OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Campeonato Piauiense 2011

In 2011 werd het 71ste Campeonato Piauiense gespeeld voor voetbalclubs uit de Braziliaanse staat Piauí. De competitie werd georganiseerd door de FFP en werd gespeeld van 10 april tot 17 augustus. 4 de Julho werd kampioen.

## Eerste toernooi
### Eerste fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | Parnahyba | 8 | 6 | 1 | 1 | 15:5 | 19 |
| 2. | Ríver | 8 | 5 | 1 | 2 | 13:5 | 16 |
| 3. | Comercial | 8 | 5 | 1 | 2 | 13:5 | 16 |
| 4. | 4 de Julho | 8 | 4 | 1 | 3 | 12:8 | 13 |
| 5. | Barras | 8 | 3 | 2 | 3 | 9:9 | 11 |
| 6. | Picos | 8 | 3 | 2 | 3 | 9:10 | 11 |
| 7. | Flamengo | 8 | 2 | 1 | 5 | 8:15 | 7 |
| 8. | Piauí | 8 | 1 | 3 | 4 | 10:20 | 6 |
| 9. | Princesa do Sul | 8 | 0 | 2 | 6 | 5:17 | 2 |

### Tweede fase

| Halve finale | Halve finale | Halve finale | Finale | Finale | Finale |
| Parnahyba | 1 | 1 |
| 4 de Julho | 0 | 0 |
| 4 de Julho | 0 | 0 | Parnahyba | 1 | 0 |
| | | | Comercial | 2 | 0 |
| Comercial | 1 | 2 | Comercial | 2 | 0 |
| Ríver | 1 | 1 |

## Tweede toernooi
### Eerste fase

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | 4 de Julho | 8 | 6 | 1 | 1 | 21:8 | 19 |
| 2. | Ríver | 8 | 6 | 1 | 1 | 14:3 | 19 |
| 3. | Parnahyba | 8 | 5 | 2 | 1 | 18:10 | 17 |
| 4. | Comercial | 8 | 5 | 1 | 2 | 16:8 | 16 |
| 5. | Picos | 8 | 2 | 4 | 2 | 6:8 | 10 |
| 6. | Piauí | 8 | 3 | 1 | 4 | 7:16 | 10 |
| 7. | Barras | 8 | 2 | 1 | 5 | 8:10 | 7 |
| 8. | Princesa do Sul | 8 | 1 | 0 | 7 | 4:17 | 3 |
| 9. | Flamengo | 8 | 0 | 1 | 7 | 3:17 | 1 |

### Tweede fase

In geval van gelijkspel werden verlengingen gespeeld, tussen haakjes weergegeven.
| Halve finale | Halve finale | Halve finale | Finale | Finale | Finale |
| 4 de Julho | 1 | 1 |
| Comercial | 1 | 0 |
| Comercial | 1 | 0 | 4 de Julho | 0 | 4 (1) |
| | | | Parnahyba | 3 | 2 (0) |
| Ríver | 1 | 1 | Parnahyba | 3 | 2 (0) |
| Parnahyba | 3 | 1 |

## Finale

Arena Ytacoatiara, Piripiri Toeschouwers: 2.425 :
| 10 augustus Heen | Cleitinho 55' | Arena Ytacoatiara, Piripiri Toeschouwers: 2.425 |
Toeschouwers: 1.600 :
| 17 augustus Terug | Zé Rodrigues 11' | 13' (own) Rafael Araújo | Toeschouwers: 1.600 |

### Kampioen

* Campeonato Piauiense de 2011
* 4 DE JULHO Kampioen (3° titel)

## Externe link

* RSSSF
1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1951 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Cardiorhinus pallidipennis

Cardiorhinus pallidipennis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Candèze.
# Cardiophorus pellitus

Cardiophorus pellitus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Schwarz.
# Cardiophorus pellitoides

Cardiophorus pellitoides is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Gurjeva.
# Cardiophorus persianus

Cardiophorus persianus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Cate, Platia & Schimmel.
# Cardiophorus parallelus

Cardiophorus parallelus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Fleutiaux.
# Cardiophorus sbeitlensis

Cardiophorus sbeitlensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Buysson.
# Cardiophorus scapulatus

Cardiophorus scapulatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Candèze.
# Cardiophorus samai

Cardiophorus samai is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Platia & Gudenzi.
# Cardiophorus schusteri

Cardiophorus schusteri is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Buysson.
# Caridina fossarum

Caridina fossarum is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Heller.
* ↑ (en) Caridina fossarum op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina fossarum Heller, 1862b. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586220
# Caridina gabonensis

Caridina gabonensis is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Roux.
* ↑ (en) Caridina gabonensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina gabonensis Roux, 1927a. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586222
# Caridina glaubrechti

Caridina glaubrechti is een garnalensoort uit de familie van de Atyidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door von Rintelen & Cai.
* ↑ (en) Caridina glaubrechti op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Fransen, C. (2012). Caridina glaubrechti von Rintelen & Cai, 2009. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=586224
# Camponotus anningensis

Camponotus anningensis is een mierensoort uit de onderfamilie van de schubmieren (Formicinae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Wu & Wang.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Carpendale

Carpendale is een plaats (town) in de Amerikaanse staat West Virginia, en valt bestuurlijk gezien onder Mineral County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 954. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 902, een daling van 52 (-5,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,4 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Carpendale.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Carpendale op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Carpen

Carpen is een gemeente in Dolj. Carpen ligt in de regio Oltenië, in het zuidwesten van Roemenië.
Afumaţi · Almăj · Amărăștii de Jos · Amărăștii de Sus · Apele Vii · Argetoaia · Bârca · Bistreț · Botoșești-Paia · Brabova · Brădești · Braloștița · Bratovoești · Breasta · Bucovăț · Bulzești · Călăraşi · Calopăr · Caraula · Cârcea · Cârna · Carpen · Castranova · Catane · Celaru · Cerăt · Cernătești · Cetate · Cioroiași · Ciupercenii Noi · Coșoveni · Coțofenii din Dos · Coțofenii din Față · Daneți · Desa · Dioști · Dobrești · Dobrotești · Drăgotești · Drănic · Fărcaș · Galicea Mare · Galiciuica · Gângiova · Ghercești · Ghidici · Ghindeni · Gighera · Giubega · Giurgița · Gogoșu · Goicea · Goiești · Grecești · Întorsura · Ișalnița · Izvoare · Leu · Lipovu · Măceșu de Jos · Măceșu de Sus · Maglavit · Malu Mare · Mârșani · Melinești · Mischii · Moțăței · Murgași · Negoi · Orodel · Ostroveni · Perișor · Pielești · Piscu Vechi · Plenița · Pleșoi · Podari · Poiana Mare · Predești · Radovan · Rast · Robănești · Rojiște · Sadova · Sălcuța · Scăești · Seaca de Câmp · Seaca de Pădure · Secu · Siliștea Crucii · Şimnicu de Sus · Sopot · Tălpaș · Teasc · Terpezița · Teslui · Ţuglui · Unirea · Urzicuța · Valea Stanciului · Vârtop · Vârvoru de Jos · Vela · Verbița
# Gunnar Seidenfaden

Gunnar Seidenfaden (Varde, 24 februari 1908 – 9 februari 2001) was een Deens diplomaat en botanicus. Hij was Deens ambassadeur in Thailand van 1955 tot 1959, en in de Sovjet-Unie van 1959 tot 1961. Daarnaast was hij een expert in de orchideeën van Zuidoost-Azië.

## Levensloop

Gunnar Seidenfaden studeerde plantkunde aan de Universiteit van Kopenhagen in de Faculteit Biologie van 1926 tot 1934. Hij was tijdens zijn studie betrokken bij botanische onderzoeken in Groenland. Vanaf 1928 verbleef hij zes zomers lang in Groenland als deelnemer aan Lauge Kochs geologische expeditie naar oostelijk Groenland. Jammer genoeg faalde hij in zijn doctoraatsexamen (“magisterkonferens”) in plantkunde, en heroriënteerde hij zich naar economie and politieke wetenschappen; hij gradueerde als “Candidatus rerum politicarum” in 1940. Daarop ging hij werken voor het Deense Ministerie van Buitenlandse Zaken.
Na zijn jaren als ambassadeur kwam hij aan het hoofd van het juridisch bureau van het Ministerie tot in 1967. Hij vervulde nog verschillende missies als Deens afgevaardigde op internationale conferenties over milieuthema's, zoals CITES in 1973, de Conventie van Helsinki in 1979, en de Conventie van Bern in 1979.
In 1938 won hij een Scandinavische wedstrijd voor het beste populariserende wetenschappelijk werk met Modern Arctic Exploration. Gedurende zijn jaren in Thailand startte hij een langlopende samenwerking met het Royal Thai Forest Department, waarmee hij een aantal verzamelexpedities organiseerde tot midden de jaren 80.
Hij publiceerde verscheidene werken over orchideeën, zoals The Orchids of Thailand – A Preliminary List (met T. Smitinand) en Orchid Genera in Thailand vol. I- XIV. Deze werken zijn strikt taxonomisch en floristisch, maar verlucht met Seidenfadens eigen tekeningen van plantendelen gezien onder de microscoop. Hij beschreef tijdens zijn loopbaan ten minste 120 nieuwe soorten orchideeën.

## Eponiemen

De orchideeëngeslachten Seidenfadenia Garay, Seidenfadeniella C.S.Kumar, Seidenfia Szlach., Seidenforchis Marg., Gunnarella Senghas en Gunnarorchis Brieger zijn naar hem genoemd, evenals Fadenia, een geslacht van uitgestorven haaien uit het Perm.
* Dit artikel is een vertaling van Gunnar Seidenfaden op de Engelstalige Wikipedia van 28/02/2009
* (en) Gunnar Seidenfaden op IPNI, de International Plant Names Index
* Author citation (botany): Seidenf.
* Gemeinsame Normdatei: 135641152
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1472 9327
* Library of Congress Control Number: n50005882
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000241365
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007463642605171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 072834617
* LIBRIS: 335524
* Système universitaire de documentation: 070056153
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 70823
* Virtual International Authority File: 55368697
* WorldCat (via VIAF): 55368697
# Campoplex pomorum

Campoplex pomorum is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Ratzeburg in 1852.
# Stort (baggeren)

Een stort is een gebied waarover bij een baggerproject de baggerspecie uitgespoten wordt.
Het water loopt dan uit het water- en zandmengsel weg en het zand of de modder blijft achter. De baggerspecie komt of uit een drijvende leiding, verbonden aan een zand- of snijkopzuiger of aan een sleephopperzuiger. Een andere manier om de baggerspecie aan land te brengen is rainbowen. Het duurt vaak een lange tijd voor het stort zich gezet heeft en er op gebouwd kan worden. Vaak moet het water afgevoerd worden door drainage.

## Toponiem

De specie wordt niet altijd direct na het indrogen afgevoerd en blijft soms jaren liggen. Deze plaatsen krijgen dan wel de naam Stort. Het Groningse plaatsje 't Stort is naar zo'n stortplaats genoemd.
# Compsophorus triangulifer

Compsophorus triangulifer is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Morley in 1919.
# Kinosternon dunni

Kinosternon dunni is een schildpad uit de familie modder- en muskusschildpadden (Kinosternidae).
De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Karl Patterson Schmidt in 1947. Er is nog geen Nederlandstalige naam voor deze schildpad. De soortaanduiding dunni is een eerbetoon aan de Amerikaanse herpetoloog Emmett Reid Dunn (1894 - 1956).
Kinosternon dunni komt voor in delen van Zuid-Amerika en komt endemisch voor in Colombia. De schildpad bereikt een rugschild- of carapaxlengte tot ongeveer 18 centimeter. Het rugschild van jongere dieren is soms gekield maar bij oudere dieren vervaagt deze snel. De huid van de poten en kop is grijsbruin gekleurd.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Kinosternon dunni op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Kinosternon dunni.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Kinosternon dunni - Website Geconsulteerd 26 november 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Kinosternon durangoense

Kinosternon durangoense is een schildpad uit de familie modder- en muskusschildpadden (Kinosternidae). Het was lange tijd een ondersoort van de gele modderschildpad (Kinosternon flavescens) maar wordt tegenwoordig als aparte soort erkend. Er is nog geen Nederlandstalige naam voor deze schildpad. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John B. Iverson in 1979.
Kinosternon durangoense komt voor in delen van Noord-Amerika en komt endemisch voor in Mexico.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Kinosternon durangoense op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Kinosternon durangoense.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Kinosternon durangoense - Website Geconsulteerd 26 november 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Kinosternon oaxacae

Kinosternon oaxacae is een schildpad uit de familie modder- en muskusschildpadden (Kinosternidae). Er is nog geen Nederlandstalige naam voor deze soort.
Kinosternon oaxacae komt voor in delen van Noord-Amerika en komt endemisch voor in Mexico. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door James F. Berry en John B. Iverson in 1980.
De schildpad bereikt een rugschild- of carapaxlengte tot ongeveer 18 centimeter. Het rugschild is bruin tot donkerbruin van kleur en heeft soms drie duidelijk zichtbare lengtekielen.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Kinosternon oaxacae op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Kinosternon oaxacae.

### Bronnen

* (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Kinosternon oaxacae - Website Geconsulteerd 23 november 2015
* (en) - Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
* (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website
# Chelodina canni

Chelodina canni is een schildpad uit de familie slangenhalsschildpadden (Chelidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door William Patrick McCord en Scott A. Thomson in 2002. Later werd de wetenschappelijke naam Chelodina rankini gebruikt. De soortaanduiding canni is een eerbetoon aan John Cann, een Australiër die veel onderzoek naar schildpadden heeft gedaan.

## Uiterlijke kenmerken

Chelodina canni is een middelgrote soort die een schildlengte bereikt van maximaal 24 centimeter. Mannetjes blijven echter kleiner tot ongeveer 17 cm. Het schild heeft een ovale vorm dat aan de voorzijde wat is verlengd, het schild heeft een lengtekiel op het midden. Het buikschild of plastron is geel van kleur en heeft bruine vlekken die soms roodbruin zijn. Jongere dieren hebben een oranje kleur aan de keel, de nek en het buikschild. Het buikschild is breder aan de achterzijde, in tegenstelling tot verwante soorten uit het geslacht Chelodina. Aan de voorpoten zijn vier geklauwde vingers aanwezig. De schildpad is in het bezit van muskusklieren die een stinkende vloeistof uitscheiden bij verstoring.

## Levenswijze

De vrouwtjes zetten voor zover bekend zeventien tot 21 eieren af die na ongeveer 2,5 tot 3,5 maanden uitkomen. Over de levenswijze is verder weinig bekend omdat de schildpad relatief kort geleden is beschreven. Het is waarschijnlijk een carnivoor die leeft van verschillende waterdieren, zoals bekend is van verwante soorten.

## Verspreiding en habitat

De schildpad komt endemisch voor in Australië, en alleen in de staat Noordelijk Territorium. Chelodina canni leeft in en rond de Roper River. De habitat bestaat uit zoete wateren, er is een voorkeur voor moerassen en lagunes.

## Bronvermelding

Referenties
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Chelodina canni.
* 1 2 Animal Diversity Web - Abigail Thiemkey, Chelodina canni. Gearchiveerd op 7 februari 2023.
Bronnen
* (en) – Animal Diversity Web - Abigail Thiemkey - Chelodina canni - Website
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Chelodina canni - Website Geconsulteerd 9 juli 2022
* (en) – Peter Paul van Dijk, John B. Iverson, Anders G. J. Rhodin, H. Bradley Shaffer & Roger Bour - Turtles of the World, 7th Edition: Annotated Checklist of Taxonomy, Synonymy, Distribution with Maps, and Conservation Status - ISSN 10887105 (2014) - Website
# Elseya nabire

Elseya nabire is een schildpad uit de familie slangenhalsschildpadden (Chelidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Mehdi Joseph-Ouni en William P. McCord in 2022. In veel literatuur wordt de soort nog niet vermeld.
De soortaanduiding nabire is afgeleid van de vindplaats van de eerste exemplaren; Nabire.

## Uiterlijke kenmerken

De schildpad blijft relatief klein in vergelijking met geslachtsgenoten. Het rugschild is relatief laag en ovaal van vorm. De schildkleur is bruin tot roodbruin, volwassen exemplaren hebben geen zwarte vlekkentekening op het schild. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden door een meer afgerond hoofd in vergelijking met de spitsere snuit van de vrouwtjes, ze hebben daarnaast een iets holler buikschild en blijven kleiner.

## Verspreidingsgebied

De soort komt voor in delen van Azië en leeft endemisch in Indonesië. Hier komt de schildpad alleen voor in de provincie Papoea. Over de habitat en de levenswijze is nog vrijwel niets bekend.

## Bronvermelding
### Referenties

* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Elseya nabire.

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Elseya nabire - Website Geconsulteerd 4 april 2023
# Emydura gunaleni

Emydura gunaleni is een schildpad uit de familie slangenhalsschildpadden (Chelidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Ian Smales, William P. McCord, John Robert Cann en Mehdi Joseph-Ouni in 2019.
De soortaanduiding gunaleni is een eerbetoon aan Danny Gunalen, die de schildpad als eerste herkende als een aparte soort en verschillende exemplaren ving die door wetenschappers werden onderzocht.

## Verspreiding en habitat

De soort komt voor in delen van Azië en leeft endemisch in het Indonesische deel van het eiland Nieuw-Guinea in de provincie West-Papoea. Over de habitat en levenswijze is nog vrijwel niets bekend.

## Bronvermelding
### Referenties

* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Emydura gunaleni.

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Emydura gunaleni - Website Geconsulteerd 11 april 2023
# Oude Spoorbaan (Eindhoven)

Oude Spoorbaan is een buurt in de wijk Rozenknopje in het Eindhovense stadsdeel Gestel. De buurt ligt in het zuidwesten van Eindhoven tegen het stadsdeel Centrum aan, rondom de Hoogstraat. Op 1 januari 2023 telde de buurt 2.205 inwoners, verdeeld over 1.285 woningen, met een gemiddelde WOZ-waarde van € 307.000, op een oppervlakte van 0,27 km².
De naam “Oude Spoorbaan” verwijst naar de spoorlijn tussen Eindhoven en Hasselt die in 1866 werd aangelegd. In 1959 werd de spoorlijn gesloten, maar het witte overweghuisje op de hoek Hoogstraat/Hagenkampweg - “het Spoorhuisje” - is bewaard gebleven. De buurt kent met name langs de Hoogstraat vooroorlogse woningbouw en daar omheen voornamelijk naoorlogse bebouwing.

## Fotogalerij

* Kunstwerk met op de achtergrond het oude spoorhuisje
# Eric Pang

Eric Pang (Groningen, 30 januari 1982) is een Nederlands badmintonspeler. Hij behaalde als lid van het BC Amersfoort-team, samen met Lotte Bruil-Jonathans, Yao Jie, Larisa Griga, Dicky Palyama en Chris Bruil, de finale van het Europese kampioenschap in 2007 in Amersfoort. Deze werd verloren van NL Primorje. Eerder speelde Pang voor BC Duinwijck en BV Van Zijderveld.
Pang werd in 2001 zowel Nederlands als Europees kampioen bij de jeugd. In 2003 bereikte hij de finale van de Velo Dutch International, die hij verloor. In 2005 werd hij tweede op de US Open en Ierse Open kampioenschappen en won hij de Open Noorse kampioenschappen. In september 2008 boekte hij succes door in Taiwan de halve finale van een Grand Prix Gold te halen. Naast deze successen behaalde Pang meerdere NK-finales, die hij de laatste drie jaar won, daarvoor verloor hij altijd van Dicky Palyama. In september 2011 neemt hij de 41ste plaats in op de wereldranglijst, waarmee hij de hoogst genoteerde Nederlander is.

## NK

Pang werd in januari 2009 voor het eerst Nederlands kampioen bij de senioren. Hij versloeg in de finale Dicky Palyama, die hij daarmee van zijn historische tiende titel op rij afhield, in twee sets met 21-11 en 27-25. De Groninger speelde in 2007 en 2008 eveneens de finale tegen Palyama, maar trok toen beide keren nog aan het kortste eind. Pang haalde eerder in 2003 samen met Tijs Creemers de finale van het dubbelspeltoernooi, maar verloor ook deze (van Dennis Lens/Joéli Residay).
Pang trouwde in januari 2009 met de Chinees-Nederlandse badmintonspeelster Yao Jie. Ze wonen in Arnhem.
In 2010 werd Pang voor de tweede maal op rij Nederlands kampioen, door nogmaals Palyama in de finale af te houden van het record van tien titels.
Op zondag 6 februari 2011 was hij wederom de winnaar van de NK badminton. In een bloedstollende finale van het herenenkelspel was Pang zijn tegenstander Palyama voor het derde jaar op rij de baas: 22-20, 15-21 en 26-24. Hij herhaalde die prestatie een jaar later. Ditmaal was hij in de finale, gespeeld op zondag 5 februari 2012 in Almere, met tweemaal 21-13 te sterk voor Palyama. Pang wint op 14 oktober 2012 de Dutch Open in Almere, weer tegen Palyama. Pang is pas de tweede Nederlander die de Dutch Open wint. In 1936 won Edward den Hoed jr. dit toernooi.

## Externe link

* (en) Profiel van badmintonners op de website van de Badminton World Federation