OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# King George V (DLR)

King George V is een station van de Londense Docklands Light Railway.

## Geschiedenis

In 2005 konden de treinen van de Docklands Light Railway na het vertrek uit Canning Town alleen in zuidelijke richting naar Royal Victoria. In hetzelfde jaar ontstond er een nieuw traject vanaf Canning Town richting Woolwich. De treinen zouden via West Silvertown, Pontoon Dock, London City Airport terechtkomen op het eindstation King George V.

## Het station vandaag de dag

Het station is een van de weinige Docklands Light Railway stations die zich op straatniveau bevinden. Het heeft een directe verbinding met de Woolwich Ferry en het busstation van North Woolwich. Het was op een loopafstand van het Noorth Woolwich station van de Silverlink. Dat station is nu gesloten.
Sinds 2009 is King George V niet meer het eindpunt van de lijn. De lijn werd verlengd met een tunnel onder de Theems naar Woolwich Arsenal.

## Dienstregeling
### Richting Londen

Elke tien minuten rijdt er een trein in de richting van Bank in de City. Daarnaast rijdt er ook elke 10 min een DLR naar Stratford International langs de nieuwe lijn die werd aangelegd naar aanleiding van de Olympische spelen van 2012 De reistijd naar Canning Town met eventuele overstap op de Jubilee Line bedraagt 9 minuten. 14 minuten reistijd geldt voor Poplar met eventuele overstap op de Docklands Light Railway richting Lewisham en Stratford. Een reis naar Bank in het centrum van Londen kost 24 minuten.
* ↑ Transport for London, Transport for London, 2023 Station annualised entries and exits. Gearchiveerd op 24 september 2024. Geraadpleegd op 24 september 2024.
# Linnaeushof 43-44 (Amsterdam)

Linnaeushof 43-44, Amsterdam is een gebouw aan het Linnaeushof in Amsterdam-Oost.
Het Linnaeushof ligt in een gebied dat tot 1921 behoorde aan de gemeente Watergraafsmeer. Rond het hof werden woningen gebouwd, de Hofkerk en scholen. Als bijna laatste gebouw kwam in 1931 een klooster gereed van de zusters van het Arme Kind Jezus. Het kreeg de naam Clara Feyklooster, vernoemd naar Clara Fey (1815-1894), stichtster van deze congregatie te Aken, later verplaatst naar het Zuid-Limburgse Simpelveld. Architecten waren de Rotterdamse broers Herman en Evert Kraaijvanger (later Kraaijvanger Architects). Een Amsterdamse aannemer zou het voor circa 120.000 gulden bouwen.
In 1945 ontving het klooster via een schenking van een broer van een van de zusters een beeld van Christus die een wereldbol draagt. Het werd boven een van de deuren van het klooster geplaatst. Na meer dan een halve eeuw trokken de zusters zich terug in Simpelveld en Cadier en Keer. Zij namen daarbij beelden en andere kunstobjecten mee. De vestiging in Cadier en Keer sloot niet veel later. In 2005 werd het beeld teruggegeven aan Amsterdam en aan de gevel van het voormalige klooster herplaatst.
Het gebouw is vanaf 12 januari 2016 een gemeentelijk monument.
# East India (DLR)

Station East India is een station van de Docklands Light Railway in de Londense wijk Leamouth (Blackwell) in het oostelijk deel van de Britse metropool Groot-Londen. Het station werd in 1994 in gebruik genomen. Het ligt tussen de stations Blackwall, en Canning Town.
# Rin Kinoshita

Rin Kinoshita (18 oktober 2001) is een Japans skeletonracer.

## Carrière

Kinoshita speelde baseball en volleybal voordat hij begon met skeleton. Kinoshita maakte zijn wereldbekerdebuut in het seizoen 2021/22 waarin hij aan vier wedstrijden deelnam, hij eindigde 32e in de eindstand.

## Resultaten
### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Rang |
| 2021/2022 | 32e |
# Rode wolhaarbuidelrat

De rode wolhaarbuidelrat (Caluromys lanatus) is een opossum soort uit Zuid-Amerika. Zijn leefgebied is beperkt tot vochtige bossen.
Net als elk ander soort van het geslacht Caluromys leeft de rode wolhaarbuidelrat voornamelijk in de boomtoppen. Ze verschillen van de andere leden van de opossum familie vanwege hun relatief grote encefalisatiequotiënt en een lager aantal jongen. De staart is lang en zwaar.
Het dier voedt zich voornamelijk met fruit, nectar, ongewervelden en kleine gewervelden.
Er worden zes ondersoorten onderscheiden:
* Caluromys lanatus lanatus – Paraguay, Argentinië en Rio Grande do Sul in Brazilië
* Caluromys lanatus cicur – noordoostelijk Colombia en noordwestelijk Venezuela.
* Caluromys lanatus nattereri – Bolivia en de Braziliaanse staten Mato Grosso en Mato Grosso do Sul.
* Caluromys lanatus ochropus – westelijk Brazilië en zuidelijk Venezuela
* Caluromys lanatus ornatus – zuidelijk Colombia, laaglanden van Bolivia, Ecuador en Peru, ten oosten van de Andes.
* Caluromys lanatus vitalinus – zuidoostelijk Brazilië.
* ↑ (en) Rode wolhaarbuidelrat op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gardner, A.L. (2005):"Caluromys (Mallodelphys) lanatus". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 3–4. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Allen, J. 2007. Genus Caluromys. Pp. 3-11 in A Gardner, ed. Mammals of South America. Chicago: The University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-28240-4
* ↑ Cable, R. (z.d.). Caluromys lanatus (western woolly opossum). Animal Diversity Web. Geraadpleegd op 21 december 2022
# Challem

Challem, artiestennaam van Joachim van Marrewijk (Zoeterwoude, 1994), is een Nederlandse pianist en componist.
In 2022 bracht Challem zijn eerste ep's uit op Spotify genaamd Santosha en Aparigraha. Op 2 september 2023 speelde hij in het Koninklijk Concertgebouw tijdens het Concertgebouw OPEN.

## Meer lezen

* Braam, Kees, Interview: Joachim van Marrewijk (Challem). Popunie Rotterdam (21 juli 2021).
* Musters, Rob, Pianist Challem fietst van optreden naar optreden: ‘Ik hoop dat ik vooraf ergens kan douchen’. BN DeStem (8 juli 2022).
* Live bij Dieuwertje: pianist Challem met muziek van zijn debuut-EP. NPO Klassiek (29 juli 2022).
* ↑ Agenda Concertgebouw OPEN.. Geraadpleegd op 11 januari 2024.
* MusicBrainz: ee373add-e012-4eb6-8de2-d9268065ed4b
# Coarctatio aortae

Een coarctatio aortae is een zeldzame aangeboren vernauwing van de aorta die zich doorgaans bevindt ter plaatse van de ductus van Botalli. De aandoening wordt meestal ontdekt bij baby's die slechts een paar weken oud zijn, maar soms komt het pas op volwassen leeftijd aan het licht.

## Klinisch beeld

Een ernstige coarctatio aortae wordt doorgaans ontdekt als de baby slechts enkele weken oud is. Door de vernauwing schiet de bloedtoevoer naar het onderste deel van het lichaam tekort. Het hart moet harder werken om het bloed toch rond te pompen, wat veel energie kost. Het kind is daardoor weinig actief, slaapt veel en drinkt slecht. Bij lichamelijk onderzoek zijn de pulsaties van de halsslagaders en de polsslagaders sterk doordat de bloedtoevoer naar het hoofd en de armen intact is, maar zijn de pulsaties in de liesslagaders zwak. Een mildere vernauwing wordt vaak pas op latere leeftijd ontdekt. Het is een van de oorzaken van hypertensie op jonge leeftijd. Doordat de bloedtoevoer naar de nieren tekortschiet ontstaat RAAS-activatie en daardoor hypertensie. Daarnaast blijkt vaak dat de patiënten altijd al een matige conditie hadden en niet goed meekonden komen met gymnastiek en sport, dit doordat de bloedtoevoer naar de benen tekortschiet. Daarnaast kunnen hartkloppingen en hoofdpijn voorkomen.

## Diagnose

Op de babyleeftijd wordt de diagnose gesteld doordat het kind niet goed drinkt, veel slaapt en weinig actief is. Bij lichamelijk onderzoek zijn de pulsaties van de liesslagaders zwakker die van de halsslagaders. Dit kan worden bevestigd door de bloeddruk aan de enkels te vergelijken met de bloeddruk aan de bovenarmen. Daarnaast kan een souffle aanwezig zijn. Op kinder- of jong-volwassenleeftijd wordt de diagnose doorgaans gesteld doordat sprake is van hoge bloeddruk, wat zeer ongebruikelijk is op jonge leeftijd. Van verminderde pulsaties hoeft op deze leeftijd niet altijd sprake te zijn, doordat collateraalvorming kan zijn opgetreden. De diagnose kan worden gesteld door een echo-onderzoek van de aorta descendens en door een MRI van de aorta.

## Behandeling

Opheffen van de vernauwing door een dotterprocedure met stentplaatsing of door een operatie waarbij het vernauwde deel van de aorta wordt weggesneden (coarctectomie).
# Regering-Poincaré I

De regering-Poincaré I was tussen 14 januari 1912 en 21 januari 1913 de regering van Frankrijk. De regering stond onder leiding van premier Raymond Poincaré.
President Armand Fallières vroeg in het kader van toenemende spanningen tussen Frankrijk en Duitsland aan Poincaré om een regering te vormen. Poincaré koos voor een kabinet van nationale eenheid met sleutelposten voor hemzelf (Buitenlandse Zaken), Aristide Briand (Justitie), Alexandre Millerand (Oorlog) en Théophile Delcassé (Marine).
Op buitenlands gebied werd de Triple Entente met het Verenigd Koninkrijk en Rusland versterkt. Wat betreft de Balkanoorlogen en het confict tussen Italië en het Ottomaanse Rijk voerde Frankrijk een politiek van neutraliteit. De postie van Frankrijk in Marokko werd versterkt door het vestigen van een protectoraat. Op binnenlands gebied werd een nieuwe kieswet gestemd die een evenredige vertegenwoordiging instelde.
Aan de regering kwam een einde na de presidentsverkiezingen van 17 januari 1913 waarin Poincaré Jules Pams versloeg om de nieuwe Franse president te worden.

## Regering-Poincaré I (27 juni 1911 - 21 januari 1912)

* Raymond Poincaré (PRD) - Président du Conseil (premier), minister van Buitenlandse Zaken
* Théodore Steeg (PRRRS) - Minister van Binnenlandse Zaken
* Aristide Briand (PRS) - Minister van Justitie
* Louis-Lucien Klotz (PRRRS) - Minister van Financiën
* Alexandre Millerand (PRS) - Minister van Oorlog
* Théophile Delcassé (RI)- Minister van Marine
* Gabriel Guist'hau (PRD) - Minister van Onderwijs en Schone Kunsten
* Jean Dupuy (PRD) - Minister van Openbare Werken, Posterijen en Telegrafie
* Fernand David (RI) - Minister van Handel en Industrie
* Jules Pams (PRRRS) - Minister van Landbouw
* Albert Lebrun (PRD) - Minister van Koloniën
* Léon Bourgeois (PRRRS) - Minister van Arbeid en Sociale Zekerheid

### Wijzigingen

* Albert Lebrun (PRD) verving op 12 januari 1913 Alexandre Millerand (PRS) als minister van Oorlog
* René Besnard (PRRRS) verving op 12 januari 1913 Albert Lebrun (PRD) als minister van Koloniën
# Klapsigaar

Een klapsigaar is een feestartikel dat te koop is bij feestwinkels. De sigaar ontploft na het aansteken, met een bedoeld komisch effect: een practical joke. In de sigaar is een kleine explosieve lading verborgen, dan wel een op warmte reagerend mechanisme dat de sigaar uiteen rukt.

## Fictie

De klapsigaar is overigens vaker te zien in humoristische fictie, zoals tekenfilms, slapstick (Great Guns) en stripverhalen, dan hij in het echt wordt aangetroffen. Het slachtoffer heeft dan na de ontploffing steevast een zwartgeblakerd gezicht.
In Sigaren voor de sjeik spelen klapsigaren een grote rol.

## Non-fictie

De Amerikaanse president Ulysses S. Grant zou een klapsigaar aan een kennis hebben gegeven. De Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway zou een van de vier lijfwachten van de Turkse generaal Ismet Inönü een klapsigaar hebben aangeboden. Toen deze afging, richtten de lijfwachten hun wapens op Hemingway, maar hij kwam er zonder kleerscheuren vanaf.
In de jaren vijftig en zestig speelde de Amerikaanse CIA met de gedachte Fidel Castro om het leven te brengen, waarbij het verbergen van een dodelijke klapsigaar tussen zijn voorraad sigaren een van de ideeën zou zijn geweest. Volgens de Saturday Evening Post van 4 november 1967 zou een CIA-agent in 1965 tijdens Castro's bezoek aan de Verenigde Naties in New York een politie-inspecteur hebben benaderd met het plan Castro een dergelijke sigaar te laten roken.
* ↑ (en) 638 ways to kill Castro, The Guardian, 3 augustus 2006. Gearchiveerd op 27 juni 2013.
* ↑ (en) Castro: Profile of the great survivor, BBC, 19 februari 2008. Gearchiveerd op 22 april 2023.
* ↑ Malcolm Chandler & John Wright, Modern World History, Oxford: Heinemann Education Publishers, 2001, p. 282.
* ↑ (en) U.S. Agency Planned to Blow Off Castro's Head, voorpagina van The Lethbridge Herald van 19 oktober 1967 in het Newspaper Archive.
# Lijst van trainers van RB Leipzig

Deze lijst omvat de voetbalcoaches die de Duitsese club RB Leipzig hebben getraind van 2009 tot op heden.
| Seizoen | Trainer(s) | Prijzen | Bijzonderheden |
| 2024/25 | Marco Rose | | 0 |
| 2023/24 | Marco Rose | | 0 |
| 2022/23 | Marco Rose | DFB-Pokal | 0 |
| 2022/23 | Domenico Tedesco (tot 6 september) | | 0 |
| 2021/22 | Domenico Tedesco (tot 6 september) | DFB-Pokal | 0 |
| 2021/22 | Achim Beierlorzer (interim, tot 9 december 2021) | | 0 |
| 2021/22 | Jesse Marsch (tot 5 december 2021) | | 0 |
| 2020/21 | Julian Nagelsmann | | 0 |
| 2019/20 | Julian Nagelsmann | | 0 |
| 2018/19 | Ralf Rangnick | | 0 |
| 2017/18 | Ralph Hasenhüttl | | 0 |
| 2016/17 | Ralph Hasenhüttl | | 0 |
| 2015/16 | Ralf Rangnick | | 0 |
| 2014/15 | Achim Beierlorzer (interim) | | 0 |
| 2014/15 | Alexander Zorniger (tot 11 februari 2015) | | 0 |
| 2013/14 | Alexander Zorniger (tot 11 februari 2015) | | 0 |
| 2012/13 | Alexander Zorniger (tot 11 februari 2015) | Regionalliga Nordost | 0 |
| 2011/12 | Peter Pacult | | 0 |
| 2010/11 | Tomas Oral | | 0 |
| 2009/10 | Tino Vogel | Oberliga Nordost | 0 |
# Willem Van Hoof

Willem Van Hoof, (Bonheiden, 18 februari 1979) is een gewezen Belgische atleet, die zich had toegelegd op de lange afstand en het veldlopen. Hij nam driemaal deel aan Europese kampioenschappen en veroverde één Belgische titel.

## Biografie

Van Hoof nam in 2006 op de 10.000 m deel aan de Europese kampioenschappen, waar hij werd vijftiende werd in de rechtstreekse finale.
In 2008 werd Van Hoof voor het eerst Belgisch kampioen op de halve marathon. Later dat jaar nam hij deel aan de Europese kampioenschappen veldlopen. Begin 2009 nam hij op de 3000 m deel aan de Europese indoorkampioenschappen, waar hij werd uitgeschakeld in de series. Blessures verhinderden de verdere uitbouw van zijn carrière.

### Clubs

Van Hoof was aangesloten bij Regio Oost-Brabant Atletiek (ROBA).

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| halve marathon | 2008 |

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 3000 m | 7.53,13 | 26 juli 2008 | Oordegem |
| 5000 m | 13.45,44 | 22 juli 2006 | Heusden |
| 10.000 m | 28.11,01 | 5 juni 2006 | Neerpelt |

### Indoor

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 3000 m | 7.56,00 | 8 februari 2009 | Gent |

## Palmares
### 3000 m

* 2009: 7e in serie EK indoor in Turijn – 8.10,07

### 10.000 m

* 2006: 15e op EK in Göteborg – 28.57,11

### halve marathon

* 2008: 1 BK in Sint-Truiden – 1:05.53

### veldlopen

* 2008: 23e op EK in Brussel
* 2009: 3 BK in Oostende-Stene
* ↑ Willem Van Hoof staat al een jaar aan de kant, maar hoopt op comeback in september, Het Nieuwsblad, 19 mei 2010

#### Externe links

* (en) World Athletics-profiel voor Willem Van Hoof
* Profiel op website VAL
# Claire Dickstein-Bernard

Claire Dickstein-Bernard (6 oktober 1933 – 22 mei 2020) was een Belgisch historica en archivaris.

## Loopbaan

Dickstein-Bernard doctoreerde aan de Université Libre de Bruxelles met een proefschrift over de laatmiddeleeuwse financiën van de stad Brussel. Ondanks de teloorgang van het stedelijk archief in het bombardement van 1695, toonde ze aan dat er nog diverse stadsrekeningen bestonden en dat deze in combinatie met andere bronnen voldoende materiaal opleverden om inzicht te geven in de inkomsten en het beheer van Brussel in de periode 1334-1467.
Na haar doctoraatsonderzoek ging Dickstein-Bernard aan de slag bij het Archief van de Stad Brussel. Ze stapte in 1973 over naar de Commissie van Openbare Onderstand om er archivaris-conservator te worden. In die functie zorgde ze voor een betere ontsluiting van het kunstpatrimonium van het OCMW-museum. Daarnaast was ze actief in de Société royale d'archéologie de Bruxelles en in de Belgische vereniging voor de geschiedenis van de hospitalen. Grote thema's in haar publicaties waren armoedebeleid en medische geschiedenis.
Ter gelegenheid van haar pensioen in 1998 kreeg ze een album amicorum aangeboden. Ook daarna ging ze door met publiceren. Ze was mede-auteur van een boek over ziekenhuisarchitectuur dat werd onderscheiden door de Société française d'Histoire des Hôpitaux.

## Publicaties (selectie)

* La gestion financière d'une capitale à ses débuts: Bruxelles 1334-1467, 1977
* De verzamelingen van het OCMW Brussel, 1994
* Van monumentaal tot functioneel. De architectuur van de Brusselse openbare ziekenhuizen, 2005 (met David Guilardian, Astrid Lelarge en Judith Le Maire)

## Literatuur

* Paul Bonenfant en Pierre Cockshaw (eds.), Mélanges offerts à Claire Dickstein-Bernard (= Annales de la Société royale d'archéologie de Bruxelles, vol. 63), 1999
* Alain Dierkens, "Claire Dickstein-Bernard (6 octobre 1933 – 22 mai 2020). Évocation biographique, suivie de la Bibliographie de ses travaux" in: Annales de la Société royale d'Archéologie de Bruxelles, vol. 76, 2020, p. 9-30
* David Guilardian en David Kusman, "De la Ville, du Social et de la Santé: l'héritage scientifique de Claire Dickstein" in: Annales de la Société Royale d'Archéologie de Bruxelles, vol. 76, 2020, p. 31-50

## Externe link

* In Memoriam Claire Dickstein-Bernard (1933-2020)

## Voetnoten

* ↑ Bram Vannieuwenhuyze, "Enkele onbekende uittreksels uit de Brusselse stadsrekeningen over werken aan de tweede stadsversterking en aan de waterlopen (Brusselse bronnen, dl. V)" in: Eigen Schoon en De Brabander, 2021, nr. 4, p. 429-430
* Bibliothèque nationale de France: cb12507583w (data)
* Gemeinsame Normdatei: 128609680
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3204 4455
* Library of Congress Control Number: n95065439
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 129090565
* Système universitaire de documentation: 034307702
* Virtual International Authority File: 71497688
* WorldCat (via VIAF): 71497688
# Ceratarcha umbrosa

Ceratarcha umbrosa is een vlinder uit de familie van de grasmotten (Crambidae), uit de onderfamilie van de Spilomelinae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst voorgesteld door Charles Swinhoe in een publicatie uit 1894.
De soort komt voor in India (Meghalaya).
# Beta (motorfiets)

Beta is een Italiaans merk van bromfietsen, scooters en lichte motorfietsen.
De bedrijfsnaam is: S.p.A. Giuseppe Bianchi, later Betamotor S.a.S., Betamotor S.a.S. Ing. Giuseppe Bianchi & Co. en S.I.M Beta S.p.A. Società Italiana Motocicli, Firenze (1948-).
Italiaans merk dat in 1904 werd opgericht als fietsenfabriek en zich in 1948 op de bromfietsenmarkt begaf. Later kwamen er ook motorfietsen van 125 en 175 cc. Men gebruikte motorblokken van Franco Morini. Later ging Beta pas eigen motorblokken maken.
In de jaren vijftig begon men ook cross- en enduromotoren te bouwen, die in de VS als Premier verkocht werden.
In 1960 kwam er samenwerking met de firma Ancilotti, waarna er motorfietsen onder de naam Beta-Ancilotti verkocht werden. De motorblokken kwamen van Beta.
In de jaren tachtig kwamen er trialmachines. Deze markt was veel kleiner en Beta werd al snel een van de topmerken. Ook scooters worden er veel geproduceerd en in januari 1999 presenteerde het merk twee prototypes van 125 en 350 cc met een Suzukiblok.

## Externe link

* http://www.betamotor.com/ Betamotor
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
* Roland Brown: Classic Motorcycles, the complete book of motorcycles and their riders, Annes Publishing Ltd 1996, 1999, ISBN 1-84081-174-9
# Ga nog niet naar huis

Ga nog niet naar huis is een nummer van de Nederlandse zanger Gerard Joling uit 2021. Het is de eerste single van zijn 16e studioalbum Dit ben ik.
"Ga nog niet naar huis" is volgens Joling een "vrolijk nummer over de liefde". Joling schreef het nummer tijdens een schrijverskamp met een team van jonge singer-songwriters. De plaat bereikte in Nederland geen hitlijsten, maar reikte in Vlaanderen wel tot de Tipparade.

## Tracklijst

* Muziekdownload
* "Ga nog niet naar huis" - 3:00
* ↑ Vlaamse Ultratop 50
* ↑ Nieuwe single: Ga Nog Niet Naar Huis - Gerard Joling
* ↑ Gerard Joling gaat nog niet naar huis - Twilight Entertainment
# Saint-Pierre-de-Nogaret

Saint-Pierre-de-Nogaret is een gemeente in het Franse departement Lozère (regio Occitanie) en telt 155 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Mende.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pierre-de-Nogaret bedraagt 17,1 km², de bevolkingsdichtheid is 9,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Pierre-de-Nogaret met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# NGC 7232

NGC 7232 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Kraanvogel. Het hemelobject werd op 6 september 1834 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## HD 211111 en HD 211121

Het stelsel NGC 7232 vormt samen met de stelsels NGC 7232B en NGC 7233 een driehoek die dankzij de schijnbaar nabijgelegen voorgrondsterren HD 211111 en HD 211121 een L vorm heeft gekregen. Deze twee voorgrondsterren behoren echter tot het melkwegstelsel en zijn enkel vanaf de Aarde gezien onderdelen van de L vormige groep. Deze groep bevindt zich op een graad ten westen van het contrastrijk gekleurde sterrenkoppel π 1 en π 2 Gruis, waarvan beide sterren schijnbaar vergezeld worden door het sterrenstelsel IC 5201.

## Synoniemen

* ESO 289-7
* AM 2212-460
* PGC 68431
# Saint-Pierre-de-Rivière

Saint-Pierre-de-Rivière is een gemeente in het Franse departement Ariège (regio Occitanie) en telt 564 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Foix.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pierre-de-Rivière bedraagt 2,4 km², de bevolkingsdichtheid is 235,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Pierre-de-Rivière met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Saint-Pierre-de-Semilly

Saint-Pierre-de-Semilly is een gemeente in het Franse departement Manche (regio Normandië) en telt 378 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Lô.
* Kasteel van Saint-Pierre-de-Semilly
* Saint-Pierre-de-Semilly

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pierre-de-Semilly bedraagt 4,6 km², de bevolkingsdichtheid is 82,2 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Pierre-de-Semilly met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Epiophlebia laidlawi

Epiophlebia laidlawi is een libellensoort uit de familie van de Epiophlebiidae, de enige familie binnen de Anisozygoptera. De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als gevoelig, beoordelingsjaar 2006 en werd in 1921 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Tillyard.
Ze komt voor in Nepal, aangrenzend India, de Himalaja en Bhutan.
* 1 2 (en) Epiophlebia laidlawi op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
* ↑ Marcon (1983). Encyclopedie Van Het Dierenrijk. Atrium. ISBN 90-6113-334-3.