OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Spoorlijn Coolus - Sens

De Spoorlijn Coolus - Sens is een Franse spoorlijn van Coolus via Troyes naar Sens. De gedeeltelijk opgebroken lijn was 157,1 km lang en heeft als lijnnummer 006 000.

## Geschiedenis

De volledige lijn werd op 6 mei 1873 geopend, in eerste instantie op enkelspoor. In 1880 werd het tweede spoor in gebruik genomen. Reeds in 1938 werd het personenvervoer opgeheven op het gedeelte tussen Troyes en Sens. Nadat in 1944 de brug over de Yonne bij Sens werd vernield door een bombardement was doorgaand goederenvervoer ook niet meer mogelijk.
Sinds 1972 is er ook geen personenvervoer meer tussen Coolus en Troyes. Thans vindt er nog goederenvervoer plaats tussen Coolus en Charmont en tussen Troyes en Villeneuve-l'Archevêque.

## Treindiensten

De lijn is alleen in gebruik voor goederenvervoer.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Coolus

    RFN 070 000, spoorlijn tussen Noisy-le-Sec en Strasbourg-Ville
    RFN 070 326, raccordement van Coolus

### Sommesous

    RFN 007 000, spoorlijn tussen Fère-Champenoise en Vitry-le-François
    RFN 008 300, raccordement van Sommesous 2
    RFN 008 301, raccordement van Sommesous 1

### Troyes

    RFN 001 000, spoorlijn tussen Paris-Est en Mulhouse-Ville
    RFN 005 300, raccordement van Troyes-Preize 4
    RFN 012 000, spoorlijn tussen Troyes en Brienne-le-Château

### Sens-Saint-Clément

    RFN 006 511, havenspoorlijn van Sens-Saint-Clément

### Sens

    RFN 748 000, spoorlijn tussen Montargis en Sens
    RFN 830 000, spoorlijn tussen Paris-Lyon en Marseille-Saint-Charles
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Coolus_-_Sens
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935_complement.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_Est_1962.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Koperborstglansvogel

De koperborstglansvogel (Galbula pastazae) is een vogel uit de familie Galbulidae (glansvogels). De soortnaam pastazae verwijst naar de Pastaza rivier, een tak van de Amazone.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van zuidelijk Colombia tot oostelijk Ecuador.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op 42.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Koperborstglansvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Taczanowski & Berlepsch, 1885. Galbula pastazae (protoniem). Proc. Zool. Soc. London, 1885, Part 1, p. 107. (la) (fr) BHL
# Blauwkruinglansvogel

De blauwkruinglansvogel (Galbula cyanescens) is een vogel uit de familie Galbulidae (glansvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het westelijk Amazonebekken van oostelijk Peru tot noordelijk Bolivia en westelijk Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Blauwkruinglansvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Spanjaertsmolen (Venlo)

De Spanjaertsmolen (ook wel: Spanjaardsmolen, Doverensmolen of Doyerensemolen) is een verdwenen watermolen in de Nederlandse stad Venlo. De molen stond buiten de stadsmuren en werd aangedreven door de Hoogmolenbeek.
In 1467 was de molen in eigendom van de kinderen van Merten van Ruremunde. Op de 17e-eeuwse kaart van Johannes Bleau staat de molen ingetekend met de naam Doverensmolen. Uiteindelijk kreeg hij de naam Spanjaardsmolen.
In 1750 brak er brand uit in de molen.
Eigenaren Karel Joseph Verzijl en Michiel Michels verkochten in 1829 de molen aan het Rijk. In datzelfde jaar is de molen afgebroken.

## Externe link

* Spanjaertsmolen op een kaart uit 1842, bij F10
* 1 2 3 Spanjaertsmolen. Molendatabase.
* ↑ Hermans, Frans (1999). Stedenatlas van Nederland - Venlo, p.102.
Benders Molen · Bovenste Molen · Distelmolen · Geërfdenmolen · Molen van Geurts · Goofersmolen · Goossensmolentje · Hellmolen · Holtmeule · Italiëmolen · Jansens Standerdmolen · Laaghuismolen · Lohofsmolen · Maagdenbergsmolen · Maalbekermolen · Molen van het Aldt Huys · De Meule · Munnikemolen · Oliemolen · Onderste Molen · Ottenmolen · Panhuismolen · Patersmolen · Peetersmolen · Picardiemolen · Polvermolen · Sint-Antoniusmolen · Spanjaertsmolen · Stadsmolen · Molen van Van der Steen · Rijstpelmolen Van Dinteren · Rosmolen Verzijl · Villegerveldsmolen · Watermeule · Watermolen Lomm · Weizemolen · Wymarse Molen
# Weng Sun Mok

Weng Sun Mok (Singapore, 26 juli 1967) is een Maleisisch voormalig autocoureur.

## Carrière

Mok begon zijn autosportcarrière in Azië, waar hij vanaf 2007 deelnam aan zowel Aziatische als Maleisische kampioenschappen. In 2011 richtte hij het team Clearwater Racing op, waar hij de rest van zijn loopbaan voor zou rijden. Dat jaar werd hij direct kampioen in de GT3-klasse van het Aziatische GT-kampioenschap, een titel die hij in 2012 succesvol wist te verdedigen. Na een derde plaats in 2013 behaalde hij in 2014 zijn derde titel in deze klasse.
In het seizoen 2015-2016 reed Mok in de GT-klasse van de Asian Le Mans Series. Samen met Rob Bell en Keita Sawa won hij de races op de Fuji Speedway en het Sepang International Circuit, waardoor hij kampioen in de klasse werd. In 2016 debuteerde hij tevens in de 24 uur van Le Mans, waarin hij met Bell en Sawa vierde in de LMGTE Am-klasse werd.
In 2017 debuteerde Mok in het FIA World Endurance Championship, waarin hij met Sawa en Matt Griffin in de LMGTE Am-klasse reed. Hij won direct de eerste race, de 6 uur van Silverstone, en stond in de rest van het seizoen nog vijfmaal op het podium. Met 165 punten werd hij derde in het klassement. In het seizoen 2018-2019 stond hij in de seizoensopener, de 6 uur van Spa-Francorchamps, op het podium. Na vijf races beëindigde hij per direct zijn carrière. Uiteindelijk werd hij met 57 punten tiende in de eindstand.

## Externe link

* Statistieken op Driver Database
# Steve Brennan

Steve Brennan (Noord-Ierland, 2 februari 1951) is een Noord-Iers dartspeler die speelde voor Noord-Ierland. Brennan mocht spelen voor Noord-Ierland omdat zijn vader Pat geboren was in Derry.
Brennan maakte zijn debuut op het World Professional Darts Championship 1982. Hij veroorzaakte een van de grootste verrassingen in darts geschiedenis door titelverdediger Eric Bristow in de eerste ronde met 2-0 te verslaan. Hij klopte ook Dave Whitcombe in de tweede ronde met 2-0. In de kwartfinale verliest Brennan van Stefan Lord met 0-4. Op het World Professional Darts Championship 1983 verliest Brennan in de eerste ronde van Jocky Wilson met 0-2. Op de World Professional Darts Championship 1984 wint Brennan in de eerste ronde van Kevin White met 2-1. In de tweede ronde verliest hij van Dave Whitcombe met 1-4. Op de World Professional Darts Championship 1985 wint Brennan in de eerste ronde van Ceri Morgan met 2-1. In de tweede ronde verliest hij van Alan Glazier met 2-3. Op de World Professional Darts Championship 1986 verliest Brennan in de eerste ronde van Paul Lim met 1-3.
Brennan behaalde samen met Ray Farrell, David Keery en Fred McMullan de finale van de WDF Europe Cup Teams in 1984. Daarin verloren zij van Team Engeland met Eric Bristow, John Lowe, Cliff Lazarenko en Dave Whitcombe met 7-9.

## Resultaten op Wereldkampioenschappen
### BDO

* 1982: Kwartfinale (verloren van Stefan Lord met 0-4)
* 1983: Laatste 32 (verloren van Jocky Wilson met 0-2)
* 1984: Laatste 16 (verloren van Dave Whitcombe met 1-4)
* 1985: Laatste 16 (verloren van Alan Glazier met 2-3)
* 1986: Laatste 32 (verloren van Paul Lim met 1-3)

### WDF

* 1981: Laatste 64 (verloren van John Lowe met 2-4)
* 1983: Laatste 32 (verloren van Dave Whitcombe met 2-4)
* 1985: Halve finale (verloren van Tony Payne met 2-4)

## Externe link

* Profiel en statistieken op Darts Database
# De Eemhof

De Eemhof is een bungalowpark van Center Parcs in Nederlandse gemeente Zeewolde aan het Eemmeer. In 2018 werd de Aqua Mundo van het park bekroond tot beste subtropisch zwembad van Nederland.

## Geschiedenis

De Eemhof werd geopend in 1980 als een van de oorspronkelijke Sporthuis Centrum-parken. Het was het eerste bungalowpark met een golfslagbad. Het park is 65 ha groot en biedt plaats aan ruim 3500 bezoekers.
In 2019 werd bekendgemaakt dat het park een vernieuwing zou krijgen. De cottages en de Market Square zouden worden gerenoveerd en de Aqua Mundo en de Action Factory krijgen nieuwe activiteiten.
Op 23 mei 2000 werd De Eemhof getroffen door een grote brand, die het overdekte complex van restaurants en het zwembad verwoestte. De gelegenheid werd aangegrepen om het overdekte winkel- en horecaconcept op dit park te vernieuwen. De Eemhof heeft sinds 2002 een open mediterraan plein met de winkels en horeca. Het plein opende onder de naam Market Square.
* De Eemhof
* Bord aan de ingang van het park
* Jachthaven De Eemhof
* Voormalige kerk
* Turbo Twister in de Aqua Mundo
* Bungalows aan het water
* Market Square op De Eemhof
* Market Square
* Action Factory

## Faciliteiten

Oorspronkelijk had het park alleen de bungalows van Jaap Bakema, maar in 2010-2011 zijn direct naast het park twee grote appartementencomplexen gebouwd aan de nieuw aangelegde haven aan het Eemmeer. Dit deel heet Marina De Eemhof. Er zijn ongeveer 100 appartementen en daarnaast ook zes woonboten beschikbaar voor verhuur.
De Action Factory is een overdekt speel- en doecomplex met horecavoorzieningen. Er zijn acht bowlingbanen, een escaperoom, pooltafels, een bioscoop, lasergameruimte, een klimhuis voor kinderen, een speelhal, een gokhal en een podium voor shows.
Het subtropische zwembad van de Eemhof beschikt over glijbanen en een wildwaterbaan en is het enige Center Parcs-park met een Turbo Twister glijbaan. Daarnaast heeft het zwembad een zogenaamde Flowrider, waarbij men op een surfboard tegen een stroming in kan zwemmen.
* ↑ Test subtropische zwembaden, anwb.nl, 2018. Gearchiveerd op 6 december 2022.
* ↑ Golf van vernieuwingen rolt door De Eemhof, Center Parcs, 2 december 2019. Gearchiveerd op 29 maart 2023.
* ↑ Talk Tv Texel, Brand en wederopbouw bij Center Parcs de Eemhof 2000 (16 maart 2024). Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
# Parker (bedrijf)

Parker is een Amerikaans fabrikant van schrijfgerei sinds 1888. Parkerpennen worden onder andere gemaakt in de Verenigde Staten, Engeland, Canada, Denemarken, Mexico, Argentinië en Frankrijk.
Het bedrijf werd in 1888 opgericht door George Safford Parker. In 1993 werd Parker gekocht door de The Gillette Company, die al het merk Paper Mate in handen had. In 2000 verkocht Gillette zijn hele schrijfwarendivisie aan het bedrijf Newell Rubbermaid.

## Modellen

Parker heeft in de loop der jaren een aantal modellen gelanceerd. De bekendste modellen zijn:

### Parker Jotter

    de Parker Jotter is een wereldwijd bekende balpen die sinds 1954 wordt gemaakt, van dit model is ook een vulpen, rollerball en vulpotlood beschikbaar.

### Parker Vector

    de Vector is verkrijgbaar als vulpen, rollerball, balpen en vulpotlood en is vrij goedkoop.

### Parker Sonnet

    modern en klassiek vormgegeven. Parker Sonnet is echter wat duurder dan de andere pennen. Verkrijgbaar als vulpen (met stalen of gouden penpunt, rollerball, balpen, slim balpen, mini balpen en slim vulpotlood.

### Parker Duofold

    een ontwerp uit de jaren 1920, dat in 1988 weer zijn intrede deed met de Parker Duofold Centennial (viering 100-jarige bestaan van parker).
Uit de Parker-serie is de Parker Duofold de duurste pen (gemiddeld 350 euro). Verkrijgbaar als vulpen in drie maten (Centennial, International en Demi), balpen, rollerball en vulpotlood. Ook worden de meeste limited edition pennen die Parker uitbrengt in het model Duofold uitgebracht.
In het einde van 2007 is het pennenmerk Rotring gestopt met het produceren van zijn luxepennen, een aantal van deze modellen is overgenomen door Parker.

## Externe link

* (en) Officiële Parker website
# Titelkerk

Een titelkerk is in de Rooms-Katholieke Kerk een kerk in het bisdom Rome die titulair wordt toegekend aan kardinaal-priesters en kardinaal-diakens (in die gevallen wordt ook wel gesproken van een titeldiaconie).
Het gebruik is in de 7e eeuw ontstaan, toen diakens en priesters die vast verbonden waren aan bepaalde kerken (incardinato, oftewel 'vastgemaakt') een rol kregen in de kerkelijke organisatie en bij toerbeurt de liturgie in de pauselijke basilieken verzorgden (Sint-Jan van Lateranen; Sint-Pieter; Sint-Paulus buiten de Muren; Santa Maria Maggiore; in de vroegmoderne tijd werd ook de San Lorenzo daartoe gerekend).
Met de formalisering van de rol van de kardinaal in de 11e eeuw, toen paus Nicolaas II aan de kardinalen het alleenrecht gaf om de bisschop van Rome te kiezen, kreeg de titelkerk een andere rol - in plaats van dat de diaken c.q. priester van een bepaalde kerk betrokken werd in de liturgie in de pauselijke basiliek, kregen tot kardinaal benoemde personen vervolgens een kerk toegewezen. De titelkerk functioneerde als ware als de eigen parochiekerk van de betreffende kardinaal, echter (vanaf 1692) zonder dat deze enige bestuursbevoegdheid daarover had.
Tot aan het eind van de vijftiende eeuw betekende een titelkerk vaak ook een residentie; veel titelkerken bezaten onroerend goed, vaak rondom de kerk, en dat kon voor kardinalen die niet uit Rome kwamen gebruikt worden als woonvertrekken in de periode dat zij in Rome verbleven. Na 1475, toen Sixtus IV kardinalen de mogelijkheid gaf om hun bezit te vererven aan familieleden, werd het aantrekkelijk om eigen bezit te verwerven indien kardinalen langere tijd een functie in het pauselijke hof vervulden.
Door de toename van het aantal kardinalen in de loop van de zestiende eeuw bleek het noodzakelijk om aan de traditionele titelkerken (die vaak een vroegchristelijke oorsprong hadden) nieuwe kerken toe te voegen. Andere kerken werden, onder andere omdat ze in onbruik en/of verval raakten, van de lijst verwijderd.
Hoewel het, met name sinds de 19de eeuw, gaat om een titulaire functie, beschouwen de meeste kardinalen het als een eer om, wanneer ze in Rome zijn, hun titelkerk te bezoeken en er – bijvoorbeeld – een heilige mis op te dragen. Aan alle titelkerken is het wapen van de titelhoudende kardinaal aan de voorgevel bevestigd.
De Belgische kardinaal Godfried Danneels had de Sint-Anastasiabasiliek als titelkerk. De Belgische kardinaal Jozef De Kesel is titularis van de Santi Giovanni e Paolo. De Nederlandse kardinaal Ad Simonis was titularis van de basiliek van San Clemente en de Nederlandse kardinaal Wim Eijk is titularis van de San Callisto.
* ↑ (en) Arnold Witte, Mary Hollingsworth, Miles Pattenden (2020). Companion to the Early Modern Cardinal. Brill, Leiden. DOI:10.1163/9789004415447, "21: Cardinals and their Titular Churches", pp. 333-350. ISBN 9789004415447.
* ↑ Carol M. Richardson (2009). Reclaiming Rome : cardinals in the fifteenth century. Brill, Leiden. ISBN 978-90-474-2515-1.
* ↑ (it) Francesco Cristofori (1888). Cronotassi dei cardinali di Santa Romana Chiesa : dal secolo V all'anno del signore MDCCCLXXXVIII. Tip. de propaganda fide, Rome.
# Lijst van vicepresidenten van Suriname

Dit is een lijst van vicepresidenten van Suriname, van 1988 tot heden. De vicepresident van de Republiek Suriname wordt gekozen voor een periode van vijf jaar.

## Vicepresidenten van Suriname (1988-heden)

| Nr. | Vicepresident | Ambtstermijn | Ambtstermijn | Partij |
| 1 | Henck Arron (1936-2000) | 25 januari 1988 | 24 december 1990 | NPS |
| 2 | Jules Wijdenbosch (1941) | 7 januari 1991 | 16 september 1991 | NDP |
| 3 | Jules Ajodhia (1945) | 16 september 1991 | 15 september 1996 | VHP |
| 4 | Pretaap Radhakishun (1934-2001) | 15 september 1996 | 12 augustus 2000 | BVD |
| 5 | Jules Ajodhia (1945) | 12 augustus 2000 | 12 augustus 2005 | VHP |
| 6 | Ramdien Sardjoe (1935) | 12 augustus 2005 | 12 augustus 2010 | VHP |
| 7 | Robert Ameerali (1961) | 12 augustus 2010 | 12 augustus 2015 | ABOP |
| 8 | Ashwin Adhin (1980) | 12 augustus 2015 | 16 juli 2020 | NDP |
| 9 | Ronnie Brunswijk (1961) | 16 juli 2020 | heden | ABOP |
Arbeid · Binnenlandse Zaken · Buitenlandse Zaken · Defensie · Economische Zaken · Financiën · Justitie en Politie · Landbouw, Veeteelt en Visserij · Natuurlijke Hulpbronnen · Onderwijs en Volksontwikkeling · Openbare Werken · Planning en Ontwikkelingssamenwerking · Regionale Ontwikkeling · Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer · Sociale Zaken en Volkshuisvesting · Sport- en Jeugdzaken · Transport, Communicatie en Toerisme · Volksgezondheid
premier · president · vicepresident
gouverneurs (1650-1954) · gouverneurs (1954-1975) · gevolmachtigd ministers van Suriname
# Ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie

Het ministerie van Economische Zaken, Ondernemerschap en Technologische Innovatie (EZOTI) is een overheidsorgaan in Suriname.

## Geschiedenis

Het ministerie werd in 1991 opgericht als het ministerie van Handel en Industrie. Daarvoor waren er ministeries voor Economische Zaken en voor Transport, Handel en Industrie. Tussen 1967 en 1969 was er ook een ministerie van Handel en Industrie.
De taken van het ministerie werden in 1991 door De Nationale Assemblée vastgesteld en kende daarna nog enkele aanpassingen. Enkele van de verantwoordelijkheidsgebieden zijn handelspolitiek, im- en exportbeleid, toezicht op economische activiteiten, controle op prijzen en kwaliteitsnormen, het ijkwezen en de bevordering van toerisme in Suriname.
Tijdens de reshuffling van 2017 werd het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme opgeknipt en kreeg het ministerie van Handel en Industrie er het onderdeel Toerisme bij. Transport en Communicatie werd onderdeel van het ministerie van Openbare Werken, Transport en Communicatie. Sinds 2007 maakt het Surinaams Standaarden Bureau deel uit van het ministerie.
# De Schabbert

De Schabbert was een parochiekerk in de Noord-Brabantse stad Helmond, gelegen aan de Nachtegaallaan 215 in de wijk Eeuwsels.

## Geschiedenis

Nadat in 1984 de Onze-Lieve-Vrouw van Binderenkerk werd gesloten werd dit kerkelijk centrum in gebruik genomen. Het betreft een eenvoudig vierkant gebouwtje met tentdak, waar bovenin een lichthoepel is aangebracht.
In 2011 werd ook dit kerkje onttrokken aan de eredienst. In 2013 werd De Schabbert in gebruik genomen door het Rode Kruis. Vanaf 2022 werd De Schabbert een buurtcentrum.
* ReliWiki
* Kerk en Orgel
# Ancy-le-Franc

Ancy-le-Franc is een gemeente in het Franse departement Yonne (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 1090 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avallon.
Bezienswaardig is het Château d'Ancy-le-Franc.

## Geschiedenis

Ancy was een heerlijkheid die onder andere in handen was van de burggraven van Rougemont en de familie Clermont-Tonnerre. De naam Ancy-le-Franc werd voor het eerst gebruikt in 1225. Antoine de Clermont liet vanaf 1542 een nieuw renaissancekasteel bouwen ter vervanging van de heerlijke burcht. Tussen 1765 en 1834 waren er in Ancy-le-Franc twee werkplaatsen waar faience werd gemaakt.

## Geografie

De oppervlakte van Ancy-le-Franc bedraagt 19,6 km², de bevolkingsdichtheid is 55,6 inwoners per km². De gemeente ligt aan de Armançon en het Bourgondisch Kanaal.
De onderstaande kaart toont de ligging van Ancy-le-Franc met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Schuimsnoep

Schuimsnoep is een soort snoepgoed bestaande uit een schuimachtige massa van suiker, glucosestroop en textuur gevende stoffen, gewoonlijk gelatine. Schuimsnoep is verkrijgbaar in verschillende smaken en wordt soms omhuld door een laagje chocolade, eventueel met kokosvlokken of hagelslag.
Voorbeelden van schuimsnoep zijn: schuimbananen, schuimpjes en Ahlgrens bilar. Ook zijn marshmellows een vorm van schuimsnoep.
Het snoepgoed is slecht voor het milieu en het slechtste zijn de marshmallows gevolgd door gelei en melkchocolade. Een zak van marshmallows heeft zo veel invloed op het klimaat als een portie varkensvlees. Dat blijkt uit een studie van het Instituut voor Voedsel en Biotechnologie in opdracht van Livsmedelsverket.
* schuimbananen
* Cloetta Juleskum
* Ahlgrens bilar
# Sijthoff-planetarium

Het Sijthoff-planetarium of Zeiss-Planetarium Haagsche Courant was een planetarium in Den Haag. Het planetarium lag bovenin het gebouw van de Haagsche Courant, op de hoek van de Wagenstraat en de Grote Marktstraat. Met behulp van een Zeiss-projector werd er de werking van het zonnestelsel en heelal uitgelegd.
Het planetarium werd gesticht in 1934 door Albertus Willem Sijthoff jr. (1883-1951), directeur van de Sijthoff Pers, als cadeau aan de Haagse bevolking ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de krant. De officiële opening was op 20 februari 1934 in bijzijn van onder anderen prins Hendrik, de minister van Binnenlandse Zaken Jacob Adriaan de Wilde, de directeur-generaal van het ministerie van Onderwijs G.A. van Poelje, de burgemeester van Den Haag L. Bosch van Rosenthal en de directeur van de Leidse sterrenwacht Willem de Sitter.
In 1959 werd het vijfentwintigjarig bestaan van het planetarium gevierd. Tot dan toe was het vrijwel constant open voor het publiek. Alleen tijdens de hongerwinter en gedurende de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog was het gesloten. Het planetarium was tevens in het jubileumjaar even dicht geweest voor een renovatie. Het trok gemiddeld 30.000 bezoekers per jaar.
Op 29 januari 1976 werd het planetarium door een brand verwoest, kort nadat het vernieuwd was. Niet lang na de brand werd naast het Haags Gemeentemuseum begonnen met het opzetten van een nieuw theater; hierin zouden zowel planetariumvoorstellingen als IMAX-filmvoorstellingen vertoond worden. Het theater, dat Omniversum ging heten, werd mede betaald met A.G. Sijthoff's verzekeringsgeld en door hem geopend op 7 december 1984. Het was het eerste IMAX Dome-theater in Europa.

## Projector

De Zeiss-projector overleefde de brand van 1976, maar het was niet duidelijk of hij nog te gebruiken was. Hij werd opgeslagen in het depot van het Museon. Begin 21ste eeuw werd een begin gemaakt met de restauratie die moest leiden tot wederingebruikname. Anno 2020 was de projector in het Duitse Gronau gerestaureerd waarna proefvoorstellingen plaatsvonden in Enschede. Voor ingebruikname in het Museon was een nieuwe projectiekoepel nodig.

## Externe link

* Beschrijving bij het Omniversum
* ↑ Bredasche courant, De opening van het Planetarium, 21-02-1934
* ↑ Het Binnenhof, Zeiss-Planetarium bestaat 25 jaar, 29-01-1959
* ↑ NRC Handelsblad, Brandschade aan planetarium bedraagt minstens f 2,5 miljoen, 30-01-1976
* ↑ Nieuwsblad van het Noorden, Grote barrière rif, 14-12-1984
* ↑ Das Modell 1 Planetarium von Zeiss, korte impressie van het transport van de opslag naar de plaats waar de restauratie plaatsvindt
* ↑ Verbrand planetarium krijgt tweede leven en komt terug naar Den Haag, Albert Kok, www.ad.nl, 1 september 2018
* ↑ AD (27 februari 2020), Nieuw leven voor oude Planetarium in Museon: ‘De magie werkt nog steeds’.
# Perieți (Olt)

Perieți is een Roemeense gemeente in het district Olt. Perieți telt 2031 inwoners.