OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pakhuis Wilhelmina

Pakhuis Wilhelmina is een pakhuis gelegen in het Oostelijk Havengebied aan de Veemkade in Amsterdam. Het werd gebouwd in 1892. In 1988 werd het gebouw gekraakt door een groep kunstenaars, waardoor het behouden is gebleven. In 1994, toen het gebouw met sloop werd bedreigd, is de Stichting Wilhelmina opgericht, die zich daarna heeft ingezet om het gebouw te behouden, te kopen en exploitabel te maken als werkgebouw met lage huren.
Uiteindelijk is dit gelukt: het Pakhuis werd gerenoveerd in 2003 en biedt sindsdien goedkope werkruimte aan 94 kunstenaars, ontwerpers en makers. Dit concept is door de gemeente later overgenomen in het 'Broedplaatsen'-beleid, dat kunstenaars in staat stelt om betaalbare werkruimte te huren in vaak leegstaande gebouwen.
Pakhuis Wilhelmina functioneert in 2017 als werkgebouw. In 94 ateliers en werkruimten en kantoren wordt dagelijks gewerkt. Er is een breed aanbod van kunstenaars, ontwerpers, architecten, musici, theatermakers, fotografen en ambachtslieden. Op de begane grond is een aantal projectruimten gevestigd waar diverse culturele activiteiten plaatsvinden.
In 2007 is hiernaast aan de Piet Heinkade het woon- en werkgebouw Chicago gekomen, gedeeltelijk gebouwd boven het oude pakhuis.

## Externe link

* (en) Pakhuis Wilhelmina
* ↑ Gemeente Amsterdam: Broedplaatsen: Pakhuis Wilhelmina
* ↑ Architectuurcentrum Amsterdam: Pakhuis Wilhelmina
# Spaklerweg 26-28

Spaklerweg 26-28, Amsterdam is een gebouw aan de Spaklerweg, Amsterdam-Oost. Het is sinds 2003 een rijksmonument.
Het gebouw werd neergezet als een woning voor de directeur en adjuct-ingenieur van de Zuidergasfabriek, die hier haar terreinen had. Het gebouw stond er als het ware aan het industrieterrein vastgeplakt, gescheiden door een straat. Het is een rechthoekig gebouw, waarbij de noordzijde een afspiegeling is van de zuidzijde; symmetrie was de norm. Die as wordt gevormd door een hemelwaterafvoer. Aan beide geveluiteinden is op de begane grond een erker te vinden, die dienst doet als drager van balkons op de etage. Tussen de erkers/balkons bevindt zich een middenrisaliet waarin luifel en entrees. Het geheel bevindt zich onder een mengeling van zadel- en schilddaken, die uitmonden in twee puntdaken in het midden van de voorgevel en twee dakkapellen aan de zijkanten. Het merendeel van de gevels is opgetrokken in baksteen met hier en daar variatie in het metselverband. Horizontaal wordt hier een daar afgewisseld met natuursteen. Aan beide kopse kanten van het gebouw bevinden zich eveneens entrees, die via trapjes bereikt kunnen worden; hier is de symmetrie losgelaten.
Het gebouw dateert uit de periode 1911-1912, de tijd dat het rationalisme hoogtij vierde. De specifieke architect is vooralsnog onbekend; hij was waarschijnlijk werkzaam bij de Gemeentelijke Gasfabrieken. De aanbesteding vond plaats op 4 september 1911; er was toen nog geen adres bekend (en nodig). Er moest gebouwd worden in de Groot-Duivendrechtse polder. De Spaklerweg kreeg pas in 1956 haar naam. In de eerste twintig jaar van de 21e eeuw werden de restanten van de Zuidergasfabriek opgeruimd en de grond moest danig gesaneerd worden. Na die sanering lagen de woningen aan het Bella Vistapark/Bella Vistastraat maar behielden vooralsnog hun “oude adres”.
Even ten zuiden van dit gebouw staat Spaklerweg 24, de voormalige opzichterwoning.
* Algemeen Handelsblad, 12 augustus 1911, Aanbestedingen
* Monumenten Inventarisatie Project (geraadpleegd 26 juli 2021)
* Monumentenregister (geraadpleegd 26 juli 2021)
# Thénac (Charente-Maritime)

Thénac is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saintes. Thénac telde op 1 januari 2021 1.705 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Thénac bedroeg op 1 januari 2021 19,17 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 88,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Thénac met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vidiná

Vidiná (Hongaars: Videfalva) is een Slowaakse gemeente in de regio Banská Bystrica, en maakt deel uit van het district Lučenec. Vidiná telt 1.806 inwoners.
Ábelová · Belina · Biskupice · Boľkovce · Budiná · Bulhary · Buzitka · Čakanovce · Čamovce · Divín · Dobroč · Fiľakovo · Fiľakovské Kováče · Gregorova Vieska · Halič · Holiša · Jelšovec · Kalonda · Kotmanová · Lehôtka · Lentvora · Lipovany · Lovinobaňa · Lučenec · Lupoč · Ľuboreč · Mašková · Mikušovce · Mučín · Mýtna · Nitra nad Ipľom · Nové Hony · Panické Dravce · Píla · Pinciná · Pleš · Podrečany · Polichno · Praha · Prša · Radzovce · Rapovce · Ratka · Ružiná · Stará Halič · Šávoľ · Šiatorská Bukovinka · Šíd · Šurice · Točnica · Tomášovce · Trebeľovce · Trenč · Tuhár · Veľká nad Ipľom · Veľké Dravce · Vidiná
# Witbank Golf Club

De Witbank Golf Club is een golfclub in Witbank, Zuid-Afrika. De club is opgericht in 1907 en heeft een 18-holes golfbaan met een par van 72.
De club ligt gelegen in een lokale sportcomplex waar er meerdere tennisbanen zijn en een voetbalstadion.

## De baan

De golfbaan werd recent vernieuwd door de fairways en de tees te beplanten met kikuyugras, een tropische grassoort, en de greens met struisgras.
Op 12 mei 2001 zette de golfer Leonard Loxton een baanrecord en had hiervoor 61 slagen nodig, 10 slagen onder par.

## Golftoernooien

* Highveld Classic: 1979-2009
# Lijst van cultureel patrimonium in Andorra la Vella

Dit is een lijst van cultureel patrimonium in de Andorrese hoofdstad Andorra la Vella, zoals vastgelegd in de wet over het Andorrees cultureel erfgoed van 12 juni 2003. Het betreft hier zes monumenten, waarvan drie kerken, een brug, een archeologische site en het parlementsgebouw. Vier bouwwerken liggen in Andorra la Vella-stad, de twee overige in Santa Coloma en het bijbehorende gehucht La Margineda.

## Lijst

* Casa de la Vall, Andorra la Vella
* Pont de la Margineda, La Margineda, Santa Coloma
* Roc d'Enclar, Andorra la Vella (archeologische site)
* Sint-Andreaskerk, Andorra la Vella (Catalaans: església de Sant Andreu d'Andorra la Vella)
* Sint-Columbakerk, Santa Coloma (església de Santa Coloma)
* Sint-Stefanuskerk, Andorra la Vella (església de Sant Esteve)
# Svedjan

Svedjan kan verwijzen naar:
* Svedjan (Gagnef), een plaats in de gemeente Gagnef in het landschap Dalarna en de provincie Dalarnas län in Zweden
* Svedjan (Umeå), een plaats in de gemeente Umeå in het landschap Västerbotten en de provincie Västerbottens län in Zweden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Svedjan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hans van Wolde

Hans van Wolde (Rotterdam, 23 november 1967) is een Nederlandse chef-kok. Hij verwierf (inter)nationale bekendheid toen hij al in het eerste jaar (1998) van zijn eigen restaurant Beluga een Michelinster kreeg toegewezen. Van Wolde opende dit restaurant enkele maanden eerder samen met zijn toenmalige vrouw Daniëlle. In 2005 volgde een tweede Michelinster.
Eind 2018 besloot Van Wolde nog één keer een nieuw avontuur aan te gaan. Hij verkocht in december 2018 zijn restaurant Beluga aan zijn voormalige sous-chef Servais Tieleman en verhuisde naar Reijmerstok, waar hij een oude boerderij zou verbouwen die twee jaar later, in maart 2020, werd geopend als zijn nieuwe restaurant Brut172. Door de coronapandemie kende Van Wolde een lastig eerste jaar met Brut172, maar hij kreeg wel twee Michelinsterren toegekend door de bekende restaurantgids.
Carrière :
| Jaar | Restaurant | Locatie | Opmerkingen |
| 1989 | Taverne d'Ouwe Haven | Vlaardingen | |
| 1990 | World Trade Center | Rotterdam | |
| 1991 | Officierskeuken Koninklijke Landmacht | | |
| 1992 | Elysée Parkhotel | Nieuwerkerk aan den IJssel | |
| 1993 | Corona | Den Haag | |
| 1994 | Toine Hermsen | Maastricht | |
| 1997 | Beluga | Maastricht | Eerste Michelinster: 1998 Tweede Michelinster: 2005 |
| 2020 | Brut172 | Reijmerstok | Twee Michelinsterren: 2021 |
Van Wolde was in 2010 op Net5 te zien als juryvoorzitter in de kookwedstrijd MasterChef, waarin amateurkoks het tegen elkaar opnemen. Hij vormde hierin een jury met Alain Caron en Peter Lute. In 2021 werd er een documentaireserie uitgezonden op RTL 4, waarin Van Wolde wordt gevolgd gedurende de twee jaar dat Brut172 werd gerealiseerd. Later dat jaar was hij ook te zien in het programma Snackmasters van RTL 4, samen met onder anderen Joris Bijdendijk, Ron Blaauw en Jacob Jan Boerma.
Ook is van Wolde in een aflevering van BinnensteBuiten te zien geweest. In het programma heeft hij een stoofpeertjesvlaai gebakken.

## Externe link

* Officiële website Brut172
* ↑ Michelinsterren uitgereikt: twee sterrenrestaurants meer dan vorig jaar NRC, 29 maart 2021. Gearchiveerd op 22 juli 2023.
* ↑ Hans van Wolde over twee Michelinsterren: 'Alle credits voor mijn team' Misset Horeca, 29 maart 2021. Gearchiveerd op 5 februari 2022.
* ↑ Nederlandse chef-koks in spannende kookwedstrijd Snackmasters Broadcast Magazine, 13 april 2021. Gearchiveerd op 9 mei 2021.
* ↑ Aflevering van 5 januari 2022. KRO-NCRV (5 januari 2022). Gearchiveerd op 22 januari 2022. Geraadpleegd op 23 januari 2022. “Wonen in een oude school in Lisse, Alain bezoekt sterrenkok Hans van Wolde en ervaar de rust in Stiltegoed Delfgauw.”
# Théméricourt

Théméricourt is een dorp in Frankrijk. Het ligt in het parc naturel régional du Vexin français.

## Kaart

De onderstaande kaart toont de ligging van Théméricourt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.

## Websites

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
# Thénac (Dordogne)

Thénac is een gemeente in het Franse departement Dordogne (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 341 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bergerac.

## Geografie

De oppervlakte van Thénac bedraagt 20,0 km², de bevolkingsdichtheid is 17,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Thénac (Dordogne) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Phorbas roemeri

Phorbas roemeri is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Phorbas en behoort tot de familie Hymedesmiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Hentschel.
# Pierre Cox

Pierre Cox (Hasselt, 15 augustus 1915 - Hasselt, 13 januari 1974) was een Hasseltse kunstschilder. Hij was de oudste uit een gezin van 6 kinderen. Tegelijk met zijn klassieke humaniora volgde Cox lessen aan de Hasseltse Stedelijke Academie onder leiding van kunstschilder Lucien Nolens.
In 1934 begon Cox te werken als ambtenaar, eerst bij de Griffie van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Hasselt en daarna bij de diensten van het Provinciebestuur.
Hij publiceerde in 1938 een dichtbundel Allegro, non troppo, doch hij bleef ook schilderen. Op 17 augustus 1943 huwde hij met Irene Vanstraelen, die hem verder aanmoedigde om te blijven schilderen. Na deelname aan enkele groepstentoonstellingen sprong hij als Limburgs vertegenwoordiger van de moderne kunst steeds meer in het oog. Zo werd zijn werk De Morgenpost bekroond tijdens de kunsttentoonstelling 'De Mijn' in 1951 n.a.v. de 50e verjaardag van het opdelven van steenkool in Limburg. Pers en critici omschreven zijn werk vaak als 'Latijns'. In 1954 was hij onder de 8 Belgische schilders en beeldhouwers die uitgenodigd werden in het Belgisch Huis in Keulen.
Hij was een van de zes Belgen die uitgenodigd werden om een doek te schilderen voor de Expo 58 in Brussel. Hierbij werd zijn werk 'Grote blauwe fluitspeler' aangekocht door de Belgische Staat.
In 1961 stichtte hij de kunstenaarsgroep "Helikon" samen met onder anderen Paule Nolens, Robert Vandereycken, Walter Vilain en Amand Van Rompaey. Dit collectief opende te Hasselt ook een kunstgalerij "Helikon". Gedurende een zevental jaar zal deze galerij belangrijke tentoonstellingen brengen en hiermee een nieuw elan geven aan het Limburgse kunstleven. Pierre Cox was de grote bezieler van dit initiatief.
De laatste jaren van zijn leven leed Cox aan de slepende ziekte die hem uiteindelijk fataal werd. Men zal hem blijven omschrijven als de man die de doorbraak van de moderne kunst in Limburg heeft verwezenlijkt.
Er werd in Kuringen, een deelgemeente van Hasselt, een straat genoemd naar deze schilder: de Pierre Coxstraat.
De Belgische overheid bezit een tiental werken van Pierre Cox.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3508 4161
* Library of Congress Control Number: n85041860
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070167443
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 18882
* Virtual International Authority File: 18645011
* WorldCat (via VIAF): 18645011
# Pierre de Coninck de Merckem

Pierre Hélie FloreThéodore Marie de Coninck de Merckem (Merkem, 17 februari 1882 - 13 juli 1963) was een Belgisch senator en burgemeester.

## Levensloop

Baron De Coninck was een zoon van senator en burgemeester Charles de Coninck de Merckem. Hij leefde grotendeels als ambteloos burger op zijn kasteel in Merkem. Hij trouwde met Marie-Henriette Fraeys de Veubeke (1880-1980) en ze kregen vier kinderen.
Vanaf 1907 werd hij gemeenteraadslid en burgemeester van Merkem, een ambt dat hij vervulde tot aan zijn dood, met twee onderbrekingen (1919-1925 als arrondissementscommissaris, 1942-1944 afgezet door de bezetter). Zijn dochter, barones Françoise de Coninck de Merckem (1926 - 2023) was na hem nog burgemeester van Merkem tot aan de fusie met Houthulst (1971-1976).
In 1908 werd hij verkozen tot provincieraadslid voor het kanton Diksmuide en vervulde dit ambt tot in 1925.
In 1919 werd hij benoemd tot arrondissementscommissaris voor het arrondissement Veurne-Diksmuide en bleef dit tot hij in 1925 verkozen werd tot katholiek senator voor hetzelfde arrondissement, een mandaat dat hij uitoefende tot in 1929.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.
* Luc SCHEPENS, De provincieraad van West-Vlaanderen, 1836-1921, Tielt, 1976.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1986, Brussel, 1986.
* Jean-Luc DE PAEPE & Christiane RAINDORF-GERARD (red.), Le Parlement Belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, 1996.

## Externe link

* Fiche van Pierre de Coninck de Merckem op Odis.
# Phyllobothrium trygoni

Phyllobothrium trygoni is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Phyllobothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Phyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Jadhav.
# Phyllobothrium williamsi

Phyllobothrium williamsi is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Phyllobothrium, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Phyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Williams.
# Phyllomacromia bicristulata

Phyllomacromia bicristulata is een libellensoort uit de familie van de prachtlibellen (Macromiidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Legrand.
* 1 2 (en) Phyllomacromia bicristulata op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Phyllomacromia contumax

Phyllomacromia contumax is een libellensoort uit de familie van de prachtlibellen (Macromiidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Selys.
* 1 2 (en) Phyllomacromia contumax op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Tongeia kala

Tongeia kala is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst gepubliceerd in 1890 door Lionel de Nicéville.
De spanwijdte bedraagt ongeveer 25 millimeter.
De soort komt voor in India (Meghalaya).
# Tonkinoscaris excisicollis

Tonkinoscaris excisicollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Banninger.
# Phylloptera nigroauriculata

Phylloptera nigroauriculata is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Brunner von Wattenwyl.
# Pieter Stevens

Pieter Stevens kan verwijzen naar:
* Pieter Stevens (kunstschilder) (ca. 1567-1624), Zuid-Nederlands kunstschilder
* Pieter Stevens (kunstverzamelaar) (ca. 1590-1668), Zuid-Nederlands handelaar en kunstverzamelaar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Pieter Stevens en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pimoa laurae

Pimoa laurae is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Pimoidae.
Het dier behoort tot het geslacht Pimoa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door G. Hormiga.
# Titidius marmoratus

Titidius marmoratus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Titidius. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Cândido Firmino de Mello-Leitão.
# Titidius gurupi

Titidius gurupi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Titidius. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Esmerio & Lise.
# Tmarus posticatus

Tmarus posticatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tmarus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Eugène Simon.
# Pignus lautissimum

Pignus lautissimum is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pignus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Wanda Wesołowska & Anthony Russell-Smith.
# Pignus

Pignus is een geslacht van spinnen uit de familie springspinnen (Salticidae).

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Pignus lautissimum Wesolowska & Russell-Smith, 2000
* Pignus pongola Wesolowska & Haddad, 2009
* Pignus simoni (Peckham & Peckham, 1903)
* ↑ Platnick, N.I. (2012) The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History. DOI: 10.5531/db.iz.0001.
# Pik Agasis

De Pik Agasis is een 5.877 m hoge berg in het Pamir-gebergte, in de regio Nohijahoi tobei dzjoemhoeri van Tadzjikistan.
De berg is het hoogste punt in het westen van de Peter I-keten. Met een prominentie van meer dan 1500 m is het een van de zogenaamde Ultra Prominent Peaks.
# Pikachu-virus

Het Pikachu-virus, dikwijls ook pokey-worm genoemd, is een computerworm die zich voornamelijk richt op kinderen. Het virus wordt verspreid door middel van e-mails, de malicieuze e-mail bevat een bijlage met een animatie. Op de animatie is een tekst te zien, Pikachu zou de lezer van het bericht uit velen hebben uitgezocht.
Het virus komt zeer zelden voor, daarnaast is het virus geen groot gevaar voor de computer.
Het virus verspreidt zich voornamelijk door middel van Microsoft Office Outlook en Internet Explorer.
* 1 2 3 4 Peter Szor, W32.Pokey.Worm. Symantec. Geraadpleegd op 26 juli 2014.
* ↑ NU.nl, Pokey-virus gesignaleerd. Tweakers.net (25 augustus 2000). Geraadpleegd op 26 juli 2014.
# Totaalsynthese

Een totaalsynthese is de synthese van een complexe organische verbinding, uitgaande van relatief eenvoudige kleine bouwstenen en zonder de tussenkomst van biologische dan wel biochemische processen. In de praktijk zijn de eenvoudige bouwstenen commercieel verkrijgbaar.
Doelmoleculen (zogenaamde targets) zijn doorgaans natuurproducten, maar ook medicinaal interessante stoffen of organische moleculen die vanuit een theoretisch oogpunt belangrijk zijn (zoals cubaan of bullvaleen), worden via totaalsynthese bereid.
De totaalsynthese verschilt van de semisynthese (ook wel aangeduid als hemisynthese of partiële synthese), omdat deze laatste start van relatief complexe verbindingen en via een reeks manipulaties (organische reacties) tot een doelwitmolecule komt.

## Betekenis

De totaalsynthese had aan het begin van de 20e eeuw een belangrijke betekenis: tot de brede introductie van spectroscopische technieken als NMR en röntgendiffractie was een totaalsynthese het ultieme bewijs dat de voorgestelde structuur van met name in de natuur voorkomende stoffen de juiste was. Voorwaarde daarbij was wel dat zowel de structuur van de gebruikte uitgangsstoffen als het product van de gebruikte reacties eenduidig bekend waren. Vooral van secundaire metabolieten als de alkaloïden was aan deze eis vaak lastig te voldoen.
In het kielzog van deze totaalsyntheses zijn een groot aantal, nog steeds zeer bruikbare, reacties ontdekt. Ook een aantal fundamentele regels rond reactiviteit in de organische chemie vallen als spin off van deze zoektochten te beschouwen. Een van de bekendste voorbeelden hiervan zijn de Woodward-Hoffmann-regels die opgesteld werden tijdens de ontwikkeling van de totaalsynthese van vitamine B$_{12}$ (cobalamine).

## Voorbeelden

Klassieke voorbeelden van verbindingen die via totaalsynthesen zijn bereid zijn cholesterol, cortisone, chlorofyl, colchicine, cobalamine, galantamine, kinine, lysergeenzuur, de prostaglandinen, rapamycine, reserpine, strychnine en taxol. Aan heel wat vooraanstaande organische chemici die aan de totaalsynthese van dergelijke verbindingen werkten werd de Nobelprijs uitgereikt. Vermeldenswaardig zijn:
* Richard Willstätter (1915)
* Robert Robinson (1947)
* Otto Diels en Kurt Alder (1950)
* Robert Burns Woodward (1965)
* Derek Barton (1969)
* Geoffrey Wilkinson (1973)
* John Cornforth (1975)
* Herbert Brown en Georg Wittig (1979)
* Roald Hoffmann (1981)
* Elias James Corey (1990)
* George Olah (1994)
* William Knowles, Ryoji Noyori en Barry Sharpless (2001)
* Robert Grubbs, Richard Schrock en Yves Chauvin (2005)
* Richard F. Heck, Ei'ichi Negishi en Akira Suzuki (2010)

## Literatuur

* (en) K.C. Nicolaou & E.J. Sorensen (1996) – Classics in Total Synthesis: Targets, Strategies, Methods, Wiley – ISBN 978-3-527-29231-8
* (en) K.C. Nicolaou & S.A. Snyder (2003) – Classics in Total Synthesis II: More Targets, Strategies, Methods, Wiley – ISBN 978-3-527-30684-8
* (en) K.C. Nicolaou & J.S. Chen (2011) – Classics in Total Synthesis III: Further Targets, Strategies, Methods, Wiley – ISBN 978-3-527-32957-1