OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# V.C. Corner Australian Cemetery and Memorial

V.C. Corner Australian Cemetery and Memorial is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog en bijhorend herdenkingsmonument, gelegen in de Franse gemeente Fromelles in Noorderdepartement. De begraafplaats ligt twee kilometer ten noordwesten van het centrum van Fromelles. Er liggen 410 Australische gesneuvelden begraven, van wie er geen enkele kon worden geïdentificeerd. Hoewel het om individuele graven gaat, werden ze niet met individuele grafstenen gemarkeerd, maar de namen van zo'n 1.200 vermisten worden vermeld op het Memorial, een gedenkmuur achteraan op de begraafplaats. Op het grasplein zijn twee grote betonnen kruisen geplaatst. Voor de gedenkmuur staat het Cross of Sacrifice. Het monument werd ontworpen door Herbert Baker en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.

## Geschiedenis

Tijdens de Eerste Wereldoorlog lag Fromelles aan het front. Tijdens de Slag bij Fromelles vielen op 19 en 20 juli 1916 een Australische en Britse divisie de Duitse posities aan. De geallieerden stootten echter op een zware Duitse verdediging en leden zware verliezen. Het was de eerste grote actie waarbij in Frankrijk Australische troepen werden ingezet, maar meteen een die een zware tol eiste, vooral voor Australië.
De begraafplaats werd aangelegd na de oorlog, in 1920 en 1921. Een herdenkingsmuur werd er opgericht waarop de namen kwamen van de vele onbekende gesneuvelden die op de begraafplaats en enkele omliggende begraafplaatsen liggen. Op het eind van de 20ste eeuw werd 200 m ten zuiden van de begraafplaats het Australian Memorial Park ingehuldigd. In het begin van de 21ste eeuw werden enkele massagraven met vermisten teruggevonden. Zij werden begraven op een in 2010 nieuw aangelegd begraafplaats in Fromelles, Fromelles (Pheasant Wood) Military Cemetery. Velen konden door DNA-onderzoek worden geïdentificeerd.

## Militairen
### Onderscheiden militairen

* luitenant Richard Horace Maconochie Gibbs en onderluitenant John Harold Sterling werden onderscheiden met het Military Cross (MC).
* sergeant William Wass en soldaat Edgar Williams werden onderscheiden met de Military Medal (MM).

### Minderjarige militairen

* de soldaten David Charles Trainer, George Roy Reginald Yendle en Clarence George Mathiesen waren 16 jaar toen ze sneuvelden.
* de soldaten Arthur Otto Tiedeman en Roy Cruickshanks waren 17 jaar toen ze sneuvelden.

### Aliassen

Zes soldaten dienden onder een alias bij de Australian Infantry, A.I.F.:
* C. Wahlstedt als Charles Wahlstead.
* Charles Reginald Benson als Charles Frederick Harrison.
* George Greenwood als George Smith.
* Charles Fryklund als Charles Franklin.
* David Charles Trainer als David Charles Cook.
* Benjamin Dennis Hopkins als Benjamin Dennis Botting.
en
* Norman Thomas Lee als Sydney Harold Atwell bij het Australian Machine Gun Corps.
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* V.C. Corner Australian Cemetery and Memorial op de website van de CWGC.
# Xenohalacarus longirostris

Xenohalacarus longirostris is een mijtensoort uit de familie van de Halacaridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Otto.
# Siegersdorf bei Herberstein

Siegersdorf bei Herberstein is een plaats en voormalige gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Stiermarken. Het is sinds 2015 een ortschaft van de gemeente Feistritztal, die deel uitmaakt van het district Hartberg-Fürstenfeld.
De gemeente Siegersdorf bei Herberstein telde in 2013 290 inwoners. In 2015 fuseerde ze bij een herindeling met Hirnsdorf, Kaibing, Sankt Johann bei Herberstein en Blaindorf, waarbij de nieuwe gemeente Feistritztal werd gevormd.
Bad Blumau · Bad Loipersdorf ·Bad Waltersdorf · Buch-St. Magdalena · Burgau · Dechantskirchen · Ebersdorf · Feistritztal · Friedberg · Fürstenfeld · Grafendorf bei Hartberg · Greinbach · Großsteinbach · Großwilfersdorf · Hartberg · Hartberg Umgebung · Hartl · Ilz · Kaindorf · Lafnitz · Neudau · Ottendorf an der Rittschein · Pinggau · Pöllau · Pöllauberg · Rohr bei Hartberg · Rohrbach an der Lafnitz · Sankt Jakob im Walde · Sankt Johann in der Haide · Sankt Lorenzen am Wechsel · Schäffern · Söchau · Stubenberg · Vorau · Waldbach · Wenigzell-Mönichwald
# Porto Palo

Porto Palo is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Menfi.
# Station Broombridge

Station Broombridge is een spoorwegstation in Cabra, een buitenwijk van de Ierse hoofdstad Dublin. Het station ligt aan de lijn Dublin - Sligo en aan de Docklandslijn richting de M3.
Het station wordt bediend door de forensentreinen die rijden tussen Maynooth en Dublin en tussen de M3 en Dublin-Docklands. In de spits rijden twee treinen per uur, buiten de spits een per uur. De Docklandslijn rijdt alleen op werkdagen. Broombridge krijgt in de nabije toekomst een aansluiting op de groene lijn van Luas.

## Externe link

* Broombridge op Irish Rail Website
# Lijst van Anderlechtenaars

Deze pagina bevat een chronologische lijst van personen die in Anderlecht geboren zijn.
* Hippolyte De Kempeneer (1876-1944), filmregisseur en filmproducent
* Albert Bockstael (1898-1989), kunstschilder
* Julien Van Campenhout (1898-1933), atleet
* Philippe Thys (1889-1971), wielrenner
* Jean Berlemont (1901-1937), politicus
* Elise Vantruijen (1906-?), atlete en voetbalster
* Léontine Stevens (1907-1998), atlete
* Marie Stevens (1909-?), atlete
* Pierre Bosson (1910-1942), politicus
* François Braekman (1919-2007), atleet
* Pol Braekman (1919-1994), atleet
* Désiré Keteleer (1920-1970), wielrenner
* André Jacqmain (1921-2014), architect
* Felix Week (1929-2000), voetballer en voetbaltrainer
* Régina Zylberberg (1929-2022), zangeres, filmactrice en zakenvrouw
* Martin Lippens (1934-2016), voetballer en voetbaltrainer
* William Vance (1935-2018), stripverhaaltekenaar en -scenarist
* Pierre Hanon (1936-2017), voetballer en voetbaltrainer
* Jan Caudron (1937-2023), politicus
* Hilde De Lobel (1952), politica
* Koen Fossey (1953), kinderboekenillustrator
* Peter Gorissen (1955-2024), acteur
* Bertrand Crasson (1971), voetballer
* Lies Jans (1974), politica
* Derek Oduro (1984), Nederlands rapper
* Bryan Verboom (1992), voetballer
* Elisabeth van België (2001), kroonprinses van België
* Prins Emmanuel Leopold Guillaume François Marie (2005)
* Mariette Salbeth (1929-2008) kunstenares
Brussel: Anderlecht Brussels Hoofdstedelijk Gewest · Etterbeek · Ukkel Vlaanderen: Aalst · Antwerpen · Brugge · Geel · Genk · Gent · Hasselt ·
Ieper · Kortrijk · Leuven · Lichtervelde · Lier · Lokeren · Mechelen · Oostende · Oudenaarde · Poperinge · Roeselare · Sint-Niklaas ·
Sint-Truiden · Tienen · Tongeren · Turnhout · Vilvoorde Wallonië: Aarlen · Charleroi ·
Doornik ·
Luik · Moeskroen ·
Namen · Verviers · Waver
# Stichting FB Oranjewoud

De Stichting FB Oranjewoud, voorheen Stichting Friesland Bank en Stichting Fryslân Boppe Oranjewoud, is een Nederlandse stichting gevestigd in Oranjewoud bij Heerenveen. Het uitgangspunt van de stichting is het bevorderen van de Noord-Nederlandse economie en identiteit. De stichting was meerderheidsaandeelhouder (51%) van de NDC Mediagroep, de uitgever van de noordelijke dagbladen Leeuwarder Courant, Dagblad van het Noorden en sinds 1 juli 2013 ook van het Friesch Dagblad.
Op 2 december 2020 heeft Stichting FBO Oranjewoud haar 87% belang in NDC Mediagroep verkocht aan het Belgische Mediahuis Groep. Jorrit Volkers, voorzitter van Stichting FB Oranjewoud wordt commissaris bij NDC Mediagroep. Dit was bedongen bij de verkoop van het belang.

## Geschiedenis

De stichting ontstond in 2012 toen de Rabobank de Friesland Bank overnam. De Friesland Bank heeft voordat ze werd overgenomen een deel van haar vermogen overgedragen aan de Stichting Friesland Bank.
Het eigendom van de stichting was bij de start een deel van het vermogen van Friesland Bank: 11 procent van de aandelen van Van Lanschot Bankiers, het landgoed Oranjewoud, de kunst van Friesland Bank en zo'n € 25 miljoen in contanten. In totaal was er direct 100 miljoen euro in kas. In 2020 nam de stichting voor 1 symbolische Euro de aandelen van de gemeente Groningen over in de luchthaven Groningen - Eelde.

## Externe link

* Officiële website
# Enkel

In de menselijke anatomie is de enkel het gebied dat de voet en het onderbeen verbindt. Met de enkel wordt dit gebied bedoeld zoals het zich uitwendig vertoont. De enkel is herkenbaar aan twee zichtbare knobbels. De knobbel aan de buitenzijde van het been (of malleolus lateralis) is het onderste uiteinde van het kuitbeen, de knobbel aan de binnenzijde van het been (of malleolus medialis) is het onderste uiteinde van het scheenbeen.
Het woord enkel is waarschijnlijk verwant met het Latijnse angulus of Griekse ἀγκύλος ankúlos, wat 'gebogen' betekent.
De enkel is een gewricht. In de medische wereld wordt met de enkel alleen het bovenste spronggewricht aangeduid. In het algemene spraakgebruik worden beide spronggewrichten gezamenlijk beschouwd als de enkel.

## Bovenste spronggewricht

Het bovenste spronggewricht of articulatio talocruralis zorgt voor de op- en neerbeweging van de voet. Hiermee kan de voet 30° omhoog worden getrokken (dorsaalflexie) en 50° naar beneden worden gestrekt (plantairflexie). Het bovenste spronggewricht is een scharniergewricht en verbindt het scheenbeen (tibia) en kuitbeen (fibula) met het sprongbeen (talus). De onderste uiteinden van het scheenbeen en het kuitbeen vormen samen de enkelvork die het sprongbeen als het ware omvat.
De kuitspier zorgt met de achillespees voor het strekken van de voet door het hielbeen (of calcaneus) omhoog te trekken. De musculus tibialis anterior zorgt voor het omhoogtrekken van de voet.

## Onderste spronggewricht

Het onderste spronggewricht (of articulatio talotarsalis) zorgt voor het kantelen van de voet. De voetzool kan hiermee 30° naar binnen worden gekanteld (inversie) en 20° naar buiten (eversie). Het onderste spronggewricht wordt gevormd door drie gewrichtsvlakken tussen drie voetwortelbeentjes: sprongbeen (talus), het hielbeen (calcaneus), en os naviculare

## Enkelverstuiking

Een veel voorkomende blessure van de enkel is verstuiking. Dit kan optreden wanneer de voet naar binnen zwikt (inversietrauma). Een of meer van de buitenbanden van het enkelgewricht worden dan te ver uitgerekt of gescheurd. Een verstuiking van de enkel is onmiddellijk zichtbaar doordat een flinke eivormige zwelling ontstaat aan de buitenzijde van de enkel. De enkel is pijnlijk, vooral bij binnenwaartse beweging en het is moeilijk of onmogelijk om er op te staan.
# Arabische meeszanger

De Arabische meeszanger (Curruca buryi synoniem: Sylvia buryi) is een zangvogel uit de familie van Sylviidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in het hoogland van Zuidwest-Arabië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Arabische meeszanger op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Moltoni's baardgrasmus

Moltoni's baardgrasmus (Curruca subalpina synoniem: Sylvia subalpina) is een zangvogel uit de familie van Sylviidae.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op de West-Mediterrane eilanden, waaronder de Balearen, Corsica en Sardinië. Ook komt de soort voor in het noordwesten van het Italiaanse vasteland.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Moltoni's baardgrasmus op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Pâte à bombe

Een pâte à bombe is een kookschuim en vormt een basis voor desserts zoals chocolademousse en tiramisu. Het bestaat uit opgeklopt eigeel waaraan gekookte suikersiroop aan toegevoegd wordt, die samen verder opgeklopt worden.
# Game Over (boek)

Game Over is een Nederlands boek van Jasper Boks uit 2019. In dat jaar stopte Raymond van Barneveld als professioneel darter. In het boek wordt Barney gevolgd in het voorlopig laatste jaar van zijn carrière.

## Inhoud

De man die schuilgaat achter Barney is een depressieve, onzekere man. Van Barnevelds laatste wereldtitel dateert van 2007 en zijn laatste grote individuele prijs van 2014. Winnen is niet meer vanzelfsprekend. Er is veel veranderd: hij is opa, heeft suikerziekte en is de underdog. Daarbij komen overvallers die het hebben voorzien op zijn woning én een scheiding. De drang om de beste te willen zijn en de pijn van een nederlaag zijn echter gebleven. Jarenlang heeft hij alles geprobeerd om de tijd terug te draaien, maar hij kwam tot het besef dat het een onbegonnen strijd is. Eind 2019 stopte hij als professioneel darter.

## Andere verschijningsvormen

* Het boek verscheen ook als E-book.
* Op YouTube en Spotify is het gratis te beluisteren als luisterboek.

## Opmerkingen

* In 2021 keerde van Barneveld terug als professioneel darter.
* ↑ https://www.bol.com/nl/nl/p/game-over/9200000121652504/. Gearchiveerd op 17 juli 2021.
* ↑ Flaptekst boek
* ↑ https://sportnieuws.nl/dartnieuws/hij-flikt-het-raymond-van-barneveld-heeft-zijn-tourkaart-binnen/. Gearchiveerd op 17 juli 2021.
# Kompastermiet

De kompastermiet (Amitermes meridionalis) is een termiet die behoort tot de familie Rhinotermitidae. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Walter Wilson Froggatt in 1898. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Termes meridionalis gebruikt.

## Kenmerken

De soldaten hebben een lichaamslengte van 4 tot 6 millimeter. De mandibels van de soldaten hebben een enkel tandachtig uitsteeksel aan de binnenzijde.

## Leefwijze

De soort komt voor in Australië en leeft in drogere vlakten die periodiek overstromen.

### Nestbouw

De termieten maken nesten van 3 tot 4 meter hoog en 2,5 meter breed. De heuvels hebben een afgeplatte, wigvormige, bladachtige vorm. Een gebied met veel van dergelijke heuvels doet enigszins denken aan een kerkhof.
De nesten zijn altijd zo gebouwd dat de zon op het heetst van de dag op de 'bladrand' van het nest schijnt en niet op het veel grotere oppervlak aan weerszijden. De hoofdassen worden dan ook altijd in noord-zuid-richting aangelegd. Dit dient om oververhitting van het nest te voorkomen. Hieraan heeft de soort zijn naam 'kompastermiet' te danken.
* ↑ Kleine Winkler Prins (1980). Dieren encyclopedie deel 8: STI - VU. Winkler Prins, Pagina 2293. ISBN 90 10 02845 3.
* ↑ OzAnimals.com - Australian Wildlife, Magnetic Termite Amitermes meridionalis.
* 1 2 3 Marcon (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium, p. 70. ISBN 90-6113-334-3.
* ↑ Encyclopædia Britannica, Termite. Gearchiveerd op 17 augustus 2023.
# Sassenhein

Sassenhein is een particulier natuurgebied in de gemeente Groningen, gelegen ten zuiden van het dorp Haren in de Westerpolder. Het gebied bestaat uit twee veenplassen, de Noord- en de Zuidplas. Bij de Noordplas staat een paviljoen. De meertjes zijn vooral geliefd bij vissers en natuurliefhebbers.
Ze zijn gelegen tussen de hoger gelegen gebieden van de Hondsrug en het Hoornsediep, in een laagveengebied welke ongeveer 6000-3000 jaar geleden is ontstaan in het beekdal van de Drentsche Aa.

## Verklaring van de naam

De naam is afgeleid van de namen van de eerste eigenaar van de plassen en van het paviljoen Hein Aalderink en zijn vrouw Saskia (Sas(kia) en Hein → Sassenhein). Het gebied heeft de naam gekregen als eerbetoon voor het streven van de twee voor het behoud ervan. Bij het paviljoen staat een beeld van Hein Aalderink. Omdat de naam lijkt op die van Sassenheim wordt hij nog al eens verkeerd uitgesproken.
De visvijvers waren oorspronkelijk petgaten, ontstaan uit de Harenermaar, die door Aalderink werden gekocht en bestemd voor de vissport. Bij zijn overlijden in 1939 liet hij het bezit na aan een stichting met de uitdrukkelijke bepaling dat de visplassen en de accommodaties niet vervreemd mochten worden. Uiteindelijk leidde dit tot grote financiële problemen, omdat er onvoldoende financiële middelen waren voor het onderhoud en de exploitatie. Er was een statutenwijziging nodig om het paviljoen te kunnen verkopen. In oktober 2011 kon het gebouw verkocht worden aan een horeca-exploitant en met de opbrengst konden de opgelopen schulden worden weggewerkt.
# Glasfusing

Glasfusing (ook wel gesmoltenglas- en smeltendglastechniek) is een techniek die in de glaskunst wordt gebruikt waarbij stukjes of repen glas van dezelfde of verschillende kleuren samengevoegd worden door ze gedeeltelijk te versmelten. Glasfusing biedt zo ook de mogelijkheid om de verschillende kleuren van glasdelen met elkaar te laten vervloeien of te vermengen.

## Techniek

De verhitting vindt gewoonlijk plaats in een elektrische of gasgestookte oven. Twee of meer stukken gekleurd glas worden op elkaar gelegd of overlappen elkaar en worden verhit tot temperaturen variërend van 593°C tot 816°C. Hierbij moet erop worden gelet dat glazen met een verschillende uitzettingscoëfficiënt – onder andere afhankelijk van de gebruikte kleurpigmenten in het glas – niet samengesmolten kunnen worden, anders zal het gecreëerde object tijdens het afkoelen of daarna breken. Veel glaskunstenaars beperken zich daarom tot glas van één fabrikant. Na afkoeling kunnen er bovendien alsnog scheuren in het versmolten glas springen bij grote temperatuursschommelingen. Kunstwerken gemaakt met de techniek Glasfusing kunnen zowel voor binnen- als buitenshuis geplaatst worden. Er kan zowel in het platte vlak als driedimensionaal gewerkt worden. Zo worden glasdeuren of wanden met deze techniek gerealiseerd. Bij een ruimtelijke toepassing, zoals een glasbeeld, dient een reliëfbodem in de oven gelegd te worden, waaroverheen de gekleurde glaslagen worden gelegd; deze zullen al smeltend de vorm van het reliëf overnemen.

## Geschiedenis

Hoewel de exacte oorsprong van de glasfusingtechniek niet met absolute zekerheid vaststaat, is er wel archeologisch bewijs, dat reeds de Egyptenaren 2000 jaar v.Chr. bekend waren met de basistechniek. Sommige historici menen evenwel, dat de allereerste fusingtechnieken pas door de Romeinen zijn ontwikkeld en verder verspreid binnen hun invloedssfeer.
Tot de ontwikkeling van het glasblazen was fusing de enige manier om objecten van glas te vervaardigen. Glasfusing is daarna in de vergetelheid geraakt, met uitzondering van een korte periode van opleving gedurende de renaissance.

## Twintigste eeuw

In het begin van de 20e eeuw en dan vooral vanaf de jaren zestig in de Verenigde Staten heeft glasfusing weer aan populariteit gewonnen. Ook in Nederland en België is de belangstelling voor de fusingtechniek enorm toegenomen. In de glaskunst neemt glasfusing een belangrijke plaats in naast andere technieken, zoals glasblazen, glasbeeldhouwkunst en glas-appliqué oftewel 'gelijmd glas'.

## Kunstenaars

* Frans Houben
* Sjaak Smetsers
* Angenelle Thijssen
* Linda van Huffelen
* Claudia Kuyken

## Nederlandstalige boeken

Er bestaat niet veel naslagwerk over de techniek van glasfusing in de Nederlandse taal. In 2007 kwam het boek Glasfusing - de techniek in de praktijk uit van Ellen Prinse. In 2011 is er een verzamelboek over diverse technieken van glasbewerken uitgekomen van Martine Knoppert, titel Glasbewerken. Glasfusing is een van de vele hoofdstukken.
# Philip Hopman

Philip Hopman (Egmond aan den Hoef, 16 juli 1961) is een Nederlands illustrator.

## Biografie
### Jeugd en opleiding

Hopman werd geboren in Egmond aan den Hoef. Zijn vader had een tulpenkwekerij waar hij tijdens de schoolvakanties altijd in meehielp. Op de basisschool was hij altijd al graag bezig met tekenen. Hij studeerde na zijn middelbare school aan de Rietveldacademie (afgestudeerd in 1985) met Thé Tjong-Khing, Lidia Postma en Harrie Geelen als docenten.

### Loopbaan

Hopman heeft een groot aantal boeken geïllustreerd, waaronder heruitgaven van Annie M.G. Schmidts Wiplala (2007) en Wiplala weer (2009), en kreeg een Zilveren Penseel voor 22 Wezen (tekst Tjibbe Veldkamp, 1998). Daarnaast verzorgde hij in 2003 (Het Zwanenmeer, Francine Oomen), 2006 (Laika tussen de sterren, Bibi Dumon Tak) en 2008 (Vlammen, Hans Hagen) de illustraties van het Kinderboekenweekgeschenk voor het CPNB. In 2010 maakte hij met Daan Remmerts de Vries het Kinderboekenweekgeschenk voor kleuters: Stimmy of het oerwoud in de stad. Sinds 2012 maakt Philip samen met Ted van Lieshout de serie over Boer Boris, die met zijn broertje en zusje en een hoop beesten op een boerderij woont.
# Bas Heijne

Bastiaan Johan (Bas) Heijne (Nijmegen, 9 januari 1960) is een Nederlandse schrijver, vertaler en interviewer.

## Levensloop

Heijne groeide op in Zwanenburg en ging naar de middelbare school in Badhoevedorp. Hij studeerde Engelse taal- en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam.
In 1983 debuteerde hij als schrijver met de roman Laatste woorden. Hij schreef tussen 1984 en 1990 reisverhalen voor het tijdschrift De Tijd en daarna tot en met 1992 voor HP/De Tijd. Een deel van deze verhalen werd later gebundeld in Vreemde reis.
Zijn tweede roman, Suez, verscheen in 1992. Heijne is sinds 1991 als essayist verbonden aan NRC Handelsblad, de krant waarvoor hij van 2001 tot 2018 ook iedere week een column verzorgde. Zijn essaybundel De wijde wereld werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs.
Hij heeft werk vertaald van Evelyn Waugh, E.M. Forster en Joseph Conrad. In 2003 heeft hij het toneelstuk Van Gogh geschreven dat werd gespeeld door ZT Hollandia. In 2005 sprak Heijne de jaarlijkse Mosse-lezing uit en ontving hij de Henriette Roland Holst-prijs voor Hollandse toestanden, een verzameling columns die hij voor NRC Handelsblad schreef. In 2008 presenteerde Heijne het televisieprogramma Zomergasten van de VPRO. In 2018 maakte Heijne de vierdelige serie Onbehagen (Human en VPRO) waarin hij onderzoekt waarom de idealen van onze beschaving steeds verder onder druk komen te staan.

## Couperus

In 2013 hield Heijne de Huizingalezing De betovering van de wereld over Louis Couperus. In datzelfde jaar verscheen ook een documentaire over Couperus naar een door Heijne geschreven scenario. Eerder had hij al het essay Het gezicht van Louis Couperus (1996) gepubliceerd. In 2014 werd zijn essay Angst en schoonheid. Louis Couperus, de mystiek der zichtbare dingen bekroond met de tweejaarlijkse J. Greshoff-prijs.

## P.C. Hooft-prijs

In december 2016 werd Heijne de P.C. Hooft-prijs 2017 toegekend, voor zijn beschouwend proza. De prijs is hem uitgereikt op 18 mei 2017. De jury roemt hem als een "een schrijver met een bijzondere positie als columnist en essayist, die over een enorme verscheidenheid aan actuele onderwerpen en kwesties schrijft. [...] Zijn werk geeft een vernieuwende impuls aan wat literatuur in maatschappelijke zin betekenen kan. [...] Vooral de vorm waarin hij dat doet is bijzonder: hij schrijft als een denker én denkt als een lezer."