OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Veenhuizen (Stadskanaal)

Veenhuizen is een buurtschap in de gemeente Stadskanaal in de provincie Groningen. Het plaatsje ligt tussen Stadskanaal en Onstwedde, iets ten noordoosten van Ter Maarsch en iets ten noorden van het Pagediep.
Anders dan de naam doet vermoeden is Veenhuizen geen veenkolonie. Het is van oorsprong een eigen boermarke, die tot het kerspel Onstwedde behoorde en tien erven (eigenerfden) telde, waaronder een bij Ter Maarsch. Elke erve bezat 8 mollenwaren (aandelen) in de marke. De naam geeft aan dat de huizen van oudsher op een smalle zandrug in het veen stonden. De es van het gehucht vormt het zuidelijke deel van de es van Onstwedde.
Veenhuizen had in 1807 een eigen schooltje, dat nog in 1818 bestond.
In de 18e eeuw werden de markegronden gescheiden en werd het gebied verveend en vervolgens ontgonnen. Voor een deel van het gebied gold hierbij het recht van opstrek. Door de instelling van de Koningsraai in 1817 kreeg Veenhuizen er ruim 80 hectare markegrond bij, die deels verdeeld en deels verkocht werd tussen 1840 en 1893.
Vanaf 1787 ontstond op het grondgebied van Veenhuizen de plaats Stadskanaal, dat aan Onstwedder zijde ook wel Nieuw-Stadskanaal werd genoemd. Hieronder is het grootste deel van het zuidelijke deel van de vroegere marke verdwenen. Ten oosten van Stadskanaal werd eind jaren 1980 voor de afwatering het Verlengde A.G. Wildervanckkanaal aangelegd.

## De Tichelberg

Ten westen van Veenhuizen ligt een klein natuurgebied, De Tichelberg. Deze verhoging in het land bestond deels uit keileem, waarvan in de middeleeuwen stenen werden gebakken Daarvoor werd deze potklei afgeticheld. Eerder heette de plek de Leemdobben naar de gaten die achterbleven na het aftichelen. De kloostermoppen waarmee de kerk van Onstwedde en de Wedderborg zijn gebouwd komen onder andere hiervandaan. In het gebied zijn de restanten van een middeleeuwse veldoven teruggevonden. Van ongeveer 1854 tot omstreeks 1866 stond er ook een steenfabriek.

## Doopvont

Veenhuizen is ook nog op een andere manier verbonden met de kerk van Onstwedde. Na de reformatie moest ook in deze kerk alles worden verwijderd dat herinnerde aan het katholicisme. Een van de schatten van de kerk was een natuurstenen doopvont vermoedelijk uit 1524. De datering is omstreden; in de plaatselijke geschiedschrijving worden de jaartallen 1124 en 1324 genoemd. De gotische stijl en het gebruik van de volkstaal zijn daarmee echter in tegenspraak. Een kerkganger uit Veenhuizen vond het zonde om het vont te slopen en nam het daarom mee naar zijn boerderij. Daar heeft het eeuwenlang dienstgedaan als drinkbak voor het vee. In 1990 is de doopvont teruggekeerd naar de kerk.

## Galerij

* Veenhuizen (januari 2009)
* Bordje Veenhuizen
# Nehemia (persoon)

Nehemia was een persoon uit de Hebreeuwse Bijbel. Hij werd rond 445 voor Christus aangesteld als landvoogd over Juda. Onder zijn leiding werd de stadsmuur rond Jeruzalem herbouwd. Het Bijbelboek Nehemia is naar hem genoemd.

## Persoon

Nehemia is de zoon van Chachalja en de broer van Chanani. Hij was wijnproever en schenker aan het hof van koning Artaxerxes I. Het bekleden van deze functie houdt in dat hij een vertrouweling van de koning is geweest. Nehemia woonde in Susa, een van de hoofdsteden van het Perzische Rijk. Nehemia is de laatste Perzische landvoogd geweest. Over zijn levenseinde is niets bekend.

## Activiteiten

In 446 voor Christus hoort Nehemia dat het slecht gaat met de Joden die in Juda wonen. Als reactie hierop rouwt en vast Nehemia dagenlang. De koning merkt dat Nehemia somber is, en Nehemia vraagt aan de koning om naar Juda te mogen gaan om de stad Jeruzalem weer op te bouwen. De koning geeft toestemming en biedt Nehemia een vrijgeleide aan. Nadat Nehemia de toestand van Jeruzalem geïnspecteerd heeft, stelt hij een plan op voor de herbouw, en voltooit hij dit in 6 maanden, ondanks veel tegenstand.
Daarna blijft Nehemia 13 jaar in Jeruzalem als landvoogd en voert een rechtvaardig bewind. Na een afwezigheid van 2 jaar merkt hij het morele verval op. Vervolgens leest Ezra het boek van de wet voor, waarna het verbond vernieuwd wordt. Ook laat Nehemia de herbouwde stadsmuur inwijden. Aan het eind van het boek is te lezen dat hij hard optreedt tegen het feit dat Judese mannen trouwen met buitenlandse vrouwen.
# Hoofdofficier

Hoofdofficier zijn de militaire officiersrangen boven de subalterne officieren en onder de opperofficieren.

## Nederland

Bij de Nederlandse Koninklijke Landmacht, Koninklijke Luchtmacht, Korps Mariniers en Koninklijke Marechaussee zijn de rangen van hoofdofficieren als volgt (van laag naar hoog):
* Majoor
* Luitenant-kolonel, aanspreektitel overste
* Kolonel
Bij de Koninklijke Marine zijn de rangen als volgt:
* Luitenant-ter-zee der 1e klasse
* Kapitein-luitenant-ter-zee
* Kapitein-ter-zee

## België

Bij de Belgische Landcomponent, Medische component en Luchtcomponent zijn de rangen van hoofdofficieren als volgt (van laag naar hoog):
* Majoor
* Luitenant-kolonel
* Kolonel
Bij de Marinecomponent zijn de rangen als volgt:
* Korvetkapitein
* Fregatkapitein
* Kapitein-ter-zee

## NAVO

Deze rangen omvatten de NAVO-rangcodes OF-3, OF-4 en OF-5.

## Brandweer

Binnen de Nederlandse brandweer is de Hoofdofficier van Dienst (HOvD) de hoogste operationeel leidinggevende van de brandweer bij een (multidisciplinair) incident. De HOvD geeft leiding aan meerdere Officieren van Dienst, die weer leiding geven aan hun peloton. De hoofdofficier wordt ook wel ''de Alpha'' genoemd.
# Bagung

Bagung is een bestuurslaag in het regentschap Kebumen van de provincie Midden-Java, Indonesië. Bagung telt 2003 inwoners (volkstelling 2010).
# Zoneverdediging

Zoneverdediging is een vorm van verdedigen die wordt gebruikt bij sporten zoals voetbal en hockey.
Bij zoneverdediging krijgt elke verdedigende sporter een vast gebied op de eigen speelhelft toegewezen. Zodra de spelers van de tegenpartij in deze zone verschijnen, probeert de verdediger in te grijpen om de aanvallende actie te verstoren of af te breken. In tegenstelling tot het systeem van mandekking houdt de zoneverdediger dus geen vaste tegenspeler onder controle.
# Petrinet

Petrinetten of P/T-netten zijn een wiskundige modelleertaal die in de informatica wordt gebruikt om gedistribueerde of anderszins parallelle processen te modelleren. Petrinetten zijn grafen die meestal als diagram worden getekend; ze zijn te beschouwen als een alternatief voor activiteitendiagrammen.
Ze zijn voor het eerst beschreven in het proefschrift van Carl Adam Petri (1962).
Eindigetoestandsautomaten (die geen parallelliteit ondersteunen) kunnen als beperkte, specifieke vormen van petrinetten worden opgevat.
Een petrinet bestaat uit plaatsen en transities verbonden met pijlen, met in elke plaats 0 of meer tokens (het Nederlandse woord daarvoor, fiche wordt zelden gebruikt). Plaatsen worden meestal getekend als cirkels, transities als balkjes of vierkanten, tokens als de ogen van een dobbelsteen. In de meeste standaardpetrinetten verbinden pijlen uitsluitend plaatsen en transities, nooit plaatsen met plaatsen of transities met transities.
Een transitie stelt een mogelijke toestandsovergang voor; de plaatsen geven toestanden of voorzieningen aan die voor de uitvoering van transities nodig kunnen zijn of door de uitvoering kunnen worden vervuld / vrijgegeven. De pijlen geven aan welke plaatsen pre- dan wel postcondities voor welke transities zijn. De plaatsen waarmee een transitie via inkomende pijlen verbonden is, worden de invoerplaatsen van de transitie genoemd; de uitvoerplaatsen zijn de plaatsen waar (uitgaande) pijlen heenlopen vanuit de transitie.
De toestand van het petrinet is een markering, die aan elke plaats een niet-negatief getal toekent, voorstellende het aantal beschikbare exemplaren van de desbetreffende voorziening. In het diagram wordt dat getekend door het desbetreffende aantal puntjes (tokens) in de plaats te tekenen. Het optreden van een transitie wordt vuren genoemd; het is alleen mogelijk als in elk van de invoerplaatsen van de transitie ten minste een token ligt, en heeft als effect dat uit elk van die plaatsen een token verdwijnt (wordt geconsumeerd), terwijl op elk van de uitvoerplaatsen een token wordt toegevoegd (geproduceerd). De uitvoering van een petrinet wordt ook wel het token game genoemd.
Is er nooit meer dan een token in een plaats, dan kan die plaats opgevat worden als een voorwaarde die al dan niet vervuld is. Geldt dit voor alle plaatsen, dan wordt het petrinet veilig genoemd.
# Djakotome

Djakotome (ook Djakotomey) is een van de 77 gemeenten (communes) in Benin. De gemeente ligt in het zuidwesten van het departement Couffo en heeft een oppervlakte van 325 km². De gemeente telt 134.028 inwoners (2013). Djakotome grenst in het westen aan Togo, waar de Mono de landsgrens vormt. De gemeente is onderverdeeld in tien arrondissementen:
* Adjintimey
* Betoumey
* Djakotome I
* Djakotome II
* Gohomey
* Houégamey
* Kinkinhoué
* Kokohoué
* Kpoha
* Sokouhoué
Het klimaat telt twee regenseizoenen en twee droge seizoenen.
De belangrijkste gewassen zijn maïs, maniok en pindanoten.
In Kinkinhoué staat het paleis van Essou, een lokale Adja-chef die in 1922 door de Franse koloniale overheid werd aangesteld als hoofd van een kanton. Hij volgde zijn vader Houinou op die omstreeks 1910 in dezelfde functie werd benoemd door de Fransen. Houinou werd in 1918 onthoofd door dorpelingen die zich verzetten tegen de gedwongen recruteringen voor het Franse koloniale leger.

## Bevolking

In 2002 telde de gemeente 96.732 inwoners. De Adja vormden veruit de grootste bevolkingsgroep met 98,6 % van de bevolking. In 2013 telde de gemeente al 134.028 inwoners.
    Opm: Bevolkingscijfers in duizendtallen
    Bron: Djakotomey Commune in Benin; 1979-2013: volkstellingen
    Bron: Institut National de la Statistique Benin; 2013: volkstelling

## Geboren

* Bruno Amoussou (1939), politicus
* Oswald Homéky, politicus

## Afbeeldingen

* Musée régional de Kinkinhoué
* Paleis van Essou in Kinkinhoué
* Monumenten voor gesneuvelden
* Straatbeeld
* ↑ (en) Djakotomey Commune in Benin (citypopulation.de) Geraadpleegd op 18 oktober 2024.
* 1 2 (fr) Destination Bénin : Djakotomey, cité de commerçants qui bouscule bien de pôles économiques.. Gouvernement de la république du Bénin (24 november 2020). Geraadpleegd op 17 oktober 2024.
* ↑ (fr) Le village Kinkinhoué. sandotour.com. Geraadpleegd op 17 oktober 2024.
* ↑ Volkstelling 2002-02-15 insae, geraadpleegd via geohive. Gearchiveerd op 31 maart 2022.
# Kulan

De Turkmeense kulan (Equus hemionus kulan), ook wel Transcaspische wilde ezel, Turkmeense onager of simpelweg de kulan, is een ondersoort van de onager (Aziatische wilde ezel) en is inheems in Centraal-Azië. De soort werd in 2016 als bedreigd verklaard.

## Beschrijving

De kulan is een van de grootste ondersoorten van de onager. Het dier is 200 - 250 cm lang, met een schofthoogte van 100 - 140 cm en weegt 200 - 240 kg. Mannelijke onagers zijn groter dan de vrouwtjes.
De kulan wordt gekenmerkt door een lichtbruine vacht, een donkere aalstreep en witte vlekken aan de zijkanten, rug en buik. Het heeft ook ruige zwarte manen en een plukje aan het uiteinde. In de zomer is de vacht dunner en bruin, en wordt tijdens de winter dik en grijsbruin.

## Populatie

De populatie van de soort was in verval geraakt in Turkmenistan terwijl ze langzaam toeneemt in herintroductieplaatsen. De kulan is opnieuw geïntroduceerd in Kazachstan, Oezbekistan en Oekraïne, waar de onagers voorheen leefden. Tevens werden ze ook in Israël geïntroduceerd, waar de ondersoorten hybriden maken met Perzische onagers in het wild.
In 2005 werd het aantal kulans geschat op 1.295-1.345 individuen in Turkmenistan. Er waren geen andere gegevens over de toestand van de Turkmeense populaties, maar de hoop bleef dat kleine groepen dieren nog steeds in ontoegankelijke gebieden rond Badkhyz woonden en floreerden in het West Kopetdagh (Sumbar-Chandyr-vallei) en het Ustyurt-plateau rond het Sarakamish-meer. Bepaalde gefragmenteerde populaties van kulans nemen echter momenteel toe tot meer dan 2000 individuen in het wild. Er wordt ook geschat dat meer dan 6.000 kulans in Centraal-Azië wonen. In 2017 leven er in totaal 3.900 kulans in Kazachstan, waarvan de grootste groep (3.400) in het Altyn-Emel National Park leeft.
Op 21 mei 2020 is er een kudde van 20 kulans uitgezet in de Tarutino Steppe in Oekraïne
# Finale Jaarbeursstedenbeker 1958

De finale van de Jaarbeursstedenbeker van het seizoen 1955/58 werd gehouden op 5 maart en 1 mei 1958. CF Barcelona nam het in zijn eerste Europese voetbalfinale op tegen het Engelse Londen XI, een samengesteld team van spelers van Londense topclubs.
De heenwedstrijd vond plaats op Stamford Bridge in Londen. Het duel eindigde op 2-2. De terugwedstrijd in Camp Nou werd overtuigend gewonnen door Barcelona. De Catalanen blikten de Britten met 6-0 in.

## Wedstrijdgegevens

Stamford Bridge, Londen Toeschouwers: 45.466 Scheidsrechter: Albert Dusch (Zwitserland) :
| 5 maart 1958 | Greaves 10' Langley 88' (pen.) | 7' Martínez 35' Tejada | Stamford Bridge, Londen Toeschouwers: 45.466 Scheidsrechter: Albert Dusch (Zwitserland) |
| Londen XI | Barcelona |
Londen XI: :
| GK | Jack Kelsey |
| DF | Peter Sillett |
| DF | Danny Blanchflower |
| DF | Ken Coote |
| MF | Maurice Norman |
| MF | Jim Lanley |
| FW | Vic Groves |
| FW | Jimmy Greaves |
| FW | Bobby Smith |
| FW | Johnny Haynes |
| FW | George Robb |
| Coach: |||
| Joe Mears ||||
CF Barcelona: :
| GK | Pedro Estrems |
| DF | Ferran Olivella |
| DF | Enric Gensana |
| DF | Joan Segarra |
| MF | Martí Vergés |
| MF | Enrique Ribelles |
| FW | Justo Tejada |
| FW | Evaristo |
| FW | Eulogio Martínez |
| FW | Ramón Villaverde |
| FW | Estanislao Basora |
| Coach: |||
| Domènec Balmanya ||||
Camp Nou, Barcelona Toeschouwers: 70.000 Scheidsrechter: Albert Dusch (Zwitserland) :
| 1 mei 1958 | Suárez 6', 8' Martínez 42' Evaristo 52', 75' Vergés 63' | Camp Nou, Barcelona Toeschouwers: 70.000 Scheidsrechter: Albert Dusch (Zwitserland) |
| Barcelona | Londen XI |
CF Barcelona: :
| GK | Antoni Ramallets |
| DF | Ferran Olivella |
| DF | Enric Gensana |
| DF | Joan Segarra |
| MF | Martí Vergés |
| MF | Joaquin Brugue |
| FW | Justo Tejada |
| FW | Evaristo |
| FW | Eulogio Martínez |
| FW | Luis Suárez |
| FW | Estanislao Basora |
| Coach: |||
| Helenio Herrera ||||
Londen XI: :
| GK | Jack Kelsey |
| DF | George Wright |
| DF | Danny Blanchflower |
| DF | Noel Cantwell |
| MF | Kenneth Brown |
| MF | Dave Bowen |
| FW | Vic Groves |
| FW | Terry Medwin |
| FW | Bobby Smith |
| FW | Jimmy Bloomfield |
| FW | Jim Lewis |
| Coach: |||
| Billy Milne ||||
Overige Europese Bekertoernooien: UEFA Champions League · UEFA Europa Conference League · UEFA Super Cup · Europacup I (Beker der Landskampioenen) · Europacup II (Beker der Bekerwinnaars) · UEFA Intertoto Cup
# Wu Fei

Wu Fei (Peking, China, 12 mei 1977) is een componiste, performer en improvisatie-artieste uit Peking, China. Ze speelt hoofdzakelijk op een Chinese zither genaamd guzheng, de Chinese variant van de Japanse koto. Daarnaast is ze ook actief als zangeres.
Fei studeerde composite op het China Conservatory of Music en Mills College (U.S.), waar ze les kreeg van Fred Frith. Er verscheen een gastbijdrage van haar op onder andere het album Eye to Ear van Frith en naderhand deed ze geregeld veel optredens met hem. Ze verhuisde naar New York, waar ze een aantal jaren in Brooklyn woonde om later te verhuizen naar Peking.
In 2007 publiceerde Fei haar debuutalbum A Distant Youth op Forrest Hill Records. Op dit album wordt ze bijgestaan door Fred Frith (gitaar), Carla Kihlstedt (viool) en Helge Andres Norbakken (percussie).
In 2008 kwam haar tweede album YUAN-缘 uit, dat geproduceerd werd door John Zorn voor zijn label Tzadik Records. Dit album bevat composities voor kamermuziek.
Wu Fei is een van de weinige wereldwijd toerende bespelers van de guzheng die eigen composities uitvoert. Meestal wordt het instrument gebruikt om klassieke, oude muziek te spelen.

## Discografie

* A Distant Youth
* YUAN-缘
# Zonetoernooi dammen 2005 Amerika

Het Amerikaanse zonetoernooi dammen 2005 in Montreal werd van 12 t/m 22 juli 2005 door 16 deelnemers gespeeld als kwalificatietoernooi voor het wereldkampioenschap 2005 in Amsterdam. De Surinaamse Dambond mocht twee spelers afvaardigen maar was door interne communicatieproblemen niet vertegenwoordigd.

## De eindstand

1. Alexander Mogiljanski Verenigde Staten 23 punten
2. Shang Wong Haïti 22
3. José Maria da Silva Filho Brazilië 21
4. Iser Koeperman Verenigde Staten 20 (WP 220, SB 280)
5. Andall Grenada 20 (220, 252)
6. Charles Trinidad en Tobago 19 (221, 265)
7. Dickson Maughn Trinidad en Tobago 19 (221-233)
8. Alexandre Haïti 15 (225-198)
9. Forbin Guatemala 15 (225-176)
10. Raoul Alias Nederlandse Antillen (Curaçao) 13
11. Gilles Canada 12 (228-165)
12. Blijheid Verenigde Staten 12 (228-139)
13. Angela Nederlandse Antillen (Curaçao) 12 (228-138)
14. Carisse Canada 7
15. Simon Canada 6
16. Tchicaya Canada 4 punten
Oorspronkelijk waren de nummers 1 en 2 gekwalificeerd om deel te nemen aan het wereldkampioenschap. Uiteindelijk was het Amerikaanse continent op het WK vertegenwoordigd door Mogiljanski, da Silva Filho, Maughn en Carlo Lorevil Nederlandse Antillen (Curaçao).

## Externe link

* Bron en discussie
West-Europa 1980 Arta Terme · Amerika 1980 · Oost-Europa 1980 Riga · Afrika 1980 · Amerika 1981 · West-Europa 1982 · Afrika 1982 · Amerika 1983 · Afrika 1984 · West-Europa 1984 Savona · Afrika 1985 · Amerika 1985 · Amerika 1987 · Afrika 1990 · Europa 1990 · Frankrijk 1992 · Amerika 1992 · Oost-Europa 1992 · Afrika 1992 · Amerika 1994 · Oost-Europa 1994 · Azië / Rusland 1994 · Afrika 1994 Dakar · West-Europa 1994 Heerenveen · Amerika 1995 · Europa 2000 Polen · Europa 2003 Cannes · Europa 2005 Gniezno · Amerika 2005 Montréal · Europa 2007 Korbach · Europa 2007 Vilnius · Europa 2009 Berlijn
# Bah Bah Buntu

Bah Bah Buntu is een bestuurslaag in het regentschap Deli Serdang van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Bah Bah Buntu telt 559 inwoners (volkstelling 2010).
# Dogbo

Dogbo is een van de 77 gemeenten (communes) in Benin. De gemeente ligt in het departement Couffo en telt 101.870 inwoners (2013).
De gemeente bestaat uit zeven arrondissementen (Tota, Ayomi, Madjré, Lokogohoué, Honton, Dévé en Totchagni). De stad Dogbo ligt in het arrondissement Tota en wordt daarom ook wel Dogbo-Tota genoemd.

## Geografie

De gemeente ligt op het plateau van Adja. De rivier de Mono vormt de grens met Togo in het westen. In de gemeente ligt het Tobadji-meer en in Agbédranfo zijn er vijvers waar vis wordt gekweekt.
Er zijn twee regenseizoenen en twee droge seizoenen.

## Economie

Tot 2016 was Dogbo de officieuze hoofdstad van het departement Couffo, met de erbij horende administratie. Pas in 2016 werd Aplahoué als officiële hoofdstad aangeduid voor het departement dat al in 1999 was opgericht.
De landbouw is de belangrijkste economische sector. Het voornaamste gewas is maïs. In het arrondissement Dévé wordt veel rijst geteeld. De handel is ook belangrijk voor de economie.
Dogbo ligt op de baan van Lokassa naar Aplahoué. Er zijn twee ziekenhuizen, het stedelijk ziekenhuis en het ziekenhuis Sint-Camillus.

## Bevolking

De meerderheid van de bevolking bestaat uit Adja. Er zijn ook kleinere groepen Sahouè, Kotafon, Fon, Nago (Yoruba) en Mina.
    Opm: Bevolkingscijfers in duizendtallen
    Bron: Dogbo Commune in Benin; 1979-2013: volkstellingen
    Bron: Institut National de la Statistique Benin; 2013: volkstelling

## Stedenbanden

De gemeente heeft een stedenbanden met Roeselare, Ridderkerk en Kleef.
* ↑ Volkstelling 2013-05-11 insae, geraadpleegd via geohive. Gearchiveerd op 31 maart 2022.
* 1 2 3 (fr) Destination Bénin : DOGBO, Terre des adjas et des Hommes à queue.. Gouvernement de la république du Bénin (24 november 2020). Geraadpleegd op 21 oktober 2024.
* ↑ Roeselare - Stedenband Dogbo
* ↑ (de) Kleve - Dogbo
* Library of Congress Control Number: no2018123759
* Virtual International Authority File: 4730153775057061550003
* WorldCat (via VIAF): 4730153775057061550003
# Nubische wilde ezel

De Nubische wilde ezel of steppe-ezel (Equus africanus africanus) is een ondersoort van de wilde ezel en de stamvader van de huisezel. De ondersoort is ernstig bedreigd en mogelijk uitgestorven. Een verwante ondersoort is de, eveneens bedreigde, Somalische wilde ezel (Equus africanus somalicus).

## Kenmerken

De Nubische ezel staat bekend om zijn bijzondere uithoudingsvermogen, bescheidenheid en aangename karakter. Het lichaam van de Nubische ezel is slank en mooi. Hij heeft een grote kop met smalle oren en een schouderhoogte van ongeveer 1,20m. De huidskleur varieert van zeer lichtbruin tot grijs.

## Verspreiding

Hij leeft in het noordoosten van Afrika in de bergen, halfwoestijnen, grasvlakten en in rotsachtige gebieden. Ze eten ’s nachts en vroeg in de ochtend grassen en kruiden. Tijdens de hitte van de dag rust deze ezel uit in schaduwrijke plekjes.

## Voortplanting

Mannetjes of hengsten leven alleen of in afzonderlijke groepen. Vrouwtjes en jonge dieren leven in kuddes. Deze zijn niet streng geordend en bij ruzies schoppen en bijten de dieren elkaar. Na een draagtijd van bijna een jaar houdt het vrouwtje zich met het jong enkele dagen afzijdig van de kudde, tot het veulen geleerd heeft zijn moeder te herkennen.
Abessijnse ezel · Albanese ezel · Algerijn · Amerikaanse mini-ezel · Amiata · Anatolische ezel · Andalusische ezel · Ane Gascogne · Arcadische ezel · Argentato di Sologno · Asinara · Asino Sardo · Asno Balear · Asno de las Encartaciones · Balkan ezel · Barockesel · Bourbonnais · Bulgaarse ezel · Burro · Castel Morrone · Catalaanse ezel · Corsicaanse ezel · Cotentin · Cyprus ezel · Dwergezel · Ellinikon · Fariñeiro · Graciosa · Grand Noir du Berry · Grigio Siciliano · Herzegovijnse ezel · Huisezel · Ierse ezel · Indische wilde ezel · Istarski Magarac · Karakacan · Kiang · L'Âne de L'Ile de Ré · Majorera ezel · Mallorcaanse ezel · Maltese ezel · Mammoth Jackstock · Martina Franca · Merzifon · Mirandese ezel · Mongoolse wilde ezel · Muildier/muilezel · Mula · Normandische ezel · Nubische wilde ezel · Onager · Pantelleria · Parlagi Szamár · Pantesco · Pega · Poitou-ezel · Ponui · Primorsko Dinarski Magarac · Provençaalse ezel · Pyrenese ezel · Ragusa · Romagnolo · Sardijnse ezel · Sjeverno-Jadranski Magarac · Somalische wilde ezel · Spotted donkey · Standard donkey · Thüringer Waldesel · Verbeterde Hongaarse ezel · Viterbese · Waalse ezel · Wilde ezel · Zamorano-Leonés · Zweedse ezel
# Schapenkaas

Schapenkaas is kaas gemaakt van schapenmelk.
Er bestaan talrijke soorten schapenkaas. Algemeen bekend zijn de Roquefort uit Frankrijk en de Griekse feta. Schapenkaas is geschikt voor mensen met koemelkallergie.
Schapenkaas is rijk aan vitamine A, B en C en bevat hiervan hogere gehalten dan koeien- en geitenkaas. Dit geldt met name voor orootzuur (soms "vitamine B13" genoemd maar geen officiële B-vitamine).

## Voorbeelden van schapenkaas

* Azeito, Portugal
* Brin d’amour, Corsica
* Brique Brebis
* Brocciu, Corsica
* Bryndza, Slowakije
* Castelo Branco, Portugal
* Casu marzu, Sardinië
* Feta, Griekenland
* Manchego, Spanje (La Mancha)
* Moulis pur brebis
* Niolo, Corsica
* Ossau-Iraty, Baskenland
* Ossau Iraty Aramits, Baskenland
* Paški sir, Kroatië (eiland Pag)
* Pecorino, Italië
* Pérail, Frankrijk (Aveyron)
* Ricotta brebis, Italië
* Roquefort, Frankrijk (Aveyron)
* Saloio, Portugal
* Serpa, Portugal
* Serra, Portugal
* Texelse schapenkaas, Nederland
* Tomette de Brebis