OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Arcadian (band)

Arcadian was een Frans-Zwitserse band, die actief was tussen 2015 en 2020. Ze hebben in die tijd diverse hits gehad in Franstalig Europa. De groep bestond uit de Fransen Yoann Pinna (29 april 1994), Florentin Cabezon (16 december 1992) en de Zwitser Jérôme Achermann (29 juni 1993).

## Biografie

De groep ontstond in 2015, toen Yoann Pinna, Florentin Cabezon en Jérôme Achermann een appartement deelden in Parijs. Ze besloten samen muziek te maken en richtten Arcadian op; de groep speelde onder andere in de Parijse metro en in diverse bars in Parijs.
Gaandeweg vonden ze hun stijl en plaatsen ze diverse video's op YouTube, waarin ze allerlei covers speelden. Tijdens de repetitie voor een optreden werd de band opgemerkt door televisiezender TF1, die hen aanbood om auditie te komen doen voor het vijfde seizoen van de Franse versie van The Voice. Hun coach werd Mika. Arcadian bereikte de halve finale, maar werd uitgeschakeld. Desondanks bood de Franse tak van Mercury Records de groep een platencontract aan.
Op 1 juli 2016 verscheen de eerste EP van de band, getiteld Folie arcadienne. Het titelloze debuutalbum verscheen op 14 april 2017, waarvan de singles Folie arcadienne en Ton combat de eerste hits werden voor de band. Om het album te promoten ging de band op tournee door Frankrijk, Zwitserland, België en Luxemburg.
Het tweede studioalbum, Marche ou rêve, verscheen op 4 oktober 2019. Op dat album staan de singles Petit à petit, On est là en Danser. Bij het album hoorde ook een tournee, waarvan een aantal concerten geannuleerd moest worden wegens de coronapandemie.
Op 25 november 2020 kondigde de band op Instagram en YouTube aan dat ze uit elkaar gingen.

## Discografie
### Singles

| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
| Folie arcadienne | 2017 | 01-07-2017 | tip17 | - | |
| Petit à petit | 2019 | 15-06-2019 | tip | - | |

## Externe link

* Officiële website
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Arcadian op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# EV9 Van Oostzee naar de Adriatische Zee

Van Oostzee naar de Adriatische Zee (Baltic Sea to Adriatic Sea) is een geheel bewegwijzerde fietsroute van zo'n 2050 kilometer lang. De route maakt deel uit van het EuroVelo-netwerk van de European Cyclists' Federation, en is opgezet met financiering vanuit een Interreg-programma van de Europese Unie. Het type bewegwijzering verschilt van land tot land omdat gebruik wordt gemaakt van nationale netten van langeafstandsfietsroutes.
De route gaat door de volgende landen en gebieden: Polen, Tsjechië, Oostenrijk, Slovenië, Italië en Kroatië.
De route verbindt de Oostzee met het Adriatische Zee. De route wordt ook wel Barnsteenroute genoemd.
Onderweg zijn er veel bezienswaardigheden. Voor gidsen en toelichtingen moet gebruikgemaakt worden van het materiaal dat per land beschikbaar is. In sommige gevallen kan dat er toe leiden dat het alleen beschikbaar is in de taal van dat land.
# Laurent De Beul

Laurent De Beul (Dendermonde, 7 maart 1841 - Schaarbeek, 27 juni 1872) was een Belgisch kunstschilder.

## Levensloop

Hij was de broer van de kunstschilders Henri De Beul en Franz De Beul. Hij studeerde aan de Academie van Dendermonde (1857-1861; bij Frans Verhas) en daarna aan de Academie voor Schone Kunsten in Brussel (1860-1869). Voor zijn studies in Brussel genoot hij van een beurs van de Stad Dendermonde en van een studiebeurs van de Staat.
Hij schilderde religieuze onderwerpen, enkele militaire taferelen en commerciële landschappen waarin taferelen met vee, herders en/of herderinnen verwerkt waren. Zijn religieuze taferelen zoals "Veroren zoon" en "Christus geneest een zieke" vielen op door de realistische uitbeelding. Zo plaatste hij het genezingstafereel in een duidelijk West-Europees aandoende boerenwoning. Zijn al te korte carrière blijft slecht gedocumenteerd.

## Tentoonstellingen

* 1868, Salon te Montpellier

## Musea

* Dendermonde (tekeningen)

## Literatuur

* A. Stroobants, Schenking De Beul (tentoonstellingscat.), Dendermonde, 2008.
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 20358
* Union List of Artist Names: 500124368
* Virtual International Authority File: 96599569
* WorldCat (via VIAF): 96599569
# Radziwiłł

Het Litouws-Poolse adellijke geslacht Radziwiłł (Litouws: Radvila} stamt vermoedelijk uit de vijftiende eeuw. De Radziwiłł's komen van oorsprong uit Litouwen en zijn gerelateerd aan zowel Poolse koningen als aan het Duitse keizerlijke huis Hohenzollern. Het geslacht bracht vele belangrijke politici, veldheren en kunstenaars voort.
Het motto van de familie luidt: Bóg Nam Radzi (God geeft ons raad).

## Geschiedenis

Volgens een legende zouden de Radziwiłłs afstammen van de laatste Litouwse heidense hogepriester van Vilnius, maar dat verhaal is een verzinsel. Het allereerste lid van de clan was Litouwse edelman Krystiyn Óscik (Litouws: Kristinas Astikas) die tussen 1417 en 1422 diende als slotvoogd van Vilnius. De voornaam van zijn zoon zou de achternaam van zijn geslacht worden.
Tegen het einde van het Jagiellonische tijdperk had de familie zich stevig genesteld in de hoogste regionen van het Groothertogdom Litouwen en had het verscheidene kanseliers, bisschoppen en hetmannen geleverd. Ten tijde van de regering van koning Sigismund II August van Polen hadden de Radziwiłłs hun concurrenten ingehaald en bevonden ze zich op het hoogtepunt van hun macht. In 1586 kregen ze in ruil voor een jaarlijkse levering van troepen de verheven status van Ordynacja en kon hun land nooit meer wettelijk opgedeeld worden.

## Bezittingen

In 1523 kwam de familie in het bezit van het kasteel van Njasvizj door het huwelijk van Jan Radziwiłł (Litouws: Jonas Radvila) met Anna Kostevicz. Door middel van een overdracht wisten ze ook kasteel Mir te verkrijgen en ook kregen ze het kasteel van Olyka.

## Bekende leden

* Mikołaj Radziwiłł (de Zwarte), Litouws: Mikalojus Radvila Juodasis, paltsgraaf van Vilnius, grootkanselier van Litouwen
* Mikołaj Radziwiłł (de Rode), Litouws: Mikalojus Radvila Rudasis, paltsgraaf van Vilnius, grootkanselier van Litouwen
* Albrecht Radziwiłł (1558-1592), hofmaarschalk in 1579 en in 1586 grootmaarschalk van Godhard Kettler van Koerland
* Antoni Wilhelm Radziwill, adjudant van Wilhelm I, Frederik III en Wilhelm II van Duitsland
* Elise Radziwiłł (Berlijn, 28 oktober 1803 - Freienwalde, 27 september 1834), jeugdliefde van koning Willem I van Pruisen
* Stanislaw Radziwill, adjudant van maarschalk Józef Piłsudski
* Janusz Franciszek Ksawery Radziwiłł, minister van Buitenlandse Zaken van Polen in 1918
* Krzysztof Mikolaj Radziwill, grootgrondbezitter, chef van het Corps Diplomatique van het communistische Polen en parlementslid
* Antoni Radziwiłł, hertog van Njasvizj en van Olyka
* Barbara Radziwiłł, Litouws: Barbora Radvilaitė, huwde met Sigismund II August van Polen
* Leon Radziwiłł, Frans burgemeester van Ermenonville en vriend van Marcel Proust
* Jerzy Radziwiłł, rijksvorst, kardinaal
* Stanisław Albrecht Radziwiłł (1914 - 1976), echtgenoot van Lee Radziwill
# Monster

Monster kan verwijzen naar:
# Zweth (Westland)

De Zweth in het Nederlandse hoogheemraadschap Delfland is een ontwatering- en vaarverbinding die de grens vormt tussen de dorpen De Lier – 't Woudt – Den Hoorn en Honselersdijk – Kwintsheul – Wateringen.
Het zuidwesten van het graafschap Holland werd in de middeleeuwen ontgonnen vanuit het zuiden vanaf de oevers langs de Maas en vanaf de strandwallen langs de kust in het westen. Er werden kanalen als de Delf (nu het Rijn-Schiekanaal) en De Zweth gegraven om het water te kunnen afvoeren en de waterhuishouding onder controle te houden. De Zweth was ook de grens tussen de ontginningen vanuit de Maas en die vanaf de strandwallen.
In de 12e eeuw traden overstromingen op vanuit de Maasmond. Daarom werden dijken aangelegd langs de Lee. In de 13e eeuw werd de Maasdijk aangelegd. De zee had zo geen toegang meer tot het land, maar de Lee werd daardoor afgesloten. Er werden nieuwe vaarten gegraven om de Zweth via de Delftse Schie en de Vlaardingervaart te laten afwateren. In de 15e eeuw werd het door inklinking noodzakelijk om de kades van de Zweth te verhogen. Eind 19e eeuw werd de afwatering verbeterd door het Zwethkanaal te graven tussen de Kromme Zweth en de Oranjesluis.
Een klein deel van de Zweth aan het oostelijke uiteinde tot aan het Bonte Huis heeft de naam De Dulder, oorspronkelijk samen met de Oude Zweth een bestaand natuurlijk water.
De Oude Zweth ligt in het oostelijke verlengde van de Zweth en verbond deze vroeger met de Vliet. De Oude Zweth verloor zijn functie toen monniken van het klooster Sion ten behoeve van de bereikbaarheid van hun klooster de Noordhoornsewatering groeven. De Oude Zweth werd na 1445 afgedamd en verviel tot een poldersloot.
De Zweth was lang een belangrijke vaarroute voor Westlandse tuinders die met hun westlander schuiten groente en fruit naar de markt vervoerden.
* Moerman, J. (2014) De geschiedenis van de Zwethzone Stadsgewest Haaglanden
* Dorenbos, O. e.a. (2011) Over de kade. Een archeologisch onderzoek naar een kade en een windas bij de bouw van het gemaal Hoekpolder (Rijswijk) Rijswijkse Archeologische Rapporten, nr 32

## Voetnoten

* ↑ Delf betekent ‘gegraven water’
* ↑ Zwette betekent scheiding. Zie ook zwetsloot
* ↑ De Kromme Zweth is een voormalige uitloper van het Leestelsel
# Hydrophasianus

Hydrophasianus is een geslacht van vogels uit de familie van de jacana's (Jacanidae). Het geslacht telt één soort.

## Soorten

* Hydrophasianus chirurgus – Waterfazant
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.2). Gearchiveerd op 30 juli 2023.
# Diggers (theatergroep)

De Diggers was een groep van radicale, anarchistische kunstenaars die in het midden van de jaren 60 grote invloed had op een opkomende subcultuur die zich onder meer uitte in de Summer of Love. Oorspronkelijk leden van een theatergroep met de naam Mime Troup, zagen de Diggers hun missie in een veel breder maatschappelijk verband. In 1966 organiseerden ze zogenaamde Free Fairs; gratis straatfestivals. En 'free' was ook de kern van hun opvattingen over de maatschappij (ze ontleenden hun naam aan de Engelse Diggers: een beweging in het Groot-Brittannië van de zeventiende eeuw die een maatschappij voorstond zonder privébezit en monetair systeem).
Met slogans als "Do your own thing" en "Today is the first day of the rest of your life" gaven de Diggers uiting aan hun opvattingen, maar ze organiseerden ook bijeenkomsten waar gratis brood werd uitgedeeld en openden hun eigen winkels waar alle producten gratis waren. Ook richtten zij de eerste gratis medische kliniek in. Van een toepasselijke symboliek was hun begrafenis van de Mighty Dollar.
Dat de nieuw ontstane tegencultuur snel het voorwerp van commerciële exploitatie werd was de Diggers dan ook een doorn in het oog. De begrafenis van de Mighty Dollar kreeg daarom een opvolger in The Death of the Hippie; een ceremonie waarbij de hippie begraven werd. Het tragische van deze ceremonie was dat de Diggers daarmee een fenomeen begroeven dat ze zelf mede hadden gecreëerd.
# Carpineto

Carpineto (Corsicaans: Carpinetu) is een gemeente in het Franse departement Haute-Corse (regio Corsica) en telt 26 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Corte.

## Geografie

De oppervlakte van Carpineto bedraagt 2,5 km², de bevolkingsdichtheid is dus 10,4 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Gorno-Badachsjan

Gorno-Badachsjan (Tadzjieks: Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон/Vilojati Moechtori Köhistoni Badachsjon; "Autonome Regio Bergachtig Badachsjan") is een autonome provincie van Tadzjikistan, en beslaat 40% van het gehele land. De naam Gorno-Badachsjan is Russisch en betekent 'Bergachtig Badachsjan'.
Er wonen ongeveer 212.000 mensen, wat maar 3,3 % van de Tadzjiekse bevolking is. De bevolking bestaat voornamelijk uit Tadzjieken, en heeft kleine minderheden Kirgiezen en Russen. De enige stad is Choroegh (Хоруғ) met 28.800 inwoners; voorts zijn er nog 43 rurale gemeenten (dzjamoats) met in totaal 183.300 inwoners.
Een groot deel van de provincie werd tot 2011 geclaimd door China, als onderdeel van de Chinese provincie Xinjiang. In januari 2011 werd tussen Tadzjikistan en China een verdrag getekend, waarbij Tadzjikistan 1000 km² van de provincie afstond aan China. Volgens de autoriteiten betreft het hier ongeveer 5% van wat China oorspronkelijk claimde.

## Districten

Gorno-Badachsjan is onderverdeeld in 7 districten en 1 stad:
* Darvoz (Дарвоз), district
* Isjkosjim (Ишкошим), district
* Choroegh (Хоруғ), provinciehoofdstad met 28.800 inwoners op 01-01-2014
* Moerghob (Мурғоб), district met zetel te Moerghob
* Rosjqala (Рошқалъа), district
* Rösjon (Рӯшон), district
* Sjoeghnon (Шуғнон), district
* Vandzj (Ванҷ), district
* 1 2 TajStat: Bevolking op 01/01/2014. Tweetalig Tadzjieks-Russisch. p.23.
* ↑ Tadzjiekse benamingen, geromaniseerd volgens de norm BGN/PCGN 1998. Gearchiveerd op 16 maart 2023.
# Willem Hendrik Dullert

Willem Hendrik Dullert (Arnhem, 27 juni 1817 – aldaar, 24 februari 1881) was een Nederlands politicus en Thorbeckiaans Tweede Kamerlid.
Dullert was een liberaal Tweede Kamerlid en Tweede Kamervoorzitter. Hij was advocaat in Arnhem en volbloed Thorbeckiaan. Als Kamerlid was hij een kundig jurist en waterstaatsdeskundige met een welluidende stem, die vaak als rapporteur over wetsvoorstellen optrad. Vanaf 1869 was hij twaalf jaar Tweede Kamervoorzitter, nadat hij in 1868 door loting naast dat voorzitterschap had gegrepen. Hij stond bekend als een uiterst onpartijdige en soepele voorzitter. Rijke vrijgezel, bij wie geestverwanten vaak over de vloer kwamen en die als voorzitter na de jaarlijkse begrotingsbehandeling diners aanbood aan zijn medeleden en de ministers. Gedurende zijn leven bouwde hij een vermogen op dat hij na zijn dood naliet aan de naar hem vernoemde Dullertsstichting, die tot op de dag van vandaag bestaat.

## Trivia

* Dullert is in zijn stad Arnhem geëerd met een straat in het Spijkerkwartier, op de plek waar hij huizen heeft laten bouwen. Ook is er een lokale prijs voor inzet voor zwakkeren in de samenleving naar hem genoemd.

## Tweede Kamer

* Perioden
* 13-02-1849 t/m 19-08-1850
* 07-10-1850 t/m 25-04-1853
* 20-09-1854 t/m 19-09-1858
* 20-09-1858 t/m 14-09-1862
* 15-09-1862 t/m 18-09-1866
* 19-09-1866 t/m 30-09-1866
* 11-12-1866 t/m 02-01-1868
* 25-02-1868 t/m 19-09-1869
* 20-09-1869 t/m 14-09-1873
# Pablo Angeles David

Pablo Angeles David (Bacolor, 17 augustus 1889 – Quezon City, 16 mei 1965) was een Filipijns politicus. David was onder meer gouverneur van Pampanga en lid van het Huis van Afgevaardigden en de Senaat.

## Biografie

Pablo Angeles David werd geboren in Bacolor in de provincie Pampanga als zoon van Carlos Angeles en Ceferia David. Zijn vader was lid van de Katipunan en had een Spaanse academie, waar hij bovendien doceerde. Diverse van zijn studenten werden later landelijk bekend, zoals rechter Jose Gutierrez David, Nicolas Dayrit en Benigno Aquino sr.. Pablo zelf ging van 1900 tot 1901 naar de privéschool van Medesto Joaquin en voltooide in 1906 het Liceo de Manila. Daarna studeerde hij rechten aan de Escuela de Derecho. In 1910 behaalde hij zijn bachelordiploma rechten en slaagde hij tevens voor het toelatingsexamen voor de Filipijnse balie (bar exam). Hij was na zijn toelating tot de Filipijnse balie de jongste praktiserende advocaat van de Filipijnen.
In 1912 werd David benoemd als Justice of Peace van zijn geboortedorp Bacolor. Een jaar later volgde een benoeming tot deputy provincial fiscal. In 1916 werd hij voor drie jaar gekozen als provinciaal raadslid. In 1918 was hij bovendien voorzitter van de lokale verkiezingsraad. In 1919 werd hij gekozen als afgevaardigde namens het eerste kiesdistrict van Pampanga. Bij de verkiezingen van 1931 werd hij gekozen als gouverneur van Pampanga, waarna hij in verkiezingen van 1934 werd herkozen.
Na de Japanse bezetting in de Tweede Wereldoorlog was David van 1945 tot 1947 opnieuw gouverneur van Pampanga. Bij de verkiezingen van 1947 werd hij daarna gekozen als lid van de Filipijnse Senaat. Als senator stond hij bekend om zijn vurige uiteenzettingen. Zo viel hij in 1950 president Elpidio Quirino aan op zijn uitspraak dat de Hukbalahaps waren uitgeroeid.
# Bernard Huys

Bernard Huys (Hulste, 7 september 1934 – Dilbeek, 12 oktober 2024) was een Belgisch musicoloog.
Hij kreeg zijn muziekopleiding aan het Koninklijk Conservatorium Gent; docenten waren A. de Vries (piano) en M. Boereboom (muziekgeschiedenis). Hij studeerde tevens rechten en kunstgeschiedenis aan de Universiteit Gent met onder andere docent Florentijn Jan van der Mueren. In 1958 werd hij doctor in de rechten en in 1960 licentiaat in de kunstgeschiedenis door middel van een proefschrift over Hendrik Waelput. Hij studeerde verder aan de Universita Italiana per Stranieri in Perugia en aan het Instituut voor Kunsthistorische Documentatie in Den Haag. Gedurende de jaren 1960 tot 1962 volgde hij privélessen bij Antoine Auda, een specialist in middeleeuwse muziek.
Hij begon in die jaren ook te werken als bibliothecaris en musicoloog aan de Koninklijke Bibliotheek Albert I en werd er in 1970 hoofd muziek. Hij was toen ook werkzaam bij het Hoger Sint-Lukasinstituut in Brussel in de faculteit kunstgeschiedenis en vanaf 1972 alleen muziekgeschiedenis. Naast die werkzaamheden was hij de jaren tachtig lid van talloze binnen- en buitenlandse musicologische verenigingen:
* bestuurslid van Vereniging voor Muziekgeschiedenis Antwerpen
* vicevoorzitter van Belgische Vereniging voor Muziekwetenschap
* lid van de beheerraad van Jeugd en Muziek Brussel
* idem van CeBeDeM
* lid van de Wetenschappelijke Raad van de Koninklijke Bibliotheek
* lid oven het uitvoerend comité Association Internationale des Bibliotheques Musicales (AIBM)
* lid van de Nederlandse Vereniging voor muziekgeschiedenis.
Hij werkte mee aan tijdschriften en sites over muziekgeschiedenis, zoals Algemene Muziek Encyclopedie en het Nationaal Biografisch Woordenboek.
Enkele te noemen publicaties:
* Catalogus van de muziekdrukken van de 15e-18e eeuw (drie delen: 1965-1974)
* Van Paus Gregorius tot Stockhausen, twaalf eeuwen muzieknotatie (1966)
* Muzikale Schatten in de Koninklijke Bibliotheek 1220-1880 (1975)
* Catalogus van de muziekpartituren in België uitgegeven en verworven door de Koninklijke Bibliotheek 1966-1975 (1976)
* De Belgische Vioolschool (1978)
Hij was erelid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten. In 2014 was hij erevoorzitter van een bijeenkomst van de "International Association of Music Libraries, Archives and Documentation Centres" (IAML) dat in Antwerpen werd gehouden.
Huys overleed in oktober 2024 op 90-jarige leeftijd.
* Jozef Robijns, Miep Zijlstra: Algemene muziek encyclopedie, Haarlem: De Haan, 1979-1984, ISBN 978-90-228-4930-9, deel 4, pagina 340
* Bernard Huys op de Franse Nationale Bibliotheek
* KVAB
* Bernard Huys op Worldcat.org
* ↑ Brochure bijeenkomst IAML
* ↑ Rouwbrief.
# Optimisme

Optimisme (Latijn: optimum, het beste) is van oudsher het geloof in de beste van alle mogelijke werelden te leven.
Het begrip optimisme wordt vaak gebruikt in een afgezwakte vorm: het geloven in en de verwachting van een goede afloop. Optimisten zien elke tegenslag en onheilspellende stand van zaken in het verleden in het licht van deze positieve toekomstverwachting. Onrealistisch optimisme is een geforceerde vorm van optimisme, waarbij er geen ruimte bestaat voor negatieve gedachten en gevoelens zodat onrealistisch optimisme (toxische positiviteit) negatieve gevolgen kan hebben.
Pessimisme (negativisme) is de aan optimisme tegengestelde wereldbeschouwing.
De meeste religies, in het bijzonder de monotheïstische, zijn door middel van hoop en verlossing nauw verbonden met de idee van leven na de dood, en krijgen daardoor een optimistisch karakter.

## Filosofen
### Gottfried Wilhelm Leibniz

De Duitse filosoof Gottfried Wilhelm Leibniz geeft een metafysische onderbouwing van het optimisme in zijn boek Theodizee. Voor hem was duidelijk dat God in zijn almacht en goedheid slechts de beste van alle mogelijke werelden geschapen kon hebben. Voltaire kon deze vorm van optimisme niet waarderen. Met zijn roman Candide polemiseerde hij in 1755 hevig tegen Leibniz.
De term optimisme is niet toe te schrijven aan Leibniz zelf, maar is later wel met hem in verband gebracht. Het werd door jezuïtische theologen gebruikt om de "zich als theoloog voordoende wiskundige" (sich zum Theologen aufspielenden Mathematiker) op de hak te nemen.
Deze negatieve kleuring is in de loop der tijd verloren gegaan, en vormt met pessimisme een vragenpaar, hoe de wereld te beschouwen is. Een bekende bijbehorende uitdrukking in dit verband is: "Is het glas half vol of half leeg?"