OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# KRO-matches

De KRO-matches waren de schaakwedstrijden, die Jan Timman van 1982 t/m 1991 als sterkste Nederlandse schaker van die periode in december in de KRO-studio speelde tegen een sterke buitenlandse grootmeester. Het idee voor die matches kwam van Hans Böhm en KRO-programmamaker Jos Timmer, de programmamakers van het radioprogramma Man en Paard. Timman behaalde twee overwinningen en verloor vier matches. Vier matches eindigden onbeslist (3 - 3).

## Historisch overzicht

| Jaar | Thuisspeler | Tegenstander | Nationaliteit | Uitslag | Partijen |
| 1982 | Jan Timman | Viktor Kortsjnoj | Zwitserland | 3½ - 3 | |
| 1983 | Jan Timman | Boris Spasski | Sovjet-Unie | 3½ - 3 | |
| 1984 | Jan Timman | Lajos Portisch | Hongarije | 3½ - 2½ | |
| 1985 | Jan Timman | Garri Kasparov | Sovjet-Unie | 2½ - 4 | KRO-match 1985 |
| 1986 | Jan Timman | Artur Joesoepov | Sovjet-Unie | 3½ - 3 | |
| 1987 | Jan Timman | Ljubomir Ljubojević | Joegoslavië | 4½ - 1½ | |
| 1988 | Jan Timman | Michail Tal | Sovjet-Unie | 2½ - 3½ | |
| 1989 | Jan Timman | Nigel Short | Verenigd Koninkrijk | 3½ - 3 | |
| 1990 | Jan Timman | Yasser Seirawan | Verenigde Staten | 2½ - 4 | |
| 1991 | Jan Timman | Vasyl Ivantsjoek | Oekraïne | 2½ - 3½ | |

## Externe link

* Verslag van de matches op Schaaksite
# Kamer van Afgevaardigden (Roemenië)

De Kamer van Afgevaardigden van Roemenië (Roemeens: Camera Deputaţilor) is het lagerhuis van Roemenië's tweekamerstelsel. Samen met de Senaat vormt de Kamer het parlement van Roemenië. De Kamer zetelt in het Parlementspaleis in Boekarest en telt sinds december 2020 330 zetels. De leden worden direct gekozen door evenredige vertegenwoordiging in 42 kiesdistricten. De recentste verkiezingen vonden, samen met die voor de Senaat, in december 2020 plaats.

## Voorzitters

| Periode | Naam | Partij |
| 1990–1992 | Dan Marțian | FSN |
| 1992–1996 | Adrian Năstase | FDSN |
| 1996–2000 | Ion Diaconescu | PNȚCD |
| 2000–2004 | Valer Dorneanu | PDSR |
| 2004–2006 | Adrian Năstase | PSD |
| 2006–2008 | Bogdan Olteanu | PNL |
| 2008–2012 | Roberta Anastase | PDL |
| 2012–2016 | Valeriu Zgonea | PSD |
| 2016–2019 | Liviu Dragnea | PSD |
| 2019–2020 | Marcel Ciolacu | PSD |
| 2020–2021 | Ludovic Orban | PNL |
| 2021–2023 | Marcel Ciolacu | PSD |
| sinds 2023 | Alfred-Robert Simonis | PSD |

## Externe link

* Officiële website van de Roemeense Kamer van Afgevaardigden
Abchazië: Parlement · Albanië: Kuvendi · Andorra: Consell General de les Valls · Armenië: Azgayin Zhoghov · Azerbeidzjan: Milli Məclis · België: Federaal Parlement (Senaat en Kamer) · Bosnië en Herzegovina: Parlementarna Skupština · Bulgarije: Narodno Sobranie · Cyprus: Vouli ton Antiprosópon · Denemarken: Folketing · Duitsland: Bundestag (en Bundesrat) · Estland: Riigikogu · Finland: Eduskunta · Frankrijk: Parlement (Assemblée nationale en Sénat) · Georgië: Parlement · Griekenland: Vouli · Hongarije: Országgyűlés · Ierland: Oireachtas (Dáil en Seanad) · IJsland: Alþingi · Italië: Parlement (Kamer en Senaat) · Kazachstan: Parlamenti (Majilis en Senaat) · Kosovo: Assemblee · Kroatië: Sabor · Letland: Saeima · Liechtenstein: Landtag · Litouwen: Seimas · Luxemburg: Chambre · Macedonië: Sobranie · Malta: Il-Kamra · Moldavië: Parlamentul · Monaco: Conseil National · Montenegro: Skupština · Nagorno-Karabach: Azgayin Zhoghov · Nederland: Staten-Generaal (Eerste Kamer en Tweede Kamer) · Noord-Cyprus: Cumhuriyet Meclisi · Noorwegen: Storting · Oekraïne: Verchovna Rada · Oostenrijk: Nationalrat · Polen: Sejm (en Senat) · Portugal: Assembleia da Republica · Roemenië: Camera Deputaţilor · Rusland: Federatieve vergadering (Staatsdoema en Federatieraad) · San Marino: Consiglio Grande e Generale · Servië: Narodna skupština · Slowakije: Národná Rada · Slovenië: Državni Zbor en Državni Svet · Spanje: Cortes Generales (Senado en Congreso de los Diputados) · Transnistrië: Opperste Sovjet · Tsjechië: Parlament (Senaat en Kamer van Afgevaardigden) · Turkije: Meclis · Verenigd Koninkrijk: Parliament (House of Commons en House of Lords) · Wit-Rusland: Nationale Vergadering (Huis van Afgevaardigden en Raad van de Republiek) · Zuid-Ossetië: Parlement · Zweden: Riksdag · Zwitserland: Bondsvergadering (Nationale Raad en Kantonsraad)
Cursief: wijst op een niet of slechts deels erkende staat
# Karel de Jong

Karel Jacobus de Jong (Middelburg, 22 maart 1875 – Haarlem, 5 november 1952) was een Nederlands docent en pianist.
Hij was zoon van muziekonderwijzer Abraham de Jong en Bertha Bernardina Leupen. Hijzelf was getrouwd met Clara van Geldere. Broer August Karel de Jong was eveneens musicus.
Hij kreeg eerst een opleiding in de wetenschap aan de Latijnse School/het Stedelijk Gymnasium te Middelburg en de Rijksuniversiteit Utrecht. De muzikale opleiding werd verzorgd door vader Abraham de Jong, Henri Vink in Dordrecht en Ferruccio Busoni in Berlijn. Hij werd leraar aan de HBS en het gymnasium in Sneek en later aan het gymnasium in Amersfoort. Ondertussen gaf hij concerten in diverse Nederlandse steden en gaf les aan de Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst te Amsterdam, waar hij onder andere Daniel Ruyneman opleidde. Later gaf hij ook les aan de muziekschool in Haarlem.
K.J. de Jong was jarenlang (1925-1947) muziekrecensent in van het Haarlems Dagblad. Karel de Jong speelde in de periode 1901 tot en met 1908 vier keer als solist bij het Concertgebouworkest onder dirigenten als Willem Mengelberg en Martin Heuckeroth. In 1932 was hij nog een keer te horen in het Concertgebouw in het werk Les Djinns van César Franck onder leiding van Eduard van Beinum. In april en mei 1942 gaf hij in de tuin concerten in de tuin van het Concertgebouw met de complete uitvoering van de pianosonates van Ludwig van Beethoven.
* J.H. Letzer: Muzikaal Nederland 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913, pagina 87
* Geïllustreerd muzieklexicon, onder redactie van Mr. G. Keller en Philip Kruseman, medewerking van Sem Dresden, Wouter Hutschenruijter (1859-1943), Willem Landré, Alexander Voormolen en Henri Zagwijn; uitgegeven in 1932/1949 bij J. Philips Kruseman, Den Haag; pagina 318
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 5, pagina 97
# Sluiter (geslacht)

Sluiter is een Nederlandse familie, afkomstig uit Borculo die predikanten, hoogleraren en een kunstenaar voortbracht.

## Geschiedenis

De stamreeks begint met Albert Sluiter, burgemeester van Borculo. Zijn zoon was brouwer in Neede, een kleinzoon de eerste predikant van de familie.
In 1923 werd de familie opgenomen in het genealogisch naslagwerk Nederland's Patriciaat.

## Enkele telgen

Albert Sluiter, burgemeester van Borculo
* Tileman Sluiter, brouwer te Neede
** ds. Willem Sluiter (1627-1673), predikant
*** ds. Joannes Sluiter (1664-1742), predikant
**** ds. Willem Sluiter (1700-1776), predikant
***** ds. Joannes Sluiter (1742-1782), predikant
****** ds. Isaac Sluiter (1779-1836), predikant
******* Eva Joanna Wilhelmina Sluiter (1807-1874); trouwde in 1829 met prof. mr. Frans de Greve (1803-1877), president van de Hoge Raad der Nederlanden
******* ds. Jan Jacob Sluiter (1808-1900), predikant
******** Isaac Sluiter (1839-1907), luitenant der artillerie, directeur van de Staatsspoorwegen in Nederlands-Indië
******* Rutger Alexander Wilhelm Sluiter (1824-1898), kolonel der artillerie, lid van de gemeenteraad van 's-Gravenhage
****** prof. mr. Jan Otto Sluiter (1782-1815), hoogleraar te Deventer
******* dr. Jan Willem Sluiter (1808-1886), conrector van het Rotterdams Gymnasium
******** mr. Jan Willem Sluiter (1839-1902), notaris
********* Jan Willem Sluiter (1873-1947), kunstschilder, tekenaar en grafisch ontwerper
******* ds. Hermanus Hendricus Sluiter (1814-1885), predikant
******** Jan Otto Herman Sluiter (1853-1921), landdrost in Transvaal, Zuid-Afrika
********* Margaretha Magdalena Sluiter (1879-1970); trouwde met dr. Aart Jurriaanse, chirurg (1872-1970)
********** Wilhelmina Philippina Jurriaanse (1916); trouwde in 1940 met ir. Reep verLoren van Themaat (1914), mede-vennoot Ing. Bur. v/h van Hasselt & de Koning, lid van de familie Verloren
******** prof. dr. Carel Philip Sluiter (1854-1933), hoogleraar te Amsterdam
******** dr. Jan Willem Sluiter (1857-1928), leraar aan het gymnasium in Rotterdam
********* Jan Willem Marie Sluiter (1894-1973), tuinarchitect

## Externe link

* Genealogie familie Sluiter
* Nederland's Patriciaat 13 (1923), p. 352-358.
Geslachten die opgenomen zijn in het sinds 1910 verschijnende genealogische naslagwerk Nederland's Patriciaat. Lijst volgens opgave van het CBG Centrum voor familiegeschiedenis.
A · B · C · D · E · F · G · H · I · J · K · L · M · N · O · P · Q · R · S · T · U · V · W · Y · Z
# Sint-Martinuskerk (Neerwaasten)

De Sint-Martinuskerk (Église Saint-Martin) is de parochiekerk van de tot de Henegouwse gemeente Komen-Waasten behorende plaats Neerwaasten.

## Geschiedenis

De parochie werd in 1127 gesticht door Jan I van Waasten, bisschop van Terwaan. Tot de parochie behoorde naast Neerwaasten (Bas-Warneton) ook Warneton-Bas, dat ten zuiden van de Leie lag, nu in Frankrijk.
Opgravingen tonen aan dat de oorspronkelijke kerk gebouwd werd boven op een Romeins bouwwerk. 16e-eeuwse afbeeldingen tonen een romaans kerkgebouw. In de 17e eeuw werd deze, te klein bevonden, kerk vrijwel geheel vernieuwd.
Neerwaasten werd geheel verwoest tijdens de Eerste Wereldoorlog. In 1919 werd een noodkerk in gebruik genomen. De huidige kerk, in neoromaanse stijl, is van 1927. Het is een basilicale kruiskerk met voorgebouwde toren, uitgevoerd in baksteen.
* Sint-Martinuskerk
# Sint-Martinuskerk (Oberwesel)

De Sint-Martinuskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de Duitse stad Oberwesel. De parochiekerk verheft zich in het noorden op het hoogste punt van de stad en wordt in de volksmond vanwege de helderwitte kleur van het schip ook wel Witte Kerk genoemd. De machtige toren van de kerk maakte ooit deel uit van de nog deels bestaande stadsommuring.
Sinds 2002 maakt de Martinuskerk deel uit van het UNESCO-werelderfgoed Mittelrhein.

## Geschiedenis

De voorloper van de kerk was een door de Trierer aartsbisschop Diether von Nassau in 1303 gebouwde stiftskerk, die in de Dertigjarige Oorlog werd verwoest. De huidige kerk werd in de eerste helft van de 14e eeuw gebouwd. Na de Weseler Oorlog (1390/1391) werd de toren van de kerk verbouwd tot weertoren, compleet met kantelen en hoektorentjes. Een muuranker van het bovenste deel van de toren werd op basis van onderzoek gedateerd op 1435.
Het oorspronkelijk driebeukige ontwerp naar het voorbeeld van de naburige Onze-Lieve-Vrouwekerk werd nooit in de voorziene vorm voltooid. De zuidelijke zijbeuk heeft nooit bestaan en de noordelijke zijbeuk werd in 1689 verwoest en in gewijzigde vorm hersteld.
De kerk heeft een bijzonder rijk interieur. In het begin van de 15e eeuw zijn de gewelven van het schip op kleurrijke wijze beschilderd. De nissen en pilaren werden in het begin van de 16e eeuw eveneens beschilderd met afbeeldingen van heiligen.

## Afbeeldingen

* Interieur
* Beeld van Apostel Petrus in het hoogaltaar
* Hoogaltaar
* Beeld van de Apostel Paulus in het hoogaltaar
* Fresco
* fresco Martelaarschap van St. Agatha
* fresco St. Sebastiaan
* fresco Lijdende Christus
* fresco St. Anna selbdritt
# Smittia thalassicola

Smittia thalassicola is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1943 door Goetghebuer.
# Kanton Capellen

Het kanton Capellen (Luxemburgs: Kanton Capellen) ligt in het zuidwesten van het Groothertogdom Luxemburg. In het noorden grenst het aan de kantons Redingen en Mersch, in het oosten aan het kanton Luxemburg, in het zuiden aan het kanton Esch-sur-Alzette en in het westen aan de Belgische provincie Luxemburg.

## Onderverdeling

Het kanton Capellen bestaat uit 9 gemeenten.
* Dippach
* Garnich
* Habscht
* Käerjeng
* Kehlen
* Koerich
* Kopstal
* Mamer
* Steinfort
Capellen · Clervaux · Diekirch · Echternach · Esch-sur-Alzette · Grevenmacher · Luxemburg · Mersch · Redange · Remich · Vianden · Wiltz Europa · Luxemburg · Kantons · Gemeenten
# Kamarupa (gebied)

Kamarupa is een historisch gebied in het noordoosten van India. Het komt overeen met de vallei van de rivier de Brahmaputra in het westen van Assam en een deel van het noorden van Bengalen. Op het hoogtepunt bevatte Kamarupa ook het oosten van Assam en de opmaat van de Himalaya in Bhutan en het huidige Arunachal Pradesh. De belangrijkste steden waren Pragjyotishpura en Durjaya, tegenwoordig beide in Guwahati. Tegenwoordig ontleent het gebied zijn naam aan het Kamrup District.
In de Oudheid werd het gebied Pragjyotisha genoemd. Deze naam wordt reeds in de Mahabharata vermeld. De naam Kamarupa komt voor het eerst voor in de 5e-eeuwse inscriptie van Guptakeizer Samudragupta in de pilaar van Allahabad, waar Kamarupa genoemd wordt als tribuutplichtige staat. Naast Kamarupa wordt een gebied met de naam Danava genoemd, dat overeenkomt met het centrale deel van Assam. Later komt deze naam niet meer voor, waarschijnlijk omdat het in Kamarupa opgenomen werd. Na het uiteenvallen van het Guptarijk werd Kamarupa geregeerd door achtereenvolgens de Varmandynastie (±350 - ±655), de Mlechchhadynastie (±655 - ±900) en de Paladynastie (±900 - ±1100). De koningen van Kamarupa beweerden af te stammen van de demon Narakasura en waren brahmanisten of vaishna's. Volgens de verslagen van de Chinese pelgrim Xuanzang, die India in de 7e eeuw bezocht, was echter ook het boeddhisme aanwezig in het gebied.
Rond het jaar 1100 werd Kamarupa veroverd door de Bengaalse Palavorst Ramapala. Gedurende de 12e eeuw heersten in Kamarupa enkele opeenvolgende vrijwel zelfstandige koningen, die alleen in naam trouw aan de Palakeizers van Bengalen (Gaur) waren. De 13e eeuw bracht het gebied invallen van islamitische krijgsheren. In 1206 trok Muhammad Khilji door Kamarupa op weg naar Tibet, een expeditie waarbij hij zou sneuvelen. In de politieke chaos die dit veroorzaakte viel Kamarupa uiteen in verschillende rijken, zoals de Kachari's in het westen en de Sutiya's in het oosten. Het gebied werd in de loop van de 13e en 14e eeuw weer verenigd onder de Ahoms. Deze regeerden Assam tot de Britse kolonisatie.
# Soelteria

Soelteria is een monotypisch geslacht van spinnen uit de familie van de Thomisidae (krabspinnen).

## Soort

* Soelteria nigra Dahl, 1907
# Soedan (regio)

De Soedan (Arabisch بلاد السودان bilâd as-sûdân; "land van de zwarten") is een geografische regio in het noorden van Afrika.
De Soedan strekt zich uit van Mali (voormalig Frans Soedan) en Senegal in het westen tot aan het Ethiopisch Hoogland in het oosten. In enge zin ligt de Soedan tussen de Sahel in het noorden en het vochtige, tropische kustgebied in het zuiden. De overheersende vegetatie in deze regio is de Soedanese savanne. In deze definitie is de Soedan is het savannegebied dat de overgang vormt tussen de Sahel in het noorden en het tropisch regenwoud in het zuiden.
In ruime zin beslaat de Soedan zowel dit vermelde savannegebied als de Sahel zelf. In dit geval wordt de Soedan in het noorden begrensd door de Sahara en vormt de Sahel het meest noordelijke deel van de Soedan.
De regio (in enge zin) wordt gekenmerkt door een savanneklimaat (in het zuiden) en een warm steppeklimaat (in het noorden), bij de overgang naar de Sahel. De Sahel zelf kent een warm woestijnklimaat.
De Soedan is verdeeld in drie deelgebieden die door bergruggen zijn gescheiden: het West-Sahara bekken dat door de Niger en de Sénégal wordt afgewaterd, het bekken van de Witte Nijl in het oosten en het Tsjaad-bekken in het midden met de rivier de Logone.

## Geschiedenis van de term Soedan

Historisch verwees Sudan alleen naar de westelijke helft van de regio, waarbij het Bilad al-Sudan tussen de ruime Sahara en het kustgebied "Guinea" lag. In 1890 werd de naam Soudan gebruikt door de Fransen om hun koloniale gebieden in de regio te benoemen (Frans-Soedan). Negen jaar vestigden Groot-Brittannië en Egypte een condominium ten westen van deze "Soedan", dat zij Anglo-Egyptisch Soedan noemden; dit viel niet samen met de eigenlijke regio Soedan, maar werd er wel naar vernoemd. De benaming 'Anglo-Egyptisch' diende om een onderscheid te maken met het Franse Soudan. Het Franse Soedan kreeg in 1904 de nieuwe naam "Opper-Senegal en Niger". Dit vormde de voorafname van de splitsing van het gebied in verschillende (later onafhankelijke) landen, waarvan geen enkele de naam Soedan zou dragen. Het Engelse Soedan in het oosten behield de naam wel bij de onafhankelijkheid, waardoor dit, samen met het latere Zuid-Soedan, het enige land in de ruime regio is die de naam Soedan draagt.

## Landen

Volgende landsdelen behoren tot de Soedan (in enge zin):
* Gambia
* het zuid(oost)en van Senegal
* het zuidwesten van Mali
* het grootste deel van Burkina Faso (behalve het uiterste noorden)
* de noordelijke helft van Ghana, Togo, Benin en Nigeria
* het uiterste zuiden van Niger
* het zuiden van Tsjaad
* de noordelijke helft van de Centraal Afrikaanse Republiek
* het zuiden en zuidoosten van Soedan
* grote delen van Zuid-Soedan

## Soedantalen

In de eerste helft van de 20e eeuw (tot de jaren 50) werd gesproken van de Soedantalen, een verzamelbegrip voor ruim 500 talen in dit gebied. Deze benaming wordt sindsdien echter als achterhaald beschouwd, daar er geen echte verwantschap tussen deze talen bestaat. Sindsdien wordt (de) Soedan enkel nog als geografisch begrip gebruikt.
# Somewhere Else (Marillion)

Somewhere Else is het 14e studioalbum van de Britse band Marillion. Het is opgenomen in The Racket Club, de eigen studio van de band. Alle tracks zijn groepscomposities waarbij de teksten zijn aangeleverd door Steve Hogarth, met hulp van Ale Dozai voor Most Toys. Van dit album kwam op 11 juni 2007 de single Thankyou Whoever You Are/Most Toys uit, die positie 6 bereikte in de Top 100.

## Musici

* Steve Hogarth - zang, percussie (soms piano);
* Mark Kelly - toetsen;
* Ian Mosley - drums;
* Pete Trewawas - basgitaar (soms gitaar) en akoestische gitaar op Faith;
* Steve Rothery - gitaren;
* Sam Morris - hoorn op Faith.

## Tracks

* The Other Half
* See It Like A Baby
* Thankyou Whoever You Are
* Most Toys
* Somewhere Else
* A Voice From The Past
* No Such Thing
* The Wound
* The Last Century Of Man
* Faith
# Somewhere Between (televisieserie)

Somewhere Between is een Amerikaanse dramaserie in opdracht van ABC en geproduceerd door ITV Studios America en Thunderbird Entertainment. De serie is een Amerikaanse bewerking van de Koreaanse mystery-dramaserie God's Gift: 14 Days, die werd uitgezonden op SBS. De serie volgt een moeder die het lot van de moord op haar dochter probeert te veranderen. De hoofdrol wordt vertolkt door Paula Patton, terwijl Stephen Tolkin fungeert als schrijver en uitvoerend producent. De productie begon op 7 maart 2017 in Vancouver. De serie ging in première als zomervervanger op 24 juli 2017 en werd na een seizoen van 10 afleveringen geannuleerd.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Paula Patton | Laura Price |
| Devon Sawa | Nico Jackson |
| JR Bourne | Thomas "Tom" Price |
| Aria Birch | Serena Price |
| Catherine Barroll | Grace Jackson |
| Camille Mitchell | Esperanza |
| Samantha Ferris | Capt. Kendra Sarneau |
| Noel Johansen | Danny Jackson |
| Imogen Tear | Ruby Jackson |
| Carmel Amit | Jenny |
| Michael St. John Smith | Gov. Preston DeKizer |
| Rebecca Staab | Colleen DeKizer |
| Serge Houde | Richard Ruskin |

## Externe link

* (en) Somewhere Between in de Internet Movie Database
# Kamp 52

Kamp 52 is een dorp in Suriname in het district Sipaliwini, nabij Apoera.
Kamp 52 was een kamp met door Bruynzeel Suriname Houtmaatschappij geproduceerde prefabwoningen waar personeel van de aannemers woonde die in 1976-1977 in het kader van het West-Surinameplan de spoorlijn Bakhuisgebergte - Apoera met normaalspoor hebben aangelegd. Het kamp/dorp ligt op 52 kilometer vanaf Apoera aan de kruising van de spoorweg met de bosontsluitingsweg naar Paramaribo (de zuidelijke Oost-Westverbinding).
De spoorlijn werd aangelegd voor het vervoer van bauxiet van het Bakhuisgebergte naar Apoera. De spoorlijn is echter nooit gebruikt, en het Kabalebo-project is rond 1980 stopgezet. Kamp 52 is nog enige jaren in gebruik geweest bij 's Lands Bosbeheer (LBB) maar is thans een spookdorp.
In 2014 kondigde Grassalco aan dat het mogelijkheden onderzoekt voor heropening van de steenslaggroeve nabij Kamp 52.

## Literatuur

* Snijders, Armand: Apoera. Wachten op ontwikkeling, in: Parbode, nr. 33, januari 2009, p. 32-33.
* ↑ 'Surcalcia' wordt nieuw bedrijf Grassalco en C.O.Williams , StarNieuws, 15 februari 2014
Apoera · Bakhuis · Kamp 52 · Matapi · Sandlanding · Section · Wanapan · Washabo
# Son House

Eddie James "Son" House (Riverton, 21 maart 1902 – Detroit, 19 oktober 1988) was een Amerikaans blueszanger en gitarist. Zijn muziekstijl met repetitieve ritmes, vaak gespeeld met behulp van een slide, en een zangwijze die elementen van southern gospel en negrospiritual bevatte, beïnvloedde een groot aantal muzikanten, onder wie Robert Johnson, Muddy Waters en Jack White.

## Levensloop

House werd als middelste van drie broers geboren in Riverton, niet ver van Clarksdale. Toen hij zeven of acht was scheidden zijn ouders en verhuisde hij naar Tallulah in Louisiana. De jonge Son House was vastbesloten om een baptistenpredikant te worden, en op 15-jarige leeftijd begon hij met prediken. Ondanks dat de kerk bluesmuziek en de daarbij horende cultuur als zondig beschouwde, voelde House zich aangetrokken tot deze stroming, en geïnspireerd door het werk van Willie Wilson leerde hij zichzelf gitaar spelen toen hij mid-20 was.
Na het doden van een man in 1927 of 1928, naar verluidt uit zelfverdediging, werd hij veroordeeld tot een 15-jarige gevangenisstraf, waarvan hij twee jaar uitzat. Vervolgens verhuisde hij naar Lula, waar hij Charley Patton en Willie Brown ontmoette (rond deze tijd ontmoette hij ook Robert Johnson). De drie begonnen samen te spelen tijdens lokale optredens.
In 1930 maakte House zijn eerste opnamen voor Paramount Records tijdens een sessie met Charley Patton. Deze verkochten echter slecht door de Grote Depressie. Wel bleef hij toeren met Patton en Brown, en gedurende deze tijd werkte hij ook als tractorrijder.
In 1941 werden opnamen van House door Alan Lomax opgenomen in de Library of Congress. Daarna verhuisde hij naar Rochester, waar hij werkte als portier voor de New York Central Railroad en als kok. Inmiddels was House gestopt als muzikant en in de vergetelheid gedreven toen hij in de jaren 60, gestimuleerd door de Amerikaanse folkblues-revival, werd herontdekt door het publiek. In de komende jaren nam hij verschillende studioalbums op en trok hij op diverse tournees door Amerika en Europa. In 1980 werd House opgenomen in de Blues Hall of Fame. Hij stierf in 1988 aan strottenhoofdkanker in Detroit, waar hij sinds 1976 woonde.
* Biblioteca Nacional de España: XX989960
* Bibliothèque nationale de France: cb139441157 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134411390
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5957 4544
* Library of Congress Control Number: no92005753
* MusicBrainz: 8c87dda0-be58-4e48-a3b5-2626f26364c7
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007349468405171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 074624180
* SNAC: w6hh8qzx
* Système universitaire de documentation: 087888645
* Virtual International Authority File: 7579212
* WorldCat (via VIAF): 7579212
# Somena scintillans

Somena scintillans is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Walker.
# Someone (The Rembrandts)

Someone is een nummer van het Amerikaanse duo The Rembrandts uit 1991. Het is de tweede single van hun titelloze debuutalbum.
Het nummer deed het in Amerika een stuk minder goed dan voorganger "Just the Way It Is, Baby". Het flopte in de Billboard Hot 100 met een 78e positie. In Nederland kwam het niet verder dan de 17e positie in de Tipparade.