OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Soft law

De term "soft law" (letterlijk "zachte wetgeving") verwijst naar juridische instrumenten die niet of moeilijk wettelijk afgedwongen kunnen worden (in tegenstelling tot "hard law") maar toch een zekere regulerende werking hebben. Traditioneel wordt de term "soft law" in verband gebracht met internationaal recht, hoewel het begrip ook gebruikt wordt in de betekenis van zelfregulering bij bepaalde maatschappelijke sectoren, bedrijven of beroepsgroepen. In dat laatste geval kunnen de regels soms juist wel afgedwongen worden, of kan de sanctie erin bestaan de betrokkene te royeren (uitsluiten).

## Soft law in internationaal recht

Voorbeelden:
* de meeste resoluties en verklaringen van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (in tegenstelling tot resoluties van de Veiligheidsraad, die wel bindend kunnen zijn)
* verklaringen, principes en aanbevelingen die vaak een onderdeel vormen van conventies en verdragen
* actieprogramma's zoals Agenda 21, de Financial Action Task Force (tegen witwaspraktijken) of de Millenniumdoelstellingen
* niet-bindende verdragen zoals het Global Compact for Migration.

## Soft law als zelfregulering

Voorbeelden:
* de werking van ethische commissies, met name in de gezondheidssector
* regelingen inzake behoorlijk ondernemingsbestuur (corporate governance), bijvoorbeeld de “code 2009” (code-Lippens, code-Daems) in België of de Nederlandse Code Tabaksblat. Een van de gehanteerde principes is dan het pas toe of leg uit-systeem ("comply or explain").
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Soft law op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ soft law. Geraadpleegd op 28 november 2018.
* 1 2 Hard law versus soft law. De Standaard (12 april 2005). Geraadpleegd op 28 november 2018.
# LBG

LBG is de afkorting voor Liquefied Bio Gas, wat in het Nederlands ook wel vloeibaar biogas wordt genoemd (vergelijkbaar met Liquefied natural gas, lng). Men spreekt ook wel van LBM (Liquefied biomethane).
In tegenstelling tot lng, dat geproduceerd wordt uit aardgas, is het methaan in LBG afkomstig uit biomassa. Een bron van dit gas is bijvoorbeeld mestvergisting. Een andere bron is stortgas, dat vrijkomt bij een vuilstort.
De energie-inhoud van 1 m$^3$ (bij normale temperatuur en druk) biogas, dat 97% methaan bevat, bedraagt 9,67 kWh, wat overeenkomt met 1,1 liter ruwe aardolie.
Vooral in Zweden is men bezig deze technologie operationeel te maken, en ook zijn er plannen voor een tankstation waar met name vrachtauto's die nu op lng rijden (vergelijk de aardgasbus) van LBG kunnen worden voorzien. Op deze wijze hoopt het land minder afhankelijk te worden van geïmporteerde fossiele brandstoffen.

## Nadelen

Hoewel de grondstof in principe hernieuwbaar is, zal men bij de grootschalige productie ervan, die nodig is om een substantieel deel van de fossiele brandstof te vervangen, gebruik moeten maken van primaire biomassa, geen afval zijnde. Dat leidt echter tot de behoefte aan zeer grote oppervlakten aan plantages met energiegewassen. Uiteraard kost het ook veel energie om het gas op de gewenste, zeer lage, temperatuur van - 162°C te brengen en te houden.
# MRT Bangkok

De MRT (Metropolitan Rapid Transit, Thai: รถไฟฟ้ามหานคร) vormt samen met de Skytrain de metro van Bangkok. De MRT werd op 3 juli 2004 geopend. De MRT telde bij de opening slechts 1 lijn met 18 stations, twintig jaar later zijn dat er vier.
Bij de opening werd de hoop gekoesterd dat de metro ook een positieve impuls zou geven aan het aantal reizigers dat gebruikmaakt van de Skytrain. In tegenstelling tot deze Skytrain, een geheel bovengronds metrosysteem, rijdt de MRT deels ondergronds.
Op 3 plaatsen is er een overstap mogelijk tussen de nieuwe metro en de Skytrain, namelijk: Chatuchak en Sukhumvit soi 21 (Asoke) op de Sukhumvit lijn, en Silom/Saladeang op de Silomlijn. De metrolijn doet onder andere het belangrijke station Hua Lamphong aan.

## Opening

Vanwege de toenemende verkeersdrukte op de wegen in Bangkok werd de metro een maand eerder geopend dan de geplande datum 12 augustus 2004 (de verjaardag van koningin Sirikit). Op 3 juli 2004 openden koning Rama IX en koningin Sirikit om 19.19 uur lokale tijd het systeem voor het publiek. Vanaf 13 april, samenvallend met het begin van het Songkran-festival, werden echter al de eerste testritten gehouden voor genodigden, voornamelijk parlementsleden, ambassadeurs en hun familie en vrienden.

## Ongeval

Op 16 januari 2005 vond er een ongeval plaats tussen een stilstaande volle metro en een rijdende lege metro. Dat was tevens het eerste ongeval sinds de opening. Hierbij vielen meer dan 100 gewonden. Hierna is de metrolijn een tijd gesloten geweest, voor onderzoek naar de oorzaak van het ongeluk.

## Uitbreidingsplannen

De Thaise overheid had het plan de metrolijnen uit te breiden in 5 jaar (2004-2009). Het plan omvat de aanleg van 3 nieuwe lijnen met een totale lengte van 91 km met een groter bereik in Bangkok.
De plannen zijn als volgt:
* Blauwe Lijn verlengingen:
* Bang Sue – Bang Phlat – Tha Phra (13 km)
* Hua Lamphong – Tha Phra – Bang Khae (14 km)
* Oranje lijn: Bang Kapi – Sam Sen – Bang Bamru (24 km)
* Paarse Lijn: Bang Yai – Sam Sen – Rat Burana (40 km)
* Gele Lijn: Lat Phrao – Sri Nagarindra – Samut Prakan (30.4 km)
* Roze Lijn: Khae Rai – Min Buri (34.5 km)
# IncoPack

IncoPack is een Belgisch bedrijf actief in de zuivelsector en o.m. gespecialiseerd in de productie van desserten. De groep, opgericht in 1988 door Gilbert Nijs, is gespecialiseerd in de private label-productie van voedingsmiddelen.

## Activiteiten

Het onderdeel IncoPack en Incorock - gevestigd in Dilsen-Stokkem - produceren UHT-slagroom in spuitbussen, yoghurt en desserts op basis van melkrijst.
Eurodesserts (Beringen) houdt zich bezig met de aanmaak van mousses en puddingen in individuele bekers. Terwijl All Freez (Maasmechelen) een verwerkingsbedrijf is voor diepgevroren visproducten. De vierde poot is Limelco in Zonhoven.

### Limelco

In 2008 werd Limelco uit Zonhoven overgenomen door IncoPack. Het werd opgericht onder de naam Lilac in 1946 en was een fusie van een tiental kleinere zuivelverwerkende bedrijven of melkerijen. Door moeilijkheden en de daaropvolgende reorganisatie in de jaren '90 werd de merknaam verkocht aan Inza. Toch bleef vestiging Lilac zelf bestaan en kende een vlugge heropleving. Het werd overgenomen door de NV Konings, die de naam noodgedwongen moest veranderen in Limelco. Die hielden het in bezit tot in 2008, ze verkochten het door aan IncoPack.
Limelco heeft vijf productielijnen: puddingen en rijstepap in blik, gepasteuriseerde en gesteriliseerde melkdranken in HDPE-flessen, verse kaas, magere kaas, kwarkdesserten en kaasdesserten, verse desserten zoals rijstpudding, vanillepudding, chocolademousse en poedermelk.
# Justinus Pedro Johannes Gewin

Mr. Justinus Pedro Johannes Gewin (Delden, 18 september 1880 – 's-Gravenhage, 4 mei 1965) was een jurist, genealoog en waarnemend secretaris van de Hoge Raad van Adel.

## Biografie

Gewin werd geboren in het patriciaatsgeslacht Gewin als zoon van de arts en gemeenteraadslid Marinus Gewin (1839-1911) en diens tweede echtgenote Berendina Antonia Mellink (1843-1918). Hij trouwde met Imène Abrahamine Eliza Storm de Grave (1897-1966), lid van de familie Storm de Grave uit welk huwelijk geen kinderen werden geboren.
Na zijn studie rechten werd Gewin advocaat hetgeen hij tientallen jaren zou blijven. In 1942 werd Gewin benoemd tot waarnemend secretaris van de Hoge Raad van Adel hetgeen hij zou blijven tot 1945 toen hij werd opgevolgd door de eveneens waarnemend secretaris mevrouw J.H.G. Meihuizen-Landré. Hij publiceerde met name over middeleeuwse geschiedenis en middeleeuwse genealogie. Hij overleed onverwacht in 1965 en zijn voorganger als secretaris van de raad, prof. mr. Johan Philip de Monté ver Loren, wijdde aan hem een kort 'In memoriam'.
# Bantarkawung (plaats)

Bantarkawung is een bestuurslaag in het regentschap Brebes van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bantarkawung telt 4451 inwoners (volkstelling 2010).
# Soft tennis

Soft tennis is een racketsport die nauw verwant is aan tennis. Deze sport werd in 1884 in Japan ontwikkeld. Het verschil met tennis is de tennisbal, die bij soft tennis veel lichter is. Daarnaast worden bij het soft tennis lichtere tennisrackets gebruikt. Dit zorgt ervoor dat de bal minder hard terugstuitert vanaf de grond en in het algemeen makkelijker te controleren is dan bij tennis.
De sport wordt hoofdzakelijk beoefend in Azië, vooral in Japan, Taiwan, Zuid-Korea en de Filipijnen. In 2004 werd soft tennis geïntroduceerd in Europa. België, Nederland, Polen, Hongarije, Tsjechië en het Verenigd Koninkrijk hebben allemaal actieve softtennisfederaties. Zij zijn ook alle lid van de European Soft Tennis Federation en de International Federation JSTA.
Sinds 1975 worden er elke vier jaar wereldkampioenschappen in soft tennis georganiseerd door de ISTF. Soft tennis maakt ook sinds 1990 deel uit van de Aziatische Spelen.
In het soft tennis worden een aantal slagen gebruikt die in het tennis nauwelijks voorkomen, zoals de underhand cut (onderhandse slag) en de reverse (het omgekeerde van de slice).

## Puntentelling

* Men telt de gamepunten als 1, 2, 3, 4, 5, 6 en verder in plaats van 15, 30, 40, zoals bij het normale tennis.
* De wedstrijden gaan meestal over 1 gewonnen set.
* Een set in het enkelspel wordt gewonnen door de speler die het eerst 4 games wint ('best of zeven' format).
* Een set in het dubbelspel wordt gewonnen door de speler die het eerst 5 games wint ('best of negen' format).
* Een game wordt gewonnen door de speler/paar die de eerste vier punten wint. Bij een stand van 3-3 (deuce), wordt er doorgespeeld totdat er twee punten verschil zijn.
* In de beslissende game wordt geen tiebreak gespeeld, maar na iedere twee punten gaat de opslag naar de andere kant. Bovendien wordt na de eerste twee punten en daarna na iedere vierde punt van speelhelft gewisseld.
* In het dubbelspel serveert ieder twee punten achter elkaar, in plaats van een hele game zoals bij het tennis.
* http://www.estf.org/index.php
* http://www.istf.jp.net/index.html
* http://www.fitklik.nl/Soft%20Tennis
# Rita Pogosova

Rita Levonovna Pogosova, (Russisch: Рита Левоновна Погосова; Bakoe, Azerbeidzjaanse SSR, Sovjet-Unie, 6 december 1948) is een voormalig professioneel tafeltennisster die uitkwam voor de Sovjet-Unie.
In 1969 werd zij met het team wereldkampioen in München namens de Sovjet-Unie.

## Belangrijkste resultaten

* WK
** 1 Goud met het team in 1969.
* EK
** 1 Goud met het team in 1970.
** 2 Zilver met het team in 1966.
** 2 Zilver met het team in 1968.
** 2 Zilver in het gemengd dubbelspel in 1970 met Sarkis Sartsjajan.
** 3 Brons in het enkelspel in 1970.
** 3 Brons met het team in 1972.
# Europese kampioenschappen wielrennen 2024 – Wegwedstrijd vrouwen elite

De wegwedstrijd voor vrouwen elite op de Europese kampioenschappen wielrennen 2024 werd gehouden op 14 september. De 99 deelneemsters moesten een parcours van 162 kilometer van Heusden-Zolder naar Hasselt afleggen. De Nederlandse Lorena Wiebes won de Europese titel voor de tweede maal, voor de Italiaanse Elisa Balsamo en Daria Pikulik uit Polen.

## Uitslag

| Plaats | Naam | Tijd |
| | Lorena Wiebes | 3u56'34" |
| | Elisa Balsamo | z.t. |
| | Daria Pikulik | z.t. |
| 4 | Clara Copponi | z.t. |
| 5 | Ingvild Gåskjenn | z.t. |
| 6 | Kathrin Schweinberger | z.t. |
| 7 | Emma Bjerg | z.t. |
| 8 | Blanka Vas | z.t. |
| 9 | Rasa Leleivytė | z.t. |
| 10 | Christine Majerus | z.t. |
| 11 | Noemi Rüegg | z.t. |
| 12 | Emilia Fahlin | z.t. |
| 13 | Franziska Koch | z.t. |
| 14 | Marthe Truyen | z.t. |
| 15 | Karolina Kumiega | z.t. |
| 16 | Sandra Alonso | z.t. |
| 17 | Lotta Henttala | z.t. |
| 18 | Jelena Erić | z.t. |
| 19 | Anastasia Carbonari | z.t. |
| 20 | Eugenia Bujak | z.t. |
* (en) Uitslag via ProCyclingStats
* ↑ Giebels, Robert, Topsprinter Wiebes wint voor de tweede keer de Europese titel. de Volkskrant (14 september 2024). Gearchiveerd op 26 september 2024. Geraadpleegd op 26 september 2024.
# Elisabeth Geertruida Wassenbergh

Elisabeth Geertruida Wassenbergh (gedoopt Groningen, 29 mei 1729 - aldaar, begraven 15 oktober 1781) was een Nederlandse schilderes.

## Leven en werk

Wassenbergh was de jongste dochter van Jan Abel Wassenbergh en Johanna van Oijen. Ze leerde het schilderen van haar vader. Ze was fijnschilder en maakte onder meer portretten en genrestukken. Toen ze in 1778 trouwde met de jurist Jan Tiddo Fockens, stopte ze met schilderen.
In 2006-2007 was werk van Wassenbergh en haar vader te zien in het Groninger Museum bij de tentoonstelling De zilveren eeuw in Groningen.

## Schilderijen

* Er gebeurt iets op de gang, c.1756
* Het doktersbezoek, 1760
* Het tonen van vis, 1745-1760

## Literatuur

* Bruyn Kops, C.J. de (1961) 'Elisabeth Geertruida Wassenbergh en haar familie, een 18de-eeuws schildersmilieu te Groningen' in het Nederlands Kunsthistorisch Jaarboek 12 (1961)
* Knol, Egge 'Terug van de vismarkt: een onbekend werk van Elisabeth Geertruida Wassenbergh (1729-1782)' in Stad & Lande - 15 (2006), nr: 3, p. 16-17
* Roekel, J. van (2006) De schildersfamilie Wassenbergh en een palet van tijdgenoten. Bedum: Profiel
* Wassenbergh, A. 'Elisabeth Geertruida Wassenbergh, 18de eeuwsche schilderes van gezelschapstukken te Groningen' in Oud-Holland 62 (1947), p. 194-200
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland - Elisbeth Geertruida Wassenbergh
* ↑ De zilveren eeuw in Groningen. Gearchiveerd op 12 oktober 2007.
* Biografisch Portaal: 73272910
* Gemeinsame Normdatei: 13285385X
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5455 8416
* Library of Congress Control Number: nr2007010149
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 268397783
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 82967
* Union List of Artist Names: 500016143
* Virtual International Authority File: 46729401
* WorldCat (via VIAF): 46729401
# Brouwkamer

Bierbrouwerij de Brouwkamer is een jonge en kleinschalige brouwerij, gevestigd in Baarn, die ambachtelijk bier maakt van zelf verbouwde hop. Begonnen met het maken van illegale whiskey, groeide de brouwerij in tien jaar uit tot een bedrijf met prijswinnend bier. De Brouwkamer staat gerangschikt op de internationale lijst van brouwerijen in de categorie 'nano brewery'.

## Geschiedenis

De brouwerij is in 2014 als hobby gestart door Jiek Weishut en Justin Gerritse in een Baarnse keuken. Destijds werden alle ingrediënten ingekocht. In 2016 gingen zij aan de slag met het zelf verbouwen van hop en kruiden in een volkstuin. In 2019 is het bedrijf officieel geopend op het industrieterrein van Baarn en sindsdien zijn de bieren verkrijgbaar in een reeks van slijterijen en bierwinkels.
Het hopveld begon met een enkele hopstek en groeide uit tot een passie voor hopteelt. Hierna werden jonge hopplanten uit Duitsland geïmporteerd, waaronder Cascade en Bramling Cross. In 2021 stonden er twaalf hopplanten, waaronder Baarnse Hop en Centennial. In 2022 kwamen daar tien extra planten bij, wat het totaal op 22 bracht. Het bedrijf en het hopveld zijn op afspraak te bezoeken.

## Bieren

De Brouwkamer brouwt verschillende bieren: Baarns Blondje (6.5%), Brouwkamer Tripel (8%), Brouwkamer Royal Dark (7.5%) en het Saisonnetje (5%).

## Erkenning

De Brouwkamer haalde in 2021, voor het eerst met hun Saisonnetje, goud in de internationale biercompetitie, de Meiningers Craftbeer Award, die sinds 2014 in Duitsland gehouden wordt. De naam Saisonnetje is gebaseerd op het biersoort Saison, een goudblond seizoensbier, met hoge gisting. Sindsdien ontvingen het Saisonnetje en ook de andere bieren onderscheidingen op verscheidene internationale bier wedstrijden, zoals de Dutch Beer Challenge, Frankfurt International Trophy en Concours International de Lyon.
# Een nieuw begin (roman)

Een Nieuw Begin is een roman die zich afspeelt in de wereld van de epische fantasyserie Het Rad des Tijds, geschreven door de Amerikaanse schrijver Robert Jordan. Een Nieuw Begin bestaat uit 26 hoofdstukken en een epiloog.

## Achtergrond

New Spring werd oorspronkelijk gepubliceerd in de speculative fiction anthology, bewerkt door Robert Silverberg en getiteld Legends: Short Novels by the Masters of Modern Fantasy. Het werd op 15 september 1999 gepubliceerd door Tor Books in de Verenigde Staten, tussen de 1998-publicatie van Het Pad der Dolken (boek 8) en de 2000-publicatie van Hart van de Winter (boek 9).
Robert Jordan breidde het verhaal uiteindelijk uit tot een opzichzelfstaand boek (hoewel korter dan een gemiddeld Het Rad des Tijds-boek), dat vervolgens in januari 2004 door Tor Books werd verspreid, vlak voor de publicatie van het elfde deel in de serie, Mes van Dromen.
Een Nieuw Begin werd eigenlijk beschouwd als het eerste deel in een trilogie van prequels. In het tweede en derde deel zou Jordan zich concentreren op het personage Tham, die in het leger van Illian dient en uiteindelijk Rhand vindt, en Moiraines en Lans zoektocht naar de Herrezen Draak vlak voor de gebeurtenissen in Het Oog van de Wereld. Jordans originele plan was om deze trilogie af te werken voor de publicatie van boek elf en twaalf van Het Rad des Tijds, maar hij was teleurgesteld over de ontvangst van Een Nieuw Begin en besloot om eerst de hoofdserie af te werken alvorens een nieuwe poging te wagen. Maar zijn dood, op 16 september 2007, strooide roet in het eten, waardoor het nog maar de vraag is of de prequels er ooit zullen komen. Na het voltooien van Het Rad des Tijds zal Robert Jordans vrouw Harriet kijken of Brandon Sanderson niet ook de laatste twee geplande prequels wil afwerken.
De eerste paperback-editie van Een Nieuw Begin werd gepubliceerd op 13 juni 2005 en gaf de lezers een eerste blik op Mes van Dromen aan de hand van een ingevoegde proloog op het einde van het boek.

## Inhoud

Een Nieuw Begin beschrijft de gebeurtenissen die twintig jaar voor de gebeurtenissen in Het Oog van de Wereld plaatsvinden. Het verhaal begint met de laatste dagen van de Aiel Oorlog en de Slag voor de Glanzende Muren van Tar Valon. Het speelt zich voornamelijk rond de Toren af en de Grenslanden, vooral in Kandor. Een Nieuw Begin focust zich op Moiraine Damodred en Siuan Sanche, twee Aes Sedai die nieuw zijn in de Toren, en hoe de jonge Moiraine ervoor kiest zich aan te sluiten bij de Blauwe Ajah. In dit boek ontmoet ze ook haar toekomstige zwaardhand Lan Mandragoran. Het boek legt ook uit hoe Moiraine en Siuan getuige waren van de profetie die de komst van de Herrezen Draak aankondigde.
# Bantarsari (Pamarican)

Bantarsari is een bestuurslaag in het regentschap Ciamis van de provincie West-Java, Indonesië. Bantarsari telt 2301 inwoners (volkstelling 2010).
# Southey

Southey kan verwijzen naar:
* Southey (motorfiets)
* Southey (Canada)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Southey en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ferre Slegers

Ferre Slegers (1 december 2004) is een Belgisch voetballer die sinds 2023 uitkomt voor MVV Maastricht.

## Clubcarrière

Slegers ruilde in 2022 de jeugdopleiding van KRC Genk voor die van STVV. Daar wekte hij al gauw de aandacht van hoofdtrainer Bernd Hollerbach op. Een jaar later stapte hij over naar MVV Maastricht, waar hij een tweejarig contract met optie op een derde jaar ondertekende. Op 13 augustus 2023 maakte hij zijn officiële debuut in het eerste elftal van de club: op de openingsspeeldag van de Keuken Kampioen Divisie kreeg hij tegen VVV-Venlo (1-3-winst) meteen een basisplaats van trainer Maurice Verberne. Slegers opende kort na de rust de score en werd in de 72e minuut vervangen door Dailon Livramento. Slegers speelde in zijn debuutseizoen mee in 33 van de 38 competitiewedstrijden, bijna steeds als basisspeler.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Supercup | Supercup | Europees | Europees | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2023/24 | MVV Maastricht | | Eerste divisie | 33 | 4 | 1 | 0 | — | — | — | — | 35 | 4 |
| 2024/25 | MVV Maastricht | | Eerste divisie | 9 | 0 | 0 | 0 | — | — | — | — | 9 | 0 |
| Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | Carrière totaal | 42 | 4 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 43 | 4 |
Bijgewerkt op 17 oktober 2024.

## Interlandcarrière

Slegers kwam in 2019 uit voor het U15 Futures-elftal van België. In november 2019 nam hij met België –16 deel aan een vriendschappelijk toernooi in Turkije, waar hij in twee wedstrijden driemaal scoorde.
# Wendigo

Een wendigo (ook wel windigo) is een monster uit de verhalen van de Noord-Amerikaanse inheemse bevolking, in het bijzonder de Algonquin-Indianen uit het noordoosten van de Verenigde Staten en het oosten van Canada. De verhalen werden in 1636 voor het eerst aan Europese kolonisten doorgeven via een jezuïtische missionaris die in Quebec de inheemse bevolking bezocht en over hun cultuur schreef.
In deze verhalen werd verteld dat een mens in een wendigo kon veranderen na het plegen van kannibalisme. Dit was een zeer groot taboe onder de Algonquin, men vond dat ook in tijden van grote hongersnood het beter was om zelfmoord te plegen of van honger dood te gaan dan mensenvlees te eten.
Wendigo’s zouden eruitzien als mensen die uit het graf waren opgestaan, maar waren niet dood geweest en dus geen zombies. Volgens de overlevering zijn ze razendsnel, onverzadigbaar en hebben ze altijd een bebloede mond. Na ieder slachtoffer dat ze hebben opgegeten worden ze groter, zodat sommige wendigo's hierdoor reuzen zijn die vele malen groter zijn dan mensen. Omdat ze altijd honger hebben zijn ze constant op zoek naar nieuwe slachtoffers en eten ze desnoods delen van zichzelf wanneer ze geen slachtoffer kunnen vinden. Andere Indianenvolken stellen dat ze half mens – half hert zijn en dat ze ook een gewei dragen. Sommige legendes beweren dat het een geest is die diverse vormen aan kan nemen (zie gedaanteverwisseling), bijvoorbeeld die van een wolk. Een wendigo kan alleen met vuur gedood worden.
De legende van de wendigo wordt nog altijd vaak gebruikt in Amerikaanse films, televisieseries en videospellen, voorbeelden zijn: Until Dawn (videospel waarbij een groep mensen gevolgd worden die meerdere ontmoetingen hebben met wendigo's) en Charmed (waarbij er wordt afgeweken van de legende: overdag is het een mens en 's nachts een wendigo) en Supernatural en wordt ook gebruikt in horrorverhalen van hedendaagse schrijvers, bijvoorbeeld Pet Sematary van Stephen King. Ook in stripboeken komt de wendigo regelmatig voor, zoals in de Donald Duck (De Wet van de Windigo) en in die van Marvel Comics. Ook is de wendigo kaart nummer 50 van de set 'magische monsters' van de Britse Monsters! collectie. In het Playstation 4 spel Until Dawn komen ze ook voor als mensachtige gestaltes, die de mens als gestalte aangenomen hebben - in hetzelfde spel is Blackwood Pines een verwijzing naar de 19e-eeuwse horrorauteur Algernon Blackwood, die in 1910 het verhaal The Wendigo publiceerde en wie, door o.a. H.P. Lovecraft, als meester en grondlegger van het moderne horror genre wordt beschouwd.
Films waarin de wendigo-legende centraal staat zijn onder andere Ravenous, Wendigo, Antlers en Ginger snaps back.
In Europa zijn de legendes met wendigo’s nauwelijks bekend, maar omdat de oorsprong van de verhalen bij de Indianen ligt, zijn ze in de Verenigde Staten en Canada juist zeer bekend. De naam wordt daar zelfs gebruikt in de psychiatrie (wendigo-psychose) om een toestand te beschrijven waarin mensen kannibalistische neigingen ontwikkelen.