# Günter Hepe

Günter Hepe (Amsterdam. 1937) is een Duits-Nederlandse kunsthistoricus en galeriehouder.

## Leven

Na de Tweede Wereldoorlog studeerde Hepe kunstgeschiedenis in Amsterdam en opende hij een galerie gespecialiseerd in niet-Europese kunst. Hiermee zette hij bewust de traditie van het klassieke modernisme voort, die door het nationaalsocialisme was vervolgd en onderbroken, en wilde hij deze in het noorden van Centraal-Europa een nieuwe impuls geven. In het begin van de jaren 1970 verhuisde Hepe naar Berlijn en richtte de eerste galerie op die gespecialiseerd was in Afrikaanse en Oceanische kunst. Vanuit deze galerie met de Nederlandse naam Van Alom werden beslissende impulsen doorgegeven aan de West-Berlijnse en West-Duitse kunstmarkt, maar ook aan de museale tentoonstellingspraktijk.
In de loop van de decennia verhuisde de galerie verschillende keren van Berlin-Schöneberg naar Charlottenburg en uiteindelijk naar de directe omgeving van Museumsinsel in Berlin-Mitte. In 2006 sloot de galerie in de Anna-Louisa-Karsch straat haar deuren, omdat Hepe leed aan een levensbedreigende ziekte en artsen verwachtten dat hij spoedig zou sterven. Na zijn herstel in de daaropvolgende jaren bleef Hepe contacten onderhouden met galeriehouders, museummensen, handelaren, verzamelaars en onderzoekers in binnen- en buitenland. Sindsdien is hij actief als adviseur bij de ontwikkeling en ontvangst van museale en privécollecties. Een voorbeeld hiervan is de tentoonstelling De ontdekking van het individu (2016/17) in Lutherstadt Wittenberg, waarin enkele van de centrale werken oorspronkelijk uit Hepe's collectie kwamen.

## Samenwerkingen

Een van Hepe's nauwe samenwerkingspartners en vertrouwelingen was de galeriehouder Rudolf Springer, die Hepe vele jaren als adviseur ondersteunde. Er waren veelvuldige contacten met het Ethnologisches Museum in Berlijn; de kunstverzamelaar en museumoprichter Heinz Berggruen was ook vaak te gast in Berlin-Mitte en vroeg advies over Afrikaanse kunst. Tegelijkertijd werd Galerie Van Alom een forum voor kunstenaars van verschillende generaties, zoals Thuur Camps, Udo Nöger, Ottavio Giacomazzi, Simone Kornfeld of Friedrich Schröder-Sonnenstern,met wie Hepe ook een persoonlijke vriendschap had. Hepe was adviseur bij de opnames van de film F for Fake van Orson Welles (1973), droeg rekwisieten bij uit zijn galerij en trad zelf op als figurant.

## Literatuur en eigen publicaties (selectie)

* Günter Hepe: Erdmuth der Hüther, ein Bildroman aus Deutschlands großer Zeit in vielen Fortsetzungen; 1. Erdmuth hüthet das Geheimnis des Buchstaben T. In: Kurt Mühlenhaupt (red.): Die No1 aus dem Leierkasten, Berlijn 1962.
* Alfred Bader: Geesteszieke of kunstenaar. De zaak Friedrich Schröder-Sonnenstern, 1972.
* Bruno Duborgel: La Maison. l'artiste et l'enfant. Publications de l'Université Jean Monnet, 2001.
* Ferdinand Schädler: Afrikaanse kunst in Duitse privéverzamelingen. 1973.
* Galerie Springer: Kissi-Mende: Afrikaanse stenen figuren. 17 oktober tot 20 november 1980.
* Galerie Springer: 117 keer Afrika. 1989.
* Galerie Van Alom: Rongo rongo. Udo Nöger - Zuidzeefoto's 87/88, 1987.
* Kampen, Thuur. In: P. M. J. Jacobs: Beeldend Nederland. Biografisch handboek. Deel 1, A-K. Jacobs, Tilburg 1993, ISBN 90-801063-1-3.
* Galerie Van Alom: Udo Nöger. Nieuwe werken 89-90. 1990.
* Galerie Van Alom: As Noord HENKEL - KEMPFER - WILKE. Met teksten van Jens Semrau, Ursula Feist en Jürgen Schweinebraden, 1992.
* Galerie Van Alom: Ottavio Giacomazzi. .e vorrei s-perdermi in immagini e ricordi . costruire. 1997