OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hydroxypropylmethylcellulose

Hydroxypropylmethylcellulose (HPMC) wordt door de EU onder nummer E464 toegestaan als additief van voedsel en medicijnen. In bijsluiters voor medicijnen wordt de stof ook aangeduid als hypromellose. Het CAS-nummer van HPMC is 9004-65-3 (vervangt het vroegere nummer 8063-82-9).

## Vorming

HPMC is een synthetisch polymeer dat wordt gemaakt door chemische modificatie van cellulose: het is de 2-hydroxypropylether van cellulose. Zogenaamd alkalicellulose (cellulose gemengd met waterige oplossing van een base zoals natriumhydroxide) laat men reageren met propeenoxide en methylchloride, dat voor de ethervorming zorgt. De toegevoegde base breekt de kristallijne structuur van de cellulosematrix af waardoor de chemische reactie gemakkelijker kan gebeuren.

## Eigenschappen

HPMC is een witachtig poeder. Het zwelt op in water en vormt een colloïdale oplossing (een sol). Bij drogen kan men er een film mee vormen. In warm water is het onoplosbaar. Het is oplosbaar in polaire oplosmiddelen, niet in watervrij alcohol, ether of chloroform.
Bij verwarmen verandert een HPMC-sol in een gel; deze verandering is omkeerbaar, bij afkoeling ontstaat opnieuw de colloïdevorm.

## Toepassingen

* In levensmiddelen, onder meer als emulsiestabilisator, verdikker en vetvervanger (de gels van cellulosederivaten hebben een aantal vetachtige eigenschappen);
* In medicijnen, onder meer als verdikkingsmiddel, emulgator voor zalven, in coatings van capsules; als draagstof voor het geneesmiddel zelf zorgt het voor een langzame vrijgave van het middel. Het wordt ook gebruikt in oogdruppels en ooggels voor keratoconjunctivitis sicca ("droge ogen");
* In cosmetische producten, handcrèmes en lotions als verdikker, emulgator en schuimstabilisator.
* ↑ U.S.Patent 2831852, "Water-soluble thermoplastic cellulose ethers" van 22 april 1958 aan Dow Chemical Company. Gearchiveerd op 5 augustus 2023.
# À la Ménagère

À la Ménagère is een voormalig warenhuis, aan de rue de la Liberté 59-65, in het Franse Dijon.

## Geschiedenis

De winkel was een filiaal van de Parijse winkel van Prins Torlonia, die in 1863 werd opgericht en voornamelijk gericht op vrouwen. De winkel in Dijon werd tussen 1895 en 1897 gebouwd op initiatief van Georges Maugey, in een Haussmanniaanse bouwstijl, en werd ingehuldigd op 19 juni 1897. In 1907 nam de Société française des Magasins Modernes, waarvoor de broers Lamaizière als architect werkten, bezit van de winkel en besloot deze in 1924 over te brengen naar een nieuw gebouw. Na de sluiting van het winkelfiliaal in Dijon, werd het gebouw omgebouwd tot woningen op de bovenverdiepingen. De eerste twee verdiepingen werden ingenomen door de “Brasserie du Miroir”.
De Amerikaanse M.F.K. Fisher schrijft in zijn boek Long Ago In France: The Years In Dijon dat de café-brasserie tijdens de bezetting veel bezocht werd door Duitse soldaten, waardoor het een slechte reputatie kreeg. Bij de bevrijding werd de oude brouwerij gevorderd en omgevormd tot een toevluchtsoord voor gedeporteerden die terugkeerden uit de concentratiekampen. De begane grond werd vervolgens omgebouwd tot restaurant en de eerste verdieping tot slaapzaal. Nadat het treinstation van Dijon in 1944 werd verwoest, waardoor alle spoordiensten werden onderbroken, vroeg de gemeente vrijwilligers om de overlevenden te vergezellen en hen naar het opvangcentrum te brengen, waar gezinnen samenkwamen op zoek naar informatie over mogelijke gedeporteerde familieleden.
Later werd in de kelder van de Passage du Miroir de nachtclub L'Ambassade geopend. Als eerbetoon werd de bar van het Hôtel Vertigo Embassy genoemd. Anno 2024 is het gebouw omgebouwd tot het winkelcentrum "Galerie du Miroir" met daarboven appartementen.

## Galerij

* Gevel aan rue de la Liberté
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel À la Ménagère op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Dikrandtonderzwam

De dikrandtonderzwam (Ganoderma australe, synoniemen: Ganoderma europaeum, Polyporus adspersus, Ganoderma adspersum) is een meerjarige houtzwam.

## Uiterlijk

De consolevormige, golvende hoed is 10-30 cm breed, 10-25 cm diep en 4-10 cm hoog. De bovenzijde is hard en geel- tot donkerbruin van kleur. De onderzijde is wit tot crèmekleurig en heeft heel fijne poriën. De rand van het vruchtlichaam is crème tot witachtig en bol. De onderzijde is bedekt met poriën, deze zijn 10-15 mm lang, er zijn ongeveer 4-5 poriën per mm, de onderzijde is wit en kleurt bruinachtig als er druk wordt uitgeoefend.
Zoals op de foto te zien is, zijn de boom en de zwam vaak bestoven met de roestbruine sporen. De sporen zetten zich op de bovenkant van de zwam af door elektrostatische aantrekkingskracht. Elk jaar voegt de dikrandtonderzwam een laag toe aan de onderkant.
Jonge vruchtlichamen zijn soms moeilijk te onderscheiden van de platte tonderzwam, een duidelijk onderscheidend kenmerk is de sporengrootte: sporen van de dikrandtonderzwam zijn ongeveer 9–11 µm lang en 6–8 µm breed, terwijl die van de platte tonderzwam slechts 7–8 µm lang en 4,5–6 µm breed zijn.
De buisjeslaag van de dikrandtonderzwam vertoont een geelgroene verkleuring met KOH. Hiermee onderscheidt het zich van de platte tonderzwam die geen enkele reactie met KOH vertoont.

## Ecologie

De dikrandtonderzwam komt vrij algemeen voor op stammen en stronken van loofbomen, met name op beuk, eik, esdoorn, paardenkastanje en wilg. De sporen van de dikrandtonderzwam vestigen zich op kleine wondjes van een boom. De zwam groeit op niet levende delen van de boom en veroorzaakt daar witrot. Dit doodt de boom niet maar hij kan hem wel verzwakken, waardoor kwetsbaarheid ontstaat voor windschade.

## Verspreiding

De dikrandtonderzwam komt voor in tropische tot subtropische gebieden, in het Holarctisch gebied komt hij voor in mediterrane tot gematigde gebieden. In Europa komt de soort voor in mediterrane en oceanische gebieden van Italië, Spanje en Griekenland noordwaarts tot aan de Hebriden, Denemarken en de Baltische staten, in Scandinavië, Rusland en Wit-Rusland komt de soort niet voor.

## Trivia

De kastanjeboom achter het Anne Frank Huis was door deze zwam aangetast, ten gevolge hiervan bezweek de boom op 23 augustus 2010 door harde windstoten.
Het mycelium kan worden gebruikt om brandwerend isolatiemateriaal te maken.
* ↑ Maandjournaal Paddenstoelen / Nummer 33 / 1 januari 2024
* ↑ Fungi Make Safer Fireproofing Material (Scientific American, 1 oktober 2023) door T. Broderick
# Saint George (Bermudaanse parish)

Saint George of Saint George's Parish is een van de negen parishes van Bermuda.
Het gelijknamige stadje Saint George valt niet onder de parish maar is een zelfstandige gemeente. De gemeente omvat een deel van het hoofdeiland dat rond Tucker's Town ligt, het bijbehorende schiereiland en de eilanden St. George's Island en een aantal kleine, meest onbewoonde waaronder Coney, Paget, Nonsuch, Castle en de Smith's Islands.

## Natuurreservaat

Het eiland Nonsuch is een natuurreservaat. De toegang tot dit eiland is strikt geregeld. Hier is de broedplaats van onder andere de bedreigde bermudastormvogel (Pterodroma cahow).
# Agung Batin

Agung Batin is een bestuurslaag in het regentschap Mesuji van de provincie Lampung, Indonesië. Agung Batin telt 2925 inwoners (volkstelling 2010).
# Violette toerako

De violette toerako (Tauraco violaceus, synoniem: Musophaga violacea), ook wel violette schildtoerako genoemd, is een vogel uit de familie toerako's (Musophagidae). De vogel komt voor in Afrika.

## Kenmerken

De vogel is ongeveer 50 cm lang en weegt gemiddeld 360 gram. Het is een onmiskenbare vogel, merendeels glanzend violetkleurig waarbij afhankelijk van de lichtval de vogel heel donker of tegen groen aan kan lijken. In zit is het rood op de vleugels nauwelijks te zien, maar als de vogel opvliegt, contrasteren karmijnrode vleugelveren met het donkerblauw van de vleugeldekveren. Verder heeft deze toerako een grote, dikke rode snavel, voor op de kruin geel en daarachter weer rood, met ook rond het oog een rode ring. De iris is donkerbruin.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Senegal en Gambia tot Tsjaad en de Centraal-Afrikaanse Republiek.
Het leefgebied bestaat uit ontwikkeld bos met een struiklaag, vaak bosranden langs rivieren in verder droog savannegebied, soms ook in parken en tuinen mits daarin hoge bomen aanwezig zijn. De vogel komt voor in laag- en heuvelland tot 1000 m boven zeeniveau. De vogel leeft van bessen en groter fruit, met een voorkeur voor vijgen.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. De vogel is vrij algemeen, plaatselijk zelfs zeer algemeen. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat de violette toerako als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Violette toerako op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 4, 1997.
* ↑ (en) Barlow, C. et al., 1999. A field guide to the birds of The Gambia and Senegal. Christopher Helm, London. ISBN 1 873403 32 1
# Crypturellus

Crypturellus is een geslacht uit de vogelfamilie Tinamoes en bestaat uit 21 soorten.

## Soorten

* Crypturellus atrocapillus – Zwartkoptinamoe
* Crypturellus bartletti – Bartletts tinamoe
* Crypturellus berlepschi – Berlepsch' tinamoe
* Crypturellus boucardi – Grijsborsttinamoe
* Crypturellus brevirostris – Rosse tinamoe
* Crypturellus casiquiare – Gebandeerde tinamoe
* Crypturellus cinereus – Grauwe tinamoe
* Crypturellus cinnamomeus – Struiktinamoe
* Crypturellus duidae – Grijspoottinamoe
* Crypturellus erythropus – Roodpoottinamoe
* Crypturellus kerriae – Chocótinamoe
* Crypturellus noctivagus – Geelpoottinamoe
* Crypturellus obsoletus – Bruine tinamoe
* Crypturellus parvirostris – Kortsnaveltinamoe
* Crypturellus ptaritepui – Tepui-tinamoe
* Crypturellus soui – Kleine tinamoe
* Crypturellus strigulosus – Braziliaanse tinamoe
* Crypturellus tataupa – Tataupatinamoe
* Crypturellus transfasciatus – Wenkbrauwtinamoe
* Crypturellus undulatus – Marmertinamoe
* Crypturellus variegatus – Bonte tinamoe
* ↑ 2018 IOC World Bird List Versie 8.2 (en)
# GT International Tower

De GT International Tower, voorheen bekend als de First Metrobank Tower, is een wolkenkrabber in Makati, Filipijnen. De bouw van de kantoortoren begon in 2001 en werd in 2002 voltooid door C-E Construction.

## Ontwerp

De GT International Tower is 217,2 meter hoog en telt naast 43 bovengrondse verdiepingen, 5 ondergrondse etages. Het heeft een totale oppervlakte van 66.193 vierkante meter en bevat 15 liften. Het gebouw eindigt in een verticale vin van 10 verdiepingen en is door de architecten in modernistische stijl ontworpen.
# Johannes de Doperkerk (Pijnacker)

De Heilige Joannes de Dooper kerk is een katholieke kerk in het Nederlandse dorp Pijnacker. Het kerkgebouw, een kruisbasiliek in neoromaanse stijl, werd gebouwd in 1892 naar ontwerp van architect A.C. Bleys.
Boven de ingang van de kerk is een reliëf aanwezig waarop staat afgebeeld hoe Johannes de Doper Jezus doopt.
De kerk is een rijksmonument, evenals de naastgelegen pastorie.

## Afbeeldingen

* Interieur (1990)
* Preekstoel
* Panelen op de preekstoel (Lucas 10:38-42 en Johannes 4:1-43)
* Maria met Jezus
* Altaar en glas-in-loodraam
* Achtermuur (afbeelding van Exodus 16:1-28)
* Johannes de Doper (glas in lood)
* Pastorie
# Asheville

Asheville is een plaats (city) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Buncombe County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 68.889. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 72.789, een stijging van 3900 (5,7%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 107,0 km², waarvan 106,0 km² land en 1,0 km² water. Asheville ligt op ongeveer 716 m boven zeeniveau.

## Bezienswaardigheden

Het North Carolina Arboretum is een botanische tuin in Asheville.
Asheville is bekend vanwege het Biltmore House, een uit de jaren rond de vorige eeuwwisseling stammend landhuis van de Vanderbilt familie.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Asheville.

## Geboren in Asheville

* Hank Mizell (1923-1992), zanger en songwriter
* Bill Napier (1926-2003), klarinettist
* Roberta Flack (1937), zangeres
* Franklin Graham (1952), evangelist
* Malcolm Holcombe (1955), singer-songwriter
* Bellamy Young (1970), actrice
* Jermaine Dupri (1972), platenproducent en rapper
* Paul Schneider (1976), acteur

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Asheville op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Saint George (Barbados)

Saint George is een van de elf parishes van Barbados. De grootste plaats is The Glebe.
Christ Church · Saint Andrew · Saint George · Saint James · Saint John · Saint Joseph · Saint Lucy · Saint Michael · Saint Peter · Saint Philip · Saint Thomas
# Air Alun

Air Alun is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu Selatan van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Air Alun telt 870 inwoners (volkstelling 2010).
# Kuiftinamoe

De kuiftinamoe (Eudromia elegans) is een vogel behorende tot de orde tinamoes.

## Kenmerken

De kuiftinamoe kan men heel makkelijk herkennen aan de lange, naar voren gebogen kuif. Ze zijn licht- tot donkerbruin met zwarte stippen en strepen. Er zijn witte dwarsbandjes op de vleugels zichtbaar en achter en onder het oog loopt een lichte streep. Beide geslachten hebben eenzelfde, bruin verenkleed. Ze worden 37 tot 41 cm hoog en wegen 400 tot 800 gram.

## Leefwijze

Hun voedsel bestaat uit zaden en insecten.

## Verspreiding en leefgebied

Kuiftinamoes zijn vrij schuwe vogels die in kleine tot middelgrote groepen in bosachtige en grazige gebieden leven. Plaatselijk zijn het algemene standvogels in Chili en Argentinië.
De soort telt tien ondersoorten:
* E. e. intermedia: noordwestelijk Argentinië.
* E. e. magnistriata: het noordelijke deel van Centraal-Argentinië.
* E. e. riojana: het westelijk deel van Centraal-Argentinië.
* E. e. albida: het westelijk deel van Centraal-Argentinië.
* E. e. wetmorei: westelijk Argentinië.
* E. e. numida: Centraal-Argentinië.
* E. e. elegans: het zuidelijke deel van Centraal-Argentinië.
* E. e. multiguttata: het oostelijke deel van Centraal-Argentinië.
* E. e. devia: zuidwestelijk Argentinië.
* E. e. patagonica: zuidelijk Chili en zuidelijk Argentinië.

## Afbeeldingen

* ↑ (en) Kuiftinamoe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1).
# Silvia Droste

Silvia Droste (Herne, 21 mei 1960) is een Duitse jazzzangeres en saxofoniste.
Droste, die onder andere jazz studeerde aan de Hochschule für Musik und Tanz, trad in de jaren tachtig met bands op, waaronder die van Acker Bilk en Chris Barber, maar ook met bijvoorbeeld de Dutch Swing College Band. In 1983 was ze lid van het jeugd-jazzorkest van Noordrijn-Westfalen en won ze de eerste prijs bij Jugend Jazzt, een muziekwedstrijd voor de jeugd en jonge volwassenen. In de periode 1984-1990 had ze een kwartet, Voicings; in 1994 richtte ze de groep New Wings op.
Droste heeft gezongen met Duitse radio-orkesten en de Nederlandse bigbands The Skymasters en het Metropole Orkest. Ze werkte met onder meer Jerry van Rooyen, Ack van Rooyen, Charly Antolini (1983), Art Farmer, Peter Herbolzheimer, Rolf Ericson, Archie Shepp en Scott Hamilton. Ze heeft meerdere keren opgetreden op het North Sea Jazz Festival. Van haar zijn verschillende albums verschenen, onder andere een plaat met overwegend Duke Ellington-composities waarop Cees Slinger piano speelt.
Van 1987 tot 1990 had ze een wekelijks jazzprogramma op Radio Saarland. Sinds 1993 is ze docente jazzzang aan de Folkwang Universität.

## Discografie

* Audiophile Voicings, Bell Musik, 1987 (Vierteljahrespreis der Deutschen Schallplattenkritik)
* Stardust memories (met Thomas Brill), Schubert Records, 1989
* Seize the Day (met New Wings), Bell, 1994
* The American Songs of Kurt Weill, 2001
* Duke's Sound of Love, Laika Records, 2000
* Piano Portraits, Laika Records, 2005
* From Dusk to Dawn, 2009

## Externe link

* Website van Silvia Droste
* Gemeinsame Normdatei: 13468768X
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 3182 7252
* Library of Congress Control Number: no98058946
* MusicBrainz: 850e21d1-3129-4fc4-a35b-f0d4dfab1d35
* Virtual International Authority File: 61145304388778570445
* WorldCat (via VIAF): 61145304388778570445
# Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)

Saint George is qua populatie de grootste van de zes parishes van Saint Vincent en de Grenadines. De hoofdstad is Kingstown, dat tevens de nationale hoofdstad is. Saint George ligt in het zuiden van het eiland Saint Vincent en grenst aan de parishes Charlotte en Saint Andrew.
Charlotte · Grenadines · Saint Andrew · Saint David · Saint George · Saint Patrick
# Air Apo

Air Apo is een bestuurslaag in het regentschap Rejang Lebong van de provincie Bengkulu, Indonesië. Air Apo telt 1579 inwoners (volkstelling 2010).
# Elizabeth Farr

Elizabeth Farr (ca. 1947) is een Amerikaans klaveciniste en organiste.

## Levensloop

Farr behaalde haar muziekbachelor (orgel) aan de Stetson University (Florida), haar Master (orgel) aan de Juilliard School (New York) en een Doctorsgraad (klavecimbel) aan de Michigan University. Onder haar leraren bevonden zich de organisten Paul Jenkins en Vernon de Tar en de klavecinist Edward Parmentier.
Ze won heel wat competities zowel voor orgel als voor klavecimbel, onder meer:
* de National Organ Playing Competition in Fort Wayne (Indiana)
* de Young Artists’ Organ Playing Competition in Harvard University (Boston)
* de Magnum Opus Harpsichord Competition (Michigan)
Ze werd docente aan de College of Music van de University of Colorado in Boulder. Ze doceerde er orgel en klavecimbel en dirigeerde er het Early Music Ensemble. Ze leidde ook klassen over uitvoeringspraktijk en basso-continuo.
Farr specialiseerde zich in klaviermuziek van de 17de en 18de eeuw. Ze treedt vaak als soliste op, zowel op orgel als op klavecimbel. Ze werkt ook vaak samen als begeleidster van solo-artiesten en met orkesten. Zo speelde ze met La Grande Bande (in Lincoln Center's Alice Tully Hall, New York), en met Ars Musica (Michigan). In Colorado speelde ze met de Boulder Bach Festival, de Colorado Music Festival en de Boulder Philharmonic. Ze trad op samen met de Nederlandse blokfluitiste Eva Legêne, de barokvioliste Veronika Skuplik en de viola da gamba virtuoos Enid Sutherland. Naast haar tournees in de Verenigde Staten trad ze ook op in Europa, onder meer op de Festtage für Alte Musik in Schlewig-Holstein (Glücksburg), in Schloss Bad Krozingen, en ook vaak op het bekende 17de-eeuwse Arp Schnitger orgel in de Ludgerikirche in Norden.

## Discografie

Voor haar opname in 2006 van de Suites de la Guerre voor klavecimbel van Elisabeth Jacquet de la Guerre kreeg ze de Prijs van de Deutsche Schallplattenkritik.
Ze nam nam ook muziek op
* van Johann Sebastian Bach voor klavecimbel en luit
* van Peter Philips
* van William Byrd (My Ladye Nevells Booke)
* van Jean-Henri D’Anglebert (Suites voor klavecimbel) (2008)
* van Johann Sebastian Bach (Concertos voor klavecimbel) (2009).

## Externe link

* Interview met Elizabeth Farr
* Bibliothèque nationale de France: cb16189669m (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7733 1554
* Library of Congress Control Number: no2006027525
* MusicBrainz: 656b9283-efea-455f-bcf6-a25d1168a4a4
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0159590
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007347966305171
* ORCID: 0000-0001-7811-6861
* Virtual International Authority File: 28248333
* WorldCat (via VIAF): 28248333
# Pauselijk Instituut voor Gewijde Muziek

Het Pauselijk Instituut voor Gewijde Muziek is een instelling van de Romeinse Curie. Het Instituut werd in 1910 opgericht door paus Pius X, die met het motu proprio Tra le sollecitudini uit 1903 al zijn bijzondere zorg voor de gewijde muziek en de Gregoriaanse muziek in het bijzonder onder woorden had gebracht. Aan het Instituut is sinds 1911 een conservatorium verbonden (de Scuola Superiore di Musica Sacra), deze school kreeg in 1931 van paus Pius XI de status van pauselijke universiteit.
Het Instituut heeft tot taak het bestuderen en bewaren van gewijde muziek in de breedste zin van het woord. Grootkanselier van het Instituut is de Italiaanse kardinaal Giuseppe Versaldi. Er zijn ongeveer 30 musici en muziektheoretici aan het Instituut verbonden. Naast het bezorgen van wetenschappelijke uitgaven organiseert het Instituut veel concerten en symposia. Ook worden zomerscholen georganiseerd waar bijvoorbeeld dirigenten van kerkkoren vanover de gehele wereld nader geschoold kunnen worden.

## Externe link

* Website van het Pauselijk Instituut voor Gewijde Muziek
# Saurita triangulifera

Saurita triangulifera is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Druce.
# Air Batu (Renah Pembarap)

Air Batu is een bestuurslaag in het regentschap Merangin van de provincie Jambi, Indonesië. Air Batu telt 2271 inwoners (volkstelling 2010).
# De Ark (Bergen op Zoom)

De Ark is een protestants kerkgebouw in de Noord-Brabantse stad Bergen op Zoom, gelegen aan de Williamstraat 7.

## Geschiedenis

Deze kerk werd in 1923 gebouwd als kerkgebouw voor de Hervormde Evangelisatievereniging. De hervormden beschikten weliswaar over de grote Sint-Gertrudiskerk, maar deze was feitelijk te groot voor bepaalde activiteiten. In 1966 werd de Sint-Gertrudiskerk afgestoten en werd De Ark een hervormde kerk. Vanaf 1995 hielden de hervomden, samen met de gereformeerden, hun bijeenkomsten in de Ontmoetingskerk. De Ark werd sindsdien gebruikt door de Evangelische Baptistengemeente.

## Gebouw

Het betreft een eenvoudig bakstenen kerkje zonder toren met stijlelementen van de Amsterdamse School.
* ReliWiki
* EBGBoZ
# Saurita tipulina

Saurita tipulina is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1827 door Hübner.
# Air Baus I

Air Baus I is een bestuurslaag in het regentschap Bengkulu Utara van de provincie Bengkulu, Indonesië. Air Baus I telt 365 inwoners (volkstelling 2010).