OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Saint Louis (Seychellen)

Saint Louis is een district in het centraal-noorden van het eiland Mahé, het hoofdeiland van de eilandstaat de Seychellen. Het district Saint Louis is genoemd naar het Saint Louis-college dat zich er bevindt. Saint Louis heeft een oppervlakte van amper één vierkante kilometer en is daarmee een van de kleinste districten van de Seychellen. Het is ook een van de twee enige districten op het eiland Mahé dat niet aan de kust grenst. Bij de census van 2002 telde het district Saint Louis 3325 inwoners.
# Saint-Pourçain

Saint-Pourçain kan verwijzen naar:
* De Franse wijnstreek Saint-Pourçain (wijnstreek)
* De Franse gemeente Saint-Pourçain-sur-Besbre
* De Franse gemeente Saint-Pourçain-sur-Sioule
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Saint-Pourçain en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Saint-Laurent-de-Chamousset

Saint-Laurent-de-Chamousset is een gemeente in het Franse departement Rhône (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 1703 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Lyon.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Laurent-de-Chamousset bedraagt 17,3 km², de bevolkingsdichtheid is 98,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Laurent-de-Chamousset met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Intal

Intal kan verwijzen naar:
* Intal (taal), een kunsttaal
* een merknaam voor cromoglicinezuur (een inhalator voor astmapatiënten)
* een optiehuis; zie Optie § Handel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Intal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Salamina (Caldas)

Salamina is een gemeente in het Colombiaanse departement Caldas. De gemeente telt 18.281 inwoners (2005).
* Library of Congress Control Number: n82215961
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007555128005171
* Virtual International Authority File: 141924155
* WorldCat (via VIAF): 141924155
Aguadas · Anserma · Aranzazu · Belalcázar · Chinchiná · Filadelfia · La Dorada · La Merced · Manizales · Manzanares · Marmato · Marquetalia · Marulanda · Neira · Norcasia · Pácora · Palestina · Pensilvania · Riosucio · Risaralda · Salamina · Samaná · San José · Supía · Victoria · Villamaría · Viterbo
# Salamina

Salamina kan verwijzen naar:
* Salamina of Salamis (eiland), Grieks eiland
* Salamina (Caldas), gemeente in departement Caldas, Colombia
* Salamina (Magdalena), gemeente in departement Magdalena, Colombia
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Salamina en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sahel Airlines

Sahel Airlines is een luchtvaartmaatschappij uit Niger, met haar thuisbasis in Niamey.

## Geschiedenis

Sahel Airlines is opgericht in 2006.

## Vloot

De vloot van Sahel Airlines bestaat uit:
* 1 Boeing 747-200B
# Samut Songkhram (stad)

Samut Songkhram (Thais: สมุทรสงคราม) is een stad in Centraal-Thailand. Samut Songkhram is de hoofdstad van de provincie Samut Songkhram en het district Samut Songkhram. De stad heeft ongeveer 35.000 inwoners.
# Saligranta svihlai

Saligranta svihlai is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Holzschuh.
# Siedenburg

Siedenburg is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente is de hoofdplaats en bestuurszetel van de Samtgemeinde Siedenburg in het Landkreis Diepholz. Siedenburg telt 1.262 inwoners.
Siedenburg ligt tussen Sulingen en Nienburg/Weser, enkele kilometers ten noorden van de Bundesstraße 214.

## Geschiedenis, economie

Alle dorpen in de Samtgemeinde Siedenburg zijn in de middeleeuwen ontstaan en lagen in die tijd in het Graafschap Hoya, echter vanaf 1582 in het Hertogdom Brunswijk-Lüneburg. Het Graafschap Hoya voerde een berenklauw in het wapen. Om die reden hebben de Samtgemeinde, en veel daarbinnen gelegen dorpen, ook een berenklauw in hun wapen. Sinds de Reformatie in de 16e eeuw zijn verreweg de meeste christenen in de Samtgemeinde evangelisch-luthers. Dit geldt ook voor alle hierna vermelde kerkgebouwen in dit gebied.
In Siedenburg, dat vanaf de 14e eeuw de status van vlek had, stond een kasteel, waarvandaan een vazal van de landheer het bestuur over het gebied uitoefende. In 1701 werd dit kasteel vervangen door het nog bestaande Amtshaus, dat toen de Samtgemeinde in 1974 uit de vijf, tot dan toe zelfstandige, gemeentes tot stand kwam, ook haar bestuurszetel werd.
Historische gebeurtenissen van meer dan plaatselijk belang zijn in dit gebied niet overgeleverd. Van 1921 tot 1966 had Siedenburg een spoorwegstation.
De in het gebied gelegen plaatsjes zijn tot ongeveer 1970 alle betrekkelijk onbelangrijke boeren- en turfstekersdorpen gebleven. Daarna nam de werkgelegenheid in de agrarische sector af. Wel van enig belang zijn de in de omgeving aanwezige aardolie- en aardgaswinningslocaties.

## Markante gebouwen

Het voormalige kasteel, het Amtshaus te Siedenburg is een fraai, groot landhuis in vakwerkstijl uit 1701. Het is in gebruik als gemeentehuis. Het wordt omgeven door een klein park met een schilderachtige vijver (Mühlenteich).
* Het Amtshaus te Siedenburg
* De Mühlenteich te Siedenburg
* De in 1646 gebouwde kapel van Siedenburg
* 1 2 (de) Landesamt für Statistik Niedersachsen, LSN-Online Regionaldatenbank, Tabelle A100001G: Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Stand 31. Dezember 2020
* Gemeinsame Normdatei: 4054855-7
* Virtual International Authority File: 237245816
* WorldCat (via VIAF): 237245816
# Notiosorex villai

Notiosorex villai is een zoogdier uit de familie van de spitsmuizen (Soricidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Carraway & Timm in 2000.

## Voorkomen

De soort komt voor in Mexico.
* ↑ (en) Notiosorex villai op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Strumigenys geryon

Strumigenys geryon is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2000 door Bolton.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Bobzin

Bobzin is een gemeente in de Duitse deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren, en maakt deel uit van de Landkreis Ludwigslust-Parchim. Bobzin telt 262 inwoners.
Het wapen van Bobzin bevat een lintworm.

## Geboren

* Friedrich Lübbert (1821-1878), soldaat, schrijver, vrijheidsstrijden, revolutionair
* 1 2 (de) Statistisches Amt M-V – Bevölkerungsstand der Kreise, Ämter und Gemeinden 2020 (XLS-bestand) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
# Le Mari de la coiffeuse

Le Mari de la coiffeuse is een Franse film van Patrice Leconte die werd uitgebracht in 1990.

## Samenvatting

Als jongetje van twaalf is Antoine erg gefascineerd door de sfeer van het kapsalon. Hij is geobsedeerd door de kapster van zijn dorp. Hij laat er om de drie weken zijn haar knippen terwijl hij geniet van haar geur en van de nabijheid van haar weelderig lichaam. Hij droomt er dan ook van later te trouwen met een kapster. Op volwassen leeftijd vraagt hij de knappe kapster Mathilde ten huwelijk. Ze beantwoordt zijn aanzoek en ze huwen spoedig. Vanaf dan brengt hij al zijn tijd door in haar kapsalon waar ze in harmonie een symbiotische passionele liefde voor elkaar beleven.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Jean Rochefort | Antoine |
| Anna Galiena | Mathilde |
| Roland Bertin | de vader van Antoine |
| Maurice Chevit | Ambroise Dupré, 'Isidore Agopian' |
| Philippe Clévenot | Morvoisieux |
| Jacques Mathou | Julien Gora, de echtgenoot die een klap in het gezicht krijgt |
| Claude Aufaure | de homoseksuele klant |
| Albert Delpy | Donecker |
| Henry Hocking | Antoine als twaalfjarige |
| Ticky Holgado | de schoonzoon van Morvoisieux |
| Michèle Laroque | de moeder van het geadopteerde kind |
| Anne-Marie Pisani | mevrouw Sheaffer, kapster |
| Pierre Meyrand | de broer van Antoine |
| Yveline Ailhaud | de moeder van Antoine |
| Julien Bukowski | de sombere man |
| Youssef Hamid | de Tunesische klant |

## Externe link

* (en) Le Mari de la coiffeuse in de Internet Movie Database
# Propsephus semiflavus

Propsephus semiflavus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Ernest Candèze.
# Saint-Pellerin (Manche)

Saint-Pellerin is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Manche in de regio Normandië. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Lô.

## Geschiedenis

Op 1 januari 2017 ging de gemeente samen met de gemeenten Brévands en Les Veys op in Carentan-les-Marais, een commune nouvelle die op 1 januari 2016 gevormd was door de fusie van de toenmalige gemeenten Angoville-au-Plain, Carentan, Houesville en Saint-Côme-du-Mont.

## Geografie

De oppervlakte van Saint-Pellerin bedraagt 4,4 km², de bevolkingsdichtheid is 72,0 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Saint-Pellerin (Manche) met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Angoville-au-Plain · Brévands · Brucheville · Carentan · Catz · Houesville · Montmartin-en-Graignes · Saint-Côme-du-Mont · Saint-Hilaire-Petitville · Saint-Pellerin · Les Veys · Vierville
# Bistensee

Bistensee is een plaats en voormalige gemeente in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, en maakt sinds 1 maart 2008 deel uit van de gemeente Ahlefeld-Bistensee in de Kreis Rendsburg-Eckernförde.
# Lijst van musea in Luxemburg

Lijst van musea in Luxemburg kan verwijzen naar:
* Lijst van musea in Luxemburg (provincie) - in België
* Lijst van musea in Luxemburg (land) - de staat Luxemburg
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Lijst van musea in Luxemburg en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lijst van musea in Iran

Hieronder volgt een lijst van musea in Iran:
(gesorteerd op vestigingsplaats)

## Teheran

* Het Nationaal Museum van Iran
* Het tapijtenmuseum
* Het Teherans Museum voor moderne kunst
* Het Museum voor Glas en Keramiek
* Het Reza Abbasi Museum
# Blauwsnavelmuisspecht

De blauwsnavelmuisspecht (Dendrocolaptes picumnus) is een zangvogel uit de onderfamilie Dendrocolaptidae (Muisspechten).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Mexico tot Argentinië en telt tien ondersoorten:
* D. p. puncticollis: van zuidelijk Mexico tot Honduras.
* D. p. costaricensis: Costa Rica en westelijk Panama.
* D. p. multistrigatus: oostelijk Colombia en westelijk Venezuela.
* D. p. seilerni: noordelijk Colombia en noordelijk Venezuela.
* D. p. picumnus: oostelijk Venezuela, de Guyana's en noordelijk Brazilië.
* D. p. validus: het westelijk Amazonebekken.
* D. p. transfasciatus: zuidelijk-centraal Brazilië.
* D. p. olivaceus: westelijk en centraal Bolivia.
* D. p. pallescens: oostelijk Bolivia, zuidelijk Brazilië en westelijk Paraguay.
* D. p. casaresi: noordwestelijk Argentinië.

## Status

De grootte van de populatie is in 2019 geschat op 50.000-500.000 volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
* 1 2 (en) Blauwsnavelmuisspecht op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.2).
# Biofilter

Een biofilter is een reactor waarbij micro-organismen in een vast bed dienen voor luchtzuivering of waterzuivering.
De micro-organismen zijn meestal bacteriën, schimmels of gisten. Het vast bed kan bestaan uit houtkrullen, turf, kokosschalen, compost, papier... en dient als drager voor de biofilm met micro-organismen. De drager moet doordringbaar, dus los zijn, zodat er lucht kan doorheen stromen. en biofilter is geschikt om een groot debiet lucht of water met geringe belading te zuiveren. De belading mag niet giftig zijn voor de micro-organismen, want dan sterven ze af.
Een biofilter is in vergelijking met andere technieken goedkoop, maar neemt wel veel oppervlakte in beslag. Het vast bed is typisch 1 tot 1,5 m hoog. De verblijftijd in het vast bed bedraagt tot 1 minuut. Het is van belang dat het vast bed over heel de oppervlakte gelijkmatig doorstroomd wordt, zonder preferentiële paden.
Het debiet en de belading moeten vrij gelijkmatig zijn voor goede werking. Het bed moet dus altijd doorstroomd blijven ook als de installatie die de te reinigen luchtstroom levert buiten werking is. Het vast bed moet altijd vochtig blijven: bij uitdroging sterven de micro-organismen af. Daarom bevindt zich voor het biofilter meestal een bevochtiger of een natte wasser. Voor goede werking is het belangrijk om de zuurtegraad te regelen, bijvoorbeeld door kalk toe te voegen.
De temperatuur moet ook binnen bepaalde grenzen blijven: als het bed te koud of te warm wordt, werkt het biofilter niet goed. Mesofiele micro-organismen werken van 15°C tot 35°C. Thermofiele micro-organismen werken van 40°C tot 55°C. De micro-organismen brengen zelf warmte voort.
Het vast bed gaat 1 tot 10 jaar mee, voordat het aan vervanging toe is. Een nieuw bed heeft enkele weken tijd nodig om goed te werken: de micro-organismen moeten een evenwicht vinden met hun omgeving. Het vast bed kan open zijn, waarbij het blootgesteld is aan regen, zon en wind, of gesloten. Een open bed is eenvoudiger en goedkoper, maar kan slecht werken als het door het weer te nat of te droog, te warm of te koud wordt.
# Bioenergetica

Bioenergetica kan verwijzen naar:
* Bioenergetica (biologie). Een onderzoeksgebied binnen de biologie, dat zich bezighoudt met de energiehuishouding van biologische systemen.
* Bio-energetica (therapie). Een lichaamsgerichte psychotherapievorm.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bioenergetica en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lijst van gemeentelijke monumenten in Zwijndrecht

De gemeente Zwijndrecht heeft 13 gemeentelijke monumenten. Hieronder een overzicht.

## Heerjansdam

De plaats Heerjansdam kent 13 gemeentelijke monumenten:
| Object | Bouwjaar | Architect | Locatie | Coördinaten | Nr. | Afbeelding |
| Gemaal | | | Dorpsstraat 1 | 51° 50' 11" NB, 4° 33' 33" OL | 0642/WN001 | Upload foto |
| Arbeiderswoningen | | | Dorpsstraat 20-26 | 51° 50' 9" NB, 4° 33' 37" OL | 0642/WN002 | Arbeiderswoningen |
| Boerderij | 1870 | | Dorpsstraat 28 | 51° 50' 9" NB, 4° 33' 38" OL | 0642/WN003 | Upload foto |
| Gemeentehuis | 1958-'59 | Jonge L. de Jonge en M.L. Dorst | Dorpsstraat 33 | 51° 50' 10" NB, 4° 33' 36" OL | 0642/WN012 | Gemeentehuis |
| Carillon | | | Dorpsstraat 33 | 51° 50' 10" NB, 4° 33' 36" OL | 0642/WN013 | Upload foto |
| Dijkhuis met schuur en zwingelkeet met neoclassicistische details, heeft boven de deur een gevelsteen uit 1790 | 1850 ca. 1850 | | Dorpsstraat 55 | 51° 50' 9" NB, 4° 33' 42" OL | 0642/WN004 | Dijkhuis met schuur en zwingelkeet met neoclassicistische details, heeft boven de deur een gevelsteen uit 1790 |
| Dijkhuis met bedrijfsgedeelte | 1850 | | Dorpsstraat 99 | 51° 50' 5" NB, 4° 33' 46" OL | 0642/WN005 | Dijkhuis met bedrijfsgedeelte |
| Dijkhuis met koetshuis annex paardenstal | | | Dorpsstraat 155 | 51° 49' 56" NB, 4° 33' 60" OL | 0642/WN006 | Upload foto |
| Voormalige opslagloods spuitwagen brandweer | 1860 | | Dorpsstraat 177 | 51° 49' 56" NB, 4° 34' 6" OL | 0642/WN007 | Voormalige opslagloods spuitwagen brandweer |
| Toegangspoort | | | Develweg 7 | 51° 49' 46" NB, 4° 34' 36" OL | 0642/WN008 | Upload foto |
| Boerderij | | | Develsluis 1 | 51° 49' 47" NB, 4° 34' 28" OL | 0642/WN009 | Boerderij |
| Arbeiderswoning | 1850 | | Lindtsedijk 1 | 51° 49' 38" NB, 4° 34' 13" OL | 0642/WN010 | Upload foto |
| Woning | 1928 | | Molenweg 12 | 51° 50' 14" NB, 4° 33' 51" OL | 0642/WN011 | Upload foto |
* Monumentenlijst (PDF). Gemeente Zwijndrecht (maart 2010). Geraadpleegd op 5 maart 2015.
* ↑ Bouwjaar op heerjansdam.kadasterdata.nl
* 1 2 Monumenten in Zuid-Holland: Heerjansdam. Rijksdienst voor de Monumentenzorg (2004). Gearchiveerd op 14 februari 2023.
* ↑ Bouwjaar op heerjansdam.kadasterdata.nl
* ↑ Gevelsteen
* ↑ Bouwjaar op heerjansdam.kadasterdata.nl
* ↑ Bouwjaar op heerjansdam.kadasterdata.nl
# Bloedbad van Aguas Blancas

Het bloedbad van Aguas Blancas was een bloedbad op 28 juni 1995 waarbij 17 boeren om het leven kwamen en 21 gewond raakten. Het bloedbad vond plaats bij het dorpje Aguas Blancas in de Mexicaanse deelstaat Guerrero.
Leden van een boerenorganisatie marcheerden naar Atoyac de Álvarez om de vrijlating van Gilberto Romero Vázquez te eisen, en eisten verder drinkwater, scholen, ziekenhuizen en wegen. Volgens overlevenden werden ze in een hinderlaag gelokt door gemotoriseerde politie en van dichtbij neergeschoten. Na afloop plaatste de politie wapens in de handen van de boeren en beweerde uit zelfverdediging geschoten te hebben.
Onderzoek van de mensenrechtencommissie wees uit dat het bloedbad van tevoren gepland was. Gouverneur Rubén Figueroa Alcocer werd als belangrijkste verantwoordelijke gezien, en moest vanwege het bloedbad aftreden. Naar aanleiding van het bloedbad van Aguas Blancas werd het Revolutionair Volksleger (EPR) opgericht.
# Bloedbad van Acteal

Het Bloedbad van Acteal was een massamoord gepleegd door paramilitairen in Acteal (Chiapas, Mexico) op 22 december 1997. In vijf uur tijd werden 45 ongewapende kerkgangers van het Tzotzil volk, leden van de organisatie Las Abejas alsmede vrouwen en kinderen, omgebracht door een groep van 70 geüniformeerde paramilitairen.
De misdaad is nooit helemaal opgehelderd. Van de organisatie Las Abejas was bekend dat ze sympathiseerde met het Zapatistisch Nationaal Bevrijdingsleger (EZLN). Het EZLN beweerde dat autoriteiten van de regerende Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI) verantwoordelijk waren voor het bloedbad. Onder anderen gouverneur Julio César Ruiz en president Ernesto Zedillo werden verdacht van betrokkenheid, alhoewel de laatste heeft gezegd dat Acteal de zwartste dag uit zijn regeringsperiode was. Gouverneur Ruiz en minister van binnenlandse zaken Emilio Chuayffet traden naar aanleiding van het bloedbad af.
In 2002 werden 18 mannen tot 36 jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens betrokkenheid bij het bloedbad. Daarmee kwam het aantal veroordeelden op ruim 100, de meesten van hetzelfde Tzotzil volk als de slachtoffers.
Op 2 maart 2005 dienden de organisatie Las Abejas en het Centrum voor Mensenrechten Fray Bartolomé de las Casas FRAYBA een aanklacht in bij de Inter-Amerikaanse Commissie voor de Rechten van de Mens (IACHR) tegen de Mexicaanse regering voor haar aandeel in de massamoord. De aanklacht werd ontvankelijk verklaard.
Tussen 2009 en 2013 werden alle veroordeelden vrijgelaten omdat de openbaar aanklager gefabriceerd en ondeugdelijk bewijsmateriaal gebruikt had. Op 20 oktober 2015 hield de IACHR een openbare hoorzitting met Las Abejas de Acteal en Frayba.
In 2020 bood de regering van Mexico, bij monde van Alejandro Encinas, staatssecretaris voor mensenrechten, een verontschuldiging aan en erkende haar rol in de misdaad. Tegelijkertijd werd een minnelijke schikking getroffen waarin de regering een schadevergoeding aanbood en diverse investeringen in de gemeenschap in het vooruitzicht stelde.
* ↑ Los responsables de Acteal, en el gobierno: EZLN. www.jornada.com.mx. Gearchiveerd op 24 september 2019. Geraadpleegd op 15 juli 2021.
* ↑ (es) Nuevas condenas por masacre de Acteal. BBC Mundo (14 november 2002). Gearchiveerd op 5 maart 2016. Geraadpleegd op 15 juli 2021.
* ↑ (es) redactie, Acteal ante la CIDH: en el umbral de la justicia. Pie de Página (29 augustus 2020). Gearchiveerd op 16 juli 2021. Geraadpleegd op 16 juli 2021.
* ↑ (es) Liberados de la masacre de Acteal, de la cárcel al destierro. Chiapasparalelo (14 augustus 2013). Gearchiveerd op 11 juli 2021. Geraadpleegd op 11 juli 2021.
* ↑ (es) Caso Masacre de Acteal. CIDH (20 oktober 2015). Gearchiveerd op 16 juli 2021. Geraadpleegd op 16 juli 2021.
* ↑ (en) Government apologizes for its role in Acteal massacre of 1997. Mexico News Daily (4 september 2020). Gearchiveerd op 11 juli 2021. Geraadpleegd op 11 juli 2021.
# Bloedbad van Ascq

Het Bloedbad van Ascq vond plaats op 1 april 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Franse plaats Ascq. Het dorp werd die dag door het 12. SS-Panzer-Division Hitlerjugend overvallen. Bij deze overval werden 86 mensen vermoord.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog passeerden talrijke Duitse treinen via het station Ascq, gelegen tussen Rijsel en de Belgische grens. In de nacht van 1 april 1944 was er een sabotage tegen een Duitse goederentrein. Het geplaatste explosief deed een trein vol jonge SS'ers ontsporen, maar maakte geen gewonden. Om wraak te nemen werden 86 mannen uit het dorp willekeurig vermoord door de nazi's.
De gebeurtenis versterkte de vijandigheid ten opzichte van de Duitse bezetter. In Rijsel staakten 60.000 werknemers na het bloedbad – een van de grootste stakingen in Frankrijk tijdens de Duitse bezetting – en een menigte van zo'n 20.000 mensen woonde de begrafenis bij in het dorp. Dit gaf geen aanleiding tot verdere represailles, maar op 7 juni werden zes verzetslieden uit Ascq aangehouden en gefusilleerd.
Na de oorlog zijn de daders opgespoord en berecht. De rechtbank van Rijsel sprak in augustus 1949 acht doodstraffen uit, onder meer tegen konvooicommandant Walter Hauck, maar de uitvoering werd uitgesteld tot er in 1955 een presidentieel gratie kwam. De veroordeelden kwamen in 1957 vrij.
De slachtoffers worden jaarlijks met veel zorg herdacht op een plechtigheid die is bijgewoond door Charles de Gaulle, Vincent Auriol, François Mitterrand en Pierre Mauroy.

## Literatuur

* Jérôme Krop en Corinne Vézirian (red.), Le massacre d’Ascq, 1er avril 1944. Enseigner un traumatisme de l'histoire, 2021. ISBN 9782757432846