OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Beechcraft Queen Air

De Beechcraft Queen Air is een klein tweemotorig passagiersvliegtuig met intrekbaar landingsgestel van de Amerikaanse vliegtuigbouwer Beechcraft. Het toestel werd geproduceerd van 1960 tot 1978; in totaal zijn 930 stuks gebouwd.
De Queen Air was gebaseerd op de Twin Bonanza en heeft diverse onderdelen met dit toestel gemeen, zoals de vleugels, de motoren en de staartvlakken. De Queen Air heeft echter een grotere romp. Hij vormde de basis voor de succesvolle King Air turboprops.
Dit toestel wordt vaak gebruikt als privé-vliegtuig, als klein passagierstoestel voor forensenverkeer of voor militaire doeleinden. Het is onder andere in dienst bij de Argentijnse marine luchtvaartdienst, bij de Israëlische luchtmacht, bij de marine van de Japanse Zelfverdedigingstroepen en bij de Krijgsmacht van de Filipijnen.

## Specificaties

* Type: Queen Air B80
* Fabriek: Beechcraft
* Rol: Passagiersvliegtuig
* Bemanning: 1-2
* Passagiers: 4-9
* Lengte: 10,82 m
* Spanwijdte: 15,32 m
* Hoogte: 4,33 m
* Leeggewicht: 2394 kg
* Maximum gewicht: 3992 kg
* Brandstoftanks: 810 liter
* Motoren: 2 × Lycoming IGSO-540 A1D zescilinder boxermotor met turbolader, 380 pk (280 kW) elk
* Propellers: drieblads Hartzell constant speed
* Eerste vlucht: 28 augustus 1958
* Aantal gebouwd: 930 (1960-1978)

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 398 km/u (3500 m)
* Kruissnelheid: 294 km/u (4600 m)
* Overtreksnelheid: 131 km/u (flaps naar beneden)
* Vliegbereik: 2439 km
* Plafond: 8200 m
* Klimsnelheid: 6,5 m/s
# Piper PA-44 Seminole

De Piper PA-44 Seminole is een Amerikaans tweemotorig laagdekker sport- en lesvliegtuig met een driewielig intrekbaar landingsgestel. Het door Piper Aircraft geproduceerde geheel metalen toestel met vier zitplaatsen maakte zijn eerste vlucht in 1976.
Het ontwerp van de PA-44 is een directe afgeleide van de Piper PA-28 Cherokee. Het toestel wordt veel gebruikt bij vliegscholen voor de multi engine piston (MEP) opleiding. De contraroterende motoren en propellers met volledige vaanstand maken dat het toestel ook met één motor goed bestuurbaar blijft en nog veilig te vliegen is.
Hoewel de productie tussen 1982 en 1995 een paar maal is gestaakt, is het toestel bij de Piper fabriek nog steeds leverbaar.

## Varianten
### PA-44-180 Seminole

    Met twee atmosferische Lycoming O-360 motoren, 180 pk elk.

### PA-44-180T Seminole

    Met twee turbogeladen Lycoming O-360 motoren, 180 pk elk.

### PA-44 Seminole DX

    Tekentafelmodel met twee Continental Motors CD-170 dieselmotoren.

## Specificaties

* Type: Piper PA-44 Seminole
* Fabriek: Piper Aircraft
* Sport- en lesvliegtuig
* Bemanning: 1
* Passagiers: 3
* Lengte: 8,41 m
* Spanwijdte: 11,77 m
* Hoogte: 2,59 m
* Vleugeloppervlak: 17,08 m²
* Vleugelprofiel: NACA 65$_2$-415
* Leeg gewicht: 1068 kg
* Maximum gewicht: 1724 kg
* Brandstof: 420 liter
* 2 × Lycoming O-360-E1A6 contraroterende luchtgekoelde viercilinder boxermotoren, 180 pk (130 kW) elk
* Propeller: tweeblads Hartzell constant-speed propellers met vaanstand, diameter 1,88 m
* Eerste vlucht: 1976
* Gebouwd: 1979-heden
Prestaties:
* Maximumsnelheid: 311 km/u
* Kruissnelheid: 301 km/u (75% vermogen)
* Overtreksnelheid: 109 km/u (flaps down)
* Klimsnelheid: 6,8 m/s
* Plafond: 5200 m
* Plafond met 1 motor: 1200 m
* Vliegbereik: 1695 km
* Startbaan met 15 m obstakel: 430 m
# Spyker V.2

De Spyker V.2 ook wel aangeduid als Spyker-Trompenburg V.2, was een tandem-tweezitter dubbeldekker, welke speciaal was ontworpen en gebouwd voor de pilotenopleiding in het Nederlandse leger tegen het einde van de Eerste Wereldoorlog. Er zijn er door vliegtuigfabrikant Spyker 78 stuks van gebouwd.

## Ontwerp en historie

De Spyker V.2 was een voor zijn tijd conventioneel toestel. Met een houten constructie en een eenassig onderstel met twee wielen en een staartslee. De V.2 was ontworpen als lestoestel en uitgerust met dubbele besturing. De dubbeldekker werd voortgedreven door een negencilinder 80 pk Thullin (een in licentie gebouwde Le Rhône 9C) rotatiemotor. Opmerkelijk detail in het ontwerp was de uitsparing in de bovenste vleugel om het achterste bemanningslid beter zicht te geven. De eerste vlucht vond plaats in maart 1917.
De Nederlandse krijgsmacht kocht 78 van deze toestellen voor de pilotenopleiding. Tijdens de ELTA luchtvaartshow van 1919 in Amsterdam kreeg het grote publiek de V.2 voor het eerst te zien. Vanaf 1924 werd de Spyker V.2 in het leger stapsgewijs vervangen door de Fokker S.III.

## Replica

In het Aviodrome op vliegveld Lelystad bevindt zich een fraaie Spyker V.2 replica met originele Thulin rotatiemotor en propeller.

## Specificaties

* Type: Spyker V.2 lestoestel
* Bemanning: 2
* Lengte: 6,64 m
* Spanwijdte: 10,85 m
* Hoogte: 3,0 m
* Brandstofcapaciteit: 114 liter
* Motor: 1× Thulin (Le Rhône 9C) negencilinder rotatiemotor, 80 pk
* Propeller: tweeblads
* Eerste vlucht: maart 1917
* Aantal gebouwd: 78

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 115 km/h
* Landingssnelheid: 70 km/h
* Klimsnelheid: 2,1 m/s
* Vleugelbelasting: 23 kg/m²
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Spijker V.2 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Aviodrome Replica Spyker V.2 in het Aviodrome, geraadpleegd op 12 januari 2023
# Vreeburg (vliegtuigbouwer)

Ir. Hugo Adrianus Vreeburg was een Nederlandse chef Technische Dienst van de LVA. Hij ontwierp in 1917 in opdracht van diezelfde LVA een tweemotorige bommenwerper. Zodoende zou de LVA kunnen beschikken over een bommenwerper mocht men rond die tijd (de Eerste Wereldoorlog was toen aan de gang) niet aan een bommenwerper kunnen komen. De Vreeburg A.2M was in 1918 klaar en werd direct tentoongesteld tijdens de ELTA. Dit was het eerste Nederlandse tweemotorige toestel. Zijn eerste bekende vlucht was rond februari 1919. De prestaties met Thulin motoren vielen tegen, de sterkere 120pk Le Rhône motoren werden geplaatst. Maar orders bleven uit, ook omdat Ir. Vreeburg inmiddels benoemd was tot hoofd Techniek van de Indische Luchtvaart (Nederlandsch Indie). Waarschijnlijk is het toestel rond 1921 gesloopt.
Naar deze ontwerper is een hal van het Militaire Luchtvaart Museum genoemd.

## Vliegtuigtype

* Typeaanduiding: Vreeburg A.2M Dubbeldekker
* Ontwerper: H.A. Vreeburg
* Rol: Bommenwerper
* Eerste vlucht: Februari 1919
* Bemanning: 3
* Aantal gebouwd: 1
* Motoren: 2 x Le Rhône 120 pk
* Maximumsnelheid: 140 km/u
# London Underground 2009 Stock

De 2009 Tube Stock (Type 2009) is een treintype dat gebruikt wordt in de metro van Londen. Het wordt ingezet op de Victoria Line, een deep-level lijn. De 47 achtdelige treinstellen zijn tussen 2007 en 2011 gebouwd door Bombardier Transportation in Derby ter vervanging van de 1967 Tube Stock. Ze horen, net als de S Stock, tot Bombardier's Moviafamilie.

## Beschrijving

In 2011 en 2012 werd de Victoria Line gemoderniseerd. Onderdeel daarvan was de vervanging van de uit 1968 daterende treinstellen, met in vele opzichten betere prestaties dan hun voorgangers. Zo nam de totale reistijd op de Victoria Line met 16% af dankzij sneller optrekken (1,3 m/s$^2$), sneller remmen en een hogere maximumsnelheid. Het moet mogelijk zijn om 43 treinen per uur te laten rijden, 6 meer dan voorheen. Op de Victoria Line hebben van begin af aan altijd automatisch bestuurde treinen gereden. Er is wel een bestuurder aanwezig, maar diens taak is normaal gesproken alleen het sluiten van de deuren, waarna de trein automatisch naar het volgende station rijdt. Doordat de treinen een verbeterde versie van ATO (automatic train operation) hebben, konden ze 3 meter langer worden (gelijk aan de perronlengte, zonder marge).
De treinstellen bestaan uit twee rug-aan-rug gekoppelde vierwagenstellen, die voor onderhoudsdoeleinden in Northumberland Depot ontkoppeld kunnen worden. Het zijn de eerste Londense metrostellen die goed toegankelijk zijn voor mensen met een beperking; er zijn bijvoorbeeld vier rolstoelplaatsen per treinstel. In de treinen zit een automatische omroep, die in de forenzen- of toeristenstand kan worden gezet.

## Galerij

* Interieur van een treinstel op station Brixton.
* Exterieur van een rijtuig op station Euston.
* Treinstellen type 2009 in depot Northumberland Park.
* Een rijtuig type 2009.
# Piper PA-15 Vagabond

De Piper PA-15 Vagabond en de PA-17 Vagabond zijn lichte Amerikaanse eenmotorige hoogdekker vliegtuigen. De tweezitters hebben twee side-by-side zitplaatsen (naast elkaar). De eerste vlucht van de PA-15 was in 1948. Totaal zijn er van beide door Piper Aircraft 601 stuks gebouwd.

## Ontwerp en historie

De PA-15 Vagabond is het eerste nieuwe ontwerp van Piper na de Tweede Wereldoorlog. Het ontwerp van de PA-15 is een directe afgeleide van de Piper Cub PA-11. De constructie bestaat uit een met doek bespannen metalen frame. De vleugels zijn niet vrijdragend en met stijlen bevestigd aan de romp. Het traditionele onderstel heeft een staartwielconfiguratie. De twee zitplaatsen bevinden zich in tegenstelling tot de Cub side-by-side in plaats van achter elkaar. De spanwijdte van de PA-15 is bijna 2 meter korter dan de Cub, hetgeen de PA-15 de bijnaam Short-wing Piper opleverde. De PA-15 wordt voortgedreven door een Lycoming viercilinder boxermotor van 65 pk.
De Piper PA-17 Vagabond verschilde van de PA-15 door de dubbele besturing, extra shock-cord geveerd landingsgestel en Continental viercilinder boxermotor van 65 pk.

## Varianten
### PA-15 Vagabond

    Side-by-side tweezitter met een 65 pk Lycoming O-145 viercilinder boxermotor, 387 gebouwd.

### PA-17 Vagabond

    Ook bekend onder de naam Vagabond Trainer. Een variant van de PA-15 met dubbel besturing, met shock-cord geveerd onderstel en een 65 pk Continental A-65-8 viercilinder boxermotor, 214 gebouwd.

### Piper PA-16 Clipper (vierzitter)
#### PA-16 Clipper

    Variant op de PA-17 Vagabond met een 43 cm langere romp, vier zitplaatsen en een extra brandstoftank in de vleugel. Uitgerust met een viercilinder Lycoming O-235 boxermotor, 108 pk (81 kW). 750 kg startgewicht, kruissnelheid 188 km/u. Totaal 736 stuks gebouwd.

#### PA-20 Pacer

    Variant op de PA-16 Clipper. Met flaps en de stuurknuppel is vervangen door een yoke (stuurwiel). Motoren van 115-135 pk. 1120 stuks gebouwd.

#### PA-22 Tri-Pacer, Colt & Caribbean

    Varianten van de PA-16 met flaps, yoke en een driewielig onderstel in neuswielconfiguratie. Leverbaar met motoren van 106-160 pk. Startgewicht 907 kg, kruissnelheid 216 km/u. 9400 stuks gebouwd.

## Specificaties

Specificaties (PA-15 & PA-17), voor zover niet vermeld in de infobox:
* Vleugelprofiel: USA 35B
* Maximum gewicht: 499 kg
* Propeller: tweeblads met vaste spoed
Prestaties:
* Maximumsnelheid: 160 km/u
* Overtreksnelheid: 72 km/u
* Klimsnelheid: 2,6 m/s
* Plafond: 3505 m
* Benodigde startbaanlengte: 274 m (los van de grond)

## Vergelijkbare vliegtuigen

* Cessna 120 en 140
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Piper PA-15 Vagabond op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Plane and Pilot: 1978 Aircraft Directory, page 59. Werner & Werner Corp, Santa Monica CA, 1977. ISBN 0-918312-00-0
# Vickers Vimy

De Vickers Vimy was een Britse zware bommenwerper. Het was een dubbeldekker met twee motoren en werd gebouwd door vliegtuigfabriek Vickers voor de Royal Air Force (RAF).
De eerste vlucht was in november 1917. Slechts enkele toestellen deden mee aan de Eerste Wereldoorlog. De meeste kwamen te laat voor de strijd. De Vimy werd wel de belangrijkste RAF-bommenwerper in de jaren twintig van de twintigste eeuw. Er was ook een passagiersvariant met een vergrote romp: de Vimy Commercial. De Vimy variant voor troepentransport heette de Vickers Vernon.
In juni 1919 maakte een Vimy de eerste non-stop trans-Atlantische vlucht met als bemanning John Alcock and Arthur Brown. Andere recordbrekende vluchten werden gemaakt vanuit het Verenigd Koninkrijk naar bestemmingen zoals Zuid-Afrika en Australië. De Vimy bleef tot in de jaren dertig in gebruik.

## Varianten

* F.B.27 Vimy Prototype (2 gebouwd)
* F.B.27A Vimy II Productietype bommenwerper
* Vimy Ambulance Ambulancevliegtuig voor de RAF
* Vimy Commercial Passagiersuitvoering
* A.N.F. 'Express Les Mureaux' Vimy commercial met 2 x Lorraine V12 motoren

## Specificaties

* Type: Vickers Vimy (interne type aanduiding: Vickers F.B.27)
* Fabriek: Vickers
* Rol: Bommenwerper (commercial: civiele passagiersuitvoering)
* Bemanning: 3
* Passagiers: 8 (commercial uitvoering met vergrote romp)
* Lengte: 10,50 m
* Spanwijdte: 20,75 m
* Hoogte: 4,78 m
* Leeggewicht: 3222 kg
* Maximum gewicht: 4937 kg
* Motor: 2× Rolls-Royce Eagle VIII watergekoelde V12, 360 pk (270 kW) elk
* Propeller: Vierblads
* Eerste vlucht: 30 november 1917
* Uit dienst: 1933

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 160 km/u
* Vliegbereik: 1400 km
* Plafond: 2100 m

### Bewapening

* Geschut: 1× 7,7mm-Lewis machinegeweer voorin de neus en 1× midden romp
* Bommenlast: 1123 kg

## Bewaard exemplaar

Het Science Museum in Londen heeft in de collectie de Vickers Vimy is gebruikt bij de trans-Atlantische vlucht. Het toestel had extra brandstoftanks en nam voor de vlucht 3932 liter brandstof mee. Met een gemiddelde snelheid van 144 km/h vloog het in 16 uur de oceaan over.
* ↑ (en) Andrews, C.F. and Eric B. Morgan Vickers Aircraft since 1908, Second edition. London: Putnam, 1988 ISBN 0-85177-815-1
* ↑ (en) Science+Industry Museum Alcock and Brown and the first transatlantic flight, 6 juni 2019, geraadpleegd op 1 september 2021
* 1 2 (en) Science Museum Alcock and Brown's Vickers Vimy biplane, geraadpleegd op 1 september 2021
# Fokker V.17

De Fokker V.17 en de hiervan afgeleide types waren een reeks experimentele eendekker gevechtsvliegtuigen geproduceerd door de Nederlandse vliegtuigbouwer Fokker Technologies in het jaar 1910 en verder.

## Specificatie V.23 en V.25
### Type V.23

* Fabrikant: Fokker Technologies
* Lengte: 5,80 m
* Spanwijdte: 8,73 m
* Hoogte: 2,63 m
* vleugeloppervlak: 11,12 m²
* leeggewicht: 673 kg
* maximum gewicht: 853 kg
* Motor: Mercedes III watergekoelde zescilinder lijnmotor, 160 pk

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 200 km/u

### Bewapening

* Boordgeschut: 2 x 7.92 mm machinegeweer

### Type V.25

* Fabrikant: Fokker Technologies
* Lengte: 5,93 m
* Spanwijdte: 8,73 m
* Hoogte: 2,63 m
* vleugeloppervlak: 11,12 m²
* leeggewicht: 383 kg
* maximum gewicht: 584 kg
* Motor: Oberursel Ur. II rotatiemotor, 110 pk

### Prestaties

* Maximumsnelheid: ± 200 km/u

## Bronvermelding

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Fokker V.17 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Milicia

Milicia is een geslacht uit de moerbeifamilie (Moraceae). De soorten komen voor in tropisch Afrika. Ze leveren de houtsoort Iroko.

## Soorten

* Milicia excelsa (Welw.) C.C.Berg
* Milicia regia (A.Chev.) C.C.Berg
* ↑ (en) Milicia Sim Royal Botanic Gardens, Kew
... · Antiaris · Artocarpus · Broussonetia · Castilla · Dorstenia · Ficus · Maclura · Morus (Moerbei) · Streblus · ...
# Spoorlijn Lérouville - Pont-Maugis

De Spoorlijn Lérouville - Pont-Maugis is een Franse spoorlijn van Lérouville via Verdun naar Pont-Maugis bij Sedan door het dal van de Maas. De gedeeltelijk opgebroken lijn was 142,8 km lang en heeft als lijnnummer 088 000.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd tussen 1873 en 1876 aangelegd.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Lérouville

    RFN 070 000, spoorlijn tussen Noisy-le-Sec en Strasbourg-Ville
    RFN 087 300, raccordement van Lérouville 1
    RFN 089 000, spoorlijn tussen Lérouville en Metz-Ville

### Verdun

    RFN 085 000, spoorlijn tussen Saint-Hilaire-au-Temple en Hagondange

### Dun-Doulcon

    RFN 083 950, fly-over van Dun-Doulcon
    RFN 084 300, raccordement van Dun-Doulcon
    RFN 213 000, spoorlijn tussen Marcq-Saint-Juvin en Baroncourt

### Remilly-Aillicourt

    RFN 225 000, spoorlijn tussen Remilly-Aillicourt en Raucourt

### Pont-Maugis

    RFN 204 000, spoorlijn tussen Mohon en Thionville

## Galerij

* Opgebroken gedeelte tussen Wiseppe en Laneuville
* Baanwachtershuis op de kruising met de D30 tussen Wiseppe en Laneuville
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Lérouville_-_Pont-Maugis
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935_complement.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_Est_1962.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Spoorlijn Champigneulles - Sarralbe

De Spoorlijn Champigneulles - Sarralbe was een Franse spoorlijn van Champigneulles via Bénestroff naar Sarralbe. De lijn was 82,5 km lang en heeft als lijnnummer 097 000.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd door de Chemins de fer de l'Est in gedeeltes geopend. Van Champigneulles naar Château-Salins op 2 juni 1873, tegelijk werd de zijlijn van Burthécourt naar Vic-sur-Seille geopend. Het gedeelte van Château-Salins naar Sarralbe werd op 1 november 1881 geopend. Reizigersverkeer tussen Bénestroff en Sarralbe werd opgeheven op 31 mei 1970 en tussen Champigneulles en Bénestroff op 1 mei 1979, op het laatst reed hier een trein per dag. Goederenvervoer werd opgeheven tussen 1970 en 1991.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Champigneulles

    RFN 070 000, spoorlijn tussen Noisy-le-Sec en Strasbourg-Ville
    RFN 078 000, spoorlijn tussen Champigneulles en Houdemont

### Burthécourt

    RFN 098 000, spoorlijn tussen Burthécourt en Vic-sur-Seille

### Château-Salins

    RFN 099 000, spoorlijn tussen Metz-Ville en- Château-Salins

### Bénestroff

    RFN 100 000, spoorlijn tussen Nouvel-Avricourt en Bénestroff
    RFN 140 000, spoorlijn tussen Réding en Metz-Ville

### Sarralbe

    RFN 168 000, spoorlijn tussen Berthelming en Sarreguemines
    RFN 169 000, spoorlijn tussen Kalhausen en Sarralbe

## Galerij

* Resten van de ongelijkvloerse kruising bij Bénestroff voor het veranderen van rijrichting.
* Station Léning in 1917
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Champigneulles_-_Sarralbe
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935_complement.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_EST-1935.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_Est_1962.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Ballerup

Ballerup is een gemeente in Denemarken in de regio Hoofdstad. Tot 1 januari 2007 behoorde de gemeente tot de provincie Kopenhagen. Bij de gemeentelijke herindeling van 1 januari 2007 bleef de gemeente zelfstandig. Ballerup telt 48.602 inwoners (2020).

## Plaatsen in de gemeente

* Ballerup
* Måløv
* Skovlunde

## Geboren in Ballerup

* Matti Breschel (1984), wielrenner
* Nicolai Jørgensen (1991), voetballer
* Nicolai Boilesen (1992), voetballer
* Nicoline Sørensen (1997), voetbalster
# The Spy Who Loved Me (soundtrack)

The Spy Who Loved Me is de originele soundtrack van de tiende James Bond-film van EON Productions uit 1977 met dezelfde naam. Het album werd voor het eerst uitgebracht in 1977 door United Artists Records.
De filmmuziek werd gecomponeerd door Marvin Hamlisch en bij de titelsong "Nobody Does It Better" schreef Carole Bayer Sager de teksten en werd het lied gezongen door Carly Simon. De componist John Barry was ditmaal niet beschikbaar, hiermee is Hamlisch de vierde componist die de filmmuziek van een Bondfilm componeerde. In 1977 stond het album in de Billboard 200 met hoogste notering, plaats 40. De titelsong werd op single uitgebracht en behaalde ermee onder andere in de Nederlandse Top 40 plaats 31 en in de Billboard Hot 100 plaats 2.

## Nummers

| Nr. | Titel | Duur |
| 1 | Nobody Does It Better - Carly Simon | 3:29 |
| 2 | Bond 77 (James Bond Theme) | 4:19 |
| 3 | Ride to Atlantis | 3:28 |
| 4 | Mojave Club | 2:13 |
| 5 | Nobody Does It Better (Instrumental) | 4:43 |
| 6 | Anya | 3:19 |
| 7 | The Tanker | 4:24 |
| 8 | The Pyramids | 1:37 |
| 9 | Eastern Lights | 3:22 |
| 10 | Conclusion | 1:37 |
| 11 | End Titels (Nobody Does It Better) - Carly Simon | 3:25 |
Sommige bekende klassieke muziek wordt ook gebruikt in de film. Dat was als grapje bedoeld, maar is later ook overgenomen voor de volgende film Moonraker.
Bachs "Air on the G String" wordt gebruikt als Stromberg zijn assistente bij de haai voert. Vervolgens speelt hij het openingsgedeelte van Mozarts Piano Concerto No. 21 terwijl Atlantis uit de zee oprijst.
"Nocturne No. 8 in D-Flat, Op. 27 No. 2" van Chopin komt naar voren, wanneer Bond Stromberg voor het eerst ontmoet. Ook klinkt er dan een kort stukje van Saint-Saëns' "the Aquarium" van The Carnival of the Animals.
* The Spy Who Loved Me (soundtrack) op Discogs
# We Have All the Time in the World

"We Have All the Time in the World" is een door Louis Armstrong gezongen nummer voor de soundtrack van de James Bond-film On Her Majesty's Secret Service uit 1969. De titel We Have All the Time in the World is afkomstig van James Bonds laatste woorden in zowel het boek als de film. Bond spreekt deze woorden uit nadat zijn vrouw overlijdt. In No Time to Die (2021) uit 2021 wordt het ten gehore gebracht ter herinnering aan wat Bond zei tegen Madeleine Swann als ze naar Matera rijden.
Componist John Barry vroeg Louis Armstrong om het lied te zingen omdat hij vond dat deze de titelregel met ironie kon afgeven. Armstrong begeleidde zichzelf niet met trompet omdat hij ten tijde van de opname te ziek was om het instrument te bespelen.

## Covers

"We Have All the Time in the World" is gecoverd door onder meer My Bloody Valentine, La Ola Que Quería Ser Chau, Iggy Pop, Fun Lovin' Criminals, Vic Damone, Michael Ball, Giorgia Todrani, The Puppini Sisters, The Fairly Handsome Band, Tindersticks, The Pale Fountains, Shirley Bassey, Thomas White en Alfie Boe.
# Star Wars: Episode II: Attack of the Clones (soundtrack)

Star Wars: Episode II: Attack of the Clones is de soundtrack van de Britse film Star Wars: Episode II: Attack of the Clones. Het album werd gecomponeerd door John Williams en kwam uit op 23 april 2002, twee weken voor de film.

## Tracklijst

* "Star Wars Main Title and Ambush on Coruscant" – 3:46
* "Across the Stars (Love Theme from Attack of the Clones)" – 5:33
* "Zam the Assassin and the Chase Through Coruscant" – 11:07
* "Yoda and the Younglings" – 3:55
* "Departing Coruscant" – 1:44
* "Anakin and Padmé" – 3:57
* "Jango's Escape" – 3:48
* "The Meadow Picnic" – 4:14
* "Bounty Hunter's Pursuit" – 3:23
* "Return to Tatooine" – 6:57
* "The Tusken Camp and the Homestead" – 5:54
* "Love Pledge and the Arena" – 8:29
* "Confrontation with Count Dooku and Finale" – 10:45
* "On the Conveyor Belt" – 3:02 (Target exclusive bonus track)
Totaal : 73:43