OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bradley Barcola

Bradley Barcola (Lyon, 2 september 2002) is een Frans voetballer die doorgaans als aanvaller speelt. Hij verruilde Olympique Lyon in augustus 2023 voor Paris Saint-Germain. Barcola debuteerde in 2024 in het Frans voetbalelftal.

## Clubcarrière

Barcola speelde in de jeugd van AS Buers Villeurbanne tot hij in 2010 werd opgenomen in de jeugdopleiding van Olympique Lyon. Hier sloot hij in 2021/22 aan bij de selectie van het tweede elftal. Coach Peter Bosz liet hem in de tweede seizoenshelft ook regelmatig invallen in het eerste. Hij kreeg in de slotfase van het seizoen basisplaatsen tegen Olympique Marseille en Clermont Foot. Barcola werd bij aanvang van 2022/23 een volwaardig selectielid bij Lyon. Hij kwam dat seizoen 26 speelronden in actie waarvan 15 vanaf de aftrap. Hij maakte op 4 februari 2023 zijn eerste doelpunt in de Ligue 1, tegen Troyes. Hij scoorde later dat seizoen nog vier keer, waaronder het enige doelpunt van de wedstrijd uit bij Paris Saint-Germain.
Barcola tekende op 31 augustus 2023 een contract voor vijf jaar bij Paris Saint-Germain. Dat betaalde 45 miljoen euro voor hem aan Olympique Lyon. Hier kwam hij in zijn eerste seizoen 25 competitieronden in actie, waarvan 18 vanaf de aftrap. Hij debuteerde dat jaar ook in de Champions League. Hierin maakte hij op 14 februari 2024 zijn eerste doelpunt in Europees verband, thuis tegen Real Sociedad.

## Interlandcarrière

Barcola speelde één wedstrijd voor Frankrijk –20 en schoof toen door naar Frankrijk –21. Daarmee nam hij in 2023 deel aan het EK –21 van 2023. Barcola is een jongere broer van Togolees international Malcolm Barcola. Hij debuteerde op 5 juni 2024 zelf in het Frans voetbalelftal, tijdens een oefenwedstrijd tegen Luxemburg. Barcola werd op 16 mei 2024 door Didier Deschamps opgenomen in de Franse selectie voor het EK 2024 in Duitsland. Hij kwam tijdens het toernooi drie wedstrijden in actie. Barcola maakte op 6 september 2024 zijn eerste interlanddoelpunt, de 1–0 in een met 1–3 verloren wedstrijd in de UEFA Nations League thuis tegen Italië.

## Erelijst

| Competitie | Aantal | Jaren |
| Paris Saint-Germain |||
| Ligue 1 | 1x | 2023/24 |
| Trophée des Champions | 1x | 2023 |
* ↑ Profiel op soccerway.com.
* ↑ PSG telt 45 miljoen neer voor Frans jeugdinternational VI, 1 september 2023
* ↑ Oranje-opponent Frankrijk met sterrenteam naar EK: Mbappé en Kanté gekozen NU.nl, 16 mei 2024
1 Navas · 2 Hakimi · 3 Kimpembe · 4 Ugarte · 5 Marquinhos · 8 Ruiz · 9 Ramos · 10 Dembélé · 11 Asensio · 15 Pereira · 16 Rico · 17 Vitinha · 19 Lee · 21 Hernández · 23 Kolo Muani · 25 Mendes · 26 Mukiele · 27 Ndour · 28 Soler · 29 Barcola · 30 Letellier · 33 Zaïry-Emery · 35 Beraldo · 37 Škriniar · 38 E. Mbappé · 44 Ekitike · 80 Tenas · 97 Kurzawa · 99 Donnarumma · Coach: Luis Enrique
1 Samba · 2 Pavard · 3 Mendy · 4 Upamecano · 5 Koundé · 6 Camavinga · 7 Griezmann · 8 Tchouaméni · 9 Giroud · 10 Mbappé · 11 Dembélé · 12 Kolo Muani · 13 Kanté · 14 Rabiot · 15 Thuram · 16 Maignan · 17 Saliba · 18 Zaïre-Emery · 19 Fofana · 20 Coman · 21 Clauss · 22 Hernández · 23 Aréola · 24 Konaté · 25 Barcola · Coach: Deschamps
# Hainanhua

Hainanhua is het lokale dialect van het Chinese eiland Hainan. Sprekers noemen hun eigen dialect "Hái-nâm-oe". Het is een subdialect van het Minnanyu en is dus verwant met het Chaozhouhua en Taiwanees. Hainanhua wordt gesproken in de aankustgrenzende gebieden van Hainan. Door migratie van Hainannezen, zijn er nog enkele sprekers van het dialect in Zuidoost-Azië te vinden. Hainanhua is niet het meestgesproken dialect van het eiland. Het Standaardmandarijn met sterk zuidelijk accent wordt meer gesproken.
Een variant van het Hainanhua is het Leizhouhua dat wordt gesproken op het Kantonese schiereiland Leizhou.

## Classificatie

* Sino-Tibetaanse talen
** Chinese talen
*** Min (taal)
**** Zuidelijk Min/Minnan
***** Hainanhua
# Spoorlijn Bouzonville - Dillingen

De spoorlijn Bouzonville - Dillingen is een Frans - Duitse spoorlijn in het departement Moselle en de deelstaat Saarland. Het Franse gedeelte heeft lijnnummer 176 000, het Duitse gedeelte is als spoorlijn 3212 onder beheer van DB Netze.

## Geschiedenis

Het traject werd door de Reichseisenbahnen in Elsaß-Lothringen geopend op 1 juli 1901.

## Treindiensten

De Deutsche Bahn verzorgt het personenvervoer op dit traject met RB treinen.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RB 77 | Regionalbahn (DB Regio Südwest) | Dillingen (Saar) – Hemmersdorf (Saar) – Niedaltdorf | |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen is of was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Bouzonville

    RFN 174 000, spoorlijn tussen Metz-Ville en Hargarten-Falck

### Dillingen (Saar)

    DB 3211, spoorlijn tussen Dillingen en Primsweiler
    DB 3230, spoorlijn tussen Saarbrücken en Karthaus

## Galerij

* Spoorbrug over de Saar
* Spoorlijn tussen Siersburg en Hemmersdorf
* Station Hemmersdorf

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Deutschland. Schweers + Wall, Aachen 2014, ISBN 978-3-89494-145-1.
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Bouzonville_-_Guerstling
* http://www.eisenbahn-tunnelportale.de/lb/inhalt/tunnelportale/3212.html
* http://www.sporenplan.nl/figuren/tekeningen/db_normaal/db_saarland/saarland.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_Est_1962.pdf
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Erwtenboompje

Erwtenboompje (Caragana arborescens) is een soort afkomstig uit Siberië en delen van China en het naburige Mongolië en Kazachstan. De struik groeit zowel op droge als op vochtige grond en staat het liefste in de volle zon.

## Kenmerken

De erwtenstruik is een bladverliezende, sterk vertakte en opgaande struik. Hij kan een hoogte bereiken van vier tot zes meter. Jonge scheuten van de struik zijn aanvankelijk fijn behaard en later kaal. De bast is olijfgroen tot bruingrijs van kleur.
De geveerde bladeren zijn afwisselend. De afzonderlijke blaadjes zijn 1 tot 2,5 centimeter lang en geelgroen van kleur. De lichtgele bloemen verschijnen van mei tot juli en worden tot 2,5 centimeter lang. Van hen ontwikkelen zich tot 5 centimeter lange, smalle peulen met een roodachtige kleur.
Het aantal chromosomen is 2n = 16.

## Voorkomen

De gewone erwtenstruik is inheems in Noordoost-Azië, van Mantsjoerije tot Siberië. Het gaat goed om met koude winters en hete, droge zomers. Het werd geïntroduceerd als sierplant in Europa en Noord-Amerika en is daar een neofiet.

## Gebruik

Bij geschikte bodem- en klimaatomstandigheden kan de erwtenstruik worden gebruikt als ondersteunend onderdeel in windschermstroken. Erwtenstruiken, die standaard in de tuinbouw worden aangeboden, zijn meestal een enting van de gewone erwtenstruik met de dwergerwtenstruik.

## Giftigheid

De zaden zijn van oudsher gebruikt als pluimveevoer en als voedsel voor mensen in tijden van nood. De zaden zijn eetbaar zowel gekookt als ongekookt. Ze hebben een lichte erwtensmaak. Wegens spijsverteringsklachten van grote hoeveelheden ongekookte zaden is het verstandig de zaden eerst te koken.
# Spoorlijn Montmédy - Écouviez

De Spoorlijn Montmédy - Écouviez was een Franse spoorlijn die Montmédy via Écouviez met de Belgische spoorlijn 155 verbond. De lijn was 2,7 km lang en had als lijnnummer 201 000.

## Geschiedenis

De spoorlijn werd aangelegd door de Chemin de Fer de l'Est en geopend op 17 juni 1873. Reizigersverkeer werd opgeheven in 1951. Tot 1985 was de lijn in gebruik voor goederenvervoer, waarna deze werd gesloten en opgebroken.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Montmédy

    RFN 204 000, spoorlijn tussen Mohon en Thionville

### Écouviez

    RFN 201 306, raccordement van Montmédy
    Spoorlijn 155 tussen Marbehan en Lamorteau
* Lijn 155
* http://users.telenet.be/pk/lijnen.htm#155
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_Est_1962.pdf
* https://routes.fandom.com/wiki/Ligne_Montmédy_-_Écouviez
* Société National de Chemins de fer Français (1964): Lignes ouvertes au trafic marchandises
# Holubov

Holubov, Duits: Adolfsthal of Hollubau, is een gemeente in Tsjechië 14,5 km ten zuidwesten van České Budějovice. Er liggen drie dorpen in de gemeente: Holubov, Krasetín en Třísov. De gemeente telde 1 097 inwoners in 2024. Het was tot 1945 een plaats met een overwegend Duitstalige bevolking, maar deze Sudeten-Duitsers werden in 1945 en 1946 na de Tweede Wereldoorlog uitgewezen. Tsjechoslowakije werd communistisch.
Benešov nad Černou · Besednice · Bohdalovice · Brloh · Bujanov · Černá v Pošumaví · Český Krumlov · Dolní Dvořiště · Dolní Třebonín · Frymburk · Holubov · Horní Dvořiště · Horní Planá · Hořice na Šumavě · Chlumec · Chvalšiny · Kájov · Kaplice · Křemže · Lipno nad Vltavou · Loučovice · Malonty · Malšín · Mirkovice · Mojné · Netřebice · Nová Ves · Omlenice · Pohorská Ves · Polná na Šumavě · Přední Výtoň · Přídolí · Přísečná · Rožmberk nad Vltavou · Rožmitál na Šumavě · Soběnov · Srnín · Střítež · Světlík · Velešín · Větřní · Věžovatá Pláně · Vojenský újezd Boletice · Vyšší Brod · Zlatá Koruna · Zubčice · Zvíkov
# Bengaalse leeuwerik

De Bengaalse leeuwerik (Plocealauda assamica, synoniem Mirafra assamica) is een zangvogel uit de familie Alaudidae (leeuweriken).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in noordelijk India, zuidelijk Nepal, Bhutan, Bangladesh en westelijk Myanmar.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Bengaalse leeuwerik op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Tcheka

Manuel Lopes Andrade (Ribeira da Barca, Santa Catarina, 20 juli 1973), beter bekend als Tcheka, is een Kaapverdiaans zanger, gitarist en songwriter.

## Biografie

Tcheka groeide op in het vissersdorp Ribeira Barca, op het eiland Santiago in Kaapverdië. Hij was de zoon van de violist Nho Raul Andrade. Zijn vader speelde met zijn muziekgroep op feesten en begrafenissen. Tcheka speelde als kind al gitaar tijdens de optredens van zijn vader. Zijn vader leerde hem de traditionele stijlen van Santiago en Kaapverdië zoals morna en coladeira. Tcheka raakte in het bijzonder geïnteresseerd in batuque.
Later verhuisde Tcheka naar Praia. Hij werkte daar een tijdje als cameraman voor de nationale televisie.
In 2003 bracht Tcheka zijn debuutalbum Argui uit op platenlabel Lusafrica. In 2007 trad Tcheka op in de Verenigde Staten in het voorprogramma van Cesária Évora.

## Muziekstijl

Tcheka ontwikkelde een eigen stijl gebaseerd op de ritmes van batuque, een genre dat in Santiago traditioneel door vrouwen werd gespeeld. Tcheka combineert batuque met andere Kaapverdiaanse genres zoals morna, coladeira, funaná en tabanka, en met allerlei invloeden van buiten Kaapverdië zoals Braziliaanse, Caribische en Afrikaanse muziek en jazz. Hier voegt hij zijn ritmische, percussieve gitaarspel aan toe, melodieuze liedjes vol weemoed, en zijn stem, die omschreven wordt als een hoge tenor, expressief en heerlijk smachtend. Het resultaat is muziek die duidelijk geworteld is in de Kaapverdische traditie, maar toch uniek klinkt.
Tcheka zingt in zijn liedjes over het leven in Kaapverdië en de schoonheid van Kaapverdië, over onmogelijke en verloren liefdes en over maatschappelijke thema's zoals seksuele intimidatie.

## Samenwerkingen

Tcheka schreef enkele songs voor Lura, voor haar albums In Love (2002) en Di Korpu Ku Alma (2005).
Tcheka's derde album Lonji (2007) werd geproduceerd door de Braziliaanse zanger en songwriter Lenine, die het geluid van Tcheka verrijkte met verrassende percussie-elementen.
De accordeonist Régis Gizavo speelde mee op Tcheka's album Dor de Mar (2011). In 2012 gaf Tcheka samen met Régis Gizavo een optreden op Music Meeting in Nijmegen.

## Erkenning en waardering

Dor de Mar bereikte de 9e plaats van de World Music Charts Europe. Het album kreeg van het Britse muziektijdschrift Songlines de hoogst mogelijk beoordeling: vijf sterren en het predicaat "Top of the World". Songlines schreef dat dit album Tcheka de belangrijkste songwriter maakte van zijn Kaapverdische generatie, een generatie waar ook Mayra Andrade en Lura toe behoren.
In 2023 nam Songlines Tcheka op in een lijst van de "10 Essential African Guitarists".

## Discografie

* Argui (2003)
* Nu Monda (2005)
* Lonji (2007)
* Dor De Mar (2011)
* Boka Kafé (2017)
# Czeslaw de Wijs

Czeslaw de Wijs (Baarn, 1969) is een Nederlands acteur, toneelschrijver en lichtontwerper. Hij werd als dertienjarige bekend vanwege zijn rol als graaf Geert-Jan Grisenstijn uit de televisieserie De Zevensprong.
De Wijs groeide op in Baarn, waar zijn vader docent was op een internaat. Hij werd genoemd naar een oom. Vanaf 1985 was hij te zien in de NCRV-televisieserie Mijn Idee en in 1989 speelde hij in een aflevering van de televisieserie Prettig geregeld.
In 1990 was De Wijs medeoprichter van theatergezelschap 't Barre Land. Tevens werkt hij als dramaturg voor gezelschappen als De Warme Winkel en het Antwerpse toneelgezelschap De Nwe Tijd. In 2015 behoorde hij tot de oprichters van avondboekhandel en uitgeverij Sternheim die gespecialiseerd zijn in toneel.
De Wijs schrijft over toneel en vertaalt toneelstukken.

## Bibliografie (met anderen)

* Theater – Uitgeverij :Stichting Iwosyg (2019) ISBN 978-94-9206-835-4
* Gesprekken met makers: Marien Jongewaard - De Nieuwe Toneelbibliotheek, samen met Marijn van der Jagt en Ward Weemhof, ISBN 978-94-6076-405-9
* ↑ Czeslaw de Wijs. TheaterEncyclopedie (8 februari 2023). Gearchiveerd op 7 december 2022. Geraadpleegd op 8 februari 2024.
* ↑ Het morele gelijk | Czeslaw de Wijs | Tijdschrift Terras. tijdschriftterras.nl. Gearchiveerd op 1 december 2023. Geraadpleegd op 12 februari 2024.
* ↑ Czeslaw de Wijs uit de Zevensprong is allesbehalve een huilebalk. NCRV Gids. DeZevensprong.net (20 november 1982). Gearchiveerd op 12 februari 2024. Geraadpleegd op 8 februari 2024.
* ↑ (en) Czeslaw de Wijs in de Internet Movie Database
* ↑ Oude vossen en jonge wolven (deel 1). Etcetera. Gearchiveerd op 12 februari 2024. Geraadpleegd op 12 februari 2024.
* ↑ Edward Gordon Craig De kunst van het theater (1910) Vertaling: Czeslaw de Wijs, Terras. Jaargang 2019 (16-17). DBNL. Gearchiveerd op 12 februari 2024. Geraadpleegd op 12 februari 2024.
* ↑ Czeslaw de Wijs Edward Gordon Craigs On the art of the theatre (1911), Terras. Jaargang 2019 (16-17). DBNL. Gearchiveerd op 12 februari 2024. Geraadpleegd op 12 februari 2024.
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5941 9199
* Library of Congress Control Number: no2020071113
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 408427647
* Virtual International Authority File: 14148522192720852222
* WorldCat (via VIAF): 14148522192720852222
# A1 (Italië)

De A1 of Autostrada 1 (Autosnelweg 1) is een autosnelweg in Italië, die deel uitmaakt van de Autostrada del Sole. De A1 verbindt Milaan met Napels en komt onder andere langs Bologna, Florence en Rome. De aanleg begon op 19 mei 1956 en het eerste wegvak werd eind 1958 geopend. In 1964 was de aanleg voltooid en de weg werd op 4 oktober 1964 geopend door de Italiaanse president Antonio Segni.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk eindigde de A1 met een knooppunt aan A90 de Grande Raccordo Anulare de rondweg van Rome. De snelweg tussen Rome en Napels was des tijds genummerd als A2. Toen in 1988 de oostelijke omlegging van Rome de A1 en de A2 met elkaar verbond werd de A2 omgenummerd naar A1.
Wegvakken van de A1
| Geopend | Wegvak | Lengte |
| 8 december 1958 | 01 !Milano - Piacenza nord | 49,7 km |
| 8 december 1958 | 03 !Piacenza sud - Parma | 52,2 km |
| 16 februari 1959 | 18 !Capua - Napoli | 39,4 km |
| 15 juni 1959 | 02 !Piacenza nord - Piacenza sud | 8,5 km |
| 15 juni 1959 | 04 !Parma - Modena nord | 47,4 km |
| 15 juli 1959 | 05 !Modena nord - Bologna sud | 38 km |
| 24 november 1959 | 06 !Bologna sud - Sasso Marconi | 12 km |
| 3 december 1960 | 07 !Sasso Marconi - Firenze nord | 73 km |
| 2 juni 1962 | 16 !Roma sud - Frosinone | 67 km |
| 22 september 1962 | 17 !Frosinone - Capua | 96 km |
| 19 september 1963 | 14 !Roma nord - Magliano Sabina | 52 km |
| 24 december 1963 | 13 !Magliano Sabina - Orte | 10 km |
| 30 december 1963 | 08 !Firenze nord - Firenze Certosa | 16 km |
| 29 april 1964 | 09 !Firenze Certosa - Valdarno | 40 km |
| 29 juli 1964 | 12 !Orte - Orvieto | 40 km |
| 28 augustus 1964 | 10 !Valdarno - Chiusi | 74 km |
| 4 oktober 1964 | 11 !Chiusi - Orvieto | 41 km |
| 21 juli 1988 | 15 !Fiano Romano - San Cesareo | 45 km |
# Luc Embrechts

Luc Embrechts (Wilrijk, 23 november 1964) is een Vlaams schrijver van jeugdboeken.

## Biografie

Luc Embrechts werd in 1964 geboren in Wilrijk. Hij studeerde Latijns-Grieks aan het Sint-Ritacollege in Kontich en daarna Licentiaat Handelswetenschappen aan de Handelshogeschool in Antwerpen.
In 2003 werd bij uitgeverij Abimo het eerste boek van Embrechts uitgegeven, De Wachter van de Driehoek, deel 1 uit de Dir-Yak-fantasyreeks. In 2011 startte Embrechts met de Zootjesreeksen. Beide reeksen (Vampierzootje en Uitvinderszootje) bestaan uit vier boeken.
In 2008 won zijn boek De Stenen van Urû-Nog de "Karel Verleyen-jeugdboekenprijs" in de categorie 9-12 jaar, een prijs die door de kinderen zelf toegekend wordt. En in 2009 won De Beelden van Kasàr het "Bovenste Beste Kinderboek", eveneens in de categorie 9-12 jaar.
# Jozef Möller

Josephus (Jefke) Möller (Golf van Guinea, ca. 1837 - Antwerpen, 1 mei 1882) was een zwarte man die als kind naar België werd gevoerd en tewerkgesteld in de Antwerpse Zoo. Hij was bekend in de stad als Jefke van de Zoölogie.

## Leven

In 1845 leverde kapitein Louis Meyer van de Magellan een vracht tropische vogels af voor de opstartende zoo en een Afrikaanse jongen van ongeveer tien jaar. De zoo nam de jongen in ontvangst, maakte hem vogelverzorger en gaf Meyer levenslang vrije toegang. De jongen kreeg de naam Jozef Möller en werd op 10 februari 1846 gedoopt in de Sint-Willibrorduskerk, met als peter zoodirecteur Jacques Kets. "Jefke van de Zoölogie" was een populair curiosum voor de bezoekers en werd aangesteld tot portier. Op 9 mei 1860 trouwde hij met Joanna Catherina (Katrientje) Claes (°1836) uit Boom. Het huwelijk vond plaats in de apentuin met tientallen genodigden. Het koppel kreeg een dochter maar bleef niet samen.
De ochtend van 7 juni 1868 hielp Jefke een tijger vangen die ontsnapt was over de muur met de Carnotstraat. Nadat de tijger een paard en een voorbijganger had gedood, werd deze uiteindelijk neergeschoten door directeur Jacques Vekemans in de Sint-Annagang.
Op 1 mei 1882 overleed Jozef Möller aan een ziekte. Hij was toen ongeveer 45 jaar en werd onder grote belangstelling begraven op Kielkerkhof.

## Toneelstuk

Rond het leven van Jefke maakte Tone Brulin de theatermonoloog De Nacht van de Brandende Apen. Het stuk werd in 1990 voorgelezen door Gene Bervoets op het Theaterfestival van Antwerpen. Het gezelschap De Nieuw Amsterdam bracht het stuk op het podium in een regie van Rufus Collins, met voorstellingen in onder meer Amsterdam, Utrecht, Antwerpen en Brugge. In 1995 werd een Afrikaanse versie van het stuk, Nag van die Brandende Ape, opgevoerd in Kaapstad. Een Engelse vertaling werd in 2004 voorgelezen op een festival in Skopje en in 2010 op de planken gebracht in Antwerpen, Ghana en Zuid-Afrika.

## Literatuur

* Alex Vinck, "Zjefke van de zjolozjie", in: Ons noordje, nr. 7, mei 2006, p. 17-18
* Roland Baetens, De roep van het paradijs. 150 jaar Antwerpse zoo, 1993, ISBN 9789020918748
* Tone Brulin, De Nacht van de Brandende Apen , in: Etcetera, nr. 36, 1991, p. 19-32
* S.E. Preedy, Negers in de Nederlanden, 1500-1863, 1984, p. 3
* Edward Poffé, Plezante mannen in een plezante stad. Antwerpen tussen 1830 en 1880, 1913
Bronnen
* MAS - Museum aan de Stroom Antwerpen
Referenties
* ↑ MAS Antwerpen, De collectie Antwerpen, een portrait. Gearchiveerd op 22 november 2021. “De kapitein had de jongen - zijn echte naam is onbekend - meegebracht uit de Golf van Guinea. ... Jozef Möller overleed op 1 mei 1882 en werd onder grote belangstelling begraven op het kerkhof van het Kiel”
# Amerikaanse presidentsverkiezingen 1884

De Amerikaanse presidentsverkiezingen van 1884 waren een strijd tussen de Democratische kandidaat Grover Cleveland en zijn Republikeinse tegenstander James Blaine

## Nominaties

De Democraten nomineerden tijdens hun conventie in Chicago de gouverneur van New York Cleveland en als kandidaat voor het vicepresidentschap Thomas Hendricks.
De Republikeinse partij koos na vier stemronden tijdens de partijconventie voor een tweetal senatoren, dat het ticket vormde. Blaine, die zittend president Chester Arthur versloeg, werd presidentskandidaat met John Logan als zijn running mate.
Naast Blaine en Cleveland bestond het veld uit nog een aantal minder belangrijke kandidaten.

## Presidentskandidaten

* Gouverneur Grover Cleveland uit New York Democratische Partij
* Voormalig Minister van Buitenlandse Zaken James Blaine uit Maine Republikeinse Partij

### Vicepresidentskandidaten

* Voormalig Gouverneur Thomas Hendricks uit Indiana Democratische Partij
* Senator John Logan uit Illinois Republikeinse Partij

## Campagne

De campagne stond met name in het teken van wederzijdse persoonlijke aanvallen. Blaine werd beschuldigd van het aannemen van steekpenningen, terwijl Cleveland, die als integer te boek stond, moest toegeven dat hij een buitenechtelijk kind had verwekt.
Tijdens de laatste fase van de campagne publiceerden de Democraten een toespraak van een medewerker van Blaines campagne, die anti-katholieke uitspraken had gedaan. Dit kostte Blaine veel Katholieke stemmen in New York en hij verloor de staat New York uiteindelijk met een miniem verschil.

## Uitslag

Minder dan 60.000 stemmen verschil tussen de twee kandidaten (uit meer dan 10 miljoen uitgebrachte stemmen) uitte zich in het kiescollege in een enigszins ruimere overwinning voor de Democratische kandidaat. Cleveland won 219 kiesmannen tegenover 182 voor Blaine. Cleveland werd hiermee de eerste Democraat sinds 1856, die in het Witte Huis werd verkozen.
| Kandidaat | Partij | Stemmen | Percentage | Kiesmannen | Running mate |
| Grover Cleveland | Democratische Partij | 4.914.482 | 48,9% | 219 | Thomas Hendricks |
| James Blaine | Republikeinse Partij | 4.856.903 | 48,3% | 182 | John Logan |
| Overigen | | 288.760 | 2,9% | 0 | |
| TOTAAL | | 10.060.145 | 100% | 401 | |

## Externe links en bronnen

* Website met feiten en cijfers over de Amerikaanse presidentsverkiezingen
1789 · 1792 · 1796 · 1800 · 1804 · 1808 · 1812 · 1816 · 1820 · 1824 · 1828 · 1832 · 1836 · 1840 · 1844 · 1848 · 1852 · 1856 · 1860 · 1864 · 1868 · 1872 · 1876 · 1880 · 1884 · 1888 · 1892 · 1896 · 1900 · 1904 · 1908 · 1912 · 1916 · 1920 · 1924 · 1928 · 1932 · 1936 · 1940 · 1944 · 1948 · 1952 · 1956 · 1960 · 1964 · 1968 · 1972 · 1976 · 1980 · 1984 · 1988 · 1992 · 1996 · 2000 · 2004 · 2008 · 2012 · 2016 · 2020 · 2024
# Kathedraal van Peel

De Sint-Germanuskathedraal (Engels: Cathedral Church of St German), of kathedraal van Peel, is een anglicaanse kathedraal in Peel, op het eiland Man. De kathedraal is opgedragen aan Sint-Germanus van Man, en niet aan zijn bekendere naamgenoten Germanus van Auxerre of Germanus van Parijs.

## Geschiedenis

De originele kathedraal was gebouwd binnen de muren van het kasteel van Peel. In de vijftiende eeuw werd St Peter's Church gebouwd om de bewoners van Peel een parochiekerk dichterbij te geven. Sinds de 18e eeuw is de kathedraal een ruïne. Van 1879 tot 1884 werd een nieuwe kerk gebouwd. Deze kerk kreeg uiteindelijk pas in 1980 de status van kathedraal, nadat het duidelijk was geworden dat de ruïne van de oude kathedraal niet meer zou worden heropgebouwd.

## Externe link

* Officiële website
* Peel Cathedral: History
* isleofman.com St German's Cathedral - St Patrick's Isle