OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Monument Van Heeckeren van Wassenaer

Het monument Van Heeckeren van Wassenaer is een lantaarn, waterpomp en gedenkteken in het Nederlands stadje Delden.

## Achtergrond

Dr. Rodolphe Frédéric (Dolly) baron van Heeckeren van Wassenaer (1858-1936) was een telg van het geslacht Van Heeckeren en een zoon van mr. Jacob Dirk Carel baron van Heeckeren van Wassenaer. Na het overlijden van zijn broer George in 1883, erfde hij het landgoed Twickel bij Delden. Van Heeckeren liet in de jaren erna het kasteel restaureren en moderniseren. Hij liet ook boringen verrichten naar water, voor vers drinkwater en brandpreventie. Bij de proefboringen werd zout in de grond aangetroffen, dat na de Eerste Wereldoorlog zou worden gewonnen. Van Heeckeren liet architect H.P.N. Halbertsma een watertoren bouwen en legde een waterleidingnet aan dat werd aangesloten op de waterleiding van Almelo. Hij zorgde niet alleen voor water op zijn landgoed, maar de waterleiding werd ook door Delden gelegd en Van Heeckeren liet er stadspompen en brandkranen plaatsen.
Als dank werd door de bevolking een gedenkteken met een dubbele straatlantaarn en waterpomp opgericht, ontworpen door de Delftse firma T.W. Brant. Het monument werd geplaatst tegenover het stadhuis en op 5 december 1894 aan Van Heeckeren aangeboden. De baron overleed in Scheveningen, maar werd na zijn overlijden bijgezet in de grafkelder van de familie Van Heeckeren van Wassenaer in Delden. In het voormalig stadhuis is sinds 1985 het Zoutmuseum gevestigd. Het gedenkteken werd in 1989 gerenoveerd.

## Beschrijving

Het monument bestaat uit een sierlantaarn met een gietijzeren, gedraaide paal met krulmotieven, gouden knoppen en bovenaan twee lantaarns, de voet rust op vier leeuwenpoten. De lantaarn staat op een zinken sokkel, waarop aan twee zijden leeuwenkoppen als spuwers zijn aangebracht, met daaronder een halfrond waterbekken. Boven de leeuwenkoppen zijn in reliëf de wapens te zien van Twickel en de familie Van Heeckeren van Wassenaer. Een zijde toont het wapen van Delden, met daaronder een plaquette met het opschrift:
   DANKBARE HULDE van het bestuur en de burgers van Stad Delden aan Dr. R.F. BARON VAN HEECKEREN VAN WASSENAER voor de door hem in de gemeente aangelegde waterleiding nov: 1894

## Waardering

Het gedenkteken werd in 1997 als rijksmonument in het Monumentenregister opgenomen, vanwege het cultuurhistorisch en stedebouwkundig belang.
# Monochamus ochreosticticus

Monochamus ochreosticticus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1938 door Breuning.
# Monosynamma

Monosynamma is een geslacht van wantsen uit de familie blindwantsen. Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Scott in 1864 .

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Monosynamma bohemanni (Fallén, 1829)
* Monosynamma maritima (Wagner, 1947)
* Monosynamma sabulicola (Wagner, 1947)
* ↑ Monosynamma Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 26 september 2019.
* ↑ Monosynamma Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 september 2019.
* ↑ Monosynamma Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 26 september 2019.
# Monsanto-proces

Het Monsanto-proces is een chemisch proces ter productie van azijnzuur, door de carbonylering van methanol. De methode is gelijkaardig als die bij het Cativa-proces en werd oorspronkelijk in 1960 ontwikkeld door BASF. In 1966 werd het verbeterd door Monsanto, door de introductie van een nieuw katalytisch systeem.
Het proces vereist een katalysator op basis van rodium, zoals het complex [Rh(CO)$_2$I$_2$]$^−$, en verloopt bij een druk van 30-60 atm en een temperatuur van 150 tot 200°C. Het Cativa-proces, dat werkt op basis van iridium, verving later steeds meer het Monsanto-proces. Het gebruik van iridium zorgde er namelijk voor dat er in de reactie minder water benodigd was, hetgeen het aantal droogstappen achteraf sterk reduceerde. Daarnaast werd de vorming van nevenproducten, zoals propionzuur, vermeden.
Het totaalproces komt neer op:
    ${\ce {{CH3OH}+ CO -> CH3COOH}}$

## Procesverloop

De katalytische cyclus van het proces start met de oxidatieve additie van methyljodide aan het vierkant planaire rodiumcomplex tot het octaëdrische complex, het fac-isomeer van [Rh(CO)$_2$(CH$_3$)I$_3$]$^−$. Een van de carbonylliganden migreert en wordt geïnserteerd in de rodium-methylbinding. Zodoende ontstaat een vierkant piramidaal rodium-acetylcomplex. Na toevoeging van koolstofmonoxide ontstaat een fac-carbonyl-acetylcomplex. Door reactie met het (eerder afgesplitste) jodide-ion ontstaat acetyljodide, dat door water wordt gehydrolyseerd tot azijnzuur. Het hierbij ontstane waterstofjodide regenereert methyljodide uit methanol. Ook het initiële rodium-complex wordt door de reductieve eliminatie herwonnen.
# Moord in olieverf

Moord in olieverf is een hoorspel naar het verhaal In the Picture van Roderick Wilkinson, dat te vinden is in diens boek Three Cases of Murder (1955). De Westdeutscher Rundfunk zond het als hoorspel op 18 november 1993 uit onder de titel Bilderrätsel. De TROS zond het al op dinsdag 4 oktober 1983 uit in een vertaling van Joop Berger. De regisseur was Bert Dijkstra. De uitzending duurde 31 minuten.

## Rolbezetting

* Frans Kokshoorn (museumbezoeker)
* Joop van der Donk (suppoost)
* Jan Wegter (krantenventer)
* Luc van de Lagemaat (mannelijke nieuwslezer)
* Barbara Hoffman (vrouwelijke nieuwslezer)
* Jan Borkus (Gordon)
* Paul van der Lek (Blake)
* Johan Sirag (eerste misdadiger)
* Con Meijer (tweede misdadiger)
* Cees van Ooyen (derde misdadiger)

## Inhoud

In het Stedelijk Museum is iets merkwaardigs gebeurd. In Het galgenveld, het beroemde schilderij van Dorrich, een somber moeraslandschap uit 1807, hangt aan een galg plots een figuur die onmiskenbaar moderne kleding draagt. Alleen Mr. Gordon, die over dit merkwaardig voorval in de krant leest, weet hoe dat komt. Hij heeft kortgeleden in het museum voor Dorrichs schilderij gestaan en raakte daar met een andere bezoeker in gesprek, die duidelijk veel van kunst bleek te weten. Deze Mr. Blake stelde Gordon plots voor, samen met hem een uitstapje in het schilderij te ondernemen…

## Externe link

Dit hoorspel is te beluisteren in de afdeling Luister en lees van Het hoorspelweb van Sir B.
# Monreale

Monreale (Siciliaans Murriali) is een stad op het Italiaanse eiland Sicilië in de provincie Palermo. De afstand van Monreale tot de stad Palermo bedraagt acht kilometer. Monreale is gesitueerd op een berghelling en kijkt uit over de vallei van de rivier de Oreto en de Conca d'Oro.
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Grisì.

## Geschiedenis

Na de verovering van Palermo door de Arabieren in 831 werd de bisschop van Palermo gedwongen om zich buiten de hoofdstad te vestigen. Een kleine kerk in Aghia Kiriaki, het latere Monreale, werd aangewezen als de nieuwe kathedraal van het bisdom. Nadat de Normandiërs in 1072 Sicilië hadden veroverd werd de kathedraal van Palermo weer de hoofdkerk van het bisdom. Waarschijnlijk speelde de rol van Monreale als tijdelijke bisschopszetel mee met de beslissing van Willem II van Sicilië om hier de bekende kathedraal te bouwen.
Op het grondgebied van de gemeente staat de benedictijnenabdij San Martino delle Scale. Deze abdij bezat vroeger een territorium in en rond Monreale.

## Kathedraal

De stad is vooral bekend vanwege haar prachtige 12de-eeuwse domkerk. De kerk werd in 1172 gebouwd in opdracht van Willem II van Sicilië. In het gebouw zijn de Normandische en Arabische elementen duidelijk te herkennen. Mozaïeken uit de 12de-13de eeuw, onder andere het immense 7m x 13 meter metende Christus Pantocrator, bedekken het grootste deel van het interieur van de kerk. De totale oppervlakte van de mozaïeken bedraagt 6000 m$^2$. Naast de kerk staat een benedictijnerklooster dat een mooie, met een kruisgang omgeven, kloostertuin heeft.
* Dom van Monreale
* Kloostertuin

## Sport

Op 3 oktober 2020 startte de wielerkoers Ronde van Italië in Monreale. De openingstijdrit naar Palermo werd gewonnen door de Italiaan Filippo Ganna.

## Geboren

* Vincenzo Panormo (ca 1734-1813), vioolbouwer
* Giuseppe Fiorenza (1841-1924), aartsbisschop van Syracuse, schrijver
* Guido Messina (1931-2020), wielrenner
# Monreberg

De Monreberg is een heuveltop van 68 meter hoogte in de gemeente Kalkar in Duitsland. Op deze berg die deel uitmaakt van de Nederrijnse Heuvelrug bevond zich vroeger het kasteel Burg Monterberg.
Over de heuvelrug, ten zuiden van deze top, loopt de Römerstraße. Ten noorden ervan, in de riviervlakte van de Rijn, loopt de Xantener Straße. Parallel daaraan liep vroeger ook een traject van de spoorlijn Kleve-Xanten.
Op de top van de berg staan zendmasten, enkele woningen en boerderijen met bijgebouwen. Over een glooiende weide heeft men uitzicht op Kalkar. De noordoosthelling van de heuvel is begroeid met gemengd bos en beukenbos. Er zijn een paar holle wegen, die als wandelpaden toegankelijk zijn.
Het hele terrein valt binnen landschappelijk beschermd gebied LSG VO Kleve. In de omgeving staan meerdere oude bomen, waaronder een zomereik, die zijn aangemerkt als natuurmonument van Kalkar. Aan de voet van de heuvel staat een bouwkundig monument, een Nederrijns hallenhuisboerderijtje.

## Afbeeldingen

* Silhouet van de Monreberg
* Bospad, holle weg
* Beukenbos
* Brug spoorlijn Kleve-Xanten
* Zomereik, Ginsterweg
* Schuur op de berg
# Mordella rutilicollis

Mordella rutilicollis is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Champion.
# Mordella scita

Mordella scita is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Maeklin.
# Montcy-Saint-Pierre

Montcy-Saint-Pierre is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Ardennes in de regio Grand Est.
Op 1 oktober 1966 fuseerde Montcy-Saint-Pierre met Charleville, Étion, Mézières en Mohon tot de gemeente Charleville-Mézières.
Montcy-Saint-Pierre is gelegen in een meander van de Maas en vormt feitelijk een eiland doordat een kanaal als onderdeel van het Canal de l'Est is aangelegd zodat schepen op de Maas deze meander kunnen afsnijden.
Charleville · Étion · Mézières · Mohon · Montcy-Saint-Pierre · Le Theux
# Montdidier

Montdidier is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Montdidier (Moselle)
* Montdidier (Somme)
Montdidier kan verwijzen naar:
* Arrondissement Montdidier
* Kanton Montdidier
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Montdidier en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Monte Azul

Monte Azul is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 22.838 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Catuti, Espinosa, Gameleiras, Mamonas, Mato Verde, Pai Pedro en Santo Antônio do Retiro.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Monte Averau

De Monte Averau is een 2649 meter hoge berg in de Dolomieten. De berg ligt tussen de Falzaregopas en Giaupas op korte afstand van de wintersportplaats Cortina d'Ampezzo.
De hoekige top van de Monte Averau is al van verre herkenbaar. Rondom de berg ligt een groot aantal druk belopen wandelpaden. Het gebied is zowel vanuit het noorden als vanuit het zuiden bereikbaar met kabelbanen. Aan de oostelijke voet van de berg ligt de belangrijke berghut Rifugio Averau (2416 m) die ook het aanvangspunt is voor de beklimming van de buurberg Nuvolau (2575 m).
# Monte Córdova

Monte Córdova is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Santo Tirso en telt 3669 inwoners (2001).
# Monte Formoso

Monte Formoso is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. De gemeente telt 4.943 inwoners (schatting 2009).

## Aangrenzende gemeenten

De gemeente grenst aan Joaíma en Ponto dos Volantes.
De plaats ligt in een dal ten noorden van de beboste heuvel, de Monte Formoso.
* Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística, Inwonertallen 2009
# Gao Xuefeng

    Dit is een Chinese naam; de familienaam is Gao.
Gao Xuefeng (22 maart 1980) is een Chinees schaatser. Zijn specialiteit ligt op de 1500 meter.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 37,05 | 6 januari 2007 | Changchun |
| 1000 meter | 1.09,45 | 10 maart 2007 | Salt Lake City |
| 1500 meter | 1.45,74 | 4 maart 2007 | Calgary |
| 3000 meter | 3.46,97 | 30 september 2006 | Calgary |
| 5000 meter | 6.26,68 | 22 oktober 2006 | Calgary |
| 10.000 meter | 13.55,75 | 27 november 2004 | Heerenveen |

## Resultaten

| Jaar | CK Azië | WK Afstanden | Olympische Spelen |
| 2003 | 5e | | |
| 2004 | 4e | | |
| 2005 | | | |
| 2006 | 8e | | 30e 1500m 25e 5000m |
| 2007 | 3 | 18e 1000m | |
| 2008 | DQ2 | | |
| 2009 | | | |
| 2010 | | | 34e 1500m |
| 2011 | 6e | | |
* Gao Xuefeng op SchaatsStatistieken.nl
* Gao Xuefeng op SpeedSkatingNews
* Gao Xuefeng op speedskatingresults.com
# Monteplain

Monteplain is een gemeente in het Franse departement Jura (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 154 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Dole.

## Geografie

De oppervlakte van Monteplain bedraagt 1,7 km², de bevolkingsdichtheid is 90,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Monteplain met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gestippeld schepje

Het gestippeld schepje (Philine punctata) is een slakkensoort uit de familie van de Philinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1800 voor het eerst geldig gepubliceerd door J. Adams.

## Beschrijving

De dunne schelp van het gestippeld schepje is witachtig tot transparant van kleur. De schelp is vierkant-ovaal van vorm van bovenaf gezien. De opening is breed en de rand is licht golvend (geschulpt). De bovenkant van de schelp (apex) is afgestompt en licht verzonken in de schelp. De schelp heeft enigszins een navel. Het oppervlak van de schelp is bedekt met een patroon dat bestaat uit niet-verbonden putjes die stippellijnen vormen. De grootte van de schaal varieert tussen 1,1-2,8 mm. Deze soort is qua anatomie vergelijkbaar met Philine angulata, maar verschilt van deze soort doordat het een schelpbeeld heeft dat niet uitsluitend uit stippen bestaat, maar meestal kettingen vormt, een meer hoekige schelp.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied van het gestippeld schepje loopt van Groenland, Faeröer, Shetlandeilanden en de kusten van noordwest Europa (vanaf Noorwegen) tot aan de Middellandse Zee. Deze soort komt voor op zachte bodems, zand, schelpzand, rotsen, slakken en grind tussen 6 en 240 meter diepte.
* ↑ Gofas, S. (2012). Philine punctata (J. Adams, 1800). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Adams, J. (1800). I. Descriptions of some minute British Shells. Transactions of the Linnean Society of London. 5(1), 1-6
* 1 2 (en) M.J. de Kluijver, S.S. Ingalsuo & R.H. de Bruyne, Philine punctata, Mollusca of the North Sea
# Montserrattroepiaal

De montserrattroepiaal (Icterus oberi) is een zangvogel uit de familie Icteridae (troepialen). Het is een kwetsbare, endemische vogelsoort op het eiland Montserrat.

## Kenmerken

De vogel is 20 tot 22 cm lang. Het volwassen mannetje is overwegend zwart van boven met geel op de onderrug, stuit, schouder en buik en onder de staart. Het vrouwtje is dof geelgroen van boven en vaalgeel van onder.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op Montserrat, een eiland in de Caribische Zee, ten zuidwesten van Antigua en ten noordwesten van Guadeloupe. Het is een bosvogel met een voorkeur voor het meest vochtige bos op berghellingen tussen de 150 en 900 m boven de zeespiegel. Door de vulkaanuitbarsting in 1995-1997 verdween de populatie op de hellingen van de Soufrière.

## Status

De montserrattroepiaal heeft een klein verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2008 door BirdLife International geschat op 920-1180 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af. Door asregens is in de jaren 1990 veel leefgebied vernietigd, verder breidt de populatie verwilderde varkens op het eiland zich uit waardoor het bos beschadigd raakt. Om deze redenen werd deze soort in 2000 als ernstig bedreigd (kritiek) op de Rode Lijst van de IUCN gezet. Sinds 2016 is sprake van enig herstel en nu wordt de soort als "kwetsbaar" beschouwd.
* 1 2 (en) Montserrattroepiaal op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Factsheet Icterus oberi. BirdLife International. Geraadpleegd op 7 februari 2017.
# Nervus trigeminus

De nervus trigeminus of drielingzenuw is de vijfde van de twaalf hersenzenuwen. Deze zenuw is verantwoordelijk voor zintuigelijke waarneming in het gezicht. Hierin werkt de zenuw samen met de nervus facialis, die verantwoordelijk is voor de aansturing van de spieren in het gezicht.
De nervus trigeminus kan worden vergeleken met de spinale zenuwen C2–S5 die verantwoordelijk zijn voor de zintuigelijke waarneming in de rest van het lichaam. Zintuigelijke informatie uit het gezicht en uit het lichaam wordt via parallelle wegen verwerkt in het centraal zenuwstelsel.
De vijfde zenuw is voornamelijk een sensorische zenuw, maar het heeft ook een aantal motorische functies (bijten, kauwen en slikken). Het sensorische gedeelte wordt ook wel de portio major genoemd, het motorische deel de portio minor.
Zijn naam dankt de zenuw aan de verdeling van de portio major in drie hoofdvertakkingen:
* V$_1$: Nervus ophthalmicus
* V$_2$: Nervus maxillaris
* V$_3$: Nervus mandibularis

## Beschrijving

De nervus trigeminus verlaat de hersenstam aan de ventraal-laterale kant van de pons en betreedt het cavum trigeminale. Het zintuiglijke ganglion van n. V ligt daar. Vanaf het ganglion lopen de aparte aftakkingen naar hun respectievelijke doelgebieden. De eerste aftakking (V$_1$) loopt door het onderste gedeelte van de sinus cavernosus en verlaat de schedel via de fissura orbitalis superior. De aftakking verzorgt het gevoel van het voorhoofd, de neus met neus(bij)holten, het menselijk oog en de hersenvliezen.
De tweede aftakking (V$_2$) verlaat de schedel via het foramen rotundum en is verantwoordelijk voor de sensibiliteit van de bovenkaak met bijbehorende tanden, de bovenlip, het zachte gehemelte, de neus en de kaakholte.
De laatste aftakking (V$_3$) verlaat de schedel via het foramen ovale en zorgt voor het gevoel van de onderkaak met bijbehorende tanden, de onderlip, de tong, de buitenste gehoorgang en de hersenvliezen. De portio minor, de motorische tak van de nervus trigeminus, is verantwoordelijk voor innervatie van de kauwspieren, te weten de musculus temporalis, de musculus masseter, de musculus pterygoideus medialis en de musculus pterygoideus lateralis en loopt samen met de V$_3$. De beide hemisferen innerveren de kern van de motorische vezels van de nervus trigeminus, waardoor bij uitval in een van beide hemisferen de kauwfunctie behouden blijft.
De belangrijkste aandoening waarbij de nervus trigeminus is betrokken, is een ernstige pijn in een van de innervatiegebieden, zonder duidelijke oorzaak, en wordt ook wel (idiopathische) trigeminusneuralgie genoemd.
# Heilder

Heilder is een plaats in de Duitse gemeente Selfkant in de deelstaat Noordrijn-Westfalen. Het gehucht ligt ten noordoosten van Höngen, ervan gescheiden door de Saeffeler Bach. Ten oosten van Heilder ligt Saeffelen, gescheiden door de voormalige N-274 (nu: Landesstraße 410), die van Koningsbosch naar Brunssum loopt. Heilder ligt op een paar 100 meter ten zuiden van de Nederlandse grens. In de omgeving ligt het natuurgebied Höngener und Saeffeler Bruch.

## Geschiedenis

De eerste naamsvermelding, Heylair, dateert uit de 14e eeuw. Vanaf 1499 viel het onder het Hertogdom Gulik. Na het Wener Congres werd Heilder aan Pruisen toegewezen. Van 23 april 1949 tot 31 juli 1963 viel de Selfkant en daarmee ook Heilder onder Nederlands bestuur. De toenmalige grens liep tussen Heilder en Saeffelen. Na de teruggave van de Selfkant aan Duitsland werden de slagbomen afgebroken en de douanehuisjes omgebouwd tot woonhuizen. De houten woningen bestaan nog en worden in de volksmond 'Kamissebuud' genoemd. Het oudste deel van Heilder, dat oostelijk van de L-410 ligt, werd rond 1970 afgescheiden en aan Saeffelen toegevoegd. Lokaal wordt dit deel van Saeffelen echter nog steeds 'Op de Helder' genoemd.

## Bezienswaardigheden

* Kapel
* Oude zuivelfabriek

## Literatuur

* Leo Gillessen: Die Ortschaften des Kreises Heinsberg, ISBN 3-925620-13-3, pag. 247
* Leo Gillessen: Zur Ortsnamen- und Siedlungskunde des südlichen Selfkantkreises, In: Heimatkalender 1971, pag. 41–50
* Friedrich von Restorff: Topographisch-Statistische Beschreibung der Königlich Preußischen Rheinprovinz. Nicolai, Berlin en Stettin 1830
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Heilder op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Dieck · Großwehrhagen · Havert · Heilder · Hillensberg · Höngen · Isenbruch · Kleinwehrhagen · Millen · Millen-Bruch · Saeffelen · Schalbruch · Stein · Süsterseel · Tüddern · Wehr Kreis Heinsberg · Regierungsbezirk Keulen · Noordrijn-Westfalen
# Heterostylites longicornis

Heterostylites longicornis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Heterorhabdidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Giesbrecht.
# Batrachomoeus dahli

Batrachomoeus dahli is een straalvinnige vissensoort uit de familie van kikvorsvissen (Batrachoididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Rendahl.
* ↑ (en) Batrachomoeus dahli op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Batrachomoeus dahli. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# N167

N167 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van N167 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Montecrestese

Montecrestese is een gemeente in de Italiaanse provincie Verbano-Cusio-Ossola (regio Piëmont) en telt 1197 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 86,4 km², de bevolkingsdichtheid is 14 inwoners per km².

## Demografie

Montecrestese telt ongeveer 505 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 1,9% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1233 |
| 2001 | 1209 |

## Geografie

Montecrestese grenst aan de volgende gemeenten: Crevoladossola, Crodo, Masera, Premia, Santa Maria Maggiore.
* Italiaans bureau voor statistiek
Antrona Schieranco · Anzola d'Ossola · Arizzano · Arola · Aurano · Baceno · Bannio Anzino · Baveno · Bee · Belgirate · Beura-Cardezza · Bognanco · Borgomezzavalle · Brovello-Carpugnino · Calasca-Castiglione · Cambiasca · Cannero Riviera · Cannobio · Caprezzo · Casale Corte Cerro · Cavaglio-Spoccia · Ceppo Morelli · Cesara · Cossogno · Craveggia · Crevoladossola · Crodo · Cursolo-Orasso · Domodossola · Druogno · Falmenta · Formazza · Germagno · Ghiffa · Gignese · Gravellona Toce · Gurro · Intragna · Loreglia · Macugnaga · Madonna del Sasso · Malesco · Masera · Massiola · Mergozzo · Miazzina · Montecrestese · Montescheno · Nonio · Oggebbio · Omegna · Ornavasso · Pallanzeno · Piedimulera · Pieve Vergonte · Premeno · Premia · Premosello-Chiovenda · Quarna Sopra · Quarna Sotto · Re · San Bernardino Verbano · Santa Maria Maggiore · Stresa · Toceno · Trarego Viggiona · Trasquera · Trontano · Valle Cannobina · Valstrona · Vanzone con San Carlo · Varzo · Verbania · Vignone · Villadossola · Villette · Vogogna
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.