OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lola (automerk)

Lola was een Engelse fabrikant van raceauto's, opgericht in 1961 door Eric Broadley in Huntingdon, en in 2012 na een faillissement opgeheven.
Lola is bekend van het autoracen maar had ook een roeibootafdeling Lola Aylings. In 1997 werd Lola, na een onsuccesvol Formule 1-avontuur met Lola MasterCard, gekocht door Martin Birrane.

## Endurance-auto's

Lola maakt al vanaf de oprichting endurance-auto's. De Lola T70 was succesvol in het World Endurance Championship en in de Can-Am Series. In de jaren tachtig bouwde Lola auto's voor IMSA GTP. De auto's werden uitgerust met Cosworth-, Mazda- of Chevroletmotoren. De Lola B2K/10 haalde diverse overwinningen in de American Le Mans Series. De Lola B05/40 won die klasse in 2005 en 2006. Het Dyson Racingteam gebruikte de auto tijdens de 24 uur van Le Mans.

## Formule 1

Lola deed voor het eerst mee in 1962 met het Bowmaker-Yeoman Racing Team. De auto won de niet voor het wereldkampioenschap meetellende Grand Prix van Rome in 1963.
In 1967 hielp Lola Honda een raceauto te maken. De auto werd de Honda RA300 en werd de Hondola genoemd door de pers. De auto won de Italiaanse Grand Prix.
In 1985 bouwde Lola een auto voor het Haasteam met een Hartmotor. Toen het team financiële problemen had, werd het gekocht door Bernie Ecclestone.
In 1989 bouwde Lola een auto voor het Larousse-Camelsteam. In 1989 kwam daar een Lamborghinimotor in. Ze haalden wat punten met de coureurs Éric Bernard en Aguri Suzuki. Omdat ze erover gelogen hadden wie de auto gemaakt had, werden in 1990 al hun punten afgenomen.
Het Scuderia Italia-team vroeg Lola een auto te bouwen die beter was dan de Dallara die ze in de voorgaande jaren hadden. Ze werden voorzien van Scuderia Ferrari-motoren. Omdat het slecht ging, trok het team zich terug uit de Formule 1 voor het einde van het seizoen.
In 2009 schreef Lola zich in voor het Formule 1-kampioenschap van 2010. Lola wilde deelnemen aan het kampioenschap toen de nieuwe regels in de Formule 1 het mogelijk maakten om met een beperkt budget deel te nemen aan het kampioenschap. Het lukte uiteindelijk echter niet deel te nemen.

## Andere formules

Het bedrijf heeft ook auto's gebouwd voor de ChampCar waarmee Arie Luyendyk de Indianapolis 500 won. Ze bouwen tegenwoordig nog steeds auto's voor de Formule Ford en Formule Atlantic. Lola bouwde bovendien auto's voor de Formule 3. Het heeft ook auto's gemaakt voor de A1GP en de Formule Nippon. De auto's die uit de A1GP afkomstig zijn, worden tegenwoordig gebruikt in de AutoGP, een Europese klasse met een overwicht aan Italiaanse races geëvolueerd uit de Euroseries 3000 waar in 2009 ook de ex-A1GP-wagens toegestaan werden.

## Externe link

Lola-website in het Internet Archive
* ↑ Britse renstal Lola overweegt terugkeer in Formule 1, Het Laatste Nieuws, 15 mei 2009
* ↑ Aston Martin denkt aan Formule 1, Het Laatste Nieuws, 23 april 2009
# Louise de Coligny

Louise de Coligny (Châtillon-sur-Loing, 23 september 1555 - Fontainebleau, 13 november 1620) was de vierde echtgenote van prins Willem van Oranje. Zij werd geboren als dochter van de vooraanstaande protestant Gaspard de Coligny en Charlotte de Laval.

## Biografie

Op 26 mei 1572 trouwde ze op 16-jarige leeftijd met de ongeveer twintig jaar oudere Charles de Téligny, een protestantse diplomaat. Nadat zowel Charles als haar vader tijdens de Bartholomeusnacht (24 augustus 1572) waren vermoord, vluchtte zij naar Zwitserland.
Op 12 april 1583 trouwde zij met prins Willem van Oranje in Antwerpen. Dit was het enige jaar sinds 1572 dat zij niet in rouwkleding was gekleed. Het huwelijk van Willem en Louise was politiek beladen, haar Franse afkomst maakte Louise niet erg populair in de Nederlanden. Hun zoon Frederik Hendrik werd geboren op 29 januari 1584. Op 10 juli van datzelfde jaar overleed Willem van Oranje als gevolg van de aanslag door Balthasar Gerards en was Louise voor de tweede maal weduwe geworden. Andere kinderen van de gedode prins ging zij verder opvoeden. Zij speelde als weduwe van Willem de Zwijger nog een zekere publieke rol; bij het beleg van Geertruidenberg (1593) ging zij, net als andere elegante dames, een kijkje nemen.
Nadat ze in 1619 tevergeefs bij haar stiefzoon prins Maurits middels een gratieverzoek had getracht de executie van Johan van Oldenbarnevelt te voorkomen, vertrok ze naar Frankrijk, waar ze tot haar dood in 1620 verbleef bij de Franse koningin-moeder Maria de' Medici. In Château-Renard, in haar geboortestreek, liet ze in 1609 het Château de La Motte weer opbouwen. Dit kasteel was een familiebezit en werd in 1569 ontmanteld op bevel van koning Karel IX van Frankrijk omdat het toebehoorde aan Louises vader.
Zij overleed op 13 november 1620 en werd op 24 mei 1621 bijgezet in de grafkelder van Oranje-Nassau in de Nieuwe Kerk te Delft.

## Stamboom

Stamboom Louise de Coligny (1555-1620) :
| Grootouders | Gaspard I de Coligny | Louise de Montmorency |
| Ouders | Gaspard de Coligny x Charlotte de Laval | Gaspard de Coligny x Charlotte de Laval |
| Louise de Coligny (1555-1620) x 1583 Willem van Oranje-Nassau (1533-1584) Willem de Zwijger - Stadhouder Willem I |||
| Kinderen | Frederik Hendrik (1584-1647) x 1625 Amalia van Solms (1602-1675) | Frederik Hendrik (1584-1647) x 1625 Amalia van Solms (1602-1675) |
| Kleinkinderen | Willem (1626-1650) Stadhouder Willem II Louise Henriëtte (1627-1667) Henriëtte Amalia (1628) Elisabeth (1630) Isabella Charlotte (1632-1642) Albertine Agnes (1634-1696) Henriëtte Catharina (1637-1708) Hendrik Lodewijk (1639) Maria (1642-1688) | Willem (1626-1650) Stadhouder Willem II Louise Henriëtte (1627-1667) Henriëtte Amalia (1628) Elisabeth (1630) Isabella Charlotte (1632-1642) Albertine Agnes (1634-1696) Henriëtte Catharina (1637-1708) Hendrik Lodewijk (1639) Maria (1642-1688) |

## Externe link

* Biografie van Louise de Coligny
* ↑ (fr) Le Château de la Motte. Gemeente Château-Renard. Geraadpleegd op 13 november 2024.
# Gespikkelde wolzwever

De gespikkelde wolzwever (Bombylius medius) is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1758 door Linnaeus.
# Alhaurín de la Torre

Alhaurín de la Torre is een gemeente in de Spaanse provincie Málaga in de regio Andalusië met een oppervlakte van 83 km². In 2007 telde Alhaurín de la Torre 31.884 inwoners, waaronder Antonio Tejero, een voormalig luitenant-kolonel, die leider was van twee mislukte staatsgrepen, in 1978 en 1981.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Eurygnathus latreillei

Eurygnathus latreillei is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Laporte.
# Epicephala acrocarpa

Epicephala acrocarpa is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Meyrick.
# Lampromyia funebris

Lampromyia funebris is een vliegensoort uit de familie van de Vermileonidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Dufour.
# Vichtenaar

Vichtenaar is een Belgisch bier. Het wordt gebrouwen door Brouwerij Verhaeghe te Vichte.
Vichtenaar is een oud bruin, of correcter West-Vlaams roodbruin bier van hoge gisting met een alcoholpercentage van 5,1%. Het heeft een densiteit van 13,4° Plato. Het water voor het bier wordt opgepompt uit een put van 172 meter diep. Na de hoofdgisting en een tweede lagering rijpt het bier nog gedurende 8 maanden op eiken vaten. Het eikenhout zorgt voor de fruitige smaak.
Vichtenaar is een van de twee West-Vlaamse roodbruine bieren van brouwerij Verhaeghe die door het Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing (VLAM) erkend zijn als streekproduct. (Het andere is Duchesse de Bourgogne.)
# Faneuil Hall

Faneuil Hall is een beroemde markthal in Boston, in de Amerikaanse staat Massachusetts, en vervult die functie al sinds 1742. Op deze locatie werden verschillende historische toespraken voor de Amerikaanse onafhankelijkheid gehouden, onder anderen door Samuel Adams en James Otis. Op heden is Faneuil Hall een onderdeel van het Boston National Historical Park en een van de plaatsen langs het Freedom Trail. De plaats wordt soms "de wieg van de vrijheid" genoemd.

## Geschiedenis

Faneuil Hall werd in 1742 door de rijke koopman Peter Faneuil aan de stad geschonken en heeft altijd als een markt- en ontmoetingsplaats gefungeerd. John Smibert ontwierp en bouwde Faneuil Hall in 1740-1742 in landelijk Engelse stijl.
Het oorspronkelijke gebouw brandde af in 1761, maar werd het jaar daarna herbouwd. In 1805 breidde de Amerikaanse architect Charles Bulfinch Faneuil Hall sterk uit, zowel in de hoogte als in de breedte. In 1898-1899 werd de markthal volledig opnieuw gebouwd, deze keer uit brandveilige materialen.
In 1960 werd het gebouw aangeduid als National Historic Landmark. Enige jaren later werd het toegevoegd aan de National Register of Historic Places. In 1979 en 1992 werden renovaties uitgevoerd.

## Foto's

* Faneuil Hall in de negentiende eeuw
* Foto uit 1903
* De façade zoals ze er nu uitziet
* De grote hal in 2010
# Glasgow Golf Club

De Glasgow Golf Club is een oude golfclub in Schotland. Op de ranglijst van oudste clubs ter wereld staat hij nummer 9.

## Geschiedenis

De golfclub werd opgericht in mei 1787 en was toen de enige golfclub aan de Schotse westkust. Oprichters waren 22 welgestelde kooplui en officieren. Ze speelden eerst op een modderig grasveld in Glasgow Green, het oudste park in Glasgow. Tussen 1787 en 1904 verhuisde de club een paar keer. Door de oorlog tegen Napoleon slonk het aantal spelers. In 1809 kwamen de militairen terug en werd er weer gespeeld. In 1870 was het ledenaantal zozeer toegenomen dat de behoefte ontstond om een 18 holesbaan te hebben. De club verhuisde naar het Queen's Park en in 1874 naar het Alexandra Park. Toen die baan te vol werd, werd gezocht naar een nieuwe locatie, maar men wilde de baan van Glasgow Gailes behouden.
In 1895 volgde een uitbreiding naar Killermont, waar het een besloten club werd. In 1903 sloot de golfclub en huurcontract voor 20 jaar met de Duke of Portland, eigenaar van Killermont House (1805). De Killermont-baan werd in 1904 geopend en lag op zijn landgoed. Het huurcontract werd in 1922 eeuwigdurend, maar in 1924 kon de golfclub het land kopen.
De club heeft nu dus twee golfbanen:
* Killermont heeft een par van 70 en werd ontworpen door Old Tom Morris.
* Glasgow Gailes heeft een par van 71 en werd in 1912 aangelegd door Willie Park jr.
* Website van de club
# Alhaurín el Grande

Alhaurín el Grande is een gemeente in de Spaanse provincie Málaga in de regio Andalusië met een oppervlakte van 73 km². In 2007 telde Alhaurín el Grande 21.776 inwoners.

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Eurygnathus

Eurygnathus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Wollaston.

## Soorten

Het geslacht Eurygnathus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Eurygnathus latreillei Laporte, 1834
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Epicephala albistriatella

Epicephala albistriatella is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Turner.
# Shocksite

Een shocksite is een website die bedoeld is om te choqueren, door beledigend, walgelijk en/of verontrustend te zijn. Het bevat materiaal met een hoog schokgehalte dat ook als onsmakelijk en grof wordt beschouwd en is in het algemeen van een pornografische, scatologische, extreem gewelddadige, pijnlijke, profane of anderszins provocerende aard. Sommige shocksites tonen één enkele foto, animatie, videoclip of een klein album en worden vaak doorgegeven via e-mail of vermomd in berichten naar discussiesites als een hoax in een poging om gebruikers beet te nemen door op de link te klikken die leidt tot de website. De meeste shocksites zijn louter websites die openlijk materiaal tonen dat sommigen als verontrustend of afstotelijk beschouwen, zoals pornografie en fetisjen.
# Lampronadata cristata

Lampronadata cristata is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Butler.
# Vivian Blaine

Vivian Blaine, geboren als Vivian Stapleton (Newark, 21 november 1921 - New York, 9 december 1995) was een Amerikaanse actrice en zangeres.

## Levensloop en carrière

Blaine begon haar theatercarrière in 1934. In 1942 tekende ze een contract bij 20th Century Fox. Ze debuteerde in een film met Lloyd Nolan en Carole Landis. In 1943 speelde ze naast Stan Laurel en Oliver Hardy de hoofdrol in Jitterbugs. In 1945 verscheen ze in Nob Hill naast George Raft en Joan Bennett. In een viertal films in de jaren 40 speelde ze de hoofdrol naast Carmen Miranda. Tussen 1950 en 1953 speelde ze de rol van Miss Adelaide in Guys and Dolls in het theater. Deze rol nam ze in 1955 over voor de gelijknamige film. In 1957 acteerde ze naast Red Skelton in Public Pigeon No. 1. Een van haar laatste films was Parasite uit 1982, met een jonge Demi Moore.
Blaine was driemaal gehuwd. Ze overleed in 1995 op 74-jarige leeftijd. Ze ligt begraven op Kensico Cemetery in Valhalla (New York).

## Filmografie (selectie)

* Nob Hill, 1945
* Guys and Dolls, 1955
* Public Pigeon No. 1, 1957

## Externe link

* (en) Vivian Blaine in de Internet Movie Database
* Biblioteca Nacional de España: XX4682572
* Bibliothèque nationale de France: cb13926155j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 132904268
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1739 5086
* Library of Congress Control Number: no94044045
* MusicBrainz: e1d47432-62f1-4539-8169-e4aee9be46b4
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0153420
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007324532805171
* SNAC: w66112m9
* Système universitaire de documentation: 068728247
* Trove: 931254
* Virtual International Authority File: 5120109
* WorldCat (via VIAF): 5120109
# Torre Glòries

De Torre Glòries, voorheen bekend als de Torre Agbar, is een 34 verdiepingen hoog kantoorgebouw in Barcelona. De oorspronkelijke naam, Torre Agbar, is afgeleid van Aguas de Barcelona, het Spaanse waterleidingbedrijf dat in de toren gevestigd was.
Koning Juan Carlos opende het gebouw op 16 september 2005. Op 12 september 2007 en 25 november 2016 werd de toren beklommen door de Franse klimmer Alain Robert.

## Ontwerp

De toren is ontworpen door de Franse architect Jean Nouvel. Hij is 144 meter hoog, telt 34 bovengrondse verdiepingen en heeft de vorm van een cilinder die vanaf de 26e verdieping overgaat in een koepel. Ondergronds bevinden zich nog vier verdiepingen. De buitenwand is volledig bedekt met aluminium zonweringen van 120 bij 30 cm. Overdag weerkaatsen deze het zonlicht en 's nacht worden ze door ledlampen verlicht. Doordat de toren omringd wordt door een greppel lijkt het net of hij vanuit de grond omhoog is geschoven.
Om de toren goed in de stad te laten passen, liet de architect zich door een aantal typisch Barcelonese objecten inspireren. Zo lijkt de toren enigszins op de klokkentorens van de Sagrada Família en heeft hij iets van de toppen van de berg Montserrat. Daarnaast ziet hij eruit als een blauwe waterstraal die uit de grond omhoog komt, wat weer van toepassing is op het waterleidingbedrijf dat erin gevestigd was. In een interview zou Jean Nouvel hem een fallussymbool hebben genoemd.
# Gleneagles

Gleneagles is een vallei (een zogenaamde glen) in het vroegere graafschap Perthshire in Schotland, thans in het raadsgebied Perth and Kinross. In de vallei bevinden zich een hotel (het Gleneagles Hotel) en een golfterrein.

## Hotel

In 1914 reed Donald Matheson, General Manager of the Caledonian Railway Company, per toeval met de trein door de Gleneagles vallei, en besloot daar een paleisachtig hotel te bouwen met twee golfbanen, de King's en de Queen's. Hij vroeg James Braid, vijf maal winnaar van het Britse Open voordat hij golfbanen ging aanleggen, de banen te ontwerpen. Vijf jaar later werden de golfbanen geopend, en in 1924 werd het hotel geopend.
Gleneagles kwam op twee momenten in het nieuws. De eerste keer was met de Gleneagles-overeenkomst (1977), waarin alle presidenten en premiers van de Commonwealth verklaarden hun sporters ervan te weerhouden contact en wedstrijden aan te gaan met Zuid-Afrikaanse sporters. Dit was een onderdeel in de toenmalige internationale campagne tegen apartheid. De tweede keer was toen het hotel de locatie was voor de 31e jaarlijkse conferentie van de G8, de G8-bijeenkomst in 2005.
Het hotel heeft een beroemd restaurant, Andrew Fairlie, dat twee Michelinsterren heeft.

## Golf

Op het Gleaneagles Golf Club in Auchterarder is menig Brits Open gespeeld.
De club heeft de volgende banen:
* de 'King's Course' (par 70), geopend in 1919, is de beroemdste baan.
* de 'Queen's Course' (par 69), de baan is minder moeilijk dan de andere twee.
* de 'Wee Course', de eerste 9 holes werden in 1928 aangelegd door greenkeeper George Alexander, in 1974 werd de baan uitgebreid tot 18 holes en de 'Prince's Course' genoemd. Sinds de veranderingen in 1990 wordt de naam 'Wee Course' weer gebruikt.
* de 'Monarch's Course' (par 72) is een ontwerp van Jack Nicklaus uit 1990. Deze nieuwe baan ging voor een deel over de 'Glendevon Course' (uit 1980), zodat deze niet meer bestaat. Ook werd een deel van de 'Prince's Course' erbij betrokken. De rest van de 'Prince's Course' werd herschapen in een nieuwe 9 holesbaan, die de naam 'Wee Course' terug kreeg.
Op de Monarch's werd Rolf Muntz in 1999 tweede bij het Schots Open, na het verliezen van de play-off tegen Warren Bennet.
In februari 2001 werd de Monarch's omgedoopt in 'The PGA Centenary Course', om daarmee te vieren dat de PGA 100 jaar bestond. De baan is ontworpen door Jack Nicklaus. Hij ligt in een heuvelachtig landschap, heeft veel hei en is 5998 meter lang, daarmee de langste baan in de binnenlanden van Schotland. Op deze baan werd in 2008 het Johnnie Walker Kampioenschap gespeeld, het laatste toernooi waar spelers punten kunnen halen om in het Europese Ryder Cup team te komen. Ook de Johnnie Walker Championship 2011 ging hier door. In september 2014 werd de Ryder Cup hier gespeeld. In 2018 was het de locatie van de European Golf Team Championships 2018.
# Altaarstuk van San Giobbe

Het altaarstuk van San Giobbe (Italiaans: Pala di San Giobbe) is een schilderij van Giovanni Bellini. Hij schilderde dit meesterwerk omstreeks 1487. Sinds 1815 maakt het werk deel uit van de collectie van de Gallerie dell'Accademia in Venetië.

## Geschiedenis

De San Giobbe is een votiefkerk gewijd aan Sint Job in het noordelijke stadsdeel Cannaregio in Venetië. De kerk werd waarschijnlijk opgericht na een uitbraak van de pest. Bellini's stuk was bestemd voor het tweede altaar aan de rechterkant van deze kerk, waar de originele omlijsting zich nog altijd bevindt. De door Bellini geschilderde pilaren sluiten perfect aan bij deze lijst, waardoor de illusie dat zich boven het altaar een kleine kapel bevindt nog versterkt wordt.
Waarschijnlijk is Bellini bij het maken van dit altaarstuk geïnspireerd door het Altaarstuk van San Cassiano van Antonello da Messina, dat op zijn beurt overigens weer terug te voeren zou zijn op een werk van Bellini dat nu verloren is. Het altaarstuk van San Giobbe, dat door de geschiedkundige Marco Antonio Sabellico al rond 1490 als een meesterwerk wordt beschreven, heeft op zijn beurt vele andere werken tot voorbeeld gediend, bijvoorbeeld Giorgiones Altaarstuk van Castelfranco waarop een vrijwel identieke Franciscus van Assisi te zien is.

## Voorstelling

Dit altaarstuk is een voorbeeld van een sacra conversazione: een voorstelling waarbij in een in perspectief geschilderde ruimte een gesprek lijkt plaats te vinden tussen een Madonna met kind en een aantal heiligen uit verschillende tijdsperiodes. In dit geval zijn dat van links naar rechts: Franciscus, Johannes de Doper, Job, Dominicus, Sebastiaan en Lodewijk van Toulouse. Zowel Job als Sebastiaan zijn pestheiligen. Aan de voet van de troon van de Madonna zijn drie musicerende engelen te zien, die Bellini met grote precisie heeft geschilderd. Franciscus, die gekleed gaat in zijn traditionele bruine habijt en wiens stigmata duidelijk te zien zijn, nodigt de toeschouwer uit deel te nemen. Aan de rechterzijde valt met name Sebastiaan op die vrijwel naakt en in contrapposto is weergegeven. Bellini creëerde evenwicht door aan de andere kant van Maria ook de oude Job ontkleed te schilderen. Dergelijke gedetailleerde afbeeldingen van het menselijk lichaam zijn typerend voor de hoogrenaissance. Op de mantel van Lodewijk van Toulouse is Job in miniatuur nogmaals afgebeeld, een eerbewijs aan de naamgever van de kerk.
De figuren zijn geplaatst in een kapel met een cassetteplafond. Deze ruimte wordt afgesloten door een apsis met een gouden mozaïek, dat fonkelt in het licht en herinneringen oproept aan de Basiliek van San Marco. Op het mozaïek zijn zes engelen en de inscriptie Ave virginei flos intemerae pudoris te zien.

## Afbeeldingen

* detail
* detail
* detail
* Altaarstuk van San Cassiano - Antonello da Messina
* Altaarstuk van Castelfranco - Giorgione
# Eurynolambrus

Eurynolambrus is een geslacht van kreeftachtigen uit de klasse van de Malacostraca (hogere kreeftachtigen).

## Soort

* Eurynolambrus australis H. Milne Edwards & Lucas, 1841
# Epicephala acrobaphes

Epicephala acrobaphes is een vlinder uit de familie van de mineermotten (Gracillariidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Turner.
# Neleothymus

Neleothymus is een geslacht van insecten uit de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie Ichneumonidae.

## Soorten

* N. acutus Dasch, 1979
* N. attenuatus (Cushman, 1920)
* N. curvatus Dasch, 1979
* N. nogalensis Dasch, 1979
* N. pusillus Dasch, 1979
* N. rufoornatus Cameron, 1905
* N. vaderi Gauld, 2000
# Latvijas Pirmā partija/Latvijas Ceļš

Latvijas Pirmā partija/Latvijas Ceļš (Letlands Eerste Partij/Letse Weg, LPC/LC) was een politieke partij in Letland en ontstond uit de samensmelting van de christendemocratische Letlands Eerste Partij (LPP), de liberale Letse Weg (LC) en de regionalistische Wij zijn ons District en Vidzeme Unie in 2007. Deze partijen hadden al samen een verkiezingscoalitie gesloten in 2006. De verenigde partij werd geleid door Ainārs Šlesers, de voormalige voorzitter van de LPP. Ze werd ontbonden in december 2011.
Bij de parlementsverkiezingen van 2010 kwam de partij op als Voor een Goed Letland samen met de Volkspartij. LPP/LC behaalde 3 van de 8 zetels van de alliantie. Na de ontbinding van de Volkspartij in 2011, hernoemde de partij zich naar de Šlesers LPP/LC Hervormingspartij en kwam alleen op bij de parlementsverkiezingen van 2011, maar behaalde maar 2.4% van de stemmen en haalde dus niet de kiesdrempel van 5%. Daardoor verloor de partij al haar zetels. De partij hernoemde zich hierna terug naar LPP/LC. Tegen het einde van 2011 besloot het partijcongres om de partij op te heffen.
# Villa Caro

Villa Caro is een gemeente in het Colombiaanse departement Norte de Santander. De gemeente telt 5007 inwoners (2005).
* Library of Congress Control Number: n2012030040
* Virtual International Authority File: 249814434
* WorldCat (via VIAF): 249814434
Abrego · Arboledas · Bochalema · Bucarasica · Cáchira · Cácota · Chinácota · Chitagá · Convención · Cúcuta · Cucutilla · Durania · El Carmen · El Tarra · El Zulia · Gramalote · Hacarí · Herrán · La Esperanza · La Playa · Labateca · Los Patios · Lourdes · Mutiscua · Ocaña · Pamplona · Pamplonita · Puerto Santander · Ragonvalia · Salazar de las Palmas · San Calixto · San Cayetano · Santiago · Sardinata · Silos · Teorama · Tibú · Toledo · Villa Caro · Villa del Rosario