OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pachtoesoveilanden

De Pachtoesoveilanden (Russisch: острова Пахтусова; ostrova Pachtoesova) zijn een eilandengroep in het centrale deel van de Nordenskiöldarchipel ten noorden van het Russische schiereiland Tajmyr in het zuidelijke deel van de Karazee. De groep van ongeveer 14 eilanden en eilandjes strekt zich van oost naar west uit over ongeveer 30 kilometer ten zuiden van de Litke-eilanden, ten oosten van de Tsivolko-eilanden, ten zuidwesten van de Vostotsjnyeilanden, ten noordoosten van de Vilkitski-eilanden en ten noordwesten van de kusteilanden en de Bliznetsyeilanden.
De eilandengroep vormt samen met de Tsivolko- en Vilkitski-eilanden de centrale groep van de archipel. Van de Litke-eilanden worden de eilanden gescheiden door de Straat Lenin, die de grens vormt tussen het noordelijke en het centrale deel van de archipel en van de kusteilanden en de Bliznetskyeilanden door de Straat Matisen, die de scheiding vormt tussen het centrale en zuidelijke deel van de archipel. De Pachtoesoveilanden zijn vernoemd naar de Russische poolvaarder Pjotr Pachtoesov (1800-1835).

## Eilanden

De eilandengroep bestaat uit een groot eiland (Petersen), drie middelgrote eilanden (Pachtoesov, Spanberg en Dobrynja Nikitisj) en een aantal kleinere eilandjes eromheen:
* Aleksandra (Александра) – klein eilandje ten noorden van Pachtoesov
* Dobrynja Nikitisj (Добрыня Никитич) – middelgroot eiland ten zuidoosten van Troevor
* Figoerny (Фигурный) – klein eilandje ten zuiden van Pachtoesov en ten oosten van Dobrynja Nikitisj
* Granitsjny (Граничный) – klein eilandje ten zuiden van Petersen in het verlengde van de onderzeese rug vanaf Zverolovny
* Joert (Юрт) – klein eilandje ten zuidoosten van Petersen
* Kotovskogo (Котовского) – klein eilandje ten zuiden van Petersen
* Navarin (Наварин) – klein eilandje ten zuiden van het schiereiland Zabloezjdenia van Petersen
* Oleg (Олег) – klein eilandje ten oosten van Petersen
* Pachtoesov (Пахтусова) – middelgroot eiland ten oosten van Troevor. Het hoogste punt ligt op 77 meter.
* Petersen (Петерсен) – groot eiland (ongeveer 17 kilometer lang) aan westzijde van de eilandengroep met drie schiereilanden; aan noordoostzijde, zuidoostzijde (Zabloezjdenia) en zuidwestzijde (Dolgi). Het hoogste punt ligt op 77 meter.
* Silatsj (Силач) – klein eilandje aan de noordwestzijde van de eilandengroep, ten westen van Troevor
* Spanberg (Шпанберга) – middelgroot eiland ten oosten van Pachtoesov en ten westen van Petersen
* Troevor (Трувор) – eiland ten oosten van Silatsj
* Zverolovny (Звероловный) – klein eilandje ten zuiden van Petersen op een onderzeese rug
# Pachterscamer

De Pachterscamer is een bouwwerk in de tot de Oost-Vlaamse gemeente Dendermonde behorende plaats Sint-Gillis-bij-Dendermonde, gelegen aan Oud Klooster 50.

## Geschiedenis

Hier op de Zwijvekekouter bevond zich de Abdij van Zwijveke, van de cisterciënzerinnen. Deze abdij werd in 1667 verwoest door de troepen van Lodewijk XIV tijdens de belegering van Dendermonde. De abdij werd voortgezet binnen de stad Dendermonde.
In 1739 werd, op de voormalige plaats van het klooster, de pachthoeve herbouwd. Mogelijk zijn daar delen van een vleugel van het voormalig klooster in verwerkt.
In 1798 werd de hoeve onteigend en openbaar verkocht. Tot 1966 bleef deze als boerderij in gebruik. In 1966 werd hij aangekocht door de kunstenaar Harold Van de Perre. In 1967 werd de hoeve verbouwd tot woning, waarbij ook een aantal aanbouwsels werden toegevoegd.
In de nabijheid werd in 1968 een gemetselde grafkamer opgegraven en van 1981-1984 werden archeologische onderzoekingen op het terrein uitgevoerd waarbij funderingsresten van het voormalig klooster aan het licht kwamen.
De Pachterscamer ligt nabij de Oude Dender.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Palpomyia occidentalis

Palpomyia occidentalis is een muggensoort uit de familie van de knutten (Ceratopogonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Grogan and Wirth.
# Stolberg-Gedern

Stolberg-Gedern kan verwijzen naar:
* Graafschap Stolberg-Gedern
* Huis Stolberg-Gedern
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Stolberg-Gedern en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pagodula pulchella

Pagodula pulchella is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Schepman.
# P57

P57 kan verwijzen naar:
* P57 (Letland), een regionale weg in Letland
* Papyrus 57, een handschrift op papyrus van het Nieuwe Testament
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van P57 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# P55 (Letland)

De P55 is een regionale weg in Letland. De weg loopt van Rēzekne naar Dagda en is 58,0 kilometer lang. In Rēzekne sluit de weg aan op de A13 naar Daugavpils en Pskov.
P1 · P2 · P3 · P4 · P5 · P6 · P7 · P8 · P9 · P10 · P11 · P12 · P13 · P14 · P15 · P16 · P17 · P18 · P19 · P20 · P21 · P22 · P23 · P24 · P25 · P26 · P27 · P28 · P29 · P30 · P31 · P32 · P33 · P34 · P35 · P36 · P37 · P38 · P39 · P40 · P41 · P42 · P43 · P44 · P45 · P46 · P47 · P48 · P49 · P50 · P51 · P52 · P54 · P55 · P56 · P57 · P58 · P59 · P60 · P61 · P62 · P63 · P64 · P65 · P66 · P67 · P68 · P69 · P70 · P71 · P72 · P73 · P74 · P75 · P76 · P77 · P78 · P79 · P80 · P81 · P82 · P83 · P84 · P85 · P86 · P87 · P88 · P89 · P90 · P91 · P92 · P93 · P94 · P95 · P96 · P97 · P98 · P99 · P100 · P101 · P102 · P103 · P104 · P105 · P106 · P107 · P108 · P109 · P110 · P111 · P112 · P113 · P114 · P115 · P116 · P117 · P118 · P119 · P120 · P121 · P122 · P123 · P124 · P125 · P126 · P127 · P128 · P129 · P130 · P131 · P132 · P133 · P134 · P135 · P136
# Striganovia

Striganovia is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 2002 gepubliceerd door Medvedev.

## Soorten

* Striganovia mirabilis Medvedev, 2002
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Paleis van Lodewijk Napoleon (Utrecht)

Het Paleis van Lodewijk Napoleon in de Nederlandse stad Utrecht was in het begin van de 19e eeuw de residentie van Lodewijk Napoleon, koning van het Koninkrijk Holland.
Nadat Lodewijk Napoleon in 1806 door zijn broer Napoleon Bonaparte tot koning van het Koninkrijk Holland was benoemd, vestigde hij zich in eerste instantie op Huis ten Bosch in Den Haag. Omdat hem vanwege zijn artritis het klimaat aan de kust niet erg beviel, besloot hij al in 1807 naar Utrecht te verhuizen.
Op de hoek van de Drift en de Wittevrouwenstraat kocht hij naastgelegen panden op waarna binnen enkele maanden een paleis werd gebouwd door J.Th. Thibault en J.D. Zocher Sr. De patriciërshuizen aan de Drift werden samengevoegd en verbouwd, aan de Wittevrouwenstraat werden de lage winkelpanden gesloopt, alleen het Huis Taets van Amerongen op de hoek van de Wittevrouwenstraat en de Rietsteeg (tegenwoordig Keizerstraat) bleef intact. De Driftzijde werd zo de achterkant van het paleis; hier bevond zich nog slechts een personeelsingang. Het geheel, afgezien van het Huis Taets van Amerongen, werd blauw gepleisterd: het eerste voorbeeld van algehele buitenbepleistering in Nederland. Aan de Rietsteeg, de tegenwoordige Keizerstraat, bevond zich de remonstrantse kerk. Deze werd aangekocht en verbouwd tot hofkapel.
In januari 1808 was het complex bewoonbaar. Utrecht zou gedurende zo'n half jaar de hoofdstad zijn van het Koninkrijk Holland. Lodewijk Napoleon heeft uiteindelijk slechts korte tijd gebruikgemaakt van zijn Utrechtse paleis. Reeds in april 1808 nam hij in Amsterdam zijn intrek in het Paleis op de Dam. De bouwwerkzaamheden in Utrecht gingen echter door, en in juli 1808 kwam de koning weer naar de stad en kocht de buitens Oud- en Nieuw-Amelisweerd om deze te verbouwen tot koninklijke buitenplaats. Aan het eind van de maand vertrok hij echter weer, om er daarna nog sporadisch terug te komen. Desalniettemin kreeg de residentie in 1809 nog een balzaal.
In 1810 deed Lodewijk Napoleon afstand van de troon en ging terug naar Frankrijk.
Napoleon Bonaparte en zijn echtgenote gebruikten het Utrechtse paleis in 1811 nog enkele dagen tijdens een bezoek.
In 1814 legde een brand het Huis Taets van Amerongen grotendeels in de as. Het restant werd tot een kleinere woning verbouwd, de rest van het paleis werd opgedeeld in verschillende burelen. Een van de panden werd in 1814 de locatie van het Hoog Militair Gerechtshof.
In 1834 werden de gebouwen publiekelijk verkocht. Ze zijn vervolgens onder meer gebruikt voor de huisvesting van het rijks- en gemeentearchief en de Universiteitsbibliotheek Utrecht (tot op heden). Op de plaats van het Huis Taets van Amerongen werd in 1909 een nieuwe bibliotheek gebouwd, en in 1975 werd op de binnenplaats een paviljoen gebouwd dat in 2005 weer gesloopt werd.

## Varia

In Utrecht gebruikte Lodewijk Napoleon ook het Paushuize als residentie. Residenties van andere machthebbers in Utrecht waren en zijn Lofen, de burcht Trecht en het Aartsbisschoppelijk Paleis.
# Pamunkey (rivier)

De rivier Pamunkey is een rivier in het oosten van de Verenigde Staten van Amerika in de staat Virginia. De rivier ontstaat door het samengaan van de rivieren North Anna en de South Anna op de grens van de counties Hanover en Caroline op ongeveer 8 km ten noordoosten van de stad Ashland. De rivier stroomt naar het zuidoosten en passeert het indianenreservaat Pamunkey naar West Point waar de rivier met de Mattaponi de rivier de York vormt.
# Palystes lunatus

Palystes lunatus is een spinnensoort uit de familie van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1896 gepubliceerd door Reginald Innes Pocock.
# Palystes flavidus

Palystes flavidus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de jachtkrabspinnen (Sparassidae).
Het dier behoort tot het geslacht Palystes. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Eugène Simon.
# Symfonie nr. 24 (Haydn)

De Symfonie nr. 24 is een symfonie van Joseph Haydn, geschreven in 1764.

## Bezetting

* 1 fluit
* 2 hobo's
* 1 fagot
* 2 hoorns
* Strijkers
* Klavecimbel

## Delen

Het werk bestaat uit vier delen:
* Allegro
* Adagio
* Menuetto en trio
* Allegro
1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 (Le Matin) · 7 (Le Midi) · 8 (Le Soir) · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 (De Filosoof) · 23 · 24 · 25 · 26 (Lamentatione) · 27 · 28 · 29 · 30 (Halleluja) · 31 (Hoornsignaal) · 32 · 33 · 34 · 35 · 36 · 37 · 38 (Echo) · 39 · 40 · 41 · 42 · 43 (Mercurius) · 44 (Treursymfonie) · 45 (Afscheidssymfonie) · 46 · 47 (Palindroom) · 48 (Maria Theresia) · 49 (La Passione) · 50 · 51 · 52 · 53 (L'Impériale) · 54 · 55 (De schoolmeester) · 56 · 57 · 58 · 59 (Vuursymfonie) · 60 (Il distratto) · 61 · 62 · 63 (La Roxelane) · 64 (Tempora mutantur) · 65 · 66 · 67 · 68 · 69 (Laudon) · 70 · 71 · 72 · 73 (La chasse) · 74 · 75 · 76 · 77 · 78 · 79 · 80 · 81 88 · 89 · 90 · 91 · 92 (Oxford)
* Library of Congress Control Number: no92006238
* MusicBrainz work: cf11c30b-30e5-4e7f-8e81-2d835f5f2096
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007429226405171
* Virtual International Authority File: 181644107
* WorldCat (via VIAF): 181644107
# Symfonie nr. 24 (Mjaskovski)

De Russische componist Nikolaj Mjaskovski schreef zijn Symfonie nr. 24 in f-mineur van maart 1943 tot 24 augustus 1943. De symfonie staat in het teken van het overlijden van zijn vriend Vladimir Dersjanovski, tevens muziekuitgever en musicoloog. Toen Dersjanovski overleed in september 1942, zat Mjaskovski nog in Froenze, Kirgizië vanwege het beleg van Moskou. Pas in december van dat jaar mocht Mjaskovski naar Moskou. Toen hij eenmaal begon, wachtte hem opnieuw een slechte tijding. Sergej Rachmaninov was overleden. Mjaskovski ging niet bij de pakken neerzitten en kwam met een sobere, doch redelijk montere symfonie. De delen 1 en 3 bevatten zelfs fanfares, over het algemeen een teken van heldhaftigheid. Het verdriet wordt verwerkt in deel 2. Alhoewel grotendeels in f-mineur eindigt de symfonie op een F-majeur-akkoord. De première werd gegeven in het Conservatorium van Moskou door Jevgeni Mravinski.

## Delen

* Allegro deciso
* Molto sostenuto
* Allegro appassionato

## Literatuur

* (en) Alexei Ikonnikov: Myaskovsky: his life and work. Philosophical Library, New York, 1946 (vertaald uit het Russisch). Fotografische herdruk, Greenwood Press, Santa Barbara, CA, 1969. ISBN 0-8371-2158-2
* (de) Soja Gulinskaja: Nikolai Jakowlewitsch Mjaskowski. Verlag Neue Musik, Berlin 1985 (vertaald uit het Russisch).

## Discografie

* Academisch Symfonieorkest van de Russische Federatie o.l.v. Jevgeni Svetlanov ( Melodiya SUCD 10 00474 / Olympia 744 / Alto ALC 1024 / Warner 2564 69689-8)
* Moskous Filharmonisch Orkest o.l.v. Dmitri Yablonski (Naxos 8.555376)
* Staats Academisch Symfonieorkest van Sint Petersburg o.l.v. Aleksandr Titov (Northern Flowers NF/PMA9971)
Symfonie nr. 1 · 2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · 8 · 9 · 10 · 11 · 12 · 13 · 14 · 15 · 16 · 17 · 18 · 19 · 20 · 21 · 22 · 23 · 24 · 25 · 26 · 27
# Sylke Otto

Sylke Otto (Chemnitz, DDR 7 juli 1969) is een voormalig Duitse rodelaarster.
Vanaf 1983 bezocht Otto SC Traktor Oberwiesenthal, een opleidingscentrum voor wintersporten. In de jaren 1989 tot 1993 volgde ze de opleiding tot farmaceutische-technische assistent. Vanaf 1996 is Otto in dienst bij het Duitse leger, waar ze in een aparte sportersgroep zit.
In haar carrière als rodelaarster won Otto 37 worldcupwedstrijden en viermaal de overall worldcup. Daarnaast werd ze vijfmaal tot Europees- en Wereldkampioene gekroond. Bij de Olympische Winterspelen in 2002 in Salt Lake City en bij de Olympische Winterspelen in 2006 in Turijn won ze de gouden medaille. Daardoor behaalde ze in 2006 bij de Duitse sportverkiezingen de derde plaats bij de verkiezing sportvrouw van het jaar. Vanwege zwangerschap beëindigde Otto haar sportcarrière in 2007.

## Resultaten

| Jaar | Toernooi | Onderdeel | Resultaat |
| 1990 | EK Rodelen | Dubbel | 1 |
| 1992 | Duits kampioenschap | Individueel | 3 |
| 1992 | EK Rodelen | Individueel | 2 |
| 1992 | EK Rodelen | Dubbel | 2 |
| 1993 | Duits kampioenschap | Individueel | 2 |
| 1995 | Duits kampioenschap | Individueel | 2 |
| 1999 | Duits kampioenschap | Individueel | 2 |
| 1999 | WK Rodelen | Individueel | 3 |
| 1999 | WK Rodelen | Dubbel | 3 |
| 2000 | Duits kampioenschap | Individueel | 2 |
| 2000 | EK Rodelen | Individueel | 1 |
| 2000 | EK Rodelen | Dubbel | 1 |
| 2000 | WK Rodelen | Individueel | 1 |
| 2000 | WK Rodelen | Dubbel | 2 |
| 2001 | WK Rodelen | Individueel | 1 |
| 2001 | WK Rodelen | Dubbel | 2 |
| 2002 | Duits kampioenschap | Individueel | 2 |
| 2002 | Olympische Spelen | Individueel | 1 |
| 2003 | Duits kampioenschap | Individueel | 2 |
| 2003 | WK Rodelen | Individueel | 1 |
| 2003 | WK Rodelen | Dubbel | 1 |
| 2004 | Duits kampioenschap | Individueel | 1 |
| 2004 | EK Rodelen | Individueel | 3 |
| 2004 | WK Rodelen | Individueel | 3 |
| 2005 | Duits kampioenschap | Individueel | 3 |
| 2005 | WK Rodelen | Individueel | 1 |
| 2005 | WK Rodelen | Dubbel | 1 |
| 2006 | Duits kampioenschap | Individueel | 1 |
| 2006 | Olympische Spelen | Individueel | 1 |
| 2007 | Duits kampioenschap | Individueel | 1 |
1964: Ortrun Enderlein · 1968: Erica Lechner · 1972: Anna-Maria Müller · 1976: Margit Schumann · 1980: Vera Sosoelja · 1984: Steffi Walter-Martin · 1988: Steffi Walter-Martin · 1992: Doris Neuner · 1994: Gerda Weissensteiner · 1998: Silke Kraushaar · 2002: Sylke Otto · 2006: Sylke Otto · 2010: Tatjana Hüfner · 2014: Natalie Geisenberger · 2018: Natalie Geisenberger · 2022: Natalie Geisenberger
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sylke Otto op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Stroomvercijfering

Stroomvercijfering is een manier van vercijferen in de cryptografie waarbij de klare tekst bit-voor-bit of woord-voor-woord in cijfertekst wordt omgezet. Dit in tegenstelling tot blokvercijfering, waarbij de klare tekst bloksgewijs in cijfertekst wordt omgezet.

## Werking

Een systeem voor stroomvercijfering heeft een interne toestand die beïnvloedt hoe de klare tekst wordt omgezet in cijfertekst. De begintoestand van het systeem wordt bepaald door de sleutel. Voor elk element, bit, byte of letter, uit de klare tekst, produceert het systeem een element in cijfertekst en verandert het tevens de interne toestand.

### Synchrone stroomvercijfering

Bij synchrone stroomvercijfering, is de opeenvolging van interne toestanden niet afhankelijk van de te versleutelen gegevens. Elke nieuwe toestand wordt volledig bepaald door de direct voorafgaande toestand.
Veel synchrone systemen voor stroomvercijfering hebben als kern een cryptografische toevalsgenerator. Gegeven de sleutel, produceert deze een eindeloze rij van schijnbaar willekeurige getallen. De cijfertekst wordt dan gevormd door de klare tekst te combineren met de uitvoer van de toevalsgenerator, bijvoorbeeld door middel van een XOR bewerking. Decryptie is mogelijk door opnieuw dezelfde rij willekeurige getallen te produceren en daarmee de omgekeerde bewerking uit te voeren op de cijfertekst.

### Zelfsynchroniserende stroomvercijfering

Bij zelfsynchroniserende stroomvercijfering is het niet noodzakelijk om de decryptie precies aan het begin van de cijfertekst te starten. Ook wanneer midden in de cijfertekst begonnen wordt met decryptie, zal de opeenvolging van toestanden in het decryptiesysteem vanzelf in de pas gaan lopen met de toestanden van het encryptiesysteem. Deze zelfsynchronisatie werkt natuurlijk alleen als beide systemen dezelfde sleutel gebruiken.
Zelfsynchronisatie is uitsluitend mogelijk als de toestandsovergangen in het systeem mede afhankelijk zijn van de elementen in de cijfertekst. Het systeem kan dan zodanig ontworpen worden dat de toestand op elk punt in de tekst uitsluitend bepaald wordt door de sleutel en de N meest recente elementen uit de cijfertekst.
Voordelen van zelfsynchronisatie zijn dat het niet nodig is om te weten op welk punt een vercijferd bericht begint, en dat de decryptie automatisch herstelt wanneer een onbekende hoeveelheid cijfertekst wordt overgeslagen.

## Voorbeelden

* RC4
* Enigma
# Stroomversterkingsfactor

Onder de stroomversterkingsfactor van een bipolaire transistor wordt meestal verstaan de verhouding tussen collectorstroom en basisstroom als volgt:
    $\beta ={\frac {I_{\rm {c}}}{I_{\rm {b}}}}$
Dit alles bij constante V$_{ce}$.
Voor de meeste kleine transistors is de stroomversterkingsfactor 100 tot 500. Voor vermogenstransistoren is deze ongeveer tien keer zo klein.
# Stroomversnelling

Een stroomversnelling (in Suriname soela genoemd) is een hydrologisch verschijnsel dat bestaat uit het deel van een waterstroom dat door verlies van hoogte over een korte afstand (bijvoorbeeld door rotsen of stuwen) versterkt wordt in snelheid en niveau en meestal turbulente stromingen tot gevolg heeft. Stroomversnellingen kunnen vaak worden herkend aan een versmalling van de stroom en aan rotsen die boven het water uitsteken. Als stromend water over en om de rotsen heen golft, ontstaan luchtbellen, waardoor het water een witte kleur krijgt en wildwater doet ontstaan.
# Swen König

Swen König (Rupperswil, 3 september 1985) is een Zwitsers voormalig voetballer die speelde als doelman.

## Carrière

König maakte zijn profdebuut voor FC Aarau in 2003 en speelde er drie seizoen, hij verliet de club in 2005 en trok naar FC Vaduz waar hij speelde tot 2006 en dat jaar nog de beker won. Hij vertrok toen naar FC Wohlen waar hij in 2007 alweer vertrok om te gaan spelen voor FC Luzern. Bij Luzern voetbalde hij tot 2010 toen hij een kans kreeg bij Grasshopper, hij kwam aan 15 wedstrijden in de competitie en na twee seizoenen vertrok hij er weer. Hij speelde nog voor AC Bellinzona en FC Aarau.
Hij speelde als jeugdinternational voor Zwitserland en daarmee won hij het Europees kampioenschap voetbal onder 17 in 2002.
Hij werd na zijn carrière doelmancoach en deze functie vervulde hij achtereenvolgens bij FC Aarau (jeugd en eerste elftal), Zwitserland (jeugd) en FC Luzern (eerste elftal).

## Erelijst

* Zwitserland
** Europees kampioenschap voetbal onder 17
* FC Vaduz
** Liechtensteinse voetbalbeker: 2006
* http://bel.worldfootball.net/speler_profiel/swen-koenig/
* https://www.transfermarkt.nl/swen-konig/profil/trainer/35781
# Synanthedon aurora

Synanthedon aurora is een vlinder uit de familie van de wespvlinders (Sesiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Philippi.
# Pans Schomper

Frans (Pans) Schomper (Batavia, 27 oktober 1926 - Amsterdam, 9 mei 2010), was een Nederlands jazzgitarist, schrijver, zakenman.

## Biografie

Schomper werd in Batavia, het tegenwoordige Jakarta, geboren als zoon van L. Ch. Schomper, eigenaar van Hotel Schomper, en waarin nu het historische museum Gedung Joang 45 is gevestigd. Hij groeide tot zijn 20e op in het tweede hotel (hotel du Pavillion) van zijn ouders in Bandoeng, waar hij met veel bezoekers, veelal hogere ambtenaren en zakenlieden, vriendschappen aanging.
Tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië, verbleef hij in diverse jappenkampen. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog zwierf hij tijdens de Bersiap-periode rond in het gevaarlijke Indië, waar bendes pemoeda’s de samenleving onveilig maakten, en waarbij hij vele malen aan de dood ontsnapte.
In 1946 vluchtte hij naar Nederland om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Hij richtte er een bedrijf op dat plastic identiteitskaarten, paspoorten en andere producten vervaardigde en knoopte daarvoor banden aan met Japanse ondernemingen.
Hij huwde met de Nederlandse jazz-zangeres Sandy Fort (Jopie Sandifort) met wie hij vier dochters kreeg, onder wie violiste Judy Schomper.
Hij voerde het management van de band Flairck, waarvan hij de bedenker van de naam was, en waarvan zijn dochter Judy lid was.
Voor het museum Gedung Joang 45 zorgde hij ervoor dat er een airconditioning kwam en dat de daar vertoonde films van Nederlandse ondertiteling werden voorzien.
Hij zette zijn belevenissen in het vroegere Indië op schrift en gaf ze in boekvorm en als luisterboek uit. Het boek werd in het Japans vertaald en op scholen aan leerlingen als leesstof aangeboden, omdat in de Japanse geschiedenis de Tweede Wereldoorlog niet wordt behandeld.
Ieder jaar was hij aanwezig op de Pasar Malam Besar (Tong Tong Fair) in Den Haag.

## Naam

Zijn naam Pans is een verbastering in het Soendanees van Frans, omdat in die taal de F niet kan worden uitgesproken en de lettercombinatie FR onmogelijk is om uit te spreken.

## Levensmotto

Zijn levensmotto was: Het leven gaat toch zoals het gaan moet.

## Boeken

* Indië, vaarwel – De belofte van de eierboer (autobiografie), uitgeverij Dorned B.V., 1993; ISBN 9090062807. Vertaald in Engels (Chaos after the Paradise), Duits, Indonesisch, Spaans; Castiliaans.
* Indië, vaarwel – De belofte van de eierboer (autobiografie), luisterboek in 1 Daisy-rom, uitgeverij Dedicon, Grave, 1995; ISBN 9090062807
* Indië, vaarwel – De belofte van de eierboer (autobiografie), luisterboek in 8 cd's, uitgeverij Rubenstein, Amsterdam, 2007; ISBN 9789047600558.
* Rondom Indië vaarwel - het leven gaat toch zoals het gaan moet, uitgeverij Dorned B.V., 1998; ISBN 9080230847.
* De cirkel is nu écht rond - De waarheid achter de Japanse geschiedbeschouwing, uitgeverij Dorned B.V., 2005; ISBN 908023088X. Dit boek is tevens vertaald in het Engels en Japans.
* artikel in Vrij Nederland, 29 mei 2010
* I.M. Pans Schomper, Indisch4ever, 12 mei 2010
* ↑ ISBN gelijk aan het boek volgens gegevens de Bibliotheek