b-3de5-469b-8b33-764194564d1a
* Virtual International Authority File: 232261276
* WorldCat (via VIAF): 232261276
# Mehmet Öz

Mehmet Cengiz Öz (Cleveland, 11 juni 1960), ook wel bekend als Dr. Oz, is een Turks-Amerikaans televisiepresentator, cardiothoracaal chirurg, hoogleraar en auteur.

## Carrière

Mehmet Öz studeerde in 1982 af aan de Harvard-universiteit met een graad in biologie. In 1986 behaalde hij zijn MD- en MBA-graad aan de Universiteit van Pennsylvania.
Sinds 2001 is Öz hoogleraar op de afdeling cardiothoracale chirurgie aan de Columbia-universiteit. Hij is directeur van het cardiovasculaire instituut en aanvullend geneeskundig programma in het NewYork-Presbyterian ziekenhuis. Zijn onderzoek richt zich op hartoperaties, hartkleppen, en beleid voor gezondheid.
Dr. Oz kwam in de bekendheid door het praatprogramma The Oprah Winfrey Show in 2004. In 2009 kreeg hij zijn eigen show genaamd The Dr. Oz Show, die zich richt op medische onderwerpen en gezondheid. Voor zijn televisiewerk kreeg hij in 2022 een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Öz is een voorstander van alternatieve geneeswijzen, zoals Reiki en homeopathie, maar werd hiervoor o.a. door Popular Science en The New Yorker bekritiseerd voor het geven van niet-wetenschappelijk advies.
Hij nam voor de Republikeinen deel aan de Senaatsverkiezingen 2022 in Pennsylvania. Öz verloor van de Democraat John Fetterman.

### Privé

Mehmet Öz is getrouwd sinds 1985 en heeft vier kinderen.
# Långå

Långå is een plaats in de Zweedse gemeente Härjedalen in het gelijknamige landschap en de provincie Jämtlands län. De plaats heeft 57 inwoners (2005) en een oppervlakte van 39 hectare. De plaats ligt aan de rivier de Ljungan. De directe omgeving van de plaats bestaat uit landbouwgrond, deze landbouwgrond beslaat echter wel een betrekkelijk klein oppervlakte en wordt omringd door naaldbos, ook liggen net ten westen van Långå twee watervallen.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats loopt de Riksväg 84.
* ↑ (sv) Zweeds Bureau voor Statistiek. Småorter 2005 (Toelichting)
# Shraddha Kapoor

Shraddha Kapoor (Bombay, 3 maart 1987) is een Indiaas actrice die voornamelijk in Hindi films speelt.

## Biografie

Kapoor begon haar carrière in 2010 met een bijrol in Teen Patti, gevolgd door de film Luv Ka The End waarin ze de hoofdrol speelde. Haar doorbraak maakte ze met haar derde film Aashiqui 2 in 2013. Ze vestigde zich met hoofdrollen in de romantische thriller Ek Villain (2014), het dansdrama ABCD 2 (2015) en de actiefilm Baaghi (2016). Na een reeks slecht ontvangen films, kwamen haar meest winstgevende releases met de komische horror Stree (2018), de actiethriller Saaho (2019) en het komische drama Chhichhore (2019).
Kapoor is de dochter van acteur Shakti Kapoor en Shivangi Kapoor, het jongere zusje van actrice Padmini Kolhapure. Haar broer is acteur Siddhanth Kapoor met wie zij te zien is in de film Haseena Parker. Haar grootmoeders van moederskant zijn zangeressen Lata Mangeshkar en Asha Bhosle.

## Filmografie

| Jaar | Film | Rol | Opmerking |
| 2010 | Teen Patti | Aparna Khanna | |
| 2011 | Luv Ka The End | Rhea Dialdas | |
| 2013 | Aashiqui 2 | Arohi Keshav Shirke | |
| 2013 | Gori Tere Pyar Mein | Vasudha Natarajan | gastoptreden |
| 2014 | Ek Villain | Aisha Verma | |
| 2014 | Ungli | | nummer "Dance Basanti" |
| 2015 | ABCD 2 | Vinnie | |
| 2016 | Baaghi | Sia Khurana | |
| 2016 | A Flying Jatt | haarzelf | gastoptreden |
| 2016 | Rock On 2 | Jiah Sharma | |
| 2017 | Ok Jaanu | Tara Agnihotri | |
| 2017 | Half Girlfriend | Riya Somani | |
| 2017 | Haseena Parker | Haseena Parker | |
| 2018 | Nawabzaade | | nummer "High Rated Gabru" |
| 2018 | Stree | naamloze rol | |
| 2018 | Batti Gul Meter Chalu | Lalita Nautiyal | |
| 2019 | Saaho | Amritha Nair | Telugu film |
| 2019 | Chhichhore | Maya Sharma-Pathak | |
| 2020 | Street Dancer 3D | Inayat Naazi | |
| 2020 | Malang | | stem aan telefoon |
| 2020 | Baaghi 3 | Siya Nandan | |
| 2022 | Bhediya | | cameo in nummer "Thumkeshwari" |
| 2023 | Tu Jhoothi Main Makkaar | Nisha Malhotra | |
| 2024 | Stree 2 | naamloze rol | |

## Discografie

| Jaar | Nummer | Album |
| 2014 | Galliyan | Ek Villain |
| 2014 | Do Jahaan | Haider |
| 2015 | Bezubaan Phir Se | ABCD 2 |
| 2016 | Sab Tera | Baaghi |
| 2016 | Tere Mere Dil | Rock On 2 |
| 2016 | Udja Re | Rock On 2 |
| 2016 | Woh Jahaan | Rock On 2 |
| 2016 | Rock on revisited | Rock On 2 |
| 2017 | Phir Bhi Tumko Chaahungi | Half Girlfriend |
| 2021 | Hum Hindustani | single |

## Externe link

* (en) Shraddha Kapoor in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Shraddha Kapoor op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 1175640670
* Library of Congress Control Number: no2011140737
* MusicBrainz: dee64579-b266-49f0-9c6b-f0f2b32a9f19
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007396455505171
* Virtual International Authority File: 174501793
* WorldCat (via VIAF): 174501793
# Brisinga bengalensis

Brisinga bengalensis is een veertienarmige zeester uit de familie Brisingidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1891 gepubliceerd door James Wood-Mason & Alfred William Alcock. Het materiaal waarop de beschrijving gebaseerd is, was opgedregd van een diepte van 561 vadem (1026 meter) tijdens een tocht van het schip Investigator in 1890 en 1891, op onderzoeksstation 112 in de Baai van Bengalen (13°47,5'N, 92°36'O).
* ↑ Wood-Mason, J. & Alcock, A.W. (1891). Natural History Notes from H.M. Indian Marine Survey Steamer Investigator. Annals and Magazine of Natural History ser. 6, 8: 439
* ↑ Wood-Mason, J. & Alcock, A.W. (1891). Natural History Notes from H.M. Indian Marine Survey Steamer Investigator. Annals and Magazine of Natural History ser. 6, 8: 18
# Brisinga costata

Brisinga costata is een zeester uit de familie Brisingidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1884 gepubliceerd door Addison Emery Verrill.
# Brisinga cricophora

Brisinga cricophora is een elfarmige zeester uit de familie Brisingidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1889 voor het eerst gepubliceerd door Percy Sladen. De beschrijving is gebaseerd op één exemplaar dat tijdens de Challenger-expeditie op 25 maart 1873 bij Saint Thomas (Amerikaanse Maagdeneilanden) werd opgedregd van een diepte van 390 vadem (713 meter).
# Brisinga insularum

Brisinga insularum is een dertienarmige zeester uit de familie Brisingidae. De kleur is helder vermiljoen.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1891 gepubliceerd door James Wood-Mason & Alfred William Alcock. Het materiaal waarop de beschrijving gebaseerd is, was opgedregd van een diepte van 1043 vadem (1907 meter) tijdens een tocht van het schip Investigator in 1890 en 1891, op onderzoeksstation 108 in de Laccadivenzee (7°4'N, 76°34'O).
* ↑ Wood-Mason, J. & Alcock, A.W. (1891). Natural History Notes from H.M. Indian Marine Survey Steamer Investigator. Annals and Magazine of Natural History ser. 6, 8: 439
* ↑ Wood-Mason, J. & Alcock, A.W. (1891). Natural History Notes from H.M. Indian Marine Survey Steamer Investigator. Annals and Magazine of Natural History ser. 6, 8: 18
# Brisinga parallela

Brisinga parallela is een zeester uit de familie Brisingidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 gepubliceerd door René Koehler. De beschrijving was gebaseerd op één enkele arm die was opgehaald van een diepte van 568 vadem (1039 meter) op een positie van 6°57'N, 79°33'O in de Laccadivenzee, ten westen van Sri Lanka, tijdens een onderzoeksexpeditie met het Indische onderzoeksvaartuig Investigator (bemonsteringsstation 334).
# Brisinga synaptoma

Brisinga synaptoma is een zeester met twaalf tot vijftien armen uit de familie Brisingidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Craterobrisinga synaptoma, in 1917 gepubliceerd door Walter Kenrick Fisher. De beschrijving was gebaseerd op één exemplaar dat was opgedregd van een diepte van 1588 vadem (2904 meter) op bemonsteringsstation 3342 van onderzoeksschip Albatross, voor de kust van Brits Columbia.
# Île de Molène

Île de Molène is een eiland voor de uiterste westpunt van Bretagne. De Bretonse naam is Molenez.
Het eiland meet nauwelijks één km doorsnede, met een oppervlakte van 75 hectare of minder dan één km². Het is het grootste van een groep van een twintigtal eilandjes met namen als Balanec, Bannec, Béniguet, Morgol, Quéménès, Trielen, .... Deze vormen samen de gemeente Île-Molène. Noordwestelijk van Molène, gescheiden door de zeestraat Passage du Fromveur, ligt het eiland Ouessant.
In 1988 kreeg het gebied het UNESCO-label Réserve de la Biosphère om het broze ecologische evenwicht te bewaren.
Er is een scheepsverbinding met het vasteland vanuit Brest of Le Conquet, die wordt verzorgd door de maatschappij Penn ar Bed.
De kerk Saint-Ronan werd gebouwd in de 19e eeuw. Op het kerkhof liggen de graven van de drenkelingen van de Drummond Castle die in 1896 verging voor de kust van Molène. De voormalige semafoor van het eiland werd in 2012 gerestaureerd en kreeg een culturele functie.
* Library of Congress Control Number: n2008016143
* Virtual International Authority File: 142121549
* WorldCat (via VIAF): 142121549
# Hervormde kerk (Sleeuwijk)

De Hervormde kerk is een protestants kerkgebouw in de tot de Noord-Brabantse gemeente Altena behorende plaats Sleeuwijk, gelegen aan de Esdoornlaan 32.

## Geschiedenis

Vanouds kerkten de hervormden in het Oude kerkje. Dit werd echter te klein. In 1957 werd daarom een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van architecten Van Donkelaar, Bodegraven en Vroman.

## Gebouw

Het betreft een hoge, bakstenen kerk onder zadeldak, gebouwd in de stijl van het traditionalisme. Op het dak bevindt zich een open klokkentoren met tevens een uurwerk.
Het orgel werd gebouwd in 1975 door de firma Verschueren.
* ReliWiki
# Hof van Santhoven

Het Hof van Santhoven is een historisch gebouwencomplex in Lier, daterend uit de 18e eeuw. Het Hof bestaat uit enkele bakstenen gebouwen rond een binnenplaats, en is gelegen tussen de Vismarkt, de Aragonstraat en de Binnennete.

## Historiek

De geschiedenis van het Hof zou in de kern teruggaan tot de 15e eeuw, maar het eigenlijke Hof bestond uit twee panden, het Hof van Santhoven, genoemd naar de vroegere bewoner Jan Van Santhoven, en de Haeve Brauwerye, beide eigendom van brouwer Balthazar de Ka.
Op 20 oktober 1496 brachten Filips de Schone en Johanna van Castilië hun eerste huwelijksnacht door in het Hof van Santhoven.
In 1757 kwam er de textielfabriek De Heyder met ververij en drukkerij, daarna een zijdefabriek. Nog later wordt het complex gebruikt als woonplaats voor arbeidersgezinnen, maar het raakte stilaan in verval. Vanaf 1880 werden hier scholen gevestigd, eerst tot 1930 het Sint-Gummaruscollege, later de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten en uiteindelijk tot juni 2010 de Kunsthumaniora. Daarna werd het gebouw verkocht aan een projectontwikkelaar, die er luxeappartementen zou in onderbrengen.
# Lavezzi

De Lavezzi (Frans: îles Lavezzi) zijn 23 kleine eilandjes in de Middellandse Zee tussen Corsica en Sardinië, in de Straat van Bonifacio, tien kilometer ten zuiden van Bonifacio. Hun hoogte boven de zeespiegel is maximaal 50 meter. Zij hebben samen een oppervlakte van 5.123 hectare. Ze zijn Frans terwijl de iets meer zuidoostelijk gelegen La Maddalena-archipel Italiaans is.
De grootste eilanden zijn Lavezzi en Cavallo. Dit laatste is het enige bewoonde eiland van de archipel. De voornaamste eilanden zijn (van noord naar zuid):
* Gavetti
* Poraggia
* Ratino
* Perduto
* Piana
* Cavallo (hoogste punt 31 meter)
* S. Baïnzo
* Lavezzi (hoogste punt 50 meter)
* Pyramide de la Sémillante
* Éceuil de Lavezzi

## Natuur

Sinds 1982 zijn de eilanden beschermd natuurgebied, met uitzondering van Cavallo. Ze maken onderdeel uit van het Réserve naturelle des Bouches de Bonifacio (Natuurreservaat van de Straat van Bonifacio), een gebied van 80.000 hectare land en zee van Rocapina tot Porto-Vecchio. Op de eilanden zijn broedkolonies van de Kuhls pijlstormvogel.
Tot eind 20e eeuw lieten herders hun koeien vanuit Corsica de zeestraat van vijf kilometer overzwemmen om ze op de Lavezzi te weiden.

## Trivia

In 1952 is er de Franse avonturenfilm Manina, la fille sans voiles opgenomen. De film was de eerste hoofdrol voor Brigitte Bardot.
# Sea Cat

De Sea Cat is een Britse luchtdoelraket voor de korte afstand.
De Sea Cat werd door de Royal Navy in gebruik genomen in het begin van de jaren tachtig voor de nabije luchtverdediging van de torpedobootjagers van de Countyklasse en de fregatten van de Leanderklasse (Improved Type 12). Later werd de raket ook geplaatst aan boord van de oudere fregatten van de Rothesayklasse (Type 12) en in de jaren zeventig nog aan boord van de fregatten van de Amazonklasse (Type 21).
De Sea Cat is naar diverse landen geëxporteerd. De Nederlandse Koninklijke Marine gebruikte de Sea Cat aan boord van de fregatten van de Van Speijkklasse, halfzusterschepen van de Leanderklasse.
Van de Sea Cat bestaat ook een variant die is aangepast voor gebruikt vanaf het land: de Tigercat.
De Sea Cat werd deels elektronisch, deels visueel naar het doel geleid. Het maximale bereik bedroeg ongeveer 3,5 kilometer. De Sea Cat is in de jaren tachtig bij de Royal Navy vervangen door de Sea Wolf.
# NS 1500 (elektrische locomotief)

De NS-locserie 1500 is een elektrische locomotief die tussen 1970 en 1986 werd ingezet door de Nederlandse Spoorwegen. Het waren tweedehands locomotieven van British Rail waar ze reden als Class EM2. Door British Rail werden ze ingezet op de Woodheadroute, de lijn Manchester - Sheffield. Deze lijn was de enige in Groot-Brittannië die geëlektrificeerd was met 1500 V gelijkspanning, waarop ook NS rijdt. Toen in 1970 het reizigersvervoer op deze lijn werd opgeheven werden ze buiten dienst gesteld en te koop aangeboden. Een deel van deze Woodheadroute is echter nog in gebruik.
In de jaren 60 waren er bij NS plannen om een serie 1400 te bouwen. Door terugloop van het goederenvervoer bleek er toen geen behoefte te bestaan aan extra locomotieven, en de 1400-serie werd nooit gebouwd.
Door spoorslag '70 en de daarmee gepaard gaande uitbreiding van treindiensten ontstond er in 1969 op korte termijn behoefte aan extra locomotieven. Besloten werd tot overname van de zeven locomotieven Class EM2 van British Rail uit 1954, die kort daarvoor buiten dienst gesteld waren. Een daarvan werd gebruikt als plukloc voor reserve-onderdelen, de overige zes werden aangepast aan de Nederlandse omstandigheden en genummerd in de serie 1500.
Door de instroom van locomotieven van de serie 1600 begin jaren 80 werden de 1500'en overbodig. Zij werden in 1986 buiten dienst gesteld. Er is één locomotief (1501) in Nederland bewaard gebleven. Deze was tot 1 juni 2020 in het bezit van de Werkgroep loc 1501 / Stichting Klassieke Locomotieven, opgericht door Haagse en Rotterdamse NS-machinisten. Sindsdien is de loc eigendom van het Spoorwegmuseum. Twee exemplaren (1502 en 1505) gingen terug naar Engeland om daar in museumcollecties te worden opgenomen. Daarvan is de 1502 in de oorspronkelijke uitvoering teruggebracht.

## Locomotieven

Lijst van locomotieven serie 1500
| Nummer | Naam | In dienst | Buiten dienst | Status |
| 27003 (BR) 1501 (NS) | Diana | 1954 (BR) 1970 (NL) | 1986 | Het Spoorwegmuseum |
| 27000 (BR) 1502 (NS) | Electra | 1954 (BR) 1970 (NL) | 1986 | Midland Railway, Butterley |
| 27004 (BR) 1503 (NS) | Juno | 1954 (BR) 1970 (NL) | 1986 | Gesloopt oktober 1986 |
| 27006 (BR) 1504 (NS) | Pandora | 1954 (BR) 1970 (NL) | 1985 | Gesloopt februari 1985 |
| 27001 (BR) 1505 (NS) | Ariadne | 1954 (BR) 1970 (NL) | 1986 | Manchester Museum of Science and Industry |
| 27002 (BR) 1506 (NS) | Aurora | 1954 (BR) 1970 (NL) | 1985 | Gesloopt februari 1985 |
| 27005 (BR) Plukloc (NS) | Minerva | 1954 (BR) | 1969 | Gesloopt november 1969 |

## Externe link

* Werkgroep Loc 1501 & Stichting Klassieke Locomotieven
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel NS Class 1500 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Regionaal natuurpark van de Ardennen

Het Regionaal natuurpark van de Ardennen (Parc naturel régional des Ardennes) is een Frans regionaal natuurpark in de Ardennen. De oprichting van het ca. 117.000 hectare grote park in het Franse deel van de Ardennen vond plaats in 2011. Het bestaat uit heuvelachtige eiken-beukenbossen zoals de staatsbossen van Croix-Scaille, Hazelles en Château-Regnault en de ingesleten valleien van de Maas en de Semoy met rotsformaties zoals Roc la Tour en Les Dames de Meuse en meanders zoals Monthermé. Dieren die er leven zijn onder andere bever, zwarte ooievaar en oehoe.
Een groot deel van het park is Europees beschermd als Natura 2000-gebied genaamd 'Plateau ardennais'. Het gebied grenst aan de Belgische parken Natuurpark Viroin-Hermeton en Nationaal Park L'Entre-Sambre-et-Meuse in het westen en Natuurpark Zuidelijke Ardennen en Nationaal Park Vallée de la Semois in het oosten.