OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sint-Jansbasiliek (Oosterhout)

De Basiliek van de heilige Johannes de Doper of Sint-Jansbasiliek is de voornaamste rooms-katholieke kerk van Oosterhout (Noord-Brabant).

## Ontstaan

Uit opgravingen is bekend dat er in 1277 al een romaans driebeukig kerkje stond. Rond 1473 begon met de vervanging van dit kerkje door een kerk in gotische stijl. In 1493 was de kerk voltooid. Aan de toren werd gebouwd van 1519 tot 1552. Deze was geïnspireerd door de toren van de Grote Kerk van Breda maar is nooit voltooid. In latere eeuwen is de kerk diverse malen verbouwd. In 1921 werd naast de toren een Heilig Hartbeeld geplaatst.

## Protestantisme en teruggave

Hoewel de overgrote meerderheid van de Oosterhoutse bevolking tijdens de Tachtigjarige Oorlog rooms-katholiek bleef, kwam de Sint-Janskerk na de Vrede van Münster in 1648 in protestantse handen. In 1809 kwam de kerk door een besluit van Lodewijk Napoleon terug in katholieke handen. Voorwaarde was dat de katholieken 7.000 gulden betaalden als bijdrage voor een nieuw protestants kerkgebouw aan de Rulstraat.

## Restauraties

De kerk werd in 1881-1883 grondig gerestaureerd en verbouwd door architect P.J.H. Cuypers. Hierbij werden de stenen gewelven hersteld en de kerk verbreed met twee zijbeuken. Ook waren er ingrijpende restauraties in de jaren 1974 tot 1977 en van 1998 tot 2000. De toren werd tussen 1968 en 1972 gerestaureerd en daarbij in 1971 voorzien van het huidige tentdak.

## Verheffing tot basiliek

Ter gelegenheid van het 700-jarig bestaan van de parochie en de afronding van de verbouwing, werd de kerk in 1977 door paus Paulus VI tot verheven tot basilica minor.
# Sjilka

Sjilka kan verwijzen naar:
* Sjilka (rivier), een rivier in de Russische Oost-Siberische oblast Tsjita
* Sjilka (stad), een stad aan deze rivier
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Sjilka en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Kanton Nice-7

Nice-7 is een kanton van het Franse departement Alpes-Maritimes. Het kanton maakt deel uit van het arrondissement Nice.
Het kanton omvatte tot 2014 de volgende wijken van de stad Nice:
* Valrose
* Brancolar
* Rimiez
* Gairaut
Door de herindeling van de kantons bij decreet van 24 februari 2014, met uitwerking op 22 maart 2015 werd het kanton aangepast. Het omvat een noordoostelijk deel van Nice, alsook de gemeenten:
* La Trinité
* Saint-André-de-la-Roche
# Kahe

Kahe kan verwijzen naar:
* Carlos Eduardo de Souza Floresta, Braziliaans voetballer
* Kahe, een taal van de Wachagga
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Kahe en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sint-Josephkerk (Hout-Blerick)

De Sint-Josephkerk (ook: Sint-Jozefkerk) is de parochiekerk van Hout-Blerick, gelegen aan Kerkplein 1.

## Geschiedenis

In 1929 werd te Hout-Blerick een katholieke lagere school gesticht, Sint-Deodatus. Het schoolbestuur ijverde ook voor een eigen parochie. De bouw van de kerk, een ontwerp van A.J. Rats, begon in 1933 en in 1934 werd de kerk ingewijd. Er werd toen een rectoraat ingesteld. In 1938 werd de kerk verheven tot parochiekerk.
Op 20 november 1944 werd de kerk door de zich terugtrekkende bezetter opgeblazen. De kerk werd verwoest, en ook veel van de inventaris ging verloren. Men kerkte vervolgens in diverse noodkerken, doch herbouw van de kerk werd voorbereid. In 1952 werd begonnen met de bouw van de nieuwe kerk, welke groter zou worden dan de oorspronkelijke. Naast A.J. Rats werd ook Frans Stoks als architect aangetrokken. In 1953 werd de kerk ingewijd, maar de toren was nog niet voltooid.
Het betreft een kerk in eclectische stijl met vooral neoromaanse elementen. De kerk heeft een breed schip en zijbeuken aan de koorzijde. De apsis wordt afgesloten door een triomfboog. Ook de zijbeuken hebben apsiden.
Er zijn twee torens: een toren aan de voorzijde en een klein torentje meer naar achteren.
* Kerken in Limburg
# Slag om Charkov

Slag om Charkov kan verwijzen naar:
* Eerste Slag om Charkov
* Tweede Slag om Charkov
* Derde Slag om Charkov
* Vierde Slag om Charkov
* Slag om Charkov (2022)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Slag om Charkov en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Slag om Diest

De Slag om Diest was een veldslag in 1789 tussen het Oostenrijks Keizerlijk leger en Belgische patriotten.

## Context

Op 24 november 1789 stak generaal Jan Andries vander Mersch de grens van de Oostenrijkse Nederlanden over in Hoogstraten. Hierdoor startte de Brabantse Omwenteling. Op de 27e versloeg hij de Oostenrijkers bij Turnhout. In november namen ze Gent in. Op 11 december begon de Slag om Brussel, en op de 12e werd de stad verlaten door het regeringsleger.

## De weg naar Diest

Generaal Jan Andries vander Mersch stak waarschijnlijk de grens terug over op 21 november. De volgende dag was hij terug in Turnhout. Hij marcheerde verder tot aan de strategische vesting Diest. Op de 24e kwam hij aan bij de stad. Er was nog een regeringsgarnizoen aanwezig.

## De slag

Van der Mersch liet de stadspoort openschieten en kwam via daar de stad binnen met zijn troepen. Het Oostenrijkse garnizoen maakte geen kans en werd snel verslagen zonder veel verzet.

## Gevolg

De patriotten marcheerden verder en versloegen de Oostenrijkers drie dagen later bij Tienen in een gelijkaardige slag. Bij Zoutleeuw werden de Oostenrijkers op een onbekende datum verslagen. Militaire gouverneur van de Oostenrijkse Nederlanden, Richard d'Alton sloot met Vander Mersch een tijdelijke wapenstilstand.
* Luc de Vos (1995). Veldslagen in de Lage landen. Davidsfonds, p. 109. ISBN 9789061528951.
* Johan Dirkx, Harry de Kok (1989). Slag van Turnhout 1789-1989. Turnhout, Culturele Raad, p. 122.
* Falter, Rolf (2012). België. Een geschiedenis zonder land. De Bezige Bij, "Hst. 6: De gruwelijke modernisering", p. 246. ISBN 9789085423447.
* G. De Nutte en S. Houbrechts (2014). Demer door Diest, Fase 3 (gem. Diest). Archeologisch bureauonderzoek (pdf). Agentschap Onroerend Erfgoed, p. 29.
# Kamer van Arbeid

Een Kamer van Arbeid was een overlegorgaan tussen werkgevers en werknemers dat tussen 1897 en 1923 bestond in Nederland.
Aan het eind van de negentiende eeuw kwam de verhouding tussen werkgevers en werknemers steeds meer onder druk te staan. Kamers van Arbeid kregen in 1897 een wettelijke basis na invoering van de Wet op de Kamers van Arbeid door het liberale Kabinet-Röell-Van Houten. De Kamers hadden vooral een bemiddelende rol bij conflicterende belangen van werkgevers en werknemers. Het waren platforms waarin overlegd kon worden over lonen, werktijden, arbeidsomstandigheden en sociale voorzieningen.

## Organisatie

De platforms waren plaatselijk en per bedrijfstak georganiseerd. De kieslijsten werden opgesteld door de gemeente en kandidaten werden voorgedragen door plaatselijke vakverenigingen. In de Kamers zaten meestal vijf werkgevers en vijf werknemers die rechtstreeks werden verkozen. Het bestuur van een Kamer van Arbeid bestond uit een voorzitter en twee bestuursleden. Deze bestuursleden werden door de werkgevers- en de werknemersleden aangewezen. 'Patroons' en 'werklieden' waren beurtelings voorzitter, de secretaris werd benoemd door het bestuur. De kosten van de verkiezingen waren voor rekening van de overheid. De Kamers van Arbeid hadden een adviserende rol naar de overheid aangaande sociale en economische vraagstukken.

## Eindjaren

Op het hoogtepunt waren er in Nederland 112 Kamers van Arbeid. De Kamers van Arbeid hadden geen verordenende bevoegdheden en slaagden er nauwelijks in het beslechten en voorkomen van arbeidsgeschillen. Na aanname van de Wet op de collectieve arbeidsovereenkomst konden vanaf 1909 cao’s worden afgesloten die de mogelijkheid boden tot het verbindend verklaren van arbeidsovereenkomsten. Ook hierdoor verloren de Kamers van Arbeid steeds meer terrein.
In 1923 kwam de Wet op de Kamer van Arbeid te vervallen door de aanname van de Arbeidsgeschillenwet. De toegenomen invloed van werknemers- en werkgeversorganisaties en de behoefte aan een manier om de sociale vrede te bevorderen leidde in 1919 tot het van overheidswege instellen de Hoge Raad van Arbeid.

### Bronnen

* D. Rigter: Kamers van Arbeid
* De Kamers van Arbeid Experimenten met politieke vertegenwoordiging in Nederland rond 1900

### Referenties

* ↑ Nationaal Archief. Gearchiveerd op 15 augustus 2021.
* ↑ Kamer van Arbeid voor de Bouwbedrijven, Huis van de Nijmeegse Geschiedenis. Gearchiveerd op 26 november 2022.
# Sluistoren

De Sluistoren is een bouwwerk in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Zemst behorende plaats Weerde, gelegen aan de Watermolenstraat.

## Geschiedenis

De eerste watermolen op de Zenne (de Weerdermolen) werd omstreeks 1250 gebouwd. Deze onderslagmolen fungeerde als korenmolen. De molen werd in 1297 verkocht aan Boudewijn van Echove en Daniël Bouchout. Dezen mochten een sluis in de Zenne bouwen. Ook de Sluistoren werd toen gebouwd. De sluis stuwde het water stroomopwaarts op te stuwen en het via een omleiding aan de watermolen toe te voeren. In 1360 werden de molen en de sluis geschonken aan de Abdij van Grimbergen. In 1513 werd het complex aangekocht door de stad Brussel. In 1591 werd de molen verbouwd om ook als volmolen dienst te kunnen doen.
In 1639 werd op de tegenoverliggende oever van de Zenne nóg een volmolen gebouwd. De stad Brussel namelijk kende een bloeiende lakennijverheid, waartoe veel volmolens nodig waren. Iets voor 1745 werden niet alleen wollen stoffen, maar werd ook zeemleder gevold.
In 1818 werden de molens openbaar verkocht om met de opbrengst de door brand verwoeste Muntschouwburg te herbouwen. De koper, Henri François Stellemans, bouwde de molen om tot bloemmolen. Omstreeks 1910 werd de molen stilgelegd. In augustus 1914 vonden beschietingen plaats door de Duitse bezetter. De molens en de sluis werden vernield. Slechts ruïnes bleven over.
De ruïne van de zandstenen Sluistoren werd in 1979 beschermd en in 2008-2011 gerestaureerd.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
* Molenecho's
# Sluiterina flabellorhynchum

Sluiterina flabellorhynchum is een lepelworm uit de familie Bonelliidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1976 gepubliceerd door V.V. Murina.
# Slabberia

Slabberia is een geslacht van neteldieren uit de familie van de Corynidae. De wetenschappelijke naam werd voor het eerst gepubliceerd door Edward Forbes in 1846. De eerste soort die hij beschreef was Slabberia halterata, een klein neteldiertje dat aangetroffen werd aan de kust van Cornwall.

## Soorten

* Slabberia halterata Forbes, 1846
* Slabberia simulans (Bouillon, 1965)
* Slabberia strangulata (McCrady, 1859)
* ↑ E. Forbes. "On the Pulmograde Medusae of the British Seas." Report of the British Association for the Advancement of Science, 16th Meeting (1846), blz. 84-85.
# Slabberia strangulata

Slabberia strangulata is een hydroïdpoliep uit de familie Corynidae. De poliep komt uit het geslacht Slabberia. Slabberia strangulata werd in 1859 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door McCrady.
# Sint-Martinuskerk (Neer)

De Sint-Martinuskerk is de parochiekerk van Neer, gelegen aan Kerkplein 4.

## Geschiedenis

Reeds in de 12e eeuw was er, op dezelfde plaats als de huidige kerk, een kerk en een kerkhof. In 1999 werd archeologisch onderzoek uitgevoerd en werden funderingen van Maaskeien en een boomkistgraf blootgelegd. Verder werd een wierookvat uit de 12e eeuw of eerder aangetroffen. Mogelijk is de kerk dus nog ouder. Pas in 1203 werd voor het eerst schriftelijk melding van kerk en parochie gedaan. Het patronaatsrecht was toen in handen van de Abdij van Munsterbilzen.
Het oudste deel van de huidige kerk is de torenvoet, uitgevoerd in baksteen met aan de binnenkant mergelsteen. Deze wordt gedateerd in de 2e helft van de 14e eeuw. Ook is er een wijdingssteen uit 1447, betrekking hebbend op de inwijding van een bakstenen gotische pseudobasiliek. Deze kerk werd in 1830 uitgebreid met één travee en een nieuw koor. In 1895 werd de zuidelijke zijbeuk hersteld en voorzien van een ingangspartij in neogotische stijl. In 1909 werd het gebouw gesloopt en werd een nieuw kerkgebouw in neogotische stijl gebouwd dat in 1910 in gebruik werd genomen. Architect was Caspar Franssen.

## Gebouw

Het gebouw ligt op een verhoging. Het betreft een georiënteerde driebeukige bakstenen kruisbasiliek. Er is een aangebouwde toren en een vieringtorentje. De voorgevel wordt links door de toren, en rechts door een rond traptorentje met achtkante bovenbouw geflankeerd. De toren werd in 1954 grotendeels vernieuwd.
De bogen, gewelfribben en dergelijke zijn uitgevoerd in schoon metselwerk in rode baksteen uitgevoerd. De tussenliggende vlakken zijn wit.
Naast veel 19e- en 20e-eeuwse voorwerpen bezit de kerk ook twee communievanken in renaissancestijl uit het eerste kwart van de 17e eeuw, afkomstig van het klooster Keizerbosch. Een houten Marianum is van ongeveer 1525 en wordt toegeschreven aan de Meester van Elsloo. Ook zijn er diverse gepolychromeerde houten heiligenbeelden, waarvan de oudste uit de 4e helft van de 15e eeuw dateren. Ook zijn er prcessiekruisen en dergelijke.
De gebrandschilderde ramen in koor en transept zijn van Max Weiss (1947). Charles Eyck vervaardigde de gebrandschilderde vensters in de westgevel.
* Kerken in Limburg
# Smitticellaria tectiformis

Smitticellaria tectiformis is een mosdiertjessoort uit de familie van de Cellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Hayward & Cook.
# Smittia subnudipennis

Smittia subnudipennis is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Goetghebuer.
# Smittia stercoraria

Smittia stercoraria is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Rossaro & Lencioni.
# Smittia terrestris

Smittia terrestris is een muggensoort uit de familie van de dansmuggen (Chironomidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Thienemann & Strenzke.
# Kanton Capestang

Capestang is een voormalig kanton van het Franse departement Hérault. Het kanton maakte deel uit van het arrondissement Béziers. Het werd opgeheven bij decreet van 26 februari 2014 met uitwerking op 22 maart 2015.

## Gemeenten

Het kanton Capestang omvatte de volgende gemeenten:
* Capestang (hoofdplaats)
* Creissan
* Maureilhan
* Montady
* Montels
* Nissan-lez-Enserune
* Poilhes
* Puisserguier
* Quarante
# Kanton Capesterre-Belle-Eau

Kanton Capesterre-Belle-Eau is een kanton van het Franse departement Guadeloupe. Kanton Capesterre-Belle-Eau maakt deel uit van het arrondissement Basse-Terre en telde 17.741 inwoners in 2019.
In 2015 werden de kantons Capesterre-Belle-Eau-1 en Capesterre-Belle-Eau-2 samengevoegd tot Capesterre-Belle-Eau.

## Gemeenten

Het kanton Capesterre-Belle-Eau-1 omvat de volgende gemeente:
* Capesterre-Belle-Eau
* 1 2 (fr) INSEE, Téléchargement du fichier d'ensemble des populations légales en 2019, december 2021. Gearchiveerd op 5 maart 2023.
* ↑ (fr) Légifrance, Décret n° 2014-235 du 24 février 2014 portant délimitation des cantons dans le département de la Guadeloupe, 24 februari 2014
# Thorsonia fusiformis

Thorsonia fusiformis is een zeekomkommer uit de familie Phyllophoridae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1940 gepubliceerd door Svend Geisler Heding.
# Stomopneustidae

De Stomopneustidae zijn een familie van zee-egels (Echinoidea) uit de orde Stomopneustoida.

## Geslachten

* Phymechinus Desor, 1856 †
* Phymotaxis Lambert & Thiéry, 1914 †
* Promechinus Vadet, Nicolleau & Reboul, 2010 †
* Stomopneustes L. Agassiz, 1841
* Triadechinus H.L. Clark, 1927 †
# Bleke boleet

De bleke boleet (Butyriboletus fechtneri) is een schimmel behorend tot de familie Boletaceae. Hij leeft als mycorrhizasymbiont van beuk (Fagus sylvatica) en eiken (Quercus) in schrale lanen met oude bomen op kalkhoudende rivierklei.

## Kenmerken

Hoed tot 25 cm, wittig tot bleek beige-grijs, soms rozegrijs, iets viltig, vaak ook met donkerder grijze plekjes aan de rand. Buisjes aangehecht tot vrij, geel. Poriën rond, 1-2 per mm, helder geel, blauw verkleurend bij kneuzing. Steel buikig, dik, stevig, breedste deel vaak onder het midden, bleek geel in bovenste helft, dan vaak met een roodachtig getinte zone, basis wit, met een fijn geel net alleen in het bovenste deel van de steel. Vlees wit, stevig, met een fruitige geur, blauwverkleurend in de hoed, geel aan de top van de steel, en roze in de basis van de steel. Smaak onaangenaam maar niet bitter. Geur sterk, onaangenaam fruitig.

## Vergelijkbare soorten

De bleke boleet wordt wel verwisseld met de wortelende boleet (Caloboletus radicans), die er erg op lijkt maar meestal erg bitter smaakt en vlees heeft dat in alle delen blauw verkleurt.

## Verspreiding

In Nederland komt de bleke boleet zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'Bedreigd'.
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
# Litoral

Litoral kan verwijzen naar:
* Litoral (Argentinië): een streek in Argentinië
* Litoral de Atacama: een provincie van Bolivia
* Litoral (historische provincie): de kustprovincie die Bolivia als gevolg van de Salpeteroorlog aan Chili moest afstaan
* Litoral (Equatoriaal-Guinea): een provincie van Equatoriaal-Guinea
# Monimos

Monimos (Oudgrieks: Μόνιμος) was een oud-Griekse filosoof uit Syracuse die leefde in de 4e eeuw v.Chr. Hij maakte deel uit van de Cynische school en was een leerling van Diogenes van Sinope en Kratès van Thebe. Volgens Diogenes Laërtius was Monimos een vrijgelaten slaaf.
* Gemeinsame Normdatei: 102325588
* Virtual International Authority File: 47151107
* WorldCat (via VIAF): 47151107
# Meioneta milleri

Meioneta milleri is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de hangmatspinnen (Linyphiidae).
Het dier behoort tot het geslacht Meioneta. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Konrad Thaler et al..
# Lamprotatus ambiguus

Lamprotatus ambiguus is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Förster.
# Styx World: Live 2001

Styx World: Live 2001 is een livealbum van Styx uit Chicago. Aan de samenstelling van de band is te zien dat de breuk Dennis DeYoung en Styx zich voor februari 2000 heeft plaatsgevonden. De opnamen zijn namelijk zonder hem gemaakt en de eerste dateren van 10 februari 2000 in Tokyo. Het betekende tevens dat Styx het zonder de hits van hun moest stellen, zij waren immers bijna allemaal door DeYoung geschreven. Het “nieuwe” Styx zou geen vergelijkbaar materiaal meer krijgen.
De opnamen vonden plaats op
* 10 en 11 februari 2000 te Tokyo in Kosei Nanken Hall
* 27 oktober 2000 te Offenbach am Main, Duitsland, Stadthalle
* 11 februari 2001 te Edmonton, Canada, Shaw Center

## Musici

* Tommy Shaw, James Young – gitaar, zang
* Glen Burtnik – basgitaar, zang
* Lawrence Gowan – toetsinstrumenten, zang
* Todd Sucherman – slagwerk, percussie
Met
* Chuck Panozzo – basgitaar

## Muziek

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Styx World: Live 2001 op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* het album
# Streblacanthus

Streblacanthus is een geslacht van planten uit de acanthusfamilie (Acanthaceae). De soorten uit het geslacht komen voor in Panama, Costa Rica, Guatemala en het zuiden van Mexico.

## Soorten

* Streblacanthus amoenus (Bremek.) T.F.Daniel
* Streblacanthus monospermus Kuntze
* Streblacanthus parviflorus Leonard
* ↑ (en) Streblacanthus Kuntze Kew Royal Botanic Gardens
... · Acanthopsis · Acanthus · Achyrocalyx · Afrofittonia · Ambongia · Ancistranthus · Andrographis · Angkalanthus · Anisacanthus · Anisosepalum · Anisotes · Anomacanthus · Aphanosperma · Aphelandra · Ascotheca · Asystasia · Avicennia · Ballochia · Barleria · Barleriola · Blepharis · Borneacanthus · Boutonia · Brachystephanus · Bravaisia · Brillantaisia · Brunoniella · Calacanthus · Calycacanthus · Camarotea · Carlowrightia · Celerina · Cephalacanthus · Chalarothyrsus · Chamaeranthemum · Chileranthemum · Chlamydacanthus · Chlamydocardia · Chorisochora · Chroesthes · Clinacanthus · Clistax · Codonacanthus · Conocalyx · Cosmianthemum · Crabbea · Crossandra · Crossandrella · Cyclacanthus · Cynarospermum · Cyphacanthus · Danguya · Dasytropis · Dichazothece · Dicladanthera · Dicliptera · Dischistocalyx · Duosperma · Dyschoriste · Ecbolium · Echinacanthus · Elytraria · Encephalosphaera · Eranthemum · Eremomastax · Filetia · Fittonia · Forcipella · Glossochilus · Graphandra · Graptophyllum · Gymnostachyum · Gypsacanthus · Hansteinia · Haplanthodes · Harpochilus · Hemigraphis · Henrya · Herpetacanthus · Heteradelphia · Holographis · Hoverdenia · Hulemacanthus · Hygrophila · Hypoestes · Ichthyostoma · Isoglossa · Isotheca · Jadunia · Justicia · Kalbreyeriella · Kosmosiphon · Kudoacanthus · Lankesteria · Leandriella · Lepidagathis · Megalochlamys · Ruellia · Strobilanthes · Thunbergia · ...
# La Zoma

La Zoma is een gemeente in de Spaanse provincie Teruel in de regio Aragón met een oppervlakte van 14,50 km². La Zoma telt 16 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
Alcaine · Aliaga · Anadón · Blesa · Cañizar del Olivar · Castel de Cabra · Cortes de Aragón · Cuevas de Almudén · Escucha · Fuenferrada · Hinojosa de Jarque · La Hoz de la Vieja · Huesa del Común · Jarque de la Val · Josa · Maicas · Martín del Río · Mezquita de Jarque · Montalbán · Muniesa · Obón · Palomar de Arroyos · Plou · Salcedillo · Segura de los Baños · Torre de las Arcas · Utrillas · Villanueva del Rebollar de la Sierra · Vivel del Río Martín · La Zoma