OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Bedford (Engeland)

Bedford is een plaats in het bestuurlijke gebied Bedford, in het Engelse graafschap Bedfordshire. De plaats ligt aan de rivier Great Ouse en telt 79.190 inwoners.
De plaatsnaam zou een combinatie zijn van de Saksische eigennaam Beda en van het woord ford, oftewel een doorwaadbare plaats in de rivier.
In Bedford is koning Offa in 796 begraven. In 919 kwam koning Eduard naar Bedford om versterkingen aan te leggen tegen de Denen. In 921 vielen de Denen Bedford aan, zonder succes, maar ze kwamen in 1010 weer terug en richtten toen wel schade aan.
Na de Normandische verovering in 1066 werd Bedford Castle gebouwd. Dit kasteel werd na een belegering in 1224 echter weer afgebroken.
In 1166 kreeg Bedford het recht op het instellen van een koopmansgilde.
Van 1655 tot 1688 leefde John Bunyan in de stad. Voor hem is in 1874 in Bedford een standbeeld opgericht.

## Geboren in Bedford

* Denys G. Wells (1881-1973), kunstschilder
* Sidney Kirkman (1895-1982), generaal
* Harold Abrahams (1899-1978), atleet
* John Le Mesurier (1912-1983), acteur
* Ronnie Barker (1929-2005), komiek en acteur
* Priscilla Welch (1944), atlete
* Kelvin Davis (1976), voetballer
* Andrew Johnson (1981), voetballer
* Nick Tandy (1984), autocoureur
* Holly Aitchison (1987), golfster
* Jason Moore (1988), autocoureur

## Afbeeldingen

* Bedford in 1806
* Gerechtsgebouw aan de Great Ouse
* Het station Bedford Midland
* Standbeeld van John Bunyan
* (en) Brief history of Bedford, Bedford Borough Council
# André Batenburg

Andries (André) Batenburg (Rotterdam, 11 oktober 1922 – 12 november 2002) was een Nederlands bankier. Hij verwierf in de jaren 70 en 80 van de 20e eeuw bekendheid als bestuursvoorzitter van de ABN, de Algemene Bank Nederland, die later zou fuseren met de Amrobank tot ABN AMRO.
In 1948 studeerde Batenburg cum laude af aan de Nederlandsche Economische Hogeschool in Rotterdam. Hij trad in dienst van de Nederlandsche Handel-Maatschappij (NHM), die later met de Twentsche Bank zou samengaan onder de naam ABN. In 1956 promoveerde hij aan de NEH op zijn proefschrift Enkele hoofdlijnen van de monetaire politiek.
Van 1974 tot 1985 was Batenburg topman bij de ABN. Hij stond te boek als een stijlvolle bankier van de oude stempel. Hij droeg bij voorkeur driedelig grijs en hield kantoor aan de Vijzelstraat in Amsterdam, in het imposante gebouw van de NHM.
Batenburg had grote belangstelling voor muziek en andere kunstuitingen. Hij was voorzitter van De Nederlandse Opera en deed aan fondswerving voor de renovatie van het Amsterdamse Concertgebouw. Ook was hij voorzitter van de commissie-Sutherland, die de overheid adviseerde inzake grote reorganisaties op het gebied van kunst en cultuur. Verder mengde hij zich in de publieke discussie rond de bouw van de Stopera, het nieuwe Amsterdamse stadhuis en muziektheater in één gebouw.
Ook cultuur had zijn warme belangstelling. Hij was bijvoorbeeld voorzitter van de Amsterdamse Maatschappij tot Stadsherstel en penningmeester van de Stichting Vrienden van het Amsterdams Historisch Museum.
In 1985 werd Batenburg benoemd tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau. Hij ontving ook de onderscheiding tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.
# Half-Life: Alyx

Half-Life: Alyx is een virtual reality (vr) first-person shooter ontwikkeld en uitgegeven door Valve. Het is het eerste spel in de Half-Life-serie sinds de release van Half-Life 2: Episode Two in 2007. Het spel is in maart 2020 uitgekomen voor Windows.
Het spel is exclusief te spelen met een vr-bril; Valve heeft aangegeven dat het spel ook in de toekomst niet compatibel zal worden gemaakt voor andere typen beeldscherm of invoerapparaat. Het spel zal alle vr-brillen ondersteunen die compatibel zijn met SteamVR, zoals de Valve Index, HTC Vive en de Oculus Rift.

## Verhaal

Het spel speelt zich af tussen de gebeurtenissen van Half-Life en Half-Life 2. De speler bestuurt Alyx Vance die samen met haar vader Eli tegen de Combine, een interdimensionaal rijk, vecht.

## Ontvangst

Recensiescore :
| Recensieverzamelaar | Score |
| Metacritic | 93/100 |
| Publicist | Score |
| Gamer.nl | 9,5/10 |
| Power Unlimited | 95/100 |
| Tweakers | 8,5/10 |
* 1 2 Artiles Govita, Brian, Alyx Vance keert terug in Half-Life: Alyx. Gamer.nl (21 november 2019). Gearchiveerd op 21 oktober 2020. Geraadpleegd op 9 januari 2020.
* 1 2 Wokke, Arnoud, Vr-game Half-Life: Alyx krijgt geen multiplayermodus. Tweakers (12 december 2019). Gearchiveerd op 7 april 2020. Geraadpleegd op 9 januari 2020.
* ↑ (en) Lang, Ben, Half-Life: Alyx Will Run on All SteamVR Headsets, Free for Index Owners. Road to VR (21 november 2019). Gearchiveerd op 12 januari 2020. Geraadpleegd op 9 januari 2020.
* ↑ metacritic.com. Gearchiveerd op 26 maart 2023.
* ↑ Hol, Harry, Half-Life: Alyx is een triomf, Valve toont zijn absolute klasse. gamer.nl (27 maart 2020). Gearchiveerd op 22 april 2020. Geraadpleegd op 7 mei 2020.
* ↑ Houtkamp, Florian, Half-Life: Alyx review - De beste VR game tot nu toe. pu.nl (24 maart 2020). Gearchiveerd op 18 mei 2020. Geraadpleegd op 7 mei 2020.
* ↑ Hulsebosch, Paul, Half-Life: Alyx Review, Zo goed als we hoopten. Tweakers.net (29 maart 2020). Gearchiveerd op 7 april 2020. Geraadpleegd op 7 mei 2020.
# Theodor Roos

Theodor Roos (Wesel, september 1638 - Frankfurt am Main, begraven op 7 juni 1687) was een Duits hofschilder en prentkunstenaar.
Hij kwam uit een artistieke familie; zijn oudere broer was de bekende schilder Johann Heinrich Roos, en hij was de oom van Philipp Peter, Peter en Johann Melchior Roos, die allen ook hun sporen nalieten in de kunstwereld.
Roos begon zijn opleiding in Amsterdam, waar hij van 1647 tot 1651 studeerde onder invloedrijke meesters zoals Guilliam du Gardijn, Cornelis de Bie en Barend Graat. Deze periode legde de basis voor zijn veelzijdige stijl en talent voor verschillende genres, waaronder portretten, landschappen, dierstukken en historiestukken.
Na zijn tijd in Amsterdam werkte Roos in diverse Duitse steden, waaronder Mainz, waar hij samen met zijn broer schilderde voor de monniken. In Sankt Goar werkte hij aan het hof van Hessen-Kassel op burcht Rheinfels. In Mannheim maakte hij in 1657 een groot militair werk. Zijn kunstenaarschap bracht hem ook naar Braunschweig en Straatsburg, waar hij in 1659 actief was. Van 1681 tot 1686 was hij werkzaam aan het hof van Württemberg in Stuttgart, waar hij de titel van hofschilder verwierf. In 1686 keerde Roos terug naar Straatsburg voordat hij zich uiteindelijk vestigde in Frankfurt am Main.
Hij stond ook bekend als Dietrich Roos of Theodor Rosa.
* Gemeinsame Normdatei: 131858947
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 2087 1138
* KulturNav: 216de955-cd8f-4bdf-8534-3a7cb598e7ff
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 68087
* Système universitaire de documentation: 151458561
* Union List of Artist Names: 500115401
* Virtual International Authority File: 28214979
* WorldCat (via VIAF): 28214979
# Lout Mangelaar Meertens

Lout Mangelaar Meertens (Batavia, 18 januari 1942) is in de golfwereld niet alleen bekend als goede golfer, maar vooral als nationaal en internationaal bestuurder, commissielid en referee. Hij speelde 3 jaar voor het Nederlands jeugdteam, 12 jaar voor het Nederlands herenteam en werd 2 maal matchplay kampioen van Nederland. In 1986 werd hij benoemd tot erelid van de Koninklijke Haagsche Golf & Country Club en in 1997 tot erelid van de Nederlandse Golf Federatie. Voor zijn verdiensten gedurende meer dan 30 jaar als bestuurder in de golfwereld kreeg hij in 2005 de NVG Award en werd hij op 30 april 2005 onderscheiden tot Ridder in de orde van Oranje Nassau. Mangelaar Meertens studeerde in 1969 af aan de universiteit in Utrecht en was tandarts in Wassenaar.

## Speler

Mangelaar Meertens is 7 keer clubkampioen van de Koninklijke Haagsche Golf & Country Club geweest: 1964, 1965, 1967, 1970, 1971, 1973 en 1980. Hij won in 1969 en 1970 bovendien het Nederlandse Matchplay Kampioenschap. Hij speelde voor het Nederlandse jeugdteam van 1960 – 1962 en maakte deel uit van het Nederlandse herenteam van 1962 – 1974. Aansluitend was hij 2 jaar non-playing captain van dat team. In 1965, 1967, 1971 en 1973 speelde hij in het team voor het Europees Landen Team Kampioenschap en in 1970 in het team voor de Eisenhower Trophy. Samen met Robbie van Erven Dorens won hij 3 keer het Nederlandse Foursome Kampioenschap (Army Tankard).

## Referee

Mangelaar Meertens is altijd geïnteresseerd geweest in de spelregels van de golfsport. Hij was jarenlang voorzitter van de Commissie Regels, Amateur Status en Handicaps (CRASH) van de Nederlandse Golf Federatie. Ook is hij twee termijnen lid geweest van de Rules of Golf Committee van de Royal and Ancient Golf Club of St. Andrews, de commissie die de spelregels maakt voor de gehele wereld. Nationaal en internationaal trad hij op als referee bij talrijke grote kampioenschappen, waaronder "the Masters", het US PGA Championship en het British Open (10 x) .

## European Golf Association

Mangelaar Meertens heeft talrijke functies bekleed bij de European Golf Association (EGA). Hij was lid van de EGA Championship Committee (Amateur Technical Committee) van 1978 - 1982 en voorzitter van de EGA Amateur Status Committee van 1986 - 1993. De EGA heeft het EGA handicap systeem uitgedacht, dat nu op alle clubs van kracht is.
# Ierland op de Gemenebestspelen

Ierland is een land dat deelnam aan de Gemenebestspelen, ook wel Commonwealth Games. Het land nam in totaal twee keer deel, in 1930 en 1934, en won in 1930 haar enige medaille.

## Medailles

Ierland op de Gemenebestspelen :
| Jaar | Goud 1 | Zilver 2 | Brons 3 | Totaal | Rang |
| 1930 | - | 1 | - | 1 | 9 |
| 1934 | - | - | - | - | / |
# Domein Heiken

Het Domein Heiken is een kasteeldomein in de Vlaams-Brabantse plaats Haacht, gelegen aan de Wespelaarsesteenweg 85, waar heden het administratief centrum van de gemeente (Den Breughel) is gevestigd. Het domein wordt tegenwoordig park Den Breughel genoemd.

## Geschiedenis

Omstreeks 1600 bevond zich hier een uitspanning aan de heerbaan van Leuven naar Lier. In de nabijheid lagen turfputten die later tot vijver werden omgevormd. In 1648 werd het domein aangekocht door orgelbouwer Hans Goltfuss. In 1736 kwam het aan Willem Claes die meester-beenhouwer was en lid van één der Leuvense patriciërsgeslachten. Het werd een buitenhuis. Vervolgens kwam het aan Michel Eugenius Claes en deze kocht vele goederen die door het Franse regime openbaar werden verkocht zoals de Sint-Geertrui-abdij te Leuven. In 1815 werd het buitenhuis verbouwd in laat-classicistische stijl. Vanaf 1864 werd het huis permanent bewoond.
In 1937 werd het goed omschreven als: Een buitengoed, begrijpende kasteel, met afhankelijkheden oranjerie, paardenstal, fazantenkwekerij, vogelhok, serren, hof, weide, vijvers en hofgrachten alsmede een hovenierswoning met afhankelijkheden.
In 1957 werd het gekocht door Julien Cloetens die het huis ombouwde tot restaurant: het Breugels Gasthof. In 1977 kwam de administratie van de nieuw gevormde fusiegemeente Haacht in het gebouw hetgeen opnieuw leidde tot verbouwingen en herinrichtingen van het omringende park. In 2014 werd het park vernieuwd.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* ↑ Vernieuwd 'PARK DEN BREUGHEL' in Haacht, 06/04/2014, Monique Swinnen
* ↑ Vernieuwd gemeentelijk park ingehuldigd met Breughelfeest, 02/06/2014, Het Laatste Nieuws
# Lilly Ledbetter

Lilly Ledbetter (Possum Trot (Alabama), 14 april 1938 – Birmingham (Alabama), 12 oktober 2024) was een Amerikaans activiste die zich inzette voor gelijke rechten voor vrouwen. Ook was ze spreker en auteur. Ze richtte zich vooral op gelijk salaris voor mannen en vrouwen. Ledbetter is opgenomen in de National Women's Hall of Fame.
In 1989 spande ze een rechtszaak aan tegen haar werkgever, de bandenfabrikant Goodyear, wegens discriminatie, omdat ze minder betaald had gekregen dan haar mannelijke collega's. Deze rechtszaak, Ledbetter v. Goodyear Tire & Rubber Co., bereikte het Hooggerechtshof, dat in 2007 tegen haar besloot. Het Hooggerechtshof besloot niet dat geen discriminatie had plaatsgevonden, maar dat de rechtszaak te lang na de salarisbeslissing was aangespannen. De rechtbank besloot dat werknemers geen rechtszaak tegen hun werkgever mogen aanspannen op basis van de Civil Rights Act of 1964 over salarisbeslissingen die meer dan 180 dagen daarvoor hebben plaatsgevonden.
In reactie op de beslissing van het Hooggerechtshof nam het Amerikaans Congres in 2009 een wet aan, die naar haar vernoemd werd: de Lilly Ledbetter Fair Pay Act of 2009.
In 2012 kwam een autobiografie van Ledbetter uit, Grace and Grit: My Fight for Equal Pay and Fairness at Goodyear and Beyond.
Ledbetter overleed op 12 oktober 2024 op 86-jarige leeftijd.
# Fidel Reyes

Fidel A. Reyes (Lipa, 3 mei 1878 - 10 september 1967) was een Filipijnse journalist, afgevaardigde en nationalist. Hij werd vooral bekend om zijn opiniestuk Aves de Rapiñas in El Renacimiento uit 1908.

## Biografie

Fidel Reyes behaalde in 1895 een bachelor-diploma aan het Colegio de San Juan de Letran. Tijdens de Filipijnse Revolutie werkte hij voor de revolutionaire kranten El Nacionalismo en La Independencia. Na afloop van de revolutie voltooide hij in 1902 nog een bachelor-diploma farmacie aan de University of Santo Tomas. Na zijn studie probeerde hij het eerst als apotheker in Lipa, Batangas. Toen dit niet succesvol was ging hij werken als journalist. In 1906 begon hij bij El Renacimiento. In oktober 1908 schreef hij in dat blad het opiniestuk Aves de Rapiñas (Roofvogels), waarin hij kritiek leverde op de misstanden door de Amerikaanse bestuurders van de Filipijnen. Minister van binnenlandse zaken Dean Worchester spande daarop een rechtszaak wegens smaad aan. Hoewel Reyes zelf werd vrijgesproken, moesten de uitgevers een schadevergoeding betalen. het artikel en de daaropvolgende rechtszaak maakte van Reyes een populair man en hij slaagde met die bekendheid in om bij de verkiezingen van 1912 een zetel als afgevaardgde van Batangas te veroveren. In het Filipijns Huis van Afgevaardigden was hij voorzitter van de commissie voor handel en industrie. In 1918 werd hij benoemd tot assistent-directeur van het Bureau of Commerce. In 1924 volgde een benoeming tot directeur. Vijf jaar later moest hij echter aftreden wanneer mogelijke misstanden binnen het bureau. Na de Tweede Wereldoorlog werd Reyes op 78-jarige leeftijd nog benoemd tot "city assessor" van Manilla. Kort daarna ging het met pensioen en trok hij zich terug op zijn boerderij in Batagas.

## Bron

* Carlos Quirino, Who's who in Philippine history, Tahanan Books, Manilla (1995)
# Juan Velasco

Juan Velasco Damas (Dos Hermanas, 17 mei 1977) is een Spaans voormalig voetballer en huidig voetbaltrainer. In 2000 debuteerde hij in het Spaans voetbalelftal.
Velasco speelde tijdens zijn profloopbaan bij Sevilla FC (1996-1999), Celta de Vigo (1999-2004), Atlético Madrid (2004-2006), RCD Espanyol (2006-2007), Norwich City (2008) en Panthrakikos (sinds 2008). Daarnaast kwam de verdediger in 2000 vijf keer uit voor het Spaans nationaal elftal. Velasco behoorde tot de Spaanse selectie voor het Europees kampioenschap 2000.
In 2011 stopte hij moet voetballen. Velasco begon in 2013 met zijn trainerscarrière/
# Lokettenkwestie

De Lokettenkwestie (Frans: Affaire des guichets) was een politiek conflict in België in de jaren 1970 rond het taalbeleid van de Schaarbeekse gemeentediensten.
In 1970 werd de Franstalige Roger Nols voor het FDF burgemeester van Schaarbeek in een coalitie met de socialisten. Hij liet vanaf 1971 in het gemeentehuis aparte loketten inrichten: zes voor Franstaligen, een voor Nederlandstaligen en twee voor buitenlanders, terwijl de Taalwet bestuurszaken van 1963 voorzag dat alle gemeenteambtenaren die met het publiek in contact waren tweetalig moesten zijn. Het bleef overigens niet bij de loketten: er waren veel maatregelen die de Vlaamse Schaarbekenaren troffen, zoals de sluiting van de laatste Nederlandstalige gemeenteschool.
Ondanks een negatief arrest van de Raad van State op 4 juni 1974 bleef Nols vasthouden aan tweetalige diensten met eentalige ambtenaren, daarin gesterkt doordat Flor Grammens in hetzelfde jaar door het Gentse hof van beroep was veroordeeld voor het overspuiten van eentalig Franse bordjes. Het Taal Aktie Komitee hield woelige protesten op het Colignonplein, waarbij een OCMW-bestuurslid inreed op de betogers en de politie een betogingsverbod hardhandig afdwong. Vanwege geweld van Were Di en de Vlaamse Militanten Orde werden begin 1975 geen flamingante betogingen meer toegelaten in de Brusselse agglomeratie, doch er was agitatie in Vilvoorde, Leuven en Antwerpen. Parlementsleden van de Volksunie drongen het gemeentehuis binnen en verwijderden de eentalige opschriften in de lokettenzaal.
De Lokettenkwestie kwam steeds meer op de radar van de nationale politiek. Op verzoek van het Vaste Commissie voor Taaltoezicht bevestigde de Raad van State op 19 maart 1976 de onwettigheid van de lokettenregeling. Toen Etterbeek en Vorst niettemin eenzelfde taalbeleid dreigden in te voeren, voelde de Regering-Tindemans II zich genoodzaakt om de uitvoering van het arrest toe te vertrouwen aan een speciale regeringscommissaris. Bij koninklijk besluit van 25 mei 1976 werd voormalig krijgsauditeur Walter Ganshof van der Meersch aangesteld, een man die in flamingante kringen moeilijk lag vanwege zijn optreden tijdens de naoorlogse repressie. Hij begaf zich op 2 juni, om 5 uur 's morgens, naar het Schaarbeekse gemeentehuis, liet de deur met de bijl open hakken en nam de eentalige borden weg. Daarmee was de Lokettenkwestie opgelost.
Noten
* ↑ De officiële benaming van de Taalwet Bestuurszaken is de gecoördineerde wetten van 18 juli 1966 op het gebruik van de talen in bestuurszaken.
* ↑ De Raad van State is het rechtscollege dat handelingen van bestuurlijke overheden controleert.
Referenties
* 1 2 Kleurrijke burgemeesters (2): Roger Nols, de Vlamingenpester, bruzz.be, 13 juli 2018. Gearchiveerd op 9 december 2022.
* ↑ Arrest nr. 17.529
# René Becker

René Becker (Stadskanaal, 21 juli 1973) is een Nederlandse volkszanger.

## Biografie

René Becker is een allround zanger.
Becker trad vroeger al op in de voetbalkantine van voetbalclub SC Stadskanaal. Het publiek daar was zo belangstellend dat ze hem vroegen voor feesten en partijen. In 2004 zet de van oorsprong Groninger zanger zijn eerste professionele stappen in de Nederlandse muziekindustrie. Becker tekent op 31-jarige leeftijd een contract bij platenmaatschappij Maura Music te Zuidbroek. Onder die vlag brengt hij in 2005 zijn debuutalbum ‘Verwonderd' uit. Dit album wordt geproduceerd door de Mastersound Studio te Eelde, met dank aan Ejo Dreise en Niels Lingbeek. Op dit album staat onder meer 'Jij bent een wonder'.
In 2008 kwam zijn tweede album uit, met onder andere 'Als een Komeet'. Tevens het jaar waarin hij optrad tijdens het WK sprint in Thialf Heerenveen. In 2009 stapte hij van platenmaatschappij over naar Berk Music Eindhoven waarmee hij in 2010 met 'Eén en al gezelligheid' een hitje in de Single Top100 scoort, op nummer 43. Later, in 2017, treedt hij hiermee op bij het landelijke radiostation Qmusic.
Naast het mede schrijven van eigen liedjes zet Becker zich vanaf 2013 maatschappelijk in voor Stichting 'KOala', waarmee hij sporten aanmoedigt in de strijd tegen overgewicht bij jonge kinderen. Vanaf 2011 brengt hij zijn muziek landelijk uit bij RoodHitBlauw Produkties Nijkerk.

## Discografie
### Albums

| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Verwonderd | 2005 | - | | | |
| Voor jou | 2008 | - | | | |

### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Opmerkingen |
| Jij bent een wonder en Verloren | 2004 | - | |
| Ik zet alles op jou en Jij hebt mij behekst | 2005 | - | |
| Als je lacht en Femme Fatale | 2006 | - | |
| Als een Komeet en Daarom leef ik met jou | 2008 | - | |
| Als het Kerstmis is | 2008 | - | |
| Alles of niets en Spaanse Verlangen | 2009 | - | |
| Stil verdriet | 2009 | - | met Rieks Schuring |
| Als een Komeet (feest) en Eén en al gezelligheid | 2010 | - | Nr. 43 in de Single Top 100 |
| Hey Madeleine | 2011 | - | |
| Maar vanavond | 2012 | - | Nr. 46 in de Single Top 100 |
| Wat ben je mooi | 2012 | - | |
| De avond is van ons en Elke dag | 2013 | - | |
| Ogen dicht en doorgaan en Jij bent een wonder | 2014 | - | |
| Mijn Zomerzonde en Laat je het licht aan | 2015 | - | |
| Onvergetelijk en Laten we proosten | 2016 | - | |
| Dit is het moment | 2017 | - | |
| Voel! | 2018 | - | ft. DJ Maarten |
| Altijd een weg | 2019 | - | |
| Het is Raak | 2020 | - | |
| Echte Vrienden | 2021 | - | |
| Alleen voor Jou | 2022 | - | |
| Gappie | 2023 | - | |
| Zolang niet gezien | 2024 | - | |
| (Spaanse) Verlangen | 2024 | - | Externe links Website René Becker |
# Eurocopter Colibri

De Eurocopter Colibri (ook aangeduid als Colibri EC 120 B) is een lichte eenmotorige helikopter gebouwd door Eurocopter.
De Colibri, genoemd naar de kolibrie, kan vier personen vervoeren en een piloot, allemaal in crash-bestendige stoelen. Hij heeft ook een crashbestendig brandstofsysteem.
Het ontwerp van de cabine (met uitstekend zicht rondom) maakt het toestel geschikt voor vele taken, bijvoorbeeld transport, offshore transport, training, politietaken, gewonden evacuaties en als zakentransport.
In de rol van evacuatiehelikopter kan de helikopter naast de piloot ook een brancard en een of twee medici vervoeren. voor het transport van goederen heeft de Colibri plek voor 2,94m³ aan bruikbare ruimte.
De Colibi is voornamelijk opgebouwd uit composietmaterialen, heeft een Turboméca Arrius 2F-motor en een Fenestron-staartrotor, waardoor hij heel stil is.
Naast civiele doeleinden wordt de Colibri ook gebruikt voor militaire taken, zoals training, observatie en lichte utility-missies. In transport functie kan het 700 kg aan vracht meenemen aan een haak onder het toestel.
De eerste EC 120 werd in 1998 geleverd en aan het einde van 2002 had Eurocopter meer dan 300 Colibri's geleverd aan verschillende klanten.
De Colibri is een ideale helikopter voor politietaken. Door zijn lage gewicht en sterke motor kan uitrusting dragen zoals infraroodcamera's, zoeklichten en andere handige tools.

## Specificaties

* Bemanning: 1 piloot
* Capaciteit: 4 passagiers
* Lengte: 11,52 m
* Rotor diameter: 10,00 m
* Hoogte: 3,40 m
* Leeggewicht: 960 kg
* Max takeoff gewicht: 1.715 kg
* Motoren: 1× Turboméca Arrius 2F turbine, 335 kW
* Max snelheid: 280 km/h
* Plafond: 6.100 m
* Actieradius: 771 km
# Wat Suthat

Wat Suthat Thepphawararam (Thai: วัด สุ ทัศน เทพ ว รา ราม) is een koninklijke tempel (wat) van de eerste graad in Bangkok, Thailand. Het is een van de tien eerste graadstempels in Bangkok (23 in heel Thailand).
De bouw werd begonnen door Koning Rama I in 1807. Verdere bouw en versieringen werden uitgevoerd door koning Rama II, die ook zelf heeft geholpen, maar de tempel werd pas voltooid tijdens het bewind van koning Rama III in 1847. Deze tempel bevat het Boeddhabeeld Phra Sri Sakyamuni, die werd verplaatst van uit een tempel in de provincie Sukhothai. Op het onderste terras van de basis zijn achtentwintig Chinese pagodes geplaatst, die de achtentwintig geboren Boeddha's op deze aarde betekenen.
In 2005 werd de tempel voorgelegd aan de UNESCO ter overweging als toevoeging aan de Werelderfgoedlijst.
* Het buddhabeeld in de tempel
* Voor de ingang van de tempel
# Sarphatistraat 13

Het pand Sarphatistraat 13 is een gebouw aan de Sarphatistraat in Amsterdam-Centrum.
Het pand werd gebouwd volgens een ontwerp van architect J.C.Teunissen op het terrein waarop voorheen de privékliniek van vrouwenarts Arthur Maurits Mendes de Leon (Sarphatistraat 13-15) stond. Dat gebouw was voorzien van allerlei tierelantijnen. Het ontwerp van Teunissen was strak. Het symmetrische gebouw met loggias (interne balkons) past qua stijl tussen de weelderige bouw van de lagere nummers en de kantoorkolos op nummer 15.