OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Karel Kaufman

Karel Jozeph Kaufman (Amsterdam, 29 april 1898 – Heemstede, 10 december 1977) was een Nederlands voetballer en voetbaltrainer. Hij was een van de twee eerste officiële voetbaltrainers sinds de KNVB in 1933 was gestart met examens voor het diploma oefenmeester en hij was voorzitter van de Drentse Voetbalbond. Hij was bondscoach in de jaren 1945/46, 1949 en 1954.

## Loopbaan

Hij was zoon van gymnastiekonderwijzer Martinus Kaufman en Eke Postma. Kaufman werd lid van de voetbalvereniging Watergraafsmeer in Amsterdam. Toen hij in 1916 als onderofficier (sportinstructeur) vanuit Kampen overgeplaatst werd naar Assen, speelde hij vanaf 1917 eerst twee seizoenen voor Veendam en van 1919 tot 1934 bij Achilles 1894. Bij die club was hij aanvoerder van het eerste elftal en bekleedde hij alle bestuursfuncties behalve het penningmeesterschap. Kaufman werd als reservespeler aangewezen voor de interland Zwitserland-Nederland in 1922. In dat jaar huwde hij in Assen Elisabeth Bregchina Douwes. Hij speelde meerdere keren voor het noordelijk elftal en de Zwaluwenelftallen. Vanaf 1932 fungeerde hij als speler-trainer bij Achilles 1894. Kaufman was tevens wedstrijdschermer.
Bij Achilles 1894 begon Kaufman met het geven van training en trainde in de zomer van 1932 ook een avond per week LAC Frisia. Hij slaagde in 1933 als eerste voor de door de NVB in het noordelijke district aangeboden cursus voor spelleider en trainde vervolgens Gorredijk, Stadskanaal en Emmen. Op 6 februari 1934 werd hij tot bondstrainer benoemd, een functie die hij tot medio 1963 vervulde. In 1935 kreeg Kaufman een vaste aanstelling bij de bond en moest hiervoor naar het westen verhuizen waardoor hij moest stoppen met het trainen van Achilles 1894. In deze periode werkte Kaufman onder de bondscoaches Bob Glendenning, Max Merkel, Jesse Carver en Elek Schwartz. Later doceerde hij KNVB-cursussen voor voetbal-oefenmeester. Kaufman was naast zijn werk bij de bond ook (interim-)trainer van AFC en VSV, Feijenoord tijdens de gewonnen kampioenscompetitie in 1940, RCH (1941), AFC Ajax (december 1952 tot maart 1953), De Volewijckers (begin 1956) en BVC Amsterdam (oktober 1956 tot medio 1957). Ook was hij docent op het Centraal Instituut Opleiding Sportleiders in Overveen.

## Erelijst
### Feijenoord

| Competitie | Winnaar | Winnaar |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Nationaal |||
| Landskampioen | 1x | 1939/40 |
# Dick Maurer

Theodorus (Dick) Maurer, ook gekend als Kick Maurer (Amsterdam, 31 mei 1932 – Volendam, 22 maart 1999) was een Nederlands voetballer en voetbaltrainer.

## Biografie

Dick Maurer was de zoon van de Casper Christiaan Maurer en Catharina Bond. Hij was getrouwd met Alida Geertuda Maria (Akkie) Deitmers. Hij had vier kinderen.
Maurer speelde in de jaren vijftig en begin jaren zestig voor Volendam. Na de plaatsing van FC Volendam bij de Eredivisie in 1958 speelde hij als rechtsback tussen 1959 en 1962 39 wedstrijden waarin hij 5 doelpunten maakte. Als eerste Volendammer alpinist beoefende en zette hij zich in voor verscheidene sporten. Na zijn voetballoopbaan was hij leraar lichamelijke oefening. Hij was voetbalcoach van de profclubs Hilversum en Blauw-Wit en verschillende amateurverenigingen. Ook geldt hij als (mede)oprichter van onder andere Badmintonclub Waterland, Basketbalvereniging Volendam en Volleybalclub Volendam. In seizoen 1981/82 was hij hoofdtrainer van FC Volendam.
Maurer overleed in 1999 op 66-jarige leeftijd aan een hartstilstand.
# Tordyliopsis

Tordyliopsis is een geslacht uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt in de Himalaya en Tibet.

## Soorten

* Tordyliopsis brunonis DC.
* ↑ (en) Tordyliopsis DC. Royal Botanic Gardens, Kew
... · Aciphylla · Actinotus · Aegopodium · Aethusa · Ammi (Akkerscherm) · Anethum · Angelica (Engelwortel) · Anisotome · Anthriscus (Kervel) · Apium (Moerasscherm) · Artedia · Astrantia (Sterrenscherm) · Athamanta · Azorella · Berula · Bifora · Bunium · Bupleurum (Goudscherm) · Carum (Karwij) · Caucalis · Chaerophyllum (Ribzaad) · Cicuta · Conium · Conopodium · Coriandrum · Crithmum · Cuminum · Daucus · Eryngium (Kruisdistel) · Falcaria · Ferula · Foeniculum · Heracleum (Berenklauw) · Levisticum · Myrrhis · Oenanthe (Torkruid) · Orlaya · Pastinaca (Pastinaak) · Petroselinum (Peterselie) · Peucedanum (Varkenskervel) · Pimpinella (Bevernel) · Pycnocycla · Sanicula · Scandix · Selinum · Silaum · Sium · Smyrnium (Zwarte kervel) · Steganotaenia ·
Torilis (Doornzaad) · Xanthosia · ...
# Peter Blake (zeiler)

Sir Peter Blake, KBE (Nieuw-Zeeland, 1 oktober 1948 - Macapá, 6 december 2001) was een Nieuw-Zeelandse zeiler. Hij leerde begin jaren zeventig in Groot-Brittannië de kneepjes van het vak. Hij veroverde voor Nieuw-Zeeland twee keer de America's Cup. Daarvoor won hij de Whitbread Round the World Race (tegenwoordig de Volvo Ocean Race) in 1989 en de Jules Verne Trofee in 1994. Dit deed hij door in 74 dagen, 22 uur, 17 minuten en 22 seconden rond de wereld te varen in zijn catamaran Enza. Blake werd in 1995 geridderd voor zijn bewezen diensten voor het zeilen. In 2000 ontving hij een eredoctoraat van de Technische Universiteit van Auckland. Op 5 december 2001 werd hij vermoord door piraten tijdens een verkenningstocht langs Zuid-Amerika. In zijn leven heeft Peter veel aandacht besteed voor het milieu, zo was zijn laatste tocht ook een verkenningstrip voor het milieu. In de Top 100 History Makers, een verkiezing voor de belangrijkste Nieuw-Zeelander ooit, belandde hij op een 34e plaats.
# Watermaal

Watermaal (Frans: Watermael) is een plaats in de Belgische gemeente Watermaal-Bosvoorde in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De plaats ligt in het noorden van de gemeente, die zich in het zuidoosten van het hoofdstedelijk gewest bevindt.

## Geschiedenis

De geschiedenis van de plaats gaat terug tot de Karolingische periode. Het gebied was een van de eerste ontgonnen gebieden in Zoniënwoud. De naam zou een samenstelling zijn van water en maal, een gerechtsplaats. Een andere theorie verklaart het als samenstelling van wachter en maal.
De oprichting van een kerk zou teruggaan tot het einde van de 10de eeuw. In 1193 bevestigde Paus Celestinus III in een brief het bezit van de kerk van Watermaal aan het Onze-Lieve-Vrouwkapittel van Kamerijk. Later werd dit afgestaan aan het klooster van Hertoginnedal. Watermaal was de moederparochie waaruit later de omliggende parochies ontstonden. De jurisdictie van de schepenen van Watermaal, afhankelijk van de meierij van Rode, besloeg een omvangrijk gebied en omvatte naast Watermaal ook de plaatsen Bosvoorde, Oudergem, Etterbeek, Sint-Pieters-Woluwe, Stokkel en Kraainem.
Ten zuiden lag aan het Zoniënwoud het gehuchtje Bosvoorde, dat in de middeleeuwen echter snel aan belang won. De heren van Brabant kozen het als uitvalsbasis voor hun jacht en rond 1282 richtte Jan I er een kapel op. Bosvoorde bleef de volgende eeuwen bloeien als logeerplaats voor het hertogelijk hof tijdens de jacht. De Ferrariskaart uit de jaren 1770 toont een ontgonnen gebied in het Zoniënbos, met in het noorden "Waetermael", in het zuiden Bosvoorde en in het oosten Oudergem. Ten westen van Watermaal lag Boondaal, afhankelijk van Ukkel. Bosvoorde en Oudergem behoorden toen nog tot de parochie Watermaal.
Op het einde van het ancien régime werden onder Frans bewind in de laatste jaren van de 18de eeuw de gemeenten gecreëerd. Watermaal en Bosvoorde werden gescheiden en werden twee zelfstandige gemeenten. In 1811 werden de gemeenten Watermaal en Bosvoorde samengevoegd tot één gemeente. De komst van de spoorlijn Brussel-Namen zorgde voor een ontsluiting van de gemeente. In 1863 werd het gehucht Oudergem afgesplitst als zelfstandige gemeente. Vanaf het eind van de 19de eeuw nam de bebouwing toe en in de 20ste eeuw bereikte de groeiende Brusselse verstedelijking ook Watermaal.

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Clemenskerk
* Het Tercoignepark met het oude Hof ter Coigne
* Het station van Watermaal werd beschermd
* Sint-Annaklooster

## Verkeer en vervoer

In Watermaal kruisen spoorlijnen 161 en 26. Langs spoorlijn 161 (Brussel-Namen) staat het Station Watermaal en er juist naast, langs spoorlijn 26 staat station Arcaden.
* ↑ Wauters, Alphonse, Histoire des environs de Bruxelles, ou description historique des localités qui formaient autrefois l'ammanie de cette ville., 1855
* ↑ Sven Vrielinck, De territoriale indeling van België (1795-1963), Universitaire Pers Leuven, 2000, p. 1840
# Frans-Ottomaanse invasie van Corsica

De Frans-Ottomaanse invasie van Corsica was een onderdeel van de Italiaanse Oorlog (1551-1559), het begon met een Franse inval, gesteund door de Ottomaanse vloot, in 1553 en eindigde met de Vrede van Cateau-Cambrésis in 1559, waarbij de Fransen zich terugtrokken van het eiland.

## Achtergrond

Corsica was sinds 1453 in handen van de Republiek Genua, meer bepaald van de Banco di San Giorgio. In de zestiende eeuw had de Middellandse Zee te kampen met de Barbarijse zeerovers, waarvan Turgut Reis een van de belangrijkste piraten was. Na de verovering in 1550 van de havenstad Mahdia door de Genuees Andrea Doria, hoofdadmiraal van Keizer Karel V, werd de Franco-Ottomaanse Alliantie hernieuwd. De Italiaanse Oorlogen vonden niet alleen plaats op zee, maar ook op land. De Fransen vochten voornamelijk op het vaste land, de Ottomanen ter zee. Andrea Doria had reeds in 1552 de zeeslag bij Ponza verloren.

## Verloop

De Fransen hadden condottieri Sampiero Corso, van Corsicaanse afkomst, in dienst. Een Corsicaanse inval bracht de Republiek Genua, in het kamp van de Habsburgse monarchie, in verlegenheid. De Ottomanen zorgden voor het transport van de Franse troepen. Bastia werd veroverd op 24 augustus 1553 en Bonifacio in september. Slechts vijfduizend Fransen overwinterden op Corsica.
Het jaar erop stuurde Doria een troepenmacht van vijftienduizend man om het eiland te heroveren. Tegen 1555 waren bijna alle Fransen verdreven. Intussen waren de Ottomanen verwikkeld in de Ottomaans-Perzische Oorlog en was Turgut Reis meer bezig met zijn eigen activiteiten, zoals de Plundering van de Balearen (1558). De Ottomaanse ondersteuning was zogoed als weggevallen, waarvoor sultan Süleyman I zich aan koning Hendrik II van Frankrijk verontschuldigde.
Na de Vrede van Cateau-Cambrésis in 1559 werd het eiland teruggeven aan de Republiek Genua.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Invasion of Corsica (1553) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# ASDV San Marino

Associazione Sportiva Dilettantistica Victor San Marino is een San Marinese voetbalclub uit Serravalle. De club werd opgericht in 1960 als SS Serenissima, in 1973 fusioneerde de club met SS Juvenes waarbij de naam AC San Marino werd aangenomen. De club komt als enige San Marinonese club uit in een Italiaanse voetbalcompetitie.
De club werd gecreëerd door de San Marinese voetbalbond met het doel een professionele voetbalclub te hebben die de republiek San Marino vertegenwoordigen zou. Het is de enige club van het land die de toelating heeft om in de professionele competitie van Italië te spelen.
In 2019 fuseerde San Marino Calcio met een Italiaanse ploeg en verdween zodoende. In 2021 werd het team heropgericht om San Marino te vertegenwoordigen in het Italiaanse competitiesysteem.

## Bekende (oud-)spelers

* Giulio Casali
* Amadou Diawara
* Gianluca Lapadula
* Stefano Sensi

## Externe link

* (it) Officiële website
# Atletico Roma

Atletico Roma was een Italiaanse voetbalclub uit Rome. De club ontstond in 2004 uit een fusie tussen AS Lodigiani en Cisco Calcio Roma. In het seizoen 2004/05 speelde de club nog onder de naam AS Cisco Lodigiani (in de Serie C2/B). Ze nam daarna de naam AS Cisco Calcio Roma aan, met rood, wit en groene clubkleuren.
In de zomer van 2010 veranderde de club de naam in Atletico Roma en veranderden ook de clubkleuren. Na een tijd de rangschikking aan te voeren, eindigde de club op een derde plaats. Op 18 juli 2011 werd de club uitgesloten van competitie en ontbonden.

## Bekende (ex-)spelers

* Roberto Baronio
* Paolo Di Canio
* Mauro Esposito
* Gianluca Lapadula
* Andrea Russotto
* Luca Toni
* Francesco Totti (jeugd)
* Pepe

## Externe link

* Officiële site
# Elephantopus

Elephantopus is een geslacht uit de composietenfamilie (Asteraceae). De soorten komen wereldwijd voor in de (sub)tropen. Buiten de (sub)tropen komen er soorten voor in Noord-Amerika.

## Soorten

* Elephantopus angolensis O.Hoffm.
* Elephantopus arenarius Britton
* Elephantopus biflorus Sch.Bip.
* Elephantopus carolinianus Raeusch.
* Elephantopus elatus Bertol.
* Elephantopus elongatus Gardner
* Elephantopus erectus Gleason
* Elephantopus hirtiflorus DC.
* Elephantopus mendoncae Philipson
* Elephantopus micropappus Less.
* Elephantopus mollis Kunth
* Elephantopus multisetus O.Hoffm.
* Elephantopus nudatus A.Gray
* Elephantopus palustris Gardner
* Elephantopus piauiensis R.Barros & Semir
* Elephantopus pratensis C.Wright
* Elephantopus racemosus Gardner
* Elephantopus riparius Gardner
* Elephantopus scaber L.
* Elephantopus senegalensis (Klatt) Oliv. & Hiern
* Elephantopus tomentosus L.
* ↑ (en) Elephantopus L. Royal Botanic Gardens, Kew
# Benjamin Boers

Benjamin Boers (Nieuwleusen, 25 september 1871 – 19 oktober 1952) was een Nederlandse communist en hervormd predikant.
Boers is in zijn carrière onder andere predikant geweest van het Zuid-Hollandse dorp Kedichem en het Friese dorp Roordahuizum.
Hij stond bekend als een socialist die namens de SDAP zich inzette voor het socialisme. Hij was jarenlang voorzitter van de SDAP-afdeling Roordahuizum, die hij zelf had opgericht.
* Biografisch Portaal: 31353399
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9184 3718
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074408364
* Virtual International Authority File: 285753492
* WorldCat (via VIAF): 285753492
# Lambertus van Bolhuis

Lambertus van Bolhuis (Groningen, 20 november 1741 - aldaar, 26 augustus 1826) was een Nederlandse predikant, taalkundige en dialecticus.
Van Bolhuis schreef de bekende, door de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen bekroonde, praktische en normatieve Beknopte Nederduitsche Spraakkunst (1793) die ook aan de Universiteit van Franeker werd behandeld in de colleges in de Nederlandse taal van de geleerde Everwinus Wassenbergh. Van Bolhuis was betrokken bij de oprichting van een Kweekschool voor onderwijzers in Groningen en doceerde het Nederlands aan Groninger studenten

## Leven en werk

Lambertus van Bolhuis werd in 1741 in Groningen geboren als een zoon van Michiel van Bolhuis en Alagonda Beckeringh. De familienaam Bolhuis is ontleend aan de boerderij Bolhuis bij Eekwerd. Zijn broer Jan van Bolhuis was rechter, secretaris en ontvanger van het Winsumer en Schaphalsterzijlvest. In 1767 huwde Lambertus van Bolhuis met Rika Cranssen. Uit hun huwelijk werden vier kinderen geboren, te weten Alagonda, Margaretha Jacoba, Ella Catharina (zij trouwde met de hoogleraar Jan Rudolf van Eerde) en Michiel Jacob (hij werd boekverkoper te Groningen).
Van Bolhuis studeerde theologie aan de Hogeschool van Groningen. Tevens volgde hij colleges in geschiedenis, talen, wijsbegeerte en het 'natuurregt'. Van Bolhuis was vanaf 1766 predikant van de Nederduits Gereformeerde Kerk. Zijn kerkelijke gemeenten waren Marssum, Noorddijk (vanaf 1767), Oostwold (vanaf 1772), Leeuwarden (vanaf 1783) en Groningen (1786-1823).
Daarnaast was Van Bolhuis een verdienstelijk taalkundige. Hij bezorgde onder andere de tekst van de beknopte spraakkunst van de onderwijzer Klaas Stijl. Hij schreef - aanvankelijk alleen voor onderwijzers - een beknopte Nederlandse spraakkunst. Ook verzamelde en beschreef hij Groningse woorden. Van Bolhuis ijverde, samen met Hendrik Wester voor goed onderwijs. Hij was medeoprichter van de Kweekschool voor Onderwijzers in Groningen en doceerde gedurende enkele jaren het Nederlands aan Groninger studenten.
# Kick Bras

Krijn Elzard (Kick) Bras (1949) is een Nederlandse predikant van de Protestantse Kerk in Nederland. Sinds 2014 is hij met emeritaat. Hij was ook docent spiritualiteit aan de Theologische Universiteit te Kampen, hoofdredacteur van het blad Herademing en is auteur van verschillende boeken over meditatie, spiritualiteit en mystiek. Bras heeft zich verdiept in de Nederlandse mystiek en geeft workshops over meditatievormen uit de christelijke spiritualiteit, met name de lectio divina (geestelijke lezing) en de ignatiaanse meditatie (waarbij de verbeeldingskracht een belangrijke rol speelt). Daarbij wordt gebruikgemaakt van wijsheidsteksten uit de joods-christelijke traditie. Bras promoveerde op een proefschrift getiteld: "Mint de minne, eros en agape bij Jan van Ruusbroec". Zijn laatste boeken zijn "Oog in oog. Christelijke mystiek in woord en beeld", uitgegeven door Skandalon in Vught. In september 2018 verscheen hiervan de derde druk. En "Voor het leven. De spiritualiteit van Dietrich Bonhoeffer", uitgegeven door Kok te Utrecht in 2018.

## Publicaties

* Muziek van zuiver zwijgen: een overzicht van de christelijke mystiek (Kok, 1988)
* Een vloeiende, ebbende zee. Jan van Ruusbroecs "Geestelijke Bruiloft" als bron voor hedendaagse spiritualiteit (1989), serie Mystieke teksten en thema's
* Als met een vriend: omgaan met God (Kok, 1990)
* Verlangen en vervulling: Geloofsverdieping aan de hand van Ruusbroec (1293-1381) ter gelegenheid van zijn zevenhonderdste geboortejaar (Kok, 1993)
* Mint de minne: Eros en Agape bij Jan van Ruusbroec (Kok, 1993)
* Lichtspoor: een jaargang meditatie (Kok, 1996)
* Vuur en ijzer: elementen van calvinistische spiritualiteit
* Werken met spiritualiteit (Drs. Kitty Bouwman, red.) (aug. 2001)
* Talen naar stilte: hoe gebed en meditatie tot bloei kunnen komen (Ten Have, 2002)
* Leven met Thomas Merton: Wegwijzer naar vrijheid (Meinema, okt. 2003)
* Inleiding en aantekeningen bij Contemplatief gebed van Thomas Merton (1915-1968) (okt. 2003)
* Tussen Hemel en Aarde: meditatie en de geestelijke weg (2006)
* Ingaan en uitgaan: spirituele levenskunst (2007)
* Het Onze Vader, hart van geloven (2008)
* Mystiek Dagboek (2009)
* Een met de Ene. Protestantse mystiek van Abraham Kuyper tot Maria de Groot (2013)
* Oog in oog. Christelijke mystiek in tekst en beeld (2017)
* Het bezielde landschap. Spiritualiteit in de schilderkunst (2019)
* Christelijke meditatie (2024)

## Externe link

* Informatie over Kick Bras
* Bibliothèque nationale de France: cb12326419b (data)
* Gemeinsame Normdatei: 171988264
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6148 111X
* Library of Congress Control Number: n94036271
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074539000
* Système universitaire de documentation: 032184336
* Virtual International Authority File: 51759539
* WorldCat (via VIAF): 51759539
# Hendrik Herman Donker Curtius

Hendrik Herman Donker Curtius (1778 - 1839) was een hervormd predikant. Als preses van de synode van 1835 kan hij gezien worden als aanvoerder in de strijd tegen de Afscheiding van 1834. Hij ging er daarbij toe over, de overheid te vragen om vervolging van de afgescheidenen.

## Familie

Hij was de zoon van Boudewijn Donker Curtius. Opmerkelijk is dat zijn broer Dirk Donker Curtius (advocaat), tegen de waarschuwingen van Hendrik in, ds. H.P. Scholte heeft verdedigd voor de Hoge Raad.
* 1 2 Boek over Curtius op Google Books
* ↑ Ref. Dagblad 27 mei 2021
* Biografisch Portaal: 18882294
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: donk011
* Gemeinsame Normdatei: 1055277404
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9396 9648
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 067541593
* Virtual International Authority File: 288343428
* WorldCat (via VIAF): 288343428
# Dominicus Goltzius

Dominicus Goltzius (1644 - 1721) was een Nederlands predikant van de Gereformeerde Kerk uit de tweede helft van de zeventiende eeuw.

## Leven en werk

Hij heeft verscheidene boeken geschreven. Hij schreef een uitlegkundig boek op de brief van Jacobus De Algemene Sendbrief des Apostels Jacobi .
Ook verschillende preken heeft hij in druk uitgegeven. Een prekenbundel heeft als titel: Uytgelesene Bybel-stoffe. Hij behoort tot de aanhangers van de zogenoemde Nadere Reformatie. Dit was een stroming in de kerk die op verdere doorwerking van de Bijbelse beginselen in het volksleven de nadruk legde.
* Biografisch Portaal: 38987575
* Gemeinsame Normdatei: 140115749
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7351 2198
* Library of Congress Control Number: no2019058392
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070598592
* Virtual International Authority File: 103418614
* WorldCat (via VIAF): 103418614
# Henricus Eskelhoff Gravemeijer

Henricus Eskelhoff Gravemeijer (Oosthem, 20 oktober 1878 – Baarn, 9 maart 1967) was een Nederlands Hervormd predikant en politicus.

## Biografie

Henricus Eskelhoff Gravemeijer werd in 1878 in het Friese Oosthem als telg van een Oost-Fries predikantengeslacht geboren. Zijn vader was ds. Eskelhoff Carsjen Gravemeijer (1847-1900) en zijn moeder was Trientje Groen (1851-1926). Zijn jongere broer was Koeno Gravemeijer (1883-1970), die net als hijzelf predikant was. Een van zijn zusters was getrouwd met ds. Hermann Otto Roscam Abbing.
Na zijn studie theologie was Gravemeijer predikant te Schipluiden, Steenwijk en Amsterdam (1918-1949). Gravemeijer behoorde evenals zijn vader en broer tot de Confessionele Vereniging binnen de Nederlandse Hervormde Kerk. In 1921 was hij een van de oprichters van de Hervormd-Gereformeerde Staatspartij (HGSP). Van 1922 tot 1936 was hij voorzitter van deze orthodox-protestantse partij. Daarnaast was hij hoofdredacteur van Staat en Kerk (1922-1937; 1939-1940), het weekblad van de HGSP.
Ds. H.E. Gravemeijer was na de Tweede Wereldoorlog betrokken bij de oprichting van de Protestantse Unie (PU), een Nederlandse politieke beweging die streefde naar de omvorming van het "neutrale" Nederland naar een Protestantse theocratie. Van 1948 tot 1952 en van 1960 tot 1963 was hij voorzitter van de PU. Theologisch gezien was Gravemeijer een volgeling van prof. dr. Arnold van Ruler (ideoloog van de PU) en dr. Philippus Jacobus Hoedemaker.
Bij de Tweede Kamerverkiezingen van 1946 stond Gravemeijer derde op de kandidatenlijst van de PU. Omdat de PU bij de verkiezingen onvoldoende stemmen kreeg voor een zetel in de Tweede Kamer kon ook Gravemeijer geen zitting nemen in het parlement.
Ds. Henricus Eskelhoff Gravemeijer overleed in 1967 op 88-jarige leeftijd te Baarn.
H.E. Gravemeijer was getrouwd met jkvr. Maria Cornelia Bartholdina de Geer (1878-1955).

## Literatuur

* Hans van Spanning, In dienst van de Theocratie, Zoetermeer 1994, blz. 71-72