OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Paramillotapaculo

De paramillotapaculo (Scytalopus canus) is een zangvogel uit de familie Rhinocryptidae (tapaculo's).

## Kenmerken

De vogel is 10,5 cm lang. Volwassen mannetjes zijn egaal donkergrijs van boven en van onder egaal lichtgrijs. Het oog is donkerbruin en de bovensnavel is bijna zwart en de ondersnavel donkergrijs, de snavelbasis is vaak wat lichter van kleur. Het verenkleed van het vrouwtje is niet met zekerheid bekend. Zij is waarschijnlijk bleker van kleur, met bruine veren van boven en op de flanken. De soort lijkt buitengewoon sterk op de verwante zwarte tapaculo (S. latrans), maar die maakt andere geluiden.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in westelijk Colombia. De leefgebieden liggen in de Andes op hoogten tussen de 3000 en 4000 meter boven zeeniveau, dicht bij de boomgrens in de gordel met struikgewas in de overgang tussen bergweiden en bos.

## Status

De paramillotapaculo heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2014 door BirdLife International geschat op 3300-15.500 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos in brand wordt gestoken. Klimaatverandering is ook een bedreiging. Om deze redenen staat deze soort als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Paramillotapaculo op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) The Auk 32 p.412 BHL
# Rhinocrypta

Rhinocrypta is een geslacht van zangvogels uit de familie tapaculo's (Rhinocryptidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soort:
* Rhinocrypta lanceolata – Kuifgallito
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Roestbuiktapaculo

De roestbuiktapaculo (Liosceles thoracicus) is een zangvogel uit de familie Rhinocryptidae (tapaculo's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het westelijke deel van het Amazonegebied en telt drie ondersoorten:
* L. t. dugandi: zuidoostelijk Colombia en westelijk Brazilië.
* L. t. erithacus: oostelijk Ecuador en oostelijk Peru.
* L. t. thoracicus: zuidoostelijk Peru en amazonisch zuidwestelijk Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars tot plaatselijk vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Roestbuiktapaculo op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Stiles' tapaculo

De Stiles' tapaculo (Scytalopus stilesi) is een zangvogel uit de familie Rhinocryptidae (tapaculo's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in centraal Colombia.

## Status

De grootte van de populatie is in 2021 geschat op 40.000-180.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Stiles' tapaculo op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Utcubambatapaculo

De utcubambatapaculo (Scytalopus intermedius) is een zangvogel uit de familie Rhinocryptidae (tapaculo's). De soort is in 1939 als ondersoort van Salvins tapaculo (S. unicolor) beschreven en kreeg in 2020 de soortstatus.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op de oosthellingen van de Andes in het noorden van Peru.

## Status

De utcubambatapaculo komt niet als aparte soort voor op de lijst van het IUCN, maar is daar een ondersoort van de zwarte tapaculo (S. latrans intermedius).

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Cadena, C.D et al. 2020. Systematics, biogeography, and diversification of Scytalopus tapaculos (Rhinocryptidae), an enigmatic radiation of Neotropical montane birds. The Auk 137(2): 1–30.DOI:10.1093/auk/ukz077
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2021)
# Witvleugeltapaculo

De witvleugeltapaculo (Scytalopus krabbei) is een zangvogel uit de familie Rhinocryptidae (tapaculo's). De soort is in 2020 door Thomas S. Schulenberg en collega's beschreven en vernoemd naar collega en mede-auteur Niels Krabbe.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is aangetroffen op vijf verschillende locaties op de oosthellingen van de Andes in noordelijk en Midden-Peru voornamelijk op hoogten tussen de 2900 en 3100 meter boven zeeniveau.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Krabbe, N.K. et al, 2020 "Untangling cryptic diversity in the High Andes: Revision of the Scytalopus [magellanicus] complex (Rhinocryptidae) in Peru reveals three new species, The Auk 137(2) DOI:10.1093/auk/ukaa003
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2021)
# Zilverpareltapaculo

De zilverpareltapaculo (Acropternis orthonyx) is een zangvogel uit de familie Rhinocryptidae (tapaculo's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Venezuela tot Peru en telt twee ondersoorten:
* A. o. orthonyx: van centraal Colombia tot noordwestelijk Venezuela.
* A. o. infuscatus: oostelijk Ecuador en noordelijk Peru.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars tot vrij algemeen maar wel met een versnipperde verspreiding. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Zilverpareltapaculo op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Zwartgrijze tapaculo

De zwartgrijze tapaculo (Scytalopus parvirostris) is een zangvogel uit de familie Rhinocryptidae (tapaculo's).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van noordelijk-centraal Peru tot het oostelijk-centraal Bolivia.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Zwartgrijze tapaculo op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Viaduct van Merksem

Het viaduct van Merksem (1970) is een viaduct bij Merksem in België, dat volgens planning vanaf 2026 zal afgebroken worden. De brug is onderdeel van de R1, de ring rond Antwerpen, en loopt tussen afrit 1 (N129) en afrit 2 (N120 en N129) van de R1. Het viaduct overspant onder meer het Albertkanaal, de verbinding tussen het Albertkanaal en het Nieuw Lobroekdok, de N1 en de N129. Er zijn vier rijstroken in elke richting.
Bij een aantal alternatieve voorstellen van de Oosterweelverbinding zou de aansluiting van de Noordelijke verbinding tussen west- en oostoever van de Schelde voorzien worden aan of op het viaduct van Merksem. Onder andere omwille van milieuredenen werd in maart 2010 door de Vlaamse regering beslist dat het viaduct zal afgebroken worden en deels verdiept heraangelegd wordt in het kader van de aansluiting met de Oosterweeltunnels. Voor de afbraakwerken starten, zal een tijdelijke bypass met drie rijstroken per richting aangelegd worden ten oosten van de huidige brug. In 2022 werd begonnen met de voorbereidingen, in 2024 met de effectieve werken en in 2026 zou de tijdelijke snelweg klaar zijn.
In januari 2023 werden beschadigde brugvoegen aan het viaduct hersteld. In januari passeren op dit stuk van de Ring dagelijks tot 64.000 voertuigen, de werken veroorzaakten dan ook lange files. Het viaduct zal in 2025 afgebroken worden, maar sinds september 2022 waren enkele brugvoegen in zo'n slechte staat dat dringende herstellingen noodzakelijk waren.
Direct aan het viaduct is het Sportpaleis gelegen.

## Naamsverwarring

Voor de aanleg van de Ring van Antwerpen werd de huidige Gabriël Theunisbrug aan het Sportpaleis ook viaduct van Merksem genoemd.
# Cultuurkerk De Toekomst

Cultuurkerk De Toekomst is een voormalig rooms-katholiek kerkgebouw in de Nederlandse plaats Breedenbroek (gemeente Oude IJsselstreek, provincie Gelderland), tot 2021 de Sint-Petrus en Pauluskerk genaamd.
De waterstaatskerk is in de jaren 1854-1855 gebouwd naar plannen van architect Arnold te Wiel sr. (1790-1871) of jr. (1824-1898), ofwel in samenwerking tussen vader en zoon. De kerk was opgezet als eenbeukige kerk met een vierkante stenen kerktoren, bekroond met een lantaarn met kleine spits. In de zijgevels zijn spitsboogvensters aangebracht, die worden afgewisseld met steunberen. In 1881 is naar ontwerp van Gerard te Riele een priesterkoor aan de kerk toegevoegd. In de kerk was een orgel van de firma Gradussen aanwezig uit het jaar 1878.
Als gevolg van het teruggelopen kerkbezoek werd het kerkgebouw door het bisdom Utrecht afgestoten. Het werd in 2015 aan de eredienst onttrokken; de laatste viering vond op 14 juni dat jaar plaats. Van 2021 tot 2023 vond een ingrijpende verbouwing plaats, die inhield dat een aanzienlijk deel van het kerkgebouw werd gesloopt en het resterende gedeelte werd omgevormd tot Cultuurkerk De Toekomst. Deze bevat een kleine gebedsruimte met vergaderzaal, toiletgroep en keuken. Binnen de halfopen kerk is het opengewerkte gedeelte overdekt met een glazen overkapping. Ter bekostiging van deze operatie werd de pastorie van de kerk, die eveneens van circa 1855 dateert verkocht.
# Nokouémeer

Het Nokouémeer (Frans: Lac Nokoué) is een meer in het zuiden van Benin. Het meer heeft een oppervlakte van 138 km². Hiermee is het een van de grootste meren in het land. Het meer wordt gevoed door de Ouémé (bij Ganvié) en de Sô (ten westen van Porto-Novo). Beide rivieren stromen vanuit het noorden het meer in. Via een kanaal in het zuiden staat het meer in verbinding met lagunes aan de Baai van Benin.
* Paalwoning in Ganvié
* Vissersboten
* Boten in Calavi-Kpota
* ↑ (fr) La géographie. Gouvernement de la république du Bénin. Geraadpleegd op 22 oktober 2024.
* ↑ (en) Benin - 2.5 Waterways Assessment. lca.logcluster.org. Geraadpleegd op 22 oktober 2024.
# Xanthomonas campestris

Xanthomonas campestris is een bacteriesoort, die verschillende plantenziektes kan veroorzaken. Xanthomonas campestris wordt gebruikt om xanthaangom te maken.

## Typen Xanthomonas campestris

De classificatie is gebaseerd is op de plant die wordt aangetast door Xanthomonas campestris. pv. staat voor pathovar.
* Xanthomonas campestris pv. armoraciae
* Xanthomonas campestris pv. begoniae A
* Xanthomonas campestris pv. begoniae B
* Xanthomonas campestris pv. campestris
* Xanthomonas campestris pv. carota
* Xanthomonas campestris pv. corylina
* Xanthomonas campestris pv. dieffenbachiae
* Xanthomonas campestris pv. graminis
* Xanthomonas campestris pv. hederae
* Xanthomonas campestris pv. hyacinthi
* Xanthomonas campestris pv. juglandis - the walnut blight
* Xanthomonas campestris pv. malvacearum of Xanthomonas citri subsp. malvacearum
* Xanthomonas campestris pv. musacearum
* Xanthomonas campestris pv. nigromaculans
* Xanthomonas campestris pv. pelargonii
* Xanthomonas campestris pv. phaseoli
* Xanthomonas campestris pv. poinsettiicola
* Xanthomonas campestris pv. prunii
* Xanthomonas campestris pv. raphani
* Xanthomonas campestris pv. sesami
* Xanthomonas campestris pv. tardicrescens
* Xanthomonas campestris pv. translucens
* Xanthomonas campestris pv. vesicatoria
* Xanthomonas campestris pv. viticola
* ↑ http://www.academicjournals.org/AJMR/PDF/Pdf2012/23Feb/Razaghi%20et%20al.pdf
# Clement Jonckheer

Clementius Emilius Bernardus Jonckheer (Antwerpen, 28 juni 1871 – Antwerpen, 9 december 1932) was een Belgisch steenbeeldhouwer en politicus uit Antwerpen. Zijn werkplaatsen en steenhouwerij was gevestigd op het Kiel.
Als steenhouwer werd hij door zijn vader Antonius Bernardus Jonckheer, marmerbewerker, gevormd en bijgeschoold aan de Antwerpse Academie. Hij huwde Elvira Göransson (1878-1937) vanwie drie kinderen: Walter (°1895), Marcel (°1903) en Frank (°1918) die in de steenkapperij werkten.
Zijn funerair oeuvre, gekend om zijn monumentale praalgraven en oorlogsmonumenten in arduin, is te vinden op verschillende kerkhoven in Antwerpen en daarbuiten. Naast een indrukwekkend funerair oeuvre, voerde hij ook werken voor aannemers uit. Zo leverde hij de arduin voor de Kaaimuren en verzorgde hij de natuursteen aan de gevel van de Boerentoren.
Jonckheer is begraven met zijn echtgenote op het Schoonselhof.

## Funerair oeuvre
### Schoonselhof

* Praalgraf voor architect Jan De Coster (1850-1917)
* graf voor architect Ferdinand Dermond ( 1880-1967)
* Praalgraf met engel in Carrara, voor Maria 's Heeren - " bruid van Koning Winter"
* Praalgraf met obelisk, voor Louis Dousselaere (1865-1905)
* Praalgraf in art-Nouveaustijl voor Louis De Winter (1819-1900)
* Praalgraf voor Willem Elsschot (1882-1960)
* Praalgraf, ca. 1913 met bronzen sculptuur door Jean Baptiste Verbeyst, voor componist Peter Benoit (1834-1901)
* Graf voor Raphaël Verhulst (1860-1941)
* Praalgraf met bronzen portret, voor Jacques Rosseels ( 1828-1912)
* Praalgraf voor Jan Frans Vande Broecke (1850-1928)
* Graf voor JOzef De Lange - Braunschweig ( 1883-1948)
* Graf voor Alfons Engels - Bemers (1858-1933)
* Praalgraf met carramarmer voor burgemeester Jan De Vos - Haghe ( 1844-1923)

### Monumenten

* Antwerpen: oorlogsmonument van de politie, naar een ontwerp van Willy Kreitz
* Merksem: heldenmonument
* Niel: oorlogsmonument
* Temse: verschillende praalgraven
* Willebroek: monumentale neoclassicistische grafkapel met fronton en zuilen voor de familie Louis De Naeyer, 1902
* ↑ Stad Antwerpen, BS - Akten van Geboortes, 1871 - nr. 2397
* ↑ Stad Antwerpen, BS - Akten van Geboortes, 1871.- n° 2397
* ↑ inventaris.onroerenderfgoed.be
* 1 2 Anne-Mie Havermans: Schoonselhof nu!: een eigentijdse visie op de Antwerpse necropool.- Erfgoedcel Antwerpen, 2005.- pag. 38
* ↑ schoonselhof.be
* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 5 maart 2016. Geraadpleegd op 18 september 2023.
* ↑ https://architectenbeeckhermans.be/ons-portfolio/grafkapel-de-naeyer/
# Ouémé (rivier)

De Ouémé is een rivier in Benin. Met een lengte van 510 kilometer en een stroomgebied van ongeveer 50.000 km² is de Ouémé de grootste rivier in Benin. Het stroomgebied beslaat bijna de helft van het land.

## Beschrijving

De rivier ontspringt in het Atakoragebergte van Benin en heeft daar de naam Affon. Na de uitmonding van de Alpouro wordt de rivier Ouémé genoemd. De koers is bijna uitsluitend in zuidelijke richting. De Ouémé mondt uit in de Golf van Guinee aan de kust van Benin, voorbij het Nokouémeer en de daarmee verbonden baai van Porto-Novo nabij de stad Cotonou. De belangrijkste zijrivieren zijn de Okpara (362 km), Zou (150 km), Beffa (78 km) en Donga (74 km).
De Ouémé heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 0,9 m/km, in de bovenloop 20 m/km. De scheiding tussen boven-en benedenloop ligt ongeveer bij de samenloop met de Zou. De watertemperatuur varieert afhankelijk van het seizoen tussen 26 en 32 °C.

## Menselijk gebruik

Langsheen de rivier wordt veel aan landbouw gedaan en het water van de rivier wordt gebruikt voor irrigatie, onder andere voor katoenplantages. Door het gebruik van meststoffen en pesticides is de Ouémé vervuild. De Ouémé wordt ook gebruikt voor drinkwater en voor transport. Ook wordt er gevist op de rivier.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Ouémé (Fluss) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) [https://ejchem.journals.ekb.eg/article_4257_b256e8cfb92d5a0fa7d84ed305391003.pdf Spatial and Seasonal Characterization of Water Quality in The Ouémé River Basin (Republic of Benin, West Africa)] Egypt. J. Chem. Vol. 60, No. 6, pp. 1077- 1090 (2017)
* ↑ (en) Benin - 2.5 Waterways Assessment. lca.logcluster.org. Geraadpleegd op 22 oktober 2024.
* ↑ (fr) Elisabeth, Azehoun-Pazou, Pollution des écosystèmes aquatiques par les produits phytosanitaires : rapport technique de projet de recherche. IDRC Research Results / Résultats de recherches du CRDI (2005). Geraadpleegd op 23 oktober 2024.
# Zakynthos (stad)

De stad Zakynthos (Grieks: Ζάκυνθος) is de grootste stad en tevens hoofdplaats van het gelijknamige eiland in de Ionische Zee. Zakynthos-stad heeft circa 13.000 inwoners (peildatum 2006).
De plaats werd bij een grote aardbeving in 1953 voor bijna 90% verwoest. De herbouw vond plaats naar oude bouwplannen, waardoor de stad grotendeels haar oude gezicht kon behouden. Zakynthos is zodoende een mengeling van oude, gereconstrueerde en aangepaste nieuwbouw geworden.
De haven van Zakynthos is een plek die veel vissersschepen als thuishaven hebben en er wordt van hier uit ook een regelmatige veerdienst met de rest van Griekenland onderhouden. Zante (een veelgebruikte naam voor Zakynthos-stad) heeft een ruime havenpromenade en een van de belangrijkste bouwwerken is de Dionisios Kerk.

## Klimaat

Weergemiddelden voor Zakynthos :
| Maand | jan | feb | mrt | apr | mei | jun | jul | aug | sep | okt | nov | dec | Jaar |
| Gemiddeld maximum (°C) | 15 | 15 | 16 | 18 | 21 | 25 | 28 | 29 | 26 | 23 | 20 | 17 | 21 |
| Gemiddeld minimum (°C) | 11 | 11 | 12 | 14 | 17 | 20 | 23 | 24 | 22 | 19 | 16 | 13 | 16,8 |
| Neerslag (mm) | 145 | 120 | 81 | 40 | 28 | 28 | 6 | 7 | 107 | 167 | 178 | 146 | 1.053 |
| Bron: Het weer in Zakynthos ||||||||||||||

## Gemeentelijke herindeling (2011)

Zakynthos (Grieks: Ζάκυνθος) is sedert 2011 een fusiegemeente in de Griekse bestuurlijke regio (periferia) Ionische Eilanden.
De zes deelgemeenten (dimotiki enotita) zijn:
* Alykes (Αλυκές)
* Arkadioi (Αρκάδιοι)
* Artemisia (Αρτεμισία)
* Elatia (Ελάτια)
* Laganas (Λαγανάς)
* Zakynthos (Ζάκυνθος)

## Geboren

* Antonio Cagnoli (1743-1816), astronoom en meteoroloog
* Dionysios Solomos (1798-1857), Nieuwgrieks dichter

## Gestorven

* Andreas Vesalius (1514-1564), Zuid-Nederlands anatoom
* ↑ (el) Aantal inwoners in 2011 (p. 6 Δήμος Ζακύνθου)
* ↑ (el) Bestuurlijke indeling vanaf 2011 en aantal inwoners in 2001 (p. 17402 ΔΗΜΟΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ)
# Tejen (stad)

Tejen (ook geschreven als Tedzhen, Tedzjen, Tejend of Tejent) is een oasestad in de Karakumwoestijn, in de provincie Ahal van Turkmenistan. Ze ligt langs de snelweg M37, tussen Dushak en Mary, 223 kilometer over de weg ten zuidoosten van Asjchabad. Er wonen ongeveer 80.000 mensen. In het oosten ligt de grotere oase van Mary.

## Geschiedenis

Igor Chlopin suggereerde dat Tejen de geboorteplaats van de profeet Zarathustra zou kunnen zijn geweest.
In 1883 werd de stad bezet door generaal Aleksandr Komarov tijdens de Russische verovering van Centraal-Azië. In 1916, toen de Turkmenen deelnamen aan een opstand tegen de Russen, was Tejen een broeinest van activiteiten.
Op 9 november 2022 werd Tejen bij parlementair decreet gedegradeerd van een stad met districtstatus tot stad in een district.

## Economie

Tejen staat bekend om haar meloenproductie en er zijn talloze textielfabrieken. Tejen is de locatie van de 240 miljoen dollar kostende Tejen Carbamide (ureum)-fabriek, die op 18 maart 2005 werd geopend, met een geplande capaciteit van 350.000 ton ureum per jaar.
In Tejen is een gevangenis gevestigd. De stad herbergt de Charman Ahun-moskee en beschikt over één hotel, het Hotel Tejen.

## Vervoer

Het is een halte op de Trans-Kaspische spoorlijn en in 1996 werd een nieuwe spoorlijn via Sarahs naar Mashhad in Iran geopend. Tejen ligt aan de snelweg M37 en is door het 600 km lange autosnelwegnetwerk van Turkmenistan verbonden met Asjchabad, Mary, Türkmenabat en buurlanden. De snelweg P-7 loopt van Tejen naar het zuiden, naar Sarahs en verder naar Iran.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tejen op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Fluor (Amersfoort)

FLUOR (voorheen De Kelder) is een poppodium, gevestigd aan de Oliemolenhof 22 in Amersfoort. De Grote Zaal heeft een capaciteit van 600 personen, de Kleine Zaal een capaciteit van 200 personen. Het is een van de 39 Nederlandse kernpodia en is door de gemeente Amersfoort als basisvoorziening voor de Amersfoortse cultuur erkend. FLUOR beschikt naast het podium ook over oefenruimtes, een studio en horecavoorzieningen. In FLUOR vinden wekelijks concerten en clubavonden plaats.

## Geschiedenis

FLUOR werd in 1989 opgericht als De Kelder onder het toen nieuw gebouwde 'Theater De Lieve Vrouw' op het Lieve Vrouwekerkhof in het centrum van Amersfoort.
Begin 2007 verhuisde De Kelder naar de voormalige lijmfabriek Rohm & Haas aan de Kleine Koppel in het De Nieuwe Stad, een creatief centrum in het Oliemolenkwartier (voorheen industriegebied "De Isselt"). De bedoeling was toen nog om twee zalen in het nieuwe Eemhuis te betrekken, maar vanwege de financiële risico's werd een streep door die plannen gezet.
In de zomer van 2015 verhuisde De Kelder alsnog naar een nieuwe locatie, tegenover de oude, aan de Oliemolenhof, eveneens gevestigd in De Nieuwe Stad. De naam werd daarbij veranderd naar FLUOR, omdat het nieuwe poppodium in een deel van de oude Prodentfabriek onderdak vond.
Sinds 1997 werd De Kelder beheerd door Stichting Cultureel Podium De Kelder, na de naamsverandering naar FLUOR is dat Stichting Poppodium FLUOR geworden.
Onder meer Fratsen, New Cool Collective, Peter Pan Speedrock, De Staat, Partyraiser, Van Dik Hout, Nielson, Douwe Bob, Batmobile, Mute Drivers, Claw Boys Claw, Go Back to the Zoo, De Jeugd van Tegenwoordig, Handsome Poets en Jiggy Djé traden hier op.
# Lobosculum

Lobosculum is een geslacht van weekdieren. De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door Henry Augustus Pilsbry.
# Pegophysema bialata

Pegophysema bialata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Lucinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Henry Augustus Pilsbry.
# Haminoeidae

Haminoeidae zijn een familie van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Geslachten

* Aliculastrum Pilsbry, 1896
* Atys Montfort, 1810
* Austrocylichna Burn, 1974
* Bullacta Bergh, 1901
* Cylichnatys Kuroda & Habe, 1952
* Diniatys Iredale, 1936
* Haminoea Turton & Kingston [in Carrington], 1830
* Liloa Pilsbry, 1921
* Limulatys Iredale, 1936
* Mimatys Habe, 1952
* Nipponatys Habe, 1952
* Phanerophthalmus A. Adams, 1850
* Smaragdinella A. Adams, 1848
* Weinkauffia Monterosato, 1884
# Aliculastrum

Aliculastrum is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Aliculastrum cylindricum (Helbling, 1779)
* Aliculastrum debile (Pease, 1860)
* Aliculastrum parallelum (Gould, 1847)
* Aliculastrum secalinum (A. Adams, 1862)
* Aliculastrum solidum (Bruguière, 1792)
# Donax kiusiuensis

Donax kiusiuensis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Donacidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Henry Augustus Pilsbry.
# Dalophis

Dalophis is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van de slangalen (Ophichthidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1810 door Constantine Samuel Rafinesque.

## Soorten

* Dalophis boulengeri Blache, Cadenat & Stauch, 1970
* Dalophis cephalopeltis Bleeker, 1863
* Dalophis imberbis Delaroche, 1809
* Dalophis multidentatus Blache & Bauchot, 1972
* Dalophis obtusirostris Blache & Bauchot, 1972
* ↑ (en) Dalophis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Tylosurus acus imperialis

Tylosurus acus imperialis is een ondersoort van de straalvinnige vissen uit de familie van de gepen (Belonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1810 door Constantine Samuel Rafinesque.
# Hybopsis amblops

Hybopsis amblops is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1820 door Constantine Samuel Rafinesque.
* ↑ (en) Hybopsis amblops op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hybopsis amblops. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.