OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Overval op de Bank of America op 14 januari 1998

De overval op de Bank of America op 14 januari 1998 was een bankroof in het kantoor van de financiële instelling Bank of America onder de North Tower van het World Trade Center in New York. Ralph Guarino en drie kompanen stalen $ 1,6 miljoen uit de kluis.

## Voorbereiding

Ralph Guarino, die behalve crimineel ook acteur was, en drie vrienden bereidden de roof voor; Richie Gillette, toen 39 jaar, evenals zijn vrienden Melvin Folk, toen 44 jaar, en Mike Reed, toen 34 jaar. Ze hadden kennis over het kantoor verzameld via een werknemer van het World Trade Center; dit zou Salvatore Calciano zijn geweest.

## Uitvoering

In de ochtend van woensdag 14 januari 1998 bracht het viertal hun plan ten uitvoer. Omstreeks 8:30 uur parkeerden ze hun busje voor het World Trade Center en begonnen een paar zakken geld te lossen. Richie Gilette zou een skimasker hebben gedragen. Ze maakten $ 1,6 miljoen buit, en verlieten het World Trade Center om 8:45 uur.

## Na de overval

In de nasleep van de overval keerden Folk en Reed terug naar huis, maar ze werden geïdentificeerd en gevangen genomen. Gillette werd ondervraagd door de beveiliging nadat hij een Amtrak-trein was ingestapt, maar de man werd dus nog niet meteen gearresteerd. Twee dagen later werd hij alsnog gearresteerd in Albuquerque, New Mexico, om 20:30 uur. De FBI geloofde niet dat de drie alleen hadden gehandeld en begon te zoeken naar een mogelijk brein achter de roof. Guarino had verschillende ideeën om van het geld af te komen, maar slaagde er uiteindelijk niet in deze plannen uit te voeren omdat FBI-agenten hem in zijn huis op Staten Island arresteerden.
Vijf jaar na zijn aanhouding besloot Guarino om als informant te gaan werken voor de FBI, dat een onderzoek voerde naar de maffiafamilie DeCalvente.
* 1 2 (en) 3 Gunmen Rob Guards of $1.6 Million at World Trade Center Bank The New York Times, 14 januari 1998
* ↑ (en) Mob got a wrong number The New York Post, 9 mei 2003
# Zang Voor Vriendschap

Zang Voor Vriendschap (gestart als: Trio Zang Voor Vriendschap) was een a capella-trio van zanger/liedjesschrijver Ron Mesland en bestond van 1989 tot 2001.
De groep begon als trio met Ron, Annemieke Tetteroo en Marjolijn Weber. Later liet de groep zich begeleiden, eerst door gitarist Steef Vellinga en daarna door Eric Mink. Het gezelschap was gespecialiseerd in vertalingen van tophits (van Cole Porter en Schubert tot en met Prince en Shocking Blue). In 1990-1991 waren ze wekelijks werkzaam voor het KRO-radioprogramma "Alleen op Vrijdag" van Adeline van Lier, met een gezongen weerbericht. In dezelfde periode trad het trio met enige regelmaat in Club Chique op met travestiefenomeen Hellun Zelluf en in zijn theaterprogramma's. Ook na diens dood bleef het gezelschap werken voor de Stichting Hellun Zelluf. Van 1993-2001 maakte de groep een aantal avondvullende theatershows waarin onder andere Ron Mesland's drag-karakter Hella Holland ontstond.
Cd's: Trio Zang Voor Vriendschap Zingt de Zeventiger Jaren (1992), Hellun's Geloof, Hoop en Lu-Lu-Liefde (1992) en Drugs Muziek en Erotiek (1995), De Huiskamersessies (2001). Theatershows: Een donderdagavond met Trio Zang Voor Vriendschap (diverse donderdagen in 1993); An international Startrip with Trio Zang Voor Vriendschap (1994); '2002' (1994); Buro Lelieblank (1996); Wintergasten (1997); WeeWeeWee (gedeelde show met Hella Holland, 2001)
# Atletiek op de Paralympische Zomerspelen 2024 - Marathon vrouwen T12

De marathon voor vrouwen klasse T12 op de Paralympische Zomerspelen 2024 vond plaats op 8 september, de start was in het arc Georges Valbon te La Courneuve een gemeente in het Franse departement Seine-Saint-Denis (regio Île-de-France). De finish lag bij het Hôtel des Invalides in het 7e arrondissement van Parijs. Deze klasse is voor slechtziende atletes die over het algemeen enig restzicht hebben, het vermogen om de vorm van een hand op een afstand van 2 meter te herkennen en het vermogen om helder waar te nemen zal niet meer dan 2/60 zijn. T12 atletes mogen samen met een gids lopen. Dit is een gecombineerde klasse met T11. De winnares van 2020 was Misato Michishita uit Japan, die in 2024 werd opgevolgd door Fatima Ezzahra El Idrissi uit Marokko. Haar landgenote Meryem En-Nourhi behaalde het zilver en Misato Michishita won de bronzen medaille.

## Records

Voorafgaand aan het toernooi waren dit de wereldrecords en Paralympische records.
| Wereldrecord | T11 | Zuid-Afrika Louzanne Coetzee | 3:11:13 | Tokio | 5 september 2021 |
| Paralympisch record | T11 | Zuid-Afrika Louzanne Coetzee | 3:11:13 | Tokio | 5 september 2021 |
| Wereldrecord | T12 | Japan Misato Michishita | 2:54:13 | Hofu | 20 december 2020 |
| Paralympisch record | T12 | Japan Misato Michishita | 3:00:50 | Tokio | 5 september 2021 |

## Uitslag

| Rang | Kl. | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| | T12 | Fatima Ezzahra El Idrissi | MAR | 2:48:36 | WR |
| | T12 | Meryem En-Nourhi Abdelhadi El Harti (gids) | MAR | 2:58:18 | PB |
| | T12 | Misato Michishita | JPN | 3:04:23 | SB |
| 4 | T12 | Rosario Gangloff | FRA | 3:13:50 | |
| 5 | T12 | Edneusa de Jesus Santos Allesandro Souza (gids) | BRA | 3:17:40 | |
| 6 | T12 | Ausra Garunksnyte Linas Mikalainis (gids) | LTU | 3:18:41 | SB |
| 7 | T11 | Louzanne Coetzee Claus Kempen (gids) | RSA | 3:25:53 | SB |
| 8 | T12 | Maria del Carmen Paredes Rodriguez Lorenzo Sanchez Martin (gids) | ESP | 3:36:29 | |
| — | T12 | Elena Congost Mia Carol Bruguera (gids) | ESP | DSQ | R7.9.5 |
| — | T11 | He Shanshan | CHN | DSQ | R49.6(b) |
* (en) uitslag marathon
# Atletiek op de Paralympische Zomerspelen 2024 - Marathon mannen T54

De marathon voor mannen klasse T54 op de Paralympische Zomerspelen 2024 vond plaats op 8 september, de start was in het park Georges Valbon te La Courneuve een gemeente in het Franse departement Seine-Saint-Denis (regio Île-de-France). De finish lag bij het Hôtel des Invalides in het 7e arrondissement van Parijs. Deze klasse is voor atleten met onderbreking van de zenuwen in de lagere delen van de rug, zonder beenfunctie, maar met een bijna volledige armfunctie en een redelijke tot normale rompfunctie. Dit is een gecombineerde klasse met T53. De winnaar van 2020 was Marcel Hug uit Zwitserland, die in 2024 zijn titel wist te prolongeren. Jin Hua uit China behaalde het zilver en de Japanner Tomoki Suzuki won de bronzen medaille.

## Records

Voorafgaand aan het toernooi waren dit het wereldrecord en het Paralympisch record.
| Wereldrecord | Zwitserland Marcel Hug | 1:17:47 | Ōita | 9 mei 2024 |
| Paralympisch record | Australië Kurt Fearnley | 1:23:17 | Peking | 17 september 2008 |

## Uitslag

| Rang | Kl. | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| | T54 | Marcel Hug | SUI | 1:27:39 | |
| | T54 | Jin Hua | CHN | 1:31:19 | SB |
| | T54 | Tomoki Suzuki | JPN | 1:31:23 | |
| 4 | T54 | Daniel Romanchuk | USA | 1:32:23 | |
| 5 | T54 | David Weir | GBR | 1:32:27 | |
| 6 | T54 | Luo Xiangchuan | CHN | 1:36:20 | SB |
| 7 | T54 | Aaron Pike | USA | 1:36:23 | |
| 8 | T54 | Ryota Yoshida | JPN | 1:37:15 | |
| 9 | T54 | Jetze Plat | NED | 1:39:47 | SB |
| 10 | T54 | Francisco Sanclemente | COL | 1:46:27 | |
| 11 | T53 | Brian Siemann | USA | 1:51:56 | |
| 12 | T53 | Yoo Byunghoon | KOR | 1:52:05 | SB |
| — | T54 | Ma Zhuo | CHN | DNF | |
* (en) uitslag marathon
# Nationaal Museum van Romeinse Kunst

Het Nationaal Museum van Romeinse Kunst (Spaans: Museo Nacional de Arte Romano, MNAR) is een museum in de stad Mérida in het zuiden van Spanje. Het gebouw werd opgetrokken naar plannen van architect Rafael Moneo tussen 1980 en 1986.
In het museum worden Romeinse kunst en objecten tentoongesteld, voornamelijk vondsten uit Emerita Augusta, de Romeinse voorloper van Mérida, dat sinds 1993 de status van UNESCO-Werelderfgoed heeft.
# Kasteel van Gaillon

Het Kasteel van Gaillon (Frans: Château de Gaillon) is een kasteel in de Franse gemeente Gaillon.
In 1202 verkocht koning Lodewijk IX het kasteel aan bisschop Eudes Rigaud van Rouen. Het kasteel bleef eigendom van de aartsbisschoppen van Rouen. Het verloor zijn defensieve functie en tussen 1502 en 1509 liet kardinaal Georges d'Amboise een renaissancepaleis op de plaats van het vroegere kasteel. Het paleis werd in de loop der tijden verder verfraaid, onder andere met tuinen naar ontwerp van Le Nôtre.
Het kasteel onderging vernielingen tijdens de Franse Revolutie en werd verkocht als openbaar goed. Stukken van het kasteel werden afgebroken. Tussen 1812 en 1905 was er een gevangenis in het kasteel.
# Graslathyrus

De graslathyrus (Lathyrus nissolia) is een klimplant die behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeldzaam en matig afgenomen. De graslathyrus komt wel vrij algemeen voor op de Zeeuwse dijken in Zuid-Beveland.
De plant wordt 10-90 cm hoog. De lijnvormige, enkelvoudige bladeren hebben geen ranken. De bladsteel fyllodium en -spil zijn verbreed en vormen een tot 13 cm lang grasachtig blad, waaraan de plant zijn naam te danken heeft. De half-spiesvormige steunblaadjes zijn zeer klein.
De graslathyrus bloeit van mei tot juli met rode, soms witte, 8-10 mm lange bloemen. De in het begin zijdeachtig behaarde vrucht is een 4-5 cm lange en 3-4 mm brede peul. De vrucht is licht olijfbruin en bevat acht tot vijftien zaden. De ronde tot iets hoekige, wrattige zaden zijn bruin met donkere vlekken.
De plant komt voor in open grasland, op dijken en in bermen.

## Namen in andere talen

* Duits: Gras-Platterbse
* Engels: Grass vetchling, Grass pea
* Frans: Gesse de Nissole
* Bloem
* Tekening

## Externe link

* Graslathyrus (Lathyrus nissolia) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
... · L. aphaca (Naakte lathyrus) · L. hirsutus (Ruige lathyrus) · L. japonicus (Zeelathyrus) · L. latifolius (Brede lathyrus) · L. linifolius (Knollathyrus) · L. niger (Zwarte lathyrus) · L. nissolia (Graslathyrus) · L. odoratus (Welriekende lathyrus) · L. palustris (Moeraslathyrus) · L. pratensis (Veldlathyrus) · L. sylvestris (Boslathyrus) · L. tuberosus (Aardaker) · L. vernus (Voorjaarslathyrus) · ...
# Museo Universidad de Navarra

Het Museo Universidad de Navarra (Baskisch: Nafarroako Unibertsitatea Museoa) is een kunstmuseum in het Spaanse Pamplona. Het museum op de universiteitscampus werd in 2015 geopend door koning Felipe VI en is gehuisvest in een gebouw ontworpen door Rafael Moneo. In 2008 schonk María Josefa Huarte Beaumont (dochter van bedrijfsleider en politicus Félix Huarte Goñi) kunstwerken van Pablo Picasso, Wassily Kandinsky, Eduardo Chillida, Antoni Tàpies, Mark Rothko, Pablo Palazuelo en Jorge de Oteiza aan de universiteit. Ook de fotografiecollectie van José Ortiz Echagüe wordt er tentoongesteld.

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Museo Universidad de Navarra op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058513794406706
* Gemeinsame Normdatei: 1075073197
* Library of Congress Control Number: no2018056551
* Système universitaire de documentation: 185286585
* Virtual International Authority File: 311585088
* WorldCat (via VIAF): 311585088
# Paardenhoefklaver

Paardenhoefklaver (Hippocrepis comosa) is een plant uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae). De plant komt voor op droge weilanden en hellingen in grote delen van Europa. Op kalkhoudende grond vormt de plant kussens van een opvallende gele kleur als ze in bloei staat. De hoogte is circa 20 cm.
De paardenhoefklaver kan verward worden met rolklaversoorten (Lotus), maar is te onderscheiden door de langere bladeren en karakteristieke peulen.
Het blad is oneven geveerd. Er zijn elf tot vijftien deelblaadjes, die gegroepeerd zijn in paren plus een eindblaadje. Ze zijn omgekeerd eirond en stomp. Hierin onderscheiden ze zich van de rolklaver, waarvan de bladeren puntig zijn.
De plant bloeit van mei tot juli. De bloem van de paardenhoefklaver is geel en wordt 6-10 mm lang. Vijf tot twaalf bloemen vormen een scherm.
De plant draagt een peul met leden die doen denken aan een hoefijzer. Hieraan dankt de plant ook haar naam. Elke peul is circa 3 cm lang.

## Plantengemeenschap

Paardenhoefklaver is een kensoort voor de associatie van sikkelklaver en zachte haver (Medicagini-Avenetum pubescentis), een zeer bloemrijke plantengemeenschap van kalkrijke zandgronden langs de grote rivieren.

## Externe link

* Paardenhoefklaver (Hippocrepis comosa) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
# Karl Friedrich Wider

Karl Friedrich Wider was een Duits lutherse dominee en arachnoloog.
Wider was een dominee in Beerfelden, in de Duitse gemeente Odenwald. Hij was sinds 1825 een verwoed verzamelaar van dieren en vooral van spinachtigen van Duitsland. Zijn enorme collectie, talrijke tekeningen en manuscripten vormden de kern van het Naturmuseum Senckenberg in Frankfurt am Main. In 1834 publiceerde Adolf Reuss de belangrijkste delen van dit materiaal, dat een aantal nieuwe taxa beschrijft, alsnog in zijn naam. Na bijna twee eeuwen, zijn deze namen nog steeds in gebruik. Opvallend was de zorg waarmee zijn collectie geprepareerd en beheerd is, het is een van de weinige collecties in de wereld, die bijna intact bewaard gebleven is, na al die decennia.

## Taxa

Wider heeft onder andere de volgende taxa beschreven:
* Coelotes terrestris (1834) - familie Agelenidae
* Crustulina guttata (1834) - familie Theridiidae
* Erigone dentipalpis (1834) - familie Linyphiidae
* Macrargus rufus (1834) - familie Linyphiidae
* Neriene peltata (1834) - familie Linyphiidae
* Tapinopa longidens (1834) - familie Linyphiidae
* Tenuiphantes tenebricola (1834) - familie Linyphiidae
* Walckenaeria antica (1834) - familie Linyphiidae
Een aantal taxa is naar hem vernoemd:
* Allochernes wideri C. L. Koch, 1843 - familie Chernetidae
* Ceratinella wideri (Thorell, 1871) - familie Linyphiidae
* Wideria Simon, 1864 - vroegere naam van Walckenaeria Blackwall, 1833 - familie Linyphiidae

## Publicaties

* Wider, F., 1834 - Arachniden . In Reuss, A., Zoologische miscellen . Mus. Senck. (Abh.) Vol. 1, pp.195-276.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Karl Friedrich Wider op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Schermhavikskruid

Schermhavikskruid (Hieracium umbellatum) is een in België en Nederland vrij algemeen voorkomende plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). De soortaanduiding umbellatum betekent scherm.
Regionale Nederlandstalige namen zijn konijnblad en paard-bloem.

## Botanische beschrijving

De stengels worden 10–120 cm hoog en zijn vrijwel alleen bovenin vertakt. Ze zijn slechts spaarzaam behaard.
De grondstandige bladeren zijn tijdens de bloei meestal niet aanwezig. Meestal zijn er meer dan vijftien stengelbladeren aanwezig, die smal en weinig getand zijn.
Doordat de stengels bovenin vertakt zijn, staan de bloemhoofdjes in een op een scherm gelijkende bloeiwijze, waaraan de plant haar naam dankt. De bloemhoofdjes kunnen ook in twee kransen staan. De onderste en middelste omwindselblaadjes van de bloemhoofdjes zijn aan de top afstaand en iets teruggebogen. De bloemhoofdjes zijn 2–3 cm breed. Ze bloeien van juli tot in de herfst. Kieming vindt plaats in het voorjaar.

## Ecologie

De plant komt op grote delen van het noordelijk halfrond voor. Ze groeit op zandige (heide) gronden, in duinen en op rotsige plaatsen in matig vochtige tot droge, oligotrofe, zure, humeuze grond. In Nederland en België komt ze vrij algemeen voor op zandgronden. Het is een plant van de klasse van heischrale graslanden.
De plant wordt onder meer bestoven door de bleekvlekwespbij (Nomada alboguttata). Ze is drachtplant voor onder meer de Lepidoptera-soorten Autographa gamma, Cochylis dubitana, Cucullia lucifuga, Cucullia umbratica, Diacrisia sannio, Eupithecia centaureata, Hecatera bicolorata, Hellinsia didactylites, Lemonia dumi, Melanchra persicariae, Noctua pronuba, Oxyptilus chrysodactyla, Polia bombycina en Rhyparia purpurata.

### Syntaxonomie

Schermhavikskruid is een indicatorsoort voor struisgrasvegetatie (ha) subtype Struisgraslanden, een karteringseenheid in de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Volgens Westhoff en Hanneke den Held komt de plant voor in het verbond Quercion robori-petreae.
# Aleksandr Kozjevnikov

Aleksandr Viktorovitsj Kozjevnikov (Russisch: Александр Викторович Кожевников) (Penza, 21 september 1958) is een Sovjet-Russisch ijshockeyer.
Kozjevnikov won tijdens de Olympische Winterspelen 1984 en 1988 de gouden medaille met de Sovjetploeg.
Kozjevnikov werd in 1982 wereldkampioen.
Kozjevnikov is de vader van de actrice Maria Kozjevnikova.
* Virtual International Authority File: 3595156565751523500009
* WorldCat (via VIAF): 3595156565751523500009
# RAMP Records

RAMP Records (Robin, Arthur, Marco en Pascal) was een muziekuitgeverij, opgericht in 1997 als het eigen label van de Osdorp Posse.
Het label werd in de eerste plaats opgericht om eigen werk zelfstandig uit te geven. In de toekomst zou de maatschappij eventueel uit kunnen groeien tot een meer algemene platenmaatschappij. Ramp Records specialiseerde zich later voornamelijk in de Nederlandstalige hiphop, maar stond ook open voor andere genres, bijvoorbeeld underground-muziek.
Sinds 2008 is het label failliet.
Ramp Records artiesten: Onderhonden, Mach & Jesse, Uitverkorenen, Blind Justice, Pita, Casto, Zuid Laren Kartel, Haagse Mark en Osdorp Posse.

## Externe link

Officiële site, laatste bericht d.d. maart 2007, geraadpleegd december 2008
# Jelle Beemsterboer

J.C.J. (Jelle) Beemsterboer (Tuitjenhorn, 30 april 1984) is een Nederlands politicus. Namens de BoerBurgerBeweging (BBB) is hij sinds 17 juli 2023 gedeputeerde van Noord-Holland. Eerder was hij wethouder en gemeenteraadslid voor het Christen-Democratisch Appèl (CDA).

## Politieke loopbaan

Beemsterboer werd op zijn achttiende lid van het CDA. In 2006 werd Beemsterboer beëdigd als lid van de gemeenteraad van Harenkarspel namens het CDA. Vier jaar later werd hij de jongste CDA-lijsttrekker van Nederland. Van 2012 tot 2016 was hij naast zijn gemeentelijke taken ook voorzitter van CDA Noord-Holland. Bij de herindelingsverkiezingen van 2012 was hij CDA-lijsttrekker in de nieuwe gemeente Schagen, waar ook Harenkarspel en Zijpe in op zouden gaan. Vanaf 2014 was hij in die gemeente wethouder voor ruimtelijke ordening, na het vertrek van de VVD uit de coalitie ook voor economie. In die rol maakte hij zich vooral sterk voor meer woningbouw. Beemsterboer stond voor de Tweede Kamerverkiezingen 2021 op plek 28 van de CDA-kandidatenlijst; hij behaalde toen na een persoonlijke campagne 6275 voorkeurstemmen. Hij stopte met het wethouderschap toen na de gemeenteraadsverkiezingen een nieuw college aantrad, omdat hij het na zestien jaar mooi geweest vond.
Hierna nam Beemsterboer afstand van de dagelijkse politiek. Wel bleef hij actief in het CDA als vice-voorzitter van de afdeling Schagen. In juli 2023 werd bekend dat Beemsterboer voor BBB gedeputeerde zou worden, dit tot grote verbazing van het CDA. Als gedeputeerde heeft hij de portefeuille wonen, landbouw en visserij.
Vader Jos Beemsterboer was in maart 2023 BBB-lijsttrekker bij de waterschapsverkiezingen in het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier en tevens oud-CDA-wethouder.
* ↑ Jelle Beemsterboer, Provincie Noord-Holland. Geraadpleegd op 20 oktober 2024.
* ↑ Kandidaat BBB-gedeputeerde Beemsterboer hoopt dat overstap het CDA aan het denken zet NH Nieuws, 6 juli 2023. Gearchiveerd op 18 juli 2023.
* ↑ Noord-Holland, Besluiten Provinciale Staten van Noord-Holland 17 juli 2023, 19 juli 2023. Gearchiveerd op 23 juli 2023.
* ↑ jellebeemsterboer.nl, 24 mei 2019.
* ↑ Acht jaar raadslid, acht jaar wethouder van Schagen. Het is mooi geweest, zegt Jelle Beemsterboer. Hij komt niet terug als wethouder, Noordhollands Dagblad, 10 januari 2022.
* ↑ Oud-CDA'er Jelle Beemsterboer BBB-landbouwgedeputeerde Noord-Holland Nieuwe Oogst, 6 juli 2023. Gearchiveerd op 8 juli 2023.
* 1 2 Prominente CDA’er wordt gedeputeerde voor BBB in Noord-Holland, maar hield dat geheim voor CDA de Volkskrant, 5 juli 2023. Gearchiveerd op 13 juli 2023.
# Adelocera andrewsi

Adelocera andrewsi is een keversoort uit de familie van de kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Edmond Fleutiaux.
# Ram Ramlal

Dowlatram (Ram) Ramlal (Nickerie (Suriname), 2 april 1951) is een voormalig Nederlands CDA-politicus.
Ramlal is een Haagse Surinamer die in 1992 als Hindoe het eerste niet-christelijke Tweede Kamerlid voor het CDA was. Hij was tevens de eerste Nederlander van Surinaamse afkomst in de Tweede Kamer en eerder al de eerste migrant in de Haagse gemeenteraad. Hij was in Den Haag werkzaam in het maatschappelijk werk, met name onder drugsverslaafden en werd daar in 1989 wethouder van maatschappelijke dienstverlening, welzijn en gezondheidszorg. In de Tweede Kamer was hij onder meer woordvoerder volkshuisvesting en minderhedenbeleid. Zijn aantreden als Kamerlid leidde in het CDA tot discussies over het christelijke karakter van de partij. In 1994 stond hij niet meer op een verkiesbare plaats.
Na zijn politieke carrière heeft Ramlal diverse toezichthoudende functies bekleed en was hij voorzitter van de Hindoeraad Nederland.