OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Weiler bei Bingen

Weiler bei Bingen is een plaats in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts, en maakt deel uit van de Landkreis Mainz-Bingen. Weiler bei Bingen telt 2.608 inwoners.

## Bestuur

De plaats is een Ortsgemeinde en maakt deel uit van de Verbandsgemeinde Rhein-Nahe.
* 1 2 (de) Statistisches Landesamt Rheinland-Pfalz – Bevölkerungsstand 2020, Kreise, Gemeinden, Verbandsgemeinden
Appenheim · Aspisheim · Bacharach · Badenheim · Bingen am Rhein · Bodenheim · Breitscheid · Bubenheim · Budenheim · Dalheim · Dexheim · Dienheim · Dolgesheim · Dorn-Dürkheim · Eimsheim · Engelstadt · Essenheim · Friesenheim · Gau-Algesheim · Gau-Bischofsheim · Gensingen · Grolsheim · Guntersblum · Hahnheim · Harxheim · Heidesheim am Rhein · Hillesheim · Horrweiler · Ingelheim am Rhein · Jugenheim in Rheinhessen · Klein-Winternheim · Köngernheim · Lörzweiler · Ludwigshöhe · Manubach · Mommenheim · Münster-Sarmsheim · Nackenheim · Nieder-Hilbersheim · Nieder-Olm · Niederheimbach · Nierstein · Ober-Hilbersheim · Ober-Olm · Oberdiebach · Oberheimbach · Ockenheim · Oppenheim · Sankt Johann · Schwabenheim an der Selz · Selzen · Sörgenloch · Sprendlingen · Stadecken-Elsheim · Trechtingshausen · Uelversheim · Undenheim · Wackernheim · Waldalgesheim · Weiler bei Bingen · Weinolsheim · Welgesheim · Wintersheim · Wolfsheim · Zornheim · Zotzenheim
# Zwetende kaaszwam

De zwetende kaaszwam (Calcipostia guttulata) is een schimmel behorend tot de orde Polyporales. Hij leeft saprotroof op naaldhout en zelden op loofhout (berk, haagbeuk).

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Vruchtlichaam

Het vruchtlichaam is eenjarig. Hij groeit zijwaarts naar de grond of heeft een duidelijk versmalde basis. De vruchtlichamen groeien afzonderlijk of in kleine trossen, in een dakachtige vorm. Eén exemplaar heeft een diameter van 3–12 cm en een dikte van 4–8 cm. Halfrond, niervormig, waaiervormig of consolevormig. De rand van jonge vruchtlichamen is scherp, soms licht ingedeukt, terwijl hij bij oudere vruchtlichamen rond, verdikt en donkerder is. Soms (zelden) is het vruchtlichaam gespreid gebogen. Het bovenoppervlak van het vruchtlichaam is glad of behaard, en aan de basis is het meestal oneffen, heuvelachtig of wratachtig. Bij jonge vruchtlichamen is het wit en dan crème, bij oudere is het bleek geelbruin met donkerdere vlekken en putjes. Ze worden gevormd op plaatsen waar het vruchtlichaam druppels vloeistof afscheidt.

#### Hymenofoor

De hymenofoor is buisvormig, gelegen aan de onderkant van het vruchtlichaam. De buizen zijn 3–7 mm lang, wit tot crème van kleur en vormen slechts één laag die diagonaal naar beneden loopt. Poriën variërend in vorm van rond tot labyrintisch. Er zijn 3-4 per 1 mm. Bij vochtig weer laten de buizen druppels van een kleurloze of witte vloeistof los.

#### Vlees

Het vlees is wit, 5–15 mm dik. Bij jonge vruchtlichamen vlezig en sappig, bij oudere vezelig en bastachtig. Na het drogen wordt het hard en bros. De smaak is aanvankelijk licht zuur, later brandend en bitter. De geur is scherp en onaangenaam.

### Microscopische kenmerken

Hij heeft een monomitisch hyfensysteem. De hyfen in het vlees zijn dikwandig, 4–8 (12) μm breed, met af en toe knobbeltjes op hun septa en voorzien van franjes. Net achter het septum vertakken de hyfen zich meestal. Tramahyfen zijn voornamelijk dunwandig. Cystidia ontbreken, maar cystidiolen met afmetingen van 13–18 × 4–5 μm zijn aanwezig. Ze steken niet uit boven het oppervlak van het hymenium. De basidia zijn verdikt, 4-sterigmata, met gespen aan de basis en meten 15-20 × 5-6 μm. De sporen zijn langwerpig, ellipsvormig, kleurloos, glad, niet-amyloïde, met afmetingen van 4–5 × 2–2,5 μm.

## Verspreiding

De zwetende kaaszwam wordt gevonden in Noord-Amerika, Europa, Azië, Australië en Nieuw-Zeeland. De meeste vindlocaties liggen in Europa. Het geografische verspreidingsgebied valt min of meer samen met het verspreidingsgebied van sparren.

## Ecologie

Hij komt voor in naald- en gemengde bossen. Hij ontwikkelt zich op dood hout van naaldbomen, voornamelijk sparren, dennen en sparren, zelden op berken en haagbeuken. Hij verschijnt meestal op dode stammen die op de grond liggen en op stronken, maar soms valt hij ook levende bomen aan. Hij komt ook voor op commercieel hout, bijvoorbeeld in mijnen. Hij ontwikkelt zich gedurende meerdere jaren op het hout en produceert elk jaar nieuwe vruchtlichamen.
# FC Dacia Buiucani

FC Dacia Buiucani is een Moldavische voetbalclub uit het stadsdeel Buiucani van de hoofdstad Chişinău.
De club werd als CSCT Buiucani in 1997 opgericht en speelde tot 2008 enkel met jeugd. Vanaf 2008 werd ook met een seniorenploeg als CSCA-Buiucani gespeeld. In 2011 ging de club een samenwerking aan met Dacia Chisinau en ging als FC Dacia-2 Buiucani spelen. Toen Dacia Chisinau in 2018 de activiteiten staakte, ging de club als FC Dacia Buiucani verder in de Divizia B. Na een tweede plaats promoveerde Dacia Buiucani naar de Divizia A en in 2019 promoveerde de club na wederom een tweede plaats naar de Divizia Națională.

## Naamswijzigingen

* CSCT Buiucani (1997–2008)
* CSCA Buiucani (2008–2011)
* FC Dacia-2 Buiucani (2011–2017)
* Dacia Buiucani (2018–)

## Eindklasseringen vanaf 2018

| 2 | 2 | 5 | 3 | 7 | 6 |
| 18 | 19 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| Divizia Națională Divizia A Divizia B ||||||
* ↑ Profiel op soccerway.com. Gearchiveerd op 23 september 2022.
* ↑ Profiel op divizia-a.md
Bălți · FC Dacia Buiucani · FC Floreşti · Milsami · Petrocub · Sheriff · CSF Spartanii Sportul · Zimbru
# Faiq Bolkiah

Faiq Jefri Bolkiah (Los Angeles, 9 mei 1998) is een Bruneis-Amerikaans voetballer die als rechtsbuiten speelt. Hij verruilde Leicester City in september 2020 voor CS Marítimo. Bolkiah debuteerde in 2016 voor het Bruneis voetbalelftal.

## Clubcarrière

Bolkiah speelde in de jeugdopleiding van AFC Newbury, Southampton, Arsenal, Chelsea en Leicester City (waarmee hij in 2016/17 deelnam aan de groepsfase van de UEFA Youth League). Zonder speelminuten in Engeland tekende hij in september 2020 bij CS Marítimo. Daar was hij echter ook niet succesvol en werd hij na één seizoen naar de B-kern gestuurd waarna hij in 2022 besloot om te vertrekken. Hij tekende in Thailand bij Chonburi FC.

## Interlandcarrière

Bolkiah kwam voor verschillende Bruneise jeugdteams uit. Op 15 oktober 2016 maakte hij zijn debuut voor het Bruneis voetbalelftal tegen Oost-Timor (2–1 winst). Hij maakte zijn eerste doelpunt op 21 oktober 2016 tegen Laos.

## Privé

Faiq Bolkiah is lid van het Bruneise koningshuis, daar hij de zoon is van Jefri Bolkiah, prins van het Aziatische oliestaatje en een neef van sultan Hassanal Bolkiah. Volgens sommige bronnen is Bolkiah de rijkste voetballer ter wereld, zijn vermogen wordt geschat op 16 miljard euro.
* ↑ 22-jarige Leicester-flop is rijkste speler ter wereld, RTL Nieuws. Geraadpleegd op 11 februari 2021. Gearchiveerd op 7 juli 2023.
# Roestborstfluiter

De roestborstfluiter (Pachycephala calliope, synoniem Pachycephala fulvotincta) is een zangvogel uit de familie Pachycephalidae (dikkoppen en fluiters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor op Java en de Kleine Soenda-eilanden en telt vijf ondersoorten:
* P. f. everetti: Pulau Tanahjampea, Kalaotoa en Madu (zuidelijk van Sulawesi).
* P. f. javana: oostelijk Java en Bali.
* P. f. fulvotincta: westelijke Kleine Soenda-eilanden.
* P. f. fulviventris: Sumba (zuidelijk-centrale Kleine Soenda-eilanden).
* P. f. calliope: Timor en Wetar (oostelijke Kleine Soenda-eilanden).

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
# Friedrichshafen FF.33

De Friedrichshafen FF.33 was een eenmotorig watervliegtuig met twee drijvers voor de marine. Het toestel was in 1914 ontworpen door Flugzeugbau Friedrichshafen voor de Duitse Keizerlijke marine. Het vervulde vooral de rol van verkenningsvliegtuig en bommenwerper.
De Nederlandse marine heeft van 1918-1925 achttien Friedrichshafen FF.33l toestellen in gebruik gehad.

## Varianten

De FF.33 werd in diverse varianten geproduceerd. Deze varianten werden aangeduid met een letter achter de cijfers. De belangrijkste types waren de: FF.33e (productieversie met de Benz Bz. III motor) en de FF.33l (Aerodynamisch verbeterde productieversie). De FF.33s was een trainingsuitvoering uitgerust met dubbele besturing. De latere FF.49c was een constructief verstevigde opvolger van de FF.33. De FF.49b was een gespecialiseerde bommenwerper variant. De FF.33 landversie met rollend landingsgestel kreeg de aanduiding C.I.

## Specificaties

* Type: Friedrichshafen FF.33
* Rol: verkenner en bommenwerper
* Bemanning: 2
* Lengte: 10,27 m
* Spanwijdte: 15,15 m
* Hoogte: 3,17
* Leeggewicht: 984 kg
* Maximum gewicht:1635 kg
* Motor: 1 × Benz Bz.III watergekoelde zescilinder lijnmotor, 150 pk
* Propeller: Tweeblads
* Eerste vlucht: 1914
* Aantal gebouwd: 315

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 128 km/h
* Kruissnelheid: 110 km/h
* Vliegbereik: 600 km
* Klimsnelheid: 0,7 m/s

### Bewapening

* 2 x 7,92 mm Parabellum MG14 machinegeweer
* 8 × 12 kg bommenlast

## Externe link

* (en) Friedrichshafen FF 33
* ↑ FF.33 op Jonkerweb. Gearchiveerd op 12 juli 2023.
# Farman III

De Farman III was een experimenteel dubbeldekker vliegtuig uit de pioniersfase van de luchtvaart, gebouwd door de Franse vliegtuigbouwer Farman. De Farman III was sterk geïnspireerd op de Flyer van de gebroeders Wright. De eerste vlucht was in april 1909.
De Farman III was gebouwd van hout met een linnen bespanning op de vleugels en de constructie werd bijeengehouden door spandraden. Het stabilo was voor de hoofdvleugel geplaatst en zat aan de romp vast met twee driehoekige uithouders. De achterste horizontale en verticale staartvlakken waren bevestigd aan twee staartbomen. De besturing om de langsas werd geregeld met (totaal) vier rolroeren (ailerons) aan alle vleugels. De piloot zat aan de voorkant van de onderste vleugel met direct daarachter de motor met een duwpropeller, die werd aangedreven door een Gnome Omega rotatiemotor van 50 pk. Ter voorkoming van een 'koprol' bij de start of landing was het vierwielige landingsgestel voorzien van twee lange ski's tussen de beide wielstellen.

## Varianten
### Type de Course

    Exemplaar voor racedoeleinden met een kleinere spanwijdte van 8,5 meter en een aangepaste staart.

### 1910 Michelin Cup biplane

    Speciaal exemplaar voor de 1910 Michelin Cup lange-afstandsrace. Met een grotere vleugel, grotere tanks en een kuip ter bescherming van de piloot tegen de kou. Maximum vliegduur van 12 uur.

### Sommer 1910 Biplane

    Door de Fransman Roger Sommer gebouwde Farman III. In het voorjaar van 1910 waren er al meer dan 60 exemplaren besteld door klanten. Waaronder de Nederlandse luchtvaartpionier Clément van Maasdijk die er in 1910 vliegdemonstraties mee gaf in onder meer: Den Haag, Heerenveen en Arnhem.

### Vliegtuigen gebaseerd op de Farman III

Het ontwerp van de Farman III heeft rond 1910 een zeer grote invloed gehad op vliegtuigontwerpers in Europa. Vooral in Engeland waren veel navolgers van het ‘Farman type’ zoals:
* Bristol Boxkite
* Short S.27
* Howard Wright 1910 Biplane
* In Duitsland bouwde vliegtuigfabriek Albatros de 'Albatros F-2'.

#### Nederlandse Farman types

* Constructeur Frits Koolhoven bouwde in 1911 de Koolhoven Heidevogel in opdracht van de Maatschappij voor Luchtvaart.
* Luchtvaartpionier Marinus van Meel bouwde vanaf 1912 diverse Farman derivaten onder de naam ‘Brik’ en wist deze in 1913 te verkopen aan de Luchtvaartafdeeling der Koninklijke Landmacht (LVA, de voorloper van de Koninklijke Luchtmacht). Van Meel construeerde ook een watervliegtuig-versie van de Farman onder de naam 'Waterbrik'.

## Specificaties

* Type: Farman III
* Fabriek: Farman
* Rol: Experimenteel vliegtuig uit de pioniersfase
* Bemanning: 1
* Lengte: 12,0 m
* Spanwijdte: 10,0 m
* Vleugeloppervlak: 40 m²
* Maximum gewicht: 550 kg
* Motor: 1 × Gnome Omega zevencilinder rotatiemotor, 50 pk (37 kW)
* Propeller: Tweeblads duwpropeller
* Eerste vlucht: april 1909

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 60 km/u
# Koolhoven F.K.54

De Koolhoven F.K.54 was een eenmotorige hoogdekker sportvliegtuig voor drie personen. Het was het eerste ontwerp van Koolhoven met een intrekbaar landingsgestel.
Het onderstel was hydraulisch intrekbaar met scharnierende deuren onder aan de romp. De twee wielen konden achterwaarts ingetrokken worden onder de passagiersstoelen.
De F.K 54 was gebouwd voor Mr. C.E. van 't Groenewout (R.H.O., R.O.N.), directeur van N.V. Kühn en Zoon's Lithografie- en Handelsdrukkerij en later waarnemend directeur van vliegtuigfabriek Koolhoven. De registratie PH-APR is gedateerd op januari 1937, maar het toestel vloog pas in het najaar van 1938. Oorzaak van de vertraging was dat Koolhoven zich steeds meer ging concentreren op militaire vliegtuigen. Door onopgeloste problemen met het landingsgestel is het vliegtuig nooit opgeleverd. Het toestel is verloren gegaan bij de bombardementen op vliegveld Waalhaven in mei 1940.

## Specificaties

* Type: Koolhoven F.K.54
* Fabriek: Vliegtuigenfabriek Koolhoven
* Rol: Zakenvliegtuig en sportvliegtuig
* Bemanning: 1
* Passagiers: 2
* Lengte: 7,70 m
* Spanwijdte: 11,00 m
* Maximum gewicht: 1060 kg
* Motor: 1 × de Havilland Gipsy Major luchtgekoelde viercilinder lijnmotor, 140 pk
* Propeller: Tweeblads
* Eerste vlucht: 1938
* Aantal gebouwd: 1 (niet afgeleverd)

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 250 km/u

### Bijzonderheden

* Eerste ontwerp van Koolhoven met intrekbaar landingsgestel

## Externe link

* Alex den Ouden, Koolhoven Vliegtuigen
# Koolhoven F.K.49

De Koolhoven F.K.49 was een vliegtuig speciaal ontworpen voor luchtfotografie en cartografie. De eerste vlucht vond plaats in december 1935. Het werd toen gevlogen door de 1e luitenant-vlieger W. van Gemeren en 1e luitenant-vlieger W.H. Wijnkamp, met als passagier Roos. De eerste vlucht duurde slechts 20 minuten.
De F.K.49 was een conventionele hoogdekker met twee motoren aan de voorkant van beide vleugels. Het landingsgestel was standaard een staartwielconfiguratie, maar er is ook een versie met drijvend onderstel ontwikkeld. Het vliegtuig was uitgerust met een donkere kamer (doka) aan boord.
Drie exemplaren zijn door het Nederlandse leger gekocht, maar er is er slechts één geleverd. De overdracht vanuit de D.L.V.B. vond plaats op 23 januari 1936, de overname door de C.L.V.A. kolonel P.W. Best was op 31 januari 1936. De twee anderen waren nog in aanbouw tijdens het bombardement op de Koolhoven fabriek op 10 mei 1940 en zijn verwoest. Er zijn ook een klein aantal F.K.49 toestellen verkocht aan: Turkije, Hongarije en Finland. De aan Turkije en Finland geleverde exemplaren hebben weinig gevlogen door diverse motorproblemen.
De enige Nederlandse F.K.49 heeft uiteindelijk in het leger dienst gedaan als luchtambulance, parachutisten trainingstoestel en transportvliegtuig. Op het moment van de overname eind januari 1936 waren er 29 vluchten mee uitgevoerd, daarna zouden er nog veel meer volgen. De laatste geregistreerde vlucht was op 27 maart 1940 door reserve 2e luitenant-vlieger C.A. den Hoed en reserve kapitein-vlieger J.A. Bach.

## Variant

De F.K.49A was een vergrote watervliegtuig-variant voor het Turkse leger, uitgerust met Fairchild Ranger motoren.

## Specificaties

* Type: Koolhoven F.K.49
* Fabriek: Vliegtuigenfabriek Koolhoven
* Rol: Luchtfotografie en cartografie
* Bemanning: 2
* Passagiers: 8
* Lengte: 11,70 m
* Spanwijdte: 16,00 m
* Leeggewicht: 1330 kg
* Maximum gewicht: 2120 kg
* Motor: 2 × de Havilland Gipsy Major luchtgekoelde viercilinder lijnmotor, ieder met 130 pk
* Propeller: Tweeblads
* Eerste vlucht: 1935
* Aantal gebouwd: 4 (plus 3 onafgebouwd)

### Prestaties

* Maximumsnelheid: 202 km/u
* Kruissnelheid: 178 km/u
* Vliegbereik: 790 km
* Plafond: 4300 m

## Externe link

* Alex dan Ouden,Koolhoven Vliegtuigen
* ↑ (en) Taylor, Michael J. H. (1989). Jane's Encyclopedia of Aviation. London: Studio Editions. p. 561.
# Lijst van natuurparken in Zwitserland

Hieronder volgt een lijst van natuurparken in Zwitserland. Deze natuurparken mogen niet verward worden met het Zwitsers Nationaal Park, waarin de natuur veel strenger wordt beschermd.
* Naam natuurpark
* Natuurpark Beverin
* Landschapspark Binntal
* Regionaal park Chasseral
* Natuurpark Diemtigtal
* Parc du Doubs
* Parc Ela
* Biosfeerreservaat Entlebuch
* Biosfeerreservaat Val Müstair
* Natuurpark Gantrisch
* Natuurpark Gruyère Pays-d'Enhaut
* Natuurpark Jorat
* Jurapark Aargau
* Natuurpark Jura vaudois
* Natuurpark Pfyn-Finges
* Natuurpark Schaffhausen
* Natuurpark Thal
* Natuurpark Vallée du Trient
* Natuurpark Val Calanca

## Externe link

* Zwitserse natuurparken
# Gert de Graaff

Gert de Graaff (1957) is een Nederlands filmregisseur, hij doceert in filmmontage.
De Graaff volgde de studie vliegtuigbouwkunde, waarna hij ging studeren aan de Nederlandse Film en Televisie Academie waar hij in 1986 cum laude afstudeerde. Vervolgens ging hij als video-editor aan de slag bij het NOB dat later Dutch View en weer later Ciris werd. Hij heeft daar talloze televisieprogramma's gemonteerd.
Sinds 1990 geeft hij in binnen- en buitenland les in filmproductie. In 2000 won zijn film De zee die denkt onder andere de Joris Ivens Award op het International Documentary Filmfestival Amsterdam (IDFA). De film werd op meerdere festivals bekroond, waaronder een Europese oscar nominatie in Berlijn. Sinds 2002 was hij hoofd opleidingen post-production. Sinds 2011 is hij freelance trainer.

## Filmografie

* Twee, afstudeerfilm (1986)
* De zee die denkt (2000)
# Moldavië op het Junior Eurovisiesongfestival

Moldavië nam tussen 2010 en 2013 deel aan het Junior Eurovisiesongfestival.

## Geschiedenis

Moldavië verscheen in 2010 voor het eerst op het Junior Eurovisiesongfestival. Het was het eerste land dat debuteerde sinds 2007, toen Armenië, Bulgarije, Georgië en Litouwen voor het eerst deelnamen. De eerste inzending voor Moldavië werd Ștefan Roșcovan met het nummer Ali Baba. Dit liedje, dat gaat over het sprookje van Ali Baba en de veertig rovers, eindigde op de achtste plaats met 54 punten.
In 2011 nam het land deel met zangeres Lerika. Met het lied No no behaalde zij de zesde plaats, de beste score die Moldavië op het Junior Eurovisiesongfestival behaalde. Tijdens het Junior Eurovisiesongfestival 2012 werden de Moldaviërs vertegenwoordigd door Denis Midone, die met zijn liedje Toate vor fi eveneens een plaats in de top 10 wist te bemachtigen. Een jaar later eindigde het land teleurstellend op de elfde en voorlaatste plaats met het liedje Cum să fim van Rafael Bobeica.
In 2014 trok Moldavië zich terug van het Junior Eurovisiesongfestival. Volgens de omroep TRM waren financiële problemen hiervan de oorzaak. Daarnaast zou het land zich waarschijnlijk ook hebben teruggetrokken vanwege de slechte prestatie van het jaar ervoor. Sindsdien is Moldavië niet meer op het festival teruggekeerd.

## Deelnames van Moldavië

| Jaar | Artiest | Lied | Plaats | Punten | Taal |
| 2010 | Ștefan Roșcovan | Ali Baba | 8 | 54 | Roemeens en Engels |
| 2011 | Lerika | No, no | 6 | 78 | Roemeens en Engels |
| 2012 | Denis Midone | Toate vor fi | 10 | 52 | Roemeens en Engels |
| 2013 | Rafael Bobeica | Cum să fim | 11 | 41 | Roemeens en Engels |
* Betekenis
* Eerste plaats
* Tweede plaats
* Derde plaats
* Laatste plaats
* Gastland

## Gegeven en gekregen punten

| Plaats | Land | Punten |
| 1 | Wit-Rusland | 30 |
| 2 | Georgië | 29 |
| 3 | Armenië | 24 |
| 4 | Rusland | 22 |
| 5 | Oekraïne | 20 |
| Plaats | Land | Punten |
| 1 | Wit-Rusland | 18 |
| 2 | Armenië | 17 |
| 3 | Georgië | 16 |
| 4 | België | 14 |
| 4 | Malta | 14 |
| 4 | Oekraïne | 14 |
| 4 | Rusland | 14 |

## Twaalf punten

(Een vetgedrukte editie betekent dat het land die editie won.)
| Aantal | Land | Edities |
| 1 | Malta | 2013 |
| 1 | Oekraïne | 2012 |
| 1 | Servië | 2010 |
| 1 | Wit-Rusland | 2011 |
2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014-2024
# Slovenië op het Junior Eurovisiesongfestival

Slovenië nam in 2014 en 2015 deel aan het Junior Eurovisiesongfestival.

## Overzicht

In de zomer van 2014 deed het gerucht de ronde dat Slovenië zijn debuut zou maken op het Junior Eurovisiesongfestival 2014 in Malta. Dit gerucht werd bevestigd op 20 augustus 2014. Ula Ložar werd de eerste Sloveense deelnemer. Ze eindigde uiteindelijk op een twaalfde plaats.
Tijdens het Junior Eurovisiesongfestival 2015 was het land weer van de partij. Lina Kuduzović werd uitgekozen om het land te vertegenwoordigen. Van tevoren werd ze ingeschat als een kanshebber voor de overwinning. Winnen deed ze niet, maar behaalde met 112 punten toch een verdienstelijke derde plaats. Ondanks dit succes stopte Slovenië in 2016 met deelname aan het Junior Eurovisiesongfestival, vanwege de vele veranderingen in de regels.

## Lijst van Sloveense deelnames

| Jaar | Artiest | Lied | Plaats | Punten | Taal |
| 2014 | Ula Ložar | Nisi sam (your light) | 12 | 29 | Sloveens en Engels |
| 2015 | Lina Kuduzović | Prva ljubezen | 3 | 112 | Sloveens en Engels |
* Betekenis
* Eerste plaats
* Tweede plaats
* Derde plaats
* Laatste plaats
* Gastland

## Gegeven en gekregen punten

| Plaats | Land | Punten |
| 1 | Armenië | 18 |
| 1 | Malta | 18 |
| 3 | Rusland | 13 |
| 4 | Italië | 12 |
| 4 | Servië | 12 |
| Plaats | Land | Punten |
| 1 | Armenië | 12 |
| 1 | Nederland | 12 |
| 3 | Oekraïne | 10 |
| 4 | Wit-Rusland | 9 |
| 5 | Bulgarije | 8 |
| 5 | Rusland | 8 |
| 5 | Servië | 8 |

## Twaalf punten

(Een vetgedrukte editie betekent dat het land die editie won.)
| Aantal | Land | Edities |
| 1 | Italië | 2014 |
| 1 | Malta | 2015 |
2014 · 2015 · 2016-2024
# Pourbaixdiagram

Een pourbaixdiagram is een diagram dat toont of een metaal gevoelig is voor corrosie onder bekende omstandigheden. Het diagram, dat vernoemd is naar zijn geestelijk vader Marcel Pourbaix, gebruikt hiervoor de evenwichtsfasen van een elektrochemisch systeem.
Pourbaixdiagrammen voor een bepaald materiaal kunnen er ingewikkeld uitzien of juist erg eenvoudig. Dit hangt af van de samenstelling van het metaal, en die van de omgeving waar het metaal zich in bevindt. Een eenvoudige schets van een pourbaixdiagram is rechts weergegeven. Het toont een zuiver metaal M dat zich in water bevindt. Op de horizontale as is de pH-waarde van het water gegeven, op de verticale as de waarde van de ingestelde potentiaal in volt.
Bij een gegeven pH-waarde en potentiaal, kan in het pourbaixdiagram worden afgelezen in welk gebied het metaal zich bevindt. Deze gebieden worden aangegeven met de getrokken lijnen:
* corrosiegebied; het metaaloppervlak corrodeert en metaalionen ontstaan (M+)
* passieve gebied; het metaaloppervlak reageert met zuurstof, en er vormt zich een laag van metaaloxide (MO) boven op het metaal, waardoor de rest van het metaal tegen corrosie beschermd blijft
* Immune gebied; het metaal reageert überhaupt niet, en blijft in ongewijzigde vorm bestaan (M)
Bij een gegeven pH-waarde en potentiaal kan in het diagram tevens worden afgelezen in welk gebied het metaal zich bevindt. Deze gebieden worden aangegeven met de gestippelde lijnen. Precies op de stippellijn is de reactie, die bij de stippellijn staat weergegeven, in evenwicht. Boven de stippellijn zal de reactie liever naar rechts verlopen (oxidatie), onder de stippellijn verloopt de reactie liever naar links (reductie). Dit is van belang wanneer men het corrosie-gedrag van het materiaal bestudeert.

## Externe link

* (en) Biografie over Marcel Pourbaix op www.corrosion-doctors.org
* (en) Meer info over Pourbaix-diagrammen
* Het in dit artikel of in een eerdere versie daarvan getoonde plaatje en de beschrijving daarvan is gebaseerd op het potential-pH diagram (pourbaixdiagram) voor het systeem van magnesium in water bij 298 K, met daarin de theoretische corrosiedomeinen, immuniteit en passiviteit, M. Pourbaix, Atlas of Electrochemical Equilibria in Aqueous Solutions, National Association of Corrosion Engineers, 1974, p. 139