OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Dartford FC

Dartford FC is een voetbalclub uit het Engelse Dartford. De club werd in 1888 gesticht. In 1935 en 1936 bereikten ze de derde ronde van de FA Cup.
In 1981 promoveerde de ploeg naar de semiprofessionele Alliance Premier League, het vijfde Engelse niveau. Na een seizoen degradeerden ze echter weer. In 1984 promoveerden ze voor de tweede maal naar de Alliance Premier League. Het volgende seizoen bereikten ze de derde plaats, maar een seizoen later degradeerden ze alsnog.
De jaren die volgden speelde Dartford voornamelijk op lagere niveaus. Toen de Engelse voetbalpiramide in het seizoen 2004/2005 werd geherstructureerd speelde Dartford in de Southern League. In die competitie mochten ze blijven, maar ze werden vooral vergezeld door teams die eerst in de Isthmian League speelden. Dat jaar wisten ze degradatie net te ontlopen.
In 2006/2007 volgde een nieuwe herstructurering in het Engelse voetbal. Dartford kwam in de Division One South van de Isthmian League, het achtste niveau. In november speelden voor het eerst een wedstrijd in het nieuwe Princes Park. Voor een uitverkocht stadion wonnen ze met 4-2 van Horsham YMCA. Het volgende seizoen werd Dartford ingedeeld in de Division One North van de Isthmian League. Daarin werden ze met negen punten voorsprong kampioen, wat promotie naar de Premier Division van de Isthmian League betekende.
Het eerste seizoen ging, met een achtste plaats op tweeëntwintig ploegen, behoorlijk goed, maar het seizoen daarop werden ze weer kampioen, ditmaal met achttien punten voorsprong. De titel betekende promotie naar de Conference South, de schakel tussen het professionele en het semiprofessionele voetbal. In 2011 eindigde Dartford nog op een respectabele tiende plaats, het seizoen daarop werden ze tweede. In de play-offs werd eerst Basingstoke Town aan de kant gezet en vervolgens werd in eigen stadion met 1-0 gewonnen van Welling United, wat de derde promotie in vijf jaar betekende. Vanaf 2012/2013 kwamen ze dus weer uit in de Conference National. Hier zouden ze drie seizoenen spelen, in 2015 degradeerde de club weer terug naar de National League South. In 2024 degradeerde Dartford naar de Isthmian League Premier Division.
Billericay Town · Bognor Regis Town · Bowers & Pitsea · Canvey Island · Carshalton Athletic · Chatham Town · Cheshunt · Chichester City · Cray Valley Paper Mills · Cray Wanderers · Dartford · Dover Athletic · Dulwich Hamlet · Folkestone Invicta · Hashtag United · Hastings United · Hendon · Horsham · Lewes · Potters Bar Town · Whitehawk · Wingate & Finchley
# David Don

David Don (Forfar, 21 december 1799 - 15 december 1841) was een Schots botanicus. Hij beschreef verschillende soorten coniferen.
Zijn vader, George Don, was opzichter van de Royal Botanic Garden Edinburgh en zijn oudere broer, ook George geheten, was net als hij botanicus.
David Don was van 1836 tot 1841 hoogleraar in de plantkunde aan King's College London. Van 1822 tot 1841 was hij de bibliothecaris van de Linnean Society of London. Daarnaast was hij bibliothecaris van zijn collega Aylmer Bourke Lambert. Voor hem stelde hij Prodromus florae Nepalensis (1825) samen.
Don beschreef verschillende coniferen die in de 19e eeuw werden ontdekt, zoals de kustmammoetboom, de reuzenzilverspar, de bristlecone fir en de Coulter pine. Hij was tevens de eerste die Japanse ceder behandelde als behorende tot een ander geslacht (Cupressus japonica, nu Cryptomeria japonica). Hij gaf het orchideeëngeslacht Pleione ook z'n naam.
Zijn auteursaanduiding is D.Don.
* Author citation (botany): D.Don
* CiNii: DA12467200
* Gemeinsame Normdatei: 117650595
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5378 7733
* Library of Congress Control Number: no95009630
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 288270894
* LIBRIS: 257514
* SNAC: w69h88zp
* Système universitaire de documentation: 085210544
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 50441
* Virtual International Authority File: 309877182
* WorldCat (via VIAF): 309877182
# De Fuckups

De Fuckups is een Groningse punkband die ontstaan is na het uiteenvallen van Dandruff!!.
Begin 2007 wordt het eerste album, opgenomen door Edwin Pot in zijn Pot Sounds studio, door Platex records uitgebracht. Dit album wordt uitgebracht met een Creative Commons attribution licentie. Er zijn nauwe banden met dichters Daniël Dee en Karel ten Haaf. Dit album wordt goed ontvangen onder andere op Garageband. In 2008 wordt begonnen met het tweede album, weer opgenomen door Edwin Pot in zijn Pot Sounds studio. John Krol verlaat de band en er wordt gezocht naar vervanging. Deze wordt gevonden in de vorm van Joris Witvliet, die in de opgeheven Groninger punkrockband The Kickers speelde. De nieuwe bezetting maakt het debuut augustus 2009 en de opnames worden hervat. Deze worden 2010 afgerond, en in 2012 wordt de 10" vinylplaat "Stuff" uitgebracht op Platex records en gepresenteerd in het Viadukt in Groningen. De liedjes van De Fuckups kenmerken zich door klankexperimenten die niet vaak voorkomen in het Nedersaksisch.

## Bandleden

* Marjan Feith, bas
* John Krol, gitaar
* Niek Schutter, drums
* Menno Schreuder, zang
* Tup Wanders, gitaar
* Joris Witvliet, gitaar
# De Drie Haringen

De Drie Haringen kan verwijzen naar:
* De Drie Haringen (Deventer), een huis aan de Brink te Deventer
* De Drie Haringen (Arnhem), een van oorsprong middeleeuws pakhuis in de Nederlandse stad Arnhem
* Drie Haringen, naam van een historisch gebouw
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De Drie Haringen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De Drie Haringen (Deventer)

De Drie Haringen is een rijksmonument aan de Brink in de Overijsselse stad Deventer. Het ligt achter de Deventer Waag en is daar door een smal straatje van gescheiden.
In 1567 kocht het in de haringhandel rijk geworden lid van het Schonevaardersgilde Herbert Dapper het pand aan. Hij liet het in 1575 verbouwen in een mengeling van Duitse en Vlaamse stijlen. De bestaande gevels dateren voor een belangrijk deel uit die tijd. Het Schonevaardersgilde voerde een wapen met daarop drie gekroonde haringen. Dapper sierde er de gevel van zijn woon- en pakhuis mee. Op een gevelsteen valt nog de oorspronkelijke naam van het huis In di drie vergulde herick te lezen.
De leden van het Schonevaardersgilde dreven handel met Skåne (Schone), tegenwoordig in Zweden, maar vroeger in Denemarken gelegen. Op de heenreis bracht men er per schip laken, wijn en zout. De retourvracht bestond voornamelijk uit haring. In Deventer werd die niet ver van het huis van Dapper gerookt aan de Bokkingshang.
Sinds 1932 was het huis in gebruik bij het Historisch Museum Deventer. Aanvankelijk als expositieruimte, maar later werden er kantoren en andere museumfaciliteiten in gevestigd. Na een gemeentelijke reorganisatie in 2014 was het niet meer als zodanig in gebruik. De grote kelder, die een stuk onder de bestrating van de Brink doorloopt, herbergde bijzondere bouwkundige elementen van afgebroken historische Deventer gebouwen.
Het pand was in 2011 het 92e Delfts blauwe huisje in een serie promotiemateriaal van de Koninklijke Luchtvaart Maatschappij. In 2013 maakte de Duitse kunstenaar Egbert Broerken een bronzen reliëf met een afbeelding van het rijksmonument dat aan de gevel werd bevestigd. Blinden en slechtzienden kunnen er aan voelen om te ervaren hoe het gebouw er uit ziet. In 2015 verkocht de gemeente Deventer het zestiende-eeuwse pand aan een ondernemer.
Bronnen
* Informatie over rijksmonumentnummer 12507
* Houck M.E., 1932, De Drie Haringen, Overdruk uit het Deventer Dagblad
    (Houck noemt Dapper een Bergevaarder, maar dat is mogelijk een vergissing, want uit Bergen kwam de stokvis)
Referenties
# De Drie Haringen (Arnhem)

De Drie Haringen is de naam van een van oorsprong middeleeuws pakhuis aan de Rijnstraat in de Nederlandse stad Arnhem. Het pand is waarschijnlijk gebouwd door een lid van het Schonevaardersgilde. Gilden met die naam voerden een wapen dat drie haringen toonde. De huidige gevel stamt uit het begin van de twintigste eeuw, maar bevat een zevental oudere natuurstenen gebeeldhouwde maskers in de trant van Hendrick de Keyser en een gevelsteen met drie haringen. Deze cultuurhistorisch waardevolle gevelelementen staan geregistreerd als rijksmonument.

## Geschiedenis
### St. Petersgasthuis

Het pand kent een lange geschiedenis. Het is een van de oudste panden van Arnhem. De oudste delen stammen uit 1403 en zijn gebouwd met stenen die overbleven van een kerk die bij de grote stadsbrand van 1364 werd verwoest. Uit dezelfde materialen werd in 1407 het St. Petersgasthuis gebouwd. Dit was een opvangtehuis voor daklozen, wezen en ongehuwde moeders met kinderen. De Drie Haringen deed dienst als bijgebouw van het St. Petersgasthuis. Onder het huidige pand schijnen nog kalkputten en een oude waterput te liggen en onder het pleintje voor het pand lag ooit een oud klinkerweggetje.

### 1900-1962

Rond 1900 verzakten de gevels nadat men begon te heien voor de bouw van een naastgelegen fabriek. De gevels werden bijna geheel vervangen, waarbij men de oorspronkelijke gevelkoppen, gevelstenen en grote luiken terugplaatste. Tot 1932 herbergde De Drie Haringen een leerlooierij.
Vervolgens vestigde zich in het pakhuis de glas- en verfhandel waarvan de naam nu nog op de voorgevel leesbaar is. Hierna deed de locatie gedurende een periode van circa 30 jaar dienst als fietsenstalling.

### Café en studentensociëteit

In de jaren 1970 was in het pand een café gevestigd genaamd 'De Zaag'. In 1987 bouwde de eigenaar enkele appartementen in het pand om die te verhuren, maar al snel daarna ging De Drie Haringen fungeren als sociëteit van studentenvereniging 'Quercus' van hogeschool Larenstein. Na een brand in 1999 raakte het gebouw tijdelijk in onbruik, maar in de introductieweek van 1999 volgde een officiële heropening als sociëteit.
# De Onvermoeide

De Onvermoeide is een ronde stenen koren- en schorsmolen aan de Hoevendijk in de Noord-Brabantse stad Raamsdonksveer (gemeente Geertruidenberg). Het is een flinke ronde stenen stellingmolen.

## Geschiedenis

In Raamsdonksveer was tot 1890 geen windmolen aanwezig; wel was er een rosmolen. De Onvermoeide is de enig overgebleven windmolen van de twee concurrerende molens die op korte afstand van elkaar werden gebouwd; de andere molen heette Zeldenrust en is in 1991 gesloopt. De Onvermoeide was eigendom van de familie Martens, die al in 1900 op motorkracht maalden en al in 1908 met een elektromotor. De Onvermoeide stond eigenlijk al voor de Tweede Wereldoorlog stil. In 1944 explodeerde een granaat op de luizolder, wat veel schade opleverde. De molen werd in 1947 onttakeld en pas aan het eind van de jaren 60 van de 20e eeuw werd een restauratieplan gemaakt. De onderdelen voor de restauratie kwamen uit een gesloopte molen in Rijen, die beter pasten in De Onvermoeide dan in de molen Zeldenrust. De gemeente kocht De Onvermoeide in 1970 aan; de restauratie was in 1974 voltooid. Na de restauratie ging de molen weer draaien, en af en toe ook malen. In 2008 was de molen in een dusdanige toestand dat draaien overantwoord werd en is de molen stilgezet. In 2011/2012 is de molen gerestaureerd en op 1 september 2012 werd de molen weer opnieuw in gebruik gesteld.

## Technische details

De Onvermoeide heeft een vlucht van 26 meter van Oudhollandse vorm. De molen heeft twee koppel maalstenen en daarnaast een koppel stenen dat vroeger in gebruik was als schorsmolen, maar nu is ingericht als normaal steenkoppel. Een derde koppel, ingericht voor motoraandrijving, is aanwezig; de bijbehorende motor echter niet meer.
# De vrijschutter

De vrijschutter kan verwijzen naar:
* De vrijschutter (De Rode Ridder), het vijfde stripverhaal uit de reeks van De Rode Ridder
* De Vrijschutter (sluikpers), een illegale publicatie in België tijdens de Tweede Wereldoorlog
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De vrijschutter en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De vrijschutter (De Rode Ridder)

De vrijschutter is het vijfde stripverhaal uit de reeks van De Rode Ridder. Het is geschreven door Willy Vandersteen en getekend door hemzelf samen met medewerkers als Karel Verschuere en Eduard De Rop. De eerste albumuitgave was in 1960.

## Het verhaal

In dit album komt de Rode Ridder in Berkendael terecht, waar een schutterswedstrijd plaatsvindt. Johan besluit mee te doen aan dit toernooi. Plots wordt de wedstrijd verstoord door de vrijschutters, een bende dieven die het tegen de plaatselijke heer opneemt. Overtuigd van de goede bedoelingen van deze heer besluit Johan hem te helpen in de strijd tegen deze vrijschutters. Later wordt echter duidelijk dat de burchtheer zelf door verraad op de troon kwam en de zogenaamde dievenbende eigenlijk opstandelingen zijn. Geholpen door de zich als zwakzinnig voordoende dochter van de echte burchtheer ziet Johan zijn vergissing in en laat hij uiteindelijk recht zegevieren.

## Albumuitgaven

* ↑ De Rode Ridder tijdslijn op stripspeciaalzaak.be
# De Lings

De Lings is een monumentale villa in de huidige wijk Maasveld in Tegelen in de Nederlandse gemeente Venlo.

## Geschiedenis

In 1932 werd de villa, samen met de verderop richting Venlo gelegen villa De Zonnegaard, gebouwd naar het ontwerp van de in Blerick geboren architect Jacq Grubben in opdracht van Harrie en Jos Teeuwen, die een belangrijke rol hebben gespeeld in de kleiwarenindustrie van Tegelen. De villa's werden op een terp gebouwd naar aanleiding van de overstroming van de Maas in 1926.

## Bouwwerk

De villa is opgetrokken in een sober traditionele bouwstijl en heeft drie bouwlagen, waarvan er twee onder de samengestelde kap. Ook vertoont de villa kenmerken van baksteen-expressionisme met invloeden van de Amsterdamse School, en neoplastisch expressionisme.
Het interieur wordt gekenmerkt door een barokke vormgeving met veel houtwerk.
# De Oude Kuil

De Oude Kuil is de naam van een kasteeltje en een landgoed ten noordoosten van Voorshoven.
Het is feitelijk een buitenhuis in eclectische stijl, en het werd in 1898 gebouwd door H. Schoolmeesters (1849-1938), die vrederechter was.
Het huis bestaat uit een aantal van rechts naar links in hoogte oplopende gebouwen, met geheel links een torentje, gedekt door een schilddak. Ook schuin daartegenover is een toren te vinden. Na een periode van leegstand werd het huis in 1982 gerestaureerd.
In het interieur bevindt zich een gaaf bewaarde neorenaissance eetzaal en ook bezit het huis een bijzondere bibliotheek.
Het landgoed maakt deel uit van het landschappelijk waardevol gebied De Brand. Het ligt op een droge dekzandrug en in de omgeving bevinden zich droge bossen. Ten oosten van het landgoed ligt het veel nattere terrein Jagersborg. Het woord kuil verwijst naar een veenkuil of waterplas.

## Externe link

* Onroerend erfgoed
# De Oude Molen

De Oude Molen kan verwijzen naar:
* De Oude Molen (Aruba)
* De Oude Molen (Colijnsplaat)
* De Oude Molen (Kruiningen)
* De Oude Molen (Oudemolen)
* De Oude Molen (Ouderkerk aan de Amstel) - kruitmolen
* De Oude Molen (Simpelveld) - watermolen in Simpelveld
* De Oude Molen (Valkenburg) - watermolen in Valkenburg
* De Oude Molen (Wijchen)
* Venemansmolen of Oude Molen - in Winterswijk
* Oude Molen of Groote Molen - te Meerssen
* De Oude Moolen (Horst)
# Decodes fragariana

Decodes fragariana is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Busck.
# Decodes catherineae

Decodes catherineae is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Powell.
# De drie vergulde Acoleyen

De drie vergulde Acoleyen is een winkelwoonhuis op de Markt in de plaats Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het rijksmonument komt uit in 1903. Het gebouw is in iets gewijzigde vorm gebouwd naar ontwerp van architect C.J.L. Kersbergen uit 1899, in neorenaissancestijl. In het pand was een mantelmagazijn gevestigd.
De pui dateert uit 1912, toen het pand bij het links belendende pand werd getrokken.
Het pand maakt onderdeel uit van de aaneengesloten gevelwand van de Markt en behoort samen met het belendende pand Markt 21 tot een complex winkelwoonhuizen aan de Markt.

## Architectuur

Het onderkelderd pand heeft een rechthoekige plattegrond van twee bouwlagen met kaplaag. Het zadeldak is deels uitgevoerd met een plat gedeelte en gedekt met rode Hollandse pannen. Het is opgetrokken in schoonmetselwerk met in de identieke trapgevels aan voor- en achterzijde rijke smeedijzeren ankers.
De voorgevel ter breedte van twee vensterassen bestaat uit de houten winkelpui met op de eerste bouwlaag twee rechtgesloten vensters met ontlastingsbogen en boogvelden, hardstenen lekdorpels en schuiframen met bovenlichten voorzien van gekleurd glas-in-lood. In de topgevel bevindt zich een kleiner rechtgesloten venster onder hardstenen latei met schuifraam met driedelig bovenlicht en aan weerszijden smalle vensters. De trapgevel wordt afgesloten met een overhoeks geplaatste toppilaster. De houten winkelpui is uitgevoerd met aan weerszijden een pilaster en is afgesloten met een kroonlijst. Boven de pilasters wordt de lijst afgesloten met een console met gesneden maskerkop. Rechts is er een paneeldeur. Tussen de pilasters, boven de paneeldeur en de winkelentree, zit een reeks panelen met gesneden pilasters ertussen, waarboven een reeks van staande rondboogvensters met eveneens gesneden pilasters ertussen, gevuld met gekleurde glas-in-loodramen waar in het fries de tekst staat: 'De drie vergulde Acoleyen'.
De tweeassige achtergevel aan het water van de Wijnhaven bevat op kelderniveau rechtgesloten vensters met stolpramen met achtruitsbovenlicht, op de tweede bouwlaag vensters met ontlastingsbogen, stolpramen met drieruitsbovenlicht. Op de derde bouwlaag zijn schuiframen. Er is een topgevel als voorgevel.

## Waardering

Het winkelwoonhuis aan de Markt 21 in 1903 gebouwd naar ontwerp van architect C.J.L. Kersbergen uit 1899 is van algemeen belang vanwege de cultuur- en architectuurhistorische waarde:
* als uitdrukking van een functie.
* als voorbeeld van de neorenaissance, vanwege de plaats die het inneemt in het oeuvre van de architect Kersbergen en vanwege de karakteristieke hoofdvorm, materiaalgebruik, detaillering en de hoge mate van gaafheid daarvan.
Het pand heeft stedenbouwkundige waarde vanwege de beeldbepalende ligging als onderdeel van de westelijke gevelwand aan het centrale marktplein in het beschermde stadsgezicht van Delft en vanwege de ruimtelijk-functionele en visuele relatie met Markt 21.
# De Muziekkwis

De Muziekkwis was een quiz op de Vlaamse zender VT4, gepresenteerd door Walter Grootaers. In deze quiz namen drie kandidaten het tegen elkaar op. De kandidaten kozen op een groot scherm een thema en een 'noot', waarachter een nummer volgens het thema zat. Het nummer werd door een live-band (De Anciens) gespeeld. Het was aan de kandidaten om dit nummer zo snel mogelijk te herkennen. Er waren ook bonusvragen, waarbij er extra punten te verdienen waren.
Na de eerste ronde bleven er twee kandidaten over, die in de tweede ronde via een cryptische omschrijving moesten raden om welk nummer het ging, daarbij werd er een gevraagd aantal noten op de piano gespeeld, met als maximum zeven noten. De kandidaten konden dan tegen elkaar afbieden, en die het laagste aantal noten aandurfde mocht raden. Als het echter fout was, ging het punt naar de tegenspeler. Wie het eerst drie punten haalde speelde de finale.
In de finale diende de speler acht liedjes te herkennen in een halve minuut. Als dit lukte mocht de kandidaat de volgende aflevering opnieuw meespelen.
In het begin kon een kandidaat maximaal drie afleveringen meedoen, dit werd later verlaagd tot twee. Wanneer deze alle drie of alle twee gewonnen werden, kreeg de speler een reis als prijs.
De quiz liep in het jaar 1997 en ook nog enkele weken in 1998. Alle winnaars van een reis zijn aan het einde van het jaar opnieuw opgeroepen om een superfinale te spelen, welke rond de jaarwisseling werd uitgezonden. Het totaal van 18 spelers werd dan uitgedund tot 9, die dan onderverdeeld werden in drie 'halve' finales. De drie winnaars speelden dan de superfinale. Het eindspel van deze superfinale werd anders gespeeld, de speler die het meeste nummers herkende in een halve minuut tijd, of in een zo kort mogelijke tijd was de eindwinnaar.

## De Anciens

De liveband die de nummers speelde, bestond uit onder meer:
* Walter Mets, drums
* Bert Candries, bas
* Rik Aerts, gitaar
* Leo Caerts jr., toetsen
Samenstelling:
* Jan Bellekens
* Producer : Gust De Coster
De zang werd telkens door gastzangers of -zangeressen verzorgd, zoals Coco jr., Kathleen Vandenhoudt en Alain Tant.
# De gelukkige klas

De gelukkige klas is een boek uit 1926 van de Nederlandse schrijver Theo Thijssen. Het boek gaat over een schoolmeester in Amsterdam. Bij gelegenheid van de jaarlijkse campagne Heel Nederland Leest in november 2007 is deze roman door de Nederlandse openbare bibliotheken als gratis boek aan hun leden en scholieren uitgereikt.

## Verhaal

Het verhaal gaat over een onderwijzer, meester Staal. Hij schrijft al zijn ervaringen, zowel goede als slechte, op in zijn dagboek. Zijn vrouw bekijkt zijn leerlingen alleen maar van de buitenkant en heeft soms een erg botte mening over hen. Staal kan zichzelf dan meestal nog net in bedwang houden, maar is het er volledig mee oneens.
Hij heeft veel verschillende kinderen aan wie hij meerdere jaren les geeft, in zijn klas. Eén leerling, Louis van Rijn, is erg ziek en komt vaak niet op school. Als zijn gezondheid zo slecht wordt dat hij niet meer naar school kan, komt Staal hem bezoeken. Louis had een sterke geest en wilde graag veel lezen. Staal zorgde dan ook samen met een andere leraar voor lectuur. Het verhaal eindigt met een bezoek aan Louis van Rijn. Staal was tot de conclusie gekomen dat zijn klas gewoon een gelukkige klas moest zijn en dat de dingen die ze moesten leren niets waard waren. Er komen na zijn dagboek nog twee brieven van zijn collega´s die elkaar schreven. Uit die brieven kan men opmaken dat Staal een paar weken daarna gestorven was, zijn vrouw volgde hem ook na een paar jaar, alleen zijn dochter, Greetje leeft nog. Zij woont nu bij haar oma.