OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zilvervliesrijst

Zilvervliesrijst is volkorenrijst. Het heeft een milde, nootachtige smaak en is taaier en voedzamer dan witte rijst, maar bederft sneller omdat de zemelen en de kiem — die bij de productie van witte rijst verwijderd worden — bederfelijke vetten bevatten. Elke rijstsoort kan als zilvervliesrijst gegeten worden.

## Vergelijking met witte rijst

Zilvervliesrijst en witte rijst bevatten evenveel calorieën en koolhydraten. Het grootste verschil tussen de twee vormen ligt in de productie ervan en in de voedingswaarde.
Als alleen het buitenste laagje van een rijstkorrel verwijderd wordt (de schil), ontstaat er zilvervliesrijst. Om witte rijst te maken worden ook de volgende lagen, de vezellaag en de kiem verwijderd. Zo blijft slechts het zetmeelrijke endosperm of kiemwit over.
Verscheidene vitamines en mineralen gaan verloren bij dit verwijderen en het opvolgende polijsten van de rijst. Een gedeelte van de ontbrekende voedingsstoffen, zoals vitamine B1, B3 en ijzer worden soms toegevoegd na het polijsten om het "verrijkte" rijst te maken.
Ter illustratie: 100 gram gekookte langkorrelzilvervliesrijst bevat 43 mg magnesium terwijl eenzelfde hoeveelheid witte rijst 9,7 mg bevat.
Bij het verwijderen van de vezellaag wordt ook de rijstolie verwijderd. Rijstolie kan het cholesterolgehalte verlagen.
Verder raken er nog voedingsvezels en een kleine hoeveelheid vetzuren verloren bij het proces.

## Bereiding

Een hogere voedingswaarde kan worden bereikt door gewassen zilvervliesrijst 20 uur lang in warm water van 34 °C te laten weken. Dit stimuleert kieming, waardoor verscheidene enzymen geactiveerd worden, waardoor een completer spectrum aminozuren ontstaat, met onder meer GABA.

## Opslag

Zilvervliesrijst kan ongeveer 6 maanden bewaard worden, maar luchtdicht verpakken, koelen of invriezen kan de houdbaarheid aanzienlijk verlengen. Invriezen, zelfs af en toe, kan ook contaminatie door de Indische meelmot tegengaan.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Brown rice op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Brown rice. WHFoods. Gearchiveerd op 6 mei 2012. Geraadpleegd op 17 mei 2012.
* ↑ Most, Marlene M, T, M (2005). Rice bran oil, not fiber, lowers cholesterol in humans. American Journal of Clinical Nutrition 81 (1): 64–8. PMID 15640461. Geraadpleegd op 11 februari 2008.
* ↑ Storage. Usarice.com. Gearchiveerd op 2 april 2012. Geraadpleegd op 17 mei 2012.
# Zeefproef

De zeefproef of zeefanalyse is een proef om de korrelverdeling van mineralen te bepalen.
Allereerst wordt de massa van het monster bepaald. Dan worden er verschillende zeven gekozen en op elkaar gestapeld. De kleinste zeefopening onder. Door nu het mineraal te zeven blijven er korrels achter op de verschillende zeven. Door de massa per zeef te bepalen kan het percentage per zeeftype (bijhorend bij een bepaalde korrelgrootte) worden bepaald.
De gegevens kunnen worden uitgezet in een grafiek, de zogenaamde zeefkromme of zeefgrafiek.
# Zoetermeers

Het Zoetermeers is het Hollandse dialect van Zoetermeer. Het wordt nog slechts door een kleine minderheid van de plaatselijke bevolking gesproken. Sterk gelijkende dialecten treft men aan in Bleiswijk en Pijnacker.

## Algemeen

Zoetermeer was eeuwenlang een agrarisch dorp dat leefde van de landbouw. Anders dan tegenwoordig was de invloed van steden als Den Haag niet zo groot. Hierdoor bleef het landelijke Hollands meer behouden. Zoetermeer lag evenwel niet zo geïsoleerd als bijvoorbeeld Katwijk of Aalsmeer: het lag in het binnenland en was gemakkelijk over land te bereiken. Hierdoor wijkt het dialect lang niet zoveel van de standaardtaal af als de taal van die plaatsen; het zou wat overdreven zijn het Zoetermeers een relictdialect te noemen.
In de jaren zestig werd Zoetermeer aangewezen als groeikern voor Den Haag, waardoor het aantal inwoners van 10.000 naar 120.000 groeide. De inheemse bevolking maakt dus hoogstens tien procent van de bewoners uit; slechts een fractie van hen spreekt het dialect nog. Teneinde (de kennis van) het dialect voor het nageslacht te bewaren werd er begin jaren tachtig onderzoek aan gewijd, hetgeen resulteerde in een woordenboek en een taalkundige verhandeling over het Zoetermeers.

## Kenmerken

De klanken van het Zoetermeers vertonen niet al te veel bijzonderheden en sluiten redelijk aan bij wat men in de omgeving aantreft (vgl. Haags, Gouds, Rotterdams etc.). Ontronding van de u (die men bijvoorbeeld aan de kust aantreft) vindt men terug in een woord als pette "inkuilen van aardappels" (vgl. bijvoorbeeld Katwijks pet voor "put").
In de grammatica valt de verbuiging van persoonsnamen op. Eigennamen kunnen naar naamval verbogen worden met één vorm voor genitief, datief en accusatief samen, die ofwel op -e of op -s eindigt (Janne huis is an Pieters verkocht "Jans huis/het huis van Jan is aan Pieter verkocht"). Dit is typerend voor veel ouderwetse Zuid-Hollandse dialecten: het komt bijvoorbeeld voor aan de Noordzeekust, op de Zuid-Hollandse eilanden, in de Alblasserwaard en ook in Bleiswijk, Pijnacker en dus Zoetermeer.
Het Zoetermeers kent een aantal typische dialectwoorden, die als regel elders in de provincie ook voorkomen. Voorbeelden zijn donig "klam", rechtbank "aanrecht", ruigt "wildgroei" (elders bekend in betekenissen "onkruid", "stro" en "kaphout") en schis "schielijk".

## Literatuur

* C. van Bree, Taal in stad en land: Zuid-Hollands, Den Haag 2004 (gebruikt als bron)
* A.C.M. Goeman, Klank- en vormverschijnselen in het dialect van Zoetermeer, Amsterdam 1984
* J. van der Spek (red.), Zoetermeers woordenboek, Zoetermeer 1981
# Zuidelijke bandpalpmot

De zuidelijke bandpalpmot (Syncopacma albipalpella) is een vlinder uit de familie tastermotten (Gelechiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Herrich-Schäffer.
De soort komt voor in Europa.
# Zuidelijke bandzweefvlieg

De zuidelijke bandzweefvlieg (Epistrophe diaphana) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Zetterstedt.
# Zelotes monachus

Zelotes monachus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Zelotes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Ralph Vary Chamberlin.
# Zoölogisch Museum

Zoölogisch Museum kan verwijzen naar:
* Zoölogisch Museum Amsterdam, een museum in Amsterdam
* Zoölogisch Museum Berlijn, een museum in Berlijn
* Zoölogisch Museum Leuven, een museum in Leuven
* Zoölogisch Museum Rijsel, een museum in Rijsel
* Zoölogisch Museum Luik, een museum in Luik
* Zoölogisch Museum Lund, een museum in Lund
* Zoölogisch Museum São Paulo, een museum in São Paulo
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Zoölogisch Museum en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Zuid-Amerikaanse zwarte scholekster

De Zuid-Amerikaanse zwarte scholekster (Haematopus ater) is een scholekster die net als alle andere scholekstersoorten behoort tot het genus Haematopus.

## Verspreiding

De vogel komt voor aan rotskusten in Argentinië, Chili, de Falklandeilanden en Peru, ook is de soort als dwaalgast aangetroffen in Uruguay.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op tussen de 22.000 en de 120.000 vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Zuid-Amerikaanse zwarte scholekster op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zwarte vleerhond

De zwarte vleerhond (Pteropus niger) is een vleermuis uit het geslacht Pteropus die voorkomt op de Mascarenen in de Indische Oceaan.
De soort is op Rodrigues slechts als subfossiel bekend en is ook op Réunion uitgestorven, zodat het dier nu alleen nog op Mauritius voorkomt. De volgende informatie slaat echter op de uitgestorven populatie van Réunion. De vacht was zwart, maar het gezicht en de bovenkant van de flanken waren rood. De lengte bedroeg 23 cm, de spanwijdte 98 cm en de lengte van de kop 7 cm. De paring vond plaats in mei en de geboorte van jongen in oktober. In juni bereikten de jongen hun volwassen grootte.
De jongen waren lichter dan de volwassen exemplaren en werden op Réunion om hun vlees en hun vet bejaagd.
* Moutou, F. 1982. Note sur les chiroptères de l'île de la Réunion (Océan Indien). Mammalia 46(1):35-51.
* Simmons, N.B. 2005. Order Chiroptera. Pp. 312-529 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
Pteropus admiralitatum · Pteropus aldabrensis · Pteropus alecto · Pteropus anetianus · Pteropus aruensis · Pteropus brunneus · Pteropus caniceps · Halstervleerhond (Pteropus capistratus) · Pteropus chrysoproctus · Pteropus cognatus · Pteropus conspicillatus · Pteropus dasymallus · Pteropus faunulus · Pteropus fundatus · Vliegende vos (Pteropus giganteus) · Pteropus gilliardorum · Pteropus griseus · Pteropus howensis · Pteropus hypomelanus · Chuukvleerhond (Pteropus insularis) · Pteropus intermedius · Pteropus keyensis · Comorenvleerhond (Pteropus livingstonii) · Pteropus lombocensis · Pteropus loochoensis · Lyles vleerhond (Pteropus lylei) · Pteropus macrotis · Pteropus mahaganus · Pteropus mariannus · Pteropus melanopogon · Pteropus melanotus · Pohnpeivleerhond (Pteropus molossinus) · Pteropus neohibernicus · Zwarte vleerhond (Pteropus niger) · Pteropus nitendiensis · Pteropus ocularis · Pteropus ornatus · Pteropus pelewensis · Pteropus personatus · Pteropus pilosus · Pteropus pohlei · Grijskopvleerhond (Pteropus poliocephalus) · Boninvleerhond (Pteropus pselaphon) · Pteropus pumilus · Pteropus rayneri · Pteropus rennelli · Rodriguesvleerhond (Pteropus rodricensis) · Rode vleerhond (Pteropus rufus) · Pteropus samoensis · Pteropus scapulatus · Pteropus seychellensis · Pteropus speciosus · Pteropus subniger · Pteropus temminckii · Pteropus tokudae · Tongavleerhond (Pteropus tonganus) · Pteropus tuberculatus · Pteropus ualanus · Kalong (Pteropus vampyrus) · Pteropus vetulus · Pembavleerhond (Pteropus voeltzkowi) · Pteropus woodfordi · Pteropus yapensis
# Zwarte valk

De zwarte valk (Falco subniger) is een middelgrote Australische valk.

## Kenmerken

Het vrouwtje van de zwarte valk heeft een lengte van ongeveer 55 cm, het mannetje is zo'n 10 cm kleiner. De gemiddelde massa van de vogel bedraagt 750 gram. Zijn verenkleed is geheel zwart, maar wordt met het verstrijken van de jaren steeds bruiner. De soort heeft een snelle vlucht en spitse vleugels.

## Verspreiding

De zwarte valk is endemisch in Australië. Hij komt in het grootste deel van het land voor, behalve in dicht bebost gebied en het zuidwesten.

## Gedrag

De habitat van de zwarte valk bestaat uit open bosgebied en open, vlak grasland in de steppes van Australië. De soort heeft een uitgebreid menu dat bestaat uit vogels en zoogdieren zoals konijnen, hagedissen en insecten. Daarnaast voedt hij zich, als een van de weinige valkensoorten, met aas. De zwarte valk steelt soms ook prooien van andere roofvogels (kleptoparasitisme). Ten slotte zoekt de vogel natuurbranden, jagers en landbouwwerktuigen op om te jagen op vluchtende dieren.

## Voortplanting

Zijn eieren legt de zwarte valk in een oude nest van een andere roofvogel of kraaiachtige. Het legsel bestaat uit 3 tot 4 eieren, die in 34 dagen worden uitgebroed. Na 38 tot 49 dagen vliegen de jongen uit, daarna blijven ze nog zeker twee maanden afhankelijk van hun ouders.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op 1000-10.000 individuen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Black Falcon op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* BirdLife international. Gearchiveerd op 4 maart 2016. Geraadpleegd op 25 mei 2012.
* Global Raptor Information Network. Gearchiveerd op 28 oktober 2012. Geraadpleegd op 25 mei 2012.
* 1 2 (en) Zwarte valk op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zgornja Gorica

Zgornja Gorica is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Rače-Fram in de NUTS-3-regio Podravska. De plaats telde 135 inwoners op 1 januari 2020.
# Zwartkoptrogon

De zwartkoptrogon (Trogon melanocephalus) is een vogel uit de familie Trogonidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van zuidoostelijk Mexico tot noordelijk Costa Rica.

## Status

De grootte van de populatie is in 2008 geschat op 50.000-500.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Zwartkoptrogon op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zygota caecutiens

Zygota caecutiens is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Diapriidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Kieffer.
# Zonsverduisteringen van 2791 t/m 2800

De periode 2791 t/m 2800 bevat 25 zonsverduisteringen. Deze zijn onderverdeeld in de volgende typen:
* 6 totale
* 10 ringvormige
* 0 hybride
* 9 gedeeltelijke

## Overzicht

Onderstaand overzicht bevat alle details van deze zonsverduisteringen.
| Datum | UTC op Max | Type | Stijl | Saros nr | Magni- tude | Lengte op Max | Coördinaten op Max |
| 26 jan. 2791 | 12:45:16 | ringvormig | | 163 | 0.9975 | 00m15s | 15z 2o |
| 23 jul. 2791 | 09:20:33 | ringvormig | | 168 | 0.9689 | 03m46s | 8z 46o |
| 6 dec. 2792 | 06:55:37 | gedeeltelijk | | 145 | 0.4500 | | 68z 91w |
| 16 jan. 2792 | 02:09:57 | totaal | | 173 | 1.0353 | 03m09s | 26n 149o |
| 11 jul. 2792 | 10:53:02 | gedeeltelijk | | 178 | 0.5092 | | 64z 3w |
| 4 jan. 2793 | 17:54:33 | gedeeltelijk | | 183 | 0.2568 | | 65n 103w |
| 31 mei 2793 | 23:54:30 | ringvormig | | 150 | 0.9846 | 01m06s | 75n 173w |
| 25 nov. 2793 | 17:32:25 | ringvormig | | 155 | 0.9693 | 02m32s | 61z 81w |
| 21 mei 2794 | 11:05:18 | totaal | | 160 | 1.0441 | 04m16s | 21n 26o |
| 14 nov. 2794 | 20:57:54 | ringvormig | middelste eclips Sarosserie | 165 | 0.9329 | 09m02s | 15z 125w |
| 11 mei 2795 | 03:06:46 | totaal | | 170 | 1.0649 | 05m37s | 27z 153o |
| 3 nov. 2795 | 20:29:04 | ringvormig | | 175 | 0.9285 | 08m26s | 34n 107w |
| 29 apr. 2796 | 19:28:58 | gedeeltelijk | | 180 | 0.1839 | | 70z 58w |
| 31 mrt. 2796 | 09:18:22 | gedeeltelijk | | 142 | 0.5883 | | 72n 50w |
| 22 okt. 2796 | 23:40:08 | gedeeltelijk | | 185 | 0.1965 | | 71n 113w |
| 23 sep. 2796 | 11:33:43 | gedeeltelijk | | 147 | 0.4310 | | 72z 74w |
| 20 mrt. 2797 | 17:29:20 | ringvormig | | 152 | 0.9533 | 05m00s | 32n 79w |
| 13 sep. 2797 | 01:33:06 | totaal | | 157 | 1.0611 | 05m11s | 27z 158o |
| 9 mrt. 2798 | 18:37:54 | ringvormig | | 162 | 0.9238 | 09m57s | 13z 82w |
| 2 sep. 2798 | 18:30:51 | totaal | | 167 | 1.0719 | 06m14s | 19n 81w |
| 23 aug. 2799 | 09:46:32 | totaal | | 177 | 1.0204 | 01m11s | 75n 127o |
| 26 feb. 2799 | 18:21:15 | ringvormig | | 172 | 0.9304 | 05m54s | 62z 50w |
| 15 feb. 2800 | 23:44:06 | gedeeltelijk | | 182 | 0.1232 | | 71z 29w |
| 17 jan. 2800 | 10:43:57 | gedeeltelijk | | 144 | 0.4200 | | 69n 19o |
| 13 jul. 2800 | 05:50:34 | ringvormig | | 149 | 0.9483 | 04m52s | 56z 101o |

### Legenda

| Kolomhoofd | Uitleg |
| Datum | Datum op het moment van het maximum van de eclips |
| UTC op Max | Tijd in UTC op het moment van het maximum van de eclips |
| Type | Type van de eclips |
| Stijl | Binnen een type zijn verschillende stijlen mogelijk |
| Sarosnr | Het nr van de sarosreeks waartoe de eclips behoort |
| Magnitude | Percentage van verduistering van de middellijn van de zon op het moment van het maximum van de eclips |
| Lengte op Max | Tijdsduur van de eclips op de plek met het maximum |
| Coördinaten op Max | Coördinaten op het moment van het maximum van de eclips |
# Zwartoorhoningeter

De zwartoorhoningeter (Manorina melanotis) is een zangvogel uit de familie honingeters (Meliphagidae). De vogel werd in 1911 geldig beschreven door de Australische vogelkundige Francis Erasmus Wilson. Het is een bedreigde, endemische vogelsoort in Australië.

## Kenmerken

De vogel is 23 tot 26 cm lang. De vogel is van boven donkergrijs, de staart is grijs met zwart. De vleugelpennen hebben licht olijfkleurige randen. Rond het oog en de oorstreek heeft de vogel een zwart masker. De kin is grijs en daaronder loopt een smalle, donkergrijze baardstreep. De borst is lichtgrijs met een donkerder schubbenpatroon, de buik is wit. De snavel is geel.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel is endemisch in Zuid-Australië waar 95% van de populatie is geconcentreerd; een kleine populatie bevindt zich in Victoria. De vogel is verdwenen uit New South Wales. Het leefgebied bestaat uit half open bos in vrij droog gebied in het oorspronkelijke (niet bedijkte) stroomgebied van de Murray met bepaalde soorten Eucalyptus-bomen en met ondergroei.

## Status

De zwartoorhoningeter heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2019 door BirdLife International geschat op 400 tot 2000 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies en bastaardering met de witstuithoningeter (M. flavigula). Het zeer specifieke leefgebied wordt sinds de jaren 1930 aangetast door ontbossing waarbij dit type bos wordt omgezet in gebied voor beweiding. Hierdoor ontstond contact met het leefgebied van de nauw verwante witstuithoningeter. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Zwartoorhoningeter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Wilson, FE, 1911. Descriprion of a new honey-eater. Emu 11, p.124 BHL.
# Zwartoorkatvogel

De zwartoorkatvogel (Ailuroedus melanotis) is een van de meer dan twintig soorten prieelvogels. De soort heeft drie ondersoorten. Vijf soorten, vogelkopkatvogel (A. arfakianus), noordelijke katvogel (A. jobiensis), zwartkapkatvogel (A. melanocephalus), huonkatvogel (A. astigmaticus) en gevlekte katvogel (A. maculosus) werden vroeger ook als ondersoort beschouwd.

## Kenmerken

Deze katvogel dankt zijn naam aan het geluid dat wordt gemaakt; dit lijkt op het miauwen van een kat. Deze vogels zijn de zogenaamde Australaziatisch katvogels en zij behoren tot een andere familie dan de spotlijsters waaronder de (gewone) katvogel uit de Nieuwe Wereld.
De zwartoorkatvogel heeft een lengte van ongeveer 26-30 centimeter. De vogel is groen op de rug en de vleugels en heeft een taankleurige borst met v-vormige streepjes, op de wangen een zwarte vlek. De iris is helder rood en de forse snavel is licht van kleur. Het mannetje en het vrouwtje verschillen onderling nauwelijks.

## Leefwijze

Het voedsel bestaat voornamelijk uit fruit, zaden en bloemen, maar ook insecten en zelfs eieren en kuikens van andere vogels worden gegeten. De grijskopkatvogel behoort weliswaar tot de prieelvogels maar maakt geen prieel, eerder een soort platform van takken en bladeren, waarboven het mannetje op een tak zingt om de vrouwtjes te lokken.

## Voorkomen en leefgebied

De zwartoorkatvogel komt voor in de middelgebergten van Nieuw-Guinea en de Aru-eilanden op een hoogte van 900 tot 1800 m boven de zeespiegel en verder in het noordoostelijke deel van de Australische provincie Queensland. De groene katvogel (A. crassirostris) komt verder zuidelijk voor in Australië.
De soort telt drie ondersoorten:
* A. m. facialis: het westelijke deel van Centraal-Nieuw-Guinea.
* A. m. melanotis: het zuidelijke deel van Centraal-Nieuw-Guinea en de Aru-eilanden.
* A. m. joanae: oostelijk Kaap York-schiereiland.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen en wijdverspreid. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Zwartoorkatvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gray, GR, 1858. Ptilonorhynchus melanotis (protoniem). Proc. Zool. Soc. London, 1858, 26, p. 181. BHL
* 1 2 Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2016). IOC World Bird Names (version 6.3). (en)
* 1 2 (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
* ↑ (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.
# Zorochros murinoides

Zorochros murinoides is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Gurjeva.
# Zorochros nanus

Zorochros nanus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Gurjeva.
# Zygopleuridae

Zygopleuridae zijn een uitgestorven familie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Taxonomie

De volgende taxa zijn bij de familie ingedeeld:
* Onderfamilie † Ampezzopleurinae Nützel, 1998
* Onderfamilie † Andangulariinae Nützel & Erwin, 2004
* Onderfamilie † Zygopleurinae Wenz, 1938