OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Neuwied (stad)

Neuwied is een Große kreisangehörige Stadt in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts. Het is tevens de Kreisstadt van de Landkreis Neuwied. De stad telt 64.860 inwoners en is gelegen aan de Rijn, bij de monding van de Wied.
De zelfstandige gemeente Heddesdorf werd in 1904 bij Neuwied ingelijfd.

## Partnersteden

* Beverwijk

## Geboren

* Caspar Friedrich Hachenberg (1709-1793), rector Latijnse School van Wageningen
* Elisabeth zu Wied (1843-1916), Duits prinses, koningin van Roemenië en schrijfster onder het pseudoniem Carmen Sylva
* Wilhelm zu Wied (1876-1945), vorst van Albanië in 1914
* Max Walscheid (1993), wielrenner

## Stadsdelen

Neuwied bestaat uit de volgende delen (oorspronkelijk dorpen):
| Altwied Block Engers Feldkirchen | Gladbach Heimbach-Weis Irlich Niederbieber | Oberbieber Rodenbach Segendorf Torney |
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Anhausen · Asbach · Bad Hönningen · Bonefeld · Breitscheid · Bruchhausen · Buchholz (Westerwald) · Dattenberg · Datzeroth · Dernbach · Dierdorf · Döttesfeld · Dürrholz · Ehlscheid · Erpel · Großmaischeid · Hammerstein · Hanroth · Hardert · Harschbach · Hausen (Wied) · Hümmerich · Isenburg · Kasbach-Ohlenberg · Kleinmaischeid · Kurtscheid · Leubsdorf · Leutesdorf · Linkenbach · Linz am Rhein · Marienhausen · Meinborn · Melsbach · Neustadt (Wied) · Neuwied · Niederbreitbach · Niederhofen · Niederwambach · Oberdreis · Oberhonnefeld-Gierend · Oberraden · Ockenfels · Puderbach · Ratzert · Raubach · Rengsdorf · Rheinbreitbach · Rheinbrohl · Rodenbach bei Puderbach · Roßbach · Rüscheid · Sankt Katharinen (Landkreis Neuwied) · Stebach · Steimel · Straßenhaus · Thalhausen · Unkel · Urbach · Vettelschoß · Waldbreitbach · Windhagen · Woldert
# Insel (Altmark)

Insel is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt en maakt deel uit van de gemeente Stendal in het gelijknamige Landkreis.
Insel ligt ongeveer 8 km ten west-zuidwesten van de stad Stendal, waarvan het sedert 1 september 2010 een Ortschaft is; tot en met 2023 behoorden Döbbelin en Tornau tot deze Ortschaft, maar werden er per 1 maart 2024 van afgesplitst.
Het dorp ligt aan de Bundesstraße 188 en is door een belbusdienst en een (weinig frequente) gewone busdienst met de stad Stendal verbonden. Ruim twee km ten noorden van het dorp staat station Möringen.
In Insel is enig midden- en kleinbedrijf gevestigd, en aan de zuidkant één zeer grote boerderij, mogelijk een voormalige LPG uit de DDR-tijd.
* Dorpskerk te Insel
* Toren van dit kerkgebouw
In 2021 zijn bij wegwerkzaamheden in de omgeving van Insel archeologische opgravingen gedaan. Daarbij zijn artefacten gevonden uit de Jonge Steentijd en de late Bronstijd, in grafvelden van dragers van respectievelijk de kogelamforacultuur en de Lausitzcultuur.
De oudste schriftelijke vermelding van het dorp dateert van 1238, als Insula, villa slavica, wat erop wijst, dat mensen, die tot een Slavisch volk behoorden, de eerste bekende bewoners waren. In de late middeleeuwen was het dorp gesplitst in Ost-Insel en Westinsel.
De evangelisch-lutherse dorpskerk van Insel werd omstreeks 1172 in romaanse stijl gebouwd. Jaarringenonderzoek aan de eikenhouten dakconstructie van het godshuis wees uit, dat de voor de bouw van dit dak gebruikte balken van in 1172 gevelde bomen afkomen. De kerk werd in 1745 ingrijpend gerenoveerd.
# Vranken (familie)

Vranken is een familie met telgen uit vier generaties Nederlandse musici, koordirigenten, organisten en componisten in de Rooms-Katholieke kerk en oratoriumkoren. De familie is vanaf het begin van de 19-de eeuw afkomstig uit Zuid-Limburg. De latere generaties verspreidden zich over Nederland.
# Audio

Een audiosignaal is een signaal dat informatie voor geluid bevat. Het woord audio is Latijn en betekent letterlijk ik hoor (van audire = horen).
Een microfoon bijvoorbeeld vangt geluid op en zet dit om naar een elektrisch audiosignaal. Na opslag, bewerking of transport kan het later dan weer terug omgezet worden naar een hoorbaar signaal.
Bij een bandrecorder of cassetterecorder wordt geluid dat gemaakt is door bijvoorbeeld een persoon of muziekinstrument, via een microfoon opgenomen. De microfoon zet luchtdrukvariaties om in een elektrische spanning. De ontstane elektrische analoge signalen worden opgeslagen op de geluidsband van de recorder. Analoge signalen kunnen ook worden omgezet in digitale signalen, waardoor ze geschikt worden voor digitale verwerking of opslag op een computer, cd of dvd of mp3-speler.
Bij afspelen wordt de informatie in de recorder (analoog of digitaal) weer omgezet in een elektrisch audiosignaal, versterkt en zo nodig bewerkt en uiteindelijk weer hoorbaar gemaakt via een luidspreker of hoofdtelefoon.
Een analoog audiosignaal vergt twee (mono) of drie (stereo) aders, of bij aparte kabels voor de linker- en rechterluidspreker, twee per kabel. Vaak eindigen deze aparte kabels in twee ontblote aders (in totaal vier), die in de geluidsinstallatie worden geklemd, of elk in een tulpstekker. Een kabel voor stereo, met voor links en rechts een gemeenschappelijke kabel (bijvoorbeeld die van een niet-draadloze hoofdtelefoon), heeft vaak een drie-aderige jackplug, of een usb-stekker.
Voor een draadloos audiosignaal op korte afstanden wordt vaak bluetooth toegepast.

## Afspeelsnelheid

Bij afspeelapparatuur en -software van audio is de afspeelsnelheid soms regelbaar (zoals ook bij die van video). Bij verhogen of verlagen van de snelheid kan de toonhoogte hoger, respectievelijk lager worden. Het doel van verhogen van de snelheid kan zijn het zoeken van een passage of het bij het beluisteren besparen van tijd. Het doel van verlagen van de snelheid kan zijn het nader beluisteren van bijvoorbeeld een slecht verstaanbare passage, vooral als dit komt door snel praten.

## Fonogram

In het Nederlandse recht is een fonogram iedere opname van uitsluitend geluiden van een uitvoering of andere geluiden.
# Slag bij de Silarus

De Slag bij de Silarus werd gestreden in 212 v.Chr. tussen Hannibal's leger en een Romeins leger, geleid door Marcus Centenius Penula. De Carthagers behaalden de overwinning en vernietigden vrijwel het gehele Romeinse leger.

## Strategische situatie

Hannibal had het Beleg van Capua door de Romeinen opgebroken door twee consulaire legers zwaar toe te takelen. De twee consuls hadden hun legers opgesplitst; Flavius Flaccus marcheerde naar Cumae, Appius Claudius naar Lucania. Het is niet duidelijk waarom, omdat zij gezamenlijk nog altijd meer manschappen hadden dan Hannibal, zelfs na de onlangs geleden verliezen. Hannibal besloot Claudius te achtervolgen. Claudius kon hem ontkomen, maar een centurion genaamd Marcus Centenius Penula vroeg een eigen bevel aan over een leger om tegen Hannibal op te trekken, omdat hij meende de regio Campania zo goed te kennen, dat hij Hannibal de baas zou kunnen worden. Hij kreeg inderdaad 8.000 man toegewezen, waarschijnlijk vanuit Gracchus' leger dat in Lucania was gestationeerd. Daar kwamen nog eens 8.000 vrijwilligers bij uit Campania, Lucania en Samnium. Terwijl consul Appius Claudius met zijn leger westwaarts marcheerde om zich bij zijn collega te voegen, zette Centenius de jacht op Hannibal in.
In Spanje bleef de situatie in een impasse. Noch de Scipio's, noch de Barca's konden een beslissend succes boeken. Op Sicilië ging het Beleg van Syracuse door. Hanno de Oudere bleef actief in Bruttium.

## De slag

Marcus Centenius was een dapper man, maar als veldheer was hij geen partij voor Hannibal. Bovendien was dit een van de weinige krachtmetingen waarbij Hannibal's leger groter was dan dat van zijn tegenstander. De Carthaagse verkenners hadden eerder in de gaten waar de Romeinen zaten dan omgekeerd. De Romeinen werden in een hinderlaag gelokt door Hannibal en werden geheel omsingeld. Het werd voor de Romeinen nog erger vanwege de vlucht van hun Etruskische bondgenoten, die daarmee paniek veroorzaakten. Hannibal omsingelde de overgebleven Romeinen en hakte hen in de pan. Van de 16.000 man zouden er in totaal slechts 1.000 overlevenden zijn, waarmee dit na 'Cannae' de grootste Carthaagse overwinning was. Hannibal nam toen Marcus' ring van zijn vinger en probeerde die te gebruiken in naam van Marcus Centenius, maar dit mislukte. Opnieuw demonstreerden de Romeinen hun vasthoudendheid door overgave aan Hannibal te weigeren. Hannibal was echter nog steeds onverslagen op Italiaans grondgebied.
De gedemoraliseerde resten van Silarus werden gevoegd bij die van Cannae.

## Nasleep

Hannibal achtervolgde Claudius niet, maar marcheerde in plaats daarvan oostwaarts naar Apulië, waar een Romeins leger onder de praetor Gnaeus Flavius Flaccus streed tegen bondgenoten van Carthago. De Romeinse consulaire legers, die nu even van Hannibal verlost waren, zetten hun strijd tegen Capua voort. Hanno de Oudere bleef in Bruttium.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Battle of the Silarus op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Oostenrijks curlingteam (gemengd)

Het Oostenrijkse curlingteam vertegenwoordigt Oostenrijk in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

Oostenrijk ontbrak op het allereerste internationale curlingtoernooi voor gemengde landenteams; het Europees kampioenschap van 2005. Een jaar later was het land wel present op het EK. Het werd geplaatst in een groep met Zweden, Italië, Estland, Spanje en Slowakije. Het wist te winnen van Zweden en Slowakije. Een gedeeld vijftiende plaats. In 2007 en 2012 werden de play-offs gehaald. De strijd om het brons wisten de Oostenrijkers niet te winnen.
Na de tiende editie van het EK werd beslist het toernooi te laten uitdoven en te vervangen door een nieuw gecreëerd wereldkampioenschap voor gemengde landenteams. De eerste editie vond in 2015 plaats in het Zwitserse Bern. Oostenrijk tekende present. Het land eindigde nooit in de bovenste regionen.

## Oostenrijk op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2015 | 22 | Karina Toth | 8 | 3 | 5 | 44 | 45 |
| 2016 | 19 | Andreas Unterberger | 7 | 4 | 3 | 46 | 28 |
| 2017 | 36 | Andreas Unterberger | 7 | 0 | 7 | 26 | 46 |
| 2018 | 30 | Gunter Dressler | 7 | 1 | 6 | 22 | 63 |
| 2019 | 32 | Andreas Unterberger | 7 | 1 | 6 | 19 | 53 |
| 2022 | 20 | Gernot Higatzberger | 8 | 4 | 4 | 35 | 47 |
| 2023 | 18 | Gernot Higatzberger | 7 | 3 | 4 | 36 | 46 |
| 2024 | 29 | Johann Karg | 6 | 2 | 4 | 26 | 46 |

## Oostenrijk op het Europees kampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2005 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2006 | 15 | Markus Schagerl | 5 | 2 | 3 | 29 | 37 |
| 2007 | 4 | Andreas Unterberger | 9 | 5 | 4 | 53 | 52 |
| 2008 | 15 | Markus Schagerl | 7 | 4 | 3 | 45 | 45 |
| 2009 | 9 | Karina Toth | 7 | 4 | 3 | ? | ? |
| 2010 | 5 | Claudia Toth | 7 | 6 | 1 | ? | ? |
| 2011 | 5 | Christian Roth | 9 | 7 | 2 | 58 | 29 |
| 2012 | 4 | Karina Toth | 10 | 5 | 5 | 55 | 50 |
| 2013 | 13 | Mathias Genner | 7 | 4 | 3 | 44 | 35 |
| 2014 | 11 | Karina Toth | 8 | 5 | 3 | 50 | 51 |

## Externe link

* worldcurling.org
* ↑ Sportuitslagen.org 2015
Andorra · Australië · België · Brazilië · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Rusland · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Timorroodvleugelparkiet

De Timorroodvleugelparkiet (Aprosmictus jonquillaceus) is een kleurrijke, endemische vogel uit de familie van de Psittaculidae (papegaaien van de Oude Wereld), die voorkomt op Timor.

## Verspreiding en leefgebied

Het is een vogel die voorkomt in moessonbos tot op een hoogte van 2600 m boven de zeespiegel, savanne en gebieden met struikgewas, open bos en secundair bos.
De soort is endemisch op de Kleine Soenda-eilanden en telt twee ondersoorten:
* A. j. jonquillaceus: Timor en Roti.
* A. j. wetterensis: Wetar.

## Status

De Timorroodvleugelparkiet heeft een klein verspreidingsgebied en daardoor alleen al is er kans op uitsterven. De grootte van de populatie werd in 1993 geschat op 6700 volwassen exemplaren. De populatie gaat in aantal achteruit door habitatvernietiging en vogelvangst. Om deze redenen staat de Timorroodvleugelparkiet als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Timorroodvleugelparkiet op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Jan Harke Bakker

Jan Harke (Jan) Bakker (Ruischerbrug, 30 januari 1893 - Delfzijl, 4 maart 1975) was een Nederlands schaatser. Bakker veroverde op het NK allround 1917 de Nederlandse titel en in 1924 werd hij 'provinciaal Gelders Kampioen'. Bakker was landbouwer van beroep te Spijk (Groningen).

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 55,0 | 4 februari 1917 | Stadskanaal |
| 1500 meter | 2.57,6 | 21 januari 1914 | Zwolle |
| 3000 meter | 6.15,2 | 3 december 1921 | Groningen |
| 5000 meter | 10.34,0 | 27 januari 1917 | Veendam |
| 10.000 meter | 21.58,6 | 21 januari 1914 | Zwolle |

## Resultaten

| Jaar | NK allround |
| 1914 | 2 |
| 1917 | 1 |
| 1922 | 2 |
* Jan Bakker op www.speedskatingnews.info/
* Jan Bakker op www.speedskatingbase.eu
https://www.schaatshistorie.nl/schaatsenrijders/ned-hardrijders/jan-harke-bakker/
# Kitakyushu Monorail

De Kitakyushu Monorail (jap.:北九州高速鉄道, Kitakyushu kosoku tetsudo) is een monorailsysteem dat uit één lijn bestaat met een lengte van 8,8 kilometer. De monorail doet dienst binnen Kitakyushu, dat in de zuidelijke prefectuur Fukuoka ligt. De Japanse stad heeft bijna één miljoen inwoners.

## Ligging en lay-out

Het systeem heeft één lijn die in noord-zuidelijke richting verloopt tussen de treinstations Kokura en Kikugaoka. Een complete rit duurt ongeveer 18 minuten. De Kokura-lijn werd op 9 januari 1985 geopend, drie jaar later pas werd het laatste station geopend, het noordelijke overstapstation Kokura.
De monorail is eigendom van de stad Kitakyushu. Totdat de verlenging naar station Kokura gereed was, draaide de monorail verlies. Deze verlenging zorgde aanvankelijk voor tegenstand van de middenstand in het winkelgebied Uomachi, die voor een lagere omzet vreesden. Dit nadelige effect bleek in de praktijk echter mee te vallen.
Een keer per jaar vindt er in de monorail een bier- en wijnfeest plaats. Een ander evenement bestaat uit de komst van de Kerstman, die op 24 december een ritje maakt.

## Stations

Onderstaande tabel toont de stationsnamen, de afstanden tussen de haltes en de overstapmogelijkheden naar andere lijnen.
| Stationsnaam | Japans | Cumulatieve afstand (km) | Overstappen naar |
| Station Kokura | 小倉駅 | 0 | Sanyo Shinkansen, Hitahikosan-lijn, Kogashima-lijn en Nippo-lijn |
| Heiwadori | 平和通 | 0,4 | |
| Tanga | 旦過 | 0,7 | |
| Kawaraguchi Mihagino | 香春口三萩野 | 1,6 | |
| Katano | 片野 | 2,4 | |
| Jono | 城野 | 3,2 | |
| Kitagata | 北方 | 4,2 | |
| Keibajomae | 競馬場前 | 4,9 | |
| Moritsune | 守恒 | 5,7 | |
| Tokuriki Kodanmae | 徳力公団前 | 6,6 | |
| Tokuriki Arashiyamaguchi | 徳力嵐山口 | 7,3 | |
| Shii | 志井 | 8,2 | |
| Station Kikugaoka | 企救丘駅 | 8,8 | Hitahikosan-lijn |

## Galerij

* Station Kikugaoka
* De verlenging die in 1998 gereed kwam
* Station Kokura met overstap op JR
* Interieur van station Jono
* Een werkvoertuig
# Marcus du Sautoy

Marcus Peter Francis du Sautoy (Londen, 26 augustus 1965) is hoogleraar wiskunde en Simonyi Professor for the Public Understanding of Science (Simonyi hoogleraar voor het publiek begrip van de wetenschap) aan de Universiteit van Oxford. Zijn onderzoek betreft vooral getaltheorie en groepentheorie.
Du Sautoy is bekend geworden met zijn werk op het gebied van het populariseren van wiskunde. Hij schrijft voor The Times en The Guardian en presenteerde de BBC-series The Story of Maths en Horizon. Ook schreef hij boeken waaronder Finding Moonshine, in het Nederlands uitgegeven onder de titel Het symmetriemonster. Uit de kerstlezingen van 2006 aan het Royal Institution puurde hij zijn derde boek: The Number Mysteries (2010, De getalmysteries, Uitgeverij Nieuwezijds). Het gaat in op de belangrijkste onopgeloste problemen in de wiskunde via ongewone verhalen over wiskunde in het alledaagse leven. In Juli 2011 begon zijn nieuwe BBC-programma The Code. Een van zijn meest populaire boeken is What We Cannot Know: Explorations at the Edge of Knowledge (2016, Wat we niet kunnen weten, Nieuwezijds). Het boek doet een poging de grenzen van de kennis vast te stellen, de vragen waarop we waarschijnlijk nooit een antwoord zullen vinden. In 2023 verscheen het boek Around the World in 8O games dat de wiskundige geheimen onthult van de meest bekende spellen.

## Populair werk

* The Music of the Primes, Fourth Estate, 2003
* Finding Moonshine (titel in VK), Fourth Estate, 2007. Andere titel in VS: Symmetry: A Journey into the Patterns of Nature, 2008. Vertaald als Het symmetrie-monster, Nieuwezijds 2011
* The Num8er My5teries: A Mathematical Odyssey Through Everyday Life, Fourth Estate, 2010. Ook met titel The Number Mysteries: A Mathematical Odyssey through Everyday Life
* What We Cannot Know, Fourth Estate, 2016. Vertaald als Wat we niet kunnen weten, Nieuwezijds 2016
* Around the World in 80 Games: A mathematician unlocks the secrets of the greatest games, HarperCollins 2023

## Externe link

* Website van Marcus de Sautoy
* ↑ Artikel in The Guardian
# Santa Montefiore

Santa Montefiore, geboren als Santa Palmer-Tomkinson (Winchester, 2 februari 1970), is een Brits schrijfster.

## Privé

Montefiore is de dochter van Charles Palmer-Tomkinson en Patricia Palmer-Tomkinson, en zus van Tara Palmer-Tomkinson. Haar vader vertegenwoordigde zijn land met skiën op olympisch niveau tijdens de Olympische Winterspelen van 1964. Haar familie is meer dan dertig jaar bevriend met koning Charles.
Voordat ze Spaans en Italiaans studeerde aan de Universiteit van Exeter, werkte ze een jaar op een Argentijnse ranch. Voordat ze terugkeerde naar het Verenigd Koninkrijk, woonde ze in de jaren negentig jarenlang in Buenos Aires. Vier van haar boeken spelen zich af in Argentinië.
Ze is getrouwd met auteur en historicus Simon Sebag Montefiore, met wie ze twee kinderen heeft. Voor hun huwelijk bekeerde Montefiore zich tot het jodendom.
# Turks curlingteam (gemengd)

Het Turkse curlingteam vertegenwoordigt Turkije in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

De openingseditie van een internationaal toernooi voor gemengde landenteams was het Europees kampioenschap in het Andorrese Canillo. Turkije nam daar niet aan deel. De eerste keer dat Turkije er bij was was in 2010. Het bereikte de play-offs niet.
Na de tiende editie van het EK werd beslist het toernooi te laten uitdoven en te vervangen door een nieuw gecreëerd wereldkampioenschap voor gemengde landenteams. De eerste editie vond in 2015 plaats in het Zwitserse Bern, Turkije was daar niet bij. In 2017 werd het team gedeeld vijfde.

## Turkije op het wereldkampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2015 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2016 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2017 | 5 | Alican Karataş | 8 | 6 | 2 | 46 | 34 |
| 2018 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2019 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2022 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2023 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2024 | 26 | Ilknur Urusan | 7 | 3 | 4 | 49 | 39 |

## Turkije op het Europees kampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2005 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2006 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2007 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2008 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2009 | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname | Geen deelname |
| 2010 | 21 | İlhan Osmanağaoğlu | 7 | 1 | 6 | ? | ? |
| 2011 | 23 | Öznur Polat | 7 | 0 | 7 | 20 | 45 |
| 2012 | 21 | Murat Sağır | 7 | 1 | 6 | 31 | 51 |
| 2013 | 20 | Alican Karataş | 7 | 1 | 6 | 25 | 56 |
| 2014 | 20 | Öznur Polat | 8 | 2 | 6 | 39 | 46 |

## Externe link

worldcurling.org
* ↑ Sportuitslagen.org 2017
Andorra · Australië · België · Brazilië · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Hongarije · Hongkong · Ierland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Puerto Rico · Roemenië · Rusland · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# Julien De Beul

Julien De Beul (Sint-Jans-Molenbeek, 28 november 1868 - onbekend) was een Belgisch kunstschilder.

## Levensloop

Hij werd buiten een huwelijk geboren als Joseph-Julien Callewaert. Bij het huwelijk van zijn moeder in 1873 met kunstschilder Franz De Beul werd hij wettelijk erkend en kreeg hij de familienaam van de vader.
Hij was leerling van zijn vader en daarna van de Academie voor Schone Kunsten in Brussel (bij Joseph Stallaert en Joseph van Severdonck). Studiegenoten aan de Academie waren onder meer Emile Bulcke, Charles-Louis Voets, Jef Dutillieu, Lucien Rion, Jacques Madyol en Philippe Swyncop.
Hij nam zonder succes deel aan de voorbereidende wedstrijd voor de Prijs van Rome voor Schilderkunst in 1895.
Over zijn eigenlijke loopbaan is niets bekend.

## Musea

* Dendermonde, Stedelijk Museum (één tekening)

## Literatuur

* A. Stroobants, Schenking De Beul, (Stedelijke Musea Dendermonde. Catalogus VIII), Dendermonde, 2008.