OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stopplaats Oosterwijtwerd

Stopplaats Oosterwijtwerd (telegrafische code: owd) is een voormalig stopplaats aan de spoorlijn Groningen - Delfzijl, destijds aangelegd door de Staat der Nederlanden. De stopplaats lag ten zuidwesten van Oosterwijtwerd en ten noorden van het gehucht Eekwerd. Aan de spoorlijn werd de stopplaats voorafgegaan door stopplaats Eenum en gevolgd door stopplaats Tjamsweer. Stopplaats Oosterwijtwerd werd geopend op 15 juni 1884. Wanneer de stopplaats gesloten is, is niet bekend, maar wordt bijvoorbeeld nog wel genoemd op de kadastrale kaart van 1922 en in de vertrekstaten van 1929. Bij de stopplaats was een dubbel baanwachterswoning aanwezig met het nummer 30. Bij de oorspronkelijke plannen zou de stopplaats stopplaats 't Zandt heten, genoemd naar 't Zandt en stopplaats Tjamsweer de naam Oosterwijtwerd krijgen. Dit werd echter voor de opening nog aangepast.
* Station Oosterwijtwerd op Stationsweb
* Watwaswaar.nl: Topografische Militaire Kaart van 1920, kaartblad 064, Loppersum. (niet meer beschikbaar)
0,0: Groningen · Kostverloren · 3,9: Groningen Noord · Adorp · 10,9: Sauwerd · Wolddijk · 15,1: Bedum · 18: Middelstum · 21,9: Stedum · 25,9: Loppersum · Eenum · Oosterwijtwerd · Tjamsweer · 33,6: Appingedam · 36: Uitwierde · 36,3: Delfzijl West · 37,9: Delfzijl
Appingedam · Bad Nieuweschans · Baflo · Bedum · Delfzijl · -West · Eemshaven · Grijpskerk · Groningen · -Europapark · -Noord · Haren · Hoogezand-Sappemeer · Kropswolde · Loppersum · Martenshoek · Roodeschool · Sauwerd · Scheemda · Stedum · Uithuizen · Uithuizermeeden · Usquert · Veendam · Warffum · Winschoten · Winsum · Zuidbroek · Zuidhorn
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Groningen
# Manuel Alonso Corral

De voormalig advocaat Manuel Alonso Corral (Badajoz, 1934 - Utrera, 15 juli 2011) was sinds 26 maart 2005 paus van de Palmariaans-Katholieke Kerk, een afsplitsing van de Rooms-Katholieke Kerk, die in 1975 werd gesticht door Clemente Domínguez y Gómez. Hij volgde deze Domínguez y Gómez op, die van 1978 tot zijn dood in 2005 paus van deze Kerk was.
Corral nam hierbij de naam Petrus II aan. Overigens claimde Petrus II heerser te zijn over de volledige katholieke kerk, en beschouwde hij zelf de huidige paus in Rome als een tegenpaus.
Met de keuze voor de naam Petrus II wilde Corral ook aanduiden dat hij zich - naar de profetie van abt Malachias - als de laatste (Palmariaanse) paus van de menselijke geschiedenis beschouwde.
Na zijn dood werd hij opgevolgd door Sergio María, die de naam Gregorius XVIII koos.
Cursief: tegenpaus
# Antikernwapendemonstratie van 21 november 1981

De vredesdemonstratie van 21 november 1981 was een demonstratie tegen de plaatsing van NAVO-kruisraketten met een atoomtaak in Nederland. De betoging werd georganiseerd door het Interkerkelijk Vredesberaad, en viel binnen het kader van een bredere antikernwapenbeweging die in de jaren 80 van de twintigste eeuw in meerdere West-Europese landen bestond.
De demonstratie bestond uit een mars door de binnenstad van Amsterdam met aansluitend een manifestatie met sprekers op het Museumplein. De demonstratie trok uiteindelijk meer dan 400.000 deelnemers. Het logo van de demonstratie, een afbeelding van politiek tekenaar Opland van een vrouwtje dat een atoomraket wegschopt, werd symbool voor alle opvolgende demonstraties en een volkspetitionnement die op de demonstratie volgden.

## Gevolgen

De Nederlandse regering uit die dagen, het kabinet-Van Agt I, was niet zoveel aan de demonstratie gelegen. De opstelling van de Partij van de Arbeid wijzigde zich een beetje, maar ook deze partij heeft na de demonstratie de plaatsing van kruisraketten niet volledig afgewezen. Het was de dooi in de betrekkingen tussen de NAVO en het Warschaupact, gematerialiseerd in het INF-verdrag uit 1987, dat er uiteindelijk in geresulteerd heeft dat er in Nederland geen nucleaire kruiswapens geplaatst zijn.

## Culturele referenties

De demonstratie is het decor voor de cruciale slotepisode van het boek De aanslag van Harry Mulisch. Voorafgaand aan de demonstratie is op het Museumplein het beeld de Vredesraket van de (toen) Joegoslavische kunstenaar Slavomir Miletić geplaatst.
# Kyah Coady

Kyah Coady (30 augustus 2002) is een Amerikaans voetbalspeelster. Zij speelde vanaf seizoen 2020–21 in de Vrouwen Eredivisie voor VV Alkmaar. Vanaf 2022 speelde ze voor Telstar. Vanaf 2023 speelt Coady voor de San Jose State University in Californië.
Coady heeft Nederlandse familie, en kwam zo bij Alkmaar terecht.

## Statistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wedstrijden | Doelpunten |
| 2020/21 | VV Alkmaar | Nederland | Vrouwen Eredivisie | 1 | 0 |
| Totaal | Totaal | Totaal | Totaal | -- | -- |
Laatste update: september 2020
1 Steen · 2 Donker · 3 Hermans · 4 Takeshige · 5 Ridder · 6 Remijnse · 7 Verhoeve · 8 Gomez · 9 Van Belen · 10 Kira · 11 Hassani · 12 Van de Pol · 13 Blomquist · 14 Nottet · 15 Daalman · 16 Rispens · 17 Lagcher · 18 Vader · 19 Vis · 20 Tiebie · 21 Berrevoets · 22 Van den Heuvel · 23 Van der Vlist · 24 Ursem · 41 Schoorl · Coach: Worm
* ↑ World Football––profiel. Gearchiveerd op 6 september 2023.
* ↑ vv Alkmaar––profiel. Gearchiveerd op 22 maart 2023.
* ↑ Voetbal International––profiel. Gearchiveerd op 6 september 2023.
* ↑ Kyah Coady, Henriikka Mäkelä en Natasha Brough willen met club naar de ’top of the league’: Engels als voertaal bij VV Alkmaar. Noordhollands Dagblad (4 september 2020).
* ↑ SoccerWay. Gearchiveerd op 16 maart 2022.
# Grote rode vlek

De grote rode vlek is een anticycloon op de planeet Jupiter, 22° ten zuiden van de evenaar. De storm is groot genoeg om zichtbaar te zijn met telescopen vanaf de aarde. De vlek is het eerst waargenomen door Cassini of door Hooke rond het jaar 1665. De waarnemingen stopten in 1713 maar keerden terug in 1831. Mogelijk ging het daarbij om een andere rode vlek, die nu wel bijna tweehonderd jaar wordt gezien.
Deze foto van de grote rode vlek en de directe omgeving werd gemaakt door het ruimtevaartuig Voyager 1 op 15 februari 1979, toen het 9,2 miljoen kilometer van Jupiter verwijderd was. Op de foto zijn details zichtbaar van de wolken met een doorsnede van ongeveer 160 kilometer. Het kleurige, golvende patroon links van de rode vlek is een erg complexe en variabele golvende beweging. Om een idee te geven van de schaal van Jupiter, de witte ovale storm direct onder de grote rode vlek is ongeveer net zo groot als de Aarde.
Het ovale object draait tegen de wijzers van de klok in, met een periode van ongeveer 6 dagen. De grote rode vlek meet ongeveer 24–40 000 km × 12–14 000 km. Hij is twee tot drie keer zo groot als de Aarde. De wolkentoppen van de storm zijn ongeveer 8 km hoger dan de omgeving.
Stormen van deze grootte zijn niet ongewoon in de atmosfeer van gasgiganten. De planeet Neptunus heeft bijvoorbeeld de grote donkere vlek. Jupiter heeft ook witte ovalen en bruine ovalen, wat kleinere naamloze stormen zijn. De witte ovalen bevatten over het algemeen koelere wolken in de bovenste lagen van de atmosfeer. Bruine ovalen zijn warmer en bevinden zich op dezelfde hoogte als de meeste wolken. Zulke stormen kunnen uren tot eeuwen duren.
Het is niet bekend wat de rode kleur van de grote rode vlek veroorzaakt. Er zijn wel enkele theorieën, maar er is nog geen duidelijkheid over.
Enkele factoren dragen bij aan de lange levensduur, zoals het feit dat de vlek nooit vaste grond hoeft te passeren en dat de beweging constant wordt aangedreven door de interne hitte van Jupiter. Simulaties suggereren dat de vlek kleinere atmosferische storingen absorbeert.
Aan het begin van 2004 is de vlek ongeveer de helft van de grootte die hij 100 jaar geleden had. Het is niet bekend hoelang de grote rode vlek nog zal voortbestaan, of dat de verkleining een resultaat is van normale schommelingen.
Eind februari 2006 werd een nieuwe rode vlek ontdekt, de zogenoemde Red Spot Jr. Deze vlek is ontstaan door versmelting van drie al aanwezige ovale witte vlekken tussen 1998 en 2000. Hij steekt net als de grote rode vlek uit boven het bovenste wolkendek. Bij de vorming deed de vlek dit nog niet en daardoor is hij pas later ontdekt.

## Telescopische waarnemingen van de rode vlek

Om de rode vlek te zien te krijgen is het aan te raden een Cyaanblauw filter op het oculair van de telescoop te bevestigen. Cyaanblauw is het tegengestelde kleur van rood, en bijgevolg zal de rode vlek op Jupiter zich opmerkelijk donker vertonen. Een Cyaanblauw filter is ook toepasbaar tijdens het telescopisch waarnemen van de planeet Mars, waarbij de witte poolkap helder afsteekt tegen de rest van het roodachtig Marsoppervlak.
# Hti Ranto Naro

Hti Ranto Naro is een bestuurslaag in het regentschap Aceh Timur van de provincie Atjeh, Indonesië. Hti Ranto Naro telt 353 inwoners (volkstelling 2010).
# Noyers (Yonne)

Noyers is een gemeente in het Franse departement Yonne (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 741 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Avallon. Het dorp ligt aan de Serein. Noyers is lid van Les Plus Beaux Villages de France.

## Geografie

De oppervlakte van Noyers bedraagt 36,0 km², de bevolkingsdichtheid is 20,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Noyers (Yonne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Helconidea ruspator

Helconidea ruspator is een insect dat behoort tot de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1758 door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.
# Grootsporige paarse knoopzwam

De grootsporige paarse knoopzwam (Ascocoryne cylichnium) is een schimmel die behoort tot de familie Gelatinodiscaceae. Hij leeft saprotroof op diverse soorten loofhout, vooral Berk (Betula) en Fagus. Hij komt vooral voor in loofbossen op relatief voedselrijk zand.

## Kenmerken

De grootsporige paarse knoopzwam vormt top- tot komvormige apothecia die een geleiachtige consistentie hebben en paars tot bleek vleesrood van kleur zijn. Ze bereiken een diameter van 5 tot 20 mm. Ze zijn duidelijk gesteeld en groeien vaak in trossen bij elkaar.
De cilindrische tot afgeknotte asci zijn 140 tot 190 × 4,5 tot 6,5 µm groot. De ascosporen die het bevat zijn gerangschikt in twee rijen. De sporen zelf zijn hyaliene, lang sikkelvormig, glad en 10–18 × 3–5 μm groot. Ze hebben vijf tot zeven septa. Secundaire sporen, die klein en ovaalvormig zijn, worden vaak aan de zijkanten afgeknepen. De parafysen zijn draadvormig, onvertakt en nodulair bovenaan verdikt.

## Habitat

Deze soort groeit overwegend saprobisch, meestal in groepen op dood loofhout, bij voorkeur op met mos bedekte stronken, meestal beuken. Het komt alleen voor in de herfst en milde winters, soms zelfs in het vroege voorjaar.

## Verspreiding

Deze knoopzwam heeft een zeer brede verspreiding in Europa, van Noord-Spanje tot Noord-Scandinavië en IJsland. In Noord-Amerika komt hij voor van de Grote Meren tot aan de St. Lawrence-rivier. De soort komt echter ook voor in Nieuw-Zeeland en Japan. Hij komt vrij veel voor in Midden-Europa. In Nederland komt hij algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.

## Taxonomie

De grootsporige paarse knoopzwam werd voor het eerst beschreven in 1853 door Edmond Tulasne als Peziza cylichnium. Richard Paul Korf beschreef de soort in 1971 onder de huidige naam Ascocoryne cylichnium.
* ↑ (en) Index Fungorum
* ↑ Info op NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 2 januari 2023.
# Kisvárda FC

Kisvárda FC is een Hongaarse voetbalclub uit Kisvárda.

## Geschiedenis

In 1911 werd de club Kisvárdai Sport Egyesület (KSE) opgericht. De club schipperde lang tussen het derde niveau en de provinciale klassen. Halverwege het seizoen 2000/01 ging de club failliet. Op de licentie van een lokaal team uit Oros werd voor het seizoen 2003/04 een doorstart gemaakt als OSE-Várda. De club werd al snel hernoemd in Várda SE en werd een stabiele deelnemer aan de NB III. In het seizoen 2008/09 kreeg de club verschillende punten in mindering door diverse straffen en degradeerde. Na één seizoen keerde Várda terug in de NB III. In 2012 won de club haar poule maar kreeg geen licentie voor de NB II. In 2013 werd de club wederom kampioen en promoveerde toen wel na een play-off.
In 2013 werd de hele identiteit van de club omgegooid vanwege het aantreden van een grote sponsor. De officiële naam werd Kisvárda-Master Good FC. Nadat de club enkele jaren degradatie net wist te ontlopen, werd in het seizoen 2017/18 een tweede plaats gehaald in de NB II. Hierdoor kwam Kisvárda in het seizoen 2018/19 voor het eerst uit in de NB 1. Sindsien is de ploeg actief in de hoogste competitie. Met zelfs een tweede plaats in het seizoen 2021/2022. Waardoor de club voor het eerst in zijn historie recht had op Europees voetbal. De club heeft twee wedstrijden gespeeld in de Conference League
De club heeft een rivaliteit met Nyíregyháza Spartacus. Met voorloper Spartacus SE betrok Kisvárda in 1953 het Várkerti Sporttelep. De clubs spelen de derby van Szabolcs, naar de historische regio waaruit beide clubs komen. In 2018 betrok Kisvárda het Várkerti Stadion.

## Eindklasseringen vanaf 2007

| 2 | 2 | 14 | 10 | 1 | 1 | 1 | 14 | 1 | 4 | 3 | 2 | 9 | 8 | 5 | 2 | 6 | 11 |
| 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| NB I NB II NB III NB IV ||||||||||||||||||

## Kisvárda FC in Europa

Uitslagen vanuit gezichtspunt Kisvárda FC
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 2022/23 | Europa Conference League | 2Q | | Kairat Almaty | 2-0 | 1-0 (U) | 1-0 (T) | 3.0 |
| | | 3Q | | Molde FK | 2-4 | 0-3 (U) | 2-1 (T) | 3.0 |
# Avishai Cohen (trompettist)

Avishai Cohen (Tel Aviv, 1978) is een in New York gevestigde jazztrompettist en componist.

## Biografie

Cohen groeide in Israël op in een muzikale familie, met zijn zus, saxofoniste Anat Cohen, en broer, saxofonist Yuval Cohen. Op zijn achtste jaar begon hij met trompetlessen. Op zijn tiende jaar begon hij te spelen in de Rimon Big Band, als tiener toerde Cohen met het Israëlisch Filharmonisch Orkest.
Hij studeerde aan het Berklee College of Music in Boston. Na zijn afstuderen won hij in 1997 een derde plaats in de Thelonious Monk Jazz Trumpet Competition. Cohen verhuisde naar New York, waar hij samen met Jason Lindner en bassist Omer Avital bij de Smalls Jazz Club zijn muziek verder ontwikkelde. Hij bracht zijn eerste album uit in 2003 bij Anzic Records, getiteld The Trumpet Player. Het album is zo genoemd om verwarring te voorkomen met de jazzbassist Avishai Cohen. Sindsdien heeft hij gewerkt met vele bekende jazzartiesten, als bandleider, co-leider en componist, waaronder muzikanten van de SFJAZZ Collective. Cohen heeft aangegeven sterk beïnvloed te zijn door Miles Davis. Hij is getrouwd en heeft twee kinderen.

## Discografie
### Als bandleider

* The Trumpet Player (Fresh Sound, 2003)
* After the Big Rain (Anzic, 2007)
* Flood (Anzic, 2008)
* Seven (Anzic, 2008) (digitale release)
* Introducing Triveni (Anzic, 2010)
* Triveni II (Anzic, 2012)
* Avishai Cohen's Triveni , Dark Nights (Anzic, 2014)
* Into the Silence (ECM, 2016)
* Cross My Palm With Silver (ECM, 2017)
* Playing the Room (2019)
* Big Vicious (2020)
* Naked Truth (2022)
* Ashes to Gold (2024)

### Third World Love

* Songs and Portraits (Anzic, 2012)
* Sketch of Tel Aviv (Self+Small's, 2006)
* Avanim (Self, 2004)
* New Blues (Anzic, 2003)
* Third World Love Songs (Fresh Sound, 2002)

### 3 Cohens

* Family (Anzic, 2011)
* Braid (Anzic, 2007)
* One (Self, 2003)
* "Tightrope" (Anzic, 2013)

### Omer Avital

* New Song (Motéma, 2014)
* Suite of the East (Anzic, 2012)
* Live at Smalls (SmallsLIVE, 2011)
* Free Forever (Smalls, 2011)
* Arrival (Fresh Sound, 2007)
* The Ancient Art of Giving (Smalls, 2006)
* Marlon Browden Project (Fresh Sound, 2003)

### Overige groepen

* SFJAZZ Collective Live 2010:7th Annual Concert Tour (SFJAZZ, 2010)
* Anat Cohen Noir (Anzic, 2006)
* Anat Cohen Place & Time (Anzic, 2005)
* Yuval Cohen Freedom (Anzic, 2006)
* The Jason Lindner Big Band Live at the Jazz Gallery (Anzic, 2007)
* Waverly 7 Yo! Bobby (Anzic, 2007)
* Keren Ann Keren Ann (EMI France, 2007)
* Keren Ann Nolita (Metro Blue/Blue Note, 2005 )
* Yosvany Terry Metamorphosis (EWE+Kindred Rhythm, 2006)
* Gregory Tardy Monuments (SteepleChase, 2011)
* Mark Turner Lathe of Haven (ECM, 2014)
* Shalom Hanoch - Erev Erev
* Asaf Amdurski - Menoim Shketim
* Assaf Amdurski - Harei At
* Daniel Freedman - Bamako By Bus
* Jason Lindner - Now Vs. Now
* Jason Lindner - Live at the Jazz Gallery
* Dafnis Prieto - Taking The Soul For a Wlak
# Huilelot

Huilelot is een bestuurslaag in het regentschap Kupang van de provincie Oost-Nusa Tenggara, Indonesië. Huilelot telt 778 inwoners (volkstelling 2010).
# Stijn Fens

Stijn Fens (Haarlem, 20 februari 1966) is een Nederlands journalist.
Fens is de jongste zoon van literatuurcritcus en Volkskrant-recensent Kees Fens. Hij is aan de Universiteit van Amsterdam afgestudeerd in het vak Europese Studies, met als hoofdvak Italiaans. Fens trad in 1990 in dienst van de KRO, waar hij verslaggever werd bij Kruispunt. Later werd hij eindredacteur van de programma's Tussen Hemel en Aarde, Soeterbeeck en Brandpunt.
Fens deed in 2005 verslag van de uitvaart van paus Johannes Paulus II en van het daarop volgende conclaaf. Hij voorzag vaak televisie-uitzendingen vanuit Vaticaanstad van commentaar.
Begin 2008 maakte hij samen met Bart Ruijs een serie over het dagelijks leven in het Vaticaan. Deze serie kreeg in 2009 een vervolg. In 2010 verscheen van Fens' hand het boek Vaticanië. De geheimen van de paus. In 2013 verscheen De nieuwe paus, een boek over paus Franciscus.
Sinds 2015 is hij redacteur geestelijk leven bij het dagblad Trouw. Ook schrijft Fens elke zaterdag een column in die krant. Op 27 oktober 2015 was Fens een van de vier journalisten die het eerste Nederlandstalige interview met paus Franciscus maakten. Het gesprek werd op 6 november gepubliceerd in Straatnieuws, de Utrechtse daklozenkrant en in allerlei andere daklozenkranten over de hele wereld.
Samen met journalist en Vaticaankenner Christian van der Heijden presenteert Fens sinds 2017 de tweewekelijkse Trouw-podcast De Roomse loper. Daarin bespreekt het tweetal op luchtige wijze het katholieke nieuws.

## Externe link

* Website van Stijn Fens
* ↑ Zoon van Kees Fens als leerling van Reve, De Volkskrant, 22 december 2008
* ↑ ISBN 9789025367695
# Station Engelbert

Engelbert (geografische afkorting Egb) was het eerste station van het Standaardtype Woldjerspoor aan de Woldjerspoorweg tussen Groningen en Weiwerd. Het station van Engelbert was in gebruik van 1 juli 1929 tot 5 mei 1941. Het gebouw is een gemeentelijk monument. Het voormalige stationskoffiehuis, in 1927 in de vorm van een locomotief ontworpen door architect P. Bruiniers, staat er ook nog. Het is nu Café De Engelstede.
0: Groningen · 5: Roodehaan · 7: Engelbert · 9: Bieleveldslaan · 10: Harkstede-Scharmer · 15: Kolham · 17: Froombosch · 19: 's Gravenschans · 20: Slochteren · 22: Wijgchelsheim · 23: Schildwolde-Hellum · 25: Zandelaan · 26: Siddeburen · 27: Leentjerweg · 32: Tjugchem-Meedhuizen · 37: Weiwerd
Appingedam · Bad Nieuweschans · Baflo · Bedum · Delfzijl · -West · Eemshaven · Grijpskerk · Groningen · -Europapark · -Noord · Haren · Hoogezand-Sappemeer · Kropswolde · Loppersum · Martenshoek · Roodeschool · Sauwerd · Scheemda · Stedum · Uithuizen · Uithuizermeeden · Usquert · Veendam · Warffum · Winschoten · Winsum · Zuidbroek · Zuidhorn
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Groningen
# Zwarte pitohui

De zwarte pitohui (Melanorectes nigrescens; synoniem: Pitohui nigrescens) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in de bergen van Nieuw-Guinea en telt vijf ondersoorten:
* M. n. nigrescens: noordwestelijk Nieuw-Guinea.
* M. n. wandamensis: Wandammen (westelijk Nieuw-Guinea).
* M. n. meeki: van westelijke-centraal tot oostelijk-centraal Nieuw-Guinea.
* M. n. harterti: noordoostelijk Nieuw-Guinea.
* M. n. schistaceus: zuidoostelijk Nieuw-Guinea.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Zwarte pitohui op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Grijze buisjeszwam

De grijze buisjeszwam (Bjerkandera adusta) is een schimmel die behoort tot de familie Meruliaceae. Hij komt voor op stobben en dode staande en liggende stammen en takken. Hij komt het meest voor op loofbomen als Fagus, Berk (Betula), Populier (Populus), Eik (Quercus), Wilg (Salix), af en toe ook op naaldhout en dan het vaakst op Spar (Picea). Hij veroorzaakt witrot.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De eenjarige vruchtlichamen vormen leerachtige hoedjes die meestal dakpansgewijs over elkaar groeien. Het vruchtlichaam heeft aan de bovenzijde concentrische delen en is okergrijs of bruingrijs tot zwart, met een scherpe witte, later zwarte rand. De hoed is 2-6 cm × 1-3 cm groot en 3-6 mm dik. Het dunne, witachtige vlees is taai. De geur is wat zurig.
De grijze buisjes aan de onderkant van het vruchtlichaam zijn rond, licht- tot donkergrijs, lichter naar de rand en verkleuren zwart na beschadiging. Ze zijn 1-2 mm lang met 4-6 poriën per mm.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn zijn wit tot lichtgeel en meten 4-6 × 2,5-3,5 µm.
* Onderkant met buisjes
* Bjerkandera adusta Grijze buisjeszwam, onderaanzicht, buisjes zijn duidelijk zichtbaar
* Grijze buisjeszwam op de Sint-Pietersberg
* Grijze buisjeszwam op de Sint-Pietersberg

## Externe link

* SoortenBank.nl beschrijving en afbeeldingen
# Tatsuya Yoshida

Tatsuya Yoshida (Japans: 吉田達也, Yoshida Tatsuya) (Kitakami, Iwate, 9 januari 1961) is een Japanse muzikant, drummer en componist en het enige consistente lid van zowel het progressieve rock-duo Ruins als van de band Koenji Hyakkei. Hij is tevens lid van de progressieve rock-trio's Korekyojinn en Daimonji. Buiten zijn eigen groepen is Yoshida bekend als drummer in de progressieve groepen YBO2 en Zeni Geva, twee bands waar ook gitarist KK Null in speelt. Hij is beschreven als "[de] onbetwistbare meesterdrummer van de Japanse underground".
Naast zijn bijdragen aan verschillende bands, heeft hij ook diverse solo-albums uitgebracht.

## Discografie

* Solo Works '88 (1988)
* Solo Works '89 (1989)
* Magaibutsu '91 (1991)
* Drums, Voices, Keyboards & Guitar (1994)
* Pianoworks '94 (1994)
* First Meeting (1995)
* A Million Years (1997)
* A Is for Accident (1997)

### Met Ruins

* Ruins III (1988) (heruitgegeven als Infect in 1993)
* Stonehenge (1990)
* Burning Stone (1992)
* Graviyaunosch (1993)
* Hyderomastgroningem (1995)
* Refusal Fossil (1997/2007)
* Vrresto (1998)
* Symphonica (1998)
* Pallaschtom (2000)
* Tzomborgha (2002)
* Alone (2011)

### Met Kōenji Hyakkei

* Hundred Sights of Koenji (高円寺百景) (1994, remastered en heruitgegeven in 2008)
* Viva Koenji! (弐(II)) (1997)
* Nivraym (2001, remastered en heruitgegeven in 2009)
* Angherr Shisspa (2005)
* Dhorimviskha (2018)

### Met Painkiller

* The Prophecy: Live in Europe (Tzadik, 2013)
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Tatsuya Yoshida op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Tzadik, Haino Keiji/Yoshida Tatsuya: New Rap
* Bibliothèque nationale de France: cb14240791z (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5725 5494
* MusicBrainz: 7a82840d-beb5-4819-aed3-6b732332b461
* Virtual International Authority File: 79778768
* WorldCat (via VIAF): 79778768
# Humusu C

Humusu C is een bestuurslaag in het regentschap Timor Tengah Utara van de provincie Oost-Nusa Tenggara, Indonesië. Humusu C telt 3631 inwoners (volkstelling 2010).