OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pooja Bhatt

Pooja Bhatt (Bombay 24 februari 1972) is een Indiaas actrice, filmproducent en filmregisseur die voornamelijk in de Hindi filmindustrie werkt.

## Biografie

Bhatt maakte haar debuut in de door haar vader (Mahesh Bhatt) geregisseerde TV film Daddy. Haar Bollywood debuut maakte ze met Dil Hai Ke Manta Nahin, dat wederom door haar vader geregisseerd was en wat haar grootste hit werd. Na 2001 besloot ze meer achter de schermen te gaan werken. Ze maakte haar debuut als filmregisseur met de film Paap.
Bhatt is de half zus van actrice Alia Bhatt en de nicht van acteur Emraan Hashmi en regisseur Mohit Suri.

## Filmografie
### Films

| Jaar | Film | Rol | Opmerking |
| 1989 | Daddy | Pooja | |
| 1991 | Dil Hai Ki Manta Nahin | Pooja Dharamchand | |
| 1991 | Sadak | Pooja | |
| 1992 | Prem Deewane | Radha | |
| 1992 | Jaanam | Anjali | |
| 1992 | Saatwan Aasman | Pooja Malhotra | |
| 1992 | Junoon | Dr. Nita V. Chauhan | |
| 1993 | Phir Teri Kahani Yaad Aayee | Pooja | |
| 1993 | Sir | Pooja | |
| 1993 | Chor Aur Chaand | Reema D. Seth | |
| 1993 | Pehla Nasha | Monica | |
| 1993 | Tadipaar | Mohinidevi/ Namkeen | |
| 1994 | Kranti Kshetra | Pooja | |
| 1994 | Naaraaz | Sonia | |
| 1995 | Gunehgar | Pooja Thakur | |
| 1995 | Hum Dono | Priyanka Surendra Gupta | |
| 1995 | Angrakshak | Priyanka Choudhary/ Priya | |
| 1996 | Kalloori Vaasal | Pooja | Tamil film |
| 1996 | Chaahat | Pooja | |
| 1997 | Tamanna | Tamanna Ali Sayed | |
| 1997 | Border | Kammo | |
| 1998 | Yeh Aashiqui Meri | Anju | |
| 1998 | Kabhi Na Kabhi | Tina | |
| 1998 | Angaaray | Pooja | |
| 1998 | Zakhm | Mevr. Desai | |
| 2002 | Mango Souffle | persoon op feest | gastoptreden |
| 2001 | Everybody Says I'm Fine! | Tanya | |
| 2009 | Sanam Teri Kasam | Seema Khanna | |
| 2020 | Sadak 2 | Pooja Varma | |
| 2022 | Chup: Revenge of the Artist | Dr. Zenobia Shroff | |

### Webseries

| Jaar | Serie | Rol | Platform |
| 2021 | Bombay Begums | Rani Irani | Netflix |
| 2024 | Big Girls Don't Cry | Anita Verma | Prime Video |

### Als filmcrew

| Jaar | Film | Rol |
| 1997 | Tamanna | producent |
| 1998 | Dushman | producent |
| 1998 | Zakhm | producent |
| 2002 | Sur: The Melody of Life | producent |
| 2003 | Jism | producent, production designer |
| 2003 | Paap | producent, regisseur, production designer |
| 2005 | Rog | producent |
| 2006 | Holiday | producent, regisseur |
| 2007 | Dhokha | regisseur |
| 2010 | Kajraare | regisseur |
| 2012 | Jism 2 | producent, regisseur |
| 2019 | Cabaret | producent |

## Externe link

* (en) Pooja Bhatt in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Pooja Bhatt op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Haumeni (Nunkolo)

Haumeni is een bestuurslaag in het regentschap Timor Tengah Selatan van de provincie Oost-Nusa Tenggara, Indonesië. Haumeni telt 1304 inwoners (volkstelling 2010).
# Strogele knotszwam

De strogele knotszwam (Clavaria straminea) is een paddenstoel uit de familie Clavariaceae. Hij leeft saprotroof (?) in voedselarme, grazige, mosrijke vegetaties, (Hygrocybe)graslanden, kortgrazige bermen op zandige of lemig-zandige, soms kalkhoudende bodems.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De knotszwam is citroengeel, bleek geel of vuil geel en hebben en hoogte van 1,5 tot 5 cm. Het vlees intens geel, veel geler dan het oppervlak.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn bolvormig tot halfbolvormig en meten 6–7,5 × 6–7 µm (Q-getal 1,0-1,1); De basidiomen staan in kleine groepjes of soms inivieel en meten 30 – 100 × 2 – 4 mm. Ze zijn vaak bleek oker tot stro helderder gekleurd aan de basis. De hyfen zijn hyaliene, 3 tot 25 µm breed, zonder gespen. De basidia zijn 4-sporig, clavaat, met open, lusvormige gespverbinding aan de basis en hebben een lengte van 40–60 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt de strogele knotszam zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Bedreigd'.
* (en) YELLOW CLAVARIA SPECIES in the British Isles
* Meetnet Paddenstoelen
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ (fr) www.mycocharentes.fr (met sporenfoto's)
# Thích Quảng Đức

Hòa thượng Thích Quảng Đức (geboren als Lâm Văn Tức, 1897 – 11 juni 1963) was een Vietnamese Mahayanamonnik, die zichzelf op 11 juni 1963 op een drukke weg in Saigon in brand stak om zo te protesteren tegen de discriminatie van boeddhistische monniken door het door de Verenigde Staten gesteunde Zuid-Vietnamese regime van Ngô Đình Diệm. Foto’s van zijn daad gingen de hele wereld over en brachten overal Ngô Đình Diệms bewind onder de aandacht. Tevens werd in de westerse wereld het gebruik van zelfverbranding als protest algemeen bekend.
Journalist Malcolm Browne won een Pulitzer Prize voor zijn foto van de brandende Thích Quảng Đức. Ook David Halberstam won de prijs voor zijn reportage over het gebeuren. Na de dood van Thích Quảng Đức werd zijn lichaam verder verbrand, maar zijn hart zou intact zijn gebleven. Dit werd door andere monniken gezien als een teken van compassie. Vanaf dat moment werd naar hem verwezen als een Bodhisattva, een Verlichte. Op 15 juni zou hij worden begraven, maar dit werd uitgesteld naar 19 juni. 4000 mensen woonden de begrafenis bij. Zijn hart werd in een glazen kelk opgeslagen in de Xa Loi-pagode.
Thích Quảng Đứcs daad zorgde dat de internationale druk op Ngô Đình Diệm toenam, waardoor hij werd gedwongen zijn plannen om het boeddhisme in Zuid-Vietnam te onderdrukken op te geven. Hij beloofde verbeteringen, maar voerde deze nauwelijks door. Daarom volgden meerdere monniken Thích Quảng Đứcs voorbeeld. Madame Nhu, schoonzuster van president Diem die optrad als first lady van Zuid-Vietnam, sprak in Washington tegenover de pers over "monniken aan het spit".
# Quarto d'Altino

Quarto d'Altino is een gemeente in de Italiaanse provincie Venetië (regio Veneto) en telt 7606 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 28,2 km², de bevolkingsdichtheid is 270 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Portegrandi, Altino.

## Demografie

Quarto d'Altino telt ongeveer 2903 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 15,9% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 6234 |
| 2001 | 7228 |

## Geografie

Quarto d'Altino grenst aan de volgende gemeenten: Casale sul Sile (TV), Marcon, Meolo, Mogliano Veneto (TV), Musile di Piave, Roncade (TV), Venetië.
* Italiaans bureau voor statistiek
Annone Veneto · Campagna Lupia · Campolongo Maggiore · Camponogara · Caorle · Cavallino-Treporti · Ceggia · Chioggia · Cinto Caomaggiore · Cona · Concordia Sagittaria · Dolo · Eraclea · Fiesso d'Artico · Fossalta di Piave · Fossalta di Portogruaro · Fossò · Gruaro · Jesolo · Marcon · Martellago · Meolo · Mira · Mirano · Musile di Piave · Noale · Noventa di Piave · Pianiga · Portogruaro · Pramaggiore · Quarto d'Altino · Salzano · San Donà di Piave · San Michele al Tagliamento · Santa Maria di Sala · Santo Stino di Livenza · Scorzè · Spinea · Stra · Teglio Veneto · Torre di Mosto · Venetië · Vigonovo
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Thibaut van Luxemburg-Saint Pol

Thibaut van Luxemburg-Saint Pol (Frankrijk, 1410 - Rome, 1 september 1477) was een Frans edelman, abt en bisschop, en werd later in zijn leven tot kardinaal gecreëerd doch niet benoemd.
Hij was de op één na oudste zoon van Peter I van Luxemburg, graaf van Brienne en Saint-Pol, heer van Fiennes, Erquinghem en Armentières, en Marguerite de Baux. Hijzelf was heer van Fiennes, graaf van Brienne en heer-gemaal van Zottegem. Hij trouwde met Philipotta (Philippine) van Melun (1420-1456, dochter van Jan IV van Melun) in 1441. Ze kregen negen kinderen, onder wie Philippe de Luxembourg (later bisschop van Le Mans en kardinaal), Jan van Luxemburg en Jacobus I van Luxemburg-Fiennes (heren van Zottegem met het Egmontkasteel).
Na de dood van zijn echtgenote Philipotta werd Thibaut lid van de orde der cisterciënzers en werd commendatair abt van Igny en Ourscamps. In 1465 werd hij tot bisschop van Le Mans verkozen. Hij werd tot kardinaal verheven door paus Sixtus IV in 1474, maar dat besluit werd nooit gepubliceerd. Thibaut trad in 1476 af als bisschop ten voordele van zijn zoon Philippe. Hij ligt begraven in de kathedraal van Le Mans.
# Herman van Hall

Herman van Hall (Groningen 6 december 1830 - aldaar, 11 september 1890) was een Nederlands botanicus.
Herman van Hall, zoon van de Groningse hoogleraar plant- en landhuishoudkunde Herman Christiaan van Hall en Maria Anna van Schermbeek, trad in de voetsporen van zijn vader en werd botanicus. Hij was aanvankelijk docent aan middelbare scholen in Leiden en Middelburg. Voorts hield hij zich bezig met het kweken van bomen. Van Hall was in de tweede helft van de 19e eeuw conservator van het Rijksherbarium te Leiden.
In Middelburg was Van Hall betrokken bij het Natuurkundig Gezelschap, waarvoor hij als lector colleges verzorgde.
Hij was grootvader van journalist en schrijver Jan Campert en overgrootvader van schrijver Remco Campert. Hij trouwde met Anna Maria Catharina Rengers Hora Siccama, een dochter van burgemeester Johan Rengers Hora Siccama.
* Author citation (botany): H.Hall
* Biografisch Portaal: 53628577
* Gemeinsame Normdatei: 116405597
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1048 9154
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 236287206
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 368426
* Virtual International Authority File: 67216245
* WorldCat (via VIAF): 67216245
# Haurgeulis (Bantarujeg)

Haurgeulis is een bestuurslaag in het regentschap Majalengka van de provincie West-Java, Indonesië. Haurgeulis telt 1346 inwoners (volkstelling 2010).
# Robert van Württemberg

Robert Maria Clemens Filips Jozef van Württemberg (Meran, 14 januari 1873 - Altshausen, 12 april 1947) was een Duitse officier en prins van het koninklijk huis Württemberg.

## Levensloop

Robert was de vierde zoon van hertog Filips van Württemberg uit diens huwelijk met aartshertogin Maria Theresia Anna van Oostenrijk, dochter van aartshertog Albrecht van Oostenrijk-Teschen. Hij behoorde tot de katholieke linie van het huis Württemberg en was de broer van de Württembergse troonopvolger Albrecht van Württemberg. Als prins van het koninklijk huis van Württemberg had hij van 1894 tot het einde van de Duitse monarchieën in 1918 een zetel in de Württembergse Kamer van Standsheren.
Reeds in 1891 trad Robert toe tot het leger van Württemberg, waar hij later ritmeester van het Tweede Dragondersregiment werd. Hij diende ook in het leger van het keizerrijk Oostenrijk-Hongarije en was daar opperluitenant in het Negende Dragondersregiment. Daarnaast was Albrecht eveneens officier à la suite van het 2e Pommerse Ulanen-regiment in het Pruisische leger. Tijdens de Eerste Wereldoorlog commandeerde Robert de 26ste cavaleriebrigade, waartoe de 7e cavaleriedivisie behoorde. Op 19 september 1916 werd hij gepromoveerd tot luitenant-generaal en aan het einde van de oorlog had hij het oppercommando over het legerkorps kroonprins Rupprecht.
Op 29 oktober 1900 huwde hij in de Hofkerk van Wenen met aartshertogin Maria Immaculata van Oostenrijk (1878-1968), dochter van aartshertog Karel Salvator van Oostenrijk. Dit huwelijk bleef kinderloos. In 1901 vertegenwoordigde hij koning Willem II van Württemberg bij de bijzetting van koningin Victoria in Londen, wat hij in 1902 opnieuw deed bij de kroning van koning Eduard VII van het Verenigd Koninkrijk.
Na het einde van de Eerste Wereldoorlog en de val van de Duitse monarchieën in 1918 trok Robert zich terug in Altshausen. Zijn broer Albrecht had in 1919 de hoofdresidentie van de familie naar het Slot van Altshausen verlegd. Robert hield zich, blijkbaar hopend op een herstel van de monarchie, bezig met het ontwerpen van bouwplannen voor nieuwe sloten, abdijen en kerken, die door de politieke ontwikkelingen nooit gerealiseerd konden worden. Ook zijn ontwerpen van nieuwe legeruniformen, benamingen voor regimenten, wapens, militaire standaarden en ordes werden niet uitgevoerd. Zijn ontwerpen voor een nieuw katholiek misboek en een nieuw uniform voor bedienden werden wel in de praktijk gebracht. Robert van Württemberg stierf in april 1947 op 74-jarige leeftijd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Robert von Württemberg op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Heerlijkheid Homburg

De heerlijkheid Homburg (Duits: Herrschaft Homburg) was een land in het Heilige Roomse Rijk. Het omvatte ongeveer de huidige gemeente Nümbrecht en de stad Wiehl. De heerlijkheid was niet bij een Kreits ingedeeld.
Homburg, omsloten door het hertogdom Berg en de rijksheerlijkheid Gimborn en Neustadt, kwam in 1259 door zijn huwelijk met Jutta van Homburg aan Godfried I, graaf van Sayn. Tussen 1260 en 1265 bouwde hij er ook het slot Homburg.
In 1276 droeg Godfried de heerlijkheid als allodium over aan koning Rudolf I van Habsburg, waarna hij het als rijksonmiddelbaar leen terugkreeg. Door dit feodale recht konden de graven van Sayn zich eeuwenlang tegen annexatiepogingen van het graafschap en later hertogdom Berg weren. In 1361 verwerft Salentijn van Sayn-Homburg door zijn huwelijk met Elizabeth van Wittgenstein het graafschap Wittgenstein.
Na de deling van het graafschap Wittgenstein in 1607 komt Homburg aan de linie Sayn-Wittgenstein-Berleburg. Van 1631 tot 1743 is Homburg nog in het bezit van een zijlinie.
In de Rijnbondakte van 12 juli 1806 wordt in artikel 24 het graafschap Homburg onder de soevereiniteit van het groothertogdom Berg gesteld: de mediatisering. Het Congres van Wenen in 1815 wijst de heerlijkheid toe aan het koninkrijk Pruisen. In Pruisen wordt het onderdeel van de provincie Gulik-Kleef-Berg en in 1822 van de Rijnprovincie.
# Hendrik Vos (politicoloog)

Hendrik Vos (Mechelen, 30 juni 1972) is een Belgisch politicoloog. Vos is verbonden aan de Universiteit Gent, waar hij ook directeur van het Centrum voor EU-studies is. Zijn specialisaties zijn Europese Politiek, Besluitvorming in de Europese Unie en Actuele vraagstukken van de Europese politiek. Het zijn onder andere deze vakken die Vos doceert aan de vakgroep Politieke Wetenschappen van de UGent.
Vos is dikwijls te gast bij VRT-programma's, zoals De Zevende Dag, Terzake en De Ochtend. In 2008 won hij samen met VRT-journalist Rob Heirbaut de Wablieft-prijs voor klare taal voor hun boek Hoe Europa ons leven beïnvloedt.
Samen met Rob Heirbaut maakte hij ook de televisiereeks Het IJzeren Gordijn die in het najaar van 2014 door Canvas werd uitgezonden. Met de fiets trokken beide presentatoren langs het traject van het IJzeren Gordijn dat in 1989, vijfentwintig jaar eerder, was gescheurd, wat het einde van de Koude Oorlog betekende.
Tegen het einde van het jaar maken beiden ook jaarlijks een ludiek Europees jaaroverzicht, dat ze in enkele zalen in Vlaanderen brengen voor een breder publiek.
Vos is ook columnist voor De Standaard, waar zijn column om de twee weken verschijnt.

## Trivia

* In 2008 won Vos het Groot Dictee der Nederlandse Taal, in de categorie van de prominenten.
* Vos is ook een verdienstelijk wielrenner. Voor het VRT-televisieprogramma Volt reed hij zo snel mogelijk de Muur van Geraardsbergen op. Hij reed ook wedstrijden, voornamelijk van het type Gran Fondo of cyclosportieve, zoals La Marmotte. In 2011 eindigde hij er als 22ste. In 2012 en 2013 won hij "La Cannibale", een cyclosportieve waarin de Mont Ventoux tweemaal beklommen wordt. In 2014 werd hij er vierde.
* Vos geeft ook lezingen voor scholen waarin hij verschillende politieke onduidelijkheden opheldert aan de leerlingen.
* In 2023 nam hij deel aan De Verraders.
* Als jongere was hij lid van de JNM (Jeugdbond voor Natuur en Milieu)

## Video's

* Over het budget van de Europese Unie
* Over hoe Europese beslissingen worden gemaakt
* Over de Europese interne markt
# Haurpugur

Haurpugur is een bestuurslaag in het regentschap Bandung van de provincie West-Java, Indonesië. Haurpugur telt 7315 inwoners (volkstelling 2010).
# Islam in Nigeria

De islam in Nigeria is één van de twee grootste religies van het land. Ongeveer 85.000.000 Nigerianen zijn moslim. Dat is ongeveer de helft van de bevolking van Nigeria. De moslims bevinden zich vooral in het noorden van het land. De meeste regio's in het noorden worden (gedeeltelijk) geregeerd door de islamitische wetgeving. De overige gebieden hebben een seculiere wetgeving.
De moslims in Nigeria zijn voornamelijk soennieten die de Malikitische rechtsschool volgen.
Er is echter een belangrijke sjiitische minderheid, voornamelijk in de staat Sokoto in het noordwesten van het land.
Een kleiner aantal mensen volgt de Ahmadiyya-beweging, een heterodoxe stroming die in de 19e eeuw in India begon.

## Geschiedenis

Kooplieden uit Noord-Afrika en het Senegalese bekken introduceerden de islam in wat nu Nigeria is in de 11e eeuw, en het was de eerste monotheïstische Abrahamitische religie die in Nigeria arriveerde. De noordelijke helft van Nigeria viel historisch gezien onder het bewind van verschillende islamitische staten en rijken, zoals het Kanem-Bornu-rijk, het Koninkrijk Mali, het Songhairijk en de Hausa-koninkrijken. Het Kalifaat Sokoto, gesticht door de Fulani-islamitische geleerde Usman dan Fodio, domineerde Noord-Nigeria gedurende de 19e eeuw tijdens de Fula jihads, totdat het in 1903 werd geannexeerd door het Britse Rijk. Portugese missionarissen introduceerden het christendom in de zuidelijke helft van Nigeria in de 15e eeuw en het groeide uit tot een dominante religie in Nigeria, naast de islam, tijdens de Britse koloniale overheersing die begon in de late 19e eeuw.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Islam in Nigeria op de vereenvoudigd Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sarah-Sofie Boussnina

Sarah-Sofie Torp Boussnina (Svendborg, 28 december 1990) is een Deense actrice.

## Biografie

Boussnina werd geboren en groeide op in Svendborg in een gezin van drie kinderen. Zij is van Deense, Tunesische en Italiaanse afkomst. Zij heeft gestudeerd aan de Svendborg Gymnasium in haar geboorteplaats, zij stopte echter in 2010 voortijdig om naar Kopenhagen te verhuizen voor haar acteercarrière.
Boussnina begon in 2009 met acteren in de televisieserie Lærkevej, waarna zij nog meerdere rollen speelde in televisieseries en films. Zo speelde zij in onder andere in 1864 (2014) en The Bridge (2015).

## Filmografie
### Films

Uitgezonderd korte films.
* 2021 Tides - als Narvik
* 2019 The Birdcatcher - als Esther
* 2018 Mary Magdalene - als Martha
* 2017 Aminas breve - als Gülden
* 2015 Comeback - als Frederikke
* 2014 Fasandræberne - als Kimmie som ung
* 2012 Lærkevej - til døden os skiller - als Mathilde Holm
* 2011 Bora Bora - als Mia

### Televisieseries

Uitgezonderd eenmalige gastoptredens.
* 2024- Dune: Prophecy - als Prinses Ynez Corrino
* 2017-2018 Knightfall - als Adelina - 10 afl.
* 2016 Svartsjön - als Hanne - 8 afl.
* 2015 The Bridge - als Jeanette - 8 afl.
* 2014 1864 - als Claudia Henriksen - 8 afl.
* 2013 Tvillingerne & Julemanden - als Regitze Schwartz - 24 afl.
* 2009-2010 Lærkevej - als Mathilde Holm - 22 afl.
* (en) Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sarah-Sofie Boussnina op de Deenstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* (en) Biografie in de Internet Movie Database
* (en) Filmografie in de Internet Movie Database
* Bibsys: 12030397
* Gemeinsame Normdatei: 1181973015
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 9858 2837
* Système universitaire de documentation: 258497890
* Virtual International Authority File: 111149066572665601625
* WorldCat (via VIAF): 111149066572665601625
# Haurseah

Haurseah is een bestuurslaag in het regentschap Majalengka van de provincie West-Java, Indonesië. Haurseah telt 2231 inwoners (volkstelling 2010).
# Tallinna JK Legion

Tallinna JK Legion is een Estische voetbalclub uit de hoofdstad Tallinn. Het standaardelftal speelt op verschillende locaties de thuiswedstrijden. De clubkleur is rood.

## Geschiedenis

In 1921 werd Tallinna JK opgericht en die club werd tweemaal landskampioen en bekerwinnaar in de periode dat Estland onafhankelijk was tussen beide Wereldoorlogen. Nadat Estland werd opgeslokt door de Sovjet-Unie verdween de club. In 2001 werd de club heropgericht. SK Legion werd in 2004 opgericht. Op 4 januari 2008 fuseerden beide clubs tot TJK Legion.
Vanaf 2017 werd de club driemaal achter elkaar kampioen en keerde in het seizoen 2020 terug in de Meistriliiga, het hoogste niveau.
Voor aanvang van het seizoen 2023 trok Legion zich terug uit de Meistriliiga. Het ging een niveau lager spelen in de Esiliiga.

## Erelijst

* Landskampioen (2)
    1926, 1928
* Beker van Estland (2)
    1939, 1940
* Esiliiga(1)
    2019
* Esiliiga B (1)
    2018
* II liiga(1)
    2017 (poule noord-oost)

## Eindklasseringen vanaf 2008

| 2 | 6 | 6 | 9 | 4 | 7 | 10 | 14 | 8 | 1 | 1 | 1 | 7 | 5 | 9 | 9 | 3 |
| 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Meistriliiga Esiliiga Esiliiga B II liiga |||||||||||||||||
De Esiliiga B startte in 2013. Daarvoor was de Liiga II het derde voetbalniveau in Estland.

## Bekende (oud-)spelers

* Eduard Ellman-Eelma
* Ernst-Aleksandr Joll
* Harald Kaarman
* Elmar Kaljot
* Dmitri Kruglov
* August Lass
* Arnold Pihlak
* Bernhard Rein
* Otto Silber
* Hugo Väli
* Konstantin Vassiljev

## Externe link

* Officiële website
# Mekelweg

De Mekelweg is een weg in Delft en is de hoofdader van het campusgebied van de Technische Universiteit aldaar. De weg is vernoemd naar Jan Mekel, hoogleraar aan de faculteit mijnbouwkunde en verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog.
In 2004 werd een begin gemaakt met de aanleg van het Mekelpark, een park van de aula tot het voormalige faculteitsgebouw van bouwkunde. Het park is ontworpen door het Delftse architectenbureau Mecanoo, dat ook de universiteitsbibliotheek heeft ontworpen.

## Gebouwen aan de Mekelweg

* Aula TU Delft
* Gebouw voor Werktuigbouwkunde, Maritieme techniek en Materiaalkunde
* Faculteit Civiele Techniek en Geowetenschappen
* EWI-gebouw
* Blue Birds
* Reactor Instituut Delft

## Galerij

* De Mekelweg ter hoogte van het EWI-gebouw in 2012
* Het fietspad van de Mekelweg ter hoogte van honkbalvereniging Blue Birds
* ↑ Mekel Park - Campus Delft University of Technology. Mecanoo. Gearchiveerd op 1 september 2024. Geraadpleegd op 3 januari 2020.
# Arikara (volk)

De Arikara, ook gekend als Sahnish, Arikaree, Ree of Hundi zijn een indiaans volk dat dat aan de bovenloop van de Missouri in de Amerikaanse staat Zuid-Dakota woonde. Ze spraken Arikara, een Caddotaal. Cultureel gezien behoren ze tot de prairie-indianen. Hun naam Arikara wordt vaak vertaald als "hoornig" of "gewei," verwijzend naar een oude gewoonte van het dragen van gewei-achtige haarversieringen.
De Arikara waren een semi-nomadisch volk. Tijdens het jachtseizoen woonden ze in tipi's en jaagden op bizons, en in het sedentaire seizoen woonden ze in permanente, versterkte dorpen bestaande uit grote, ronde aardlodges. Het belangrijkste gewas dat ze verbouwden was maïs.
Op basis van taalverschillen schat men dat de Arikara zich in de 15e eeuw afsplitsten van de verwante Skidi-Pawnee. In de late 18e eeuw werden de Arikara getroffen door pokkenepidemieën, die de oorspronkelijke bevolking van 10.000-30.000 personen drastisch reduceerden. In de 19e eeuw vochten ze met de Sioux, Mandan en Hidatsa, maar later sloten ze zich bij de Mandan en Hidatsa aan. Anno 2010 zijn er 792 Arikara, die deel uitmaken van de federaal erkende Mandan, Hidatsa & Arikara Nation. Hoewel hun traditionele taal, het Arikara, met uitsterven wordt bedreigd, zijn er inspanningen om het te revitaliseren.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Arikara op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.