OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zimbabwaans cricketelftal (mannen)

Het Zimbabwaans cricketelftal is het nationale cricketteam van Zimbabwe. Het is een van de beste landen ter wereld. Het is het negende land dat, in 1992, de status van testnatie kreeg.

## Historie

Zimbabwe werd door Zuid-Afrika vertegenwoordigd, tot de onafhankelijkheid in 1980. Op 21 juli 1981, werd het land een 'geassocieerd lid' van de International Cricket Council. Vanaf 1983 werd er aan alle WK's meegedaan. Omdat Zimbabwe toen nog geen teststatus had, mocht wel worden meegedaan aan de ICC Trophy. Dit belangrijke toernooi werd telkens gewonnen. Sinds het de teststatus heeft, mocht het tot en met 2014 niet meer mee doen. Sinds een aantal jaren fungeert de Trophy als laatste stap in de kwalificatie voor het wereldkampioenschap en moest Zimbabwe als zwakkere testnatie meedoen. Het miste de kwalificatie waardoor het in 2019 voor het eerst op een wk ontbrak.
In de eerste testwedstrijden stelde Zimbabwe teleur, maar tijdens de eendagswedstrijden was het een sterk land, vooral gerespecteerd door het 'fielden'. Speler Andy Flower werd in de jaren '90 beschouwd als de beste batsman van de wereld.

## Resultaten op internationale toernooien
### Overige belangrijke toernooien

| ICC Champions Trophy | ICC World Cup Qualifier (ICC Trophy) | Gemenebestspelen |
| 1998: Eerste ronde 2000: Kwartfinale 2002: Eerste ronde 2004: Eerste ronde 2006: Voorronde 2009: Niet gekwalificeerd 2013: Niet gekwalificeerd 2017: Niet gekwalificeerd | 1979: Geen ICC-lid 1982: Winnaar 1986: Winnaar 1990: Winnaar 1994-2014: Direct voor WK gekwalificeerd 2018: Derde | 1998: Eerste ronde |
# Chelonoidis becki

Chelonoidis becki is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). Chelonoidis becki komt voor als endemische diersoort op de Galapagoseilanden (Ecuador, Zuid-Amerika) op het eiland Isabela en daar alleen rond de vulkaan Wolf. Het leefgebied bestaat uit ruige berghellingen met plaatselijk dicht struikgewas.

## Taxonomie

De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Charles Rothschild in 1901. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Testudo becki gebruikt. Chelonoidis becki was lange tijd een ondersoort van de galapagosreuzenschildpad (Chelonoidis nigra), maar sinds het DNA-onderzoek een belangrijke plaats heeft binnen het systematisch onderzoek wordt hij (weer) als een aparte soort beschouwd. Vroeger werd de soort ook wel tot het geslacht Geochelone gerekend. Hierdoor wordt in de literatuur vaak een verouderde wetenschappelijke naam vermeld.

## Uiterlijke kenmerken

De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot 105 centimeter. De kleur van het schild is bruin, de kop en poten zijn grijs van kleur.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Chelonoidis becki op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Chelonoidis becki.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World. Gearchiveerd op 26 april 2015. Geraadpleegd op 17 augustus 2012.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Chelonoidis becki - Website Geconsulteerd 25 juni 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
* (en) Benavides,E. et al., 2011. Lineage Identification and Genealogical Relationships Among Captive Galàpagos Tortoises. Published online 14 June 2011 in Wiley Online Library full text
# Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties

De Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties (VSCD) is een Nederlandse vereniging die in 1947 werd opgericht om door gezamenlijke inkoop prijskortingen te bedingen. In de loop der jaren is de vereniging uitgegroeid tot de belangrijkste brancheorganisatie van theaters in Nederland.
De vereniging is een ontmoetingsplek voor theaters en hun directies in de vorm van regio's, secties, congressen en beurzen, prijsuitreikingen, individuele coaching en intervisie en een groot aantal informele ontmoetingen en bijeenkomsten.

## Prijzen

De VSCD reikt jaarlijks de volgende prijzen uit:
* Toneel
** vier acteursprijzen: Louis d'Or, Theo d'Or, Arlecchino en Colombina
** één prijs voor scenografie, gezelschap/regisseur/producent: Prosceniumprijs
* Mime
** één makers-/productieprijs: de VSCD-Mimeprijs
* Dans
** één prestatieprijs: De Zwaan voor indrukwekkendste podiumprestatie
** één productieprijs: De Zwaan voor de indrukwekkendste productie
** één loopbaanprijs: De Gouden Zwaan
* Jeugdtheater
** één prestatieprijs: De Gouden Krekel voor de indrukwekkendste podiumprestatie van het jaar
** één productieprijs: De Gouden Krekel voor de indrukwekkendste productie van het jaar
* Cabaret
** één prijs voor de theatermaker(s) voor het indrukwekkendste programma van het seizoen: Poelifinario
** één prijs voor de theatermaker(s) die het grootste toekomstperspectief heeft: Neerlands Hoop
* Klassieke muziek, sinds 2010 De Ovatie genoemd.
** één prijs voor de indrukwekkendste individuele prestatie over het afgelopen seizoen
** één prijs voor de indrukwekkendste prestatie van een (klein) ensemble
** één prijs voor de indrukwekkendste prestatie van een groot ensemble of orkest
** één prijs voor een nieuw talent
* Algemeen
** één oeuvreprijs (niet jaarlijks)
** regieprijs

## Externe link

* Officiële website
* ↑ "Schouwburgdirecties verenigen zich", Algemeen Dagblad, 2 juni 1947. Geraadpleegd op 29 oktober 2024.
* ↑ Prijzen, vscd.nl
# Containerterminal

Een containerterminal is een voorziening waar containers worden overgeladen tussen de verschillende vervoermiddelen, voor verder vervoer. De overdracht kan gebeuren tussen containerschepen en voertuigen, bijvoorbeeld treinen of vrachtwagens, in welk geval de terminal wordt beschreven als een maritieme containerterminal. De overdracht tussen vervoersmiddelen is ook mogelijk, meestal tussen trein en vrachtwagen, in welk geval de terminal omschreven worden als een binnenvaartcontainerterminal.
In november 1932 in Enola werd de eerste containerterminal in de wereld geopend door PRR Pennsylvania Railroad company.
De haven van Newark Elizabeth op de Newark Bay in de haven van New York en New Jersey wordt beschouwd als 's werelds eerste maritieme containerterminal. Op 26 april 1956, was de Ideal X opgetuigd voor een experiment om gestandaardiseerde containers te vervoeren die werden opgestapeld en vervolgens gelost op een vrachtwagenchassis in de haven van Newark. Het concept is ontwikkeld door de McLean Trucking Company. Op 15 augustus 1962 openden de Port Authority van New York en New Jersey de eerste containerhaven, Elizabeth Marine Terminal.
Maritieme containerterminals zijn meestal onderdeel van een grotere haven en de grootste maritieme containerterminals bevinden zich rond de grote havens. Binnenvaartcontainerterminals bevinden zich veelal in of in de buurt van grote steden met goede verbindingen per trein naar de maritieme containerterminals.
Het is gebruikelijk om de vracht die binnenkomt in een enkel schip te verdelen over de verschillende mogelijkheden van transport voor de levering aan de klanten. Volgens een manager van de haven van Rotterdam is het vrij typisch om een lading van een 18.000 TEU te verdelen over 19 containertreinen (74 TEU elk), 32 schepen (97 TEU elk) en 1560 vrachtwagens (gemiddeld 1,6 TEU elk).
Zowel de maritieme en binnenvaartcontainerterminals voorzien meestal opslagfaciliteiten voor zowel beladen als lege containers. De volle containers worden opgeslagen voor relatief korte perioden in afwachting van verder transport, terwijl lege containers kunnen worden opgeslagen voor langere perioden in afwachting van hun volgende gebruik.
In de afgelopen jaren zijn methodologische ontwikkelingen met betrekking tot containerterminaloperaties aanzienlijk verbeterd, zoals het containerterminal-ontwerpproces. Voor een gedetailleerde beschrijving en een uitgebreide lijst van referenties zie, bijvoorbeeld, literatuur op het gebied van operationeel onderzoek.
# Porticus Minucia Vetus

De Porticus Minucia Vetus werd in 106 v.Chr. gebouwd door Marcus Minucius Rufus ter ere van zijn overwinning op de Scordisci, een Keltische stam uit Pannonië. Marcus Antonius vestigde zijn kantoor in de porticus toen hij als gouverneur van Julius Caesar in 47 v.Chr. de stad bestuurde. Het gebouw werd verwoest bij de grote brand van het jaar 80, waarbij een groot deel van de gebouwen op het Marsveld verloren ging. Domitianus liet de porticus weer herbouwen.
De porticus staat afgebeeld op bewaard gebleven fragmenten van de Forma Urbis Romae, de grote marmeren stadskaart uit het begin van de 3e eeuw. Hierdoor is zowel de exacte locatie als het grondplan bekend. De porticus stond direct ten noorden van het Theater van Balbus en de Crypta Balbi en ten westen van de tempels van de Largo di Torre Argentina. Het was een rechthoekig plein, aan alle zijden omgeven door een dubbele zuilengang.
In de zuidoostelijke hoek van het plein stond de oudere Tempel van de Lares Permarini, die al in 179 v.Chr. door Marcus Aemilius Lepidus was gebouwd.
De Porticus Minucia Vetus mag niet worden verward met de Porticus Minucia Frumentaria, die elders op het Marsveld stond en waar de Romeinse burgers hun gratis graan konden afhalen.

## Externe link

* Maquettes-historiques - reconstructie

## Referentie

* L. Richardson, jr, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome, Baltimore - London 1992. pp.233,316 ISBN 0801843006
# Philippe Zawieja

Philippe Zawieja Ph.D. is een Frans psychosocioloog, essayist en wetenschapper in beroepsgezondheid aan MINES ParisTech . Hij is gekend voor zijn onderzoek in burn-out en andere vormen van vermoeidheid, in het bijzonder in de health and care sector en in de verzorging van alzheimerpatiënten.

## Levensloop

Zawieja studeerde in 1991 af aan de Burgundy School of Business, haalde een masters degree in health economics & management van de Paris School of Medicine en verdedigde zijn doctoraatsthesis in science and engineering of risk activities te MINES ParisTech.
Hij leidt eveneens het R&D Department van Orpea, de Europese leider in dependency care en is de secretaris van ORPEA’s wetenschappelijk en ethisch comité.

## Prijzen en eerbetuigingen

Zawieja is genomineerd in 2013 als Ridder van de Orde van de Academische Palmen, een Franse ridderorde voor gedistingeerde academici of persoonlijkheden in de wereld van cultuur en onderwijs.
Hij behaalde in 2014 de René-Joseph Laufer Prijs voor sociale preventieve gezondheidszorg van de Academie van sociale et politieke wetenschappen (Académie des Sciences Morales et Politiques), een afdeling van het befaamde Instituut van Frankrijk (Institut de France).

## Publicaties

* Zawieja P., coörd. Psychotraumatologie du travail. Parijs (Frankrijk): Armand Colin, november 2016. ISBN 978-2200611958
* Zaieja P, coörd. Dictionnaire de la fatigue. Genf (Zwitserland): Droz. ISBN 978-2600047135
* Zawieja P. Le burn out. Paris (Frankrijk): Presses universitaires de France, collectie Que sais-je ?, april 2015. ISBN 9782130633563
* Zawieja P, Guarnieri F, coörd. Dictionnaire des risques psychosociaux. Paris (Frankrijk): Le Seuil, februari 2014. ISBN 9782021109221
* Zawieja P, Guarnieri F, coörd. Épuisement professionnel : approches innovantes et pluridisciplinaires. Paris (Frankrijk): Armand Colin, september 2013. ISBN 978-2200287726
# 't Kapoentje

't Kapoentje was een Vlaams stripmagazine dat van 3 april 1947 tot midden jaren 1980 verscheen. Het was de jeugdbijlage bij de krant Het Volk. Samen met Ons Volkske was het jarenlang het belangrijkste Vlaamse stripblad.

## Geschiedenis

't Kapoentje ontstond uit een conflict tussen de kranten De Gids en De Standaard. De titels van de door De Nieuwe Standaard (n.v. De Gids) na de Tweede Wereldoorlog heruitgegeven bladen Ons Volk en Ons Volkske werden in 1947 door De Standaard teruggevorderd. Ons Volk werd opgevolgd door het blad Overal en in 't Kapoentje werden de reeksen die in Ons Volkske verschenen gewoon vervolgd. De strips die op dat moment in 't Kapoentje verschenen waren Stropke en Flopke en De Avonturen van Piet Fluwijn en Bolleke door Marc Sleen, De Vrolijke Bengels en De Zwarte Luipaard door Willy Vandersteen en de Nederlandse reeks Dokie Durf door Piet van Elk. Vandersteen zou datzelfde jaar nog naar een andere krant overstappen, waarna De Vrolijke Bengels werd overgenomen door Bob De Moor en daarna vanaf 1950 tot 1965 door Marc Sleen, onder de nieuwe naam De Lustige Kapoentjes.
Vanaf 11 oktober 1951 was 't Kapoentje een gratis supplement bij de krant Het Volk. In de loop van de jaren publiceerden verscheidene Vlaamse en Nederlandse striptekenaars hun werk in dit blad, onder wie Eugeen Hermans (alias Pink), Rik Clément (Dees Dubbel), Buth (Thomas Pips), Jef Nys (Jommeke), Hurey, Karel Boumans, Marcel Steurbaut, Arle (pseudoniem van Berck) en Leo Loedts), Frank Sels, Gilbert Declercq, Jeff Broeckx, Albert van Beek, Henk Kabos, Henk Sprenger, Piet Wijn, Ton Beek, Gerrit Stapel, Dick Vlottes, Raymond Bär van Hemmersweil, Jan van Reek en Peter de Smet. Verder publiceerde het magazine ook Amerikaanse strips, waaronder van de Walt Disney Company, en korte verhaaltjes, raadsels, knutselrubrieken en dergelijke.
De redactie werd jarenlang verzorgd door Marc Sleen, Rik Clément en Michel Casteels. In 1965 stapte Sleen over naar De Standaard en daarna evolueerde 't Kapoentje langzaam maar zeker naar een reclameartikel voor de krant. In de jaren 1980 werd de uitgave gestaakt.

## In populaire cultuur

In strook 1 van het Neroalbum De Bronnen van Sing Song Li leest Petoetje een nummer van 't Kapoentje.

## Bron

* KOUSEMAKER, Kees en Evelien, Wordt Vervolgd - Stripleksikon der Lage Landen, Uitgeverij Het Spectrum, Utrecht, Antwerpen, 1979, blz. 158
# Bensberg

Bensberg is een stadsdeel van Bergisch Gladbach in Noordrijn-Westfalen.

## Ligging en plaatsbeschrijving

Bensberg ligt in het zuiden van de stad Bergisch Gladbach. Het grenst aan de steden Keulen, Overath en Rösrath. Een aparte bezienswaardigheid is het 'nieuwe' Schloss Bensberg; in de lente van 2000 is hierin een vijfsterrenhotel geopend met onder meer het restaurant Vendôme dat sinds 2006 in de Michelingids drie sterren telt. Niet ver hier vandaan ligt het 'oude' slot, een vroegere burcht waar het stadhuis van de vroegere stad is aangebouwd; de nieuwbouw werd ontworpen door de bekende architect Gottfried Böhm.

## Geschiedenis

Bensberg werd voor het eerst vermeld in een oorkonde van 1139. De burcht dateert uit die tijd; zij diende vanaf de 13e eeuw sporadisch als residentie van de graven van Berg. O.a van hieruit regeerden ze het 'Bergische Land'. Vanaf 1218 gebruikte Engelbert II, aartsbisschop van Keulen, deze burcht omdat hij beide territoria (het Bergische Land en het bisdom Keulen) van hieruit kon beheersen. Tot Bensberg behoorden in die tijd de dorpen Herkenrath, Dürscheid, Immekeppel en Refrath. Een eerste economische opleving kende Bensberg door de bouw van het 'nieuwe' slot in het begin van de 18e eeuw, als hertog Johann Wilhelm II (in de volksmond: Jan Wellem) een jachtslot liet oprichten; zijn jachtgebied was het vlakbij gelegen 'Königsforst'. Tijdens de Franse invasie van 1807 tot 1813 had Bensberg administratief de status 'Kanton Bensberg' in het groothertogdom Berg. In 1947 verkreeg Bensberg stadsrechten; na de Tweede Wereldoorlog onderging Bensberg en omgeving een sterke inwijking vanuit het stadsgebied Keulen. Midden jaren 70 kon Bensberg, ondanks heftige weerstand van de inwoners, niet ontsnappen aan een samenvoeging met Bergisch Gladbach. Met de wet van 1 januari 1975 verloor Bensberg zijn autonomie.

## Mijnbouw

In het midden van de 19e eeuw groeide de bevolking aan als gevolg van de ontginning van erts in de omgeving. Vandaag is de mijnbouw te verwaarlozen: met de sluiting van de groeve 'Weiss' op 1.12.1957 eindigde de mijnbouw in het huidige stadsgebied Bergisch Gladbach. Als laatste van het ertsgebied in en om Bensberg werd in 1978 de groeve 'Lüderich' gesloten.

## Bevolking

Volgens het elektronisch bevolkingsregister telde Bensberg op 31.12.2010 5648 inwoners. De leeftijdsgroep van 65-plussers overtreft met 1478 inwoners de groep van min-18-jarigen met slechts 801 inwoners.

## Openbaar vervoer

Lijn 1 van de Stadtbahn van Keulen verbindt Bensberg met het centrum van Keulen. Sinds 2000 is het eindpunt bij het busstation in Bensberg ondergronds.

## Geboren

* Edgard Salvé (1946), Belgisch atleet
# Glazige buisjeszwam

De glazige buisjeszwam (Physisporinus vitreus) is een schimmel behorend tot de familie Meripilaceae. Hij leeft saprotroof op stronken, soms op takken of stammen van loofbomen als Fagus, Berk (Betula) en kan zich van hieruit over de bosbodem uitbreiden. hij komt voor in loofbossen en gemengde bossen op voedselarme zandgrond, ook in loofbossen op vochtige klei. Hij veroorzaakt witrot.

## Kenmerken

Het resupinaat is witachtige, wasachtige en vaak vlekkende (rood tot zwart). Hij heeft een monomitisch hyfensysteem. De sporen zijn bolvormig tot breed ellipsoïde en de cystidia zijn spoelvormig.

## Verspreiding

In Nederland komt de glazige buisjeszwam algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst.
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Leyland T45

De Leyland T45 of Leyland Roadtrain was een vrachtwagen van de Britse vrachtwagenfabrikant British Leyland. Het werd door de recent gecrëerde divisie Truck & Bus gepresenteerd in 1980 en werd prompt Truck van het jaar.
De vrachtwagen werd geleverd met een gamma aan verschillende motoren, ook van andere leveranciers als Cummins, Gardner en Rolls-Royce, gekoppeld aan een Spicer-transmissie. Het chassis was gebaseerd op dat van voorganger Leyland Marathon.
De cabine werd ontwikkeld in de windtunnel. Vooral voor de zwaardere modellen was de cabine relatief klein, zeker vergeleken met de Globetrotter-cabine van Volvo of de Spacecab van DAF.
Na de overname van Leyland Trucks door DAF werd de vrachtwagen aangeboden als Leyland-DAF 80, met enkel de DAF 11,6 liter motor die 300 of 330 pk kon leveren. In 1994 werd het opgevolgd door de DAF 85.
# Murter-Kornati

Murter-Kornati (Italiaans: Morter-Incoronate of Mortero) is een gemeente in de Kroatische provincie Šibenik-Knin. Murter-Kornati ligt op het eiland Murter en telt 2075 inwoners. De oppervlakte bedraagt 81,08 km², de bevolkingsdichtheid is 25,6 inwoners per km². Het eilandje is verbonden met het vasteland met een bruggetje in de gemeente Tisno, je hoeft geen veerboot te nemen. Op het eiland zijn er vier dorpjes: Tisno, Jezera, Betina en Murter.
* Murter
* Haven van Murter
Steden (gradovi): Šibenik · Drniš · Knin · Skradin · Vodice Gemeenten (općine): Bilice · Biskupija · Civljane · Ervenik · Kijevo · Kistanje · Murter-Kornati · Pirovac · Primošten · Promina · Rogoznica · Ružić · Tisno · Tribunj · Unešić
# Queen's Universiteit van Belfast

De Queen's Universiteit van Belfast (Engels: Queen's University of Belfast (officieel), ook wel Queen's University Belfast, afgekort QUB, of kortweg Queen's genoemd) is een in 1908 als onafhankelijke universiteit erkende Noord-Ierse universiteit met campus in het centrum van Belfast met circa 25.000 studenten.

## Geschiedenis

In 1810 werd het Belfast Academical Institution opgericht waar hoger onderwijs werd aangeboden. In 1845 volgde het Queen's College van Belfast, dat samen met de gelijknamige Queen's Colleges van Cork en Galway de Queen's University of Ireland vormde, een onderwijsinstelling met katholieke en presbyteriaanse inslag als tegengewicht van het toen nog Anglicaans van inslag zijnde Trinity College in Dublin. In 1879 werd de Queen's University de Royal University of Ireland die in 1908 bij de goedkeuring van de Irish Universities Act werd opgesplitst in de National University of Ireland en de Queen's University of Belfast.

## Lidmaatschap

De universiteit is lid van
* Russellgroep
* TIME-netwerk
* Utrecht Network.

## Alumni

Gekende alumni van deze instelling zijn onder meer de Ierse president Mary McAleese en twee Nobelprijswinnaars, de dichter Seamus Heaney en de politicus David Trimble. Ook de gerenommeerde wetenschappers John Stewart Bell en Peter Westbroek, acteurs Liam Neeson en Stephen Rea en de van moord verdachte arts John Bodkin Adams studeerden aan de instelling. Christine Loudes haalde in 2003 haar PhD in vrouwenrechten en politiek aan Queen's University.
David Trimble was er ook een tijd actief als academicus en docent, net als de informaticus Tony Hoare en de mensenrechtenadvocaat Christine Loudes.

## Motorsport

De afkorting van de naam van de universiteit duikt ook op in de motorsport als QUB en QUB-Seeley. Het is Prof. Dr. Gordon Blair van het Mechanical Engineering Department van Queen's die in de jaren vijftig, zestig en zeventig van de 20e eeuw samen met medewerker en motorrijder Ray McCullough eencilindertweetaktmotoren van 500 en 250 cc onder de naam QUB ontwikkelt. De motoren worden ingebouwd in frames van de merken Seeley en later ook Greeves.
# Fallout 4

Fallout 4 is een actierollenspel ontwikkeld door Bethesda Game Studios dat op 10 november 2015 uitgekomen is voor PlayStation 4, Windows en Xbox One. Het spel werd uitgegeven door Bethesda Softworks en is het achtste deel in de Fallout-serie.
Fallout 4 speelt zich af in een post-apocalyptisch Boston in het jaar 2287, 210 jaar na een nucleaire oorlog. Het spel begint op de dag dat de atoombommen werden gedropt, op 23 oktober 2077. Het personage van de speler schuilt op die dag in Vault 111 om 210 jaar later weer bovengronds te verschijnen. Het is in de game mogelijk om volledig een eigen karakter te ontwerpen. Aan het begin is er de keuze om door het spel te gaan als een man of een vrouw. Een van de grote veranderingen tegenover andere Fallout games is de toevoeging van een hoofdpersonage met stem. Deze stemmen zijn ingesproken door Courtenay Taylor (vrouw) en Brian T. Delaney (man).

## Gameplay

Net zoals de meeste andere games in de Fallout-franchise is de gamewereld van Fallout 4 open. Dit betekent dat de speler de volledige vrijheid heeft om buiten missies te doen wat deze verlangt. Net als Fallout New Vegas draait de hoofdverhaallijn vooral over de interacties van de speler met de verscheidende machtige groeperingen in Boston.

## Fallout 4 VR

Naast de reguliere versie van Fallout 4, heeft Bethesda Softworks op 12 december 2017 een 'virtual reality'-versie van het spel uitgebracht voor Windows. In deze versie kan men met behulp van een Oculus Rift, een HTC Vive of een andere SteamVR-compatibele bril het spel spelen. Met motion controllers kan de speler zijn wapens richten en vuren, en de Pip-Boy gebruiken. De DLC's die zijn uitgegeven voor de reguliere versie zijn niet officieel uitgebracht voor de VR-versie.

## Externe link

* (en) Officiële website
* ↑ (en) Yin-Poole, Wesley, Watch composer Inon Zur play the Fallout 4 theme on piano. Eurogamer (23 september 2015). Geraadpleegd op 11 oktober 2015.
* 1 2 Vorstermans, Ron, Fallout 4 komt uit op 10 november, gameplay uitgebreid getoond. Gamer.nl (15 juni 2015). Geraadpleegd op 15 juni 2015.
* ↑ Rating PEGI. Pan European Game Information.
* ↑ (en) Aubrey, Dave, Fallout 4 VR Doesn’t Include Any DLC. vrfocus.com (13 juni 2017). Gearchiveerd op 22 oktober 2020. Geraadpleegd op 9 juli 2018.
* 1 2 Musters, Michel, Systeemeisen Fallout 4 bekendgemaakt. Gamer.nl (9 oktober 2015). Gearchiveerd op 4 maart 2016. Geraadpleegd op 11 oktober 2015.