OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Biografielijst Vy
## Vyd

* Matěj Vydra (1992), Tsjechisch voetballer
* Vydūnas (1868-1953), Pruisisch-Litouws schrijver en filosoof

## Vyg

* Lev Vygotski (1896-1934), Joods-Russisch psycholoog, filosoof en kunstenaar

## Vyk

* Vykintas (? - ca. 1253), hertog van Samogitië

## Vyl

* Maksim Vylegsjanin (1982), Russisch langlaufer

## Vyn

* Amaat Vyncke (1850-1888), Belgisch missionaris en Vlaams activist
* Camiel Vyncke (1940), Belgisch wielrenner
* Pascal Vyncke (1985), Belgisch schrijver
* Volodymyr Vynnytsjenko (1880–1951), Oekraïens schrijver en politicus
* Loukas Vyntra (1981), Tsjechisch-Grieks voetballer

## Vys

* Ovidijus Vyšniauskas (1957), Litouws zanger

## Vyt

* Vytautas de Grote (1350-1430), grootvorst van het Grootvorstendom Litouwen
* Vytenis, vorst van Litouwen
* Kurt Vyth (1910-1977), Nederlands ondernemer en sportorganisator

## Vyv

* Syd van der Vyver (1920-1989), Zuid-Afrikaans autocoureur
# Biografielijst Wd
## Wdo

* Dariusz Wdowczyk (1962), Pools voetballer en voetbaltrainer
# Devons Road (DLR)

Station Devons Road is een station van de Docklands Light Railway tussen de wijken Bromley-by-Bow en Poplar in de borough Tower Hamlets in het oosten van de Britse metropool Groot-Londen. Het station ligt aan de Stratford Branch en werd geopend in 1987.
# Elzenstromakelkje

Het elzenstromakelkje (Rutstroemia conformata) is een schimmel die behoort tot de familie Rutstroemiaceae. Het leeft saprotroof op stelen en nerven van gevallen bladeren van els (Alnus). Het komt voor op vochtige plaatsen in elzenbossen. Het vormt apothecia.

## Kenmerken

De sporen zijn elliptisch, aan de uiteinden iets spits, en meten 10-12 x 5-5,5 µm. De asci zijn 8-sporig, cilindrisch-clavaat en meten tot 110 x 6-7 µm. De sporen liggen uniseriaat in de ascus. De parafysen zijn cilindrisch en hebben een top met een dikte tot 4 µm.

## Verspreiding

In Nederland komt het elzenstromakelkje matig algemeen voor. Het staat op de rode lijst in de categorie 'Bedreigd'.
* ↑ (en) Index Fungorum
* 1 2 NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* ↑ (fr) Base de donnees mycologique
# Palazzo Ducezio

Het Palazzo Ducezio is het stadhuis van Noto, een stad op het Italiaanse eiland Sicilië. Het in oorsprong stadspaleis van adellijke families is vernoemd naar Ducetius (Latijn) of Duketios (Oudgrieks). Ducetius was een Siceel en heerste in Centraal-Sicilië in de 5e eeuw v.Chr.
Het gelijkvloers is 18e-eeuws. De bouwstijl is laatbarok tot rococo. Het paleis is geïnspireerd door de Lodewijk XV-stijl in Frankrijk.
De eerste verdieping is evenwel 20e-eeuws.

## Historiek

Na de zware aardbeving van 1693 op Sicilië dienden grote delen van het eiland heropgebouwd te worden. Dit was ook zo in Noto. Edellieden vonden dat ze dichter bij de kathedraal moesten wonen, dus dichter bij het centrum van de macht der geestelijken. De kathedraal werd heropgebouwd en zo bouwden edellieden hun Palazzo Ducezio tegenover de kathedraal. De architect was Vincenzo Sinatra. Van 1740 tot 1760 werd er gebouwd aan het Palazzo Ducezio. Het gelijkvloers gebouw werd helemaal afgewerkt in de 19e eeuw. De spiegelzaal dateert van die tijd (1830), alsook de allegorische schildering van Ducetius (1826). Na de eenmaking van Italië werd het Palazzo Ducezio stadhuis. De spiegelzaal werd gebruikt als ontvangstzaal door het stadsbestuur.
Tijdens de jaren 1949-1951 verrees de eerste verdieping in neobarokstijl; de architect was Francesco La Grassa. Vele stadsdiensten zijn sindsdien evenwel ondergebracht in andere panden. Het Palazzo Ducezio is deel van het UNESCO werelderfgoed dat alle barokgebouwen van Val di Noto omvat.
* ↑ (en) Ducetius. Articles on ancient history. Livius (1995).
* ↑ (it) Scheda: Palazzo Ducezio. Palazzo in Sicilia. Beni Culturali on line (2017).
* ↑ (it) Palazzo Ducezio. The World of Sicily (2023).
* ↑ (it) Palazzo Ducezio (Municipio): stupendo palazzo nobiliare, nel cuore del barocco netino, che ospita la suggestiva Sala degli Specchi. Noto. Siracusa Turismo (2011). Gearchiveerd op 27 maart 2023. Geraadpleegd op 27 maart 2023.
# Linnaeushof 45-46 (Amsterdam)

Linnaeushof 45-46 te Amsterdam is terrein waarop twee schoolgebouwen staan aan het Linneaushof in Amsterdam-Oost. De gebouwen hebben een gemeenschappelijke toegangspoort aan de zuidkant van het hof. Boven die toegangspoort is in een stemmig tegeltableau de naam van het scholencomplex te lezen: "St-Lidwina Leerschool Anno 1927".

## Linnaeushof 46

De buurt van het Linnaeushof behoorde eerst toe aan de gemeente Watergraafsmeer. Daar ontstond vlak voor de overname door de gemeente Amsterdam een Roomse enclave. De katholieken hadden grond gekocht voor plaatsing van wat uiteindelijk de Hofkerk zou worden, maar keek ook naar de toekomst met woningen en scholen etc. De parochie schakelde architect Paul de Jongh in voor een schoolgebouw (voorbereidende school genaamd Maria Goretti) aan de zuidkant van het hofje, maar wel aan het hofje. Toen de bouw begon was De Jongh al overleden, architect Jac. Duncker begeleidde het verder. In september 1925 kon de bewaarschool geopend worden. De toegepaste bouwstijl is rationalisme, met strakke bouw; bijna alle onderdelen zijn rechthoekig uitgevoerd.
Dit voorgebouw werd in 2016 tot gemeentelijk monument verklaard.

## Linneaushof 45

Bij een bewaarschool hoort ook een lagere school. De parochie van de Martelaren van Gorcum vroeg daarom in juni 1926 een bijdrage aan tot de bouw van een dergelijke school, waar 289 leerlingen verdeeld over zeven klassen onderdak konden vinden. Omdat de architect Paul de Jongh van de bewaarschool was overleden, werd deze school ontworpen door Gebroeders Kraaijvanger en de bouw opnieuw begeleid door Jac Duncker. De Gebroeders Kraaijvanger zouden ook het aanpalende klooster ontwerpen. Op de grens van januari/februari 1928 werd de school ingezegend. Het gebouw was bestemd voor lager onderwijs voor meisjes aansluitend op de bewaarschool; er werden naaicursussen gegeven, beheer was in handen van de congregatie van de Zusters van het Arme Kind Jezus in Simpelveld.
Dit gebouw is in de stijl van de Amsterdamse School neergezet. Die stijl is terug te vinden in de kleurstelling van baksteen, en deuren, metselverbanden; er zijn tevens uitstekende geveldelen, er is glas-in-lood in de trappenhuizen. Op het gebouw wordt met knalgele ijzeren letters "St-Lidwinaschool" aangegeven in de typografie van de bouwstijl.

## Afbeeldingen

* Tegeltableau boven de poort (februari 2020)
* Letters op nr. 45 in Amsterdamse Schoolstijl (mei 2020)
* Metselverband nr. 45 (mei 2020)
* Monumenten Inventarisatie Project
* Vrienden Nederlands Tegelmuseum
* Amsterdamse School
* ↑ De Maasbode, 30 september 1925, R.K. Scholenbouw
* ↑ DE Tijd, 22 juni 1926, Bouw school 45
* ↑ De Tijd, 28 januari 1927, aanbesteding lagere school
* ↑ De Tijd, 1 februari 1928, Inzegening school 45
# Mauritskade 56 (Amsterdam)

Mauritskade 56 is een gebouw met een adres aan de Mauritskade in Amsterdam-Oost maar ligt in wezen aan het Oosterpark.
Al in 1928 waren er plannen voor een tweede openluchtschool voor het zieke kind. Al eerder was een dergelijke school gebouwd in de Frederiksstraat; het gebouw grensde aan het Vondelpark. De gemeente Amsterdam zocht een geschikt terrein en kwam uiteindelijk uit bij het Oosterpark. Om er te kunnen bouwen moest een speeltuin verplaatst worden. Hier werd rond 1930 gebouwd aan de Tweede Openluchtschool voor het zieke kind. De Dienst der Publieke Werken met Pieter Lucas Marnette zorgde voor het ontwerp. Zij kwamen met een langgerekt schoolgebouw in de stijl van de Amsterdamse School, maar dan in verstrakte vorm (geen ronde gevelelementen) enigszins vermengd met een landelijk uiterlijk (lage muren, hoge kap). Opening vond plaats in april 1931. Op de bouwstijl was kritiek, aan de Cliostraat was namelijk de Eerste Openluchtschool voor het Gezonde Kind neergezet in een veel moderner uiterlijk, maar die was dan ook ontworpen door Jan Duiker. De zieke leerlingen, vaak met luchtwegaandoeningen werden van de "normale" lagere school hiernaartoe verplaatst, kregen vaak les in de frisse lucht (er was een binnen- en buitenklas), moesten overdag een uurtje buiten rusten en kregen soms een behandeling met de hoogtezon. Door de zes leslokalen op het zuid(oosten) te plaatsen kreeg men ook gezond licht binnen. Het schoolgebouw zou 230.000 gulden hebben gekost. Als na een schooljaar het kind weer gezond was keerde het terug naar de gewone lagere school. Nadat de school (die verschillende namen kende) hier in 2003 vertrok, diende het gebouw enige tijd tot kantoor. In de 21e eeuw dient het gebouw (deels) tot kinderdagverblijf en sluit de speelplaats Oosterpark met Speelslinger Oosterpark aan op het voorliggende terras.
In maart 2001 is het gebouwd tot gemeentelijk monument verklaard.
Een van de leerlingen die hier een jaar les had was Rob de Nijs.
* Monumenten Inventarisatie Project
* Kinderdagverblijf
* Monumentenkaart Amsterdam
* ↑ Algemeen Handelsblad, 28 februari 1928, Tweede Openluchtschool
* ↑ Het Volk, 14 april 1931, Opening
* ↑ Handelsblad, 19 april 1931, Opening Tweede Openluchtschool met omschrijving
# Mauritskade 57 (Amsterdam)

Mauritskade 57, Amsterdam is een gebouw met een adres aan de Mauritskade te Amsterdam, maar ligt in wezen tegen of in het Oosterpark.
Het gebouw werd neergezet op het dan net geruimde gedeelte van de Oosterbegraafplaats dat dan nog wel van botten etc. geschoond moet worden. De nabijgelegen terreinen waren in erfpacht gegeven aan het Koloniaal Instituut onder de voorwaarde dat zij financieel zou bijdragen aan het Laboratorium van Gezondheidsleer van de gemeente Amsterdam. De bouw werd een gezamenlijke operatie omdat het KI er een afdeling tropische hygiëne wilde vestigen. Aan de architect Bernard Springer van de Dienst der Publieke Werken werd om een ontwerp gevraagd. Namens de Universiteit van Amsterdam vertrokken Rudolph Hendrik Saltet, dr. J.J. van Loghem, W.J. de Groot en Springer naar Hamburg, Berlijn, Parijs en Londen om de daar reeds gevestigde laboratoria te bekijken. Daarna verliep de oplevering traag. Pas in 1913 begon Amsterdam met het schoonmaken van de terreinen; in 1914 ging de paalfundering de grond in. Vervolgens wilde geen bouwbedrijf zich wagen aan dit werk tegen de opgegeven prijs. Omdat geld en materiaal schaars was tijdens de Eerste Wereldoorlog werd een soberder ontwerp gemaakt. Vermoed wordt dat architect Jo van der Mey (ook van PW) zich er daarmee bemoeid heeft en ook Allard Remco Hulshoff als chef gebouwen aldaar. De invloeden zouden terug te vinden in de bouwstijl die niet (meer) past in/bij de klassieke stijl van Springer. Pas eind 1917 is het gebouw klaar. In de jaren twintig werd het gebouw te klein en werd er een verdieping op geplaatst. Ook het Zoölogisch Museum Amsterdam was er enige tijd gevestigd.
De extra verdieping verdwijnt weer in begin 21e eeuw en werd vervangen door twee nieuwe bouwlagen. Het laboratorium etc. is dan vertrokken en maakt rond 2013 plaats voor het Generator Hostel, een budgethotel.
Alhoewel het een monumentaal gebouw is, is het nog niet tot gemeentelijk monument dan wel rijksmonument verklaard.
* ↑ Het Vaderland, 30 juni 1911, KI
* ↑ Het nieuws van den dag, 14 november 1912, Nieuwe Hygiënisch Laboratorium
* ↑ De Dienst der Publieke Werken werkte als collectief; ontwerpen werden niet op naam gesteld.
# Muziekkoepel Oosterpark

De Muziekkoepel Oosterpark is een gemeentelijk monument in het Oosterpark in Amsterdam-Oost.
Al tijdens de plannen tot aanleg van het park in 1891 werd er door Leonard Springer een muziektent ingetekend. Er was ook al een plaats aangewezen; bij de vijver (die vijver doorkruist het hele park). De omgeving moest wachten totdat koningin Wilhelmina der Nederlanden de Linnaeusbuurt aandeed in de nazomer van 1898 in het kader van haar inhuldiging. In 1903 werd een poging gewaagd voor een nieuwe muziektent. Het zou tot 1907 duren voordat er definitief plannen tot plaatsing werden besproken. In november 1908 kwam pas de aanbesteding tot “het bouwen van een ijzeren muziektent” in het Oosterpark. Het ontwerp kwam toen van de Dienst der Publieke Werken.
De gemeentelijke dienst Monumenten en Archeologie vermoedt dat de muziektent nog in 1916 is aangepast tot haar huidige 20e/21e eeuwse staat; er moest toen een nieuw deel ingericht worden nadat weer een stuk terrein van de voormalige Oosterbegraafplaats was vrijgekomen. De muziekkoepel staat dan al jaren op de plaats die Leonard Springer het had toebedeeld.
Het bouwwerk werd op 3 juli 2012 tot gemeentelijk monument verklaard, nadat er in 2007 een onderzoek naar was gestart.
* Monumenten Inventarisatie Project
* Monumentenkaart Amsterdam
* ↑ Algemeen Handelsblad, 6 december 1891, Het Oosterpark
* ↑ Het Volk, 3 september 1903, Preadvies B&W
* ↑ Algemeen Handelsblad, 1 november 1907, Gemeentebegrooting 1908
Bokkenrijder · Bolgewas · Communicatie · Justus van Maurikbank · Leonard Springerbrug · Limietpalen Oosterpark · Monument voor de Tachtigers · Muziekkoepel Oosterpark · Nationaal monument slavernijverleden · Politiehond Albert · Rotsfontein Oosterpark · De Schreeuw · Speelslinger Oosterpark · Spelende kinderen · Spreeksteen · Tekststeen Julianaboom · De Titaantjes · Het westen ontvangt en ontmoet 't oosten
# Westferry (DLR)

Station Westferry is een station van de Docklands Light Railway in de Londense wijk Limehouse in de Docklands in het oosten van de mtropool Groot-Londen. Het station werd in 1987 in gebruik genomen. Het ligt tussen de stations Limehouse, Canary Wharf (station) en West India Quay.
# Renaultgebouw

Het Renaultgebouw is een monumentaal gebouw in Amsterdam-Oost, Watergraafsmeer. Het gebouw heeft drie adressen: Pauwenpad 1-3, Wibautstraat 224 en Prins Bernardplein 173-175
Het gebouw werd in 1958 en 1959 gebouwd aan het Mr. Treubplein voor de autofabrikant Renault (Règie Nationale des Usines Renault Frankrijk). Het ontwerp was afkomstig van architecten Wouter Sybrand van de Erve (1914-1994) en Rud. van der Heijden en werd in overleg met Renault vastgelegd. De architecten lieten zich beïnvloeden door Le Corbusier. Het gebouw zou dienen tot showroom, reparatiewerkplaats, magazijn en kantoren van de Franse fabrikant. Er was tevens een benzinepomp aanwezig. De directeur van Renault kwam in voorjaar 1957 naar Amsterdam om de plannen toe te lichten in het Amstel Hotel. Renault was toen na General Motors, Ford en Volkswagen de vierde autoverkoper van Nederland. Het is opgetrokken met een plint (waarin de showroom) met twee tot vier bouwlagen. Het geheel wordt gedragen door een betonskelet met paddenstoelkolommen; de buitengevels bevatten voornamelijk groenachtige glaspartijen, aluminium en tegelwerk. Renault was toentertijd populair in Nederland (op twee na grootste automerk dankzij de Renault Dauphine). Het bijzondere aan het gebouw was de grote hellingbaan, voor intern transport, maar ook toegang tot de parkgelegenheid op het dak. Onder het gebouw ligt ook een kelder van 55 bij 100 meter. Van boven af gezien laat het pand het midden zien tussen een trapezium (met drie rechte hoeken) en een rechthoek (met een schuine zijde). De gevel aan de Wibautstraat is 105 meter lang. Het geheel werd gebouwd met een budget van 6 miljoen gulden, maar inclusief inrichting zou dat oplopen tot 10 miljoen. Het gebouw werd 22 januari 1960 geopend in bijzijn van burgemeester Gijs van Hall. Vlak na de opening werd de naam Mr. Treubplein gewijzigd in Prins Bernhardplein.
In 2000 vertrok Renault naar Schiphol-Rijk.
Begin 21e eeuw werd het gebouw grondig gerenoveerd waarbij de oorspronkelijke gevel deels verloren ging. Ze werd vervangen door een aluminium gevel, die het pand een modernere aanblik zou moeten geven. Het werd toen verhuurd als bedrijfsverzamelgebouw, van waaruit ook Het Financieele Dagblad/ BNR Nieuwsradio ging werken. Het enige dat nog herinnert aan het verleden is de naam van het restaurant Dauphine vernoemd naar de Renault Dauphine. Ook Ebay en Marktplaats hebben hier hun kantoor.
Met de komst van Het Financieele Dagblad verscheen ook het beeld Beursmannetje van Pieter d'Hont op de stoep.
* Renaultgebouw in 1960
* Renaultgebouw in 2002
* Renaultgebouw
* I Amsterdam
* Gebouwd in Amsterdam
* De Volkskrant, 22 januari 1960, omschrijving van het gebouw
* Nieuwe Instituut met Wouter Sijbrand van de Erve
* Monumenten Inventarisatie Project
* ↑ Het Parool, 13 februari 1957, Volgend jaar hoofdkantoor
* ↑ Algemeen Handelsblad, 25 augustus 1959, Renault-veste
# Samos (gebouw)

Samos is een gebouw met 87 woningen in Amsterdam-Oost; het wordt in de volksmond De Tweeling genoemd.
Het is een van de grootste gebouwen in de buurt aan de noordelijke rand van het Amsterdam Science Park. Het is ontworpen door 24H Architecten, waar destijds Maartje Lammers en Boris Zeisser een architectenduo vormden. Het gebouw staat ingeklemd tussen de Ringvaart van de Watergraafsmeer en de Carolina MacGillavrylaan.
Het architectenduo kwam twee L-vormige gebouwen, die door middel van een plint contact hebben. Die plinten van beide toren sluiten hier niet op elkaar aan, maar zijn gestapeld. Dit geeft het resultaat dat de oostelijke flat geheel op de grond staat; de woontoren van de westelijke flat heeft als begane grond een open ruimte. Dat laatste resulteerde in een doorkijk van de laaggelegen polder naar de hooggelegen ringdijk. Ook de oostelijke toren heeft een dergelijke doorkijk maar dan in de hoedanigheid van een hal/doorgang. De flat is deels in het dijklichaam gebouwd, waardoor er in een driedimensionale paalfundering moest worden voorzien (niet alleen van boven naar beneden en van links naar rechts, maar ook schuin de grond in).
Het heeft ten opzichte van andere gebouwen in de directe omgeving een groot bouwvolume. Dit had tot gevolg dat het architectenduo aanpassingen in verband met zonlicht, geluidshinder (er ligt rangeerterrein Watergraafsmeer in de omgeving) en gevelisolatie moesten doorvoeren. Beide torens (een van veertien en een van zeventien verdiepingen) hebben een licht glooiende overstek meegekregen, waardoor op de hoger gelegen verdiepingen een luchtspouw ter isolatie kon worden toegepast. Het gebouw valt niet alleen door haar grootte op. De gevels bestaan uit een onregelmatig patroon van 80.000 Braziliaanse natuurleien, ramen en balkons. De natuurleien verschieten daarmee van onderaf van bruin naar grijs; het wordt omschreven als zijnde "langzaam opgaand in de lucht". Per lei moesten in verband met windkracht meerdere bevestigingen (nagels, haken en schroeven) aangebracht worden. Verticaal lopende houten strips (sierstijlen) lijken het gebouw enigszins kleiner te maken. Om de wind niet in te grote vlakken op te vangen zijn bijvoorbeeld perforaties aangebracht in de balkons.
Het gebouw werd juni 2012 opgeleverd en in 2013 genomineerd voor de nieuwbouwprijs.
* De architect, geraadpleegd 13 februari 2019
* Architectenweb, geraadpleegd 13 februari 2019
* Amsterdam woont
* Het Parool, 8 oktober 2013
* Samos op Vimeo door Peter Bartlema
# South Quay (DLR)

Station South Quay is een station van de Docklands Light Railway in het gebied Canary Wharf in de Londense borough Tower Hamlets. Het station werd in 1987 in gebruik genomen. Het ligt tussen de stations Heron Quays DLR station en Crossharbour & London Arena.
# Sonny Dagraed

Sonny Dagraed (ca. 1988) is een Belgisch kickbokser.

## Levensloop

Dagraed groeide op in een kermisgezin. Op 18-jarige leeftijd begon hij met vechtsport.
In november 2017 behaalde hij te Merchtem de ISKA-wereldtitel K-1 in de categorie -70kg tegen de Japanner Takeo Shiragami. Eerder werd hij reeds Vlaams en Beneluxkampioen.

### Bronnen

* (en) Fiche Sonny Dagraed, Tapology
* (en) Fiche Sonny Dagraed, World Association of Kickboxing Organizations

### Noten

* ↑ Fiche Sonny Dagraed, muaythaitv.be
* ↑ Laurette Ingelbrecht, Foorkramersfamilie Dagraed smeekt om weer aan de slag te mogen, Krant van West-Vlaanderen, 21 augustus 2020
* 1 2 Liesbeth Bernolet & Jelle Beuckelaers, Twee Merchtemnaren pakken wereldtitel kickboksen in eigen huis, Ring-TV, 26 november 2017
* ↑ Wereldtitels voor Anke Van Gestel en Sonny Dagraed, Het Nieuwsblad, 29 november 2017
# Station Hardinxveld Blauwe Zoom

Station Hardinxveld Blauwe Zoom is een Nederlands spoorwegstation in de gemeente Hardinxveld-Giessendam aan de MerwedeLingelijn, onderdeel van de Betuwelijn. Het station werd in gebruik genomen op 11 december 2011.
Hardinxveld Blauwe Zoom ligt tussen de stations Hardinxveld-Giessendam en Sliedrecht, bij de wijk De Blauwe Zoom. Opmerkelijk is dat de naam van het station verwijst naar Hardinxveld, terwijl de wijk en het station gelegen zijn in het Giessendamse gedeelte van het dorp Giessendam - Neder-Hardinxveld.
Het station heeft 1 perron aan 1 spoor en heeft verder een Kiss & Ride-plek en een aantal parkeerplaatsen. Qbuzz rijdt in principe tussen Dordrecht en Gorinchem elk kwartier, maar omdat een groot gedeelte van deze lijn enkelsporig is, wordt dit station maar eens per half uur bediend. Qbuzz rijdt op de MerwedeLingelijn met moderne lightrail-voertuigen.

## Bediening

Het station wordt in de dienstregeling 2025 door de volgende treinserie bediend:
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| 7200 | Stoptrein (Qbuzz) | Dordrecht – Hardinxveld Blauwe Zoom – Gorinchem – Geldermalsen | Rijdt onder de formule van R-net. |

## Afbeeldingen

* Station in 2019
* Station in 2024
* GTW van R-NET op het station
* Perron
* ↑ In- en uitstappers regionaal spoor (2014), www.zuidelijkerandstad.nl
0: Elst · 1: Vork · 6: Valburg · 11: Zetten-Andelst · 15: Hemmen-Dodewaard · 17: Opheusden · 21: Kesteren · 25: Schaapsteeg · 27: Echteld · 33: Tiel · 35: Tiel Passewaaij · 37: Wadenoijen · 41: Utrechtsche Straatweg · 45: Geldermalsen · 51: Beesd · 55: Rhenoy · 58: Leerdam · 66: Arkel · Gorinchem Noord · 71: Gorinchem · 73: Schelluinen · 75: Giessen-Nieuwkerk · 77: Boven Hardinxveld · 78: Hardinxveld-Giessendam (1885) · 79: Hardinxveld-Giessendam (1957) · 80: Gasfabriek · Hardinxveld Blauwe Zoom · 84: Sliedrecht · 87: Sliedrecht Baanhoek · 90: 't Visschertje · 91: Dordrecht Stadspolders · 94: Dordrecht
Alphen a/d Rijn · Arkel · Barendrecht · Bodegraven · Boskoop · -Snijdelwijk · Boven Hardinxveld · Capelle Schollevaar · De Vink · Delft · -Campus · Den Haag: -Centraal · -HS · -Laan van NOI · -Mariahoeve · -Moerwijk · -Ypenburg · Dordrecht · -Stadspolders · -Zuid · Gorinchem · Gouda · -Goverwelle · Hardinxveld: -Blauwe Zoom · -Giessendam · Hillegom · Lansingerland-Zoetermeer · Leiden: -Centraal · -Lammenschans · Nieuwerkerk a/d IJssel · Rijswijk · Rotterdam: -Alexander · -Blaak · -Centraal · -Lombardijen · -Noord · -Stadion · -Zuid · Sassenheim · Schiedam Centrum · Sliedrecht · -Baanhoek · Voorburg · Voorhout · Voorschoten · Waddinxveen · -Noord · -Triangel · Zoetermeer · -Oost · Zwijndrecht
Geplande stations: Gorinchem Noord · Hazerswoude-Koudekerk
Voormalige stations: zie de lijst van voormalige spoorwegstations in Zuid-Holland