OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Roodstaartglansvogel

De roodstaartglansvogel (Galbula ruficauda) is een vogel uit de familie Galbulidae (glansvogels).

## Kenmerken

Het verenkleed, dat bij beide geslachten gelijk is, heeft felgekleurde, iriserende veren. De kop en bovenborst zijn metalic goedgroen, terwijl de benedenborst, buik en staart roodbruin zijn. Mannetjes hebben een witte, vrouwtjes een geelbruine kin. Ze hebben een lange, dunne, rechte, dolkvormige snavel. De lichaamslengte bedraagt 25 cm en het gewicht 25 gram.

## Leefwijze

Hun voedsel bestaat voornamelijk uit grote insecten, zoals vlinders, bijen, vliegende mieren en libellen.

## Voortplanting

De eieren worden door beide ouders bebroed. De jongen hebben bij het uitkomen al een donskleed.

## Verspreiding

Deze standvogel komt voor in de tropische wouden van zuidelijk Midden-Amerika en in het noorden en midden van Zuid-Amerika en telt zes ondersoorten:
* G. r. melanogenia: van zuidelijk Mexico tot westelijk Ecuador.
* G. r. ruficauda: centraal Colombia, Venezuela, de Guyana's, noordelijk Brazilië en Trinidad en Tobago.
* G. r. pallens: noordelijk Colombia.
* G. r. brevirostris: noordoostelijk Colombia en noordwestelijk Venezuela.
* G. r. rufoviridis: centraal en zuidelijk Brazilië, noordelijk Bolivia, Paraguay en noordoostelijk Argentinië.
* G. r. heterogyna: oostelijk Bolivia en zuidwestelijk Brazilië.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 0,5-5 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Roodstaartglansvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
* David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4
# EMedicine

eMedicine is een via een website na registratie vrij toegankelijke databank. De medische kennisbank werd in 1996 opgestart door Scott Plantz en Richard Lavely, twee artsen. De databank werd in 2006 overgenomen door WebMD. Via sleutelwoorden is toegang mogelijk tot lemma's die als e-boek consulteerbaar zijn. Gezondheidswerkers kunnen de verschillende artikels bewerken.

## Externe link

* Officiële website
# ASK-21

De ASK 21 is een zweefvliegtuig met twee zitplaatsen dat is ontworpen voor les, kunst- en prestatievluchten. De ASK 21 wordt het meest gebruikt als opleidings-tweezitter. De ASK 21 geldt als opvolger van de ASK 13, die jarenlang in gebruik was als lesvliegtuig.

## Geschiedenis

De ASK 21 werd door ing. Rudolf Kaiser, de toenmalige hoofdconstructeur van Alexander Schleicher, ontwikkeld. Het vliegtuig was bedoeld als opvolger van de ASK 13. De ASK 21 is de eerste tweezitter van Alexander Schleicher die volledig van glasvezelversterkte kunststof is gebouwd. Het prototype vloog voor het eerst in 1978 en in 1979 werd het toestel in serieproductie genomen. Het toestel is nog altijd erg populair vanwege de gemoedelijke vliegeigenschappen en wordt nog steeds gebouwd. Er zijn inmiddels al meer dan 800 exemplaren verkocht.

## Gebruik in Nederland

In Nederland behoort de ASK 21, naast o.a. de ASK 13 en de Grob Twin, tot de meest gebruikte opleidingstoestellen. Ook Nederlandse zweefvliegclubs hebben de ASK 21 in gebruik, waaronder de Aero Club Salland en de Venlo Eindhoven Zweefvliegclub.
# Duo Discus

De Duo Discus is een tweezits-zweefvliegtuig van de firma Schempp-Hirth Flugzeugbau GmbH uit Duitsland.
De Duo Discus heeft een intrekbaar hoofdwiel en kan 200 liter water als ballast meenemen.
# Cultuurfonds Prijs

De Cultuurfonds Prijs, tot 2023 de Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs, is een oeuvreprijs van het Het Cultuurfonds (voorheen het Prins Bernhard Cultuurfonds). De prijs wordt uitgereikt "aan een persoon of instelling die zich bijzonder verdienstelijk heeft gemaakt op cultureel gebied". De prijs wordt sinds 2010 jaarlijks uitgereikt door koningin Máxima. De prijs gaat elk jaar naar een ander werkgebied.

## Ontvangers

* 2010: Orkest van de Achttiende Eeuw
* 2011: Anton Corbijn
* 2012: Lidewij Edelkoort
* 2013: Piet Oudolf
* 2014: Johan Simons
* 2015: Francine Houben
* 2016: Heddy Honigmann
* 2017: Geert Mak
* 2018: Reinbert de Leeuw
* 2019: Vereniging De Hollandsche Molen
* 2020: ISH Dance Collective
* 2021: Instituut voor natuureducatie en duurzaamheid (IVN)
* 2022: Anne Frank Stichting
* 2023: Theatercollectief Female Economy van Adelheid Roosen en Ola Mafaalani
* 2024: Amsterdams Andalusisch Orkest
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Koningin Máxima reikt Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs 2017 uit, 24 oktober 2017
* ↑ Prinses Maxima reikt Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs 2011 uit, 13 oktober 2011
* ↑ Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs 2012 toegekend aan Lidewij Edelkoort, 18 april 2012
* ↑ Koningin Máxima reikt Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs 2013 uit, 1 oktober 2013]
* ↑ Koningin Máxima reikt Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs 2014 uit, 12 november 2014
* ↑ Koningin Máxima reikt Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs 2015 uit, 27 oktober 2015
* ↑ Koningin Máxima reikt Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs 2016 uit, 26 oktober 2016
* ↑ Bernhard Cultuurfonds Prijs voor Geert Mak, 24 oktober 2017
* ↑ 'Reinbert de Leeuw krijgt oeuvreprijs Prins Bernhard Cultuurfonds', NOS.nl, 9 september 2018
* ↑ website Prins Bernhard Cultuurfonds. Gearchiveerd op 19 mei 2019. Geraadpleegd op 22 oktober 2019.
* ↑ NRC, prijs voor ISH Dance Collective
* ↑ Natuurorganisatie wint Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs 2021 NOS, 21 juni 2021
* ↑ Anne Frank Stichting krijgt Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs. nos.nl (25 oktober 2022). Geraadpleegd op 26 oktober 2022.
* ↑ Anne Frank Stichting winnaar Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs. www.cultuurfonds.nl. Geraadpleegd op 26 oktober 2022.
* ↑ Cultuurfondsprijs 2023 voor theatercollectief Female Economy van Adelheid Roosen en Ola Mafaalaniwww.Volkskrant.nl
* ↑ Ekker, Jan Pieter, "Cultuurfonds Prijs à 100.000 euro voor Amsterdams Andalusisch Orkest: ‘Mooie investering’", Het Parool, 28 oktober 2024. Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
# Véloroute Rhin

De Véloroute Rhin is een langeafstandsfietsroute in Frankrijk. De route volgt de loop van de rivier de Rijn van de grens met Zwitserland bij Huningue tot de grens met Duitsland bij Lauterbourg. De route is in zijn geheel onderdeel van de EuroVelo EV15 Rijnroute (aan de overzijde van de Rijn in Duitsland loopt parallel de Duitse variant mee noordwaarts). Het traject is bewegwijzerd in twee richtingen.

## Traject

De route start in Huningue aan de grens met Zwitserland en Bazel. In het centrum van Bazel zijn veel aansluitingen met andere routes te vinden. Vanuit Huningue kunnen de EuroVelo EV6 Atlantische kust naar de Zwarte Zee en de EuroVelo EV15 Rijnroute verder gevolgd worden naar Bazel. Ook kan worden aangesloten op de landelijke Zwitserse fietsroute 2: Rhein-Route.
De EV6 loopt parallel mee tot Kembs. In Bantzenheim kruist de route de Dreiland-Radweg. Verder noordwaarts in Straatsburg is er een aansluiting met de EuroVelo EV5 Via Romea Francigena.
In eindpunt Lauterbourg kan de EV15 verder noordwaarts worden gevolgd Duitsland in. Ook kan worden aangesloten op de D8: Rijnfietsroute in Duitsland.

## Aansluitingen met Europese routes

* Het gehele traject is onderdeel van de EuroVelo EV15 Rijnroute.
* Tussen Huningue en Kembs loopt de route parallel met de EuroVelo EV6 Atlantische kust naar de Zwarte Zee.
* In Straatsburg kruist de route de EuroVelo EV5 Via Romea Francigena.

## Aansluitingen met andere fietsroutes

* In Huningue kan worden aangesloten op de Zwitserse landelijke route 2: Rhein-Route van fietsnetwerk Veloland Schweiz.
* In Bantzenheim kruist de route de Dreiland-Radweg.
* In Lauterbourg kan worden aangesloten op de Duitse landelijke route D8: Rijnfietsroute.

## Externe link

* Véloroute Rhin
# Manpower (uitzendbedrijf)

Manpower Inc. is een uitzendonderneming. Het is na Randstad NV en Adecco de derde uitzendgroep ter wereld gemeten naar de omzet.
Manpower werd in 1948 opgericht in Milwaukee, Wisconsin door de twee advocaten Elmer Winter en Aaron Scheinfeld. Het idee ontstond doordat er in de havens grote piekdruktes met personeel ontstonden wanneer er vrachtschepen binnen kwamen om te lossen. Het bedrijf opende diverse vestigingen in het land en maakt in 1956 de eerste stap naar het buitenland. het bedrijf opende kantoren in de Canadese steden Montreal en Toronto. Het opende ook een vestiging in Engeland en een jaar later in Frankrijk. In 1963 werd in Chili de eerste vestiging in Zuid-Amerika geopend.
In 1967 werd Manpower een naamloze vennootschap en volgde een beursintroductie op de New York Stock Exchange onder het ticker symbol MAN. In 1974 behaalde Manpower voor het eerst in haar geschiedenis meer omzet en winst uit de buitenlandse netwerk. In 1976 ging Elmer Winter met pensioen en verkocht Manpower aan Parker Pen Company. In 1986 kwam Manpower weer los te staan van Parker Pen. De aandelen gingen weer naar de beurs.
In 1987 passeerde de omzet het niveau van een miljard dollar. Manpower wordt weer overgenomen, dit keer door Blue Arrow PLC. Blue Arrow was het grootste Britse arbeidsbemiddelingsbedrijf, en was vele malen groter dan Manpower. Vlak voor de overname telde Manpower 1300 vestigingen en had zo'n 700.000 uitzendkrachten. Hiermee behaalde het een omzet van net geen twee miljard dollar en een winst van US$ 31 miljoen. In 1991 werd deze transactie weer ongedaan gemaakt en kwam Manpower weer als zelfstandig bedrijf op de markt.
In 2000 werd Elan Group overgenomen voor US$ 145 miljoen, een van de grootste onafhankelijke IT-personeelsbemiddelingsbureaus in Europa. Medio 2001 volgde de koop van Jefferson Wells International, een professionele dienstverlener op het gebied van interne audit, accounting, technologie en belastingdiensten.
In 2023 behaalde Manpower een omzet van bijna 19 miljard Amerikaanse dollar. Hiervan werd 60% behaald in Europa en een kwart in Noord- en Zuid-Amerika. In Europa zijn de drie belangrijkste landen, Frankrijk, Italië en het Verenigd Koninkrijk. In 2023 telde de groep 2100 vestigingen verspreid over 75 landen. De drie bekendste merknamen van de groep zijn Manpower, Experis en Talent Solutions. Manpower zet dagelijks gemiddeld zo'n half miljoen mensen aan het werk.

## Externe link

* Manpower Nederland
* 1 2 3 4 5 (en) Annual report 2023. Manpower. Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
* 1 2 3 (en) Manpower Says Yes to Sweetened Takeover Offer Blue Arrow. LA Times (22 augustus 1997). Geraadpleegd op 28 oktober 2024.
* ↑ (en) Manpower to buy ELAN, an employment concern (12 januari 2000).
# Substack

Substack is een Amerikaans platform dat de online-infrastructuur levert voor de analyse en ontwerp, publicatie en eventuele betaling van essays en nieuwsbrieven. Via Substack kunnen auteurs digitale nieuwsbrieven rechtstreeks naar abonnees sturen. Het platform is opgericht in 2017, en heeft zijn hoofdkantoor in San Francisco, Californië. In 2019 werd ondersteuning toegevoegd voor podcasts en discussieforums onder nieuwsbriefabonnees.
Substack-gebruikers variëren van journalisten tot experts en grote mediasites. Enkele bekende gebruikers zijn of waren onderzoeksjournalisten Glenn Greenwald en Seymour Hersh, journaliste Bari Weiss, schrijvers Chuck Palahniuk en Salman Rushdie, cultuurcriticus Anne Helen Petersen, muziekjournalist Robert Christgau en voedingsjournalist Alison Roman. Maar ook controversiële figuren als Steve Bannon, Joe Rogan of Joseph Mercola gebruikten het medium, waarvoor Substack trouwens felle kritiek oogstte. Het bedrijf ziet echter geen heil in nog meer internetcensuur.
# Ministerie van Volksgezondheid (Suriname)

Het ministerie van Volksgezondheid is een ministerie aan de Henck Arronstraat in Paramaribo, Suriname.

## Verbonden instellingen

De volgende instellingen behoren toe aan het ministerie:
* Staatsziekenfonds
* Academisch Ziekenhuis Paramaribo
* Medische Zending Suriname
* 's Lands Hospitaal
* Mungra Medisch Centrum
* Sint Vincentius Ziekenhuis
* Psychiatrisch Centrum Suriname
* Stichting Revalidatie Centrum
* Regionale Gezondheidsdienst
* Bedrijf Geneesmiddelen Voorziening Suriname
* Elsje Finck-Sanichar College COVAB
* Stichting Jeugdtandverzorging

## Externe link

* Officiële website
* ↑ Melvin Bouva, Ministerie van Volksgezondheid, 2007
Arbeid · Binnenlandse Zaken · Buitenlandse Zaken · Defensie · Economische Zaken · Financiën · Justitie en Politie · Landbouw, Veeteelt en Visserij · Natuurlijke Hulpbronnen · Onderwijs en Volksontwikkeling · Openbare Werken · Planning en Ontwikkelingssamenwerking · Regionale Ontwikkeling · Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer · Sociale Zaken en Volkshuisvesting · Sport- en Jeugdzaken · Transport, Communicatie en Toerisme · Volksgezondheid
premier · president · vicepresident
gouverneurs (1650-1954) · gouverneurs (1954-1975) · gevolmachtigd ministers van Suriname
# Ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen

Het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen is een ministerie in een dubbel pand aan de Mr. Dr. J.C. de Mirandastraat in Paramaribo, Suriname.
Bij delfstoffen gaat het in Suriname vooral om de winning van goud, aardolie en steenproducten. Tot november 2015 werd ook bauxiet gewonnen, dat als basis dient voor aluminium. Er vallen rond de vijftien instellingen en staatsbedrijven onder het ministerie, zoals Staatsolie Maatschappij Suriname, Energiebedrijven Suriname, Grassalco, de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij, de Geologisch Mijnbouwkundige Dienst en het Natuurreservaat Boven-Coesewijne. Ook wijst het ministerie het bestuur aan van de Stichting Natuurbehoud Suriname.
# Ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer

Het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer is een overheidsorgaan in Suriname. Het werd in 2020 gevormd als een van de ministeries van het kabinet-Santokhi. Het ontstond na de opsplitsing van het ministerie van Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer in dit ministerie en het ministerie van Ruimtelijke Ordening en Milieu.

## Externe link

* Officiële website
Arbeid · Binnenlandse Zaken · Buitenlandse Zaken · Defensie · Economische Zaken · Financiën · Justitie en Politie · Landbouw, Veeteelt en Visserij · Natuurlijke Hulpbronnen · Onderwijs en Volksontwikkeling · Openbare Werken · Planning en Ontwikkelingssamenwerking · Regionale Ontwikkeling · Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer · Sociale Zaken en Volkshuisvesting · Sport- en Jeugdzaken · Transport, Communicatie en Toerisme · Volksgezondheid
premier · president · vicepresident
gouverneurs (1650-1954) · gouverneurs (1954-1975) · gevolmachtigd ministers van Suriname
# Institut national des recherches archéologiques préventives

Het Institut national des recherches archéologiques préventives (Inrap, vrije vertaling: Nationaal instituut voor preventieve archeologische onderzoeken) is een Franse overheidsinstelling die instaat voor preventieve archeologie bij grondwerken. Het Inrap voert onder meer onderzoeken uit bij de aanleg van wegen, spoorwegen en gasleidingen in Frankrijk.
Het Inrap werd opgericht in 2001 en was de opvolger van de Association pour les fouilles archéologiques nationales (AFAN), opgericht in 1973. Vanaf de jaren 1970 groeide het inzicht dat preventieve archeologie nodig was bij grote infrastructuurwerken. Dit was niet het geval geweest bij de aanleg van autosnelwegen in de jaren 1960. In 1986 verplichtte een wet om op regionaal niveau archeologen te raadplegen alvorens een bouwvergunning werd verleend. En een wet van 2001 gaf de staat de bevoegdheid om van ambtswege archeologische onderzoeken op te leggen bij werken. Voordien was nog steeds het akkoord van de bouwheer nodig.
Aanvankelijk had Inrap het alleenrecht om de opgelegde preventieve archeologische onderzoeken uit te voeren, maar vanaf 2003 kan dit ook gebeuren door een plaatselijke overheidsdienst of door een privéfirma.

## Externe link

* (fr) Website van Inrap
* (fr) Christian Grataloup (2020). Atlas historique de la France. Les Arènes - L'Histoire, pp. 250-251. ISBN 979-10-375-0261-2.
# NGC 6625

NGC 6625 is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Schild. Het hemelobject werd op 31 juli 1826 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen

* OCL 58
# Rougemont (Côte-d'Or)

Rougemont is een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 174 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montbard.
De dorpskerk, Église de la Nativité, is de voormalige kloosterkerk van een benedictinessenabdij. Een portaal van de kerk bevat beelden uit de 13e eeuw die het leven van Maria voorstellen.
Op een heuvel buiten het dorp staat de ruïne van een donjon. Deze is gebouwd omstreeks het jaar 1000 en een deel van het metselwerk bestaat uit opus spicatum.

## Geografie

De oppervlakte van Rougemont bedraagt 9,3 km², de bevolkingsdichtheid is 18,7 inwoners per km². De plaats ligt aan de Armançon en het Bourgondisch Kanaal.
De onderstaande kaart toont de ligging van Rougemont (Côte-d'Or) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Propontocypris parasimplex

Propontocypris parasimplex is een mosselkreeftjessoort uit de familie van de Pontocyprididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1995 door Whatley, Toy, Moguilevsky & Coxill.
# Microdipoena nyungwe

Microdipoena nyungwe is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Mysmenidae.
Het dier behoort tot het geslacht Microdipoena. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door L. Baert.
# Apophua evanescens

Apophua evanescens is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ratzeburg in 1848.
# Melinna cristata

Melinna cristata is een borstelworm uit de familie Ampharetidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Melinna cristata werd in 1851 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door M. Sars.
# Hanzeliner

De Hanzeliner was een hoogwaardige busverbinding die werd geïntroduceerd op 4 september 2005. Er gingen twee buslijnen onder deze formule rijden: Lijn 330 tussen Lelystad en Zwolle en lijn 341 tussen Zwolle en Emmeloord.
Hanzeliner 330 was de opvolger van Interliner 330, die al sinds 6 november 1994 werd gereden door Midnet (per mei 1999 Connexxion). Hanzeliner 341 was een nieuwe lijn die niet succesvol werd. Daarom werd die lijn op 26 augustus 2007 opgeheven.
De naam Hanzeliner refereert aan de Hanze, het verbond van handelssteden waartoe Zwolle en Kampen ooit behoorden. Een nieuwe spoorweg, de Hanzelijn, verving lijn 330 vanaf 9 december 2012. Deze wordt geëxploiteerd door NS.

## Busmaterieel

Voor de Hanzeliner werden low-entrybussen van het type Volvo 8700 BLE (15 meter drieasser, serie 5685 - 5698) gebruikt. Deze bussen hadden 45 zitplaatsen, ± 50 staanplaatsen en een plek voor een rolstoel. De bussen waren voorzien van comfortabele rode 'kingsize' stoelen met veel beenruimte en voetsteunen en zijn daardoor geschikt voor lange afstanden. Ook hadden de bussen draadloos internet in de vorm van een UMTS verbinding voor laptops, PDA's en mobiele telefoons.
De bussen waren aanvankelijk uitgerust als T100-bus. Het is dan wettelijk verplicht dat iedere stoel is voorzien van een veiligheidsgordel en passagiers mogen niet in de bus staan. De bus kon dan de maximumsnelheid van 100 kilometer per uur rijden op een groot deel van de N50 tussen Kampen en Zwolle en de A28 naar Zwolle. Door capaciteitsproblemen werd de maximumsnelheid teruggebracht tot 80 kilometer per uur, zodat passagiers ook staand vervoerd mochten worden.

## Tarieven

Op de bus waren de volgende soorten kaartjes geldig:
* Strippenkaart
* Sterabonnement
* Los kaartje voor enkele reis (OV-ritkaart te koop bij chauffeur)
* Los kaartje voor een retour (OV-ritkaart te koop bij chauffeur)
* Trajectabonnement
* OV Studentenkaart / Jaarkaart.
* OV-chipkaart (er werd een hogere prijs per kilometer berekend in vergelijking met de reguliere streeklijnen)
* Zomerzwerfkaart
* Buzzer (dagkaart voor 2 volwassenen en 3 kinderen of 1 volwassene en 5 kinderen)
# Pioneer (hop)

Pioneer is een hopvariëteit, gebruikt voor het brouwen van bier.
Deze hopvariëteit is een "bitterhop", bij het bierbrouwen voornamelijk gebruikt voor zijn bittereigenschappen. Deze Britse variëteit is een "zustervariant" van de Britse Herald en verwant met de variëteit Yeoman.

## Kenmerken

* Alfazuur: 9 – 12%
* Bètazuur: 3,5 – 4%
* Eigenschappen: hoppig met citroen-pompelmoesaroma
# Piet Van Bockstal

Piet Van Bockstal ( Deinze, 1963) is een Belgisch hoboïst.
Van Bockstal is laureaat van diverse nationale en internationale concours (Tenuto, Trompconcours) en werd in 1990 uitgeroepen tot jonge vertolker van het jaar door Jeugd en Muziek Vlaanderen. Sinds 1985 is hij eerste hobo-solo van het Koninklijk Filharmonisch Orkest van Vlaanderen. Hij is mede-oprichter van het Ictus Ensemble.
Hij volgde studies aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Brussel bij Paul Dombrecht; verder privé-onderricht bij Hansjörg Schellenberger (Berliner Philharmoniker) en John Anderson (Philharmonia Orchestra).
Hij bracht zowat het ganse hoborepertorium op de planken zowel als solist (in meer dan 50 concerti voor hobo en orkest) als in kamermuziekverband met diverse partners zoals pianist Yutaka Oya, het blaaskwintet Arcane, het Lindsaykwartet en het Ardittkwartet. Hij heeft over de hele wereld gepeeld (Japan, China, Brazilië, Rusland, Canada en zowat heel Europa) en heeft een veertigtal cd-opnames gemaakt, waaronder een anthologie van de Belgische muziek voor hobo en kamerorkest en een recital-opname Joodse muziek voor hobo en piano.
Verscheidene componisten hebben werk aan hem opgedragen.
Zijn belangstelling gaat echter niet alleen naar het uitvoeren van muziek. Zo was hij in een recent verleden classical manager voor BMG-Ariola, concertmanager van het barokensemble Il Fondamento, programmator van diverse kamermuziekseries en radioprogramma’s, ondervoorzitter van de Jonge Filharmonie en stuwend lid van diverse advies- en bestuursraden.

## Discografie

* Ermanno Wolf-Ferrari Concerto pour hautbois, opus 15 (2006)
* Pavel Haas, Stefan Wolpe, Hans Gal Pièces pour hautbois (2005)
* Johann Baptist Vanhal Concerto pour bois - Concerto pour hautbois (2004)
* Gemeinsame Normdatei: 129960810
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5808 8288
* Library of Congress Control Number: no97062104
* MusicBrainz: 4c78fb15-638d-4aef-89ce-e4d614e678bb
* Virtual International Authority File: 50320966
* WorldCat (via VIAF): 50320966
# Fruitmuur

Een fruitmuur is een muur die in een fruitboomgaard werd geplaatst om de fruitbomen te beschermen. Fruitmuren werden sinds de middeleeuwen gebouwd waarbij werd geëxperimenteerd met verschillende standen en vormen om de fruitteelt in Nederland te vergemakkelijken.
Bekende vormen van fruitmuren, naar een gewone houten schutting, zijn de slangenmuur, de slingermuur, de retranchementmuur, de meandermuur en de zigzagmuur, welke allemaal uit baksteen opgemetseld zijn. De muren werden naar het zuiden en zuidoosten gericht waarbij de fruitbomen aan de zuidzijde van de muren werden geplaatst. Zo stonden ze optimaal in de zon, de nissen zorgden voor een microklimaat met weinig wind en de stenen gaven nadat de zon weg was lange tijd warmte af. Door deze opstelling hoopte men bevriezing van bloesems in het voorjaar te voorkomen en zo de fruitteelt in het koude Nederland te vergemakkelijken.
Fruitmuren komen vooral in Nederland en Engeland voor.
* Fruitmuur te Wateringen
* Fruitmuur in Den Haag (retranchementmuur)
* Slangenmuur Beeckestijn
* Slingermuur Het Huys ten Donck in Ridderkerk