OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Holtzheim

Holtzheim is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est). De gemeente maakt deel uit van het kanton Lingolsheim in het arrondissement Strasbourg. Holtzheim telde op 1 januari 2021 3.931 inwoners.

## Geschiedenis

Holtzheim behoorde tot het kanton Geispolsheim in het arrondissement Strasbourg-Campagne, maar deze werden bij een kantonale herindeling opgeheven op 1 januari 2015, waarna de gemeente bij het kanton Lingolsheim in het arrondissement Strasbourg werd ingedeeld.

## Geografie

De oppervlakte van Holtzheim bedroeg op 1 januari 2021 6,91 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 568,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

In de gemeente staat het spoorwegstation Holtzheim.

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* 1 2 Populations légales 2021.
Achenheim · Blaesheim · Breuschwickersheim · Entzheim · Fegersheim · Geispolsheim · Hangenbieten · Holtzheim · Kolbsheim · Lingolsheim · Lipsheim · Oberschaeffolsheim · Osthoffen
# Veldsalie

Veldsalie of weidesalie (Salvia pratensis) is een plant uit de lipbloemenfamilie (Labiatae of Lamiaceae). Het is een behaarde, zwak geurende plant die voorkomt op droge, kalkhoudende grond.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van de veldsalie beslaat een groot deel van Europa en reikt tot in de Kaukasus. De noordgrens loopt van Zuid-Engeland en Nederland naar Midden-Rusland. Groeiplaatsen zijn droge (kalk)graslanden, vooral op rivierdijken, -duinen en in bermen. In Nederland komt veldsalie voornamelijk voor in de omgeving van de grote rivieren. Ze staat op de Rode Lijst als zeldzaam. De soort is sinds 1950 met 25–50 procent achteruitgegaan, maar vanaf 1 januari 2017 niet meer wettelijk beschermd. In België is de plant zeldzaam in het Maasgebied en elders bijna verdwenen.

## Beschrijving

De hoogte van de plant is 30–60 cm. De onderste bladeren vormen een bladrozet. Ze zijn rimpelig, langwerpig en maximaal 15 cm lang. De stengelbladeren zijn kleiner, de bovenste ongesteeld. De bloem is donkerblauw en wordt tot 2,5 cm lang. De bovenlip is sterk gebogen en heeft de vorm van een helm. De meeldraden en stijl steken uit. De bloemen zijn tweeslachtig, maar er zijn planten met enkel vrouwelijke bloemen. De veldsalie bloeit van mei tot juli.

## Plantengemeenschap

Veldsalie is een kensoort voor de associatie van sikkelklaver en zachte haver (Medicagini-Avenetum pubescentis), een zeer bloemrijke plantengemeenschap van kalkrijke zandgronden langs de grote rivieren.
Het is tevens een indicatorsoort voor het mesofiel hooiland (hu) subtype 'Droge stroomdalgraslanden', een karteringseenheid in de Biologische Waarderingskaart (BWK) van Vlaanderen en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

## Afbeeldingen

* Botanische tekening in een Duitse flora uit 1885
* Gehele plant
# Schubhaarkegelbij

De schubhaarkegelbij (Coelioxys afra) is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1841 door Lepeletier.
De diersoort komt voor in Zimbabwe.
* ↑ (2008) Integrated Taxonomic Information System (ITIS) Bee Checklist 3 oktober 2008 (niet meer beschikbaar, nieuwe lijst hier)
* ↑ GBIF. Diersoorten die voorkomen in Zimbabwe. The Global Biodiversity Information Facility (GBIF). Opgevraagd op 19 december 2011.
# Ilse (voornaam)

Ilse is een van oorsprong Duitse meisjesnaam. Het is een korte vorm van de Hebreeuwse naam Elisabeth. De naam kan op twee manieren worden uitgesproken: als "ìlse" (met een i, als in "wit") of "ílse" (met een ie, als in "wiel", een minder vaak voorkomende spelling is Ylse.). Veel naamdraagsters hebben een duidelijke persoonlijke voorkeur en zullen mensen die hun naam verkeerd uitspreken, daar op wijzen. In Vlaanderen zal men de naam meestal met een korte i uitspreken.
De schrijfwijze van de naam Ilse kan in blokletters of getypt soms verwarrend zijn, omdat de hoofdletter "i" en de kleine letter "L" sterk op elkaar lijken (en er in sommige lettertypen exact hetzelfde uitzien).

## Bekende naamdraagsters

* Ilse Weber (1903), schrijfster
* Ilse Werner (1921), Duitse actrice en zangeres
* Ilse Starkenburg (1963), Nederlandse schrijfster en dichteres
* Ilse Huizinga (1966), Nederlandse jazzzangeres
* Ilse Uyttersprot (1967), Vlaamse politica
* Ilse De Meulemeester (1971), Miss België
* Ilse Warringa (1975), Nederlands actrice
* Ilse Heus (1976), Nederlandse actrice
* Ilse Heylen (1977), Belgische judoka
* Ilse DeLange (1977), Nederlandse countryzangeres
* Ilse Broeders (1977), Nederlandse bobsleester
* Ilse Liebens (1979), Vlaamse presentatrice, journalist

## Externe link

* Populariteit, verspreiding en verklaring van de naam Ilse, Nederlandse Voornamenbank, Meertens Instituut.
# SE Santa Inês

SE Santa Inês is een Braziliaanse voetbalclub uit Santa Inês in de staat Maranhão.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1998 en debuteerde in 2001 in de hoogste klasse van het Campeonato Maranhense. In het eerste toernooi bereikte de club de halve finale, die ze verloren van Moto Club. In 2002 plaatste de club zich opnieuw voor de halve finale en schakelde nu Maranhão uit en verloor dan in de finale van Sampaio Corrêa. In het tweede toernooi plaatste de club zich opnieuw voor de finale, die ze nu van Moto Club verloren. Normaal wordt er een finale gespeeld tussen de twee toernooiwinnaars, maar omdat Santa Inês het beste puntengemiddelde had over de hele competitie gezien kwam er een finaleronde met drie clubs, waarin Santa Inês tweede eindigde. Hierdoor plaatsten ze zich voor de Série C. Ze werden groepswinnaar in de eerste fase en verloren in de tweede ronde van Ríver. In 2003 werd de club twee keer in de halve finale uitgeschakeld en nam daarna opnieuw deel aan de Série C. Deze keer werden ze in de eerste ronde uitgeschakeld. De volgende jaren eindigde de club in de middenmoot en in 2006 degradeerden ze.
# Italiaans Formule 4-kampioenschap

Het Italiaanse Formule 4-kampioenschap is het eerste Formule 4-kampioenschap, gehouden in Italië. Het werd opgericht in 2014.
De Formule 4 is opgericht door de FIA in maart 2013 voor jonge coureurs die vanuit het karting willen overstappen naar formulewagens, maar andere klassen zoals de Formule Renault 2.0 en de Formule 3 niet kunnen betalen. Het Italiaanse kampioenschap werd opgericht door de ACI-CSAI, de Italiaanse nationale autosportbond, als vervanger van de Formule Abarth. Het was na het Australische Formule 4-kampioenschap het tweede kampioenschap dat werd gelanceerd, maar de eerste die daadwerkelijk werd georganiseerd, aangezien het Australische kampioenschap in 2015 begon.

## Auto

De auto's worden geleverd door Tatuus, terwijl Abarth de motoren levert.
* Chassis: Koolstofvezel, monocoque.
* Motor: Fiat (Abarth-gemerkt), inline 4, 1400cc, 160 pk.
* Banden: Pirelli.
* Engine control unit: Magneti Marelli.
* Smeersysteem: Dry-sumpsysteem.
* Koeling: Water- en luchtkoeling.
* Transmissie: Sequential Sadev, zes versnellingen.
* Brandstof: Panta Racing Fuel.

## Resultaten

| Seizoen | Kampioen | Team | Tweede | Derde | Subkampioen |
| 2024 | Freddie Slater | Prema Racing | Jack Beeton | Hiyu Yamakoshi | Alex Powell (Rookie) |
| 2023 | Kacper Sztuka | US Racing | Ugo Ugochukwu | Arvid Lindblad | Arvid Lindblad (Rookie) Tina Hausmann (Woman Trophy) |
| 2022 | Andrea Kimi Antonelli | Prema Racing | Alex Dunne | Rafael Câmara | Andrea Kimi Antonelli (Rookie) Maya Weug (Woman Trophy) |
| 2021 | Oliver Bearman | Van Amersfoort Racing | Tim Tramnitz | Kirill Smal | Nikita Bedrin (Rookie) Maya Weug (Woman Trophy) |
| 2020 | Gabriele Minì | Prema Powerteam | Francesco Pizzi | Dino Beganovic | Gabriele Minì (Rookie) |
| 2019 | Dennis Hauger | Van Amersfoort Racing | Gianluca Petecof | Paul Aron | Paul Aron (Rookie) |
| 2018 | Enzo Fittipaldi | Prema Theodore Racing | Leonardo Lorandi | Olli Caldwell | Petr Ptáček (Rookie) |
| 2017 | Marcus Armstrong | Prema Powerteam | Job van Uitert | Lorenzo Colombo | Leonardo Lorandi (Rookie) Sophia Flörsch (Woman Trophy) |
| 2016 | Marcos Siebert | Jenzer Motorsport | Mick Schumacher | Raúl Guzmán | Jüri Vips (Rookie) Fabienne Wohlwend (Woman Trophy) |
| 2015 | Ralf Aron | Prema Powerteam | Zhou Guanyu | Robert Shwartzman | Julia Pankiewicz (Woman Trophy) |
| 2014 | Lance Stroll | Prema Powerteam | Mattia Drudi | Andrea Russo | Brandon Maïsano (Trophy) |
# Renaat Grassin

Renaat Grassin (Sint-Gillis (Brussel), 9 februari 1900 – Ekeren, 12 oktober 1964) was een Brussels cabaretier en acteur die vooral bekendheid verwierf als "het Ketje", dat verwijst naar zijn Brusselse afstamming.

## Biografie

Renaat voltooide de Grieks-Latijnse humaniora aan het O.-L.-V.-College in Tienen en ging vervolgens een tijdje Germaanse filologie studeren aan de Leuvense Universiteit. Hij werkte onder meer bij de Forminière, het Crédit Anversois, een notaris, en later bij het Ministerie van Openbaar Onderwijs waar hij vertalingen maakte voor het Staatsblad.
In 1927 begint zijn toneelcarrière bij het Vlaamsche Volkstooneel. De doorbraak kwam in 1930 toen Grassin een Brusselse bewerking maakte van Boefje, een Nederlands toneelstuk van M.J. Brusse, met Grassin zelf in de hoofdrol. Decennialang zou hij de rol hernemen, en het personage van Boefje smolt samen met dat van het Ketje.
Hij was acteur en regisseur bij de toneelgroep van Staf Bruggen en schrijver van onder andere een bundel Eenakters (1931) en Kabaretschlager (1944).
Vanaf 1935 verleende hij zijn medewerking aan De Blinkende Zonnekloppers, een radiocabaretprogramma naar het voorbeeld van het Nederlandse De bonte dinsdagavondtrein. Grassin kroop er onder meer in de rol van Het Ketje. Na het uitbreken van de oorlog werd het radioprogramma opgedoekt, maar Grassin bleef actief bij "Zender Brussel" als het Ketje.
Na de bevrijding raakte Grassin betrokken in een proces rond radio Brussel. Op 17 mei 1947 werd hij veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Nadien bleef hij een tijd schrijven onder een pseudoniem.
Van 1953 tot 1964 nam Grassin deel aan het radiocabaretprogramma Kop en Staart op het NIR, de latere VRT. Hij vertolkte er opnieuw et Ketje, naast andere personages. Hij vertolkte ook rollen in een aantal films, onder meer Moeder, wat zijn we rijk (1957).
Kort na de laatste uitzending van Kop en Staart overleed hij in Ekeren.
In 2005 eindigde hij op nr. 604 in de Vlaamse versie van De Grootste Belg, buiten de officiële nominatielijst.
# Bernard Genghini

Bernard Genghini (Soultz-Haut-Rhin, 18 januari 1958) is een voormalig profvoetballer uit Frankrijk, die speelde als middenvelder gedurende zijn carrière. Zijn zoon Benjamin Genghini speelde later ook profvoetbal. Als trainer had hij drie jaar FC Mulhouse (1992-1995) onder zijn hoede.

## Interlandcarrière

Genghini kwam 27 keer uit voor het Franse elftal, en scoorde zes keer voor Les Bleus in de periode 1980-1986. Hij maakte zijn debuut voor Frankrijk op 27 februari 1980 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Griekenland (5-1) in Parijs, net als Didier Christophe en Yannick Stopyra. Hij viel in dat duel na 78 minuten in voor Christophe. Genghini nam met Frankrijk deel aan twee WK-eindronden: 1982 en 1986. In 1984 won hij de Europese titel met zijn vaderland.

## Erelijst
### AS Monaco

* Coupe de France
    1985

### Frankrijk

* Europees kampioen
    1984
# Viruly (bedrijf)

Zeep- en Waspoederfirma T.P. Viruly & Co was een zeepfabriek met vestigingen in Gouda en Maarssen.

## Geschiedenis

De fabriek werd opgericht te Gouda door Theodorus Pieter Viruly. Diens vader kocht namelijk, ten behoeve van zoon Theodorus, de zeepziederij "De Hamer" (opgericht in 1556) en later ook "De Hond". Viruly's bedrijf startte in 1841 onder de naam: T.P. Viruly & Co's Stoomzeepziederij De Hamer. De fabriek was gevestigd aan de Oosthaven. Gedurende de tweede helft van de 19e eeuw was het een bloeiende onderneming, maar deze kon in de Goudse binnenstad niet uitbreiden.
In 1901 verkocht Viruly het bedrijf daarom aan de Goudse Stearine Kaarsenfabriek, en de bedrijfsactiviteiten werden daarop verplaatst naar het betreffende fabrieksterrein. Zeep- en stearinefabricage delen immers een aantal grondstoffen en bijproducten.
Ook ontstond een vestiging van Viruly in Maarssen, bekend als Zachte Zeepfabriek Maarssen NV en NV Wascholiefabriek T.P. Viruly & Co..
De fabrieken van Viruly kwamen in 1918 handen van de Maatschappij tot Exploitatie van Zeepfabrieken. Deze werd in 1929 opgenomen in het Unilever-concern.
In 1976 ging het bedrijf deel uitmaken van Lever Industrial, dat in 1989 fuseerde met Otarès tot LeverOtarès. Dit fuseerde in 1996 op zijn beurt met Diversey en AVO TAKSI tot DiverseyLever. Dit bedrijf werd in 2002 verkocht aan het Amerikaanse Johnson Wax, in Nederland gevestigd te Mijdrecht. Sindsdien spreekt men van JohnsonDiversey Nederland. In maart 2010 werd de naam vereenvoudigd tot Diversey.
Diversey werd in 2023 verkocht door Bain Capital aan Solenis
De productievestigingen in Maarssen en Mijdrecht bestaan niet meer. Wel is er een verkoookantoor in Utrecht die eind 2024 zal verhuizen naar Breukelen

## Amersfoort

In Amersfoort bestond een zeepfabriek aan de Kleine Koppel, later ingenomen door kleefstoffenfabrikant Rohm & Haas. De zeepfabriek kwam voort uit textielblekerij Eemzicht, die in 1885 werd opgericht. In 1918 begon de firma Dalton hier een zeepfabriek. In 1923 werd deze fabriek overgenomen door Tjarko de Vries, die ze als wascholinefabriek voortzette. De fabriek kwam eveneens in handen van Unilever en werd in 1947 gevoegd bij de Viruly-fabrieken in Gouda en Maarssen. Hierheen werd uiteindelijk ook de productie verplaatst.
# SE Pontaporanense

Sociedade Esportiva Pontaporanense is een Braziliaanse voetbalclub uit Ponta Porã in de staat Mato Grosso do Sul.

## Geschiedenis

De club werd opgericht in 1953 als Clube Comercial. De club speelde in 1982 voor het eerst in de hoogste klasse van het Campeonato Sul-Mato-Grossense en eindigde dat jaar vierde. Het volgende seizoen eindigde de club laatste. De volgende jaren eindigde de club meestal in de middenmoot. In 1991 nam de club de huidige naam aan. In 1992 werden ze derde. In 1994 plaatste de club zich voor de finale om de titel en verloor deze van Comercial. Het volgende seizoen was de club de beste club van de eerste fase, maar in de tweede eindigden ze slechts zesde. Hierna verdween de club voor een tijdje uit de profcompetitie. In 2015 speelden ze opnieuw in de tweede klasse.
# St Magnus Church (Birsay)

De St Magnus Church is een van oorsprong twaalfde-eeuwse kerk gewijd aan Sint Magnus, gelegen in Birsay aan de westzijde van Mainland, een van de Schotse Orkney-eilanden. Het huidige kerkgebouw stamt grotendeels uit de achttiende eeuw.

## Geschiedenis

Vermoedelijk werd op de plaats van de huidige St Magnus Church rond 1064 de Christ's Kirk of Christ Church opgetrokken in rode zandsteen door jarl Thorfinn. Een alternatieve theorie zegt dat deze eerdere kerk werd gebouwd op de Brough of Birsay, het getijdeneiland voor de kust.
In 1116 werd Magnus Erlendsson, die later bekend werd als Sint Magnus, vermoord op Egilsay. Zijn lichaam werd naar de door Thorfinn gebouwde Christ's Kirk gebracht om te worden begraven. Twintig jaar later werden zijn botten geplaatst in een schrijn op het altaar in de kerk, totdat zijn botten in 1137 werden overgebracht naar de nieuwgebouwde St. Magnus Cathedral in Kirkwall. In deze periode werd de Christ Church gewijd aan Sint Magnus.
In 1664 werd de kerk herbouwd als een kruisvormige kerk. In 1760 werd de kerk opnieuw herbouwd, ditmaal als een simpele rechthoekige kerk. De kerk werd in 1867 en in de jaren tachtig van de twintigste eeuw gerestaureerd.

## Bouw

De St Magnus Church is een rechthoekig, oost-westelijk georiënteerd gebouw met eromheen een begraafplaats. Op de zuidwestelijke hoek van de kerk bevindt zich een klein rechthoekig toegangsportaal.
Het oudste deel van de huidige kerk wordt gevormd door de fundamenten in rode zandsteen aan het zuidoostelijke einde van de kerk.
In de zuidelijke muur bevindt zich een dichtgemetseld lancetraam, waarvan het bovenste deel uit de dertiende eeuw stamt. De onderzijde van het raam bevat een deel van een deurpost met de inscriptie (S): BELLUS in Lombardisch letterschrift. De andere helft van deze deurpost is gebruikt in de bouw van een boerderij ten noorden van de kerk. Op die helft staat de inscriptie MON(S). Deze deurpost is hoogstwaarschijnlijk afkomstig van de ooit nabijgelegen residentie van de zestiende-eeuwse bisschoppen van Orkney. Deze residentie droeg namelijk de naam MONS BELLUS (Latijn voor De mooie berg).
Op de westelijke gevel bevindt zich een zeventiende-eeuwse klokkentoren.
Het gebrandschilderde raam aan de oostzijde van de kerk werd ontworpen door Loveday McPherson, vrouw van Joseph McPherson, die er van 1900 tot 1906 dominee was, en gemaakt door Alex Strachan. De scène aan de linkerzijde verbeeldt Sint Magnus in de Slag van Anglesay in 1098, waar de 18-jarige Sint Magnus weigert te vechten. De scène aan de rechterzijde verbeeldt een biddende Sint Magnus in Christ's Kirk.

## Beheer

De St Magnus Church in Birsay wordt sinds 1997 beheerd door de St Magnus Church Birsay Trust.
# Boomloze gordijnzwam

De boomloze gordijnzwam (Cortinarius pratensis) is een schimmel behorend tot de familie Cortinariaceae. Hij komt voor in grasland en duinen, op zand en humusarme grond. Kenmerkend zijn oranje plaatjes en lange sporen (> 9,5 µm).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 2-6 mm. De vorm is aanvankelijk gewelfd, later uitgespreid en heeft een lage umbo. Het oppervlak is aangedrukt vezelig. De kleur is oranjebruin met lichtere rand

#### Lamellen

De lamellen staan vrij dicht bij elkaar en de kleur is oranje.

#### Steel

De steel heeft een lengte van 30-80 mm en een dikte van 3-9 mm. De kleur is geel en naar de steelvoet toe meer bruin, met verspreid staande vezels.

#### Sporenprint

De sporenprint is roestbruin.

### Microscopische kenmerken

De sporen meten 7,0-10 × 4,5-6,0 µm (gemiddeld langer dan 9,5). De sporen kleuren niet in KOH.

## Verspreiding

De boomloze gordijnzwam is bekend uit Europa. In Nederland komt hij matig algemeen voor.
* Boomloze gordijnzwam (Cortinarius pratensis) op yavannah.nl
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ The genus Cortinarius door G. Kibby & M. Tortelli / 2022
* ↑ (en) GBIF.org
# Zitkuil

Een zitkuil is een verlaagd gedeelte in de huiskamer of de tuin waar gezeten kan worden. Vaak komt het erop neer dat de bewoners op de rand van de kuil zitten en hun benen in de zitkuil plaatsen. Het idee is om het huis op die manier knusser te maken of zelfs een sfeer van kamperen te creëren. Vaak werd de zitkuil bij de open haard aangelegd.
In de jaren zeventig van de 20e eeuw was de zitkuil binnenshuis een bekend fenomeen. In de jaren tachtig werden de meeste zitkuilen weer verwijderd omdat het niet praktisch werd gevonden. Hierdoor is de zitkuil een zeldzaam verschijnsel geworden.
In veel tuinen is een andere variant van de zitkuil te vinden. Het gaat om een verlaagd gedeelte met terras, waar tuinmeubelen geplaatst zijn. Deze kuilen zijn niet zozeer bedoeld voor de knusheid maar als beschutting tegen de wind.
Een befaamde zitkuil is te vinden in de woonkamer van Gert in de televisieserie Samson en Gert. Dankzij de verlaging kon het duo op gelijke hoogte een gesprek voeren, en had Danny Verbiest (de poppenspeler van Samson) genoeg ruimte om onder de set verscholen te blijven.
# Cis-majeur

Cis-majeur of Cis-groot (afkorting: Cis) is een toonsoort met als grondtoon cis.

## Toonladder

De voortekening telt zeven kruisen: fis, cis, gis, dis, aïs, eïs en bis. Het is de parallelle toonaard van aïs-mineur. De enharmonisch gelijke toonaard van Cis-majeur is Des-majeur.

## Bekende werken in Cis-majeur

* Das wohltemperierte Klavier (prelude en fuga nr. 3) - Johann Sebastian Bach
* Waltz nr. 6 - Johannes Brahms
* L'ombre des arbres uit Ariettes oubliées (1885-1887) - Claude Debussy
* Ondine uit Gaspard de la nuit (1908) - Maurice Ravel
* Secreto uit Impresiones intimas (1912) - Federico Mompou
* Kansas City (1959) - Wilbert Harrison
# Dave Versteeg

Dave Versteeg (Leiden, 27 maart 1976) is een voormalig Nederlands shorttracker en huidig shorttrack- en schaatscoach. Hij nam in 1998 deel aan de Olympische Spelen, maar won hierbij geen medailles.
In 1998 won hij zilver tijdens het Europees kampioenschap shorttrack en reed hij in Bormio (Italië) een wereldrecord op de 500 meter. In 2002 en 2003 werd hij respectievelijk tweede en derde op de 500 meter tijdens het EK. In 1998, 1999, 2000 en 2002 behaalde hij viermaal de nationale titel. In 2005, tijdens zijn laatste seizoen, werd hij met het Nederlands aflossingsteam tweede op het Europees kampioenschap in Turijn.
Aan het einde van dit seizoen stopte hij als actief shorttracker, waarna hij aan de slag ging als assistent-bondscoach van de door John Monroe geleide Nationale trainingselectie. Anno 2011 was Versteeg coach van de opleidingsploeg en Jong Oranje. In 2024 stapte hij over van het KNSB Talent Team Noord naar Team Essent.
Hij is aangesloten bij de Delftse Kunstijsbaan Vereniging.

## Titels

* Nederlands kampioen shorttrack – 1998, 1999, 2000, 2002

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan | Land |
| 500 meter | 42.347 | 28-03-1998 | Bormio | ITA |
| 1000 meter | 1:28.331 | 14-10-2001 | Calgary | CAN |
| 1500 meter | 2:17.323 | 12-10-2001 | Calgary | CAN |
| 3000 meter | 5:00.923 | 23-01-2000 | Bormio | ITA |
* (en) Profiel van Dave Versteeg op sports-reference.com (gearchiveerd)
* ↑ Mark Bremer, Naast shorttrack gaan Schulting, Poutsma en Daleman schaatsen bij Jumbo. Schaatsen.nl (25 april 2024). Gearchiveerd op 26 april 2024.
Team Essent
Angel Daleman · Sijmen Egberts · Jarle Gerrits · Isabel Grevelt · Freek van der Ham · Sanne in 't Hof · Chloé Hoogendoorn · Chris Huizinga · Kars Jansman · Selma Poutsma · Merijn Scheperkamp · Suzanne Schulting · Tijmen Snel · Beau Snellink · Remco Stam · Meike Veen · Mathias Vosté · Joep Wennemars
Coaches: Sicco Janmaat · Ben Jongejan · Jac Orie · Dave Versteeg
# Wijken en buurten in Aalsmeer

De Nederlandse gemeente Aalsmeer is voor statistische doeleinden onderverdeeld in wijken en buurten. De gemeente is verdeeld in de volgende statistische wijken:
* Wijk 00 Aalsmeer (CBS-wijkcode:035800)
* Wijk 01 Kudelstraat en Kalslagen (CBS-wijkcode:035801)
* Wijk 02 Oosteinde (CBS-wijkcode:035802)
Een statistische wijk kan bestaan uit meerdere buurten. Onderstaande tabel geeft de buurtindeling met kentallen volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (2008):
| CBS-buurtcode | Buurtnaam | Inwonertal | Opp. totaal (ha) | Opp. land (ha) |
| BU03580000 | Centrum | 1510 | 60 | 52 |
| BU03580001 | Zuid I | 3130 | 67 | 65 |
| BU03580002 | Zuid II | 2230 | 80 | 79 |
| BU03580003 | Zuid III | 1030 | 39 | 38 |
| BU03580004 | Hornmeer | 2570 | 191 | 187 |
| BU03580005 | Uiterweg | 1090 | 441 | 162 |
| BU03580100 | Kudelstaart Kom | 5980 | 123 | 109 |
| BU03580108 | Omgeving Kudelstaart | 790 | 194 | 158 |
| BU03580109 | Kalslagen | 760 | 998 | 245 |
| BU03580200 | Zuidwestboezem | 590 | 122 | 91 |
| BU03580201 | Zuidwestpolder | 760 | 287 | 282 |
| BU03580202 | Kompolder | 320 | 14 | 14 |
| BU03580203 | Oranjewijk | 1960 | 32 | 32 |
| BU03580204 | Noordoostboezem | 770 | 147 | 122 |
| BU03580205 | Noordoostpolder | 2820 | 230 | 229 |
| BU03580206 | Schinkelpolder | 80 | 200 | 192 |