OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Begraafplaats Buitenveldert

De Rooms-Katholieke Begraafplaats Buitenveldert is een begraafplaats in Amsterdam-Zuid en valt sinds 1836 onder de Augustinusparochie Buitenveldert.
De begraafplaats ligt nu tussen de Fred. Roeskestraat en de Ringweg (A10), bij de Amstelveenseweg. Niettegenstaande de naam wordt dit gebied tegenwoordig officieel niet meer tot de wijk Buitenveldert gerekend.

## Historie

Op 14 juni 1836 werd aan de Amstelveenseweg, bij de oude buurtschap Buitenveldert en de latere Zuidelijke Wandelweg, een nieuw kerkgebouw van de Sint-Augustinusparochie te Nieuwer-Amstel met daarachter een kerkhof (begraafplaats) ingewijd.
In 1935 betrok de Augustinusparochie een nieuw kerkgebouw aan de Amstelveenseweg bij de Kalfjeslaan, op de grens met Amstelveen. De begraafplaats bleef op de oude locatie en de oude kerk bleef in gebruik als kerkhof-kapel.
In 1994 kwam er aan de Fred. Roeskestraat nieuwbouw met een kapel in de klassieke basilica-vorm en condoleance-ruimte (aula) en een bedrijfsgebouw. Sindsdien is hier ook de ingang van de begraafplaats. Het oude kerkgebouw is daarna gesloopt.
Het grafmonument van de familie Wiegman-Dobbelmann (1906) is een rijksmonument.

### Kinderhof

Volgens de traditionele regels van de Rooms-Katholieke Kerk mochten in gewijde aarde, de grond die ritueel tot katholieke begraafplaats was aangewezen, in principe, alleen gedoopte katholieken / christenen worden begraven. Onder meer ongedoopte kinderen en mensen die zelfmoord hadden gepleegd waren hiervan uitgesloten. Daarom hadden katholieke begraafplaatsen zoals deze, vroeger ook ongewijde grond, voor de katholieke kinderen die nog niet gedoopt waren overleden.
In 2003 is daarom voor de niet-gedoopte kinderen die hier - vroeger soms anoniem - op de Kinderhof begraven zijn, een gedenkplaats opgericht met de tekst: noch woord, noch beeld / kan uitdrukken / welk een leegte / dit achterlaat.
Hiervoor werd een kunstwerk Engel met kind (2004) gemaakt door de beeldhouwer Antoinette Otten.

## Graven van bekende overledenen

* J.W.H. Berden (1861-1940), architect;
* Heinrich Campendonk (1889-1957), schilder;
* Alphons Diepenbrock (1862-1921), componist; met dochter Joanna Diepenbrock
* Jan Engelman (1900-1972), dichter;
* J.V. de Groot (1848-1922), theoloog, filosoof;
* Pater Jan van Kilsdonk (1917-2009), studentenpastor;
* Jopie Koopman, (1910-1979), zangeres en actrice;
* Harry Mooten (1928-1996), accordeonist;
* Hendrik Antoon Pothast (1847-1924), kunstschilder;
* Carl Romme (1896-1980), politicus;
* Wim Sonneveld (1917-1974), cabaretier;
* Haye Thomas (1936-1996), journalist;
* Friso Wiegersma (1925-2006), tekstschrijver en kunstschilder.
# Alaya Furniturewala

Alaya Furniturewala (Mumbai, 28 november 1997) is een Indiase actrice die voornamelijk in Hindi films speelt.

## Biografie

Alaya is de dochter van actrice Pooja Bedi en kleindochter van acteur Kabir Bedi. Ze behaalde haar diploma in filmproductie aan de New York Film Academy voor ze haar debuut maakte in 2020 met Jawaani Jaaneman. Tijdens haar opleiding in 2015 heeft ze een korte film zelf geschreven en inelkaar gezet Snow White and the Satan Dwarves, maar ze kwam er algauw achter dat voor de camera staan veel leuker was dan erachter. Ze wijzigde haar naam van Aalia naar Alaya om verwarring te voorkomen met actrice Alia Bhatt. Ook liet ze weten een verschrikkelijke danseres geweest te zijn. Ze heeft aan gewerkt aan haar acteren, accent en dans Hedendaags is ze getraint in moderne en Kathakali dansstijlen.

## Filmografie

| Jaar | Film | Rol |
| 2020 | Jawaani Jaaneman | Tia Singh |
| 2022 | Freddy | Kainaaz Irani |
| 2023 | Almost Pyaar with DJ Mohabbat | Amrita/ Ayesha |
| 2023 | U-Turn | Radhika Bakshi |
| 2024 | Bade Miyan Chote Miyan | Parminder Bawa |
| 2024 | Srikanth | Veera Swathi |

## Externe link

* (en) Aalia Furniturewalla in de Internet Movie Database
* ↑ (en) The breakout star of 'Jawaani Jaaneman': Why Aalia became Alaya F. MumbaiMirror (28 februari 2020). Gearchiveerd op 23 maart 2020. Geraadpleegd op 29 juni 2020.
# Spoorlijn Prievidza – Horná Štubňa

De spoorlijn Prievidza – Horná Štubňa (lijn nummer 145) is een secundaire enkelsporige lijn in het centrum van Slowakije die Prievidza en Horná Štubňa met elkaar verbindt.
Deze lijn -die een schakel vormt tussen de toeristische gewesten Horná Nitra (Okres Prievidza) en Turiec (Okres Žilina en Martin)- is 37 kilometer lang en doorkruist de bergen Žiar en Kremnické. Ze vereiste de bouw van 4 bruggen en 6 tunnels.

## Ligging

Spoorlijn 145 bedient de stad Prievidza, vervolgens de dorpen Chrenovec, Jalovec en Ráztočno, gevolgd door een halte in de stad Handlová en Remata. Via de Bralsky-tunnel kruist de lijn het Žiar-gebergte en komt ze het dorp Sklené binnen: de laatste halte vóór Horná Štubňa. In Horná Štubňa is er aansluiting met lijn 171 die Diviaky en Zvolen met elkaar verbindt, via Kremnica.

## Geschiedenis

De lijn Prievidza – Horná Štubňa werd in twee delen voor het spoorverkeer opengesteld.
Het eerste deel, met andere woorden: het traject Prievidza – Handlová (19 kilometer), leidt door een korte tunnel en werd op 15 februari 1913 in gebruik genomen. In die tijd werd de lijn in hoofdzaak gebruikt voor het transport van bruinkool uit de mijngebieden rond Handlová.
De aanleg van het tweede deel (Handlová - Horná Štubňa) (18,6 kilometer) was technisch zeer veeleisend: dit was het meest complexe spoorwegproject dat tijdens het interbellum gerealiseerd werd. De bouwingenieurs gebruikten voor de route een gedetailleerd constructieontwerp van vóór 1918. De moeilijkheden op het terrein waren extreem en de natuurlijke obstakels waren veel groter dan op andere lijnen. De spoorlijn moest doorheen een gesloten circuit van aanzienlijk hoge heuvels. Om dat mogelijk te maken werd uitzonderlijk afgeweken van de maximaal toelaatbare helling (14 ‰) en werd bij uitzondering 16 ‰ als maximum gehanteerd. Evenzo werd exceptioneel de straal van de kleinste boog herleid van 400 naar 300 meter. Bovendien moest er een tunnel met een lengte van drie kilometer gebouwd worden, om het Žiar-gebergte te doorkruisen. Deze tunnel was destijds de langste in Tsjecho-Slowakije. Er werden nog vier korte tunnels gebouwd, zo onder meer de tunnel bij Horná Štubňa, die het mogelijk maakte de lijn aan te sluiten op de reeds bestaande spoorlijn richting Zvolen.
De constructie van de lijn begon in 1928 en ze werd in gebruik genomen op 20 december 1931. De kostprijs bedroeg 152 miljoen Tsjecho-Slowaakse kronen.
Op 1 januari 1993 werd de spoorlijn, als gevolg van het uiteenvallen van Tsjecho-Slowakije, overgedragen aan de nieuw opgerichte Železnice Slovenskej Republiky (ŽSR).

## Treindienst

Anno 2023 rijden er stoptreinen (Os - Omnibus) voor passagiersvervoer. Er rijden ook goederentreinen voor steenkooltransport van Bane Handlová naar de elektriciteitscentrale in Nováky.

## Stations, stopplaatsen en kunstwerken

De lijn bedient de volgende stations (s) en haltes:
* Prievidza (s)
* Chrenovec (s)
* Jalovec
* Ráztočno
* Handlová (s)
* Remata (ook wel Remäta genoemd)
* Sklené pri Handlovej (s)
* Horná Štubňa (s)
# Colin Dagba

Colin Dagba (Béthune, 9 september 1998) is een Frans voetballer die doorgaans als rechtsback speelt. Hij stroomde in 2018 door vanuit de jeugd van Paris Saint-Germain.

## Clubcarrière

Dagba is een jeugdproduct van Paris Saint-Germain. Hij debuteerde op 4 augustus 2018 in de Trophée des Champions, tegen AS Monaco. Hij speelde de volledige wedstrijd. PSG won met 4-0. In het seizoen 2022/23 werd hij uitgeleend aan reeksgenoot RC Strasbourg. Het volgende seizoen speelde hij op huurbasis voor AJ Auxerre. Voor het seizoen 2024/25 tekende hij bij de Belgische eersteklasser Beerschot VA.

## Clubstatistieken

| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Competitie | Beker | Beker | Internationaal | Internationaal | Totaal | Totaal |
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. |
| 2018/19 | Paris Saint-Germain | | Ligue 1 | 17 | 0 | 4 | 0 | 1 | 0 | 22 | 0 |
| 2019/20 | Paris Saint-Germain | | Ligue 1 | 10 | 0 | 5 | 0 | 1 | 0 | 16 | 0 |
| 2020/21 | Paris Saint-Germain | | Ligue 1 | 25 | 1 | 3 | 0 | 5 | 0 | 33 | 1 |
| 2021/22 | Paris Saint-Germain | | Ligue 1 | 3 | 0 | 3 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 |
| 2022/23 | → RC Strasbourg | | Ligue 1 | 21 | 0 | 0 | 0 | – | – | 21 | 0 |
| 2023/24 | → AJ Auxerre | | Ligue 2 | 16 | 0 | 2 | 0 | – | – | 18 | 0 |
| 2024/25 | Beerschot VA | | Eerste klasse A | 3 | 0 | 0 | 0 | – | – | 3 | 0 |
| Club totaal | Club totaal | Club totaal | Club totaal | 95 | 1 | 17 | 0 | 7 | 0 | 119 | 1 |
Bijgewerkt t/m 19 oktober 2024

## Interlandcarrière

Dagba debuteerde in 2019 in Frankrijk –21, zijn eerste optreden in een nationaal jeugdelftal. Hij was later dat jaar met datzelfde team actief op het EK –21 van 2019.

## Erelijst

| Competitie |
| Competitie | Aantal | Jaren |
| Paris Saint-Germain |
| Kampioen Ligue 1 | 2x | 2018/19,2019/20 |
| Trophée des Champions | 1x | 2018 |
| Coupe de France | 1x | 2019/20 |
# Diego Tristán

Diego Tristán Herrera (La Algaba, 5 januari 1976) is een voormalig Spaans betaald voetballer die bij voorkeur in de aanval speelde. Hij kwam tussen 1995 en 2010 onder meer uit voor Real Mallorca, Deportivo de La Coruña en West Ham United FC. In juni 2001 debuteerde hij in het Spaans voetbalelftal.

## Clubvoetbal

Tristán speelde van 1996 tot 1998 voor Real Betis B. In 1998 vertrok hij naar Real Mallorca. Vanaf 2000 speelde Tristán bij Deportivo de La Coruña. Bij de club uit Galicië won hij in 2002 de Copa del Rey. Bovendien werd Tristán dat jaar met 21 doelpunten pichichi, topscorer van de Primera División. In 2006 werd het contract van Tristán door Deportivo ontbonden en de aanvaller tekende vervolgens een contract bij zijn oude club RCD Mallorca. In 2007 vertrok Tristán naar het Italiaans Livorno Calcio, maar bij deze club scoorde hij slechts één competitiedoelpunt. Het Engelse West Ham United werd in 2008 zijn nieuwe club. Hij tekende in juli 2009 bij Cádiz CF, nadat zijn contract bij West Ham United FC niet werd verlengd. Bij Cádiz CF sloot hij een jaar later zijn loopbaan af.

## Nationaal elftal

Op 2 juni 2001 debuteerde Tristán in het Spaans nationaal elftal tegen Bosnië. Hij speelde twee wedstrijden op het WK 2002. Uiteindelijk speelde Tristán op 6 september 2003 tegen Portugal zijn vijftiende en laatste interland. De aanvaller scoorde in totaal vier keer voor het nationaal elftal.
# Mark Feehily

Mark (Markus) Michael Patrick Feehily (Sligo, 28 mei 1980) is een Ierse zanger.
Tussen 1998 en 2012 maakte Feehily deel uit van de populaire boyband Westlife. Op veel van hun hits neemt zijn zang een prominente plaats in. In 2015 startte Feehily een solocarrière. In oktober van dat jaar bracht hij onder de naam Markus Feehily zijn debuutalbum Fire uit.
Na jarenlang gespeculeer in de media kwam Feehily in augustus 2005 openlijk uit voor zijn homoseksualiteit. Tussen 2005 en 2011 had hij een relatie met Kevin McDaid, leadzanger van boyband V.
# Cambridge University Press

Cambridge University Press is de uitgeverij van de Universiteit van Cambridge.
De uitgeverij is opgericht in 1534 en is daarmee de oudste nog bestaande uitgeverij ter wereld. Na Oxford University Press is het de grootste universiteitsuitgeverij ter wereld. Cambridge University Press heeft 50 vestigingen wereldwijd en zo'n 2000 medewerkers. Het geeft 45.000 verschillende boeken uit en 300 wetenschappelijke tijdschriften. Een deel van de winst van de uitgeverij wordt afgestaan aan de universiteit.
* Bibsys: 90735085
* Bibliothèque nationale de France: cb13887458q (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058528914906706
* CiNii: DA01165695
* Gemeinsame Normdatei: 1008744-8
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1088 0337
* Library of Congress Control Number: n50059133
* MusicBrainz: b8b6d02a-a5a1-4f0d-aaac-58c631cc2bab
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: ko2002102052
* Nationale bibliotheek van Australië: 35025041
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007259313605171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002222245
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000785472
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003071536
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: BVEV000639
* Système universitaire de documentation: 027499812
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 17937
* Trove: 798806
* Virtual International Authority File: 127979069
* WorldCat (via VIAF): 127979069
# Süderoog

Süderoog (Deens: Sønderog, Fries: Saruug of Saaruuch) is een Hallig in de Duitse Noord-Friese Waddeneilanden. Het eiland met een oppervlakte van 62 ha heeft 4 inwoners en behoort bestuurlijk tot de gemeente Pellworm.
De beroemdste inwoner van het eiland was Hermann Neuton Paulsen. Beïnvloed door persoonlijke ervaringen tijdens de Eerste Wereldoorlog begon Paulsen aanvankelijk op Hallig Hooge (1924-1926) en vanaf 1927 op zijn eigen Hallig Süderoog een internationaal jeugdkamp voor jongens op te bouwen, "Jongens' eiland" (Insel der Jungen). Na zijn dood in 1951 werd het jeugdkamp voortgezet door zijn Zweedse vrouw, Gunvor, en in 1960 omgezet in een stichting. Moeilijke hygiënische omstandigheden, die niet voldoende konden worden verbeterd, en de schade die de stormvloed van 1962 veroorzaakte leidden uiteindelijk tot de sluiting van Süderoogs vakantiewerk. De Hallig die eeuwenlang in privé-eigendom van de familie Paulsen was geweest, werd uiteindelijk in 1971 verkocht aan de deelstaat Sleeswijk-Holstein. In 1974 werd de stichting ontbonden.
Süderoog wordt bewoond door een gezin, dat de enige boerderij op de Hallig huurt van de deelstaat Sleeswijk-Holstein. Beiden zijn actief in de kustbescherming en zorgen voor het behoud van het eiland. Toegang tot Süderoog is alleen mogelijk als onderdeel van een begeleide wadwandeling vanaf Pellworm (soms in begeleiding van wad-postbode Knud Knudsen, die twee keer per week te voet de post op Südfall bezorgt).
# Portret van Adèle Bloch-Bauer I

Het Portret van Adèle Bloch-Bauer I is een schilderij van de Oostenrijker Gustav Klimt.

## Beschrijving

Het wordt beschouwd als een topwerk van zijn arbeidsintensieve "gouden stijl", die maar weinig werken heeft voortgebracht. Het is een schilderij van olieverf op doek van 138 × 138 cm. Klimt werkte er zeker drie volle jaren aan (tussen 1904 en 1907), hij maakte honderden schetsen en verwerkte er echt goud in. Het werk is een collage met zwierige art-nouveaukrullen, abstracte geometrie en het ogenmotief van Egyptische goden. Uit die drukke, Byzantijns aandoende achtergrond kijkt het moderne gezicht zelfverzekerd maar wat melancholisch. Klimt maakte van Adèle nog een tweede portret, niet in goud maar in felle, modernere kleuren.

## Historie

Het schilderij Adèle Bloch-Bauer I werd in juni 2006 volgens The New York Times voor de recordprijs van 135 miljoen dollar (107 miljoen euro) verkocht.
Het doek werd gekocht door cosmeticamagnaat Ronald Lauder voor de Neue Galerie in New York, een klein museum dat enkel werk van Duitse en Oostenrijkse kunstenaars tentoonstelt. Adèle zal het topstuk worden van dit museum.
Zestig jaar lang was dit schilderij het uithangbord van de Galerie Belvedere in Wenen. Het schilderij viel echter onder de "naziroofkunst", omdat het van de joodse eigenaren was ontvreemd. De Oostenrijkse overheid werd na een jarenlange juridische strijd verplicht het kunstwerk terug te geven aan de rechtmatige erfgenamen. De claim rond de kunstverzameling van Jacques Goudstikker zorgde in het voorjaar 2006 in Nederland voor hetzelfde effect.
De erfgenamen van de familie Bloch-Bauer, onder wie Maria Altmann, verkochten vervolgens het schilderij in juni 2006. De verkoopprijs was op dat moment het hoogste bedrag dat iemand ooit voor een schilderij had betaald. In november 2006 overtrof een dripping van Jackson Pollock dit bedrag.
De film Woman in Gold van Simon Curtis uit 2015 is gebaseerd op het waargebeurd verhaal van Maria Altmann over de juridische strijd om kunstwerken, waaronder het Portret van Adèle Bloch-Bauer I, weer in familiebezit te krijgen.

## Literatuur

* Maria Sol Garcia Galland: Gustav Klimt. Rebo, lisse, 2006. ISBN 9036618185
* Godfried Fliedl: Gustave Klimt. Taschen, Keulen, 2006. ISBN 9783822851302
# Hardingebrug

De Hardingebrug is een stalen spoorbrug over de Padma-rivier in Bangladesh bij de steden Ishwardi, Pabna, Bheramara, en Kushtia. De brug is is vernoemd naar Baron Hardinge van Penshurst, die de onderkoning van India was van 1910 tot 1916. De brug is 1,8 km lang.

## Bouw

De bouw van de doorgaande vakwerkbrug begon in 1910, hoewel de bouw van de brug al minstens 20 jaar eerder werd voorgesteld. Hij werd gebouwd door Braithwaite & Kirk Company op basis van het ontwerp van Sir Alexander Meadows Rendel. De brug werd voltooid in 1912 en in 1915 begonnen er treinen te rijden.

## Korte geschiedenis

De bouw van een spoorbrug over de Padma werd in 1889 voorgesteld door de Oost-Bengalen Spoorweg om de communicatie tussen Calcutta en het toenmalige Oost-Bengalen en Assam te vergemakkelijken. In 1902 maakte Sir FJE Spring een rapport over de brug. Een technische commissie meldde dat er bij Sara een brug kon worden gebouwd over de beneden-Ganges tussen de stations Paksey en Bheramara Upazila op de breedspoorlijn van Khulna naar Parbatipur Upazila. De bouw van de brug begon in 1910 en eindigde twee jaar later. De brug bestaat uit 15 stalen spanten. De hoofdliggers zijn van het aangepaste "Petit"-type.
De moeilijkste taak van de operatie was om oevererosie te voorkomen en de rivier permanent onder de brug door te laten stromen. Hiervoor werden aan weerszijden twee geleidingsbanken van het type "Bell-bund" genoemd naar J.R. Bell gebouwd, die zich elk 910 meter stroomopwaarts en 300 meter stroomafwaarts van de brug uitstrekken. De uiteinden van de rivieroevers waren naar binnen gebogen en zwaar beschermd met zetsteen.
De Hardingebrug werd zwaar beschadigd tijdens de Bevrijdingsoorlog van Bangladesh van 1971. Het gebeurde op 13 december 1971, toen het vliegtuig van de Indiase luchtmacht op de 4e bewaker bombardeerde vanaf de kant van Paksey. Omdat het Pakistaanse leger zich terugtrok naar Jessore (hun laatste bolwerk), was de Hardingebrug strategisch erg belangrijk. De brug is toen zwaar beschadigd. De Japanse regering heeft geholpen bij het herstel.
Het is lang een van de grotere spoorbruggen in Bangladesh geweest, en essentieel voor de spoorverbindingen in het land. De Jamunabrug (1998) en de Padmabrug (2022) zijn langer. Ten zuiden van de Hardingebrug is in 2004 de Lalon Shahbrug voor wegverkeer gebouwd.
Bronnen
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Hardinge_Bridge op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Referentie
* ↑ (en) Hardinge Bridge. Structurae, Wilhelm Ernst and Sohn Verlag. Gearchiveerd op 7 juli 2022. Geraadpleegd op 7 juli 2022.
* ↑ (en) Coleman, F.C. (17 juni 1915). Hardinge Bridge Over the Lower Ganges in India. Engineering News Record 72 (24): pp. 1160-64
# Speld

Een speld is gereedschap waarmee onderdelen van naaiwerk tijdelijk aan elkaar kunnen worden gezet. Spelden worden bijvoorbeeld gebruikt bij het naaien van kledingstukken. Voordat een naaiwerk in elkaar gezet wordt, wordt het kledingstuk eerst gespeld. In sommige gevallen wordt het daarna eerst geregen, en vervolgens definitief in elkaar gezet.
Het voordeel van het gebruik van spelden is dat eerst globaal gekeken kan worden of het kledingstuk op de juiste manier in elkaar is gezet. Ook voor het inkorten van pantalons, rokken of jurken worden spelden gebruikt.

## Soorten spelden

De meeste voor kleding gebruikte spelden zijn circa 2 cm lang en zijn van staal. Spelden hebben altijd een kop. Moderne spelden hebben een gekleurde kop van plastic. Om spelden gemakkelijk te kunnen wegzetten en weer op te pakken kunnen ze op een speldenkussen geprikt worden.
Spelden worden ook gebruikt bij het kantklossen. Honderden spelden worden in het kantkloskussen geprikt, zodat de kantklosdraden daaromheen geleid kunnen worden. Dit zijn fijne spelden, met een zeer kleine kop, omdat de spelden anders te veel ruimte in zouden nemen.
Voor het quilten worden zeer lange spelden gebruikt. Voor het spelden van stoffen met openingen, zoals kant, worden bloemkopspelden gebruikt, die een grote platte kop hebben, zodat ze niet uit de stof vallen.
# Lisa Nobel

Lisa Nobel (Lekkerkerk, 7 augustus 2000) is een Nederlands volleybalspeelster. Nobel kwam in Nederland uit voor Talentteam Papendal en Alterno en in België voor Hermes Volley Oostende. Van 2022 tot 2024 kwam Nobel uit voor VC Zwolle, waarna ze besloot te stoppen met topvolleybal.

## Carrière

Nobel begon met volleyballen bij Voleco uit Ouderkerk aan den IJssel. Na een periode voor het tweede team van Sliedrecht Sport te zijn uitgekomen, werd ze opgepikt door Talentteam Papendal. Ze maakte twee jaar deel uit van het talententeam. In 2018 maakte ze de overstap naar Alterno uit Apeldoorn. Tijdens het seizoen 2019/20 besloot Nobel vanwege privéomstandigheden te stoppen met volleyballen bij Alterno. Een halfjaar later ging Nobel volleyballen voor Hermes Volley Oostende, waarmee ze uitkwam op het hoogste Belgische volleybalniveau.
In 2022 maakte ze de overstap naar VC Zwolle. Ook in het seizoen 2023/24 was Nobel actief voor de Zwollenaren. Op 1 april 2024 verloor Nobel met VC Zwolle de bekerfinale tegen VV Apollo 8. Op 16 april 2024 maakte VC Zwolle bekend dat Nobel heeft besloten te stoppen met topvolleybal.
* ↑ Rossel, Peter, Lisa Nobel is een van de vier Nederlanders bij Hermes: “Het niveau is hier ietsje hoger”. Het Nieuwsblad (26 februari 2021). Geraadpleegd op 26 augustus 2024.
* ↑ Mulder, Jos, Drie nieuwe talenten voor Dros Alterno. Alterno (1 mei 2018). Geraadpleegd op 22 augustus 2024.
* ↑ Drie speelsters uit Talentteam naar Alterno. De Stentor (1 mei 2018). Geraadpleegd op 26 augustus 2024.
* ↑ Alterno na winterstop verder zonder Lisa Nobel. De Stentor (8 december 2019). Geraadpleegd op 26 augustus 2024.
* ↑ Houtappels, Joost, Volleybalster Nobel duikt op bij Hermes Oostende. De Stentor (21 maart 2020). Geraadpleegd op 26 augustus 2024.
* ↑ Riemens, Erik, Regio Zwolle Volleybal brengt selectie op peil. De Swollenaer (12 april 2022). Geraadpleegd op 26 augustus 2024.
* ↑ Sport Volleybalclub Zwolle heeft damesselectie voor volgend seizoen grotendeels op orde. 12Zwolle (14 april 2023). Geraadpleegd op 26 augustus 2024.
* ↑ Kuiper, Jeroen, Ervaring voor het leven, maar misgrijpen beker doet pijn bij VC Zwolle: ‘Later overheerst trots’. De Stentor (1 april 2024). Geraadpleegd op 26 augustus 2024.
* ↑ Selectie VC Zwolle Topvolleybal op de schop. De Swollenaer (16 april 2024). Geraadpleegd op 26 augustus 2024.