OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Aspatha

Aspatha is een geslacht van vogels uit de familie motmots (Momotidae).

## Soorten

Het geslacht kent de volgende soort:
* Aspatha gularis – Blauwkeelmotmot
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Aspasmogaster liorhyncha

Aspasmogaster liorhyncha is een straalvinnige vissensoort uit de familie van schildvissen (Gobiesocidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Briggs.
# Hycleus talhouki

Hycleus talhouki is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Kaszab.
# Crematogaster phoenix

Crematogaster phoenix is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door Santschi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Per G. Nyman

Per Göran Nyman (Växjö, 3 mei 1974) is een Zweedse golfprofessional, niet te verwarren met zijn landgenoot, golfprofessional Per Nyman.
Per Nyman speelt vooral op de European Challenge Tour. Zijn eerste overwinning kwam in 1999, toen hij op de Söderåsens Golf Club in Zweden het NCC Open won na een play-off tegen Thomas Nörret en Klas Eriksson. In 2005 won hij in Rotterdam met één slag voorsprong op Kyron Sullivan en Craig Williams. Beste Belg was Didier De Vooght (22ste), beste Nederlander Alain Ruiz Fonhof (33ste).

## Overwinningen

| Jaar | Toernooi | Tour |
| 1999 | NCC Open | Challenge Tour |
| 2005 | Rotterdam International Open | Challenge Tour |
| 2005 | Willis Open | Scanplan Tour |
| 2006 | Scanplan Tour finale | Scanplan Tour |
# 002

002 kan verwijzen naar:
* 002 (James Bond), de codenaam van een fictief personage uit de James Bondverhalen
* 002, een Nederlands telefoonnummer dat men kon bellen voor een telefonische tijdmelding
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van 002 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pharmaciae Sacrum

De Groningse Farmaceutische Studenten Vereniging (GFSV) "Pharmaciae Sacrum" is de studievereniging voor studenten Farmacie in Groningen.
Pharmaciae Sacrum, Latijn voor 'het heilige van de farmacie', is opgericht op 12 december 1881 en is daarmee de oudste studievereniging van Groningen en de op een na oudste van Nederland. Pharmaciae Sacrum, vaak afgekort tot P.S., is de Groningse afdeling van de landelijke farmacievereniging, de K.N.P.S.V. (Koninklijke Nederlandse Pharmaceutische Studenten Vereniging).

## Ereleden

Pharmaciae Sacrum heeft gedurende haar hele bestaan verschillende ereleden en erevoorzitters gekend. Deze ereleden hebben het erelidmaatschap aangeboden gekregen, omdat zij zich tijdens en na hun studie voor Pharmaciae Sacrum hebben ingezet. Bovendien betekenen zij veel voor de farmacie in Nederland en daarbuiten. Het erelidmaatschap is een bewijs van verdienste.
De ereleden staan het bestuur der G.F.S.V. "Pharmaciae Sacrum" met raad en daad bij. Zij geven advies bij zaken die binnen de vereniging spelen. Zo hebben de ereleden geholpen bij het opzetten van het alumnilidmaatschap, het StudieActiefCertificaat en de regeling rond de bestuursbeurzen van de RUG. De ereleden zijn vaak aanwezig bij de Algemene Ledenvergaderingen, waar zij ook hun mening kunnen geven. Daarnaast zijn de ereleden ook aanwezig bij gezelligheidsactiviteiten, zoals de jaarlijkse RijWielPrestatieTocht en activiteiten tijdens de Dies Natalis.
De huidige ereleden zijn prof. dr. C. Neef, prof. dr. H.W. Frijlink, prof. dr. J.H.G. Jonkman, mevr. drs. G.E. Inia Douma en mevr. drs. Y.M.G. van Remmerden-Gleis. Zij zijn allen werkzaam in een ander gebied van de farmacie.
# Aalstreepwallaby

De aalstreepwallaby (Notamacropus dorsalis) is een wallaby uit het geslacht Notamacropus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Edward Gray in 1837. Deze soort leeft in het oosten van Australië.

## Uiterlijk

De aalstreepwallaby heeft een lichaamslengte van gemiddeld 100 cm en een staart van 54 tot 83 cm lang. Het gewicht bedraagt 11 tot 20 kg. Mannelijke dieren zijn over het algemeen groter dan vrouwelijke aalstreepwallaby's. Deze soort heeft een grijsbruine vacht en kenmerkt zich door de zwarte streep die over de rug loopt. Over de heupen loopt verder nog een witte band en de armen en buik zijn roodbruin van kleur. De lichaamsbouw van de aalstreepwallaby is vergelijkbaar met de meeste andere kangoeroes.

## Leefwijze

De aalstreepwallaby is een planteneter die in groepen van maximaal twintig soortgenoten leeft. Deze soort is overwegend actief tijdens de schemering en de nacht. Grassen vormen het hoofdvoedsel van de aalstreepwallaby.

## Leefgebied

Het verspreidingsgebied van de aalstreepwallaby loopt van Townsville in Queensland in het noorden tot Narrabri in New South Wales in het zuiden. In Queensland is de soort nog redelijk algemeen. De populatie in New South Wales, waar deze wallaby alleen voorkomt ten westen van het Groot Australisch Scheidingsgebergte, geldt als bedreigd. De aalstreepwallaby is een bewoner van dichtbegroeide regenwouden en eucalyptusbossen.
* ↑ (en) Aalstreepwallaby op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 64. ISBN 978-0-8018-8221-0. Gearchiveerd op 29 september 2022.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Notamacropus dorsalis (J. E. Gray, 1837). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 19-05-2023.
# Bennettboomkangoeroe

De Bennettboomkangoeroe (Dendrolagus bennettianus) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Charles Walter De Vis in 1887.

## Kenmerken

Het lichaam is grotendeels grijsbruin, maar de schouders, de nek en de bovenkant van het hoofd zijn oranje, de kop is grijs en de voeten en handen zijn zwart. De lange staart is aan de bovenkant bij de wortel zwart, dan lichtgrijs en op het laatste derde deel weer zwart; de onderkant is geheel zwart. De kop-romplengte bedraagt 700 tot 750 mm, de staartlengte 730 tot 830 mm en het gewicht 8 tot 13,5 kg.

## Leefwijze

Deze kangoeroe klimt in bomen, hij is tenslotte een boomkangoeroe, maar ook op de grond is hij beweeglijk; hij springt net als andere kangoeroes. Het dier is 's nachts actief en eet bladeren en wat fruit.
* Moeder met jong

## Voortplanting

Vrouwtjes krijgen elke twee jaar een jong, meestal iets voor het begin van het natte seizoen.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in de bossen van Noordoost-Queensland tussen de rivier Daintree, Mount Amos en het Mount Windsor Tableland, een gebied van 75 bij 50 km. Deze soort werd vroeger als een ondersoort van de Nieuw-Guinese Doriaboomkangoeroe (D. dorianus) gezien, maar is in feite niet nauw verwant aan andere boomkangoeroes; samen met de andere Australische soort, de Lumholtzboomkangoeroe (D. lumholtzi), en de Nieuw-Guinese grijze boomkangoeroe (D. inustus) vormt hij een primitieve groep binnen het geslacht.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 019550870X
* ↑ (en) Bennettboomkangoeroe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 59. ISBN 978-0-8018-8221-0. Gearchiveerd op 23 januari 2023.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dendrolagus bennettianus De Vis, 1887. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 23-01-2023.
# Mary Dresselhuys Prijs

De Mary Dresselhuys Prijs is in 1992 in het leven geroepen door Joop van den Ende, die met die prijs het werk van de actrice Mary Dresselhuys wilde eren. Op 5 september van dat jaar werd de prijs voor de eerste keer uitgereikt, en wel aan Dresselhuys zelf. Sindsdien wordt de prijs zo'n beetje elke twee jaar toegekend.
De prijs bestaat uit een bedrag van 12.500 euro, te besteden aan verdergaande ontwikkeling in alle vormen van toneelspelen.

## Winnaars

* 1992 – Mary Dresselhuys
* 1994 – Jeroen Willems
* 1996 – Katelijne Damen
* 1998 – Porgy Franssen
* 2000 – Ramsey Nasr
* 2002 – Sylvia Poorta
* 2004 – Jacob Derwig
* 2006 – toneelgezelschap Wunderbaum
* 2008 – Beppie Melissen
* 2011 – Tjitske Reidinga
* 2013 – Fedja van Huêt
* 2015 – Anniek Pheifer
* 2017 – Steef de Jong
* 2021 - Eline Arbo
* 2022 - Janni Goslinga

## Externe link

* website Mary Dresselhuys Prijs
# Dendrolagus spadix

Dendrolagus spadix is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Troughton & Le Soeuf in 1936.

## Beschrijving

D. spadix is een middelgrote boomkangoeroe met een zeer dunne en korte, kastanjebruine vacht. De kop-romplengte bedraagt 571 tot 645 mm, de staartlengte 670 tot 722 mm, de achtervoetlengte 123 tot 135 mm, de oorlengte 43 tot 56 mm en het gewicht 9,1 kg.

## Voorkomen

De soort komt voor in de laaglanden van zuidelijk Papoea-Nieuw-Guinea oostelijk van de rivier Fly, tot op 800 m hoogte, een zeer dunbevolkt gebied. De soort is van slechts zeven exemplaren bekend. D. spadix is door sommigen tot de Matschieboomkangoeroe of Goodfellowboomkangoeroe gerekend, maar verschilt van beide soorten duidelijk.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* ↑ (en) Dendrolagus spadix op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 61. ISBN 978-0-8018-8221-0. Gearchiveerd op 23 januari 2023.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dendrolagus spadix Troughton & Le Souef, 1936. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 23-01-2023.
# Dorcopsulus

Dorcopsulus is een geslacht van kangoeroes dat voorkomt in de bergen van Midden- en Oost-Nieuw-Guinea. De twee soorten van dit geslacht werden vroeger tot Dorcopsis gerekend. Het zijn kleine kangoeroes met een dichte, fijne vacht. De staart is slechts deels behaard; een derde tot de helft is nauwelijks behaard.
Er zijn twee soorten:
* Dorcopsulus macleayi – Macleaywallaby (Oost-Nieuw-Guinea)
* Dorcopsulus vanheurni (Midden- en Oost-Nieuw-Guinea)
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.). Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 62. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Mammal Diversity Database (Version 1.10) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Gearchiveerd van origineel op 25 december 2022. Geraadpleegd op 17-01-2023.
# Doriaboomkangoeroe

De doriaboomkangoeroe (Dendrolagus dorianus) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Edward Pierson Ramsay in 1883. Het is een endemische diersoort uit Nieuw-Guinea die als eerbetoon vernoemd is naar de Italiaanse natuuronderzoeker Giacomo Doria.

## Taxonomie

Tot 2018 werden de soorten Dendrolagus mayri, D. notatus en D. stellarum soms als ondersoorten van deze soort gerekend. Onderzoek toonde echter aan dat deze taxa genetisch en morfologisch zo verschilden dat ze het best als aparte soorten gerekend konden worden.

## Kenmerken

De Doriaboomkangoeroe is een grote boomkangoeroe met een bruin lichaam en een bleke, korte staart. De kop-romplengte bedraagt 515 tot 730 mm, de staartlengte 445 tot 662 mm, de achtervoetlengte 100 tot 130 mm, de oorlengte 45 tot 58,2 mm en het gewicht 6,5 tot 14,5 kg (het is mogelijk dat deze maten deels op exemplaren van D. stellarum gebaseerd zijn).

## Leefwijze

De doriaboomkangoeroe eet waarschijnlijk bladeren en is overdag en in de schemering actief. Hoewel de soort goed aan een leven in bomen is aangepast, brengt hij veel tijd op de grond door. De Doriaboomkangoeroe is zeer sociaal en vormt haremgroepen met een dominant mannetje. De dieren spelen vaak met elkaar en kunnen zes verschillende geluiden maken. Deze boomkangoeroe is sterk en agressief en in staat om jachthonden te doden. Ook mensen zijn wel aangevallen. Zijn voedsel bestaat uit bladen, knoppen, bloemen en vruchten.

## Verspreiding

Deze soort komt voor in de bergen van zuidoostelijk Nieuw-Guinea, op hoogtes van 600 tot 3650 meter.

## Voortplanting

De draagtijd duurt 30 dagen, waarna één jong het levenslicht ziet. Dit klampt zich direct na de geboorte aan de tepel in de buidel vast en blijft daar tot 10 maanden hangen.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* 1 2 (en) Doriaboomkangoeroe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 59. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dendrolagus dorianus Ramsay, 1883. DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 23-01-2023.
* ↑ Eldridge, M. D., Potter, S., Helgen, K. M., Sinaga, M. H., Aplin, K. P., Flannery, T. F., & Johnson, R. N. (2018). Phylogenetic analysis of the tree-kangaroos (Dendrolagus) reveals multiple divergent lineages within New Guinea. Molecular phylogenetics and evolution, 127, 589-599. DOI:10.1016/j.ympev.2018.05.030
# Macleaywallaby

De Macleaywallaby (Dorcopsulus macleayi) is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Nicholas Miklouho-Maclay in 1885.

## Beschrijving

Bij de Macleaywallaby is niet meer dan een derde van de staart onbehaard, in tegenstelling tot Dorcopsulus vanheurni, waar ongeveer de helft van de staart naakt is. De kop-romplengte bedraagt 435 tot 460 mm, de staartlengte 315 tot 346 mm, de achtervoetlengte 98,6 tot 107 mm, de oorlengte 36,5 tot 44,7 mm en het gewicht 2500 tot 3400 g.

## Voorkomen

De soort komt voor aan de zuidkant van de Centrale Cordillera van Nieuw-Guinea oostelijk van Mount Karimui op 1000 tot 1800 m hoogte. Deze soort leeft van fruit.
* Flannery, T.F. 1995. Mammals of New Guinea. 2nd ed. Chatswood, New South Wales: Reed Books, 568 pp. ISBN 0 7301 0411 7
* ↑ (en) Macleaywallaby op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 62. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2022). Dorcopsulus macleayi (Miklouho-Maclay, 1885). DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 18-01-2023.
# Petrogale mareeba

Petrogale mareeba is een zoogdier uit de familie van de kangoeroes (Macropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Eldridge & Close in 1992. Deze soort behoort tot een groep van zeven sterk op elkaar lijkende rotskangoeroes in Oost-Queensland, die vrijwel alleen te onderscheiden zijn door chromosomale of genetische gegevens. Deze soort is genoemd naar de plaats Mareeba, waar de soort voor het eerst werd gevonden.

## Uiterlijke kenmerken

De bovenkant is grijsbruin, de onderkant lichtgrijs tot geelbruin. Over de flanken loopt een witte of geelbruine streep, met daarvoor, achter de armen, een donkere vlek. Op de wangen is ook een lichte streep te zien; het deel van de kop daarboven is donker. De ledematen en zijn vrij licht van kleur, maar de vingers zijn zwart. De staart is lang en rond. Het karyotype bedraagt 2n=18. De meeste autosomen zijn acrocentrisch. De autosomen 5 en 10 zijn gefuseerd tot een submetacentrisch chromosoom en 6 en 9 tot een acrocentrisch chromosoom. In onderstaande tabel zijn de maten van deze soort opgenomen.
| Maat | Mannetjes | Vrouwtjes |
| Lengte kop (mm) | 101,0-113,9 | 101,0-109,7 |
| Lengte oor (mm) | 54,0-65,4 | 54,0-61,7 |
| Lengte arm (mm) | 77,3-95,7 | 77,3-85,4 |
| Lengte achterpoot (mm) | 180,0-206,5 | 169,6-195,0 |
| Lengte voet (mm) | 123,2-145,4 | 124,1-137,0 |
| Kop-romplengte (mm) | 425-548 | 425-500 |
| Lengte staart (mm) | 420-530 | 415-467 |
| Gewicht (kg) | 3,6-5,1 | 3,1-4,5 |

## Verspreiding

De soort komt voor in Oost-Queensland, ten westen van Cairns van Mount Garnet tot Mungana, de rivier Mitchell en Mount Carbine.

## Leefwijze

Deze soort is voornamelijk 's nachts actief; overdag vindt het dier beschutting in rotsspleten of grotten. Net als andere rotskangoeroes uit Queensland kan deze soort ook in bomen klimmen. Hij eet allerlei planten.
* ↑ (en) Petrogale mareeba op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 68. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Petrogale mareeba Eldridge & Close, 1992. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7394529. Geraadpleegd op 17-04-2023.
* Eldridge, M.D.B. & Close, R.L. 1992. Taxonomy of rock wallabies, Petrogale (Marsupialia: Macropodidae). I. A revision of the eastern Petrogale with the description of three new species. Australian Journal of Zoology 40:605-625.
* Menkhorst, P. & Knight, F. 2001. A Field Guide to the Mammals of Australia. South Melbourne: Oxford University Press, x+269 pp. ISBN 0 19 550870 X
# Wallaroe

De wallaroe, bergkangoeroe of euro (Osphranter robustus) is een kangoeroe uit het geslacht Osphranter. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door John Gould in 1840. Deze soort leeft in grote delen van Australië.

## Uiterlijk

De wallaroe heeft een lichaamslengte van 134 tot 156 cm en een staart van 64 tot 73 cm lang. Het gewicht bedraagt 15,5 tot 26,5 kg. Mannelijke dieren zijn over het algemeen groter dan vrouwelijke. De vacht is overwegend donkergrijs, zandbruin of roodbruin van kleur, met een lichtgrijze buik. De lichaamsbouw van de wallaroe is vergelijkbaar met de meeste andere kangoeroes.

## Leefwijze

De wallaroe is een graseter die solitair leeft. Deze soort is overwegend actief tijdens de schemering en de nacht. Overdag houdt de wallaroe zich over het algemeen schuil in grotten of onder bomen en rotsrichels. Deze soort kan overleven zonder regelmatig te drinken. Om aan water te komen graaft de wallaroe dikwijls gaten in de grond, waar ook andere diersoorten van profiteren. De wallaroe kan achttien jaar oud worden. Zijn voedsel bestaat uit grassen, zeggen en bladen van struikjes.

## Leefgebied

De wallaroe leeft in grote delen van Australië in overwegend droge rotsachtige gebieden. De soort ontbreekt in het zuidoosten, het zuidwesten van West-Australië en het noorden van het Kaap York-schiereiland in Queensland.

## Ondersoorten

Er worden drie ondersoorten onderscheiden: de oostelijke wallaroe (O. r. robustus), de hertwallaroe (O. r. cervinus) en de Barrow Island-wallaroe (O. r. isabellinus). De mannelijke oostelijke wallaroes hebben een donkergrijze vacht, terwijl deze bij vrouwelijke dieren zandbruin van kleur is. Deze ondersoort leeft in het oosten van Australië. De hertwallaroe leeft in het westen van Australië en heeft een roodbruine vacht. De Barrow Island-wallaroe leeft alleen op Barroweiland in West-Australië en heeft een kleiner formaat dan de andere twee ondersoorten. Deze ondersoort wordt als kwetsbaar geclassificeerd.
Soms worden in plaats van de hertwallaroe twee andere ondersoorten onderscheiden, O. r. woodwardi en O. r. erubescens. O. r. woodwardi is grijsbruin van kleur en leeft in de Kimberley in West-Australië en een deel van het Noordelijk Territorium. O. r. erubescens leeft in het overige westelijke deel van het verspreidingsgebied.
* ↑ (en) Wallaroe op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C. P. (2005). "Order Diprotodontia". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 65. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Osphranter robustus (Gould, 1840). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 19-05-2023.
# Plastiek

Plastiek kan verwijzen naar:
* Plastiek (beeldhouwkunst), een beeldhouwkundig voorwerp,
* plastiek (anatomie), een anatomische prothese,
* kunststof, ook wel plastic genoemd.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Plastiek en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pluisdraadmos

Pluisdraadmos (Amblystegium) is een geslacht uit de pluisdraadmosfamilie (Amblystegiaceae).

## Soorten in Nederland

In Nederland komen vijf soorten uit het geslacht voor.
* rivierpluisdraadmos (Amblystegium fluviatile)
* kleipluisdraadmos (Amblystegium humile)
* gewoon pluisdraadmos (Amblystegium serpens)
* waterpluisdraadmos (Amblystegium tenax)
* oeverpluisdraadmos (Amblystegium varium)
# Giuseppe Carnazza Puglisi

Giuseppe Carnazza Puglisi (Catania, 24 mei 1834 – aldaar, 7 januari 1910) was hoogleraar rechtsgeleerdheid aan de universiteit van Catania, waar hij rector magnificus werd. Carnazza was actief in de landelijke politiek van het eengemaakte koninkrijk Italië: zowel als volksvertegenwoordiger als senator voor het leven.

## Levensloop

Zijn ouders waren Gabriello Carnazza en Venera Puglisi en ze waren ten tijde van het koninkrijk der Beide Siciliën actief in revolutionaire en patriottische kringen van Catania. Het leidde ertoe dat zijn ouders voor een tijdje in ballingschap moesten. Carnazza studeerde rechten aan de universiteit van Catania. Zijn carrière begon hij als advocaat.
Sicilië kende in 1860 het einde van het Bourbonregime en ging verloren aan de Beide Siciliën. Sicilië behoorde voortaan tot het eengemaakte Italië. Datzelfde jaar werd Carnazza benoemd tot buitengewoon hoogleraar in handels- en zeerecht in Catania. Een promotie tot gewoon hoogleraar kwam er in 1863. Een bekend werk van hem is Il Diritto Commerciale secondo il Codice di Commercio del Regno d’Italia (1870), of vertaald : Het Handelsrecht volgens de Handelscodex in het Koninkrijk Italië. Dit essay in 2 volumes behandelt systematisch het Italiaans handelsrecht op basis van de Codex van 1865. Hierin drukte Carnazza zijn verbazing uit dat Nederland geen handelsrechtbank kende, in tegenstelling tot Italië waar de zetelende rechters bovendien werden verkozen.
Van 1874 tot 1886 was Carnazza parlementslid in de Camera dei Deputati. Hij legde er zich toe op financiële kwesties van de overheid. Hij zetelde gedurende drie legislatuurperiodes, namens de provincie Catania. Hij combineerde dit met een zitje in de gemeenteraad van Catania.
Na zijn periode als afgevaardigde was Carnazza vier jaren rector magnificus van de universiteit van Catania (1887-1891) en vervolgens burgemeester van Catania (1891-1892).
Omwille van het feit dat hij gedurende drie periodes afgevaardigde in het parlement was, benoemde koning Victor Emanuel III hem tot senator voor het leven (1900).
* ↑ (fr) Asser, Tobias Michel Karel, G. Rolin-Jaequemyns, J. Westlake (1871). Revue de droit international et de législation comparée - Tome III (Bibliographie). Christophe Bruylant, Brussel, "Il Diritto commerciale secondo il Codice del Regno d'Italia", blz 497-500.
* ↑ (it) Giuseppe Carnazza Puglisi. Portale Storico. Camera dei Deputati, Rome.
* ↑ (it) Carnazza Puglisi Giuseppe. Patrimonio dell'Archivio Storico - Periode liberale. Senato della Repubblica, Rome.