OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Łubowo

Łubowo kan verwijzen naar verschillende Poolse plaatsen en gemeenten:
* Łubowo (gemeente), een gemeente in het Poolse woiwodschap Groot-Polen, in powiat Gnieźnieński
** Łubowo (Groot-Polen), een dorp in het Poolse woiwodschap Groot-Polen, in powiat Gnieźnieński
* Łubowo (West-Pommeren), een dorp in het Poolse woiwodschap West-Pommeren, in powiat Szczecinecki
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Łubowo en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Arnoldusabdij

De Sint-Arnoldusabdij was van de 6e eeuw tot 1794 een benedictijnerabdij in Metz in het huidige Franse departement Moselle. De Franse namen zijn l’abbaye Saint-Arnould of Saint-Arnoult ofwel de oudste naam abbaye des Saints-Apôtres de Metz. Pas in de 7e eeuw werd de abdij immers genoemd naar de heilige Arnulf of Arnold van Metz, een Frankische edelman en bisschop van Metz. De abdij lag in het bisdom Metz, en tot de Franse Revolutie betekende dit de kerkprovincie van de aartsbisschoppen van Trier.

## Middeleeuwen

Reeds in de 6e eeuw steunden de graaf-bisschoppen van Metz de ontwikkeling van een abdij buiten de stadswallen van Metz. De relieken van bisschop Arnulf van Metz betekenden het begin van de groei van de abdij van benedictijnen. Karel de Grote richtte in de abdij een koninklijke begraafplaats in, omwille van de verering van zijn voorvader bisschop Arnulf. Zo werden er verschillende Karolingen begraven, onder meer Karels zonen keizer Lodewijk de Vrome en Drogo.
In de 9e en 10e eeuw werd de abdij verwoest door de Noormannen, die stroomopwaarts de Moezel voeren naar Metz. In deze periode joeg bisschop Adalbero I van Metz de monniken weg om ze te vervangen door de hervormers van de abdij van Gorze. De abdijkerk werd nog groter herbouwd en voorzien van de relieken van de Romeinse heilige Gorgonius. De abdij was op haar hoogtepunt.

## Keizer Karel en Hendrik II

In de 16e eeuw belegerde Keizer Karel de drie prinsbisdommen van Opper-Lotharingen, waaronder Metz. Het Franse leger sloopte de abdij om de stadswallen van Metz beter te kunnen verdedigen (1552). Keizer Karel was woest omdat de Franse koning de drie prinsbisdommen (op papier) had ingelijfd. De benedictijnen verhuisden naar een klooster binnen de stadsmuren wat ze konden dragen van kostbaarheden en grafversieringen. Keizer Karel droop af na het beleg van Metz. Na de triomfantelijke intrede van koning Hendrik II van Frankrijk in Metz, besliste deze de Sint-Arnoldusabdij herop te bouwen, alsook er een mausoleum te maken ter ere van zijn voorvader Lodewijk de Vrome. Dit paste in de eeuwenlange traditie van Metz om eerbewijzen aan de Karolingen te brengen. Het was tevens een eerbewijs aan zijn dynastie van het Huis Valois. De benedictijnen bleven wonen in de Abbaye Royale de Saint-Arnould tot 1790. De abdij werd geplunderd tijdens de Franse Revolutie.

## Militaire school

Nadien werd in de restanten van de abdij een militaire school opgericht. Deze diende in de 19e eeuw eerst de Franse staat en, na de Frans-Duitse Oorlog, het Duitse Keizerrijk, die de nieuwe heerser was van Elzas-Lotharingen. Vandaag is de abdij nog steeds in gebruik door het Franse leger.
* ↑ (fr) Voltz, Eugène, La dernière abbaye de Saint-Arnould à Metz (1998).
* ↑ (fr) Bohler, Danièle, Catherine Magnin Simonin (2005). Ecritures de l'Histoire: XIVème - XVIème siecle. Librairie Droz, Genève. ISBN 978-2-600-01011-5.
* ↑ (fr) L'Abbaye de Saint-Arnoul à Metz, Ministère de la Défense. Geraadpleegd op 5 februari 2017.
# Sint-Jan-de-Doperkerk (Herstappe)

De Sint-Jan-de-Doperkerk of Sint-Jan-Baptistkerk is een kerkgebouw in Herstappe in de Belgische provincie Limburg. De kerk staat aan de Kerkstraat.
Het bakstenen neogotische gebouw bestaat uit een ingebouwde westtoren met ingesnoerde achtzijdige naaldspits, een eenbeukig schip met drie traveeën en met summiere westbouw van één travee, en een koor met een rechte travee en een driezijdige sluiting. Aan de zuidzijde van het koor bevindt zich de sacristie. De westgevel bevat een geprofileerd hardstenen spitsboogportaal met erboven een natuurstenen spitsboogvenster met maaswerk en een oculus. Het schip heeft ter hoogte van de toren aan beide zijkanten twee steunberen met hardstenen afwerking en in de westgevel zelf zitten er ook twee verwerkt. Het schip en het koor hebben spitsboogvensters. Aan iedere zijde heeft de toren een spitsboogvormig galmgat. Het gebouw is gedekt door een zadeldak van leien.
De kerk is de parochiekerk van het dorp en is gewijd aan Johannes de Doper.

## Geschiedenis

In 1711 was de oorspronkelijke kerk in slechte staat.
In 1712 worden de toren en het dak hersteld.
In 1858-1859 wordt deze kerk afgebroken.
In 1869 wordt de nieuwe kerk gebouwd naar het ontwerp van Herman Jaminé.
* Sint-Jan-de-Doperkerk (Herstappe) in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
# Sint-Philomenakerk

Sint-Philomenakerk kan verwijzen naar:
* Sint-Philomenakerk (Kotem)
* Sint-Filomenakerk (Paradera)
* Sint-Philomenakerk (Kalaupapa)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Philomenakerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Simothraulopsis plesius

Simothraulopsis plesius is een haft uit de familie Leptophlebiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Kluge. De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# Simoting Corona

Simoting Corona is een corona op de planeet Venus. Simoting Corona werd in 2003 genoemd naar Simoting, voorouder van alle mensen volgens de Naga in Noordoost-India.
De corona heeft een diameter van 270 kilometer en bevindt zich ten oosten van Trotula Corona in het quadrangle Bereghinya Planitia (V-8).
# Simothraulopsis

Simothraulopsis is een geslacht van haften (Ephemeroptera) uit de familie Leptophlebiidae.

## Soorten

Het geslacht Simothraulopsis omvat de volgende soorten:
* Simothraulopsis demerara
* Simothraulopsis diamantinensis
* Simothraulopsis janae
* Simothraulopsis plesius
* Simothraulopsis sabalo
# Želiv

Želiv (Duits: Seelau) is een Tsjechische gemeente in de regio Vysočina, en maakt deel uit van het district Pelhřimov.
Želiv telt 1097 inwoners (2006).
Arneštovice · Bácovice · Bělá · Bohdalín · Bořetice · Bořetín · Božejov · Bratřice · Budíkov · Buřenice · Bystrá · Cetoraz · Čáslavsko · Častrov · Čejov · Čelistná · Černov · Černovice · Červená Řečice · Čížkov · Dehtáře · Dobrá Voda · Dobrá Voda u Pacova · Dubovice · Důl · Eš · Hojanovice · Hojovice · Horní Cerekev · Horní Rápotice · Horní Ves · Hořepník · Hořice · Humpolec · Chýstovice · Chyšná · Jankov · Ježov · Jiřice · Kaliště · Kámen · Kamenice nad Lipou · Kejžlice · Koberovice · Kojčice · Komorovice · Košetice · Krasíkovice · Křeč · Křelovice · Křešín · Leskovice · Lesná · Lhota-Vlasenice · Libkova Voda · Lidmaň · Litohošť · Lukavec · Martinice u Onšova · Mezilesí · Mezná · Mladé Bříště · Mnich · Moraveč · Mysletín · Nová Buková · Nová Cerekev · Nový Rychnov · Obrataň · Olešná · Ondřejov · Onšov · Pacov · Pavlov · Pelhřimov · Píšť · Počátky · Polesí · Pošná · Proseč · Proseč pod Křemešníkem · Putimov · Rodinov · Rovná · Rynárec · Řečice · Salačova Lhota · Samšín · Sedlice · Senožaty · Staré Bříště · Stojčín · Střítež · Střítež pod Křemešníkem · Svépravice · Syrov · Těchobuz · Těmice · Ústrašín · Útěchovice pod Stražištěm · Útěchovice · Útěchovičky · Včelnička · Velká Chyška · Velký Rybník · Veselá · Věžná · Vojslavice · Vokov · Vyklantice · Vyskytná · Vysoká Lhota · Vystrkov · Zachotín · Zajíčkov · Zhořec · Zlátenka · Želiv · Žirov · Žirovnice
# Željka Krizmanić

Zeljka Krizmanic (Zagreb, 1 april 1987) is een Kroatische kunstschaatsster.
Krizmanic is actief als individuele kunstschaatsster en wordt gecoacht door Alexander Rozin en Ivana Jakupcevic.
| records | punten | datum | toernooi |
| Hoogste totaalscore | 83.89 | 01-10-2005 | JGP Sofia Cup 2005 |
| Hoogste korte kür | 31.07 | 07-10-2005 | JGP Croatia Cup 2005 |
| Hoogste lange kür | 53.28 | 01-10-2005 | JGP Sofia Cup 2005 |
| resultaten | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 |
| Olympische Spelen | - | - | - | - | - | - | - | |
| Wereldkampioenschap | - | - | - | - | - | - | - | |
| Europees Kampioenschap | - | - | - | - | - | - | - | 28e |
# Sint-Joriskerk (Berlijn-Mitte)

De Sint-Joriskerk (Duits: St. Georgen-Kirche) was een protestantse kerk in het oude stadscentrum van Berlijn. In de Tweede Wereldoorlog werd de kerk verwoest en later niet hersteld. Met een hoogte van 105 meter was de toren van de Joriskerk na de koepel van de Berlijnse Dom (114 meter) het hoogste gebouw van het historische Berlijn.

## Voorgeschiedenis

Bekend is dat er reeds in 1278 buiten de poorten van het toenmalige Berlijn een Sint-Jorishospitaal bestond waar armen en zieken werden verpleegd. In het jaar 1331 werd er melding gemaakt van een kapel bij het hospitaal. Deze kapel werd in 1689 tot een kerk met eigen predikant opgewaardeerd nadat het aantal huishoudingen in de omgeving tot 600-700 was gegroeid. In de daaropvolgende decennia werden een sacristie, een toren en een crypte toegevoegd. Christian August Naumann vergrote en verlengde de kerk in de jaren 1779-1780 tot een zaalkerk. Op 29 oktober 1780 werd de kerk plechtig ingewijd. Tijdens de plechtigheid bedankte de predikant de talrijke weldoeners breedvoerig. Volgens de overlevering beloofde de predikant de glasbedrijven zelfs "hemelse dank" voor de schenking van de ramen aan de kerk. En al snel werd deze hemelse dank uitbetaald toen een verschrikkelijk zwaar onweer boven Berlijn uitbrak dat duizenden ramen deed sneuvelen en zo de glasbedrijven voorzag van veel werk en inkomen.

## De nieuwe Joriskerk

Wegens de explosieve bevolkingstoename in de tweede helft van de 19e eeuw moest een nieuwe kerk worden gebouwd. Het ontwerp werd geleverd door de architect Johannes Otzen. Deze grote in de jaren 1894-1898 gebouwde kerk beheerste met haar 105 meter hoge toren tot haar verwoesting het oostelijke stadsgebied rond het Alexanderplatz. De wanden van het vijfzijdige koor werden bedekt met kleurrijke glasmozaïeken met ornamenten en symbolen van het Christendom en voorstellingen van de twaalf apostelen. De klokkengieterij Bochumer Verein goot de klokken voor de Joriskerk, die als een van de eerste kerken werd voorzien van een mechanische aandrijving voor het luiden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte de kerk zwaar beschadigd. Wegens ideologische motieven vonden de Oost-Berlijnse autoriteiten een wederopbouw niet nodig. En zo viel na 51 jaar van haar bestaan het doek voor de kerk. In 1949 werden het gebouw en de toren opgeblazen. Het naar de kerk vernoemde Georgenkirchplatz, het plein waarop de Sint-Joris stond, bestaat niet meer en werd bebouwd. Het enige dat voor het oog nog herinnert aan het godshuis is de sterk in lengte verkorte Georgenkirchstraße.

## Afbeeldingen

* De Joriskerk in 1736
* Het koor van de nieuwe Joriskerk (1899)
* Glasmozaïeken 1898
* De verwoeste kerk in 1945

## Externe link

* (de) De Joriskerk op de website van vernietigde kerken in de DDR-periode
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Georgenkirche (Berlin-Mitte) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ http://www.stadtentwicklung.berlin.de/cgi-bin/hidaweb/getdoc.pl?DOK_TPL=lda_doc.tpl&KEY=obj%2009010174
# Sint-Macharius

Sint-Macharius kan verwijzen naar:
* de heilige Macharius
* de wijk Sint-Macharius (Gent)
* Zuivelfabriek Sint-Macharius
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Macharius en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# 🇮🇱

🇮🇱 is een Unicode vlagsequentie emoji die gebruikt wordt als regionale indicator voor Israël. De meest gebruikelijke weergave is die van de vlag van Israël, maar op sommige platforms (waaronder Microsoft Windows) ziet men de letters IL.
De vlagsequentie is opgebouwd uit de combinatie van de Regional Indicator Symbols 🇮 (U+1F1EE) en 🇱 (U+1F1F1), tezamen de ISO 3166-1 alpha-2 code IL voor Israël vormend.
Deze emoji is in 2010 geïntroduceerd met de Unicode 6.0-standaard.

## Gebruik

Deze emoji wordt gebruikt als regionale aanduiding van Israël.

## Codering
### Unicode

In Unicode vindt men de 🇮🇱 met de codesequentie U+1F1EE U+1F1F1 (hex).

### Shortcode

Er zijn shortcodes voor 🇮🇱; in Github kan deze opgeroepen worden met :israel:, in Slack kan het karakter worden opgeroepen met de code :flag-il:.
* ↑ Entry in de Emojipedia
# Sint-Margaretakerk

Een Sint-Margaretakerk of Sint-Margarethakerk is kerk genoemd naar de heilige Margaretha van Antiochië. Veel zo'n kerken staan in Sint-Margaretaparochies.
Enkele Sint-Margaretakerken zijn:

## België

* Sint-Margaretakerk, een kerk in Baardegem
* Sainte-Marguerite (Doornik), kerk in Doornik (Tournai)
* Sint-Margaretakerk, een kerk in Geluveld
* Sint-Margarethakerk, een kerk in Grembergen
* Sint-Margaritakerk, een begijnhofkerk in Lier
* Église Sainte-Marguerite, een kerk in Nadrin
* Sint-Margaretakerk, een kerk in Nieuwenhove
* Sint-Margarethakapel, een kapel en voormalige kerk in Ollomont
* Sint-Margaretakerk, een kerk in Sint-Margriete
* Sint-Margaritakerk, een kerk in Tielen
* Sint-Margaretakerk, een kerk in Wintam
* Sint-Margarethakerk, een kerk in Knokke

## Nederland

* Sint-Margaretakerk (Boksum)
* Sint-Margarethakerk (Ittervoort)
* Sint-Margaritakerk (Margraten)
* Sint-Margaretakerk (Norg)
* Margarethakerk (Odoorn)
* Margarethakerk (Oosterlittens)

## Frankrijk

* Sint-Margaretakerk (Komen)

## Duitsland

* Sint-Margarethakerk (Düsseldorf)
* Margarethakerk (Gotha)
* Sint-Margarethakerk (Gröde)
* Sint-Margarethakerk (Minsleben)

## Slowakije

* Sint-Margaretha-van-Antiochiëkerk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sint-Margaretakerk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Marcuskerk (Erbach)

De Sint-Marcuskerk (Duits: St. Markuskirche) is een katholieke kerk in Erbach, een dorp aan de Rijn dat op 1 januari 1977 stadsdeel werd van Eltville am Rhein. De kerk werd gewijd aan de evangelist Marcus, wiens zinnebeeld, een gevleugelde leeuw, in het wapen van Erbach voorkomt.

## Beschrijving

Aantoonbaar is dat er sinds 1060/1072 in Erbach een kapel met eigen doop- en begrafenisrechten heeft gestaan, die tot 1250 bij het kerspel Eltville hoorde. Toen werd Erbach een zelfstandige parochie en de kapel tot parochiekerk verheven. Sinds 1258 is de evangelist Marcus de schutspatroon van het kerkgebouw. Aflaatdocumenten uit 1281, 1304 en 1324 wijzen op een bouwkundige vergroting van de oorspronkelijke kapel.
De verbouwing tot een drieschepige hallenkerk van een lengte van drie traveeën met een klein koor volgde in de jaren 1477-1506. De bouw werd aangevangen met de westelijke toren, waarop het jaartal 1477 is aangebracht terwijl het derde travee van het zuidelijke zijschip het jaartal 1506 kent.
Het godshuis werd in de jaren 1721-1723 vergroot met twee traveeën. Na deze verbouwing werd vanaf 1727 begonnen met de bouw van een koor. De gewelven van het middenschip van de kerk werden met 6 meter verhoogd, waardoor de kerk thans de indruk van een basiliek wekt.
De kerk is een voorbeeld van gotische bouw in een periode dat de late barok al in zwang was.
Op het aangrenzende kerkhof bevindt zich een kruisigingsgroep van de beeldhouwer Hans Backoffen.

## Orgel

Het orgel werd in 1981 door Förster & Nicolaus Orgelbau (Lich) achter de nog bestaande historische orgelkas van Johannes Kohlhaas de Oudere gebouwd. Het sleepladeninstrument bezit 27 registers verdeepld over drie manualen en pedaal. Het eerste manuaal is als koppelmanuaal aangelegd. De speel- en registertracturen zijn mechanisch.

## Externe link

* (de) De Marcuskerk op de website van het kerkverband Eltville
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel St. Markus (Erbach) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Sint-Pancratiuskerk (Waasmont)

De Sint-Pancratiuskerk is de parochiekerk van de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Landen behorende plaats Waasmont, gelegen aan de Hoevestraat 6.
Al in de 10e eeuw werd hier een bedehuis opgericht. De huidige eenbeukige kerk werd gebouwd in het laatste kwart van de 18e eeuw en is uitgevoerd in classicistische stijl met rondboogvensters. Het oudste nog bestaande deel is van 1758. Als materiaal werd baksteen gebruikt met sierelementen (vensteromlijstingen, hoekkettingen) in blauwe hardsteen. De kerk heeft een voorgebouwde toren. In 1903 werd loodrecht op de kerk een neogotisch gebouw opgericht.
In het interieur vindt men een doopvont van 1620 en een 18e-eeuwse communiebank en biechtstoel.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Heemkundekring
# Sint-Pieterskerk (Kortessem)

De Sint-Pieterskerk is de parochiekerk van Kortessem, gelegen aan het Kerkplein nr. 1.

## Geschiedenis

In de 11e eeuw werd voor het eerst melding gemaakt van een kerk. Tussen 1026 en 1038 werd een Romaanse middenbeuk gebouwd. De Romaanse westtoren dateert van de 2e helft van de 12e eeuw. In 1270-1272 werd een vroeggotisch koor en transept aangebracht.
In 1225 werd de kerk tot een kapittelkerk.
De kerk had veel te lijden van geweld. In 1468 werd ze geplunderd door troepen van Karel de Stoute. In 1490 werd ze in brand gestoken door de benden van Jehannot-le-Bâtard. De troepen van Willem van Oranje richtten in 1568 eveneens vernielingen aan. Ook later vonden nog plunderingen plaats, onder meer door Franse troepen.
Restauratie vond plaats in 1870-1875, onder leiding van Herman Jaminé, waarbij de zijbeuken werden vergroot in neoromaanse stijl, met gebruikmaking van oud materiaal.

## Gebouw

De kerk is een driebeukige kruisbasiliek met gedeeltelijk ingebouwde westtoren. Middenschip en toren zijn gebouwd in breuksteen, met silex en kwartsiet. De toren heeft vijf geledingen. Een mergelstenen rondboog geeft toegang tot het schip. De zijbeuken zijn laag en lopen door tot aan de voorkant van de toren.

## Interieur

In het transept en het koor zijn gotische gewelven. Het stucwerk in het koor is uit ongeveer 1780, in Lodewijk XVI-stijl. Dit toont diverse emblemen, en taferelen.
De schilderijen zijn 18e-eeuws (Johannes Evangelist en de Doop van Jezus; de Kruisvinding).
Ook zijn er enkele 18e-eeuwse heiligenbeelden: Sint-Hubertus, Sint-Petrus, Sint-Paulus en Sint-Rochus.
Het eiken hoofdaltaar, midden 18e eeuw, is in Lodewijk XV-stijl. In de doopkapel bevindt zich een, eveneens 18e-eeuws, altaar in zwart en wit marmer. De communiebank is uit 1739, en ook de biechtstoelen zijn 18e-eeuws.
Het orgel werd vervaardigd door A. Clerinx uit Sint-Truiden, en in 1950 werd het omgebouwd door de firma Pels.
Een glas-in-loodvenster uit 1608 werd in 1877 gerestaureerd door Van der Poorten, welke nog een aantal andere vensters voor de kerk heeft vervaardigd.
Op het kerkhof zijn 16e-, 17e- en 18e-eeuwse grafstenen te zien, onder anderen van enkele eigenaren van Kasteel Printhagen, hoogwaardigheidsbekleders van het kapittel, en anderen.
# Sisyrnodytes vestitus

Sisyrnodytes vestitus is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1974 door Oldroyd.
# Slag bij Spartolos

De Slag bij Spartolos vond plaats in 429 v.Chr., in het begin van de Peloponnesische Oorlog, tussen Athene en de Chalkidische Bond en diens bondgenoten.

## Verloop

De Atheners onder Xenophon marcheerden naar Thracië om Spartolos aan te vallen. Ze vernietigden de gewassen buiten de stad en begonnen te onderhandelen met pro-Atheense families in Chalcidice, maar de anti-Atheense families vroegen hulp aan Olynthus. Een leger van Chalcidice, Spartolos en Olynthus stond tegenover de Atheners in een gevecht, maar hun hoplieten werden verslagen en ze trokken zich terug naar Spartolos. Hun cavalerie en peltasten wisten echter de overhand te krijgen over de Atheense troepen. Er kwamen snel versterkingen uit Olynthus, en ze lanceerden een tweede aanval op de Atheners. De Atheners konden geen confrontatie aangaan met de lichte troepen en cavalerie van hun vijanden. De Atheners sloegen in paniek en kozen het hazenpad. Al hun generaals en 430 andere soldaten waren gesneuveld.
Tussen één vierde en één vijfde van de Atheense troepen werden gedood in deze slag. Dit zware verlies toonde de Atheners wat nodig zou zijn om deze oorlog te winnen.
# Slag bij Sprimont

De Slag bij Sprimont of de Slag om de Ourthe was een veldslag tijdens de Eerste Coalitieoorlog tussen Oostenrijk en Frankrijk op 17 en 18 september 1794 in de omgeving van Sprimont die door de Fransen werd gewonnen.

## Aanloop

Na de nederlaag bij de Slag bij Fleurus op 26 juni 1794, waren de Oostenrijkers in het defensief. Jean-Baptiste Jourdan rukte op met het Franse Samber-en-Maasleger, op 11 juli werd Brussel ingenomen en op 26 juli Luik. Het keizerlijke leger van de Oostenrijkse Nederlanden onder Clerfait trok zich terug en verschanste zich achter de Maas en de Ourthe. Oostenrijkse troepenconcentraties waren er bij Roermond, Maastricht, in Luik op de Karthuizerberg, en bij Esneux waar de Oostenrijkers de strategische brug van Comblain-au-Pont hadden gesloopt.

## De veldslag

Het keizerlijke leger had zich op de hoogvlakte ten noorden van Aywaille samengetrokken waar het steile rivierdal van de Amblève een natuurlijke bescherming vormde. Ondanks grote verliezen wisten de Fransen op 18 september bij Aywaille de Amblève over te steken, via de steile klif Heid des Gattes de hoogvlakte te bestormen en de Oostenrijkers terug te dringen. De beslissende slag vond plaats bij Esneux nadat de Fransen bij Hony de Ourthe hadden overgestoken. De Franse generaals Marceau en Bonet dreven het leger onder leiding van generaal Latour terug naar Verviers.

## Nasleep

De volgende dag werd ook de Oostenrijkse stelling bij Luik verlaten en begonnen de Fransen met de belegering van Maastricht. Door de nederlaag bij de Ourthe moest het Oostenrijkse leger verder terugtrekken achter de Roer, waar het na de beslissende Tweede Slag bij Aldenhoven op 2 oktober in het najaar van 1794 van de linker Rijnoever werd verdreven.
Voetnoten
* ↑ (fr) Bataille oubliée des livres d'histoire un bicentenaire à Esneux - Le Soir 17 september 1994.
Literatuur
* (en) Archibald Alison (1835) History of Europe from the commencement of the french revolution to the restoration of the Bourbons, p 506
Nederlanden: Marquain · Rijsel (1792) · Jemappes · Namen (1792) · Maastricht (1793) · Breda · Aldenhoven (1793) · Neerwinden · Raimes · Famars · Aarlen · Valencijn · Duinkerke · Hondschote · Menen · Wattignies · Moeskroen · Tourcoing · Doornik · Erquelinnes · Gosselies · Ieper · Hooglede · Fleurus · Boxtel · Sprimont · Maastricht (1794) · 's-Hertogenbosch · Aldenhoven (1794) · Puiflijk · Nijmegen · Luxemburg · Den Helder · Camperduin Rijnfront: Verdun · Thionville · Valmy · Mainz (1792) · Mainz (1793) · Vogezen/Tripstadt · Mainz (1795) · Amberg · Würzburg Italiaans front: Genua · Hyères · Rovereto · Bassano · Montenotte · Dego · Lodi · Arcole · Rivoli Overige fronten (Vendée, Spanje): Fontenay-le-Comte · Toulon · Cholet · Luçon · Truillas · Boulou · San Lorenzo · Santa Cruz · Kaap Sint-Vincent
West-Indië: Guadeloupe · Martinique