OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Emiliasaura

Emiliasaura alessandrii is een plantenetende ornithischische dinosauriër, behorende tot de Euornithopoda, die tijdens het vroege Krijt leefde in het gebied van het huidige Argentinië.

## Vondst en naamgeving

Carlos Alessandri ontdekte te Pilmatué bij Las Lagas het skelet van een kleine euornithopode. Sinds 2009 worden er opgravingen verricht die nog een tweede skelet aan het licht brachten, gevonden door G. Azúa.
In 2024 werd de typesoort Emiliasaura alessandrii benoemd en beschreven door R.A. Coria, I.A. Cerda, F. Escaso, M.A. Baiano, F. Bellardini, A. Braun, L.M. Coria, J.M. Gutierre, D. Pino, G.J. Windholz, P.J. Currie en F. Ortega. De geslachtsnaam eert wijlen Emilia Ondettia de Fix, de oprichtster van het eerste museum van Las Lagas. De soortaanduiding eert Allesandri als ontdekker.
Het holotype, MLL-Pv-001, is gevonden in een laag van de Mulichincoformatie die dateert uit het Valanginien. Het bestaat uit een skelet zonder schedel. Bewaard zijn gebleven: een ravenbeksbeen, het onderste uiteinde van een schouderblad, een opperarmbeen en de volledige rechterachterpoot.
Het paratype is specimen MLL-Pv-006 bestaande uit sacrale wervels, voorste staartwervels, chevrons, verbeende pezen, stukken bekken en de bijna volledige achterpoten. Beide exemplaren zijn juveniele dieren.

## Beschrijving

De gevonden exemplaren van Emiliasaura zijn een kleine vijf meter lang.
Een uniek kenmerk is dat bij de voorste sacrale wervels de gewrichtsvlakken in zijaanzicht een golvend profiel hebben.
Er werden verder enkele typerende kenmerken vermeld. Het darmbeen is horizontaal lang met een golvende bovenrand en een brede uitholling voor de aanhechting van de musculus caudofemoralis brevis. De schacht van het dijbeen heeft een uitgebreide hoog geplaatste vierde trochanter op de achterzijde. De tweede teen draagt een korte robuuste voetklauw als bij de Ankylopollexia.

## Fylogenie

Emiliasaura is in de Rhabdodontomorpha geplaatst, als meest basale en geologisch oudste lid en het enige dat uit Zuid-Amerika bekend is.

## Literatuur

* (en) Coria, R.A., Cerda, I.A., Escaso, F., Baiano, M.A., Bellardini, F. (2024-10). FIRST VALANGINIAN (EARLY CRETACEOUS) ORNITHOPOD (DINOSAURIA, ORNITHISCHIA) FROM PATAGONIA. Cretaceous Research : 106027. DOI:10.1016/j.cretres.2024.106027.
# Piazzole

Piazzole is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 46 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Corte.

## Geografie

De oppervlakte van Piazzole bedraagt 3,9 km², de bevolkingsdichtheid is dus 11,8 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Pranceacanthus

Pranceacanthus is een geslacht van planten uit de acanthusfamilie (Acanthaceae). Het geslacht telt een soort die voorkomt in Bolivia, West-Centraal-Brazilië en Noord-Brazilië.

## Soorten

* Pranceacanthus coccineus Wassh.
* ↑ (en) Pranceacanthus Wassh. Royal Botanic Gardens, Kew
... · Acanthopsis · Acanthus · Achyrocalyx · Afrofittonia · Ambongia · Ancistranthus · Andrographis · Angkalanthus · Anisacanthus · Anisosepalum · Anisotes · Anomacanthus · Aphanosperma · Aphelandra · Ascotheca · Asystasia · Avicennia · Ballochia · Barleria · Barleriola · Blepharis · Borneacanthus · Boutonia · Brachystephanus · Bravaisia · Brillantaisia · Brunoniella · Calacanthus · Calycacanthus · Camarotea · Carlowrightia · Celerina · Cephalacanthus · Chalarothyrsus · Chamaeranthemum · Chileranthemum · Chlamydacanthus · Chlamydocardia · Chorisochora · Chroesthes · Clinacanthus · Clistax · Codonacanthus · Conocalyx · Cosmianthemum · Crabbea · Crossandra · Crossandrella · Cyclacanthus · Cynarospermum · Cyphacanthus · Danguya · Dasytropis · Dichazothece · Dicladanthera · Dicliptera · Dischistocalyx · Duosperma · Dyschoriste · Ecbolium · Echinacanthus · Elytraria · Encephalosphaera · Eranthemum · Eremomastax · Filetia · Fittonia · Forcipella · Glossochilus · Graphandra · Graptophyllum · Gymnostachyum · Gypsacanthus · Hansteinia · Haplanthodes · Harpochilus · Hemigraphis · Henrya · Herpetacanthus · Heteradelphia · Holographis · Hoverdenia · Hulemacanthus · Hygrophila · Hypoestes · Ichthyostoma · Isoglossa · Isotheca · Jadunia · Justicia · Kalbreyeriella · Kosmosiphon · Kudoacanthus · Lankesteria · Leandriella · Lepidagathis · Megalochlamys · Ruellia · Strobilanthes · Thunbergia · ...
# Jean-Baptiste Bienvenu-Martin

Jean-Baptiste Bienvenu Martin (Saint-Bris-le-Vineux, 22 juli 1847 - aldaar 10 december 1943) - soms ook foutief geschreven als Jean-Baptiste Bienvenu-Martin - was een Frans politicus van Savoyaardse oorsprong.
Jean-Baptiste Bienvenu Martin werd geboren in het departement Yonne uit een familie van Savoyaardse afkomst. Hij studeerde rechten en was aanvankelijk advocaat, voordat hij ambtenaar bij de prefectuur van de Yonne werd. In 1879 werd hij secretaris-generaal van de prefectuur, in 1885 onderprefect van Sens. Het jaar daarop kreeg hij een ambt bij de Raad van State en In 1894 werd hij directeur op het ministerie van Koloniën.
In 1897 werd hij voor het arrondissement Auxerre in de Kamer van Afgevaardigden gekozen, als opvolger van de latere president Paul Doumer, die toen tot gouverneur-generaal van Frans Indochina was benoemd. Hij rekende zich tot de radicale linkerzijde en was in 1901 een van de stichters van de radicale partij.
IBienvenu Martin was van 24 januari 1905 tot 13 maart 1906 minister van Onderwijs, Schone Kunsten en Erediensten in de Kabinetten-Rouvier II en III. In die hoedanigheid zette hij zijn handtekening onder de Wet op de Scheiding van Kerk en Staat (1905), waar hij zelf voor geijverd had. Nog in 1905 werd hij voor de Yonne in de Senaat gekozen.
Van 9 december 1913 tot 9 juni 1914 was hij minister van Justitie en Grootzegelbewaarder in het Kabinet-Doumergue I en bleef die bevoegdheid houden in de eerste regering Viviani (9 juni - 26 augustus 1914).
Hij raakte rond die tijd internationaal bekend omdat hij van 12 tot 28 juli 1914 René Viviani verving als minister van Buitenlandse Zaken, toen deze president Raymond Poincaré vergezelde voor een staatsbezoek aan Rusland. Dat gebeurde kort na de moord in Sarajevo, toen de spanning in Europa opliep. Toen Oostenrijk-Hongarije op 23 juli een ultimatum naar Servië stuurde, waardoor een oorlog tussen deze landen onvermijdelijk leek, waren Poincaré en Viviani per schip op de terugreis. Bienvenu Martin ontving toen de Duitse ambassadeur in Parijs, Wilhelm von Schoen, en maakte hem duidelijk dat Frankrijk niets zou doen om Rusland te beletten Servië ter hulp te snellen als Duitsland niet hetzelfde deed met Oostenrijk-Hongarije. Die harde houding was een belangrijke stap naar een grote Europese oorlog - de Eerste Wereldoorlog - die enkele dagen later zou uitbreken.
Van 26 augustus 1914 tot 29 oktober 1915 was hij minister van Arbeid en Sociale Voorzorg in het oorlogskabinet-Viviani.
Nadien was Bienvenu Martin geen minister meer. Hij bleef nog lid van de Senaat tot 1940 (toen het parlement door het Vichy-regime naar huis werd gestuurd), sinds 1924 als fractievoorzitter van de Gauche Démocratique. Van 1910 tot 1940 was hij ook voorzitter van de departementsraad van de Yonne.
# Willem Goedhuys

Willem Goedhuys of Willem Goedhuijs (Amsterdam, 8 september 1899 - Haarlem, 7 december 1978) was een Nederlandse fascist en collaborateur tijdens de Tweede Wereldoorlog.

## Levensloop

Goedhuys bekleedde een bestuursfunctie in het Dietsch Studentenverbond (DSV) en de Jong Nederlandsche Gemeenschap. Vanaf 1933 werkte hij mee aan het radicaal Vlaams-nationalistische weekblad Vlaanderen, dat grotendeels onder leiding stond van Robrecht De Smet en Josué de Decker.
Samen met Johan Hülsmann werkte Goedhuys mee aan het tijdschrift Leiding, dat zich richtte op het bevorderen van de "innerlijke eenheid van het Nederlandsche volk". In 1931 werd hij kanselier en hoofdredacteur van het blad Volksorde. In 1934 ontstond er een conflict tussen Goedhuys en De Smet, nadat Goedhuys al in 1928 een fusie had voorgesteld tussen Vlaanderen en Jong Dietschland. De verzoeningspoging tussen beiden mislukte, wat leidde tot de ontbinding van de Jong Nederlandsche Gemeenschap.
In 1936 werd Goedhuys in het geheim lid van de Nationaal-Socialistische Beweging (NSB), en tussen 1939 en 1940 werkte hij als journalist voor Het Vaderland.

### Collaboratie

Geheel gericht op het fascisme stapte Goedhuys in 1940 over naar de collaboratie. In juni van dat jaar werd hij door Rost van Tonningen benoemd tot gevolmachtigde voor redactionele aangelegenheden bij de bladen van de Arbeiderspers en werkte hij als redacteur mee aan diverse periodieken, waaronder De Waag. Hij werd algemeen beschouwd als een "creatuur van Rost". In het najaar van 1942 trad hij in dienst van de Nederlandsche Oost Compagnie, die actief was in de bezette Oost-gebieden. In 1943 werd hij aangesteld als leider van het Nederlandsch Oostinstituut.
Na de oorlog werd Goedhuys veroordeeld tot gevangenisstraf vanwege zijn collaboratie, maar na zijn vrijlating werd hij actief in het bedrijfsleven.
* 1 2 3 4 Vanlandschoot, Romain, Goedhuys, Willem (2023). Geraadpleegd op 13-10-2024.
# Erna Sassen

Erna Sassen (Beverwijk, 26 april 1961) is een Nederlands actrice, kinderboekenschrijfster, theatermaakster en voormalig radiopresentatrice.

## Carrière

Sassen volgde een opleiding aan de Academie voor Kleinkunst in Amsterdam. Ze werd in Nederland een nationale bekendheid doordat ze vanaf 1988 drie seizoenen de rol van verpleegkundige Suzanne Lievegoed vertolkte in de televisieserie Medisch Centrum West. In deze tijd presenteerde ze tevens samen met Paul van der Lugt als opvolger van Paul de Leeuw het KRO radioprogramma de Zalige Liefdeslijn. Later timmerde ze vooral aan de weg in musicals en toneelvoorstellingen, onder andere in samenwerking met Frank Groothof.
In 2004 debuteerde ze als schrijfster met het kinderboek De gemeenste opa van Europa. Tussen 2004 en 2007 publiceerde ze nog eens vier kinderboeken. In 2018 werd het boek Er is geen vorm waarin ik pas bekroond met de Gouden Lijst, een prijs voor jeugdliteratuur.

## Prijzen

* 2018 - Gouden lijst voor Er is geen vorm waarin ik pas
* 2020 - Genomineerd voor de Catalaanse kinderboekenprijs
* 2021 - Nienke van Hichtum-prijs voor Zonder titel
* 2024 - De Boon voor Neem nooit een beste vriend samen met Martijn van der Linden
* 2024 - Beste Boek voor Jongeren 2024 voor Neem nooit een beste vriend

## Publicaties (selectie)

* De gemeenste opa van Europa (2004)
* Je bent zelf een heks (2005)
* Dit is geen dagboek (2009)
* Kom niet dichterbij (2014)
* Er is geen vorm waarin ik pas (2017)
* Een indiaan als jij en ik (2018)
* Zonder titel (2021)
* Neem nooit een beste vriend (2023)
* 1 2 Erna Sassen - Leopold. Leopold. Gearchiveerd op 9 september 2018. Geraadpleegd op 28 november 2017.
* ↑ profiel Erna Sassen. VIAF. Gearchiveerd op 14 januari 2023.
* ↑ Erna Sassen wint met Er is geen vorm waarin ik pas De Gouden Lijst 2018. www.tzum.nl. Gearchiveerd op 9 september 2018. Geraadpleegd op 9 september 2018.
* ↑ Mustreads or Not in gesprek met……. Erna Sassen schrijfster van “Er is geen vorm waarin ik pas”. Mustreads or not! (28 januari 2017). Gearchiveerd op 25 januari 2018. Geraadpleegd op 24 januari 2018.
* ↑ Kom niet dichterbij - Erna Sassen. www.basmaliepaard.nl. Gearchiveerd op 7 mei 2021. Geraadpleegd op 24 januari 2018.
* ↑ Een puber die tegelijk haar mond en ziel opentrekt. NRC. Gearchiveerd op 13 mei 2021. Geraadpleegd op 24 januari 2018.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: sass012
* Gemeinsame Normdatei: 1016969473
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 5717 7862
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 268188874
* Système universitaire de documentation: 244031916
* Virtual International Authority File: 196795205
* WorldCat (via VIAF): 196795205
# Cotonnière de Gand

De N.V. Cotonnière de Gand was een katoenspinnerij te Gent. Ze werd gesticht aan de Muinkbrugstraat 46, tegenwoordig Kantienberg 28. Het terrein ligt iets ten zuiden van de Sint-Pietersabdij.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd in 1905 gesticht, maar reeds daarvoor vonden op dit terrein industriële activiteiten plaats, want in 1895 werd de zich hier bevindende voormalige katoenspinnerij en -weverij August Hooreman opgekocht. Samen met de vlasspinnerij Linière Saint-Pierre stonden deze bedrijven langs de Schelde.
In 1919 ging dit bedrijf deel uitmaken van de Union Cotonnière. Later werd het, samen met enkele andere katoenbedrijven waaronder N.V. Cruyplants, onderdeel van UCO-Ter Platen. In 1969 sloot deze afdeling. De gebouwen van dit grote complex, dat vrijwel het gehele blok tussen Kantienberg, Schelde, Stalhof, Benedictijnenstraat en Voetweg innam, werden grotendeels gesloopt.
Tegenwoordig bevindt zich hier een campus van de Arteveldehogeschool.

## Externe link

* Onroerend erfgoed
# Station Issoudun

Station Issoudun is een spoorwegstation in de Franse gemeente Issoudun.
# Station Neuvy-Pailloux

Station Neuvy-Pailloux is een spoorwegstation in de Franse gemeente Neuvy-Pailloux.
# Station Luant

Station Luant is een spoorwegstation in de Franse gemeente Luant.
# Schylger Jutters-Bitter

Schylger Jutters-Bitter is een kruidenbitter van het Waddeneiland Terschelling (Schylger is Terschellings voor "Terschellinger").
De kruidenbitter bevat 30% alcohol. De bitter wordt in liters verkocht in glazen flessen, andere volumes in bruine stenen kruiken.
Het drankje kan puur gedronken worden, maar kan ook worden gebruikt in cola of in/naast de koffie.
Het wordt geproduceerd door Cranberry Terschelling BV en verhandeld door West Aleta Drankenhandel b.v. op Terschelling.
# Lepidium meyenii

Lepidium meyenii, gekend onder de naam maca en ook wel Peruaanse ginseng genoemd, is een kruidachtige tweejarige plant afkomstig uit het Andesgebergte in Peru. De macawortel wordt in natuurwinkels verkocht omwille van zijn vermeende geneeskrachtige werking en effect op het voortplantingsstelsel.
Maca bevat grote hoeveelheden aan mineralen, vitamine B, enzymen, magnesium en essentiële aminozuren. De Peruviaanse macawortels groeien in drie basiskleuren. Deze kleuren zijn geel, rood en zwart. Aan de verschillend gekleurde soorten worden verschillende werkingen toegeschreven.
* macaplant, groeivorm
* planten met knollen
* gedroogde wortelschijven
* oogst van maca
... · L. campestre (Veldkruidkers) · L. densiflorum (Dichtbloemige kruidkers) · L. draba (Pijlkruidkers) · L. graminifolium (Graskers) · L. heterophyllum (Rozetkruidkers) · L. latifolium (Peperkers) · L. meyenii · L. ruderale (Steenkruidkers) · L. sativum (Tuinkers) · L. virginicum (Amerikaanse kruidkers) · ...
# Jules Tytgat

Jules Tytgat (Gent, 23 september 1889) was een Belgische ingenieur-architect gespecialiseerd in beton- en industriële bouwwerken.

## Loopbaan

Tytgat was zaakvoerder van het studiebureau ferro-béton, het bureau was eerst gevestigd bij het woonhuis van Tytgat aan de Muinkdreef in Gent, maar was later actief in de Zonnestraat. Daarnaast gaf hij zeker al voor 1916 les in de beroepsschool Nicaise, hij doceerde er een cursus over gewapend beton. Vanaf het schooljaar 1916/1917 gaf hij diezelfde lessenreeks ook in de Gentse Academie voor Schone Kunsten.
Hij deed betonstudies voor verschillende architecten. In 1924 werkte hij samen met Luc en Jozef Viérin aan de parochiekerk van Brielen, een jaar later ging hij in zee met het bouwbedrijf Serck voor de bouw van de Ford-Garage aan het Sint-Michielsplein in Gent. Tytgat is ook verantwoordelijk voor het ontwerp van twee Gentse spinnerijen, Baertsoen en Buysse, gelegen aan de Nieuwevaart en opgetrokken in 1927 en Dierman aan de Ham in 1928. Voor deze ontwerpen maakte Tytgat gebruik van een skelet in beton en moderniseerde zo het Manchester-type.

## Privéleven

Op 28 maart 1914 trad Tytgat in het huwelijk met Martha Janssens in Gent. De broer van Jules Tytgat, Emillius (Gent, 24 april 1881 - 11 juni 1934) was ook actief als ingenieur, evenals diens zoon Pierre.

## Externe link

* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ "Eene kerk in beton", Vooruit, 17 december 1923. Geraadpleegd op 3 november 2022.
* ↑ "De werkhuizen "Ford"", Vooruit, 2 februari 1925. Geraadpleegd op 3 november 2022.
* ↑ Meganck, Leen (2002). Bouwen te Gent in het Interbellum (1919-1939) : stedenbouw, onderwijs, patrimonium: een synthese. RUG. Faculteit Letteren en Wijsbegeerte. Vakgroep Kunst-, muziek- en theaterwetenschappen., p. 437.
* ↑ Registers Burgerlijke Stand: huwelijksakten Gent en deelgemeenten. Gearchiveerd op 3 november 2022.
# Resolutie 1147 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 1147 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 13 januari 1998 en was de eerste resolutie van dat jaar.

## Achtergrond

In 1980 overleed de Joegoslavische leider Tito, die decennialang de bindende kracht was geweest tussen de zes deelstaten van het land. Na zijn dood kende het nationalisme een sterke opmars en in 1991 verklaarde Kroatië zich onafhankelijk. Daarop volgde de Kroatische Onafhankelijkheidsoorlog, tijdens dewelke het Joegoslavische Volksleger het strategisch gelegen schiereilandje Prevlaka innam. In 1996 kwamen Kroatië en Joegoslavië overeen Prevlaka te demilitariseren, waarop VN-waarnemers van UNMOP kwamen om daarop toe te zien. Deze missie bleef uiteindelijk tot 2002 aanwezig.

## Inhoud
### Waarnemingen

Op 30 september 1992 waren de presidenten van Kroatië en Servië en Montenegro overeengekomen het schiereiland Prevlaka te demilitariseren, en dat had sterk bijgedragen tot vermindering van de spanningen in de regio. Het demilitarisatieregime werd vaak geschonden, maar dat gebeurde de voorbije periode minder. De onderhandelingen over het schiereiland zelf gingen intussen niet verder. De aanwezigheid van de militaire VN-waarnemers bleef echter essentieel voor de onderhandelingen.

### Handelingen

Die waarnemers werden geautoriseerd om te blijven toezien op de demilitarisatie van Prevlaka tot 15 juli. Ook werd opgeroepen de schendingen van het demilitarisatieregime te stoppen en voluit samen te werken met de waarnemers. Er werd eveneens aangedrongen op concrete stappen naar een oplossing voor het betwiste schiereiland. Ten slotte werd secretaris-generaal Kofi Annan gevraagd om tegen 5 juli te rapporteren over de gemaakte vooruitgang.

## Verwante resoluties

* Resolutie 1144 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1997)
* Resolutie 1145 Veiligheidsraad Verenigde Naties (1997)
* Resolutie 1160 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 1166 Veiligheidsraad Verenigde Naties
Lijst · 1147 · 1148 · 1149 · 1150 · 1151 · 1152 · 1153 · 1154 · 1155 · 1156 · 1157 · 1158 · 1159 · 1160 · 1161 · 1162 · 1163 · 1164 · 1165 · 1166 · 1167 · 1168 · 1169 · 1170 · 1171 · 1172 · 1173 · 1174 · 1175 · 1176 · 1177 · 1178 · 1179 · 1180 · 1181 · 1182 · 1183 · 1184 · 1185 · 1186 · 1187 · 1188 · 1189 · 1190 · 1191 · 1192 · 1193 · 1194 · 1195 · 1196 · 1197 · 1198 · 1199 · 1200 · 1201 · 1202 · 1203 · 1204 · 1205 · 1206 · 1207 · 1208 · 1209 · 1210 · 1211 · 1212 · 1213 · 1214 · 1215 · 1216 · 1217 · 1218 · 1219
# Stožec

Stožec, Duits: Tusset, is een gemeente in het zuiden Tsjechië tegen de grens met Duitsland aan. Het dorp Stožec ligt tien kilometer van het drielandenpunt nog met Oostenrijk. Stožec telde 214 inwoners in 2024.
Babice · Bohumilice · Bohunice · Borová Lada · Bošice · Budkov · Buk · Bušanovice · Čkyně · Drslavice · Dub · Dvory · Horní Vltavice · Hracholusky · Husinec · Chlumany · Chroboly · Chvalovice · Kratušín · Křišťanov · Ktiš · Kubova Huť · Kvilda · Lažiště · Lčovice · Lenora · Lhenice · Lipovice · Lužice · Mahouš · Malovice · Mičovice · Nebahovy · Němčice · Netolice · Nicov · Nová Pec · Nové Hutě · Olšovice · Pěčnov · Prachatice · Radhostice · Stachy · Stožec · Strážný · Strunkovice nad Blanicí · Svatá Maří · Šumavské Hoštice · Těšovice · Tvrzice · Újezdec · Vacov · Vimperk · Vitějovice · Vlachovo Březí · Volary · Vrbice · Záblatí · Zábrdí · Zálezly · Zbytiny · Zdíkov · Žárovná · Želnava · Žernovice
# Evaň

Evaň, Duits: Eywan, is een gemeente in het noordwesten van Tsjechië tussen Praag en Ústí nad Labem. Er liggen twee dorpen in de gemeente: Evaň en Horka. De gemeente telde 290 inwoners in 2024.
Bechlín · Bohušovice nad Ohří · Brňany · Brozany nad Ohří · Brzánky · Bříza · Budyně nad Ohří · Býčkovice · Ctiněves · Černěves · Černiv · Černouček · Čížkovice · Děčany · Dlažkovice · Dobříň · Doksany · Dolánky nad Ohří · Drahobuz · Dušníky · Evaň · Hlinná · Horní Beřkovice · Horní Řepčice · Hoštka · Hrobce · Chodouny · Chodovlice · Chotěšov · Chotiměř · Chotiněves · Chudoslavice · Jenčice · Kamýk · Keblice · Klapý · Kleneč · Kostomlaty pod Řípem · Krabčice · Křesín · Křešice · Kyškovice · Levín · Lhotka nad Labem · Liběšice · Libkovice pod Řípem · Libochovany · Libochovice · Libotenice · Litoměřice · Lkáň · Lovečkovice · Lovosice · Lukavec · Malé Žernoseky · Malíč · Martiněves · Michalovice · Miřejovice · Mlékojedy · Mnetěš · Mšené-lázně · Nové Dvory · Oleško · Píšťany · Ploskovice · Podsedice · Polepy · Prackovice nad Labem · Přestavlky · Račice · Račiněves · Radovesice · Rochov · Roudnice nad Labem · Sedlec · Siřejovice · Slatina · Snědovice · Staňkovice · Straškov-Vodochody · Sulejovice · Štětí · Terezín · Travčice · Trnovany · Třebenice · Třebívlice · Třebušín · Úpohlavy · Úštěk · Vědomice · Velemín · Velké Žernoseky · Vchynice · Vlastislav · Vražkov · Vrbice · Vrbičany · Vrutice · Záluží · Žabovřesky nad Ohří · Žalhostice · Židovice · Žitenice
# Chromodoris dianae

Chromodoris dianae is een zeenaaktslak die behoort tot de familie van de Chromodorididae. Deze slak leeft in ondiepe wateren aan de kusten van Indonesië, de Filipijnen en Borneo.
De kieuwen en de rinoforen zijn opvallend geel. De rest van het lichaam is lichtblauw met donkerblauwe tot zwarte dikke lijnen.
# Christus Koningkerk

Christus Koningkerk of Christus-Koningkerk kan verwijzen naar:
    Kerken, die vernoemd zijn naar Christus, Koning van het heelal

## België

* Christus Koningkerk (Aarschot)
* Christus Koningkerk (Antwerpen)
* Christus-Koningkerk (Brugge)
* Christus Koningkerk (Gent)
* Christus Koningkerk (Hollebeek)
* Christus Koningkerk (Laken)
* Christus Koningkerk (Lievelde)
* Christus Koningkerk (Sint-Niklaas)
* Christus Koningkerk (Sleihage)
* Christus Koningkerk (Wange)
* Christus Koningkerk (Waterschei)
* Christus Koningkerk (Wetteren)

## Nederland

* Christus Koningkerk (Amsterdam)
* Christus Koningkerk (Geleen)
* Christus Koningkerk (Heerlen)
* Christus Koningkerk (Hoensbroek)
* Christus Koningkerk (Nijmegen)
* Christus Koningkerk (Rotterdam)
* Christus Koningkerk (Sittard)
* Christus Koningkerk (Utrecht)
* Christus Koningkerk (Veldhoven)
* Christus Koningkerk (Voorburg)
* Christus Koningkerk (Vorden)
* Christus is Koning Kerk (Ridderkerk)

## Overig

* Christus Koningkerk (Košice)
* Christus Koningkerk (Migennes)
# Christus Koningkerk (Gent)

De Christus Koningkerk is een modernistisch kerkgebouw in de Belgische stad Gent. De kerk bevindt zich in de wijk Nieuw Gent op het Rerum Novarumplein aan de Zwijnaardsesteenweg. De kerk werd in 1968 gebouwd, naar ontwerp van Adrien Bressers en Jean Gilson uit 1963.
De bouwvergunning werd verkregen op 15 maart 1965. De werken werden op 16 maart 1967 gegund aan aannemer Van Kerkhove & Gilson. De eerstesteenlegging vond plaats op 22 mei 1968. Op 7 april 1969 werd de kerk ingewijd door de Gentse bisschop Leonce-Albert Van Peteghem.
# Chrotogonus oxypterus

Chrotogonus oxypterus is een rechtvleugelig insect uit de familie Pyrgomorphidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1836 door Blanchard.
# Chlamydastis noverca

Chlamydastis noverca is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Meyrick.
# Chromatomyia involucratae

Chromatomyia involucratae is een vliegensoort uit de familie van de mineervliegen (Agromyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Spencer.