OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Throckmorton County

Throckmorton County is een van de 254 county's in de Amerikaanse staat Texas.
De county heeft een landoppervlakte van 2.363 km² en telt 1.850 inwoners (volkstelling 2000). De hoofdplaats is Throckmorton.

## Bevolkingsontwikkeling

Anderson · Andrews · Angelina · Aransas · Archer · Armstrong · Atascosa · Austin · Bailey · Bandera · Bastrop · Baylor · Bee · Bell · Bexar · Blanco · Borden · Bosque · Bowie · Brazoria · Brazos · Brewster · Briscoe · Brooks · Brown · Burleson · Burnet · Caldwell · Calhoun · Callahan · Cameron · Camp · Carson · Cass · Castro · Chambers · Cherokee · Childress · Clay · Cochran · Coke · Coleman · Collin · Collingsworth · Colorado · Comal · Comanche · Concho · Cooke · Coryell · Cottle · Crane · Crockett · Crosby · Culberson · Dallam · Dallas · Dawson · Deaf Smith · Delta · Denton · DeWitt · Dickens · Dimmit · Donley · Duval · Eastland · Ector · Edwards · El Paso · Ellis · Erath · Falls · Fannin · Fayette · Fisher · Floyd · Foard · Fort Bend · Franklin · Freestone · Frio · Gaines · Galveston · Garza · Gillespie · Glasscock · Goliad · Gonzales · Gray · Grayson · Gregg · Grimes · Guadalupe · Hale · Hall · Hamilton · Hansford · Hardeman · Hardin · Harris · Harrison · Hartley · Haskell · Hays · Hemphill · Henderson · Hidalgo · Hill · Hockley · Hood · Hopkins · Houston · Howard · Hudspeth · Hunt · Hutchinson · Irion · Jack · Jackson · Jasper · Jeff Davis · Jefferson · Jim Hogg · Jim Wells · Johnson · Jones · Karnes · Kaufman · Kendall · Kenedy · Kent · Kerr · Kimble · King · Kinney · Kleberg · Knox · La Salle · Lamar · Lamb · Lampasas · Lavaca · Lee · Leon · Liberty · Limestone · Lipscomb · Live Oak · Llano · Loving · Lubbock · Lynn · Madison · Marion · Martin · Mason · Matagorda · Maverick · McCulloch · McLennan · McMullen · Medina · Menard · Midland · Milam · Mills · Mitchell · Montague · Montgomery · Moore · Morris · Motley · Nacogdoches · Navarro · Newton · Nolan · Nueces · Ochiltree · Oldham · Orange · Palo Pinto · Panola · Parker · Parmer · Pecos · Polk · Potter · Presidio · Rains · Randall · Reagan · Real · Red River · Reeves · Refugio · Roberts · Robertson · Rockwall · Runnels · Rusk · Sabine · San Augustine · San Jacinto · San Patricio · San Saba · Schleicher · Scurry · Shackelford · Shelby · Sherman · Smith · Somervell · Starr · Stephens · Sterling · Stonewall · Sutton · Swisher · Tarrant · Taylor · Terrell · Terry · Throckmorton · Titus · Tom Green · Travis · Trinity · Tyler · Upshur · Upton · Uvalde · Val Verde · Van Zandt · Victoria · Walker · Waller · Ward · Washington · Webb · Wharton · Wheeler · Wichita · Wilbarger · Willacy · Williamson · Wilson · Winkler · Wise · Wood · Yoakum · Young · Zapata · Zavala
# The Legendary Pink Dots

The Legendary Pink Dots is een van origine Britse experimentele rockband, opgericht aan het einde van de jaren 70. In de jaren 80 verhuisde de band naar Nederland.
De band bestaat uit de originele vocalist Edward Ka-Spel, gitarist Erik Drost en sinds 2022 toetsenist Randall Frazier. Hun stijl wordt vaak beschreven als een amalgaam van psychedelische rock, industrial, experimentele rock, synth-pop en avant-garde. De band heeft in haar bestaan meer dan 40 albums gemaakt en toert nog geregeld over de wereld.

## Externe link

* Officiële website
# Rábatamási

Rábatamási is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Győr-Moson-Sopron. Rábatamási telt 1029 inwoners (2007).
# Van Boecop

Van Boecop (ook: t(h)oe Boecop) was een Nederlands oud-adellijk geslacht dat in 2002 is uitgestorven.

## Geschiedenis

Het geslacht vond zijn oorsprong in het scholtambt van Epe in de Emstermark. De geregelde stamreeks van dit oude Gelderse adellijke geslacht vangt aan met Bertram(us) de Boecope die vermeld wordt tussen 1320 en 1357. In 1393 kreeg Arent thoe Boecop de opdracht van de hertog van Gelre om de stad Elburg te stichten. Sindsdien speelden verschillende familieleden een belangrijke rol in het bestuur van deze stad. Vanaf 1822 werden leden van de familie Van Boecop erkend te behoren tot de Nederlandse adel met de titel van baron. Het geslacht stierf in 2002 uit met drs. Arent baron van Boecop (1928-2002).

## Enkele telgen

Warner Franciscus van Boecop, heer van Broeckhuysen (-1775), luitenant
* Henricus Justus Michael van Boecop (1744-1812), luitenant-kolonel genie
** Cornelis Gerardus Iman baron van Boecop (1781-1841), generaal-majoor
* Lodewijk Theodorus Johannes baron van Boecop (1750-1830), generaal-majoor
** Ludovicus Theodorus Franciscus Wernardus baron van Boecop (1795-1866), kolonel
*** Louis Théodore Jean Alexandre baron van Boecop (1821-1890), luitenant-kolonel
**** Louise Théodore Françoise Wernardine barones van Boecop (1853-1923); trouwde in 1875 met jhr. Marinus Willem Cornelis van den Brandeler (1849-1922), generaal-majoor titulair infanterie
**** Caroline Pauline Elisabeth Alexandrine Henriette barones van Boecop (1855-1926); trouwde in 1882 met ir. Daniel Jan Steyn Parvé (1854-1917), hoofd-ingenieur-directeur van Rijkswaterstaat, lid van de familie Parvé
**** Pauline Gijsbertine Marie Jeanne Micheline barones van Boecop (1858-1946); trouwde in 1882 met prof. dr. Marten Edsge Mulder (1874-1928)
** Henricus Justus baron van Boecop (1799-1874), kapitein infanterie
*** Louis Theodore Henri baron van Boecop (1858-1940), kapitein infanterie
**** mr. Frédéric Henri Juste baron van Boecop (1899-1971), lid gemeenteraad van Kampen
***** drs. Arent baron van Boecop (1928-2002), directeur Stichting Schooladviescentrum, laatste telg van het oud-adellijke geslacht Van Boecop

### Andere telg

* Anna Katharina Constantia van Boecop
* Mechtelt toe Boecop, kunstschilderes en hoofd van de Kamperse school,uit de 16e eeuw
* Nederland's Adelsboek 80 (1989), p. 23-36.
# Sashiko

Sashiko (刺し子, letterlijk kleine steekjes) is borduurwerk dat gebruikt wordt voor het verstevigen of mengen van stoffen of voor decoratieve doeleinden. In Japan, vanwaar de techniek afkomstig is, is het gebruikelijk witte katoendraad op stoffen die met indigo gekleurd zijn te gebruiken. De techniek is recentelijk terug in de aandacht gekomen doordat patchwork-kleding in de mode kwam.

## Geschiedenis

De techniek werd eerst gebruikt om oude kledij te herstellen en verstevigen in de Edo-periode (1603-1867). Tegen de Meiji-periode (1868-1912) was het uitgegroeid tot een taak voor de winter als het te koud is om buiten te werken.

## Patronen (selectie)

Er bestaan vele patronen en er komen er steeds bij. Een selectie van enkele basispatronen hieronder.
* Tate-jima (縦縞, verticale strepen)
* Yoko-jima (横縞, horizontale strepen)
* Yarai (矢来, bamboe)
* Kagome (籠目, geweefd bamboe)
* Hishi-igeta (菱井桁, kruisjes)
* Shippo tsunagi (七宝, overlappende cirkels, zeven schatten)
* Yabane (矢羽, parallellogrammen in de vorm van pijlveren)
* Hishi-moyō (菱模様, diamant)
* Amime (網目, visnet)

## Bekende wevers

* Atsushi Futatsuya
* ↑ handwerkwereld.com - Sashito
* Bibliothèque nationale de France: cb150752033 (data)
* Library of Congress Control Number: sh89007151
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00576852
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007541865105171
# Wondklaver

De wondklaver (Anthyllis vulneraria) is een overblijvend kruid uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae), die zich vaak als eenjarige plant gedraagt. Het woord 'wond-' in de naam geeft aan dat de plant in de volksgeneeskunde gebruikt werd om wonden te genezen.

## Kenmerken

Het is een erg variabele soort: soms kruipt hij, soms groeit hij rechtop. De plant is bedekt met zilverkleurige haartjes. De bloem is normaal gesproken geel, maar kan ook oranje, rood of roze zijn. Aan zee komt zelfs een witte variant voor.
De plant vormt bolvormige hoofdjes met een doorsnede van 2–4 cm, die van mei tot de herfst bloeien. Het blad is oneven geveerd. Het topblaadje is het grootst. Verder zijn er vier of vijf paar deelblaadjes. De vrucht van de wondklaver is een platte peul van 3 mm lang.

## Verspreiding

De wondklaver komt voor op droge zand- en kalkhoudende grond, bijvoorbeeld in de duinen. In Nederland is de wondklaver vrij zeldzaam.

## Ecologie

Wondklaver is een waardplant voor de dagvlinders dwergblauwtje en klaverblauwtje, en de microvlinder Aproaerema anthyllidella.
# Le Vieil-Évreux

Le Vieil-Évreux is een gemeente in het Franse departement Eure (regio Normandië) en telt 757 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Évreux.

## Geschiedenis

Hier bevindt zich de archeologische site van de Gallo-Romeinse plaats Gisacum. Deze site van ongeveer 100 ha. ligt op 8 km van Évreux en hier vond sinds de negentiende eeuw archeologisch onderzoek plaats. Gisacum was vanaf de vroege eerste eeuw een religieus centrum van het Gallische volk der Aulerques Eburovices. Het Gallo-Romeinse Gisacum kende zijn hoogtepunt in de tweede eeuw maar werd verwoest tijdens de barbaarse invallen van de derde eeuw. In het centrum lagen een theater en thermen. Verder waren er een heiligdom, met meerdere tempels of fana, een handelswijk en rijke woonhuizen met gaanderijen en atria. Een aquaduct voorzag de nederzetting van water. De vondsten van de opgravingen worden tentoongesteld in het Museum van Évreux.
* Thermen
* Thermen
* Romeins theater
* Fanum van Cracouville
* Jupiter Stator (Museum van Évreux)
* Sylene (Museum van Évreux)
Vanaf de vierde eeuw en gedurende de middeleeuwen was Le Vieil-Évreux enkel een klein dorp.

## Geografie

De oppervlakte van Le Vieil-Évreux bedraagt 11,5 km², de bevolkingsdichtheid is 65,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Le Vieil-Évreux met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Historique de la ville sanctuaire. Gisacum, ville gallo-romaine. Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
* ↑ (fr) Un peu d'histoire. evreux.fr. Gearchiveerd op 28 augustus 2022. Geraadpleegd op 28 augustus 2022.
# Taty Castellanos

Valentín Mariano José "Taty" Castellanos Giménez (Mendoza, 3 oktober 1998) is een Argentijns voetballer die bij voorkeur als aanvaller speelt. Hij tekende in 2024 voor Lazio Roma. Castellanos debuteerde in 2023 voor Argentinië.

## Clubcarrière

Castellanos debuteerde in 2017 als prof bij het Chileense Universidad de Chile. Hij trok naar het Uruguayaanse Torque, waar hij meer speeltijd kreeg. In 2019 trok hij naar New York City, waarvoor hij 49 doelpunten maakte in 101 competitiewedstrijden. Girona huurde Castellanos gedurende het seizoen 2022/23. In 2023 tekende de Argentijn een vijfjarig contract bij Lazio Roma.

## Interlandcarrière

Castellanos debuteerde op 5 september 2024 voor Argentinië tegen Chili.
# Chanathip Songkrasin

Chanathip Songkrasin (Sam Phran, 5 oktober 1993) is een Thais voetballer die als middenvelder speelt bij BG Pathum United.

## Clubcarrière

Chanathip Songkrasin begon zijn carrière bij BEC Tero Sasana in 2012. Chanathip Songkrasin speelde voor Muangthong United i Hokkaido Consadole Sapporo.

## Thais voetbalelftal

In 2012 debuteerde hij in het Thais voetbalelftal, waarvoor hij sindsdien 44 interlands speelde, en 5 keer een doelpunt maakte.

## Statistieken

Thais voetbalelftal :
| Jaar | Duels | Goals |
| 2012 | 2 | 0 |
| 2013 | 3 | 2 |
| 2014 | 7 | 2 |
| 2015 | 5 | 0 |
| 2016 | 16 | 1 |
| 2017 | 4 | 0 |
| 2018 | 4 | 0 |
| 2019 | 10 | 3 |
| 2021 | 5 | 4 |
| 2022 | 5 | 0 |
| 2023 | 5 | 0 |
| 2024 | 5 | 2 |
| Totaal | 68 | 14 |

## Externe link

* National Football Teams
* ↑ National Football Teams. Gearchiveerd op 29 maart 2022.
# Zwartsnavelboskalkoen

De zwartsnavelboskalkoen (Talegalla fuscirostris) is een vogel uit de familie grootpoothoenders (Megapodiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Salvadori. Het is een endemische vogelsoort uit Nieuw-Guinea.

## Beschrijving

Dit hoen is 53 cm lang en overwegend zwart gekleurd. Dit hoen lijkt erg op de roodsnavelboskalkoen die ook in ongeveer dezelfde streken voorkomt. De zwartsnavelboskalkoen heeft een zwarte snavel en gele poten. De kale huid rondom het oog is donkergrijs. Die kale huid op de kop van de roodsnavelboskalkoen is gelig tot olijfkleurig en verder heeft deze boskalkoen een oranjerode snavel en bleekgele poten en is gemiddeld 3 cm groter.

## Voorkomen en leefgebied

De zwartsnavelboskalkoen leeft in laaglandbos en heuvellandbos tot 800 m boven de zeespiegel in de zuidelijke laagvlaktes van Nieuw-Guinea van Port Moresby in Papoea-Nieuw-Guinea tot Papoea en West-Papoea en op de Aroe-eilanden (Indonesië). Daar waar de roodsnavelboskalkoen ook voorkomt, heeft de zwartsnavelboskalkoen de neiging om in de lager gelegen bossen te verkeren.
De soort telt 4 ondersoorten:
* T. f. fuscirostris: zuidoostelijk Nieuw-Guinea.
* T. f. occidentis: zuidwestelijk Nieuw-Guinea.
* T. f. aruensis: de Aru-eilanden en zuidelijk Nieuw-Guinea.
* T. f. meyeri: noordelijk Nieuw-Guinea.

## Status

Het is geen bedreigde vogelsoort volgens de Rode Lijst van de IUCN.
* ↑ (en) Zwartsnavelboskalkoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Salvadori, 1877. Talegallus fuscirostris (protoniem). Ann. Mus. Civ. Stor. Nat. Genova, 9, p. 332. BHL
* 1 2 (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
# Marianenboshoen

Het marianenboshoen (Megapodius laperouse) is een vogel uit de familie grootpoothoenders (Megapodiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Gaimard. Het is een bedreigde, endemische vogelsoort op de Palau-eilanden en de Marianen.

## Kenmerken

De vogel is 38 cm lang. Het is een middelgroot, donker bruinachtig zwart gekleurd boshoen. Het hoen heeft een korte, bleekgrijze kuif, een gele snavel en de naakte huid rond het oog is rood. De poten zijn opvallend groot en vuilgeel gekleurd. De vogel lijkt daardoor soms op een verwilderde kip (Gallus gallus).

## Verspreiding en leefgebied

De soort telt twee ondersoorten:
* M. l. senex: de Palau-eilanden.
* M. l. laperouse: de Marianen.
Het leefgebied bestaat uit stukjes bos op bodems van vulkanische oorsprong, stranden en kokospalmplantages. Op de Marianen komen de vogels ook voor op gebied met een kalksteenbodem. Ze foerageren op de bosbodem en leven van zowel dierlijk (insecten, kreeftachtigen) als plantaardig voedsel.
Het Marianenboshoen en enige andere grootpoothoeders zijn de enig bekende vogels die hun eieren uitbroeden met vulkanische warmte.

## Status

Het marianenboshoen heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2012 door BirdLife International geschat op 1300 tot 1700 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door begrazing door verwilderde uitheemse grazers. Ook natuurrampen zoals tropische stormen en vulkaanuitbarstingen hebben hun tol geëist. De totale populatie op het eiland Anatahan werd weggevaagd door vulkaanuitbarstingen in 2003 en 2004. Bovendien worden de vogels bejaagd en hun eieren geraapt. Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Marianenboshoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (fr) Gaimard, J. P. (1823). Ferussac's Bull. General Universel Annonces Nouvelles Sci. Paris 2.
* 1 2 (en) Factsheet Micronesian Scrubfowl. BirdLife International. Geraadpleegd op 9 aug. 2016.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2016) - IOC World Bird Names (version 6.3)
* ↑ Monumental Marine Move. Living on Earth. Gearchiveerd op 29 december 2010.
* ↑ (en) Anatahan Global Volcanism Program
# Filipijns boshoen

Het Filipijns boshoen (Megapodius cumingii) is een soort uit de familie der grootpoothoenders (Megapodiidae). De soort komt voornamelijk voor op de Filipijnen en is daarnaast ook aanwezig in de naastgelegen delen van Borneo (Indonesië en Maleisië) en Celebes (Indonesië).

## Kenmerken

Het Filipijns boshoen is een fors lid uit de familie der grootpoothoenders. De beide geslachten zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden. De ondersoorten verschillen echter wel van elkaar in kleur. De bovendelen van de ondersoort Megapodius cumingii pusillus zijn afwisselend donkerbruin of olijfkleurig bruin. De kruin is grijs, net als de nekkraag. De borst en buik van de vogel zijn donkergrijs tot bruin. De snavel is donkergeel. De naakte huid op de kop is rozerood, de ogen zijn donkerbruin en de poten grijs. Een juveniel is wat kleiner dan een volwassen exemplaar.
Deze soort wordt, inclusief staart, 35 centimeter en heeft een vleugellengte van 24,5 centimeter.

## Voortplanting

Het hoen heeft de gewoonte om te broeden in nestheuvels. De grootte van de nestheuvels varieert, maar kan een hoogte van anderhalve meter bereiken en een diameter van 3 à 4 meter. Een legsel bestaat meestal uit ca. 5 eieren.

## Ondersoorten en verspreiding

Van het Filipijns boshoen zijn volgens de IOC World Bird List zeven verschillende ondersoorten bekend:
* Megapodius cumingii cumingii: Komt voor op eilanden voor de kust van Borneo en in de Filipijnen op Balabac, Palawan, de Calamianeilanden en de Sulu-eilanden.
* Megapodius cumingii dillwyni: Komt voor op Luzon, Mindoro, Marinduque en de nabijgelegen eilanden.
* Megapodius cumingii gilberti: Komt voor op Celebes en de Togian-eilanden.
* Megapodius cumingii pusillus: Komt voor op het westen en oosten van de Visayas, het westen van Mindanao en de Basilan-eilanden.
* Megapodius cumingii sanghirensis: Komt voor op de Sangihe-eilanden.
* Megapodius cumingii tabon: Komt voor in het oosten van Mindanao.
* Megapodius cumingii talautensis: Komt voor op de Talaudeilanden.
* ↑ (en) Filipijns boshoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 4 (en) Kennedy, R.S. et al., 2000. A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford (Verenigd Koninkrijk). ISBN 978-0198546689
* ↑ (en) BirdLife/WPA/SSC Megapode Specialist Group (2004). The Philippine Megapode (Megapodius cumingii) on Sangalaki, East Kalimantan, Indonesia: observations and conservation through rat eradication. Geraadpleegd op 27 september 2015.
* 1 2 3 4 5 6 7 (en) IOC World Bird List (2009). Megapodes, guans, guineas & New World quail. Geraadpleegd op 27 september 2015.
# Vanuatuboshoen

Het vanuatuboshoen (Megapodius layardi) is een vogel uit de familie grootpoothoenders (Megapodiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Henry Baker Tristram en als eerbetoon vernoemd naar de Britse diplomaat en vogelkundige Edgar Leopold Layard. Het is een kwetsbare, endemische vogelsoort in Vanuatu.

## Kenmerken

De vogel is 32 cm lang, het is een relatief klein, zwart gekleurd boshoen met een rode, naakte huid rond het oog en gele poten.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in Vanuatu op de meeste eilanden die ten noorden van Efate liggen. Het leefgebied is laaglandregenwoud tot op 800 m boven zeeniveau, met een voorkeur voor ongerept bos, maar ook wel op stranden die grenzen aan bos. De broedhopen liggen in gebieden met aardwarmte.

## Status

Het vanuatuboshoen heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2012 door BirdLife International geschat op 3,5 tot 15 duizend individuen en de populatie-aantallen nemen af door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt gekapt en omgezet in gebied voor agrarisch gebruik. Verder wordt de ondergroei in bossen aangetast door begrazing door ingevoerd vee en treedt predatie op door verwilderde honden. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Vanuatuboshoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Tristram, H. B. (1879). Notes on Collections of Birds sent from New Caledonia, from Lifu (one of the Loyalty Islands) in Ibis, the International Journal of Avian Science, Volume 21
# Madonnuccia

Madonnuccia is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Pieve Santo Stefano.
# Lou (zangeres)

Marie-Luise Hoffner, beter bekend als Lou (Waghäusel, 27 oktober 1963), is een Duitse popzangeres en songfestivaldeelneemster. Ze was de zesde uit het gezin en onmiddellijk omgeven door haar eerste fans, haar oudere broers en zusters. Hoffner toerde 15 jaar lang met haar band door Duitsland zowel als daarbuiten en won in 2003 de Duitse finale voor het Eurovisiesongfestival.
Lou werd in de nationale finales van 2001 met een mid-tempo rocknummer derde. Vlak voor Kerstmis 2002 vroeg componist Ralph Siegel haar of ze geïnteresseerd was om nog een keer mee te doen, met een liedje dat hij geschreven had samen met tekstschrijver Bernd Meinunger. Nadat ze Let's Get Happy gehoord had was Lou enthousiast: "Dit is precies mijn soort liedje - en daarbij, het is ook nog eens mijn levensmotto...!" Op 7 maart 2003 won ze de nationale finale en ging naar het songfestival van 2003 in het Letse Riga. Daar werd ze elfde.
1956: Freddy Quinn + Walter Andreas Schwarz · 1957: Margot Hielscher · 1958: Margot Hielscher · 1959: Alice & Ellen Kessler · 1960: Wyn Hoop · 1961: Lale Andersen · 1962: Conny Froboess · 1963: Heidi Brühl · 1964: Nora Nova · 1965: Ulla Wiesner · 1966: Margot Eskens · 1967: Inge Brück · 1968: Wenche Myhre · 1969: Siw Malmkvist · 1970: Katja Ebstein · 1971: Katja Ebstein · 1972: Mary Roos · 1973: Gitte · 1974: Cindy & Bert · 1975: Joy Fleming · 1976: Les Humphries Singers · 1977: Silver Convention · 1978: Ireen Sheer · 1979: Dschinghis Khan · 1980: Katja Ebstein · 1981: Lena Valaitis · 1982: Nicole · 1983: Hoffmann & Hoffmann · 1984: Mary Roos · 1985: Wind · 1986: Ingrid Peters · 1987: Wind · 1988: Maxi & Chris Garden · 1989: Nino de Angelo · 1990: Chris Kempers & Daniel Kovac · 1991: Atlantis 2000 · 1992: Wind · 1993: Münchener Freiheit · 1994: Mekado · 1995: Stone & Stone · 1997: Bianca Shomburg · 1998: Guildo Horn & Die Orthopädischen Strümpfe · 1999: Sürpriz · 2000: Stefan Raab · 2001: Michelle · 2002: Corinna May · 2003: Lou · 2004: Max · 2005: Gracia · 2006: Texas Lightning · 2007: Roger Cicero · 2008: No Angels · 2009: Alex Swings Oscar Sings · 2010: Lena Meyer-Landrut · 2011: Lena Meyer-Landrut · 2012: Roman Lob · 2013: Cascada · 2014: Elaiza · 2015: Ann Sophie · 2016: Jamie-Lee Kriewitz · 2017: Levina · 2018: Michael Schulte · 2019: S!sters · 2021: Jendrik Sigwart · 2022: Malik Harris · 2023: Lord of the Lost · 2024: Isaak
* Gemeinsame Normdatei: 134593901
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5684 1694
* MusicBrainz: e74ffd20-8b20-4d9e-81af-e8ee146aea51
* Virtual International Authority File: 79686919
* WorldCat (via VIAF): 79686919