OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Akkerdistelroest

De akkerdistelroest (Puccinia suaveolens, syn.: Puccinia punctiformis) is een autoecische roest die behoort tot de familie Pucciniaceae. De schimmel is een biotrofe parasiet. Hij infecteert de akkerdistel (Cirsium arvense) en de akkermelkdistel (Sonchus arvensis) en veroorzaakt kaneelbruine vlekken op bladeren.

## Kenmerken

Hij is te herkennen aan de altijd aanwezige, oranjegele spermogonia die aangenaam rieken en de slecht groeiende, verbleekte, niet bloeiende planten. De spermogonia groeien voornamelijk aan de onderkant van de gastheerbladeren.
Aecia, die meestal aan de bovenzijde van het blad groeien, zijn donker kaneelbruin en staan rondom de spermogonia. De kaneelbruine aeciosporen zijn 26-30 × 23-28 µm groot, meestal bolvormig en stekelig. De uredia van de schimmel, die meestal aan de onderkant van het blad groeien, zijn kaneelbruin. De kaneelbruine urediniosporen zijn 26-30 × 23-28 µm groot, meestal bolvormig en stekelig. Ze hebben drie kiemporiën. Telia van de soort is chocoladebruin, poederachtig. De diep gouden tot heldere kastanjebruine teliosporen zijn tweecellig, meestal breed ellipsoïde tot ellipsoïde, fijn wrattig en meestal 32-38 × 20-24 µm groot.

## Foto's

* Oranjegele spermogonia
* Uredinia op akkerdistel
* Urediniosporen en teliosporen
* Telia op akkerdistel

## Verspreiding

De akkerdistelroest komt voor in Europa, Noord-Amerika, Australië, Japan, Rusland, China, India, Pakistan. In Nederland komt hij vrij algemeen voor.
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* (en) GBIF.org
# Bertais

Bertais is een bestuurslaag in het regentschap Mataram van de provincie West-Nusa Tenggara, Indonesië. Bertais telt 9498 inwoners (volkstelling 2010).
# Zonder titel (Piet Warffemius)

Aan de Amstelveenseweg in Amsterdam-Zuid staat een titelloos kunstwerk. Het staat op het voorterrein nabij de ingang van huisnummer 638.
Het kunstwerk bestaat uit een boom van brons en is een creatie van Piet Warffemius uit 2010. Vanuit de boomstam ontspruiten twee hoofdtakken, die zelf ook weer twee zijtakken hebben. Warffemius maakte het model eerst in golfkarton, maakte aan de hand daarvan de mal en goot er brons in. De structuur van het golfkarton is daarom aan twee kanten van het beeld nog zichtbaar. De andere twee vlakken zijn vlekkerig "glad". Het beeld zou een weergave zijn van de duurzame renovatie van het gebouw achter het beeld. De kunstenaar zelf: "Het bronzen beeld motiveert en inspireert en is een ode aan de natuur en de ecologie".
Warffemius maakte meer versies van dit ontwerp, waarvan een van cortenstaal de titel Van 1 tot 4 meekreeg. De beide versies laten kale takken zien; er zijn echter ook varianten met ontluikende bladeren.
* Kunstwacht Amsterdam, beheerder van kunst in de openbare ruimten in Amsterdam noemt het Boom
* Buitenbeeld in beeld noemt het Dichotoom dan wel van Van 1 naar 4
* Amsterdamse beelden van na 1900
* De beelden van Piet Warffemius
# Tapijt van Sierpiński

Het tapijt van Sierpiński is een fractal die teruggaat op de Poolse wiskundige Wacław Sierpiński.
Uit een vierkant wordt precies in het midden een vierkant verwijderd dat één-negende gedeelte van het vlak beslaat. Vervolgens worden deze procedure herhaald in elk van de overgebleven acht deelvierkanten. De procedure wordt oneindig herhaald (in het onderstaande plaatje vijf keer).
| Tapijt van Sierpiński: |
| Fase 0 | Fase 1 | Fase 2 | Fase 3 | Fase 4 | Fase 5 |
De Hausdorff-dimensie van een tapijt van Sierpiński bedraagt
    $\,{\frac {\ln 8}{\ln 3}}\approx 1{,}8928$;
De oppervlakte van het tapijt van Sierpiński is nul (in standaard Lebesgue-maat).
De constructie lijkt sterk op de constructie van een Cantorverzameling, waar uit een lijn het middelste gedeelte wordt verwijderd, of op de driehoek van Sierpiński, waar uit een driehoek het middendeel wordt verwijderd. In drie dimensies volgt uit de constructie van een tapijt van Sierpiński de constructie van een Spons van Menger.

## Brownse beweging in een tapijt van Sierpiński

De brownse beweging op een tapijt van Sierpiński heeft de laatste jaren de aandacht getrokken. Martin Barlow en Richard Bass hebben aangetoond dat een toevalsbeweging op het tapijt van Sierpiński langzamer verstrooit dan een onbelemmerde toevalsbeweging in het vlak. Deze laatste bereikt een gemiddelde afstand die proportioneel is aan n$^{1/2}$ na n stappen, maar de toevalsbeweging op het discrete tapijt van Sierpiński bereikt slechts een gemiddelde afstand die proportioneel is aan n$^{1/β}$ voor een willekeurige β > 2.
Zij toonden ook aan dat de toevalsbeweging voldoet aan 'sterkere, grotere afwijkingen toestaande ongelijkheden' (de zo genoemde "sub-gaussiaanse ongelijkheden") en dat het voldoet aan de elliptische ongelijkheid van Harnack zonder te voldoen aan de parabolische ongelijkheid. Het bestaan van zo'n voorbeeld was vele jaren een open vraag.

## Computer-programma

Het volgende Java-applet toont een tapijt van Sierpiński met behulp van een recursieve methode:
# Dysonbol

Een Dysonbol, Dysonsfeer of Dysonschil is een hypothetische megastructuur die rondom een ster gebouwd is. Door middel van een systeem van rond de ster draaiende satellieten, zou (bijna) alle energie van deze ster kunnen worden opgevangen. De eerste beschrijving van een dergelijke structuur is te vinden in de roman 'Star Maker' (1937) van de Britse schrijver en filosoof Olaf Stapledon. Later was het de Engels-Amerikaanse natuurkundige en wiskundige Freeman Dyson (geboren 1923) die de structuur verder beschreef en populariseerde door zijn artikel "Search for Artificial Stellar Sources of Infrared Radiation" uit 1960.
Dyson redeneerde dat een dergelijk systeem het logische gevolg zou zijn van de langetermijnontwikkeling van technologische beschavingen. Hij stelde voor om naar bewijs van het bestaan van zo'n systeem te zoeken, omdat dit zou kunnen leiden tot de ontdekking van zeer intelligent buitenaards leven.
Sindsdien zijn er variaties op het ontwerp van Dyson ontstaan, zowel vanuit de techniek als vanuit sciencefiction. In deze varianten wordt uitgegaan van industriële of bewoonbare systemen in plaats van satellieten. De meest extreme, maar ook meest onwaarschijnlijke variant gaat uit van een volledig dichte schil rond een ster. Deze schil (of bol) heeft dan een diameter die ruwweg gelijk is aan de zogenaamde bewoonbare zone rond een ster, de zone waarin aanwezige planeten het meest geschikt zijn voor (menselijk) leven. Deze versie is zeer onwaarschijnlijk vanwege de gigantische hoeveelheid materiaal, en de tijd om de bol te bouwen zou generaties in beslag nemen.
# Knorr

Knorr is een voedingsmerk dat als gevolg van de overname van Bestfoods onderdeel is geworden van Unilever. Van alle Unilevermerken is Knorr in omzet het grootste individuele merk.
De onderneming werd in 1838 opgericht in Heilbronn, door de Duitser Carl Heinrich Knorr nadat hij was begonnen te experimenteren met het drogen van voedsel. Zijn zoons breidden het assortiment in 1870 verder uit met een mengsel van gedroogde groenten en kruiden dat diende als smaakversterker voor soep.
Het assortiment is door de jaren uitgebreid. Knorr was vooral bekend van droge soepmixen en bouillonblokjes; later werden ook sauzen en ingrediënten voor internationale gerechten aan het assortiment toegevoegd.

## Externe link

* Officiële website
# Bertungen Julu

Bertungen Julu is een bestuurslaag in het regentschap Dairi van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Bertungen Julu telt 1397 inwoners (volkstelling 2010).
# Woonplaats

Woonplaats, soms ook woonkern, is een relatief dichtbevolkt gebied met bewoning, vergelijkbaar met het begrip nederzetting. Een woonplaats kan zowel een losliggende kern van bij elkaar wonende mensen zijn, als ook een aantal in elkaar overlopende kernen. Dit laatste gebeurt meestal bij de groei van één bepaalde kern die zich naar andere plaatsen uitstrekt, of er is sprake van groei van meerdere kernen.
Woonplaats is in België en Nederland ook de kern waar een burger staat ingeschreven in het bevolkingsregister.
Een woonplaats kan de vorm hebben van:
Klein
* buurschap
* buurt
* buurtschap
Groter
* dorp
* gehucht
* vlek
Grootste woonplaatsen
* stad
* metropool

## Extreme woonplaatsen/nederzettingen

* Oudste: Dolní Vêstonice (Tsjechië), 27.000 v.Chr.
* Grootste: Tokio (Japan), 27,4 miljoen inwoners
* Koudste: Ojmjakon/Tomtor (Siberië), gem. jaartemperatuur -16,5 °C
* Warmste: Dallol (Ethiopië), gem. jaartemperatuur: 34,4 °C
* Noordelijkst gelegen: Alert (Canada), 82°30'06 NB 62°19'47 WL
* Zuidelijkst gelegen: Puerto Toro (Chili), 55°05′ ZB 67°04′ WL / Zuidpoolstation Amundsen-Scott (Zuidpool), 90°00' ZB
* Laagst gelegen: Kalia, Ein Gedi, Massada, Ein Bokek (alle aan de Dode Zee), 400 m onder zeeniveau
* Hoogst gelegen: Wenzhuan (Tibet) / La Rinconada (Peru), beide op 5100 m
* Meest afgelegen: Edinburgh-of-the-Seven-Seas (Tristan da Cunha), dichtstbijzijnde andere bewoonde plaats is Jamestown op Sint-Helena, op een afstand van 2334 km

## Woonplaats in Nederland

In Nederland is het duidelijkste kenmerk van de categorisering woonplaats dat de naam van de woonplaats onderdeel is van elk formeel adres, zoals dat bijvoorbeeld in de postale adressering wordt gebruikt. De Nederlandse gemeenten zijn verantwoordelijk voor de begrenzing en benaming van woonplaatsen. Volgens dit formele begrip is heel Nederland dus verdeeld in woonplaatsen (gebiedsdekkend) en zijn er dus ook woonplaatsen waar niet of maar (heel) weinig gewoond wordt.
# Brug 590

Brug 590 is een kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het brugnummer verwijst naar een brug in het Amsterdamse Bos, maar deze brug geeft alleen (indirect) toegang tot dat bos.
De brug ligt over de Hoornsloot en vormt de verbinding tussen de Amsterdamse Kalfjeslaan en de Amstelveense Nieuwe Kalfjeslaan. Het is een betonnen plaatbrug uit 1962/1963. De brug strekte ter vervanging van een veel kleinere brug die even ten zuiden van de huidige brug lag en toegang gaf tot Halte Kalfjeslaan aan het Spoorlijn Aalsmeer - Amsterdam Willemspark, dat direct ten zuidwesten van die brug lag. Het "stationsgebouw" herinnert er nog aan.
De Nieuwe Kalfjeslaan sloot toen nog niet recht aan op de Kalfjeslaan. Door de nieuwe brug iets noordelijker aan te leggen kon een dergelijke verbinding wel gemaakt worden; er ontstond een bijna rechte kruising tussen de beide lanen en de Amstelveenseweg aan Amsterdamse kant en Amsterdamseweg aan Amstelveense kant.
De brug is ontworpen door Dick Slebos van de Dienst der Publieke Werken, die ook al in de Jacob Heinenbrug (brug 503) een toegangsbrug tot het bos ontwierp. Beide bruggen werden uitgevoerd als duikerbrug. De bruggen delen ook het ontwerp van de brugleuningen. Het geheel wordt gedragen door een houten paalfundering. Keerwanden, borstweringen en balustraden zijn uitgevoerd in grof basaltsteen.
In 1999 werden alle bruggen in en om het Amsterdamse Bos door MTD landschapsarchitecten in opdracht van de gemeente Amstelveen onderzocht op cultureel belang. Zij constateerden voor brug 590 dat het voor het bos en omstreken een waardevolle brug is. Zij voerden aan:
* het een plateaubrug in een bosentree
* behoort samen met brug 501 en brug 503 tot een serie betonnen plateaubruggen.
De gemeente Amstelveen gebruikte het rapport om een aantal bruggen in het bos tot gemeentelijk monument te benoemen. Dat kon niet gelden voor deze brug, aangezien die in de gemeente Amsterdam ligt. De gemeente Amstelveen begint aan het zuideinde van de keerwand van de brug.
Ten westen van de brug liggen direct de rails van de Electrische Museumtramlijn Amsterdam; ten zuidwesten van de brug ligt een wisselplaats voor de trams.
* Bruggen van Amsterdam
* Beeldbank Amsterdam, situatie 1954 met oude brug
* Archief Publieke Werken met brug 590
* Amsterdamse Bos, Waardering bruggen, MTD, Buys & van der Vliet Landschapsarchitecten, april 1999
<<< · 500 · 501 · 503 · 504 · 505 · 506 · 507 · 508 · 509 · 510 · 511 · 512 · 513 · 514 · 515 · 516 · 517 · 518 · 519 · 520 · 521 · 522 · 523 · 525 · 526 · 527 · 528 · 530 · 531 · 532 · 533 · 534 · 535 · 536 · 537 · 538 · 539 · 540 · 541 · 542 · 543 · 544 · 545 · 546 · 547 · 548 · 549 · 550 · 551 · 552 · 553 · 554 · 555 · 556 · 557 · 558 · 559 · 560 · 561 · 562 · 563 · 564 · 565 · 566 · 567 · 569 · 571 · 572 · 573 · 575 · 577 · 578 · 580 · 581 · 582 · 583 · 584 · 586 · 587 · 589 · 590 · 591 · 592 · 593 · 594 · >>>
Brugnummers 502, 524, 529, 568, 570, 574, 576, 579, 585, 588, 595, 596, 597, 598, 599 zijn niet (meer) vergeven.
# Jan Mastwijk

Jan Johannes (Jan) Mastwijk (Vleuten, 14 december 1949) is een Nederlands politicus. Hij zat van 2002 tot 17 juni 2010 in de Tweede Kamer namens het CDA.
Jan Mastwijk werd geboren in Vleuten. Na de HBS volgde hij in Utrecht achtereenvolgens de opleiding gemeenteadministratie, gemeentefinanciën en opleiding Hoger Bestuursambtenaar. Inmiddels werkte hij als ambtenaar bij de toenmalige gemeente Linschoten en later bij de gemeente Boskoop. Na enkele jaren bij de provincie Zuid-Holland gewerkt te hebben, werd Mastwijk hoofd financiën van de gemeente Pijnacker. In 1985 verhuisde hij naar Hoogeveen, waar hij achtereenvolgens hoofd financiën, directeur middelen en directeur planning en projecten was.
Na enkele jaren in de Provinciale Staten van Drenthe te hebben gezeten, werd Mastwijk in 2002 gekozen tot lid van de Tweede Kamer. Hier hield hij zich onder meer bezig met rijksuitgaven, stads- en streekvervoer, taxi-wetgeving, tuinbouw, fruitteelt, boomkwekerij, bollenteelt en gewasbescherming, en met defensie (ruimtelijke ordening en milieu).
Mastwijk stond in 2010 voor de Tweede Kamerverkiezingen namens het CDA wederom op de kandidatenlijst. Hij behaalde 8.343 stemmen, maar vanwege zijn 38e plaats werd hij niet herkozen.
In de zomer van 2021 zegde hij het lidmaatschap van het CDA op wegens de koers van de partij. In de zomer van 2023 werd hij lid van de nieuwe partij Nieuw Sociaal Contract van Pieter Omtzigt. Op 17 november 2024 werd bekend dat hij teleurgesteld was in deze nieuwe partij omdat deze te weifelachtig opereerde en hij zijn lidmaatschap had opgezegd.
* ↑ Voormalig CDA-Kamerlid Jan Mastwijk wordt lid van nieuwe partij Pieter Omtzigt, RTV Drenthe, 21 augustus 2023.
* ↑ rtv drenthe 17-11-2024
# Galgewater

Het Galgewater in de Nederlandse stad Leiden is zowel de naam van een water als van een straat. De naam is ontleend aan de galgen die vroeger langs dit water stonden.
De waterloop Galgewater is een gedeelte van de Oude Rijn. De naam heeft betrekking op het gedeelte vanaf de Bostelbrug bij de Prinsessekade en het Kort Rapenburg in het centrum, stroomafwaarts tot aan de spoorbrug in de Oude Lijn bij Ter Wadding/De Groote Vink en het Korte Vlietkanaal.
De straat Galgewater is de straat aan de zuidzijde van dit water in de Leidse binnenstad (binnen de singels), tussen het Kort Rapenburg en de Weddesteeg (de straat waar Rembrandt van Rijn is geboren). De straat aan de overzijde van het water heet het Kort Galgewater.

## Bezienswaardigheden langs het Galgewater
### Centrum

* Historische haven aan het Kort Galgewater
* Stadstimmerwerf aan het Kort Galgewater
* Molen De Put met de Rembrandtbrug

### Buiten het centrum

* Molen de Heesterboom aan de Haagweg
* Huize Ter Wetering, voormalig woonhuis van de familie Kamerlingh Onnes aan de Haagweg

## Watersport

Het Galgewater is de bakermat van de Leidse roeisport. Langs het water hebben studentenroeivereniging Njord en burgervereniging Die Leythe er hun verenigingsgebouwen. Op het Galgewater worden soms ook wedstrijden gevaren.
Aalmarkt · Beschuitsteeg · 4e Binnenvestgracht · Botermarkt · Bouwelouwensteeg · Breestraat · Diefsteeg · Fokkestraat · Galgewater · Groenesteeg · Haarlemmerstraat · Hogewoerd · Korte Bouwelouwensteeg · Lammermarkt · Noordeinde · Van der Werfstraat · Witte Singel · Zoeterwoudsesingel
# Keniaans curlingteam (mannen)

Het Keniaans curlingteam vertegenwoordigt Kenia in internationale curlingwedstrijden.

## Geschiedenis

De Keniaanse Curlingfederatie werd in 2021 opgericht. Het nationale mannenteam maakte eind 2022 zijn debuut tijdens de eerste editie van het pan-continentaal kampioenschap. Kenia won zijn eerste interland uit de geschiedenis tegen Nigeria met 11-10. Alle overige interlands gingen evenwel verloren. Kenia eindigde op de vijftiende en voorlaatste plaats. Ook in 2023 was Kenia van de partij op het pan-continentaal kampioenschap. Ditmaal gingen alle zeven wedstrijden verloren, en eindigde Kenia als zestiende en laatste. In 2024 liep het zo mogelijk nog slechter. Kenia speelde en verloor tien wedstrijden en eindigde wederom als laatste.

## Kenia op het pan-continentaal kampioenschap

| Jaar | Plaats | Skip | WG | W | V | PV | PT |
| 2022 | 15 | Oliver Echenje | 7 | 1 | 6 | 39 | 93 |
| 2023 | 16 | Oliver Echenje | 7 | 0 | 7 | 12 | 102 |
| 2024 | 19 | Haggai Odhiambo | 10 | 0 | 10 | 16 | 119 |
Andorra · Australië · België · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · China · Chinees Taipei · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Filipijnen · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Groot-Brittannië · Guyana · Hongarije · Hongkong · Ierland · IJsland · India · Israël · Italië · Japan · Kazachstan · Kenia · Kirgizië · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Mexico · Nederland · Nieuw-Zeeland · Nigeria · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Verenigde Staten · Wales · Wit-Rusland · Zuid-Korea · Zweden · Zwitserland
# The Future (Prince)

The Future is een nummer van de Amerikaanse muzikant Prince uit 1990. Het is de vijfde en laatste single van zijn elfde studioalbum Batman, tevens de soundtrack voor de gelijknamige film.
"The Future" flopte in Amerika, maar werd wel een hit in een paar West-Europese landen. In de Nederlandse Top 40 was het het meest succesvol met een 7e positie, terwijl het succes in de Vlaamse Radio 2 Top 30 iets bescheidener was met een 22e positie.

## Tracklijst

* 7"
* "The Future" (remixversie) – 3:30
* "Electric Chair" – 4:13
* 12" / Cd-single
* "The Future" (remix) – 6:25
* "Electric Chair" (remix) – 5:36
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Radio 2 Top 30
* ↑ Duitsland
* ↑ Zwitserland
* ↑ Italië
# Berua

Berua is een bestuurslaag in het regentschap Nias Utara van de provincie Noord-Sumatra, Indonesië. Berua telt 779 inwoners (volkstelling 2010).
# Francis Garnier

Marie-Joseph-François (Francis) Garnier (Saint-Étienne, 25 juli 1839 - nabij Hanoi, 21 december 1873) was een Frans marineofficier en ontdekkingsreiziger in Oost- en Zuidoost-Azië.

## Biografie

Hij werd geboren in Saint-Étienne als zoon van Alexandre Garnier, een voormalig cavalerieofficier, en groeide op in Montpellier. Tussen 1855 en 1857 werd hij opgeleid aan de École navale (marineschool). Als jonge officier werd hij in 1860 toegevoegd aan de staf van admiraal Léonard Victor Charner. Hij nam deel aan de Franse expeditie in China en de inname van Peking tijdens de Tweede Opiumoorlog. Daarna volgde Garnier les aan de École de Tir (artillerieschool) in Vincennes. In 1863 werd hij naar Zuidoost-Azië gestuurd. Hij maakte er deel uit van het Franse militaire bestuur. In 1865 werd hij bevorderd tot luitenant-ter-zee. In juni 1866 voer hij als tweede in bevel de Mekong op in een expeditie om de loop van de rivier te verkennen. Hij maakte kaarten van de reis en deed wetenschappelijke waarnemingen. In 1867 aanschouwde hij als een van de eerste westerlingen de Angkor Wat in Cambodja. Na deze expeditie die twee jaar duurde, keerde hij eind 1868 naar Frankrijk terug. Zijn geïllustreerde verslagen over zijn reizen in Zuidoost-Azië maakten hem een beroemdheid in Frankrijk.
Tijdens het Beleg van Parijs (1870-1871) diende hij in de generale staf in Parijs. In oktober 1872 reisde Garnier weer naar Azië. Tussen mei en juli 1873 verkende hij de Yangtze in China. Eind 1873 reisde hij naar Tonkin op bevel van admiraal Marie Jules Dupré omdat daar een opstand was uitgebroken. Als bevelhebber van 120 man slaagde Garnier erin Hanoi en verschillende forten in de omgeving te veroveren. Op 21 december 1873 viel hij bij Hanoi in een hinderlaag van Chinese huurlingen en werd op gruwelijke wijze vermoord. Zijn dood werd in de Franse pers breed uitgesmeerd.

## Monument

In 1875 werd zijn stoffelijke resten overgebracht naar Saigon. In 1905 werd in Parijs bij het station Port-Royal een monument opgericht voor Francis Garnier. In 1987 werden zijn assen in dit monument geplaatst.
# Cosne-Cours-sur-Loire

Cosne-Cours-sur-Loire is een gemeente in het Franse departement Nièvre (regio Bourgogne-Franche-Comté). De gemeente telde 9.437 inwoners op 1 januari 2021. De plaats is de onderprefectuur van het arrondissement Cosne-Cours-sur-Loire.

## Geschiedenis

Cosne gaat terug op een Gallische nederzetting op de rechteroever van de Loire, Condate. In de Gallo-Romeinse periode werd de plaats een belangrijk handelscentrum dankzij de handel over water (over de Loire en de Nohain) en over land. De plaats lag op het kruispunt van heerbanen tussen Autun en Parijs en tussen Auxerre en Bourges. Vanaf de 5e eeuw vormde de plaats zich opnieuw rond een feodale burcht. In de 9e en 10e eeuw werd Cosne ommuurd, om haar te beschermen tegen de Noormannen die de rivieren afvoeren. In die periode werd de Tour Fraicte gebouwd. Gedurende het ancien régime bleef Cosne een ommuurde stad die regelmatig te lijden had onder oorlogsgeweld.
In 1670 werd de Manufacture des Forges de la Chaussade geopend en werd Cosne een belangrijk centrum voor metaalnijverheid. Er werden ankers en andere metalen benodigdheden voor de Franse marine gemaakt.
In 1833 werd de eerste brug over de Loire geopend en tijdens het Tweede Keizerrijk werd het spoorwegstation geopend. Verder werden toen overheidsgebouwen opgericht: het gemeentehuis, het justitiepaleis en het gebouw van de onderprefectuur. In de 19e eeuw was Cosne bekend voor de fabricage van messen en vijlen. Tussen 1876 en 1939 was Cosne ook een garnizoensstad.

## Geografie

De oppervlakte van Cosne-Cours-sur-Loire bedroeg op 1 januari 2021 53,3 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 177,1 inwoners per km². In de gemeente mondt de Nohain uit in de Loire.
De onderstaande kaart toont de ligging van Cosne-Cours-sur-Loire met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Partnersteden

* De stedenband met Herentals (België) werd in 2019 stopgezet.

## Bekende inwoners

* Charles Girault (1851-1932), kunstenaar en architect