OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jipjips

De Jipjips zijn twee ruimtewezens die voorkomen in enkele filmpjes van het kinderprogramma Sesamstraat. In sommige van deze filmpjes worden ze - met een knipoog naar de vroeg-20e-eeuwse dichter - aangeduid als "Sjoerd en Hendrik Marsman". De sketches zijn oorspronkelijk gemaakt voor de Amerikaanse, originele versie van het kinderprogramma, Sesame Street.
De Jipjips komen doorgaans in tweevoud: een van beide is blauw, de ander roze. Ze bestaan uit een hoofd met oogjes, een mond en twee voelsprieten, en bewegen zich voort op een onderstel dat bestaat uit een hoeveelheid lange dunne tentakels. Hun vocabulaire bestaat voornamelijk uit het monotoon uitspreken van de tekst "Jip-jip-jip-jip-jip-jip ahah-ahah jip-jip-jip-jip-jip", af en toe afgewisseld met een "aards" woord, gevolgd door een enthousiast "Ooooooh!" De Jipjips komen vermoedelijk van de planeet Mars, en zijn met een vliegende schotel naar de aarde gekomen om daar allerlei zaken te onderzoeken. Ze zijn erg onder de indruk van aardse dingen als klokken, telefoons en computers. Bij hun onderzoek maken ze soms gebruik van een boek. In een filmpje zien ze een telefoon aan voor een koe en proberen ze met de ‘koe’ te praten. In hetzelfde filmpje zeggen ze tegen elkaar, als ze op aarde zijn gekomen, “not Mars, not Mars... Earth, Earth, Earth!”
Wordt de spanning hen te veel, dan verschuilen ze hun gezicht achter hun onderlip. In veel filmpjes komen de Jipjips met z'n tweeën voor, in sommige filmpjes is er ook interactie met andere Sesamstraat-figuren, zoals Bert en Ernie.
In de oorspronkelijke Amerikaanse versie worden en werden de stemmen van de Jipjips gedaan door onder anderen Jim Henson, Frank Oz en Martin P. Robinson.
# D'hoedt

D'hoedt of d'Hoedt kan verwijzen naar:
* Henry-George d'Hoedt, Belgisch componist en muziekpedagoog
* Jeroen D'hoedt, Belgisch atleet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van D'hoedt en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# D'n Assessor Kees Minkels

D'n Assessor Kees Minkels is een carnavalesk figuur bij het Carnaval van Oeteldonk. De aanspreektitel van deze persoon is Assessor of Kees. De naam van het personage is Kees Minkels.
De kleding die D'n Assessor draagt is een boerenpak uit de Meierij van 's-Hertogenbosch. Dit pak bestaat uit een zwarte broek, een zwarte rechte jas met een overslag. Hij draagt een verlaagde bolhoed met daarop een lint met de kleuren van Oeteldonk, rood, wit en geel, waarbij de rode kleur bovenop prijkt. Hij draagt een Prins Amadeiro-das met horizontale kleuren en een gouden A in rood fond.
Kees bevindt zich steeds aan de zijde van d'n Peer en draagt zorg voor het wel en wee van de Burgervaojer (burgemeester) in de meest uitgebreide zin van het woord. Hij is mede verantwoordelijk voor het functioneren van de Peer. Tevens zorgt hij ervoor, dat alle egards jegens de Burgevaojer in acht worden genomen. Bij afwezigheid van de Prins kan hij in overleg met de Minister van Protocol zelfstandig optreden en de Peer waarnemen. Gedurende de Carnaval is hij continu in functie.
# Dacus melanaspis

Dacus melanaspis is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Munro.
# Carl Peters

Carl Peters (Neuhaus an der Elbe, 27 september 1856 – 10 september 1918) was een Duits avonturier en koloniaal bestuurder in Oost-Afrika.

## Biografie

Peters werd als domineeszoon geboren in het Koninkrijk Hannover. Hij was de achtste van elf kinderen en studeerde geschiedenis en filosofie in Göttingen, Tübingen en Berlijn. Tijdens een verblijf in Londen bij zijn oom Carl Engel interesseerde hij zich in de ideeën achter kolonialisme en imperialisme. Hij stichtte samen met graaf Joachim von Pfeil het Gesellschaft fur Deutsche Kolonisation. De eerste plannen mislukten door gebrek aan fondsen en medewerking van de Duitse overheid. Kanselier Bismarck was niet geïnteresseerd in overzeese kolonieën.
In 1884 stichtte hij de Deutsch-Ostafrikanische Gesellschaft (DOAG), dat zich als doel stelde de regio Usagara in Oost-Afrika te koloniseren. Met als uitvalsbasis Zanzibar trokken Peters en von Pfeil gedurende vijf weken door het binnenland van het huidige Tanzania en sloten twaalf verdragen met lokale heersers. Terug in Duitsland wist hij uiteindelijk Bismarck te winnen voor zijn plannen. Op 27 februari 1885 aanvaarde de Duitse keizer Wilhelm II de soevereiniteit over de betreffende gebieden. Tijdens volgende expedities werd het Duitse gebied uitgebreid. Een opstand van de kustbevolking en een mislukte expeditie om de gouverneur van Soedan, Eduard Schnitzer, te redden (beide in 1889) leidden tot de verzwakking van de positie van Peters. In 1891 werd Peters aangesteld als Reichskommissar van de regio van de Kilimanjaro. Hij lokte daar een opstand uit door een lokale vrouw, met wie hij een verhouding had, en haar minnaar te laten ophangen. Dit leverde hem de bijnaam Hänge-Peters op en hij werd uit zijn functie ontslagen en naar Duitsland teruggeroepen. Daar werd hij in 1897 oneervol ontslagen uit overheidsdienst. Peters week uit naar Londen en keerde pas in 1914 naar Duitsland terug.

## Eerbewijzen

Later werd Carl Peters toch geëerd omdat hij de Oost-Afrikaanse kolonie voor Duitsland had verworven. Hij kreeg onder andere een standbeeld in Hannover en de Peters-Allee in Wedding in Berlijn werd naar hem genoemd. De Peters-Allee werd op 23 augustus 2024 gesplitst en hernoemd in Maji-Maji-Allee (naar de Maji Maji-Opstand) en in Anna Mungunda-Allee (naar de Namibische vrijheidsstrijder).
# Dacus mirificus

Dacus mirificus is een vliegensoort uit de familie van de boorvliegen (Tephritidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Munro.
# Milieusysteem

Onder milieusysteem verstaat men de ecologische, economische, technologische en beleids-aspecten van complexe milieuproblemen.
Milieusysteemanalyse is een kwantitatief en multidisciplinair toegepast onderzoeksgebied dat zich richt op het analyseren, interpreteren, simuleren en communiceren van complexe milieuproblemen. De onderzoeksaspecten vanuit ecologie, economie, technologie en beleid hebben als doel nieuwe inzichten in de oorzaken, gevolgen en mogelijke oplossingen van complexe milieuvraagstukken te ontwikkelen.
Het centrale probleem is hoe het leefmilieu gezond te houden (milieuverontreiniging voorkomen en terugdringen) bij een groeiende wereldbevolking. Daarbij is een multidisciplinaire, milieuwetenschappelijke aanpak nodig met natuurwetenschappelijke, technologische en sociaalwetenschappelijke invalshoeken. Hierbij zoekt men naar innovatieve oplossingen, zoals het efficiënt gebruik van grondstoffen en het toepassen van duurzame energie.
Aan de Wageningen University is een Leerstoelgroep die zich op dit gebied richt. Sinds 2010 is de bodemkundige Wim de Vries hier hoogleraar milieusysteemanalyse.
# Thanatus prolixus

Thanatus prolixus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de renspinnen (Philodromidae).
Het dier behoort tot het geslacht Thanatus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Eugène Simon.
# Muiskathaai

De muiskathaai (Galeus murinus) is een vissensoort uit de familie van de Pentanchidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Collett.
* ↑ (en) Muiskathaai op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Galeus murinus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Eilema amaurus

Eilema amaurus is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Rothschild.
# De 15 Mysteriën van de Rozenkrans

De 15 Mysteriën van de Rozenkrans is een reeks van vijftien schilderijen op paneel. Ze werden in ca. 1617 besteld door het Broederschap van de Heilige Rozenkrans voor de noordbeuk van de Sint-Pauluskerk in Antwerpen.

## De rozenkrans

De rozenkrans is een gebedssnoer in de Rooms-Katholieke Kerk. Rozenkrans is ook de naam voor het rozenkransgebed dat ongeletterden van de 17de eeuw een houvast bood om de belangrijkste passages uit het leven van Jezus en Maria te overwegen. De mysteriën staan in een vaste volgorde: eerst de vijf blijde, vervolgens de vijf droeve en ten slotte de vijf glorierijke. In 2002 voegde paus Johannes-Paulus II een vierde reeks toe, de Mysteriën van het Licht. De vijf blijde mysteries handelen over Maria als aanstaande en jonge moeder: de boodschap aan Maria, het bezoek van Maria aan Elisabeth, de geboorte van Jezus, de opdracht van Jezus in de tempel, het terugvinden van Jezus in Jeruzalem.

## De schilderijencyclus

De vijftien werken laten zich - volgens de chronologische ordening van het verhaal - lezen van links naar rechts.
Er werden meer dan elf verschillende schilders gevraagd om minstens één tafereel voor hun rekening te nemen. Zo ontstond een unieke suite die de Antwerpse School vertegenwoordigt met werk van de drie grootmeesters Peter Paul Rubens (De Geseling van Christus), Antoon Van Dyck (De kruisdraging van Christus) en Jacob Jordaens, alsook van Cornelis De Vos en David I Teniers.

### De blijde mysteriën

* De boodschap door Hendrick van Balen
* Het bezoek van Maria aan Elisabeth door Frans II Francken
* De geboorte door Cornelis De Vos
* De opdracht van Jezus in de tempel door Cornelis De Vos
* De terugvinding van Jezus in de tempel door Matthys Voet

### De droeve mysteriën

* De doodstrijd van Jezus door David I Teniers
* De geseling door Peter Paul Rubens
* De doornenkroning door Artus de Bruyn
* De kruisdraging door Antoon Van Dyck
* De kruisdood door Jacob Jordaens

### De glorierijke mysteriën

* De verrijzenis door Aernout Vinckenborgh
* De hemelvaart, toegeschreven aan Artus Wolffort
* Pinksteren door Matthys Voet
* Maria ten hemel opgenomen door Jan Aertsen
* De kroning van Maria door Aernout Vinckenborgh

## Galerij

* De Mysteriën van de Rozenkrans. De Kruisdraging van Christus, Antoon van Dyck, 17e eeuw, Sint-Pauluskerk Antwerpen.
* De Mysteriën van de Rozenkrans. De geseling van Christus, Peter Paul Rubens, 17e eeuw, Sint-Pauluskerk Antwerpen.
# Jipdan

Een jipdan (짚단) wordt gebruikt in de moderne Koreaanse vechtkunst Hae Dong Gumdo voor het oefenen van zwaardslagen naar Japans voorbeeld. Het is de bedoeling om de jipdan zo netjes mogelijk in meerdere delen op te snijden.
De jipdan wordt gemaakt van rijststro. Deze wordt samen gebonden en vervolgens in water geweekt. Een droge jipdan is niet goed te snijden. Door op de jipdan te oefenen kan degene die snijdt testen of zijn techniek goed is. De manier waarop het zwaard door de jipdan snijdt en het geluid wat daarbij gemaakt wordt, geven een indicatie van een juiste uitvoering. Belangrijk is om het zwaard het werk te laten doen en dus niet te veel kracht te gebruiken. Verder is het natuurlijk belangrijk dat zo veel mogelijk de scherpe kant kan het zwaard wordt gebruikt.
Naast de jipdan worden ook wel bamboestaken, kranten en fruit gebruikt om te oefenen. In het westen wordt vaak het stro van maïs gebruikt om een jipdan te maken.
# Heinz Kattner

Heinz Kattner (Pleschen, 8 augustus 1892 - Ljubljana, 5 juni 1945) was een Duitse officier en Generalmajor tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij werd samen met General der Infanterie Werner von Erdmannsdorff, Generalleutnant Friedrich Stephan en de voormalige General der Panzertruppe Gustav Fehn door Joegoslavische partizanen geëxecuteerd.

## Leven

Op 8 augustus 1892 werd Heinz Kattner geboren in Pleschen, in de provincie Posen, wat een onderdeel van Pruisen was.

## Na de oorlog

Kattner raakte in Brits krijgsgevangenschap. Op 4 juni 1945 werd hij met andere voormalige hooggeplaatste officieren aan Joegoslavië uitgeleverd. Op 5 juni 1945 werd hij vervolgens samen met de General der Infanterie Werner von Erdmannsdorff, Generalleutnant Friedrich Stephan en de voormalige General der Panzertruppe Gustav Fehn zonder proces doodgeschoten door Joegoslavische partizanen die aangewezen waren om hen te bewaken in Ljubljana.

## Carrière

Kattner bekleedde verschillende rangen in zowel de Deutsches Heer als Heer. De volgende tabel laat zien dat de bevorderingen niet synchroon liepen.
| Datums | Deutsches Heer | Polizei | Heer |
| 25 september 1913 | — | — | — |
| 26 september 1913 | Fahnenjunker | — | — |
| 22 maart 1914 | Fahnenjunker-Unteroffizier | — | — |
| 15 juni 1914 | Fähnrich | — | — |
| 2 augustus 1914 | Offiziers-Stellvertreter | — | — |
| 22 januari 1915 | Leutnant | — | — |
| 18 augustus 1918 | Oberleutnant | — | — |
| 21 augustus 1921 | — | Polizei-Oberleutnant | — |
| 31 januari 1922 | — | Polizei-Hauptmann | — |
| 6 november 1933 | — | Polizei-Major | — |
| 15 oktober 1935 | — | — | Major |
| 20 april 1937 | — | — | Oberstleutnant |
| 16 maart 1940 | — | — | Oberst |
| 1 oktober 1943 | — | — | Generalmajor |

## Onderscheidingen

* Ridderkruis in de Huisorde van Hohenzollern met Zwaarden
* (de) Reichswehrministerium (1924). Rangliste des deutschen Reichsheeres. E. S. Mittler & Sohn., Berlijn. Geraadpleegd op 16 mei 2021.
* (en) Kursietis, Andris J. (2015). The Fallen Generals; The Destruction of the German Officer Corps in World War II and its aftermath. Uitgeverij Aspekt, Soesterberg, pp. 136. ISBN 978-9461536051.
* 1 2 3 (en) World War II unit histories & officers: Generale des Heeres 1939-1945, Ka, Kattner, Heinz. Geraadpleegd op 16 mei 2021.
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 (en) Axis Biographical Research: DAS HEER, GENERALMAJOR, Generalmajor Heinz Kattner. Geraadpleegd op 16 mei 2021. Gearchiveerd op 19 augustus 2021.
* ↑ Kursietis 2015, p.136.
# Daan Dijksman

Daan Dijksman (1946) is een Nederlands journalist.
Dijksman begon zijn loopbaan na de School voor Journalistiek in 1971 als redacteur van de Haagse Post. Na de fusie in 1990 met opinieweekblad De Tijd werd hij achtereenvolgens adjunct-hoofdredacteur en senior editor van HP/De Tijd. Tevens had hij tussen oktober 1992 en maart 1993 de dagelijkse leiding bij HP/De Tijd op Zondag. In mei 1994 werd Dijksman hoofdredacteur van de VARAgids; hij bleef dat tot maart 2007. Kort daarna behoorde hij tot de initiatiefnemers van Torpedo, een tijdschrift in boekformaat naar het voorbeeld van het Engelse Granta, waarin onder meer H.J.A. Hofland zijn memoires publiceerde. Bij gebrek aan lezers en adverteerders hield het blad na drie nummers op te bestaan. In januari 2013 maakte Dijksman een comeback bij het inmiddels tot maandblad getransformeerde HP/De Tijd, nu in de functie van hoofdredacteur.
# Saint-Christophe-en-Boucherie

Saint-Christophe-en-Boucherie is een gemeente in het Franse departement Indre (regio Centre-Val de Loire) en telt 246 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement La Châtre.
* Gemeentehuis
* Centrum
* Oorlogsmonument
* Albert Aurouetzaal
* Kerk

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Christophe-en-Boucherie bedraagt 27,7 km², de bevolkingsdichtheid is 8,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Christophe-en-Boucherie met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
* ↑ Populations légales 2021.
# Tetramorium inglebyi

Tetramorium inglebyi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Eendracht VV Genenbos

K. Eendracht VV Genenbos was een Belgische voetbalclub uit Genenbos, een gehucht van de Limburgse gemeente Lummen. De club was aangesloten bij de KBVB met stamnummer 2144 en had geel en rood als kleuren. De club speelde in zijn bestaan twee seizoenen in de nationale reeksen.

## Geschiedenis

De club ontstond reeds als liefhebbersploeg begin jaren 20. In 1934 sloot men uiteindelijk als Eendracht Genenbos aan bij de Belgische Voetbalbond. De club ging van start in de laagste reeksen.
Genenbos bleef de volgende decennia in de provinciale reeksen spelen. In de jaren tachtig kende men echter een succesvolle periode. In 1982 promoveerde men dankzij een tweede plaats naar Tweede Provinciale. In 1987 speelde men daar kampioen, en Genenbos promoveerde verder naar Eerste Provinciale. Ook in de hoogste provinciale reeks bleef men sterk presteren. Eendracht Genenbos pakte ook daar de titel, en stootte zo voor het eerst in zijn bestaan door naar de nationale reeksen.
De nationale Vierde Klasse bleek echter moeilijk voor de club. Het eerste seizoen kon men nog net de degradatie ontlopen, maar in 1990 strandde men op een voorlaatste plaats, en de club zakte terug naar de provinciale reeksen. Ook daar zakte Genenbos weer verder weg, tot in Derde Provinciale.
Eind jaren 90 kon de club weer opklimmen naar Tweede Provinciale; en in 2004 steeg Eendracht Genenbos weer naar de hoogste provinciale reeks. In 2006 eindigde Eendracht Genenbos op een gedeelde eerste plaats met enkele andere clubs. Genenbos mocht naar de eindrondes. Men stootte door tot in de interprovinciale eindronde, maar daar was Soignies Sports te sterk. Genenbos miste zo een mogelijke nieuwe promotie naar de nationale reeksen. Het volgende seizoen begon Genenbos opnieuw sterk, maar uiteindelijk kwam de club in financiële moeilijkheden. Uiteindelijk kon men toch nog meestrijden voor een eindrondeplaats. In 2008 degradeerde de club opnieuw naar Tweede Provinciale.
In 2011/12 gaf de club algemeen forfait.
# De Hoop (Markelo)

De Hoop (ook wel Molen van Buursink genoemd) is een korenmolen in Markelo in de Nederlandse provincie Overijssel.
De molen werd in 1839 gebouwd. Tot 1924 bleef de molen op windkracht in bedrijf, daarna werd er met een elektromotor verder gemalen. De molen is thans eigendom van de Stichting Vrienden van de Molen van Buursink die de molen, waarvan alleen de romp behouden was gebleven, in 1991 geheel liet restaureren. Sindsdien wordt de molen zeer regelmatig door een vrijwillige molenaar in bedrijf gesteld.
De molen is thans ingericht met een koppel maalstenen. De roeden van de molen zijn 23,50 meter lang. De binnenroede is voorzien van het fokwieksysteem met zeilen. De buitenroede heeft Oudhollands hekwerk met zeilen.
# Johnny Claes

(Octave) John Claes (Londen, 11 augustus 1916 - 3 februari 1956) was een Belgische autocoureur. Voor hij bekend werd als autoracer stond Claes ook bekend als een succesrijk jazztrompetter en bandleider in Groot-Brittannië.
Hij werd geboren als kind van een Schotse moeder en Belgische vader. Claes studeerde in Engeland te Lord William's School. Hij speelde trompet in een jazzband waar ook Max Jones en Billy Mason deel van uitmaakten. Tijdens de jaren 30 verhuisde hij naar België, waar hij onder meer samenwerkte met Valaida Snow, Jack Kluger en Coleman Hawkins. Toen hij terugkeerde naar Engeland leidde hij in 1942 ook zijn eigen band, the Claepigeons. Eind jaren 40 liet hij zijn muzikale carrière varen en werd professioneel autoracer in België.
Claes deed mee aan 23 Formule 1-races. In 1950 won hij de GP des Frontières. In 1955 werd Claes derde in de Luik-Sofia-Luik-rally. Een jaar later overleed hij aan tuberculose.
* Library of Congress Control Number: no2006074537
* MusicBrainz: 395ae1fc-cc7b-442f-aaf9-b1adbbaaf7ce
* Virtual International Authority File: 29289124
* WorldCat (via VIAF): 29289124
# Centrum van Broca

Het centrum van Broca of ook het motorische spraakcentrum is een gebied in de grote hersenen in de frontale kwab. Het is naar de ontdekker ervan, Paul Pierre Broca genoemd. Er is ook een sensorisch spraakcentrum, het centrum van Wernicke. Het centrum van Broca bevindt zich in de gyrus frontalis inferior, de onderste voorhoofdswinding, van de linker frontale kwab. Het gaat daarbij vooral om de gebieden van Brodmann met de nummers 44 en 45 in deze hersenwinding.
Een stoornis of beschadiging in het centrum van Broca kan leiden tot een motorische afasie, ook wel afasie van Broca genoemd. Het centrum van Broca is voor mensen dus belangrijk voor het spreken. Patiënten met deze stoornis hebben zowel problemen met spontane spraak als het nazeggen van woorden of zinnen. De spraak is daarbij vaak stoterig. Zij hebben ook moeite met het interpreteren van de grammatica: ook wel agrammatisme genoemd. Dit blijkt niet alleen tijdens het spreken, maar ook uit het begrijpen van zinnen. Een zin in actieve vorm 'de jongen at het koekje' zal minder problemen opleveren dan een zin in passieve vorm 'de jongen werd door het meisje geholpen'. De tweede zin is lastiger, omdat hier de structuur van de zin bepaalt dat niet de jongen maar het meisje helpt. Als de patiënt gevraagd wordt deze zin na te zeggen, zal hij waarschijnlijk zeggen: 'jongen helpt meisje'. Ten slotte kan worden opgemerkt dat een beschadiging van het centrum van Broca niet altijd tot spraakstoornissen leidt en dat andersom spraakstoornissen ook kunnen optreden bij beschadiging van andere hersengebieden, zoals in het centrum van Wernicke.

## literatuur

* Broca, P. (1861). Perte de la parole, ramollissement chronique et destruction partielle du lobe antérieur gauche du cerveau. Bulletin de la Société Anthropologique, 2, 235-238.
* Dronkers, N. (1996). A new brain region for coordinating speech articulation. Nature, 384, 159-161.

## voetnoten

* ↑ Eling, P. & Kessels, R. (2012). Klinische neuropsychologie: een historische schets. In R. Kessels, P. Eling, R. Ponds, J. Spikman en M. Zandvoort (Red.),Klinische neuropsychologie (p. 23-49) Amsterdam: Uitgeverij Boom.
* 1 2 Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
* 1 2 3 Kahle, W., Steen, F.J. van der & Steen, J.C. van der (1996). Sesam Atlas van de anatomie. Deel 3: Zenuwstelsel en zintuigen. (13e druk). Baarn: Bosch & Keuning.
* 1 2 Haan, H.R.M. de & Dekker, W.A.L. (1955-1957). Groot woordenboek der geneeskunde. Encyclopaedia medica. Leiden: L. Stafleu.
* ↑ Boon, T. den & Geeraerts, D. (Red.) (2005). Van Dale Groot woordenboek van de Nederlandse Taal (14e editie). Utrecht/Antwerpen: Van Dale Lexicografie BV.
# Dactylispa tamataveae

Dactylispa tamataveae is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1960 gepubliceerd door Uhmann.
# Saint-Christophe-en-Bresse

Saint-Christophe-en-Bresse is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire (regio Bourgogne-Franche-Comté) en telt 910 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Chalon-sur-Saône.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Christophe-en-Bresse bedraagt 20,4 km², de bevolkingsdichtheid is 44,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Christophe-en-Bresse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# De Hoop (Maarssen)

De Hoop was een korenmolen langs de rivier de Vecht bij het Nederlandse dorp Maarssen.
De molen is rond 1832 gebouwd in wat toen nog onder het Vechtdorp Zuilen viel. Omstreeks 1900 was ze een stellingmolen. Naast de molen stond een bijbehorend huis. Rond 1953 zijn de molenwieken verwijderd. In haar laatste gedaante had ze een achtkantige romp, onderaan bestaand uit bakstenen en daarboven was de romp gedekt met riet. Omstreeks 1968 is De Hoop gesloopt. Ondergrondse restanten van de molen zijn nog aanwezig.
Vandaag de dag bevindt zich op deze locatie de 21e-eeuwse nieuwbouwwijk Op Buuren; een straat in die wijk is naar de molen vernoemd. Een gevelsteen van de molen omtrent de legging van de eerste steen is bewaard gebleven en in 2013 aangebracht in Op Buuren.
* Het molenaarshuis in 1966.
* De Hoop in 1966.