OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Joachim du Bellay

Joachim du Bellay (Liré, ca. 1522 – Parijs, 1 januari 1560) was een Franse dichter, criticus en een lid van de dichtersgroep de Pléiade.
Hij was de schrijver van La défense et illustration de la langue française (1549), een manifest voor de Franse taal maar ook voor verrijking door andere talen. De klassieke talen werden weer belangrijk. Du Bellay vond dat de Franse taal alleen niet genoeg was en moest worden aangevuld met, bijvoorbeeld, het Latijn.
Het Frans moest dus verdedigd ("défense") worden, en ook verrijkt ("illustration"):
* qua woordenschat door ontleningen aan het Italiaans, aan verschillende Franse dialecten, aan het Latijn en aan het Grieks;
* qua inhoud door het opnemen van Griekse en Latijnse mythologische elementen;
* qua stijl door literaire genres te ontlenen aan het Latijn en aan de Italiaanse renaissance.
Du Bellay kende een miserabel levenseinde getekend door bottuberculose, chronische meningitis en doofheid. Mee op basis van deze aandoeningen meent men stoffelijke resten die in 2022 werden opgegraven in de Notre-Dame van Parijs aan hem te kunnen toeschrijven. Hij was in elk geval kanunnik van die kerk en is er na zijn dood op circa 37-jarige leeftijd begraven.

## In Nederlandse vertaling

* Frank Valkenier, Veertien sonnetten van Joachim du Bellay (1522-1560), Tilburg, Brandon Pers, 1984, 16 p.

## Voetnoten

* ↑ Grote Sovjetencyclopedie (1969–1978); geraadpleegd op: 25 februari 2017; paragraaf of sectie: Дю Белле Жоашен.
* ↑ Grote Sovjetencyclopedie (1969–1978); geraadpleegd op: 28 september 2015; paragraaf of sectie: Дю Белле Жоашен.
* ↑ Le poète Joachim Du Bellay identifié dans un cercueil retrouvé à Notre-Dame de Paris, lemonde.fr, 17 september 2024
* ↑ Grommen, Stefan, Opwinding na archeologische opgravingen in Notre-Dame van Parijs: is het graf van renaissance-dichter Joachim du Bellay ontdekt?. VRT NWS (22 september 2024).
* Bibsys: 90077184
* Biblioteca Nacional de Chile: 000440742
* Biblioteca Nacional de España: XX1721244
* Bibliothèque nationale de France: cb123220047 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058513616806706
* CiNii: DA01851896
* Gemeinsame Normdatei: 118527649
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2278 5556
* Library of Congress Control Number: n50047295
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000085095
* MusicBrainz: 777c52d9-615b-4d03-893a-a26801918571
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00551903
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn19981000776
* Nationale bibliotheek van Australië: 35046440
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007275931205171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001188677
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000127993
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070354405
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003192431
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: CFIV074850
* LIBRIS: 210860
* SNAC: w6p26zk6
* Système universitaire de documentation: 032130759
* Trove: 811032
* Virtual International Authority File: 39447168
* WorldCat (via VIAF): 39447168
# Johan Schrassert

Johan Schrassert (Arnhem, 14 juli 1687 - Harderwijk, 1 september 1756) was een Nederlandse jurist en schrijver.
Hij was de oudste zoon van Hendrik Schrassert en Johanna Charlotta Schrassert. Zijn huwelijk met zijn nicht Fransina Aleida Focanus bleef kinderloos. Schrassert promoveerde in 1706 in Harderwijk in de rechten, was vervolgens van 1707 tot 1709 advocaat bij het Hof van Gelderland en van 1709 tot 1756 stadssecretaris van Harderwijk.
Schrassert is vooral bekend als schrijver van in totaal zestien boeken, voornamelijk op juridisch gebied. In 1730 verscheen van hem de eerste druk van Hardervicum Antiquum ofte Beschryvinge der Stadt Harderwyck. De tweede druk, aangevuld met een jaartallenlijst met uitvoerige beschrijvingen, verscheen in 1732. In 2004 verscheen van de eerste druk een facsimile-uitgave.

## Externe link

* Profiel bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Biografisch Portaal: 24995394
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: schr045
* Gemeinsame Normdatei: 100265707
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 0451 3074
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068417586
* Virtual International Authority File: 7728549
* WorldCat (via VIAF): 7728549
# Jonas en de walvis ('s-Hertogenbosch)

Jonas en de Walvis is een beeld van Leo Geurtjens uit 1965.
Het beeld is een voorstelling van een verhaal uit het Bijbelboek Jona, waarin de profeet Jonas van God de opdracht krijgt om de mensen in Ninive te waarschuwen dat de stad binnen veertig dagen verwoest zou worden. Jonas weigerde dit en voer met zijn schip de andere kant op. Het schip werd door een storm overvallen en Jonas werd opgeslokt door een walvis. Wanneer Jonas wordt uitgespuwd door de walvis, besluit hij toch naar de stad te gaan om de mensen te waarschuwen.
Het beeld geeft een voorstelling van Jonas die door de walvis uitgespuwd wordt als een nieuw mens. Het staat op de Muntelbrug in 's-Hertogenbosch en is gemaakt van kalksteen, afkomstig uit de Moezel. Het beeld is in opdracht van de gemeente 's-Hertogenbosch gemaakt als symbool voor de zich vernieuwende stad. In 1964 ging immers de binnenstad op de schop. Een gedeelte van de Binnendieze werd gedempt en/of overkluisd.
# Jelly Belly Cycling Team/2008

Deze pagina geeft een overzicht van de wielerploeg Jelly Belly Cycling Team in 2008.

## Renners

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2007 |
| Mead Bryce | 02-09-1980 | Verenigde Staten | Jelly Belly Cycling Team |
| Michael Cody | 15-02-1982 | Verenigde Staten | Jelly Belly Cycling Team |
| Charles Bradley Huff | 05-02-1979 | Verenigde Staten | Team Slipstream |
| Michael Lange | 21-04-1983 | Verenigde Staten | Team Slipstream |
| Jeremy Powers | 29-06-1983 | Verenigde Staten | Jelly Belly Cycling Team |
| Nick Reistad | 20-04-1983 | Verenigde Staten | Jelly Belly Cycling Team |
| Matthew Rice | 29-04-1979 | Australië | Jelly Belly Cycling Team |
| Nicholas Sanderson | 27-05-1984 | Australië | SouthAustralia.com-AIS |
| Scott Tietzel | 28-03-1984 | Verenigde Staten | neoprof |
| Aaron Barry Tuckerman | 07-09-1983 | Nieuw-Zeeland | neoprof |
| Bernard Van Ulden | 11-09-1979 | Verenigde Staten | Navigators Insurance |
| Todd Wells | 25-12-1975 | Verenigde Staten | neoprof |
2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012
# Jerantut (district)

Jerantut is een district in de Maleisische deelstaat Pahang. Het district telt 91.000 inwoners op een oppervlakte van 7600 km².
# Jerash (gouvernement)

Het district Jerash (Arabisch: جرش, Jarash) is een van de twaalf gouvernementen waarin Jordanië is verdeeld. De hoofdstad is Jerash. Het district heeft 153.650 inwoners.
Ajlun · Amman · Akaba · Balka · Irbid · Jerash · Kerak · Ma'an · Madaba · Mafrak · Tafilah · Zarka
# Jos Zoetmulder

Jos Zoetmulder (29 februari 1952) is een voormalig Nederlandse voetballer. Hij stond in het Nederlandse betaalde voetbal onder contract bij SVV.

## Loopbaan

Zoetmulder begon te voetballen bij SVV. Hij had in totaal 204 wedstrijden gespeeld en 11 doelpunten gescoord in zijn voetbalcarrière. Zoetmulder beëindigde zijn voetbalcarrière in 1981.
# Jill Sterkel

Gillian Ann (Jill) Sterkel (Los Angeles, 27 mei 1961) is een Amerikaans zwemster en waterpoloër.

## Biografie

Sterkel won tijdens de Olympische Zomerspelen van 1976 de gouden medaille medaille op de 4x100m vrije slag.
President Jimmy Carter verbood Amerikaanse atleten deel te nemen aan de Olympische_Zomerspelen 1980 in de Sovjet-Unie.
Tijdens de Olympische Zomerspelen van 1984 in haar geboortestad Los Angeles won Sterkel wederom de titel op de 4x100m vrije slag, Sterkel kwam alleen in actie in de series.
Vier jaar later won Sterkel olympisch brons op de 50m vrije slag en de 4x100m vrije slag
Sterkel won op de wereldkampioenschappen twee titels op de 4x100m vrije slag en in 1986 brons met de Amerikaanse waterpoloploeg.

## Internationale toernooien

| Jaar | Olympische Spelen | WK Langebaan | Pan-Ams |
| 1975 | | | 2 100m vrije slag 1 4x100m vrije slag |
| 1976 | 7e 100m vrije slag 9e 200m vrije slag 1 4x100m vrije slag | | |
| 1977 | | | |
| 1978 | | 1 4x100m vrije slag | |
| 1979 | | | 2 100m vrije slag 1 100m vlinderslag 1 4x100m vrije slag 1 4x100m wisselslag |
| 1980 | Amerikaanse boycot | | |
| 1981 | | | |
| 1982 | | 2 100m vrije slag 1 4x100m vrije slag 2 4x100m wisselslag | |
| 1983 | | | |
| 1984 | 1 4x100m vrije slag Sterkel zwom enkel de series | | |
| 1985 | | | |
| 1986 | | 3 waterpoloploeg | |
| 1987 | | | |
| 1988 | 3 50m vrije slag 3 4x100m vrije slag | | |
* (en) Profiel van Jill Sterkel op olympedia.org
* (en) van Jill Sterkel op fina.org
1912: Moore, Fletcher, Speirs, Steer · 1920: Woodbridge, Schroth, Guest, Bleibtrey · 1924: Donnelly, Ederle, Lackie, Wehselau · 1928: Lambert, Osipowich, Saville, Norelius · 1932: Johns, Saville, McKim, Madison · 1936: Selbach, Wagner, den Ouden, Mastenbroek · 1948: Corridon, Kalama, Helser, Curtis · 1952: I. Novák, Temes, É. Novák, Szőke · 1956: Fraser, Leech, Morgan, Crapp · 1960: Spillane, Stobs, Wood, von Saltza · 1964: Stouder, de Varona, Watson, Ellis · 1968: Barkman, Gustavson, Pedersen, Henne · 1972: Babashoff, Barkman, Kemp, Neilson · 1976: Peyton, Sterkel, Babashoff, Boglioli · 1980: Krause, Metschuck, Diers, Hülsenbeck · 1984: Johnson, Steinseifer, Torres, Hogshead · 1988: Otto, Meißner, Hunger, Stellmach · 1992: Haislett, Martino, Thompson, Torres · 1996: Martino, Van Dyken, Fox, Thompson · 2000: Van Dyken, Shealy, Thompson, Torres · 2004: Mills, Lenton, Thomas, Henry · 2008: Dekker, Kromowidjojo, Heemskerk, Veldhuis · 2012: Coutts, C. Campbell, Elmslie, Schlanger · 2016: McKeon, Elmslie, B. Campbell, C. Campbell · 2020: B. Campbell, Harris, McKeon, C. Campbell · 2024: O'Callaghan, Jack, McKeon, Harris
# Jill Shaw

Jill Shaw, artiestennaam van Jill Van Vooren (26 april 1995), is een Vlaamse singer-songwriter. Ze werd bekend als deel van het duo Jill & Lauren, dat België vertegenwoordigde op het Junior Eurovisiesongfestival 2010 met het lied Get up!.
Na de deelname aan het festival ging ze solo. Haar eerste single, Summer Sucks, werd in 2012 een zomerhit in Vlaanderen, waarmee ze acht weken de Ultratop haalde. Daarna bracht ze nog (zelfgeschreven) muziek uit, maar geen enkele single haalde nog de hitlijsten.
Van Vooren studeerde in 2013 af aan de kunsthumaniora en volgde daarna een hogere opleiding muziek.
Van Vooren begon ook een eigen modemerk, Shaw geheten.
In 2021 was ze te zien als kandidaat in The Voice van Vlaanderen, waar ze gecoacht werd door Koen Wauters. Ze haalde het tot de eerste liveshow.

## Discografie

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken |
| Summer Sucks | 2012 | 28-07-2012 | 23 | 8 |
| Paint The Town Red | 2012 | 03-11-2012 | tip 30 | |
| All For You | 2013 | 16-03-2013 | tip 24 | |

## Bron

* Jill Van Vooren. Ultratop. Gearchiveerd op 17 augustus 2023. Geraadpleegd op 16 december 2020.

## Verwijzingen

* ↑ Jill Shaw. Showbizzsite. Gearchiveerd op 17 augustus 2023. Geraadpleegd op 16 december 2020.
* ↑ Jill Shaw met diploma op Factor J. Het Belang van Limburg Mobile (13 juli 2013). Geraadpleegd op 17 december 2020.
* ↑ Review Jill Shaw Arenbergschouwburg Antwerpen dinsdag 28 januari 2014. Concertnews.be (29 januari 2014). Geraadpleegd op 17 december 2020.
* ↑ Shaw zet eerste stap in retail met pop-up. FashionUnited (19 september 2018). Geraadpleegd op 16 december 2020.
* ↑ Junior-Eurosongwinnares Jill (25) waagt haar kans in The Voice Van Vlaanderen: “Je moet voor je passie blijven gaan”. Het Laatste Nieuws (5 maart 2021). Gearchiveerd op 28 april 2021. Geraadpleegd op 28 april 2021.
# Josef Frank (Tsjecho-Slowaaks politicus)

Josef Frank (Plumlov (Moravië), 15 februari 1909 - Praag, 3 december 1952) was een Tsjecho-Slowaaks communistisch politicus en vakbondsleider.

## Biografie

Frank sloot zich in 1926 aan bij de Communistische Partij van Tsjechoslowakije (KSČ). In 1939 werd hij door de Gestapo opgepakt en naar het concentratiekamp Buchenwald gebracht, waar hij tot 1945 verbleef. Na zijn bevrijding werd hij lid van het Centraal Comité en het Politbureau van de communistische partij. In 1948 werd hij verkozen tot vice-secretaris-generaal van het Centraal Comité. Drie jaar later werd hij gearresteerd, aangeklaagd en uit de partij verbannen. Na een showproces, dat zich met name richtte op de voormalige secretaris-generaal van de partij Rudolf Slánský, werd hij wegens vermeende banden met de SS veroordeeld tot de doodstraf. Op 3 december 1952 werd Frank in Praag opgehangen.
Op 29 april 1968 werd Frank postuum onderscheiden met een Gouden Ster van een Held van de CSSR.
In 1976 ging het door Howard Brenton geschreven politieke toneelstuk Weapons of Happiness in première, met Frank als centrale figuur.

### Bronvermelding

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Josef Frank (KSČ) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.

### Referenties

* ↑ vyznamenani.net. Hero of Czechoslovak Socialist Republic. Geraadpleegd op 15 juli 2010. Gearchiveerd op 15 september 2011.
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jk01031733
* Virtual International Authority File: 83711396
* WorldCat (via VIAF): 83711396
# Joseph Bergaigne

Joseph Bergaigne (Antwerpen 1 mei 1588 - 22 november 1647) was bisschop van 's-Hertogenbosch (1641-1647) en aartsbisschop van Kamerijk (1645-1647).
Joseph Bergaigne was de zoon van een jurist, Bernardijn Bergaigne die zelf de zoon was van de gekende Leuvense drukker Anthonio Maria Bergaigne (afkomstig uit Asti, Piëmont), ook aandeelhouder in de leentafel van Leuven. Zijn moeder was Dymphna van Bouwhuyzen (geb. omstreeks 1550), waarschijnlijk afkomstig van Tholen in Zeeland.
Als gevolmachtigd minister van de koning van Spanje speelde hij een aanzienlijke rol bij de lange onderhandelingen van de Vrede van Münster die in 1648 tot stand kwam. Om zijn autoriteit hierbij te verhogen werd hij benoemd tot bisschop van 's-Hertogenbosch. Ondanks zijn benoeming kon hij zijn bisdom niet betreden, want 's-Hertogenbosch was - evenals Staats-Brabant - in handen gevallen van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden, de Staten-Generaal hadden trouwens alle bezittingen van het bisdom in beslag genomen.
Ook in Kamerijk heeft hij niet gefunctioneerd, hij overleed immers voordat hij zijn functie daar ging bekleden.

## Literatuur

* Jan Caluwaerts, De familie Bergaigne: Italiaanse handelaars in Brabant, in: Vlaamse Stam, 2008.
* Wouter Loeff, 'Joseph Bergaigne diplomaat en bisschop zonder zetel', Brabants Erfgoed, 2018.
* Biografisch Portaal: 00162260
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: berg143
* Gemeinsame Normdatei: 122962060
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6138 239X
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000003403752
* Système universitaire de documentation: 128011769
* Virtual International Authority File: 62443333
* WorldCat (via VIAF): 62443333
# Joseph Ryelandtzaal

De Joseph Ryelandtzaal is een gebouw aan het Achiel Van Ackerplein in de Belgische stad Brugge.

## Geschiedenis

Het was de kerk van het voormalig Theresianenklooster. In 1783 werd het klooster op bevel van keizer Jozef II opgeheven. Het werd overgenomen door zusters apostolinnen, die in 1803 door de Fransen werd afgeschaft. Het oude klooster werd militair hospitaal en de kerk een oogkliniek. Vanaf 1820 werd de kerk ter beschikking gesteld van de protestantse en van de anglicaanse eredienst. De anglicanen gaven er de naam Saint Mary's Church aan en hielden deze als hun parochiekerk in gebruik tot aan hun verhuis naar het Keersken in 1985.
De kerk werd rond 1985 gerestaureerd tot concertzaal en genoemd naar de Brugse componist Joseph Ryelandt. Een nieuw orgel werd geplaatst. De zaal werd een bijhuis van het Brugs Muziekconservatorium, voor orgellessen en allerhande uitvoeringen. Het werd ook gebruikt door verschillende koor- en muziekverenigingen. Ook werden af en toe burgerlijke uitvaartceremonies gehouden (o.m. Mark Braet en Rik Bevernage).
In 2018 had het stadsbestuur het voornemen de Ryelandtzaal te verkopen aan een projectontwikkelaar die vooruitzichten had met het achtergelegen Theresianenklooster. Toen dit bekend werd, kwam hiertegen vanuit verschillende hoeken protest en het stadsbestuur borg dit voornemen op.
# Johnny Dumfries

John Colum Crichton-Stuart, markies van Bute (Rothesay, Bute, 26 april 1958 – 22 maart 2021), beter bekend als Johnny Dumfries, was een autocoureur uit het Verenigd Koninkrijk en afkomstig uit een rijke familie van Schotse adel. Op 22 maart 2021 maakte zijn familie bekend dat Dumfries na een kort ziekbed op 62-jarige leeftijd is overleden.

## Carrière

In 1984 won Dumfries het Britse Formule 3-kampioenschap en werd tweede in het Europees kampioenschap achter Ivan Capelli. Dit leverde hem een testcontract op bij Ferrari, daarnaast reed hij in 1985 in de Formule 3000 voor Onyx. In 1986 werd hij tweede coureur bij Lotus in de Formule 1 achter Ayrton Senna, die eerder Derek Warwick als teamgenoot geweigerd zou hebben en het liefst landgenoot Mauricio Gugelmin naast zich had gehad. Hoofdsponsor JPS wilde echter een Brit en zo kreeg Dumfries het zitje.
Hoewel Dumfries drie punten scoorde, werd hij volledig weggereden door Senna, die meestreed om de titel. Een vijfde plaats bij de Grand Prix van Hongarije was het beste resultaat. Aan het eind van het seizoen vertrok JPS en kon Dumfries ook gaan. Hij vervolgde zijn carrière in de Sportscars en won in 1988 met Jan Lammers en Andy Wallace de 24 uur van Le Mans in een Jaguar. Na twee jaar bij Toyota beëindigde hij zijn autosportloopbaan in 1990.
In 1993 werd Dumfries markies van Bute. Zijn vermogen werd in 2004 geschat op 337 miljoen pond.
* ↑ (en) Obituary: Johnny Dumfries, 1958-2021. www.motorsport.com (22 maart 2021).
* ↑ Le Mans winnaar en oud F1-coureur Johnny Dumfries overleden. Grand Prix Radio (23 maart 2021). Gearchiveerd op 17 oktober 2021.
# Johnny Dorelli

Johnny Dorelli, pseudoniem van Giorgio Guidi (Meda, 20 februari 1937) is een Italiaanse zanger en acteur.
In 1958 en 1959 won hij in koppel met Domenico Modugno het San Remo Festival met respectievelijk Nel blu di pinto di blu (Volare) en Piove (Ciao, ciao bambina). In die tijd was het festival nog de preselectie voor het Eurovisiesongfestival maar Modugno kreeg twee keer de voorkeur boven Dorelli. Tot 1969 deed Johnny Dorelli nog een aantal keren mee aan het Sanremosongfestival. Zijn grootste hit is L'Immensità uit 1967, waarvan hij meer verkocht dan de componist Don Backy zelf. Ook van zijn versie van Love in Portofino verkocht Dorelli de meeste platen.
Andere opmerkelijke nummers zijn onder andere Lettera a Pinocchio (1960) en Solo Più Che Mai (cover van Sinatra's Strangers In The Night) (1966).
In 2007 maakte de crooner na 38 jaar zijn rentree op het podium van Sanremo met het jazzy liedje Meglio così (gecomponeerd, gearrangeerd en gedirigeerd door de in 1924 geboren Gianni Ferrio).
# Journal of Management Information Systems

Journal of Management Information Systems (ook JMIS) is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de informatiesystemen. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Manag. Inform. Syst. Het wordt uitgegeven door M.E. Sharpe, Inc., en verschijnt 4 keer per jaar.
* Journal of Management Information Systems op NCBI
* Journal of Management Information Systems op Genamics JournalSeek
# Jonathan Cartland

Jonathan Cartland is een westernstripreeks, getekend door Michel Blanc-Dumont en geschreven door Laurence Harlé. Van 1977 tot 1989 verscheen de strip in het Franse striptijdschrift Pilote. De reeks bestaat uit 10 delen, waarvan het eerste deel verscheen in 1976 en het laatste deel in 1995. De reeks werd uitgebracht bij Dargaud, ook verschenen er enkele luxe uitgaven bij Sherpa.

## Onconventionele western

Jonathan Cartland is een onconventionele westernstrip. Anders dan gebruikelijk in westerns, gaan de verhalen over indianenopstanden en de bewustwording van de indiaanse identiteit. De strip is vooral geïnspireerd op jaren zeventig films als Little Big Man en Jeremiah Johnson.

## Verhaal

De reeks is vernoemd naar de hoofdpersoon, pelsjager Jonathan Cartland, die zich de levenswijze van de Indianen eigen heeft gemaakt. Cartland is een indianenvriend die het opneemt voor de roodhuiden. Hij wordt geregeld ingehuurd als verkenner op verschillende expedities. Zijn leven wordt gekenmerkt door ups en downs. Hij verliest zijn Indiaanse vrouw door moord en vindt zijn zoon, waarvan hij dacht dat deze verloren was, terug.
De verhalen spelen zich af rond 1880.

## Albums

| Nummer | Titel | Verschenen | Uitgeverij |
| 1 | Het laatste konvooi naar Oregon | 1977 | Dargaud |
| 2 | De geest van Wah-Kee | 1977 | Dargaud |
| 3 | De schat van de spinne-vrouw | 1978 | Dargaud |
| 4 | De indianenvriend"" | 1979 | Dargaud |
| 5 | De rivier van de wind | 1980 | Dargaud |
| 6 | De vloek van het water | 1982 | Dargaud |
| 7 | Silver Canyon | 1983 | Dargaud |
| 8 | De schaduw van het leven | 1987 | Dargaud |
| 9 | Lichtkind | 1989 | Dargaud |
| 10 | Het schuilhol van de duivel | 1995 | Dargaud |
* ↑ stripinfo.be. Gearchiveerd op 27 augustus 2023.
* ↑ Gilles Ratier, Michel Blanc-Dumont, Als tekenen corvee wordt, ga ik wat anders doen, Stripschrift 277, pag. 4, januari 1995
# Jonathan Chase

Jonathan Chase (Boca Raton (Florida), 26 oktober 1979) is een Amerikaans acteur die begonnen is in de tv serie One on One met hoofdrolspeelster Kyla Pratt.
Chase is afgestudeerd aan de Universiteit van Florida. Chase heeft ook in verschillende films gespeeld zoals "7eventy 5ive", "Another Gay Movie" en "Gingerdead Man", met daarin Gary Busey.

## Trivia

* Jonathan is bevriend met de Amerikaanse R&B-zanger/acteur Eric West.
* Library of Congress Control Number: no2008096001
* Virtual International Authority File: 78593577
* WorldCat (via VIAF): 78593577