OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Johannes Gerhardus Kramer

Johannes Gerhardus Kramer (Groningen, 10 december 1845 - aldaar, 4 december 1903) was een Nederlandse fotograaf die met Johannes Hinderikus Egenberger en Friedrich Julius von Kolkow behoorde tot de pioniers in de stad Groningen.

## Leven en werk

Kramer werd geboren in Groningen als zoon van koopman in manufacturen Hendericus Kramer (1808-1884) en Anna Krom (1811-1882). Aangenomen wordt dat Kramer in 1859 met fotografie in aanraking kwam door Loek Sax, een rondreizend daguerreotypist, die tijdelijk een atelier inrichtte in zijn vaders manufacturenzaak aan de Oude Boteringestraat. In 1868 opende hij met Sanders een eigen atelier achter de winkel van zijn vader, die inmiddels was verplaatst naar het Akerkhof. Hij maakte aanvankelijk veelal portretfoto's en in de achtertuin foto's van groepen studenten, zoals deze ook werden gemaakt door Israël Kiek. Kramer was enige tijd de vaste fotograaf van studentenvereniging Vindicat. Kramer werkte niet alleen in Groningen, maar ook in Assen en omgeving. Vanaf omstreeks 1870 werden in Assen foto's van hem uitgegeven.
In 1875 trouwde hij met Jantje Everdina Nienhuis (1849-1922). Uit dit huwelijk werd onder anderen zoon Petrus Bernhardus (Piet) Kramer (1878-1952) geboren, die na het overlijden van zijn vader de zaak overnam.
In 1876 won Kramer een zilveren medaille op een tentoonstelling in Utrecht. Twee jaar later won hij, samen met kunstschilder Eduard Treisse, een zilveren medaille in Veendam op de landbouwtentoonstelling ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de afdeling Veendam-Wildervank van de Maatschappij van Landbouw.
Van 1886 tot 1889 had Kramer zijn woonhuis en atelier aan het Academieplein, bij de Broerkerk, in de stad. Vanaf dit adres start hij ook, als een van de eersten in Groningen, met de verkoop van fotografieartikelen. Hij ging in deze tijd meer en meer stadsgezichten vastleggen en maakte in opdracht van architect Cornelis Peters foto's van onder andere diens station in Nijmegen (1894) en Hoofdpostkantoor in Amsterdam (1898). Kramers foto's werden door Peters gebruikt ter illustratie van artikelen die hij schreef voor de Groningsche Volksalmanak. Kramer legde zich meer toe op de architectuurfotografie en adverteerde ook met dit specialisme.
In 1894 opende hij een kunsthandel annex fotozaak aan de Visschersstraat. In 1902 verhuisde hij naar de Nieuwe Ebbingestraat. Kramer overleed het jaar erop, kort voor zijn achtenvijftigste verjaardag.

## Foto's (selectie)

* De 100-jarige Geert Adriaans Boomgaard (1888)
* Oostwand van de Grote Markt met Scholtenhuis
* Kerk van Holwierde (1889)
* veenborg Vredenrust in Veendam
* Waterstraat in Delfzijl
* ↑ Nederlandse fotografen vanaf 1839
* ↑ Jonge, M.E. de (2001) "J.G. Kramer", Fotolexicon, 18e jaargang, nr. 34 (oktober 2001). Gearchiveerd op 4 maart 2016.
* ↑ Schuitema Meijer, A.T., (1961) "Fotografen in het 19e eeuwse Groningen", Groningsche Volksalmanak 1961, pag 125-152. Gearchiveerd op 29 oktober 2013.
* ↑ Goslinga, M. (2008) "Schets van de geschiedenis van de fotografie in Drenthe tussen 1844 en 1910", Nieuwe Drentse Volksalmanak 15 (2008), p. 5-34
* ↑ Stadsarchief Amsterdam: Collectie J.G. Kramer
# Ectoplasma (paranormaal)

Ectoplasma (van het Griekse woord Ektos, "buiten", + plasma) is een term geïntroduceerd door Charles Richet voor een substantie of spirituele energie die door een fysiek medium zou worden afgescheiden of “geprojecteerd”. Ectoplasma wordt in deze zin vooral in verband gebracht met de formatie van spoken en een belangrijke factor in de telekinese. Verwante termen zijn psychoplasma en teleplasma, waarbij het laatste betrekking heeft op ectoplasma dat op een afstand van het lichaam van het medium wordt gevormd. Ideoplasma gaat nog een stap verder en betekent het vormen van een evenbeeld van het lichaam.

## Fenomeen

Ectoplasma zou volgens de meest gangbare esoterische theorie worden geproduceerd door een medium wanneer hij of zij zich in een trance bevindt. Het ectoplasma zou na productie gebruikt kunnen worden voor spirituele wezens om een fysiek lichaam te verkrijgen en zo contact te krijgen met mensen.
Hoewel de term ectoplasma veel voorkomt in verhalen en andere media, wordt het bestaan ervan niet erkend door de wetenschap. Er is nog geen wetenschappelijk experiment uitgevoerd waarbij het bestaan van ectoplasma is aangetoond. Bovendien zijn veel methodes waarmee men vroeger anderen wilde laten geloven dat ectoplasma bestaat vals gebleken. Het betrof hier enkel normale materialen en trucages.
# Duitstalige Gemeenschapsverkiezingen 1981

Op zondag 8 november 1981 vonden verkiezingen voor de Raad van de Duitse Cultuurgemeenschap plaats. De winnaar was de PFF die twee zetels won. De verliezer was de CSP, die twee zetels verloor. De SP en de PJU-PDB bleven status quo. De Duitstalige Gemeenschap kreeg voor het eerst haar eigen gemeenschapsregering tijdens deze legislatuur. Op 6 juni 1984 legde de Regering-Fagnoul, onder leiding van Bruno Fagnoul, de eed af. Ze bestond uit de PFF, de CSP en de SP.
Op dezelfde dag vonden de federale verkiezingen van 1981 plaats.

## Uitslagen

| Partij | Partij | 1981 | 1981 | 1978 | 1978 | verschil | verschil |
| Partij | Partij | % | zetels | % | zetels | pp | zetels |
| | CSP | 34,7 | 9 | 41,4 | 11 | -6,7 | -2 |
| | PJU-PDB | 29,4 | 7 | 30,1 | 7 | -0,7 | = |
| | PFF | 24,5 | 6 | 16,5 | 4 | 8 | +2 |
| | SP | 11,4 | 3 | 12,1 | 3 | -0,7 | = |
| | Overige | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | = |
| Totaal | Totaal | 100,0 | 25 | 100,0 | 25 | 0 | 0 |

## Verkozenen

* Raad van de Duitstalige Gemeenschap (samenstelling 1981-1986)
# Witbuikmenievogel

De witbuikmenievogel (Pericrocotus erythropygius) is een zangvogel uit de familie Campephagidae (rupsvogels).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in India.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als schaars tot zeldzaam en erg plaatselijk. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Witbuikmenievogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Zábrdí

Zábrdí, Duits: Zabrd, is een gemeente in Tsjechië 122 km ten zuidzuidwesten van Praag en 22 km van de grens met Duitsland. Zábrdí telde 64 inwoners in 2024.
Babice · Bohumilice · Bohunice · Borová Lada · Bošice · Budkov · Buk · Bušanovice · Čkyně · Drslavice · Dub · Dvory · Horní Vltavice · Hracholusky · Husinec · Chlumany · Chroboly · Chvalovice · Kratušín · Křišťanov · Ktiš · Kubova Huť · Kvilda · Lažiště · Lčovice · Lenora · Lhenice · Lipovice · Lužice · Mahouš · Malovice · Mičovice · Nebahovy · Němčice · Netolice · Nicov · Nová Pec · Nové Hutě · Olšovice · Pěčnov · Prachatice · Radhostice · Stachy · Stožec · Strážný · Strunkovice nad Blanicí · Svatá Maří · Šumavské Hoštice · Těšovice · Tvrzice · Újezdec · Vacov · Vimperk · Vitějovice · Vlachovo Březí · Volary · Vrbice · Záblatí · Zábrdí · Zálezly · Zbytiny · Zdíkov · Žárovná · Želnava · Žernovice
# Xpeng Motors

Xpeng Motors (Chinees: 小鹏 汽车) is een Chinese fabrikant van elektrische auto's. Het bedrijf werd opgericht in 2014 en het hoofdkantoor is gevestigd in Guangzhou.

## Beschrijving

Xpeng werd in 2014 opgericht door Xia Heng en He Tao, voormalige leidinggevenden van de Guangzhou Automobile Group. Vroege geldschieters waren onder meer He Xiaopeng (voormalig medewerker van Alibaba) en Lei Jun, oprichter van Xiaomi.
Xpeng onthulde in december 2018 zijn eerste productiemodel, de Xpeng G3 SUV, op de 2018 Consumer Electronics Show in Las Vegas. Het bedrijf ging de eerste auto's leveren in het voorjaar van 2019. De G3 is voorzien van een batterij met 47,6 kWh waarmee een bereik van 300 kilometer kan worden behaald.
Het tweede model, de P7, is een vierdeurs elektrische sedan, die in april 2019 werd onthuld op de autobeurs Auto Shanghai. De batterij kreeg 70% meer vermogen (80,8 kWh). De vierwielaangedreven P7 heeft een actieradius van 562 kilometer, het achterwielaangedreven model 706 kilometer.
In 2020 investeerden Alibaba en de staatsinvesteringsfondsen van Abu Dhabi en Qatar 400 miljoen dollar in het bedrijf. Het bedrijf werd op 27 augustus 2020 beursgenoteerd aan de New York Stock Exchange. Het bedrijf maakte in dat jaar ook bekend over te stappen naar LFP-accu's. Hierdoor wordt de dure grondstof kobalt overbodig. Als gevolg hiervan neemt het bereik van het voertuig af, maar LFP-accu's hebben een langere levensduur en zijn algemeen gezien veiliger.
In april 2021 onthulde het bedrijf de Xpeng P5 sedan. De wagen is voorzien van een achterwielaangedreven elektromotor met een vermogen van 155 kW.
De Xpeng G9 SUV is het vierde model dat in november 2021 werd onthuld op de Guangzhou Auto Show. De auto is gericht op het luxere segment en kan volgens Xpeng voor ruim 95% worden gerecycled.
De Volkswagen Group deed in 2023 een investering van 653 miljoen euro in XPeng voor het ontwikkelen van twee elektrische modellen voor de Chinese markt. Een jaar later gingen beide bedrijven een verdere samenwerking aan op technisch vlak voor de ontwikkeling van hun platforms, elektronica en software. Volgens eigen zeggen is de ontwikkelcyclus hiermee met een derde verkort.

## Modellen

* Xpeng G3 (2018-2023)
* Xpeng P7 (2020)
* Xpeng P5 (2021)
* Xpeng G9 (2022)
* Xpeng G6 (2023)
* Xpeng X9 (2023)
* M03 (2024)

### Galerij

* XPeng P7
* Xpeng P5
* XPeng G9

## Externe link

* Nederlandse website van Xpeng
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Xpeng op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Referenties
* ↑ (en) CATL's LFP CTP Batteries Coming To European EVs In 2020 InsideEVs, 27 april 2020
* ↑ (en) Volkswagen buys Xpeng stake. Reuters (26 juli 2023).
Aiways · BAIC · Brilliance · BYD · Changan · Chery · Denza · Dongfeng · FAW (Hongqi) · Geely (Lynk & Co · Zeekr) · Great Wall Motor · Hozon · Leapmotor · Li Auto · NIO · SAIC · Seres · Xiaomi · XPeng
# Nandamuri Kalyan Ram

Nandamuri Kalyan Ram (Haiderabad, 5 juli 1978), is een Indiaas acteur en filmproducent die met name in de Telugu filmindustrie actief is.

## Biografie

Nandamuri maakte zijn debuut als volwassen acteur in 2003 met Toli Choopulone. In 2005 startte hij zijn eigen filmproductiehuis N.T.R. Arts, vernoemd naar zijn grootvader N.T. Rama Rao. Hij is ook eigenaar van Advitha Creative Studios, een bedrijf voor video-effecten, dat speciale effecten leverde voor films als Legend waarin zijn oom Nandamuri Balakrishna speelt en Nannaku Prematho waarin zijn half broer N.T. Rama Rao Jr. de hoofdrol vervult. Nandamuri kreeg veel lof voor zijn rol in de films Athanokkade (2005), Hare Ram (2008), Pataas (2015) en 118 (2019). Ook speelde hij de rol van zijn vader Nandamuri Harikrishna in de tweedelige biopic NTR: Kathanayakudu en NTR: Mahanayakudu (2019).

## Filmografie

| Jaar | Film | Rol | Opmerking |
| 1989 | Bala Gopaludu | Raja | als kind |
| 2003 | Toli Choopulone | Raju | |
| 2003 | Abhimanyu | Abhimanyu | |
| 2005 | Athanokkade | Ram | ook producent |
| 2006 | Asadhyudu | Pardhu | |
| 2007 | Vijayadasami | Sivakasi | |
| 2007 | Lakshmi Kalyanam | Ramu | |
| 2008 | Hare Ram | Ram/ Hari | ook producent |
| 2009 | Jayeebhava | Ram | ook producent |
| 2010 | Kalyanram Kathi | Rama Krishna | ook producent |
| 2013 | Om 3D | Arjun | ook producent |
| 2015 | Pataas | Kalyan | ook producent |
| 2015 | Kick 2 | | producent |
| 2015 | Sher | Gautham | |
| 2016 | Ism | Satya Marthand/ Kalyan Ram | ook producent |
| 2017 | Jai Lava Kusa | | producent |
| 2018 | MLA | Kalyan Chaturvedi | |
| 2018 | Naa... Nuvve | Varun | |
| 2019 | NTR: Kathanayakudu | Nandamuri Harikrishna | |
| 2019 | NTR: Mahanayakudu | Nandamuri Harikrishna | |
| 2019 | 118 | Gautam | |
| 2020 | Entha Manchivaadavuraa | Balu | |
| 2022 | Bimbisara | Bimbisara | |
| 2023 | Amigos | Siddharth/ Manjunath Hegde/ Michael | |
| 2023 | Devil: The British Secret Agent | Trivarna | |
| 2024 | Devara: Part 1 | | producent |

## Externe link

* (en) Nandamuri Kalyan Ram in de Internet Movie Database
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Nandamuri Kalyan Ram op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Geëerde Gemalin Mei

Geëerde gemalin Mei (Hanzi: 玫貴妃徐佳氏, Mei Guifei Xu Jiashi) (1837 – 1890) was een bijvrouw van de Chinese keizer Xianfeng.
Zij betrad de Verboden Stad tijdens de eerste electie voor 's keizers harem in 1852. Zij werd een bijvrouw van lage rang, omdat zij een arme familie had.
Om onbekende redenen werd zij later gedegradeerd. Kort daarna werd zij weer gedegradeerd omdat zij een dienstmeid ernstig mishandeld zou hebben. Zij zou ook plezier hebben gehad met een eunuch wat verboden was. Haar rang was nu zo laag als een dienstmeid. Een korte tijd later werd zij weer in eer herstel en werd zij weer gepromoveerd na de geboorte van een zoon in 1858. Haar zoon overleed echter al op jonge leeftijd. Na de geboorte van haar zoon werd zij vereerd met de titel keizerlijke concubine Mei. In 1861 overleed de keizer en werd zij gepromoveerd tot gemalin. Na de dood van keizer Tongzhi in 1875 werd zij weer gepromoveerd. Mei overleed in het zestiende regeringsjaar van de keizer Guangxu. Zij werd begraven in het Tingling-mausoleum voor keizerlijke bijvrouwen.
# Nikitin Dheer

Nikitin Dheer (Bombay, 17 maart 1980) is een Indiaas acteur die voornamelijk in Hindi en Telugu films speelt. Hij staat bekend om de negatieve rollen in films en televisieseries. Hij is de zoon van acteur Pankaj Dheer.

## Filmografie
### Films

| Jaar | Film | Rol | Taal |
| 2008 | Jodhaa-Akbar | Sharifuddin Hussain | Hindi |
| 2008 | Mission Istaanbul | Al Gazni | Hindi |
| 2011 | Ready | Aryan Chaudhary | Hindi |
| 2012 | Dabangg 2 | Chunni | Hindi |
| 2013 | Chennai Express | Tangaballi | Hindi |
| 2015 | Kanche | Kolonel Eeshwar Prasad | Telugu |
| 2016 | Housefull 3 | Rohan Patel | Hindi |
| 2016 | Freaky Ali | Sohail Khan/ Danger Bhai | Hindi |
| 2017 | Goutham Nanda | Gowda | Telugu |
| 2017 | Mister | Rahul Wadayar | Telugu |
| 2018 | Paak | Waqaar | Hindi |
| 2021 | Shershaah | Ajay Singh Jasrotia | Hindi |
| 2021 | Sooryavanshi | Mukhtar Ansari | Hindi |
| 2021 | Antim: The Final Truth | Daya | Hindi |
| 2022 | Khiladi | Bala Singham | Telugu |
| 2022 | Cirkus | vader van Joy | Hindi |
| 2024 | Martin | Mushtaq | Kannada |

### Televisie en Webseries

| Jaar | Programma | Rol | Opmerking |
| 2011 | Dwarkadheesh – Bhagwaan Shree Krishn | Koning Kalyavan | gastoptreden |
| 2014 | Fear Factor: Khatron Ke Khiladi 5 | zichzelf | deelnemer (2de plaats) |
| 2016–2017 | Naagarjuna – Ek Yoddha | Astika | |
| 2017–2018 | Ishqbaaaz | Dr. Veer Pratap Chauhan | |
| 2019 | Naagin 3 | Huqum | |
| 2020-2022 | Raktanchal | Waseem Khan | MX Player webserie |
| 2024 | Shrimad Ramayan | Ravana | |
| 2024 | Indian Police Force | Rana Virk | Prime Video serie |

## Externe link

* (en) Nikitin Dheer in de Internet Movie Database
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7110 7244
* Library of Congress Control Number: no2009143264
* Virtual International Authority File: 100773325
* WorldCat (via VIAF): 100773325
# Dakota Staton

Dakota Staton (later ook bekend als Aliyah Rabia) (Pittsburgh, 3 juni 1931 - New York, 10 april 2007) was een Amerikaanse jazz- en rhythm & blues-zangeres, die enkele hits had in de jaren vijftig. Ze maakte een plaat met pianist George Shearing.

## Biografie

Staton ging naar de Filion School of Music in Pittsburgh. Toen ze zestien was trad ze op in de stage-show "Fantastic Rhythm" en rond 1950 was ze zangeres in het Joe Wespray Orchestra. Daarna zong ze lange tijd in de Flame Show Bar in Detroit en andere nachtclubs. In een nachtclub in New York werd ze opgemerkt door een producer van Capitol Records, Dave Cavanaugh en kreeg ze een platencontract, wat resulteerde in een aantal singles, waarvan de eerste "What Do You Know About Love?" was. In 1955 werd ze door Down Beat uitgeroepen als 'Most Promising New Comer', de meest veelbelovende nieuwkomer. In 1957 kwam haar eerste lp uit, "The Late, Late Show", met een orkest onder leiding van Van Alexander en met Hank Jones op piano. Het album was meteen een commercieel succes, de titelsong werd de grootste hit uit haar carrière. Kort daarop volgde een album, opgenomen met de groep van George Shearing (met onder meer Toots Thielemans), "In the Night". Een jaar later kwam "Dynamic!", een album waarop onder meer trompettist Harry 'Sweets' Edison meespeelde.

## Islam

In 1958 trouwde ze met de islamitische trompettist Talib Ahmad Dawud. Staton bekeerde zich tot de islam en trad op onder de naam Aliyah Rabia. Het echtpaar was lid van de Muslim Brotherhood, een organisatie die gekant was tegen de radicale politiek van Elijah Muhammad en diens aanhangers. De strijd tussen de twee kampen werd verslagen in de kranten en beschadigde mogelijker haar image, want latere albums van de zangeres waren lang niet meer zo succesvol als haar eerste platen. In 1959 zong ze op het Newport Jazz Festival, en verscheen "More Than the Most", met het orkest van Sid Feller. Er volgden nog enkele albums die het aanmerkelijk minder goed deden. In 1963 stapte ze over naar een andere platenmaatschappij, United Artists, waarvoor ze drie albums maakte. In de jaren zestig zou ze daarna nog maar één plaat opnemen. In 1965 ging ze naar Engeland, waar ze werkte op cruiseschepen en in hotels. In het begin van de jaren zeventig keerde ze terug naar Amerika, waar ze voor verschillende labels af en toe een album maakte. Haar latere werk vertoonde steeds meer gospel- en blues-invloeden.

## Discografie (selectie)

* The Late, Late Show, Capitol, 1957
* In the Night, Capitol, 1957
* Crazy He Calls Me", Capitol, 1958
* Dynamic!, Capitol, 1958
* Time to Swing, Capitol, 1959
* More Than the Most, Capitol, 1959
* Dakota, Capitol, 1960
* Dakota at Storyville, Capitol, 1961
* Madame Foo Foo, Groove Merchant, 1972
* Dakota Staton, Muse, 1990
# Saarfrank

De Saarfrank was de munteenheid van Saarland van 1954 tot 1959. In deze tijd was Saarland economisch verbonden met Frankrijk. De Saarfrank was dan ook slechts een verschijningsvorm van de Franse frank, die er ook wettig betaalmiddel was.

## Geschiedenis

Na de Eerste Wereldoorlog wordt het Saargebied, een vanwege een aanzienlijke steenkolenvoorraad en graad van industrialisatie economisch belangrijke en winstgevende regio, bezet door Frankrijk. Frankrijk krijgt het recht om de mijnen in het Saargebied vanaf 1920 vijftien jaar lang te exploiteren. Vanaf 1 juni 1923 wordt Saarland economisch in Frankrijk geïntegreerd en is de Franse frank er wettig betaalmiddel. De enige geldproductie uit deze periode is die van bankbiljetten van 50 centimes en 1 frank uit 1930, uitgegeven door het bestuur van de Franse staatsmijnen in het Saargebied. Deze bankbiljetten staan bekend als Grubengeld (Mijngeld). De Duitse Reichsmark wordt echter ook op grote schaal gebruikt en als Saargebied in 1935 na een volksstemming weer Duits wordt, officieel ingevoerd. Vanaf 1935 staat het gebied bekend als Saarland.
Na de Tweede Wereldoorlog ligt Saarland aanvankelijk in de Franse bezettingszone. In 1946 wordt Saarland uit de bezettingszone gehaald en wederom economisch en politiek aan Frankrijk verbonden. In 1947 worden er door de Franse autoriteiten Franstalige bankbiljetten met waarden van 1 tot 100 mark gedrukt. Deze worden al snel weer ingetrokken, vanwege de herinvoering van de Franse frank.
De Muntwet van 7 juli 1954 maakt het mogelijk aparte munten en biljetten voor Saarland te produceren. Tussen 1954 en 1957 worden in Parijs munten geslagen van 10, 20, 50 en 100 frank voor Saarland. De munten worden naast de Franse franken gebruikt.
Na een volksstemming wordt Saarland op 1 januari 1957 een deelstaat (Bundesland) van de Bondsrepubliek Duitsland. De economische integratie in Duitsland wordt op 6 juli 1959 voltooid door het buiten omloop stellen van de Saarfrank. Ze wordt ingewisseld tegen een koers van 100 frank = 0,8507 Duitse mark.

## Beeltenissen

De beeldenaar van Saarfranken verwees vooral naar de industrie en mijnbouw van de regio. Op de munten van 10, 20 en 50 frank werd het wapen van Saarland met op de achtergrond een fabriek en een mijn weergeven. Op de munten van 100 frank werd het wapen van Saarland met een tandwiel erachter weergegeven. Bankbiljetten waren bedrukt met classicistische motieven die handel en wijsheid symboliseerden.

## Externe link

* Afbeeldingen van Saarfrankbiljetten
# Caeconyx caeculus

Caeconyx caeculus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Uristidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1891 voor het eerst geldig gepubliceerd door Georg Ossian Sars.
# Praephiline finmarchica

Praephiline finmarchica is een slakkensoort uit de familie van de Philinidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1858 voor het eerst geldig gepubliceerd door Michael Sars.
# Johannes Josephus Aarts

Johannes Josephus Aarts (Den Haag, 18 augustus 1871 – Amsterdam, 19 oktober 1934) was een Nederlandse kunstschilder, tekenaar, lithograaf, graveur, etser, publicist, illustrator, docent aan academie, directeur van academie, hoogleraar, beeldhouwer en boekbandontwerper.

## Leven en werk

Jan Aarts volgde een opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Hij was werkzaam in Den Haag tot 1911, en in Amsterdam van 1911 tot 1934.
Aanvankelijk, tot ongeveer 1900, maakte Aarts vooral houtgravures. Daarna begon hij ook andere grafische technieken toe te passen. In zijn werk zag men uitbeeldingen van landarbeiders, dijkwerkers en later ook zwervers, bedelaars en invaliden. In de jaren 1920 en 1930 maakte hij veelal visionair werk met apocalyptische taferelen.
Er zijn enkele pointillistische werken van Aarts bekend. Zijn voorkeur qua voorstellingen ging hierbij uit naar landschappen en waterpartijen.
Aarts schreef in het Haagse dagblad Het Vaderland. Hij was docent aan de Academie van Beelden Kunsten in Den Haag en later professor aan de Rijksakademie te Amsterdam, waar hij Pieter Dupont opvolgde. Hij maakte sculpturen als voorstudies voor zijn grafische werk. Hij heeft eraan bijgedragen dat verschillende grafische technieken een nieuwe bloeitijd gingen beleven in Nederland. Hij schilderde portretten, dieren en landschappen, waaronder stadsgezichten en duinlandschappen.

## Jan Aarts als leraar

Jan Aarts was leraar van kunstenaars als:
* Johan Dijkstra
* Julie de Graag
* Sem Hartz
* Hubert Levigne
* Jan Rot
* Elie Smalhout

## Houtsnedes in het Rijksmuseum Amsterdam

* Christus en de Samaritaanse vrouw
* Dansende vrouwen met druiventrossen en sater
* Man en vrouw met zwaard en spiegel
* Staande man en knielende vrouw

## Bronnen/naslagwerken

* Schwencke 1954, p. 37
* Scheen 1969-1970
* Scheen 1981, p. 1 (als: Aarts, Johannes Josephus; *)

## Literatuur

* H. de Boer, J.J. Aarts, Elsevier's Geïllustreerd Maandschrift, 17 (1907) dl. 34, p. 217-230
* S.P.Abas, Graphiek van J.J. Aarts bij E.J. van Wisselingh & Co, Elsevier's Geïllustreerd Maandschrift 45 dl.89 (1935), p. 418-419
* N.H.Wolf, Het werk van J.J. Aarts bij E.J. v. Wisselingh, Amsterdam, De Kunst 27 (1935), p. 78

## Externe link

* Pagina over Aarts bij blogspot.com
* Biografisch Portaal: 08040418
* Gemeinsame Normdatei: 108919708X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6803 4929
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 29620000X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 81
* Système universitaire de documentation: 221231951
* Union List of Artist Names: 500095211
* Virtual International Authority File: 96380866
* WorldCat (via VIAF): 96380866
# Sinding (Silkeborg)

Sinding is een plaats in de Deense regio Midden-Jutland, gemeente Silkeborg. De plaats telt 290 inwoners (2008).
Sinding valt onder de gelijknamige parochie.