OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Stade Kortrijk

Stade Kortrijk was een Belgische voetbalclub uit Kortrijk. De club was bij de KBVB aangesloten met stamnummer 161 en had paars-witte clubkleuren. De club speelde in zijn geschiedenis hoofdzakelijk in de nationale reeksen, maar raakte nooit hoger dan de Bevorderingsreeksen. In 1971 verdween Stade Kortrijk in een fusie met Kortrijk Sport in KV Kortrijk.

## Geschiedenis

Reeds sinds het begin van de 20e eeuw bestond in Kortrijk een succesvolle voetbalclub, SC Courtraisien, later onder de namen Courtrai Sports en Kortrijk Sport. Er bestonden ook kleinere wijkploegen. In 1923 fusioneerde twee ervan, namelijk Eendracht Kortrijk en Patronaat Sint-Rochus. De club heette Stade Kortrijk en sloot aan bij de Belgische Voetbalbond. Enkele jaren later, bij de invoering van stamnummers door de voetbalbond, kreeg men stamnummer 161 toegekend. De clubkleuren waren paars-wit. De club speelde de jaren 20 in regionale reeksen.
In 1931 werden zowel in Tweede als Derde Klasse reeksen bij gecreëerd, waardoor het aantal clubs kon uitbreiden. Stade Kortrijk kon dat jaar voor het eerst aantreden in de nationale bevorderingsreeksen, toen nog de Derde Klasse. De club bleef er een half decennium spelen, maar zakte in 1935 weer weg uit het nationale voetbal. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kon Stade echter terugkeren. De club kon er zich handhaven, en speelde weer verscheidene jaren onafgebroken in Bevordering.
In 1952 werden weer grote competitieveranderingen doorgevoerd. Het aantal reeksen in Tweede en Derde Klasse werd herleid, waardoor het aantal clubs sterk beperkt werd; en een nieuwe Vierde Klasse werd opgericht die voortaan de nieuwe Bevorderingsklasse zou zijn. Door de inkrimping in Tweede en Derde moesten heel wat clubs zakken. Slechts de eerste vier in Derde Klasse konden blijven, alle andere zakten. Stade Kortrijk was weliswaar 12de geworden op 16 ploegen, maar moest dus ook een reeks lager gaan spelen. In 1952 ging men dus opnieuw van start in wat heette Bevordering, maar dit was nu de Vierde in plaats van de Derde Klasse. Stade Kortrijk maakte daar een slecht seizoen door, eindigde allerlaatste in zijn reeks en zakte dus na 10 jaar terug naar het provinciaal voetbal.
Stade bleef daar een tien jaar hangen, tot men in 1963 opnieuw kon promoveren naar de nationale Vierde Klasse. Het verblijf duurde er ditmaal nog zeven jaar, tot men in 1970 terug degradeerde. In 1971 fusioneerde de club dan met de andere grote Kortrijkse club, Kortrijk Sport. Kortrijk Sport, met stamnummer 19, was een oudere en succesvollere club, had verschillende seizoenen in de Tweede Klasse gespeeld, maar was in de jaren 60 ook weggezakt tot in Vierde Klasse. Beide clubs gingen nu samen verder als de fusieclub KV Kortrijk. De club speelde verder onder het stamnummer 19 van Kortrijk Sport in Vierde Klasse, en zou de komende jaren kunnen opklimmen tot in de hoogste nationale afdelingen. Het stamnummer 161 van Stade Kortrijk werd definitief geschrapt.
# Keibronskoekoek

De keibronskoekoek (Chalcites crassirostris) is een vogel uit de familie Cuculidae (koekoeken). Eerder was dit een ondersoort van de kleine bronskoekoek (C. minutillis crassirostris).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op de de Kei-eilanden, de Tayando-eilanden en de Tanimbar-eilanden in de zuidelijke Molukken.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Keibronskoekoek op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Powelliet

Het mineraal powelliet is een calcium-molybdaat (CaMoO$_4$). Het vormt tetragonale kristallen en is diepblauw, groenbruin of geel tot grijs van kleur, maar is vaak anhedrisch. Powelliet heeft een duidelijke splijting en brosse tot conchoïdale breukvlakken. De hardheid is 3,5 tot 4 en het soortelijk gewicht is 4,34.
Het mineraal werd voor het eerst beschreven in 1891 in een mijn in Adams County, Idaho (Verenigde Staten); het is genoemd naar de Amerikaanse geoloog en ontdekkingsreiziger John Wesley Powell (1834 - 1902). Het wordt veel gevonden in de Oeral, Marokko en in de Verenigde Staten.
Powelliet vormt een vaste mengreeks met scheeliet (calciumwolframaat, CaWO$_4$).
* (en) Palache, C.; Berman, H. & Frondel, C.; 1951: Dana’s System of Mineralogy, (7e editie), vol. II, pp. 1079–1081.
* (en) Webmineral data
* (en) Mindat with location data
* (en) Mineral Data Publishing PDF
# Ammodramus

Ammodramus is een geslacht van vogels uit de familie van de Amerikaanse gorzen. Het geslacht telt 3 soorten.

## Soorten

* Ammodramus aurifrons – Geelwanggors
* Ammodramus humeralis – Graslandgors
* Ammodramus savannarum – Sprinkhaangors
* ↑ Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2021). IOC World Bird Names (version 11.1). (en) . Gearchiveerd op 4 oktober 2020.
# Emmanuel Pahud

Emmanuel Pahud (Genève, 27 januari 1970) is een Frans-Zwitsers fluitist.
Pahud begon met fluitspelen toen hij 6 jaar oud was. Hij studeerde onder andere aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel bij Carlos Bruneel. In 1990 studeerde hij af aan het Conservatoire de Paris met de premier prix. Daarna studeerde hij verder bij Aurèle Nicolet. Hij won eerste prijzen op de internationale concoursen in Duino (1988), Kobe (1989) en Genève (1992). Hij ontving ook een onderscheiding van de Yehudi Menuhin Stichting.
Op zijn 22e werd Pahud solofluitist van de Berliner Philharmoniker onder leiding van Claudio Abbado. Na 8 jaar, in 2000 gaf hij deze baan op om zich volledig te wijden aan zijn solocarrière en les te geven in Genève. In 2002 keerde hij weer terug bij de Berliner. Pahud gaf concerten en speelde op festivals over de hele wereld. Hij heeft een vast platencontract bij EMI (ondertussen Warner).
# Batahan (Kotanopan)

Batahan is een bestuurslaag in het regentschap Mandailing Natal van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Batahan telt 289 inwoners (volkstelling 2010).
# Station Clermont-de-l'Oise

Station Clermont-de-l'Oise is een spoorwegstation in de Franse gemeente Clermont.

## Geschiedenis

Het stationsgebouw werd opgetrokken op een drooggelegd moeras. Het werd plechtig geopend op 14 juni 1846 en voor het reizigersverkeer opengesteld op 20 juni. De reistijd toen naar Parijs bedroeg 2u42 en naar Amiens 1u58.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| C 10 | TER (SNCF) | Paris-Nord – Creil – Clermont-de-l'Oise – Longueau – Amiens | |
| K 10 | TER (SNCF) | Paris-Nord – Creil – Clermont-de-l'Oise – Saint-Just-en-Chaussee – Longueau – Amiens | |
* ↑ (fr) Gare de Clermont. clermont-oise.fr. Geraadpleegd op 26 oktober 2022.
# Jalil Khayat-moskee

De Jalil Khayat-moskee is een moskee in Erbil, de hoofdstad van Iraaks-Koerdistan. De bouw van de moskee begon door Jalil Khayat die in 2005 overleed en werd in 2007 voltooid door zijn zonen ter nagedachtenis aan hun overleden vader.

## Architectuur

De stijl van de moskee lijkt op de Moskee van Mohammed Ali in Caïro en de Blauwe Moskee in Istanbul. Het bouwbedrijf Alkhayat stelt dat het gebouw is gebaseerd op islamitische architectuur gebaseerd op de Abbassiden, met uitzondering van de koepels, die gebaseerd zijn op de architectuur van de Ottomanen. De hoogte van de hoofdkoepel is 48 meter en de diameter is 20 meter, met vier halve koepels en twaalf kwart koepels eromheen. De moskee is 15.000 vierkante meter groot en biedt plaats aan ongeveer 1.500 tot 2.000 mensen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Jalil Khayat Mosque op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Protocryphia secta

Protocryphia secta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Augustus Radcliffe Grote.
# The Message Is Love

The Message Is Love is een nummer van de Amerikaanse band Arthur Baker & the Backbeat Disciples uit 1989, in samenwerking met de Amerikaanse soulzanger Al Green. Het is de derde single van Bakers album Merge.
"The Message Is Love" wordt vaak gezien als kersthit, terwijl het nummer eigenlijk niet zo was bedoeld. Het nummer flopte in Amerika, maar werd in Oceanië en een paar Europese landen wel een hit. In de Nederlandse Top 40 haalde het nummer de 8e positie, terwijl het in de Vlaamse Radio 2 Top 30 een plekje lager kwam.
# Antioquiastruikgors

De antioquiastruikgors (Atlapetes blancae) is een zangvogel uit de familie Passerellidae (Amerikaanse gorzen). De vogel werd in 2007 geldig beschreven door Thomas M. Donegan na bestudering van veel eerder verzamelde museumexemplaren. Onderzoek op de toenmalige vindplaatsen leverde geen waarnemingen van nog levende vogels. Pas in januari 2018 werd ontdekt dat de vogel niet was uitgestorven.

## Kenmerken

De vogel is ongeveer 17 cm lang. De vogel is van boven donkergrijs en van onder lichtgrijs. De kruin is roodbruin en kenmerkend is de duidelijke, helderwitte baardstreep.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel komt voor in de Colombiaanse Andes en werd herontdekt bij het plaatsje San Pedro de los Milagros gemeente in het departement Antioquia op 2470 meter boven zeeniveau, 44 kilimeter van de miljoenenstad Medellín. Het leefgebied bestaat uit laag struikgewas en de vogel bleek ook in tuinen buiten stedelijk gebied voor te komen.

## Taxonomie

Deze soort is endemisch in Colombia. Van deze vogel bestaan museumexemplaren die zijn verzameld op de hoogvlakten (Llano de Ovejas) in het noordoosten van het land op 2400 tot 2800 m boven de zeespiegel in montaan bos. De vogel lijkt op de witvleugelstruikgors en is ook nauw verwant aan andere soorten struikgorzen die in hetzelfde gebied op andere hoogten voorkomen.

## Status

Onderzoekers meenden dat in 1971 het laatste levende exemplaar werd verzameld. Onderzoek ter plekke in 2007 en 2008 leverde geen nieuwe waarnemingen op. Het bos was daar inmiddels gekapt.
In januari 2018 ontdekte een bewoner van de gemeente San Pedro de los Milagros op weg naar de kerk deze gors. Daarna werden vier deelpopualties van deze vogel ontdekt, in totaal 20 volwassen vogels. De soort staat als ernstig bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Antioquiastruikgors op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Donegan, T.M. (2007) A new species of brush finch (Emberizidae: Atlapetes) from the northern Central Andes of Colombia. Bulletin of the British Ornithologists' Club, 127(4): 255–268. pdf
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
* ↑ Species Unseen For 47 Years Rediscovered Near Colombian Town Named For Miracles. American Bird Conservancy. Geraadpleegd op 02 mei 2023.
# Deng Yaping

Deng Yaping (鄧亞萍, Zhengzhou, 5 februari 1973) is een Chinees oud-tafeltennisster. Tussen 1989 en 1997 won de rechtshandige shakehand-speelster zes wereldtitels en werd ze vier keer Olympisch Kampioen. In 2003 werd ze opgenomen in de ITTF Hall of Fame.

## WK-titels

Deng won haar eerste wereldtitel in 1989 in het vrouwendubbel met Qiao Hong, toen ze zestien jaar oud was.. Twee jaar later werd ze voor het eerst wereldkampioen in het enkelspel door in de finale de Noord-Koreaanse speelster Li Bun-hui te kloppen. Zowel in 1995 als in 1997 werd ze mondiaal enkel- en dubbelspelkampioen. Inclusief titels voor landenteams en World Cups, werd ze veertien keer wereldkampioen. Deng was in 1996 de eerste winnares van de ITTF Pro Tour Grand Finals, in zowel het enkel- als dubbelspel (met Yang Ying tegen Ryu Ji-hae en Park Hae-jung).

## Olympisch

Deng greep daarnaast zowel de enkel- als dubbelspeltitel op de Olympische Zomerspelen 1992 als op die van 1996. Beide dubbels won ze met opnieuw Qiao Hong naast haar. Haar eerste Olympische enkelspel titel won ze juist door Qiao Hong in de finale te verslaan. Vier jaar later won ze in de eindstrijd van Chen Jing.

## Post-pingpong

Deng stopte op haar 24e met tafeltennis. In 2003 werd ze opgenomen in de International Table Tennis Federation Hall of Fame. In haar thuisland werd ze tot Chinees vrouwelijk sporter van de eeuw gekozen. Deng trouwde in 2007 met tafeltennisser Lin Zhigang. Op 31 augustus 2006 beviel ze in Parijs van hun eerste kind, zoontje Lin Hanming.
Deng ontplooide na haar sportcarrière politieke ambities en was onder meer een tijd lid van het adviesorgaan van het Chinese parlement. In april 2009 kreeg ze een post in de jeugdtak van de Communistische Partij in Peking, nadat ze in januari dat jaar dokter in de filosofie werd aan de Universiteit van Cambridge.
* (en) Beijing2008.cn
1988: Chen Jing · 1992: Deng Yaping · 1996: Deng Yaping · 2000: Wang Nan · 2004: Zhang Yining · 2008: Zhang Yining · 2012: Li Xiaoxia · 2016: Ding Ning · 2020: Chen Meng · 2024: Chen Meng
1988: Yang Young-ja / Hyun Jung-hwa · 1992: Deng Yaping / Qiao Hong · 1996: Deng Yaping / Qiao Hong · 2000: Li Ju / Wang Nan · 2004: Zhang Yining / Wang Nan
# Batang Arah Tapan

Batang Arah Tapan is een bestuurslaag in het regentschap Zuid-Pesisir van de provincie West-Sumatra, Indonesië. Batang Arah Tapan telt 3924 inwoners (volkstelling 2010).
# Station Clervaux

Station Clervaux (Luxemburgs: Gare Klierf) is een treinstation in de plaats en gemeente Clervaux in het noorden van het Groothertogdom Luxemburg.
Het station ligt aan lijn 1, Luxemburg - Troisvierges. Het wordt beheerd door de Luxemburgse vervoerder CFL.

## Treindienst

| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| IC 33 | Intercity (NMBS / CFL) | Liers – Luik-Guillemins – Gouvy – Clervaux – Luxemburg | Rijdt in het weekend 1×/2u. tussen Liers - Luxemburg. |
| RE 3700 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Mersch – Ettelbruck – Kautenbach – Clervaux – Troisvierges | Halfuursdienst met RE 3800. |
| RE 3800 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Mersch – Ettelbruck – Kautenbach – Clervaux – Troisvierges | Halfuursdienst met RE 3700. |
| RE 7600P 7605 | Regional-Express (CFL) | Gouvy – Clervaux – Luxemburg | Rijdt alleen op werkdagen. |
| RE 8600P 8640 | Regional-Express (CFL) | Luxemburg – Clervaux – Gouvy | Rijdt alleen op werkdagen. |
* http://www.rail.lu/gareclervaux.html
* http://www.spoorgroepluxemburg.nl/plaatsnaam/Clervaux
* http://www.railinfra.lu/drr/DRR-V2009_2_0.pdf
CFL Lijn 1: Luxemburg · Pfaffenthal-Kirchberg · Dommeldange · Walferdange · Heisdorf · Lorentzweiler · Lintgen · Mersch · Cruchten · Colmar-Berg · Schieren · Ettelbruck · Michelau · Goebelsmühle · Kautenbach · Wilwerwiltz · Drauffelt · Clervaux · Maulusmühle · Troisvierges · Bellain
CFL Lijn 1a: Ettelbruck · Diekirch CFL Lijn 1b: Kautenbach · Merkholtz · Paradiso · Wiltz · Winseler · Schleif · Schimpach-Wampach
Zie ook: CFL Lijn 2 · CFL Lijn 3 · CFL Lijn 4 · CFL Lijn 5 · CFL Lijn 6 · CFL Lijn 6a · CFL Lijn 6b · CFL Lijn 6c · CFL Lijn 7
# Milstein

Milstein kan verwijzen naar:
* César Milstein, Argentijns biochemicus
* Lewis Milestone, geboren als: Lev Milstein
* Maria Milstein, Russisch-Nederlandse violiste
* Nathan Milstein, Russisch-Amerikaanse violist
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Milstein en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Musée de la Franc-Maçonnerie

Het Musée de la Franc-Maçonnerie (Frans Museum van de Vrijmetselarij) is een museum van de Vrijmetselarij, gelegen in het 9e arrondissement op 16, rue Cadet, Parijs, Frankrijk. Het is dagelijks geopend, behalve op zondag en maandag; er wordt een toegangsprijs in rekening gebracht. Het dichtstbijzijnde metrostation is Cadet. Het museum werd in 1889 opgericht door de Grand Orient de France als rariteitenkabinet in Hotel Cadet. Het werd tijdens de Duitse bezetting van Frankrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog geplunderd, maar werd in 1973 heropend en in 2000 werd het een officieel museum van Frankrijk. In datzelfde jaar werden veel van de historische documenten teruggestuurd uit Moskou, waar ze na de Duitse nederlaag in de Tweede Wereldoorlog door de KGB waren vastgehouden. Het museum is op 11 februari 2010 na een uitgebreide renovatie heropend voor het publiek. Het krijgt de steun van het Ministerie van Cultuur, de regio Île-de-France en het stadhuis van Parijs.
Tegenwoordig presenteert het museum de geschiedenis van de Franse Vrijmetselarij aan de hand van symbolen, rangen, documenten en objecten. Het bevat ongeveer 10.000 items die worden tentoongesteld in een permanente tentoonstellingsruimte (800 m²), ongeveer 23.000 volumes in de archieven (400 m²) en nog eens 400 m² gewijd aan tijdelijke tentoonstellingen. Tot de historisch belangrijke items in de collectie behoren het vrijmetselaarsschort van Voltaire (1778), het vrijmetselaarszwaard van Lafayette, een eerste editie van James Anderson's Constitutions of the Free Masons (1723), satirische prenten van William Hogarth (1697-1764), het porseleinen beeldje van Meissen (1740), ...
# Bermudatowie

De bermudatowie (Pipilo naufragus) is een uitgestorven zangvogel uit de familie Passerellidae (Amerikaanse gorzen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort was endemisch op Bermuda en stierf uit door de introductie van invasieve roofdieren nadat in 1612 Europeanen zich op de eilanden vestigden.
* 1 2 (en) Bermudatowie op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Batang Sangir

Batang Sangir is een bestuurslaag in het regentschap Kerinci van de provincie Jambi, Indonesië. Batang Sangir telt 2378 inwoners (volkstelling 2010).
# Station Edgeworthstown

Station Edgeworthstown (ook Mostrim) is een spoorwegstation in Edgeworthstown in het Ierse graafschap Longford. Het station ligt aan de lijn Dublin - Sligo. Het station wordt bediend door de intercity tussen Dublin en Sligo. Daarnaast gaan er 's ochtends vanaf Longford extra stoptreinen richting Dublin, die 's avonds weer teruggaan tot Longford.

## Externe link

* Edgeworthstown op Website Irish Rail
# A631 (Frankrijk)

De A631 is een korte autosnelweg in Frankrijk. Het is de verbindingsweg tussen de A630, de ringweg rond de stad Bordeaux, en het centrum van deze stad. Vanaf de A630 is de weg bereikbaar via afrit 21.
# Aartsdiakonaat Kempenland

Het aartsdiakonaat Kempenland, voor 1400 meestal aangeduid als aartsdiakonaat Texandria, was tot 1561 een van de zeven aartsdiakonaten van het bisdom Luik. Het was genoemd naar de Kempen, het vroegere Toxandrië.

## Geschiedenis

Tot in de elfde eeuw lagen de grenzen van het aartsdiakonaat Texandria niet vast. Verschillende gebieden werden betwist tussen de bisschop van Luik en die van Utrecht.
Het aartsdiakonaat was onderverdeeld in zeven landdekenaten. In het huidige Nederland waren dit:
* Hilvarenbeek
* Cuyk
* Woensel
* Susteren
In België:
* Maaseik (Eijck)
* Beringen
In Duitsland:
* Wassenberg
Met de nieuwe indeling van de bisdommen in 1559/1561 verloor het aartsdiakonaat Kempenland het grootste deel van zijn grondgebied aan de nieuwe bisdommen 's-Hertogenbosch en Roermond.

## Lijst van aartsdiakens van het aartsdiakenaat Kempenland

| jaar van vermelding | naam |
| 1007 | Balderik van Loon |
| ca. 1050-1086 | Humbertus ("Hugo") |
| 1095-1128 | Andries van Cuijk |
| 1136/39? | Herman van Horne (Herman van Horne?) |
| 1177-1196 | Otto van Valkenburg |
| 1196-1215 | Rodolf van Numaico |
| 1230/1233 | Hendrik van Dijcke |
| 1243-1249 | Jacobus Pantaleon |
| 1249-1277 | Engelbert van Isenbruch |
| 1277-1310 | Gerhard van Nassau |
| 1314/1318 | Neapoleo de Ursinis |
| 1353/1369 | Reinaldus de Ursinis |
| 1379 | Ademarus de Rupe |
| 1399 | Ludovicus de Fiesco |
| 1411-1415 | Landulfus Marramaurus |
| 1430 | Willem van Gavre de Liedekerke |
| 1454-1503 | Bernard, graaf van Solms |
| 1503-1512 | Jan Arnulphi de Castilione |
| 1515-1534 | Willem van Enckevoirt |
| 1534-1550 | Michiel Lombaerts van Enckvoort |
| 1556-1570 | Willem van Poitiers |
| 1570-1585 | Herman, graaf van Renneberg |
| 1585-1592 | Egidius Oranus |
| 1599-1604 | Jan Dullarts |
| 1604-1612 | Hendrik van Reusschenberg |
| 1612-1613 | Karel, graaf van Arenberg |
| 1614-1626 | Eugenius, graaf van Arenberg |
| 1626-1638 | Gaspar Robles |
| 1638-1646 | Ernst de Billehé |
| 1646-1666 | Pieter de Rosen |
| 1666-1688 | Jan Arnold, baron de Lerode |
| 1688-1725 | Ferdinand Maximiliaan Paul, graaf van Berlo |
| 1725-1759 | Maximiliaan Hendrik Jan Hyacinth, graaf van Horion |
| 1759-1777 | Herman Jan Mattheus de Trappé |
| 1777-1808 | Philip Antoon Joseph de Fabri-Beckers |
* Bijsterveld, A.J.A. (1993): Laverend tussen kerk en wereld - De pastoors in Noord-Brabant 1400-1570
* Habets, Jos. (1875): Geschiedenis van het bisdom Roermond deel I
* ↑ Haye, R. de la (1988): 'Humbertus historie herscheven'. In: De Sint Servaas. Tweemaandelijks restauratie-informatie bulletin, #39/40, p. 324. Stichting Restauratie De Sint Servaas, Maastricht (online tekst). Gearchiveerd op 25 november 2021.
# Hogere gradensystemen van de vrijmetselarij

Naast de drie graden van de blauwe vrijmetselarij wordt er ook gewerkt in 'hogere' graden, die deel uitmaken van een zelfstandig meervoudig gradensysteem. Deze beginnen waar de blauwe vrijmetselarij ophoudt.
Deze graden voegen in wezen niets nieuws toe aan de volwaardig ingewijde meester-vrijmetselaar. Het biedt hen enkel de mogelijkheid verschillende elementen uit de inwijdingen van de drie symbolische graden te verdiepen, om zodoende tot een verdieping van de kennis te komen.
Er bestaat een zeer grote diversiteit aan verschillende 'hogere' gradensystemen. Deze diversiteit is cultureel en regionaal bepaald. Maar elk 'hogere' gradensysteem focust in zijn verschillende graden op dezelfde inwijdingselementen die reeds gekend zijn uit de symbolische graden. Enkel de benadering en de klemtoon verschilt van 'hogere' gradensysteem tot 'hogere' gradensysteem.
Vrijmetselaars die zich willen uitleven in deze veelkleurige vrijmetselarij moeten ervaren meesters zijn in de blauwe vrijmetselarij. Zeker niet alle vrijmetselaars die tot de blauwe vrijmetselarij behoren zetten de stap naar de 'hogere' graden.
Er bestaan twee grote systemen van 'hogere' gradenvrijmetselarij, die volledig doorlopen, alle inwijdingselementen verder zullen uitdiepen. Dit zijn de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus enerzijds, en de York Ritus anderzijds. Daarnaast bestaan er nog vele 'zij'graden, die slechts één, of enkele inwijdingselementen uitdiepen.
Voorbeelden van 'hogere' gradensystemen zijn:
* de 30 'hogere' graden van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus (A.A.S.R.) - waarvan de 4e tot 18e graad rode vrijmetselarij, de 19e tot 30e graad zwarte vrijmetselarij en de 31e en 33e graad de witte vrijmetselarij wordt genoemd;
* de 'zij'-graden van Merkmeester en de Royal Arch-graad;
* de drie 'hogere' graden van de Gerectificeerde Schotse Ritus ook wel groene vrijmetselarij genoemd;
* de 96 'hogere' graden van de Oude en Primitieve Memphis-Misraïm Ritus.
Bijna alle obediënties en jurisdicties maken een scherp onderscheid tussen basisgraden, de hogere graden en de zij-graden. Hierop zijn maar enkele uitzonderingen, zoals Internationale Gemengde Vrijmetselaarsorde Le Droit Humain of de Orde van Memphis-Misraïm. Er is dus geen automatische doorstroming van een loge naar een korps.
# Calamospiza

Calamospiza is een geslacht van vogels uit de familie van de Amerikaanse gorzen). Het geslacht telt één soort: