OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gewone jaarvogel

De gewone jaarvogel (Rhyticeros undulatus, synoniem: Aceros undulatus) is een neushoornvogel die voorkomt in een groot gebied dat reikt van India en Indochina tot in Indonesië.

## Beschrijving

De gewone jaarvogel is gemiddeld 100 cm lang. De vogel is overwegend zwart gekleurd en de snavel is vuilwit of een beetje geelachtig, met een betrekkelijk onopvallende "hoorn" met inkepingen. De staart is vrij lang en geheel wit. Het vrouwtje heeft een blauwgekleurde keelzak, bij het mannetje is de keelzak geel, verder heeft hij een witte hals en de achterkant van de hals is kastanjebruin. De gewone jaarvogel lijkt sterk op de kleine jaarvogel; deze laatste heeft geen inkepingen op de ondersnavel en ook geen zwarte band over de keelzak. Het mannetje weegt 1,8 tot 3,7 kg, het vrouwtje 1,4 tot 2,7 kg.

## Verspreiding en leefgebied

De gewone jaarvogel komt voor in bosgebieden in Noordoost-India en Bhutan, dan oostelijk en zuidelijk door het vasteland van Zuidoost-Azië naar de Grote Soenda-eilanden, maar niet in Wallacea (dus Sulawesi uitgezonderd). De vogel is alleen op sommige plaatsen algemeen. Het is een bosvogel die vaak wordt gezien in heuvellandbos tot ongeveer 1500 m boven de zeespiegel. Op Borneo op de Mount Kinabalu zelfs tot 3300 m, waarmee het de enige neushoornvogel is die zo hoog nog voorkomt.

## Status

De vogel neemt in aantal af, door habitatverlies (ontbossingen). Om deze redenen staat de gewone jaarvogel sinds 2018 als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Gewone jaarvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
* ↑ (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
# Kleine jaarvogel

De kleine jaarvogel (Rhyticeros subruficollis, synoniem: Aceros subruficollis) is een neushoornvogel die voorkomt in het oriëntaals gebied. Deze soort lijkt sterk op de gewone jaarvogel (Rhyticeros undulatus) en werd samen met deze laatste wel in het geslacht Aceros als ondersoorten beschreven als respectievelijk Aceros plicatus undulatus en A. p. subruficollis.

## Beschrijving

De kleine jaarvogel is 89 cm lang en lijkt sterk op de jaarvogel. Hij onderscheidt zich van de jaarvogel door het ontbreken van inkepingen in de ondersnavel en ook de zwarte streep op de keelzak van het mannetje, ontbreekt.
De vogel komt vaak voor in grote groepen. Op gemeenschappelijke slaapplaatsen worden soms honderden vogels waargenomen.

## Verspreiding en leefgebied

De kleine jaarvogel komt voor in het zuidoosten van Myanmar, het westen, zuidwesten en uiterste zuiden van Thailand en het noorden van het schiereiland Malakka (Maleisië). Het leefgebied wordt gevormd door zowel vochtige als droge bosgebieden in laagland en heuvelland tot op een hoogte tot 1000 m boven de zeespiegel.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie werd 2012 geschat op 1500 tot 7000 individuen. De soort gaat in aantal achteruit. De kleine jaarvogel heeft erg te lijden onder jacht (vooral in Myanmar en Thailand), omzetting van oerwoud in land voor landbouwkundig gebruik en bovendien is er (illegale) handel in deze vogels die soms als huisdier worden gehouden. Daarom staat deze vogel als "kwetsbaar" op de internationale rode lijst.
* 1 2 3 4 (en) Kleine jaarvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
# Malabartok

De malabartok (Ocyceros griseus) is een neushoornvogel die voorkomt in India, waar het een endemische vogelsoort is van het berggebied West-Ghats. De vogel werd in 1790 als Buceros griseus door de Britse natuuronderzoeker John Latham beschreven.

## Beschrijving

De malabartok is 45 cm lang (staart: 23 cm ). Het mannetje heeft een dofrode snavel uitlopend op een gele punt en het vrouwtje een geheel gele snavel met wat zwart aan het begin. Beide seksen hebben een opvallende witte, brede wenkbrauwstreep die doorloopt tot in de nek. De vleugels zijn grijsbruin, waarbij de handpennen zwart zijn met witte punten. De staart is grijszwart met ook witte punten. De buik en borst zijn grijs met witte streping.
* vrouwtje
* mannetje

## Verspreiding en leefgebied

The malabartok is een algemene jaarvogel in de West-Ghats en het heuvelland daar ten zuiden van in Zuid-India. Het leefgebied bestaat uit dichte bossen. De drogere, meer open bosgebieden vormen het leefgebied van de wigstaarttok (Ocyceros birostris).

## Status

De grootte van de totale populatie is niet gekwantificeerd, want sterk versnipperd in kleine deelpopulaties. Er is voldoende bewijs door onderzoek aan deelpopulaties, dat de totale populatie afneemt met 30 tot 49% over drie generaties. Daarom staat de malabartok sinds 2020 als kwetsbaar op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Malabartok op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Latham, 1790. p. 147. Gearchiveerd op 5 juni 2023.
# Maleise jaarvogel

De Maleise jaarvogel (Rhabdotorrhinus corrugatus, synoniem: Aceros corrugatus) wordt ook wel de geribbelde neushoornvogel genoemd. Hij behoort tot de familie van de neushoornvogels (Bucerotidae) en komt voor in Thailand, Maleisië, Brunei en Indonesië.

## Kenmerken

De Maleise jaarvogel is 75 cm lang en lijkt sterk op de gewone jaarvogel die gemiddeld iets groter is. Het mannetje is overwegend zwart met een wit "gezicht", hals en borst. Bij het mannetje is de achterkant van de hals zwart en de keelzak wit, de "hoorn" op de snavel is oranjerood. Het vrouwtje is helemaal zwart met een gele snavel. Bij beide seksen reikt het wit op de staart tot ongeveer twee derde van de lengte.

## Leefwijze

Maleise jaarvogels leven ook buiten de broedtijd in paren, maar verschillende paren trekken buiten de broedperiode wel veel met elkaar op. Maleise jaarvogels voeden zich met allerhande vruchten en zaden, maar tijden de broedtijd worden er ook wel insecten en (nest)vogels buitgemaakt.

## Voortplanting

Zoals bij vrijwel alle vogels die tot deze familie behoren, maken ook Maleise jaarvogels hun nest in een holle boom. De opening wordt goed afgedicht met leem en mest, zodat er een heel kleine opening overblijft waardoor het mannetje zijn vrouwtje kan voeren. Er worden meestal 2 of 3 eieren gelegd. Het vrouwtje blijft op de eieren zitten; ook nadat ze ongeveer 4 weken uitgekomen zijn, verlaat ze het nest niet. Het mannetje blijft de jongen voeren tot ze uitvliegen.

## Verspreiding en leefgebied

De Maleise jaarvogel komt voor op het schiereiland Malakka (Zuid-Thailand en Maleisië), Borneo (Sarawak, Brunei, Sabah en Kalimantan), Sumatra en de Batoe-eilanden. Het leefgebied bestaat uit ongerept laaglandregenwoud in veenmoerassen tot op een hoogte van 1000 m boven de zeespiegel. De vogel komt ook voor in selectief gekapt bos, mits dit grenst aan primair oerwoud.
De soort telt twee ondersoorten:
* R. c. rugosus: Malakka en Sumatra.
* R. c. corrugatus: Borneo.

## Status

Dit type leefgebied verdwijnt in hoog tempo door omzetting van bos in bouwland, maar ook door bosbranden (Kalimantan in 1997-1998) en illegale houtkap in gebieden die formeel als reservaat zijn bedoeld. De Maleise jaarvogel gedijt niet in secundair bos, daarom stond deze vogel tot 2017 als "gevoelig" op de internationale rode lijst en sinds 2018 als "bedreigd".
* 1 2 (en) Maleise jaarvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
* ↑ (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
# Oostelijke langstaarttok

De oostelijke langstaarttok (Horizocerus cassini synoniem: Horizocerus albocristatus cassini) is een neushoornvogel die voorkomt in West- en Midden-Afrika.

## Taxonomie

De vogel werd in 1903 door de Duitse vogelkundige Otto Finsch (die toen in Nederland werkte) beschreven in "Notes from de Leyden Museum" (in een mengelmoes van Duits en Engels) en vernoemd naar de Amerikaanse ornitholoog John Cassin. Later werd dit taxon als ondersoort beschouwd van de westelijke langstaarttok.

## Beschrijving

De oostelijke langstaarttok is 70 tot 80 cm lang (staart: 43 cm ). De vogel lijkt op de westelijke soort, het is een groot lijkende zwart witte neushoornvogel met een zeer lange staart. Op de kop zitten witte veren die een fraaie, grote kuif vormen. De kuif van de westelijke soort is iets groter. De staartveren hebben witte uiteinden zodat er witte vlekken op de staart te zien zijn. De grote vleugeldekveren hebben ook witte uiteinden waardoor een witte band ontstaan over de vleugel.

## Verspreiding en leefgebied

De oostelijke langstaarttok komt voor in Nigeria tot in het noorden van Angola en het westen van Oeganda. De leefgebieden zijn dichte bosgebieden en oud secundair bos.

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd. Plaatselijk komt de vogel nog algemeen voor. De soort gaat echter in aantal achteruit, maar het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de oostelijke langstaarttok als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Oostelijke langstaarttok op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Notes Leyden Mus. 23 no.4 p. 201
* ↑ Del Hoyo et al (red.). All birds of the world. Lynx Barcelona. ISBN 9788416728374
* ↑ Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.1)
# Roodsnaveltok

De roodsnaveltok of roodsnavelhoornvogel (Tockus erythrorhynchus) behoort evenals de in Azië voorkomende dubbelhoornige neushoornvogel tot de familie van neushoornvogels (Bucerotidae). De soorten uit dit geslacht komen uitsluitend in Afrika voor.

## Beschrijving

De roodsnaveltok is 43 tot 46 cm lang. Deze tok is van boven bruinachtig zwart en de kop en de hals zijn bijna wit, waarbij opvalt dat het wit van de hals als een witte streep doorloopt tot op de rug. De staart lijkt van onder wit, maar de middelste staartpennen zijn zwart. De snavel is dofrood gekleurd, naar beneden gebogen en (voor een neushoornvogel) vrij smal. De ondersnavel wordt bij de basis donkerder tot zwart. De nominaat heeft rond het oog en op de keel een geel tot roze gekleurd stuk naakte huid.
Hij heeft zijn naam te danken aan zijn roep, die klinkt als 'tok-tok'. Roodsnaveltokken kunnen uitstekend vliegen, maar vertoeven veel op de grond, waar ze hun kostje bij elkaar scharrelen. Ze eten grote insecten, zoals kevers en sprinkhanen, maar ontpoppen zich soms ook als nestrovers. De nestbouw en het grootbrengen van de jongen komen overeen met die van de andere neushoornvogels. Er worden gemiddeld 4 eitjes gelegd, die in 24 dagen worden uitgebroed.

### Taxonomie

Sinds de eeuwwisseling worden door de IOC ondersoorten van deze soort beschouwd als zelfstandige soorten:
* Tockus ruahae (tanzaniaroodsnaveltok) komt voor in midden Tanzania.
* Tockus kempi (westelijke roodsnaveltok) komt voor in Senegal, Gambia en zuidelijk Mauritanië en west Mali.
* Tockus damarensis (damartok) komt voor in zuidwest Angola, noord Namibië en west Botswana.
* Tockus rufirostris (zuidelijke roodsnaveltok) komt voor in Malawi, Zambia, Zuid-Angola en Transvaal (Zuid-Afrika).

## Voorkomen en leefgebied

De roodsnaveltok (T. erythrorhynchus, sensu stricto) komt voor op de savannen en open bosgebieden met Acacia's, van midden Mauritanië tot aan Somalië en het noordoosten van Tanzania.

## Status

BirdLife International beschouwt de tanzaniaroodsnaveltok, en de zuidelijke en de westelijke roodsnaveltok nog als ondersoorten. Al deze soorten zijn wijd verspreid en vrij algemeen. Om deze redenen is het geen bedreigde diersoort.

## Trivia

* Zazu uit de film De Leeuwenkoning is een roodsnaveltok.
* 1 2 (en) Roodsnaveltok op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Williams, J.G. & N. Arlott, 1986. A field guide to the birds of east Africa. Collins, London. ISBN 9780002 191791
* ↑ Handbook of the Birds of the World deel 6, 2001.
* ↑ (en) Kemp, A.C. & W. Delport, 2002. Comments on the status of subspecies in the red-billed hornbill (Tockus erythrorhynchus) complex (Aves:Bucerotidae), with the description of a new taxon endemic to Tanzania. Annals of the Transvaal Museum 39:1-8 full text
* ↑ (en) Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2014). IOC World Bird Names (version 4.2
* Aviornis: Informatie over de Roodsnaveltok
# Waldens jaarvogel

Waldens jaarvogel (Rhabdotorrhinus waldeni, synoniem: Aceros waldeni) is een neushoornvogel die oorspronkelijk voorkwam in de regenwouden van de Visayas, de centrale eilandengroep van de Filipijnen. Het is een endemische vogelsoort die ernstig wordt bedreigd in zijn voortbestaan. De naam is een eerbetoon aan de Schotse militair en ornitholoog Lord Walden (na 1876 markies van Tweeddale).
Lokale namen voor deze vogelsoort zijn Dulungan (Ilocano) of Kalaw (Filipijns)

## Herkenning

De nek, hals en de bovenkant van de borst van het mannetje zijn donkerrood. De rug en vleugels zwart met een blauwe gloed. Het staarteinde is weer zwart. Het vrouwtje ziet er vrijwel hetzelfde uit, maar met een geheel zwarte nek en kop. Een mannetje kan inclusief staart zo'n 79 centimeter worden met een spanwijdte van 43 centimeter. Een vrouwtje wordt zo'n 68,5 centimeter met een spanwijdte van 31 centimeter.
Waldens jaarvogel is net als alle neushoornvogels een luidruchtige vogel die in groepjes leeft.

## Voortplanting

Waldens jaarvogels paren meestal van maart tot en met mei en maken gebruik van gaten in bomen voor het maken van een nest. Het mannetje zorgt voor het eten terwijl het vrouwtje in het nest ingebouwd zit. Het vrouwtje legt meestal twee of drie eieren in een keer. De voortplanting van de soort is erg langzaam.

## Verspreiding en leefgebied

Waldens jaarvogel kwam voor in de ongerepte regenwouden tot zo'n 1000 meter op de eilanden Negros en Panay waar voldoende wilde vijgenbomen en andere vruchtdragende boomsoorten voorkwamen.

## Status

In 2007 werden op Panay nog 752 bewoonde nestholen aangetroffen. De populatie op Guimaras is mogelijk uitgestorven en over Negros zijn geen gegevens beschikbaar en mogelijk is de Waldens jaarvogel daar ook praktisch uitgestorven. De soort plant zich erg moeizaam voort en wordt in haar voortbestaan bedreigd door ontbossing van zijn leefgebied en de jacht en stroperij. In 2013 werd de grootte van de wereldpopulatie geschat op 1500-4000 individuen. Om al deze redenen staat de Waldens jaarvogel als kritiek op de Rode Lijst van de IUCN.
* Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
* 1 2 (en) Waldens jaarvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zuidelijke geelsnaveltok

De zuidelijke geelsnaveltok (Tockus leucomelas) is een middelgrote vogel uit de familie van de neushoornvogels die in Zuidelijk Afrika leeft. Het is een wijdverspreide vogel, die goed tegen een droge omgeving kan. De zuidelijke geelsnaveltok lijkt sterk op de Ethiopische geelsnaveltok; de zuidelijke werd als een ondersoort beschouwd: T. flavirostris leucomelas.

## Uiterlijk

De afmeting van de vogel varieert tussen de 50 en 60 centimeter en hij heeft een karakteriserende grote oranje-gele snavel. Ook de ogen zijn geel; de buik is wit en de nek is grijs. De huid rond de ogen is rozeachtig van kleur. De zwartbruine vleugels zijn wit gevlekt en de staart is donkerbruin. Er is vrijwel geen onderscheid te zien tussen mannetjes en vrouwtjes.

## Voortplanting

De vrouwtjes leggen drie tot vier eitjes die ongeveer 25 dagen worden bebroed. Het duurt ongeveer anderhalve maand voordat de juvenielen volgroeid zijn.

## Voedsel

Ze foerageren hoofdzakelijk op de grond, waar ze zich voeden met vruchten, zaden, kleine insecten, spinnen en schorpioenen. In het droge seizoen gaat de voorkeur uit naar termieten en mieren.

## Verspreidingsgebied

De zuidelijke geelsnaveltok is inheems in Angola, Botswana, Malawi, Mozambique, Namibië, Swaziland, Zambia, Zimbabwe en Zuid-Afrika.
De soort telt 2 ondersoorten:
* T. l. elegans: zuidwestelijk Angola.
* T. l. leucomelas: van Namibië tot westelijk Mozambique en noordelijk Zuid-Afrika.
* Nationaal park Etosha, Namibië.
* Kalahari woestijn, Botswana
* Kruger Nationaal Park, Zuid-Afrika
* Kruger Nationaal Park, Zuid-Afrika
* ↑ (en) Zuidelijke geelsnaveltok op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
* ↑ BirdLife International 2008. Tockus leucomelas. In: IUCN 2008. 2008 IUCN Red List of Threatened Species. <www.iucnredlist.org>. Geraadpleegd op 21 februari 2009.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Josh O'Connor

Josh O'Connor (Southampton, 20 mei 1990) is een Brits acteur.

## Biografie

O'Connor groeide op in Cheltenham in een gezin met een oudere en een jongere broer. Hij ging naar een privéschool en bracht in de weekends veel tijd door in het lokale kunstcentrum. Op achttienjarige leeftijd ging hij studeren aan de Bristol Old Vic Theatre School. Na zijn studie verhuisde hij naar Londen en verkreeg zijn eerste rolletjes in Lewis en Doctor Who. In 2014 had O'Connor een gastrol in een seizoen van Peaky Blinders.
Hij maakte vervolgens zijn doorbraak in de film God's Own Country. Met deze film won O'Connor de prijs van beste acteur bij de British Independent Film Award in 2017. Via Vanessa Kirby werd O'Connor op de hoogte gesteld van het casten van een jonge Prins Charles voor The Crown een rol waar hij uiteindelijk voor werd gecast. Voor deze rol won hij in 2020 de BAFTA de prijs voor beste mannelijke bijrol. In 2024 was hij te zien in de film Challengers, met onder meer Zendaya.

## Externe link

* (en) Josh O'Connor in de Internet Movie Database
* 1 2 (en) Lamont, Tom, "Josh O’Connor: ‘I had to advocate for Prince Charles on set. He’s always told: shut up’", The Guardian, 28 november 2020. Geraadpleegd op 19 mei 2024.
* ↑ (en) "Bafta TV Awards 2020: Winners in full", BBC, 4 juni 2020. Geraadpleegd op 19 mei 2024.
* ↑ (en) Zendaya's new movie Challengers delayed until 2024. Digital Spy (21 juli 2023). Geraadpleegd op 19 mei 2024.
* Bibsys: 1533887383461
* Biblioteca Nacional de España: XX5791208
* Bibliothèque nationale de France: cb17711056d (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981061013064506706
* Gemeinsame Normdatei: 1122056249
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 6447 0378
* Library of Congress Control Number: no2017123477
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987011827484905171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 418012091
* Système universitaire de documentation: 229665829
* Virtual International Authority File: 4150686435212540273
* WorldCat (via VIAF): 4150686435212540273
# If It Happens Again

If It Happens Again is een nummer van de Britse reggaeband UB40. Het is de eerste single van hun vijfde studioalbum Geffery Morgan uit 1984. Op 10 september dat jaar werd het nummer op single uitgebracht.

## Trackinglijst

7" vinylsingle: DEP International / DEP 11
* "If It Happens Again" – 3:39
* "Nkomo A Go-Go" – 3:14
12" vinylsingle international: DEP International / DEP 10-12
* "If It Happens Again" (Dance Mix) – 6:26
* "Nkomo A Go-Go" (Dance Mix) – 4:56
12" vinylsingle VS versie: A&M / SP-12112 (US)
* "If It Happens Again" (Extended Version) – 6:25
* "If It Happens Again" (Single Version) – 3:40
* "Nkomo A Go-Go" – 4:56

## Achtergrond

In "If It Happens Again" reageert UB40 op de Britse Lagerhuisverkiezingen van 1983, waarbij zittend premier Margaret Thatcher herkozen werd voor een tweede termijn. Het nummer is een protestlied tegen Thatchers herverkiezing, en de bandleden suggereren het land te willen verlaten als dit nog een keer gebeurt.
De plaat werd een grote hit op de Britse eilanden, in Nieuw-Zeeland, Nederland en België (Vlaanderen), met in thuisland het Verenigd Koninkrijk een 9e positie in de UK Singles Chart. Ook in Ierland werd de 9e positie bereikt en in Nieuw-Zeeland de 28e.
In Nederland was de plaat op vrijdag 14 september 1984 Veronica Alarmschijf op Hilversum 3 en werd een hit in de destijds drie landelijke hitlijsten op de nationale publieke popzender. De plaat bereikte de 7e positie in de Nederlandse Top 40, de 8e positie in de Nationale Hitparade en piekte op de 6e positie in de TROS Top 50. In de Europese hitlijst op Hilversum 3, de TROS Europarade, werd de 16e positie bereikt.
In België bereikte de plaat de 11e positie in de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50 en de 13e positie in de Vlaamse Radio 2 Top 30. In Wallonië werd géén notering behaald.
* ↑ Nederlandse Top 40. Gearchiveerd op 10 juni 2023.
* ↑ Vlaamse Ultratop 50. Gearchiveerd op 20 april 2023.
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Ierland
* ↑ Canada
* ↑ Nieuw-Zeeland
# Cécile Goor-Eyben

Cécile Goor-Eyben, geboren als Cécile Eyben, (Antwerpen, 11 februari 1923 – 28 oktober 2024) was een Belgisch politica voor de PSC.

## Levensloop

Goor werd beroepshalve journaliste en later redactrice.
Ze werd politiek actief voor de PSC en behoorde er tot de conservatieve CEPIC-strekking. Ze was de voorzitter van de vrouwelijke PSC-afdeling en was voor de partij van 1953 tot 2000 gemeenteraadslid van Sint-Lambrechts-Woluwe, waar ze van 1971 tot 1976 schepen was.
Ze werd eveneens van 1971 tot 1974 provincieraadslid van Brabant en was vervolgens van 1974 tot 1985 rechtstreeks gekozen senator in de Belgische Senaat, waar ze van 1979 tot 1980 ondervoorzitter was. Daarna zetelde ze van 1985 tot 1987 in de Kamer van volksvertegenwoordigers en was er van oktober tot november 1987 eveneens PSC-fractieleider.
Van 1980 tot 1985 was Goor-Eyben bovendien minister en vervolgens staatssecretaris voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
In 2023 werd ze 100 jaar oud.
Goor-Eyben overleed op 28 oktober 2024 op 101-jarige leeftijd.