# Graptemys ouachitensis

Graptemys ouachitensis is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Fred Ray Cagle in 1953. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Graptemys pseudogeographica ouachitensis gebruikt.
De soortaanduiding ouachitensis betekent vrij vertaald 'wonend in Ouachita' en slaat op een deel van het verspreidingsgebied.

## Uiterlijke kenmerken

De maximale schildlengte is 24 centimeter, maar de kleinere mannetjes worden tot 14 cm lang. Het rugschild is groen tot bruin van kleur en draagt een lengtekiel in het midden die opvalt door enkele zwarte bulten aan de bovenzijde die eindigen in een stekel-achtig, naar achteren gekromd uitsteeksel. De huid is groen met dunne gele lengtestrepen, de kop heeft een duidelijk masker van gele, donker omrandde vlekken zowel boven als onder de ogen.
Het buikschild is geel van kleur met zwarte vlekken op en rond de schildnaden. Deze zijn bij de jongen zeer geprononceerd maar vervagen bij oudere dieren. De plastronformule is als volgt: abd > an > fem > pect > hum >< gul.
Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door hun veel langere nagels, met name die van de middelste vinger. Daarnaast hebben ze een langere en dikkere staart waarbij de cloaca buiten het schild is gepositioneerd.

## Verspreiding en habitat

Graptemys ouachitensis komt voor in delen van Noord-Amerika en is endemisch in de Verenigde Staten De soort komt voor in een groot aantal staten; Alabama, Texas, Louisiana, Oklahoma, Kansas, Nebraska, Arkansas, Missouri, Iowa, Minnesota, Wisconsin, Indiana, Ohio, West Virginia, Illinois, Kentucky, Tennessee en Mississippi.
De habitat bestaat uit snel stromende rivieren met zand of klei als bodem en veel onderwatervegetatie. Ook in meren en langzaamstromende wateren wordt de soort wel gevonden. De schildpad heeft een tolerantie voor hogere watertemperaturen.

## Levenswijze

De mannetjes zijn al na drie jaar volwassen en verleiden de vrouwtjes onder andere door met hun lange klauwen te strelen. De vrouwtjes zetten de eieren af in twee tot drie nesten per jaar van mei tot het einde van juni. De langwerpige eieren zijn ongeveer 32 millimeter lang en 25 mm breed.
De schildpad is omnivoor en eet insecten en de larven, tweekleppigen, kreeftachtigen, waterplanten en aas zoals dode vissen.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Graptemys ouachitensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Graptemys ouachitensis.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the world - Ouachita map turtle (Graptemys ouachitensis).
* ↑ Franck Bonin, Bernard Devaux & Alain Dupré, vertaald door Peter C.H. Pritchard (2006). Turtles of the World. Johns Hopkins University Press, Pagina 381, 382. ISBN 0801884969.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Graptemys ouachitensis - IUCN Red List.

### Bronnen

* (en) – Franck Bonin, Bernard Devaux & Alain Dupré, vertaald door Peter C.H. Pritchard - Turtles of the World – Pagina 381, 382 – 2006 – Johns Hopkins University Press – ISBN 0801884969
* (en) – C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the world - Ouachita map turtle (Graptemys ouachitensis) - Website
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Graptemys ouachitensis - Website Geconsulteerd 29 juli 2024
* (en) – Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website