OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Utö (Finland)

Utö is een eiland in de Scherenzee in de Oostzee in de Finse gemeente Pargas. Het is het meest zuidelijke eiland van Finland dat het gehele jaar door bewoond is. Utö heeft een oppervlakte van 0,81 vierkante kilometer en een inwonertal van ongeveer 40 mensen (2005).

## Naam

De naam van het eiland betekent "buitenste eiland" in Het Zweeds.

## Beschrijving

Het eiland heeft een vuurtoren, de Vuurtoren van Utö, een loodsstation, een kleine gastenhaven, een winkel en een postkantoor. Het eiland is ook bekend van de weerswaarnemingen waarmee men in 1881 begon. Door de afgelegen ligging van het eiland heeft het eiland een eigen school. Vroeger (tot in 2005) werd het eiland ook gebruikt door de Finse strijdkrachten die er een klein station hadden. Het eiland werd in september 1994 gebruikt als reddingsstation met de veerbootramp met de Estonia.
* Haventje, vuurtoren en radarstation
* Winkel
* Gezien vanaf zee
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Utö (Finland) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Nationaal park Riisitunturi

Nationaal park Riisitunturi (Fins: Riisitunturin kansallispuisto/ Zweeds: Riisitunturi nationalpark) is een nationaal park in Lapland in Finland. Het park werd opgericht in 1982 en is 77 vierkante kilometer groot. Het landschap bestaat uit bos, moeras en lage bergen.
# Wildernisgebied Käsivarsi

Het wildernisgebied Käsivarsi (Fins: Käsivarren erämaa-alue) ligt in het noordwesten van de Finse gemeente Enontekiö, in de zogenaamde "arm" (= Käsivarsi) van Finland. De gemeente Enontekiö maakt deel uit van de regio en provincie Lapland.
Het gebied is met een oppervlakte van 2206 km² het op een na grootste wildernisgebied van Finland. Het grenst in het noorden aan het 803 km² grote Noorse nationaal park Reisa.
De natuur en het culturele erfgoed van Käsivarsi zijn uniek. De grote bergen (fjelds) in het noordwesten van de wildernis vormen het enige gebied in Finland dat deel uitmaakt van de Scandinavia-Caledonides scheiding. Het gebied bevat op een na alle fjelds in Finland die hoger zijn dan 1000 m.
Het hoogste punt van Finland bevindt zich hier: het is een punt 1328 m boven de zeespiegel gelegen op een uitloper van de Haliatunturi. Het hoogste punt van de berg echter (1365 m) bevindt zich over de grens in Noorwegen.
Er lopen geen wegen door het gebied, wat niet wil zeggen dat het onbewoond zou zijn. In het gebied ligt Raittijärvi, een Samisch dorp waar sommige families het jaar door verblijven. De trekker kan bovendien in achttien hutten in het reservaat terecht.
Het pad Nordkalottleden loopt van noord naar zuid door de wildernis. Het dankt zijn ontstaan aan de samenwerking tussen de toeristische diensten van Finland, Noorwegen en Zweden.
# Nationaal park Oostelijke Golf van Finland

Nationaal park Oostelijke Golf van Finland (Fins: Itäisen Suomenlahden kansallispuisto/ Zweeds: Östra Finska vikens nationalpark) is een nationaal park in Kymenlaakso in Finland. Het park werd opgericht in 1982 en is 6 vierkante kilometer groot. Het landschap bestaat uit rotsachtige eilandjes en kust. In het park komen veel vogels voor, waaronder grote zaagbek, kuifeend, alk en zwarte zeekoet.
# Arianna Pruisscher

Arianna Pruisscher (Nieuw-Dordrecht, 7 augustus 1998) is een Nederlands langebaan- en marathonschaatsster, uitkomend namens A6.nl/ KMC. Daarvoor was ze beroepswielrenster bij een Franse wielerformatie, afkomstig van de wielerclub W.S.V Emmen, waarvoor ze tussen 2017 en 2022 verhuisde naar Sittard. Ook schaatste ze eerder voor Team Albert Heijn Zaanlander.
Bij de wereldbekerkwalificatiewedstrijden in oktober 2022 eindigde Pruisscher op de 5000 meter verrassend als vierde waarmee ze zich kwalificeerde voor de wereldbeker in het Canadese Calgary.

## Persoonlijke records

| Afstand | Tijd | Datum | Baan |
| 500 meter | 42,45 | 10 januari 2015 | Heerenveen |
| 1000 meter | 1.23,64 | 7 maart 2014 | Heerenveen |
| 1500 meter | 2.03,98 | 21 oktober 2022 | Heerenveen |
| 3000 meter | 4.10,57 | 20 oktober 2023 | Heerenveen |
| 5000 meter | 7.04,38 | 16 december 2022 | Calgary |
    (laatst bijgewerkt: 20 oktober 2023)
* ↑ Pruisscher plaatst zich voor wereldbeker op 5 kilometer: 'Heel erg bijzonder' RTV Drenthe, 30 oktober 2022
* Arianna Pruisscher op SchaatsStatistieken.nl
# Rotuma (eiland)

Rotuma is een eiland in Fiji. Het is 46,6 km² groot en het hoogste punt is 225 meter. Het eiland heeft een aparte status binnen Fiji. Het eiland heeft 2.095 inwoners (2007) die vooral langs de kust leven. De hoofdplaats is het dorp Motusa dat een duizendtal inwoners heeft.
Bij het eiland liggen nog enkele bijeilandjes die net als Rotuma van vulkanische oorsprong zijn. Het hoogste punt is 256 meter boven zeeniveau. Het eiland is voor een groot deel in gebruik voor de landbouw en er heerst een tropisch klimaat. Er komt slechts één zoogdier voor, de vleermuis Emballonura semicaudata.

## Politieke status

Het eiland is onderdeel van de Republiek Fiji maar heeft op lokale wetgeving meer zeggenschap dan andere gemeenten in het land en heeft de status van Dependency. Er is 1 zetel die voor een vertegenwoordiger uit Rotuma is in het Huis van afgevaardigden.

## Geschiedenis

Het eiland is voor het eerst gezien door Edward Edwards in 1791. In het midden van de negentiende eeuw gingen zeelieden die van schepen gevlucht waren naar de eilanden en mengden zich met de lokale bevolking. Methodistische missionarissen kwamen in 1842 vanuit Tonga om het geloof te verkondigen, in 1847 gevolgd door katholieke paters maristen.
Conflicten tussen deze twee geloofsovertuigingen en hoofden van lokale stammen uit de zeven districten leidden ertoe dat de gezagdragers in 1879 aan het Verenigd Koninkrijk vroegen of die het eiland wilde annexeren. Op 13 mei 1881 werd dit officieel (die datum staat nu bekend als Rotuma day en is een lokale feestdag), zeven jaar na de Britse annexatie van de Fiji-eilanden. Kerken die op het eiland te vinden zijn herinneren hieraan.

## Bevolking

De meeste oorspronkelijke inwoners van het eiland wonen elders in Fiji (ongeveer 10.000), en slechts iets meer dan een vierde deel woont nog op Rotuma. De cultuur van deze Rotumans verschilt ook van de rest van Fiji en is meer verbonden met de Polynesische eilanden die oostelijker liggen.
In 1985 stemde 85 procent van de bevolking tegen het openen van het eiland voor toeristen. De bevolking groeit met 2,1 procent per jaar. Ongeveer 45 procent van de bevolking werkt in de landbouw en visserij. Het belangrijkste exportproduct is de kokosnoot. Het BNP per hoofd van de bevolking is $1953,-.

## Infrastructuur

Er is een onverhard nationaal vliegveldje op het eiland (Elsi'o Airport), een haven ontbreekt echter. Verder lopen er verschillende, veelal onverharde, wegen lang de kust van het eiland.
# Geelvinkrupsvogel

De Geelvinkrupsvogel (Edolisoma meyerii) is een zangvogel uit de familie Campephagidae (rupsvogels). Eerder werd deze vogel beschouwd als een ondersoort van de sahoelrupsvogel (E. tenuirostre), die toen nog monniksrupsvogel heette. Deze vogel is genoemd naar de Duitse natuuronderzoeker Adolf Bernhard Meyer.

## Verspreiding en leefgebied

Deze vogel komt voor op twee eilanden in de Geelvinkbaai in het noorden van Nieuw-Guinea en telt twee ondersoorten:
* E. m. numforanum: Numfor.
* E. g. meyerii: Biak.

## Status

De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als vrij algemeen op zowel Numfor als Biak. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Geelvinkrupsvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
# Agnes van Beieren

Agnes van Beieren (1276/1278- 22 juli 1345) was een dochter van hertog Lodewijk II van Beieren en van zijn derde echtgenote Mathilde van Habsburg.
Zij trouwde in 1290 met Hendrik de Jongere (1276-1298), een zoon van landgraaf Hendrik I van Hessen. Zij hadden één kind:
In 1298 trouwde ze met markgraaf Hendrik I van Brandenburg. Voor dit huwelijk werd in 1303 pauselijke dispensatie gegeven. Uit haar tweede huwelijk kreeg zij de volgende kinderen:
* Hendrik II van Brandenburg (1302-1320)
* Sophia (1300-1356), erfgename van Landsberg en de Saksen-Palts, in 1327 gehuwd met hertog Magnus I van Brunswijk (1304-1369)
* Judith (1299/1306 - 1325/1327), in 1318 gehuwd met hertog Hendrik II van Brunswijk-Grubenhagen.
* Margarete (1301 - 31 maart 1347). Abdis van St. Klara in Weißenfels.
* Heinrich von Hessen. In: Medieval Lands: a prosopography of medieval European noble and royal families
* Agnes von Bayern. In: Medieval Lands: a prosopography of medieval European noble and royal families
* Heinrich von Brandenburg. In: Medieval Lands: a prosopography of medieval European noble and royal families
# Rooster (planning)

Een rooster is een schema waarin is vastgelegd welke taken of gebeurtenissen op welke momenten plaats moeten gaan vinden.

## Lesrooster

Een lesrooster regelt bijvoorbeeld de volgende elementen:
* leerlingen
* docenten
* leslokalen
Het maken van een passend lesrooster is niet altijd eenvoudig. Zowel de tijd van leerlingen als van docenten als leslokalen is niet onbeperkt beschikbaar. Daarbij komt dat sommige vakken in een bepaald leslokaal moeten worden gegeven, bijvoorbeeld in een klas voor scheikunde of in de gymnastiekzaal. De weergave in tabelvorm van een rooster wordt ook met rooster aangeduid. Vaak staan bij lesroosters in de rijen de uren, in de kolommen de dagen van de week en in de cellen de schoolvakken en lokalen. In een lesrooster worden vaak afkortingen gebruikt. Een vierkant rooster is een rooster waarbij een leerling of leraar op alle mogelijke uren in de week een les heeft. Leerling of leraar krijgt of geeft in dat geval aan een stuk door les. Tijdens pauzes verspringt het lesrooster iets.
Roosterproblemen kunnen wiskundig aan de hand van grafen worden beschreven, maar het is toch, zelfs met behulp van een computer, lastig een rooster voor een grote school op te stellen.

## Personeelsrooster

Een andere vorm van een rooster is een personeelsrooster. Dit komt vooral bij werknemers met onregelmatige diensten voor.
# Sneller dan het licht

Sneller dan licht (Faster Than Light, FTL, superluminaal) is het transport van informatie, elektromagnetische straling of materie met een snelheid groter dan de lichtsnelheid. Dit concept komt veel voor in sciencefiction, maar wordt in het algemeen als onwaarschijnlijk beschouwd door de wetenschap, vanwege de speciale relativiteitstheorie die dit verbiedt. Volgens de theoretische natuurkunde zijn er echter in principe mogelijkheden om FTL te bereiken.

## Theorie

Binnen de theorie van Einstein is het niet mogelijk dat een voorwerp (of informatie) een snelheid heeft die hoger is dan de lichtsnelheid. Omdat de dichtstbijzijnde sterren, anders dan de zon, op enkele lichtjaren (de afstand die licht aflegt in een jaar) van ons verwijderd zijn, zou een voorwerp sneller dan het licht moeten gaan, om het dichtstbijzijnde planetenstelsel, buiten het zonnestelsel, in een redelijke tijd te bereiken. Ook communicatie op hoogstens de lichtsnelheid met dergelijke regio's is praktisch gesproken onmogelijk. Bovendien zou het behalen van de lichtsnelheid door een voorwerp oneindig veel energie kosten.

## Oplossingen

Er bestaan verscheidene natuurkundige theorieën die het, in theorie althans, mogelijk maken de beperkingen van de lichtsnelheid te omzeilen. De meeste methoden zijn gebaseerd op kromming van ruimte, dan wel het gebruikmaken van bestaande krommingen in (tijd)ruimte. Met de huidige theoretische en technische kennis is nog niet uit te maken of FTL ooit wel of niet te verwezenlijken is. Er zijn veel natuurkundigen die het nu al onmogelijk achten, maar er zijn er ook die het nog te vroeg vinden om dit zo stellig te beweren. Enkele meer serieuze voorbeelden die wellicht in de toekomst bruikbaar zouden kunnen zijn:
* Teleportatie
* Warp
* Wormgaten
Enkele in sciencefiction gebruikte fictieve sneller-dan-licht technieken/apparaten zijn:
* Holtzmanngenerator
* Hyperruimte
* Inter-melkweg-spoel
* Subruimte-/Transwarpcorridors
* De weerwort, een communicatiemiddel uit de werelden van Ursula Le Guin, is door diverse andere schrijvers overgenomen.
Het transgalactisch liftershandboek bevat diverse satirische voortstuwingsmethoden:
* Oneindige-onwaarschijnlijkheidsaandrijving (Infinite improbability drive)
* Bistrometrie-aandrijving (Bistromathic drive)
# Tijdreizigersfeest van Hawking

Het tijdreizigersfeest van Hawking was een feestje van de Britse astrofysicus Stephen Hawking, georganiseerd aan de Universiteit van Cambridge, het Gonville and Caius College aan Trinity Street, op 28 juni 2009, 12:00 UTC. De natuurkundige regelde ballonnen, champagne en hapjes voor zijn gasten, maar verstuurde de uitnodigingen pas de volgende dag, nadat het feest voorbij was.
Hawking wachtte geduldig op de komst van tijdreizende gasten die hij later van plan was uit te nodigen. Ondanks zijn inspanningen verscheen echter niemand. Desondanks bleef Hawking hoopvol en hield hij de mogelijkheid open dat zijn uitnodiging in de toekomst zou worden geaccepteerd.

## Video

* (en) Stephen Hawking - Time Traveller's Party via YouTube
# Gijs Beths (1903-1998)

Barend Gijsbert (Gijs) Beths (Schoten, 26 juni 1903-1998) was een Nederlands violist.
Hij was zoon van Louisa Cornelia Weides en smid/bankwerker Gijsbert Beths. Hijzelf was in 1933 getrouwd met Catharina Alberdina Maria Heilig. In 1989 hertrouwde hij (85) met violiste Hannah (Han) de Jong (68; geboren 1920, overleden 2016), die hij al in 1946 had leren kennen. Vanuit het eerste huwelijk werden zoon Gijs Beths jr. en Vera Beths ook violist; Hans Beths werd drummer binnen de lichte muziek.
Beths speelde al op jonge leeftijd geld bij elkaar door overal en nergens op te treden. Tijdens een van de optredens in een trein, werd hij “ontdekt” door Julius Röntgen. Daaruit kwam een opleiding bij Oskar Back voort. Ondertussen speelde hij nog steeds lichte muziek in cafés en restaurants. Hij werd eerste violist van het Utrechts Stedelijk Orkest; ook was hij enige tijd tweede concertmeester bij het orkest van de VARA. Hij speelde destijds ook een keer onder Arturo Toscanini. Toen in 1938 door het vertrek van Hans Bijvanck een vacature concertmeester bij het Haarlemse Orkest Vereeniging (HOV) ontstond solliciteerde hij. Beths gaf in die tijd ook lessen vanuit zijn woning aan de Kleverlaan 102. Hij zou de functie van concertmeester in Haarlem vijftien jaar vervullen. Daarna zat hij in het Amsterdamse Strijkkwartet (met Nap de Klijn, Gerard Ruymen en Maurits Frank) en was tussen 1960 en 1965 (eervol ontslag) concertmeester bij De Nederlandse Opera. Hij gaf voorts les aan het Muzieklyceum Amsterdam.
Ook toen hij in 1968 met pensioen ging, bleef hij spelen. Violist Daniël Otten is zijn leerling.
Gijs en Han werden begraven of gecremeerd op Begraafplaats Rusthof in Leusden.
* ↑ Redactie, Gijs Beths Concertmeester. Nieuwe Haarlemsche Courant (14 oktober 1938). Geraadpleegd op 12 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Wim Gaffel, Vioolfamilie Beths. De Waarheid (31 mei 1968). Geraadpleegd op 12 oktober 2024 – via delpher.nl.
* ↑ Gedenksteen Beths en de Jong (geraadpleegd 12 oktober 2024)
# Lied der drie principes van het volk

Het Lied der drie principes van het volk of volkslied van Republiek China is het belangrijkste volkslied van Republiek China. De drie principes van het volk zijn de drie belangrijkste principes van Republiek China, ze waren door Sun Yat-Sen gemaakt. De tekst is geschreven door Hu Han-min, Tai Chi-t'ao, Liao Chung-k'ai en Shao Yüan-ch'ung. Het lied wordt gezongen in het Standaardmandarijn en is geschreven in wenyanwen. Dit volkslied werd op de Olympische Zomerspelen 1936 gekozen tot het beste volkslied op de spelen. Op het Chinese vasteland is het verboden om dit volkslied bij prijsuitreikingen en andere officiële gelegenheden te spelen.

## De tekst van het lied, in traditioneel Chinees

三民主義，吾黨所宗，
以建民國，以進大同。 咨爾多士，為民前鋒； 夙夜匪懈，主義是從。 矢勤矢勇，必信必忠； 一心一德，貫徹始終。

## De tekst van het lied, in vereenvoudigd Chinees

三民主义，吾党所宗，
以建民国，以进大同。 咨尔多士，为民前锋； 夙夜匪懈，主义是从。 矢勤矢勇，必信必忠； 一心一德，贯彻始终。

## De tekst van het lied, in hanyu pinyin

Sānmín Zhǔyì, wúdǎng suǒ zōng; Yǐ jiàn Mínguó, yǐ jìn dà tóng. Zī'ěr duō shì, wéi mín qiánfēng; Sù yè fěi xiè, zhǔyì shì cóng. Shǐ qín shǐ yǒng, bì xìn bì zhōng; Yì xīn yì dé, guànchè shǐzhōng.

## De tekst van het lied, in zhuyin

ㄙ　ㄢ　ㄇㄧㄣˊ　ㄓㄨ　ˇ　ㄧ　ˋ
ㄨ　ˊ　ㄉ　ㄤˇ　ㄙㄨㄛˇ　ㄗㄨㄥˉ
ㄧ　ˇ　ㄐㄧㄢˋ　ㄇㄧㄣˊ　ㄍㄨㄛˊ
ㄧ　ˇ　ㄐㄧㄣˋ　ㄉ　ㄚˋ　ㄊㄨㄥˊ
ㄗ　ㄦ　ˇ　ㄉㄨㄛ　ㄕ　ˋ
ㄨ　ㄟˊ　ㄇㄧㄣˊ　ㄑㄧㄢˊ　ㄈ　ㄥ
ㄙ　ㄨˋ　ㄧ　ㄝˋ　ㄈ　ㄟˇ　ㄒㄧㄝˋ
ㄓ　ㄨˇ　ㄧ　ˋ　ㄕ　ˋ　ㄘㄨㄥˊ
ㄕ　ˇ　ㄑㄧㄣˊ　ㄕ　ˇ　ㄩ　ㄥˇ
ㄅ　ㄧˋ　ㄒㄧㄣˋ　ㄅ　ㄧˋ　ㄓㄨㄥ
ㄧ　ˋ　ㄒㄧㄣ　ㄧ　ˋ　ㄉ　ㄜˊ
ㄍㄨㄢˋ　ㄔ　ㄜˋ　ㄕ　ˇ　ㄓㄨㄥ

## Vertaling

De drie principes van het volk, deze wordt door onze partij gehoorzaamd: het grondvesten van een vrij land, daarmee bereiken wij de wereldvrede. O! Soldaten, gij zijt de voorhoede des volks; Dag en nacht onvermoeid, de principes volgend. Gelooft in ijver, gelooft in moed, weest eerlijk en weest trouw; Met één hart en één geest, houdt dit eeuwig voor u.
Onafhankelijke staten: Afghanistan · Armenië · Azerbeidzjan · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Brunei · Cambodja · China · Cyprus · Filipijnen · Georgië · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Japan · Jemen · Jordanië · Kazachstan · Kirgizië · Koeweit · Laos · Libanon · Maldiven · Maleisië · Mongolië · Myanmar · Nepal · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Qatar · Rusland · Saoedi-Arabië · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Thailand · Turkije · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea
Niet algemeen erkende landen: Abchazië · Nagorno-Karabach · Palestina · Taiwan · Turkse Republiek Noord-Cyprus · Zuid-Ossetië
# Isaac Julius Tamaëla

Isaac Julius Tamaëla (Amahei (Ceram, Nederlands-Indië) 13 december 1914 – Cotonou (Benin), 27 november 1978) was een militair en leider van Zuid-Molukkers.
Hij was sergeant-majoor bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) toen in april 1950 op Ambon de Republiek der Zuid-Molukken (RMS) werd uitgeroepen. Tamaëla werd door de RMS als adviseur aan de militaire staf toegevoegd waarbij hij de rang van luitenant-kolonel kreeg die overigens los stond van zijn rang binnen de KNIL. In de zomer van 1950 vertrok hij naar het nabijgelegen eiland Ceram omdat troepen van de Republiek Indonesië steeds meer greep kregen op het eiland Ambon. Begin december week ook de Zuid-Molukse regering uit naar Ceram om van daaruit, onder leiding van president Chris Soumokil, de oorlog met Indonesië voort te zetten.
Eind 1963 slaagden Indonesische militairen erin om Soumokil op het eiland Ceram gevangen te nemen, waarna de guerrillaoorlog snel ten einde liep. In die periode ontkwam Tamaëla naar Nederland waar hij moest beloven zich niet met de RMS in te laten en dat hij Nederlander zou worden. Dat laatste gebeurde ook. Hij ging in Zeist wonen en werd commies eerste klas bij Rijkswaterstaat. De gevangengenomen Soumokil werd in 1964 ter dood veroordeeld en in 1966 werd in Indonesië dat doodsvonnis voltrokken. Kort na de dood van Soumokil werd in Nederland ir. Manusama benoemd tot president in ballingschap van de Republiek der Zuid-Molukken. In 1968 ontving Tamaëla een enkele jaren oude brief die geschreven was door Soumokil waaruit zou blijken dat deze hem opdroeg om Molukse volk in ballingschap te gaan leiden.
Op basis van die brief riep Tamaëla zichzelf uit tot RMS-president waarbij hij zichzelf tevens promoveerde tot generaal. Verder besloot hij zijn huis te verkopen en met de opbrengst daarvan in de wandelgangen van de Verenigde Naties in New York te gaan lobbyen voor de Zuid-Molukse zaak. Toen dat geld op was, werd hij financieel gesteund door zijn aanhangers in Nederland die Manusama niet erkenden als RMS-president. Uiteindelijk slaagde hij erin dat de Afrikaanse staat Benin (tot kort voor die periode ook bekend als Dahomey) de RMS erkende als onafhankelijke staat met Tamaëla als president.
Bij de tweede treinkaping door Zuid-Molukse jongeren (zie Treinkaping bij De Punt in 1977) overhandigde de weduwe van Chris Soumokil, die als een van de bemiddelaars fungeerde, aan de kapers een briefje waarop stond dat Benin bereid was hen toe te laten. Onduidelijk is of 'generaal' Tamaëla hierbij betrokken was. Waarschijnlijk heeft dat briefje ertoe bijgedragen dat de kapers minder snel bereid waren zich over te geven. Bijna drie weken na het begin van de kaping besloot de Nederlandse overheid dat er met militair geweld moest worden ingegrepen waarbij twee gegijzelden en zes kapers de dood zouden vinden.
Tijdens een staatsbezoek van Tamaëla aan Benin in november 1978 kreeg hij een hartaanval waaraan hij op 63-jarige leeftijd overleed. Zijn stoffelijk overschot werd naar Nederland overgevlogen waarna hij in Zeist begraven werd.

## Externe link

* Diverse foto's van I.J. Tamaela (www.geheugenvannederland.nl)
# Strastoterpets

Een strastoterpets (Russisch: страстотерпец, Grieks: athloforos) (meervoud strastoterptsy) is een bepaald type heilige uit de Russisch-orthodoxe Kerk. Dit Russische woord betekent zoiets als "dulder van lijden". Het wordt gebruikt voor heiligen die niet als martelaren voor het geloof kunnen worden aangemerkt, maar wel veel (pijn) lijden, geweldloos afzien van verzet en de dood grootmoedig en vergevingsgezind hebben verdragen overeenkomstig Christus' gehoorzaamheid tot in de dood. De beroemdste zijn de heilige Boris en Gleb uit de beginperiode van de Russische geschiedenis. Ook de laatste tsaar en zijn gezin hebben deze heiligenbenaming gekregen. Ze zijn immers niet per se om hun geloof vermoord en het feit dat Nicolaas afstand had gedaan van de troon onder druk van de Bolsjewieken is als een teken van zwakte gezien, waardoor Nicolaas II en zijn gezin niet als martelaars geboekstaafd staan. Hiermee verschilt de Russisch-orthodoxe Kerk van mening met de Russisch-orthodoxe Kerk in het Buitenland. Want op 14 augustus 2000 werden Nicolaas, zijn vrouw en kinderen door het Patriarchaat Moskou tot strastoterpets (lijdendulders) verklaard, nadat de Russisch-Orthodoxe Kerk in het Buitenland hen al in 1978 als martelaren heilig had verklaard. Hun feestdag is op 4 juli. Op de plaats waar hun lichamen in de mijnschacht werden gegooid bevindt zich nu het klooster van de heilige koninklijke lijdendulders.
# Steptoe and Son

Steptoe and Son was een Britse tragikomische serie geschreven door Ray Galton en Alan Simpson.
Twee handelaren in lompen, metalen en botten wonen in Oil Drum Lane, een fictieve straat in Shepherd's Bush, Londen. Tussen 1962 en 1965 werden door de BBC vier series met zevenenvijftig afleveringen uitgezonden, gevolgd door een tweede run tussen 1970 en 1974. De openingstune, Old Ned, werd gecomponeerd door Ron Grainer. De serie werd in de Verenigde Staten opnieuw gemaakt als Sanford and Son.
De serie gaat over de conflicten tussen vader en zoon. Albert Steptoe (een rol van Wilfrid Brambell als de vieze oude man) is voddenman, een handelaar in lompen en botten, die nogal groezelige manieren heeft. Daarentegen heeft zijn veertig jaar oude zoon Harold (een rol van Harry H. Corbett) meer sociale aspiraties en pretenties. De show bevat elementen van drama en tragedie, zoals Harold, die voortdurend door zijn vader tegengewerkt wordt bij het bereiken van zijn ambities. Opvallend was destijds dat gebruik werd gemaakt van serieuze acteurs in plaats van komieken. Een gevolg was wel dat de mannen vervolgens in andere komische rollen werden gecast.
De Nederlandse tegenhanger Stiefbeen en zoon met Rien van Nunen en Piet Römer werd door de NCRV-televisie met veel succes uitgezonden.