OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# ID college

ID College was een Nederlands regionaal opleidingscentrum met vestigingen in Alphen aan den Rijn, Gouda, Leiden, Leidschendam-Voorburg, Woerden , Katwijk aan zee en Zoetermeer. Behalve middelbaar beroepsonderwijs verzorgde ID College ook cursussen voor volwassenen. Sinds 1 september 2017 is ID College gefuseerd met ROC Leiden tot mboRijnland.
Tot 1996 was het aanbod aan middelbaar onderwijs in Gouda versnipperd over een groot aantal scholen. Zo bestonden er scholen voor middelbaar en technisch onderwijs, kort middelbaar beroepsonderwijs, het leerlingenwezen, vormingswerk voor jongeren en volwassen, basiseducatie en diverse voortgezette opleidingen. In 1996 werd het regionaal opleidingencentrum gevormd waarin deze opleidingen werden gebundeld. In 2001 kreeg het centrum de nieuwe naam "ID College".
De letters ID staan voor individualiteit en identiteit.
De hoofdvestiging is in Gouda. Nevenvestigingen zijn te vinden in Alphen aan den Rijn, Leiden, Leidschendam-Voorburg, Woerden en Zoetermeer.
Het ID College verzorgt middelbaar beroepsonderwijs en volwasseneneducatie, waaronder Vavo-opleidingen. De mbo-opleidingen zijn verdeeld over de volgende afdelingen:
* Bakkerij & Horeca
* Economie
* Facilitaire Dienstverlening
* Gezondheidszorg
* Orde & Veiligheid
* Sport & Bewegen
* Techniek & ICT
* Uiterlijke verzorging
* Welzijn
* Entreeopleidingen
Op 13 februari 2015 werd bekendgemaakt dat ID College de onderwijstaken van het in financiële moeilijkheden geraakte ROC Leiden zou overnemen. In april 2017 werd vervolgens bekendgemaakt dat ROC Leiden en ID College in september 2017 samengaan onder de naam mboRijnland. Ook de niet tot het MBO behorende onderdelen van beide instituten (zoals Boerhaave College Leiden en VAVO ID College) zullen die naam dragen.

## Externe link

* Website van ID College (gearchiveerd)
* ↑ Locaties van het ID college
* ↑ Over het ID college
* ↑ Pagina opleidingen
* ↑ Oplossing voor kritieke situatie ROC Leiden, Rijksoverheid.nl, 13 februari 2015.. Gearchiveerd op 28 juni 2015. Geraadpleegd op 5 augustus 2023.
* ↑ ID College neemt ROC Leiden over, Leidsch Dagblad, 13 februari 2015
* ↑ Nieuwe naam voor Roc's: MBO Rijnland, Leidsch Dagblad, 14 april 2017. Gearchiveerd op 30 juni 2018.
# Diorama (Efteling)

Het Diorama is een miniatuurwereld in het attractiepark de Efteling in de Noord-Brabantse plaats Kaatsheuvel. Anton Pieck ontwierp deze gedetailleerde wereld, die op 25 mei 1971 werd geopend ter ere van het twintigjarig bestaan van de Efteling (gerekend vanaf 1951). Het Diorama bevindt zich in een overdekte hal in het Carrouselpaleis, in het parkgedeelte Marerijk.
De miniatuurwereld van het Diorama is ondergebracht in een 60 meter lange vitrinekast waarin op schaal een bergachtig landschap met verschillende huizen, steden, kastelen en kerken is nagebouwd. Door het landschap rijden modeltreinen en andere voertuigjes rond, en stromen rivieren met echt water. Een deel van de vitrinekast laat een landschap zien bij nacht.
In 2007 werd het Diorama volledig gerestaureerd. Tijdens deze opknapbeurt werd aan het landschap in de vitrinekast een aantal miniatuurversies van bestaande Eftelingfiguren toegevoegd, waaronder Holle Bolle Gijs, de Ganzenhoedster en Zwaan Kleef Aan. Ook een miniatuur van Anton Pieck, zittend achter zijn schildersezel, kreeg een plekje in het Diorama.

## Trivia

* De modeltreinen in het Diorama waren oorspronkelijk de MINEX-smalspoormodellen (schaal 1:45) geproduceerd door de Duitse fabrikant Märklin. Bij de restauratie van het Diorama werd overgeschakeld op modeltreinen van de fabrikant Fleischmann.
* Later Eftelingontwerper Ton van de Ven was betrokken bij de bouw van het Diorama. Hij maakte enkele schetsen, maar deze zijn niet in het Diorama gerealiseerd. Later zouden de ideeën verder uitgewerkt worden in het Kastelenrijk van de attractie Droomvlucht.
* In de miniatuurwereld is een loopbrug te vinden die is doorgezakt en waarnaast een tijdelijke, houten loopbrug is opgebouwd. Dit idee ontstond spontaan toen tijdens de bouw van de attractie een van de medewerkers per ongeluk op de reeds gereedgekomen brug ging staan.
* In augustus 2010 werd er een LEGO-tentoonstelling georganiseerd in de Dioramahal.

## Externe link

* Attractiepagina op de officiële website van de Efteling
* Documentariaat De Efteling
* ↑ Vijzintuigen.nl Diorama
* ↑ De Vijf Zintuigen - Documentaire Lex Lemmens, deel 1
Afbeeldingen
# California (metrostation Milaan)

California is een metrostation in de Italiaanse stad Milaan dat werd geopend op 12 oktober 2024.
# San Babila

San Babila is een metrostation in de Italiaanse stad Milaan dat werd geopend op 1 november 1964 en wordt bediend door lijn 1 en sinds 4 juli 2023 ook door lijn 4 van de metro van Milaan.

## Geschiedenis

In 1952 werd een metroplan voor Milaan ingediend dat in 1955 werd goedgekeurd. Het oorspronkelijke deel van lijn 1, waaronder San Babila, werd aangelegd tussen 1957 en 1964. Het station ligt onder de Piazza San Babila en is gebouwd volgens de Milanese methode naar het standaardontwerp voor de stations van lijn 1. In 2005 werd de route, van de toen nog niet gebouwde lijn 4, herzien, zodat deze als oost-westverbinding door het zuiden van het centrum loopt, waarbij San Babila het overstappunt tussen lijn 1 en lijn 4 zou worden. Op 4 juli 2023 werd dit een feit door de opening van het deeltraject tussen San Babila en Dateo ten oosten van het station. Op 12 oktober 2024 werd lijn 4 verder naar het zuidwesten doorgetrokken.

## Ligging en inrichting

De verdeelhal ligt direct onder het plein en is vanaf de hoeken van het plein toegankelijk. De zijperrons van lijn 1 liggen direct onder de verdeelhal op ongeveer 10 meter diepte. Ten noorden van het station ligt lijn 1 onder de Corso Venezia naar het noorden. Ten zuiden van het station buigt de lijn af naar het westen en loopt de tunnel onder de Corso Vittorio Emanuele Secondo langs de Dom van Milaan. De perrons van lijn 4 liggen op 30 meter diepte onder de oostkant van het plein en zijn via een toegangsschacht met de rest van het station verbonden. In tegenstelling tot het standaard kuipstation van de automatische metro die op lijn 4 wordt ingezet, liggen de perrons in aparte tunnels buiten de schacht. Lijn 4 loopt ten zuiden van het station recht naar de Largo Augusto, waar ondergronds overloopwissels liggen. Ten noorden van het station buigt lijn 4 af naar de Piazza Tricolore.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel San Babila (metropolitana di Milano) op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Joos

Joos kan verwijzen naar:

## Personen met als achternaam Joos

* Amaat Joos (1855-1937), Belgisch kanunnik, volkskundige, pedagoog, theoloog en Vlaams activist
* Anja Joos (1960-2003), Nederlands moordslachtoffer
* Carl Joos (?), Belgisch scenarioschrijver
* Filip Joos (1973), Belgisch sportjournalist
* Gillis Joos (1390-1460), Zuid-Nederlands architect
* Gustaaf Joos (1923-2004), Belgisch priester en kardinaal
* Jean-Baptiste Joos (?-na 1841 en vóór 1846), Belgisch handelaar en politicus
* Norbert Joos (1960-2016), Zwitserse alpinist
* Ruth Joos (1976), Belgisch radiopresentatrice

## Personen met als voornaam Joos

* Joos de Beer (†1591), Nederlands kunstschilder.
* Joos de Damhouder (1507–1581), rechtsgeleerde, auteur en hoger ambtenaar
* Joos de Momper (1564–1635), Zuid-Nederlands kunstschilder
* Jan de Moor (†1573, de eerste viceadmiraal van Zeeland
** Joos de Moor of Joost de Moor, ook wel Joos de Momper geheten, (circa 1548-1618), Nederlands viceadmiraal, was de zoon Jan de Moor
* Joos de Rijcke, ook wel Jodoco Rique of Jodoco Ricci (1498-1578), missionaris en geschiedschrijver
* Joos van Cleve (1485/1490-1540 of 1541), Zuid-Nederlands kunstschilder
* Joos van Craesbeeck (ca. 1605/1606 –ca. 1660), Zuid-Nederlands bakker en kunstschilder
* Joos van Ghistele (1446-1516), Vlaams edelman

## Voornaam

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Joos en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Centraal-Servië

Centraal-Servië (Servisch: Централна Србија of Centralna Srbija) is het gedeelte van Servië buiten de autonome provincies Vojvodina en Kosovo. Centraal-Servië is geen bestuurlijke eenheid en valt direct onder de centrale regering in Belgrado.

## Bestuurlijke indeling

Centraal-Servië bestaat uit 17 districten en de hoofdstad Belgrado:
* Belgrado
* Bor
* Braničevo
* Jablanica
* Kolubara
* Mačva
* Moravica
* Nišava
* Pirot
* Podunavlje
* Pomoravlje
* Pčinja
* Rasina
* Raška
* Šumadija
* Toplica
* Zaječar
* Zlatibor

## Bevolking

In 2002 bestond de bevolking uit de volgende groepen:
* Serven = 4.891.031 (89,48 %)
* Bosniakken = 135.670 (2,48 %)
* Roma = 79.136 (1,45 %)
* Albanezen = 59.952 (1,10 %)
# Radio 390

Radio 390 was een Engelse zeezender op de middengolf op 773 kHz, 388 m die nog geen twee jaar heeft bestaan.
Ted Allbeury was geroepen om de problemen van KING Radio op te lossen en verzamelde gelden om de meeste KING-eigenaars uit te kopen. Hij kwam voor de dag met een heel ander muziekformaat en mikte op de oudere luisteraar, en dat met groot succes. Het vermogen van de zender was 10 tot 30 kW.
Radio 390 (zo genoemd naar de gebruikte golflengte) zond uit vanaf een voormalig legerfort op Red Sands in de monding van de Theems. Het Red Sands Fort bestond uit 7 torens die onderling verbonden waren met loopbruggen. Het officiële programma startte op 25 september 1965. Door problemen met de gerechtelijke overheden was het station uit de lucht van 18 augustus 1966 tot 31 december 1966. Er waren betwistingen omtrent de ligging van de forten. Bij laag tij zouden ze binnen de territoriale wateren komen te liggen, wat aan de hand van Navy kaarten ook zou bewezen worden. Op 28 juli 1967 sloot Radio 390.
# Spondylus spinosus

Spondylus spinosus is een tweekleppigensoort uit de familie van de Spondylidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1793 door Schreibers.
# Aardtenrek

De aardtenrek (Geogale aurita) is een tenrek die voorkomt in het noordoosten en zuidwesten van Madagaskar. Het is de enige levende soort van de onderfamilie Geogalinae en het geslacht Geogale, die ook de fossiele Geogale aletris en Parageogale omvat. De aardtenrek is zeer zeldzaam en er is weinig over bekend. Het is een van de kleinste bekende zoogdieren met zijn 3,5 cm. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Milne-Edwards & Grandidier in 1872.

## Kenmerken

De aardtenrek is een klein dier dat lijkt op een spitsmuis met een korte, zachte vacht, langharige staart en zeer grote uitstekende oren. Volwassen dieren wegen tussen de 5 en 8 gram en hebben een kop-romplengte van 60 tot 75 millimeter. De staart wordt circa 30 millimeter lang. De dorsale vacht is grijsbruin tot roodbruin en de ventrale vacht is geelwit. De aardtenrek verschilt van alle andere tenreks in de familie doordat hij 34 tanden heeft in plaats van 36 tanden. Het is ook uniek binnen de familie dat vrouwtjes in oestrus komen terwijl ze nog zogen en dus in staat zijn om een nest te dragen terwijl ze het vorige nest nog voeden.

## Gedrag

De aardtenrek voedt zich met insecten, met name termieten die hij lokaliseert door middel van geluid. De soort wordt zelf bejaagd door verschillende roofdieren, waaronder de kerkuil (Tyto alba), de Madagaskarransuil (Asio madagascariensis), de slang Madagascarophis colubrinus en de smalstreepmangoest (Mungotictis decemlineata).
* ↑ (en) Aardtenrek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Alph. Milne Edwards, Alf. Grandidier. "Description d'un nouveau mammifère insectivore de Madagascar (Geogale aurita). Annales des Sciences Naturelles, Cinquième Série, Zoologie et Paléontologie, vol. 15 (1872), article n$^o$ 19.. Gearchiveerd op 24 juli 2020.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D. (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 72. ISBN 978-0-8018-8221-0. Gearchiveerd op 6 december 2021.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Geogale aurita Milne-Edwards & A. Grandidier, 1872. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 02-07-2023.
* 1 2 Nielsen, Thomas (2005). "Geogale aurita". Animal Diversity Web. University of Michigan. Geraadpleegd op 28-09-2013.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Large-eared tenrec op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Omar Seck

Omar Seck (Tivaouane, 8 april 1957) is een meesterdrummer uit Senegal.
Seck komt uit een beroemde griot-familie, die vooral bekend is vanwege haar sabarspel en speelt al sinds zijn vroege jeugd trommel. Omars favoriete instrumenten zijn de sabar en de djembé. Ook bespeelt hij instrumenten als de tama, doundoun en bougarebou.

## Jonge jaren

In zijn jonge jaren heeft hij samen met zijn oom Doudou N'Diaye Rose en diens groep rondgetrokken door Senegal en andere Afrikaanse landen. In 1977 begon hij bij het "Ballet Africain" en speelde van 1979 tot 1983 bij het "Ballet d'Afrique Noir". Hij deed daar veel ervaring op met alle percussie-instrumenten. Van 1983 tot 1996 startte hij als master drummer bij het "Ballet Nationale de Senegal". Met dit ensemble toerde hij al die jaren door Europa, Afrika, Amerika en Azië.

## Nederland

In 1996 streek hij in Nederland neer. Omar Seck geeft op diverse plekken (vooral bij muziekscholen) les op met name djembé en sabar. Ook geeft hij workshops voor bedrijven, scholen (basisscholen en middelbare scholen), particulieren en op feesten. In de zomervakanties treedt hij in Senegal nog met het Nationaal Ballet Senegal op. 's Winters organiseert hij al jaren percussie- en dansworkshops in Senegal. Daarnaast treedt hij ook op met Afrikaanse groepen of solo.
# BK SKA Alma-Ata

Basketbolnyj kloeb Sportivny Kloeb Armii Alma-Ata (Russisch: Баскетбольный клуб Спортивный Клуб Армии Алма-Ата) is een professionele basketbalclub uit Alma-Ata (Kazachstan).

## Geschiedenis

In 1978 werd SKA Alma-Ata opgericht. Het team speelde in de lagere divisies tot 1985 toen het team het eerste kampioenschap won. In de seizoenen 1988/89 en 1989/90 werd SKA uiteindelijk 4de om het Landskampioenschap van de Sovjet-Unie. In 1989 haalde Spartak de finale om de USSR Bekerwinnaar van het voorseizoen. Ze wonnen in de finale van Spartak Loehansk. In het seizoen 1991/92 begon het team als SKA, maar begin 1992 veranderde de naam in Zjoeldoez en werden ze tweede om het Landskampioen van het GOS. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie verhuisde het team samen met de technische staf naar Samara en werd CSK VVS. In het seizoen 2009/10 won de club het kampioenschap van de tweede liga van Kazachstan waar ze 24 van de 24 wedstrijden hadden gewonnen. Het team won het recht om te spelen in de Major League Kazachstan.

## Erelijst

* Landskampioen GOS:
** Tweede: 1992
* USSR Bekerwinnaar van het voorseizoen: 1
** Winnaar: 1989

## Bekende (oud)-spelers

* - Igor Gratsjev
* - Vladislav Konovalov
* - Oleg Melesjtsjenko
* - Valeri Tichonenko
* - Igor Tichonenko
* - Joeri Zjoekanenko
* - Viktor Berezjnyj

## Bekende (oud)-coaches

* - Anatoli Kim (1988)
* -- Oleg Kim
* -- Sergej Zozoelin(1980-1983)

## Externe link

* (en) Asia-basket.com Team Info
# Aziatische kampioenschappen wielrennen 2024 – Individuele tijdrit vrouwen elite

De Individuele tijdrit voor vrouwen elite op de Aziatische kampioenschappen wielrennen 2024 werd gehouden op 9 juni. De 18 deelneemsters moesten een parcours van 20 kilometer in en rond Almaty afleggen. De 44-jarige Oezbeekse Olga Zabelinskaja won, voor haar landgenote Yanina Kuskova en Rinata Soeltanova uit Kazachstan.

## Uitslag

| Plaats | Naam | Tijd |
| | Olga Zabelinskaja | 28'07" |
| | Yanina Kuskova | + 55" |
| | Rinata Soeltanova | + 1'21" |
| 4 | Leung Wing Yee | + 1'55" |
| 5 | Atusyina Delia Priatna | + 1'58" |
| 6 | Phetdarin Somrat | + 2'16" |
| 7 | Tsai Ya-yu | + 2'23" |
| 8 | Safia Al Sayegh | + 2'33" |
| 9 | Nguyễn Thị Thu Mai | + 2'44" |
| 10 | Cui Yuhang | + 2'48" |
| 11 | Somayeh Yazdani | + 2'54" |
| 12 | Yulduz Hashimi | + 2'59" |
| 13 | Song Min-ji | + 3'27" |
| 14 | Jermyn Prado | + 3'50" |
| 15 | Monika Jat | + 3'59" |
| 16 | Dahat Qadr | + 4'11" |
| 17 | Ian Au Hoi | + 4'40" |
| 18 | Daniah Sembawa | + 5'43" |
* (en) Uitslag via ProCyclingStats
* ↑ (en) Double shock at Asian Championships. Global Peloton (12 juni 2024). Gearchiveerd op 25 september 2024. Geraadpleegd op 25 september 2024.
# Kenneth Zucker

Kenneth J. Zucker (1950) is een Amerikaans-Canadese psycholoog en seksuoloog. Hij werd in 2001 benoemd tot hoofdredacteur van Archives of Sexual Behavior. Hij was hoofdpsycholoog bij het Centre for Addiction and Mental Health (CAMH) in Toronto en tot december 2015 hoofd van de Gender Identity Service van CAMH. Zucker is professor op de afdelingen psychiatrie en psychologie aan de Universiteit van Toronto. Zucker staat bekend om zijn kritische houding tegenover medicalisering en operaties bij transjongeren en transadolescenten.

## Biografie

Zucker werkte samen met Susan Bradley, verzamelde twintig jaar lang klinische en onderzoeksgegevens en werd een internationale autoriteit op het gebied van genderdysforie bij kinderen (GDC) en adolescenten. In 2007 werd Zucker gekozen als lid van de American Psychological Association Task Force on Gender Identity, Gender Variance, and Intersex Condition, en in 2008 werd hij benoemd tot voorzitter van de American Psychiatric Association werkgroep over "Sexual and Gender Identity Disorders" voor de 2012 editie van de DSM-5. Hij was eerder lid van werkgroepen voor de DSM-IV en de DSM-IV-TR.
Zuckers therapeutische benadering kreeg nadien kritiek van voorstanders van gender affirming care. Op basis van een recensie van twee jonge psychiaters, waarin werd gesteld dat CAMH niet paste bij de huidige praktijken voor transgenderjongeren, werd Zucker ontslagen en sloot CAMH de kliniek. Zucker werd ervan beschuldigd dat zijn therapie te veel een vorm van conversietherapie zou zijn. Zucker spande een rechtszaak aan en won deze.
* ↑ CAMH to ‘wind down’ controversial gender identity clinic services
* ↑ Amerikaans tijdschrift voor psychotherapie, Genderidentiteitsstoornis en psychoseksuele problemen bij kinderen en adolescenten (recensie), pagina's 265–267
# Microgale grandidieri

Microgale grandidieri is een spitsmuistenrek die voorkomt in de droge loofbossen in het westen en zuidwesten van Madagaskar. De dieren werden aanvankelijk gerekend tot de soort Microgale brevicaudata, maar werden in 2009, nadat er verschillen in de morfologie en de DNA-sequentie van beide spitsmuistenreksoorten waren gevonden, ervan afgesplitst.
* ↑ (en) Microgale grandidieri op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Olson, L. E.; Rakotomalala, Z.; Hildebrandt, K. B. P.; Lanier, H. C.; Raxworthy, C. J.; Goodman, S. M. (2009). "Phylogeography of Microgale brevicaudata (Tenrecidae) and Description of a New Species from Western Madagascar". Journal of Mammalogy. 90 (5): 1095–1110.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Microgale grandidieri L. E. Olson, Rakotomalala, Hildebrandt, Lanier, Raxworthy, & Goodman, 2009. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 03-07-2023.
# Nesogale talazaci

Nesogale talazaci is een zoogdier uit de familie van de tenreks (Tenrecidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Charles Immanuel Forsyth Major in 1896.
In 2016 werd de soort verplaatst vanuit het geslacht Microgale naar het geslacht Nesogale.

## Voorkomen

De soort komt voor in oostelijk Madagaskar.
* ↑ (en) Nesogale talazaci op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D. (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 75. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Nesogale talazaci (Forsyth Major, 1896). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 03-07-2023.
* ↑ Everson, K. M.; Soarimalala, V.; Goodman, S. M.; Olson, L. E. (2016). "Multiple Loci and Complete Taxonomic Sampling Resolve the Phylogeny and Biogeographic History of Tenrecs (Mammalia: Tenrecidae) and Reveal Higher Speciation Rates in Madagascar's Humid Forests". Systematic Biology. 65 (5): 890–909.
# Kleine kantjil

De kleine kantjil (Tragulus kanchil) is een zoogdier uit de familie van de dwergherten (Tragulidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Raffles in 1821. Het is de kleinste evenhoevige van de wereld.
# Neckar

De Neckar is een zijrivier van de Rijn in het zuidwesten van Duitsland. De rivier ontspringt op 706 m hoogte in Schwenninger Moos bij Villingen-Schwenningen in het Zwarte Woud. De bron ligt in vogelvlucht op amper 10 km van de "bron" van de Donau. De bron ligt op circa 170 m van een van de bronnen van de Talbach die uitmondt in de Brigach die op haar beurt samenvloeit met de Breg tot Donau. De Neckar ontspringt met andere woorden vlak aan de waterscheiding tussen de Rijn (Noordzee) en de Donau (Zwarte Zee).
De rivier kronkelt vervolgens in noordoostelijke richting naar Stuttgart om daarna Heilbronn te passeren. Vervolgens verloopt de stroom eerst noordelijk, daarna westelijk door Heidelberg, om zich bij Mannheim bij de Rijn te voegen. Het stroomgebied van de Neckar meet circa 14.000 km².
De Neckar is vanaf Plochingen bevaarbaar, met binnenhavens in Stuttgart, Heilbronn en Mannheim. De maximale afmetingen van de schepen zijn 105 × 11,45 meter. Er zijn in totaal 27 sluizen.

## Zijrivieren

De belangrijkste zijrivieren van bron tot monding zijn: (telkens met kant, samenvloeiingsplaats en lengte)
* Eschach, links, Rottweil-Bühlingen, 38,1 km
* Prim, rechts Rottweil, 21,1 km
* Schlichem, rechts, Epfendorf, 34,4 km
* Glatt, links, Horb-Neckarhausen, 34,2 km
* Eyach, rechts bij Bf. Eyach, gemeente Eutingen im Gäu, 50,4 km
* Starzel, rechts, Rottenburg-Bieringen, 42,8km
* Steinlach, rechts, bij Tübingen, 25,1 km
* Ammer, links bij Tübingen-Lustnau, 22,5 km
* Echaz, rechts bij Kirchentellinsfurt, 22,8 km<
* Erms, rechts bij Neckartenzlingen, 32,7 km
* Aich, links bij Nürtingen-Oberensingen, 30,4 km
* Lauter, rechts bij Wendlingen, 25,7 km
* Fils, rechts bij Plochingen, 62,8 km
* Körsch, links , westelijk van Deizisau, 26,3 km
* Rems, rechts bij Remseck am Neckar, 78,4 km
* Murr, rechts, Marbach, 51,5 km
* Enz, links, Besigheim, 105,5 km
* Zaber, links, Lauffen, 22,4 km
* Schozach, rechts bij Heilbronn-Sontheim, 25,6km
* Lein, links bij Neckargartach, 27,3 km
* Sulm, rechts bij Neckarsulm, 26,2 km
* Kocher, rechts, Bad Friedrichshall-Kochendorf, 168,7 km
* Jagst, rechts, Bad Friedrichshall-Jagstfeld, 190,2 km
* Elz, rechts, bij Mosbach-Neckarelz, 39,8 km
* Itter, rechts in Eberbach, 28,0 km
* Laxbach, rechts, bij Hirschhorn, 30,0 km
* Steinach, rechts bij Neckarsteinach, 21,9 km
* Elsenz, links bij Neckargemünd, 53,4 km
* Bibliothèque nationale de France: cb119639725 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4041522-3
* National Archives and Records Administration: 10038747
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ge371038
* Système universitaire de documentation: 027641546
* Virtual International Authority File: 238988802
* WorldCat (via VIAF): 238988802