OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Derk Jan Wever

Derk Jan Wever (Finsterwolde, 19 juni 1895 - Haren, 22 februari 1966) was een Nederlandse notaris en bestuurder.

## Biografie

Wever was een zoon van de schoenmaker Arend Wever en Roelfke Roelfsema. Hij was gehuwd met Berendina Catharina Wilhelmina Rademaker, dochter van de koopman Cornelis Rademaker en Marike Gezina Prummel uit Vlagtwedde.
Wever begon zijn studie in Winschoten. Hij werd in 1930 benoemd tot notaris in Nieuwe Pekela als opvolger van Ede Drijfhout. Hij was bestuurslid van de ring Groningen van de Broederschap van Notarissen en kandidaat-notarissen. Daarnaast was hij oprichter van de schriftelijke cursus gediplomeerde notarisklerken. Verder was jij jarenlang plaatsvervangend kantonrechter in Winschoten, commissaris van de karton- en papierfabriek N.V. Pekela, president-commissaris van de Veenkoloniale Bank in Sappemeer en voorzitter van de Raad van toezicht. Ook was hij commissaris van de Groninger Financieringsmaatschappij, adviserend lid van de Grondkamer in Groningen en commissaris van de verzekeringsmaatschappij Hollandsch Huis te Den Haag.
In de Tweede Wereldoorlog was Wever leider van de Ordedienst in zijn woonplaats. Hij maakte na de bevrijding deel uit van het vijfmanschap dat het voorlopig bestuur van zijn gemeente op zich nam. Na de bevrijding tot 16 oktober 1945 was hij belast met de waarneming van het burgemeesterschap in Nieuwe Pekela. Zijn huis werd tijdens de oorlog door de Duitse bezetter gevorderd en enige tijd gebruikt als "verhoorplaats". De bevolking van Nieuwe Pekela noemde het huis lange tijd het Weverhuis.
In zijn woonplaats Nieuwe Pekela was Wever voorzitter van de handelsvereniging, de gymnastiekvereniging Hercules en de Oranjevereniging.
Wever is begraven op de begraafplaats bij de Nederlands Hervormde kerk te Nieuwe Pekela.
* Groninger Archieven: Oorlogs- en Verzetscentrum Groningen; systeemkaart van verzetsbetrokkene Derk Jan Wever
* Bram Camerlingh: Pekelders I. Biografisch woordenboek van Pekela. Deel I: Biografieën, pag. 408, Ten Boer (2010).
# Scanno

Scanno is een gemeente in de Italiaanse provincie L'Aquila (regio Abruzzen) en telt 2073 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 134,2 km², de bevolkingsdichtheid is 16 inwoners per km².
* Scanno
* Kerk van Scanno
* Madonna del Carmine, Scanno
* Scanno
* Trifora palazzo Rienzo, Scanno
* Lago di Scanno

## Demografie

Scanno telt ongeveer 914 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 9,3% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 2352 |
| 2001 | 2133 |

## Geografie

Scanno grenst aan de volgende gemeenten: Anversa degli Abruzzi, Barrea, Bisegna, Bugnara, Civitella Alfedena, Introdacqua, Opi, Pescasseroli, Pettorano sul Gizio, Rivisondoli, Rocca Pia, Villalago, Villetta Barrea.
* Italiaans bureau voor statistiek
Acciano · Aielli · Alfedena · Anversa degli Abruzzi · Ateleta · Avezzano · Balsorano · Barete · Barisciano · Barrea · Bisegna · Bugnara · Cagnano Amiterno · Calascio · Campo di Giove · Campotosto · Canistro · Cansano · Capestrano · Capistrello · Capitignano · Caporciano · Cappadocia · Carapelle Calvisio · Carsoli · Castel del Monte · Castel di Ieri · Castel di Sangro · Castellafiume · Castelvecchio Calvisio · Castelvecchio Subequo · Celano · Cerchio · Civita d'Antino · Civitella Alfedena · Civitella Roveto · Cocullo · Collarmele · Collelongo · Collepietro · Corfinio · Fagnano Alto · Fontecchio · Fossa · Gagliano Aterno · Gioia dei Marsi · Goriano Sicoli · Introdacqua · L'Aquila · Lecce nei Marsi · Luco dei Marsi · Lucoli · Magliano de' Marsi · Massa d'Albe · Molina Aterno · Montereale · Morino · Navelli · Ocre · Ofena · Opi · Oricola · Ortona dei Marsi · Ortucchio · Ovindoli · Pacentro · Pereto · Pescasseroli · Pescina · Pescocostanzo · Pettorano sul Gizio · Pizzoli · Poggio Picenze · Prata d'Ansidonia · Pratola Peligna · Prezza · Raiano · Rivisondoli · Rocca Pia · Rocca di Botte · Rocca di Cambio · Rocca di Mezzo · Roccacasale · Roccaraso · San Benedetto dei Marsi · San Benedetto in Perillis · San Demetrio ne' Vestini · San Pio delle Camere · San Vincenzo Valle Roveto · Sant'Eusanio Forconese · Sante Marie · Santo Stefano di Sessanio · Scanno · Scontrone · Scoppito · Scurcola Marsicana · Secinaro · Sulmona · Tagliacozzo · Tione degli Abruzzi · Tornimparte · Trasacco · Villa Sant'Angelo · Villa Santa Lucia degli Abruzzi · Villalago · Villavallelonga · Villetta Barrea · Vittorito
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Sabalan

De Sabalan is een inactieve vulkaan in Iran in de provincie Ardebil. De stratovulkaan is 4811 meter hoog. Het is de derde top in hoogte in Iran. Bovenin bevindt zich een permanent kratermeer.
De vulkaan is oud, steen op de vulkaan is gedateerd als 5,6-1,4 miljoen jaar oud. Sommige bronnen geven aan dat er vulkanische activiteit zou zijn geweest tot in het Holoceen, minder dan 10.000 jaar geleden.
Op de vulkaan bevindt zich een skigebied en warmwaterbronnen (Sarein).
# Symphysanodonten

Symphysanodonten (Symphysanodontidae) zijn een familie van straalvinnige vissen uit de orde van Baarsachtigen (Perciformes).

## Geslacht

* Symphysanodon Bleeker, 1878
* ↑ (en) Symphysanodontidae. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Trautonium

Het trautonium is een elektronisch muziekinstrument dat circa 1929 is uitgevonden door Friedrich Trautwein uit Berlijn. Het instrument is genoemd naar zijn uitvinder. Later hielp Oskar Sala bij de verdere ontwikkeling, tot aan zijn dood in 2002. In plaats van toetsen gebruikt het trautonium een weerstandsdraad die over een metalen plaat wordt gedrukt om geluid te creëren. Dit maakte expressief spelen mogelijk, door bijvoorbeeld de draad te laten glijden of door vibrato te creëren met kleine bewegingen.
Een van de eerste wijzigingen toegevoegd door Sala was een knop voor het veranderen van de statische instellingen. Later voegde hij er nog een ruisgenerator en een envelopegenerator aan toe (zogenoemd "Schlagwerk"), verschillende bandfilters en een subharmonische oscillator. Deze versie werd de Mixtur Trautonium genoemd.
Paul Hindemith schreef een concertino voor trautonium en strijkers, naast verschillende korte trio's voor drie trautoniums met verschillende instellingen: bas, midden en hoge stem. Ook Oskar Sala componeerde muziekstukken. Hij schreef deze vooral voor industriële films. Een van de bekendste gebruiken van een trautonium komt voor in Alfred Hitchcocks film The Birds (1963).
De Duitse producent Doepfer verkoopt verschillende toestellen.
In de uitzending van Podium Klassiek op 24 november 2024 speelde Thijs Lodewijk (LudoWic) op zijn trautonium het thema van Once Upon a Time in the West van Ennio Morricone, samen met Sven Figee op vleugel.
# Josia aperta

Josia aperta is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Warren.
# Micropterix aureoviridella

Micropterix aureoviridella is een vlinder uit de familie van de oermotten (Micropterigidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Höfner in 1898.

## Verspreiding en leefgebied

De soort komt voor in Europa.
* Taxonomische informatie over Micropterix aureoviridella bij Fauna Europaea.
# The Blue Hour (Rhys Marsh)

The Blue Hour (Engels voor Schemering) is het derde studioalbum van Rhys Marsh & The Autumn Ghost. Het is opgenomen in de Autumnsong geluidsstudio in Trondheim, sinds enige jaren de thuisbasis van Marsh. Andere opnamen vonden plaats in de Solslottet Studio te Bergen, LEF Studio (Oslo) en Wallpaper (Oslo). Het album bevat sombere, stemmige muziek.
All I want verscheen ook als downloadsingle in een versie van 13 minuten.

## Musici

* Rhys Marsh – alle zang en muziekinstrumenten met hulp van
* Iver Sondøy
* Lars Fredrik Frøislie
* Martin Hornveth

## Muziek

* het album
# Derk Hendrik Keuper

Derk Hendrik Keuper (Breedenbroek, 25 januari 1877 - Dinxperlo, 20 juli 1938), pseudoniem Jan Willem uut 't Goor, was een dialectschrijver, dichter, voordrachtskunstenaar en pionier voor het behoud van het Achterhoekse dialect en de Nedersaksische streektaal.

## Biografie

Derk Hendrik Keuper werd geboren te Breedenbroek (destijds gemeente Gendringen) als zoon van landbouwer Jannes Keuper (1843-1915) en zijn vrouw Harmina Frederika Westerveld (1845-1924). Op 14-jarige leeftijd werd hij als kwekeling aangenomen op de Groen van Prinsterer kweekschool in Doetinchem, alwaar hij kwam te wonen in het bijbehorende jongensinternaat. In 1896 volgde zijn eerste baan als onderwijzer aan de christelijke school te Steenderen. Een jaar later keert hij echter alweer terug naar zijn geboortestreek en gaat werken als onderwijzer aan de christelijke school te Dinxperlo.
In Dinxperlo klom Keuper op tot hoofd der school. Hij bleef er werkzaam tot hij in 1934 om gezondheidsredenen zijn werk moest neerleggen. In de periode dat Keuper in Dinxperlo werkzaam was, vervulde hij een prominente rol in het dorpsleven. Zo was hij onder meer voorzitter en dirigent van het Dinxperlose christelijke fanfarekorps "Psalm 150". Bij verschillende uitvoeringen van dit muziekkorps maar ook solo trad Keuper op met voordrachten onder het pseudoniem Jan Willem uut 't Goor. Onder dit pseudoniem leverde hij tevens enkele bijdragen aan het regionale dagblad De Graafschapbode.

## Wetenswaardigheden

* Kleinzoon Hans Keuper trad in de voetsporen van zijn grootvader en is bekend als schrijver en zanger van teksten in het Achterhoekse dialect, onder andere in Boh Foi Toch.
* De D.H. Keuperweg in De Heurne is naar hem vernoemd.
# Scheepsramp op de maan

Scheepsramp op de maan (Engelse titel: A Fall of moondust) is een sciencefictionroman geschreven door de Brit Arthur C. Clarke.

## Synopsis

De Selene is een maanschip. Zij wordt gebruikt om toeristische uitstapjes te maken op de maanzee Zee van Dorst. Deze uitgestrekte “zee”, deel van Sinus Roris, is gevuld met vaste stof, dat zich echter gedraagt als vloeistof.
Jarenlang voer de Selene zonder enkele problemen rond op de zee, maar deze keer gaat het mis. Het vaartuig zakt als gevolg van een maanbeving in een keer weg in de poel van stof. Het stof verzamelt zich snel rondom het tot 15 meter gezakte schip en binnen korte tijd is niet meer te achterhalen waar de schip verdwenen is, alles ziet er kalm uit. Een wetenschapper die aanwezig is op een satelliet probeert het bij toeval te achterhalen met infrarood en kan het achterhalen. Eenmaal op de plek des onheils is er van een warmtebron geen sprake meer. De enige manier om het schip te vinden is door middel van peiling, er blijkt een peilstok van 20 meter op de maan aanwezig te zijn. Vervolgens wordt een reddingsoperatie op gang gezet, waarbij de zee van stof de redders dwars zit. Ondertussen worden de toeristen en bemanning gekookt. Het schip is qua temperatuursregeling afgestemd op het koude maanoppervlak.
Nu het gehele schip is ingepakt is stof, kan het zijn warmte niet kwijt en het wordt tropisch heet aan boord. Het schip had voldoende verse zuurstof bij zich, maar kooldioxide werd geloosd. De afvoer(regeling) is echter verstopt en de mensen krijgen last van een kooldioxidevergiftiging. De redders hebben andere problemen. Allereerst moeten zij op de oppervlakte van het stof proberen te blijven. De stofski (een soort jetski zijn voor grote snelheden wel bruikbaar, maar bij lage snelheid hebben ze de neiging weg te zakken. Bovendien kan niemand in een omgeving zonder al te veel zwaartekracht zich ergens tegen afzetten zonder de kans te lopen om weggeslingerd te worden. Redding wordt gevonden in een buisconstructie, waarbij het dak van het schip opengeknipt wordt.

## Achtergrond

Destijds waren verhalen over scheepsrampen al ingeburgerd, maar Clarke was een van de eersten die een dergelijke ramp op een maan andere planeet plaatste. Hij legde daarbij de nadruk op communicatie, hijzelf werkte van 1941 tot 1946 bij de Royal Air Force, specialisme radio- en radartechniek, aldus de achterflap.

## Uitgaven

Volgens de uitgave van Uitgeverij Het Spectrum werd het origineel uitgegeven door Victor Gollancz Ltd. in Londen.
SF was ten tijde van de Prisma Pocketsuitgave nog niet echt populair in Nederland. Het boek kent catalogusnummer 955. In de 900-serie van Prisma zijn de sf-boeken op een hand te tellen:
* 940: Ray Bradbury, De laatste Martiaan
* 955: Arthur C. Clarke, Scheepsramp op de maan
* 982: Sciencefictionverhalen 2 met verhalen van Robert A. Heinlein
Het origineel kwam in aanmerking voor een Hugo Award-nominatie, zonder die te verzilveren. In 1974 volgde van dezelfde vertaling een herdruk bij Drukkerij Fontein onder de titel Maanstof. Voorts verscheen het in de Reader's Digest Omnibus 18.
* hardcopy van het boek
# Salmo tigridis

Salmo tigridis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de zalmen (Salmonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Turan, Kottelat & Bekta?.
* ↑ (en) Salmo tigridis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Salmo tigridis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Tachina grossa

Tachina grossa is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Musca grossa in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.

## Kenmerken

Met een lichaamslengte van 15 tot 19 mm is dit een van de grootste vliegensoorten.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Europa en Azië.

## Levenscyclus

Het vrouwtje legt haar eitjes in de larven van andere insecten. Hierin komt de larve van Tachina grossa tot ontwikkeling. De belangrijkste gastheren zijn langharige rupsen van de spinners, in het bijzonder die van de hageheld (Lasiocampa quercus) en veelvraat (Macrothylacia rubi).
In Nederland komt meestal 1 generatie per jaar voor. De soort is te zien vanaf juli tot in augustus. Het leefgebied bestaat uit droge, open weilanden, veengebieden en heidevelden.
* David Burnie (2001). Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 Nederlandse vertaling van Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp.
* ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 596
# Arise O Compatriots, Nigeria's Call Obey

Arise, O compatriots, Nigeria's call obey was tussen 1978 en 2024 het volkslied van Nigeria.

## Tekst

    Arise, O compatriots, Nigeria's call obey
    To serve our fatherland
    With love and strength and faith
    The labour of our heroes past
    Shall never be in vain
    To serve with heart and might
    One nation bound in freedom, peace and
    unity.
    Oh God of creation, direct our noble cause
    Guide our leaders right
    Help our youth the truth to know
    In love and honesty to grow
    And living just and true
    Great lofty heights
    To build a nation where peace and justice
    shall reign
Na het spelen van het volkslied werd de nationale belofte ("National pledge") uitgesproken:
I pledge to Nigeria my country.
To be faithful, loyal and honest.
To serve Nigeria with all my strength.
To defend her unity and uphold her honor and glory.
So help me God.
Het lied kwam in de plaats van het lied Nigeria, We Hail Thee, dat in 1960 werd gekozen toen het land onafhankelijk werd. Dit lied werd geschreven door een Britse immigrant. In 2024 werd het door president Bola Tinubu opnieuw als volkslied ingevoerd.
    Nigeria, we hail thee,
    Our own dear native land,
    Though tribe and tongue may differ,
    In brotherhood we stand,
    Nigerians all, and proud to serve
    our sovereign motherland.
    Our flag shall be a symbol,
    That truth and justice reign,
    In peace or battle honoured,
    And this we count as gain
    To hand on to our children
    A banner without stain
    O Lord of all creation,
    Grant this our one request
    Help us to build a nation
    Where no man is oppressed
    And so, with peace and plenty,
    Nigeria may be blessed.

## Externe link

* muziek
* ↑ (en) Tinubu signs bill returning Nigeria back to using the old national anthem, The Cable, 29 mei 2024. Geraadpleegd op 26 november 2024.
Onafhankelijke staten: Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Marokko · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Rwanda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Seychellen · Sierra Leone · Somalië · Soedan · Swaziland · Tanzania · Tsjaad · Togo · Tunesië · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Soedan
Niet algemeen erkende landen: Somaliland · Westelijke Sahara
Afhankelijke gebieden: Mayotte · Réunion (onofficieel) · Saint Helena, Ascension and Tristan da Cunha (onofficieel)
# Saint-Laurent-de-Condel

Saint-Laurent-de-Condel is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië) en telt 447 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Caen.
* Kerk van Saint-Laurent-de-Condel
* Saint-Laurent-de-Condel

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Laurent-de-Condel bedraagt 12,1 km², de bevolkingsdichtheid is 36,9 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Laurent-de-Condel met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Juan Ponce de León

Juan Ponce de León (Santervás de Campos (Castilië), vermoedelijk 8 april 1460 - Havana (Cuba), juli 1521) was een Spaanse conquistador en slavenhouder. Hij stamde uit een adellijk geslacht en was verwant aan het in Spanje heersende huis Habsburg.

## Ponce de León en La Florida

In 1493 voer Ponce de León op de tweede ontdekkingsreis van Christoffel Columbus naar Hispaniola, waar hij een opstand onder de Indianen in 1502 met harde hand neersloeg. Hierdoor kreeg hij in 1504 van Nicolás de Ovando de titel gouverneur van Higüey.
In 1505 liet hij bij de Río Yuma in San Rafael de Yuma een huis bouwen dat nu een museum is. De bahía de Boca Yuma (baai van de Yuma-monding) gebruikte hij als haven en werd bekend als Puerto de Higüey, nu Boca de Yuma. Hij gebruikte de haven voor de bevoorrading van schepen naar de omgeving en Spanje. Deze goederen kwamen van de encomienda-landerijen van Ponce de León die, zoals gebruikelijk in die tijd, door slaven (zowel indianen als later ingevoerde Afrikanen) werden bewerkt.
In 1508 landde hij op het eiland Puerto Rico en stichtte er een nederzetting, waarna het eiland volgens het encomienda-systeem werd gekoloniseerd. Een groot deel van de inheemse bevolking stierf als gevolg van de door de Spanjaarden meegebrachte Europese en Afrikaanse ziekten.
De oorspronkelijke inwoners van de Caraïben vertelden hem over de Fontein van de Eeuwige Jeugd, in de hoop dat Ponce zou vertrekken. Hun list slaagde, en op 2 april 1513, paaszondag, zette de Spanjaard als eerste Europeaan voet aan wal in wat later de Verenigde Staten van Amerika zouden worden. Hij noemde het gebied La Florida, omdat er veel bloemen groeiden. De oorspronkelijke bewoners begroetten de Spanjaarden toen nog vriendelijk.
Juan Ponce de León keerde in 1521 terug naar Florida om het schiereiland te koloniseren. Hij kwam aan land bij het huidige Charlotte Harbor (of misschien Sanibel Island), maar de bewoners (de Seminole) hadden zich tegen de conquistadores gekeerd. Berichten hadden hen bereikt dat Spanjaarden zoals Lucas Vásquez de Ayllón en Francisco Gordillo die de bewoners van Haïti en Georgia in slavernij brachten en de Turks- en Caicoseilanden ontvolkten om aan verdere slaven te geraken. Ponce de León kreeg niet de kans hetzelfde encomienda-beleid van slavernij of ontvolking toe te passen in Florida: hij werd geraakt door een pijl en stierf als gevolg hiervan op 61-jarige leeftijd op Cuba.
Referenties
* (en) History and Nature in Boca de Yuma en Juan Ponce de León
# Scellus coloradensis

Scellus coloradensis is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Harmston and James.
# Tachina latiforceps

Tachina latiforceps is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Tothill.
# Thecobathra sororiata

Thecobathra sororiata is een vlinder uit de familie van de stippelmotten (Yponomeutidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1971 gepubliceerd door S. Moriuti.
# Saksen-Gotha

Saksen-Gotha kan verwijzen naar verschillende Ernestijnse hertogdommen en een republiek in het huidige Thüringen:
* Hertogdom Saksen-Gotha (1640-1680)
* Hertogdom Saksen-Gotha-Altenburg (1680-1826)
* Hertogdom Saksen-Gotha (1826-1918), formeel zelfstandig onderdeel van het Hertogdom Saksen-Coburg en Gotha
* Vrijstaat Saksen-Gotha
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Saksen-Gotha en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dubbelepunt

De dubbelepunt (ook: dubbele punt, dubbelpunt) is een leesteken gevormd door twee boven elkaar geplaatste punten.

## Functie als leesteken
### Opsomming

    Het betreft de drie in de trommelholte van het oor aanwezige beentjes: de hamer, het aambeeld en de stijgbeugel.

### Omschrijving of toelichting

    Ondertussen stonden de ontwikkelingen niet stil: nieuwe procesinnovaties, werkloosheid en een oplopende inflatie leidden tot grote onzekerheid.
    Ik ga niet: ik heb wat beters te doen.
    Dat leidt tot een onontkoombare conclusie: hier dient krachtig te worden ingegrepen.
    Voor deze functie kan men soms ook het gebruik van de puntkomma of het gedachtestreepje kiezen, maar niet altijd, zoals duidelijk wordt in de drie hiernavolgende zinnen:
    Kortom: ik ga niet, ik heb wat beters te doen.
    Samengevat: het idee lijkt me niet uitvoerbaar.
    Nu ik er toch aan denk: waar is je puntmuts gebleven?

### Aanhaling van een zogenaamde directe rede

    Zij zei: "Neem ook wat bloemen mee!"
    Hij schreef mij: "Ik moet hier wel aan toevoegen dat ik me de ware toedracht niet precies herinner."

## Technische notaties

In de rekenkunde is de dubbelepunt een teken dat voor deling gebruikt wordt.
    168 : 3 = 56
In de wiskunde, speciaal ook de meetkunde wordt de dubbelepunt gebruikt als teken om verhoudingen aan te geven (in wezen vergelijkbaar met delingen).
    a : b = c : d
Een Bijbelvers wordt aangegeven door een dubbelepunt tussen het hoofdstuk en het nummer van het vers.
    Dit vind je in 1 Korinthe 13:5.
Tijdstippen en ook tijdsduren worden wel genoteerd met een dubbelepunt tussen de uren, de minuten en de eventuele seconden.
    Dit werd om 16:52 uur toegevoegd.

## Schrijfwijze en de- of het-woord?

De Nederlandse Taalunie geeft voor het leesteken 'punt', alsook voor 'dubbelepunt' en 'dubbelpunt', aan dat het zowel een de- als een het-woord kan zijn, waarmee zowel de schrijfwijzen 'de dubbelepunt', 'de dubbele punt' en 'de dubbelpunt' als 'het dubbelepunt', 'het dubbele punt' en 'het dubbelpunt' in aanmerking komen.
# Mimarcaria aizoi

Mimarcaria aizoi is een tweekleppigensoort uit de familie van de Arcidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Sakurai.