OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De toverdrank (boek)

De toverdrank (oorspronkelijke Duitse titel: Der satanarchäolügenialkohöllische Wunschpunsch) is een boek van Michael Ende uit 1989, waarin het idee van heksen en tovenaars in dienst van de duivel een thema is, maar ook het thema van de natuur tegenover de vervuiling.

## Inhoud

Op oudejaarsavond krijgt de tovenaar Demonius Dwaalspoor bezoek van een zekere Maledictus Made, afkomstig van "beneden". Made vertelt hem dat hij een ernstige achterstand heeft op het vastgestelde aantal kwade zaken dat hij per jaar dient te verrichten (vergiftigen van rivieren, voortbrengen van ziektes, enzovoort) en dat er beslag op zijn persoon gelegd zal worden als hij voor klokke twaalf de achterstand niet inhaalt. Dwaalspoors reden voor de achterstand is het opbergen van tegenwerkende goede natuurkrachten zoals zeemeerminnen en boekenwurmpjes. Ook moet hij voorzichtig zijn, omdat de Grote Dierenraad een kat, de dikke en vadsige Maurizio di Mauro, bij hem heeft weten te installeren om hem te bespioneren. Dwaalspoors uitvluchten helpen hem echter niet bij Made.
Dan arriveert de raaf Jacob Krakel, eigendom van Dwaalspoors tante Tyranya Vampyr, en tevens een spion van de Grote Dierenraad. Tyranya heeft hetzelfde probleem en de twee booswichten besluiten samen te spannen. Ze hebben elk een helft van hetzelfde perkament voor een wensdrank, en voegen deze samen.
Het betreft de Satanarcheologenialcoholistische Wensdrank (deze naam is een van Michael Endes meest ingewikkelde woordconstructies), die voor nieuwjaar iedere wens tegenovergesteld uitvoert, zodat ze allerlei slechts kunnen wensen zonder dat hun dieren het merken. Ze hebben niet veel tijd en moeten dus hard aan het werk en moeten de meest ingewikkelde capriolen uithalen bij het brouwen (niet vragend denken, naar de vierde dimensie reizen, etc.). Intussen hebben Jacob en Maurizio maar één oplossing kunnen bedenken: de Nieuwjaarsklokken moeten voortijdig luiden, want als het nieuwe jaar begint verliest de toverdrank zijn omkeerwerking. Boven op de kerkklok komen ze Sint-Silvester tegen die eerst wil voorkomen dat ze zijn klokken voortijdig luiden, maar hun probleem hoort en ze dan een blokje ijs met nieuwsjaarsklokgeluid meegeeft.
Intussen hebben Dwaalspoor en zijn tante geprobeerd elkaar met hypnose uit te schakelen, waardoor alle wonderwezentjes van Dwaalspoor zijn losgebroken en alle boeken op de plank, die volgens Ende elkaars natuurlijke vijanden zijn, tegen elkaar gevochten hebben, waardoor het huis nogal in puin ligt. Beiden beginnen in het bijzijn van hun gehavende en gewonde dieren te drinken en wensen te doen, niet wetend dat Jacob en Maurizio het blokje ijs erin gedaan hebben. Dat dat blokje gewerkt heeft, blijkt als de twee booswichten, omdat ze nog drank over hebben, hun dieren sterk, mooi en krachtig wensen, wat ze vervolgens ook worden. De booswichten zakken doodsbang en stomdronken in elkaar om vervolgens door Made meegenomen te worden. Jacob en Maurizio gaan vervolgens in het nieuwe jaar vol goede moed hun eigen weg.

## Bewerkingen

Het boek diende als basis voor de animatieserie Wunschpunsch.
# Muskuskangoeroerat

De muskuskangoeroerat (Hypsiprymnodon moschatus), ook wel muskusratkangoeroe, is de enige levende soort uit de kangoeroefamilie Hypsiprymnodontidae. Deze soort leeft in het noordoosten van Australië.

## Uiterlijk

De muskuskangoeroerat heeft een lichaamslengte van 23 tot 33.5 cm en een staart van 13 tot 17 cm lang. Het gewicht bedraagt 510 tot 530 gram. De kop is grijs en het lichaam is roodbruin van kleur. De staart is kaal en geschubd. Ook de oren zijn onbehaard. De muskuskangoeroerat is de primitiefste kangoeroesoort en dit dier bezit enkele kenmerken van de koeskoezen die de andere kangoeroes niet hebben: de muskuskangoeroerat heeft vijf tenen, een simpele maag zodat deze soort geen gras kan verteren en deze kangoeroe krijgt tweelingen. Bovendien beweegt de muskuskangoeroerat zich veelal voort op vier poten met een snelheid van 3,1 - 3,2 kilometer per uur. Zowel de mannelijke als de vrouwelijke dieren verspreiden een sterke muskusgeur, vooral in de paartijd.

## Leefwijze

De muskuskangoeroerat is een solitair of in paren levend dier. In de ochtend en late middag is dit dier actief en de muskuskangoeroerat voedt zich met zaden, noten, paddenstoelen en insecten. Er worden ook voedselvoorraden opgeslagen, wat heel zeldzaam is bij buideldieren. 's Nachts slaapt deze kangoeroe in een nest op de bosbodem.

## Verspreiding

De muskuskangoeroerat leeft in Australië in de tropische regenwouden van het Kaap York-schiereiland in het noorden van Queensland.
* ↑ (en) Muskuskangoeroerat op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 56. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Hypsiprymnodon moschatus Ramsay, 1876. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 16-01-2023.
# Kushk (stad)

Kushk is een stad van de provincie Herāt, in het noordwesten van Afghanistan. De bevolking werd in 2006 geschat op 14.000 inwoners.
# Dwi Kora

Dwi Kora is een bestuurslaag in het regentschap Medan van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Dwi Kora telt 24.160 inwoners (volkstelling 2010).
# Vedène

Vedène is een gemeente in het Franse departement Vaucluse (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur) en telt 8673 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avignon.

## Geografie

De oppervlakte van Vedène bedraagt 11,2 km², de bevolkingsdichtheid is 774,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vedène met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Substitution

Substitution is een nummer van de Duitse DJ en platenproducer Purple Disco Machine en van de Franse DJ en platenproducer Kungs met de Engelse zanger Julian Perretta. Het nummer werd uitgebracht op 30 maart 2023 door Columbia, Sony Music Duitsland, GmbH/Val, Def Jam en Universal Music France. Het nummer samplet Big in Japan van Alphaville.
Substitution leverde Purple Disco Machine en Kungs een (radio)hit op in diverse Europese landen. Het nummer bereikte bescheiden posities in de thuislanden van de DJ's: met een 23e positie in Duitsland, en een 49e positie in Frankrijk. In de Nederlandse Top 40 bereikte de plaat de 16e positie, en in de Vlaamse Ultratop 50 de 2de positie.
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Wallonië
* ↑ Polen
* ↑ Duitsland
* ↑ Oostenrijk
* ↑ Frankrijk
* ↑ Zwitserland
* ↑ Italië
* ↑ Litouwen
# A475

A475 kan verwijzen naar:
* A475 (Groot-Brittannië)
* A-475 (Spanje)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van A475 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Tasmaanse borstelstaartkangoeroerat

De Tasmaanse borstelstaartkangoeroerat (Bettongia gaimardi) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroeratten (Potoroidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Anselme Gaëtan Desmarest in 1822.

## Kenmerken

De bovenkant van het lichaam is bruingrijs, de onderkant wit. De staart is oranjegrijs. De kop-romplengte bedraagt 315 tot 330 mm, de staartlengte 290 tot 345 mm, de oorlengte 29 tot 40 mm en het gewicht 1000 tot 2300 g.

## Leefwijze

Deze solitaire soort is 's nachts actief, leeft op de grond en eet voornamelijk ondergrondse schimmels, maar ook wel onder andere zaden en geleedpotigen. Het dier bouwt een nest van gras op een beschutte plaats.

## Voortplanting

Vrouwtjes kunnen per jaar twee of drie jongen krijgen, die het hele jaar door geboren kunnen worden.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in open bos op Tasmanië. Op het Australische vasteland, van Zuidoost-Queensland tot Zuidoost-Zuid-Australië, waar de soort vroeger ook voorkwam, is hij nu uitgestorven.

## Ondersoorten

Er worden twee ondersoorten onderscheiden, waarvan een uitgestorven.
* Bettongia gaimardi gaimardi † (Desmarest, 1822) – kwam voor in oostelijk Australië.
* Bettongia gaimardi cuniculus (Ogibly, 1838) – komt voor op Tasmanië.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 978-0-19-550870-3
* ↑ (en) Tasmaanse borstelstaartkangoeroerat op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 57. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Bettongia gaimardi (Desmarest, 1822). DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 16-01-2023.
* ↑ Eldridge, M. D. B., Frankham, G. J., Wilson, D. E., & Mittermeier, R. A. (2015). Family Potoroidae (bettongs and potoroos). Handbook of the Mammals of the World, 5, p. 626. ISBN 978-84-96553-99-6
# Empang Atas

Empang Atas is een bestuurslaag in het regentschap Sumbawa van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Empang Atas telt 2770 inwoners (volkstelling 2010).
# Innernzell

Innernzell is een gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Freyung-Grafenau. Innernzell telt 1.570 inwoners.
Eppenschlag · Freyung · Fürsteneck · Grafenau · Grainet · Haidmühle · Hinterschmiding · Hohenau · Innernzell · Jandelsbrunn · Mauth · Neureichenau · Neuschönau · Perlesreut · Philippsreut · Ringelai · Röhrnbach · Saldenburg · Sankt Oswald-Riedlhütte · Schöfweg · Schönberg · Spiegelau · Thurmansbang · Waldkirchen · Zenting
# Uitgeverij Marmer

Uitgeverij Marmer is een publieksuitgeverij die in 2009 is opgericht door Marc van Gisbergen. Het bedrijf is gevestigd in Baarn.

## Publicaties

Uitgeverij Marmer richt zich op literatuur, poëzie, thrillers, non-fictie, kinderboeken en cross-overliteratuur. De uitgeverij brengt vooral Nederlandstalige auteurs, maar in het fonds zitten ook enkele vertaalde buitenlandse auteurs. Enkele auteurs die bij Marmer boeken uitbrachten, zijn Bert van der Veer, Mariëtte Middelbeek, Duco Bauwens, Linda van Rijn, Ramon Beuk, Rita Spijker en Ad Visser.

## Externe link

* Website van Uitgeverij Marmer
# Myriochele heruensis

Myriochele heruensis is een borstelworm uit de familie Oweniidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Myriochele heruensis werd in 1971 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Gibbs.
# Hette Abma

Hette Gerrit Abma (Wouterswoude, 23 januari 1917 - Putten, 2 januari 1992) was een Nederlandse politicus voor de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) en predikant binnen de Nederlandse Hervormde Kerk (Gereformeerdebonder).
Abma was tot 1963 gemeentepredikant, maar werd in dat jaar lid van de Tweede Kamer en volgde in 1971 ir. Van Dis op als fractievoorzitter. Hij bleef daarnaast actief als predikant. In 1979 diende hij met de GPV'er Verbrugh een initiatiefvoorstel in over bescherming van ongeboren leven, als alternatief voor de abortusvoorstellen van PvdA en D'66 en van het kabinet-Van Agt I. Hij stapte in 1981 over naar 'de overzijde van het Binnenhof'. Hij bleef ook in de Eerste Kamer allereerst dominee, die vaak citeerde uit de Bijbel. Als hij als Kamerlid sprak, richtte hij vaak de blik omhoog, het hoofd schuin achterover gebogen.
Abma verdedigde het idee van de theocratie. Het idee van theocratie wordt heel verschillend uitgelegd, maar voor Abma waren theocratie en democratie geen onverenigbare zaken.

## Predikantschap

Abma was naast Kamerlid voor de SGP, vooral Verbi Divini Minister (predikant). Hij diende de gemeenten te Driesum (1941-1944), IJsselstein (1944-1948), Rotterdam Delfshaven (1948-1955), Monster (1955-1959) en Putten (1959-1963). In 1963 werd hij eervol uit zijn ambt ontheven en kreeg hij de bevoegdheden van een emeritus. Hierdoor kon hij zijn werk als Kamerlid voor de SGP uitvoeren.

## Onderscheidingen

* Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (20 april 1976)
* Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau (27 april 1984)

## Literatuur

* Henny van Dolder-de Wit, 'Levend in het werk des Heeren'. Ds. Hette Gerrit Abma (1917-1992): predikant en parlementariër, 2006, 335 p., Hardeman - Ede, ISBN 978-90-76430-44-7
# Anthelminthica

Anthelminthica zijn (dier)geneeskundige ontwormingsmiddelen tegen infecties met parasitaire wormen in het maag-darmkanaal (darmwormen). Deze generieke ontwormingsmiddelen worden ook wel vermifugum of vermicide genoemd. Ze worden gebruikt tegen trematoden, nematoden en cestoda (lintwormen).

## Geneeskunde

De ATC-code voor deze geneesmiddelen is P02, met als onderverdelingen:
* P02B: middelen tegen trematoden
** P02BA: chinolinederivaten
** P02BB: organofosforverbindingen
** P03BX: andere
* P02C: middelen tegen nematoden
** P02CA: benzimidazoolderivaten
** P02CB: piperazine en derivaten
** P02CC: tetrahydropyrimidinederivaten
** P02CE: imidazothiazoolderivaten
** P02CF: avermectines
** P02CX: andere
* P02D: middelen tegen cestoden (lintwormen)
** P02DA: salicylzuurderivaten
** P02DX: andere

## Diergeneeskunde

De ATCVet-code voor deze klasse van geneesmiddelen is QP52A.
Onderverdelingen van deze klasse zijn:
* QP52AA: quinolinederivaten en verwante stoffen
* QP52AB: organofosforverbindingen
* QP52AC: benzimidazolen en verwante stoffen
* QP52AE: imidazothiazolen
* QP52AF: tetrahydropyrimidines
* QP52AG: fenolderivaten
* QP52AH: piperazine en derivaten
* QP52AX: andere
* ↑ WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology: ATC
* ↑ WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology: ATC-vet
# Metaalconstructiebedrijf Reichardt

Reichardt was een metaalconstructiebedrijf gevestigd in Gent dat werd opgericht in 1870.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd opgericht door Adolphe Reichardt (Arnhem 1836 – Gent 1906) en bevond zich in deze beginperiode aan de Coupure 217. In de dubbele wegwijzer der stad Gent staat Reichardt dan geregistreerd als producent van kachels, sloten en stoven. Rond 1887 verhuist het bedrijf naar Burgstraat 18 en vanaf 1893 is het te vinden aan de Holstraat 116. In 1902 nemen de zonen van Adolphe, Alfred (1873 – 1928) en Henri (1878 – 1932), het bedrijf over. Vanaf dan staat het bekend als Reichardt Frères. In 1912 vestigde het bedrijf zich uiteindelijk aan de schouwvegersstraat 20. Een jaar later won het bedrijf een gouden medaille op de wereldtentoonstelling van Gent.
Vanaf 1926 gingen de broers uiteen en zette Alfred het bedrijf alleen verder. In 1928 overleed hij en werd hij opgevolgd door zijn zoon Adolphe (1901 – 1972). Technisch tekenaar Albert Plasschaert (1913 – 1991), de schoonbroer van Adolphe, kwam in 1938 in het bedrijf als technieker en bleef er werken tot 1965.
In 1996 werd het bedrijf overgenomen door Mahy en hield het op te bestaan. De bedrijfsgebouwen zijn vandaag omgevormd tot woningen door architect Axel Devroe.

## Productie en opdrachtgevers

Bij Reichardt werden onder andere brandkoffers, kluizen en behuizingen voor stoommachines en pijpen geproduceerd, maar ook allerhande leidingen en apparaten in plaatstaal voor ventilatie of verwarming. Naast een werkplaats omvatte het bedrijf ook een technisch bureau met tekenaars en ingenieurs gespecialiseerd in plaatbewerking. Later specialiseerde het bedrijf zich in ventilatiesystemen, specifiek voor de textielindustrie.
Onder de opdrachtgevers bevinden zich onder andere Wolfers Frères en Maarten van Severen.
* ↑ (fr) Tôleries industrielles Reichardt Alfred., Gent (1926), p. 2.
* ↑ Reconversie industrieel pand. Vlaams Architectuur Instituut. Geraadpleegd op 1 juni 2023.
* ↑ Metaalconstructiebedrijf Reichardt (1870-2000). Geraadpleegd op 1 juni 2023.
# Empat Negeri

Empat Negeri is een bestuurslaag in het regentschap Batu Bara van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Empat Negeri telt 4698 inwoners (volkstelling 2010).
# Nijhof (Baarn)

Nijhof is een bouw- en woonwarenhuis op industrieterrein Noordschil in Baarn.
In 1950 begon de firma J. Nijhof als sloophandel op de hoek van de Guldenhoflaan en de Van Lenneplaan in de tuinmanswoning van villa Berg en Dal. Veel van de sloopmaterialen waren in het begin vooral afkomstig uit gesloopte Baarnse villa's. In 1956 werd besloten om landelijk te gaan handelen in grote partijen bouwmaterialen. Halverwege de jaren zestig werd sanitair en tegels aan het assortiment toegevoegd, waarmee Nijhof een van de eerste bouwmarkten in Nederland was. Het terrein aan de Guldenhoflaan werd vervangen door een grote loods aan de Minervaweg op het nieuwe industrieterrein Noordschil tussen Baarn en Eemnes. De verkoop werd uitgebreid met bouwpakketmeubelen, alsmede complete badkamers. In 1984 vond een grote uitbreiding plaats.
Vrijdag 24 april 1987 brandde het familiebedrijf af na werkzaamheden op het dak. Op vrijdag 13 november van datzelfde jaar 1987 opende de nieuwbouw die in 2005 een oppervlakte had van 10000 m². In 1996 werden aan de bouwmarkt steeds meer woonwaren toegevoegd. In 2007 had het bedrijf een oppervlakte van 28000 m² en ongeveer 250 werknemers. De doe-het-zelfwaren en de woninginrichting liepen daarbij steeds meer in elkaar over. De naam Woonwarenhuis veranderde daardoor in Nijhof Bouw en Woonwaren. In 2010 kreeg het bedrijf de Nederlandse Woon Award.
* Gooi- en Eemlander, zaterdag 25 september 2004
* Hut, J - Pioniers en visionairs. 60 Jaar Nijhof (2010)
* ↑ Groenegraf.nl
* ↑ Sprout.nl
* ↑ De Volkskrant, 13 november 1999
* ↑ Vorstelijk Baarn
* ↑ De Telegraaf, 29 september 2010
* ↑ Dichtbij.nl
# Wilwisheim

Wilwisheim is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De gemeente maakt deel uit van het kanton Bouxwiller in het arrondissement Saverne. Wilwisheim telde op 1 januari 2021 747 inwoners.

## Geschiedenis

Wilwisheim behoorde tot het kanton Hochfelden in het arrondissement Strasbourg-Campagne. Deze werden op 1 januari 2015 bij de kantonale herindeling opgeheven en de gemeente werd in het kanton Bouxiller in het arrondissement Saverne ondergebracht.

## Geografie

De oppervlakte van Wilwisheim bedroeg op 1 januari 2021 5,3 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 140,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

In de gemeente staat het spoorwegstation Wilwisheim.
# Computationele leertheorie

De computationele leertheorie is een onderdeel van de theoretische informatica waarin algoritmes die gebruikt worden in het machinaal leren worden geanalyseerd.

## Overzicht

Binnen de computationele leertheorie wordt voornamelijk onderzoek gedaan naar een manier van inductief leren die supervised learning wordt genoemd. Bij supervised learning krijgt een algoritme voorbeelden (samples), die door de supervisor op een bepaalde bruikbare manier worden gelabeld. De samples kunnen bijvoorbeeld beschrijvingen van paddenstoelen zijn, en de labels kunnen aangeven of de paddenstoelen eetbaar zijn of niet. Het algoritme leidt een classificatiefunctie af uit de eerder gelabelde samples. Deze classificatiefunctie kent etiketten toe aan samples, inclusief samples die het algoritme nog nooit eerder is tegengekomen. Het doel van een algoritme voor supervised leren is om de prestatie op een bepaald gebied te optimaliseren, bijvoorbeeld het minimaliseren van het aantal fouten dat gemaakt wordt bij nieuwe samples.
Computationele leertheoretici bestuderen, naast de grenzen van algoritmes voor machinaal leren, ook de tijdscomplexiteit en de haalbaarheid van het leren. In de computationele leertheorie wordt een berekening als haalbaar beschouwd als het in de polynomiale tijd uitgevoerd kan worden. Er zijn twee soorten resultaten bij tijdscomplexiteit:
* positieve resultaten laten zien dat een klasse van functies in polynomiale tijd kan worden geleerd;
* negatieve resultaten laten zien dat een klasse van functies niet in in polynomiale tijd kan worden geleerd.
Negatieve resultaten hangen meestal af van veronderstellingen. Veel voorkomende veronderstellingen bij negatieve resultaten zijn:
* Computationele complexiteit: P ≠ NP
* Cryptografie - eenrichtingsfuncties bestaan.
Er bestaan verschillende methodes in de computationele leertheorie. Ze verschillen in de veronderstellingen over de principes van gevolgtrekking die worden gebruikt om algemene conclusies te trekken op basis van een beperkt aantal gegevens. Hiertoe behoren de gebruikte vorm van kansrekening (bijvoorbeeld frequentistische kansrekening en bayesiaanse kansrekening) en de verschillende veronderstellingen over de productie van samples. Voorbeelden van de verschillende benaderingen zijn:
* probably approximately correct learning (PAC-leren), ontwikkeld door Leslie Valiant;
* VC-theorie, ontwikkeld door Vladimir Vapnik;
* bayesiaanse statistiek, ontstaan uit onderzoek dat werd begonnen door Thomas Bayes.
* algoritmische leertheorie, ontwikkeld door E.M. Gold;
* online machinaal leren, ontwikkeld door Nick Littlestone.
De computationele leertheorie heeft een aantal praktische algoritmes opgeleverd. Op basis van de PAC-theorie ontstond bijvoorbeeld boosting, de VC-theorie leverde support vector machines op en met behulp van de bayesiaanse statistiek ontwikkelde Judea Pearl probabilistische netwerken.
# Emilie de Ravin

Emilie de Ravin (27 december 1981) is een Australisch actrice. Ze won in 2006 een Screen Actors Guild Award samen met de gehele cast van Lost. In 2011 speelde ze de rol van Belle in in de ABC serie Once Upon a Time.

## Biografie

De Ravins acteercarrière begon toen ze in 1999 een rol kreeg in de televisieserie BeastMaster. Een jaar later werd ze aangenomen in de televisieserie Roswell High. In 2004 kreeg ze een rol in Lost als Claire Littleton. In 2006 had Emilie een rol in de horrorfilm The Hills Have Eyes. Ze is als Ally te zien naast Robert Pattinson in Remember Me. Ze was ook te zien naast Jennifer Morrison en Ginnifer Goodwin in de bekende televisieserie Once Upon a Time als Belle. Ze verscheen als eerste in de twaalfde aflevering van seizoen 1. Ze verliet de serie na het zesde seizoen.
# Emplak

Emplak is een bestuurslaag in het regentschap Ciamis van de provincie West-Java, Indonesië. Emplak telt 2652 inwoners (volkstelling 2010).
# Lijst van Vlaamse ministers van Media

Dit is een lijst van ministers van Media in de Vlaamse regering.
De regering-Van den Brande IV (1995-1999) was de eerste Vlaamse regering met de bevoegdheid 'Media' met Eric Van Rompuy (CD&V) als eerste Vlaamse minister van Media. De huidige minister is Cieltje Van Achter (NVA)

## Lijst

| Nr. | Minister | Partij | Begin | Einde | Regering(en) |
| 1 | Eric Van Rompuy (1949) | CVP | 20 juni 1995 | 13 juli 1999 | Van den Brande IV |
| 2 | Dirk Van Mechelen (1957) | VLD | 13 juli 1999 | 10 juni 2003 | Dewael |
| 3 | Marino Keulen (1963) | VLD | 10 juni 2003 | 20 juli 2004 | Somers |
| 4 | Geert Bourgeois (1951) | N-VA | 20 juli 2004 | 13 juli 2009 | Leterme, Peeters I |
| 5 | Ingrid Lieten (1964) | sp.a | 13 juli 2009 | 25 juli 2014 | Peeters II |
| 6 | Sven Gatz (1967) | Open Vld | 25 juli 2014 | 18 juli 2019 | Bourgeois, Homans |
| 7 | Lydia Peeters (1969) | Open Vld | 18 juli 2019 | 2 oktober 2019 | Homans |
| 8 | Benjamin Dalle (1982) | CD&V | 2 oktober 2019 | 30 september 2024 | Jambon |
| 9 | Cieltje Van Achter (1979) | N-VA | 30 september 2024 | heden | Diependaele |