OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hans Blokland (politicus)

Johannes (Hans) Blokland (Oegstgeest, 5 maart 1943) is een Nederlandse voormalig Europarlementariër. Hij vertegenwoordigde de ChristenUnie/SGP.

## Levensloop

Blokland promoveerde in de economische wetenschappen en werkte parttime als universitair docent milieueconomie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Ook was hij werkzaam als hoofd van de afdeling planning bij het Rijks Planologisch Instituut en later als chef studiedienst bij het Centraal Bureau voor de Statistiek. Tussen 1984 en 1994 was hij voorzitter van het GPV. Gedurende 20 jaar (1974-1994) was hij lid van de gemeenteraad in Capelle aan den IJssel. Ook was hij daar van 1982 tot 1986 wethouder en was hij dertien jaar lid van Provinciale Staten in Zuid-Holland. Hij was van 1994 tot 2009 lid van het Europees Parlement.
Blokland kwam in 2004 in opspraak omdat vermoed werd dat hij te veel reiskosten zou hebben gedeclareerd. Dit ondanks dat hij een gedragscode had ondertekend, waarin hij samen met andere Nederlandse Europarlementariërs had beloofd geen reiskosten te declareren die niet gemaakt waren. Een onderzoek door een externe accountant wees uit dat van fraude geen sprake was, alleen van een gebrekkige administratie. Hans Blokland stortte hierop 3100 euro terug en bood op het congres van de ChristenUnie zijn verontschuldigingen aan en vroeg om vergeving. Een motie van wantrouwen van het congres werd hierop niet in stemming genomen.
In het Europees Parlement heeft Hans Blokland zich sterk gemaakt voor milieuvriendelijker batterijen. Hij pleit voor een totaal verbod op loodhoudende en nikkel-cadmium batterijen. Ook heeft hij diverse rapporten geschreven over afval, afvaltransport, statistiek en vliegtuiglawaai, en was hij betrokken bij de controle van de Europese Centrale Bank. Zijn stemgedrag in het Europees Parlement getuigde tevens van zijn pro-life houding in ethische kwesties.
In het Europees Parlement was hij sinds 1994 lid van de commissie voor Milieu, Volksgezondheid en Voedselveiligheid. Vanaf 2004 was hij vicevoorzitter van deze commissie. Ook was hij van 1999-2004 lid van de commissie economie, en vanaf 2004 van de commissie voor Burgerrechten. Blokland stelde zich niet herkiesbaar, zodat zijn lidmaatschap van het Europarlement op 14 juli 2009 werd beëindigd.

## Persoonlijk

Hans Blokland woont in Capelle aan den IJssel en is lid van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt.

## Publicaties

* Milieu en economie (1974, met P. Nijkamp)
* Continuous consumer equivalence scales: item-specific effects of age and sex of household members in de budget allocation model (dissertatie, 1976)
* Algemeen Dagblad, 3 juni 2004
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9836 631X
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069239363
* Parlement.com: vg09llzjqgtm
* Système universitaire de documentation: 198193092
* Virtual International Authority File: 243417810
* WorldCat (via VIAF): 243417810
# Van Harinxmabrug

De Van Harinxmabrug is een brug over het Van Harinxmakanaal in de Friese hoofdstad Leeuwarden.
In 1951 werd voor het nieuwe Van Harinxmakanaal aan de zuidzijde van de stad een basculebrug met brugwachtershuisje gebouwd.
In 1984 werd begonnen met de verdubbeling van de brug. De tweede basculebrug kwam in 1986 gereed. Het brugwachterhuisje werd vervangen door een nieuw bouwwerk tussen de twee bruggen.
De Van Harinxmabrug in de vierbaans Overijsselselaan aan de noordwestzijde van het dorp Goutum verbindt het centrum van de stad Leeuwarden met het zuidelijk gelegen Knooppunt Werpsterhoek.
* ↑ Brug Overijselsestraatweg is klaar. Leeuwarder Courant (27 augustus 1951).
* ↑ Liggers Van Harinxmabrug 2 geplaatst. Leeuwarder Courant (20 november 1984).
* ↑ Wegenbouwers vrijwel klaar met grote klus bij Leeuwarden. Leeuwarder Courant (30 september 1986).
# Sinožići

Sinožići is een plaats in de gemeente Višnjan in de Kroatische provincie Istrië. De plaats telt 53 inwoners (2001).
# Sint-Adelbertkerk (Delft)

De Sint-Adelbertkerk is een rooms-katholieke parochiekerk in de wijk Voorhof in de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De kerk maakt deel uit van Sint Ursulaparochie. De kerk is gewijd aan de heilige Adelbert van Egmond. Deze heilige verwijst naar het Adelbertland, een gedeelte van de polder waarop de nieuwe flatwijk is gebouwd. Het kerkgebouw aan de Minervaweg werd ingewijd op 6 mei 1967 door mgr. Jansen.

## Ontwerp en bouw

Met het ontwerp van deze kerk wilde men de nieuwe ideeën van het Tweede Vaticaans Concilie architectonisch vormgeven. Men wilde niet een traditioneel kerkgebouw. Daarom werd de Delftse architect H.J. Meijsing aangetrokken, die weliswaar een aantal verzorgingshuizen en scholen op zijn naam had staan, maar nog nooit een kerk had ontworpen. Hij zou dus een frisse kijk op kerkbouw hebben. De nadruk kwam te liggen op openheid en ontmoeting: met God en met elkaar. Het altaar werd een zeer open en toegankelijke plek, en met schuifwanden konden extra ruimtes aan de kerkzaal worden toegevoegd.

## Interieur

Omwille van de ontmoeting en de openheid is het interieur zeer sober gehouden. Een overdaad van afbeeldingen en kunst zou namelijk afleiden. De ruimte wordt versierd door planten. Toch zijn er een paar kunstobjecten die desondanks een plek hebben gekregen in de kerkzaal. Om te beginnen het tabernakel, dat in een aparte zijkapel staat, maar door glazen wanden toch vanuit de centrale ruimte te zien is. Het is van de hand van Gerard Héman, gemaakt van keramiek, en versierd met symbolen die verwijzen naar het heilig brood dat erin bewaard wordt. Van zijn hand is ook het beeld van Maria met Kind, dat achter in de kerk hangt. Na de sluiting van de kerk van O.L.V. Onbevlekt Ontvangen heeft de kruisweg uit die kerk een plek gekregen in de Adelbertkerk en hangen de staties nu rondom in de kerkzaal.

## Externe link

* Pagina Adelbertkerk op website Ursulaparochie Delft
Sint-Adelbertkerk · Kerk van het Allerheiligst Sacrament · Pastoor van Arskerk · Bethlehemkerk · Sint-Corneliuskapel · De Deur · H.H. Franciscus en Clarakerk · Génestetkerk · Sint-Hippolytuskapel · Sint-Hippolytuskerk · Hofkerk · Immanuëlkerk · Levend Water · Lutherse kerk · Maranathakerk · Maria van Jessekerk · Maria en Ursulakerk · Marcuskerk · Nieuwe Kerk · O.L.V. Onbevlekt Ontvangen · Ontmoetingskerk · Oosterkerk · Oude Kerk · Plaats van Samenkomst · Sint-Stanislaskapel · Vierhovenkerk · Waalse kerk · Westerkerk · Zuiderkerk
# Fouta Djalon

Fouta Djalon is een hoogvlakte in Guinee, die in het noorden uitloopt tot in Senegal en Guinee-Bissau en in zuiden tot in Sierra Leone. Het vormt het centraal bergland van Guinee, dat voor een groot stuk overeenkomt met Guinée Moyenne en ongeveer 20.000 km² groot is.

## Geografie

De hoogvlakte heeft een gemiddelde hoogte van 900 tot 1200 meter met als hoogste piek Mont Loura (1515 m) in het noordelijke Massief van Tamgué. Het plateau loopt van noord naar zuid en wordt doorsneden door diepe ravijnen. Verschillende rivieren ontspringen in Fouta Djalon, waaronder de Konkouré, de Fatala, de Kogon en de Koliba die westwaarts stromen richting de Atlantische Oceaan, en de Bouka en de Bafing die oostwaarts stromen en tot het stroomgebied van respectievelijk de Niger en de Senegal behoren. Ook de Gambia en zijn belangrijkste zijrivier de Koulountou ontspringen in Fouta Djalon.

## Cultuurlandschap

Het klimaat is er meer gematigd dan aan de kust. Het oorspronkelijke woud is grotendeels verdwenen door brandcultuur en overbeweiding, wat voor erosieproblemen zorgt. Door de Fulbe die er wonen wordt voornamelijk extensieve veeteelt bedreven, maar naargelang de bodemgesteldheid wordt er plaatselijk ook aan akkerbouw gedaan. Bepaalde delen van het plateau zijn dichtbevolkt.
# Davis Cup 1968

In 1968 werd het toernooi om de Davis Cup voor de 57e keer gehouden. De Davis Cup is het meest prestigieuze tennistoernooi voor landen dat sinds 1900 elk jaar wordt georganiseerd.
De Verenigde Staten won voor de 20e keer de Davis Cup door in de finale Australië met 4-1 te verslaan.
De deelnemers strijden in de verschillende regionale zones tegen elkaar. De winnaar van elke zone speelt het interzonaal toernooi. De winnaar daarvan speelt tegen de regerend kampioen om de Davis Cup.

## Finale

Australië - Verenigde Staten 1-4 (Adelaide, Australië, 26-28 december)

## Interzonaal Toernooi

| halve finale | halve finale | | | finale 9-11 november | finale 9-11 november |
| 16-19 augustus | 16-19 augustus | 16-19 augustus | 16-19 augustus | 16-19 augustus | 16-19 augustus |
| Verenigde Staten | 4 | |
| Spanje | 1 | | | Puerto Rico | Puerto Rico |
| | | | | Verenigde Staten | 4 |
| 4-6 oktober | 4-6 oktober | | | India | 1 |
| West-Duitsland | 2 | |
| India | 3 | | |
Eerst genoemd team speelt thuis

## België

België speelt in de Europese zone.
| datum | tegenstander | uitslag | locatie | groep | ronde | winst/verlies |
| 26-05-1968 | Tsjecho-Slowakije | 2-3 | thuis | EUR udt | kwartfinale | v |
| 05-05-1968 | Polen | 3-2 | thuis | EUR udt | 1e ronde | w |
België bereikte de kwartfinale van de Europese zone.

## Nederland

Nederland speelt in de Europese zone.
| datum | tegenstander | uitslag | locatie | groep | ronde | winst/verlies |
| 06-05-1968 | Spanje | 2-3 | uit | EUR udt | 1e ronde | v |
Nederland werd al in de eerste ronde door Spanje uitgeschakeld. De Spanjaarden zouden uiteindelijk deze regionale zone winnen en in de halve finale van het Interzonaal toernooi verliezen van de latere Davis Cup winnaar de Verenigde Staten.
| niveau 1 | niveau 2 | niveau 3 | niveau 4 | niveau 5 |
Algemeen · Opzet · Finales · Winnaars België · Nederland · Aruba · Nederlandse Antillen
1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020-2021 · 2022 · 2023 · 2024
* Officiële site Davis Cup
# Zelandotipula peruviana

Zelandotipula peruviana is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Zwanenberg

Zwanenberg kan verwijzen naar:
* De familie Van Zwanenberg
* Arnold van Zwanenberg, een van de oprichters van Zwanenberg Organon
* Saal van Zwanenberg, algemeen-directeur van Zwanenberg Organon, zoon van Arnold
* Zwanenberg (bedrijf), een voormalig vleesverwerkend bedrijf uit Oss
* Zwanenberg Food Group, een familiebedrijf uit Almelo
* Organon (multinational), een farmaceutische dochteronderneming van Zwanenberg
Overige verwijzingen:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Zwanenberg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Zwanegat

Zwanegat is een buurtschap in de gemeente Hoeksche Waard, provincie Zuid-Holland, Nederland. Het ligt tussen Westmaas en Sint Anthoniepolder.
# Zwanenbloem

De zwanenbloem (Butomus umbellatus) is een moerasplant met roze bloemen uit de zwanenbloemfamilie. Het is de enige soort in deze familie. De bloem heet zwanenbloem omdat de stampers een vorm hebben die sterk lijkt op sierlijke zwaantjes. De zes stampers hebben aan de voet nectarklieren.
De stengels van de plant bevatten overlangse luchtkanalen om de wortels van zuurstof te voorzien en zijn onderaan driehoekig van vorm, waardoor de planten stevig in het water staan. Aan de bovenkant wordt de stengel plat met een verdikt midden en scherpe randen. De wetenschappelijke geslachtsnaam Butomus (samenstelling van βοῦς=rund en τέμνω=snijden) verwijst naar de zwaardvormige bladeren.
Het feit dat de zwanenbloem in Nederland wettelijk beschermd is geweest tot eind 2016, betekent niet dat de plant zeldzaam is, integendeel, op de kleigebieden in Nederland is hij algemeen. De plant groeit vaak in sloten die jaarlijks worden geschoond. Hij heeft er echter niet veel van te lijden omdat deze schoonmaakbeurten zijn leefmilieu in stand houden. De zwanenbloem groeit in voedselrijk water. Wanneer de plant opduikt te midden van allerlei zeldzame planten in relatief voedselarm water, is dat het teken dat het water voedselrijk aan het worden is en dat de specialisten uit een dergelijk milieu zullen gaan verdwijnen. In Nederland is de plant vanaf 1 januari 2017 niet meer wettelijk beschermd.
De zwanenbloem wordt veel bezocht door graafwespen.
De zwanenbloem is als exoot geïntroduceerd in de Verenigde Staten van Amerika. De plant wordt daar 'flowering rush' en 'grass rush' genoemd en gedijt daar te goed.
| Bloeiwijze | Bloemen | Zaden |

## Literatuur

* Neve, A. & R.W.J.M. van der Ham (2014) Bijenplanten: nectar en stuifmeel voor honingbijen, Leiden: EIS Kenniscentrum insecten en andere ongewervelden, Naturalis Biodiversity Center & KNNV afdeling Delfland, p. 29.
# Zhepë

Zhepë is een plaats en voormalige gemeente in de stad (bashkia) Skrapar in de prefectuur Berat in Albanië. Sinds de gemeentelijke herindeling van 2015 doet Zhepë dienst als deelgemeente en is het een bestuurseenheid zonder verdere bestuurlijke bevoegdheden. De plaats telde bij de census van 2011 779 inwoners.
# Zherichiniletus luchti

Zherichiniletus luchti is een keversoort uit de familie Rhynchitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Legalov.
# Zuiderkerk (Aalten)

De Zuiderkerk in Aalten was oorspronkelijk een gereformeerde kerk, tegenwoordig in gebruik als een Protestantse Kerk in Nederland.
Het is een rechthoekig modern gebouw met een vrijstaande klokkentoren. Op de achterwand van het gebouw staat een muurschildering met daarop een symbolische weergave van verschillende heilsfeiten afgebeeld. Aan de buitenmuur een schildering van Mozes bij het brandende braambos.

## Orgel

In 1962 kreeg de firma Ahrend & Brunzema opdracht om de kerk te voorzien van een orgel. Het werd in 1968 opgeleverd.
* ↑ Reliwiki: Aalten, Ludgerstraat 64 - Zuiderkerk
* ↑ orgelsinaalten.nl Het orgel in de Gereformeerde Zuiderkerk te Aalten
# Sima Yan

Sima Yan (Anshi) (236 - 17 mei 290), ook wel Jin Wudi genoemd, was de oprichter en eerste keizer van de Chinese Jin-dynastie. Hij was de zoon van Sima Zhao en de kleinzoon van Sima Yi.
Toen Sima Yans vader in 263 ten gevolge van de verovering van Shu de titel 'koning van Jin' werd gegeven, werd Sima Yan zijn erfgenaam. In 265 wilde Sima Zhao de Wei-keizer Cao Huan tot aftreden dwingen, maar stierf voordat hij dat kon doen. Sima Yan volgde zijn vader op en deed wat zijn vader van plan was geweest; hij verstootte de Wei-keizer en besteeg de troon. Dat betekende het einde van Wei en het begin van de Jin-dynastie. Daarna voerde Sima Yan oorlog met Wu, dat hij in het jaar 280 onderwierp. Hiermee werd China na een eeuw oorlog opnieuw herenigd.
# Ziegfeld Follies (revue)

Ziegfeld Follies is een jaarlijkse revue op Broadway in New York tussen 1907 en 1931, daarna ook nog op het podium gebracht in 1934, 1937, 1943, 1956 en 1957. De shows zijn van bepalende waarde geweest voor de typische Broadway-sfeer en de Flapper-cultuur in de jaren twintig. In de jaren dertig werd het concept van de Ziegfeld Follies ook omgezet in een populaire radioshow op CBS.

## Geschiedenis

De Ziegfeld Follies werden begonnen, uiteindelijk geproduceerd en aanvankelijk ook geregisseerd door Florenz Ziegfeld, naar het voorbeeld van de Folies Bergère in Parijs. Het waren van meet af aan weelderige shows, met veel ‘klasse’, te zien als een soort van breed uitgewerkte vaudeville, met elementen van een burleske. Elke show bestond uit een reeks van theaternummers, zonder verhaal of rode draad. Een belangrijke plaats werd ingenomen door dans en zang (de revue leverde veel klassiek geworden ‘hits’ op), alsook flink wat humor (sketches).
Veel bekende variété-artiesten, entertainers en latere filmsterren begonnen hun carrière bij Ziegfeld Follies: Sophie Tucker, Fanny Brice, Mary Pickford, Barbara Stanwyck, Eddie Cantor en W.C. Fields vonden er hun eerste platform. Later traden er ook gelauwerde sterren op zoals Josephine Baker en Bob Hope.

## Ziegfeld girls

Vermaard waren de “Ziegfeld girls”, het koorballet van de revue (‘chorus girls’), samengesteld uit de (volgens de aankondigingen) “allermooiste danseressen van Amerika”, met kostuums gemaakt door de bekendste couturiers. Trendzettend waren ook de foto's die Alfred Cheney Johnston van de danseressen maakte. Tot de Ziegfeld girls behoorden onder andere Marion Davies, Dorothy Mackaill, Olive Thomas, Mae Murray, Doris Eaton, Billie Dove, Louise Brooks, Claire Dodd, Joan Blondell, Dorothy Hale, en Paulette Goddard.

## Films

De Ziegfeld Follies waren ook onderwerp van meerdere bijzonder succesvolle films.
In 1936 won The Great Ziegfeld, met William Powell, Myrna Loy, Frank Morgan en Luise Rainer de Oscar voor de beste film (Rainer won tevens de prijs voor beste actrice).
Na Ziegfeld Girl uit 1941 (met James Stewart en Lana Turner) was er in 1946 wereldwijd succes voor de musicalfilm Ziegfeld Follies, met grootheden als Fred Astaire, Lucille Ball, Judy Garland, Gene Kelly en Lena Horne. In 1964 volgde de film Funny Girl (over Ziegfeld-girl Fanny Brice) en in 1971 Follies (over de geschiedenis van de revue).
Diverse musicals zijn ook op de Ziegfeld Follies gebaseerd.

## Ziegfeld girls, door Johnston

* Drucilla Strain, 1929
* Caja Eric, 1931
* Fanny Brice, rond 1920
* Barbara Stanwyck, 1924
* Marion Davies, 1924
* Ruby Keeler, 1929
* Helen Lee Worthing, 1920
* Martha Mansfield, rond 1920
* Caryl Bergman, ca. 1922
* Mary Pickford, 1920
* Ava Land, rond 1920
* Muriel Finlay, 1928
# Zygonyx fallax

Zygonyx fallax is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De wetenschappelijke naam Zygonyx fallax is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Schouteden.
# Zonitis rostrata

Zonitis rostrata is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Blessig.
# Zonitis rustica

Zonitis rustica is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Blackburn.
# Shedoepistenia

Shedoepistenia is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Gibson.

## Soorten

Het geslacht Shedoepistenia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Shedoepistenia noyesi Gibson, 2003
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Édouard-Fortuné Calabresi

Édouard-Fortuné Calabresi (Montpellier, 2 december 1824 – Parijs, januari 1904) was een Frans muzikant, dirigent en theaterdirecteur.
Calabresi was van 1855 tot 1859 directeur van de Luikse Opéra Royal de Wallonie. Tussen 1861 en 1862 dirigeerde hij ook in Antwerpen, waarna hij terugkeerde naar Luik. Van 1864 tot 1865 leidde hij het theater van Verviers. Tijdens dit laatste jaar keerde hij opnieuw terug naar Luik.
Hierna trok Calabresi naar New Orleans (1866-1873) en Algiers (1873-1874), waar hij eveneens het directeurschap van lokale theaters in handen nam. In 1784 keerde hij terug naar België om er tot in 1875 de Gentse schouwburg te leiden.
Op 1 september 1875 werd Calabresi benoemd tot mededirecteur van de Koninklijke Muntschouwburg, een positie die hij deelde met Oscar Stoumon. Dit duo deelde de leiding over de schouwburg van 1875 tot 1885 en daarna opnieuw van 1889 tot 1900. Na de dood van Stoumon in 1900 vertrok Calabresi opnieuw naar het buitenland. Hij gaf zijn positie aan de Muntschouwburg door aan Maurice Kufferath.

## Literatuur

Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Édouard-Fortuné Calabresi op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb16177304h (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7699 9878
* Virtual International Authority File: 107051697
* WorldCat (via VIAF): 107051697
# Zwartkapbabbelaar

De zwartkapbabbelaar (Turdoides reinwardtii) is een zangvogel uit de familie Leiothrichidae die voorkomt in Afrika ten zuiden van de Sahara.

## Herkenning

De vogel is 25 tot 26 cm lang en weegt 69 tot 91 gram. Het is een vrij grote soort babbelaar, met een betrekkelijk korte staart (voor een babbelaar). De vogel is van boven geheel grijsbruin en met een bleekgrijze, naar lichtgeelbruin neigend gekleurde borst en buik waarbij de onderbuik geleidelijk roomkleurig wordt. Op de borst zijn grijsbruine, driehoekige vlekjes. De snavel is donkergroen tot bijna zwart, de poten zijn grijsbruin (sepia).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 2 ondersoorten:
* T. r. reinwardtii: van Senegal tot Sierra Leone.
* T. r. stictilaema: van Ivoorkust tot de Centraal-Afrikaanse Republiek en noordelijk Congo-Kinshasa.
Het leefgebied komt overeen met dat van de sahelbabbelaar, dus ook terrein met dicht struikgewas, maar dan dichter en vaak ook in vochtiger gebied, dus ook bij moerassen, langs waterlopen en soms in mangrove. Het is een vogel van laagland die in Kameroen tot op hoogstens 1000 m boven zeespiegel is waargenomen.

## Taxonomie

De zwartkapbabbelaar is sterk verwant aan de oeverbabbelaar (T. melanops) en de zwartteugelbabbelaar (T. tenebrosa). De vogel werd door William John Swainson voor het eerst wetenschappelijk beschreven en getekend, onder vermelding van de verkeerde locatie (Indian islands).

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. De soort is plaatselijk nog vrij algemeen, maar gaat in aantal achteruit. Echter, het tempo van achteruitgang ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de zwartkapbabbelaar als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Zwartkapbabbelaar op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 3 Handbook of the Birds of the World deel 12, 2007.