OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Spiritomb

Spiritomb is een spook/donker-Pokémon uit de vierde generatie, ook wel de Diamond en Pearl-generatie genoemd. Deze Pokémon heeft als Nationaal nummer 442 en als Sinnoh nummer 108. De verdeling mannelijk/vrouwelijk is 50/50. De naam komt van het Engelse woord "Spirit" (vertaald naar Nederlands "energie" of "mentaliteit") en het Engelse woord "Tomb" (vertaald naar Nederlands "tombe"). Deze Pokémon kan niet evolueren.

## Uiterlijke kenmerken

Het is een Pokémon die lijkt op een steen waar een spook tevoorschijn uit komt. De hoofdkleur is paars met groene vlekken. De steen is bruin. In Shiny-vorm is de hoofdkleur blauw met paarse vlekken. De steen is nog steeds bruin.

## Ruilkaartenspel

Er bestaan drie standaard Spiritomb kaarten, waarvan twee het type Psychic als element hebben en één het type Darkness. Verder bestaat er nog een type Psychic Spiritomb C-kaart.

## In het wild

* Diamond/Pearl/Platinum: Het is moeilijk Spiritomb te vangen. De speler moet eerst de Odd Keystone in de Hallow Tower plaatsen, in de underground met 30 mensen praten, dan verschijnt hij aan de Hallow Tower.

## Pokédex omschrijving

* Diamond: Een Pokémon gevormd door 108 geesten. Hij is gebonden aan een spleet in een oude sleutelsteen.
* Pearl: Spiritomb is gebonden aan een spleet in een oude sleutelsteen als straf voor een misdaad 500 jaar geleden.
* Platinum: Door zijn aanhoudend kattenkwaad en misdaden werd Spiritomb gebonden aan een oude sleutelsteen met een mysterieuze toverspreuk.

## Tekenfilmreeks

Spiritomb komt maar één keer voor in de tekenfilmreeks, namelijk in The Keystone Pops.
# BK Horizont Minsk

Basketbolnyj kloeb Horizont Minsk (Wit-Russisch: Баскетбольны клуб Гарызонт Мінск) is een damesbasketbalteam uit Minsk, Wit-Rusland welke speelt in de Wit-Russische Major Liga. Eigenaar van de club is Belarusbank.

## Geschiedenis

Horizont had al een geschiedenis in het basketbal toen het nog uitkwam op het hoogste niveau van de Sovjet-Unie. De club werd tweede in 1989 en derde in 1991 om het landskampioenschap van de Sovjet-Unie. De club werd later opgeheven. In 1998 verloor Horizont de finale om de Baltic League. Ze verloren van Rygos RTU-Klondaika uit Letland. In 1999 stonden ze weer in de finale om de Baltic League. Ze wonnen van Arvi Veritas uit Litouwen met 71-58. In 2006 werd de club werd later opgeheven. In juli 2010 werd Horizont opnieuw opgericht. De club won de beker van Wit-Rusland in 2011, 2012, 2013, 2015, 2020, 2021, 2022 en 2023. In 2012 werd zelfs de dubbel gewonnen omdat ze ook voor de eerste keer landskampioen werden. In 2012 stonden ze in de finale om de Baltic League. Ze verloren van VIČI-Aistės Kaunas uit Litouwen met 66-79. In 2013 stonden ze weer in de finale om de Baltic League. Weer verloor Horizont. Dit keer van Olimpia Grodno uit Wit-Rusland met 49-74. In 2014 stonden ze weer in de finale om de Baltic League. Weer verloor Horizont. Dit keer van Kibirkštis-VIČI uit Litouwen met 57-67.

## Resultaten
### Staafdiagram

Het cijfer in iedere staaf is de bereikte positie aan het eind van de competitie.
| 1 | 1 | 3 | 2 | 2 | 1 | 2 | 2 | 3 | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Wit-Russische Major Liga ||||||||||||||

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie:
** Tweede: 1989
** Derde: 1991
* Landskampioen Wit-Rusland: 14
** Winnaar: 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2011, 2012, 2016, 2021, 2022, 2023
** Tweede: 2002, 2014, 2015, 2017, 2018, 2020, 2024
** Derde: 2001, 2005, 2006, 2013, 2019
* Bekerwinnaar Wit-Rusland: 9
** Winnaar: 1998, 2011, 2012, 2013, 2015, 2020, 2021, 2022, 2023
** Runner-up: 1997, 2000, 2005, 2010, 2016, 2017
* Baltic League: 1
** Winnaar: 1999
** Runner-up: 1998, 2012, 2013, 2014

## Team 2011-2012

* Alexandra Khomenchuk (2.02)
* Viktoria Gasper (1.93)
* Marina Ivashchanka (1.90)
* - Katsjaryna Snytsina (1.88)
* Tatiana Troina (1.88)
* Tatiana Khatsko (1.87)
* Kristina Novikova (1.83)
* Daria Lipinskaya (1.80)
* Nadzeya Nadzezhka (1.79)
* Katerina Nialepka (1.78)
* Janina Nikitina (1.75)
* Svetlana Valko (1.75)
* Tatiana Anufriyenka (1.74)
* Natalia Baklaha (1.72)

## Bekende (oud)-spelers

* -- Irina Goeba
* - Tatjana Ivinskaja
* - Galina Savitskaja
* - Alena Sjvajbovitsj
* -- Irina Soemnikova
* Joelija Rytsikava
* - Katsjaryna Snytsina
* Anastasija Veremejenko
* Kristina Alikina
# Mauinukupuu

De mauinukupuu (Hemignathus affinis) is een zangvogel uit de familie van de vinkachtigen (Fringillidae). De vogel werd in 1893 door Lionel Walter Rothschild geldig beschreven. Het is een ernstig bedreigde vogelsoort op Hawaï die sinds 1996 niet meer is waargenomen.

## Kenmerken

De vogel is 14 cm lang. De vogel is overwegend groenachtig geel met een opvallende lange, gebogen snavel, waarbij de bovensnavel twee keer zo lang is als de ondersnavel. De poten, snavel en de veren tussen snavelbasis en het oog zijn zwart.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op het Hawaiiaanse eiland Maui. Het leefgebied is vochtig, inheems bos dat alleen nog voorkomt op hoogten tussen 1450 en 2000 meter boven zeeniveau.

## Status

De mauinukupuu heeft een zeer beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven groot. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op minder dan 50 volwassen individuen. De laatste bevestigde waarnemingen dateren uit 1996. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor agrarisch gebruik en menselijke bewoning en de overgebleven stukken worden bedreigd door de activiteiten van ingevoerde hoefdieren en de introductie van muggen die vogelziekten verspreiden. Om deze redenen staat deze soort als ernstig bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Mauinukupuu op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Ibis (6) 5 (17), p. 112. Gearchiveerd op 22 juni 2020.
# Romanogobio antipai

Romanogobio antipai is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Petru Bănărescu.
* ↑ (en) Romanogobio antipai op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Romanogobio antipai. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Salvelinus profundus

Salvelinus profundus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zalmen (Salmonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Schillinger.
* ↑ (en) Salvelinus profundus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Salvelinus profundus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Macrocephalon

Macrocephalon is een geslacht van vogels uit de familie van de grootpoothoenders (Megapodiidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soort:
* Macrocephalon maleo – Hamerhoen
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (version 2.6). (en)
# Alectura

Alectura is een geslacht van vogels uit de familie grootpoothoenders (Megapodiidae).

## Soorten

Het geslacht kent slechts één soort:
* Alectura lathami – Boskalkoen
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Standbeeld koningin Wilhelmina (Paramaribo)

Het Standbeeld van Koningin Wilhelmina staat aan de oever van de Surinamerivier bij Fort Zeelandia in de Surinaamse hoofdstad Paramaribo.
Het standbeeld werd in 1923 onthuld op het Gouvernementsplein (het huidige Onafhankelijkheidsplein) in Paramaribo, ter gelegenheid van het 25-jarig regeringsjubileum van koningin Wilhelmina. Het beeld is gemaakt van brons. Op de voorzijde van de sokkel is het koninklijk wapen afgebeeld, aan de achterzijde het wapen van Suriname.
De oprichting van dit monument was een initiatief van S.D. de Vries, voorzitter van de Koloniale Staten van Suriname. In een ingezonden brief in de nieuwsbladen, liet hij weten:
   overtuigd van de verknochtheid en de liefde, welke in het volk van Suriname leven aan en voor het Oranje-Huis in het algemeen en Koningin Wilhelmina in het bijzonder, en gesterkt door de hooge instemming, welke het in deze door mij te nemen initiatief van de zijde van Zijne Excellentie den Gouverneur, Mr. A. J. A. A. Baron van Heemstra, in ruime mate mocht ondervinden, meen ik, dat ook Suriname niet mag en ook niet zal willen achterblijven in het medehuldigen van zijn Koningin
Deze brief leidde tot de oprichting van een huldigingscomité waarin vele notabelen uit de Surinaamse bevolking zitting namen. Al snel ontstond het idee tot het laten vervaardigen van een standbeeld. Hiertoe werd de Nederlandse beeldhouwer Gerard van Lom een opdracht verstrekt. Door de bevolking werd 18.000 gulden bijeengebracht. Hiervan werden de kosten voor de vervaardiging van het beeld, het transport naar Suriname en de onthullingskosten (onder meer onthaal van schoolkinderen welke daarbij zongen, doek voor onthulling, vlaggen en bloemen) betaald. Ook schoot er nog wat over voor een schenking aan de melaatscheninrichtingen „Bethesda", „Gerardus Majella" en „Groot Chatillon" ten behoeve van een tractatie aan verpleegden.
Het beeld werd onthuld op Koninginnedag, 31 augustus 1923. In 1924 bood een deputatie (H.D. Benjamins, D. Coutinho, P.J. Jager en professor P.C. Flu) van het huldigingscomité een bronzen afgietsel van het beeld aan aan koningin Wilhelmina. Deze sprak bij deze gelegenheid haar innige dankbaarheid uit voor de liefde en trouw van Suriname's bevolking aan haar en haar gezin.
Na de Surinaamse onafhankelijkheid werd het beeld verplaatst. Van het Onafhankelijkheidsplein (zoals het plein inmiddels heette) werd het beeld verplaatst naar Fort Zeelandia waar het sindsdien staat.
In april 2013 kreeg het beeld ter ere van de troonswisseling in Nederland in zijn geheel een grote schoonmaakbeurt.
# Khaya

Khaya is een geslacht uit de familie Meliaceae. Het geslacht telt ongeveer zes soorten die voorkomen in tropisch Afrika en op Madagaskar.

## Soorten

* Khaya anthotheca (Welw.) C.DC.
* Khaya grandifoliola C.DC.
* Khaya ivorensis A.Chev.
* Khaya madagascariensis Jum. & H.Perrier
* Khaya senegalensis (Desv.) A.Juss.
* ↑ (en) Khaya A.Juss. Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 28 februari 2023.
... · Aglaia · Azadirachta · Carapa · Khaya · Lansium · Melia · Sandoricum · Trichilia · Xylocarpus · ...
# Khouribga (stad)

Khouribga (Arabisch: خريبكة, Berbers: ⵅⵯⵔⵉⴱⴳⴰ) is een stad in het binnenland van Marokko in de gelijknamige provincie Khouribga, in de regio Chaouia-Ouardigha. Het ligt ten noordoosten van Marrakesh en op de lijn tussen Casablanca en Beni Mellal. Bij de volkstelling van 2014 werden er 196.196 inwoners geteld.
Khouribga ligt in het centrum van een belangrijk fosfaatgebied.
* Hind Dehiba (1979), Frans atlete
* Hindi Zahra (1979), Marokkaanse zangeres
* Mohamed Moustaoui (1985), middellangeafstandsloper
* Adam Masina (1994), Italiaans voetballer
* Bruno Catalano (1960), kunstenaar
# Fokker D.IV

De Fokker D.IV was een Duits jachtvliegtuig gebouwd door vliegtuigbouwer Fokker tijdens de Eerste Wereldoorlog. De eerste vlucht van deze militaire tweedekker was in 1916.
De D.IV was een doorontwikkeling van de Fokker D.III. Het was uitgerust met een watergekoelde Mercedes D.III 160 pk motor . Met de D.IV werd de vleugeltordatie voor de rolbesturing definitief afgedankt ten gunste van de effectievere rolroeren.
Het toestel is slechts in een kleine oplage gebouwd (totaal 44). Veertig gingen er naar de Duitse luchtmacht en vier naar de Zweedse luchtmacht.

## Specificaties

* Type: Fokker D.IV
* Fabriek: Fokker
* Rol: Jachtvliegtuig
* Bemanning: 1
* Lengte: 6,30 m
* Spanwijdte: 9,70 m
* Hoogte: 2,45
* Vleugeloppervlak: 21,0 m²
* Leeggewicht: 600 kg
* Maximum gewicht: 840 kg
* Motor: 1 × Mercedes D.III watergekoelde zescilinder lijnmotor, 160 pk
* Propeller: tweebladig
* Aantal gebouwd: 44
* Eerste vlucht: 1916

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 160 km/u
* Vliegbereik: 220 km
* Plafond: 5000 m
* Klimsnelheid: 5,6 m/s

### Bewapening

* Geschut: 2 × vast 7,92 mm lMG 08/15 Spandau machinegeweer
* ↑ Taylor, Michael J. H. Jane's Encyclopedia of Aviation. London: Studio Editions, 1989. ISBN 0-517-69186-8
# Fokker B.II

De Fokker B.II was een verkenningsvliegtuig dat door Fokker werd ontwikkeld en gebouwd.
In 1923 ontwikkelde Fokker een lichte zeeverkenner die was uitgevoerd als watervliegtuig. Een van de eisen was dat het toestel geschikt moest zijn voor een katapultstart vanaf een schip. De romp was geheel van metaal en er was ruimte voor drie bemanningsleden, een piloot, een waarnemer en een luchtschutter. De piloot en waarnemer zaten voor de vleugel en de luchtschutter achter de vleugel en had de beschikking over een beweegbare machinegeweer.
Op 15 december 1923 vond de eerste vlucht plaats vanaf Marinevliegkamp Schellingwoude bij Amsterdam. Daarna werd de B.II uitgebreid getest door de Marine Luchtvaartdienst Het toestel voerde hierbij geen registratie. Het voldeed niet aan de eisen van de MLD. Het toestel werd dan ook niet aangeschaft en er was ook geen ander koper voor. Later werd het toestel gesloopt.

## Specificaties

* Type: Fokker B.II
* Fabriek: Fokker
* Rol: Verkenningswatervliegtuig
* Bemanning: 3
* Lengte: 9,85 m
* Spanwijdte: 14,60 m
* Hoogte: 3,80 m
* Vleugeloppervlak: 40 m²
* Leeggewicht: 1300 kg
* Maximum gewicht: 2100 kg
* Motor: 1 × Rolls-Royce Eagle XII watergekoelde V-12, 270 kW (360 pk)
* Propeller: vierbladig
* Aantal gebouwd: 1
* Eerste vlucht: 15 december 1923

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 195 km/u
* Maximum vluchtduur: 4 uur
* Plafond: 4000 m
# Fokker D.VI

De Fokker D.VI (Fokker projectnaam V.13) was een Duits jachtvliegtuig gebouwd door vliegtuigbouwer Fokker tijdens de Eerste Wereldoorlog. De eerste vlucht van deze militaire tweedekker was in 1917.
Eind 1917 verlieten de eerste prototypes van de D.VI de fabriek. De vliegtuigen hadden iets kleinere vleugels dan de Fokker D.VII en nagenoeg dezelfde romp en staart als de Fokker Dr.I. Het eerste prototype had een 110 pk Oberursel Ur.II rotatiemotor. Het tweede prototype vloog met een 160 pk Siemens-Halske Sh.III bi-rotatiemotor.
Voor een serie proefvluchten in januari 1918 werd een prototype uitgerust met een 145 pk Oberursel Ur.III motor. De testpiloten vonden de Fokker D.VI wendbaar en eenvoudig te vliegen. Zij beschouwden de D.VI toentertijd als een van de beste jagers met rotatiemotor.
Er zijn uiteindelijk 59 exemplaren gebouwd, waarvan zeven voor de Luchtmacht van Oostenrijk-Hongarije. Tijdens zijn diensttijd werd de D.VI geplaagd door problemen met de motorsmering en een te laag vermogen van de Oberursel Ur.II motoren.

## Specificaties

* Type: Fokker D.VI
* Fabriek: Fokker
* Voorloper: Fokker V.9
* Rol: Jachtvliegtuig
* Bemanning: 1
* Lengte: 6,25 m
* Spanwijdte: 7,66 m
* Hoogte: 2,55 m
* Vleugeloppervlak: 17,7 m²
* Leeggewicht: 393 kg
* Maximum gewicht: 585 kg
* Motor: 1 × Oberursel Ur.II negencilinder rotatiemotor, 110 pk
* Motorvariant: 1 × Siemens-Halske Sh.III dubbele rotatiemotor, 160 pk
* Propeller: tweebladig
* Aantal gebouwd: 59
* Eerste vlucht: 1917

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 197 km/u
* Vliegbereik: 300 km
* Maximum vliegduur: 1 uur en 30 minuten
* Plafond: 6000 m

### Bewapening

* Geschut: 2 × vast 7,92 mm LMG 08/15 Spandau machinegeweer
* ↑ Gray, Peter and Owen Thetford. German Aircraft of the First World War. London: Putnam, 1962. ISBN 0-933852-71-1
* ↑ De Weyl, A.R. Fokker: The Creative Years. London: Putnam, 1965. ISBN 0-85177-817-8. Pagina 269.
# North American T-6 Texan

De North American T-6 Texan is een lesvliegtuig geproduceerd door het Amerikaanse bedrijf North American Aviation. Buiten de Verenigde Staten staat het bekend als de Harvard. De eerste vlucht was op 1 april 1935. Er werden in totaal 15.495 toestellen geproduceerd.
Het toestel werd ontwikkeld in de jaren '30 van de 20e eeuw en werd voornamelijk gebruikt tijdens de Tweede Wereldoorlog en de jaren '50. Het was een klassiek vliegtuig met stermotor. De Texan was het eerste geheel metalen trainingsvliegtuig met intrekbaar landingsgestel; de meeste trainingsvliegtuigen waren destijds nog tweedekkers, zoals de Tiger Moth, de Stearman Kaydet en de Stampe en Vertongen SV 4.
De T-6 Texan is een robuust en wendbaar toestel dat zich goed leent voor Aerobatics, en dus ook voor dogfight training. Tot in de jaren 1990 heeft de Harvard dienst gedaan als militair lestoestel. Talloze gevechtsvliegers over de gehele wereld hebben tijdens hun vliegopleiding les gehad in een T-6.

## Koninklijke Luchtmacht

Tussen 1946 en 1968 heeft de Koninklijke Luchtmacht 200 Harvard toestellen in dienst gehad voor de voortgezette opleiding. Ook werd het toestel vaak gebruikt door ex-vliegers met een grondbaan, vaak om hun uren vol te maken.De zoon van Jaap Eden, Majoor Eden, maakte hier op Soesterberg veelvuldig gebruik van.

## Trivia

* In de film Tora! Tora! Tora! worden de Japanse Zero's voorgesteld door T-6'en.

## Specificaties

* Fabriek: North American Aviation
* Type: T-6 Texan
* Rol: Militair trainingsvliegtuig
* Bemanning: 2 (leerling plus instructeur)
* Lengte: 8,80 m
* Spanwijdte: 12,80 m
* Vleugeloppervlak: 23,57 m²
* Leeg gewicht: 1886 kg
* Maximum gewicht: 2540 kg
* Motor: 1 × Pratt & Whitney R-1340-AN-1 Wasp negencilinder stermotor, 600 pk (450 kW)
* Propeller: tweeblads
* Eerste vlucht: 1 april 1935
* Aantal gebouwd: 15.495 (1935-1952)
Prestaties:
* Maximumsnelheid: 340 km/u
* Kruissnelheid: 233 km/u
* Plafond: 7400 m
* Klimsnelheid: 6,1 m/s
* Vleugelbelasting: 108 kg/m²
* Vliegbereik: 1170 km
Bewapening:
* Voorbereid op maximaal 3 x 7,62 mm machinegeweren
# Piper PA-24 Comanche

De Piper PA-24 Comanche is een Amerikaans eenmotorig laagdekker sportvliegtuig met intrekbaar landingsgestel. Het vier- of zeszittertoestel is geheel geconstrueerd van metaal en maakte zijn eerste vlucht op 24 mei 1956. Totaal zijn er, inclusief alle varianten, meer dan 4800 van gebouwd. In 1972 werd de Piper Comanche-productielijn in Pennsylvania geheel verwoest door een grote overstroming van de Susquehannarivier. De productielijn werd niet opnieuw opgestart, maar Piper besloot de Comanche te vervangen door een nieuwer ontwerp van de al in productie zijnde Piper PA-28 Cherokee.

## Varianten

Er bestaan acht varianten van de Piper Comanche, uitgerust met vier-, zes- of achtcilinder Lycoming-boxermotoren van 180-400 pk. De drie cijfers in de typeaanduiding geeft het vermogen (in pk's) van de krachtbron aan. De Comanche 260 wordt dus voortgestuwd door een motor van 260 pk.
Er bestaat ook een tweemotorige (2 × 160 pk) uitvoering, de Twin Comanche. De bouw van de Twin Comanche werd in 1972 beëindigd. Piper besloot om in plaats daarvan verder te gaan met de levering van de tweemotorige Piper PA-34 Seneca.
Verder is er een speciaal Comanche-prototype gebouwd met drukcabine, de PA-33. Na een crash tijdens de start in mei 1967 is dit project stopgezet.

## Specificaties

* Type: Piper PA-24 Comanche
* Fabriek: Piper Aircraft
* Bemanning: 1
* Passagiers: 3-5
* Lengte: 7,62 m
* Spanwijdte: 10,97 m
* Hoogte: 2,29 m
* Vleugeloppervlak: 16,5 m²
* Leeg gewicht: 804 kg
* Maximum gewicht: 1451 kg
* Motor: 1 × Lycoming IO-540 zescilinder-boxermotor, 260 pk (190 kW)
* Propeller: tweeblads Hartzell HC82XK1D constant-speed, 1,96 m diameter
* Eerste vlucht: 1956
* Aantal gebouwd: 4857 (1957-1972)
* Opvolger: Piper PA-28 Cherokee 'Arrow'
Prestaties:
* Maximumsnelheid: 314 km/u (zeeniveau)
* Kruissnelheid: 298 km/u (1900 m)
* Klimsnelheid: 6,7 m/s
* Plafond: 5900 m
* Vliegbereik: 1971 km
# Fokker E.I

De Fokker E.I was een Duits jachtvliegtuig gebouwd door vliegtuigbouwer Fokker tijdens de Eerste Wereldoorlog. De eerste vlucht van deze militaire eendekker was in 1915. De E.I was de eerste jager uit de beruchte Fokker Eindecker serie die verantwoordelijk was voor een periode van Duits luchtoverwicht in WOI, een episode in 1915-1916 genaamd de Fokker scourge (Fokker plaag).

## Ontwerp

Het ontwerp van de E.I was net als zijn voorganger de Fokker M.5 afgeleid van het Franse Morane-Saulnier Type H vliegtuig. Deze eendekkers hadden geen vrijdragende vleugels, maar een constructie met spandraden. De romp van de Morane-Saulnier vliegtuigen waren geconstrueerd van hout, terwijl de Fokker rompen van chroom-Molybdeen staalbuis werden gemaakt. De eerste vijf bewapende prototypes van de Fokker E.I werden aangeduid als Fokker M.5K/MG.
De Fokker E.I toestellen waren uitgerust met een gesynchroniseerde 7,92 mm Parabellum MG14 (later Spandau lMG) mitrailleur en was het eerste Fokker gevechtsvliegtuig dat met een gesynchroniseerd boordgeschut, welke door de propellerbaan heen kon schieten zonder de bladen te beschadigen, een luchtgevecht won.

## Specificaties

* Type: Fokker E.I
* Variant: Fokker E.II (met 100 pk negencilinder Oberursel U.I motor)
* Opvolger: Fokker E.III
* Fabriek: Fokker
* Rol: Jachtvliegtuig
* Bemanning: 1
* Lengte: 7,2 m
* Spanwijdte: 8,85 m
* Hoogte: 2,9 m
* Vleugeloppervlak: 15,9 m²
* Leeggewicht: 360 kg
* Maximum gewicht: 563 kg
* Motor: 1 × Oberursel U.0 zevencilinder rotatiemotor, 80 pk
* Propeller: tweebladig (hout)
* Aantal gebouwd: 54 (1915-1916)
* Eerste vlucht: 1915

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 130 km/u
* Kruissnelheid: 110 km/u
* Plafond: 3000 m
* Klimsnelheid: ± 2 m/s

### Bewapening

* Geschut: 1 × voorwaarts gericht 7,92 mm Spandau lMG 08 machinegeweer (1 x Parabellum MG14 M/G op E.I prototypes), gesynchroniseerd met propeller.
* ↑ Gray, Peter; Owen Thetford (1970). German Aircraft of the First World War (2nd ed.). London: Putnam & Company Ltd. pp. 109–112. ISBN 0-370-00103-6.
# Harusame (schip, 1935)

Harusame (Japans: 春雨‚ Lenteregen) was een torpedobootjager van de Shiratsuyu-klasse, die dienst deed bij de Japanse Keizerlijke Marine van 1937 tot 1944.

## Ontwerp

Harusame beschikte over twee turbines, aangedreven door drie ketels. Dit gaf het schip een machinevermogen van 31.000 kW, waarmee het een maximumsnelheid van 34 knopen kon halen.
De primaire bewapening bestond uit vijf 127 mm kanonnen, waarvan twee verdeeld in dubbele geschuttorens en één in een enkele. Verder beschikte het schip over driemaal Type 96 luchtafweergeschut, acht 610 mm torpedobuizen en zestien dieptebommen.

## Dienst

Harusame heeft vooral dienst gedaan in 1942, waar het meedeed in de Slag bij Tarrakan, de beruchte Slag in de Javazee, de Slag bij Midway, de Zeeslag bij de Oostelijke Salomonseilanden, de Zeeslag bij de Santa Cruzeilanden en de Slag bij Guadalcanal. Op 8 juni 1944 werd het schip op circa 50 kilometer van Manokwari aangevallen door B-25 bommenwerpers van de Amerikaanse luchtmacht. Het schip was geen partij en het zonk. 74 bemanningsleden kwamen om, onder wie haar commandant kapitein Masashichi Shirahama.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Japanese destroyer Harusame (1935) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.