# Gabriel Fauré

Gabriel Urbain Fauré (Pamiers, 12 mei 1845 – Parijs, 4 november 1924) was een van de belangrijkste Franse componisten van zijn generatie, samen met zijn jongere tijdgenoten Claude Debussy en Maurice Ravel. Fauré is bekend om zijn pianomuziek, kamermuziek en liederen. Tevens heeft hij de Franse religieuze muziek vernieuwd - het Requiem behoort tot zijn bekendste werken. Ook opera's behoren tot zijn oeuvre, maar die hebben geen repertoire gehouden.

## Levensloop

Fauré studeerde aan de kerkmuziekschool van Louis Niedermeyer in Parijs, waar onder anderen Camille Saint-Saëns een van zijn leraren was, waarna hij organist werd, eerst in Rennes en later in verscheidene Parijse kerken. In 1897 werd hij docent compositie aan het Conservatoire national supérieur de musique van Parijs en in 1905 directeur van dit instituut.
Hij was jarenlang verbonden aan de Parijse Madeleinekerk, eerst als koordirigent, daarna van 1896 tot 1905 als organist-titularis. Hij schreef er onder meer zijn Requiem, dat tot zijn meest uitgevoerde werken behoort. De compositie is opgebouwd rond het overbekende Pie Jesu. In de keuze van de teksten voor zijn requiem was hij kieskeurig. De hardste woorden, met name het 'Dies Irae' (dag des oordeels) liet hij weg. Zijn opvattingen over de dood waren niet gitzwart. "Het is een vreugdevolle bevrijding, een verlangen naar geluk aan de andere kant van het graf, eerder dan een pijnlijke ervaring". Die hoopvolle, harmonische toon is in zijn Requiem duidelijk merkbaar.

## Stijl

In zijn composities zocht hij naar een evenwicht tussen romantische gevoeligheid en strenge compositieregels om te komen tot een eigen stijl, een compromis tussen muzikale taal en vormgeving.
De thematiek, melodiek en harmoniek van het gregoriaans hielp hem zijn gevoel voor romantische hopeloosheid en overdaad te bedwingen. Zijn muziek is vooral ingetogen en fijnzinnig. Hij schreef vooral voor kleine bezettingen.

## Leerlingen

Tot Faurés leerlingen behoorden Florent Schmitt, Maurice Ravel, George Enescu, Nadia Boulanger, Charles Koechlin, Louis Aubert, Paul Ladmirault, Alfredo Casella en Jean Roger-Ducasse.

## Composities (selectie)
### Werken voor orkest

* Ballade in Fis-groot voor piano en orkest (1881), op. 19 (oorspronkelijk voor piano solo)
* Pavane op. 50 (1887)
* Pelléas et Mélisande orkestsuite, op. 80 (1898)
** Prelude
** Fileuse
** Sicilienne
** Mort de Mélisande
* Fantaisie G-groot voor piano en orkest (1918), op. 111
* Masques et Bergamasques orkestsuite, op. 112 (1919)
* Elégie voor cello en orkest
* Intégrale voor orkest

### Werken voor harmonieorkest

* Chant funéraire op. 117

### Missen en geestelijke muziek

* Messe de Requiem op. 48, voor sopraan, bariton, gemengd koor en orkest (1888; versie voor groot orkest, 1899)
* Cantiques, waaronder Cantique de Jean Racine voor gemengd koor en orgel (1864; versie met orkest 1875)
* Messe brève avec orgue (1907)

### Muziektheater
#### Opera's

| Voltooid in | titel | aktes | première | libretto |
| 1879 | Barnabé | onvoltooid | niet uitgevoerd | |
| 1900 | Prométhée | 3 aktes | 27 augustus 1900, Béziers, Openluchttheater | Jean Lorrain en André Ferdinand Hérold |
| 1907-1912 | Pénélope | 3 aktes | 4 maart 1913, Monte Carlo, Opéra | René Fauchois naar Homerus' Odysseia |
| 1869/1919 | Masques et bergamasques | | 10 april 1919, Monte Carlo | René Fauchois naar Maurice Maeterlinck |

#### Toneelmuziek

* Caligula, theatermuziek (1888)
* Shylock, theatermuziek (1889)
* Pelléas et Mélisande, de theatermuziek onverkort (1898)

### Vocale muziek met orkest of instrumenten

* Deux mélodies op. 4 (1870-’72): La Chanson du pêcheur (Lamento) - Lydia
* Trois mélodies op. 7 (1870-’77), waaronder Après un rêve
* Cinq mélodies (Mélodies de Venise), op. 58 (1891) liederen op tekst van Paul Verlaine
* La bonne chanson op. 61 (1892-1894), negen liederen op tekst van Paul Verlaine
* La Chanson d'Ève op. 95 (1906-1910), tien liederen op tekst van Charles van Lerberghe
* L’Horizon Chimérique (1921) een liederenreeks op tekst van Jean de la Ville de Mirmont

### Kamermuziek

* Deux Sonates voor piano en viool (1875 en 1917)
* Berceuse voor viool of cello, en piano (1879)
* Fantaisie voor fluit en piano (1898)
* Morceau de concours, voor fluit en piano
* Morceau de concours, voor viool en piano (1903)
* Deux Sonates voor cello en piano (1917 en 1921)
* Quintettes voor piano en strijkkwartet nº 1 en 2 (1905 en 1921)
* Quatuors voor piano en strijkers nº 1 en 2 (1879 en 1886)
* Trio voor piano, viool en cello (1922-1923)
* Quatuor à cordes (1924)

### Werken voor piano

* Romances sans paroles op. 17 (3 stuks, circa 1863)
* Treize Nocturnes (1875-1921)
* Treize Barcarolles (1881-1913)
* Six Impromptus (1881-1910)
* Quatre Valses-Caprices (1882-1894)
* Dolly (1893-1896) (suite, à quatre mains) - georkestreerd door Henri Rabaud
* Thema & variaties in cis-klein, op. 73 (1895)
* Huit Pièces brèves (1899-1902)
* Neuf Préludes (1909-1910)

## Publicaties

* Gabriel Fauré: Correspondance, présentée et annotée par J.M. Nectoux. - Paris: Flammarion, 1990. (Coll. Harmoniques)
* Inédits. Deux lettres de Fauré à Emmanuel Chabrier, présentée et annotée par J.M. Nectoux: in: Association des Amis de Gabriel Fauré, Bulletin, n° 13, 1976, p. 17-18.
* Cinq lettres inédites de G. Fauré à son fils Emmanuel, présentée et annotée par J.M. Nectoux: in: Association des Amis de Gabriel Fauré, Bulletin, n° 9, 1972, p. 6-10.