OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Hinamatsuri

Het Japanse Poppenfeest (Japans: 雛祭り, Hinamatsuri) of Meisjesdag, ook perzikbloesemfestival genoemd, wordt gevierd op 3 maart. Een opstelling met meerdere etages en daarover een rood kleed (緋毛氈, hi-mōsen) wordt gebruikt om een verzameling ornamentele poppen (雛人形, hina-ningyō) uit te stallen. Deze poppen stellen de keizer, keizerin, hofdames en musici voor in de traditionele hofkleding van de Heianperiode (794 tot 1185).

## Opstelling
### Eerste niveau

Op de hoogste etage staan twee poppen die de keizer (お内裏さま, O-Dairi-sama) en keizerin (お雛さま, O-Hina-sama) voorstellen. De poppen staan gewoonlijk voor een goudkleurig miniatuur kamerscherm.

### Tweede niveau

Op het tweede niveau staan drie hofdames (三人官女, Sannin kanjo) die ieder een sakekruik vasthouden.

### Derde niveau

Op het derde niveau staan vijf muzikanten (五人囃し, Gonin bayashi), een zanger met een waaier en bespelers van een fluit en drie formaten trommels.

### Vierde niveau

Op het vierde niveau staan twee ministers (随身, Zuishiin)

### Lagere niveaus

Op de lagere niveaus staan miniaturen van meubels, gereedschap, koetsen, mandarijn- en kersenbomen etc.

## Oorsprong en gewoontes

De gewoonte om poppen te etaleren begon tijdens de Heianperiode. Daarvoor geloofde men dat poppen slechte geesten konden bevatten en vasthouden om zo de eigenaar te beschermen. Een bijgeloof betreffende hinamatsuri is dat als een familie vergeet de poppen op te ruimen voordat 4 maart aanbreekt, het meisje het komende jaar niet zal trouwen.
Hinamatsuri gaat terug op de oude Japanse gewoonte van de 'drijvende poppen' (雛流し, Hina-nagashi) waarbij papieren poppen in een bootje op een rivier worden gezet om zo de slechte geesten mee naar zee te nemen.
Zoete, niet-alcoholische sake, genaamd amazake, is de gebruikelijke drank op hinamatsuri. Daarbij worden arare, eenhapscrackers met sojasaus, gegeten. Ook worden er traditioneel wagashi (Japanse zoetwaren) gebruikt als offer en voor de viering, zoals kusa mochi, hishi mochi en sakuramochi.
# Hermadion africanus

Hermadion africanus is een borstelworm uit de familie Polynoidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Hermadion africanus werd in 1974 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Hartman.
# Heterospingus

Heterospingus is een geslacht van vogels uit de familie Thraupidae (tangaren). Het geslacht telt 2 soorten, die beide in Centraal en Zuid-Amerika voorkomen.

## Soorten

* Heterospingus rubrifrons – Zwavelstuitkuiftangare
* Heterospingus xanthopygius – Wenkbrauwkuiftangare
# Hippothoa musivaria

Hippothoa musivaria is een mosdiertjessoort uit de familie van de Hippothoidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Hayward & Fordy.
* ↑ Bock, P. (2012). Hippothoa musivaria Hayward & Fordy, 1982. In: Bock, Phil; Gordon, D. (2012) World list of Bryozoa. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species
* ↑ Hayward, P.; Fordy, M. (1982). A new species of Bryozoan epizooite from South Africa. Journal of Natural History. 16(5): 769-773
# Berend Ketel

Berend Ketel (circa 1560 - circa 1628) was een Nederlandse schulte.

## Leven en werk

Ketel was mogelijk een zoon van de schulte van Meppel Thijs Ketel. Hij was al schulte van Diever in 1593. De schulte van Diever was een bannerschulte, dat wil zeggen hoofdschulte voor het Dieverderdingspel. Hij bouwde in 1604 in Diever in het schultehuis. Dit huis werd door zes leden van de familie Ketel in de periode van 1604 tot 1737 daadwerkelijk als schultewoning gebruikt. Het gebouw is thans een rijksmonument in het bezit van Het Drentse Landschap en vormt het onderkomen van het Archeologisch Centrum West-Drenthe.
Ketel sloot in 1612 een overeenkomst met de Amsterdamse koopman Berend Everts Keteltas en de Eigenerfden van Diever over de ontginning van de Dieverder en Leggeler Smildervenen. Het is het begin van de exploitatie van dit Drentse veengebied, waarbij ook de Amsterdammer Adriaan Pauw, de latere raadpensionaris van Holland, werd betrokken, evenals de bestuurder de Landschap Drenthe Gerhard Struuck.
Ketel was getrouwd met Hermanna Arents. Hij werd als schulte van Diever achtereenvolgens opgevolgd door zijn zonen Helmich (vanaf omstreeks 1622) en Richard (vanaf omstreeks 1644).
* Kymmell, J.A.R., Iets over het Schultambt in Drenthe en de schulten van 1600-1795 in: Nieuwe Drentse Volksalmanak 1902, blz. 129 t/m 198
* Bos, Jan (et al.) Huizen van stand: geschiedenis van de Drentse havezaten en andere herenhuizen en hun bewoners (1989) uitg. Boom, Meppel, ISBN 90-6009-889-7
* Encyclopedie Drenthe: Dieverder en Leggeler Smildervenen

### Noot

* ↑ De participatie van de raadpensionaris van Holland Pauw vormde de reden voor Eigenerfden en Ridderschap van Drenthe om dit veengebied rond Smilde te verheffen tot een Heerlijkheid (Huizen van stand, blz. 48)
# NGC 5007

NGC 5007 is een elliptisch sterrenstelsel in het sterrenbeeld Ursa Major. Het hemelobject werd op 19 maart 1790 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

## Synoniemen

* NGC 5007
* UGC 8240
* MCG 10-19-42
* ZWG 294,21
* PGC 45605
# Nikolaevsk

Nikolaevsk is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Alaska, en valt bestuurlijk gezien onder Kenai Peninsula Borough.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 345. Een meerderheid van de bevolking spreekt Russisch, een overblijfsel van de vroegere Russische kolonisatie van Alaska.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 93,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Nikolaevsk.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Nikolaevsk op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Pouy-sur-Vannes

Pouy-sur-Vannes is een gemeente in het Franse departement Aube (regio Grand Est) en telt 145 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Nogent-sur-Seine.

## Geografie

De oppervlakte van Pouy-sur-Vannes bedraagt 15,5 km², de bevolkingsdichtheid is 9,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Pouy-sur-Vannes met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Ichneumon flavifrons

Ichneumon flavifrons is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Preysler in 1793.
# Myriochele australis

Myriochele australis is een borstelworm uit de familie Oweniidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Myriochele australis werd in 1866 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Grube.
# Afwateringskanaal 's-Hertogenbosch-Drongelen

Het Afwateringskanaal van 's-Hertogenbosch naar Drongelen in Noord-Brabant is tussen 1907 en 1911 gegraven, om Het Bossche Broek te ontlasten bij wateroverlast. Het kanaal begint in het zuiden van de stad, vlak bij het Wilhelminaplein. In het kader van de verlegging van de Maasmond (wet van 1883) was ook besloten om een afwateringskanaal naar Drongelen aan te leggen. In 1892 werd hierover het wetsvoorstel behandeld om de financiering hiervan beschikbaar te stellen. Maar daar was van technische aard wel het nodige bezwaar tegen.. Hierdoor is het kanaal pas na 1907 aangelegd.
Tevens werd er een aantal gemalen gebouwd, die ingezet konden worden als de Maas overstroomde. Die gemalen pompten het water dan in de richting van het afwateringskanaal. Het gemaal bij Drongelen heet het Gansoyen gemaal.
Het kanaal mondt bij de Bovelandsesluis uit in de Bergsche Maas. Deze sluis is gerenoveerd in de periode tussen 1986 en 1988, waarna ze op 22 september 1988 werd heropend.

## Trivia

* In de volksmond wordt het kanaal ook wel Drongels of Drongelens Kanaal genoemd. In de omgeving van Waalwijk spreekt men van Drongels Kanaal, terwijl de benaming Drongelens Kanaal meer in de regio van 's-Hertogenbosch voorkomt.

## Galerij

* Renovatie Bovelandsesluis 1986
* Bovelandsesluis vanuit noorden gezien
* Bovelandsesluis vanuit zuiden gezien
* Opvang en verwijdering Grote waternavel uit het Drongelens Kanaal
* Drongelens Kanaal vanaf de Lunettenbrug
* ↑ (10 december 1892). Het afwateringskanaal van 's-Hertogenbosch naar Drongelen. De Ingenieur 7 (50)
# Álvaro

Álvaro is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Oleiros en telt 315 inwoners (2001).
# Hel van het Noorden (roeiwedstrijd)

De Hel van het Noorden is een 6 kilometer lange roeiwedstrijd voor de skiff en de twee-zonder-stuurman. Sinds 1975 organiseert Groninger Studenten Roeivereniging "Aegir" deze achtervolgingsrace. De Hel van het Noorden dankt zijn naam aan de gure novemberse weersomstandigheden waarin de race vaak wordt gevaren.
Tot 1988 werd de wedstrijd op het Van Starkenborghkanaal gevaren. In 1988 verhuisde Aegir van 'De punt', gelegen aan het Van Starkenborghkanaal, naar de nieuwe locatie aan het Winschoterdiep. Hierna werd het logistiek praktischer om de wedstrijd naar het Eemskanaal te verhuizen.
# Liriodendron

Liriodendron is een geslacht van planten uit de Magnoliaceae-familie (tulpenboomfamilie). Het geslacht telt slechts twee soorten; beide soorten zijn bladverliezend. Liriodendron tulipifera (Amerikaanse tulpenboom) is de bekendste van de twee soorten en is afkomstig uit Oost-Noord-Amerika waar de soort ook een belangrijke houtleverancier is. De andere soort, Liriodendron chinense (Chinese tulpenboom), is afkomstig uit China en Vietnam.
De familie Magnoliaceae wordt meestal in twee onderfamilies onderverdeeld, waarbij het geslacht Liriodendron de ene onderfamilie vormt (Liriodendroideae) en Magnolia s.l. de andere onderfamilie (Magnolioideae).

## Soorten & Cultivars

* Liriodendron chinense
* Liriodendron tulipifera
* L. tulipifera 'Ardis' compacte cultivar met kleiner blad, zeldzaam
* L. tulipifera 'Aureomarginatum' variëteit met geelgerande bladeren
* L. tulipifera 'Fastigiatum' groeit zuilvormig (fastigiaat)
* L. tulipifera 'Glen Gold' draagt geel-gouden bladeren
* L. tulipifera 'Mediopictum' variëteit met goudgele kleur in het centrum van het blad
# Sauvignon Blanc

De Sauvignon Blanc is een witte druif met een groenige schil, gebruikt voor de bereiding van witte wijn. Deze druif wordt in veel wijnlanden aangeplant. De oorsprong ligt in zuidwest Frankrijk.
Het is de voorname druif in Sauternes en Barsac, maar zeker ook in de Loirevallei. In meer streken maakt men van deze druif succesvolle wijnen, zowel zoet als droog.
Wijn gemaakt van deze druif ruikt naar buxus, wit fruit en bloemen. Bij het proeven van de wijn, valt de smaak van groene appels, kruisbessen, soms ananas en lychee op. De wijn heeft een frisse afdronk. Voor Noord-Franse wijnen soms knisperend droog, uit warmere gebieden zachter van smaak. Deze geur- en smaakcomponenten zijn minder uitgesproken als deze druif in een assemblage met andere druiven wordt gebruikt.
In de 18e eeuw verspreidde de sauvignon blanc zich met emigranten naar Spanje, Noord-Italië, Nieuw-Zeeland, Chili, de Verenigde Staten en Zuid-Afrika.
In Frankrijk vindt men deze druif vaak in de "monocépage" (slecht één druivenras) van de Loire, Bordeaux en Languedoc.
Bekende wijnen uit deze druif zijn: Sancerre, Menetou-Salon en Pouilly-Fumé. Daarnaast zijn er assemblages met de Sémillon-druif in de bordeaux. De laatste jaren komen er ook veel goede wijnen van Sauvignon Blanc uit de nieuwe wijnwereld.

## Synoniemen

* Beyaz sauvignon
* Blanc doux
* Blanc fumé
* Bordeaux bianco
* Douce blanche
* Feher sauvignon
* Feigentraube
* Fie
* Fie dans le Neuvillois
* Fumé
* Fumé blanc
* Fumé surin
* Genetin
* Gennetin
* Gentin à Romorantin
* Gros sauvignon
* Libournais
* Melkii sotern
* Muskat Silvaner
* Muskat Sylvaner
* Muskat Sylvaner Weisser
* Muskatani
* Silvanec
* Muskatni silvanac
* Muskatni Silvanec
* Muskatsilvaner
* Painechon
* Pellegrina
* Petit sauvignon
* Picabon
* Piccabon
* Pinot mestny bely
* Pissotta
* Puinechou
* Punechon
* Punechou
* Quinechon
* Rouchelin
* Sampelgrina
* Sarvonien
* Sauternes
* Sauvignon
* Sauvignon à gros grains
* Sauvignon bianco
* Sauvignon bijeli
* Sauvignon blanco
* Sauvignon fumé
* Sauvignon gros
* Sauvignon jaune
* Sauvignon jeune
* Sauvignon petit
* Sauvignon vert
* Sauvignon white
* Savagnin
* Savagnin blanc
* Savagnin musque
* Savagnou
* Savignon
* Servanien
* Servonien
* Servoyen
* Sobinion
* Souternes
* Sovinak
* Sovinjon
* Sovinjon beli
* Sovinon
* Sovinon belyi
* Spergolina
* Surin
* Suvinjo
* Sylvaner musque
* Uva pelegrina
* Verdo belyi
* Weisser Sauvignon
* Zoeld ortlibi
* ↑ vivc.de
# Dodge EV

De Dodge EV was een conceptauto van het Amerikaanse automerk Dodge, die in 2009 werd onthuld op de North American International Auto Show (NAIAS). De EV was grotendeels gebaseerd op de Lotus Europa, maar dan met een elektromotor.

## Geschiedenis

Eerder toonde Dodge de Zeo conceptauto in Detroit. Deze was echter nog niet productieklaar. Dodge toonde de visie van een elektrische sportwagen en maakte grootste plannen. Na verschillende testen wilde de fabrikant datzelfde jaar deze EV in productie nemen. Ondanks dat Dodge een elektrische auto graag in productie wilde nemen, werd korte tijd later het project echter geannuleerd.

## Prestaties

| Specificatie | Eigenschappen |
| Aandrijving | elektromotor met lithium-ion-accu |
| Vermogen | 200 kW |
| Koppel | 651 Nm |
| Rijbereik | 200 - 320 km |
| Oplaadsnelheid | acht uur (110 V oplaadpunt) |
# Ik wooj nie gaon

Ik wooj nie gaon is een lied van het Limburgse muziekduo Van Lieshout en Arts. Het werd in 2023 als single uitgebracht.

## Achtergrond

Ik wooj nie gaon is geschreven door Roel Gommans, Rob van Lieshout en Jules Reivers en geproduceerd door Lijn22. Het is een nummer dat kan worden gezien als een carnavalskraker. In het lied zingen de artiesten in een Limburgs dialect over ontspannen na een lange week en samen meerdere drankjes doen. Het was de inzending van het duo voor het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer. Ze kwamen ermee in de finale en behaalden uiteindelijk de vierde plaats. Tijdens carnaval 2024 ging het nummer viraal en werd het beschouwd als dé carnavalskraker van dat jaar. In februari van dat jaar werd een "Brøkkenmix" van het lied uitgebracht.

## Hitnoteringen

Het duo had weinig succes met het lied in de hitlijsten van Nederland. Er was geen notering in de Single Top 100 en ook de Top 40 werd niet behaald. Bij laatstgenoemde kwam het wel tot de 22e plaats van de Tipparade.
* 1 2 Ik wooj nie gaon. Top 40. Geraadpleegd op 27 februari 2024.
* ↑ LVK-Finalist 2024: Van Lieshout & Arts uit Venray. Limburg1. Geraadpleegd op 27 februari 2024.
* ↑ Video: Kijkje achter de schermen en primeur bij Van Lieshout & Arts: ‘Het idee voor een nieuw liedje is er al’ | De Weeg Op 5. De Limburger. Geraadpleegd op 27 februari 2024.
# Jan De Vroey

Jan De Vroey (Johannes Emmanuel De Vroey) (Antwerpen, 6 mei 1872 - Berchem, 31 augustus 1935) was een Antwerpse bouwmeester en architect die voornamelijk actief was in Berchem. Hij was ook leraar aan de tekenschool van Berchem.

## Biografie

Jan De Vroey werd op 6 mei 1872 in Antwerpen geboren als zoon van Henri De Vroey (makelaar in goederen) en Maria Cuppens. Hij huwde met Léonie Van Breé in 1900 en vestigde zich in 1903 als architect in Berchem. Hij woonde in - en had zijn atelier op de Terlinckstraat Nr 2 te Berchem tot aan zijn dood. Zijn vader Henri De Vroey was oorspronkelijk uit Aarschot maar verhuisde naar Antwerpen na zijn huwelijk met de Antwerpse Maria Cuppens.
Jan De Vroey en Léonie Van Brée hadden drie kinderen. Zoon Léon werd ingenieur-architect en volgde in zijn vaders voetsporen. Jan De Vroey heeft verschillende afstammelingen waaronder achterkleinzoon Vincent De Vroey (geboren 1971) die sinds 2014 Directeur Civiele Luchtvaart is bij de Aerospace, Security & Defense Industries Association of Europe (ASD) .
Tot de bouwwerken van Jan De Vroey behoren het Hotel Wagner aan de Frankrijklei, het huis Van Brée aan de Mechelsesteenweg 164, de Banque du Crédit Anversois aan de Gasthuisstraat, en de Banque du Crédit Commercial aan de Lange Clarenstraat: alle te Antwerpen. Ook de Sint-Hubertuskerk, de meisjesschool en het huis de Merode te Berchem zijn door hem ontworpen. Jan De Vroey restaureerde de gevel en de achterbouw van het Hof van Liere in de Prinsstraat te Antwerpen. Een gedetailleerde lijst is te vinden op : De Vroey, Jan | Inventaris Onroerend Erfgoed
In 1904 werd De Vroey tot plaatsvervangend provincieraadslid verkozen voor het kanton Borgerhout, waartoe Berchem ook behoorde. Herverkozen als plaatsvervangend provincieraadslid in 1912 volgde hij op 1 juli 1919 de tijdens de Eerste Wereldoorlog overleden Jan Moorkens op. De Vroey zetelde in de provincieraad tot 27 november 1921.
Voor zijn carrière als architect werd hij tot Ridder in de Kroonorde geslagen en ontving hij de Godecharleprijs voor Architectuur. Hij werd in 1899 lid van de Koninklijke Maatschappij der Bouwmeesters van Antwerpen (KMBA) waar hij ook verschillende bestuursfuncties bekleedde.
Jan De Vroey was een neef van Henri De Vroey (1870-1914) die in 1914 werd vermoord tijdens de Duitse represailles in Aarschot. De zoon van Henri De Vroey was Priester Jozef De Vroey (1912-1999) die hierover het boek 'De eeuw van de Ekster' schreef.
Jan De Vroey overleed op 31 augustus 1935 ten gevolge van leverkanker. Hij werd begraven op 4 september 1935 op de begraafplaats van Berchem. Het graf bevindt zich op perk 11 - Eb - 49.

## Galerij

* Huis en atelier van Jan De Vroey (Terlinckstraat 2, Berchem)
* Huis de Merode (de Merodeplein, Berchem)
* Huis Van Brée (Mechelsesteenweg 164, Antwerpen)
* Sint-Hubertuskerk (Victor Jacobslei, Berchem)
* Graf De Vroey - Van Brée (Berchem)
* Sint-Stanislascollege (Frederik de Merodestraat / Frans Van Hombeeckplein) (Berchem)
* Voormalig Hotel Wagner, thans Residentie Wagner (Frankrijklei, Antwerpen)
# Sint-Jorishof (Zottegem)

Het Sint-Jorishof of Jorishof is een historisch pand op de Markt in het Belgische Zottegem. Het dubbelhuis uit de 19de eeuw staat op de hoek van de Markt met de Vestenstraat en de Hospitaalstraat, naast de voormalige Brouwerij Crombé. Het heeft een neoclassicistische deur in een omlijsting van arduin. Van de jaren 30 tot kort na de Tweede Wereldoorlog was er de bank Crédit Anversois in gevestigd en later in de 20ste eeuw café Sint-Jorishof. In 2001 werd het gebouw herbouwd; er huist nu een kledingwinkel. Bij archeologisch onderzoek in 2001 werden verschillende afvalputten en beerputten aangetroffen, met vaatwerk en scherven uit de 16de en 17de eeuw, te relateren aan het hospitaal. Aan de Vestenstraat bleef een rondboog in zandsteen bewaard.
# Volksplein

Volksplein kan verwijzen naar:

## België

* Volksplein, een plein in Kortrijk

## China

* Volksplein, een plein in Shanghai
* Renmin Guangchang, metrostation onder het Volksplein in Shanghai

## Suriname

* Volksplein (Nieuw-Nickerie), een plein in Nieuw-Nickerie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Volksplein en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hippothyris aganactete

Hippothyris aganactete is een mosdiertjessoort uit de familie van de Bitectiporidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Gordon.
# Berend Potjer

B.K. (Berend) Potjer (Lubumbashi (Zaïre), 24 april 1973) is een Nederlandse ingenieur en politicus van GroenLinks. Sinds 4 september 2019 is hij lid van de Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland.

## Biografie
### Opleiding en loopbaan

Potjer ging naar het vwo aan het Thomas a Kempis College in Arnhem en studeerde techniek en maatschappij aan de Technische Universiteit Eindhoven. Na zijn opleiding was hij onder andere werkzaam bij CE Delft, Bouwend Nederland, Fugro, vicevoorzitter van de beleidscommissie Ruimte en Leefomgeving van Koninklijke NLingenieurs, True Price en de Nederlandse WindEnergie Associatie (NWEA).

### Politieke loopbaan

Van 2011 tot 2019 was Potjer Statenlid van Zuid-Holland. Hij was vice-fractievoorzitter en woordvoerder Verkeer, Milieu, Economie, Europa, Lucht en Water. Daarnaast was hij vicevoorzitter van de Statencommissie Ruimte en Leefomgeving en vertegenwoordiger van Zuid-Holland in het Interprovinciaal Overleg (IPO).
Potjer was lijsttrekker voor de Provinciale Statenverkiezingen 2019 en tot zijn benoeming in september 2019 als gedeputeerde korte tijd fractievoorzitter. Sinds 4 september 2019 is hij lid van de Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland en heeft hij in zijn portefeuille Energie, Natuur, Omgevingswet en Communicatie.

### Persoonlijk

Potjer is geboren in Lubumbashi (voormalig Zaïre) en getogen in Arnhem. Tegenwoordig woont hij in Den Haag.
* Berend Potjer (GroenLinks) Provincie Zuid-Holland
* Profiel Berend Potjer LinkedIn
* Berend Potjer berendpotjer.nl
* Berend Potjer, Lijsttrekker voor GroenLinks Zuid Holland leiden.nieuws.nl
* Berend Potjer GroenLinks Provincie Zuid-Holland
* B.K. (Berend) Potjer overheid.nl
* Hoe ziet het nieuwe provinciebestuur eruit? Omroep West
* Benoeming nieuwe Gedeputeerden Provinciale Staten Zuid-Holland
* CV Berend Potjer berendpotjer.nl
# NGC 1110

NGC 1110 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Eridanus. Het hemelobject werd in 1886 ontdekt door de Amerikaanse astronoom Frank Leavenworth.

## Synoniemen

* PGC 10673
* MCG -1-8-10
* UGCA 43
* FGC 346
# Glen Alpine

Glen Alpine is een plaats (town) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Burke County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1090. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1077, een daling van 13 (-1,2%). Deze stad heeft met 10,09%, het hoogste percentage Miao, een Chinees bergvolk, in Amerika.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 4,8 km², geheel bestaande uit land. Glen Alpine ligt op ongeveer 365 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Glen Alpine.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Glen-Alpine op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset