OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Anselmo Gavioli

Anselmo Gavioli (1828 - 6 december 1902) is de uitvinder van het boekorgel. Hij kwam voort uit een geslacht van draaiorgelbouwers dat stamde uit Modena en zich in 1845 in Parijs vestigde.
Omstreeks 1850 begon Ludovico Gavioli (1807-1875), zoon van Giacomo Gavioli, kleine draaiorgels te bouwen die de voorlopers waren van het latere straatdraaiorgel. Deze werkten met een cilinder waarop stiften waren aangebracht.
Zijn zoon, Anselmo Gavioli, nam in 1892 patent op het zogeheten boekorgel, een draaiorgel dus dat werkt met een draaiorgelboek. Dit was goedkoper en flexibeler, en men kon ook veel langere muziekwerken spelen. Anselmo had niet zozeer het draaiorgelboek, als wel een pneumatisch aftastsysteem voor het uitlezen van een dergelijk boek, uitgevonden.
Het Gavioli-orgel werd een succes en niet alleen werden bestaande orgels op dit systeem omgebouwd, maar Gavioli richtte ook een aanvankelijk succesvolle firma op, Gavioli & Cie. geheten, die draaiorgels vervaardigde en in vele landen gevestigd was. Er werden filialen opgericht in Manchester, Barcelona, New York en in Waldkirch (1898).
In 1912 werd de -toen noodlijdende- firma overgenomen door concurrent Limonaire Frères.
De Gaviolizaal in Helmond, in 2021 overgegaan naar het Draaiorgel Museum Helmond, was naar Anselmo Gavioli genoemd.
François Bédos de Celles · Joseph Binvignat · Aristide Cavaillé-Coll · Anselmo Gavioli · Langhedul · Limonaire Frères · Charles Marenghi · Charles Mutin
# Air Satan

Air Satan is een bestuurslaag in het regentschap Musi Rawas van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Air Satan telt 1577 inwoners (volkstelling 2010).
# Vertraging

Vertraging (deceleratie) is versnelling min of meer tegen de richting van bewegen in, waardoor de grootte van de snelheid minder wordt. Dit gebeurt vaak vanzelf door wrijving, en bij een beweging omhoog door de zwaartekracht.
De vertraging van een voertuig vindt daarnaast plaats door te remmen. Men spreekt dan van de remvertraging. De maximale remvertraging hangt af van de voertuigkarakteristieken, de ruwheid van het wegdek en de weersomstandigheden. Met andere woorden: de wrijvingscoëfficiënt tussen band en wegdek. Bij berekeningen, bijvoorbeeld van de remweg, wordt vaak uitgegaan van een maximale (en constante) remvertraging van 8 m/s$^2$ onder ideale omstandigheden.
De term vertraging wordt ook gebruikt als iets later dan verwacht of gepland gebeurt ("De bouw van de tunnel liep een jaar vertraging op."). Als dit de voltooiing van een werk betreft kan het komen omdat later begonnen is en/of dat het werk zelf langer geduurd heeft.

## Openbaar vervoer

Vertraging van een voertuig voor openbaar vervoer ("De trein had 10 minuten vertraging.") kan het te laat vertrekken betreffen, en/of het te lang over de reis zelf doen. Soms wordt de vertraging tijdens de reis geheel of gedeeltelijk ingehaald door sneller te rijden en/of korter bij de haltes te stoppen. Soms worden hiertoe ook met opzet haltes overgeslagen.
# Wraith (Stargate)

De Wraith is een fictief buitenaards ras. De Wraith komen voor in de sciencefictionserie Stargate Atlantis.
Ze werden geïntroduceerd in de pilot aflevering Rising. In het begin van de serie heersten zij over het Pegasus-stelsel, waren bijna fataal en een niet te stoppen bedreiging. In het eerste seizoen was het doel van de personages om een middel te vinden waardoor zij de Wraith konden stoppen.
De Wraith zijn afgeschilderd als een korf-bewonend ras dat naar hun kracht groeide door parasitisme (zoals SG-1's Goa'uld), en hebben eigenschappen die lijken op die van vampieren. Doordat Stargate vaak gebruikmaakt van bestaande mythen en geloven, denken veel fans dat de Wraith als echte vampiers bedoeld zijn. De Wraith "voeden" zich door de levensenergie uit personen te "zuigen". Daardoor worden ze ook niet ouder.
De Wraith legt zijn hand op de borst van zijn slachtoffer, dan injecteert de Wraith een enzym in het slachtoffer. Het enzym versterkt het slachtoffer tijdelijk zodat de Wraith langer zich kan voeden aan het slachtoffer. Als het slachtoffer helemaal is leeggezogen dan gaat deze op zoek naar een nieuw slachtoffer.
De oorsprong van de Wraith ligt bij het zogenaamde Iratus insect. Verondersteld wordt dat dit insect door zich te voeden met mensen enkele genetische eigenschappen van de mens tot zich nam. De Ancients hebben geen acht geslagen op de evolutie die het insect doormaakte. Pas toen het insect enige vormen van intelligentie ging tonen was het al te laat.
# Betonbos

Het Betonbos was een terrein in de stad Groningen. Het ontstond rond 1995 en werd van 2004 tot oktober 2024 gebruikt (bewoond) door stadsnomaden.
Het was gelegen tussen het Damsterdiep en het Eemskanaal, ten oosten van de straat het Balkgat. Het dankt zijn naam aan de spontaan gegroeide bomen tussen de betonfunderingen van enkele voormalige, gesloopte bedrijven.
Op het terrein stonden enkele woonwagens en bouwsels, die werden bewoond door ongeveer 20 stadsnomaden. Deze bewoning was illegaal, maar werd door de gemeente gedoogd.
In 2024 moest het terrein worden ontruimd in verband met de toekomstige bouw van een woonwijk. Een deel van de bewoners verhuisde daarop naar een terrein aan de Gideonweg.

## Bron

* oogtv.nl
* Omgevingsplanwijziging 1, blz. 315
# Achterindische doosschildpad

De achterindische doosschildpad, ook wel indochinese doosschildpad (Cuora galbinifrons) is een schildpaddensoort uit de familie Geoemydidae (vroeger Bataguridae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door René Léon Bourret in 1939.

## Verspreiding en habitat

De schildpad komt voor in noordelijk Vietnam, uiterst zuidelijk China en het eiland Hainan. De habitat bestaat uit vochtige bergwouden rond 1000 meter hoogte maar ook wel hoger. Het dier blijft wel in de buurt van stroompjes en beken, maar eet op het land.

## Uiterlijke kenmerken

De achterindische doosschildpad bereikt een maximale schildlengte van ongeveer 20 centimeter. Het schild is vrij bol en het middelste deel van het schild is meestal bruin met een lichte streep door het midden, terwijl de zijkanten lichtbruin tot geel zijn. De huid van de poten en kop is meestal oranjebruin tot geel. Er zijn enkele ondersoorten die variatie kennen in kleur en patroon. Het geslachtsonderscheid is alleen te maken door naar de staart te kijken; bij de mannetjes is deze iets dikker.
Doosschildpadden danken de naam aan het scharnierende buikschild, ook wel plastron genoemd. Hierdoor kan de schildpad het schild volledig afsluiten ter verdediging, dus niet alleen de ledematen terugtrekken.

## Levenswijze

De schildpad is een omnivoor en het menu bestaat uit onder andere kleine dieren zoals insecten, wormen en andere kleine ongewervelden. Ook wel plantendelen worden echter gegeten zoals bladeren, bessen en fruit. Er is niet heel veel bekend over de levenswijze van deze schildpad omdat hij vrijwel nooit in gevangenschap wordt gehouden. Het is namelijk een erg schuwe en stressgevoelige soort die niet tegen verstoring kan; dan eet hij niet meer en verzwakt snel.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Achterindische doosschildpad op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bernhard Grzimek (1971). Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen. Kindler Verlag AG, Pagina 108. ISBN 90 274 8626 3.
* ↑ Waterschildpad.nl, Cuora galbinifrons. Gearchiveerd op 5 maart 2016.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Cuora galbinifrons.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Cuora galbinifrons - Website Geconsulteerd 31 mei 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# West-Afrikaanse bonte tok

De West-Afrikaanse bonte tok (Lophoceros semifasciatus) is een neushoornvogel die voorkomt in Afrika. De vogel werd in 1855 geldig beschreven door de Duitse dierkundige Gustav Hartlaub. De soort werd ook als ondersoort beschouwd van de Congolese bonte tok (L. fasciatus) omdat de beide soorten hybridiseren in Nigeria.

## Herkenning

De vogel is gemiddeld 45 cm lang. Het is een vrij kleine neushoornvogel die van boven glanzend zwart is en met een witte buik. Het mannetje heeft rond het oog en bij de keel een donkerblauw gekleurd stuk naakte huid. Bij het vrouwtje is de naakte huid bij de keel oranje gekleurd. Het mannetje heeft buitenste staartpennen waarvan het uiteinde wit is. De snavel is bleekgeel met zwarte lijnen langs de snavelrand en een zwarte punt en iets rood op de bovensnavel. De snavel van het vrouwtje is iets kleiner en heeft een donkere punt.

## Voortplanting

Bonte tokken zijn holenbroeders. Het nest, dat bestaat uit allerhande plantaardig materiaal, wordt gemaakt in een holte in een boom. De ingang van het nest wordt vrijwel helemaal dichtgemetseld, zodat er alleen een smalle spleet overblijft. Het vrouwtje blijft op het nest, terwijl het mannetje haar voedsel brengt.

## Verspreidingsgebied, leefgebied en leefwijze

De West-Afirkaanse bonte tok komt voor in Senegal en Gambia tot in het zuiden van Nigeria. Het is oorspronkelijk een vogel van het regenwoud maar past zich goed aan in secundair bos, riviergeleidend bos, aangeplant bos en steeds vaker ook oliepalmplantages en bosrijk agrarisch landschap in laagland en tot 900 m boven de zeespiegel. Hij voedt zich met zowel fruit en vruchten als met insecten en kleine gewervelde dieren zoals boomkikkers, hagedissen, vleermuizen en nestjongen van vogels.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Over trends in het aantalsverloop is niets bekend. De soort is algemeen en plaatselijk zelfs zeer algemeen. Om deze redenen staat de soort als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) West-Afrikaanse bonte tok op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ J. f. Orn. 3 p.356 BHL
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2)
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 6, 2001.
# Mogwai (band)

Mogwai is een Schotse post-rockband, gevormd in 1995. De muziek wordt gekenmerkt door een onconventionele liedjesstructuur met lange soundscapes afgewisseld met een enkele explosie van gitaargeweld. De muziek bevat weinig zang, een enkele uitzondering zoals de eerste single "Tuner" daargelaten.

## Geschiedenis

Mogwai werd opgericht in Glasgow in 1995 door gitarist Stuart Braithwaite, basgitarist Dominic Aitchison en drummer Martin Bulloch. Na enkele optredens vervoegde ook John Cummings zich bij de band. Voor hun eerste album Young Team werkte ook Brendan O'Hare mee, daarna verliet hij de band. Voor de opnames van hun tweede album Come On Die Young werd Barry Burns in 1998 een vast lid van de band.

## Bandnaam

Mogwai - hetgeen in het Chinees "spook" of "kwade geest" betekent - is vernoemd naar beestjes uit de Joe Dante-film Gremlins, hoewel Braithwaite toelichtte dat "het geen bijzondere betekenis heeft en we altijd de bedoeling hebben gehad om een betere naam te kiezen, maar zoals zoveel dingen zijn we er nooit aan toe gekomen".

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Young Team | 21-10-1997 | - | - | - | |
| Come On Die Young | 29-03-1999 | - | - | - | |
| EP+6 / EP+2 | 2001 | - | - | - | Verzamelalbum |
| Rock Action | 30-04-2001 | - | - | - | |
| Happy Songs For Happy People | 21-05-2003 | - | - | - | |
| Government Commissions - BBC Sessions 1996-2003 | 21-02-2005 | - | - | - | Verzamelalbum |
| Mr. Beast | 07-03-2006 | 11-03-2006 | 97 | 1 | |
| The Hawk Is Howling | 19-09-2008 | 27-09-2008 | 92 | 1 | |
| Special Moves | 23-08-2010 | - | - | - | Livealbum |
| Hardcore Will Never Die, But You Will | 14-02-2011 | 19-02-2011 | 83 | 1 | |
| Les Revenants | 22-02-2013 | - | - | - | ep |
| Rave Tapes | 20-01-2014 | 25-01-2014 | 78 | 1 | |
| Every Country's Sun | 01-09-2017 | 09-09-2017 | 85 | 1 | |
| As The Love Continues | 19-02-2021 | - | - | - | |
| The Bad Fire | 24-01-2025 | - | - | - | |
# Air Selimang

Air Selimang is een bestuurslaag in het regentschap Kepahiang van de provincie Bengkulu, Indonesië. Air Selimang telt 638 inwoners (volkstelling 2010).
# Enveitg

Enveitg (Catalaans: Enveig) is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Orientales (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Prades. Enveitg telde op 1 januari 2021 626 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Enveitg bedroeg op 1 januari 2021 30,52 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 20,5 inwoners per km².

## Verkeer en vervoer

In de gemeente liggen de spoorwegstations Béna-Fanès en Latour-de-Carol - Enveitg.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sint-Apolloniakerk (Stelen)

De Sint-Apolloniakerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Geel behorende plaats Stelen, gelegen aan Stelen 19.

## Geschiedenis

Aanvankelijk kerkte men in een kapel te Liessel. In 1871 werd de parochie Liessel-Stelen opgericht. Liessel verdween in de 2e helft van de 20e eeuw door de aanleg van bedrijventerreinen.
De kerk werd gebouwd in 1871 naar ontwerp van Pieter Jozef Taeymans. De toren werd bijgebouwd in 1929 naar ontwerp van Jules Taeymans. Op het kerkhof zijn ook Britse oorlogsgraven. Het betreft gesneuvelden bij de Slag om Geel (1944) waarbij een doortocht over het Albertkanaal moest worden geforceerd.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerde bakstenen kruisbasiliek met een toren links aangebouwd aan de voorgevel. Deze toren heeft vier geledingen en een tentdak. Het koor heeft een halfronde apsis. Het gebouw is in neoromaanse stijl.
Het interieur is in neogotische en neoromaanse stijl.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Sajópetri

Sajópetri is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Borsod-Abaúj-Zemplén. Sajópetri telt 1510 inwoners (2001).
# Ambonese doosschildpad

De Ambonese doosschildpad (Cuora amboinensis) is een schildpad uit de familie Geoemydidae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door François Marie Daudin in 1802. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Testudo amboinensis gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

De Ambonese doosschildpad heeft een donkerbruin, enigszins bol rugschild dat meestal bruingrijs tot zwart van kleur is, en een grijze huid met een meestal zwarte kop. Kenmerkend is de gele strepentekening op de kop. Jonge dieren zijn nog vrij plat en hebben ook veel reliëf op het schild, evenals een kam op de rug maar deze kenmerken verdwijnen naarmate de dieren ouder worden.

## Voorkomen

Deze soort komt voor in Ambon, maar ook in delen van de Molukken, Filipijnen en Celebes. Moerassen en andere waterrijke maar niet te diepe gebieden vormen de habitat. Het is een aan water gebonden schildpad, die ook vaak op het land komt om te zonnen of te eten. Het voedsel bestaat uit insecten, wormen en aas, en ook wel plantendelen worden gegeten. De maximale schildlengte is ongeveer 20 centimeter en deze schildpad heeft het vermogen het buikschild dicht te klappen bij bedreiging, vandaar de naam doosschildpad, zie ook deze externe link voor een foto hiervan.

## Status

Het gaat niet goed met Ambonese doosschildpad omdat er honderdduizenden exemplaren naar onder andere China geëxporteerd worden. Niet alleen wordt het vlees gegeten in onder andere soepgerechten, ook wordt het schild vermalen om er 'medicijnen' van te maken. Ook worden vele wilde dieren in de handel aangeboden.
Deze schildpad is vanwege het rustige karakter geschikter om in een terrarium te houden dan veel andere soorten. De echte reptielenliefhebber koopt echter nooit wildvangdieren van soorten die niet algemeen voorkomen, en heeft ook niet als doel dieren te 'houden', maar dieren zich voort te laten planten. Dat gebeurt bij reptielen echter alleen als men erin geslaagd is ze een goede leefomgeving te bieden.

## Naamgeving en taxonomie

De Ambonese doosschildpad dankt zijn Nederlandstalige naam aan het verspreidingsgebied op Ambon en ook de wetenschappelijke soortnaam amboinensis is hiernaar een verwijzing. De wetenschappelijke naam werd voor het eerst gepubliceerd door François Marie Daudin in 1802, oorspronkelijk werd de geslachtsnaam Testudo gebruikt, deze groep van schildpadden wordt tegenwoordig tot de landschildpadden (Testudinae) gerekend.
Er worden vier ondersoorten erkend, inclusief de pas in 1998 voor het eerst beschreven Cuora amboinensis lineata. De ondersoorten verschillen vooral in verspreidingsgebied.
* Ondersoort Cuora amboinensis amboinensis
* Ondersoort Cuora amboinensis couro
* Ondersoort Cuora amboinensis kamaroma
* Ondersoort Cuora amboinensis lineata
# Westelijke langstaarttok

De westelijke langstaarttok (Horizocerus albocristatus synoniemen: Tropicranus albocristatus, Tockus albocristatus of Berenicornis albocristatus) is een neushoornvogel die voorkomt in West-Afrika.

## Beschrijving

De witkuiftok is 65 tot 75 cm lang (staart: 43 cm ). Een groot lijkende zwart witte neushoornvogel met een zeer lange staart. Op de kop zitten witte veren die een fraaie, grote kuif vormen. De staartveren hebben witte uiteinden zodat er witte vlekken op de staart te zien zijn. De grote vleugeldekveren hebben ook witte uiteinden waardoor een witte band ontstaan over de vleugel. Vergeleken met de andere neushoornvogels is dit een betrekkelijk zwijgzame vogel die nogal teruggetrokken leeft in de dichtbegroeide delen van het regenwoud. De vogel zoekt vaak het gezelschap op van franjeapen om te foerageren op door de apen opgejaagde insecten.
* San Diego Zoo
* Central Park Zoo, USA

## Verspreiding en leefgebied

De westelijke langstaarttok komt West-Afrika. De leefgebieden zijn dichte bosgebieden en oud secundair bos.
De soort telt twee ondersoorten:
* H. a. albocristatus: van Guinee tot Ivoorkust.
* H. a. macrourus: van Ivoorkust tot Benin.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Plaatselijk komt de vogel nog algemeen voor. De soort gaat echter in aantal achteruit, maar het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de westelijke langstaarttok als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Westelijke langstaarttok op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Williams, J.G. & N. Arlott, 1986. A field guide to the birds of east Africa. Collins, London. ISBN 9780002 191791
* ↑ (en) Serle, W. et al., 1977. A field guide to the birds of West Africa. Collins, London. ISBN 9780002192040.
# Ruud van Bennekom

Ruud van Bennekom (Rotterdam, 9 februari 1960) is een Nederlandse bestuurder en PvdA-politicus. Sinds 15 november 2018 is hij burgemeester van de gemeente Bunnik. Op 12 november 2024 is hij herbenoemd voor zijn tweede ambtstermijn.

## Leven en werk

Van Bennekom studeerde tot 1987 politicologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Vanaf 1986 was hij gedurende drie termijnen lid van de Rotterdamse deelgemeenteraad van Overschie. Hij startte zijn loopbaan in 1987 bij de gemeente Rotterdam als beleidsmedewerker/projectleider op gebied van criminaliteitspreventie.
Vanaf 1993 was hij tien jaar senior beleidsmedewerker openbare orde en veiligheid bij de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. Vanaf 2000 combineerde hij deze functie met het projectleiderschap van de vernieuwingsimpuls dualisme en lokale democratie. In 2003 werd hij directeur van het Nederlands Genootschap van Burgemeesters.
Van Bennekom is sinds 15 november 2018 burgemeester van de gemeente Bunnik. De gemeente bestaat uit de dorpen Bunnik, Odijk en Werkhoven. Hij is getrouwd, heeft twee dochters en woonde tot zijn burgemeesterschap in Bergschenhoek. Sinds zijn benoeming in 2018 woont hij in de ambtswoning in Bunnik. Op 12 november 2024 is Ruud van Bennekom door commissaris van de Koning Hans Oosters herbenoemd voor zijn tweede ambtstermijn.
* Nieuwe burgemeester in Bunnik Rijksoverheid, 6 november 2018
* Ruud van Bennekom voorgedragen als burgemeester van Bunnik NGB, geraadpleegd 29 april 2020
* Ruud van Bennekom burgemeester Bunnik Algemeen Dagblad, 11 oktober 2018
* Nieuwe burgemeester:,,Ik voel me thuis in Bunnik" Bunniks Nieuws, 17 oktober 2018
* ‘Zo oud ben ik toch niet?’ Binnenlands Bestuur, 23 november 2018
* Notulen Buitengewone Raadsvergadering 15 november 2018 Gemeente Bunnik, 15 november 2018
* Nieuwe burgemeester Wijks Nieuws, 17 oktober 2018
* Ruud van Bennekom (Bunnik): ‘Je wordt pas burgemeester door het te zijn’ VNG, 8 maart 2019
* Profiel Ruud van Bennekom Facebook, geraadpleegd 29 april 2020
* Profiel Ruud van Bennekom LinkedIn, geraadpleegd 29 april 2020
* ↑ Herbenoeming burgemeester Ruud van Bennekom. Gemeente Bunnik (13 november 2024). Geraadpleegd op 15 november 2024.
# Air Senggeris

Air Senggeris is een bestuurslaag in het regentschap Banyuasin van de provincie Zuid-Sumatra, Indonesië. Air Senggeris telt 643 inwoners (volkstelling 2010).
# Porté-Puymorens

Porté-Puymorens (Catalaans: Portè) is een gemeente in het Franse departement Pyrénées-Orientales (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Prades. Porté-Puymorens telde op 1 januari 2021 104 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Porté-Puymorens bedroeg op 1 januari 2021 49,42 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 2,1 inwoners per km². In de gemeente bevindt zich de Col de Puymorens.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Molen van 't Veld

De Molen van 't Veld is een standerdmolen met halfopen voet die zich bevindt in de stad Geel en de functie had van korenmolen.
De molen werd gebouwd in 1796 en stond aanvankelijk in Heist-op-den-Berg. In 1823 werd hij echter overgebracht naar Elsum, waar hij stond aan de weg naar Larum. De laatste molenaar-eigenaar was Karel van de Weyer, die hem in 1964 herstelde en tot 1987 regelmatig liet draaien. Na diens dood werd de molen verwaarloosd en dreigde volledig te vervallen. Hij werd echter afgebroken en in 1993 ten westen van Ten Aard weer opgebouwd. De molen staat op een molenbelt die vier meter hoog is.
Onder de molen bevindt zich een educatieve ruimte waar zich ook een aantal voorwerpen bevindt die uit een molenmakerij afkomstig zijn. Vlak bij de molen is er een bakkerijmuseum.