OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vernon (Normandië)

Vernon is een gemeente in het Franse departement Eure, in de regio Normandië. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Évreux en ligt ongeveer midden tussen Parijs en Rouen aan de oever van de Seine. Vernon telde op 1 januari 2021 24.543 inwoners.
Vernon is bekend vanwege de productie van vliegtuig- en raketmotoren die er plaatsvindt bij de SNECMA groep.

## Geschiedenis

Vernon werd voor het eerste vermeld in de 11e eeuw. Het was een twistappel tussen de huizen Capet en Plantagenet. In 1196 werd het afgestaan aan Filips II van Frankrijk, maar in 1359 werd de stad terug Engels. In 1449 kwam de stad definitief in handen van de Fransen en Karel VII schonk haar aan zijn minnares Agnès Sorel.
In 1606 werd er een college gesticht in de stad. In de 18e eeuw werd de stadsmuur geslecht en de grachten die de stad omsloten gedempt. Hierbij werden de stenen van de muur als bouwmateriaal gebruikt.
In de 19e eeuw kende de stad een sterke groei. In 1843 werd het station op de lijn Parijs-Rouen geopend. En in de jaren 1860 vonden er een grote stadsontwikkeling plaats en maakte de middeleeuwse brug over de Seine plaats voor een nieuw exemplaar.
In 1940 werd de stad gebombardeerd door de Duitsers en in 1944 door de geallieerden waardoor de stad grote schade opliep. In 1946 werd het LRBA (Laboratoire de Recherches Balistiques et Aérodynamiques), het begin van de raketindustrie in Vernon.

## Geografie

De oppervlakte van Vernon bedroeg op 1 januari 2021 34,92 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 702,8 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vernon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Geboren

* Philippe Montanier (1964), voetballer en voetbalcoach
* Tongo Doumbia (1988), Malinees voetballer
* Molla Wagué (1991), Malinees voetballer
* Diacko Fofana (1994), voetballer
* Ousmane Dembélé (1997), voetballer

## Galerij

* Château des Tourelles
* Collégiale Notre-Dame
* Place Barette
* Musée Alphonse Georges Poulain
* Le Vieux-Moulin

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* 1 2 Populations légales 2021.
* 1 2 (fr) Histoire de Vernon. vernon27.fr. Geraadpleegd op 28 augustus 2022.
* ↑ (fr) À Vernon, des siècles d’histoire ressurgissent. Département de l'Eure en Normandie (24 maart 2022). Geraadpleegd op 27 oktober 2024.
# Hollebeek (Antwerpen)

De Hollebeek vormt als grenswaterloop vanaf de Moerelei tot aan de Zwaantjes de grens tussen de Antwerpse districten Hoboken en Wilrijk. Ze stroomt hierbij door parken als het Schoonselhof. Vanaf de Zwaantjes vormde ze verder tot aan de Schelde de grens tussen Hoboken en Kiel. Vooral dit laatste gedeelte werd over grote stukken overwelfd. Vanuit de immobiliënsector waren er ook plannen om de Hollebeek stroomopwaarts van de Zwaantjes te overwelven, maar die konden door acties vanuit natuurbehoudsverenigingen worden tegengehouden. De beek loopt als Grote Leigracht vanaf Polderstad door het natuurgebied Hobokense Polder en langs de Lage Weg naar het (goederen-) station Antwerpen-Kiel waar ze een bezinkingsvijver vormt voor ze via een gemaal in de Schelde wordt geloosd.
# Rosse muggeneter

De rosse muggeneter (Conopophaga lineata) is een zangvogel uit de familie Conopophagidae (muggeneters).

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel komt voor in het zuidoosten van Zuid-Amerika en telt twee ondersoorten:
* C. l. lineata: oostelijk en centraal Brazilië.
* C. l. vulgaris: zuidoostelijk Brazilië, Paraguay, Uruguay en noordoostelijk Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als algemeen. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Rosse muggeneter op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1).
# Zwartkopmuggeneter

De zwartkopmuggeneter (Conopophaga roberti) is een zangvogel uit de familie Conopophagidae (muggeneters).

## Kenmerken

De zwartkopmuggeneter is een kleine zangvogel met een lengte van 12 centimeter.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel is endemisch in Brazilië, waar hij voorkomt in de noordoostelijke staten Ceará, Maranhão, Pará en Piauí. De natuurlijke habitat bestaat uit vochtige laagland bossen. De habitats bevinden zich op een hoogte tot 300 meter boven zeeniveau in de biomen Amazone, Caatinga en Cerrado.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar door een combinatie van een groot verspreidingsgebied en ontbossing nemen de aantallen – hetzij minder snel – af. De zwartkopmuggeneter staat nog als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* ↑ (en) Zwartkopmuggeneter op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Vensterrouwzwever

De vensterrouwzwever (Thyridanthrax fenestratus, syn. Hemipenthes montana, Anthrax variegata) is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1814 door Fallen.

## Uiterlijk

De vlieg kan een lengte bereiken van 7 - 9 mm. In het Engels heten de wolzwevers 'bee-flies' omdat ze door de beharing enigszins op bijen lijken. Zoals alle vliegen heeft de wolzwever een enkel paar vleugels, de achterste vleugels zijn ontwikkeld tot halter-achtige aanhangsels, (halteres), die een rol spelen bij het evenwicht houden tijdens het vliegen. De relatief grote vleugels zijn voor de helft zwart gevlekt.

## Verspreiding en levenswijze

De soort komt voor in Noord-Midden-Europa en is zeldzaam in Nederland. Het is een soort die van warmte houdt en vooral voorkomt in warme gebieden. Er zijn sterke aanwijzingen dat de vensterrouwzwever parasiteert op de graafwesp (Ammophila pubescens) (behaarde rupsendoder) of op de rupsen die deze wesp verzamelt voor zijn larven. De vliegenlarven ontwikkelen zich in ofwel de larven van de graafwesp, of in de rupsen die de wesp verzamelt. De gastheer sterft als gevolg van de ontwikkeling van de larven van de vensterrouwzwever. De volwassen dieren leven van nectar en zijn dus in de buurt van bloemen te vinden. Ze bewonen bij voorkeur zandgronden en heidevelden (met gemengde jonge en oude heide (Calluna vulgaris)) met schaarse vegetatie en onverstoorde kale zandplekken.

## Gedrag

De mannetjes zitten vaak op open zandige plekken en vliegen steeds op wanneer er iets langs komt. Ze proberen op deze manier een vrouwtje te pakken. De vrouwtjes hebben net als de vliegen van het geslacht Bombylius een zandkamer aan de achterlijfspunt. Ze nemen, net als Bombylius, eerst zand op en vliegen dan rond tot ze bijvoorbeeld de nestingang van een rupsendoder vinden. Het vrouwtje blijft dan even zweven voor de nestgang en gooit dan met een slingerbeweging een ei in het nest. De bijgaande animatie is 10 keer vertraagd.

## Externe link

* Kaarten met waarnemingen:
   * België
   * Nederland
   * wereldwijd
* https://web.archive.org/web/20170223183414/http://insect-behavior.nl/bombylidae/105-thyridanthrax
* ↑ Taxonomische informatie over Thyridanthrax fenestratus bij Fauna Europaea.
# Andrés Túñez

Andrés José Túñez Arceo (Caracas, 15 maart 1987) is een voetballer uit Venezuela, die speelt als centrale verdediger.

## Interlandcarrière

Onder leiding van bondscoach César Farías maakte Túñez als invaller zijn debuut voor het Venezolaans voetbalelftal op 2 september 2011 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Argentinië (0-1) in Calcutta. Ook Fernando Amorebieta maakte in die wedstrijd zijn debuut voor La Vino Tinto. Hij nam met zijn vaderland deel aan de strijd om de Copa América 2015 in Chili.
1 Baroja · 2 Ángel · 3 Túñez · 4 Vizcarrondo · 5 Amorebieta · 6 Cichero · 7 Miku · 8 Rincón · 9 Rondón · 10 Vargas · 11 González · 12 Dani · 13 Seijas · 14 Lucena · 15 Guerra · 16 Rosales · 17 Martínez · 18 Arango · 19 Acosta · 20 Perozo · 21 Rivas · 22 Murillo · 23 Faríñez · Coach: Sanvicente
* Andrés Túñez op National Football Teams
# Groasis Waterboxx

Groasis Waterboxx is een instrument dat ontwikkeld is om bomen te laten groeien in droge, verwoestijnende gebieden en rotsen. De box is een uitvinding van de Nederlandse voormalig leliekweker Pieter Hoff (1953-2021) en won in 2010 de Popular Science Green Tech Best of What's New Innovation of the Year Award.
De gepatenteerde Waterboxx bestaat uit een bakje van 5 liter water met daarin een uitsparing voor het planten van de zaailing in de droge bodem. Op de bodem van de Waterboxx zit een uitsparing met een vochtgeleidend touwtje welke bij het planten naast de wortels van de zaailing wordt aangebracht. Dankzij deze kunstmatige maar beperkte vochtvoorziening groeien de wortels in tegenstelling tot beregening of druppelirrigatie naar de diepere ondergrond waardoor de jonge aanplant droge periodes kan overleven.

## Projecten

In 2016 kreeg het de opdracht een 180 kilometer lange rij van bomen aan te leggen om de Mexicaanse stad Mexicali. Het klimaat is daar heel ongunstig voor nieuwe bomen, in de zomer kan de temperatuur oplopen tot 50°C en alle neerslag valt geconcentreerd in een maand. Het was de grootste opdracht tot nu toe voor Groasis, dat zaken heeft gedaan in 31 landen.

## Prijzen

In 2016 kreeg Groasis het predicaat Nationaal Icoon van de Nederlandse overheid voor de uitvinding van de Growboxx, een biologisch afbreekbare variant.
Groasis werd in september 2018 uitgeroepen als winnaar van de 13e editie van de MKB Innovatie Top 100, georganiseerd door de gezamenlijke Kamers van Koophandel. Het mag zich een jaar lang het meest innovatieve midden- en kleinbedrijf van Nederland noemen.

## Overig

In oktober 2024 werd een documentaire gepresenteerd: Green musketeer over Pieter Hoff, en hoe hij zijn Waterboxx en Growboxx ontwikkelde.

## Externe link

* Officiële website
* Blog
* Documentaire
* ↑ Jannot, Mark. Best of What's New 2010: Our 100 Innovations of the Year Popular Science, 16 november 2010, laatst geraadpleegd op 5 november 2010.
* ↑ AquaPro Holland Groasis Waterboxx Popular Science, laatst geraadpleegd op 5 december 2010.
* 1 2 BN De Stem Groasis plant 'gordijn' van bomen in Mexico, 5 oktober 2016, geraadpleegd op 13 juni 2019
* ↑ Omroep Brabant 26 september 2018, geraadpleegd op 13 juni 2019
# Kamboskalkoen

De kamboskalkoen (Aepypodius arfakianus) is een vogel uit de familie grootpoothoenders (Megapodiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Salvadori. Het is een endemische vogelsoort uit Nieuw-Guinea.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in het bergland van West-Papoea en Papoea-Nieuw-Guinea en het heuvelland van de eilanden Misool en Yapen. Zijn leefgebied is subtropisch of tropisch bos en nevelwoud op een hoogte tussen de 800 en 2800 m boven de zeespiegel.

## Taxonomie

De soort kent twee ondersoorten.
* A. a. arfakianus: Yapen en Nieuw-Guinea.
* A. a. misoliensis: Misool.

## Beschermingsstatus

De omvang van de totale populatie wordt met een brede bandbreedte geschat op 6.700-670.000 vogels. Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* ↑ (en) Kamboskalkoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Salvadori, T. (1877). Annali del Museo Civico di Storia Naturale di Genova 9.
* ↑ (en) Beehler, B.M., T.K. Pratt & D.A.Zimmerman 1986. Birds of New Guinea. Princeton University Press. ISBN 0-691-02394-8.
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 11 augustus 2023.
# Theerathon Bunmathan

Theerathon Bunmathan (Changwat Nonthaburi, 6 februari 1990) is een Thais voetballer die als verdediger speelt bij Buriram United.

## Clubcarrière

Bunmathan begon zijn carrière in 2008 bij Buriram United. Met deze club werd hij in 2011, 2013, 2014 en 2015 kampioen van Thailand. Hij tekende in 2016 bij Muangthong United. Vanaf 2018 speelde Bunmathan voor Vissel Kobe en Yokohama F. Marinos in Japan.

## Interlandcarrière

Bunmathan debuteerde in 2010 in het Thais nationaal elftal en speelde 62 interlands. Hij nam met het Thais voetbalelftal deel aan het Aziatisch kampioenschap 2019.

## Erelijst

Buriram United
* Thai League 1 (7): 2011, 2013, 2014, 2015, 2021–22, 2022–23, 2023–24
* Thai FA Cup (6): 2011, 2012, 2013, 2015, 2021–22, 2022–23
* Thai League Cup (6): 2011, 2012, 2013, 2015, 2021–22, 2022–23
* Toyota Premier Cup (3): 2012, 2014, 2016
* Kor Royal Cup (4): 2013, 2014, 2015, 2016
* Mekong Club Championship: 2015
Muangthong United
* Thai League 1: 2016
* Thai League Cup (2): 2016, 2017
* Thailand Champions Cup: 2017
* Mekong Club Championship: 2017
Yokohama F. Marinos
* J1 League: 2019
Thailand U-23
* Zuidoost-Aziatische Spelen Gold Medal: 2013
Thailand
* Zuidoost-Aziatisch kampioenschap voetbal (3): 2016, 2020, 2022
* King's Cup (2): 2016, 2017
# Zwart boshoen

Het zwart boshoen (Megapodius freycinet) is een vogel uit de familie grootpoothoenders (Megapodiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Gaimard en is vernoemd naar Louis de Freycinet.

## Beschrijving

Het zwart boshoen is een middelgroot grootpoothoen dat gemiddeld 41 cm lang is. De vogel is donkergrijs tot zwart gekleurd, met een puntige kam op de kop en rond het oog een roodgekleurde, naakte huid. De poten zijn donker gekleurd, de snavel is geel, de iris is donker. Net als de andere grootpoothoenders legt het boshoen zijn eieren in speciale nest- of broedhopen van aarde gemengd met bladeren, takjes, grind en zand.

## Taxonomie

De taxonomie van deze soort is vrij complex. Vroeger werden grootpoothoenders uit het geslacht Megapodius bijna allemaal tot deze soort gerekend. Nu behoort de soort tot een clade waarbij het grijs boshoen uit Nieuw-Guinea het dichtst bij deze soort staat.

## Voorkomen en leefgebied

Het zwart boshoen komt voor in bossen, moerassen en mangroven in Indonesië op de Molukken en Raja Ampat-eilanden.
De soort telt vijf ondersoorten:
* M. f. quoyii: de noordelijke Molukken.
* M. f. freycinet: Gebe, Waigeo, Misool en de nabijgelegen eilandjes.
* M. f. oustaleti: de eilandjes nabij noordwestelijk Nieuw-Guinea, Batabta en Salawati.
* M. f. forsteni: (Forstens boshoen) Ceram en nabijgelegen eilanden
* M. f. buruensis: Buru

## Status

Op de Rode Lijst van de IUCN heeft de soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Zwart boshoen op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Gaimard, J. P. (1823). Ferussac's Bull. General Universel Annonces Nouvelles Sci. Paris 2.
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2016) - IOC World Bird Names (version 5.1)
# Allylmethylsulfide

Allylmethylsulfide is een organische verbinding met als brutoformule C$_4$H$_8$S. De zuivere stof komt voor als een kleurloze ontvlambare vloeistof met een karakteristieke knoflookgeur. Het is namelijk een thio-ether die zorgt voor de onaangename mond- en lichaamsgeur van iemand die knoflook gegeten heeft.

## Synthese

Allylmethylsulfide wordt bereid door de reactie van allylchloride met natriumhydroxide en methaanthiol:
    $\mathrm {H_{2}C{=}CHCH_{2}Cl\ +\ NaOH\ +\ CH_{3}SH\longrightarrow \ H_{2}C{=}CHCH_{2}SCH_{3}\ +\ H_{2}O\ +\ NaCl}$
* ↑ (en) E. Block (2009) - Garlic and Other Alliums: the Lore and the Science, Royal Society of Chemistry - ISBN 978-0-85404-190-9
# Stinkende russula

De stinkende russula (Russula foetens) is een paddenstoel uit de familie Russulaceae. Hij groeit op voedselrijke bodem, langs paden bij loofbomen, vooral beuk of eik.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed is glad, gebold tot uitgespreid en heeft een diameter van 5 tot 15 cm. Bij vochtig weer is de hoed extreem vettig of slijmerig, bij droog weer plakkerig. De kleur is okergeel tot oranjebruin. De paddenstoel is eerst glad aan de rand, maar wordt later gevoord met een ingedeukt centrum.

#### Lamellen

De lamellen zijn crèmekleurig met vaak bruinige vlekken. Ze lopen af op de steel. Ze variëren in kleur van vuil crème tot lichtgeel. De lamellen zijn relatief smal, ongeveer 6 tot 10 mm breed.

#### Steel

De steel is broos, recht, cilindrisch, soms bolvormig en vaak vervormd. De kleur is ongeveer gelijk aan de lamellen. Oudere vruchtlichamen hebben meestal een holle steel met kamers, binnenin de steel kan het vlees roodbruin van kleur zijn. Soms kunnen de vruchtlichamen bij volwassen exemplaren nog half in de grond blijven steken.

#### Geur en smaak

De smaak is scherp en de geur onaangenaam. Vanwege de slechte smaak wordt hij in het algemeen beschouwd als oneetbaar. In Rusland wordt deze soort echter wel gegeten. Daar dompelt men na het plukken de vruchtlichamen dagenlang onder in water om de slechte smaak te verwijderen.

#### Sporenprint

De sporenprint is creme (IIb-c volgens Romagnesi).

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn witachtig tot crèmekleurig. De sporen hebben de afmeting 7,5–10,1 (11,5) × 6,6–9,1 µm. Het sporenornament bestaat uit geïsoleerde, grove wratten die op sommige plaatsen onduidelijk met elkaar verbonden kunnen zijn. De apiculus is 1–1,25 × 1–1,25 µm. De viersporige, knotsvormige basidia zijn 45–65 × 12–15 µm groot. De talrijke, spoelvormige cheilocystiden meten 30–90 × 5–9 µm, terwijl de vergelijkbare maar niet zo talrijke pleurocystiden 55–135 × 10–14 µm meten.

## Verwarrende soorten

Hij lijkt op de amandelrussula, maar deze ruikt naar amandelessence.

## Verspreiding

In Nederland komt de soort vrij algemeen voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie kwetsbaar.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Stinkende russula op de website van Flora Europa
* Paddestoelengids Van Europa door H. Knudsen J.H. Petersen, ISBN 90-5210-604-5
* (en) Index Fungorum
* Duitse Wikipedia
# Xenos

Xenos is een Nederlandse winkelketen, gespecialiseerd in de verkoop van meer of minder exotische massagoederen. Xenos is opgericht te 's-Hertogenbosch in 1973 als onderdeel van de SHV groep na hun overname van De Gruyter in 1971. De Xenos werd opgezet volgens een kruideniersformule, en is in 1989 overgenomen door Blokker Holding. De eerste drie winkels werden in Eindhoven, Utrecht (Hoog Catharijne) en Amsterdam (Nieuwendijk) geopend.
Xenos is actief in de groot- en detailhandel van onder meer keramiek (servies), glaswerk, kaarsen, meubilair, huishoudelijke artikelen en etenswaren.
De naam Xenos betekent in het Grieks "vreemdeling" of 'buitenlander' maar ook "gast".
Op het hoofdkantoor in Waalwijk werken circa 75 mensen. Hier is sinds 2000 ook een 40.000 m² groot distributiecentrum gevestigd. Het laden en lossen geschiedt half-automatisch met op afstand bestuurbare voertuigen. In 2014 is hier nog een hal van zo'n 50.000 m² bijgebouwd. Vijf- tot zesduizend producten werden toen vanuit het distributiecentrum verspreid over meer dan 300 filialen in zowel Nederland als Duitsland. In 2019 zijn dit 150 winkels verspreid over heel Nederland.

## Sanering

In 2018 werden de 63 Duitse filialen van Xenos door Blokker verkocht aan de Duitse discounter TEDi. De keten zou in Nederland in een afgeslankte vorm blijven voortbestaan. Tientallen winkels zijn onder leiding van CEO Linda Keijzer gesloten of opgeknapt. Sinds 2019 is Xenos onderdeel van de Nieuwgeluk Group. In 2019 heeft het bedrijf een aantal Big Bazar winkels overgenomen en verbouwd tot Xenos winkels. Het totaal aantal filialen bedroeg in dat jaar bijna 150. Het hoofdkantoor en distributiecentrum bleven in Waalwijk gevestigd.
* ↑ www.ed.nl
* ↑ leiden.courant
* ↑ Tedi neemt deel van Xenos over, Retailtrends, 27 december 2017
* ↑ Over Xenos | Werken bij Xenos. www.werkenbijxenos.nl. Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
* ↑ Xenos blijft toch bestaan met 150 vestigingen, Vastgoedmarkt.nl, 12 augustus 2019
# Yuki Kho

Yuki Kho (1991) is een Nederlands cultuurjournalist. Sinds december 2019 werkt ze als online samensteller van Mondo bij de VPRO. Daarnaast is ze mede-oprichter van Kunst Kijken met Ko & Kho, de grootste Nederlandstalige kunstnieuwsbrief die ze samen met Ko van 't Hek runt. Op haar 19e was Kho een van de vier oprichters van VPRO Dorst.
Kho presenteert regelmatig televisie-items, podcasts, online-series en offline-programma's over kunst en cultuur, onder andere voor De Wereld Draait Door, Koffietijd en het Holland Festival. Voor het Stedelijk Museum Amsterdam maakte ze de podcast Amsterdam Magisch Centrum en voor het Van Gogh Museum de Youtube serie Van Gogh on the Road. Verder publiceert ze regelmatig artikelen in maandblad Vrij Nederland. Met de podcast Naakt op een Kleedje voor de VPRO & NPO Radio 1 zet Kho zich samen met co-host Heske ten Cate in voor meer vertegenwoordiging van vrouwen in de kunstwereld.
Kho's ouders zijn Kho Eng Tie en Gerda Maas, het kunstenaarsduo STILL EVEN, en haar grootvader is de Nederlandse industrieel vormgever Kho Liang Ie. Over die laatste schreef ze in 2017 een stuk voor Vrij Nederland.
# Sint-Kornelis-Horebeke

Sint-Kornelis-Horebeke is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van de gemeente Horebeke, het was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977. Het behoort tot Zandlemig Vlaanderen en heeft een sterk golvend landschap (Vlaamse Ardennen, van 37 tot 100 m) met enkele vochtige beekdalen.

## Geschiedenis

De eerste vermelding van het dorp is uit 1148. In 1155 werd het als zelfstandige parochie afgesplitst van Sint-Maria-Horebeke. Het patronaat over het dorp berustte bij het Onze-Lieve-Vrouwekapittel van Doornik. Het tot het Land van Aalst behorende dorp had een eigen schepenbank en vierschaar, die echter slechts beperkte bevoegdheden bezat. In de periode van de Nederlandse Opstand werden beide Horebekes bolwerken van de bosgeuzen, die zich tot op heden als protestantse gemeenschap hebben gehandhaafd.

## Bezienswaardigheden

* De oorspronkelijk vroeggotische Sint-Corneliuskerk is ingrijpend verbouwd in de 18e eeuw. Het orgel in de kerk is een rococo-orgel uit ca. 1777 van Pieter Van Peteghem, dat oorspronkelijk stond in een klooster in Elsegem en in Horebeke geplaatst werd in 1782. Elk jaar op Pinksteren wordt er een Sint-Corneliusprocessie gehouden.
* De gebouwen van het Minderbroedersklooster dateren uit de 18e eeuw, maar zijn pas sinds 1994 bij de orde in gebruik.
* Van de drie windmolens is alleen de Hoogkoutermolen volledig bewaard gebleven.
* De Kasseiweg Haaghoek
* De Sint-Corneliuskapel

## Natuur en landschap

Sint-Kornelis-Horebeke ligt in de Vlaamse Ardennen. De hoogte varieert van 37 tot 100 meter.
In het zuiden van het dorp ligt een deel van het natuurreservaat "Het Burreken" dat de bronnen van de Krombeek omvat, een riviertje dat in noordelijke richting naar de Schelde stroomt.

## Demografische ontwikkeling

Sint-Kornelis-Horebeke was een zelfstandige gemeente tot aan de gemeentelijke herindeling van 1977, toen de gemeente opging in de fusiegemeente Horebeke.
* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1970=volkstellingen; 1976 = inwoneraantal op 31 december

## Sport en recreatie

* De kasseien van de Haaghoek en de hellingen Steenberg en Foreest zijn bekend uit de Vlaamse wielerklassiekers. De Armekleie is een straat in een parcours voor wielertoeristen, net als de Buikberg.

## Nabijgelegen kernen

Sint-Maria-Horebeke, Mater, Volkegem, Schorisse, Zegelsem, Sint-Blasius-Boekel

## Literatuur

Over het Van Peteghemorgel (1777) van Sint-Kornelis-Horebeke:
* D'Hooghe Kamiel e.a., Het Rococo-orgel in Vlaanderen, tijdschrift 'Vlaanderen', jaargang 21, nov-dec 1972, p.357
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ NUUS
Deelgemeenten: Sint-Kornelis-Horebeke · Sint-Maria-Horebeke Overige plaats: Korsele Belgische gemeenten · Arrondissement Oudenaarde · Oost-Vlaanderen · Vlaanderen