OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Het recht op luiheid

Het recht op luiheid (oorspronkelijk in het Frans Le droit à la paresse) is een pamflettistisch werk van de Franse socialist Paul Lafargue uit de jaren 80 van de 19e eeuw ter weerlegging van het recht op werk zoals dat was opgeëist in het revolutiejaar 1848. Het is Lafargues bekendste werk. Eerst verscheen het in 1880/'81 het tijdschrift L'Égalité en in 1883 als brochure.

## Inhoud

Lafargue hekelt in zijn geschrift de ideologische (morele), burgerlijke ("bourgeoisie") en kapitalistische opvattingen omtrent loonarbeid van zijn tijd. Er bestond toen nog geen wettelijke regeling van de arbeidsovereenkomst of sociaal recht. De arbeider was vaak overgeleverd aan de willekeur van de werkgever van wie hij afhankelijk was.
Daarbij bekritiseert Lafargue op satirische wijze ook de arbeidersbeweging. Hij vond dat hun opmerkelijke werkzucht de arbeiders en hun gezinnen echt niet gelukkiger zouden maken. Het zogenaamd recht op werk opeisen vond hij onder de toenmalige maatschappelijke omstandigheden niet revolutionair maar een schandelijke vergissing, die slechts zou leiden tot meer ellende en meer vervreemding.
In een wettelijke regeling zoals de achturige werkdag, zoals een andere eis destijds luidde, zag hij evenmin enig heil: de arbeider zou niet langer moeten werken dan nodig is om in zijn bestaan en dat van zijn gezin te voorzien; een mens leeft niet om te werken, maar werkt om te leven.
Lafargue bepleit evenwel geen grondrecht op luiheid, maar de afschaffing van de kapitalistische productiemethode en de arbeid in loondienst.

## Literatuur
### Franse uitgaven

* Le droit à la paresse - réfutation du droit au travail de 1848, uitg. Bibliothèque Populaire, Brussel (1883)
* Le droit à la paresse, uitg. Maspero, Parijs (1982)

### Nederlandse vertalingen

* Het recht op luiheid, vert. dr. J. De Wachter, uitg. J. Emmering, Amsterdam (1916)
* Het recht op luiheid, inl. A.L. Constandse, uitg. De Arbeiderspers, Amsterdam (1974)
* Het recht op luiheid, uitg. Voltaire, 's-Hertogenbosch (2008)
# Hamburg Masters 1989

De Hamburg Masters is een internationaal hockeytoernooi voor mannen, dat onder auspiciën staat van de Duitse hockeybond. Aan de eerste editie in de Noord-Duitse stad Hamburg deden vijf landen mee: Argentinië, Australië, Sovjet-Unie, Spanje en gastland West-Duitsland.

## Uitslagen
### Woensdag 27 september 1989

* Argentinië-West-Duitsland 1-5
* Australië-Spanje 5-0
* Sovjet-Unie vrij

### Donderdag 28 september 1989

* Argentinië-Sovjet-Unie 0-2
* Spanje-West-Duitsland 2-3
* Australië vrij

### Vrijdag 29 september 1989

* Argentinië-Spanje 2-1
* Australië-Sovjet-Unie 4-1
* West-Duitsland vrij

### Zaterdag 30 september 1989

* Spanje-Sovjet-Unie 3-3
* Australië-West-Duitsland 2-3
* Argentinië vrij

### Zondag 1 oktober 1989

* Argentinië-Australië 2-3
* Sovjet-Unie-West-Duitsland 3-4
* Spanje vrij

## Eindstand

| № | Land | WG | W | G | V | DV | DT | +/– | Punten |
| 1 | West-Duitsland | 4 | 4 | 0 | 0 | 15 | 8 | +7 | 8 |
| 2 | Australië | 4 | 3 | 0 | 1 | 14 | 6 | +8 | 6 |
| 3 | Sovjet-Unie | 4 | 1 | 1 | 2 | 9 | 11 | –2 | 3 |
| 4 | Argentinië | 4 | 1 | 0 | 3 | 5 | 11 | –6 | 2 |
| 5 | Spanje | 4 | 0 | 1 | 3 | 6 | 13 | –7 | 1 |
1989 · 1993 · 1996 · 1997 · 1998 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019
# Matfried van Metz

Matfried I van Metz (Matfried I van de Metzgouw, ca. 885 - ca. 930) werd in 926 graaf van de Metzgouw. Hij was een zoon van Adalhard II, rijksgraaf van Metz (835-890) en Adelheid, dochter van graaf Matfried II van de Eifelgouw. Hij had twee broers, Gerard I van Metz en bisschop Richer van Luik. Matfried trouwde met Lantsinde, de dochter van graaf Radald en zijn vrouw Rotrud, zuster van bisschop Dado van Verdun. Hun zoon Adalbert I volgde hem op na zijn dood.

## Naamgever

Matfrieds overgrootvader van moederszijde was Matfried van Orléans (795 - Italië, 836), rond 818 de Frankische graaf van Orléans tijdens het bewind van keizer Lodewijk de Vrome. Hij wordt meestal beschouwd als de eerste van de stamlijn die bij historici bekend staat als de Matfriedingen, en wordt ook wel aangeduid als 'Matfried I'.

## Strijd om Lotharingen

In 895 stelde koning Arnulf van Karinthië, koning van Oost-Francië, zijn onechte zoon Zwentibold aan als koning van Lotharingen. Zwentibolds heerschappij werd door de Lotharingse graven betwist. Zwentibolds ergste vijanden waren de machtige graaf Reinier I van Henegouwen en de broers Gerard en Matfried van de Metzgouw.
Zwentibold werd op 13 augustus 900 door Gerard en Matfried gedood 'niet ver van de Maas', in de omgeving van Susteren. Direct na Zwentibolds dood hertrouwde zijn weduwe, Oda van Saksen, met Matfrieds oudere broer Gerard. Het lukte Gerard en Matfried niet om hun gezag over Lotharingen te vestigen. Lodewijk IV degradeerde het koninkrijk tot het hertogdom Lotharingen en stelde Gebhard van Franconië in 903 aan als eerste hertog. In 910 stierven Gebhard van Franconië en Matfrieds broer Gerard, en in 911 stierf Lodewijk IV. Na de dood van Lodewijk het Kind verwierp de adel van Lotharingen de soevereiniteit van Koenraad I en kozen Karel de Eenvoudige van West-Francië als hun koning. Aanvankelijk werd de militaire autoriteit in Lotharingen toegewezen aan graaf Reinier I van Henegouwen, maar na diens dood in 915 werd Wigerik paltsgraaf van Lotharingen. Tussen 911 en 926 was er geen hertog van Lotharingen maar een paltsgraaf. De titel van graaf van Metz bleef ook vacant.
In 926 werd Everhard III van Franken, door koning Hendrik de Vogelaar aangesteld als nieuwe hertog en Matfried kreeg de titel van graaf van Metz terug. In 929 kreeg Giselbert II, de zoon van zijn bondgenoot Reinier I van Henegouwen, het hertogdom Lotharingen, als bruidsschat, na het huwelijk met de dochter van Hendrik de Vogelaar, Gerberga van Saksen. Na zijn dood was ging de titel over naar zijn zoon Adalbert I.
# Aleppo (gouvernement)

Aleppo (Arabisch: حلب, Ḥalab) is een gouvernement van Syrië, met een bevolking van 4.393.000.

## Districten

* Afrin
* Al-Bab
* Atarib
* As-Safirah
* Ayn al-Arab
* Azaz
* Dayr Hafir
* Jarabulus
* Manbij
* Mount Simeon
Deze districten zijn verdeeld in 46 subdistricten (nawāḥī).

## Plaatsen

* Kobani / 'Ayn al-'Arab
* Sarrin
* Tall 'Ali
Al-Hasakah · Aleppo · Damascus · Deir ez-Zor · Dera · Hama · Homs · Idlib · Latakia · Quneitra · Raqqa · Rif Dimashq · As-Suwayda · Tartous
# Vic Silayan

Victor Payumo Silayan (Gapan, 31 januari 1929 – 30 augustus 1987), beter bekend als Vic Silayan, was een Filipijns acteur. Hij speelde rollen in meer dan 300 films. Silayan werd het meest bekend door zijn rollen in 'Kisapmata' (1981) en 'Karnal' (1983).

## Biografie

Victor Silayan werd geboren op 31 januari 1929 in Gapan in de Filipijnse provincie Nueva Ecija. Hij volgde middelbaar schoolonderwijs aan de Nueva Ecija High School. Gedurende de Tweede Wereldoorlog, toen hij al in Manilla woonde, raakte Silayan ernstig gewond toen een vliegtuigbom vlakbij hem neerkwam. In 1951 voltooide Silayan een Bachelor of Arts-opleiding aan de Ateneo de Manila University. Nadien begon hij zijn carriere als acteur. Hij acteerde in toneelstukken vanaf 1953 ook in films, toen hij toen regisseur Lamberto Avellana werd gecast voor een rol als kapitein van de Philippine Constabulary in de film 'Huk sa Bagong Pamumuhay'. Het was het begin van een carrière waarin hij rollen speelde in meer dan 300 films en veelal speelde Silayan daarin de bad guy. Hij werd bijvoorbeeld vaak gevraagd voor de rol van Japanse officier in de Tweede Wereldoorlog. Het grootste deel van de films waarin Silayan speelde waren Filipijnse films, maar hij acteerde ook in enkele buitenlandse producties.
Silayan speelde rollen in diverse Filipijnse filmklassiers als 'Anak Dalita', 'Badjao' en 'Malvarosa'. Hij werd echter het meest bekend door zijn rollen in 'Kisapmata' (1981) en 'Karnal' (1983). In 'Kisapmata', een psychologische horrorfilm van regisseur Mike de Leon, speelde Silayan een bezitterige vader en echtgenoot, die uiteindelijk zijn hele familie en zichzelf om het leven brengt na een conflict met zijn zwangere dochter. In 'Karnal', een film onder regie van Marilou Diaz-Abaya speelt Silayan de rol van Gusting, de (schoon)vader van een pasgetrouwd stel, een erg wrede man die zich misdraagt door onder andere incest en moord te plegen.
Silayan werd in zijn carrière 9 maal genomineerd voor een FAMAS Award, een van de belangrijkste filmprijzen in de Filipijnen. Hij won eenmaal een FAMAS Award voor beste mannelijke bijrol (1984). Verder won hij tweemaal een Gawad Urian Award voor beste acteur (1977 en 1982) en eenmaal een Gawad Urian Award voor beste mannelijke bijrol (1984). Daarnaast won Silayan de prijs voor beste mannelijke bijrol op op het Metro Manila Film Festival in 1977 en die voor beste acteur voor zijn rol in 'Kisapmata' in 1981. In 2007 kreeg hij op de 24e editie van de uitreiking van de Luna Awards (voorheen FAP Awards) postuum een Lamberto Avellana Memorial Award.
Silayan overleed in 1987 op 58-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartaanval. Hij had een zoon en een dochter Chat Silayan. Zijn dochter won de Miss Philippines verkiezingen van 1980 en eindigde in datzelfde jaar als 4e bij de Miss Universe verkiezingen en was ook actrice.
# Surinaams grondwettelijk referendum 1987

Op 30 september 1987 werd in Suriname een grondwettelijk referendum gehouden. Kiezers werd gevraagd om de nieuwe grondwet van het land goed te keuren. Het voorzag in de vorming van een De Nationale Assemblée met 51 zetels die door middel van democratische verkiezingen wordt gekozen, en een president die door de Assemblée wordt gekozen. Meer dan 96% van de kiezers stemde voor. Er was een opkomst van 62,7%.
De grondwet zorgde ervoor dat militairen een grote invloed zouden houden. Het Nationale Leger kreeg erin de verantwoordelijkheid voor de "verdediging van de soevereiniteit en zelfstandigheid alsmede het beschermen van de hoogste rechten en vrijheden van het land en volk met het dienen van rechtsorde, vrede en veiligheid."
Het uiterst hoge percentage van de kiezers die vóór stemden, was schijn. Legerleider Bouterse had van tevoren aangekondigd dat als de grondwet niet werd goedgekeurd, de verkiezingen van 25 november 1987 niet door zouden gaan. Het volk had daarom niet echt een keuze.

## Uitslag

| Keuze | stemmen | % |
| Voor | 114.719 | 96,9 |
| Tegen | 3617 | 3.1 |
| Ongeldige / blanco stemmen | 3999 | - |
| Totaal | 122.335 | 100 |
| Geregistreerde kiezers / opkomst | 195.099 | 62,7 |
| Bron: Nohlen |||
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel 1987 Surinamese constitutional referendum op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 Ivo Evers & Pieter van Maele, 'Bouterse aan de macht', pag. 45-46, ISBN 9789023472933, 2012
# László Földy

László Földy (Boedapest, Hongarije, 30 september 1934 – Basel, Zwitserland, 17 februari 2015) was een professioneel tafeltennisser die uitkwam voor Hongarije.
Hij trouwde met tafeltennisster Éva Kóczián.

## Belangrijkste resultaten

* WK
** 2 Zilver met het team in 1957.
** 2 Zilver met het team in 1959.
** 3 Brons in het gemengd dubbelspel in 1953 met zijn echtgenote Éva Földy.
** 3 Brons met het team in 1955.
** 3 Brons in het mannen dubbelspel in 1959 met Zoltán Berczik.
** 3 Brons met het team in 1961.
* EK
** 1 Goud met het team in 1958.
** 1 Goud met het team in 1960.
** 3 Brons in het enkelspel in 1960.
# Jeroen de Leijer

Jeroen de Leijer (Hilvarenbeek, 29 april 1969) is een Nederlands striptekenaar, die studeerde aan de kunstacademie St. Joost in Breda. Zijn bekendste werk is Eefje Wentelteefje.

## Loopbaan

De Leijer woont in Tilburg. Hij treedt met de Eefje Wentelteefje Roadshow in het land op en maakt televisieprogramma's, onder andere voor Omroep Brabant en de VPRO. Samen met onder meer Gummbah richtte De Leijer de Bond Tegen Humor op, met het small press-tijdschrift De Bedenkelijk Kijkende Grondeekhoorn, waar 11 nummers van verschijnen.
Behalve Eefje Wentelteefje maakte De Leijer onder meer de strips Radio Bergeijk (naar het gelijknamige radioprogramma) en Ragnar Plasbips.
In 2013 kreeg Jeroen de Leijer de Ad Vinkenprijs, een prijs die sinds 1989 eens in de twee jaar uitgereikt wordt aan een persoon die een bijzondere bijdrage levert aan de kleinkunst in Tilburg. Bij de officiële uitreiking van de prijs gaf wethouder Marjo Frenk van Cultuur aan dat de prijs wordt toegekend omdat Jeroen de Leijer bijzonder veelzijdig is, met sterke lokale wortels en nationale bekendheid. Hij is actief in het Tilburgse veld aanwezig, hij verbindt zich graag met anderen en werkt samen met heel veel uiteenlopende makers.
In 2015 richtte hij met Marjolein Schalk en Steppie Lloyd Trumpstein het small press tijdschrift Wobby op, dat zelf gedrukt wordt op een Risgraph Duplicator. Het blad verschijnt 4 keer per jaar met wisselende gasttekenaars en -schrijvers.
Jeroen de Leijer is - naar eigen zeggen - naast een briljant tekenaar ook spiritueel gids en bedenker van de Kenjezelf Kit. Middels lezingen en workshops biedt hij de mogelijkheid om middels de spirituele kaarten te komen tot een bijzondere mate van zelfreflectie.
Eind 2022 verscheen van de hand van Jeroen de Leijer en zijn zoon Boris de Leijer de graphic novel Naar Texas en terug. Dit boek kreeg een zeer positieve ontvangst.
Samen met Frans van der Meer is Jeroen de Leijer sinds 2010 de vaste hilarische afsluiter van het Milieucafé een talkshow over leefbaarheid en duurzaamheid in Tilburg.
# Jim Moran (basketballer)

James Timothy Moran (Syosset, 3 december 1978) is een Amerikaans-Iers basketbalcoach en voormalig basketballer.

## Carrière

Moran speelde collegebasketbal voor de William & Mary Tribe van 1997 tot 2001. In 2001 werd hij niet gekozen in de NBA draft en tekende daarop in de Spaanse eerste klasse bij CB Gran Canaria. Hij speelde de volgende tien seizoen bij de Spaanse club en won vijf keer de Trofeo Gobierno de Canarias. De club trok hierna zijn nummer 20 terug.
In november 2013 begon zijn coachingscarrière als player development coach bij de Maine Red Claws. Het seizoen erop werd hij associate video coordinator bij de Portland Trail Blazers. In 2015 werd hij gepromoveerd tot assistent-coach onder Terry Stotts en bleef coach tot aan zijn ontslag in 2021. Hij werd daarop assistent-coach bij de Detroit Pistons waar hij twee seizoen onder Dwane Casey stond. In 2023 werd hij hoofdcoach van de Rip City Remix in de NBA G League in hun eerste seizoen. Voor het seizoen 2024/25 werd hij assistent-coach onder Mike Brown bij de Sacramento Kings.

## Erelijst

* Trofeo Gobierno de Canarias: 2003, 2004, 2005, 2006, 2007
* Nummer 20 teruggetrokken door CB Gran Canaria
* ↑ (en) Jim Moran. William & Mary Athletics (1 januari 1999). Geraadpleegd op 2 augustus 2024.
* ↑ (es) armas, óliver suárez, Jim Moran: «Estoy feliz por Sitapha». Canarias7 (29 augustus 2022). Geraadpleegd op 2 augustus 2024.
* 1 2 3 (en) Jim Moran Named Head Coach of Portland G League Team. www.nba.com. Geraadpleegd op 2 augustus 2024.
* ↑ (en) II, Omari Sankofa, Detroit Pistons announce coaching staff hires; Jim Moran will join franchise from Portland. Detroit Free Press. Geraadpleegd op 2 augustus 2024.
* ↑ (en) Wissinger, Greg, Sacramento Kings adding Jim Moran to coaching staff. The Kings Herald (26 juli 2024). Geraadpleegd op 2 augustus 2024.
* ↑ (en) Deckard, Dave, Trail Blazers Lose Coach to Sacramento Kings. Blazer's Edge (25 juli 2024). Geraadpleegd op 2 augustus 2024.
* Profiel op Proballers
# Rabdomyosarcoom

Het rabdomyosarcoom is een weke delen tumor (of sarcoom) die voornamelijk voorkomt bij kinderen en adolescenten. Het ontstaat uit embryonale cellen die uit kunnen rijpen naar spiercellen. Het is de meest voorkomende weke-delen-tumor bij kinderen en kan bijna op elke plek in het lichaam ontstaan. Sarcomen komen bij 6 tot 8 op de 1.000.000 kinderen voor en 60% hiervan zijn rabdomyosarcomen. De meest voorkomende types zijn het embryonaal- en het alveolair rabdomyosarcoom.

## Symptomen

De symptomen van het rabdomyosarcoom zijn afhankelijk van de lokalisatie waar de tumor zich bevindt en zijn meestal het gevolg van druk van de tumor op omliggende weefsels of organen.

## Diagnose

De diagnose rabdomyosarcoom kan eigenlijk alleen worden gesteld door het tumorweefsel te onderzoeken. Hiervoor zal een stukje weefsel of biopt worden afgenomen van de tumor. Van tevoren zal door middel van röntgenonderzoek, een echografie, MRI, CT, PET scan en/of botscan worden beoordeeld waar de tumor zich precies bevindt, hoever deze is doorgegroeid en of er aanwijzingen zijn voor uitzaaiingen.

## Behandeling

De behandeling van deze tumor is bijna altijd een combinatiebehandeling. Eerst volgt chemotherapie om de tumor kleiner te maken en eventuele uitzaaiingen te voorkomen of te behandelen. Daarna volgt de zogenaamde lokale behandeling waarbij er een operatie plaatsvindt om de tumor te verwijderen eventueel gecombineerd met lokale bestraling. Ten slotte volgt vaak opnieuw chemotherapie eventueel gevolgd door uitwendige bestraling.
* ↑ Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
# Ittervoort

Ittervoort is een kerkdorp in Midden-Limburg. Sinds 1 januari 2007 maakt het deel uit van de gemeente Leudal. Wat voorzieningen betreft, ligt het dorp halverwege Weert en Roermond, daarnaast ligt de Belgische stad Maaseik niet ver.

## Etymologie

De naam "Ittervoort" verwijst naar de Itterbeek en naar een voorde waar de heirbaan Maastricht-Nijmegen de intussen drooggevallen Santforter Beek kruiste. De naam Ittervoort werd voor het eerst vermeld in 1252, terwijl er in 1343 melding werd gemaakt van een brug op die plaats.

## Geschiedenis

Tijdens het ancien régime was Ittervoort een gehucht in het abdijvorstendom Thorn. Daarna werd het samen met de buurtschappen Santfort (gedeeltelijk) en Schillersheide een zelfstandige gemeente. De exclaves Groot-Beersel en Opwinkel werden in 1843 Belgisch. Op 1 juli 1942 werd Ittervoort bij de voormalige gemeente Hunsel gevoegd.
Na de Tweede Wereldoorlog werd Ittervoort uitgebreid met enkele woonwijken.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Margarethakerk. De huidige eenbeukige kerk is in 1935 gebouwd naar een ontwerp van architect Joseph Franssen. De vorige kerk was een waterstaatskerk uit 1846 die op dezelfde plaats stond. In 1894 werd hier een toren aan gebouwd die deels behouden werd voor de huidige kerk.
* De Kerkhofkapel op de begraafplaats aan de zuidzijde van de Napoleonsweg.
* De Sint-Margarethakapel in het zuidwesten van het dorp.
* De Sint-Annakapel in buurtschap Schillersheide ten noordoosten van het dorp.
* De Schouwsmolen, een watermolen op de Itterbeek.
* Woonhuis Margarethastraat 34, met een gevelsteen die het jaartal 1770 toont.
# Nederweert-Eind

Nederweert-Eind, ook Eind genoemd (Limburgs: D'Indj) is een kleine kern, onderdeel van de gemeente Nederweert in de Nederlandse provincie Limburg.

## Bezienswaardigheden

* Het openluchtmuseum Eynderhoof is een door vrijwilligers gerund museum, waar het leven rond het begin van de 20e eeuw wordt uitgebeeld.
* De Gerardus Majellakerk was in de jaren 50 van de 20e eeuw een klein bedevaartsoord voor deze heilige.
* Kruiskapel
* Kerkhofkapel
# Mariakapel (Roosteren)

De Mariakapel is een kapel in Roosteren in de Nederlandse gemeente Echt-Susteren. De kapel staat op de hoek van de Maaseikerweg met de Kokkelertstraat in het westen van het dorp in buurtschap Kokkelert.
De kapel is gewijd aan de heilige Maria.

## Geschiedenis

In 1945 werd de kapel door buurtbewoners gebouwd ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand.

## Gebouw

De wit geschilderde bakstenen kapel is opgetrokken op een rechthoekig plattegrond en wordt gedekt door een verzonken zadeldak met pannen. In de beide zijgevels is elk een segmentboogvormig venster aangebracht. De frontgevel en achtergevel zijn een tuitegevel met schouderstukken en verbrede aanzet. Op de tuit van de frontgevel staat een smeedijzeren kruis en in de tuit hangt een klokje. De frontgevel bevinden bevat een rond venster, heeft in letters de tekst OL VROUW BESCHERM ONS aangebracht en bevat de segmentboogvormige toegang van de kapel die wordt afgesloten met een dubbele houten deur, met links en rechts van de toegang twee smalle vensters.
Van binnen is de kapel uitgevoerd in (ongeschilderd) metselwerk. Tegen de achterwand is een altaar geplaatst dat bestaat uit een altaar blad rustend op twee zuilen. Boven het altaar is in de achterwand een zeer ondiepe segmentboogvormige nis uitgespaard. In deze nis is een icoon met houten omlijsting opgehangen.
# Lijst van weg- en veldkapellen in Echt-Susteren

Dit is een onvolledige lijst van veldkapellen in de gemeente Echt-Susteren. Kapelletjes komen vooral in het zuiden van Nederland voor en werden dikwijls gebouwd ter verering van een heilige.
In onderstaande tabel staan alleen veldkapelletjes vermeld, grote kapellen zijn buiten beschouwing gelaten.
| Kapel | Adres | Plaats | Bouwperiode | Architect |
| Mariakapel | Kapelstraat 6 | Berkelaar | | |
| Mariakapel (niskapel) | Pietjesveld | Berkelaar | | |
| Mariakapel | Kerkstraat | Dieteren | 1951 | |
| Kerkhofkapel | Maaseikerpoort | Echt | | |
| Onze-Lieve-Vrouw-van-Schilbergkapel | Bosstraat 33 | Echt-Schilberg | 1691 | |
| Sint-Rochuskapel | Wijnstraat 11 | Echt | 1686 | |
| Sint-Annakapel | Spoorstraat | Gebroek | 1896 | J.A. Kempen |
| Jasperskapelke | Illikhovenerstraat | Illikhoven | 1840 | |
| Lourdesgrot | Kerkstraat bij 119 | Koningsbosch | 1905 | |
| Mariakapel | Molenweg-Koestraat | Koningsbosch | 1860 | |
| Mariakapel (niskapel) | Pastoorsweg | Koningsbosch | | |
| Spaanshuuskenkapel | Spaanshuisken 8 | Koningsbosch | 1859 | |
| Mariakapel | Kerkweg-Annendaalderweg | Maria Hoop | | |
| Mariakapel | Millenerpoort | Nieuwstadt | | |
| Mariakapel | | Pey | | |
| Sint-Antoniuskapel | Dorpsstraat 55 | Pey | 1875 | |
| Sint-Rochuskapel | Dorpsstraat 118 | Pey | 1902 | |
| Kapel Eijckholt | Eyckholtstraat | Roosteren | | |
| Mariakapel | Maaseikerweg-Kokkelertstraat | Roosteren | | |
| Sint-Antoniuskapel | Maasheuvel 3 | Roosteren | 1932 | |
| Sint-Theresiakapel | Bosweg 8a | Sint Joost | 1929, 1932 en 2002 | |
| Sint-Antoniuskapel | Slekkerstraat 53 | Slek | | |
| Lourdeskapel (niskapel) | Elzenweg | Susteren | | |
| Lourdesgrot | Rijdtstraat | Susteren-Heide | | |
| Mariakapel | Heidestraat-Pissummerweg | Susteren-Heide | | |

## Externe link

* Pagina met Religieuze gebouwen (waaronder kapelletjes) in de gemeente Echt-Susteren
* Echt-Susteren op kerkgebouwen-in-limburg.nl
Beek · Beekdaelen · Beesel · Bergen · Brunssum · Echt-Susteren · Eijsden-Margraten · Gennep · Gulpen-Wittem · Heerlen · Horst aan de Maas · Kerkrade · Landgraaf · Leudal · Maasgouw · Maastricht · Meerssen · Mook en Middelaar · Nederweert · Peel en Maas · Roerdalen · Roermond · Simpelveld · Sittard-Geleen · Stein · Vaals · Valkenburg aan de Geul · Venlo · Venray · Voerendaal · Weert