OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Carel van Gestel

Carel van Gestel (Zeist, 1946) is een Nederlandse schrijver. Sinds zijn jeugd is Van Gestel erg geïnteresseerd in fotografie, kerkorgels, en spoorwegen. Van dit laatste onderwerp heeft hij de meeste boeken geschreven. Bij Uitgeverij De Alk zijn ruim 30 titels verschenen van zijn hand.

## Boeken (selectie)

Treinen
* Elektrische locomotieven in Nederland, 1988, ISBN 9789060139691
* Dieseltreinen in Nederland, 1989, ISBN 9789060139752
* Elektrische treinen in Nederland / Deel 1 ZHSM, 1992, ISBN 9789060139899
* Elektrische treinen in Nederland / Deel 2, 199? ISBN 9789060135266
* Elektrische treinen in Nederland / Deel 3, 1997, ISBN 9789060130575
* Langs Hollands spoor, 1999, ISBN 9789060130827
* Blauwe Engelen en Rode Duivels, 2000, ISBN 9789060131121
* Diesellocomotieven in Nederland, 2002, ISBN 9789060130896
* Hondekoppen en Muizeneuzen, 2003, ISBN 9789060132173
* Sporen door Holland, 2004, ISBN 9789059940628
* Er kan nog een trein komen
* Treinen die komen en gaan
* Nostalgie op het spoor
* Tot het rode licht gedoofd is
* Spoor van mensen
* Stroomlijn op het spoor
* Blokkendozen op het spoor
* In het spoor van de Blauwe Engel
* Spoor & Trein, edities 1 t/m 15, hoofdredactie, 1990 - 2004
Trams
* Spoor & Tram, edities 1 t/m 20, hoofdredactie, 1990 - 2009
Kerken
* Van kerk naar kerk (De Betuwe)
* Van kerk naar kerk (Tussen Waal en Maas)
* Orgelrijk
* Luisterrijk

## Externe link

* Korte biografie van Carel van Gestel
* ↑ van Gestel, Carel, Mieke Hoekstra (1 mei 2014). Er kan nog een trein komen: het spoor in Nederland verbeeld. Uitgeverij Wbooks. ISBN 9789462580060.
* ↑ van Gestel, Carel (1 oktober 2015). Treinen die komen en gaan, 1e druk. Uitgeverij WBOOKS, p. 168. ISBN 9789462581098. NUR 680.
* ↑ van Gestel, Carel (8 mei 2017). Nostalgie op het spoor. Uitgeverij WBOOKS, p. 168. ISBN 9789462581883. NUR 680.
* ↑ Tot het rode licht gedoofd is: overwegen in Nederland toen en nu. WBOOKS, Zwolle (2018). ISBN 978-94-6258-270-5.
* ↑ Spoor van mensen: mensen op en rond het spoor in Nederland toen en nu. W BOOKS, Zwolle (2020). ISBN 978-94-6258-376-4.
* ↑ Gestel, Carel van (2021). Stroomlijn op het spoor: het eerste gestroomlijnde materieel van de Nederlandse Spoorwegen. WBOOKS, Zwolle. ISBN 978-94-6258-424-2.
* ↑ Gestel, Carel van (2022). Blokkendozen op het spoor: het roemruchte Materieel '24 van NS. WBOOKS, Zwolle. ISBN 978-94-6258-513-3.
* ↑ Gestel, Carel van (2023). In het spoor van de Blauwe Engel: Het eerste naoorlogse dieselmaterieel van NS. WBOOKS, Zwolle. ISBN 978-94-6258-586-7.
* Gemeinsame Normdatei: 173985432
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2796 9840
* Library of Congress Control Number: n00077307
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 073480118
* Virtual International Authority File: 3707946
* WorldCat (via VIAF): 3707946
# Eppo van Nispen tot Sevenaer

Jhr. Eppo Folef Marie van Nispen tot Sevenaer (Voorburg, 27 mei 1964) is een Nederlands bestuurder in de erfgoedsector. Hij is sinds begin 2018 directeur van Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Eerder was Van Nispen directeur van DOK Delft en van de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek.

## Leven en werk

Na het Aloysius College in Den Haag studeerde Van Nispen aan de Universiteit Leiden. Van Nispen werkte in verschillende posities bij de omroep, onder meer bij de TROS (jaren 90) en SBS (2003-2005). Tussen 2005 en 2010 was hij directeur van DOK Delft, waar hij de bibliotheek op een innovatieve manier hielp veranderen. Tussen 2010 en 2017 was Van Nispen directeur van de CPNB. Sinds februari 2018 is hij directeur van Beeld & Geluid.

## Familie

Van Nispen is een telg uit het geslacht Van Nispen en een zoon van jhr. mr. Joan Adriaan Marie (Jan Ary) van Nispen tot Sevenaer (1930-2014), directeur burgerzaken van de gemeente Rotterdam, en kunstschilderes Sonja barones d'Aulnis de Bourouill. Hij trouwde twee keer en heeft verscheidene kinderen. Hij heeft twee broers.

## Trivia

Als kind was Van Nispen wethouder Openbare Orde, Brandweer en Politie in de jeugdgemeenteraad van Madurodam.
# Amsterdams Nonet

Het Amsterdams Nonet was een muziekensemble dat in 1970 werd opgericht. Door zijn samenstelling had het de mogelijkheid om kamermuziek in de meest uiteenlopende bezettingen te laten klinken.
Er werden voor het Amsterdams Nonet verschillende composities geschreven, waaronder werken van Lex van Delden, Jan Koetsier, Kees Olthuis en Tristan Keris.
Het ensemble heeft concerten gegeven door heel Nederland, en ook in België, Duitsland, Ierland en Engeland. Buiten de gewone concerten gaf het Amsterdams Nonet in samenwerking met het Nederlands Impresariaat en de Nederlandse Opera Stichting zijn medewerking aan verschillende operaproducties zoals de kameropera 'De Gans' van Kees Olthuis, 'The Medium' van Menotti, 'The Bear' van William Walton en 'Salto Mortale' van Willem Stoppelenburg.
Er zijn vier grammofoonplaten van het Amsterdams Nonet verschenen met daarop werken van o.a. Beethoven, Berwald, Janácek, Keuris en Prokofjev.
# Dodge Zeo

De Dodge Zeo is een conceptwagen van het Amerikaanse merk Dodge. De auto werd voor het eerst getoond tijden de North American International Auto Show van 2008 in Detroit. Dodge heeft nog geen plannen bekendgemaakt om de Zeo in productie te nemen.

## Motor

De Dodge Zeo beschikt over een volledig elektrische motor met een vermogen van 200 kW. Samen met een accucapaciteit van 64 kWh geeft dat een actieradius van ongeveer 400 km. De Zeo kan worden opgeladen door deze aan te sluiten op het lichtnet. Extra stroom wordt opgewekt uit de wrijving die ontstaat bij het remmen.
# Trinia

Trinia is een geslacht uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De soorten komen voor van Europa tot in West-Siberië en Iran.

## Soorten

* Trinia biebersteinii Fedor.
* Trinia castroviejoi Gómez Nav., R.Roselló, E.Laguna, P.P.Ferrer, Peris, A.Guillén, A.Valdés & Sanchis
* Trinia crithmifolia (Willd.) H.Wolff
* Trinia dalechampii (Ten.) Janch.
* Trinia esteparia Uribe-Ech.
* Trinia frigida (Boiss. & Heldr.) Drude
* Trinia glauca (L.) Dumort.
* Trinia guicciardii (Boiss. & Heldr.) Drude
* Trinia hispida Hoffm.
* Trinia kitaibelii M.Bieb.
* Trinia leiogona (C.A.Mey.) B.Fedtsch.
* Trinia multicaulis (Poir.) Schischk.
* Trinia muricata Godet
* ↑ (en) Trinia Hoffm. Royal Botanic Gardens, Kew
... · Aciphylla · Actinotus · Aegopodium · Aethusa · Ammi (Akkerscherm) · Anethum · Angelica (Engelwortel) · Anisotome · Anthriscus (Kervel) · Apium (Moerasscherm) · Artedia · Astrantia (Sterrenscherm) · Athamanta · Azorella · Berula · Bifora · Bunium · Bupleurum (Goudscherm) · Carum (Karwij) · Caucalis · Chaerophyllum (Ribzaad) · Cicuta · Conium · Conopodium · Coriandrum · Crithmum · Cuminum · Daucus · Eryngium (Kruisdistel) · Falcaria · Ferula · Foeniculum · Heracleum (Berenklauw) · Levisticum · Myrrhis · Oenanthe (Torkruid) · Orlaya · Pastinaca (Pastinaak) · Petroselinum (Peterselie) · Peucedanum (Varkenskervel) · Pimpinella (Bevernel) · Pycnocycla · Sanicula · Scandix · Selinum · Silaum · Sium · Smyrnium (Zwarte kervel) · Steganotaenia ·
Torilis (Doornzaad) · Xanthosia · ...
# Kruimel

Een kruimel is een klein stukje eten, afkomstig van brood, koek of andere gebakken deegwaren, dat is afgebrokkeld en dan als afval achterblijft of in de voedingsindustrie wordt gebruikt als paneermeel.
Het woord werd voor het eerst in schriftelijke bronnen aangetroffen in 1526.
Veel mensen gooien kruimels in de prullenbak. Kruimels die op de grond terechtkomen trekken ongedierte aan. Ze worden om deze reden opgeruimd met behulp van een bezem, stoffer en blik, kruimeldief of in restaurants een tafelschuier.
Een afgeleide betekenis is die als bijnaam voor een klein kind, vaak gebruikt door ouders en/of grootouders. Broodkruimelnavigatie is een benaming voor het op websites achterlaten van een spoor van kruimels.
# Freddie Oversteegen

Freddie Oversteegen (Schoten, 6 september 1925 – Driehuis, 5 september 2018) was tijdens de Tweede Wereldoorlog een Nederlandse verzetsstrijdster in de Raad van Verzet (RVV). In de oorlogsjaren verrichtte zij veel verzetsactiviteiten met haar zus Truus en Hannie Schaft.
Freddie Oversteegen trad na de oorlog veel minder op de voorgrond dan haar zus Truus. Haar verklaring was: "Ik ben geen held, mijn zus was geen held. Maar we deden wat we moesten doen". Evenals Hannie Schaft deinsden de zussen Oversteegen er niet voor terug nazi's te liquideren. Hun motief was dat deze vijanden goede mensen doodden. Op de vraag hoeveel mensen ze had geliquideerd, antwoordde Freddie: "Zoiets moet je niet aan soldaten vragen".
Oversteegen zat jarenlang in het bestuur van de Stichting Nationale Hannie Schaft-Herdenking.
Op 15 april 2014 ontvingen Oversteegen en haar zus allebei het Mobilisatie-Oorlogskruis uit handen van minister-president Mark Rutte. Een buitengewone eer omdat de onderscheiding gewoonlijk door de burgemeester wordt uitgereikt.
Enkele maanden later, op 12 juni 2014, onthulden de beide zussen en burgemeester van Haarlem Bernt Schneiders de Truus Oversteegenstraat in de Haarlemse Slachthuisbuurt. In het verlengde ervan ligt de Freddie Oversteegenstraat, beide parallel aan de Hannie Schaftstraat.
Freddie Oversteegen overleed in 2018, één dag voor haar 93e verjaardag.
De roman 'Het meisje met de vlechtjes', geschreven door Wilma Geldof, is gebaseerd op het waargebeurde verzetsverleden van Freddie. Het boek kwam eind 2018 uit en is vertaald in het Duits "Reden ist Verrat", Italiaans, Tsjechisch en Bosnisch.
* ↑ ‘Als ze werd aangehouden met allerlei wapens, keek ze met een onschuldige blik’, Peter de Waard, de Volkskrant, 19 september 2018. Gearchiveerd op 21 september 2018.
* ↑ (en) Freddie Oversteegen: Dutch resistance fighter who lured Nazi soldiers into deadly ambushes, Harrison Smith, The Independent, 20 september 2018. Gearchiveerd op 15 april 2023.
* ↑ (en) 'Her war never stopped': the Dutch teenager who resisted the Nazis, Naomi O'Leary, The Guardian, 23 september 2018. Gearchiveerd op 29 mei 2023.
* ↑ Verzetszusjes onderscheiden door premier Rutte. Rijksoverheid (15 april 2014). Gearchiveerd op 4 augustus 2016. Geraadpleegd op 7 april 2023.
# Marleen Jochems

Marleen Jochems (Baarn, 24 januari 2000) is een Nederlands hockeyspeelster. In clubverband is ze actief als middenvelder bij SCHC.
Door een blessure kon ze in eind 2021 niet deelnemen met Jong Oranje aan het WK in Zuid-Afrika. Dit WK werd echter door de coronapandemie uitgesteld naar 2022, waardoor Jochems alsnog werd opgesteld. Ze behaalde samen met Jong Oranje de eerste plek.
In de zomer van 2023 debuteerde ze bij de Nederlandse hockeyploeg.

## Internationale erelijst

    1 Olympische spelen 2024 in Parijs
* ↑ https://www.schc.nl
* ↑ "De reuzensprongen van Marleen Jochems: ‘Nooit opgeven en mijn dromen najagen zit diep in mijn karakter’", BN DeStem, 7 december 2023.
* ↑ https://hockey.nl/held/marleen-jochems/. Gearchiveerd op 17 juni 2024.
Felice Albers ·
Joosje Burg ·
Pien Dicke ·
Luna Fokke ·
Yibbi Jansen ·
Marleen Jochems ·
Sanne Koolen ·
Renée van Laarhoven ·
Frédérique Matla ·
Freeke Moes ·
Laura Nunnink ·
Lisa Post ·
Pien Sanders ·
Marijn Veen ·
Anne Veenendaal (K) ·
Maria Verschoor ·
Xan de Waard ·
Coach: Paul van Ass
# Motor

Een motor (Latijn voor beweger) is een machine die bepaalde soorten energie omzet in bewegingsenergie. Meestal betreft het een ronddraaiende beweging, maar lineaire bewegingen zijn ook mogelijk.

## Indeling naar toepassing

Een motor kan bestemd zijn voor aandrijving van een machine, bijvoorbeeld een motorvoertuig, of een machine voor hijsen/optillen, boren, zagen, schroeven, schuren, poetsen, wassen, pompen, zuigen of graven of een mechanische klok.

## Indeling naar aangevoerde energie

Er wordt onderscheid gemaakt aan de hand van de vorm van energie die aangevoerd wordt. Zo zijn er:
* Elektrische motoren die gebruikmaken van elektromagnetische energie.
* Warmtemotoren die gebaseerd zijn op thermodynamische wetten. Bij deze motoren gebeurt de omzetting door temperatuurverschillen. Deze kunnen er zowel uitwendig zijn (bijvoorbeeld de stirlingmotor) of door inwendige verbranding veroorzaakt worden. De verbranding op zijn beurt is dan een omzetting van chemische energie naar warmte-energie.
* Stromingsenergie kan gebruikt worden om een rad of een turbine aan te drijven.
* Een stoommachine is, volgens bovenstaande definitie, ook een motor, maar wordt niet zo genoemd. Dat komt waarschijnlijk doordat het woord 'motor' pas werd ingevoerd toen de stoommachine al bestond.

## Voorbeelden

* Dieselmotor
* Elektromotor
* Gasturbine
* Hydromotor
* Mengselmotor
* Persluchtmotor
* Raketmotor
** Vastebrandstofmotor
** Vloeibarebrandstofmotor
* Straalmotor
* Tweetaktmotor
* Veermotor
* Viertaktmotor
* Wankelmotor
* Ionenmotor
# Hotel Terrasse

Hotel Terrasse was een hotelgebouw in neomoorse stijl in Brussel, gebouwd in 1880 naar een ontwerp van Henri Rieck. Het lag aan de Zuidlaan nr. 2 op de hoek met de Maurice Lemonnierlaan. De naam verwees naar het grote dakterras op de eerste verdieping. Nadat aan de hotelactiviteit een einde kwam tegen de Tweede Wereldoorlog, betrok de bank Crédit Anversois het pand met de fraaie hoefijzerbogen.
Omstreeks 1955 werd het gebouw neergegooid en vervangen door een modernistische hoogbouw die het vroegere bouwvolume enigszins repliceerde, in grotere verhoudingen. Het hoekgebouw werd vanaf 1957 in gebruik genomen als tramstation "Grondwettunnel" en in 1976 omgevormd tot premetrostation Lemonnier.

## Externe link

* Maurice Lemonnierlaan 219-221 (Inventaris Bouwkundig Erfgoed)
# Louis de Brouchoven de Bergeyck

Graaf Louis Charles Joseph Marie de Brouchoven de Bergeyck (Antwerpen, 14 mei 1871 - 20 december 1938) was een Belgisch politicus voor de Katholieke Partij.

## Levensloop

De Brouchoven was de oudste van de tien kinderen van graaf Florimond de Brouchoven de Bergeyck (1839-1908) en zijn volle nicht Alix de Brouchoven (1849-1880). Louis werd als niet-adellijke geboren, want het is pas in 1877 dat Florimond de adelserkenning verkreeg die zijn voorouders hadden nagelaten aan te vragen. In 1898 verkreeg hij bovendien de overdraagbaarheid van zijn titel van graaf op al zijn mannelijke nazaten. Florimond, schoonzoon en neef van Charles de Bergeyck, lid van het Nationaal Congres, werd senator voor Sint-Niklaas van 1884 tot aan zijn dood.
Louis de Brouchoven trouwde in 1894 met Marie-Louise Moretus Plantin (1873-1926) en hertrouwde in 1928 met Alix de Roest d'Alkemade (1876-1964). Uit zijn eerste huwelijk had hij niet minder dan dertien kinderen.
Louis de Bergeyck was doctor in de rechten. Op 12 november 1893 hield de Beverense harmonie Kunst en Vreugd een grote serenade voor het kasteel Cortewalle, na zijn laatste examen, dat hij met onderscheiding had afgelegd. In 1907 werd hij benoemd tot gouverneur van de provincie Antwerpen, ambt dat hij slechts korte tijd bekleedde.
In 1908 nam hij immers ontslag, om zijn overleden vader te kunnen opvolgen als politiek mandataris voor de Katholieke Partij in het arrondissement Sint-Niklaas. Hij zetelde in de Kamer van volksvertegenwoordigers van 1908 tot 1912 en in de Senaat van 1918 tot 1936.
De Bergeyck was commissaris van Crédit Anversois en van Banque belge des prêts fonciers. Hij was ook stichtend voorzitter van de kredietmaatschappij voor de bouw van werkmanswoningen Vlaamsche Heerd.
Louis de Brouchoven de Bergeyck was de laatste van de familie die in de nationale politiek actief was. Behoudens nog een paar burgemeesterschappen in landelijke gemeenten, opteerden de nazaten voor een carrière in de zakenwereld of in het leger. Hij had het kasteel Cortewalle aan een van zijn broers gelaten en verwierf 1910 een domein met kasteel Vrieselhof in de gemeente Oelegem. Het kasteel werd in de jaren zeventig verkocht maar de kleindochter van Louis de Bergeyck woont nog steeds op een deel van het domein dat nog altijd in familiaal bezit is.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894 - 1972, Antwerpen, 1972.
* Gabriel WILLEMS & Richard WILLEMS, Cortewalle, Bornem, 2000.
* Steve HEYLEN, Bart DE NIL, Bart D’HONDT, Sophie GYSELINCK, Hanne VAN HERCK en Donald WEBER, Geschiedenis van de provincie Antwerpen. Een politieke biografie, Antwerpen, Provinciebestuur Antwerpen, 2005.

## Externe link

* Fiche Louis de Brouchoven de Bergeyck (1871-1938) in ODIS
# Wanderson de Paula Sabino

Wanderson de Paula Sabino (Nova Venécia, 22 juni 1977) is een Braziliaans voormalig voetballer die vooral bekend is onder zijn voetbalnaam Somália.
Somália begon zijn loopbaan als aanvaller in 1996 bij América-MG. Hierna speelde hij voor het Sloveense Publikum voor hij in 1999 bij Feyenoord kwam. Hij maakte in Rotterdam niet veel indruk maar scoorde wel een belangrijk doelpunt in de Champions League. In het seizoen 2000/01 werd hij verhuurd aan SBV Excelsior. Hij keerde terug bij América-MG en speelde sindsdien voor AD São Caetano (dat hem verhuurde aan Al-Hilal (Saoedi-Arabië), Goiás EC, Grêmio, Santos FC en het Zuid-Koreaanse Busan I'Park). In 2007 ging hij naar Fluminense FC en sinds 2009 speelde hij voor Clube Náutico Capibaribe. Na een half jaar vertrok hij naar Brasiliense FC. In 2010 speelde hij voor Duque de Caxias FC dat hem in 2011 aan Figueirense FC verhuurde. In 2012 en 2013 kwam hij uit voor Boavista RJ dat hem eerst verhuurde aan AD São Caetano. Vervolgens kwam Somália uit voor Betim EC (2013), Bonsucesso FC (2014), opnieuw Boavista RJ (2014) en Princesa do Solimões EC (2014). In 2015 speelde hij voor America FC. Anno 2017 speelt hij voor América FC (TO). In 2018 speelde hij nog voor Taboão da Serra. Eind 2018 nam hij in het amateurvoetbal nog deel aan de Copa Itatiaia voor de regio Novo Cristinade (Betim) namens União uit Bonfim (Minas Gerais).

## Erelijst

Feyenoord
* Eredivisie: 1999
* Nederlandse Super Cup: 1999
America-RJ
* Campeonato Carioca Série B: 2015
# Allerheiligst Hart van Jezuskerk (Etten-Leur)

De Allerheiligst Hart van Jezuskerk was een katholiek kerkgebouw in de tot de Noord-Brabantse gemeente Etten-Leur behorende plaats Etten, gelegen aan Kerkwerve 2.
In 1954 werd een nieuwe parochie opgericht in het zich snel uitbreidende Etten en wel in de wijk Banakkers. De in traditionalistische stijl vormgegeven kerk werd gebouwd in 1957. Het is een sobere bakstenen driebeukige kruiskerk met zware vieringtoren, welke op vroegchristelijke en romaanse voorbeelden is gebaseerd. Architect was W.J. Bunnik. Deze kerk is in 2012 afgebroken.
* ReliWiki
* Het Geheugen
* BHIC
# Phyllobothrium vagans

Phyllobothrium vagans is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Phyllobothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Phyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Haswell.
# William Gilbert Chaloner

William Gilbert Chaloner (Londen, 22 november 1928 - aldaar, 13 oktober 2016) was een Britse botanicus die zich heeft gespecialiseerd in paleobotanie.
Chaloner bezocht Kingston Grammar School. Hij volgde avondlessen in geologie bij Chelsea Polytechnic. In 1947 begon hij bij de University of Reading met studies botanie, chemie en geologie. Hierna specialiseerde hij zich aan dezelfde universiteit in paleobotanie. Hij behaalde zijn PhD in 1953 op een proefschrift met betrekking tot in-situsporen van wolfsklauwen uit het Carboon.
In 1956 werd Chaloner aangenomen als docent op de afdeling botanie aan University College London. In 1961 was hij gedurende een jaar gasthoogleraar aan de Pennsylvania State University op de afdeling geowetenschappen. In 1965 en 1966 onderwees hij aan de University of Nigeria. Tussen 1972 en 1979 was hij hoogleraar aan Birkbeck College, University of London. In 1979 werd hij hoogleraar aan het Bedford College van de universiteit van London. In 1981 was hij gasthoogleraar aan de University of Massachusetts. In 1985 werd hij hoogleraar en hoofd van de School of Life Sciences aan Royal Holloway, University of London. Tussen 1988 en 1991 was hij andermaal gasthoogleraar aan de University of Massachusetts. In 1994 ging hij met emeritaat.
Chaloner is onder meer verkozen als Fellow of the Royal Society (1976), corresponderend lid van de Botanical Society of America (1987), buitenlands lid van de Académie des Sciences (1989) en erelid van de International Organisation of Palaeobotany. In 1985 en 1986 was hij vicevoorzitter van de Geological Society of London. Tussen 1985 en 1988 was hij voorzitter van de Linnean Society of London. In 1991 kreeg hij de Linnean Medal voor zijn verdiensten voor de plantkunde. Diverse fossiele planten zijn naar hem vernoemd, waaronder Chaloneria, Ocksisporites chaloneri en Lycospora chaloneri.
Chaloner heeft onder meer gepubliceerd over studies met betrekking tot stuifmeel en sporen, rasterelektronenmicroscopie van fossiele planten, het gebruik van fossiele planten voor de analyse van het klimaat in vroegere tijden en interacties tussen planten en dieren in de prehistorie. Samen met Else Marie Friis en Peter Crane voerde hij de redactie over het boek The Origins of Angiosperms and their Biological Consequences dat in 1987 bij Cambridge University Press verscheen.
Chaloner overleed op 87-jarige leeftijd en werd begraven aan de East Sheen Cemetery.
# County Longford

County Longford (Iers: An Longfort) is een graafschap in Ierland in de provincie Leinster. De hoofdstad is de stad Longford. Het graafschap heeft een oppervlakte van 1091km² en telt van 39.000 inwoners(2011)
Het graafschap heeft een lange geschiedenis en kreeg zijn naam, nadat stamhoofd Farrell hier zijn fort stichtte na de Slag om Clontarf in 1014. Hiervoor had het deel uitgemaakt van het koninkrijk Annaly. Ook in de sagen van de Tuatha Dé Danann speelt het landschap Longford een rol.
Op de Ierse nummerplaten wordt Longford afgekort tot LD. De sportkleuren van het graafschap zijn blauw en geel.

## Plaatsen

| Engels | Iers | Inwoners |
| Abbeylara | Mainistir Leathrátha | 0.245 245 |
| Edgeworthstown | Meathas Troim | 2.199 |
| Killoe | Cill Eo | - |
| Lanesborough-Ballyleague | Béal Átha Liag | 1.733 |
| Longford | An Longfort | 10.952 |
| Mullinalaghta | Mullach na Leachta | 0.447 447 |

## Externe link

* (en) Website van Longford County Council
# Fiep

Fiep kan verwijzen naar:
* Fopspeen
* Preoccupatie
* Fiep Westendorp, Nederlands tekenares
* Fiep (band), Nederlandse band
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Fiep en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hervormde kerk (Koekange)

De Hervormde kerk van Koekange is een zaalkerk met een half ingebouwde toren in het Drentse dorp Koekange. De kerk is in 1965 aangewezen als rijksmonument. Het gebouw is in gebruik bij de PKN en de Nederlandse Gereformeerde Kerken.

## Geschiedenis

Koekange kreeg in 1331 een eerste kerk, gewijd aan Johannes de Doper. De inventaris van de huidige kerk stamt grotendeels uit die voorganger. De huidige kerk werd gebouwd in 1834. Het gebouw heeft spitsboogvensters. De toren werd in 1912 toegevoegd ter vervanging van de losse klokkenstoel. De luidklok uit 1627, gegoten door Kiliaen Wegewaert, is toen in de toren gehangen.
In 1925-26 werd nog een consistoriekamer toegevoegd.

## Interieur

De kerk is gedekt met een tongewelf. De preekstoel en twee herenbanken zijn vervaardigd rond 1755-60, waarbij wordt aangenomen dat ze zijn getimmerd door de toenmalige predikant Hartman. Een van de herenbanken was voor de familie van Holthe tot Echten.
De avondmaalstafel is in 1984 geschonken door de provincie Drenthe ter gelegenheid van de restauratie. De zilveren avondmaalsbeker is in de 17e eeuw vervaardigd door een onbekende zilversmid uit Amsterdam.
Het orgel uit het jaar 2000 is van de hand van de orgelbouwer L. Adolf uit Meppel, die nieuw pijpwerk inbouwde in de oorspronkelijke kas uit 1911 van J. Proper uit Kampen. Het instrument heeft twee manualen, elf registers en een aangehangen pedaal.

## Fotogalerij

* Interieur met preekstoel en herenbank
* Avondmaalsbeker
* Interieur met orgel