OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Komunistyczna Partia Polski (1965-1996)

De Communistische Partij van Polen (Pools: Komunistyczna Partia Polski, KPP) was een illegale communistische partij in Polen, die vanaf 1966 vooral vanuit Albanië en China opereerde.
De KPP werd op 4 december 1965 opgericht op initiatief van Kazimierz Mijal, voormalig burgemeester van Łódź, kabinetschef van de stalinistische leider Bolesław Bierut en in de jaren 1950-1957 minister in de regeringen van Bierut en Cyrankiewicz. Hij en zijn mede-initiatiefnemers waren allen voormalige ministers en politbureauleden, die tot de zgn. Natolin-fractie (het "beton" van de PZPR) hadden behoord en door de nieuwe partijleider Władysław Gomułka op een zijspoor waren gerangeerd.
De KPP werkte in de illegaliteit, maar is nooit erg actief geweest en was tegen het begin van de jaren zeventig door de geheime dienst opgerold. Mijal zelf kwam steeds meer onder invloed te staan van het maoïsme en vertrok in 1966 op een vals paspoort naar Albanië, alwaar hij bij Radio Tirana Poolstalige radiozendingen ging verzorgen waarin hij het maoïstische socialisme verkondigde. Vanuit de Albanese ambassade gaf hij als "secretaris-generaal van de KPP" leiding aan zijn partij. Na een conflict met de Albanese leider Enver Hoxha vertrok hij in 1978 naar China, dat hij als het laatste bastion van het communisme beschouwde. In 1983 keerde hij clandestien terug naar Polen met de bedoeling de KPP te reactiveren, en werd in 1984 voor enkele maanden gearresteerd. De KPP heeft formeel nog tot 1996 bestaan, maar nooit een rol van enige betekenis gespeeld en grotendeels een slapend bestaan geleid. Mijal zelf overleed in 2010 op 99-jarige leeftijd.
(pl) Jakub Kryst, "Twardogłowy awanturnik". Focus, 3 augustus 2010.
# Vijvers van Elsene

De Vijvers van Elsene (Frans: Étangs d'Ixelles) zijn twee zoetwatermeren en een park in de Brusselse gemeente Elsene.
De twee vijvers zijn de restanten van een groter aantal meren in de vallei van de Maalbeek, en zijn gelegen tussen de Abdij Ter Kameren in het zuiden en het Flageyplein in het noorden. Dit laatste plein is bovendien aangelegd in 1860 na demping van een groot aantal meren dat de Maalbeek toen kende (toen 58, nadien nog 6). De twee resterende meren liggen in een groene zone en hebben een totale gezamenlijke lengte van ongeveer 700 meter en elk een breedte van ongeveer 50 meter. Ze zijn van elkaar gescheiden door de Gedachtenissquare.
De meren en het parkje zijn populair als ontspanningsoord, hoewel contact met het water en de direct omliggende grasvelden formeel verboden zijn omwille van de aanwezigheid van blauwalgen in het water en een verhoogd risico op botulisme in de zone.
In het park bevinden zich enkele oude hoogstammige bomen zoals linden, tulpenbomen, esdoorns, platanen, treurwilgen en kastanjebomen. Daarnaast zijn er ook twee monumenten terug te vinden. Het ene stamt uit 1894 en is vervaardigd door beeldhouwer Charles Samuel voor Charles De Coster, auteur van La légende et les aventures héroiques, joyeuses et glorieuses d'Uilenspiegel et de Lamme Goedzak au pays de Flandres et ailleurs. Het andere is De Dans van Jules Herbays uit 1913. De lanen die het parkje omringen zijn bebouwd met een aantal opmerkelijke gebouwen in eclectische, art-nouveau- en art decostijl van architecten als Leon Delune, Aimable Delune, Ernest Blerot en Stanislas Jasinski.
* Noordelijke vijver met het Flageyplein op de achtergrond
* Zuidelijke vijver, in zuidelijke richting
# Ascogaster modesta

Ascogaster modesta is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Baker in 1926.
# Vijfde monarchisten

De Vijfde Monarchisten of Quintmonarchisten waren een puriteinse sekte en eindtijdbeweging die actief was van 1649 tot 1661 gedurende het Interregnum in Engeland, volgend op de Engelse Burgeroorlog in de 17e eeuw. Het was een van een reeks non-conformistische stromingen die in die tijd opgang maakten, zoals ook de wederdopers, de ranters, de quakers en de seekers.
Hun naam komt van de visioenen die beschreven wordt in de hoofdstuk 2 en 7 van het Bijbelboek Daniël. Hierin wordt beschreven hoe na vier aardse koninkrijken het vijfde koninkrijk komt, waarin God zal regeren. De Vijfde monarchisten meenden dat in het jaar 1666 de Vijfde Monarchie zou aanbreken en wilden ook politieke maatregelen nemen om de mensen op de komst van het Godsrijk voor te bereiden.
In het vijfde koninkrijk zouden de tienden worden afgeschaft, zou de wet hervormd worden, werden de armen verheven en de rijken vernederd. Er zou geen zwaar werk meer verricht hoeven te worden en er zouden geen hongersnood en ziekten meer zijn. De pretjes van het leven zouden verleden tijd zijn.
Thomas Venner, een tonnenmaker van beroep, werd in de laatste jaren van het Interregnum de aanvoerder van de Vijfde monarchisten en had reeds in 1657 gepoogd het regime van Oliver Cromwell omver te werpen. Met een vijftigtal medestanders brak hij op 1 januari 1661 in de oude St Paul's Cathedral in en leidde een opstand tegen de nieuwe koning Karel II. De groep trachtte tevens een gevangenis te bestormen en drong met bijlen en speren een grote overmacht van soldaten terug. Uiteindelijk bestormde het leger onder generaal Monck de taveerne waar de Vijfde monarchisten zich verscholen en overmeesterde hen. Op 19 januari 1661 werd Venner veroordeeld en gevierendeeld; zijn hoofd werd op een spies op London Bridge geplaatst.
De opvatting dat er spoedig een Vijfde monarchie zou aanbreken (maar niet noodzakelijk in 1666), kwam ook op het Europese vasteland voor. In de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden was een kleine groep Vijfde monarchisten actief onder leiding van Johannes Rothe, die vooral in het 'Rampjaar 1672' enige aanhang kreeg.
# Arne Hertz

Arne Hertz (6 juni 1939) is een Zweeds voormalig rallynavigator.

## Carrière

Arne Hertz werd voor het eerst prominent in de rallywereld als navigator van Stig Blomqvist, actief in een Saab 96 V4. Zij wonnen in 1971 de Rally van Zweden, Finland en Groot-Brittannië. Opnieuw een zege in Zweden in 1972, werd gevolgd met een WK-debuutoverwinning in het wereldkampioenschap rally in 1973, toen zij wederom oppermachtig waren in Zweden.
Na het winnen van de Safari Rally in 1975 met Ove Andersson, nam Hertz in het seizoen 1976 voor het eerst plaats naast de Fin Hannu Mikkola. Zij waren eerst actief bij Ford, waar het een succesvolle periode meemaakte met meerdere WK-rally overwinningen. In het seizoen 1981 werd het duo onderdeel van het nieuwe fabrieksteam van Audi, die dat jaar de revolutionaire Audi quattro introduceerden in het kampioenschap. Dit luidde een succesvol tijdperk in, dat zijn hoogtepunt bereikte met een uiteindelijke wereldtitel in 1983. Hertz bleef aan als Mikkola's navigator gedurende zijn tijd bij Audi, maar toen Mikkola de overstap maakte naar Mazda, bleef Hertz in eerste instantie bij Audi als navigator van Armin Schwarz (hoewel hij in 1990 en 1993 nog kortstondig terugkeerde naast Mikkola). In het seizoen 1991, inmiddels actief bij Toyota, won hij samen met Schwarz de WK-ronde van Catalonië. Nadat Schwarz Toyota verliet, bleef Hertz aan bij het team en navigeerde daar nog voor verschillende rijders (met Yoshio Fujimoto werd de Safari in 1995 gewonnen, welke dat jaar enkel een ronde was van het Formule 2 kampioenschap). Hertz beëindigde zijn rally-carrière in 1999.
# Aron Ralston

Aron Lee Ralston (Marion, 27 oktober 1975) is een Amerikaans bergsporter, die bekend werd door het feit dat hij in 2003 tijdens een canyoning in het zuidoosten van Utah een ongeval overleefde, door zijn eigen onderarm te amputeren.
Terwijl hij door een rotsspleet klom, raakte er een stuk steen los dat samen met Ralston naar beneden gleed. Zijn arm raakte acuut bekneld tussen het rotsblok en de rotswand en was met geen mogelijkheid meer los te krijgen. Vijf dagen en zeven uur zat Aron Ralston vast met slechts een touw, een videocamera, een horloge, een veldflesje water, een aantal voedingsrepen en een klein bot zakmes.
Uiteindelijk besloot hij zijn eigen onderarm te amputeren. Dat kon alleen maar door eerst zelf de botten in zijn onderarm te breken door zijn arm te verdraaien en vervolgens met een punt van het mesje zijn arm los te hakken/snijden. Nadat hij zichzelf bevrijd had, moest hij ongeveer 20 meter langs de steile rotswand abseilen om de veiligheid te bereiken. Daarna moest hij nog kilometers lopen om terug te komen bij zijn auto. Hij werd ontdekt door een Nederlands echtpaar en hun zoon die hem water gaven en de hulpdiensten alarmeerden. Enkele uren later werd hij opgehaald met een helikopter.
In 2006 trouwde Ralston en in februari 2010 kreeg hij een zoontje. Ralston klimt nog steeds en geeft ook lezingen.
Over het incident maakte regisseur Danny Boyle de film 127 Hours met in de hoofdrol James Franco.
# Villa El Chocón

Villa El Chocón is een plaats in het Argentijnse bestuurlijke gebied Confluencia in de provincie Neuquén. De plaats telt 957 inwoners.
# Villa Duin-Ouwe

Villa Duin-Ouwe is de oudste villa in het Bloemendaalsche Park en is ontworpen door Jacob van den Ban in 1883.
De villa bevindt zich op de hoek van de Parkweg en de Bloemendaalseweg in Bloemendaal en was oorspronkelijk een zomerhuis voor douairière Schouwenburg-de Marez Oyens.
# Aron Ra

Aron Ra (Kingman (Arizona), 15 oktober 1962) is de president van de Atheist Alliance of America, host van de Ra-Men Podcast, een publieke spreker, videoproducent, blogger en vlogger. Voor zijn verkiezing tot president van de AAA was hij de directeur van de Texaanse afdeling van American Atheists. Voorts noemt Aron zichzelf ook een feminist.

## Biografie

Aron Ra werd geboren in Kingman, Arizona en gedoopt als mormoon. Hij zegt echter dat hij zichzelf als kind nooit als mormoon beschouwde, omdat hij er niet genoeg van wist om een verantwoorde keuze te maken over wat hij zou moeten geloven. Hij studeerde paleontologie in Dallas.
Hij is een criticus van het creationisme en bevordert wetenschapsonderwijs in Texaanse scholen. Aron Ra heeft gepleit voor het opnemen van evolutie in schoolboeken tijdens de hoorzitting over het Texas Science Textbook.
Aron Ra heeft gesproken op Skepticon 6 (2013) en samen met Matt Dillahunty kwam hij voor in documentaire My Week in Atheism (2014) van regisseur John Christy. Samen met Dillahunty en Seth Andrews hield hij de Unholy Trinity Tour ("Onheilige Drie-eenheidtoer") in de Verenigde Staten in 2014, waarmee ze in 2015 ook door Australië toerden. In april en mei 2015 reisde Aron Ra door Europa en sprak onder meer op QED: Question, Explore, Discover in Manchester, bij De Vrije Gedachte in Utrecht en bij Skepsis Norge in Oslo.
Hij heeft geblogd bij Freethought Blogs als "Ace of Clades" samen met zijn vrouw Lilandra. In 2015 verhuisden ze naar het blognetwerk Patheos. Hij ondersteunt zijn activisme middels Patreon, waarmee hij ook het Phylogeny Explorer Project lanceerde, waarvan het databaseontwerp door Adrian Jerome Wright werd gedaan.
In 2016 nam Aron Ra een interview op voor de documentaire Batman & Jesus (2017) van Jozef K. Richards. Hetzelfde jaar publiceerde hij zijn eerste boek, Foundational Falsehoods of Creationism, gebaseerd op de gelijknamige videoserie waarmee hij voor het eerst bekendheid verwierf.

## Persoonlijk

Aron Ra heeft een zoon. Hij ontmoette Lilandra op het discussieforum Christian Forums, waar Aron creationisten uitdaagde dat als hij "naar hun tevredenheid kon bewijzen dat evolutie in essentie waar is, ze evolutionist zouden worden." Lilandra accepteerde de uitdaging en organiseerde een debat tussen Aron en enkele christelijke evolutionisten enerzijds en enkele christelijke creationisten anderzijds, waarna ze evolutie accepteerde. Enige tijd later verloor ze ook haar geloof toen ze evolutie niet kon verzoenen met de Bijbel. Lilandra motiveerde Aron om ook politiek actief te worden. In 2009 trouwde Aron met Lilandra (die 'Ra' als pseudonieme familienaam aannam).

## Werken

* Ra, Aron (2016). Foundational Falsehoods of Creationism. Pitchstone Publishing, Durham. ISBN 978-1634310789. Gearchiveerd op 7 augustus 2021.
# Reniochalina rigida

Reniochalina rigida is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Reniochalina en behoort tot de familie Axinellidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Carter.
# Arrhopalites postumicoides

Arrhopalites postumicoides is een springstaartensoort uit de familie van de Arrhopalitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Cassagnau & Delamare.
# Renispora simae

Renispora simae is een microscopische parasiet uit de familie Alatasporidae. Renispora simae werd in 1996 beschreven door Kalavati, Longshaw & MacKenzie.
# Arrhopalites pygmaeus

Arrhopalites pygmaeus is een springstaartensoort uit de familie van de Arrhopalitidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Wankel.
# Villa VPRO (radioprogramma)

Villa VPRO was in twee periodes een radioprogramma van de Nederlandse omroep VPRO, namelijk van 1978 tot 1983 en van 2008 tot 2013.

## 1978-1983

Het programma werd wekelijks uitgezonden op Hilversum 1. Het was de opvolger van het totaalprogramma VPRO vrijdag. Medewerkers waren Ronald van den Boogaard, Roel van Broekhoven, Djoeke Veeninga, Jan Jongepier, Harmke Pijpers, Kees Slager en incidenteel Cees Grimbergen. Het werd aangekondigd door Cor Galis. In 1984 werd het programma opgevolgd door Het Gebouw.

## 2008-2013

Van 25 augustus 2008 tot 1 januari 2014 werd Villa VPRO van maandag tot en met donderdag 's middags van 15:30 tot 16:30 uitgezonden op Radio 1. Het verving het ochtendprogramma De Ochtenden dat de VPRO samen met de EO maakte. Villa VPRO bestond uit interviews, reportages en de achtergronden bij het nieuws en werd afwisselend gepresenteerd door Tessel Blok en Ger Jochems.

### Rubrieken

Vaste onderdelen in het programma waren de wetenschapsrubriek Noorderlicht, de buitenlandrubriek Bureau Buitenland, Wereldnet, de minidocumentaires in Eén Minuut en de na 16:00 gevoerde paneldiscussies Schuld en Boete (criminaliteit op maandag), Het Vragenuur (politiek op dinsdag), Net Uit (non-fictieboeken op woensdag) en Klinkende Munt (economie op donderdag).
# Asilopsis

Asilopsis is een vliegengeslacht uit de familie van de roofvliegen (Asilidae).

## Soorten

* A. fuscula Cockerell, 1920
# Recuaycultuur

De Recuay vormden een pre-Incacultuur uit het noordelijke gedeelte van Peru. Het rijk van de Recuay lag nabij het hedendaagse Recuay in de regio Ancash. Het was gelegen in de Callejón de Huaylas vallei in het hooggebergte van Peru.
De Recuaycultuur had haar bloeitijd van 200 voor tot 600 na Christus. De Recuay leefden tegelijkertijd met de Mochica-cultuur. Na 600 ging de cultuur van de Recuay op in de Waricultuur.
De Recuaycultuur is het meest bekend van het pottenbakken. De Recuay decoreerden de objecten met driekleurenpatronen en afbeeldingen van mensen, lama's, jaguars en andere dieren. Het bewerken van de stenen en potten vertoont overeenkomst met de Pucará- en Tiwanakuculturen.
De Recuaycultuur verdween toen de militaristische Waricultuur het gebied overnam. Zo bestonden er in de regio uiteindelijk twee rivaliserende culturen. In het noorden de Wari en in het zuiden de Tiwanaku. Doordat de Recuaycultuur in contact stond met omliggende culturen en een van de voorlopers was van de latere culturen, zijn haar invloeden op het gebied van cultuur en techniek nog steeds terug te vinden.
# Greg Massialas

Gregory David Demetrius "Greg" Massialas (Iraklion, 20 mei 1956) is een voormalig Amerikaans schermer van Griekse origine. Hij is oprichter van de Massialas Foundation, een opleidingsprogramma voor floret-schermers, waar hij ook trainer is.
Greg is de vader van Alexander Massialas.

## Biografie

Massialas diende als reserve-speler voor het Amerikaanse team van de Olympische Zomerspelen 1976 maar schermde geen enkele wedstrijd. Zijn debuut kwam er pas op de Olympische Zomerspelen 1984, na de Amerikaanse boycot voor de Spelen van 1980 te Moskou. Tijdens zijn debuut behaalde hij een vijfde plaats in het team-evenement en een 28ste plaats in het individuele evenement. Vier jaar later geraakte hij niet individueel gekwalificeerd en behaalde hij slechts een veertiende plaats met het Amerikaanse team.
Na zijn carrière als schermer werd hij actief als scheidsrechter en trainer binnen zijn eigen opleidingsprogramma.

## Palmares

* Olympische Spelen
** 1984: 5e - floret team
** 1988: 14e - floret team
** 1984: 28e - floret individueel
* Pan-Amerikaanse Spelen
** 1979, 1983: 2 - floret team
** 1983: 3 - floret individueel
** 1987: 3 - floret team
# Miguel Morayta

Miguel Morayta (Villahermosa (Spanje), 15 augustus 1907 – Mexico-Stad, 19 juni 2013) was een Spaans-Mexicaans filmregisseur en scenarioschrijver.
Morayta regisseerde 74 films tussen 1944 en 1978. Bij het uitbreken van de Spaanse Burgeroorlog vocht Morayta mee aan de kant van het Spaanse Republikeinse Leger. Na de overwinning van generaal Franco verliet hij Spanje voor Frankrijk en Afrika. Uiteindelijk belandde hij in 1941 in Mexico, waar hij zijn carrière startte. Hij overleed in Mexico op 105-jarige leeftijd.

## Beknopte filmografie

* El Mártir del Calvario (1952)
* Amor Se Dice Cantando (1959)
* La Bataille de San Sebastian (1968)
# Alan II van Avaugour

Alan II van Avaugour (circa 1224 - vermoedelijk april 1268) was erfgenaam van de heerlijkheden Avaugour en Goëlo, heer van Dinan en baron van Mayenne. Hij behoorde tot het huis Avaugour.

## Levensloop

Alan II was de oudste zoon van heer Hendrik II van Avaugour uit diens huwelijk met Margaretha, dochter van heer Juhel II van Mayenne.
In 1246 huwde hij met Clemence van Beaufort (overleden rond 1249), dochter van Alan van Beaufort en Havoise van Dinan. Via haar moeder was Clemence erfgename van het noordelijke deel van de heerlijkheid Dinan, inclusief Jugon, waardoor Alan in het bezit kwam van deze domeinen. Na de overlijdens van zowel zijn moeder als zijn tante erfde hij in 1256 eveneens de heerlijkheid Mayenne en de overige delen van Dinan, de streken van Bécherel en Léhon. Ook stichtte hij het Cordeliersklooster van Dinan.
In 1264 verkocht Alan voor 16.000 livres al zijn domeinen aan hertog Jan I van Bretagne, tot groot ongenoegen van zijn vader. In 1267 startte die een procedure voor het koninklijk gerechtshof in Parijs om deze domeinen terug te krijgen. Uiteindelijk zou Alans zoon Hendrik III rond 1287 opnieuw de controle over Dinan verkrijgen.
Inmiddels was Alan eerste echtgenote overleden en huwde hij met Maria van Beaumont, vrouwe van Brétigny, dochter van Willem van Beaumont, graaf van Caserta, en weduwe van Jan van Clermont. Door het conflict met zijn vader verliet hij Bretagne en verhuisde hij naar de landerijen van zijn tweede echtgenote. Vermoedelijk stierf hij daar in april 1268.

## Nakomelingen

Uit het huwelijk van Alan II en zijn eerste echtgenote Clemence van Beaufort zijn drie kinderen bekend:
* Hendrik III (1247-1301), heer van Avaugour en Goëlo
* Alix, vrouwe van Frimandouret, huwde met heer Jan van Kergorlay
* Johanna (overleden in 1299), vrouwe van La Roche-Suhart, huwde in 1287 met Godfried IV van Dinan, heer van Montafilant
Zijn tweede huwelijk met Maria van Beaumont bleef kinderloos.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Alain II d'Avaugour op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Island

Island of The Island kan verwijzen naar:

## Muziek

* Island (David Arkenstone), een muziekalbum uit 1989 van David Arkenstone samen met Andrew White
* Island (Living with Lions), een muziekalbum uit 2018 van Living with Lions
* Island (single), een single van Eddy Raven
* Island Records, een platenlabel
* Island (band), de band die Cyprus vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival van 1981
* Het Islandproject, een superproject van de Vlaamse folkscene met liederen en vertellingen over de Westvlaamse IJslandvaarders, op lp gezet in 1983-1984, onder leiding van Dree Peremans

## Film en tv

* The Island (1979), een Argentijnse film uit 1979
* The Island (1980), een film uit 1980
* The Island (1998), alias Norma Jean, Jack and Me
* The Island (2005), een sciencefictionfilm
* The Island (2006), een religieuze film van Pavel Lungin
* The Island (tv-serie 2016), gebaseerd op de Britse en Amerikaanse series van The Island UK/US uit 2014/2015
* De Amerikaanse titel van de Japanse film The Naked Island (Hadaka no shima)
* The Island (televisieprogramma), een Nederlands survivalprogramma

## Literatuur en toneel

* Island (roman uit 1962), een roman van Aldous Huxley
* The Island (toneelstuk), een toneelstuk uit 1973
* Island (roman uit 1976), een roman van Marta Randall
* Island (roman uit 2001), een roman van Gordon Korman
* The Island (roman uit 2005), een roman van Victoria Hislop, het eiland van de titel is Spinalonga, een leprakolonie voor de kust van Kreta
* Island (boek), een verzameling korte verhalen van Alistair MacLeod

## Anders

* Island (Frankrijk), een Franse gemeente
* Island (Kentucky)
# Sandy Williams

Sandy Williams, geboren als Alexander Balos Williams (Summerville, 24 oktober 1906 - New York, 25 april 1991), was een Amerikaanse jazztrombonist en orkestleider.

## Biografie

Williams familie verhuisde tijdens zijn jeugd naar Washington D.C.. Na de dood van zijn ouders bezocht hij een college in Delaware. In 1927 trad hij op in Atlantic City met Claude Hopkins en keerde hij daarna terug naar Washington D.C.. Van 1929 tot 1932 werkte hij daar bij Horace Henderson en studeerde hij bij Juan Tizol en James Miller jr.. In 1932/1933 was hij lid het het orkest van Fletcher Henderson. Van 1933 tot 1940 speelde Williams in het orkest van Chick Webb. Een jaar na het overlijden van Webb verliet hij de door Ella Fitzgerald verder geleide band en speelde hij bij Benny Carter en Coleman Hawkins.
Begin jaren 1940 werkte hij in de bands van Lucky Millinder, Cootie Williams, Mezz Mezzrow, Pete Brown en Wild Bill Davison. In 1943 behoorde hij kortstondig bij het Duke Ellington Orchestra, waar hij Lawrence Brown verving. Daarna speelde hij onder andere met Hot Lips Page, Don Redman en Roy Eldridge. In 1945/1946 nam hij enkele 78” onder zijn eigen naam op voor Riverside Records als Sandy Williams Big Eight met muzikanten als Denzil Best, Pee Wee Erwin, Johnny Hodges, Jimmy Jones, Shelly Manne, Tab Smith en Cecil Scott. Aansluitend ging hij van 1946 tot 1949 op een Europese tournee met Rex Stewart en diens band.
Begin jaren 1950 werkte hij mee aan opnamen van Ella Fitzgerald (Something To Live For) en speelde hij nog met Sidney Bechet en Art Hodes. Gezondheidsproblemen dwongen hem om zijn carrière te beëindigen, ook al trad hij aan het eind van het deccenium af en toe op.

## Overlijden

Sandy Williams overleed in april 1991 op 84-jarige leeftijd.

## Literatuur

* Richard Cook, Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz Recordings. 8e editie. Penguin, London 2006, ISBN 0-14-102327-9.
* Leonard Feather, Ira Gitler: The Biographical Encyclopedia of Jazz. Oxford University Press, New York 1999, ISBN 0-19-532000-X.
* ↑ (en) Sandy Williams. Discogs. Geraadpleegd op 15-12-2021.
* ↑ (en) The Duke Ellington Orchestra. Discogs. Geraadpleegd op 15-12-2021.
* ↑ (en) Sandy Williams Big Eight. Discogs. Geraadpleegd op 15-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Sandy Williams op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX1160376
* Bibliothèque nationale de France: cb13901205n (data)
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7245 3085
* Library of Congress Control Number: no96045775
* MusicBrainz: e6b579a1-9e7e-4c24-b9cd-7e3e385548cd
* SNAC: w6805p65
* Système universitaire de documentation: 156839407
* Virtual International Authority File: 29719711
* WorldCat (via VIAF): 29719711