OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Leamon King

Leamon King (Tulare, 13 februari 1936 - Delano, 22 mei 2001) was een Amerikaans atleet.

## Biografie

King evenaarde in de aanloop naar de Olympische Zomerspelen 1956 meerdere malen het wereldrecord op de 100 meter
Tijdens de Olympische Zomerspelen 1956 werd King met de Amerikaanse 4x100 meter ploeg olympisch kampioen in een wereldrecord.
Nadat hij zijn carrière in de atletiek had afgesloten, keerde hij terug naar zijn baan als docent.

## Titels

* Olympisch kampioen 4 x 100 m - 1956

## Persoonlijke records

| Onderdeel | Prestatie | Jaar |
| 100 m | 10,1 s | 1956 |
| 200 m | 21,3 s | 1957 |

## Palmares
### 4 x 100 m

* 1956: 1 OS - 39,5 s
* (en) Profiel van Leamon King op olympedia.org
1912: Jacobs, Macintosh, d'Arcy, Applegarth · 1920: Paddock, Scholz, Murchison, Kirksey · 1924: Clarke, Hussey, Leconey, Murchison · 1928: Wykoff, Quinn, Borah, Russell · 1932: Kiesel, Toppino, Dyer, Wykoff · 1936: Owens, Metcalfe, Draper, Wykoff · 1948: Ewell, Wright, Dillard, Patton · 1952: Smith, Dillard, Remigino, Stanfield · 1956: Murchison, King, Baker, Morrow · 1960: Cullmann, Hary, Mahlendorf, Lauer · 1964: Drayton, Ashworth, Stebbins, Hayes · 1968: Greene, Pender, Smith, Hines · 1972: Black, Taylor, Tinker, Hart · 1976: Glance, Jones, Hampton, Riddick · 1980: Moeravjov, Sidorov, Prokofjev, Aksinin · 1984: Graddy, Brown, Smith, Lewis · 1988: Bryzgin, Krylov, Moeravjov, Savin · 1992: Marsh, Burrell, Mitchell, Lewis · 1996: Esmie, Gilbert, Surin, Bailey · 2000: Drummond, Williams, Lewis, Greene · 2004: Gardener, Campbell, Devonish, Lewis-Francis · 2008: Bledman, Burns, Callender, Thompson · 2012: Carter, Frater, Blake, Bolt · 2016: Powell, Blake, Ashmeade, Bolt · 2020: Desalu, Jacobs, Patta, Tortu · 2024: Brown, Blake, Rodney, De Grasse
# Sciapus flavicinctus

Sciapus flavicinctus is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Loew.
# Vanessa terpsichore

Vanessa terpsichore is een vlinder uit de familie Nymphalidae, de vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Chili.
* ↑ Philippi, R.A. (1859). Beschreibung einiger neuer Chilenischer Schmetterlinge. Linnaea entomologica: Zeitschrift herausgegeben von dem Entomologischen Vereine in Stettin 14: 266
# Arethaea

Arethaea is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1876 door Stål.

## Soorten

Het geslacht Arethaea omvat de volgende soorten:
* Arethaea ambulator Hebard, 1936
* Arethaea arachnopyga Rehn & Hebard, 1914
* Arethaea brevicauda Scudder, 1900
* Arethaea carita Scudder, 1902
* Arethaea constricta Brunner von Wattenwyl, 1878
* Arethaea coyotero Hebard, 1935
* Arethaea gracilipes Thomas, 1870
* Arethaea grallator Scudder, 1877
* Arethaea insaroides Rehn & Hebard, 1914
* Arethaea limifera Rehn & Hebard, 1914
* Arethaea mescalero Hebard, 1936
* Arethaea phalangium Scudder, 1877
* Arethaea phantasma Rehn & Hebard, 1914
* Arethaea polingi Hebard, 1935
* Arethaea sellata Rehn, 1907
* Arethaea semialata Rehn & Hebard, 1914
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Platylesches picanini

Platylesches picanini is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Holland.
# Leptogaster coloradensis

Leptogaster coloradensis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1937 door James.
# Eelco Weevers

Eelco Weevers (Zevenbergen, 9 juli 1980) is een voormalig Nederlands handballer. Hij was een rechterhoekspeler en speelde onder meer bij Tachos en E&O, van 2004 tot 2012 bij TV Emsdetten (Handball-Bundesliga) en aansluitend bij Bevo HC.
Weevers was handballer in de eredivisie. In het handbalseizoen 2003-04 werd hij als speler bij E&O met 556 punten verkozen tot Beste handbal-hoekspeler van het jaar.
# NGC 1493

NGC 1493 is een balkspiraalstelsel in het sterrenbeeld Slingeruurwerk. Het hemelobject werd op 2 september 1826 ontdekt door de Schotse astronoom James Dunlop.

## Synoniemen

* PGC 14163
* ESO 249-33
* AM 0355-462
* IRAS 03558-4621
* GC 795
* Dun 438
# Psychedelic pill

Psychedelic pill kan verwijzen naar:
* Psychedelic pill (album van Neil Young) (2012), muziekalbum van Neil Young
* Psychedelic pill (nummer van Neil Young) (2012), nummer van Neil Young
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Psychedelic pill en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ardo

Ardo is een fabrikant van diepvriesgroenten, -fruit en -kruiden met hoofdzetel in Ardooie, België. In totaal verkoopt de groep 940.000 ton diepgevroren groenten, fruit en kruiden naar meer dan 100 landen. Ardo genereert een omzet van 1,1 miljard euro met rond 4.000 werknemers. Het groot bedrijf is een familiebedrijf opgericht door de familie Haspeslagh. 3500 land- en tuinbouwers leveren voor Ardo.
Veel groente en worden uit de regio gekweekt en verwerkt. De helft van de alle diepvriesgroenten van Europa komt uit West-Vlaanderen. Ardo werd opgericht door het echtpaar Edouard Haspeslagh en Christiane Lambrecht.
* ↑ Ardo: "Familiale roots gecombineerd met mondiale visie vormen onze kracht". Vilt (15 september 2021). Geraadpleegd op 11 februari 2022.
* ↑ Succesverhaal van diepvriesgroenten uit West-Vlaanderen. Vilt (21 mei 2021). Geraadpleegd op 11 februari 2022.
# Platypalpus smirnovi

Platypalpus smirnovi is een vliegensoort uit de familie van de Hybotidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Kovalev.
# Lijst van Duitse ministers van Marine

Dit is een lijst van Duitse ministers van Marine.

## Hoofden van de Keizerlijke Admiraliteit

* 1872-1883: Albrecht von Stosch
* 1883-1888: Leo von Caprivi

## Secretarissen-generaal van Marine

* 1888-1890: Karl Eduard Heusner
* 1890-1897: Fritz von Hollmann
* 1897-1916: Alfred von Tirpitz
* 1916-1918: Eduard von Capelle
* 1918: Paul Behnke

## Ministers van Marine

* 1859-1860: Jan Schröder (1800-1885)
* 1918-1919: Ernst Karl August Klemens von Mann
# Paus Urbanus VII

Paus Urbanus VII, geboren als Giambattista Catagna (Rome, 4 augustus 1521 – aldaar, 27 september 1590) was slechts dertien dagen paus. Zijn pontificaat was het kortste in de geschiedenis, paus Stefanus (II) niet meegerekend.
In 1553 werd hij aartsbisschop van Rossano en in 1583 volgde zijn benoeming tot kardinaal. Na de dood van Sixtus V werd hij tot paus gekozen. Binnen twee weken na zijn verkiezing stierf Urbanus VII aan malaria.
Desondanks heeft hij wel 's werelds eerste bekende rookverbod in publieke ruimten op zijn naam staan. Hij dreigde iedereen te excommuniceren die hetzij in de zuilengalerij, hetzij in de kerk, tabak gebruikte; dat gold voor zowel pijptabak, pruimtabak als voor snuiftabak.
Hij werd opgevolgd door Gregorius XIV.
# Ecsegfalva

Ecsegfalva is een plaats (község) en gemeente in het Hongaarse comitaat Békés. Ecsegfalva telt 1449 inwoners (2002).
# Scutellathous comes

Scutellathous comes is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Lewis.
# Puck Eliazer

Purcy Murvin Louis Puck Eliazer (Paramaribo, 16 juni 1933) is een Surinaams-Nederlands voormalig profvoetballer bij Fortuna '54 en WVV Wageningen.
Eliazer speelde in Paramaribo bij Het Plein en ging in juni 1957 naar Nederland. Hij kreeg een aanbod om naar Blauw Wit te gaan, maar dat mocht niet van zijn moeder. Toen een paar weken later Fortuna '54 uit Geleen zich meldde, was dat akkoord omdat Eliazer kon gaan studeren aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Samen met Humphrey Rudge en Eddy Green kwam hij vanuit Suriname bij Fortuna. Eliazer vestigde zich voor zijn studie in Nijmegen en het reizen naar Geleen bleek een flinke handicap. In 1958 werd hij verkocht aan WVV Wageningen wat veel beter te bereizen viel vanuit Nijmegen. In 1961 eindigde zijn voetballoopbaan en hij werd fysiotherapeut aan Dekkerswald. Eliazer ging bij SV Orion spelen waar hij nadien zeer lang actief was als vrijwilliger en lid van verdienste werd. Zijn zoon Murvin werd een nationaal kampioen judo.
* ↑ https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:110587013:mpeg21:a0243
* ↑ https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010687610:mpeg21:a0127
* ↑ https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010953561:mpeg21:a0299
* ↑ Interview met Purcy M. L. Eliazer, 22 november 2011 via studiezaal.nijmegen.nl
* ↑ http://www.judoinside.com/judoka/4055
# Ardnamurchan

Ardnamurchan is een schiereiland aan de westkust van de Schotse Hooglanden, ten noordoosten van het eiland Mull. Het ongeveer 8 km brede schiereiland vormt het westelijkste punt van het eiland Groot-Brittannië.
Het schiereiland bestaat geologisch uit stollingsgesteente, in de vorm van ringvormige complexen van gabbro. Een drukverlaging boven een grote magmakamer zorgde voor kegelvormige intrusies, terwijl aan het oppervlak enorme vulkaankraters lava en pyroklastica uitspuwden.
# Platypalpus soccatus

Platypalpus soccatus is een vliegensoort uit de familie van de Hybotidae, die tot de orde tweevleugeligen (Diptera) behoort. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Melander.
# Peruaanse rinkelboom

De Peruaanse rinkelboom (Thevetia peruviana) of gele oleander is een plant uit de maagdenpalmfamilie (Apocynaceae). Het is een rijkvertakte, groenblijvende struik of kleine boom met een bossige kroon, die tot 10 m hoog kan worden, maar in cultuur zelden hoger dan 4 m wordt. Alle delen van de plant zijn net als bij de verwante oleander (Nerium oleander) giftig. De Peruaanse rinkelboom bevat thevetine en een aantal verwante stoffen die als glycosiden die op het hart werken. De bladeren zijn afwisselend geplaatst, aan de bovenzijde glanzend groen, aan de onderzijde mat groen, leerachtig, lancetvormig, aan beide eindes toegespitst en 7-15 × 0,5-1,5 cm groot.
De plant bloeit in de tropen het hele jaar door met bloemen die slechts een dag openblijven. De gele of minder vaak oranje, sterk geurende bloemen zijn alleenstaand of staan met enkele bijeen aan het einde van de twijgen. Ze zijn 3-7 cm lang en hebben een smalle, maar plotseling verwijdende, trechtervormige kroonbuis en vijf breed afgeronde, tot 4 cm lange, schroefvormig gedraaide, elkaar overlappende kroonslippen. De vruchten zijn vierkantig afgeplatte, 2,5-3 × 3-4 cm grote steenvruchten met een harde, hoekige binnenwand. De vruchten zijn eerst geel, daarna rood, waarna ze zwart indrogen. Ze bevatten twee tot vier afgeplatte zaden. De consumptie van een enkele vrucht kan dodelijk zijn. Twintig gram van de bladeren zijn dodelijk voor een paard, voor koeien is nog minder al genoeg.
De Peruaanse rinkelboom komt van nature voor in de tropen van Midden- en Zuid-Amerika. Tegenwoordig is de soort wereldwijd in de tropen ingeburgerd.
In Mexico wordt een verdunning van het melksap gebruikt tegen koorts, kiespijn en maagzweren. Ook wordt het toegepast als visvergif. Van de harde wanddelen van de vruchten worden halskettingen en kleppers. gemaakt. De bloemen worden in Azië door boeddhisten en hindoes in bloemenoffers verwerkt.
* Pflanzen der Tropen. 323 Zier- und Nutzpflanzen, 1989, Wilhelm Lötschert & Gerhard Beese, BLV-Verlagsgesellschaft, ISBN 3405129885
** Nederlandse vertaling: Elseviers gids van tropische planten, Elsevier, ISBN 9010042332
* Farbatlas Pflanzen der Karibik und Mittelamerikas, 1999, Rolf Blancke, Verlag Eugen Ulmer, ISBN 3800135124
* Pflanzen der Tropen, 2002, Jens G. Rohwer, BLV, ISBN 3405157714
** Nederlandse vertaling: Tropische planten: met inbegrip van bomen, struiken en voedselgewassen; vertaald uit het Duits door P. Heukels, 2003, Tirion Natuur, ISBN 9052105200
# Vening Meineszprijs

De Vening Meineszprijs is een wetenschappelijke prijs die tweejaarlijks wordt uitgereikt door het gebiedsbestuur voor Aard- en Levenswetenschappen van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO). De prijs is vernoemd naar Felix Vening Meinesz, een Nederlands geofysicus. De prijs is bedoeld voor jonge aardwetenschappers die maximaal zes jaar geleden zijn gepromoveerd en die werkzaam zijn in Nederland, en is voor het eerst uitgereikt in 1965.
De prijs bestaat uit een bijdrage van €10.000 ter dekking van onderzoeksgerelateerde kosten. Het geld komt van een schenking door Felix Vening Meinesz aan ZWO, de voorloper van NWO, en is voor een groot deel afkomstig uit het geldbedrag dat Vening Meinesz in 1962 had ontvangen met de prestigieuze Vetlesen prijs. De Vening Meinesz prijs wordt sinds 1998 uitgereikt tijdens het Nederlandse Aardwetenschappelijk Congres. De uitreiking van de eerste prijs vond plaats op 17 augustus 1965 ten huize van Vening Meinesz. Dr. Olaf Schuiling, verbonden aan het Vening Meinesz Laboratorium voor Geofysica en Geochemie van de Universiteit Utrecht, mocht de prijs ontvangen uit handen van prof. dr. J.J.N. (Jan) Bakhuizen van den Brink, de toenmalige voorzitter van ZWO.

## Winnaars

* 1965 Olaf Schuiling
* 1968 Hans Zijderveld
* 1972 Ben Engelen
* 1972 Hans Schouten
* 1976 Nico van Breemen
* 1983 Guust Nolet
* 1989 Roel Snieder
* 1998 Frédéric Marin
* 2000 Wout Krijgsman
* 2006 Wim van Westrenen
* 2008 Guido van der Werf
* 2010 Appy Sluijs
* 2012 Johan Weijers
* 2014 Jorien Vonk
* 2016 Lennart de Groot
* 2018 Niko Wanders
* 2020 Tjalling de Haas
* 2022 Anouk Beniest
* 2024 Lydian Boschman

## Voetnoten en referenties

* ↑ Oproep tot voorstellen voor Vening Meineszprijs 2014. nwo.nl (27 augustus 2013). Gearchiveerd op 18 oktober 2014.
* 1 2 Vening Meinesz prijs. nwo.nl. Geraadpleegd op 21 november 2024.
* ↑ Nederlandse Aardwetenschappelijke Congres 2012 over de Vening Meineszprijs, geraadpleegd in 2014.
* ↑ Vening Meineszprijs | KNGMG. Geraadpleegd op 21 november 2024.
* ↑ Hydroloog Niko Wanders wint Vening Meinesz prijs voor aardwetenschappen. nwo.nl (14 maart 2018). Gearchiveerd op 22 september 2022.
* ↑ Reiziger tussen Aarde en Mars wint Vening Meinesz prijs - Nieuws - Universiteit Utrecht. www.uu.nl (8 april 2021). Geraadpleegd op 21 november 2024.
* ↑ Rijzende ster op het gebied van mariene geologie en tektoniek wint Vening Meinesz prijs. nwo.nl (5 september 2022). Gearchiveerd op 6 september 2022.
* ↑ Lydian Boschman wint Vening Meinesz prijs - Nieuws - Universiteit Utrecht. www.uu.nl (7 maart 2024). Geraadpleegd op 21 november 2024.
# Paus Urbanus V

Urbanus V, geboren als Guillaume de Grimoard (Grisac, rond 1310 - Avignon, 19 december 1370) was paus van 28 september 1362 tot aan zijn overlijden in 1370.
Grimoard was een benedictijn. Hij was prior van de abdij van Chirac en pauselijk legaat in Napels, abt van de Abdij van Saint Germaine van Auxerre in Auxerre en de Abdij van Sint-Victor in Marseille. Paus Urbanus resideerde in Avignon tijdens de Babylonische ballingschap der pausen (1309-1376). In 1367 ging de paus terug naar Rome, daartoe overgehaald door Birgitta van Zweden, Petrarca en keizer Karel IV maar na drie jaar keerde hij terug naar Avignon.
Hoewel hij zelf geen kardinaal was bij zijn pausverkiezing, benoemde hij onder meer zijn broer Angelic de Grimoard en de neef van paus Clemens VI tot kardinaal.
Hij stichtte de universiteiten van Krakau, Wenen en Orléans. Tijdens zijn bestuur werd de kloosterorde van de birgittinessen, opgericht door Birgitta van Zweden, bevestigd.
Urbanus V stierf in 1370 na een korte ziekte. Paus Pius IX verklaarde Urbanus V in 1870 zalig.
Cursief: tegenpaus
# Scopula episticta

Scopula episticta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Turner.
# Puck Hoogers

Puck Hoogers (Venlo, 17 november 2003) is een Nederlands volleybalspeelster. Hoogers kwam in Nederland uit voor Talentteam Papendal. In het buitenland speelde ze voor het Duitse NaWaRo Straubing, het Franse Grand Nancy Volley-Ball en het Zwitserse Lugano Volley. Sinds 2024 komt ze uit voor het Portugese FC Porto Volley.

## Carrière

Hoogers kwam in haar jeugdjaren uit voor VC Velden. Bij FAST maakte ze haar debuut in de Eredivisie. Vanaf 2020 maakte ze onderdeel uit van Talentteam Papendal. Hoogers werd dat jaar opgenomen op de longlist voor de selectie van Jong Oranje op het WK, maar ze wist de definitieve selectie niet te halen. In 2022 ging Hoogers haar eerste buitenlandse avontuur aan bij het Duitse NaWaRo Straubing van de Nederlandse trainer Bart-Jan van der Mark. In het seizoen 2022/23 kwam Hoogers uit voor Grand Nancy Volley-Ball. Na dit seizoen liet ze Frankrijk achter zich voor Lugano Volley uit Zwitserland. Van 17 tot en met 26 augustus 2023 speelde ze in Mexico met Jong Oranje tijdens de FIVB Volleyball Women's U21 World Championship, waar ze een 10e plaats haalde. Tevens werd ze uitgeroepen tot beste serveerster van het toernooi. In het seizoen 2024/25 zal Hoogers uitkomen voor FC Porto Volley.
* ↑ Puck Hoogers naar Eredivisionist FAST. Vizier op volleybal (1 februari 2019). Geraadpleegd op 19 september 2024.
* ↑ Draaisma, Eline, Dambrink blikvanger in selectie Jong Oranje voor WK. Volleybalkrant (2 juli 2021). Geraadpleegd op 19 september 2024.
* ↑ Talent Puck Hoogers naar NaWaRo Straubing. Vizier op volleybal (5 mei 2021). Geraadpleegd op 19 september 2024.
* ↑ Langeslag, Kim, 17-jarige volleybalster Hoogers naar Bundesliga. L1 Nieuws (5 mei 2021). Geraadpleegd op 19 september 2024.
* ↑ Buschmann, Frank, Puck uit Venlo overleefde aardbeving in Indonesië en zette daarna alles opzij voor topvolleybal: ‘Traumatische ervaring heeft mijn mindset veranderd’. De Limburger (2 februari 2023). Geraadpleegd op 19 september 2024.
* ↑ Nieuwe club voor Puck Hoogers en Dick Kooy.. Vizier op volleybal (7 juli 2023). Geraadpleegd op 19 september 2024.
* ↑ Puck Hoogers gaat van Zwitserland naar Portugal. Vizier op volleybal (23 juli 2024). Geraadpleegd op 19 september 2024.
# Ardo Hansson

Ardo Hansson (Chicago, 15 juli 1958) is een Ests-Amerikaans econoom en centraal bankier.
Sinds juni 2012 is hij de president van de Estse centrale bank (Eesti Pank).

## Leven

Ardo Hansson heeft zowel de Estse als de Amerikaanse nationaliteit. Hij is in de economie gepromoveerd aan Harvard University. Nadat hij eerst op universitair niveau had gewerkt, werkte hij in 1991-1992 als adviseur voor het Estse ministerie van Buitenlandse Zaken en van 1992-1995 en ook 1997 als adviseur van de Estse minister-president.
Van 1993-1998 was hij lid van de raad van commissarissen van de Estse Centrale Bank. Hij was lid van het comité voor monetaire hervorming in Estland en wordt beschouwd als de grondlegger van het plan om de Estische kroon aan de Duitse mark te koppelen.
Van 1998 tot 2012 werkte hij als econoom bij de Wereldbank. Hij hield zich daar bezig met Oost-Europa, de Balkan en China. Op 7 juni 2012 werd Hansson als opvolger van Andres Lipstok tot president van de Estse Centrale Bank benoemd. In deze rol is hij lid van de raad van bestuur van de Europese Centrale Bank

### Kwantitatieve versoepeling 2015

Op 22 januari 2015 was hij een van de vijf leden van het ECB-bestuur die niet instemden met het stimuleringspakket van de Europese Centrale Bank om vanaf de lente van 2015 tot de herfst van 2016 voor zo'n 1000 miljard euro aan voornamelijk staatsobligaties op te kopen.

## Externe link

* CV op de website van de bank van Estland

## Voetnoten

* ↑ Gearchiveerde kopie. Gearchiveerd op 24 september 2019. Geraadpleegd op 23 januari 2015.
* ↑ Estonia’s Hansson Makes His Influence Felt With ECB, Wall Street Journal van 21 september 2012. Gearchiveerd op 1 juni 2016.
# Peruaanse pelikaan

De Peruaanse pelikaan (Pelecanus thagus), of ook wel chilipelikaan of humboldtpelikaan, is een vogel uit de familie Pelicanidae (Pelikanen). Vroeger werd deze soort gezien als een ondersoort van de bruine pelikaan. De Peruaanse pelikaan is echter van groter formaat dan de bruine pelikaan. Deze pelikaan is 137-152 cm lang en weegt ongeveer 5-7 kilogram. De spanwijdte van deze vogel bedraagt 228 cm.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor aan de kusten van zuidelijk Ecuador tot zuidelijk Chili.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat tussen de 100 duizend en een miljoen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Peruaanse pelikaan op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ https://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?avibaseid=13048FE0A396966D
* ↑ https://www.hbw.com/species/peruvian-pelican-pelecanus-thagus
# Lebia biplagiata

Lebia biplagiata is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Motschulsky.
# Elasmus deccanus

Elasmus deccanus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1972 door Mani & Saraswat.
# Murunducaris dactyloides

Murunducaris dactyloides is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Parastenocarididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1967 door Kiefer.
# Pterostichus kalhys

Pterostichus kalhys is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Motschulsky.
# Ardnagrask

Ardnagrask (Schots-Gaelisch: Àird nan Crasg) is een gebied in de Schotse Hooglanden in de buurt van Muir of Ord.
# Pinheyschna meruensis

Pinheyschna meruensis is een echte libel uit de familie van de glazenmakers (Aeshnidae).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2006.
De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1909 als Aeshna meruensis gepubliceerd door Bror Yngve Sjöstedt.
* 1 2 (en) Pinheyschna meruensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ World Odonata List, versie 9 mei 2021
# Licht roeien

Licht roeien is roeien voor mensen die niet veel wegen. Het is destijds ingevoerd om ook kleinere mensen een mogelijkheid te geven op hoog niveau in de roeiboot te presteren. In 1974 deed het lichte roeien zijn intrede op het WK (voor mannen, voor vrouwen in 1985), op de Olympische Spelen was het voor het eerst in 1996.
Bij heren mag in een ploeg geen van de roeiers zwaarder zijn dan 72,5 kg, terwijl het ploeggemiddelde 70 kg of lager moet zijn. Bij dames zijn deze gewichten respectievelijk 59 kg en 57 kg. In de maanden september tot en met januari geldt bij elke gewichtklasse een gewicht dat 2,5 kilo zwaarder is vergeleken met de zomerperiode.
Voor skiffeurs geldt het ploeggemiddelde niet, zij moeten voldoen aan de individuele gewichtseis. Gezien het gemiddelde gewicht bij lichte heren van 70kg kunnen de individuele gewichten per roeier nogal verschillen. Zo wordt er bij lichte 'achten' vaak een 'compensatiepik' gezien: een roeier die met zijn gewicht het ploeggemiddelde omlaag haalt.
Tijdens een roeiwedstrijd dienen lichte roeiers zich één tot twee uur voor de start te laten inwegen bij de wedstrijdleiding.
Op de Olympische Spelen worden in de lichte klasse alleen de dubbel-twee voor de lichte vrouwen en mannen verroeid.