OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Louis Feber

Louis Jean Marie (Louis) Feber (Bergen op Zoom, 24 april 1885 – Den Haag, 3 juli 1964) was een Nederlandse schrijver en politicus.

## Levensloop

Feber was een zoon van Ludovicus Feber en Emerance Geijzen. Hij trouwde in 1909 in Leiden met Anna Maria Taverne.
Hij studeerde technische wetenschappen aan de Technische Universiteit Delft en vertrok in 1909 naar Nederlands-Indië, waar hij tot 1920 werkte als waterbouwkundig ingenieur.
Hij schreef kritieken voor de tijdschriften Van Onzen Tijd, De Beiaard en De Gemeenschap. Een aantal reisverhalen over zijn tijd op Java werd in 1922 gebundeld onder de titel In de schaduw der waringins. Ook publiceerde hij enkele Bijbelse drama's.
Na zijn terugkeer in Nederland nam Feber in 1922 zitting in de Tweede Kamer namens de RKSP. Hij trad vooral naar voren als woordvoerder koloniale aangelegenheden. Feber was fel tegenstander van Colijns aanpassingspolitiek.
In 1933 verliet Feber de Tweede Kamer en werd hij wethouder volkshuisvesting in Den Haag. Tot 1955 bleef hij actief in de Haagse gemeentepolitiek, o.a. als wethouder, raadslid en waarnemend burgemeester.

## Publicaties

* Holofernes, 1914, Bijbels treurspel.
* David, 1915, Bijbels treurspel.
* In de schaduw der Waringins, 1922, van Munster's Uitgevers-Maatschappij Amsterdam, reisverhaal.
* De gordel der aarde, van Munster's Uitgevers-Maatschappij Amsterdam, reisverhaal.
* Frederik van Eeden's ontwikkelingsgang, 1923, de Beiaard, essay.
* Opgaande wegen, 1923, J.J. Romen en Zonen, Roermond, essay.
* De strijd om de stilte, 1924, van Munster's Uitgevers-Maatschappij Amsterdam, reisverhaal.
* In de stuwende strooming, 1925, van Munster's Uitgevers-Maatschappij Amsterdam, verzameling essays uit "de Maasbode".
* Het uur van Azië, 1939, Paul Brand's Uitgeversbedrijf Hilversum, essay.
* De strijd om de persoonlijkheid,, 1940, De Residentiebode - uitgeverij 's-Gravenhage, essay.
* Van herren en herrenkultur, 1946, Het Spectrum Utrecht-Brussel, essay over WOII, (geschr. 09'43 - 06'44)
* Mensch en humanisme, 1947, Het Spectrum Utrecht-Brussel, essay. (geschr. 08'40 - 12'41)
* De mens in zijn levensmilieu, 1957, Het Spectrum Utrecht-Brussel, essay.
* De opstand der rassen, 1958, Uitgeversmaatschappij Pax 's-Gravenhage, essay.
* Existentialisme en Christendom, 1962, essay.

## Literatuur

* Fernand BONNEURE, Louis Jean-Marie Feber, in: Brugge Beschreven. Hoe een stad in teksten verschijnt, Brussel, Elsevier, 1984.
# Lucito

Lucito is een gemeente in de Italiaanse provincie Campobasso (regio Molise) en telt 904 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 31,2 km², de bevolkingsdichtheid is 29 inwoners per km².

## Demografie

Lucito telt ongeveer 420 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 20,4% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1205 |
| 2001 | 959 |

## Geografie

Lucito grenst aan de volgende gemeenten: Castelbottaccio, Castellino del Biferno, Civitacampomarano, Limosano, Morrone del Sannio, Petrella Tifernina, Sant'Angelo Limosano, Trivento.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquaviva Collecroce · Baranello · Bojano · Bonefro · Busso · Campobasso · Campochiaro · Campodipietra · Campolieto · Campomarino · Casacalenda · Casalciprano · Castelbottaccio · Castellino del Biferno · Castelmauro · Castropignano · Cercemaggiore · Cercepiccola · Civitacampomarano · Colle d'Anchise · Colletorto · Duronia · Ferrazzano · Fossalto · Gambatesa · Gildone · Guardialfiera · Guardiaregia · Guglionesi · Jelsi · Larino · Limosano · Lucito · Lupara · Macchia Valfortore · Mafalda · Matrice · Mirabello Sannitico · Molise · Monacilioni · Montagano · Montecilfone · Montefalcone nel Sannio · Montelongo · Montemitro · Montenero di Bisaccia · Montorio nei Frentani · Morrone del Sannio · Oratino · Palata · Petacciato · Petrella Tifernina · Pietracatella · Pietracupa · Portocannone · Provvidenti · Riccia · Ripabottoni · Ripalimosani · Roccavivara · Rotello · Salcito · San Biase · San Felice del Molise · San Giacomo degli Schiavoni · San Giovanni in Galdo · San Giuliano del Sannio · San Giuliano di Puglia · San Martino in Pensilis · San Massimo · San Polo Matese · Sant'Angelo Limosano · Sant'Elia a Pianisi · Santa Croce di Magliano · Sepino · Spinete · Tavenna · Termoli · Torella del Sannio · Toro · Trivento · Tufara · Ururi · Vinchiaturo
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Ludiinae

De Ludiinae zijn een onderfamilie van vlinders uit de familie nachtpauwogen (Saturniidae).

## Geslachten

* Campimoptilum
* Carnegia
* Goodia
* Ludia
* Orthogonioptilum
* Pseudoludia
* Vegetia
* Yatanga
# Waterstoniella borneana

Waterstoniella borneana is een vliesvleugelig insect uit de familie vijgenwespen (Agaonidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Jacobus Theodorus Wiebes.
# MHC Epe

MHC Epe is een hockeyclub in Epe. De club werd opgericht op 6 oktober 1942 door tennissers die door een tekort aan tennisballen (rubber) in de oorlog niet meer konden tennissen en daarom besloten op hockey over te stappen.
MHC Epe behoort tot de 100 oudste hockeyclubs van Nederland, wat bijzonder is voor zo'n kleine club.

## Externe link

* Website MHC Epe
* ↑ KNHB Clubs, peildatum 31-10-2020
# MHC Dieren

MHC Dieren is een Nederlandse hockeyclub uit de Gelderse plaats Dieren.
De club werd opgericht op 15 februari 1963 en speelt aan de Imboslaan 2A in Dieren, waar ook een voetbalvereniging is gevestigd. De eerste heren- en damesteams komen in het seizoen 2019/20 beide uit in de Vierde klasse van de KNHB. In de zomer van 2017 vond een verplaatsing van de club plaats vanaf zijn oorspronkelijke locatie naar de huidige locatie van het complex.

## Externe link

* (nl) Website hockeyclub
* ↑ KNHB Clubs, peildatum 31-10-2020
* ↑ De Gelderlander, Hockeyclub MHC Dieren verhuist na halve eeuw. De Gelderlander (2 december 2016). Gearchiveerd op 30 augustus 2019. Geraadpleegd op 30 augustus 2019.
# Wakarumbia oculata

Wakarumbia oculata is een keversoort uit de familie netschildkevers (Lycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2000 gepubliceerd door Ladislav Bocák.
# Wakarumbia orobuensis

Wakarumbia orobuensis is een keversoort uit de familie netschildkevers (Lycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 2001 gepubliceerd door Ladislav Bocák.
# Loxandrus interruptus

Loxandrus interruptus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Tschitscherine.
# Loxandrus humeralis

Loxandrus humeralis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Straneo.
# Luigi Mainolfi

Luigi Mainolfi (Rotondi, 16 februari 1948) is een Italiaanse beeldhouwer en tekenaar.

## Leven en werk

Mainolfi kreeg zijn kunstopleiding aan de Accademia di Belle Arti di Napoli in Napels. In 1973 trok hij naar Turijn, destijds de stad van de Italiaanse avantgardistische kunststromingen. Hij sloot zich aan bij de groepering Nuevi-nuevi. In 1977 kreeg hij zijn eerste expositie in Cavriago met werken uit de periode 1972 tot 1976: Calchi del propio corpo in gesso. In 1981 werd hij uitgenodigd voor de Biënnale van São Paulo in de Braziliaanse stad São Paulo. In 1982 was hij met werk aanwezig bij de Biënnale van Venetië, documenta 7 in de Duitse stad Kassel en de Biënnale van Parijs (met Le Basi di ciello uit 1981/82) in het Musée d'art moderne de la Ville de Paris: Parigi arte italiana 1960-1982. In 1986 won hij met het werk Elefantessa de bronzen prijs bij de Biënnale van Venetië.
Mainolfi had in 1990 een eigen zaal met zijn installatie Solle nero (1988/89) in het Italiaanse paviljoen tijdens de Biënnale van Venetië. In 2002 nam hij, met onder anderen Sol LeWitt, Dani Karavan en Mario Merz deel aan de XI Biennale Internazionale di scultura di Carrara in Carrara
De kunstenaar woont en werkt in Turijn. Zijn werk, van de materialen terracotta, brons, marmer, lavasteen, gips en hout, wordt gerekend tot de arte povera.

## Werken (selectie)

* 1980: Nascita di Orco e Elefantessa
* 1981/85: Tufi
* 1986: Citta gigante
* 1987: Arcipellago
* 1995/97: Tamburo del sole
* 1997: Gabbie
* 1999: Vestiti en Colonne di maggio
* 1999/2000: Terre fertile (ijzer en terracotta), bijdrage aan het beeldenpark Il Giardino di Daniel Spoerri van de Zwitserse kunstenaar Daniel Spoerri in Seggiano (regio Toscane) - medewerking werd verleend door de Japanse kunstenaar Kimitake Sato
* 2002: Ballerina (6-delig, marmer), Parco della Padula in Carrara
# Warin van Keulen

Warin van Keulen, ook Vuerin, (? - Keulen, 21 september 985) was een 10e-eeuwse geestelijke en staatsman. Hij was onder meer aartsbisschop van Keulen.

## Levensbeschrijving

Over de afkomst, de geboorteplaats of de geboortedatum van aartsbisschop Warin is niets bekend. Waarschijnlijk maakte hij voor zijn verkiezing tot aartsbisschop wel al deel uit van het Keulse Domkapittel. In 976 volgde hij aartsbisschop Gero op als aartsbisschop van Keulen.
In 983 vertrouwde keizer Otto II hem de opvoeding van zijn zoon Otto III toe. Op eerste kerstdag 983 kroonde hij, samen met de aartsbisschoppen Willigis van Mainz en Johannes van Ravenna, de 3-jarige Otto III tot Rooms-koning. Kort daarop gaf hij de voogdij over Otto III, conform het verwantschaprecht (ius propinquitatis), maar tegen de wil van zijn moeder Theophanu en zijn grootmoeder Adelheid van Bourgondië, aan de naaste mannelijke bloedverwant, hertog Hendrik II van Beieren (bijgenaamd "de Ruziezoeker"). Deze Hendrik II zat wegens een gewapend conflict gevangen in Utrecht, maar werd onmiddellijk na de dood van Otto II door bisschop Folcmar van Utrecht vrijgelaten. Na enkele mislukte pogingen om zelf tot koning gekozen te worden, daarin gesteund door Warin en enkele Beierse bisschoppen, gaf Hendrik het koninklijke kind op 29 juni 984 in het Thüringse Rohr terug aan zijn moeder en grootmoeder.
Tussen 981 en 985 had Warin een conflict met de abt van de abdij Mönchengladbach, die meer genegen was te luisteren naar Notger, de prins-bisschop van Luik, dan naar Warin. Warin verving de abt door een ander, die echter binnen de kortste keren de bezittingen van de abdij, inclusief de relieken, te gelde maakte.
Warin faciliteerde, net als zijn opvolger Everger, de komst van Ierse monniken naar Keulse kloosters. Gedurende zijn episcopaat steunde hij de Ier Minnborinus als abt van het klooster Groß Sankt Martin. Na zijn dood op 21 september 985 werd aartsbisschop Warin in de abdijkerk van Groß Sankt Martin bijgezet.

## Bronnen, noten

* Oedinger, Friedrich Wilhelm, Geschichte des Erzbistums Köln, Deel I. Keulen, 1972
* ↑ Zie 'Schottenkloster' op de Duitstalige Wikipedia.
* ↑ Zie 'Minnborinus of Cologne' op de Engelstalige Wikipedia.
* Gemeinsame Normdatei: 139579133
* Virtual International Authority File: 101304105
* WorldCat (via VIAF): 101304105
# Waterwegen en Zeekanaal

Waterwegen en Zeekanaal NV was een extern verzelfstandigd agentschap van de Vlaamse overheid, bevoegd voor het beheer van de waterwegen in centraal en westelijk Vlaanderen.

## Fusies

De structuur van de naamloze vennootschap van publiek recht Waterwegen en Zeekanaal ontstond op 1 januari 2005, als fusie van de vroegere NV Zeekanaal en Watergebonden Grondbeheer Vlaanderen en de administratie Waterwegen en Zeewezen van het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap.
In uitvoering van het Vlaams regeerakkoord van 2014 (regering-Bourgeois) is de n.v. Waterwegen en Zeekanaal op 1 januari 2018 opgegaan in het nieuwe agentschap De Vlaamse Waterweg.

## Afdelingen

Het werkgebied van Waterwegen en Zeekanaal NV bestreek het centrale en westelijke deel van Vlaanderen. Praktisch was dit werkgebied onderverdeeld in drie regionale afdelingen:
* de afdeling Bovenschelde, die onder meer het bekken van de IJzer, de Bovenschelde en de Leie beheerde
* de afdeling Zeekanaal, die het zeekanaal Brussel-Schelde, het kanaal naar Charleroi, het kanaal Leuven-Dijle, het Netekanaal en de Boven-Zenne beheerde
* de afdeling Zeeschelde, die het Zeescheldebekken beheert en tevens de uitvoering van het Geactualiseerde Sigmaplan coördineerde.
Algemene directie, administratie en beleid waren georganiseerd in aparte, centrale afdelingen die verspreid zaten over Brussel en Willebroek. De maatschappelijke zetel bevond zich in Willebroek.
De kust, de maritieme toegangen en de havens werden beheerd door aparte organisaties, net als het Albertkanaal en de Kempische kanalen, die werden beheerd door de nv De Scheepvaart.

## Voorzitters van de raad van bestuur

Liberaal politicus Valère Vautmans (1943-2007) was de voorzitter van de raad van bestuur tot aan zijn overlijden op 17 maart 2007. Van 2007 tot 2015 was dit CD&V-politicus Albert Absillis en vanaf januari 2015 was dit CD&V-politicus Tom Dehaene (° 1969).

## Eigendommen

Waterwegen en Zeekanaal was onder andere eigenaar van het Bos van Aa.
# Lutetium-180

Lutetium-180 of $^{180}$Lu is een onstabiele radioactieve isotoop van lutetium, een lanthanide. De isotoop komt van nature niet op Aarde voor.
Lutetium-180 kan ontstaan door radioactief verval van ytterbium-180.
    ${\ce {{^{180}_{70}Yb}->{^{180}_{71}Lu}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$

## Radioactief verval

Lutetium-180 vervalt door β$^−$-verval tot de stabiele isotoop hafnium-180:
    ${\ce {{^{180}_{71}Lu}->{^{180}_{72}Hf}+{e^{-}}+{\bar {\nu }}_{e}}}$
De halveringstijd bedraagt 5,7 minuten.
* (en) Wolfram Alpha
* (en) Periodic table
$^{150}$Lu · $^{150m}$Lu · $^{151}$Lu · $^{151m}$Lu · $^{152}$Lu · $^{153}$Lu · $^{153m1}$Lu · $^{153m2}$Lu · $^{153m3}$Lu · $^{154}$Lu · $^{154m1}$Lu · $^{154m2}$Lu · $^{155}$Lu · $^{155m1}$Lu · $^{155m2}$Lu · $^{156}$Lu · $^{156m}$Lu · $^{157}$Lu · $^{157m}$Lu · $^{158}$Lu · $^{159}$Lu · $^{159m}$Lu · $^{160}$Lu · $^{160m}$Lu · $^{161}$Lu · $^{161m}$Lu · $^{162}$Lu · $^{162m1}$Lu · $^{162m2}$Lu · $^{163}$Lu · $^{164}$Lu · $^{165}$Lu · $^{166}$Lu · $^{166m1}$Lu · $^{166m2}$Lu · $^{167}$Lu · $^{167m}$Lu · $^{168}$Lu · $^{168m}$Lu · $^{169}$Lu · $^{169m}$Lu · $^{170}$Lu · $^{170m}$Lu · $^{171}$Lu · $^{171m}$Lu · $^{172}$Lu · $^{172m1}$Lu · $^{172m2}$Lu · $^{172m3}$Lu · $^{172m4}$Lu · $^{173}$Lu · $^{173m}$Lu · $^{174}$Lu · $^{174m1}$Lu · $^{174m2}$Lu · $^{174m3}$Lu · $^{175}$Lu · $^{175m1}$Lu · $^{175m2}$Lu · $^{176}$Lu · $^{176m}$Lu · $^{177}$Lu · $^{177m1}$Lu · $^{177m2}$Lu · $^{177m3}$Lu · $^{177m4}$Lu · $^{178}$Lu · $^{178m}$Lu · $^{179}$Lu · $^{179m}$Lu · $^{180}$Lu · $^{180m1}$Lu · $^{180m2}$Lu · $^{181}$Lu · $^{182}$Lu · $^{183}$Lu · $^{184}$Lu · $^{185}$Lu · $^{186}$Lu · $^{187}$Lu · $^{188}$Lu
# Welaka

Welaka is een plaats (town) in de Amerikaanse staat Florida, en valt bestuurlijk gezien onder Putnam County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 586. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 709, een stijging van 123 (21.0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,6 km², waarvan 3,5 km² land en 0,1 km² water. Welaka ligt op ongeveer 2 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Welaka.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Welaka op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Washta

Washta is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa, en valt bestuurlijk gezien onder Cherokee County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 282. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 243, een daling van 39 (-13,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,7 km², geheel bestaande uit land. Washta ligt op ongeveer 350 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Washta.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Washta op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Washoe (chimpansee)

Washoe (september 1965 - 30 oktober 2007) was de eerste chimpansee die, na een training van 51 maanden door middel van de gebarentaal American Sign Language (ASL) leerde communiceren. Washoe leefde in het Chimpanzee and Human Communication Institute (CHCI) van de Central Washington University in Ellensburg (Washington) en beheerste ongeveer 350 gebaren. Washoe is in Afrika geboren en was bij haar overlijden ongeveer 42 jaar oud. Op 31 oktober 2007 werd bekendgemaakt dat zij de dag daarvoor was overleden.

## Voorgeschiedenis

De vraag in hoeverre taal een strikt menselijke verworvenheid is, wordt al lang gesteld. Samuel Pepys vroeg het zich al af en in het boek Almost Human (1925) stelde Robert Yerkes dat "de grote apen genoeg hebben om over te praten" en beiden stelden dat de stilte door gebarentaal kon worden doorbroken. Het eerste experiment vond plaats in de jaren 30, toen het echtpaar Kellogg de 7½ maand oude chimpansee-baby Gua samen met hun zoontje opvoedden, om te proberen het dier te laten spreken. De moeite was echter tevergeefs, de anatomie van het strottenhoofd van chimpansees maakt dat onmogelijk.

## Taal aanleren

In 1967 probeerden Allan en Beatrice Gardner het met gebarentaal. Een gebarentaal leek een goede optie omdat chimpansees in het wild van een ruim arsenaal aan gebaren gebruikmaken. Washoe werd grootgebracht in een gebarentaalrijke omgeving, geënt op de opvoeding van menselijke baby's. Hoewel door velen gezegd werd dat het voor niet-mensen onmogelijk was taal te leren, bleek ze niet alleen in staat ASL te leren, maar ook de vaardigheid door te geven aan andere chimpansees zoals haar pleegkind Loulis.
Toen Washoe opgroeide vond het echtpaar Gardner de zorg voor de chimpansee te drukkend worden. Hun assistent Roger Fouts nam toen de zorg voor en de educatie van Washoe over. Later richtte hij het Chimpanzee and Human Communication Institute (CHCI) op. Hij schreef over zijn ervaringen met Washoe het boek Next of Kin (vertaald als Van Mens tot Mens).
# Lussanvira marmorata

Lussanvira marmorata is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae.
# Lussas

Lussas is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 776 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Largentière.

## Geografie

De oppervlakte van Lussas bedraagt 16,4 km², de bevolkingsdichtheid is 47,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Lussan

Lussan is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Lussan (Gard)
* Lussan (Gers)
ook:
    Lussan-Adeilhac, Haute-Garonne
    Lussant, Charente-Maritime
En:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lussan en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lussy-sur-Morges

Lussy-sur-Morges is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Vaud, en maakt deel uit van het district Morges. Lussy-sur-Morges telt 550 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Aclens · Allaman · Aubonne · Ballens · Berolle · Bière · Bougy-Villars · Bremblens · Buchillon · La Chaux · Chavannes-le-Veyron · Chevilly · Chigny · Clarmont · Cossonay · Cuarnens · Denens · Denges · Dizy · Echandens · Echichens · Eclépens · Etoy · Féchy · Ferreyres · Gimel · Gollion · Grancy · Hautemorges · L'Isle · Lavigny · Lonay · Lully · Lussy-sur-Morges · Mauraz · Moiry · Mollens · Montricher · Mont-la-Ville · Morges · Orny · Pompaples · Préverenges · Romanel-sur-Morges · Saint-Livres · Saint-Oyens · Saint-Prex · La Sarraz · Saubraz · Senarclens · Tolochenaz · Vaux-sur-Morges · Villars-sous-Yens · Vufflens-le-Château · Vullierens · Yens
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 002445
* Virtual International Authority File: 234821609
* WorldCat (via VIAF): 234821609
# Wambrechies

Wambrechies (Nederlands: Wemmersijs) is een gemeente in het Franse Noorderdepartement (Frans: département du Nord) (regio Hauts-de-France). De plaats ligt net ten noorden van het Rijselse verstedelijkte gebied en maakt deel uit van het arrondissement Rijsel. Door Wambrechies stroomt de rivier de Deule. De gemeente telde 10.798 inwoners op 1 januari 2021.

## Geografie

De oppervlakte van Wambrechies bedroeg op 1 januari 2021 15,47 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 698 inwoners per km².

## Bezienswaardigheden

* De Église Saint-Vaast
* Het Château de Robersart
* Het Deutscher Soldatenfriedhof Wambrechies, een Duitse militaire begraafplaats met meer dan 2300 gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog
* De voormalige spinnerij La Linière de Wambrechies. Het gebouw werd als monument erkend.
* Distillerie Claeyssens, een jeneverstokerij. Het bedrijf is gevestigd in de historische gebouwen die als monument zijn erkend.
* Château de Robersart
* Toegang tot het kasteelpark
* Distillerie Claeyssens

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Wambierzyce

Wambierzyce (Duits: Albendorf) is een dorp in de Poolse woiwodschap Neder-Silezië. De plaats maakt deel uit van de gemeente Radków (powiat kłodzki).
* Paradijspoort
* Basiliek Maria-Visitatie te Wambierzyce (1723)
* Kruiswegstaties
De plaats is beroemd vanwege de bedevaartkerk O.L.V. Visitatie, gebouwd in late barokstijl.
# Lybia leptochelis

Lybia leptochelis is een krabbensoort uit de familie van de Xanthidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Zehntner.
* ↑ Davie, P. (2012). Lybia leptochelis (Zehntner, 1894). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=208966
* ↑ https://treatment.plazi.org/GgServer/html/039B1109FFA0E636D3DDDB3651EB0A88/4. Gearchiveerd op 21 februari 2024.
# Lyas

Lyas is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 517 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Privas.

## Geografie

De oppervlakte van Lyas bedraagt 7,9 km², de bevolkingsdichtheid is 65,4 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.