OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van coaches van het Tahitiaans voetbalelftal (mannen)

Dit is een lijst van bondscoaches van het Tahitiaans voetbalelftal mannen.

## Bondscoaches

| Naam | Land van herkomst | Begin periode | Einde periode | Prijzen | Opmerkingen/Wijze van vertrek |
| Freddy Vernaudon | Tahiti | 1973 | 1973 | | |
| Francois Ferez | Tahiti | 1 januari 1992 | 13 september 1992 | | |
| Bernard Vahirua | Tahiti | 14 september 1992 | 31 december 1992 | | |
| Umberto Mottini | Tahiti | 1 juli 1995 | 30 juni 1996 | | |
| Gerard Kautai | Tahiti | 1 juli 1996 | 31 december 1996 | | |
| Richard Vansam | Tahiti | 1 januari 1997 | 30 juni 1997 | | |
| Alain Rousseau | Tahiti | 1 juli 1997 | 31 december 1998 | Beker van Polynesië | |
| Leon Gardikiotis | Nieuw-Zeeland | 2000 | 2000 | Beker van Polynesië | |
| Patrick Jacquemet | Tahiti | 1 januari 2001 | 31 augustus 2003 | | |
| Gerard Kautai | Tahiti | 1 mei 2004 | 4 mei 2010 | | |
| Eddy Etaeta | Tahiti | 5 mei 2010 | 30 juni 2015 | Oceanisch kampioenschap | |
| Ludovic Graugnard | Frankrijk | 1 juli 2015 | 15 maart 2018 | | |
| Naea Bennett | Tahiti | 16 maart 2018 | 29 mei 2018 | | Interim |
| Samuel Garcia | Tahiti | 29 mei 2018 | | | |
* ↑ Lijst van Bondscoaches Tahitiaans mannen voetbalelftal (www.transfermarkt.nl).
* ↑ (en) Freddy Vernaudon was coach in 1973.
* ↑ (en) Leon Gardikiotis was coach in 2000 (www.national-football-teams.com). Gearchiveerd op 17 februari 2024.
* ↑ (en) Naea Bennet becomes Tahiti’s eleven-a-side National coach (www.beachsoccer.com). Gearchiveerd op 18 februari 2024.
* ↑ (fr) SAMUEL GARCIA VEUT « RECONSTRUIRE UNE VRAIE ÉQUIPE » DE TOA AITO (www.radio1.pf). Gearchiveerd op 5 november 2022.
FTF · A-internationals · Tahitiaans vrouwenelftal
1989 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019
Amerikaans-Samoa · Australië · Cookeilanden · Fiji · Nieuw-Caledonië · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Samoa · Spanje · Tonga · Uruguay · Vanuatu
# Islam in Kosovo

De islam in Kosovo is de meerderheidsreligie van het land en heeft een lange traditie die teruggaat tot de Ottomaanse verovering van de Balkan. Volgens de volkstelling is 95,6% van de bevolking van Kosovo moslim, waarvan de meesten etnische Albanezen zijn, die ongeveer 90% van de bevolking vormen. De Slavische minderheden, de Bosniakken en Gorani zijn ook overwegend moslim, eveneens als de Turkse en Roma-gemeenschap.
Vóór de Slag om Kosovo in 1389 was de hele Balkanregio gekerstend door zowel het Latijnse West-Romeinse Rijk als het Griekse Oost-Romeinse Rijk. Van 1389 tot 1912 werd Kosovo officieel bestuurd door het islamitische Ottomaanse Rijk en vond er een hoge mate van islamisering plaats onder katholieke en christelijk-orthodoxe Albanezen. Zowel christelijke als islamitische Albanezen trouwden met elkaar en sommigen leefden als "Laramans", ook bekend als cryptochristenen.
In de periode na de Tweede Wereldoorlog werd Kosovo geregeerd door seculiere socialistische autoriteiten in de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië (SFRY). In die periode werden Kosovaren steeds meer geseculariseerd. Na het einde van de communistische periode beleefde religie een opleving in Kosovo.
De meeste moslims in Kosovo zijn soennitische moslims die de hanafitische rechtsschool volgen.
# Gene Sauers

Gene Sauers (Savannah (Georgia), 22 augustus 1962) is een Amerikaanse golfprofessional. Hij speelde op de Amerikaanse PGA Tour, de Nationwide Tour en sinds 2012 op de Champions Tour.

## Biografie

Sauers begon op 9-jarige leeftijd met golf. Hij studeerde aan de Southern University in Statesboro, Georgia en werd in 1984 professional.
Sauers won drie toernooien op de Amerikaanse Tour. Zijn eerste overwinning was de Bank of Boston Classic in 1986. Daarna won hij op Hawaii in 1989 en daarna duurde het 13 jaar voordat hij in 2002 het Air Canada Championship won.
In 1990 won hij het Deposit Guaranty Golf Classic dat toen nog niet voor de Order of Merit meetelde. Hij heeft twee play-offs verloren: in 1992 verloor hij na vier holes in de Bob Hope Chrysler Classic van John Cook, en in verloren hij en Hal Sutton van Dicky Pride in de Federal Express St. Jude Classic
Sauers verloor zijn spelerskaart in 1995 en speelde in 1996 op de Nationwide Tour. In 1998 won hij de South Carolina Classic. Nadat hij in 2002 het Air Canada Championship won, had hij weer twee jaar speelrecht op de PGA Tour.
Sauers speelde tot 2005 op de PGA Tour. Toen het syndroom van Stevens-Johnson zich bij hem manifesteerde stopte hij met toernooien. In 2011 kwam hij terug op de Nationwide Tour en sinds 2012 speelt hij op de Champions Tour.

## Gewonnen
### PGA Tour

* 1986: Bank of Boston Classic
* 1989: Hawaiian Open
* 2002: Air Canada Championship

### Nike Tour

* 1998: NIKE South Carolina Classic

### Anders

* 1983: Georgia Open
* 1985: Georgia Open
* 1986: Georgia Open
* 1990: Deposit Guaranty Golf Classic
# Vrije Geluiden

Vrije Geluiden kan verwijzen naar:
* Naam van het programmablad van de VPRO tussen 1926 en 1974 (VPRO Gids)
** Daarna titel van diens radiogids, welke kort heeft bestaan.
* Vrije Geluiden (televisieprogramma), een muziekprogramma van de VPRO
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vrije Geluiden en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Chopy Fatah

Chopy Fatah (Koerdisch: Çopî Fetah / چۆپی فەتاح, Arabisch: جوبي فتاح) is een hedendaagse Koerdische zangeres. Ze werd geboren in Kirkuk, Irak in 1983. Haar familie emigreerde naar Nederland in 1988. Ze bracht haar eerste album getiteld Çît Naw Binêm uit in 2003.

## Carrière

Na emigratie naar Nederland volgde ze vanaf 1990 muzieklessen op een Nederlandse muziekschool en aan de 'Kurdish Music Academy' in Duitsland, waar ze lessen volgde onder toezicht van de Koerdische muziekleraar Wirya Ahmad. Ze gaf haar eerste optreden in Den Haag in 2000. Chopy bracht diverse Koerdische muziekalbums en Engelstalige singles uit.
Chopy's muziek- en reclamevideo's kregen aandacht op verschillende tv-zenders in het Midden-Oosten:
* Qatar: Al Jazeera
* Irak - Arabisch: Al Sharqiya, Al-Baghdadia TV, Al Iraqiya and Al Sumaria
* Irak - Koerdisch: Kurdistan TV, KurdSat, Kurdish News Network (KNN), Zagros TV, Gali Kurdistan, Kanal4, KOREK TV, VIN TV, Kurdmax, NRT2, Rudaw TV
* Verenigde Arabische Emiraten: Middle East Broadcasting Center (MBC), Persian Music Channel (PMC)
* Iran - Koerdisch: TISHK TV, Rojhelat TV, KBC, Newroz TV, KLIK SAT, KOMALA TV
* Turkije - Koerdisch: Roj TV, Sterk TV, MMC TV, TRT 6, Kurd1 Channel, Dünya TV,
* Libanon en Egypte: Melody Music
* Saoedi-Arabië: Al Arabiya
* Syrië - Koerdisch: Ronahî TV
In 2008 werd Chopy de culturele Ambassadeur van Asia Cell Telecom Company, een van de belangrijkste telecombedrijven in Irak. Dit bedrijf plaatste duizenden reclameborden met Fatahs beeltenis in Irak.

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Hier anoniem en wereldster in het Midden-Oosten, Algemeen Dagblad, 9 augustus 2012, geraadpleegd op 28 september 2021
* Reportage, EenVandaag, 23 augustus 2012
# Stadsbos Deinze

Het stadsbos van Deinze is een bosgebied van 55 hectare aan de rand van het stadscentrum op het grondgebied van de deelgemeente Astene. Het beheer ervan is in handen van het Agentschap voor Natuur en Bos.
Het bestaat uit twee delen: het eigenlijke stadsbos rond de historische Astenedreef, en de nieuwe aanplant rond het Nieuwgoed te Parijs, een laatmiddeleeuwse hoeve.
Het stadsbos van Deinze is relatief jong. In 2005 kocht het stadsbestuur de bossen rond de Astenedreef. In dezelfde periode tikte het Agentschap voor Natuur en Bos 35 hectaren landbouwgrond op de kop rond het Nieuwgoed te Parijs. Vanaf 2007 werd met de nieuwe aanplantingen gestart.

## Goed te Parijs

Het Nieuwgoed te Parijs is een zogenaamde ontginningshoeve waarvan de oudst bekende archivalia teruggaan tot 1374. Dergelijke complexen werden gebouwd met de bedoeling om het omliggende land, dat tot dan toe onontgonnen was, in cultuur te brengen. Vermoedelijk is de hoeve dan ook ontstaan tijdens de grote ontginningsbeweging van de 11de tot de 13de eeuw.
Het toponiem 'te Parijs' komt al in de eerste vermelding voor en kan verwijzen naar een persoonsnaam Paris of Patricius. Een andere mogelijkheid is dat een van de oorspronkelijke pachters vernoemd werd naar de stad Parijs.
In de buurt van het Nieuwgoed ligt ook een Oudgoed te Parijs, wat enigszins verwarrend is aangezien die hoeve pas gebouwd werd toen het oorspronkelijke Goed te Parijs er al drie eeuwen stond. Het Oudgoed werd pas in 1628 gebouwd, als een afsplitsing van de eerste hoeve.
De naamsverwarring is waarschijnlijk ontstaan doordat de oorspronkelijke hoeve op de Ferrariskaart van 1771-1778 is opgetekend als 'het Goet te Parijs' terwijl de nieuwe hoeve aan de Parijsestraat 56 werd opgetekend als het 'Oudt Goet te Parijs'. Door de mist der eeuwen heeft het oorspronkelijke Goed te Parijs uiteindelijk de naam 'Nieuwgoed' gekregen, naar analogie van het Oudgoed te Parijs.

## Fauna en flora

De boomlaag bestaat voornamelijk uit zomereik, Amerikaanse eik, Amerikaanse vogelkers, zwarte els en ruwe en zachte berk.
Bij het Gampelaeregoed en rond de Astenedreef komen hakhoutbossen voor die hier al eeuwen ononderbroken aanwezig waren. Hier gedijen typische bosplanten van ‘oude’ bossen: bosanemoon, witte klaverzuring en dalkruid.
Door de graslanden en de akkers rond het Nieuwgoed te Parijs uit landbouwproductie te halen komt hier de oorspronkelijke woeste grond (niet-gecultiveerde, met struweel begroeide grond) terug die het oorspronkelijke landschap kenmerkte. Open plekken blijven behouden dankzij begrazing door enkele galloways. Hier leven dieren die houden van zonlicht en beschutting, zoals de nachtegaal. Bij de boerderij werden drie grote veedrinkpoelen hersteld, een ideale voortplantingsplaats voor bruine kikkers, alpenwatersalamanders en libellen.
In de buurt van het kerkhof van Astene zijn in 2010 muurhagedissen geteld.
Aan de zuidkant van het Goed te Parijs bevindt zich een zaadboomgaard die gebruikt wordt door het Agentschap voor Natuur en Bos om inheemse soorten op te kweken voor andere plangebieden.
# De Standaard (Nederland)

De Standaard was een antirevolutionair dagblad, dat in Nederland verscheen van 1872 tot 1944. Oprichter en eerste hoofdredacteur was de antirevolutionaire leider Abraham Kuyper. De driestar was het merkteken boven zijn rechtlijnige commentaren.

## Geschiedenis

De oprichting vond plaats in het jaar dat de 300e herdenking plaatsvond van de bevrijding van Den Briel, en Kuyper wilde het blad De Geus noemen. Maar het herdenkingsjaar had al zoveel emoties losgemaakt dat een met de jaren milder geworden Groen van Prinsterer de naam De Standaard wist door te drukken om geen katholieken te kwetsen.
De Standaard gold als klankbord van de Anti-Revolutionaire Partij (ARP) en de Gereformeerde Kerken in Nederland, nadat die in respectievelijk 1879 en 1892 eveneens door Abraham Kuyper waren opgericht.
In 1912 werd door architect Jac. Duncker een kantoor aan de Nieuwezijds Voorburgwal in Amsterdam ontworpen, waar het in 1917 introk; het gebouw kreeg de naam De Standaard naar de imprint op de gevel. In 1920 werd het hoofdredacteurschap van De Standaard overgenomen door Hendrikus Colijn, die ook de opvolger werd van Kuyper als leider van de ARP.
De Standaard bleef verschijnen omdat het dagblad een neutrale houding probeerde in te nemen onder de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog. Men vond dat men als christelijk dagblad gehoorzaam moest zijn aan de Bijbelpassage in Romeinen 13:1, waar staat dat men de overheid moet gehoorzamen, dus ook de bezettende macht die de nieuwe overheid vormde.
In 1944 werd de krant vanwege papierschaarste verboden. Omdat men in gereformeerde kringen, met name in het verzet, ontevreden was over de meegaande koers van De Standaard met de Duitsers, verscheen sinds 1943 Trouw als illegale concurrent, gericht op het gereformeerde volksdeel. Het gebouw heeft ook in 2024 nog steeds de naam van De Standaard in de gevel staan.
* ↑ Rogier, L.J., N. de Rooy (1953). In vrijheid herboren. Katholiek Nederland 1853-1953. Pax, Den Haag, p. 177.
Huidig AD · Het Financieele Dagblad · Nederlands Dagblad · NRC · Reformatorisch Dagblad · De Telegraaf · Trouw · de Volkskrant Voormalig Agrarisch Dagblad (1986–2012, daarna verdergegaan onder de naam Boerderij Vandaag) · Algemeen Handelsblad (1828–1970) · Cobouw (1961–2016) · De Courant/Nieuws van de Dag (1923–1982, tot 1998 in Amsterdam) · DAG (2007–2008) · De Dag (1980) · De Echo (1892–1912) · De Maasbode (1885–1959) · Metro (1999–2020) · Het Nationale Dagblad (1936–1945) · De Nederlander (1897–1941, 1945–1947) · Nieuwe Rotterdamsche Courant (1843–1970) · nrc.next (2006–2021) · Het Parool (1944–1997, daarna alleen in Amsterdam) · De Pers (2007–2012) · Sp!ts (1999–2014) · Staatscourant (1814–2009, daarna alleen digitaal) · De Standaard (1872–1944) · De Tijd (1845–1974) · De Tribune (1916–1937) · Het Volk (1900–1945) · Het Volksdagblad (1937–1940) · Het Vrije Volk (1945–1971, tot 1991 in Rotterdam) · De Waarheid (1945–1990)
Lijst van dagbladen in binnen- en buitenland
# Dimethylglyoxime

Dimethylglyoxime is een organische verbinding met als brutoformule C$_4$H$_8$N$_2$O$_2$. Het is een kleurloos tot wit poeder, dat matig tot slecht oplosbaar is in water. Dimethylglyoxime is een dioximederivaat van butaandion.

## Toepassingen

Dimethylglyoxime wordt gebruikt in de analytische scheikunde voor de kwantitatieve bepaling van onder meer nikkel in ijzer of staal: door dimethylglyoxime toe te voegen aan een oplossing van het metaal in een zuur en de oplossing daarna alkalisch te maken met ammoniumhydroxide, slaat alle nikkel neer als het rode nikkeldimethylglyoximecomplex. Ook met andere zware metalen vormt dimethylglyoxime gekleurde complexen die in een ammoniakale oplossing neerslaan, bijvoorbeeld met kobalt (bruinrood) of palladium (geel).
# Moeflon

De moeflon (Ovis gmelinii) is het kleinste wilde schaap. De naam moeflon wordt soms ook per abuis gebruikt voor de argali (Ovis ammon), een verwante soort. Argali's zijn echter groter dan moeflons. De soort wordt ook wel de Aziatische moeflon genoemd om onderscheid te maken met de Europese moeflon (Ovis aries musimon).

## Kenmerken

De moeflon wordt 110 tot 130 centimeter lang, met een zes tot tien centimeter lange staart. De rammen worden groter dan ooien: de ram heeft een gemiddelde schofthoogte van 75 centimeter en een gewicht van 35 tot 50 kilogram, terwijl de ooi een gemiddelde schofthoogte van 65 centimeter en een gewicht van 30 tot 40 kilogram heeft.

## Ondersoorten

* Ovis gmelinii gmelinii, Armeense moeflon, komt voor in Armenië, Azerbeidzjan, Turkije en noordwestelijk Iran.
* Ovis gmelinii isphahanica, isfahanmoeflon, komt voor in centraal Iran.
* Ovis gmelinii laristanica, laristanmoeflon, komt voor in zuidelijk Iran.
* Ovis gmelinii ophion, Cypriotische moeflon
De oerial (Ovis vignei), werd vroeger als ondersoort van de moeflon gezien, maar wordt tegenwoordig als een aparte soort gerekend. De Europese moeflon is waarschijnlijk een oervorm van het schaap dat geïntroduceerd is in Europa en wordt daarom als ondersoort van het schaap gerekend (Ovis aries musimon).

## Voedsel

Moeflons kunnen met een karig dieet toe. Ze eten voornamelijk grassen, twijgen, knoppen, jonge bladeren en 's winters boomschors. Het zijn van nature schuwe dieren, die enkel 's nachts en in de schemering actief zijn.

## Voortplanting

Ooien en lammeren leven in kleine groepjes in duidelijke woongebieden. In de bronst worden ze vergezeld door een ram.
In de bronsttijd, van oktober tot november, vechten de rammen fel om de gunst van de ooien. In april en mei worden de lammeren geboren, meestal één, soms twee per worp. De draagtijd duurt 150 tot 170 dagen. De ooien zijn na anderhalf tot drie jaar geslachtsrijp, de rammen meestal al na één jaar, maar ze komen meestal pas na ongeveer zeven jaar aan de beurt omdat ze eerst een voldoende dominante positie moeten opbouwen.
Moeflons worden maximaal veertien jaar oud.

## Verspreiding

De moeflon komt van nature voor in West-Azië, de populaties in Europa betreffen de Europese moeflon (Ovis aries musimon), een verwilderd primitief schapenras. De moeflon komt voornamelijk voor in Iran, maar wordt ook gevonden in Armenië, Azerbeidzjan en Turkije.
* ↑ (en) Moeflon op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ De naam Ovis orientalis is gebaseerd op een individu dat een hybride tussen O. gmelinii en O. vignei was.
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Ovis gmelinii Blyth, 1841. Mammal Diversity Database (Version 1.12.1). DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 09-07-2024.
* ↑ (en) Rezaei et al., 2010 Evolution and taxonomy of the wild species of the genus Ovis (Mammalia, Artiodactyla, Bovidae)
# Marlothiella

Marlothiella is een geslacht uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt in Namibië.

## Soorten

* Marlothiella gummifera H.Wolff
* ↑ (en) Marlothiella H.Wolff Royal Botanic Gardens, Kew. Gearchiveerd op 6 februari 2024.
... · Aciphylla · Actinotus · Aegopodium · Aethusa · Ammi (Akkerscherm) · Anethum · Angelica (Engelwortel) · Anisotome · Anthriscus (Kervel) · Apium (Moerasscherm) · Artedia · Astrantia (Sterrenscherm) · Athamanta · Azorella · Berula · Bifora · Bunium · Bupleurum (Goudscherm) · Carum (Karwij) · Caucalis · Chaerophyllum (Ribzaad) · Cicuta · Conium · Conopodium · Coriandrum · Crithmum · Cuminum · Daucus · Eryngium (Kruisdistel) · Falcaria · Ferula · Foeniculum · Heracleum (Berenklauw) · Levisticum · Myrrhis · Oenanthe (Torkruid) · Orlaya · Pastinaca (Pastinaak) · Petroselinum (Peterselie) · Peucedanum (Varkenskervel) · Pimpinella (Bevernel) · Pycnocycla · Sanicula · Scandix · Selinum · Silaum · Sium · Smyrnium (Zwarte kervel) · Steganotaenia ·
Torilis (Doornzaad) · Xanthosia · ...
# Wielersport op de Olympische Zomerspelen 1996/tijdrit mannen

Het wegwielrennen was een onderdeel van de wielersport op de Olympische Zomerspelen 1996. De individuele tijdrit voor mannen vond plaats op zaterdag 3 augustus 1996 in Atlanta, op dezelfde dag als de vrouwentijdrit. Het parcours telde 52,2 kilometers en liep grotendeels door Buckhead Cycling Course. De wedstrijd stond voor het eerst op het olympisch programma en verving de 100 kilometer ploegentijdrit.
Winnaar werd de Spaanse tempobeul Miguel Indurain (gemiddelde snelheid 48,873 km/h), vóór zijn landgenoot Abraham Olano en de Brit Chris Boardman. In totaal stonden 38 renners aan de start, van wie er 37 de eindstreep haalden. Alleen Michael Andersson uit Zweden bereikte de eindstreep niet.

## Uitslag

| № | Naam | Land | Tijd | Verschil |
| 1 | Miguel Indurain | ESP | 01h04'05" | — |
| 2 | Abraham Olano | ESP | 01h04'17" | +00' 12" |
| 3 | Chris Boardman | GBR | 01h04'36" | +00' 31" |
| 4 | Maurizio Fondriest | ITA | 01h05'01" | +00' 56" |
| 5 | Tony Rominger | SUI | 01h06'05" | +02:00 |
| 6 | Lance Armstrong | USA | 01h06'28" | +02:23 |
| 7 | Alex Zülle | SUI | 01h06'33" | +02:28 |
| 8 | Patrick Jonker | AUS | 01h06'54" | +02:49 |
| 9 | Dariusz Baranowski | POL | 01h07'08" | +03:03 |
| 10 | Michael Rich | GER | 01h07'08" | +03:03 |
| 11 | Erik Dekker | NED | 01h07'08" | +03:03 |
| 12 | Uwe Peschel | GER | 01h07'33" | +03:28 |
| 13 | Laurent Jalabert | FRA | 01h07'34" | +03:29 |
| 14 | Bjarne Riis | DEN | 01h07'47" | +03:42 |
| 15 | Jevgeni Berzin | RUS | 01h07'53" | +03:48 |
| 16 | Steve Hegg | USA | 01h08'29" | +04:24 |
| 17 | Erik Breukink | NED | 01h08'33" | +04:28 |
| 18 | Jan Karlsson | SWE | 01h08'52" | +04:47 |
| 19 | Francesco Casagrande | ITA | 01h09'18" | +05:13 |
| 20 | Laurent Brochard | FRA | 01h09'22" | +05:17 |
| 21 | Artūras Kasputis | LTU | 01h09'39" | +05:34 |
| 22 | Tomasz Brożyna | POL | 01h09'48" | +05:43 |
| 23 | Stephen Hodge | AUS | 01h09'59" | +05:54 |
| 24 | Johan Bruyneel | BEL | 01h10'12" | +06:07 |
| 25 | Antón Villatoro | GUA | 01h10'34" | +06:29 |
| 26 | Eric Wohlberg | CAN | 01h10'36" | +06:31 |
| 27 | Ruslan Ivanov | MDA | 01h10'55" | +06:50 |
| 28 | Remigius Lupeikis | LTU | 01h11'03" | +06:58 |
| 29 | Dubán Ramírez | COL | 01h11'18" | +07:13 |
| 30 | Jesús Zárate | MEX | 01h11'42" | +07:37 |
| 31 | Miroslav Lipták | SVK | 01h12'28" | +08:23 |
| 32 | Robert Pintarič | SLO | 01h12'35" | +08:30 |
| 33 | Igor Bonciucov | MDA | 01h12'48" | +08:43 |
| 34 | Milan Dvorščík | SVK | 01h12'54" | +08:49 |
| 35 | Hernandes Quadri Júnior | BRA | 01h14'12" | +10:07 |
| 36 | Valdir Lermen | BRA | 01h14'48" | +10:43 |
| 37 | Javier Zapata | COL | 01h15'09" | +11:04 |
| Niet gefinisht |||||
| — | Michael Andersson | SWE | | |
| Niet gestart |||||
| — | Pavel Tonkov | RUS | | |
| — | Rolf Sørensen | DEN | | |
1996: Miguel Indurain · 2000: Vjatsjeslav Jekimov · 2004: Vjatsjeslav Jekimov · 2008: Fabian Cancellara · 2012: Bradley Wiggins · 2016: Fabian Cancellara · 2020: Primož Roglič · 2024: Remco Evenepoel
* odp.mjchost
* sports-reference
* Official Olympic Report
# Give Me Love

Give Me Love kan verwijzen naar:
* Give Me Love (Ed Sheeran), een nummer van de Britse singer-songwriter Ed Sheeran uit 2012
* Give Me Love (Give Me Peace on Earth), een nummer van de Britse muzikant George Harrison uit 1973
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Give Me Love en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Harmen Tiddens

Harmannus Arnoldus Wilhelmus Maria (Harmen) Tiddens (Gemert, 29 juli 1923 - 's-Hertogenbosch, 3 januari 2002) was een Nederlands arts. Hij was onder andere medeoprichter, hoogleraar, decaan en eerste rector magnificus van de Universiteit Maastricht.

## Levensloop

De vader van Tiddens was huisarts in Helmond. Na diens overlijden verhuisde het gezin naar Tilburg, waar Tiddens leerling werd van het St.-Odulphuslyceum en in 1941 slaagde voor het examen HBS B. Hij schreef zich in als student aan de medische faculteit in Utrecht.
Tiddens startte zijn carrière als kinderarts bij het Sint-Antoniusgasthuis te Helmond, waar hij zijn promotieonderzoek uitvoerde naar het syndroom van Fanconi. Op 19 februari 1957 promoveerde hij op dit onderwerp bij prof. dr. H.G.K. Westenbrink, de latere rector magnificus, aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Hij bleef te Helmond werken aan de instelling die inmiddels Sint-Lambertusziekenhuis was gaan heten.
In 1963 ging hij werken als kinderarts in het Wilhelmina Kinderziekenhuis te Utrecht, met als specialisme de nefrologie. In 1969 werd Tiddens hoogleraar aan de Utrechtse universiteit op het gebied van de methodiek van het onderwijs in de geneeskunde en kindergeneeskunde.
Vanaf 1971 was hij betrokken bij de voorbereidingscommissie van een medische faculteit, die zou worden opgericht aan de Rijksuniversiteit Limburg, later Universiteit Maastricht. Hij werd er de onder andere eerste rector magnificus. Zijn hoogleraarschap daar gaf hij op ten gunste van een baan aan de universiteit in Tilburg. Daarnaast was hij actief voor de Wereldgezondheidsorganisatie en directeur van het Nationaal Lucht- en Ruimtevaart Geneeskundig Centrum.
Tiddens was ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

## Persoonlijk

* In 1949 huwde Tiddens met Leonie Brautigam (1924-2010) en uit dit huwelijk werden zes kinderen geboren. In 1984 ging hij een tweede huwelijk aan, waaruit nog een zoon werd geboren. In het laatste jaar van zijn leven scheidde hij van tafel en bed.
* Tiddens is de vader van onder anderen de programmamaker Pieter Tiddens.
* ↑ H.A.W.M. Tiddens, 1957. Het renale syndroom van De Toni met dwerggroei.
* ↑ In Memoriam, Dagblad de Limburger
* ↑ Zij was een achternicht van de vakbondsbestuurder en politicus Johan Brautigam.
* ↑ Website van de familie Tiddens