OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bomaanslag op restaurant La Mon

De bomaanslag op restaurant La Mon was een aanslag met een brandbom gepleegd door de Provisional IRA op 17 februari 1978, op het La Mon House-hotel en -restaurant. De aanslag wordt gezien als één van de gruwelijkste van the Troubles. Bij de aanslag kwamen twaalf personen om het leven en raakten meer dan 30 personen gewond.
In 1981 werd Robert Murphy veroordeeld tot twaalf maal levenslang voor de moord op de twaalf personen die overleden bij de aanslag.

## De aanslag
### Waarschuwingen

Op de avond van de aanslag waren leden van de Irish Collie Club in het gebouw, in Castlereagh, County Down, samengekomen. De aanslagplegers hadden na het plaatsen van de bom, en het instellen van het ontstekingsmechanisme met timer, moeite om een telefooncel te vinden om de politie te waarschuwen. Toen de politie de waarschuwing van de aanslagplegers ontving, was de bom al ontploft. Op het moment van de aanslag waren meer dan 400 personen in het gebouw aanwezig.

### De bom

De gebruikte bom bestond uit twee jerrycans met zelfgemaakte napalm. De aanslagplegers bevestigden de bom aan de tralies voor het raam van het restaurant. Bij de ontploffing ontstond een vlammenzee die bij de slachtoffers tot heftige brandwonden leidde. De dodelijke slachtoffers konden alleen aan de hand van losse haren, tanden of niet verbrande bezittingen worden geïdentificeerd. Één persoon kon alleen door uitsluiting worden geïdentificeerd, doordat er botten overbleven die niet aan de andere slachtoffers gekoppeld konden worden.

## Nasleep

Een dag na de aanslag eiste de Provisional IRA de verantwoordelijkheid voor de aanslag op. Edward Manning Brothy werd binnen een week na de aanslag opgepakt en legde meerdere bekentenissen af. De rechter oordeelde echter dat de bekentenissen onder dwang waren verkregen, en veroordeelde Brothy alleen voor zijn lidmaatschap bij de IRA. Later bekende Robert Murphy de bom te hebben geplaatst, en werd hij veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf.
* 1 2 3 (en) 1978 La Mon bombing commemorated in Belfast (16 februari 2003). Geraadpleegd op 15 maart 2024.
* ↑ (en) 45th anniversary of La Mon House bombing (6 februari 2023). Geraadpleegd op 15 maart 2024.
* 1 2 3 4 (en) La Mon House Hotel Bombing. TheyWorkForYou. Geraadpleegd op 15 maart 2024.
* 1 2 3 (en) "The story of a bombing that still strikes terror", BelfastTelegraph.co.uk, 17 februari 1998. Geraadpleegd op 15 maart 2024.
* 1 2 (en) Henry Patterson, La Mon House bombing 45th anniversary: ‘You build up resistance, but these injuries were horrific – the worst ever’ (17 februari 2023). Geraadpleegd op 15 maart 2024.
# Methuselah Mouse Prize

De Methuselah Mouse Prize of M-prize is een serie prijzen ter bevordering van wetenschappelijk onderzoek naar het tegengaan van het verouderingsproces bij de mens. De prijzenpot wordt voortdurend aangevuld door de initiatiefnemer, de Amerikaanse Methuselah Foundation, een vrijwilligersorganisatie zonder winstoogmerk die verder ook public relations werk verricht om de belangstelling voor het anti-verouderingsonderzoek te vergroten.
De prijs wordt uitgereikt aan wetenschappers die erin slagen de levensduur van een muis aanzienlijk te verlengen. Net als de gelijknamige stichting is de prijs genoemd naar Metusalem, een Bijbelse aartsvader die bijna een millennium lang geleefd zou hebben. De Britse biogerontoloog Aubrey de Grey en David Gobel stonden aan de basis van de stichting.
# Argiope doboensis

Argiope doboensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Argiope. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Embrik Strand.
# Duda Timur

Duda Timur is een bestuurslaag in het regentschap Karangasem van de provincie Bali, Indonesië. Duda Timur telt 5193 inwoners (volkstelling 2010).
# Methylacetaat

Methylacetaat is de methylester van azijnzuur. De stof komt voor als een kleurloze vloeistof met een kenmerkende geur, gelijkaardig aan die van lijmen en nagellakremover.

## Synthese

Methylacetaat wordt bereid via een verestering van azijnzuur en methanol, in aanwezigheid van een zure katalysator zoals zwavelzuur.
Het Eastman-proces voor de productie van methylacetaat is een klassiek voorbeeld van procesintegratie: in dit proces, dat eind jaren '70 van de 20e eeuw werd ontwikkeld, reageren methanol en azijnzuur (in aanwezigheid van zwavelzuur) in een destillatiekolom. Zuiver methylacetaat wordt aan de top van de kolom afgescheiden. Onderaan de kolom worden water en zwavelzuur afgetapt. Deze kolom doet dus zowel dienst als reactievat en destillatiekolom: het is bijgevolg een voorbeeld van reactieve destillatie. In conventionele processen moest naast de reactie en destillatie ook nog een vloeistof-vloeistof-extractie gebeuren om de azeotropen te kunnen breken die methylacetaat vormt met water en methanol. Het Amerikaanse octrooi voor het Eastman-proces (US Patent: 4,435,595) werd toegekend op 6 maart 1984.

## Toepassingen

Methylacetaat wordt gebruikt als oplosmiddel in onder andere verven, lakken en nagellakremover. Het is een tussenproduct bij de productie van verschillende andere stoffen. Het wordt ook gebruikt bij de vervaardiging van kunstleder.

## Toxicologie en veiligheid

Methylacetaat is een licht ontvlambare vloeistof (het vlampunt ligt op −13 °C) en de dampen kunnen een ontplofbaar mengsel vormen met lucht (ontploffingsgrenzen zijn 3,1 en 16 volumepercent methylacetaat in lucht).
De stof is irriterend voor ogen en luchtwegen en kan effecten hebben op het centraal zenuwstelsel, met als gevolg slaperigheid, hoofdpijn en eventueel bewusteloosheid.
# Station Bergentheim

Station Bergentheim is een voormalig spoorwegstation in Bergentheim aan de spoorlijn Zwolle - Stadskanaal, aangelegd door de NOLS. Het station werd geopend op 1 februari 1905 en gesloten op 1 juni 1975.
Het stationsgebouw van het type halte werd gebouwd in 1903 en is gesloopt in 1993. In 1906 vond er een verbouwing aan het station plaats. Het gebouw werd hierbij verlengd en er kwam een goederengedeelte bij.
In 1944 raakte de houten goederenloods van het station zwaar beschadigd bij een bombardement. Midden jaren 50 werd de loods vervangen door een nieuwe.
# Noord-Salomonsdwergijsvogel

De Noord-Salomonsdwergijsvogel (Ceyx meeki) is een vogel uit de familie Alcedinidae (ijsvogels). Eerder werd deze soort beschouwd als een ondersoort van de Molukse dwergijsvogel (C. lepidus). Deze vogel is genoemd naar de Britse natuuronderzoeker Albert Stewart Meek.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel komt voor in het noorden van de Salomonseilanden. Er worden twee ondersoorten onderscheiden:
* C. m. meeki Rothschild, 1901: Choiseul en Santa Isabel.
* C. m. pallidus Mayr, 1935: Buka en Bougainville.
* ↑ (en) Noord-Salomonsdwergijsvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Calodactylodes

Calodactylodes is een geslacht van hagedissen dat behoort tot de gekko's (Gekkota) en de familie Gekkonidae.

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Aaron Matthew Bauer en Rainer Günther in 1991. Aanvankelijk werd het geslacht beschreven onder de naam Calodactylus door Richard Henry Beddome in 1870. Deze naam werd echter al gebruikt voor een geslacht van kevers waardoor deze moest worden vervangen.
Er zijn twee soorten, de geslachtsnaam Calodactylodes betekent vrij vertaald 'mooie vingers'.

## Verspreiding en habitat

De hagedissen komen voor in delen van Azië en leven in de landen India en Sri Lanka.

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Calodactylodes aureus | Beddome, 1870 | India |
| Calodactylodes illingworthorum | Deraniyagala, 1953 | Sri Lanka |

### Referenties

* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Calodactylodes. Gearchiveerd op 9 juni 2023.

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Calodactylodes - Website Geconsulteerd 11 september 2021
Afroedura · Afrogecko · Agamura · Ailuronyx · Alsophylax · Altiphylax · Blaesodactylus · Bunopus · Calodactylodes · Chondrodactylus · Christinus · Cnemaspis · Crossobamon · Cryptactites · Cyrtodactylus · Cyrtopodion · Dixonius · Dravidogecko · Ebenavia · Elasmodactylus · Geckolepis · Gehyra · Gekko · Goggia · Hemidactylus · Hemiphyllodactylus · Heteronotia · Homopholis · Kolekanos · Lakigecko · Lepidodactylus · Luperosaurus · Lygodactylus · Matoatoa · Mediodactylus · Microgecko · Nactus · Narudasia · Pachydactylus · Paragehyra · Paroedura · Parsigecko · Perochirus · Phelsuma · Pseudoceramodactylus · Pseudogekko · Ptenopus · Ramigekko · Rhinogekko · Rhoptropella · Rhoptropus · Stenodactylus · Tenuidactylus · Trachydactylus · Trigonodactylus · Tropiocolotes · Urocotyledon · Uroplatus
# San Fernando CD

San Fernando Club Deportivo is een Spaanse voetbalclub uit San Fernando in de autonome regio Andalusië. De club ontstond in 2009 uit de assen van CD San Fernando. Sinds seizoen 2024-2025 speelt de ploeg weer in de Segunda Federación.

## Geschiedenis

De club werd in 2009 opgericht uit de assen van CD San Fernando, een ploeg die toen actief was op het niveau van de Segunda División B.
De ploeg startte in de Eerste regionale reeks van Andalusië. Het eindigde tweede en kwam zo reeds vanaf seizoen 2010-2011 uit in de Tercera División. Na promotie in 2012 speelde de club twee seizoenen op rij in de Segunda División B. Na twee seizoenen in de Tercera División, werd de promotie opnieuw afgedwongen. Zo speelt de ploeg sinds seizoen 2016-2017 weer in de Segunda División B. Na de herstructurering van de reeksen, speelde de ploeg vanaf seizoen 2021-2022 in de Primera Federación, maar op het einde van seizoen 2023-2024 volgde de degradatie naar Segunda Federación.

## Seizoenen

Het seizoen 2024-2025 meegeteld, speelde de ploeg op volgende professionele niveaus:
* 0 Primera División (I)
* 0 Segunda División (II)
* 3 Primera Federación (III)
* 7 Segunda División B (III)
* 1 Segunda Federación (IV)
* 4 Tercera División (IV)
Grupo 1: Amorebieta . Andorra . Arenteiro · Barakaldo . FC Barcelona Atlètic · Bilbao Athletic . Celta B · Irun · Cultural Leonesa · Lugo · Osasuna B · Ourense CF . Ponferrada · Segovia . Sestao River · Real Sociedad B · Tarragona · Tarazona · Salamanca . Zamora CF
Grupo 2: Alcorcón . Alcoyano · Algeciras · Antequera · Atlético Madrid B · Atlético Sanluqueño · Real Betis B . Ceuta · Fuenlabrada · Hércules Alicante . Ibiza · Intercity · Marbella · Mérida · Murcia · Real Madrid Castilla · Recreativo Huelva · FC Sevilla B . Villarreal B . Yecla
# Dudakawu

Dudakawu is een bestuurslaag in het regentschap Japara van de provincie Midden-Java, Indonesië. Dudakawu telt 2530 inwoners (volkstelling 2010).
# Antonius van Paduakerk (Keldonk)

De Antonius van Paduakerk is de voormalige parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Meierijstad behorende plaats Keldonk. De kerk is gelegen aan de Morgenstraat 55.

## Geschiedenis

Vanouds behoorden de Keldonkse gelovigen tot de parochie van Erp. Toen het plaatsje groeide, werd er een parochie opgericht. Men bouwde een kerk, gefinancierd door de Kerkbouw-stichting. Voorwaarde was dat de kerk zou worden gewijd aan Antonius van Padua en dat Jos Margry de architect zou worden. Aldus geschiedde en in 1912 werd de kerk in gebruik genomen.
In 2023 werd besloten om de kerk te verkopen wegens teruglopend kerkbezoek. In afwachting van de bestemming van het gebouw werden er in 2024 nog missen in opgedragen.

## Gebouw

Het betreft een neoromaans bakstenen kerkgebouw met naastgebouwde toren die voorzien is van een achtkantige spits tussen vier topgevels. Het interieur wordt overkluisd door een tongewelf.
* Meertens Instituut: Antoniusbedevaart
* ReliWiki
# Hendrikus Matheus Horrix

Hendrikus Mattheus "Mathieu" Horrix (Den Haag, 30 mei 1845 - aldaar, 7 oktober 1923) was een Nederlands kunstschilder. Hij werkte vooral in Zeeland en Den Haag.

## Leven en werk

Horrix werd geboren in een bekende, welgestelde Haagse familie van meubelmakers en -fabrikanten. Hij studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten te Den Haag en vervolgens bij Haagse Scholer Philip Sadée, die van grote invloed zou zijn op zijn stijl. Ook volgde hij studies aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Leuven en verbleef hij van 1866 tot 1870 in Parijs, samen met zijn broer Frans.
Horrix specialiseerde zich in het schilderen van het Zeeuwse volksleven, vooral genrestukken en landschappen, in de realistische stijl van de Haagse School, in opvallend heldere kleuren. Daarnaast maakte hij in Den Haag en omgeving ook tal van werken in de wereld van vermaak, onder andere een aantal bekend geworden aquarellen in de Haagse Dierentuin, alsmede strand en havengezichten bij Scheveningen.
Horrix maakte ook veel meubelontwerpen voor het bedrijf van zijn familie. Hij overleed in 1923, op 78-jarige leeftijd. In de collectie van het Haags Gemeentearchief bevinden zich diverse werken van zijn hand. In 2010 organiseerde het Gemeentearchief in het atrium van het stadhuis aan het Spui een tentoonstelling over de geschiedenis van de Haagse Dierentuin naar aanleiding van de aankoop van een penseeltekening van Horrix. Hierop staan kinderen afgebeeld die een ritje maken op de olifant van de dierentuin.

## Galerij

* Haven bij nacht, Scheveningen.
* Walcherse vrouwen in de tuin
* Lunch in de kersenboomgaard
* In de Haagse dierentuin
# Waag (Deventer)

De Waag is een waaggebouw op de Brink in de binnenstad van Deventer. Het is het oudste waaggebouw in Nederland dat als zodanig werd gebouwd.

## Kenmerken

Het is een laatgotisch gebouw met drie bouwlagen, een traptoren, een klok en drie spitstorentjes. Het werd gebouwd van 1528 tot 1531. In 1643 werd aan de voorzijde een laat maniëristisch bordes gebouwd met drie zuilen. Aan weerskanten zijn trappen. Bij de opgang naar het bordes zitten twee zandstenen leeuwen en de gevel is onder meer versierd met de reliëfstenen Kiek in de Pot en Morgenster, die herinneren aan de dreigende versterkingen van de hertog van Gelre aan de overzijde van de IJssel. Het gebouw staat scheef, het is circa 80 cm uit het lood. Daarom werd het in de jaren negentig van nieuwe fundering voorzien.

### Ketel

Aan de gevel hing eeuwen lang een koperen ketel uit 1434 waarin valsemunters levend in de olie werden gekookt. Dit overkwam onder anderen in 1434 de muntmeester van de heer van Batenburg op beschuldiging van valsmunterij. De gaten in de ketel werden er in 1813 door schietgrage soldaten van het bezettende Napoleontische garnizoen in geschoten. In 2017 was de conditie van de koperen ketel zodanig dat het niet meer verantwoord was hem buiten te laten hangen, hij werd daarom verplaatst naar het voorportaal van de waag waar het originele martelwerktuig voor iedereen te bezichtigen bleef. Een ambachtelijk vervaardigde replica werd in 2024 op de oude plaats aan de buitengevel bevestigd.

## Functie

Het gebouw was als waag in gebruik tot 1862, hierna werd er onder meer het gymnasium in gevestigd. In 1915 werd in de Waag het Historisch Museum Deventer gevestigd, en sinds 2015 Museum De Waag. Naast belangrijke stukken uit de Deventer historische collectie zijn er wisselende tentoonstellingen met een specifiek thema te zien. Deze worden georganiseerd door de organisatie Deventer verhaal.
* De Waag in 1665 door Abraham Beerstraaten
* Cornelis Springer, Gezicht op de Brink met de Waag (1869)
* Experiment om Waag en De Drie Haringen aaneen te bouwen, Polygoonjournaal december 1925

## Externe link

* De Waag - deventer.info
Noten:
* ↑ Ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen (1938), De Nederlandsche musea, 's-Gravenhage: Algemene Landsdrukkerij
* ↑ Cobouw (2002, 17 april), Deventer Waag krijgt steuntje in de rug tijdens restauratie, geraadpleegd van www.coubouw.nl
# Manon Pelzer

Maria Hubertina Elizabeth (Manon) Pelzer (25 juli 1962) is een Nederlands CDA-politica en bestuurster. Van 29 maart 2012 tot 28 maart 2024 was zij burgemeester van Bergen.

## Biografie

Pelzer is juridisch geschoold, met als specialisatie publiekrecht en publiek procesrecht. Vanaf 1984 was zij werkzaam op gemeentelijk niveau, op het gebied van ruimtelijke ordening, stedenbouwkunde en public affairs. Ze was van 1990 tot 2006 directeur van PMA Heerlen BV, actief op het gebied van ruimtelijke ordening, milieu en inzake Europese projecten voor overheid en bedrijfsleven. In april 1995 werd ze lid van de Provinciale Staten in Limburg. Op 1 juni 2006 volgde haar benoeming tot burgemeester van Eijsden.
In 2008 kwam Pelzer in het nieuws omdat ze erop stond om als burgemeester van Eijsden het ereschot bij schutterij Sint Sebastianus te lossen hoewel de schutterij in het 389 jaar bestaan nooit aan vrouwen toestond om deel te nemen. In 2009 kwam ze opnieuw in het nieuws toen ze als privépersoon een aangifte deed wegens smaad en laster tegen het college van burgemeester en wethouders van de toenmalige gemeente Schinnen. Dit omdat een wethouder van die gemeente haar goede naam en integriteit beschadigd zou hebben. Bij dit conflict speelde dat Pelzer voor haar burgemeesterschap bestuurder was geweest van Uitbreidingsplan Hommert BV en dat Schinnen door het faillissement van de projectontwikkelaar een strop leed van een half miljoen euro. Later trok ze haar aangifte in omdat haar naam niet genoemd was. Inmiddels heeft de curator schriftelijk geconcludeerd dat zij geen relatie met het faillissement heeft gehad. Tevens heeft de Rekenkamercommissie van Schinnen geconcludeerd dat er geen sprake is geweest van enige schending van integriteit.
Op 1 januari 2011 ging Eijsden op in de nieuwe gemeente Eijsden-Margraten waarmee haar functie kwam te vervallen. In januari 2012 besloot de gemeenteraad van de Limburgse gemeente Bergen haar voor te dragen voor de benoeming tot burgemeester van die gemeente en eind maart 2012 ging haar benoeming daar in. Net als in Eijsden was Karel Majoor ook in Bergen als waarnemend burgemeester haar voorganger. Tot haar burgemeesterschap in Bergen was zij onder andere lid van de Raad van Toezicht van de Nederlandse Orde van Accountants-Administratieconsulenten (NOvAA), voorzitter van de Limburgse Bond van Tamboerkorpsen en vicevoorzitter van het CDA-Limburg. Op 6 juli 2023 werd bekendgemaakt dat zij geen derde ambtstermijn ambieert als burgemeester van Bergen. Haar tweede termijn eindigde op 28 maart 2024.
* 1 2 Burgemeester Manon Pelzer ziet af van derde termijn in gemeente Bergen, Gemeente Bergen Limburg, 6 juli 2023.
* ↑ Een schot met een politiek staartje, de Volkskrant, 13 mei 2008. Gearchiveerd op 14 mei 2022.
* ↑ Aangifte Pelzer tegen college van B&W Schinnen, Trouw, 14 mei 2009. Gearchiveerd op 14 mei 2022.
* ↑ Manon Pelzer aanbevolen burgemeester gemeente Bergen, CDA Bergen, geraadpleegd 15 mei 2022.
* ↑ Nieuwe burgemeesters in Bergen (L) en Cranendonck, Rijksoverheid, 27 maart 2012. Gearchiveerd op 8 september 2023.
# Loxosceles blancasi

Loxosceles blancasi is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Vioolspinnen (Sicariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Loxosceles. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Willis J. Gertsch.
# Christusmonogram

Het Christusmonogram, ook wel christogram, chi-rho-, rho-tau- of chi-rho-tau-monogram genoemd, behoort – naast het kruis en het ichthussymbool (de vis) – tot de belangrijkste symbolen om Jezus Christus mee aan te duiden (vooral in de late oudheid). Het is een verwijzing naar het oudere zonnerad.
Het is een afkorting van de Griekse naam ΧΡΙΣΤΟΣ (Christus), waarbij in de meeste gevallen de eerste twee letters, Χ (hoofdletter chi) en Ρ (hoofdletter rho), tot een monogram zijn gevormd. Volgens een andere traditie gaat het om de Griekse equivalenten van de beginletters van het Latijnse Christus Rex (Christus (is) Koning). Soms wordt dan een N (van Nazarenus) toegevoegd. Het chi-rho-monogram staat in Unicode onder nummer U+2627 (hexadecimaal): ☧
Een minder voorkomende variant toont een combinatie van de Griekse hoofdletters Ρ (rho) en T (tau, waarbij de eerstgenoemde letter boven de laatstgenoemde is geplaatst, zodat een Grieks of Latijns kruis ontstaat. Het symbool wordt om die reden ook wel staurogram genoemd. In enkele gevallen worden de drie letters Χ, Ρ en T gecombineerd, een chi-rho-tau-monogram.
Het monogram wordt vaak begeleid door de letters alfa en omega, ontleend aan Openbaring 22:13. Vooral in protestantse kringen – maar niet alleen daar – wordt het Christusmonogram veel gebruikt als decoratie op omslagen van bijbels, liturgie- en liederenboeken, e.d.

## Afbeeldingen

* Romeins christogram in brons uit een Germaanse nederzetting in Neerharen, 375-450 n.Chr. (Gallo-Romeins Museum, Tongeren)
* Zilveren ring met chi-rho-monogram gevonden op een christelijke begraafplaats in laat-Romeins Tongeren, 4e eeuw (Gallo-Romeins Museum, Tongeren)
* Anastasis, symbolische voorstelling van de opstanding van Christus met chi-rho-monogram. Paneel van een Romeinse sarcofaag, ca. 350 na Chr. (Vaticaanse musea)
* Fragment van vroegchristelijke grafsteen met rho-tau-monogram met alpha en omega en duif, 5e-6e eeuw (lapidarium Sint-Servaasbasiliek, Maastricht)
# Dukuh (Lembeyan)

Dukuh is een bestuurslaag in het regentschap Magetan van de provincie Oost-Java, Indonesië. Dukuh telt 2012 inwoners (volkstelling 2010).
# Wapen van Olen

Het wapen van Olen werd voor het eerst op 6 oktober 1819 per koninklijk besluit aan de Antwerpse gemeente Olen toegekend. Twee latere varianten werden op 25 mei 1838 en 11 januari 1905 toegekend.

## Blazoeneringen
### Eerste blazoenering (1819)

De eerste blazoenering luidt als volgt:
    Gevierendeeld, het 1e en 4e van lazuur, beladen met eene vijfpuntige ster van goud, het 2e en 3e mede van lazuur en beladen met drie banden van zilver.
De eerste blazoenering werd door de Hoge Raad van Adel toegekend in een gewijzigde blazoenering van de huidige.

### Tweede blazoenering (1838)

De tweede blazoenering luidt als volgt:
    Vier vakken waervan het eerste en het vierde van hemelsblaeuw koleur met eene gouden ster, het tweede en het derde van hemelsblaeuw koleur met dry dwarsstreepen van wit koleur.
Deze blazoenering werd in 1838 per koninklijk besluit door de Raad van Adel verleend.

### Derde blazoenering (1905)

De derde blazoenering luidt als volgt:
    Gevierendeeld 1. en 4. in lazuur een vijfpuntige ster van goud 2. en 3. in lazuur drie schuinbalken van zilver.
Op een blauw schild is linksboven en rechtsonder een gouden ster afgebeeld, rechtsonder en linksboven zitten er in het wapen balken van zilver en blauw.

## Geschiedenis

Olen werd van de veertiende eeuw tot laat in de achttiende eeuw bestuurd door de familie Merode. In het wapen dat uit 1780 dateert zitten elementen van het familiewapen van Merode en van Sint Martin van Tours (de beschermheilige van de regio) verwerkt.