OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Chelodina reimanni

Chelodina reimanni is een schildpad uit de familie slangenhalsschildpadden (Chelidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Hans-Dieter Philippen en Peter Grossmann in 1990. Later werd de wetenschappelijke naam Chelodina novaeguineae reimanni gebruikt. De soortnaam reimanni is een eerbetoon aan de bioloog Michael J. Reimann die de schildpad in 1972 voor het eerst ontdekte.

## Uiterlijke kenmerken

De schildpad bereikt een schildlengte tot 21 centimeter maar mogelijk kan het dier nog veel langer worden en een schildlengte tot 35 cm bereiken. Er is geen kiel op het relatief platte rugschild aanwezig zoals bij veel gelijkende soorten. Het rugschild is groen tot bruin van kleur, bij oudere vrouwtjes is de kleur vaak een zeer donker tot zwarte kleur van de vijf wervelschilden is de voorste het grootst en de vierde -van de voorzijde bezien- het kleinst. De marginaalschilden aan de voorzijde hebben een gladde rand.
De lengte van de nek bedraagt ongeveer 60 procent van de schildlengte waarmee de nek in vergelijking met verwante soorten nog vrij kort is. De kop daarentegen is veel groter, breder en langer dan vergelijkbare schildpadden, wat een aanpassing is op de voedselgewoonten. De ogen zijn relatief ver aan de voorzijde van de kop gepositioneerd.
De kleur van de huid is grijsbruin en lichter tot geel aan de onderzijde. Het buikschild is geel van kleur en heeft een geribbeld oppervlak.

## Verspreiding en habitat

Chelodina reimanni komt voor in delen van Azië en leeft endemisch in Papoea-Nieuw-Guinea. De habitat bestaat uit ondiepe wateren die behoorlijk warm kunnen worden in de zomer. Als het water opdroogt overzomert de schildpad in de modder.

## Levenswijze

De vrouwtjes maken twee of drie keer een nest waarin zes tot zestien eieren worden afgezet die na 65 tot 80 dagen uitkomen. De eieren hebben een harde schaal en zijn wit van kleur, ze zijn ovaal van vorm en zijn ongeveer 31 tot 34 millimeter lang en 20 tot 24 mm breed. Op het menu staan voornamelijk ongewervelden zoals insecten, weekdieren en kreeftachtigen.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'gevoelig' toegewezen (Near Threatened of NT).
# Cigunung

Cigunung is een bestuurslaag in het regentschap Tasikmalaya van de provincie West-Java, Indonesië. Cigunung telt 3830 inwoners (volkstelling 2010).
# Jerica Tandiman

Jerica Tandiman is een Amerikaans langebaanschaatsster. Ze groeide op in Kearns, vlak bij de beroemde schaatsbaan in Salt Lake City.
In 2018 komt ze voor Amerika uit op de Olympische Spelen in PyeongChang op de 1000 meter.

## Records
### Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 38,31 | 9 december 2017 | Salt Lake City |
| 1000 meter | 1.16,62 | 8 januari 2017 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 2.01,55 | 13 maart 2016 | Salt Lake City |
| 3000 meter | 4.41,92 | 3 maart 2013 | Salt Lake City |

## Resultaten

| Jaar | WK Sprint | Olympische Spelen | WK Junioren |
| 2010 | | | NC28 (17e, 33e, 26e, -) 11e achtervolging |
| 2011 | | | 21e 1000m 4e achtervolging |
| 2012 | | | 19e 500m 33e 1000m |
| 2013 | | | DQ (11e, 24e, DQ, -) 10e achtervolging |
| 2014 | | | NC26 (9e, 24e, 16e, -) |
| 2017 | 24e (23e, 24e, 23e, 23e) | | |
| 2018 | 12e (15e, 15e, 14e, 13e) | 28e 1000m | |
    (#, #, #, #) = afstandspositie op sprinttoernooi (500m, 1000m, 500m, 1000m) of op juniorentoernooi (500m, 1500m, 1000m, 3000m).
    NC28 = niet gekwalificeerd voor de laatste afstand, maar wel als 28e geklasseerd in de eindrangschikking
    DQ = diskwalificatie voor bepaalde afstand
* Team USA

### Referenties

* ↑ Profiel@OS2018
* ↑ (en) Lex Gray, Speed skater saw her future from the back yard. News Channel 8. Gearchiveerd op 12 januari 2018. Geraadpleegd op 17 augustus 2023.
* ↑ Former professional cyclist makes Olympic speed skating team. NBC Sports (6 januari 2018). Gearchiveerd op 9 juni 2023.
* ↑ Speedskating Results
# The Gems

The Gems is een Zweedse rockband die in 2023 werd opgericht door drie ex-bandleden van Thundermother. Kenmerkend aan de band is de voltallige vrouwelijke bezetting, wat in de rock- en metalwereld geen gemeengoed is.

## Geschiedenis

In maart 2023 stapten Mancini, Johansson en Lindgren uit de band Thundermother. Daarop richtten zij een nieuwe band op onder de naam The Gems. Op 22 maart dat jaar speelde de band een eerste concert op Pustervik in Göteborg, als openingsact van The Night Flight Orchestra. Op 3 mei dat jaar tekende de band een platencontract bij Napalm Records; drie dagen later stond de band op het Downtown Riot-festival in Stockholm. Op 15 juni 2023 verscheen de eerste single: Like A Phoenix.
Like a Phoenix werd goed ontvangen en steeg naar de tweede plaats van de hitlijsten van rock-radiostations in Duitsland. Op 21 juni 2023 speelde de band voor het eerst in Duitsland, te weten op de Kieler Woche in Kiel. Over de tweede single, Send Me To The Wolves, zei de band:
   Het nummer gaat over overwinnen: laat je niet kisten en vecht altijd terug. Laat pestkoppen je leven niet bepalen.
Op 5 maart 2024 bracht The Gems het feministische nummer Queens uit in het kader van Internationale Vrouwendag. In juni dat jaar stond de band op het hoofdpodium van Sweden Rock Festival.

### Debuutalbum

Op 26 januari 2024 verscheen het debuutalbum Phoenix. Het album werd goed ontvangen, al werd ook gesteld dat het qua stijl erg leek op de nummers van Thundermother, de vorige band van het trio. Verder werd de stem van zangeres Guernica Mancini vergeleken met die van Lizzy Hale, zangeres van Halestorm.
Het nummer Running was oorspronkelijk bedoeld voor Mancini's soloproject. Like A Phoenix en P.S.Y.C.H.O. zijn geschreven door Johansson.
De band zei over het album:
   Veel nummers op het album lijken in eerste instantie over iets negatiefs te gaan, maar ze gaan juist over licht aan het eind van de tunnel. Ze gaan over hoop. Je moet het verleden loslaten en naar de toekomst kijken. Neem de volgende stap en overwin je angsten.

## Stijl

The Gems speelt diverse stijlen, van rock-'n-roll tot lichte en wat zwaardere rock. Dit in tegenstelling tot hun vorige band Thundermother, waar de gekozen stijlen beperkter waren. Ook krijgt gitariste Lindgren meer ruimte voor solo's. Het nummer Like A Phoenix verscheen tevens in een akoestische versie, met een meer country-achtige stijl. Op het eigen YouTubekanaal brengt de band voornamelijk akoestische covers uit.

## Discografie
### Albums

| Jaar | Titel |
| 2024 | Phoenix |

### Singles

| Jaar | Titel | Album |
| 2023 | Like A Phoenix | Phoenix |
| 2023 | Send Me To The Wolves | Phoenix |
| 2023 | P.S.Y.C.H.O. | Phoenix |
| 2023 | Undiscovered Paths | Phoenix |
| 2024 | Queens | Phoenix |

### Promotionele singles

| Jaar | Titel | Album |
| 2024 | Fruits of my Labour | Phoenix |
| 2024 | Aurora (Acoustic, Live) | |
# Watertoren (Diepenbeek)

De watertoren aan de Watertorenstraat in het Belgische Diepenbeek werd in 1977 gebouwd. In 1999 werd hij gerenoveerd en van een nieuwe verflaag voorzien. De architect putte daarvoor zijn inspiratie uit Minoïsche tijden. De kuipmantel kreeg een waterblauw tintje en de kolommen werden karmijnrood geschilderd. De balken onder de kuip werden in een witte kleur afgewerkt en de bodem van de kuip werd donkergrijs. De kuip heeft een capaciteit van 1500 kubieke meter. Het water is afkomstig van de wingebieden in Eisden en Leut-Meeswijk.
Beringen · Beverlo · Bilzen (Brugstraat) · Bilzen (Hasseltstraat) · Bocholt (Driemorgenstraat) · Bocholt (Grote Baan) · Borgloon · Bree · Diepenbeek · Genk (Boslaan) · Genk (Priesterhaagstraat) · Genk (Vogelkersstraat) · Groot-Gelmen · Hamont (Oude Watertorenstraat) · Hamont (Watertorenstraat) · Hasselt (Armand Hertzstraat) · Hasselt (Hoogveld) · Hasselt (Kempische Steenweg) · (Hasselt (Kuringersteenweg) · Hasselt (Sint-Truidersteenweg) · Hasselt (Willekensmolenstraat) · Hechtel · Helchteren · Herderen · Hoesselt · Houthalen · Kaulille · Koersel (Corceliusstraat) · Koersel (Koolmijnlaan) · Kuringen · Kwaadmechelen · Lanaken · Lommel (A. Philipsweg) · Lommel (Hoogstraat) · Lummen (Industrieweg) · Lummen (Sint-Ferdinandstraat) · Meeuwen · Paal · Peer · Rosmeer · Rutten · Tessenderlo · Tongeren (Overhaemlaan) · Tongeren (Watertorenstraat) · Veldwezelt · Vroenhoven · Zolder (Galgenbergstraat) · Zolder (Koolmijnlaan) · Zutendaal
# Zuidelijke zwarte dolfijn

De zuidelijke zwarte dolfijn of spitssnuitdolfijn van Arnoux (Berardius arnuxii) is een walvisachtige uit de familie der spitssnuitdolfijnen (Ziphiidae). Samen met zijn verwant, de (noordelijke) zwarte dolfijn (Berardius bairdii) behoort deze soort tot de grootste spitssnuitdolfijnen.
De zuidelijke zwarte dolfijn is een middelgrote walvisachtige met een duidelijk aanwezige meloen en bek. Hij is blauwig grijs van kleur, soms met een bruinachtige glans. De borstvinnen, staart en rug zijn donkerder van kleur, de buikzijde lichter. Oude mannetjes zijn van de kop tot de rugvin meer vuilwit van kleur. De rug van volwassen dieren kan bedekt zijn met littekens, ontstaan door onderlinge gevechten. Beide geslachten hebben vier tanden in de onderkaak, voor in de snuit, waarvan de voorste twee beduidend groter zijn, zo'n acht centimeter lang. De tanden steken voorbij de bovenkaak uit. Hij wordt ongeveer 9 tot 9,75 meter lang en zeven tot tien ton zwaar. De mannetjes worden waarschijnlijk iets groter.
De zuidelijke zwarte dolfijn heeft een circumpolair verspreidingsgebied en komt voor in de gematigd koudere zeeën op het zuidelijk halfrond, van 34° zuiderbreedte tot de rand van het Antarctische ijs.
Over het gedrag van de soort is weinig bekend, maar men neemt aan dat het vergelijkbaar is met dat van de noordelijke zwarte dolfijn. Hij jaagt voornamelijk in de diepzee op inktvissen en zeekatten. Hij leeft waarschijnlijk voornamelijk solitair, maar wordt soms ook in groepjes van twee of drie dieren waargenomen. De draagtijd wordt geschat op zo'n zeventien maanden.
De zuidelijke zwarte dolfijn is nooit actief bejaagd. Hij wordt als algemeen beschouwd, doch minder algemeen dan de in hetzelfde gebied levende zuidelijke butskop (Hyperoodon planifrons).
# Taba

Taba kan verwijzen naar:
* Taba (Egypte), een plaats op het schiereiland Sinaï aan de Golf van Akaba (Rode Zee)
** Luchthaven Taba, een internationale luchthaven vlak bij Taba, Egypte
* Taba (Rwanda)
* AFC TABA, een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Amsterdam

## Plaats in Indonesië

* Taba (Talo Kecil), een plaats in het bestuurlijke gebied Seluma in de provincie Bengkulu
* Taba (Tebing Tinggi), een plaats in het bestuurlijke gebied Empat Lawang in de provincie Zuid-Sumatra
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Taba en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Elseya branderhorsti

Elseya branderhorsti is een schildpad uit de familie slangenhalsschildpadden (Chelidae). De schildpad werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Peter A. Ouwens in 1914.

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Peter A. Ouwens in 1914. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Emydura branderhorsti gebruikt. De soort behoorde lange tijd tot het geslacht Emydura, waardoor de verouderde wetenschappelijke naam in de literatuur wordt gebruikt. De soortaanduiding branderhorsti is een eerbetoon aan de Nederlandse militair Bastiaan Branderhorst (1880 - onbekend). Door sommige experts wordt deze soort niet erkend.

## Uiterlijke kenmerken

De schildpad wordt relatief groot en kan een schildlengte bereiken van ongeveer vijftig centimeter. De schildkleur is bruin tot beige met een donkere omranding van het schild. Het buikschild heeft een witte kleur. De schildpad heeft een zwarte iris en een afstekende witte vlek achter het oog. Onder de kin zijn twee paar baarddraden aanwezig. Aan de nek zijn vrij grote stekelachtige bultjes gelegen.
Jongere dieren hebben een bijna cirkelrond rugschild met kleine stekelachtige bultjes, oudere exemplaren hebben een langwerpig schild waarbij de stekeltjes zijn verdwenen.

## Levenswijze

Over de levenswijze is weinig bekend. De schildpad staat bekend als erg vreedzaam en bijt zelden bij verstoring. De vrouwtjes zetten ovale, witte eieren af in de bodem die een lengte hebben van 55 millimeter en 33 mm breed zijn.

## Verspreiding en habitat

Elseya branderhorsti komt voor in delen van Azië en leeft endemisch in Papoea-Nieuw-Guinea. De habitat bestaat uit langzaam stromende, beschaduwde wateren zoals moerassen in laaggelegen gebieden en kleine rivieren.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'kwetsbaar' toegewezen (Vulnerable of VU). Een belangrijke bedreiging van de soort is de handel in exotische dieren, waar de schildpad regelmatig wordt aangeboden.

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Elseya branderhorsti op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Elseya branderhorsti.
* 1 2 Franck Bonin, Bernard Devaux & Alain Dupré, vertaald door Peter C.H. Pritchard (2006). Turtles of the World. Johns Hopkins University Press, Pagina 46, 47. ISBN 0801884969.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Elseya branderhorsti - IUCN Red List. Gearchiveerd op 16 oktober 2021.
Bronnen
* (en) – Franck Bonin, Bernard Devaux & Alain Dupré, vertaald door Peter C.H. Pritchard - Turtles of the World – Pagina 46, 47 – 2006 – Johns Hopkins University Press – ISBN 0801884969
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Elseya branderhorsti - Website Geconsulteerd 3 april 2023
* (en) – Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
# Cihambulu

Cihambulu is een bestuurslaag in het regentschap Subang van de provincie West-Java, Indonesië. Cihambulu telt 3550 inwoners (volkstelling 2010).
# Justin Gordon (basketballer)

Justin Gordon (Charlotte, 20 december 1993) is een Amerikaans basketballer.

## Carrière

Gordon speelde collegebasketbal voor de Wofford Terriers van 2012 tot 2016. In het seizoen 2016/17 tekende hij de Sandringham Sabres in de Australische competitie. Daarna speelde hij een tijdje voor CB Asia-Inmaculada in Peru. Daarna tekende hij bij de Marokkaanse eersteklasser ASE Essaouira. In 2018 trok hij naar de Nederlandse competitie en tekende bij Feyenoord Basketbal. Voor het seizoen 2019/20 tekende hij bij de Duitse tweedeklasser PS Karlsruhe Lions tot november 2020. Daarna tekende hij bij het Zweedse Jämtland Basket voor de rest van het seizoen.
In 2020 tekende hij bij het Britse Newcastle Eagles waar hij een seizoen speelde. Voor het seizoen 2021/22 tekende hij bij Limburg United maar vertrok nog voor de start van het seizoen. Daarop tekende hij bij het Hongaarse PVSK Panthers en speelde er tot in februari 2022 daarna eindigde hij het seizoen bij de Newcastle Eagles. In het seizoen 2022/23 speelde hij eerst bij het Argentijnse Obera Tennis Club maar eindigde het seizoen opnieuw vanaf januari bij het Britse Newcastle Eagles waar hij Justin Everett verving. In september 2023 tekende hij bij het Portugese UD Oliveirense.
Voor het seizoen 2024/25 tekende hij bij de Roemeense club CSA Steaua București.

## Erelijst

* Brits bekerwinnaar: 2021
* BBL Cup Finals MVP: 2021
* ↑ (en) Justin Gordon - Men's Basketball. Wofford College Athletics. Gearchiveerd op 2 juli 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ (en) "American shooting guard Jasmine Gill joins Sandringham Sabres for SEABL season", Herald Sun, 20 februari 2017. Gearchiveerd op 2 juli 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ Abschied und Willkommen bei den PS Karlsruhe Lions - die neue welle. www.die-neue-welle.de. Gearchiveerd op 2 juli 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* 1 2 Limburg United haalt eerste Amerikaan bij Engelse kampioen. www.hbvl.be (31 mei 2021). Gearchiveerd op 2 juli 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ (hu) Légióssal erősítettünk. pvsk.hu (24 september 2021). Gearchiveerd op 2 juli 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ (es) Oberá TC fichó a Justin Gordon y cerró su plantilla. www.lnb.com.ar. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ "Newcastle Eagles announce acquisition of former BBL Cup Finals MVP Justin Gordon", Britisch Basketball League, 12 januari 2023. Geraadpleegd op 2 juli 2023.
* ↑ Justin Gordon (ex Newcastle E.) signs at Oliveirense. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 23 april 2024.
* ↑ Justin Gordon (ex Oliveirense) agreed terms with CSM Steaua Bucuresti. www.eurobasket.com. Geraadpleegd op 21 november 2024.
* Profiel op RealGM
# Mansonia altissima

Mansonia altissima is een soort uit de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae). Het is een groenblijvende boom met een kleine, dichte en eivormige kroon. De boom kan een groeihoogte van 45 meter bereiken. De takken zijn in eerste instantie bijna horizontaal, maar kunnen later gaan hangen. De cilindrische en veelal rechte stam kan tot 30 meter lang zonder takken zijn. De schors is zeer giftig.
De soort komt voor van tropisch West-Afrika tot in Congo. Hij groeit daar in semi-bladverliezende bossen, die zich bevinden in savannes. Volwassen bomen komen vaker voor in gekapt of verbrand bos dan in ongerept bos. De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN geklasseerd als 'niet bedreigd'.
In het zuidwesten van Ivoorkust is de giftige schors een hoofdbestanddeel voor het maken van pijlgif, dat tevens wordt gebruikt in speervallen voor groot wild. De schors wordt ook gebruikt bij de behandeling van lepra. Naast de schors wordt ook de wortel en twijgschors voor medicinale doeleinden gebruikt. Van de twijgschors wordt bijvoorbeeld een afkooksel gemaakt wat dient als bad tegen framboesia en schurft. Daarnaast wordt het hout, Mansonia geheten, gebruikt voor allerlei timmerwerk, meubels, in de bouw voor deuren en ramen, in treinwagons en winkelinrichtingen en voor dozen en kratten.
De soort telt twee variëteiten
* Mansonia altissima var. altissima
* Mansonia altissima var. kamerunia Jacq.-Fél.
* 1 2 (en) Mansonia altissima op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Mansonia altissima (A.Chev.) A.Chev. Royal Botanic Gardens, Kew
* ↑ (en) Mansonia altissima (A.Chev.) A.Chev. Useful Tropical Plants
# Dunne parelmoerneut

De dunne parelmoerneut (Ennucula tenuis) is een tweekleppigensoort uit de familie van de Nuculidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1808 voor het eerst geldig gepubliceerd door George Montagu als Arca tenuis.

## Beschrijving

De schelp van de dunne parelmoerneut is ongeveer 6 tot 13 mm lang, en driehoekig tot licht elliptisch of eivormig. Hij is iets langer dan hoog, de hoogte is ongeveer 75% van de lengte. De opperhuid is relatief dun (vandaar de naam) maar niet kwetsbaar, en is olijfgroen of blauwgroen gekleurd. Het is gemaakt van parelmoer. Het oppervlak vertoont fijne, dichte, enigszins onregelmatige groeilijnen. Sommige, wat grovere, concentrische lijnen die kunnen worden geïnterpreteerd als groeionderbrekingen. Het periostracum is groengeel, geelachtig, grijsgeel, bruingeel tot bruinachtig van kleur, het oppervlak is glanzend. Af en toe komen er ook iets donkerdere concentrische banden voor.

## Verspreiding

De dunne parelmoerneut heeft een circumpolair verspreidingsgebied. In de oostelijke Atlantische Oceaan komt hij voor vanaf de Noordpool tot ongeveer Marokko, in de westelijke Atlantische Oceaan tot ongeveer de hoogte van Maryland. In de Stille Oceaan strekt het verspreidingsgebied zich uit langs de Amerikaanse westkust tot aan de zuidelijke Golf van Californië op de 22e breedtegraad (ten noorden van de Marias-eilanden), aan de Aziatische Pacifische kust tot aan Japan (Honshu). Het dringt ook door in de Middellandse Zee, de Noordzee en de westelijke Oostzee. Het leeft op modderige en fijne zandgronden van ongeveer 10 tot 700 meter waterdiepte, in het noordpoolgebied tot 2.200 meter. Is in het Nederlandse Noordzeegebied voornamelijk bekend van de Oestergronden, het Friese Front en enkele verspreide vindplaatsen rond de Klaverbank en in het offshore-gebied bij Texel.
* ↑ Gofas, S. (2013). Ennucula tenuis (Montagu, 1808). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Montagu, G. (1808). Supplement to Testacea Britannica with Additional Plates. Woolmer, Exeter. V + 183 pp., pl. 17-30
* ↑ Soortenbeschrijving van Dunne parelmoerneut, Stichting ANEMOON. Gearchiveerd op 22 augustus 2021.
Acila: †cobboldiae · Ennucula: tenuis
Nuculoma: †haesendoncki · †laevigata · tenuis
Nucula: †fragilis convexior · †hanleyi · †mixta · nitidosa · nucleus · sulcata · trigonula
# Cihanjuang (Parongpong)

Cihanjuang is een bestuurslaag in het regentschap Bandung Barat van de provincie West-Java, Indonesië. Cihanjuang telt 17.119 inwoners (volkstelling 2010).
# Watugede

Watugede kan verwijzen naar:

## Plaats in Indonesië

* Watugede (Kemusu), een plaats in het bestuurlijke gebied Boyolali in de provincie Midden-Java
* Watugede (Puncu), een plaats in het bestuurlijke gebied Kediri in de provincie Oost-Java
* Watugede (Singosari), een plaats in het bestuurlijke gebied Malang in de provincie Oost-Java
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Watugede en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Rijn- en Schiekade

De Rijn- en Schiekade is een straat in Leiden langs de westzijde van de Trekvliet.
De Trekvliet werd in 1638 gegraven ten behoeve van de trekschuitverbindingen met Den Haag en Delft. Vandaar dat de oorspronkelijke naam van de straat 'Haags en Delfts Veer' was. De Trekvliet liep oorspronkelijk tussen de Vliet en de Witte Poort aan de Haagweg en is in 1891 verbreed en doorgetrokken naar de Rijn, het Galgewater.
# Golf & Country Club Henri-Chapelle

De Golf & Country Club Henri-Chapelle ligt in Hendrik-Kapelle in de Belgische Ardennen.
De club beschikt over verschillende banen:
* Les Viviers: 18 holes en geopend in 1989. Ontworpen door Joan Dudok van Heel
* Le Charlemagne: 9 holes baan met een par van 34
* La Chapelle: 6 par3 holes
# Cihaur (Ciawigebang)

Cihaur is een bestuurslaag in het regentschap Kuningan van de provincie West-Java, Indonesië. Cihaur telt 3860 inwoners (volkstelling 2010).
# Rozetvormig kalkkopje

Het rozetvormig Kalkkopje (Fuligo gyrosa) is een slijmzwam behorend tot de familie Physaridae. Het leeft saprotroof op kruidachtige planten en kegels.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Plasmodiocarpen en sporocarpen vormen groepen die ongesteeld zijn en tot 1,5 mm hoog kunnen worden. Ze groeien dicht op elkaar en hebben een rozetachtige, worm- tot netvormige structuur, en kunnen zelfs vergroeien tot één geheel, wat resulteert in een hoogte van 3 tot 4 mm en een lengte van maximaal 30 mm. De kleur is grijs of grijsbruin. De structuren zijn zijdelings afgeplat. Het hypothallus is doorschijnend roodbruin en opvallend aanwezig, vooral in de niet opgedroogde toestand. Het peridium bestaat uit een laag en is ruw, bezet met witte of rozerode kalkkorrels. Het gaat aan de bovenzijde open door door afbrokkelen. Het plasmodium is licht roomkleurig.

### Microscopische kenmerken

Het capillitium vormt een dicht net van fijne, kleurloze buizen. De kalklichamen variëren in grootte; de grote kalklichamen liggen dwars op de lengterichting van het vruchtlichaam, vaak van wand tot wand reikend, en hebben een spoelvormige structuur. De sporen zijn bruin in massa en grijsbruin in doorvallend licht. Ze zijn fijnwrattig en bezet met groepjes dicht op elkaar staande wratjes, met een diameter van 7-8 µm.

## Verspreiding

Physarum gyrosum komt wereldwijd voor. De meeste waarnemingen komen uit Noord-Amerika en Europa. In Nederland komt het zeer zeldzaam voor. Het is bekend van kassen en rottend hooi.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* 1 2 Tropische slijmzwammen op ollands hooi (Coolia, 2015) door M. Jagers
* ↑ (en) GBIF.org