OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Thomas Marshburn

Thomas Henry Marshburn (Statesville, 29 augustus 1960) is een Amerikaans ruimtevaarder.
Marshburn maakte deel uit van NASA Astronautengroep 19 Deze groep van 11 ruimtevaarders begon hun training in 2004 en had als bijnaam The Peacocks.
Zijn eerste ruimtevlucht was STS-127 naar het Internationaal ruimtestation ISS met de spaceshuttle Endeavour en vond plaats op 15 juli 2009. Later volgde nog een missie naar het Internationaal ruimtestation ISS. Tijdens deze missies maakte Marshburn vier ruimtewandelingen.
Zijn derde vlucht was SpaceX Crew-3. Hij was de piloot van de Crew Dragon en zou een half jaar in het ISS verblijven voor ISS-Expeditie 66 en 67.
Op 1 december 2022 kondigden Marshburn aan dat hij op 31 december als NASA-astronaut zal afzwaaien. Hij zal dan aan de slag gaan bij Sierra Space als Chief Medical Officer van hun Human Spaceflight Center en Astronaut Training Academy.
* (en) Biografie op NASA.gov, mei 2013, geraadpleegd 13 december 2015
* (en) Biografie op Spacefacts.de, 26 juli 2014, geraadpleegd 13 december 2015
# Therates spectabilis

Therates spectabilis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Schaum.
# Therates tonkinensis

Therates tonkinensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door W.Horn.
# Theridion artum

Theridion artum is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de kogelspinnen (Theridiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Theridion. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Herbert Walter Levi.
# Thomsoniet

Thomsoniet is de naam voor een kleine groep van tectosilicaten uit de zeolietgroep. Voor 1997 was thomsoniet één type mineraal, maar na een reclassificatie werd duidelijk dat het mineraal als twee variëteiten kan voorkomen: als thomsoniet-Ca en als thomsoniet-Sr. Het eerste is het meest voorkomende, het tweede is minder frequent aanwezig in de aardbodem.
# Thomsonisca amathus

Thomsonisca amathus is een vliesvleugelig insect uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Walker.
# Thrypticus pollinosus

Thrypticus pollinosus is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Verrall.
# Thom Balfoort

Thomas Johannes Petrus (Thom) Balfoort (Voorschoten, 22 augustus 1876 - Kapellen, 14 maart 1964) was een Nederlandse beeldhouwer.

## Leven en werk

Balfoort kwam als 15-jarige te werken op de fabriek van Van Kempen in zijn geboorteplaats en leerde daar het werk van een zilversmid. Vier jaar later trok hij naar Amsterdam, waar hij studeerde aan de school voor kunstnijverheid en aan de Rijksakademie van beeldende kunsten. Hij was leerling van onder anderen Ludwig Jünger en Bart van Hove. Hij studeerde vervolgens twee jaar in Wenen. Hij beeldhouwde portretten van onder anderen koningin Wilhelmina, Abraham Kuyper en Frederik Lodewijk Rutgers.
Van 1912 tot 1930 woonde en werkte hij in Nederlands-Indië, waar hij sieraden ontwierp en directeur was van N.V. 'De Parel' in Batavia. Na een aantal jaren in Nederland, vestigde hij zich rond 1934 in België.
Hij overleed op 87-jarige leeftijd.
# Thom

Thom kan verwijzen naar:

## Personen met de achternaam Thom

* Andreas Thom, Duits voetballer
* René Thom, Frans wiskundige

## Voornaam

Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Thom en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Amphixystis undosa

Amphixystis undosa is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Walsingham.
De soort komt voor in Europa.
# Pisinna praecidecosta

Pisinna praecidecosta is een slakkensoort uit de familie van de Anabathridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Ponder.
# Bef (kleding)

Een bef (van het Frans bavette = morsslab) is een ornament van de beroepskledij, dat gedragen wordt door de magistratuur, de advocatuur en de clerus. Het gaat hier om een platte kraag, reeds in de 17e eeuw bekend. Deze werd vanaf ca. 1660 en gedurende de gehele 18e eeuw gedragen. Een wit gesteven, plat linnen stuk (soms met plooien) onder de kin gedragen en om de hals met bandjes vastgeknoopt. In latere tijden werd de bef gebruikt door predikanten, rechters, advocaten, professoren et cetera.

## Magistratuur

Dit witte doekje wordt met een wit strikje of knoopje vastgemaakt aan de toog. Dit gebruik is overgebleven van de herenmode uit het ancien régime. Heren droegen een das die rondom de hals werd geknoopt en afgezet met kloskant. Hoge edelen droegen een das (cravatte) met naaldkant, bij voorkeur Venetiaanse naaldkant. Na de Franse Revolutie verdween deze das uit de herenmode evenals de fijne kant.
Tegenwoordig is deze dasvorm enkel nog te vinden bij leden van een zittend gerechtshof. Hoge magistraten dragen een bef versierd met imitatiekant. Voor advocaten wordt dit stuk stof eenvoudig geplisseerd. Het befje kan ook met klittenband aan de toga worden vastgemaakt. In Nederland is nog maar één fabrikant van plissé en advocatenplissé, in Breda. Er zijn nog wel diverse togamakers in het land die de befjes leveren.

## Priesters en dominees

De bef voor clerici ontstond rond 1620 en werd algemeen tot in het midden van de 20e eeuw gedragen. Daarna werd hij in de Katholieke Kerk doorgaans vervangen door een Romeinse boord. Seminaristen kregen een rabat ceremonieel samen met de toga. De Broeders van de Christelijke Scholen dragen nog steeds een witte bef. In Vlaanderen wordt deze kraag een rabat genoemd. Bij de geestelijkheid kan de bef uit witte of zwarte stof bestaan.
# Delicate flame of desire

Delicate flame of desire is het derde muziekalbum van Karnataka.
De band stond met dit album op het punt van doorbreken, de muziek klonk steeds beter (met name de vooruitgang bij het gitaarwerk) en men werkte voor het eerst met een producent. Het oorspronkelijke vijftal is uitgebreid met Anne-Marie Helder op zang en dwarsfluit en als muzikale gast is Heather Findlay aangetrokken. Met de inschakeling van deze twee dames ontstaat een min of meer permanente verbinding met Mostly Autumn. Na het uitbrengen van het album , dat opgenomen is in de Rockfield Studios en Zero Gravitu Studios mag men optreden in de Verenigde Staten, alwaar ook een video/dvd werd uitgebracht. Voor de Europese markt volgde een livealbum. Delicate flame of desire bleek achteraf voorlopig het laatste studioalbum, pas in 2010 volgde een volgende: The gathering light.

## Musici

* Rachel Jones – zang, percussie
* Ian Jones – basgitaar, akoestische gitaar, percussie
* Jonathan Edwards – toetsinstrumenten, zang
* Paul Davies – elektrische gitaar
* Anne-Marie Helder – zang, dwarsfluit, percussie
* Gavin John Griffiths – slagwerk, percussie
met
* Heather Findlay – zang op 2, 6 en 8
* Steve Evans - programmeerwerk

## Muziek

* Maarten Goosensen, Karnataka-Delicate flame of desire. Progwereld/prgwereld.org (25 maart 2008). Geraadpleegd op 15 november 2023.
* Exemplaar van het album (Immrama 003)
# Babin Potok (Prokuplje)

Babin Potok (Servisch cyrillisch: Бабин Поток) is een plaats in de Servische gemeente Prokuplje. De plaats telt 674 inwoners (2002).
# Houécourt

Houécourt is een gemeente in het Franse departement Vosges (regio Grand Est) en telt 416 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Neufchâteau.

## Geografie

De oppervlakte van Houécourt bedraagt 9,9 km², de bevolkingsdichtheid is 42,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Houécourt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Crocicchia

Crocicchia is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 45 inwoners (2009). De gemeente maakt deel uit van het arrondissement Corte. De plaats ligt in de microregio "Casacconi", dat vaak gerekend wordt tot de ruimere streek Castagniccia.

## Geografie

De oppervlakte van Crocicchia bedraagt 4,4 km², de bevolkingsdichtheid is dus 10,2 inwoners per km².
Het dorp ligt langs de D515 die de weg T20 (Bastia - Ajaccio) in het dal van de Golo in het noorden via enkele hooggelegen dorpjes verbindt met de Bocca di Sant' Antone (687 m) en La Porta.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Duinwasplaat

De duinwasplaat (Hygrocybe conicoides) is een schimmel behorend tot de familie Hygrophoraceae. Hij groeit op de grond. Hij komt voor op droge, open, mosrijke, grazige plaatsen in de kustduinen op kalkhoudend zand, vaak langs schelpenpaden.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed heeft een diameter van 12 tot 40 mm. De kleur is oranje, geel of rood. De vorm is grote lijnen kegelvormig en meestal. Het oppervlak is bij droog weer zijdeachtig maar vettig bij vochtige omstandigheden. De hoeden worden slechts licht en langzaam zwart op plaatsen naarmate de leeftijd vordert of bij snijden of kneuzen.

#### Lamellen

De lamellen zijn roze geel en staan redelijk dicht bij elkaar. Er zijn 28-35 lamellen die tot aan de steel reiken. Er zijn tussenlamellen aanwezig (L= (0-)l(-3)). Ze zijn aangehecht aan de steel of staan vrij.

#### Steel

De steel is tussen 2 en 7 cm lang en de dikte is typisch 5 tot 10 mm. De kleur is geel en wordt langzaam zwart met de leeftijd of bij snijden. Hij heeft vezelige longitudinale strepen.

#### Sporenprint

De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De sporen zijn meestal cilindrisch of allantoïde (worstvormig), vaak versmald met een stompe hilaire aanhangsel, hyaliene, inamyloïde en meten 10-13 × 5-6,9 μm. Het Q-getal is 1,6-2,7 en Q-avg is 2,0 tot 2,2. De basidia meten 28-45 x 8-12 um (Q-getal is 3,0 tot 4,5). Er zijn geen cystiden aanwezig. Er zijn soms basidiolen aanwezig, sublageniform tot clavate. De pileipellis is een cutis tot ixocutis, tot 30 μm dik, met hyfen van 4-8 μm breed. Er zijn gespen aanwezig.

## Vergelijkbare soorten

De duinwasplaat vertoont sterke gelijkenis met de zwartwordende wasplaat (Hygrocybe conicoides), maar deze heeft geen rode kleur op de lamellen en wordt sneller zwart en dan zowel hoed als steel in plaats van alleen de steel. Ook heeft de zwartwordende wasplaat bredere sporen (Q-avg is 1,5 tot 1,9 tov 2,0 tot 2,2).

## Verspreiding

De duinwasplaat komt met name voor in Europa. Er zijn een beperkt aantal vondsten bekend uit Noord-Amerika (oosten), Australië en Nieuw-Zeeland. De duinwasplaat komt matig algemeen voor in Nederland. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd. In Nederland komt hij het meest voor in de kustduinen.
* ↑ (en) Hygrocybe conicoides op Index Fungorum
* 1 2 3 (en) Hygrocybe conicoides op First Nature. Gearchiveerd op 22 december 2022.
* 1 2 (en) FLORA AGARICINA NEERLANDICA 2
* ↑ Duinwasplaat (Hygrocybe conicoides) op www.yavannah.nl
* ↑ (en) Hygrocybe conicoides op GBIF
* ↑ Duinwasplaat op NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen. Gearchiveerd op 20 december 2022.
# NGC 7478

NGC 7478 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Vissen. Het hemelobject werd op 11 augustus 1864 ontdekt door de Duitse astronoom Albert Marth.

## Synoniemen

* KUG 2302+023
* PGC 70418
# Petruskerk (Pieterburen)

De gotische Petruskerk van het dorp Pieterburen op het Hogeland in de Nederlandse provincie Groningen werd in de eerste helft van de 15e eeuw gebouwd.

## Beschrijving

De kerk is in het begin van de 17e eeuw uitgebreid met een noordelijke dwarsbeuk. Vroeger had de kerk een losstaande toren, die echter begin 19e eeuw werd afgebroken wegens bouwvalligheid. De huidige vierkante toren met balustrade en achtkantige dubbele lantaarn werd aan de kerk vastgebouwd tussen 1805 en 1808 in opdracht van jonker Goosen Geurt Alberda, borgheer van Dijksterhuis bij Pieterburen, zoals blijkt uit de tekst van de in de toren ingemetselde steen. Deze toren fungeerde tevens als gevangenis voor het dorp.
In het koor van de kerk bevindt zich de grafkelder van de borgheren van Dijksterhuis. Hun herenbank, ontworpen door de stadsbouwmeester van Groningen, Allert Meijer, en uitgevoerd in 1707-1716, bevindt zich eveneens in het koor. Het houtsnijwerk is gemaakt door Jan de Rijk. In de herenbank is een voorstelling van de Griekse held Hercules. Het wapen van de Alberda's bevindt zich aan de voorzijde van de preekstoel.
Een van de rouwborden in het koor van de kerk is van Diederik Sonoy, de geuzenleider die in 1597 overleed in de borg Dijksterhuis.
De preekstoel is gemaakt in de tweede helft van de 18e eeuw. Op de hoeken zijn allegorische vrouwenfiguren geplaatst. Het klankbord boven de preekstoel is van een ouder datum.
In de triomfboog zijn voorstellingen van het offer van Abraham en Christus en de Samaritaanse vrouw bij de put te zien. Dit houtsnijwerk is gemaakt door Anthonie Walles.
Het oorspronkelijke kerkorgel, gebouwd door Arp Schnitger in 1696-1699, staat nu in de Michaelkerk (Mensingeweer). Het huidige orgel dateert van 1901, toen het als replica van het oorspronkelijke orgel werd ingebouwd door de firma Leichel. De bouw in 1698 leverde Schnitger de nodige hoofdbrekens op, omdat zijn knecht hem in financieel opzicht benadeelde:
   Dewijl ik destijds uit Groningen moest vertrekken heb ik dit orgel aan mijne knecht Joan Ratje onderhanden gegeven, welke op die plaats liefdes-betrekkingen had aangeknoopt. In Hamburg gekomen, waar ik moest wezen, heb ik vandaar vele benodigdheden tot dit orgel overgezonden, maar in alles slechts f 50 ontvangen. Zoo handelden mijne gezellen
De kerk is thans in het bezit van de Stichting Oude Groninger Kerken. Van tijd tot tijd worden er concerten gegeven. Zowel kerk als toren worden beschermd als rijksmonument.
* Anonieme aquarel van de rond 1805 afgebroken vrijstaande toren bij de kerk
* Koor met rouwborden van de bewoners van de borg Dijksterhuis
* orgel
* Avondmaalstafel uit begin 19e eeuw (Mattheus en Anthonie Walles)
* De rijk versierde kuip van de kansel
* detail preekstoel (wapen Alberda)
* detail triomfboog (Christus en de Samaritaanse vrouw)
* detail herenbank (Hercules)

## Domies toen

De vroegere bij de kerk gelegen pastorie is afgebroken. De bijbehorende tuin Domies Toen is tegenwoordig een ecologisch beheerde tuin met een natuurtuin, een kruidentuin, een rozentuin, een slingertoen, hooiland, een dobbe en plantenborders. Het bijbehorende theehuis is in de vroeg-18e-eeuwse staat hersteld.
# Waalse verkiezingen 1999

Op 13 juni 1999 werden in Wallonië verkiezingen gehouden voor het Waals Parlement. Alhoewel PS 5 zetels verloor, bleef het de grootste partij. De winnaars waren PRL-FDF-MCC (het latere MR) en Ecolo met respectievelijk 2 en 6 zetels. De verliezers waren PSC en FN, respectievelijk met 2 en één zetel verschil tegenover 1995. Na deze verkiezingen vormden PS, PRL-FDF-MCC en Ecolo een regering.

## Uitslagen

| Partij | Partij | 1999 | 1999 | 1999 | 1995 | 1995 | 1995 | verschil | verschil | verschil |
| Partij | Partij | stemmen | % | zetels | stemmen | % | zetels | stemmen | pp | zetels |
| | PS | 560.867 | 29,44 | 25 | 665.986 | 35,22 | 30 | -105.119 | -5,78 | -5 |
| | PRL-FDF-MCC | 470.454 | 24,69 | 21 | 447.542 | 23,67 | 19 | 22.912 | 1,02 | +2 |
| | PSC | 325.229 | 17,07 | 14 | 407.741 | 21,56 | 16 | -82.512 | -4,49 | -2 |
| | Ecolo | 347.225 | 18,22 | 14 | 196.988 | 10,42 | 8 | 150.237 | 7,80 | +6 |
| | FN | 75.262 | 3,95 | 1 | 96.574 | 5,11 | 2 | -21.312 | -1,16 | -1 |
| | Overige | 126.202 | 6,62 | 0 | 76.303 | 4,03 | 0 | 49.899 | 2,59 | = |
| Totaal Geldig | Totaal Geldig | 1.905.239 | 100,0 | 75 | 1.891.134 | 100,0 | 75 | 14.105 | 0 | 0 |
| Blanco & Ongeldig | Blanco & Ongeldig | 174.322 | 8,38 | | 162.900 | 7,93 | | 11.422 | 0,45 | |
| Totaal Stemmen | Totaal Stemmen | 2.079.561 | 100 | | 2.054.034 | 100 | | 25.527 | 0 | |
| Absenteïsme | Absenteïsme | 221.850 | 9,64 | | 215.101 | 9,48 | | 6.749 | 0,16 | |
| Ingeschreven Kiezers | Ingeschreven Kiezers | 2.301.411 | 100 | | 2.269.135 | 100 | | 32.276 | 0 | |
# Amerikanistiek

Amerikanistiek (Engels: American Studies) is de interdisciplinaire studie van de Verenigde Staten. Allerlei maatschappelijke en culturele aspecten van dat land worden bestudeerd, zoals Amerikaanse letterkunde, geschiedenis, cultuur, kunst, media, politiek en recht. Op die manier probeert men inzicht te krijgen in de identiteit van de Amerikaanse samenleving.

## Onderzoek en opleidingen in Europa

Na de Tweede Wereldoorlog en tijdens de Koude Oorlog probeerde de Amerikaanse overheid amerikanistiek in verschillende Europese landen aan te prijzen. Vooral in het Verenigd Koninkrijk en Duitsland is amerikanistiek uitgegroeid tot een prominent studiegebied. In 1955 werd de British Association for American Studies opgericht. Internationaal verenigen amerikanisten zich in de European Association for American Studies (EAAS) en de American Studies Association (ASA), die ook de American Quarterly uitgeeft. In Brussel is het Center for American Studies gevestigd en in Berlijn bestaat het John F. Kennedy-Institute for North American Studies. Verschillende universiteiten bieden opleidingsprogramma's amerikanistiek aan.
Opleidingen in Nederland bestuderen naast de culturele ook de buitenlands-politieke relaties tussen de Verenigde Staten en de rest van de wereld. Amerikanistiek wordt in Nederland als studierichting of bachelor/masteropleiding gegeven aan de Radboud Universiteit te Nijmegen (studierichting van de bacheloropleiding Engelse Taal en Cultuur), de Rijksuniversiteit Groningen en de Universiteit Utrecht (minorprogramma amerikanistiek binnen de bachelor, gevolgd door een volledige masteropleiding) en de Universiteit van Amsterdam (apart studietraject binnen de bachelor Geschiedenis, alsook een minorprogramma amerikanistiek binnen de bachelor en een volledige masteropleiding). Verder bieden de Universiteit van Amsterdam, de Universiteit Leiden, en de Universiteit Utrecht een masteropleiding in de amerikanistiek aan. De Rijksuniversiteit Groningen biedt als enige Nederlandse universiteit een volledig bachelorprogramma aan, inclusief een propedeuse in amerikanistiek. De amerikanistiekopleidingen worden verenigd in de Netherlands American Studies Association, waarin ook het Roosevelt Institute for American Studies in Middelburg is vertegenwoordigd.
In België en Luxemburg worden amerikanisten verenigd in de Belgian Luxembourg American Studies Association. Tot 2018 werd er een interuniversitaire master-na-masteropleiding (manama) in American Studies aangeboden door de Universiteit Gent, de Universiteit Antwerpen, de VUB en de KU Leuven, waarvan de lessen in Gent en Brussel plaatsgrepen.
# Go-Sakuramachi

Keizerin Go-Sakuramachi (後桜町天皇, Go-Sakuramachi-tennō, 23 september 1740 – 24 december 1813) was de 117e keizer van Japan, volgens de traditionele volgorde. Ze was de achtste en tot dusver laatste vrouw in deze positie. Ze regeerde van 1762 tot 1771.

## Genealogie

Go-Sakuramachi was vernoemd naar haar vader, de voormalige keizer Sakuramachi. Het voorvoegsel go- (後), kan worden vertaald als “later” of “tweede”, waardoor haar naam vrij vertaald “Sakuramachi de tweede” betekent. Haar persoonlijke naam (imina) was Toshiko (智子). Haar titel voor ze keizerin werd was aanvankelijk Isa-no-miya (以茶宮) en later Ake-no-miya (緋宮).
Go-Sakuramachi was de tweede dochter van keizer Sakuramachi. Haar moeder was Nijō Ieko (二条 舎子). Ze was tevens halfzus van keizer Momozono. Zelf kreeg ze geen kinderen.

## Leven

Go-Sakuramachi kon de troon erven dankzij een bevel van haar broer, wiens eigen zoon (de latere keizer Go-Momozono) nog maar vijf jaar oud was ten tijde van zijn overlijden. Bij haar troonsbestijging werd ze de eerste keizerin in 119 jaar tijd. De vorige was keizerin Meisho.
Go-Sakuramachi kon de troon bezitten tot haar neefje oud genoeg zou zijn om tot keizer gekroond te worden. In 1771 trad ze af ten gunste van hem. Go-Momozomo’s regeerperiode was echter maar van korte duur. Hij stierf na 9 jaar zonder erfgenamen. Hierop raadpleegde Go-Sakuramachi de raadgevers en andere hofleden om prins Morohito, de zesde zoon van prins Kan'in-no-miya Sukehito (閑院宮典仁), te laten adopteren door Go-Momozono (op zijn sterfbed) zodat deze de troon kon erven. Hierdoor schoof de keizerlijke lijn op naar een andere tak van de familie. Go-Sakuramachi werd zelf hierna raadgeefster van de nieuwe keizer.
Go-Sakuramachi stierf uiteindelijk in 1813 op 73-jarige leeftijd. Ze liet een boek na getiteld Kinchū-nenjū no koto (禁中年中の事), bestaande uit gedichten, keizerlijke brieven, keizerlijke kronieken en andere informatie.

## Perioden

Go-Sakuramachi’s regeerperiode omvat de volgende tijdsperioden van de Japanse geschiedenis:
* Hōreki (1751-1764)
* Meiwa (1764-1772)
* Reed, Edward James. (1880). Japan: its history, traditions, and religions: With the narrative of a visit in 1879, Volume 1. London: J. Murray. OCLC 1309476
* Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; Annales des empereurs du Japon. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* ↑ Japanse hof: 後桜町天皇 (117)
* 1 2 Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 419-420.
* ↑ Reed, Edward James. (1880). Japan: its history, traditions, and religions, Vol. 1, p. 112 n*.
$^*$ Regent Jingu staat niet op de traditionele lijst.
# Lubaantun

Lubaantun is een oude verlaten Mayastad in het zuidelijk district Toledo van Belize. Ze ligt te San Pedro Columbia op zo'n 42 km ten noordwesten van Punta Gorda.

## Geschiedenis

De stad werd omstreeks 700 na Chr. gesticht en rond 900 na Chr. verlaten. Er werden religieuze ceremonieën uitgevoerd en er was een speelveld voor het Meso-Amerikaans balspel. In de stad is een aantal verhoogde altaren te vinden. Deze zijn opgebouwd door middel van gestapelde leistenen. Deze stenen werden op maat gemaakt, zodat ze op elkaar gestapeld konden worden. Hierdoor was er geen cement nodig.
Lijst van gekende Mayasteden en archeologische sites in centraal Amerika.