OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Blodpudding

Blodpudding (Zweeds), Blutpudding (Duits) of black pudding (Engels) is een soort bloedworst in verschillende Noord-Europese keukens. Het wordt gemaakt van varkensbloed, reuzel en enkele andere regionaal verschillende ingrediënten.

## Zweedse keuken

In de Zweedse keuken wordt blodpudding doorgaans gemaakt van varkensbloed, melk, rogge, reuzel, bier en siroop. Er kan ui, piment en marjolein bij worden toegevoegd. De exacte samenstelling varieert tussen geografische gebieden en recepten. Het beslag wordt in mallen gegoten en wordt gebakken in een waterbad. Tegenwoordig wordt de blodpudding industrieel gemaakt. Blodpudding wordt meestal in plakjes gesneden en/of in boter gebakken of gekookt in melk en vervolgens geserveerd met rode bosbessenjam. Bij blodpuddingen kan soms krokant spek, aardappelpannenkoeken, gekookte aardappelen, of kool worden gegeten, afhankelijk van de lokale traditie. Er kan ook brood van worden gemaakt: blodbröd en zelfs pannenkoeken: blodplättar.

## Britse en Ierse keukens

In de Britse en Ierse keukens wordt black pudding vervaardigd met varkensvet of niervet van rund, varkensbloed en een aanzienlijk aandeel havermout.
* White pudding en black pudding uit Ierland
* Een Schots ontbijt met black pudding
# Strigops

Strigops is een geslacht uit de familie Strigopidae. Het bestaat uit één soort.

## Soorten

* Strigops habroptilus – Kakapo
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Paasberg (Arnhem)

De Paasberg is een wijk in Arnhem, grenzend aan het dorp Velp. De wijk is gebouwd in de eerste helft van de twintigste eeuw.
Het bekendste gebouw in de wijk is Museum Bronbeek, een museum en verzorgingstehuis voor veteranen (m/v), zowel van het Nederlandse Leger als van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger.
Aan de westkant van de wijk ligt Sportpark De Paasberg, waar sportvereniging De Paasberg gevestigd is.
Aannemer Sanders mocht in de jaren 50 wat nu de Paasberglaan heet bebouwen. Het bedrijf bouwde een villawijk. De aannemer zelf betrok het huis op nummer 19, wat zich onder andere onderscheidt van de andere huizen in de straat door het gebrandschilderde raam boven de voordeur, dat door het personeel van de aannemerij werd geschonken.
# Indiaas curlingteam (gemengd)

Het Indiaas curlingteam vertegenwoordigt India in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

India nam voor het eerst deel aan een groot toernooi tijdens het WK voor gemengde landenteams van 2022 in het Schotse Aberdeen. De Mexicaanse ploeg verloor diens openingswedstrijd tegen Zuid-Korea en won drie wedstrijden.

## India op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2015 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2016 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2017 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2018 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2019 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2022 | 24 | P.N. Raju | 8 | 3 | 5 | 32 | 62 |
| 2023 | 24 | P.N. Raju | 7 | 2 | 5 | 27 | 54 |
| 2024 | 27 | P.N. Raju | 7 | 2 | 5 | 41 | 51 |

## Externe link

worldcurling.org
Andorra · Australië · België · Brazilië · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Rusland · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Boy (The Killers)

Boy is een nummer van de Amerikaanse rockband The Killers uit 2022. Het is de eerste single van hun aankomende achtste studioalbum.
"Boy" is een vrolijk uptempo nummer dat sterk doet denken aan de new wave en synthpop uit de jaren '80. Het was het eerste nummer dat frontman Brandon Flowers schreef nadat The Killers hun Imploding the Mirage-tour af moesten gelasten vanwege de coronapandemie. De plaat gaat over opgroeien in Utah, de staat waar Brandon Flowers vandaan komt. Flowers vond de inspiratie voor het nummer nadat hij terug was verhuisd naar Utah. "Ik ontdekte dat ik niet kon stoppen met terugkeren naar de plek waarvan ik zo wanhopig probeerde te ontsnappen toen ik 16 was. Ik heb een zoon van ongeveer de leeftijd die ik toen had. Met 'Boy' wil ik tegen mezelf, en tegen mijn zoons, zeggen om dingen niet te overdenken. En om te zoeken naar de white arrows in hun levens. Voor mij zijn dat mijn vrouw, kinderen, mijn liedjes en het podium", aldus Flowers.
Het nummer bereikte de nummer 1-positie in de Amerikaanse Alternative Songs van Billboard, maar bereikte de hoofdlijst niet. Ook de Nederlandse Top 40 of Tipparade werden niet gehaald, wel kwam de plaat tot de 6e positie in de Verrukkelijke 15 van NPO Radio 2.
* ↑ Boy by The Killers - Songfacts
* ↑ The Killers - boy Lyrics | Genius Lyrics
* ↑ Beluister de dansbare nieuwe single boy van The Killers | NPO Radio 2
* ↑ Boy | De Verrukkelijke 15
# Kaneelkleurig breeksteeltje

Het kaneelkleurig breeksteeltje (Conocybe tenera) is een schimmel behorend tot de familie Bolbitiaceae.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van (6) 10-35 (45) mm. De vorm is aanvankelijk conisch tot klokvormig, later uitspreidend. De kleur is hygrofaan, natte exemplaren zijn donkerbruin tot rood- of grijsbruin in het centrum, verblekend naar lichtoker tot grijs- of geelbruin. Na verloop van tijd verschijnen er groeven aan de rand van de hoed. Verdroogde vruchtlichamen kunnen bleekgeel zijn. Het oppervlak is gestreept tot driekwart van de radius, bij droogte bleker en vaak glanzend. De ammoniakreactie is meestal sterk en snel, soms zwak en pas na enkele uren zichtbaar.

#### Lamellen

De lamellen staan middelmatig tot dicht opeen, adnex aangehecht en licht bol. In jonge toestand zijn ze meestal lichtbruin of beige en worden later oker- tot kaneelbruin, passend bij de hoed. Er zijn tussenlamellen aanwezig.

#### Steel

De steel heeft een lengte van (30) 35-85 (115) mm en een van dikte (1) 1,5-3,5 mm. De kleur is crème of honinggeel, later okerbruin tot oranjebruin en aan de basis donkerroodbruin tot zwartbruin. De breekbare, lange steel is hol en berijpt bij de top, met een matgele of bleekbruine kleur. De basis van de steel is licht verdikt, maar beslist niet knolvormig.

#### Geur en smaak

Deze paddenstoel heeft een zwakke geur, niet onderscheidend en de smaak is mild.

#### Sporenprint

De sporenprint is lichtgeel tot roodbruin.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn glad, ellipsvormig, met een apicale kiempore en meten 9,5-12,5 x 5,5-7,0 μm. De basidia zijn 4-sporig en meten 20–26 x 8–9 μm. De cheilocystiden zijn ongeveer 17,5–25 bij 10,7 μm. Caulo- en cheilocystiden zijn lecithiform. Pleurocystiden zijn afwezig.

## Ecologie

De paddenstoel groeit op bemeste graslanden zoals weiden, velden of gazons en langs paden. Hij komt minder vaak voor in bossen.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied strekt zich uit over geheel Europa en Noord-Amerika. In Nederland komt het kaneelkleurig breeksteeltje vrij zeldzaam voor.

## Foto's

* Lamellen
* Zijkant
* Sporen
* FAN 6
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) Index Fungorum
# Elephantulus fuscus

Elephantulus fuscus is een zoogdier uit de familie van de springspitsmuizen (Macroscelididae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wilhelm Peters in 1852.

## Voorkomen

De soort komt voor in centraal Mozambique, zuidelijk Malawi en mogelijk ook zuidoostelijk Zambia.
* ↑ (en) Elephantulus fuscus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Schlitter, D.A. (2005). "Order Macroscelidea". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 82. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Elephantulus fuscus (W. Peters, 1852). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 10-07-2023.
# Vestermarie (plaats)

Vestermarie is een plaats op het eiland Bornholm in de gelijknamige gemeente in de Deense regio Hovedstaden. De plaats telt 273 inwoners (2010).
Vestermarie ligt circa negen kilometer ten noordwesten van Aakirkeby en ook negen km ten noordoosten van Rønne.
Vestermarie behoort ook bij de gelijknamige parochie. De kerk van Vestermarie werd in 1885 in neoromaanse stijl gebouwd en verving de oude Maria-kerk. Het altaarstuk toont Jezus in Getsemane en stamt net als de kansel uit 1885. De kapel werd reeds in 1825 in gebruik genomen en is daarmee het oudste gebouw van het plaatsje. Op het kerkhof zijn runenstenen uit de 12e eeuw gevonden, en werd in 1982 een kruis van graniet geplaatst met de woorden: Het Leven, De Dood, De Opstanding en De Eeuwigheid.
# Gestreepte mierlijster

De gestreepte mierlijster (Chamaeza nobilis) is een zangvogel uit de familie Formicariidae (mierlijsters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het Amazonegebied en telt drie ondersoorten:
* C. n. rubida: zuidoostelijk Colombia, oostelijk Ecuador, noordoostelijk Peru en amazonisch westelijk Brazilië.
* C. n. nobilis: van oostelijk Peru tot noordwestelijk Bolivia en amazonisch zuidwestelijk Brazilië.
* C. n. fulvipectus: amazonisch centraal Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Gestreepte mierlijster op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Kortstaartmierlijster

De kortstaartmierlijster (Chamaeza campanisona) is een zangvogel uit de familie Formicariidae (mierlijsters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Venezuela tot Bolivia en in het zuidoosten van Zuid-Amerika. Er zijn elf ondersoorten:
* C. c. columbiana: oostelijk Colombia.
* C. c. punctigula: oostelijk Ecuador en noordelijk Peru.
* C. c. olivacea: oostelijk-centraal Peru.
* C. c. huachamacarii: de tepuis van zuidelijk Venezuela.
* C. c. berlepschi: zuidoostelijk Peru en westelijk Bolivia.
* C. c. venezuelana: noordelijk Venezuela.
* C. c. yavii: de tepuis van zuidelijk-centraal Venezuela.
* C. c. obscura: oostelijk Venezuela.
* C. c. fulvescens: zuidoostelijk Venezuela en westelijk Guyana.
* C. c. boliviana: centraal en westelijk Bolivia.
* C. c. campanisona: oostelijk en zuidoostelijk Brazilië, oostelijk Paraguay en noordoostelijk Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Kortstaartmierlijster op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Macroscelides micus

Macroscelides micus is een zoogdier uit de familie van de springspitsmuizen (Macroscelididae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dumbacher & Rathbun in 2014.

## Taxonomie

De soort werd pas in 2014 beschreven, nadat was gebleken dat de populaties van Macroscelides flavicaudatus zowel genetisch en morfologisch sterk verschilden van deze soort.

## Voorkomen

De soort komt voor rond het Etendeka-plateau, in het noordwesten van Namibië.
* ↑ (en) Macroscelides micus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Dumbacher, J. P., Rathbun, G. B., Osborne, T. O., Griffin, M., & Eiseb, S. J. (2014). A new species of round-eared sengi (genus Macroscelides) from Namibia. Journal of Mammalogy, 95(3), 443-454.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Macroscelides micus Dumbacher & Rathbun in Dumbacher, Rathbun, Osborne, Griffin, & Eiseb, 2014. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 10-07-2023.
# Zuid-Afrikaanse olifantspitsmuis

De Zuid-Afrikaanse olifantspitsmuis (Elephantulus intufi) is een zoogdier uit de familie van de springspitsmuizen (Macroscelididae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Andrew Smith in 1836.

## Voorkomen

De soort komt voor in zuidwestelijk Angola, Botswana, Namibië, zuidelijk Zimbabwe en noordelijk Zuid-Afrika.
* ↑ (en) Zuid-Afrikaanse olifantspitsmuis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Schlitter, D.A. (2005). "Order Macroscelidea". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 82-83. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Elephantulus intufi (A. Smith, 1836). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 10-07-2023.
# Busken Huetprijs

De Busken Huetprijs was tussen 1972 en 2002 een prijs voor biografieën en essays.
De prijs werd sinds 1990 jaarlijks toegekend, daarvoor om het jaar. De prijs was vernoemd naar Conrad Busken Huet en was een voortzetting van de Essayprijs van de gemeente Amsterdam. Hij werd uitgereikt door het Amsterdamse Fonds voor de Kunst (AFK). Met ingang van het jaar 2003 is deze prijs, samen met onder andere de Herman Gorterprijs en de Multatuliprijs, opgegaan in de Amsterdamprijs voor de kunsten.

## Gelauwerden

* 2002 - Léon Hanssen voor Sterven als een polemist
* 2001 - Cyrille Offermans voor De ontdekking van de wereld
* 2000 - Charlotte Mutsaers voor Zeepijn
* 1999 - H.L. Wesseling voor Lopende Zaken
* 1998 - Oek de Jong voor Een man die in de toekomst springt
* 1997 - Elsbeth Etty voor Liefde is heel het leven niet. Henriëtte Roland Holst 1869-1952
* 1996 - Gerrit Krol voor De mechanica van het liegen
* 1995 - Willem Jan Otten voor De letterpiloot
* 1994 - Benno Barnard voor Het gat in de wereld
* 1993 - Piet Meeuse voor De jacht op Proteus
* 1992 - Sem Dresden voor Vervolging, vernietiging, literatuur
* 1991 - Jan Wolkers voor Tarzan in Arles
* 1990 - Angenies Brandenburg voor Annie Romein-Verschoor 1895-1978
* 1989 - Jacq Firmin Vogelaar voor Terugschrijven
* 1987 - Andreas Burnier voor Essays 1968-1985
* 1985 - Hugo Brandt Corstius voor Rekenen op taal
* 1983 - Abram de Swaan voor De mens is de mens een zorg
* 1981 - Jacques Hamelink voor In een lege kamer een garendraadje
* 1979 - Gerrit Komrij voor Papieren tijgers
* 1977 - Kees Verheul voor Verlaat debuut en andere opstellen
* 1975 - J.Goudsblom voor Balans van de sociologie
* 1973 - Sybren Polet voor Literatuur als werkelijkheid, maar welke?
Gelauwerden die de prijs ontvingen onder de naam Essayprijs van de gemeente Amsterdam
* 1971 - T.A. van Dijk voor Taal, tekst, teken
* 1969 - Rudy Kousbroek voor Revolutie in een industrie-staat
* 1967 - H. Drion voor Het conservatieve hart
* 1965 - H.A. Gomperts voor De geheime tuin
* 1965 - Henk Romijn Meijer voor Bij de dood van Willem Carlos Williams
* 1963 - J. Kamerbeek jr. voor Creatieve wedijver
* 1961 - H.A. Gomperts voor De schok der herkenning
* 1961 - Piet Calis voor Napoleon van het Leidseplein
* 1959 - Jeanne van Schaik-Willing voor Na afloop
* 1959 - Rob Nieuwenhuys voor De zaak Lebak na honderd jaar
* 1957 - Paul Rodenko voor Tussen de regels
* 1956 - Jan Engelman voor Twee maal Apollo
* 1956 - Evert Straat voor Levend verleden, Antonia Machado
* 1955 - R. Jacobsen voor Kaleidoscoop
* 1955 - J.C. Brandt Corstius voor De nieuwe beweging
* 1954 - G.H.M. van Huet voor Lezen en laten lezen (eerste en tweede bundel)
* 1954 - S. Vestdijk voor Essays in duodecimo
* 1953 - niet toegekend
* 1951 - niet toegekend
* 1949 - W.F. Hermans voor Fenomenologie van de pin-up girl
* 1948 - niet toegekend
* 1947 - Fokke Sierksma voor Poëzie als ernst
# Bleekbruin breeksteeltje

Het bleekbruin breeksteeltje (Conocybe subpallida) is een schimmel behorend tot de familie Bolbitiaceae. Hij leeft saprotroof op de grond.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed is 3,5 tot 5 cm in diameter. Het oppervlak is bleekbruin, nauwelijks gestreept. De vorm is halfrond bij jonge vruchtlichmaen, dan convex tot kegelvormig voordat ze uitdijt tot plat convex.

#### Steel

De steel is 6,5–8 cm lang en 3 mm dik met een iets smallere top en brede basis. Het oppervlak is licht crème van kleur met streepjes en een berijpt laagje over de gehele lengte, en een licht viltige basis. Hij is breekbaar en wordt lichter bruin met de leeftijd. Aan de top zijn verspreide haren.

#### Lamellen

De lamellen zijn dicht tot opeengepakt, aangehecht met een kleine tandje, kaneelkleurig en krijgt een saffraantint met de leeftijd en een lichtere rand.

#### Sporenprint

De sporenprint is bruin.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn bleek, geelbruin, dunwandig, ellipsoïde tot langwerpig eivormig tot amygdaliform met onopvallend kiemporie en meten 9-13,5 x 5-5,5 μm. De sporen zijn okergeel in een 10% ammoniakoplossing. De basidia zijn 4-sporig.

## Verspreiding

In Nederland komt het bleekbruin breeksteeltje zeldzaam voor.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Ecologische Atlas van Paddenstoelen in Drenthe: Parken, begraafplaatsen, boomgaarden, erven en tuinen
* (en) Index Fungorum
# Clavicytherium

Het clavicytherium is een instrument dat behoort tot de familie van de klavecimbels. Kast en snaren staan verticaal.

## Ontwikkeling

In de 14e eeuw was het instrument qua uiterlijk goed vergelijkbaar met een draagbaar orgel. In de 18e eeuw kon het gelijkenis vertonen met een kast, of met een retabel als de deurluiken open stonden.
Het instrument werd op een tafel geplaatst of had een eigen pootgedeelte.
Het clavicytherium had het voordeel dat het weinig plaats innam en dat het een klank produceerde die veel gelijkenis vertoonde met die van een klavecimbel.

## Mechanisme

Het mechanisme voorziet in een terugspel tussen klavier en dokjes. In de loop van vier eeuwen gebeurde dit als volgt:
* bij de Italianen was er een eenvoudig apparaatje met een haak, de staart van de toets was in « u » om naar de speler terug te keren en de tong werd direct in de retour ingevoerd;
* een winkelhaak, onafhankelijk van het klavier, met een echt dokje dat ingebouwd werd in de winkelhaak;
* daarna een instrument met een tweede rij snaren, met dokjes per paar gekoppeld en de afstand tussen klavier en winkelhaak werd overbrugd door een transmissiestaaf (Albert Delin 1752);
* het clavicytherium kon zowel horizontaal als verticaal geplaatst worden (Rouaud 1990).

## Oude teksten

De eerste vermelding van het instrument is te vinden in 1460 bij Paulus Paulirinus, maar het instrument is uiteraard ouder. Het wordt afgebeeld in het gesculpteerde retabel in Kefermarkt (Oostenrijk), dat dateert einde van de 15e eeuw (musicerende engel).
Een gravure toont het instrument in de Musica getutscht van Sebastian Virdung (1511). Het gaat hier om een clavicytherium met 38 toetsen, reikwijdte fa/sol zonder fa#. Virdung deelde mee dat dit verticaal geplaatste instrument een recente uitvinding was en darmsnaren had.
Michael Praetorius vond in zijn Syntagma musicum (1619) dat de klank van het instrument op die van de harp geleek.

## Bekende instrumenten

* Het oudstbekende clavicytherium, (ca. 1480, Ulm) wordt bewaard in het Royal College of Music in Londen
* Een Italiaans clavicytherium (17e eeuw) wordt bewaard in het Metropolitan Museum New York
* Martin Kaiser bouwde in 1675 een clavicyterium voor Léopold I (Kunsthistorisches Museum Wenen).
* Een anoniem exemplaar (17e eeuw) wordt bewaard in het Deutsches Museum München
* in 1895 werd in de inventaris van de vervalser Leopoldo Franciolini een clavicytherium vermeld als zogezegd zijnde Petrus de Paulus 1587, maar was in feite gebouwd met elementen van verschillende klavecimbels.
* Albert Delin, actief van 1750 tot 1770 in Doornik, bouwde verschillende clavicytheria, met gekoppelde dokjes (Muziekinstrumentenmuseum Brussel, Musikinstrumenten-Museum in Berlijn en Gemeentemuseum Den Haag)
* Brelin vond in 1741 een clavicytherium uit met 8 variaties met de pedalen.
Er werden facsimile's gerealiseerd, zoals die door Adlam Burnett en Emile Jobin (Royal College of Music in Londen). Jean-Paul Rouaud bouwde in de 18e eeuw clavicytheria met een verbeterd mechanisme. De meeste klavecimbelbouwers maakten ook clavicytheria.
# Teal

Teal is een organisatievorm dat het idee van zelforganisatie omarmt. De traditionele hiërarchie wordt vervangen door een systeem waarbij de werknemers van het bedrijf zoveel mogelijk zelf beslissingen nemen en het leiderschap zo gelijkmatig mogelijk wordt verdeeld.
Teal als organisatievorm werd bedacht door de Franse econoom Frédéric Laloux, die het beschreef in zijn boek Reinventing Organizations (2014). Laloux kent verschillende kleuren toe aan de verschillende hiërarchievormen, zoals die door de eeuwen heen gebruikelijk waren:
* Een rode organisatie is een autoritaire structuur die zich laat gelden door angst.
* Een amber organisatie kent een rigide gestructureerde hiërarchie. De opdrachten worden van bovenaf gegeven.
* Een oranje organisatie gaat uit van meritocratie en legt de nadruk op concurrentie en prestaties.
* Een groene organisatie werkt vanuit consensus en houdt rekening met belanghebbenden. De nadruk ligt op cultuur en empowerment van de medewerkers.
Een teal (Engels voor groenblauw) organisatie gaat nog een stap verder dan een groene organisatie en legt de autonomie op de werkvloer. Het management is slechts ondersteunend.
In Nederland is het bedrijf Buurtzorg een voorbeeld van een organisatie die volgens Teal werkt. De Braziliaanse ondernemer Ricardo Semler draagt een soortgelijke filosofie uit.
# Roland Orzabal

Roland Jaime Orzabal de la Quintana, beter bekend als Roland Orzabal (Portsmouth (Engeland), 22 augustus 1961) is een Britse zanger, songwriter, muzikant en muziekproducent. Hij verwierf internationale bekendheid met het muzikale duo Tears for Fears, dat hij in 1981 oprichtte met Curt Smith. Roland Orzabal schreef het merendeel van de nummers van Tears for Fears. Ook produceerde hij verschillende albums voor andere artiesten.
Na het derde album, The Seeds of Love, ging het duo met ruzie uit elkaar. Orzabal bracht daarna nog twee (solo)albums uit onder de naam Tears for Fears. In 2001 bracht hij onder zijn eigen naam het soloalbum Tomcats Screaming Outside uit. Enkele jaren later bleek dat Orzabal en Smith hun onderlinge ruzie hadden bijgelegd. In 2004 kwam Everybody Loves a Happy Ending uit, het zesde studioalbum van Tears for Fears, nu weer als duo.

## Externe link

* Officiële website Tears for Fears
* (en) Roland Orzabal in de Internet Movie Database
* Bibliothèque nationale de France: cb14005054v (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134477774
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8152 9168
* Library of Congress Control Number: n92005758
* MusicBrainz: 7c5b8865-d23c-4abf-884d-c68be0020991
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0120238
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007320164205171
* Virtual International Authority File: 72609284
* WorldCat (via VIAF): 72609284