OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ivo II van Bellême

Ivo II van Bellême (overleden op 12 of 13 april 1071) was van 1035 tot aan zijn dood bisschop van Sées en van 1047 tot aan zijn dood heer van Bellême. Hij behoorde tot het huis Bellême.

## Levensloop

Ivo II was een zoon van heer Willem I van Bellême en diens echtgenote Mathilde van Condé-sur-Noireau. Hij was voorbestemd voor een kerkelijke loopbaan en in 1035 werd hij verkozen tot bisschop van Sées. Geschiedschrijver Ordericus Vitalis schetste een vleiend beeld van hem, wat hem in contrast stelt met de overige leden van het huis Bellême. Toch was hij een typische bisschop van zijn tijd, in militaire belangen evenveel gedreven als in geestelijke en daardoor sterk bij de problemen van zijn tijd betrokken.
In 1047 steunde hij een revolte van zijn neef Arnulf tegen zijn broer Willem II Talvas, wat ertoe leidde dat Willem II uit de heerlijkheid Bellême verdreven werd. Arnulf en Ivo verdeelden Bellême onderling. In 1048 of 1049 werd Arnulf vermoord, waarna Ivo de volledige heerlijkheid Bellême in bezit had.
Rond dezelfde tijd moest Ivo de stad Sées heroveren, die door roofridders bezet werd. Volgens Ordericus Vitalis hadden zij de kathedraal van Sées ingericht als dievenhol, paardenstal en bordeel. Ivo moest de stad belegeren, waarbij hij een toren in brand stak. Op ongelukkige wijze werd de kathedraal door het vuur getroffen. De roofridders ontvluchtten de stad, maar Ivo veroverde enkel een geruïneerde stad.
In 1049 nam hij deel aan het Concilie van Reims, waarbij hij door paus Leo IX het verwijt kreeg de kathedraal van Sées in brand te hebben gestoken. Als straf moest Ivo zorgen voor de wederopbouw van de kathedraal. Om de benodigde middelen te vinden, verliet hij Normandië en reisde hij naar Zuid-Italië en Constantinopel, waar rijke Normandiërs woonden. Na zijn terugkeer kon Ivo de werken aan de kathedraal opstarten, maar hij stierf nog voor de kathedraal klaar was. Tegelijkertijd hielp hij zijn nicht Mabilla van Bellême en haar echtgenoot Rogier II van Montgomery met de renovatie van het Sint-Maartensklooster van Sées. Volgens Joseph Decaens was Ivo eveneens verantwoordelijk voor de bouw van het mottekasteel van Sées.
In 1071 stierf Ivo II. Zijn nicht Mabilla volgde hem op als vrouwe van Bellême.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Yves de Bellême op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Admiralty House (Mount Pearl)

Admiralty House is een historisch gebouw in de stad Mount Pearl op het Canadese eiland Newfoundland. Het werd in 1915 gebouwd door de Marconi Telegraph Company om tijdens de Eerste Wereldoorlog dienst te doen als geheime communicatiepost van de Britse marine.
Men probeerde er Duitse communicatie te onderscheppen, stuurde informatie uit omtrent ijsbergen en probeerde er eventuele noodsignalen van schepen op te pikken.
Sinds 1997 is er een museum in het gebouw gevestigd ("Admiralty House Museum and Archives"). Het heeft vaste tentoonstellingen over de geschiedenis van de stad Mount Pearl, over Guglielmo Marconi en over de schepen SS Florizel en HMS Calypso. Er is ook een archiefcollectie aanwezig met documenten uit vroeg-20e-eeuws Canada, onder andere met bestanden over beide wereldoorlogen.
# Gunung Jambat

Gunung Jambat is een bestuurslaag in het regentschap Natuna van de provincie Riau-archipel, Indonesië. Gunung Jambat telt 633 inwoners (volkstelling 2010).
# Canale-di-Verde

Canale-di-Verde (Corsicaans en Italiaans: Canale di Verde) is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 335 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Corte.

## Geografie

De oppervlakte van Canale-di-Verde bedraagt 14,5 km², de bevolkingsdichtheid is 23,1 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Xanthomixis

Xanthomixis is een geslacht van zangvogels uit de familie Bernieridae.

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soorten:
* Xanthomixis apperti – Apperts tetraka
* Xanthomixis cinereiceps – Grijskruintetraka
* Xanthomixis zosterops – Kortsnaveltetraka
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Dendrophyllia dilatata

Dendrophyllia dilatata is een rifkoralensoort uit de familie van de Dendrophylliidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1927 voor het eerst geldig gepubliceerd door Cornelius van der Horst.
# Vioolconcert (Beamish)

Sally Beamish voltooide haar Vioolconcert in 1994. Het is (gegevens 2015) haar enige vioolconcert gebleven.
Het werk kwam tot stand op verzoek van Anthony Marwood, violist. Hij vroeg of Beamish een vioolconcert kon schrijven, dat haar oorsprong vindt in Van het westelijk front geen nieuws van Erich Maria Remarque. Beamish probeerde het, maar bleef er in steken. Ze vond dat ze onvoldoende ervaring had met werken voor orkest. Daarop toog ze naar Harrison Birtwistle voor advies. Hij wees haar de weg, door voor te stellen dat ze haar eigen weg moest kiezen en niet te ver doorschoot in hoe een vioolconcert zou moeten klinken.
Dit leverde een driedelig werk op binnen de stroming Eigentijdse klassieke muziek, waarbij de viool de vertellende soldaat verbeeldt. De viool belandt daarmee in gruwelijke situaties, maar ook verdriet speelt hem parten. De drie delen zijn geïnspireerd door een drietal passages uit het boek, maar kregen de gebruikelijke klassieke tempoaanduidingen:
* Allegro ("To no man does the earth mean so much as to the soldier")
* maatslag 60 (vrij langzaam tempo, waarin het werk wegsterft) ("On a foggy morning another of the Russionas is buried")
* Allegretto ("We make grim, coarse jests")
Anthony Marwood gaf de première van dit werk, dat uiteindelijk betaald werd door de BBC. Een van hun orkesten, BBC Scottish Symphony Orchestra begeleidde de solist tijdens een concert in 26 januari 1995 onder leiding van Martyn Brabbins. Diezelfde avond werd ook een werk van Birtwistle uitgevoerd: Endless parade.
Orkestratie
* solo viool
* 2 dwarsfluiten, (II ook piccolo), 2 hobo’s, (II ook althobo, 2 klarinetten (II ook basklarinet), 2 fagotten (II ook contrafagot)
* 4 hoorns, 3 trompetten, 2 trombones, 1 bastrombone, 1 tuba
* pauken, 2 man/vrouw percussie,
* violen, altviolen, celli, contrabassen
* Uitgave Bis Records: Anthony Marwoord en het Royal Scottish National Orchestra onder leiding van Martyn Brabbins, in een opname van 2005.
* Sally Beamish
# Gunung Kijang (plaats)

Gunung Kijang is een bestuurslaag in het regentschap Bintan van de provincie Riau-archipel, Indonesië. Gunung Kijang telt 2364 inwoners (volkstelling 2010).
# Lakovići

Lakovići is een plaats in de gemeente Sveti Lovreč in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 31 inwoners (2001).
# Tram van Zürich

De tram van Zürich (bijnaam Züri Tram) vormt samen met de S-bahn de ruggengraat van het openbaar vervoer van de Zwitserse stad Zürich. Het metersporige net met een lengte van 122,7 kilometer wordt door Verkehrsbetriebe Zürich (VBZ) geëxploiteerd.
Vervoer ging in 1882 met paardentrams van start; de eerste elektrische trams reden in al 1894. Vanaf 2001 werd geleidelijk het materieelpark vernieuwd met lagevloertrams, wat tot dan toe nog uit trams met een hoge vloer bestond.

## Netwerk

Het totale netwerk bestaat uit (in 2023) 17 tramlijnen. Daarvan zijn er 16 regulier, te weten 2–15, 17 en 20. Daarnaast is er een interlokale lijn -de S18- en de museumlijn 21. Centraal overstappunt is naast het hoofdstation al sinds de 19e eeuw het plein met de naam Paradeplatz.
Er is een premetro-tunnel met drie stations, waar links wordt gereden vanwege de middenperrons, maar er zijn geen plannen meer om die voor metrotreinen in te zetten. Het uitbreidingsplan Glattalbahn bevatte nieuwe trajeceten met twee semimetrostations. Dit zijn Kloten Balsberg (geopend eind 2008) en Glatt (geopend eind 2010).

## Materieel

In Zürich is het gebruikelijk om bij tramseries een voor Zürich unieke naam te kiezen, behalve bij de laatste serie.

### Huidig

* Tram 2000 Tussen 1976 en 1992 werden van een consortium 171 trams van dit type geleverd. Er zijn vierassers, zesassers en achtassers met een lage vloer middenbak.
* Cobra Tussen 2001 en 2010 werden van Bombardier 88 trams van dit type lagevloertram geleverd.
* Flexity Zürich Tussen 2019 en 2027 worden van Alstom 110 lagevloertrams van dit type achtasser geleverd.

## Galerij

* Paardetram bij het station
* Kreuzplatz in 1905
* Kruisen der sporen bij de premtrotunnel
* Paradeplatz in 2015
* Semimetrostation Glatt
# Ossenzijl

Ossenzijl (Nedersaksisch: Ossenziel) is een dorp in de gemeente Steenwijkerland in de Nederlandse provincie Overijssel. Het heeft ongeveer 570 inwoners. Waarschijnlijk dankt het dorp de naam Ossenzyle (1437) aan een familie Osse, die een schutsluis of zijl in de monding van de Linde zou hebben laten aanleggen. Tegenwoordig is deze sluis niet meer in gebruik.

## Toerisme

Ossenzijl ligt aan de Kalenbergergracht, die de Weerribben en Kalenberg via de Linde met de Friese meren verbindt. Tegenwoordig wordt dit water vooral gebruikt door plezierjachten.
Vooral in de zomer trekt Ossenzijl veel toeristen die een dagje naar Nationaal Park Weerribben-Wieden gaan. Ossenzijl ligt in het natuurgebied De Weerribben. Dit gebied is al eens uitgekozen tot mooiste plek van Nederland.
In de Weerribben bevindt zich een kleine tjasker, een simpel poldermolentje.

## Religie

In Ossenzijl zijn twee kerken. Een voormalig PKN gemeente, nu in gebruik als atelier door beeldend kunstenaar Ilja Walraven, en een Vrije Zendings Gemeente. Regelmatig werken zij samen.

## Geboren in Ossenzijl

* Richard Veenstra (1981), professioneel darter
# Stonyhurst College

Stonyhurst College in Lancashire is een rooms-katholieke lagere en middelbare Engelse school, die de traditie van de opvoeding volgt van de jezuïeten.

## Geschiedenis

Het college werd gesticht in 1593 door de jezuïet Robert Persons. Vanwege het verbod de katholieke godsdienst te belijden in het anglicaanse Engeland, werd de school gesticht in Saint-Omer in de Spaanse Nederlanden. Nadat dit door de Fransen was veroverd, kregen de jezuïeten het in de tweede helft van de achttiende eeuw lastig. In 1762 verhuisde het college naar Brugge, waar het een 'klein college' organiseerde aan de Spiegelrei en een 'groot college' in het Huis De Zeven Torens, in de Hoogstraat.
Hieraan kwam een einde toen in 1773 de jezuïetenorde werd afgeschaft. De leden van de afgeschafte orde en hun leerlingen lieten zich niet ontmoedigen en verhuisden naar het prinsbisdom Luik, waar van Velbrück hen gastvrij ontving in het Luiks college van Engelse Jezuïeten.
Dit eindigde door de Franse overheersing vanaf 1794. Leraars en twaalf leerlingen vertrokken naar Engeland, waar het inmiddels mogelijk was een rooms-katholiek college te organiseren. In Engeland aangekomen kon het college weer zijn poorten openen, dankzij zijn oud-leerling Thomas Weld of Lulworth, die een kasteel met omringende gronden schonk in Stonyhurst. In 1803 werden de jezuïeten weer als religieuze groep erkend, ook in Engeland.
Onder de oud-leerlingen telde men:
* drie heiligen:
* twaalf gelukzaligen:
* zeven aartsbisschoppen:
* een president van Peru: Eduardo López de Romaña;
* een president van Bolivia: Jose Gutierrez Guerra;
* een eerste minister van Nieuw-Zeeland: Frederick Weld;
* een ondertekenaar van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring: Charless Carroll of Carrollton;
* een aantal politici, schrijvers, acteurs en sportlui, onder wie Arthur Conan Doyle, Charles Laughton en Vernon Walters.
Het werd weldra de belangrijkste katholieke middelbare school van jezuïtische traditie in het Verenigd Koninkrijk. Door de sluiting of het afstoten van andere jezuïetenscholen bleef uiteindelijk alleen nog Stonyhurst over.

## Literatuur

* W. C. Robinson & A. Van Caloen, Notice sur les collèges des pères jésuites anglais à Bruges, in: Handelingen van het genootschap voor geschiedenis te Brugge, 1884.
* Hubert Chadwick, S.J., St Omers to Stonyhurst, Londen, Burns & Oats, 1962.
* R. Clément, Mgr Caïmo en de afschaffing van de Engelse S.J.-colleges te Brugge, in: Handelingen van het genootschap voor geschiedenis te Brugge, 1974.
* R. R. Walsh, Stonyhurst War Record 1935–45 (T.H.C.L. Blackburn), ISBN 0-948494-08-5, 1989.
* T. E. Muir, Stonyhurst, St Omers Press, Gloucestershire), 2006, ISBN 0-9553592-0-1.
* The Authorities of Stonyhurst College, A Stonyhurst Handbook for Visitors and Others, Stonyhurst, Lancashire, 1963.
* Maurice Whitehead, English Jesuit Education, Expulsion, Suppression, Survival and Restoration, 1762-1803, Farnham, 2013.
* Kurt Priem, Een Engels Jezuïetencollege in de diaspora, in: Handelingen van het genootschap voor geschiedenis te Brugge, 2017.
# NGC 7473

NGC 7473 is een lensvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Pegasus. Het hemelobject werd op 6 september 1863 ontdekt door de Duitse astronoom Albert Marth.

## Synoniemen

* UGC 12335
* MCG 5-54-30
* ZWG 496.38
* PGC 70373
# Gunung Larang

Gunung Larang is een bestuurslaag in het regentschap Brebes van de provincie Midden-Java, Indonesië. Gunung Larang telt 1836 inwoners (volkstelling 2010).
# Levie (Corsica)

Levie (Corsicaans: Livia) is een gemeente in het Franse departement Corse-du-Sud (regio Corsica) en telt 696 inwoners (1999).

## Geografie

De oppervlakte bedraagt 85,85 km², de bevolkingsdichtheid is 8 inwoners per km². De gemeente ligt in de Alta Rocca.

## Museum

In Levie ligt het Departementaal Museum van de Alta Rocca (Frans: Musée départemental de l'Alta Rocca), een archeologisch en etnologisch museum dat de geschiedenis en het dagelijks leven van de bevolking van deze streek door de eeuwen heen laat zien. Deze geschiedenis gaat terug tot het 8e millennium voor onze jaartelling. Pronkstuk van de collectie is la dame de Bonifacio, een skelet van een vrouw daterend van 6.570 v.C. dat in deze streek werd opgegraven.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Graptemys pulchra

Graptemys pulchra is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Georg Baur in 1893.

## Uiterlijke kenmerken

De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot ongeveer 27 centimeter. De kleur van het schild is bruin. De kop en poten zijn eveneens bruin van kleur maar hebben een tekening van heldere gele strepen.

## Verspreiding en habitat

Graptemys pulchra komt endemisch voor in de Verenigde Staten. De habitat bestaat uit grotere wateren zoals rivieren, de schildpad heeft behoefte aan plaatsen om te zonnen.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Graptemys pulchra op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Graptemys pulchra.
* 1 2 C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World. Gearchiveerd op 26 april 2015. Geraadpleegd op 12 oktober 2011.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Graptemys pulchra - Website Geconsulteerd 21 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Pseudemys peninsularis

Pseudemys peninsularis is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Archie Carr in 1938. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Pseudemys floridana peninsularis gebruikt.
Pseudemys peninsularis komt endemisch voor in de Verenigde Staten, en alleen op het schiereiland van de staat Florida. De wetenschappelijke soortnaam verwijst hiernaar, peninsularis betekent schiereiland.
De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot ongeveer 40 centimeter. De kleur is bruin, zowel het rugschild als de huid van de kop en poten hebben een gele strepentekening. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door langere nagels en een langere en dikkere staart. De schildpad leeft voornamelijk van waterplanten.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Pseudemys peninsularis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Carr, A.F. (1938) A new subspecies of Pseudemys floridana, with notes on the floridana complex Copeia 1938 (3): 105-109 (Preview)
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Pseudemys peninsularis.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Pseudemys peninsularis - Website Geconsulteerd 26 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Napaeosciomyza spinicosta

Napaeosciomyza spinicosta is een vliegensoort uit de familie van de Helosciomyzidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Malloch als Helosciomyza spinicosta. De soort is in 1981 door Barnes ingedeeld bij het geslacht Napaeosciomyza.
* 1 2 Malloch, J. R. (1922). A revision of the generic status of some New Zealand Diptera. NZ. Journal of Science and Technology 5: 227-28. 1925. Notes on Australian Diptera,
* ↑ Barnes, J. K. (1981) Revision of the Helosciomyzidae (Diptera). Journal of the Royal Society of New Zealand 11: 45–72. DOI:10.1080/03036758.1981.10419451
# Groene lavendel

De groene lavendel (Lavandula viridis) of citroenlavendel is een vast, niet-winterhard struikje dat behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De groene lavendel wordt ook wel verhandeld als Lavendula stoechas 'Alba', omdat de plant veel op de Franse lavendel (Lavendula stoechas) lijkt, alleen heeft de groene lavendel crèmekleurige bloemen met groene schutbladen en heeft de Franse lavendel purperachtig blauwe bloemen met purperkleurige schutbladen. De bladeren verspreiden bij kneuzing een citroenachtige geur. Groene lavendel komt van nature voor in Spanje en Portugal.
De plant wordt 45-60 cm hoog. Het lichtgroene, zacht behaarde blad is lijnvormig.
Groene lavendel bloeit van juli tot oktober met crèmekleurige bloemen die in groene aren staan. De bracteolen, die tussen de bracteeën en de kelk staan, zijn ook groen.
De vrucht is een vierdelige splitvrucht.

## Namen in andere talen

* Duits: Zitroniger Lavendel
* Engels: Green Lavender, Yellow Lavender
# Gunung Liwat (Pengandonan)

Gunung Liwat is een bestuurslaag in het regentschap Ogan Komering Ulu van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Gunung Liwat telt 1720 inwoners (volkstelling 2010).
# Trachemys nebulosa

Trachemys nebulosa is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Van Denburgh in 1895. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Chrysemys nebulosa gebruikt.
De schildpad bereikt een maximale schildlengte tot 37 centimeter. Het rugschild heeft soms donkere, lichtomzoomde vlekken. Op de kop is een streep aanwezig die oranje tot geel van kleur is.
De soort werd lange tijd als ondersoort van de lettersierschildpad (Trachemys scripta ) beschouwd, waardoor de verouderde wetenschappelijke naam in de literatuur wordt gebruikt. Trachemys nebulosa leeft in Midden-Amerika en komt endemisch voor in Mexico> De schildpad is gevonden in de staten Baja California Sur, Sinaloa en Sonora.

## Ondersoorten

Er worden twee ondersoorten erkend, die verschillen in het uiterlijk en het verspreidingsgebied.
* Ondersoort Trachemys nebulosa nebulosa
* Ondersoort Trachemys nebulosa hiltoni

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Trachemys nebulosa.
* ↑ C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour, Turtles of the World. Gearchiveerd op 26 april 2015. Geraadpleegd op 12 oktober 2011.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Trachemys nebulosa - Website Geconsulteerd 27 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Mia (voornaam)

Mia is een meisjesnaam. Het is een koosnaam voor Maria, Amelia, Emilia en Amalia.
Deze naam komt in Denemarken veel voor.

## Bekende naamdragers

| Mia Audina; een in Indonesië geboren badmintonspeelster Mia De Vits; een Vlaamse politica en vakbondsleidster Mia Doornaert; een Vlaamse journaliste Mia Farrow; een Amerikaanse actrice Mia Gommers; een Nederlandse atlete Mia Hamm; een Amerikaanse voetbalspeler | Mia Kirshner; een Canadese actrice Mía Maestro; een Argentijnse actrice Mia Martini; een Italiaanse zangeres Mia Smelt; een Nederlandse radiopresentatrice Mia Van Roy; een Vlaamse actrice |

## Externe link

* Populariteit, verspreiding en verklaring van de naam Mia, Nederlandse Voornamenbank, Meertens Instituut.
# Cumiana

Cumiana is een gemeente in de Italiaanse provincie Turijn (regio Piëmont) en telt 7327 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 60,8 km², de bevolkingsdichtheid is 121 inwoners per km².

## Demografie

Cumiana telt ongeveer 3142 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 10,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 6182 |
| 2001 | 6846 |

## Geografie

Cumiana grenst aan de volgende gemeenten: Giaveno, Trana, Piossasco, Pinasca, Volvera, Pinerolo, Frossasco, Cantalupa, Airasca en Piscina.

## Geboren

* Francesco Camusso (1908-1995), wielrenner

## Externe link

* http://www.comune.cumiana.to.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Gunung Malelo

Gunung Malelo is een bestuurslaag in het regentschap Kampar van de provincie Riau, Indonesië. Gunung Malelo telt 4633 inwoners (volkstelling 2010).
# Raoulia (plant)

Raoulia is een geslacht uit de composietenfamilie (Asteraceae). De soorten zijn endemisch in Nieuw-Zeeland.

## Soorten

* Raoulia albosericea Colenso
* Raoulia apice-nigra Kirk
* Raoulia australis Hook.f. ex Raoul
* Raoulia beauverdii Cockayne
* Raoulia bryoides Hook.f.
* Raoulia buchananii Kirk
* Raoulia cinerea Petrie
* Raoulia eximia Hook.f.
* Raoulia glabra Hook.f.
* Raoulia goyenii Kirk
* Raoulia grandiflora Hook.f.
* Raoulia haastii Hook.f.
* Raoulia hectorii Hook.f.
* Raoulia hookeri Allan
* Raoulia mammillaris Hook.f.
* Raoulia monroi Hook.f.
* Raoulia parkii Buchanan
* Raoulia petriensis Kirk
* Raoulia rubra Buchanan
* Raoulia subsericea Hook.f.
* Raoulia subulata Hook.f.
* Raoulia tenuicaulis Hook.f.
* Raoulia youngii (Hook.f.) Beauverd

## Hybriden

* Raoulia × petrimia Kit Tan & R.J.D.McBeath
* ↑ (en) Raoulia Hook.f. Royal Botanic Gardens, Kew