OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Is dat nog wel wetenschap?

Is dat nog wel wetenschap? is het bekendste boek van de Amerikaanse journalist en wetenschapsschrijver Martin Gardner (1914–2010).
Het werd oorspronkelijk in 1952 uitgegeven onder de naam In the Name of Science: An Entertaining Survey of the High Priests and Cultists of Science, Past and Present ("In naam der wetenschap: een vermakelijk rapport van de hogepriesters en sekteleden van de wetenschap in verleden en heden"). Sinds de tweede editie van 1957 draagt het de titel Fads and Fallacies in the Name of Science: The curious theories of modern pseudoscientists and the strange, amusing and alarming cults that surround them. A study in human gullibility ("Rages en drogredenen in naam der wetenschap: de eigenaardige theorieën van moderne pseudowetenschappers en de vreemde, amusante en alarmerende cultussen die hen omringen. Een studie naar menselijke lichtgelovigheid"). In 1967 verscheen de eerste Nederlandse vertaling als Is dat nog wel wetenschap? bij Uitgeverij Het Spectrum (Prisma Pockets).
Is dat nog wel wetenschap? is een aanklacht tegen allerlei contemporaine vormen van pseudowetenschap. Het werd erg populair en wordt tot op heden aangeraden als een standaardwerk. Michael Shermer, oprichter en directeur van The Skeptics Society, beschouwt het boek als de oorsprong van de moderne skeptische beweging. Inmiddels ondergaat de Nederlandse uitgave zijn 90e druk.
* ↑ Sceptische boekenlijst. Stichting Skepsis. Gearchiveerd op 29 september 2013. Geraadpleegd op 2 juni 2014.
* ↑ (en) Michael Shermer, A Skeptical Manifesto. The Skeptics Society website (1997). Geraadpleegd op 2 juni 2014.
* ↑ M. Gardiner [sic], Is Dat Nog Wel Wetenschap?. Bol.com (april 2011). Geraadpleegd op 2 juni 2014.
# Itamaraty-paleis

Het Itamaraty-paleis (Portugees: Palácio Itamaraty) is het hoofdkantoor van het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Brazilië in de hoofdstad Brasília. Het bevindt zich langs de Eixo Monumental ten oosten van het Nationaal Congres.
Het gebouw is ontworpen door de architect Oscar Niemeyer in 1960 en ingehuldigd op 21 april 1970. Het bestaat uit twee delen: het brutalistische Paleis van de Bogen (Palácio dos Arcos) voor representatieve functies en het grotere administratiegebouw ernaast, dat als een decor werkt.
In Brazilië wordt "Itamaraty" gebruikt als metoniem voor het ministerie van Buitenlandse Zaken. De naam is overgenomen van het gelijknamige paleis in Rio de Janeiro, waar het ministerie was gevestigd vóór de verplaatsing van hoofdstad en regering naar Brasília.

## Externe link

* Itamaraty Palace, Brasilia (Arquitectura Viva)
# Jaargetijde

Jaargetijde kan verwijzen naar:
* Seizoen, een jaargetijde als deel van het jaar, seizoen
* Jaargetijde (memorie), een gedachtenisdienst op de verjaardag van een overlijden
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jaargetijde en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saphenista milicha

Saphenista milicha is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Razowski.
# Saphenista neanica

Saphenista neanica is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Razowski & Becker.
# San Fernando (Tamaulipas)

San Fernando is een stad in de Mexicaanse deelstaat Tamaulipas. San Fernando heeft 57.220 inwoners (census 2010) en is de hoofdplaats van de gemeente San Fernando.
In augustus 2010 was de plaats de locatie van een massamoord op immigranten, waarbij 72 voornamelijk Centraal-Amerikaanse illegale immigranten uitgemoord werden door leden van de Zetas. In april 2011 werden bij San Fernando massagraven ontdekt waarin zich zeker 183 lichamen bevonden; vermoedelijk is ook hier de drugsmaffia de verantwoordelijke.
# San Fernando (La Union)

San Fernando is een stad in de Filipijnse provincie La Union in het noordwesten van het eiland Luzon. De stad is de hoofdstad van de provincie La Union en de regio Ilocos Region. Bij de laatste census in 2007 had de stad bijna 115 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

San Fernando is onderverdeeld in de volgende 59 barangays:
| Abut Apaleng Bacsil Bangbangolan Bangcusay Barangay I Barangay II Barangay III Barangay IV Baraoas Bato Biday Birunget Bungro Cabaroan (Negro) Cabarsican Cadaclan Calabugao Camansi Canaoay | Carlatan Catbangen Dallangayan Este Dallangayan Oeste Dalumpinas Este Dalumpinas Oeste Ilocanos Norte Ilocanos Sur Langcuas Lingsat Madayegdeg Mameltac Masicong Nagyubuyuban Namtutan Narra Este Narra Oeste Pacpaco Pagdalagan Pagdaraoan | Pagudpud Pao Norte Pao Sur Parian Pias Poro Puspus Sacyud Sagayad San Agustin San Francisco San Vicente Santiago Norte Santiago Sur Saoay Sevilla Siboan-Otong Tanqui Tanquigan |

## Demografie

San Fernando had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 114.813 mensen. Dit zijn 12.731 mensen (12,5%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 1,63%, hetgeen lager is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 22.870 (24,9%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van San Fernando was ten tijde van de laatste census, met 114.813 inwoners op 106,88 km², 1074,2 mensen per km².

## Geboren in San Fernando

* Nicolas Zafra (21 december 1892), historicus (overleden 1979);
* Lucrecia Kasilag (31 augustus 1918), Filipijns componiste, muziekpedagoog en dirigent en sinds 1989 Nationaal Artiest van de Filipijnen. (overleden 2008)

## Externe link

* De website van San Fernando
* 1 2 Persbericht van het National Statistics Office met de resultaten van de Census van 2007.
* ↑ Philippine Standard Geographic Code
Agoo · Aringay · Bacnotan · Bagulin · Balaoan · Bangar · Bauang · Burgos · Caba · Luna · Naguilian · Pugo · Rosario · San Fernando · San Gabriel · San Juan · Santo Tomas · Santol · Sudipen · Tubao
# Jacob Ernst Marcus

Jacob Ernst Marcus (Sint Eustatius, 18 maart 1774 – Amsterdam, 2 oktober 1826) was een Nederlands schilder, etser, graveur en lithograaf.

## Leven en werk

Marcus werd geboren in West-Indië als zoon van de uit Amsterdam afkomstige advocaat mr. Joan Seba Marcus en Hester van Roijen. Hij verhuisde in 1783 met zijn vader naar Amsterdam. Toen zijn vader het jaar erop overleed, kwam Marcus onder de hoede van een voogd, de koopman Balthazar Ortt. Hij ging tot zijn twaalfde naar een kostschool in Abcoude en kwam daarna bij zijn voogd in huis. Marcus kreeg tekenles van Steven Goblé, leerde graveren van Reinier Vinkeles (1790-1796) en studeerde aan de Stadstekenacademie. Hij won onder meer de gouden medaille van de Stadstekenacademie (1798). Marcus schilderde, maar werd vooral bekend als graficus; hij maakte etsen, gravures en litho's naar onder anderen Hendrik Willem Caspari, Jacob Cats en Jan Steen. Caspari was zijn getuige, toen hij in 1804 in ondertrouw ging met Adriana Maria Taunay (1772-1834). Uit dit huwelijk werd onder anderen Balthasar Marcus (1806-1865) geboren, die later burgemeester werd van Nieuwer-Amstel. Van 1807 tot 1816 gaf Marcus een serie prenten uit onder de titel Studiebeelden en Fragmenten. In 1834 werd een herdruk uitgegeven onder de titel Het Studie-Prentwerk van Jacob Ernst Marcus, vergezeld van een levensschets van Marcus.
Marcus richtte samen met Hermanus Fock, Anthonie van den Bosch, Pièrre Recco en Jan Oortman in 1801 het Amsterdams kunstgenootschap Kunst zij ons doel op. Hij werd lid van het Nederlands Koninklijk Instituut en werd in 1820 aangesteld als onderwijzend directeur van de Koninklijke Akademie van Beeldende Kunsten.
Jacob Ernst Marcus overleed op 52-jarige leeftijd.

## Enkele werken

* Portret van Anna Maria Hogguer-Ebeling, naar een schilderij van Charles Howard Hodges
* Portret van Izaäk Schmidt
* Twee jongens met gevogelte
* Luisterrijke Vrouwen Schaatsen Rijdpartij, naar Aldert Jacobs van der Poort
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ H. van Guldener, "MARCUS (Jacob Ernst)", in P.C. Molhuysen en P.J. Blok (red.), Nieuw Nederlandsch biografisch woordenboek. Deel 10, 1937. Leiden: A.W. Sijthoff. Gearchiveerd op 24 juni 2023.
* ↑ Pieter A. Scheen (1969) Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950. 's-Gravenhage: Kunsthandel Pieter A. Scheen N.V. Volume 2, p. 12.
* ↑ Paul Knolle, "Modeltekenaars in Zakformaat: Een Aan J. E. Marcus (1774—1826) Toegeschreven Tekening.", Nederlands Kunsthistorisch Jaarboek, deel 38 (1987), p. 172–184.
* Bibliothèque nationale de France: cb149543301 (data)
* Biografisch Portaal: 45545973
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: marc028
* Gemeinsame Normdatei: 124418775
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6657 8367
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 06992497X
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 52536
* Union List of Artist Names: 500020860
* Virtual International Authority File: 42109735
* WorldCat (via VIAF): 42109735
# Isaac Vitré

Isaac Vitré (Orléans, 23 mei 1931) is een Frans voormalig baan- en wegwielrenner.

## Carrière

Hij was als professionele wielrenner actief tussen 1954 en 1959. Zowel bij de amateurs als bij de elite won hij op de Franse kampioenschappen baanwielrennen meerdere medailles op het onderdeel achtervolging. Bij de profs was hij een geduchte tegenstander van vijfvoudig winnaar van de Ronde van Frankrijk Jacques Anquetil. Nadat Anquetil het werelduurrecord van Fausto Coppi had verbeterd maakte Vitré kenbaar eveneens dit record te willen aanvallen. In september van hetzelfde jaar verbeterde hij het wereldrecord van vijf kilometer zonder gangmaker op de baan. Enkele dagen later deed hij op de Vigorellibaan een poging het werelduurrecord te verbreken. Bij deze poging kwam hij een kilometer te kort.
In 1955 nam hij deel aan de Ronde van Frankrijk. In de achtste etappe die van Thonon-les-Bains naar Briançon ging stapte hij af. In 1957 behaalde hij twee zeges op de weg; hij won de Bretagne Classic en de eerste etappe in de Ronde van de Aude.

## Palmares
### Baanwielrennen

| Jaar | FK |
| Amateurs ||||
| 1953 | 1 achtervolging |
| 1954 | |
| 1955 | 3 achtervolging |
| 1956 | 3 achtervolging |
| 1957 | |
| 1958 | 3 achtervolging |
| 1959 | 3 achtervolging |
| Elite ||||
| 1955 | 1 achtervolging 2 achtervolging |
| 1956 | 2 achtervolging |
| 1957 | |
| 1958 | 3 achtervolging |
| 1959 | 3 achtervolging |

### Wegwielrennen
#### 1957

    Bretagne Classic
    1e etappe Ronde van de Aude

### Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1955 | | opgave | |
| Jaar | Parijs-Roubaix |
| 1955 | 48e |

## Ploegen

* 1954 – Mercier-BP-Hutchinson
* 1955 – Mercier-BP-Hutchinson
* 1956 – Mercier-BP-Hutchinson
* 1957 – Mercier-BP-Hutchinson
* 1958 – Mercier-BP-Hutchinson
* Profiel via ProCyclingStats.com
* Profiel via Cyclingarchives.com
* ↑ WIELRENNEN IN HET KORT. Eindhovensch dagblad (11 juni 1956). Geraadpleegd op 15 oktober 2023 – via Delpher.
* ↑ Wielrennen Nieuwe aanvallen op werelduurrecord. Friese koerier : onafhankelĳk dagblad voor Friesland en aangrenzende gebieden (5 juli 1956). Geraadpleegd op 15 oktober 2023 – via Delpher.
* ↑ WERELDRECORDS op Vigorelli-baan. Provinciale Overijsselsche en Zwolsche courant (6 september 1956). Geraadpleegd op 15 oktober 2023 – via Delpher.
* ↑ MISLUKTE RECORDPQGIN- GEN OP VIGORELLI-BAAN.. Nieuwe Tilburgsche courant (8 september 1956). Geraadpleegd op 15 oktober 2023 – via Delpher.
* ↑ De 130 renners voor de Tour. De Volkskrant (6 juli 1955). Geraadpleegd op 15 oktober 2023 – via Delpher.
# Izbica Kujawska (plaats)

Izbica Kujawska is een stad in het Poolse woiwodschap Koejavië-Pommeren, gelegen in de powiat Włocławski. De oppervlakte bedraagt 2,26 km², het inwonertal 2808 (2005).
# Izbice

Izbice (Servisch cyrillisch Избице) is een plaats in de Servische gemeente Novi Pazar. De plaats telt 1949 inwoners (2002).
# Izbica Kujawska (gemeente)

De gemeente Izbica Kujawska is een stad- en landgemeente in het Poolse woiwodschap Koejavië-Pommeren, in powiat Włocławski. De zetel van de gemeente is in Izbica Kujawska.
Op 30 juni 2004 telde de gemeente 8 056 inwoners.

## Oppervlakte gegevens

In 2002 bedroeg de totale oppervlakte van gemeente Izbica Kujawska 132,05 km², waarvan:
* agrarisch gebied: 83%
* bossen: 3%
De gemeente beslaat 8,97% van de totale oppervlakte van de powiat.

## Demografie

Stand op 30 juni 2004:
| Omschrijving | Totaal | Totaal | Vrouwen | Vrouwen | Mannen | Mannen |
| eenheid | aantal | % | aantal | % | aantal | % |
| inwoners | 8 056 | 100 | 4 092 | 50,8 | 3 964 | 49,2 |
| bevolkingsdichtheid (inw./km²) | 61 | 61 | 31 | 31 | 30 | 30 |
In 2002 bedroeg het gemiddelde inkomen per inwoner 1 180,95 zł.

## Administratieve plaatsen (sołectwo)

Augustynowo, Błenna, Błenna A, Błenna B, Chociszewo, Cieplinki, Ciepliny, Długie, Gąsiorowo, Grochowiska, Helenowo, Józefowo, Kazanki, Kazimierowo, Komorowo, Mchówek, Mieczysławowo, Modzerowo, Naczachowo, Nowa Wieś, Obałki, Pasieka, Skarbanowo, Sokołowo, Szczkówek, Ślazewo, Śmieły, Świętosławice, Świszewy, Tymień, Wietrzychowice, Wiszczelice, Wólka Komorowska, Zdzisławin.
Zonder de status sołectwo : Ciepliny-Budy, Śmielnik.

## Aangrenzende gemeenten

Babiak, Boniewo, Lubraniec, Przedecz, Topólka
# San Marino op het Eurovisiesongfestival 2019

San Marino nam deel aan het Eurovisiesongfestival 2019 in Tel Aviv, Israël. Het was de tiende deelname van het land aan het Eurovisiesongfestival. SMRTV was verantwoordelijk voor de San Marinese bijdrage voor de editie van 2019.

## Selectieprocedure

Op 6 november 2018 gaf de San Marinese openbare omroep aan deel te nemen aan het Eurovisiesongfestival 2019. Begin januari werd duidelijk dat SMRTV had geopteerd voor een interne selectie. De artiest zou op 21 januari bekendgemaakt worden. Het bleek uiteindelijk om de Turkse zanger Serhat te gaan. Hij vertegenwoordigde San Marino reeds op het Eurovisiesongfestival 2016. In de Zweedse hoofdstad Stockholm werd hij destijds uitgeschakeld in de eerste halve finale. Op 7 maart 2019 werd zijn nummer gepresenteerd. Het kreeg als titel Say na na na. Serhat verklaarde dat hij het nummer in vijf minuten geschreven had. In de peilingen voorafgaand aan het songfestival stond de inzending steevast laag genoteerd.

## In Tel Aviv

San Marino trad aan in de eerste halve finale, op dinsdag 14 mei 2019. Tijdens het optreden stond Serhat op een klein podium, vergezeld met twee dansers en drie achtergrondzangeressen. Serhat was als achttiende en laatste artiest aan de beurt, net na Katerine Duska uit Griekenland. Hoewel de inzending door de vakjury's werd afgeserveerd, bleek Serhat bij de televoting dermate populair dat San Marino zich tot verbazing van velen alsnog kwalificeerde voor de finale. In de finale trad Serhat als zevende op, na Leonora uit Denemarken en voor Tamara Todevska uit Noord-Macedonië. Hij werd daar negentiende, met 77 punten. Hij kreeg er 65 van de televoters en 12 van de jury's. Hij behaalde het beste resultaat voor San Marino tot nu toe.

## Externe link

* Officiële website SMRTV
2008 · 2009-2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
Albanië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Estland · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Kroatië · Letland · Litouwen · Malta · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noord-Macedonië · Noorwegen · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slovenië · Spanje · Tsjechië · Verenigd Koninkrijk · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland
# Saurogobio

Saurogobio is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van karpers (Cyprinidae).

## Soorten

* Saurogobio dabryi Bleeker, 1871
* Saurogobio dumerili Bleeker, 1871
* Saurogobio gracilicaudatus Yao & Yang, 1977
* Saurogobio gymnocheilus Lo, Yao & Chen, 1998
* Saurogobio immaculatus Koller, 1927
* Saurogobio lissilabris Bãnãrescu & Nalbant, 1973
* Saurogobio xiangjiangensis Tang, 1980
* ↑ (en) Saurogobio. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Isla Catalina

Isla Catalina (Catalina-eiland) is een tropisch eiland op 2,5 km van het vasteland aan de zuidoostelijke kant van de Dominicaanse Republiek, voor de kust bij La Altagracia en La Romana. Het eiland werd in mei 1494 door Christoffel Columbus "Santa Catalina" gedoopt.
Bestuurlijk is Isla Catalina nu een gehucht (paraje) van de gemeente La Romana in de gelijknamige provincie.

## Geografie

Het eiland is slechts 9,6 vierkante kilometer groot en is onderdeel van het nationaal park Cotubanamá en dus beschermd gebied. Een ecosysteem met duinen, mangroven en koraalriffen. Het eiland bestaat uit drie overlappende plateaus. Het hoogste punt op het eiland is slechts 18 meter boven de zeespiegel. De zee rond het eiland is rijk aan flora en fauna, met vele soorten vogels en tropische zeevissen, en er zijn grote gebieden met natuurlijke zandbanken waar het slechts een paar meter diep is.

## Toerisme

Het eiland wordt soms bezocht door cruiseschepen op routes langs de Caraïben. Isla Catalina heeft een unieke rotsachtige kust met kliffen aan de zuidgrens, en is een van de beste duiklocaties in de Dominicaanse Republiek met de spectaculaire "Wall". Vanaf het strand, gaat een zachte helling naar de muur van meer dan 100 meter diep, met twee treden op 25 en 40 meter diepte.

## Bijzonderheden

Op 13 december 2007 werd het wrak van een koopvaardijschip uit de 17e eeuw gevonden, op een diepte van drie meter net buiten het eiland. Het is mogelijk William Kidds Quedagh Merchant, ook wel bekend als de Cara Merchant, volgens de originele getuigenis van Kidd tijdens zijn proces voorafgaand aan zijn opknoping op 23 mei 1701.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Catalina_Island,_Dominican_Republic op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Scenopinus albicinctus

Scenopinus albicinctus is een vliegensoort uit de familie van de venstervliegen (Scenopinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1794 door Rossi.
# Jacopo Amigoni

Jacopo Amigoni (alternatieve namen: Jacob Amigoni, Giacomo Amiconi) (Napels, 1682 - Madrid, 1752) was een Italiaans kunstschilder. Hij reisde door heel Europa en was een van de belangrijkste kunstenaars binnen de rococo.

## Leven

Van zijn jonge jaren is vrij weinig bekend. Wel is bekend dat hij door Europa heeft gereisd. In 1711 was hij in Venetië. Daarna reisde hij door naar Beieren waar hij van 1719 tot 1728 kerken en paleizen decoreerde. In 1726 reisde hij kort terug naar Venetië en combineerde dit met Rome en Napels. Na zijn terugkeer in Beieren, reisde hij al snel door naar Engeland, via Holland. Hier bleef hij wonen en werken tot 1739. Van 1736 tot 1739 verbleef hij in Parijs, maar bij terugkomst in Engeland besloot hij om terug te keren naar Venetië. Hij woonde hier tot 1747 en verhuisde daarna naar Madrid, waar hij in 1752 kwam te overlijden.
In 1738 trouwde hij met Maria Antonia Marchesini. Samen kregen zij een dochter, Caterina Amigoni Castellini.

## Werk

Hij maakte schilderijen, muurschilderingen, gravures en tekeningen. Zijn oeuvre bestaat uit historiestukken en portretten.

## Lijst van schilderijen

| Titel | Datering | Verblijfplaats |
| Consul Marcus Curius Dentatus verkiest rapen boven de geschenken der Samnieten | 1736-1739 | Museum Bredius, Den Haag |
| Hannibal zweert vijandschap aan Rome | 1711-1752 | |
| Portret van Carolina van Hannover | 1730 | |
| Juno ontvangt het hoofd van Argos | 1730-1732 | Moor Park, Hertfordshire - Engeland |
| De ontmoeting van Marcus Antonius en Cleopatra | 1734 | |
| Portret van Anna van Hannover (1709-1759) | 1725-1749 | |
| Portret van de castrato Carlo Boschi, Farinelli (1705-1782) | 1725-1749 | |
| De schoorsteenvegersjongen | 1700-1752 | |
# Isotes ternata

Isotes ternata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1961 gepubliceerd door Bechyne & Bechyne.
# San Juan (Ilocos Sur)

San Juan is een gemeente in de Filipijnse provincie Ilocos Sur op het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2010 telde de gemeente ruim 25 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

San Juan is onderverdeeld in de volgende 32 barangays:
| Asilang Bacsil Baliw Bannuar Barbar Cabanglotan Cacandongan Camanggaan Camindoroan Caronoan Darao | Dardarat Guimod Norte Guimod Sur Immayos Norte Immayos Sur Labnig Lapting Lira Malamin Muraya Nagsabaran | Nagsupotan Pandayan Refaro Resurreccion Sabangan San Isidro Saoang Solotsolot Sunggiam Surngit |

## Demografie

San Juan had bij de census van 2010 een inwoneraantal van 25.199 mensen. Dit waren 1.391 mensen (5,8%) meer dan bij de vorige census van 2007. Ten opzichte van de census van 2000 was het aantal inwoners gegroeid met 2.053 mensen (8,9%). De gemiddelde jaarlijkse groei in die periode kwam daarmee uit op 0,85%, hetgeen lager was dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (1,90%).
De bevolkingsdichtheid van San Juan was ten tijde van de laatste census, met 25.199 inwoners op 64,37 km², 391,5 mensen per km².
# Scenopinus harleyi

Scenopinus harleyi is een vliegensoort uit de familie van de venstervliegen (Scenopinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1971 door Kelsey.
# Scheepswrak VAL1460

Scheepswrak VAL1460 is een restant van een laatmiddeleeuws schip in de Nederlandse gemeente Lelystad.
Het houten vrachtschip is in het derde kwart van de 15e eeuw vervaardigd. In de scheepsbouw is onder meer een overnaadse romp van zo'n 20 meter lengte toegepast. In 1999 trof men het onder water aan als scheepswrak bij uitdiepen van de vaargeul Amsterdam-Lemmer ongeveer vijf kilometer ten noorden van Lelystad. Het hout dat werd teruggevonden bleek mede door de zuurstofarme omgeving van zeer goede kwaliteit. De vondst van het schip is bijzonder onder meer omdat er nauwelijks gegevens van schepen bekend zijn uit deze periode; een periode waarin internationale handel via de Zuiderzee plaatsvond en grote ontwikkelingen in de Nederlandse scheepsbouw gaande waren.
Ter behoud zijn in 2008 de restanten in situ met een laag klei afgedekt. In 2012 kreeg het scheepswrak de status van rijksmonument.
Almere · Noordoostpolder · Urk · Zeewolde Gemaal Lovink · scheepswrak VAL1460
# Sargocentron marisrubri

Sargocentron marisrubri is een straalvinnige vissensoort uit de familie van eekhoorn- en soldatenvissen (Holocentridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Randall, Golani & Diamant.
# Itara sarawakensis

Itara sarawakensis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Gorochov.
# Itara sericea

Itara sericea is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1869 door Walker.