OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Smallenbroek (architect)

Jan Smallenbroek (Leek, 25 december 1852 - Assen, 18 maart 1932) was een Nederlandse architect.

## Leven en werk

Smallenbroek werd geboren als zoon van Albert Smallenbroek en Bouwina van der Velde. Zijn vader en grootvader waren watermolenaar in de provincie Groningen. Zelf werd hij opzichter bij Rijkswaterstaat en later architect. Hij trouwde in 1876 in Assen met Trijntje Offereins (1854-1913) en vestigde zich in Drenthe. Hun zoon Albert Smallenbroek volgde in zijn vaders voetsporen en werd ook architect.
Smallenbroek overleed op 79-jarige leeftijd en werd begraven op de Zuiderbegraafplaats in Assen.

## Bouwwerken (selectie)

| Jaartal | Locatie | Omschrijving |
| 1895 | Assen, Witterstraat 64-82 | Onderofficierswoningen (gemeentelijk monument) |
| 1895 | Assen, Marktstraat 8-10 | Woon- en winkelhuis (gemeentelijk monument) |
| 1898 | Assen, Oranjebond 14 | Arbeidershuisje (gemeentelijk monument) |
| 1897 | Assen, Kerkstraat 5-7 | Dubbel herenhuis (rijksmonument) |
| 1899 | Assen, Marktstraat 23-25 | Woon- en winkelhuis (gemeentelijk monument) |
| 1899 | Assen, Marktstraat 27-29 | Woon- en winkelhuis (provinciaal monument) |
| 1899 | Assen, Kerkstraat 9 | Woonhuis (gemeentelijk monument) |
| 1899 | Hoogeveen, Hoofdstraat 15 | Pastorie voor de gereformeerde kerk (provinciaal monument) |
| 1900 | Assen, Dr. Nassaulaan 3 | Woonhuis, later in gebruik als pastorie (rijksmonument) |
| 1901 | Assen, Groningerstraat 14 | Bethelkerk (rijksmonument) |
| 1901 | Assen, Beilerstraat 8 | Woonhuis (gemeentelijk monument) |
| 1901 | Assen, Groningerstraat 149 | Woonhuis (gemeentelijk monument) |
| 1902 | Zuidlaren, Stationsweg | Christelijke School voor LO en ULO (afgebroken) |
| 1902 | Assen, Oudestraat 26-28 | Dubbel woon- en winkelhuis |
| 1903 | Assen, Marktstraat 13-15 | Woon- en winkelhuis (gemeentelijk monument) |
| 1904 | Assen, Marktstraat 17-19 | Woon- en winkelhuis (gemeentelijk monument) |
| 1905 | Assen, Vaart ZZ 1 | verbouwing van hotel Het wapen van Drenthe (gemeentelijk monument) |
| 1906 | Assen, Torenlaan 11 | woonhuis (rijksmonument) |
| 1906-1907 | Assen, Stationsstraat 11 | Huize Ebbenerve, woonhuis (rijksmonument) |
| 1907 | Assen, Wilhelminastraat 19-21 | dubbel woonhuis (gemeentelijk monument) |
| 1917-1918 | Peize, Raadhuisstraat 1 | gemeentehuis (rijksmonument) |
# Jan Smeekens

Jan Smeekens kan verwijzen naar:
* Jan Smeekens (schaatser), een Nederlands schaatser.
* Jan Smeekens (gewichtheffer), een Nederlands gewichtheffer.
* Jan Smeekens (onderwijzer), recensent van kinderboeken voor de Zeeuwse Courant
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jan Smeekens en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Anatoli Antonov (politicus)

Anatoli Ivanovitsj Antonov (Russisch: Анатолий Иванович Антонов) (Omsk, 15 mei 1955) is een Russisch politicus, militair en diplomaat. Sinds 2017 is hij ambassadeur voor Rusland in de Verenigde Staten.

## Opleiding

In 1978 studeerde hij af aan het Staatsinstituut voor Internationale Betrekkingen van Moskou, waarna hij in 1983 een mastergraad behaalde. In 2006 studeerde hij af aan het Instituut voor Wereldeconomie en Internationale Betrekkingen in Moskou. In 2012 behaalde hij, eveneens in Moskou, een doctoraat in de politieke wetenschappen aan het Instituut voor Wereldeconomie en Internationale Betrekkingen.

## Carrière

Na zijn afstuderen in 1978 was hij gedurende 30 jaar werkzaam als bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, eerst dat van de Sovjet-Unie en later (na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991) dat van Rusland. Hij hield onder andere toezicht op kern-, biologische en chemische wapens.
Op 2 februari 2011 werd hij middels een presidentieel decreet benoemd tot plaatsvervangend minister van Defensie voor de Russische Federatie. In die hoedanigheid werd hij in februari 2015 door de Europese Unie op een sanctielijst gezet, nadat hij in december 2014 had beweerd dat de NAVO van Oekraïne een "frontlinie van confrontatie" wilde maken. Op 28 december 2016 werd hij benoemd tot plaatsvervangend minister van Buitenlandse Zaken.
In maart 2017 was hij een van de kandidaten voor de functie van permanent vertegenwoordiger voor Rusland bij de VN (na het overlijden van Vitaly Tsjoerkin). Uiteindelijk ging deze betrekking naar Vasily Nebenzya.

### Ambassadeur voor de VS

In februari 2017 werd Antonov de belangrijkste kandidaat voor de functie van ambassadeur voor Rusland in de Verenigde Staten. Op 21 augustus 2017 werd Antonov door de Russische president, Vladimir Poetin, officieel in deze functie benoemd. Antonov volgde hiermee Sergej Kisljak op, die negen jaar deze functie had bekleed.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Anatoly Antonov op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 (en) Anatoly Antonov Deputy Minister of Defence of the Russian Federation. Russisch ministerie van Defensie. Gearchiveerd op 8 december 2015. Geraadpleegd op 3 juni 2022.
* ↑ (en) EU sanctions to target Russian deputy defence minister. Reuters (6 februari 2015). Geraadpleegd op 12 juni 2022.
* ↑ (en) Deputy Foreign Minister Anatoly Antonov Named Russian Ambassador to U.S.. The Moscow Times (6 februari 2017). Geraadpleegd op 13 juni 2022.
* ↑ Antonov nieuwe Russische ambassadeur in VS. De Gelderlander (21 juni 2017). Geraadpleegd op 13 juni 2022.
# Jan Smalt

Jan Smalt (Haarlem, 13 september 1922 - Groningen, 15 juli 2006) was een Nederlands musicus, schilder en tekenaar.

## Loopbaan

Jan Smalt was na de Tweede Wereldoorlog na enige omzwervingen werkzaam als trombonist en contrabassist in Canada. In 1963 vestigde hij zich in Groningen, waar hij bassist werd in het Noordelijk Philharmonisch Orkest. In 1984 verliet hij het orkest en wijdde zich aan de beeldende kunst.
Al tijdens zijn studie aan Academie Minerva begon Smalt met het in cafés en jazzlokalen tekenen van spelende musici en bezoekers. Daarnaast maakte hij veel portretten, vaak met inkt op papier, in zeer uiteenlopende technieken. Smalt exposeerde regelmatig in Noord-Nederland en Amsterdam.

## Externe link

* jansmalt.nl Overzichtstentoonstelling Amsterdam (juni 2008)
# Anatoli Barhylevytsj

Anatoli Vladyslavovytsj Barhylevytsj (Oekraiens: Анатолій Баргилевич) (Omelianivka, 8 april 1969) is een Oekraïense generaal-majoor en sinds 9 februari 2024 chef van de generale staf van de strijdkrachten van Oekraïne. Daarvoor was hij commandant van de territoriale strijdkrachten.

## Biografie

Barhylevytsj werd geboren in 1969 in Omelianivka, Zjytomyr in de voormalige Sovjet-Unie. Hij studeerde af aan de Hogere School van het Tankcommando van Tasjkent.

## Militaire carrière

Barhylevytsj is sinds 1986 in militaire dienst. Na de onafhankelijkheid van Oekraïne op 24 augustus 1991 kwam Barhylevytsj in dienst van de Oekraïense krijgsmacht. In 2014, aan het begin van de oorlog in Oost-Oekraïne, bekleedde hij de functie van hoofd van de afdeling operationele opleiding van het operationele hoofddirectoraat van de generale staf. Later werkte hij op het hoofdkwartier van de Anti-Terroristische Operatie. Sinds 2016 is hij hoofd operaties en plaatsvervangend stafchef van het commando voor de landstrijdkrachten van de strijdkrachten van Oekraïne.
Op 23 augustus 2017 ontving hij de bevordering tot generaal-majoor. Van 2020 tot 2022 werd hij plaatsvervangend bevelhebber van de grondtroepen. In 2022 werd hij stafchef van de Khortytsia operationele en strategische groep. Op 9 oktober 2023 werd hij benoemd tot bevelhebber van de territoriale strijdkrachten van de strijdkrachten van Oekraïne. Op 9 februari 2024 werd hij door president Zelensky benoemd tot chef van de generale staf van de strijdkrachten van Oekraïne. Hij volgde Serhij Sjaptala op die samen met andere hogere militairen werden vervangen. De benoeming van Barhylevytsj was gedaan op aanbeveling van de nieuwe hoogste commandant, Oleksandr Syrsky, die op 8 februari 2024 werd benoemd als opvolger van generaal Zaloezjnyj. De vernieuwingen waren volgens de Oekraïense president noodzakelijk omdat tot dan toe de doelen niet werden bereikt.

## Privé

Barhylevytsj is getrouwd en heeft 2 kinderen.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Anatoliy Barhylevych op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ (en) Marc Santora en Eric Schmitt, Ukraine Has a New Military Commander but the Problems Haven’t Changed. The New York Times (9 februari 2024). Geraadpleegd op 25 februari 2024.
* ↑ Zelensky vervangt chef-generale staf Serhi Sjaptala. de Volkskrant (9 februari 2024). Geraadpleegd op 25 februari 2024.
# Jerf el Ahmar

Jerf el Ahmar (vertaald: rode klippen), is een archeologische vindplaats in Noord-Syrië uit het neolithicum. De site ligt op de linkeroever van de Midden-Eufraat. Hij was bewoond tussen 9600 en 8500 v. Chr. en behoort daarmee tot de oudste plaatsen van het neolithicum.
Jerf el Ahmar ligt op twee heuvels die door een kleine wadi van elkaar gescheiden zijn. In de oostelijke verhoging (die het eerst bewoond werd) liggen negen bebouwingslagen boven elkaar. In de westelijke heuvel werden 5 bebouwingslagen opgegraven. Vijf eeuwen lang werd Jerf el Ahmar gevormd door de Mureybet-cultuur (Prekeramisch Neolithicum A of PPNA). De laatste bewoning van beide heuvels laat een overgang zien naar het Prekeramisch Neolithicum B of PPNB.
Jerf el Ahmar heeft typische eigenschappen van de Mureybet-cultuur: architectuur, werktuigen, gereedschappen, wapens uit vuursteen evenals enige voorwerpen uit rotsgesteente. Elke keer nadat deze dorpen vernield werden, werden ze weer opnieuw opgebouwd. Elke opgravingslaag toont een zelfstandige ontwikkeling. Echter vanaf het achtste millennium v.Chr. wordt dit vervangen door een meer uniforme structuur. De vroege overgang naar de landbouw wordt zichtbaar.

## Literatuur

* J. Cauvin: The birth of the Gods and the origins of agriculture, Cambridge 2000.
* Daniel Stordeur: Organisation de l’espace construit et organisation sociale dans le Néolithique de Jerf el Ahmar (Syrie, Xe-IXe millénaire avant J.-C.) in: Frank Braemer: Habitat et société - actes des rencontres 22/23/24 octobre 1998 - (XIXe Rencontres Internationales d'Archéologie et d'Histoire d'Antibes), APDCA, Antibes 1999, ISBN 2-904110-28-3

## Externe link

* Archeologische opgravingen (foto's)
# Ampelophilus meridionalis

Ampelophilus meridionalis is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Bruner.
# Seila mactanensis

Seila mactanensis is een slakkensoort uit de familie van de Cerithiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Cecalupo & Perugia.
# Anaxipha fuscocinctum

Anaxipha fuscocinctum is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Lucien Chopard.
# Seila kuiperi

Seila kuiperi is een slakkensoort uit de familie van de Cerithiopsidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Rolán & Pelorce.
# Anaxipha fragilis

Anaxipha fragilis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Hebard.
# Amphisternus malaccanus

Amphisternus malaccanus is een keversoort uit de familie zwamkevers (Endomychidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1930 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Jennifer Braun

Jennifer Braun (28 april 1991 Rüdesheim am Rhein) is een Duitse zangers. Ze werd bekend toen ze deel nam aan de Duitse preselectie Unser star für Oslo voor het Eurovisiesongfestival. Als solo zangeres nam ze deel aan de talentenjacht Deutschland sucht den Superstar maar ze kwam niet verder dan de eerste ronde.

## Carrière
### Unser Star für Oslo

In 2010 nam Braun deel aan de casting show Unser Star für Oslo de achtdelige Castingshow van de ARD en ProSieben had als doel de Duitse kandidaat voor het Eurovisiesongfestival 2010 opteleveren. En dat allemaal onder leiding van Stefan Raab In de halve finale was Braun, die werd geprezen door de jury voor haar krachtige stem en optredens, met de interpretatie van de rock hitsHeavy Cross van Gossip en de balladHurt van Christina Aguilera verrassend door naar de finale tegen de favoriet voor de finale Christopher Durston. Na de halve finale moest Braun het alleen nog afleggen tegen Lena. Zij werd vooraf al als favoriet verklaard door de media. Die rol kon ze ook waar maken want Lena won de show en mocht zo afreizen naar Oslo. Braun werd dus 2de.

### Performance's in de show

| Show | Lied | Oorspronkelijke zanger |
| Show 2 | I’m Outta Love | Anastacia |
| Show 3 | Like the Way I Do | Melissa Etheridge |
| Show 4 | I’m with You | Avril Lavigne |
| Show 5 | Ain’t Nobody | Chaka Khan |
| Kwart Finale | Soulmate | Natasha Bedingfield |
| Kwart Finale | Nobody’s Wife | Anouk |
| Halve Finale | Heavy Cross | Gossip |
| Halve Finale | Hurt | Christina Aguilera |
| Finale | Bee | niet eerder gepubliceerd |
| Finale | Satellite | niet eerder gepubliceerd |
| Finale | I Care for You | niet eerder gepubliceerd |

### Carrière na de wedstrijd

I Care for You bereikte een week na de finale een plaats in de Duitse hitlijsten. In Oostenrijk, het nummer bereikte het nummer ook een plaatsing. De interpretaties van de andere Finale liedjes Beeensatellite beheerde de top 40 in Duitsland. Op 24 mei 2010 moest Braun te zien in het programma ZDF-Fernsehgartens. In november 2010 zong Braun de titel songRadioQuerWELTein nacht voor de ARD in.

## Discografie
### Singles

| Jaar | Titel | Chartposities | Chartposities | Chartposities | Album |
| Jaar | Titel | DE | AT | CH | Album |
| 2010 | I Care for You | 10 | 68 | – |
| 2010 | Bee | 21 | – | – |
| 2010 | Satellite | 32 | – | – |
* ↑ Quellen: DE AT CH. Gearchiveerd op 17 augustus 2023.
# An Ngãi

An Ngãi is een xã in het district Long Điền, een van de districten in de Vietnamese provincie Bà Rịa-Vũng Tàu. An Ngãi ligt aan de Quốc lộ 55, de nationale weg die Bà Rịa met de stad Bảo Lộc in de provincie Lâm Đồng met elkaar verbindt.
# Amédée Louis Michel le Peletier, comte de Saint-Fargeau

Amédée Louis Michel le Peletier, comte de Saint-Fargeau (9 oktober 1770 - 23 augustus 1845), ook wel gespeld als Lepeletier of Lepelletier, was een Frans entomoloog en specialist in de Hymenoptera.
Vanaf het jaar 1833 tot aan zijn dood was hij president van de Societe entomologique de France.

## Werken

* Met Gaspard Auguste Brullé Histoire naturelle des insectes. Hyménoptères. Roret, Paris 1836–46 p.m.
* Memoires sur le G. Gorytes Latr. Arpactus Jur. Paris 1832.
* Monographia tenthredinetarum, synonimia extricata. Levrault, Paris 1823–25.
* Mémoire sur quelques espéces nouvelles d’Insectes de la section des hyménoptères appelés les portetuyaux et sur les caractères de cette famille et des genres qui la composent. Paris 1806.
* Défense de Félix Lepeletier. Vatar, Paris 1796/97.
* Met Jean Guillaume Audinet-Serville A treatise on Hemiptera to Guillaume-Antoine Olivier's Histoire naturelle. Entomologie, ou histoire naturelle des Crustacés, des Arachnides et des Insectes (Encyclopédie Méthodique)
* Bibliothèque nationale de France: cb11911734j (data)
* Author citation (botany): Le Pelet.
* Gemeinsame Normdatei: 128527641
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 8102 8224
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 156453568
* Système universitaire de documentation: 026974282
* Trove: 968130
* Virtual International Authority File: 24604066
* WorldCat (via VIAF): 24604066
# Japanse hulst

Japanse hulst (Ilex crenata) is een groenblijvende struik of kleine boom, die behoort tot Ilex sectie Paltoria en komt van nature voor in China, Taiwan, Japan, Korea. en Sachalin.
Japanse hulst wordt gebruikt ter vervanging van Buxus sempervirens, die sinds 2005 door de schimmel Cylindrocladium buxicola aangetast wordt.
Op Paleis Het Loo is in 2012/2013 alle buxus vervangen door de cultivar 'Dark green'.

## Beschrijving

Japanse hulst kan 3–5 m (soms 10 m) hoog worden met een stamdiameter tot 20 cm. De afwisselend geplaatste, glimmende, donkergroene bladeren zijn 10–30 mm lang en 10–17 mm breed en hebben een gegolfde bladrand soms met stekels. De plant bloeit in mei en juni. De eenslachtige bloemen zijn wit met vier slippen. De zwarte vrucht is een 5 mm grote steenvrucht met vier zaden.
* close-up van de bloemen
* De zwarte vruchten

## Teelt

Japanse hulst wordt aangeplant vanwege de dichte, donkergroene bebladering. Ook is het een populaire plant bij bonsailiefhebbers.
De struik groeit het beste in grond met een pH tussen 3,7 en 6,0.
Er bestaan zeer veel cultivars, waaronder:
* 'Caroline Upright', donkergroen, opgaande groei, geeft géén besjes
* 'Luxus Globe', donkergroen, breed uitgroeiend, geeft géén besjes
* 'Golden Gem' met in de herfst goudgeel blad
* 'Shiro-Fukurin' met bont blad. Is vrouwelijk.
* 'Dark green' met donkergroen blad
* 'Green Hedge' met lichtgroen blad
* 'Bad Zwischenahn' met grijsgroen blad
* 'Green Lustre' met mat, donkergroen blad en breed uitgroeiend
* 'Convexa' breder dan hoger uitgroeiend met iets bolstaand blad
* 'Ivory Hall' met gele vruchten
* 'Fastigiata' met zuilvormige groei
* 'Chesapeake' met een zuilvormige groei
* 'Green Island' met een gespreide groei
* 'Hetzii' met een gespreide groei
* 'Hellen' met dwerggroei
* 'Twiggy' met dwerggroei en fijne textuur
* 'Mariesii' met dwerggroei
* 'Stokes' met dwerggroei
* ↑ Walter Erhardt, Erich Götz, Nils Bödeker, Siegmund Seybold: Der große Zander. Enzyklopädie der Pflanzennamen. Band 2. Arten und Sorten. Eugen Ulmer, Stuttgart (Hohenheim) 2008, ISBN 978-3-8001-5406-7.
* ↑ Shu-kun Chen, Haiying Ma, Yuxing Feng, Gabrielle Barriera & Pierre-André Loizeau: Aquifoliaceae, S. 359 - textgleich online wie gedrucktes Werk, In: Wu Zheng-yi, Peter H. Raven, Deyuan Hong (Hrsg.): Flora of China. Volume 11: Oxalidaceae through Aceraceae, Science Press und Missouri Botanical Garden Press, Beijing und St. Louis, 2008. ISBN 978-1-930723-73-3
* ↑ Japanese Holly Bonsai. BonsaiDojo.net.
* ↑ Huxley, A., ed. (1992). New RHS Dictionary of Gardening. Macmillan ISBN 0-333-47494-5.
... · I. aquifolium (Hulst) · I. canariensis · I. crenata (Japanse hulst) · I. paraguariensis (Matéplant) · I. perado · ...
# Amédée Pycke de Peteghem

Amédée Edouard Marie Ghislain Pycke de Peteghem (Gent, 4 juni 1824 - Brussel, 21 november 1898) was een Belgisch diplomaat, senator en burgemeester.

## Biografie
### Familie

Amédée Pycke de Peteghem was een telg uit het geslacht Pycke. Hij was een zoon van baron Auguste Pycke (1794-1868), provincieraadslid van Oost-Vlaanderen, en Pauline Limnander de Nieuwenhove (1790-1870). Hij was een broer van Oscar Pycke de Peteghem, burgemeester van Petegem-aan-de-Schelde en senator.
Hij trouwde in 1859 in Den Haag met jkvr. Albertina Heldewier (1829-1907), hofdame van koningin Sophie, dochter van Albert Heldewier, diplomaat. Ze kregen twee zoons en twee dochters.
* Paul Pycke de Peteghem (1862-1931), diplomaat, trouwde in 1887 in Brussel met gravin Marie-Antoinette de Renesse (1865-1948). Ze kregen een dochter, met afstammelingen tot heden.
* René Pycke de Peteghem (1865-1930), cavalerieofficier en burgemeester van Poeke, trouwde in 1896 in Brussel met Christine de Clerque Wissocq de Sousberghe (1874-1931). Ze kregen een zoon en een dochter, maar zonder nakomelingen.
Zijn vader werd in 1822 opgenomen in de erfelijke adel en verkreeg in 1842 de titel 'baron van Peteghem'. Jonkheer Amédée Pycke verkreeg in 1859 een erfelijke baronstitel. Het is pas zijn zoon Paul die in 1914 toelating kreeg om aan zijn naam de Peteghem te mogen toevoegen. Toch werd Amédée, naar analogie met zijn broer, ook al meestal Pycke de Peteghem genoemd.

### Loopbaan

Na studies aan de Rijksuniversiteit Luik werd Pycke diplomaat. Tussen 1846 en 1875 was hij op post als secretaris, zaakgelastigde, gevolmachtigd minister of buitengewoon gezant in Turijn, Parijs, Den Haag, Lissabon en Rome.
Van 1875 tot 1895 was hij gemeenteraadslid van Poeke en van 1875 tot 1887 was hij er burgemeester.
In 1884 werd Pycke katholiek senator voor het arrondissement Gent en vervulde dit mandaat tot in 1892.

### Eerbetoon

Hij was Ridder in de Leopoldsorde (1854), Officier in de Leopoldsorde (1861), Commandeur in de Leopoldsorde (1870). Ordeteken van grootkruis in de Orde van Pius IX, van Gregorius XVI, van Christus van Portugal, en van de Keizerlijke Roos van Brazilië.

## Literatuur

* Jean-Luc DE PAEPE en Christiane RAINDORF-GERARD, Le Parlement belge, 1831-1894. Données biographiques, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1996.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1997, Brussel, 1997.
# Scotophaeus brolemanni

Scotophaeus brolemanni is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Scotophaeus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Eugène Simon.
# Andritsaina

Andritsaina (Grieks: Ανδρίτσαινα) is een stad en een deelgemeente (dimotiki enotita) van de fusiegemeente (dimos) Andritsaina-Krestena, in de Griekse bestuurlijke regio (periferia) West-Griekenland.
# Scotophaeus blackwalli isabellinus

Scotophaeus blackwalli isabellinus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de bodemjachtspinnen (Gnaphosidae). De spin jaagt 's nachts en verschuilt zich overdag onder rotsen en bladeren. Het lijf van de spin is ovaalvormig, smal en puntig aan de achterzijde.
Het dier behoort tot het geslacht Scotophaeus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door Eugène Simon.
# Anacroneuria xinguensis

Anacroneuria xinguensis is een steenvlieg uit de familie borstelsteenvliegen (Perlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Froehlich.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Perlidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Selo (Patean)

Selo is een bestuurslaag in het regentschap Kendal van de provincie Midden-Java, Indonesië. Selo telt 1563 inwoners (volkstelling 2010).
# Anacroneuria wapishana

Anacroneuria wapishana is een steenvlieg uit de familie borstelsteenvliegen (Perlidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Stark.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Perlidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Selo (Sežana)

Selo is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Sežana in de NUTS-3-regio Obalnokraška. De plaats telde 11 inwoners op 1 januari 2020.
# Calvados

Calvados kan verwijzen naar:
* Calvados (departement), een Frans departement
* Calvados (drank), een alcoholische drank uit dit departement
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Calvados en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Camrose

Camrose kan verwijzen naar:
* Camrose (Canada)
* Camrose (Wales)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Camrose en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.