OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Saleem Sherwani (1962)

Saleem Sherwani (Vehari, 21 juni 1962) is een hockeyer uit Pakistan.
Sherwani won met de Pakistaanse ploeg de gouden medaille tijdens het Wereldkampioenschap in het Indiase Bombay.
Twee jaar later tijdens de Olympische Spelen 1984 speelde Sherwani mee in drie groepswedstrijden. Sherwani won tijdens deze spelen met het Pakistaanse elftal de gouden medaille.

## Erelijst

* 1982 - 1 Wereldkampioenschap in Bombay
* 1984 – 1 Olympische Spelen in Los Angeles
* 1986 - 3 Champions Trophy in Karachi
* 1986 – 2 Aziatische Spelen in Seongnam
* (en) Profiel van Saleem Sherwani op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Salazar

Salazar kan verwijzen naar:

## Geografie

* Esparza de Salazar, een Spaanse gemeente
* Salazar de las Palmas, een Colombiaanse gemeente

## Personen

* Alberto Salazar (1958), Amerikaans marathonloper
* António de Oliveira Salazar (1889-1970), premier van Portugal
* Arturo Salazar Mejía (1921-2009), Colombiaans bisschop
* Domingo de Salazar (1512-1594), Filipijns bisschop
* Eliseo Salazar (1954), Chileens autocoureur
* Ken Salazar (1955), Amerikaans politicus
* Othón Salazar (1924-2008), Mexicaans onderwijzer, activist en vakbondsbestuurder
* Pablo Salazar Mendiguchía (1954), Mexicaans politicus
* Rubén Salazar Gómez (1942), Colombiaans kardinaal
* Yginio Salazar (1863-1936), lid van de The Lincoln County Regulators
# West-Duits voetbalkampioenschap 1910/11

In 1910/11 werd het negende voetbalkampioenschap gespeeld dat georganiseerd werd door de West-Duitse voetbalbond.
Titelverdediger Duisburger SpV trad pas in de finale aan en won die en werd kampioen en plaatste zich voor de eindronde om de Duitse landstitel. De club verloor in de eerste ronde van Holstein Kiel.

## Deelnemers aan de eindronde

| Club | Gekwalificeerd als |
| Borussia Fulda | Kampioen van Fulda |
| Casseler FV 95 | Kampioen van Hessen |
| BV Barmen | Kampioen van Noordrijn-Berg |
| FC Jahn Siegen | Kampioen van Opper-Hessen |
| FC Olympia Osnabrück | Kampioen van Ravensberg-Lippe |
| VfvB Ruhrort 1900 | Kampioen van Ruhr-Mark |
| Duisburger SpV | Kampioen van Zehnerliga |
| VfVuSp 1896 Düren | Kampioen van Zuidrijn |

## Eindronde
### Kwartfinale A-Klasse

VfvB Ruhrort had een bye.
# West-Duits voetbalkampioenschap 1909/10

In 1909/10 werd het achtste voetbalkampioenschap gespeeld dat georganiseerd werd door de West-Duitse voetbalbond.
Duisburger SpV werd kampioen en plaatste zich voor de eindronde om de Duitse landstitel. De club verloor in de eerste ronde van Karlsruher FV.

## Deelnemers aan de eindronde

| Club | Gekwalificeerd als |
| BV Solingen 98 | Kampioen van Berg |
| Casseler FV 95 | Kampioen van Hessen |
| BV Gelsenkirchen | Kampioen van Mark |
| FC Union 05 Düsseldorf | Kampioen van Noordrijn/Ruhr |
| Gießener FC 1900 | Kampioen van Opper-Hessen |
| BV 05 Osnabrück | Kampioen van Ravensberg-Lippe |
| Duisburger SpV | Kampioen van Zehnerliga |
| Dürener FC 1903 | Kampioen van Zuidrijn |

## Eindronde

De wedstrijden werden gespeeld op 13 maart, 20 maart en 10 april.
| kwartfinale | kwartfinale | halve finale | halve finale | finale | finale |
| Dürener FC 1903 | 4 | | | | |
| FC Union 05 Düsseldorf | 2 | | | | |
| FC Union 05 Düsseldorf | 2 | Dürener FC 1903 | 1 | | |
| | | Casseler FV 95 | 3 | | |
| Casseler FV 95 | 4 | Casseler FV 95 | 3 | | |
| Gießener FC 1900 | 0 | | | | |
| Gießener FC 1900 | 0 | | | Casseler FV 95 | 1 |
| | | | | Duisburger SpV | 6 |
| Duisburger SpV | 9 | | | Duisburger SpV | 6 |
| BV 05 Osnabrück | 2 | | | | |
| BV 05 Osnabrück | 2 | Duisburger SpV | 4 | | |
| | | BV Solingen 98 | 2 | | |
| BV Solingen 98 | 6 | BV Solingen 98 | 2 | | |
| BV Gelsenkirchen | 2 | | | | |
# Wielersport op de Olympische Zomerspelen 1996/mountainbike mannen

De fietsdiscipline mountainbike maakte voor het eerst deel uit van het olympisch programma, en beleefde zijn debuut bij de Olympische Zomerspelen 1996. De mannenwedstrijd vond plaats op dinsdag 30 juli 1996 in het Georgia International Horse Park in Conyers, vijftig kilometer ten oosten van Atlanta. Het parcours bestond uit een zeven ronden, met een totale afstand van 49,4 kilometer. De wedstrijd werd gewonnen door de Nederlander Bart Brentjens, die al vroeg de leiding had genomen in de race. Hij had op de streep ruim twee minuten voorsprong op de nummer twee, de Zwitser Thomas Frischknecht. In totaal stonden 43 renners aan de start. Zeven van hen stapten voortijdig af, onder wie de Nederlander Marcel Arntz en de Belg Peter Van Den Abeele.

## Uitslag

| № | Naam | Land | Tijd | Verschil |
| 1 | Bart Brentjens | NED | 02:17:38 | — |
| 2 | Thomas Frischknecht | SUI | 02:20:14 | +02:36 |
| 3 | Miguel Martinez | FRA | 02:20:36 | +02:58 |
| 4 | Christophe Dupouey | FRA | 02:25:03 | +07:25 |
| 5 | Daniele Pontoni | ITA | 02:25:08 | +07:30 |
| 6 | José Andrés Brenes | CRC | 02:25:51 | +08:13 |
| 7 | Lennie Kristensen | DEN | 02:26:02 | +08:24 |
| 8 | Luca Bramati | ITA | 02:26:05 | +08:27 |
| 9 | Cadel Evans | AUS | 02:26:15 | +08:37 |
| 10 | Ralph Berner | GER | 02:27:45 | +10:07 |
| 11 | Rune Høydahl | NOR | 02:28:16 | +10:38 |
| 12 | Gary Foord | GBR | 02:29:10 | +11:32 |
| 13 | Warren Sallenback | CAN | 02:29:57 | +12:19 |
| 14 | Beat Wabel | SUI | 02:32:17 | +14:39 |
| 15 | David Baker | GBR | 02:32:30 | +14:52 |
| 16 | Rob Woods | AUS | 02:33:14 | +15:36 |
| 17 | Roel Paulissen | BEL | 02:33:53 | +16:15 |
| 18 | Jan Erik Østergaard | DEN | 02:34:30 | +16:52 |
| 19 | Tinker Juarez | USA | 02:35:15 | +17:37 |
| 20 | Don Myrah | USA | 02:35:50 | +18:12 |
| 21 | Roger Persson | SWE | 02:37:17 | +19:39 |
| 22 | Jokin Mújika | ESP | 02:41:15 | +23:37 |
| 23 | Jhon Arias | COL | 02:42:04 | +24:26 |
| 24 | Radovan Fořt | CZE | 02:42:43 | +25:05 |
| 25 | Martin Earley | IRL | 02:43:56 | +26:18 |
| 26 | Kyoshi Miura | JPN | 02:45:03 | +27:25 |
| 27 | Márcio Ravelli | BRA | 02:45:16 | +27:38 |
| 28 | Ernst Denifl | AUT | 02:45:34 | +27:56 |
| 29 | Marek Galiński | POL | 02:45:54 | +28:16 |
| 30 | Peter Hric | SVK | 02:46:22 | +28:44 |
| 31 | Andreas Hestler | CAN | 02:46:45 | +29:07 |
| 32 | Alister Martin | IRL | 02:47:46 | +30:08 |
| 33 | Pavel Camrda | CZE | 02:49:09 | +31:31 |
| 34 | Juan Arias | COL | 02:50:44 | +33:06 |
| 35 | Ivanir Lopes | BRA | 02:53:29 | +35:51 |
| 36 | Sławomir Barul | POL | 02:53:56 | +36:18 |
| Niet gefinisht |||||
| — | Latauro Chávez | ARG | DNF | — |
| — | Rory Gonsalves | ANT | DNF | — |
| — | Alges Maasikmets | EST | DNF | — |
| — | Mike Kluge | GER | DNF | — |
| — | Roberto Lezaun | ESP | DNF | — |
| — | Marcel Arntz | NED | DNF | — |
| — | Peter Van Den Abeele | BEL | DNF | — |
# Wijnbouw in Denemarken

Wijnbouw in Denemarken vindt voornamelijk plaats in de regio Zuid-Denemarken en Lolland. Vóór 1999 was wijnbouw door het Europees Parlement verboden. Het land is een Europese wijnbouw zone en aangesloten bij de Internationale Organisatie voor Wijnbouw en Wijnbereiding. Hoewel de wijnbouw geweten wordt aan de opwarming van de Aarde is het toch vooral het CCOVI-instituut dat deze tak van landbouw en wijnbereiding hier mogelijk maakt.
Nabij het meertje Skærsø in de buurt van de stad Kolding ligt de Skærsøgaard. Het is een van de weinige grotere commerciële wijngaarden die het land kent. Op ruim 4 hectare - naar het zuiden hellende zandgronden - is het daarmee op dit moment de grootste en sinds 2001 ook de eerste officieel geregistreerde wijngaard. Men maakt er zowel rode-, witte-, mousserende- als dessertwijn. Nationaal en internationaal heeft het al prijzen binnengehaald. Sinds 2007 maakt men er ook eau de vie en versterkte wijn. Er wordt vooral geëxporteerd naar Duitsland.
In 2009 waren er ongeveer 60 wijnproducenten, goed voor 50 hectare met wijnstokken beplant areaal en een productie van zo'n 75.000 flessen per jaar. De Vereniging van Deense Wijnboeren (Deens: Foreningen af Danske Vinavlere) kent honderden leden. Het merendeel zijn hobby-boeren.
Enkele geplante druivensoorten zijn:
* Blauwe druiven: Rondo, Regent, Cabernet Cortis en Leon Millot.
* Witte druiven: Solaris, Orion en Madeleine Angevine.
* ↑ (en) BBC News: Denmark's wine challenge.
* ↑ (da) (en) De Deense wijngaard Skærsøgaard
# West Brabantse Aeroclub

De West Brabantse Aeroclub (WBAC) is een zweefvliegvereniging in Hoogerheide. De vereniging vliegt vanaf Vliegbasis Woensdrecht.

## Ontstaansgeschiedenis

De WBAC werd op 26 januari 1934 als Bergen-op-Zoomsche Zweefvliegclub (BOZ ZC) opgericht door Jan Bovée, Frits Diepen, militair vlieger Jac Jansen en Toine Mazairac. De Bergen op Zoomse wethouder ir. A.J.L. Juten was daar ook bij betrokken. Hij wilde in zijn gemeente het vliegterrein aan de Oosterschelde uitbreiden. Burgemeester J.J.M. Rubert van Woensdrecht voelde meer voor een vliegterrein in zijn gemeente. Als argument voerde hij aan dat in de mist die vaak over het beoogde terrein hing, niet gevlogen kon worden. Hij wees het terrein De Eendenkooy aan als alternatief. Op 5 maart 1934 stemde de gemeenteraad in met de plannen voor de inrichting van het vliegterrein in Woensdrecht en werden de vergunningen aangevraagd.
Ondertussen bouwde de BOZ ZC zijn eerste vliegtuig. De R.R.G. Zögling vloog met registratienummer PH-23. In 1939 kreeg de inmiddels tot Roomsch Katholieke Brabantsche Aeroclub omgedoopte vereniging te horen dat het vliegterrein in Bergen op Zoom gesloten zou worden. Echter, het vliegterrein in Woensdrecht werd in 1940 gesloten vanwege de Algemene Mobilisatie. De Eendenkooy werd tijdens de Tweede Wereldoorlog in gebruik genomen en tot volwaardige vliegbasis uitgebouwd door de Duitse bezetter. Pas in 1949 werd, na enkele kleinere initiatieven kort na de oorlog, de WBAC opgericht. Er werd toestemming gevraagd om gebruik te maken van Vliegbasis Woensdrecht dat op dat moment een militaire bestemming had. Adri van Campenhout stichtte het eerste particuliere vliegveld van Noord-Brabant dat op 28 augustus 1949 werd geopend en een alternatief bood voor de vereniging. Op 16 februari 1950 werd de WBAC geaccepteerd als lid van de KNVvL. Het bestuur van de WBAC bestond op dat moment uit voorzitter J.A. Jansen, secretaris A.L. Bruys en penningmeester P.J. Bruys. Tegen eind september 1950 was er toestemming verleend om gebruik te maken van Vliegbasis Woensdrecht.

## Vloot

| Vliegtuig | Klasse | Aantal |
| Rolladen-Schneider LS8-18 | Standaard/18m | 1 |
| Schempp-Hirth Discus CS | Standaard/Club | 2 |
| Schempp-Hirth Discus X | 20-meter | 1 |
| Schleicher ASK-21 | Club | 2 |

## Externe link

* Officiële website

### Bron

* W.L.M. Adriaansen (2004). In vogelvlucht. West Brabantse Aero Club.

### Verwijzingen

* ↑ Sport. Het nieuws van den dag (13 september 1910).
* ↑ Vliegveld Woensdrecht 75 jaar. Ministerie van Defensie (12 maart 2009). Gearchiveerd op 12 maart 2016.
* ↑ Ranter, Harro, 85 jaar zweefvliegen in West-Brabant. Vliegend Museum Seppe (26 januari 2019). Gearchiveerd op 1 maart 2021. Geraadpleegd op 27 februari 2021.
* ↑ (9 september 1949). Brabant heeft zijn eerste particuliere vliegveld. Edele Brabant 4 (2): p. 3
* 1 2 (1 maart 1950). West-Brabantse Aero-Club door hoofdbestuur erkend. Avia 9 (4): p. 78
* ↑ Stijgende belangstelling voor het zweefvliegen. Arnhemsche courant (22 september 1950).
# Wieselstein (Tennengebergte)

De Wieselstein is een berg in de deelstaat Salzburg, Oostenrijk. De berg heeft drie toppen:
* Südlicher Wieselstein (2315 meter)
* Mittlerer Wieselstein (2300 meter)
* Nördlicher Wieselstein (2188 meter)
De Wieselstein is onderdeel van het Tennengebergte.
# Wiese

De Wiese is een rechterzijrivier van de Rijn. Ze ontspringt vlak bij de Feldberg in het Zwarte Woud in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg op ongeveer 1200 m hoogte.
Op haar 55 kilometer lange tocht naar de monding in de Rijn bij het Zwitserse Bazel stroomt ze onder andere door de steden Todtnau, Zell im Wiesental en Lörrach.
In haar bovenloop wordt de rivier ook wel aangeduid als Grote Wiese tot zij, even voorbij Schopfheim, ook het water van de Kleine Wiese opneemt.
* Gemeinsame Normdatei: 4461132-8
* Virtual International Authority File: 245822216
* WorldCat (via VIAF): 245822216
# William Prunier

William Prunier (Montreuil, 14 augustus 1967) is een voormalig Franse voetballer en huidig voetbaltrainer. Prunier was een verdediger.

## Spelerscarrière

Prunier begon zijn carrière bij RSC Montreuil en sloot zich vervolgens aan bij de jeugdopleiding van AJ Auxerre. Hij stroomde door naar het eerste elftal en behoorde tot dezelfde generatie als Éric Cantona, Basile Boli, Pascal Vahirua en Daniel Dutuel. Prunier speelde jarenlang voor Auxerre en schopte het er zelfs tot kapitein.
In 1993 verhuisde hij naar Olympique Marseille, dat toen net de Champions League had gewonnen. De club moest door een omkoopschandaal op het einde van het seizoen verplicht naar tweede klasse degraderen, waarop Prunier naar Bordeaux trok. Prunier speelde bij Bordeaux samen met spelers als Zinédine Zidane, Christophe Dugarry en Bixente Lizarazu, maar slaagde er niet echt in om zijn stempel te drukken bij les Girondins. Tot ieders verbazing werd hij in het seizoen 1995-1996 echter uitgeleend aan Manchester United. Hij speelde slechts twee wedstrijden voor The Red Devils en werd vervolgens opnieuw uitgeleend, ditmaal aan FC Kopenhagen.
Na zijn buitenlands avontuur speelde Prunier nog een seizoen bij Montpellier HSC. Hij speelde vervolgens kort bij Napoli, Heart of Midlothian en KV Kortrijk. In 1999 tekende hij bij Toulouse FC, waar hij uiteindelijk vijf seizoen speelde. Prunier sloot zijn spelerscarrière in 2004 af bij het Qatarese Al-Sailiya.

## Trainerscarrière

Prunier werd in 2007 assistent-trainer van Stéphane Paille bij derdeklasser AS Cannes. Wanneer Paille in maart 2008 ontslagen werd, verliet Prunier eveneens de club. Hij werkte daarna nog als hoofdtrainer bij JS Cugnaux, US Colomiers en Consolat Marseille en is sinds 2015 trainer van het reservenelftal van Montpellier HSC.
# Willem Braak-Hekke

Willem Braak-Hekke, ook Braakhekke, (15 januari 1865, Linde (gemeente Vorden), – Emmer-Compascuum (gemeente Emmen), 23 december 1930) was een evangelist en godsdienstonderwijzer in het veengebied in het zuidoosten van de Nederlandse provincie Drenthe.

## Leven en werk

Braak-Hekke werd in 1865 geboren als zoon van de daghuurder Garrit Braakhekke en Geertje Pongert. Hij ontwikkelde zich van zondagschoolonderwijzer tot evangelist. In 1895 begon hij in Emmer-Compascuum met evangelisatiewerk. In 1923 werd hij officieel benoemd als hulpprediker in de hervormde kerk. Hij was ook actief als evangelist in Emmer-Erfscheidenveen en in Klazienaveen. Als zijn voornaamste taken zag hij de evangelieverkondiging en de drankbestrijding. Voor het verbeteren van de sociale omstandigheden had hij minder aandacht. In 1925 spoorde hij werkwillige arbeiders aan om de in dat jaar uitgebroken veenstaking in het Drentse veengebied te breken. Dat kwam hem op veel kritiek in de kring van de stakers te staan. In april 1925 staken de stakers het door hem gestichte houten kerkgebouw in Emmer-Erfscheidenveen in brand. Hij typeerde de bewoners van het gebied als "primitief en simpel, onbeschaafd en onbehouwen". Zijn rond 1921 verschenen "Evangelist in de venen" versterkte - samen met de publicaties van zijn collega's Willem de Weerd ("De domeneer van Turfland") en Wilhelm Jonker ("Het morgenrood in de Drentsche venen") - het negatieve imago van de streek, aldus Timmer en De Vries.
Braak-Hekke trouwde op 12 mei 1899 in Emmen met de in Borger geboren 25-jarige Jantje Veenhoven, dochter van een arbeidersechtpaar uit Emmercompascuum. Braak-Hekke werd bij Koninklijk Besluit d.d. 25 augustus 1928 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Hij overleed in 1930 op 65-jarige leeftijd in Emmer-Compascuum, waar hij ook werd begraven. In deze plaats zijn het Braak-Hekkeplein en de Braakhekkeschool naar hem genoemd. Hij is de oprichter van het protestants-christelijk onderwijs in Emmer-Compascuum in 1913.
# Witbefmiervogel

De witbefmiervogel (Myrmoderus loricatus) is een zangvogel uit de familie Thamnophilidae (miervogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in oostelijk en zuidoostelijk Brazilië, met name in Bahia, Minas Gerais, Espírito Santo en Rio de Janeiro.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Witbefmiervogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Wilwerdange

Wilwerdange (Luxemburgs: Wilwerdang, Duits: Wilwerdingen) is een plaats in de gemeente Troisvierges en het kanton Clervaux in Luxemburg. Wilwerdange telt 251 inwoners (2001).
In het dorp staat de Sint-Lambertuskerk.

## Nabijgelegen kernen

Weiswampach, Malscheid, Holler, Binsfeld, Drinklange, Goedange
Basbellain · Biwisch · Drinklange · Goedange · Hautbellain · Huldange · Wilwerdange Luxemburgse gemeenten · Kanton Clervaux · Luxemburg
# Saperda facetula

Saperda facetula is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Holzschuh.
# Witkopbaardvogel

De witkopbaardvogel (Lybius leucocephalus) is een vogel uit de familie Lybiidae (Afrikaanse baardvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in centraal en oostelijk Afrika en telt zes ondersoorten:
* L. l. adamauae: van noordelijk Nigeria tot noordwestelijk Congo-Kinshasa.
* L. l. leucocephalus: van zuidelijk Soedan en noordoostelijk Congo-Kinshasa tot het westelijke deel van Centraal-Kenia en noordwestelijk Tanzania.
* L. l. senex: centraal en het zuidelijke deel van Centraal-Kenia.
* L. l. albicauda: zuidwestelijk Kenia en noordelijk Tanzania.
* L. l. lynesi: centraal Tanzania.
* L. l. leucogaster ("witbuikbaardvogel"): zuidwestelijk Angola. Deze ondersoort wordt door BirdLife International als aparte (bedreigde) soort gezien.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als plaatselijk tamelijk algemeen tot schaars. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Witkopbaardvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Witkopgors

De witkopgors (Emberiza leucocephalos) is een zangvogel uit de familie van gorzen (Emberizidae).

## Kenmerken

Het verenkleed van deze 16 cm lange vogel is bruinwit. In de broedtijd heeft het mannetje een met wit getekende kastanjebruine kop, die in de winter doffer is. Verder heeft de vogel geelbruine poten en een dikke, bruine snavel. Het vrouwtje is bruiner met minder wit.

## Leefwijze

Het voedsel bestaat uit insecten en zaden van gras en bergplanten.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in grote delen van Azië ten oosten van het Oeral-gebergte en telt twee ondersoorten:
* E. l. leucocephalos: van oostelijk Europees Rusland tot oostelijk Siberië en noordoostelijk China.
* E. l. fronto: noordoostelijk Qinghai en zuidelijk Gansu.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witkopgors op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Witkopduif

De witkopduif (Columba leucomela) is een vogel uit de familie van duiven (Columbidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in het oosten van Australië.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witkopduif op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Witkopbooteend

De witkopbooteend (Tachyeres leucocephalus) is een vogel die behoort tot de familie eendachtigen (Anatidae). De witkopbooteend is endemisch in Argentinië. Deze booteend werd pas in 1981 als aparte soort beschreven.

## Kenmerken

De eend is 61 tot 74 cm lang. De soort lijkt sterk op de vliegende booteend (T. patachonicus) en de reuzenbooteend (T. pteneres) en werd daardoor aanvankelijk niet als nieuwe soort beschouwd. Deze soort heeft een veel lichter gekleurde kop. De snavel en poten van het mannetje zijn helder oranjegeel. Het vrouwtje en de onvolwassen eenden hebben een dof groengele snavel. Het vrouwtje heeft een donkere kop met een kenmerkende witte streep die vanaf het oog naar achter loopt en dan met een sierlijke boog terug naar de borst, geleidelijk breder wordend. Deze booteend verschilt met de vliegende booteend door een iets groter formaat, een dikkere nek, forsere snavel en kortere staart en vleugels. De witkopbooteend heeft vleugels maar gedraagt zich alsof hij het vermogen tot vliegen heeft verloren (essentially flightless).

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor langs de Argentijnse kust vanaf het schiereiland Valdés tot de stad Comodoro Rivadavia, maar ook een paar locaties zuidelijker, soms tot in het Beaglekanaal. De soort houdt zich uitsluitend op in zout kustwater in de buurt van beschutte baaien en rotskusten. Daar broeden de eenden op rotsige eilandjes. De eenden foerageren op weekdieren en kreeftachtigen.

## Status

De witkopbooteend heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2018 door BirdLife International geschat op 5300 tot 5600 individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door olievervuiling. Omdat de vogel niet wegvliegt, is hij bijzonder kwetsbaar. Ook andere activiteiten in het kustgebied zoals de winning van guano en sportvisserij, werken verstorend op het broedsucces. Om deze redenen staat deze soort als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Witkopbooteend op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Humphrey, P.S. & Thompson, M.C., 1981. A new species of steamer-duck (Tachyeres) from Argentina. Occas. Pap. Mus. Nat. Hist. Univ. Kansas 95:1-12. BHL
* 1 2 (en) Carboneras, C. & Kirwan, G.M., 2018. White-headed Steamerduck (Tachyeres leucocephalus). In: del Hoyo, J.et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from https://www.hbw.com/node/52844 on 24 July 2018).
# Willem Adriaan Nicola

Willem Adriaan Nicola (Delft 23 februari 1817 - Arnhem 17 maart 1897) was een Nederlandse bouwmeester.
Nicola was de zoon van bakker Pieter Nicola (1790/1791-1833) en Christina de Hooijer (1791/1792-1863). Hij huwde op 27 september 1841 in 's-Hertogenbosch met Georgette Eleonore Sanderson (1819-1873).
Nicola werd eerst opgeleid aan de Haagse tekenacademie, en vervolgens assistent van de Amsterdamse stadsbouwmeester Jan de Greef. Een week na diens overlijden op 2 december 1834 zette hij zijn opleiding voort aan de Koninklijke Akademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam, om het jaar daarop al een kleine zilveren medaille te winnen met zijn tekening van de door Jean-François Thomas de Thomon (1760-1813) ontworpen Beurs in Sint-Petersburg (1805-1816).
Daarna vestigde Nicola zich in Utrecht, waar hij zich ver schoolde bij de aannemer-architect Floris Cornelis Everardus van Embden, voor wie hij als opzichter fungeerde bij de bouw van het Leesmuseum (1836-1837) aan het Domplein. Na diens plotselinge overlijden in december 1836 verhuisde hij naar Arnhem, vanwaar hij in de zomer van 1838 vergeefs solliciteerde naar de post van stadsbouwmeester in Utrecht als opvolger van Johannes van Embden, de vader van zijn voormalige werkgever.
In Arnhem zou Nicola de rest van zijn leven werkzaam zijn, eerst als opzichter, dan als architect en steenhouwer. Hier bouwde hij in 1854-1855 een veertigtal moderne arbeiderswoningen in de wijk Klarendal, te weten Paulstraat 52-65 en Catharijnestraat 119-145. Ander werk is tot dusverre niet van hem bekend. In 1851 werd hij lid van de Maatschappij tot Bevordering der Bouwkunst.
Noten
* ↑ J.A.H.Reynaerts, Tekeningen uit het Amsterdams bouwkundig onderwijs 1820-1844, ongedateerd typoscript in collectie RCE Amersfoort, p.25-26, cat.nr.30A-C. Afgebeeld bij C.P.Krabbe, Ambacht, Kunst, Wetenschap. Bevordering van de bouwkunst in Nederland (1775-1880) (Zwolle 1998), p.102.
* ↑ Von der Dunk 2006, p.187-188.
* ↑ C.Schade, Woningbouw voor arbeiders in het 19de-eeuwse Amsterdam (Amsterdam 1980), p.89.