OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Metro van Catania

De metro van Catania, (Italiaans: Metropolitana di Catania), werd geopend in 1999 en is Europa's meest zuidelijk gelegen metro. De enige lijn van het systeem heeft zes stations die om het centrum gelegen zijn van Catania, de tweede stad van Sicilië. Vier keer per uur vertrekken treinen vanaf station Nesima naar Stesicoro, en vice versa.

## Geschiedenis

De metro verving het eerste deel van de Ferrovia Circumetnea, een smalspoorlijn die vanuit Catania om de Etna heen loopt naar Riposto (op de kaart met de klok mee). De resten van het smalspoor zijn nog in de straten van de stad te vinden, pal boven de metrosporen. Het vervoerbedrijf dat de treindienst van Catania naar Riposto verzorgt, de FCE, exploiteert ook de metro.
Tussen station Porto en F.S. Stazione Centrale kon gebruik gemaakt worden van een bestaand tracé. Op Stazione Centrale kan overgestapt worden op treindiensten in de richting van Messina, Siracusa of Palermo. Iets voorbij Stazione Centrale duiken de treinen voor de rest van de rit een tunnel in. Eind jaren tachtig werd begonnen met de bouw hiervan, waarbij de openbouwputmethode gebruikt werd. De spoorwijdte bedraagt 1435 mm en de metrostellen maken voor de elektrische voeding gebruik van een bovenleiding.

## Toekomst

De metro heeft weinig reizigers, wat veroorzaakt wordt door de ligging van de stations: de haltes liggen om het centrum heen en ontsluiten de belangrijke plaatsen in de stad daardoor matig. Ook de frequentie van eens per kwartier is laag, vergeleken met andere metrosystemen. Sinds 2006 wordt er gewerkt aan een uitbreiding in de richting van het centrum. Vanaf station Galatea wordt een vertakking van de bestaande lijn richting het westen aangelegd. In de toekomst dient deze lijn naar het zuiden doorgetrokken te worden, om aansluiting te geven op vliegveld Catania-Fontanarossa.
Ten tweede wordt in westelijke richting gebouwd aan een uitbreiding van de eerste lijn. Twee stations worden toegevoegd vanaf het voormalige eindstation Nesima gezien in westelijke richting. Op 22 juli 2024 werd de verlenging van de lijn, met twee stations tot Monte Po in gebruik genomen. De verdere verlenging van de lijn voorbij het nieuwe eindstation Monte Po maakt dat een bijkomend deel van de Ferrovia Circumetnea uit dienst werd genomen.

## Lijn 1

| # | Eindstations | Geopend | Lengte | Stations |
| 1 | Stesicoro - Nesima | 1999 | 8,8 km | 11 |

## Galerij

* Station Porto
* De metrohalte op F. S. Stazione Centrale
* Station Italia
* Station Borgo
# Ned Gerblansky

Ned Gerblansky is een fictief figuur in South Park. Hij valt vooral op omdat hij altijd bij zijn beste vriend, Jimbo Kern, is. Ned is net als zijn friend for life Jimbo een oud Vietnam veteraan. In deze oorlog verloor Ned op onfortuinlijke wijze zijn arm doordat een eigen handgranaat in zijn hand ontplofte. Ned kan tevens alleen spreken via een voice-box.

## Afleveringen waarin Ned een prominente rol heeft

* Volcano- Hij en Jimbo nemen de kinderen mee om te gaan kamperen in de bergen. Aan het eind van de aflevering zweert Ned het wapen af door het te laten vallen, waardoor het afgaat en de kogel Kenny vermoordt.
* Big Gay Al's Big Gay Boat Ride- Jimbo overtuigt iedereen ervan dat het South Park team het American Footballtoernooi wint omdat Stan op Quarterback staat. Jimbo en Ned proberen de mascotte van de tegenstanders op te blazen en zo de uitslag in het voordeel van South Park uit te laten vallen.
* Cartman's Mom is Still a Dirty Slut/Cartman's Mom is a Dirty Slut- Hij is mogelijk de vader van Cartman in beide afleveringen. (met Jimbo, eveneens als potentiële vader)
* Summer Sucks- Jimbo en Ned proberen illegaal vuurwerk uit Mexico mee te nemen omdat vuurwerk niet meer verkrijgbaar is in de Verenigde Staten.
* Tweek vs. Craig - Jimbo en Ned leren Tweek boksen.
* Jakovasaurs - Ned en Jimbo helpen de Jakovasaurus. (met Ned)
* Chef Goes Nanners - Jimbo en Ned proberen de vlag van South Park te houden zoals het is (Chef wil deze vlag veranderen in verband met racistische boodschap).
* Scott Tenorman Must Die - Ned en Jimbo leren Cartman jaagtechnieken. (met Jimbo)
* Miss Teacher Bangs a Boy- Ned en Jimbo aanbidden kleuter juf Miss. Stephenson
# NGC 7297

NGC 7297 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Kraanvogel. Het hemelobject werd op 1 september 1834 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen

* ESO 345-18
* MCG -6-49-7
* IRAS 22282-3804
* PGC 69046
# Gunungsimping

Gunungsimping is een bestuurslaag in het regentschap Cilacap van de provincie Midden-Java, Indonesië. Gunungsimping telt 13.836 inwoners (volkstelling 2010).
# Acallis

Acallis is een geslacht van vlinders in de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Émile Louis Ragonot.

## Soorten

* Acallis alticolalis (Dyar, 1910)
** = Polloccia alticolalis Dyar, 1910
* Acallis gripalis (Hulst, 1886)
** = Aglossa gripalis Hulst, 1886
** = Acallis centralis Dyar, 1910
** = Acallis fernaldi Ragonot, 1891
** = Acallis griphalis
** = Acallis gryphalis
** = Ugra angustipennis Warren, 1891
* Acallis trichialis Hampson, 1906
** = Galasa vulgalis Dyar, 1913

### Niet meer in dit geslacht

* Acallis amblytalis => Acutia amblytalis Dyar, 1914
* Acallis falciferalis => Acutia falciferalis Ragonot, 1891
* Acallis xantippe => Acutia xantippe
* 1 2 Ragonot, E. L. (1891) Essai sur la classification des Pyralites. – Annales de la Société Entomologique de France, Paris (ser. 6) 10 (1890): 435–546, pls 5, 7, 8.
* ↑ Solis, M. A., V. O. Becker & E. G. Munroe (1995) Chrysauginae. Pp. 81-88. – In: Heppner, J. B., Atlas of Neotropical Lepidoptera. Checklist: Part 2. Hyblaeoidea - Pyraloidea - Tortricoidea 3. – , Gainesville.
* ↑ Hulst, G. D. (1886) Descriptions of new Pyralidae. – Transactions of the American Entomological Society, Philadelphia 13: 145–168.
* ↑ Solis, M. A., E. D. Cashatt & B. G. Scholtens (2013) New North American Chrysauginae (Pyralidae) described by E.D. Cashatt. – ZooKeys 344: 55–71.
* ↑ Hampson, G. F. (1906) On new Thyrididae and Pyralidae. – Annals and Magazine of Natural History, including Zoology, Botany and Geology, London (ser. 7) 17: 112–147, 189–222, 253–269, 344–359.
* ↑ Dyar, H. G. (1913) Notes on the Species of Galasa Walker. – Insecutor Inscitiae Menstruus, Washington 1 (10): 125-129
# Gunungteges

Gunungteges is een bestuurslaag in het regentschap Purworejo van de provincie Midden-Java, Indonesië. Gunungteges telt 522 inwoners (volkstelling 2010).
# VINDplaats Zenit

VINDplaats Zenit is een in situ bewaarde archeologische vindplaats met resten uit het Mesolithicum in de Indischebuurt van stadsdeel Almere Buiten in de Nederlandse plaats Almere. Het ligt achter de gelijknamige rotonde Zenit, waar de drukke verkeersader De Evenaar aansluit op de Spectrumdreef. Bewoners, ondernemers en maatschappelijke instellingen maakten samen van VINDplaats Zenit een ontmoetingsplaats voor de hele buurt. Het beheer van hebben zij zelf in handen.

## Onderzoek en behoud

Tussen 2000 en 2003 is voorafgaand aan de aanleg van de Indischebuurt een systematisch archeologisch booronderzoek uitgevoerd. Daarbij is gebleken dat zich in de ondergrond een dekzandrug bevindt die direct ten oosten van een vroegere rivierloop van de Eem is gelegen. Op de dekzandrug zijn twee met archeologische resten onderscheiden. De vindplaatsen 1 en 2 hebben minimaal oppervlak van resp. circa 6000 en 650 m². Deze omvang is bepaald aan de hand van de horizontale verspreiding van archeologische vondsten, met name vuursteenbewerkingsafval en fragmenten van verkoolde hazelnootdoppen. De hoogste delen van de vindplaatsen bevinden zich op ca. 9,50 meter onder NAP, de diepste delen op ca. 12 meter onder NAP. Dit betekent dat de archeologische resten zich ongeveer vier meter onder het huidige maaiveld bevinden.
De archeologische resten zijn toe te schrijven aan nomaden die hier in vanaf 7700 vóór Christus — ruim tienduizend jaar geleden— leefden. De grote vindplaats is ruim 10.000 jaar oud en de kleine wordt geschat op 9.000 jaar. De resten zijn niet opgegraven. Nog afgezien van de technische uitdaging om een diepe opgravingsput in de polder aan te leggen, is in situ behoud (in de grond) uitgangsput van de gemeente Almere. Hiermee volgt de gemeente de uitgangspunten van het Europese Verdrag van Malta. Uit vergelijking met andere vindplaatsen uit de periode mag verwacht worden dat er zich resten van tijdelijke kampementen in de ondergrond bevinden, waarbij werktuigen zijn achtergebleven die zich met visserij, jagen en verzamelen te maken hebben. Seizoensgebonden moeten de rondzwervende groepen hier verspreid over honderden jaren steeds zijn teruggekomen.

## Gebruik

Op 12 juni 2013 was de symbolische ingebruikname van de VINDplaats. Sindsdien is een groep betrokkenen in wisselende samenstelling aan de slag gegaan met de invulling van VINDplaats Zenit. Er vindt stadslandbouw plaats (fruitbomen, pluktuin, school-/moestuintjes), er is een klein openluchtpodium voor kunst en cultuur, er is een nagebouwde steentijdhut en met kunstwerken van Frans van der Ven is een `wandeling door de geschiedenis’ te maken.
Op VINDplaats Zenit wonen geen mensen, maar er zijn wel allerlei mensen uit liefhebberij betrokken geraakt bij deze plek. Sommigen kennen de plek al jaren, anderen zijn er door verrast doordat ze eens zijn gaan kijken en hebben nu aardigheid in een tuintje of helpen eens per maand een paar uurtjes mee aan het noodzakelijke groenonderhoud. Alles met respect voor het verleden dat diep onder de grond zit.
Bij de toegang staat een erfgoedmarker naar ontwerp van Iris Le Rütte, die de aandacht vestigt op het archeologische verhaal.
# Stemmatophora vulpecalis

Stemmatophora vulpecalis is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Émile Louis Ragonot.
De soort komt voor in Europa.
# Atjeh-medaille 1873-1874

De Atjeh-medaille 1873-1874 is een door Koning Willem III der Nederlanden op 12 mei 1874 in een Koninklijk Besluit ingestelde herinnerings- of campagnemedaille. De medaille werd uitgereikt aan de deelnemende troepen aan de eerste Atjeh-oorlog en de tweede Atjeh-oorlog (zie aldaar).
Aan alle militairen, die aan de eerste Atjeh-expeditie en/of de eerste zes maanden van de Tweede Atjeh expeditie, hadden deelgenomen werd bij Koninklijk Besluit no. 9 van 12 mei 1874 een herinneringsmedaille toegekend. Officieel heette deze de "Atjeh-medaille 1873-1874", maar omdat het doel van de operatie de inname van de Kraton was geweest (24 januari 1874) staat de medaille bekend als de "Kraton-medaille".

## Vormgeving

De "Atjeh-medaille 1873-1874" is een ronde verguld bronzen medaille met een middellijn van 3,6 centimeter. De voorzijde vertoont het naar rechts gewende portret van Koning Willem III der Nederlanden, Groothertog van Luxemburg, met het randschrift "WILLEM III KONING DER NEDERLANDEN G.H.V.L.". Links onder de nek van de koning zijn de initialen van de ontwerper J. Elion te lezen aangebracht.
De keerzijde van de medaille vertoont het opschrift "ATJEH / 1873 EN 1874" binnen een krans van oranje- en eikentakken. Oorspronkelijk was het opschrift "ATCHIN / 1873 EN 1874". Het werd bij Koninklijk Besluit van 28 augustus 1874 gewijzigd in het huidige opschrift.
Het brons voor de medailles komt uit de in de kraton buitgemaakte bronzen kanonnen.
Het lint is zoals in Nederland gebruikelijk 37 millimeter breed en was oorspronkelijk donkeroranje. In een Koninklijk Besluit van 24 april 1875 werd de kleur veranderd in Nassausch blauw.
Bijzonder is dat de dragers van de Atjeh-medaille ook een gesp met de opschrift "ATJEH 1873-1874" op het lint van het Ereteken voor Belangrijke Krijgsbedrijven mochten dragen. Deze bepaling in het Koninklijk Besluit van 24 april 1875 is strijdig met de in Nederland geldende regel dat voor een en hetzelfde feit niet meer dan één ereteken kan worden toegekend.
De medaille werd als vaandeldecoratie gehecht aan het vaandel van het 9e Bataljon Infanterie van het, toen nog niet Koninklijke, Nederlandsch Indisch Leger.
# Johannes Christiaan de Marez Oyens

Johannes Christiaan de Marez Oyens (Amsterdam, 21 januari 1845 – Partenkirchen, 3 augustus 1911) was een Nederlands politicus.

## Familie

Oyens was een lid van de familie Oijens, wiens vader het naamdeel De Marez (naam van diens moeder) aan de zijne toevoegde. Hij trouwde in 1877 met Maria Sophia Catharina von Weckherlin (1855-1912). Uit dit huwelijk werden vier zonen geboren, onder wie de classicus Hendrik Jan de Marez Oijens (1889-1953). Een van de zonen voegde op zijn beurt in 1910 de naam van zijn moeder aan de zijne toe, waardoor de familienaam Weckherlin de Marez Oijens ontstond; aangezien deze alleen twee dochters had, leeft deze naam niet verder voort.

## Loopbaan

De Marez Oyens studeerde rechtsgeleerdheid aan de Leidse Hogeschool en promoveerde in 1872 tot doctor op de dissertatie Koop en verkoop op de proef. Hij was vervolgens gedurende tien jaar werkzaam als advocaat en hierna als plaatsvervangend kantonrechter te Amsterdam. In 1882 werd hij benoemd tot referendaris bij het Ministerie van Koloniën en in 1885 aangesteld als administrateur van het toenmalige Ministerie van Waterstaat, Handel en Nijverheid. Hij werd in 1901 tot hoofd van dit Departement benoemd, toen hij werd aangesteld als ARP-minister van Waterstaat in het kabinet-Kuyper. Hij bracht belangrijke wetten tot stand, zoals de Mijnwet 1903, de Telegraaf- en Telefoonwet 1904 en de Motor- en Rijwielwet. Tijdens zijn ministerschap brak, in 1903, de grote spoorwegstaking uit en De Marez Oyens tekende hierop een der stakingswetten, namelijk de wet tot het instellen van een onderzoek door een staatscommissie ten aanzien van de rechtsverhoudingen en voorwaarden waaronder het personeel bij het spoorwegbedrijf in dienst was.
Na het aftreden van het kabinet Kuyper was De Marez Oyens gedurende enige jaren ambteloos burger, totdat hij in 1910 door de Provinciale Staten van Zuid-Holland werd afgevaardigd naar de Eerste Kamer.
Een val tijdens een bergwandeling in de buurt van het Beierse Partenkirchen kostte de 66-jarige politicus het leven. Hij werd te Eik en Duinen ter aarde besteld. De Marez Oyens was commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
Bronnen
* De Marez Oyens overleden. Eigen Haard, augustus 1911;
* De fatale bergwandeling van oud-minister Oyens website Historiek d.d. 10 juli 2018.
Referenties
* Biografisch Portaal: 88173692
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: mare012
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 9507 0951
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069366047
* Parlement.com: vg09ll36p2ya
* Virtual International Authority File: 289689227
* WorldCat (via VIAF): 289689227
# Gupit

Gupit is een bestuurslaag in het regentschap Sukoharjo van de provincie Midden-Java, Indonesië. Gupit telt 2938 inwoners (volkstelling 2010).
# Reboot (fictie)

Reboot (uitspraak: ['ribut], in het Nederlands een herstart) is een term die slaat op het verschijnsel dat in een mediafranchise of andere mediareeks (filmserie, stripserie, boekenreeks) weer van voor af aan wordt begonnen met het verhaal. De continuïteit van alle eerder verschenen delen in de reeks wordt grotendeels of zelfs geheel verworpen zodat weer opnieuw kan worden begonnen met nieuwe ideeën.
Reboots kunnen om verschillende redenen worden toegepast. Bijvoorbeeld om een nieuw publiek van fans aan te spreken die niet bekend zijn met de voorgeschiedenis van oudere media of voor wie de oudere media gedateerd overkomen, of wanneer de reeks een weg in is geslagen die de producers en schrijvers liever niet voort willen zetten.
Een voorbeeld van een reboot is de film Batman Begins. In plaats van verder in te spelen op de continuïteit van de film Batman uit 1989 en de drie vervolgen op deze film, begon de film het verhaal van Batman weer opnieuw te vertellen van voor af aan. In de stripwereld is de reeks Ultimate Marvel van Marvel Comics een voorbeeld van een reboot; hierin begon Marvel opnieuw met het vertellen van de verhalen van hun bekendste personages in een gemoderniseerde vorm.
# Lichtenstein

Lichtenstein kan verwijzen naar:
* Lichtenstein/Sa., een plaats in de Duitse deelstaat Saksen
* Lichtenstein (Württemberg), een gemeente in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg
* Kasteel Lichtenstein, een kasteel in de gemeente Lichtenstein (Württemberg)
* Lichtenstein (radar), een Duits radarsysteem gebruikt in nachtjagers, geïntroduceerd in 1941-1942
In geval van foutieve spelling:
* Liechtenstein, een vorstendom in Europa
* Kasteel Liechtenstein, een kasteel in Oostenrijk

## Personen

* Anton Lichtenstein (1753-1816), Duits zoöloog (vader van Martin Lichtenstein)
* Eric Lichtenstein (1994), Argentijns autocoureur
* Leon Lichtenstein (1878-1933), Pools/Duits wiskundige
* Martin Lichtenstein (1780-1857), Duits zoöloog en onderzoeker
* Roy Lichtenstein (1923-1997), Amerikaans popartkunstenaar
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lichtenstein en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Collonges-la-Rouge

Collonges-la-Rouge is een gemeente in het Franse departement Corrèze (regio Nouvelle-Aquitaine). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Brive-la-Gaillarde. Collonges-la-Rouge is lid van Les Plus Beaux Villages de France. De gemeente telde 479 inwoners op 1 januari 2021.

## Geografie

De oppervlakte van Collonges-la-Rouge bedroeg op 1 januari 2021 14,31 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 33,5 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Molaire geleidbaarheid

Molaire geleidbaarheid is een eigenschap die de geleiding van elektrische stroom in een elektrolytoplossing beschrijft. Ze wordt gedefinieerd als de elektrische geleidbaarheid van een oplossing, gedeeld door de molariteit van de elektrolyt. Het is een maat voor de efficiëntie waarmee de oplossing de stroom geleidt. De eenheid is siemens maal vierkante meter per mol (S m$^2$ mol$^{−1}$).

## Overzicht

Per definitie wordt de molaire geleidbaarheid beschreven als
    $\Lambda _{m}={\frac {\sigma }{c}}$
met:
* $\sigma$: de elektrische geleidbaarheid
* $c$: de molariteit
Als men zou aannemen dat ionen compleet onafhankelijk van elkaar zouden kunnen bewegen zou de molaire geleidbaarheid onafhankelijk zijn van de concentratie. Het blijkt echter dat de molaire geleidbaarheid concentratie-afhankelijk is. Een empirisch verband werd gevonden door Friedrich Kohlrausch:
    $\Lambda _{m}=\Lambda _{m}^{\circ }-A{\sqrt {c}}$
met:
* $\Lambda _{m}^{\circ }$: de molaire geleidbaarheid bij oneindige verdunning, waarbij ionen wel onafhankelijk van elkaar kunnen bewegen
* $A$: een positieve, empirische constante
Deze wet bleef zeer lang zonder theoretische verklaring, uiteindelijk werd deze gevonden in een aanpassing van de Debye-Hückeltheorie door Lars Onsager. Macroscopisch valt deze te verklaren doordat ionen in oplossing omringd zijn door een elektrochemische dubbellaag. De (tegengesteld geladen) ionen in deze dubbellaag remmen het ion dat ze omringen als het ware af, gezien zij achterlopen op het centraal ion. Verder zullen zij omwille van hun tegengestelde lading de neiging hebben om de andere kant op te stromen, en trekken het ion mee. Dit effect wordt meer uitgesproken bij grotere concentraties.
Een andere eigenschap die door Kohlrausch werd beschreven is de wet van onafhankelijke migratie van ionen. Deze stelt dat, bij voldoende verdunning, ionen volledig onafhankelijk van elkaar bewegen, en dat dus de molaire geleidbaarheid van een zout in oplossing kan worden gezien als de som van de geleidbaarheden van de afzonderlijke ionen:
    $\displaystyle \Lambda _{m}^{\circ }=\sum _{i}\nu _{i}\lambda _{i}^{\circ }$
met:
* $\lambda _{i}^{\circ }$: de molaire geleidbaarheid van één type ion bij oneindige verdunning
* $\nu _{i}$: aantal mol van het ion, aanwezig in één mol zout
# Guring

Guring is een bestuurslaag in het regentschap Tanggamus van de provincie Lampung, Indonesië. Guring telt 950 inwoners (volkstelling 2010).
# Gevlekte triller

De gevlekte triller (Lalage maculosa) is een zangvogel uit de familie Campephagidae (rupsvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op een groot aantal eilanden in Melanesië en Polynesië en telt 16 ondersoorten:
* L. m. ultima: Efate (centraal Vanuatu).
* L. m. modesta: noordelijk en centraal Vanuatu.
* L. m. melanopygia: Utupua en Nendö (Santa Cruz-eilanden).
* L. m. vanikorensis: Vanikoro (Santa Cruz-eilanden).
* L. m. soror: Kadavu (zuidwestelijk Fiji).
* L. m. pumila: Viti Levu (zuidwestelijk Fiji).
* L. m. mixta: noordwestelijk en centraal Fiji.
* L. m. woodi: noordelijk Fiji.
* L. m. rotumae: Rotuma (noordelijk van Fiji).
* L. m. nesophila: Lau-eilanden (oostelijk van Fiji).
* L. m. tabuensis: centraal en zuidelijk Tonga.
* L. m. vauana: Vava'u (centraal Tonga).
* L. m. keppeli: Tafahi en Niuatoputapu (noordelijk Tonga).
* L. m. futunae: Wallis en Futuna (westelijk van Samoa).
* L. m. whitmeei: Niue (oostelijk van Tonga).
* L. m. maculosa: Samoa.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als wijdverspreid en algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Gevlekte triller op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peale, 1849. Colluricincla maculosa (protoniem). U.S. Explor. Exped. [Wilkes], 8, p. 81.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# De Banjaard (bungalowpark)

De Banjaard is een vakantiepark met hotel in de Nederlandse provincie Zeeland. Het is gelegen in de gemeente Noord-Beveland, ten noordwesten van het dorp Kamperland. De naam van het park is ontleend aan de gelijknamige noordwestelijk gelegen zandplaat.

## Geschiedenis

Bungalowpark de Banjaard werd gebouwd in 1959-1960 en bestaat uit zo’n 140 vakantiewoningen. In de jaren 1995-1997 ontstond achter de Banjaard een nieuw vakantiepark, genaamd Roompot Residence De Banjaard. Het werd ontworpen door architect en projectontwikkelaar Matthijs Zeelenberg, die meer van dit soort parken tekende. Het bestaat uit een 600-tal deels geprefabriceerde vakantiehuisjes die gegroepeerd zijn rondom een centrum met winkels, restaurants en een zwembad. De onderkomens zijn voor een niet onbelangrijk deel opgebouwd uit pvc-kozijnen en vezelcement planken om de zoute zeelucht te kunnen weerstaan.

## Omgeving

Langs De Banjaard loopt de niet-autosnelweg Rijksweg 57 die de verbinding vormt tussen Middelburg en Rotterdam. Het vakantiedorp ligt net ten zuiden van de Oosterscheldekering. Ten noorden en westen van het park vindt men de Kamperlandse duintjes, een van de weinige duingebiedjes die Noord-Beveland telt. Het strand bij het park is Banjaardstrand genaamd.

## Externe link

* Architectuurgids Nederland
# Gutomo

Gutomo is een bestuurslaag in het regentschap Pekalongan van de provincie Midden-Java, Indonesië. Gutomo telt 2095 inwoners (volkstelling 2010).