OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Marathon van Athene 2014

De marathon van Athene 2014 werd gelopen op zondag 9 november 2014.
De wedstrijd werd bij de mannen gewonnen door de Keniaan Felix Kipchirchir Kandie in 2:10.37. Hij verbeterde hiermee het parcoursrecord dat met 2:10.55 in handen was van Stefano Baldini, die deze tijd had gelopen tijdens de Olympische Spelen van 2004. Bij de vrouwen was zijn landgenote Naomi Maiyo het snelste. Zij won de wedstrijd in 2:41.06 en had bij de finish 23 seconden voorsprong op haar als tweede finishende landgenote Joan Rotich.
Naast de hele marathon kende het evenement ook lopen over 10 km en 5 km.

## Wedstrijd
### Mannen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Felix Kipchirchir Kandie | KEN | 2:10.37 |
| 2 | Raymond Kimutai Bett | KEN | 2:12.34 |
| 3 | Josphat Kiptanui | KEN | 2:15.38 |
| 4 | Julius Kiplagat Korir | KEN | 2:15.51 |
| 5 | Amare Eneayehu | ETH | 2:16.31 |
| 6 | Belete Mekonen | ETH | 2:19.46 |
| 7 | Urga Ararisa | ETH | 2:20.21 |
| 8 | Sho Matsumoto | JPN | 2:20.53 |
| 9 | Robert Mwangi | KEN | 2:21.18 |
| 10 | Christoforos Merousis | GRE | 2:25.15 |

### Vrouwen

| rang | naam | land | tijd |
| 1 | Naomi Maiyo | KEN | 2:41.06 |
| 2 | Joan Rotich | KEN | 2:41.29 |
| 3 | Lina Chirchir | KEN | 2:42.41 |
| 4 | Kidist Fiseha | ETH | 2:43.46 |
| 5 | Yumiko Kinoshita | JPN | 2:44.18 |
| 6 | Sofia Riga | GRE | 2:45.38 |
| 7 | Magda Gazea | GRE | 2:46.39 |
| 8 | Ourania Rempouli | GRE | 2:51.23 |
| 9 | Minori Hayakari | JPN | 2:53.43 |
| 10 | Kamila Shamsutdinova | RUS | 2:56.05 |
* (en) Info op aimsworldrunning.org
1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019
# Sint-Maartenskerk (Boeschepe)

De Sint-Maartenskerk (Frans: Église Saint-Martin) is de parochiekerk van de gemeente Boeschepe in het Franse Noorderdepartement.

## Geschiedenis

De kerk werd gebouwd in de 16e eeuw.
In 1906 viel in de kerk nog een dode, toen de bevolking zich verzette tegen de inventarisatie van de kerkgoederen in het kader van de invoering van de wet scheiding van kerk en staat.
In 1918 werd de kerk beschadigd door oorlogsgeweld, waarna herstel volgde.

## Gebouw

Het is een 16e-eeuwse, driebeukige hallenkerk met een voorgebouwde westtoren. Het hoofdkoor is driezijdig afgesloten en de zijkoren hebben een vlakke afsluiting. Er zijn twee sacristieën: een van 1777 en een van 1841. In de muren kan nog ijzerzandsteen worden aangetroffen.

## Interieur

De kerk bezit een gotisch doopvont uit zandsteen (15e of 16e eeuw), een grafsteen van Lieven van derCruyce († 1548), de eerste pastoor van de parochie en bekend als dichter en pedagoog. Ook is er een preekstoel in renaissancestijl, zijn er 17e en 18e-eeuwse altaren en is er een communiebank.
# Siegerswoude (Tietjerksteradeel)

Siegerswoude (Fries: Sigerswâld, [sigəz’vɔ:t]) is een buurtschap in de gemeente Tietjerksteradeel, in de Nederlandse provincie Friesland.
Het ligt aan de zuidzijde van de N31 en ten zuiden van Garijp, waaronder het formeel ook valt.

## Geschiedenis

De buurtschap is gelegen op een plek waar van oorsprong een dorp was gelegen. In 1315 werd die voor eerst vermeld als Sigerswalde. Dit dorp was een kerkdorp, maar in de loop van de 15e eeuw was het dorp aan het leeglopen. In de tweede helft van die eeuw is er nog nauwelijks bewoning. De vervallen kerk werd tussen 1482 en 1484 verbouwd tot een klooster, opgezet door vijf zusters uit het West-Friese Hoorn.
Het klooster deed dienst tot 1580, toen Roomse kerken verboden werden. Ook de kloosters werden gesloten. Het klooster in Siegerswoude werd in opdracht van de overheid in 1581 afgebrand. De omgeving bleef wel (licht) bewoond en in 1664 werd de buurtschap vermeld als Sigerswolde, in het Fries vermeld als Sijgerswaalde. Om onderscheid te maken tussen het dorp/kloosterperiode met de buurtschap werd in de 19e en begin 20ste eeuw ook wel Siegerklooster gebruikt als duiding voor wat verdwenen was.
In de tweede helft van de 20ste eeuw werd dan weer voor de buurtschap een tijdje de benaming Kloosterburen gebruikt als de duiding. De buurtschap heeft door haar verleden een relatief groot buitengebied. In meerdere fases is daarin de weg Sigerswâld verlengd. De weg loopt door tot en met de buurtschap Opperburen. Het deel van die weg dat onder de gemeente Smallingerland valt, behoort (van oorsprong) niet tot het buitengebied van de buurtschap. De grens daarvan ligt bij de Zustervaart.

## Boerderij

In de buurtschap bevindt zich een rijksmonumentale boerderij.
* Friese plaatsnamen: alle steden, dorpen en gehuchten
* Geschiedenis van het Klooster op garyp.nl
Steden, dorpen en gehuchten: Bartlehiem (deels) · Bergum · Eastermar · Eernewoude · Eestrum · Garijp · Giekerk · Hardegarijp · Molenend · Noordbergum · Oenkerk · Oudkerk · Rijperkerk · Suameer · Suawoude · Tietjerk · Veenwoudsterwal (deels) · Wijns Buurtschappen: De Joere · Giekerkerhoek · Hoogzand · Iniaheide · Kleinegeest · Kuikhorne (deels) · Noordermeer · Quatrebras · Schuilenburg · Siegerswoude · Sumarreheide (Suameerderheide) · Tergracht (deels) · Witveen · Zevenhuizen · Zwartewegsend Friesland: Steden en dorpen Nederland: Provincies · Gemeenten
# Rhopalomenia aglaopheniae

Rhopalomenia aglaopheniae is een Solenogastressoort uit de familie van de Rhopalomeniidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1887 voor het eerst geldig gepubliceerd door Kowalewsky & Marion.

## Beschrijving

Dit is een wormachtig weekdier uit de klasse Solenogasters. Deze soort wordt normaal gesproken opgerold gevonden rond de hoofdstam van de hydroïdpoliep Lytocarpia myriophyllum, die zelf beperkt is tot dieper water, lager dan 25 meter op beschutte maar door het getij overspoelde plaatsen.

## Verspreiding

Rhopalomenia aglaopheniae komt voor in de Noord-Atlantische Oceaan.
* ↑ Garcia-Alvarez, O.; Gofas, S. (2012). Rhopalomenia aglaopheniae. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Kowalevsky, A.; Marion, A. (1887). Contributions à l'histoire des Solénogastres ou Aplacophores. Annales du Musée d'Histoire Naturelle de Marseille, Zoologie. 3 (1): 1-77
# Chrysopa (Euryloba) zhangi

Chrysopa (Euryloba) zhangi is een insect uit de familie gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in China.
# Hemimyzon songamensis

Hemimyzon songamensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de steenkruipers (Balitoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Nguyen.
* ↑ (en) Hemimyzon songamensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Hemimyzon songamensis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Otto van Riemsdijk

Otto van Riemsdijk (Stad Hardenberg, 16 september 1835 - Gramsbergen, 9 juli 1898) was burgemeester van de Overijsselse plaats Gramsbergen.

## Leven en werk

Van Riemsdijk werd in 1835 in Stad Hardenberg geboren als enig kind van Cornelis Johannes van Riemsdijk en zijn eerste echtgenote Ottonia Hoenderken. Zijn vader was van 1860-1874 burgemeester van Stad Hardenberg. Net als zijn vader koos ook hij voor een loopbaan als burgemeester. Midden 1863 werd Van Riemsdijk benoemd tot burgemeester van Nieuweschans en een jaar later, op 5 juli 1864, werd hij benoemd tot burgemeester van Gramsbergen. Per 17 juli 1864 werd hij tevens benoemd tot gemeentesecretaris.
Van Riemsdijk trouwde op 1 oktober 1867 te Gramsbergen met de 21-jarige Sophia Johanna Hoogklimmer uit Laar, dochter van de predikant Hendrik Martin Hoogklimmer. Hij overleed kort na zijn vervroegde pensionering in 1898 op 62-jarige leeftijd in zijn woonplaats Gramsbergen. In datzelfde jaar werd hij opgevolgd door zijn zoon Cornelis Johannes.
* Gemeente Hardenberg: Burgemeester O. van Riemsdijk
# Matteo Sciambra

Matteo Sciambra (Contessa Entellina, 30 januari 1914 – Parabiago, 30 juli 1967) was een priester van de Italo-Albanese-Katholieke Kerk, meer bepaald van het bisdom of Eparchie Piana degli Albanesi. Hij publiceerde essays over en voor de christelijke gemeenschap der Arbëreshë op Sicilië. Tevens bestudeerde hij hun liturgische gezangen, hun taal en Byzantijnse ritus.
Zijn naam in het Albanees was Mateu Shembra.

## Levensloop

Sciambra groeide op in de gemeenschap van de Arbëreshë op Sicilië, in het koninkrijk Italië. Hij studeerde op het Italiaanse vasteland, namelijk aan het lyceum van Grottaferrata in Lazio en nadien in Rome aan het pauselijke Grieks College Santo Atanasio. Hij studeerde filosofie en theologie. Hij werd tot priester van de eparchie Piana degli Albanese gewijd op 16 januari 1938.
Nadien bleef hij verbonden aan de parochie San Nicolò dei Greci in Palermo, in het Albanees genoemd Klisha e Shën Kollit së Arbëreshëvet. Deze kerk wordt ook de Martorana genoemd.
Aan de universiteit van Palermo promoveerde Sciambra tot doctor in de letteren (1952). Hij bleef aan de universiteit verbonden als lector van de Albanese Taal en Cultuur. Hij bestudeerde zowel de moderne als de middeleeuwse Albanese taal, als het Oudgrieks. In 1967, het jaar van zijn overlijden, werd hij benoemd tot vrij docent Albanees.
Onder zijn bekendste publicaties is er zijn studie over Paolo Maria Parrino, een Arbëreshë schrijver, en de Dottrina Cristiana albanese (Italiaans) of Doktrina e krishterë shqiptare (Albanees).
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Matteo Sciambra op de Italiaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Queen: The Singles Collection Volume 3

Queen: The Singles Collection Volume 3 is een compilatiealbum van de Britse rockband Queen, uitgebracht in 2010. Hierop staat de derde serie van 13 singles die zijn uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk.

## Nummers

Disc 1
* "It's a Hard Life"
* "Is This The World We Created...?"
Disc 2
* "Hammer To Fall"
* "Tear It Up"
Disc 3
* "Thank God It's Christmas"
* "Man on the Prowl"
* "Keep Passing the Open Windows"
Disc 4
* "One Vision" (Singleversie)
* "Blurred Vision"
Disc 5
* "A Kind of Magic"
* "A Dozen Red Roses For My Darling"
Disc 6
* "Friends Will Be Friends"
* "Princes of the Universe"
Disc 7
* "Pain Is So Close to Pleasure" (Singleremix)
* "Don't Lose Your Head"
Disc 8
* "Who Wants to Live Forever" (Singleversie)
* "Forever" (Instrumentaal)
Disc 9
* "One Year of Love"
* "Gimme the Prize (Kurgan's Theme)"
Disc 10
* "I Want It All" (Singleversie)
* "Hang On in There"
Disc 11
* "Breakthru"
* "Stealin'"
Disc 12
* "The Invisible Man"
* "Hijack My Heart"
Disc 13
* "Scandal"
* "My Life Has Been Saved"
# Bezetha

Bezetha of de (historische) Nieuwe stad is het historische noordelijke stadsdeel van de Oude Stad van Jeruzalem. Gedeeltelijk is ze gelegen binnen de huidige 16e-eeuwse Intra muros van de stad, die in de zestiende eeuw werd aangelegd door de Ottomaanse sultan Süleyman de prachtlievende en anderzijds buiten de historische ommuring. Het Nieuwe stadhuis van Jeruzalem in het huidige historische West-Jeruzalem zou er qua locatie bijvoorbeeld, indien ze nog zou bestaan ook in hebben gelegen. Net als het Tuingraf, het Russisch erf en waarschijnlijk ook het Rockefeller Archeologisch Museum. Bij het Russisch erf en bij de aanleg van de Sneltram van Jeruzalem zijn er bij een Archeologische opgraving muurresten van de Derde muur van Jeruzalem gevonden.. Deze muur omringde de Nieuwe stad. De naam Bezetha verwijst naar de gelijknamige berg die in deze wijk gelegen was. Met de wijk werd begonnen vanaf de jaren 40 van de eerste eeuw, de ommuring was echter pas in de jaren 60 daarvan voltooid. Koning Herodes Agrippa I begon ermee, zijn zoon Koning Herodes Agrippa II voltooide waarmee zijn vader begonnen was.

## Ligging

Aan de zuidelijke kant werd deze wijk begrenst door de noordzijde van de Via Dolorosa en maakte de huidige Damascuspoort er deel vanuit. Het fort Antonia lag er dus net buiten. De Vijvers van Bethesda en de huidige Heroduspoort waren er wel in gelegen, net als de historische Schapenmarkt (rondom de huidige Leeuwenpoort, ook wel Schapenpoort of Sint-Stephanuspoort genoemd) en Houtmarkt. Het zuidelijke gedeelte van de historische Nieuwe stad maakt tegenwoordig onderdeel uit van de Islamitische wijk. De wijk ten noorden van de huidige Oude stad die deel uit maakte van Bezetha en gelegen is in het historische Oost-Jeruzalem, wordt in het Arabisch: Bab al-Zahara genoemd. Deze naam verwijst naar de huidige Heroduspoort. Aan de zuidoostkant werd de wijk begrenst door de Kidronvallei. In het midden rondom een aantal marktpleinen werd ze door de Tweede muur van Jeruzalem begrenst. Aan de westkant lag ze gedeeltelijk in de Christelijke wijk en gedeeltelijk in de huidige Nieuwe stad van Jeruzalem, buiten de ommuurde stad. In het noorden is de grens nog niet helemaal duidelijk, omdat er maar gedeeltelijk archeologische opgravingen in dit gebied zijn verricht en het een drukke bevolkingsdichtheid heeft.
# Zonites messenicus

Zonites messenicus is een slakkensoort uit de familie van de Zonitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Zilch.
# Rinus Formannoy

Marinus Everardus (Riny of Rinus) Formannoy (Tilburg, 24 november 1926 – aldaar, 8 mei 2008) was een Nederlands profvoetballer. De rechtermiddenvelder speelde 224 wedstrijden voor Willem II (1949-1959), waarmee hij zowel in 1951/52 als 1954/55 landskampioen werd.
Formannoy verkoos na zijn periode bij Willem II een studie aan de MTS in 's-Hertogenbosch boven het voetballen. De opkomst van een betaalsysteem in het voetbal, waarbij de één meer kreeg dan de ander vond hij maar niks, omdat hij het saamhorigheid en vriendschap in de weg vond staan. Later werd Formannoy ondercommandant bij de Tilburgse brandweer. Hij overleed op 81-jarige leeftijd in verzorgingshuis 't Laar in Tilburg.

## Verlate schaal

Van de achttien spelers uit het kampioensjaar '54/'55 (het eerste jaar van het betaald voetbal in Nederland) waren op dinsdag 24 januari 2006 twaalf mannen nog in leven, waaronder Formannoy. Op die dag kregen zij van Henk Kesler en Jeu Sprengers namens de KNVB alsnog een kampioenschaal uitgereikt. In 1955 was het bij een oorkonde en een kleine beker ter herinnering gebleven.
# Chrysopa acuta

Chrysopa acuta is een insect uit de familie gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort. De soort komt voor in Brazilië.
# Hemine

Hemine is een ijzerbevattend porfyrine. Het wordt uit hemoglobine gewonnen en fungeert als enzymremmer bij de behandeling van porfyrie, een zeldzame erfelijke bloedziekte die de spijsvertering, het zenuwstelsel en de bloedsomloop aantast.
Minder dan 2% van de rode bloedcellen bevat hemine.
* ↑ IUPACnaam: IJzer(III) [18-(2-carboxyethyl)-8,13-bis(ethenyl)-3,7,12,17-tetramethylporfyrin-21,24-diid-2-yl]propanoaate]
* ↑ Smiles: C1=C(C2=CC3=C(C(=C([N-]3)C=C4C(=C(C(=N4)C=C5C(=C(C(=N5)C=C1[N-]2)C)C=C)C)C=C)C)CCC(=O)O)CCC(=O)O.[Cl-].[Fe+3]
# Paecilaema argentinoi

Paecilaema argentinoi is een hooiwagen uit de familie Cosmetidae.
# Queen (doorverwijspagina)

Queen kan verwijzen naar:
* Queen, een Engelse rockgroep
* Queen (album), een muziekalbum uit 1973 van de gelijknamige rockgroep
* Queen (Nicki Minaj), een muziekalbum uit 2018 van Nicki Minaj
* Queen (parel), een onregelmatig gevormde barokke zoetwaterparel
* Queen Latifah (1970), een Amerikaanse rapper, zangeres en actrice.
* Ellery Queen, zowel het pseudoniem van een Amerikaans schrijversduo Frederic Dannay en Manfred B. Lee als de naam van de speurder die de hoofdrol speelt in de boeken van dit schrijversduo.
* De koningin van het Verenigd Koninkrijk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Queen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Great Blasket Island

Great Blasket Island (Iers: An Blascaod Mór) is het grootste eiland van de Blasket-eilanden, gelegen in County Kerry (Ierland). Tot 1954 werd het eiland bewoond door een kleine gemeenschap.

## Geografie en geschiedenis

Het eiland is 455 hectare groot en heeft een lengte van ongeveer 6 kilometer. Het ligt ongeveer twee km. van het vasteland. De dichtstbijgelegen stad is Dunquin van waaruit het eiland in de zomermaanden met een veerdienst bereikt kan worden. Het hoogste punt van het eiland is An Cró Mór (346 m).
Eeuwenlang waren de eilanden bewoond. In de laatste eeuwen was er een gemeenschap van ongeveer 100-200 personen. Deze eilanders leefden van wat het eiland bood: vis, grijze zeehonden, konijnen en men gebruikte turf als brandstof. Ook was er op beperkte schaal landbouw: er werd vee gehouden en onder meer aardappels verbouwd. De levensomstandigheden waren echter zwaar. In 1947 was de situatie zo slecht (er was nauwelijks voedsel meer) dat per telegram om voedselhulp werd gevraagd.
Omdat er geen dokter op het eiland was en er veel mensen emigreerden - juist de jonge, sterke mannen - raakte de gemeenschap steeds meer in verval en werd in 1953 besloten dat de overgebleven eilanders werden geëvacueerd. De directe aanleiding was de dood van een van de bewoners, Seánín Ó Cearnaigh, als gevolg van het gebrek aan tijdige medische zorg. Na het vertrek van de laatste bewoners veranderden vrijwel alle huizen in ruïnes.

## Ontwikkelingen na 2000

De staat bleek na verschillende rechtszaken over schadeloosstelling aan grondeigenaren omstreeks 2000 gerechtigd het beheer te voeren over het eiland. In 2009 werd de staat de belangrijkste eigenaar van het eiland die het zo veel mogelijk als nationaal park beheert. Sommige huizen werden gerestaureerd en het toerisme gestimuleerd. In de zomermaanden kan accommodatie op het eiland gehuurd worden en is er een veerdienst. Het Office of Public Works organiseert excursies op het eiland en bij verschillende commerciële partijen kunnen boottochten naar het eiland geboekt worden.

## Literatuur en informatie

Betrekkelijk veel eilanders hebben over hun eiland geschreven. Ook bekende auteurs bezochten het eiland en schreven erover. Veel van deze literatuur is gebaseerd op opgetekende verhalen in het Iers, dat tot het eind de voertaal was op het eiland.
In Dunquin is een bezoekerscentrum gevestigd waar veel informatie over het eiland, de andere Blasket-eilanden en de bekendste auteurs is te vinden.

## Bron

* informatiecentrum Blasket
# Serixia vateriae

Serixia vateriae is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Gardner.
# Rinus Gosens

Rinus Gosens (Schiedam, 1 januari 1920 – Eindhoven, 22 mei 2008) was een Nederlands voetballer en voetbaltrainer.
Gosens werd als voetballer in 1949 kampioen met SVV, door Heerenveen - met Abe Lenstra in de gelederen - te verslaan met 3-1. Het beslissende duel in De Kuip werd bezocht door 69.300 toeschouwers, nog altijd een record in dit in 1937 gebouwde stadion.
Na zijn loopbaan als speler werd Gosens voetbaltrainer. Hij miste met Fortuna Vlaardingen in 1962 op een doelpunt na de eredivisie, maar in 1969 lukte het hem met SVV wel om te promoveren als kampioen van de eerste divisie. Rinus Gosens degradeerde het seizoen erop weer met SVV. Bekende spelers in dit jaar waren onder meer Leen Warnaar, Wout van Meeteren en Aad Koudijzer.
Tussen 1970 en 1972 was hij actief bij Heracles in Almelo, waarna hij in 1972 weer terugkeerde bij SVV. In 1973 werd FC Eindhoven zijn volgende club, waarmee hij in 1975 via de nacompetitie de eredivisie wist te bereiken. Tot 1979 bleef Gosens in Eindhoven, waarna FC Den Bosch zijn laatste club als hoofdtrainer werd in het betaalde voetbal. Een conflict met manager Ad Zonderland van deze club, betekende het voortijdige einde van Gosens' trainersloopbaan. PSV nam hem vervolgens op in de scoutingsstaf.
In 2005 werd Gosens nog geïnterviewd door journalist Piet Ocks van het inmiddels ter ziele gegane voetbalmagazine Nummer 14.
# Claude Van Marcke

Claude Van Marcke (Kortrijk, 16 juli 1969 – Aalst, 20 september 2017) was een Belgisch Open vld-politicus en bij zijn overlijden burgemeester van de West-Vlaamse gemeente Anzegem.
Van Marcke leidde – sinds 1993 – beroepshalve een advocatenbureau en was verbonden aan de Balie van Kortrijk. Hij trad toe tot de gemeenteraad van Anzegem in 1995 en was er schepen van 2001 tot 2012. Als liberaal kwam hij bij de verkiezingen van 2012 op met de lijst Samen Eén. Nadien vormde hij een coalitie met de kartellijst CD&V-Groen-OK en de N-VA en werd hij burgemeester.
Op regionaal vlak was hij provincieraadslid van de provincie West-Vlaanderen van 1995 tot 2000.
In september 2017 kwam hij plots te overlijden na een routineoperatie bij een behandeling van hartritmestoornissen, wat veel aandacht kreeg in de nationale media.
* ↑ Claude Van Marcke wordt nieuwe burgemeester van Anzegem - Het Nieuwsblad, 15 oktober 2012
* ↑ Onderzoek naar dood burgemeester Anzegem - De Standaard, 22 september 2017
* ↑ Anzegemse burgemeester Claude Van Marcke is overleden - KW, 20 september 2017
# Heiligkreuztal

Heiligkreuztal is een plaats in de Duitse gemeente Altheim (bei Riedlingen), deelstaat Baden-Württemberg, en telt 277 inwoners (2003).

## Historie

zie abdij Heiligkreuztal
# Paecilaema atroluteum

Paecilaema atroluteum is een hooiwagen uit de familie Cosmetidae.
# Resolutie 1476 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1476 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd met unanimiteit van stemmen aangenomen eind april 2003.

## Achtergrond

Na de Golfoorlog moest het olie-voor-voedselprogramma de bevolking van Irak voorzien in hun basisbehoeften. Toen in maart 2003 de Irakoorlog begon, werd het programma tijdelijk aangepast aan de nieuwe situatie.

## Inhoud

De Veiligheidsraad:
* Verwijst naar de resoluties 661, 986, 1409, 1454 en 1472 over humanitaire hulp aan Irak.
* Handelend onder hoofdstuk VII van het Handvest van de Verenigde Naties:
* Beslist dat de voorwaarden in paragraaf °4 van resolutie 1472 tot 3 juni van kracht blijven en verlengd kunnen worden.
* Beslist op de hoogte te blijven.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1454 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2002)
* Resolutie 1472 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1483 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1490 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 1455 · 1456 · 1457 · 1458 · 1459 · 1460 · 1461 · 1462 · 1463 · 1464 · 1465 · 1466 · 1467 · 1468 · 1469 · 1470 · 1471 · 1472 · 1473 · 1474 · 1475 · 1476 · 1477 · 1478 · 1479 · 1480 · 1481 · 1482 · 1483 · 1484 · 1485 · 1486 · 1487 · 1488 · 1489 · 1490 · 1491 · 1492 · 1493 · 1494 · 1495 · 1496 · 1497 · 1498 · 1499 · 1500 · 1501 · 1502 · 1503 · 1504 · 1505 · 1506 · 1507 · 1508 · 1509 · 1510 · 1511 · 1512 · 1513 · 1514 · 1515 · 1516 · 1517 · 1518 · 1519 · 1520 · 1521
# Ramea (Canada)

Ramea is een gemeente (town) in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador. De gemeente ligt op een eiland voor de zuidkust van Newfoundland.

## Geschiedenis

In 1951 werd Ramea officieel erkend als een gemeente.

## Geografie

De outport Ramea is gelegen op Northwest Island, het op een na grootste eiland van de Ramea-eilanden. Het eiland ligt bijna 20 km ten zuidoosten van Burgeo, een belangrijke plaats aan de centrale zuidkust van Newfoundland. De kleinste afstand tussen Ramea en Newfoundland bedraagt zo'n 7 km.

## Demografie

Van begin jaren 1950 tot begin jaren 1980 kende Ramea een onafgebroken demografische groei. Sinds eind de jaren 80 daalt de bevolkingsomvang van de gemeente echter in snel tempo. Tussen 1986 en 2021 daalde de bevolkingsomvang van 1.380 naar 388. Dat komt neer op een daling van 992 inwoners (-71,9%) in 35 jaar tijd.
* Bron: Statistics Canada (1951–1986, 1991–1996, 2001–2006, 2011–2016, 2021)

## Gezondheidszorg

Gezondheidszorg wordt in de gemeente aangeboden door de Ramea Health Home. Deze lokale zorginstelling valt onder de bevoegdheid van de gezondheidsautoriteit Western Health en biedt de inwoners van Ramea alledaagse eerstelijnszorg aan.