OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Magia

Magia kan verwijzen naar:
* Magia (Djavan), lied van Djavan uit 1976
* Magia (Matogrosso & Mathias), muziekalbum van Matogrosso & Mathias uit 1987
* Magia (Shakira), debuutalbum van Shakira uit 1991
* Magia (Wirzt), muziekalbum van Manuel Wirzt uit 1994
* Magia (Rivera), muziekalbum van Jerry Rivera uit 1995
* Magia (Profundo), muziekalbum van Toque Profundo uit 2002
* Magia (Cerati), lied van Gustavo Cerati uit 2010
* Magia (single van Kalafina), single uit 2011
* Magia (Arias), debuutalbum van Juan Luis Londoño Arias uit 2012
* Magia (album van Alvaro Soler), album uit 2021
** Magia (nummer van Alvaro Soler), titelsong van bovengenoemd album
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Magia en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Haamstede

Haamstede (Zeeuws: Aemstie) is een dorp op het eiland en onderdeel van de gemeente Schouwen-Duiveland in de Nederlandse provincie Zeeland. Het ligt tegen het dorp Burgh aan, het geheel wordt dan ook wel Burgh-Haamstede genoemd. Tot 1961 was Haamstede een zelfstandige gemeente. Op die datum vormde het samen met Burgh, Noordwelle, Renesse en Serooskerke (Schouwen) de nieuwe gemeente Westerschouwen. In 1997 ging die op haar beurt op in Schouwen-Duiveland.
Het dorp ligt voor het grootste gedeelte achter de duinen op het meest westelijke deel van het eiland Schouwen-Duiveland. Haamstede telt 35 rijksmonumenten.

## Naam

De naam Haamstede komt van "heem", dat woning betekent en "stede", dat een verouderd woord voor plaats is: een "woonplaats". Vergelijk hiermee Heemstede.

## Geschiedenis

Het dorpsgebied werd al voor de Romeinse tijd bewoond. Uit de middeleeuwen dateert Slot Haamstede dat onder andere werd bewoond door Witte van Haemstede, een bastaardzoon van graaf Floris V.
Vanaf het begin van de twintigste eeuw werd het toerisme een steeds belangrijkere bron van inkomsten. Voor de Tweede Wereldoorlog werd in een duinvallei ten westen van de oude dorpskern een nieuwe wijk gebouwd die de naam 'Nieuw-Haamstede' kreeg. Er kwamen voornamelijk houten vakantiehuizen, die later steeds meer vervangen werden door stenen huizen. Vanaf vliegveld Haamstede was er een vliegverbinding met het vasteland. In de Tweede Wereldoorlog maakte de Duitse bezetter gebruik van dit vliegveld. Later vestigden de zweefvliegers van Vliegclub Haamstede zich er.
In het begin van de jaren 1920 werd de Kunstmatige vlasserij 'Schouwen' NV gevestigd in Haamstede. Dit was het grootste vlasbedrijf van Schouwen-Duiveland. In 1966 sloot het bedrijf vanwege concurrentie uit onder andere de Sovjet-Unie.
In de Tweede Wereldoorlog werd een deel van Haamstede ontruimd en werden door de Duitsers in de duinen verdedigingswerken gebouwd in het kader van de Atlantikwall. Restanten hiervan zijn nog aanwezig.

## Recreatie en natuur

De stranden en duinen bij Haamstede trekken veel toeristen. In de jaren 1960 en 1970 groeide het massatoerisme en ontstonden veel campings en andere toeristische voorzieningen. Tegelijkertijd groeide het besef dat de aanwezige natuur beschermd moest worden, hetgeen vooral door Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten ter hand werd genomen. Grote delen van het duinlandschap zijn tot beschermd gebied verklaard en vrijwel niet meer toegankelijk voor het publiek.
# Antoon Bartmann

Antonius Jozef Bartmann (Zwolle, 12 juni 1925 - Mauthausen, 14 augustus 1944) was Engelandvaarder en oorlogsslachtoffer.

## Familie

Bartmann is geboren in Zwolle en groeide op in een katholiek milieu. Zijn vader was werkzaam bij de Staatsspoorwegen, onder meer in de functie van onderstationschef te Rotterdam-Feijenoord en laatstelijk als controleur 1ste klasse. Zijn moeder Lamberta Maria Heuperman was dochter van een Hedelse stationschef.

## Biografie

Eerst bezoekt Bartmann een internaat te Heythuysen om vervolgens op z'n 13de jaar - blijkbaar bestemd voor het priesterambt - bij de franciscanen aan het Sint-Anthonisgymnasium te Megen Godgeleerdheid te gaan studeren. Een jaar later breekt de Tweede Wereldoorlog uit.
Antoon Bartmann is 18 jaar en woonachtig en werkzaam in Utrecht als kok wanneer hij besluit om via de zuidelijke route over de Pyreneeën naar Engeland uit te wijken; hij zal een van de jongste Engelandvaarders zijn. Onderweg naar neutraal gebied meldt hij zich In Toulouse bij de Résistance, die vluchtelingen opvangt en naar de grens met de Spaanse Staat begeleidt. Hij wordt ingedeeld bij een konvooi van 26 man, dat bestaat uit gestrande geallieerde gevechtspiloten, een Joodse vluchteling en andere Engelandvaarders De lokale berggidsen Henri Marot en Pierre Treillet begeleiden het konvooi.
Tijdens een zware voettocht door het besneeuwde gebergte wordt het konvooi op de Col de Portet d'Aspet verraden en bij de ’Cabane des Evadés’ door een nazi-patrouille onder vuur genomen. Slechts een klein aantal vluchtelingen weet te ontkomen. Bartmann wordt gearresteerd en op 8 februari 1944 door de nazi-grenspolitie van het commissariaat Foix aan verhoor onderworpen.
Aanvankelijk is na de oorlog niets over het lot van Bartmann bekend. Men vreest dat hij in het concentratiekamp Buchenwald is overleden. Pas op 16 december 1949 wordt te Utrecht aangifte gedaan van zijn overlijden. Hij blijkt op 19-jarige leeftijd in concentratiekamp Mauthausen te zijn omgekomen.
De familie van Antoon Bartmann heeft meer offers in de oorlog moeten brengen. Zijn vader Karel Bartmann is tijdens een dienstreis op 6 november 1944 te Gouda gedood door een beschieting. Zijn oudere broer Willem werd als dwangarbeider aan het spoor te werk gesteld bij de reparatiewerkplaats Opladen te Leverkusen. Het complex was veelvuldig doelwit van geallieerde bombardementen. Willem Bartmann is er op 30-jarige leeftijd om het leven gekomen en op de erebegraafplaats aldaar begraven.
* ↑ Frank Visser - De Schakel, de geschiedenis van de Engelandvaarders, pagina 383, ISBN 90 235 8094 X. (1976)
* ↑ (fr) Le Chemin de la Liberté - Palo Treillet (1918-2005), passeur couserannais
* ↑ (en) How to Flee the Gestapo - Searching for the Dutch-Paris Escape Line by Megan Koreman
* ↑ A.M.F. Dessing - Tulpen voor Wilhelmina, de geschiedenis van de Engelandvaarders - Noten - 4. Mislukte pogingen tot Engelandvaart - nrs. 49 en 55
* ↑ Oorlogsgravenstichting
* ↑ Karel Bartmann (Utrecht, 22 maart 1883 - Gouda, 6 november 1944) - Plaquette in HGB III (de "Inktpot") Moreelsepark, Utrecht
* ↑ Willem Gerardus Henricus Bartmann (Geldrop, 9 april 1914 - Opladen, 6 maart 1945)
# Gereformeerde kerk (Raamsdonksveer)

De Gereformeerde kerk is een voormalig kerkgebouw in de tot de Noord-Brabantse gemeente Geertruidenberg behorende plaats Raamsdonksveer, gelegen aan de Maasdijk 14.

## Geschiedenis

Vanaf 1894 bestond er een gereformeerd kerkgebouw in Raamsdonksveer. Daartoe werd een huis gekocht dat tot pastorie werd omgebouwd en achter dit huis verrees een kerk. Deze kerk werd echter in 1940 door oorlogsgeweld verwoest.
In 1946 werd op dezelfde plaats een nieuwe kerk in gebruik genomen. Het betrof een eenvoudig bakstenen kerkje onder zadeldak, voorzien van een vierkant torentje boven de voorgevel.
Na de kerkenfusie in 2004 beschikte de protestantse gemeente over twee kerken. Uiteindelijk koos men voor de Emmakerk en in 2014 werd de gereformeerde kerk te koop gezet. In 2017 werd de pastorie gesloopt. Het kerkgebouw is anno 2024 nog aanwezig.
* ReliWiki (kaartje klopt niet)
# Histricostoma creticum

Histricostoma creticum is een hooiwagen uit de familie aardhooiwagens (Nemastomatidae). De originele naamcombinatie (protoniem) was Nemastoma creticum Roewer, 1928. Een volgende naamrecombinatie werd gepubliceerd als Mitostoma creticum (Roewer, 1928), maar vervolgens gewijzigd als Centetostoma creticum (Roewer, 1928) in Kratochvíl 1958, en Histricostoma creticum in Martens 1978.
Bronnen
# Acanista

Acanista is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd gepubliceerd in 1864 door Pascoe.

## Soorten

Acanista is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Acanista alphoides Pascoe, 1864
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Allerzielen

Allerzielen is een gedenkdag uit de westerse rooms-katholieke traditie. De dag wordt gevierd op 2 november, de dag na Allerheiligen, waarmee deze dag nauw verbonden is. Met Allerzielen worden de overledenen herdacht en wordt een requiemmis opgedragen. Wanneer Allerzielen samenvalt met een zondag, heeft dit altijd voorrang op de zondagsliturgie.
Gebruikelijk plaatsen nabestaanden bloemen op het graf. In veel parochies is het gewoonte dat als er een parochiaan uit de kerk wordt begraven er een kruisje wordt opgehangen met daarop de naam van de overledene. Op de eerstvolgende Allerzielen komt de familie van de overledene naar de mis om het kruisje in ontvangst te nemen. Allerzielen is een dag om speciaal te bidden voor alle zielen waarvan wordt verondersteld dat ze nog niet in de hemel zijn, maar in het vagevuur.
De gedenkdag voor de overledenen stamt uit de benedictijner kloostertraditie van Cluny, waar Odilo van Cluny de dag in 998 voor het eerst liet vieren. In de 13e eeuw kreeg de dag de naam Allerzielen.

## Afbeeldingen

* Chrysanten op graven in Sint-Agatha-Rode
* Kerkhof Saive (omstreeks Allerzielen)
* Schilderij van Jules Bastien-Lepage, 1878
* Viering bij Kasteel Hernen, 2021
* Allerzielen, reportage uit 1946
# Biografielijst Ws
## Wst

* Hugo Wstinc (+1349), Nederlands rechtsgeleerde

## Wsz

* Jacek Wszoła (1956), Pools hoogspringer
# Rotterdamse Scheidsrechters Vereniging

De Rotterdamse Scheidsrechters Vereniging of kortweg RSV is een vereniging die scheidsrechters in de regio Rotterdam ondersteunt met training en opleiding.
De vereniging is opgericht op 9 mei 1924. De leden zijn vooral voetbalscheidsrechters of andere officials. De vereniging heeft een aantal bekende scheidsrechters als lid. De RSV is aangesloten bij de COVS.
# Lalla Rookh (gebouwencomplex)

Het gebouwencomplex Lalla Rookh vormt een gemeenschapscentrum voor Hindoestanen aan de Lalla Rookhweg in Paramaribo, Suriname.

## Geschiedenis

Het gebouw werd in 1973 aan de gemeenschap aangeboden, tijdens de viering van 100 jaar Hindoestaanse immigratie. Het wordt beheerd door de Nationale Stichting Hindostaanse Immigratie (NSHI). Zij financierde een miljoen gulden en uit Nederlands ontwikkelingsgeld kwam drie miljoen gulden.
Het zou geopend worden op 5 juni 1973, bij de herdenking van 100 jaar Hindoestaanse Immigratie. Er werd toen wel een symbolische handeling verricht en een nierboon geplant, die voor veel Hindoestanen als heilig wordt beschouwd. De opening vond uiteindelijk pas plaats op 13 december 1980. In de jaren tachtig verviel het complex. Toen daarna het dak instortte, kregen onkruid en zwerfvuil vrij spel. In 2002 werd begonnen met de wederopbouw. In 2012 werd het zalencentrum geopend.

## Museum

In 2016 werd het museum geopend. Het museum laat de geschiedenis en het cultureel erfgoed van de Hindoestaanse bevolkingsgroep in Suriname zien. Het is beperkt open, vrijdags van 18:00 tot 20:00 uur (stand 2022). De museumruimte is ongeveer 300m2.

## Overige functies

In gebouw 1 bevinden zich verschillende zalen met trainings- en vergaderfaciliteiten. Er is een restaurant en een groot party-terras. Het museum maakt ook gebruik van de filmzaal in hetzelfde gebouw. De grote schouwburg die ook tot het complex behoort is vervallen en plannen voor restauratie zijn nog niet uitgevoerd.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
* 1 2 3 Anda Suriname, Monumenten - contractarbeiders en vrije kolonisten
* 1 2 3 Eric Kastelein, Oog in Oog met Paramaribo, pag. 87-89 ISBN 9789460225031, 2020
* ↑ Website van het Lalla Rookh Museum
* ↑ Lalla Rookh ‘herleeft’. StarNews (28 mei 2012). Gearchiveerd op 17 oktober 2020. Geraadpleegd op 14 oktober 2020.
# Virgil Abloh

Virgil Abloh (Rockford (Illinois), 30 september 1980 – Chicago, 28 november 2021) was een Amerikaans ingenieur, architect, beeldend kunstenaar, modeontwerper en dj. Hij werd vooral bekend door zijn invloed in de streetwear-mode.

## Levensloop
### Jeugd en opleiding

Abloh groeide op in Rockford, Illinois, en studeerde civiele techniek aan de Universiteit van Wisconsin-Madison. Daarna behaalde hij een masterdiploma in architectuur aan het Illinois Institute of Technology.

### Carrière

In 2009 begon Abloh zijn carrière in de modewereld met een stage bij Fendi, waar hij nauw samenwerkte met Kanye West. Kort daarna werd hij creatief directeur van Wests bureau Donda, en ontwierp hij onder andere de merchandising voor Wests tours. Zijn eigen label, 'Off-White', richtte hij op in 2012, waarmee hij streetwear en luxe mode combineerde. Zijn opvallende ontwerpen maakten hem snel tot een belangrijke speler binnen de mode-industrie.
Louis Vuitton benoemde Abloh in 2018 tot artistiek directeur van de mannencollecties, waarmee hij de eerste zwarte ontwerper werd op zo'n hoge positie binnen het Franse modehuis. Daarnaast werkte hij samen met merken zoals IKEA en ontwierp hij voor het Louvre-museum. Ook experimenteerde hij met beeldende kunst en sculpturen.
Abloh overleed op 28 november 2021 in Chicago aan de gevolgen van cardiale angiosarcoom, een zeldzame vorm van kanker. Hij werd 41 jaar oud.

## Erkentelijkheden

* 2018 - 100 most influential people in the world (Time Magazine)
* 2019 - Expo Figures of Speech, Tentoonstelling in het Museum of Contemporary Art te Chicago
* ↑ Streetwear-koning Virgil Abloh krijgt eigen tentoonstelling. De Standaard (11 juni 2019). Geraadpleegd op 30 november 2021.
* ↑ Virgil Abloh: From Architect to Fashion Icon. GQ (11 juni 2019). Geraadpleegd op 20 oktober 2023.
* ↑ Teryn Payne, Virgil Abloh Is Fighting for Kids That Feel Marginalized by the Fashion Industry. Teen Vogue (31 januari 2018). Geraadpleegd op 30 november 2021.
* ↑ Vanessa Friedman, Virgil Abloh, Barrier-Breaking Designer, Is Dead at 41. The New York Times (28 november 2021). Geraadpleegd op 30 november 2021.
* ↑ Streetwear-koning Virgil Abloh: 'Streetwear zal uitsterven'. De Standaard (18 december 2019). Geraadpleegd op 30 november 2021.
* ↑ Cécile Narinx, Vuitton-ontwerper Virgil Abloh (41) overleden. de Volkskrant (28 november 2021). Geraadpleegd op 30 november 2021.
* ↑ J. Kim Murphy, Virgil Abloh, Off-White Founder and Louis Vuitton Menswear Artistic Director, Dies at 41. Variety (28 november 2021). Geraadpleegd op 30 november 2021.
* CiNii: DA19456188
* Gemeinsame Normdatei: 1169164560
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 8518 045X
* Library of Congress Control Number: no2019000015
* MusicBrainz: d1b04ab5-94e9-4130-96f0-e59dfa66555e
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 001315699
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 433209313
* Système universitaire de documentation: 257707239
* Virtual International Authority File: 3243154015351209310009
* WorldCat (via VIAF): 3243154015351209310009
# Herman Wilhelm Bissen

Herman Wilhelm Bissen (Schleswig, 13 oktober 1798 - Kopenhagen, 10 maart 1868) was een Deense beeldhouwer.

## Leven en werk

Bissen trok op 18-jarige leeftijd naar Kopenhagen waar hij modeltekenen studeerde aan de Koninklijke Deense Kunstacademie. Beeldhouwer Bertel Thorvaldsen haalde hem over de stap naar de beeldhouwkunst te maken. Bissen reisde in 1824 naar Rome, hij verbleef tien jaar in Italië. In 1834 was hij terug in Kopenhagen en werd directeur van de Kunstacademie. Hij werd in 1854 opgevolgd door Wilhelm Marstrand.
De stijl van Bissens werk veranderde, mede onder invloed van Thorvaldsen, in de loop der tijd van romantisch naar het neoclassicisme.
Bissen was vader van de beeldhouwer Vilhelm Bissen en de schilder Rudolf Bissen.

## Galerij

* Landsoldaten (1858)
* Mozes (1853)
* Orestes (1848)
* Frederik VII (1856)
* Bibsys: 90072929
* Bibliothèque nationale de France: cb12548867j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 119235439
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6633 3773
* KulturNav: 9a7d4386-f635-4c2c-aed3-c77d6fe99ebe
* Library of Congress Control Number: n94064353
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007339399805171
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 8656
* Système universitaire de documentation: 034769153
* Union List of Artist Names: 500059666
* Virtual International Authority File: 77121218
* WorldCat (via VIAF): 77121218
# Casper Labuschagne

Casper Jeremiah Labuschagne (Heilbron, 4 april 1929 – Haren, 5 oktober 2019) was een theoloog en oudtestamenticus van Zuid-Afrikaanse afkomst.
Casper Labuschagne studeerde van 1947–1956 theologie en Semitische talen aan de universiteit van Pretoria en de Rijksuniversiteit Groningen. In maart 1962 promoveerde hij cum laude bij E.S. Mulder op het proefschrift Die onvergelyklikheid van Jahwe in die Ou Testament (herzien en vertaald: The Incomparability of Yahweh in the Old Testament, Leiden: Brill, 1966).
Van 1957–1967 was Labuschagne predikant voor de Nederlandse Hervormde Kerk in Zuid-Afrika en vanaf 1959 tevens lector aan de universiteit van Pretoria. Als predikant sprak hij zich nadrukkelijk uit tegen de apartheid. Dit vormde de directe aanleiding voor zijn ontslag als predikant (1967) en vormde tevens een obstakel voor loopbaanperspectief aan de universiteit van Pretoria. Vanaf 1967 tot zijn emeritaat in 1991 was Labuschagne lector en later hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Groningen in de vakgebieden Oud-Israëlitische Letterkunde en exegese van het Oude Testament. Labuschagne bleef tegelijkertijd wel betrokken bij de strijd voor sociale rechtvaardigheid in Zuid-Afrika en tegen de apartheidsideologie in de kerk.
In de jaren zeventig en tachtig van de twintigste eeuw leverde Labuschagne in Nederland een belangrijke bijdrage aan het toegankelijk maken van de resultaten van wetenschappelijk Bijbelonderzoek voor een breder publiek. In wetenschappelijke context publiceerde Labuschagne over de door hem ontwikkelde logotechnische analyse, een tekstverklaring op basis van de analyse van de getallenreeksen en getalscomposities in de Hebreeuwse tekst. Ook in zijn vierdelig commentaar op Deuteronomium, in het Nederlands verschenen in de serie Prediking op het Oude Testament, speelt logotechnische analyse een centrale rol. De methode van de logotechnische analyse is niet onomstreden en heeft onder wetenschappers geen brede weerklank gevonden.
# Gotu Jim

Gotu Jim is de artiestennaam van Jim Lageveen (Amsterdam, 22 juni 1997), een Nederlandse rapartiest. Een aantal van zijn bekendste nummers zijn Oranje Etiket, Chimi uit het Zuiden en Tweede Klas Shit.

## Biografie
### Afkomst en opleiding

Lageveen groeide op in het Amsterdamse Oud West als zoon van theatermakers Bodil de la Parra en Geert Lageveen. Zijn grootvader was filmmaker Pim de la Parra. Na zijn middelbareschooltijd aan Het 4$^e$ Gymnasium, studeerde hij Sociale Geografie aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens zijn doorbraak als rapartiest was hij nog bezig met zijn studie, maar in 2020 rondde hij deze af met een bachelorwerkstuk over creatieve broedplaatsen in Amsterdam.

### Carrière

Lageveen begon met het produceren van beats in samenwerking met vriend IJsbrand van Eerdenburg, die tot heden ten dage nummers voor hem produceert. Hun eerste track ontstond naar eigen zeggen als gevolg van een dronken avond. Van Eerdenburg verzocht Lageveen tijdens de desbetreffende nachtelijke escapade om zijn nieuwe auto-tuneapparaat uit te proberen. Uit de improvisatierap die volgde, ontstond het nummer Tweede Klas Shit, waarmee Lageveen in 2018 zijn doorbraak bij het grotere publiek meemaakte.
Tweede Klas Shit was zijn tweede single nadat hij eerder dat jaar het nummer Licht Uit uitbracht. Zijn debuutalbum kreeg de naam Tweede Klas en werd in 2018 gelanceerd door het label Burning Fik, dat in handen is van Abel van Gijlswijk en Pepijn Lanen. Van Gijlswijk ontdekte Lageveen op SoundCloud waarna hij contact zocht met de rapper. Met het tekenen van zijn contract bij het label, had Lageveen een primeur: hij was de eerste artiest die zich aansloot bij Burning Fik-records.
Naast Tweede Klas bracht Lageveen in 2019 het album Generation K uit.
In 2024 deed Lageveen mee aan het 23$^e$ seizoen van De Slimste Mens. Hij eindigde in de finaleweek als zevende.

### Artiestennaam

Gotu Jim betekent ‘Gouden Jim’ in het Sranantongo. De correcte spelling van ‘gouden’ is in feite ‘gowtu’. Lageveen heeft voor een afwijkende spelling gekozen om te voorkomen dat de term verkeerd zou worden uitgesproken. De inspiratie voor de naam kwam van een uit Suriname afkomstige nep-gouden ketting die de artiest van zijn moeder kreeg.

## Muziekstijl

De muziekstijl van Lageveen kenmerkt zich door het ruime gebruik van autotune. Veelvoorkomende thematiek in zijn werk betreft overmatig blowen, ketaminegebruik en vrouwen. Zijn muziek is in het bijzonder in trek bij leden van studentenverenigingen. In 2019 maakte de artiest dan ook een tour langs verschillende van dergelijke verenigingen in Nederland, waaronder Vindicat en Minerva.
# La route de Salina

La route de Salina is een Frans-Italiaanse dramafilm onder regie van Georges Lautner uit 1970. De film is gebaseerd op de roman Sur la route de Salina van Maurice Cury. De film is opgenomen op Lanzarote

## Verhaal

De jonge Jonas dwaalt zwerft rond in een verlaten gebied op weg naar Salina. Bij een kleine rustplaats stopt hij om water te drinken. Mara, de eigenaar van de rustplaats, ziet hem. Ze begroet hem als haar zoon Rocky, die al vier jaar vermist wordt. Jonas laat haar in de veronderstelling dat hij inderdaad haar zoon is en accepteert haar aanbod van onderdak. Wanneer Mara's vriend Warren op bezoek komt, herkent hij hem ook als Rocky. Mara's dochter Billie komt ook terug naar huis. Tegen de verwachtingen in denkt Billie ook dat hij haar vermiste broer is. Ze brengen bijna elk moment samen door. Mara maakt zich zorgen over hun intieme relatie.
Jonas wil ontdekken wat er achter de mysterieuze verdwijning van de echte Rocky zou kunnen zitten. Als Warren Rocky's ex-vriendin Linda noemt, gaat Jonas naar Salina om met haar te praten. Hij vindt haar in het plaatselijke restaurant. Het blijkt dat Linda de eerste persoon is die niet denkt dat hij Rocky is. Terug in Mara's huis bladert Jonas door Billies spullen en vindt oude foto's die bevestigen dat hij in de verste verte niet op de echte Rocky lijkt. Wanneer hij Billie met de waarheid confronteert, bekent ze hem dat ze heeft gelogen om haar moeder te beschermen en omdat ze van Rocky houdt en hem ook terug wilde, zij het als een illusie. Jonas bezoekt Linda opnieuw. Ze vertelt hem dat ze zich met hem wilde verloven op de dag van Rocky's plotselinge verdwijning.
Jonas' vriend Charlie arriveert onverwachts en dreigt daardoor de fantasiewereld te vernietigen. Maar zowel Billie als Mara zijn niet verrast als Charlie zijn vriend Jonas bij zijn echte naam noemt. Charlie vraagt of Jonas met hem mee wil gaan, maar Jonas besluit bij Billie en Mara te blijven. Jonas ontdekt vervolgens de waarheid over Rocky: Billie had ooit een seksuele relatie met haar broer. Toen Rocky haar wilde verlaten voor Linda, werd Billie boos, pakte een steen en doodde hem daarmee. Jonas confronteert Billie hiermee, en zij raakt ontzet. Hij pakt haar vast en slaat haar tegen een muur, waardoor Billie dood op de grond valt. Geschrokken vlucht Jonas naar buiten, de regen in, en rijdt weg en in een auto. Mara rent achter hem aan en smeekt hem bij haar te blijven. Ze wil hem helpen Billies lichaam te begraven, precies op dezelfde plek waar Rocky vier jaar geleden werd begraven. Jonas laat zich echter niet door haar tegenhouden. Hij rijdt naar Salina, geeft zichzelf aan bij de sheriff en vertelt hem wat er is gebeurd.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Robert Walker | Jonas |
| Mimsy Farmer | Billie |
| Rita Hayworth | Mara |
| Ed Begley | Warren |
| Sophie Hardy | Linda |
| Bruce Pecheur | Charlie |

## Onderscheiding

Mimsy Farmer won in 1971 een speciale David di Donatello voor haar rol als Billie.

## Externe link

* (en) Road to Salina in de Internet Movie Database