OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Tonkawa (volk)

De Tonkawa zijn een indiaans volk uit het huidige Texas en Oklahoma.
Cultureel gezien behoren ze tot de prairie-indianen. Hun oorspronkelijke taal is Tonkawa , een isolaat. Omstreeks 1600 bewoonden ze het noordoosten van Oklahoma, maar rond het jaar 1700 waren ze door de Apachen naar de Red River op de grens van Oklahoma en Texas gedreven. Ze migreerden vervolgens verder naar het zuiden, naar Texas en Noord-Mexico, waar ze een verbond sloten met de Lipan Apache.
In 1840 (Slag bij Plum Creek) en 1858 (Slag bij Little Robe Creek) vochten de Tonkawa samen met de Texas Rangers tegen de Comanche. In 1862, tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, werden de Tonkawa vanwege hun loyaliteit aan de Confederatie aangevallen door een groep stammen die voor de Unie waren. In het daaropvolgende bloedbad, bekend als de Tonkawa Massacre, werden 133 van de 309 toenmalige stamleden gedood. De overlevenden werden in 1884 verhuisd naar Indian Territory, waar ze gevestigd werden in de buurt van het huidige Kay County.
# Supersonische schokgolf

Een supersonische schokgolf (sonic boom, supersonische knal) is een geluidsgolf die hoorbaar is wanneer een object door de geluidsbarrière gaat. De supersonische schokgolf ontstaat vanaf het moment dat een object van subsonisch naar supersonisch gaat. Dit stadium van een object wordt aangeduid als transsonische snelheid. De snelheid wordt weergegeven met de grootheid machgetal.
Een object dat zich door de lucht verplaatst creëert een drukgolf voor en achter zich. Vergelijkbaar met de boeggolf en hekgolf van een schip. De golven die door de lucht gaan verplaatsen zich met de geluidssnelheid. Naarmate de snelheid toeneemt van het object worden de golven bijeen gedrukt, want de golven kunnen elkaar niet passeren. Tijdens de supersonische schokgolf worden de geluidsgolven zo ver bijeen gedrukt dat er een enkele schokgolf ontstaat. De schokgolven ontstaan zowel bij de voorkant als achterkant van een object.
Het is een misvatting dat er maar een enkele schokgolf ontstaat, er ontstaat namelijk een continu tapijt van knallen. Wanneer er supersonisch wordt gevlogen met een vliegtuig zijn deze knallen niet te horen aan boord van het vliegtuig. Net als bij een boot die geen last heeft van de golven die hij produceert.

## Voorbeelden van supersonische knallen

Wanneer een vliegtuig door de geluidsbarrière gaat kan er bij de juiste luchtvochtigheid in het gebied achter de vleugel, waar de druk en temperatuur lager is, een kegelvormige wolk zichtbaar worden door condensatie van in de atmosfeer aanwezige waterdamp. Bij de bouw van een vliegtuig, raket of ruimteveer wordt rekening gehouden met het ontstaan van de supersonische schokgolf. Recent is er een techniek ontwikkeld om de supersonische schokgolf te verminderen.
Mensen kunnen zelf ook een supersonische schokgolf produceren door met een zweep te slaan. De klappen die te horen zijn door bijvoorbeeld met een bullwhip te slaan zijn ontstaan door de wet behoud van impuls.

## Optische equivalent

Wanneer licht door water beweegt kan het zijn fasesnelheid overtreffen omdat het licht elke keer kort in interactie gaat met de watermoleculen. De elektromagnetische straling die dan ontstaat heet ook wel het Tsjerenkov-effect. Dit is het optisch equivalent van supersonisch en bijvoorbeeld goed zichtbaar bij kernreactoren in de vorm van een blauwe gloed.

## Externe link

* gva.be
# Swaab (doorverwijspagina)

Swaab kan verwijzen naar:

## Nederlandse personen

* Dick Swaab, neurobioloog; Els' broer
* Els Swaab, juriste; Dicks zus

## Vervoer

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Swaab en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sw.

Sw. kan verwijzen naar:
* De botanische standaardafkorting van Olof Peter Swartz
* Het Strafwetboek (België)
* Successiewet 1956 (Nederland)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sw. en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Maskarenenkoet

De maskarenenkoet (Fulica newtoni) is een uitgestorven vogel uit de familie van de rallen (Rallidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd gepubliceerd in 1867 door Milne-Edwards.

## Verspreiding en leefgebied

De soort kwam voor op Réunion en is voor het laatst waargenomen in de 17e eeuw.
* ↑ (en) Maskarenenkoet op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2013). IOC World Bird List (v 3.5).
# Svealutidae

De Svealutidae zijn een familie van uitgestorven kreeftachtigen uit de klasse van de Ostracoda (mosselkreeftjes).

## Geslacht

* Liangshanella Huo, 1956 †
# Tristanwaterhoen

Het tristanwaterhoen (Gallinula nesiotis) is een uitgestorven (onder)soort. De wetenschappelijke naam werd in 1861 door Philip Lutley Sclater gepubliceerd. De soortaanduiding nesiotis is Oudgrieks (νησιώτης, nisiòtis) voor eilandbewoner. Tot ongeveer 1850 was dit een algemene vogel op het eiland Tristan da Cunha.

## Beschrijving

Het tristanwaterhoen lijkt sterk op het gewone waterhoen maar is wat kleiner en ziet er minder rank uit en heeft kortere vleugels. De vogels hebben hun vliegvermogen verloren, net als het goughwaterhoen.
De vogel was in 1873 al zeldzaam geworden en stierf tegen het einde van de negentiende eeuw uit als gevolg van jacht (het dier was een gewilde buit), predatie door katten, ratten en varkens en door vernietiging van het leefgebied. In musea zijn een paar exemplaren van het tristanwaterhoen bewaard gebleven.

## Taxonomie

Het tristanwaterhoen was endemisch op Tristan da Cunha. In 1956 is op dit eiland het goughwaterhoen geïntroduceerd.
In 2008 is in Nederland DNA-onderzoek gedaan aan materiaal van de waterhoentjes die nu voorkomen op Gough en Tristan da Cunha en museummateriaal dat er nog is van de waterhoentjes van Tristan da Cunha uit de negentiende eeuw. Hieruit bleek dat er flinke verschillen zijn tussen de 'oude' waterhoentjes van Tristan da Cunha enerzijds en anderzijds de huidige waterhoentjes op zowel Gough als Tristan da Cunha. Die laatste twee verschillen niet onderling. De onderzoekers komen tot de conclusie dat de verschillen bij nader inzien toch niet zo opvallend groot zijn en kunnen worden geïnterpreteerd als verschillen die mogelijk zijn binnen ondersoorten. Volgens de regels van de zoölogische nomenclatuur zou dan het uitgestorven hoentje Gallinula nesiotis nesiotis moeten heten en de nu nog voorkomende waterhoentjes op beide eilanden Gallinula nesiotis comeri. De IUCN en de IOC World Bird List delen deze opvatting niet en beschouwen het tristanwaterhoen als een aparte, inmiddels uitgestorven soort.
* ↑ (en) Tristanwaterhoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Sclater, P.L., 1861. On the Island-hen of Tristan d'Acunha.. Proceedings of the Zoological Society of London 2, p. 261 BHL
* ↑ Groenenberg, D.S.J., Beintema, A,J., Dekker, R.W.R.J. & E. Gittenberger, 2008. Ancient DNA Elucidates the Controversy about the Flightless Island Hens (Gallinula sp.) of Tristan da Cunha. PLoS ONE 3(3):1835. full text
* ↑ (en) Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2015). IOC World Bird Names (version 5.1.). Geraadpleegd 13-02-2015
* A.Beintema, 1997. Het waterhoentje van Tristan da Cunha. Atlas, Amsterdam. ISBN 90 254 22411.
# Makirawaterhoen

Het makirawaterhoen (Gallinula silvestris, synoniem: Pareudiastes silvestris) is een vogel uit de familie van de rallen (Rallidae) De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1933 door Ernst Mayr als Edithornis silvestris .

## Kenmerken

De enige gemeten vogel was 26,5 cm lang en woog 450 g. De vogel is overwegend donker leigrijs, de vleugels meer zwartbruin. De snavel en de poten zijn helder rood, maar de bles boven de snavel is donker blauwgrijs. De vogel is iets kleiner dan een waterhoen en mist de opgewipte staart. De vogel vliegt zelden.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op het eiland Makira (San Cristobal) in het zuidoosten van de Salomonseilanden. Het leefgebied bestaat uit ongerept montaan regenwoud tussen de 400 en 1200 m boven de zeespiegel.

## Status

Het makirawaterhoen heeft een zeer klein verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. Er zijn na 1953 geen bevestigde waarnemingen, maar volgens lokale jagers was de vogel er nog in 1974. Mogelijk is daarna dit waterhoen snel in aantal achteruitgegaan door de introductie van predatoren. Nader onderzoek is nodig om zeker te weten of de vogel is uitgestorven. Om deze redenen staat deze soort voorlopig als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Makirawaterhoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Mayr 1933. American Museum Novitates no.590 p.1
* 1 2 (en) Taylor, B. et al. 2018. Makira Moorhen (Pareudiastes silvestris). In: del Hoyo, J. et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from https://www.hbw.com/node/53686 on 6 March 2018).
# Suonenjoki

Suonenjoki is een gemeente en stad in de Finse provincie Oost-Finland en in de Finse regio Noord-Savo. De gemeente heeft een landoppervlakte van 713,56 km² en telt 6.743 inwoners (2022).
# Piet van Heusden

Piet van Heusden (Amsterdam, 11 juli 1929 – 15 januari 2023) was een Nederlands wielrenner. De sportverslaggever Jan Liber omschreef Piet van Heusden als een fenomeen. Hij was een succesvol achtervolger en werd in deze discipline, bij de amateurs, viervoudig Nederlands kampioen en eenmaal wereldkampioen.
Van Heusden overleed op 93-jarige leeftijd.

## Belangrijkste overwinningen

1952 Bij het Nederlandse kampioenschap viel hij in voor de zieke Nico van Est. In de eerste rit tegen Adri Voorting won Piet van Heusden met ruim 2 seconden. In de finale won Piet van Heusden van Jan Plantaz en werd daarmee Nederlands kampioen. Zijn tijd van 5 minuten 11,8 seconden was een tijd die zelden in het Olympisch Stadion voorkwam. Piet van Heusden werd wereldkampioen op de wielerbaan Parc des Princes in Parijs. Hij presteerde het om in drie opeenvolgende wedstrijden drie keer dezelfde tijd te rijden: in de kwartfinale reed hij tegen de Deen Knud Andersen, in de halve finale tegen de Italiaan Loris Campana en in de finale tegen de Italiaan Mino de Rossi in 5 minuten 9,8 seconden.
1953 Piet van Heusden werd opnieuw Nederlands kampioen. Hij won de finale van Daan de Groot. Bij het wereldkampioenschap op de Oerlikon wielerbaan in Zürich verloor hij in de kwartfinale van de Italiaan Loris Campana.
1954 Piet van Heusden werd voor de derde keer Nederlands kampioen. Bij het wereldkampioenschap in het Müngersdorf-stadion in Keulen verloor hij de halve finale van de Engelsman Peter Brotherton. Piet van Heusden protesteerde tevergeefs tegen de gang van zaken en weigerde daarna om voor de derde plaats te strijden.
* ↑ (de) Piet van Heusden. Die Radsportseiten. Gearchiveerd op 17 januari 2023. Geraadpleegd op 16 januari 2023.
* ↑ Oud-wielerkampioen Piet van Heusden (93) overleden. Het Parool (16 januari 2023).
* ↑ Wereldkampioen Piet van Heusden (1929-2023) fietste complete kerstpakketten bij elkaar. Het Parool (16 januari 2023). Gearchiveerd op 16 januari 2023.
# Swammerdamia beirnei

Swammerdamia beirnei is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1979 gepubliceerd door Doganlar.
# Superodontella delamarei

Superodontella delamarei is een springstaartensoort uit de familie van de Odontellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Rusek.
# Superodontella conglobata

Superodontella conglobata is een springstaartensoort uit de familie van de Odontellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Arbea & Jordana.
# Bisdom San Francisco de Asís de Jutiapa

Het bisdom San Francisco de Asís de Jutiapa (Latijn: Dioecesis Santi Francisci Assisiensis de Iutiapa) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Jutiapa, in Guatemala. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Santiago de Guatemala.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 25 januari 2016, uit delen van het bisdom Jalapa.

## Parochies

Het bisdom had in 2022 een oppervlakte van 3.219 km$^2$ en telde 513.000 inwoners waarvan 81,1% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Félix Eduardo Antonio Calderón Cruz (25 januari 2016 - heden)
* Diocese of San Francisco de Asís de Jutiapa. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 7 december 2024.
# Swanley

Swanley is een civil parish in het bestuurlijke gebied Sevenoaks, in het Engelse graafschap Kent. De plaats telt 16.226 inwoners.
* Winkelcentrum
* London Road

## Partnerstad

* Frankrijk: Verrières-le-Buisson
# Sylvisorex johnstoni

Sylvisorex johnstoni is een zoogdier uit de familie van de spitsmuizen (Soricidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Dobson in 1888.
# Sylvisorex pluvialis

Sylvisorex pluvialis is een spitsmuis uit het geslacht Sylvisorex.

## Kenmerken

S. pluvialis is een middelgrote spitsmuis met een vrij korte staart die voor ongeveer de helft met borstelharen bekend is. De rugvacht is bruingrijs, de buikvacht vuilwit. De oren zijn klein en rond. De kop-romplengte bedraagt 74 mm, de staartlengte 67 mm, de achtervoetlengte 14 mm en het gewicht 5 g.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in het nationale park Korup (Zuidwest-Kameroen) en in Kongana in het zuidwesten van de Centraal-Afrikaanse Republiek. De soortnaam is afgeleid van het Latijnse woord pluvia "regen" en verwijst naar de vele regen in Korup. In Korup werd deze soort samen met Crocidura dolichura en Sylvisorex johnstoni gevonden.

## Literatuur

* Hutterer, R. & Schlitter, D.A. 1996. Shrews of Korup National Park, Cameroon, with the description of a new Sylvisorex (Mammalia: Soricidae). Pp. 57-66 in Contributions in Mammalogy: A Memorial Volume Honoring Dr. J. Knox Jones, Jr. Museum of Texas Tech University, il + 315 pp.
* Hutterer, R. 2005. Order Soricomorpha. Pp. 220-311 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
* ↑ (en) Sylvisorex pluvialis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Frederik Lodewijk Herbert Jan Bosch van Drakestein

Frederik Lodewijk Herbert Jan Bosch van Drakestein, heer van Drakestein, (Utrecht, 17 november 1799 – Lage Vuursche, 8 juli 1866) was een Nederlandse landeigenaar, jurist en politicus.

## Familie

Bosch was lid van de familie Bosch en een zoon van jhr. mr. Paulus Wilhelmus Bosch van Drakestein (1771-1834) en Henriëtte Hofmann (1775-1839). Bij Koninklijk Besluit van 21 februari 1836 werd "Van Drakestein" toegevoegd aan zijn achternaam. Zijn vader was onder meer burgemeester van Utrecht en werd in 1829 verheven in de Nederlandse adel.
Zijn zuster Paulina Elisabeth (1804-1838) trouwde in 1821 met mr. Herman van Sonsbeeck (1795-1865), onder meer minister van Buitenlandse Zaken.
Bosch trouwde met Martha Maria Ancher (1806-1875). Zij kregen twee zoons en een dochter, onder wie Jhr. Paulus Jan Bosch van Drakestein die trouwde met Elisabeth Henriëtte Johanna Bosch, dochter van Eerste Kamerlid Johannes Wilhelmus Henricus Bosch. Dochter Maria (1827-1866) trouwde met een zoon van Van Sonsbeeck.

## Loopbaan

Bosch studeerde Romeins en hedendaags recht aan de Utrechtse Hogeschool. Hij promoveerde in 1822 op zijn proefschrift De causis poenam mitigantibus, vel tollentibus. Hij vestigde zich vervolgens als advocaat in Amsterdam. Van 1841 tot 1856 was hij rechter bij de Amsterdamse Arrondissementsrechtbank en vervolgens tot zijn overlijden raadsheer bij het Provinciaal Gerechtshof.
Bosch behoorde tot de liberalen. Hij werd in 1840 door de ridderschap van Noord-Holland verkozen tot lid van de Provinciale Staten. Hij werd in oktober 1850 lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Als Kamerlid nam hij vrijwel nooit aan de debatten deel, maar beperkte hij zich tot stemmen. Hij sprak alleen bij de behandeling van het wetsvoorstel Veranderingen in de straffen op misdaad en bij wetsvoorstel concessie voor aanleg van de Noorder- en Zuiderspoorwegen.
Bosch overleed op 66-jarige leeftijd.
* ↑ De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname was tot 1 februari 2016 toegestaan met bronvermelding.
* ↑ Nederland's Adelsboek 38 (1940)
* Biografisch Portaal: 53517516
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: bosc090
* Gemeinsame Normdatei: 122568095
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 1294 3349
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 071943285
* Parlement.com: vg09lkyk3fdq
* Virtual International Authority File: 77200173
* WorldCat (via VIAF): 77200173
# Sylvisorex vulcanorum

Sylvisorex vulcanorum is een zoogdier uit de familie van de spitsmuizen (Soricidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Hutterer & Verheyan in 1985.
# Symfonie nr. 1 (Holmboe)

Vagn Holmboe voltooide zijn Symfonie nr. 1 in 1935.
Holmboe vond dat er eigenlijk geen goede symfonie meer geschreven kon worden na de genrewerken van Carl Nielsen. Zelf hield hij zich daar niet aan; hij zou er veertien componeren. Deze Symfonie nr. 1 is de eerste in de genummerde reeks; maar hij had al drie aanzetten tot een symfonie op papier staan voordat deze als eerste op de lessenaars van een orkest belandde. Het opusnummer 4 is ook misleidend; het is Holmboes 85e werk (of poging daartoe) in de catalogus van Paul Rapoport.
De start van Holmboes oeuvre begon met werken die qua bezetting doorgaan als kamermuziek. Ook deze eerste genummerde symfonie heeft een kamerorkestbezetting. Het is een driedelig werk in de opzet snel-langzaam-snel:
* Allegro
* Andante
* Allegro energico
De eerste uitvoering vond plaats op 21 februari 1938; Thomas Jensen leidde toen het in 1935 vormgegeven Aarhus Byorkester, dat ook niet meer was dan een kamerorkest. In 1993 legde hetzelfde orkest het werk vast onder leiding van Owain Arwel Hughes. Bijzonder is dat Holmboe ook een voorbeeld aangaf, hoe de diverse orkestgroepen zouden moet zitten. De stijl wijst naar het neoclassicisme.
Orkestratie:
* 1 dwarsfluit, 1 hobo, 1 klarinet, 1 fagot (eerste rij)
* 1 hoorn, 1 trompet, 1 trombone (tweede rij)
* violen (derde rij)
* altviolen, celli, contrabassen (vierde rij)
* pauken, percussie (vijfde rij)
* Wise Music/Edition Wilhelm Hansen
* Deense Componistendatabase
* Bis Records CD-605; in 2021 de enig verkrijgbare opname.
* Musicweb (geraadpleegd 17 juli 2021)
Symfonie nr. 1 · nr. 2 · nr. 3 · nr. 4 · nr. 5 · nr. 6 · nr. 7 · nr. 8 · Sinfonia in memoriam · nr. 9 · nr. 10 · nr. 11 · nr. 12 · nr. 13 ·
# Seneca-effect

Het Seneca-effect, de Seneca-klif of -instorting, is een wiskundig model dat door de Italiaanse chemicus Ugo Bardi werd ontwikkeld en een dynamiek beschrijft waarbij een fenomeen vele malen sneller afneemt dan het gegroeid is. Een extreem voorbeeld is het kaartenhuisje dat plots instort, maar veel tijd kostte om op te bouwen.
Dit model is nauw verbonden met het werk van de Club van Rome en hun baanbrekend rapport De grenzen aan de groei uit 1972. Het wordt voornamelijk gebruikt voor het beschrijven van economische fenomenen gerelateerd aan pieken in fossiele brandstoffen, en/of vervuiling.
Het effect is genoemd naar de Romeinse filosoof Seneca die in zijn Brieven aan Lucilius schrijft “op een dag, een uur, is één moment genoeg voor het omverwerpen van (keizer)rijken” (brief 91).

## Literatuur

* Ugo Bardi, The Seneca Effect: Why Growth is Slow But Collapse is Rapid (2011) – ISBN 9783319572062
* Ugo Bardi, Extracted: How the quest for mineral wealth is plundering the planet (2014) – ISBN 9781603585422
* Ugo Bardi, Before the collapse (2019) – ISBN 9783030290375.
# Pietro Castiglia

Pietro Castigilia (Palermo, 21 januari 1808 – aldaar, 29 oktober 1879) was op het eiland Sicilië een magistraat in het koninkrijk der Beide Siciliën en nadien, na de eenmaking van Italië, in het koninkrijk Italië. Hij was senator voor het leven vanaf 1864.

## Levensloop

In het koninkrijk der Beide Siciliën bekleedde Castiglia ambten als rechter in diverse steden op Sicilië. Vanaf 1851 was hij procureur in Catania en Palermo. In 1856 werd Castiglia substituut-procureur-generaal bij het Gerechtshof in burgerlijke zaken in Palermo.
Na de eenmaking van Italië vervolgde Castiglia zijn rechterlijke loopbaan. Zo werd hij in 1860 procureur-generaal bij het Hooggerechtshof van Palermo. Hij promoveerde in 1862 naar het Hof van Cassatie van Sicilië met zetel in Palermo: hij werd er advocaat-generaal (1862), procureur-generaal (1863) en eerste voorzitter (1877).
Castiglia had daarnaast een politieke carrière. Hij zetelde in de provincieraad van Palermo. In 1864 benoemde koning Victor Emanuel II hem tot senator voor het leven wegens zijn verdiensten in de magistratuur.
Castiglia werd vereerd met de eretekens van grootofficier in de Orde van Sint-Mauritius en Sint-Lazarus (1870) en de Orde van de Kroon (1870).
* ↑ (it) Castiglia Pietro. Tutti i senatori - elenchi. Senato della Repubblica, Rome.
# Super Bowl XIX

Super Bowl XIX was de 19e editie van de Super Bowl, de American Football-finale tussen de kampioenen van de National Football Conference en de American Football Conference van 1984. De Super Bowl werd op 20 januari 1985 gehouden in het Stanford Stadium in Stanford, Californië. De San Francisco 49ers wonnen de wedstrijd met 38–16 tegen de Miami Dolphins en werden zo de kampioen van de National Football League. De wedstrijd had twee van de bekendste quarterbacks tegenover elkaar staan, Dan Marino van de Dolphins en Joe Montana van de 49ers.

## Play-offs

Play-offs gespeeld na het reguliere seizoen.
Geplaatste teams :
| Plaats | AFC | AFC | NFC | NFC |
| 1 | Miami Dolphins (Oost-winnaar) | Miami Dolphins (Oost-winnaar) | San Francisco 49ers (West-winnaar) | San Francisco 49ers (West-winnaar) |
| 2 | Denver Broncos (West-winnaar) | Denver Broncos (West-winnaar) | Washington Redskins (Oost-winnaar) | Washington Redskins (Oost-winnaar) |
| 3 | Pittsburgh Steelers (Centraal-winnaar) | Pittsburgh Steelers (Centraal-winnaar) | Chicago Bears (Centraal-winnaar) | Chicago Bears (Centraal-winnaar) |
| | AFC Wild Card Game | AFC Wild Card Game | NFC Wild Card Game | NFC Wild Card Game |
| 4 | Seattle Seahawks | 13 | Los Angeles Rams | 13 |
| 5 | Los Angeles Raiders | 7 | New York Giants | 16 |
| Divisional Play-offs | Divisional Play-offs | NFC & AFC Championships | NFC & AFC Championships | | Super Bowl XIX | Super Bowl XIX |
| Candlestick Park, 29 dec. | Candlestick Park, 29 dec. | | | | | |
| San Francisco 49ers | 21 | | | | | |
| San Francisco 49ers | 21 | Candlestick Park, 6 jan. | Candlestick Park, 6 jan. | | | | |
| New York Giants | 10 | Candlestick Park, 6 jan. | Candlestick Park, 6 jan. | | | |
| New York Giants | 10 | San Francisco 49ers | 23 | | | |
| Robert F. Kennedy, 30 dec. | Robert F. Kennedy, 30 dec. | | San Francisco 49ers | 23 | | | |
| Robert F. Kennedy, 30 dec. | Robert F. Kennedy, 30 dec. | Chicago Bears | 0 | | | |
| Washington Redskins | 19 | Chicago Bears | 0 | | | |
| Washington Redskins | 19 | | | | Stanford Stadium, 20 jan. | Stanford Stadium, 20 jan. |
| Chicago Bears | 23 | | | | Stanford Stadium, 20 jan. | Stanford Stadium, 20 jan. |
| Chicago Bears | 23 | | | | San Francisco 49ers | 38 |
| Miami Orange Bowl, 29 dec. | Miami Orange Bowl, 29 dec. | | | | | San Francisco 49ers | 38 |
| Miami Orange Bowl, 29 dec. | Miami Orange Bowl, 29 dec. | | | | Miami Dolphins | 16 |
| Miami Dolphins | 31 | | | | Miami Dolphins | 16 |
| Miami Dolphins | 31 | Miami Orange Bowl, 6 jan. | Miami Orange Bowl, 6 jan. | | | |
| Seattle Seahawks | 10 | Miami Orange Bowl, 6 jan. | Miami Orange Bowl, 6 jan. | | | |
| Seattle Seahawks | 10 | Miami Dolphins | 45 | | | |
| Mile High Stadium, 30 dec. | Mile High Stadium, 30 dec. | | Miami Dolphins | 45 | | | |
| Mile High Stadium, 30 dec. | Mile High Stadium, 30 dec. | Pittsburgh Steelers | 28 | | | |
| Denver Broncos | 17 | Pittsburgh Steelers | 28 | | | |
| Pittsburgh Steelers | 24 | | | | | |