OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pyrenese desman

De Pyrenese desman (Galemys pyrenaicus) is een molachtig zoogdier. De Pyrenese desman behoort samen met de Russische desman tot de onderfamilie Desmaninae, de desmans. Deze groep onderscheidt zich van de andere mollen doordat zij niet ondergronds leven, maar in het water. Pyrenese desmans worden niet groot, zo'n 11 tot 15 centimeter lang en 50 tot 80 gram zwaar. Ze leven in koude, snelstromende bergstromen op een hoogte tussen de 65 en de 1200 meter. De soort is onderverdeeld in twee ondersoorten; Galemys pyrenaicus pyrenaicus die hoofdzakelijk in de Pyreneeën voorkomt en Galemys pyrenaicus rufulus die in het noordwesten van Spanje en Portugal voorkomt.

## Beschrijving

Desmans zijn zeer goed aangepast in het leven in het water. Ze hebben een rond lichaam, met een zeer korte nek en een lange (ca. 20 mm), beweeglijke snuit, waarmee ze hun prooi opsporen; de dieren hebben een goed ontwikkelde reukzin. Zijn achterpoten zijn groot (31 à 38 mm) en volledig gewebd. Hierdoor kan hij in het water zich zeer snel voortbewegen. Hij heeft een lange, licht behaarde staart (120 à 155 mm), die zijdelings afgeplat is. Zijn voorpoten hebben zeer scherpe klauwen, waardoor hij houvast krijgt op glibberige oppervlakken. Zijn donkerbruine tot zwarte vacht verzorgt hij regelmatig. Net als bij vele andere waterdieren is de vacht op zijn buik lichter dan op zijn rug.

## Gedrag

Zijn voedsel bestaat uit ongewervelden die hij in het water vindt, zoals de larven van steenvliegen en libellen, schaaldieren en wormen, die hij eet op het land. Soms eet hij ook vis. De desman eet dagelijks een hoeveelheid van 30 tot 50 procent van zijn lichaamsgewicht.
Desmans bouwen een nest van droog gras en bladeren in de oever, in natuurlijke holen of bestaande holen van woelratten.
De desman heeft een grote muskusklier aan de basis van zijn staart. Hierdoor heeft het dier een sterke, muskusachtige geur. Ook zijn uitwerpselen hebben een sterke geur. Deze uitwerpselen worden op een vaste plaats gelegd en regelmatig door de partner gecontroleerd.
Van de zintuigen is het gehoor en de reukzin het best ontwikkeld. Zicht is, net als bij andere mollen, vrij slecht: de dieren hebben dan ook vrij kleine ogen.

## Voortplanting

De Pyrenese desman leeft in paren. Samen verdedigen de desmans een territorium, maar kunnen ook zeer agressief tegen elkaar en soortgenoten zijn. De paartijd is van januari tot mei. De moeder heeft gemiddeld 1 tot 2 worpen per jaar.
Na 4 tot 5 weken worden 1 tot 4 jongen geboren. De jonge desmans hebben bij de geboorte al een vacht. Alleen de moeder zorgt voor de jongen. Na 4 tot 5 weken worden de jongen gespeend.
Als de jongen één jaar oud zijn, zijn de dieren geslachtsrijp. De gemiddelde levensduur is 3 tot 4 jaar, maximaal 5.
De Rode Lijst van de IUCN beschouwt hem als bedreigd, voornamelijk doordat vervuiling zijn natuurlijke leefomgeving bedreigt, maar ook het bouwen van stuwdammen en ontsnapte Amerikaanse nertsen kunnen een reden voor de achteruitgang zijn.
* ↑ (en) Pyrenese desman op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Michael Chinery. encyclopedie van de natuur. Vroom Dreesmann, Pag: 10.
# Spoorlijn Uelzen - Langwedel

De spoorlijn Uelzen - Langwedel ook wel Uelzener Bahn genoemd als onderdeel van de Amerikalinie is een Duitse spoorlijn als spoorlijn 1960 onder beheer van DB Netze.

## Geschiedenis

Door een verdrag van 17 juni 1870 tussen de Vrije Hanzestad Bremen en de Preußische Staatseisenbahnen werd een snelle spoorlijn aangelegd tussen Berlijn en Bremerhaven en later ook naar Wilhelmshaven. Het traject werd door de Magdeburg-Halberstädter Eisenbahngesellschaft op 15 april 1873 geopend. Het traject werd in 1907 uitgebreid met een tweede spoor. In 1987 werd dit tweede spoor opgebroken. In de 21e eeuw is begonnen, deze spoorlijn op te knappen; o.a. te Kirchlinteln moeten vanaf eind 2026 weer reizigerstreinen gaan stoppen.

## Treindiensten

Erixx, een onderdeel van Osthannoversche Eisenbahnen (OHE) verzorgt sinds 11 december 2011 het personenvervoer op dit traject met RB treinen voor een periode van 8 jaar. De treindienst wordt uitgevoerd met treinstellen van het type LINT 41 die van de Landesnahverkehrsgesellschaft Niedersachsen mbH (LNVG) gehuurd worden.
| Serie | Treinsoort | Route | Bijzonderheden |
| RB 37 | Regionalbahn (Erixx) | Bremen Hbf – Soltau (Han) – Uelzen | Rijdt eenmaal per twee uur |

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen was of is er een aansluiting van de volgende spoorwegmaatschappijen:

### Uelzen

    DB 1720, spoorlijn tussen Lehrte en Cuxhaven
    DB 1963, spoorlijn tussen Uelzen en Dannenberg
    DB 6899, spoorlijn tussen Stendal en Uelzen

### Soltau (Han)

    DB 1712, spoorlijn tussen Walsrode en Buchholz
    DB 9111, spoorlijn tussen Lüneburg en Soltau
    DB 9170, spoorlijn tussen Celle en Soltau
    DB 9171, spoorlijn tussen Soltau en Neuenkirchen

### Visselhövede

    DB 1711, spoorlijn tussen Hannover en Bremervörde

### Langwedel

    DB 1740, spoorlijn tussen Wunstorf en Bremerhaven

## Afbeeldingen

* Station Uelzen, exterieur
* Station Uelzen, perron
* Station Uelzen, interieur
* Station Langwedel

## Literatuur

* Eisenbahnatlas Deutschland. Schweers + Wall, Aachen 2014, ISBN 978-3-89494-145-1.
* http://www.sporenplan.nl/figuren/tekeningen/db_normaal/db_niedersachsen/bremen.pdf
# Gewone oeakari

De gewone oeakari of witte oeakari (Cacajao calvus) is een zoogdier uit de familie van de sakiachtigen (Pitheciidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Isidore Geoffroy Saint-Hilaire in 1847.

## Taxonomie

In 2022 werden alle ondersoorten van de gewone oeakari tot aparte soorten verheven, waardoor alleen nog de witte oeakari's onder Cacajao calvus vielen. De roodharige Cacajao novaesi, C. rubicundus en C. ucayalii, worden sindsdien als aparte sooren gerekend. Daarnaast werd er een nieuwe soort oeakari beschreven die ook een witte vacht heeft: Cacajao amuna.

## Kenmerken

Dit dier heeft een onbehaard, roze tot donkerrood gezicht en voorhoofd en een relatief korte staart. De soort heeft een witte vachtkleur. De lichaamslengte bedraagt 38 tot 57 cm, de staartlengte 14 tot 18,5 cm en het gewicht 3 tot 3,5 kg.

## Leefwijze

Overdag gaan ze in gemengde groepen van 10 tot 20, soms wel 100 dieren, in bomen op zoek naar voedsel, dat bestaat uit zaden, vruchten, bloemen en klein gedierte. Dit doen ze soms samen met andere apen, zoals doodshoofdaapjes.

## Verspreiding

De witte oeakari leeft in het noordwesten van Brazilië. Men vindt ze minder in bossen langs de grote witwaterrivieren.
* ↑ (en) Gewone oeakari op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Groves, C.P. (2005). "Order Primates". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 146. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Cacajao calvus (I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1847). Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 02-01-2024.
* ↑ Silva, F. E., do Amaral, J. V., Roos, C., Bowler, M., Röhe, F., Sampaio, R., ... & Boubli, J. P. (2022). Molecular phylogeny and systematics of bald uakaris, genus Cacajao (Primates: Pitheciidae), with the description of a new species. Molecular Phylogenetics and Evolution, 173, 107509.
# Aphaenogaster lepida

Aphaenogaster lepida is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1930 door William Morton Wheeler.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 29 september 2020.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 5 januari 2022.
# Aphaenogaster geei

Aphaenogaster geei is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door William Morton Wheeler.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013). Gearchiveerd op 21 juli 2019.
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Crunomys celebensis

Crunomys celebensis is een knaagdier dat voorkomt in het laaglandregenwoud van Midden-Celebes, op 820 tot 1070 m hoogte. Er zijn drie exemplaren bekend, waarvan er twee 's middags werden gevangen, zodat de soort waarschijnlijk overdag actief is.
C. celebensis is groter dan C. fallax en iets kleiner dan C. melanius. Hij heeft een kort en breed hoofd, een gedrongen lichaam, kleine oren, korte poten, smalle achtervoeten en een korte staart. De vacht is zacht. Daarnaast heeft de soort een aantal craniale kenmerken die verschillen van de andere soorten. De voortanden zijn breed en de kiezen relatief klein.
In de beschrijving van Sommeromys werd C. celebensis uitvoerig met die soort vergeleken. Hoewel deze twee soorten op het eerste gezicht niet op elkaar lijken, delen ze een aantal unieke kenmerken. Daarom is er gesuggereerd dat C. celebensis en Sommeromys verwant zijn.
Crunomys celebensis · Noord-Luzonneusrat (Crunomys fallax) · Crunomys melanius · Crunomys suncoides
# Esterwegen (gemeente)

Esterwegen is een gemeente in de Duitse deelstaat Nedersaksen. De gemeente is onderdeel van de Samtgemeinde Nordhümmling in het Landkreis Emsland. Esterwegen telt 5.421 inwoners.
Tot de deelgemeente behoort ook het gehucht Lattensberg.
De Bundesstraße 401 en het daaraan parallel lopende Küstenkanal doorsnijden de gemeente van west naar oost.
Openbaar vervoer is beperkt tot streekbussen van en naar de omliggende stadjes, zoals Papenburg. De meeste van deze bussen rijden dan ook nog alleen maar van maandag t/m vrijdag in de spitsuren en zijn bedoeld voor scholieren- en studentenvervoer. Bezoekers van bijvoorbeeld het herdenkingscentrum van het vroegere concentratiekamp, die niet per eigen auto of fiets komen, of een georganiseerde busreis geboekt hebben, zijn vaak op taxivervoer vanaf een spoorwegstation aangewezen.
Vanaf 1933 tot en met 1947 heeft kamp Esterwegen bij het dorp gelegen.

## Esterweger Dose

Ten noorden van Esterwege en van de B 401 ligt een 8 km² groot hoogveengebied, de Esterweger Dose. In het terrein zijn beperkte excursiemogelijkheden ( "wandelen met de boswachter"). In het terrein bevindt zich een natuurobservatiepunt.

## Afbeeldingen

* R.K. St. Johanneskerk Esterwegen
* Boomloos hoogveen (Noord-Nedersaksisch dialect: Dose) in natuurreservaat Esterweger Dose
* De goudplevier broedde tot plm. 2017 in het natuurreservaat Esterweger Dose
* Ronde zonnedauw in de Esterweger Dose
* Uitkijkpunt Esterweger Dose
Voor meer informatie, zie Samtgemeinde Nordhümmling.
* 1 2 (de) Landesamt für Statistik Niedersachsen, LSN-Online Regionaldatenbank, Tabelle A100001G: Fortschreibung des Bevölkerungsstandes, Stand 31. Dezember 2020
* Bibliothèque nationale de France: cb123927665 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 4015584-5
* Library of Congress Control Number: n95103712
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007533360505171
* Virtual International Authority File: 124497812
* WorldCat (via VIAF): 124497812
Andervenne · Bawinkel · Beesten · Bockhorst · Börger · Breddenberg · Dersum · Dohren · Dörpen · Emsbüren · Esterwegen · Freren · Fresenburg · Geeste · Gersten · Groß Berßen · Handrup · Haren (Ems) · Haselünne · Heede · Herzlake · Hilkenbrook · Hüven · Klein Berßen · Kluse · Lähden · Lahn · Langen · Lathen · Lehe · Lengerich · Lingen · Lorup · Lünne · Meppen · Messingen · Neubörger · Neulehe · Niederlangen · Oberlangen · Papenburg · Rastdorf · Renkenberge · Rhede · Salzbergen · Schapen · Sögel · Spahnharrenstätte · Spelle · Stavern · Surwold · Sustrum · Thuine · Twist · Vrees · Walchum · Werlte · Werpeloh · Wettrup · Wippingen
# Carebara langi

Carebara langi is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door William Morton Wheeler.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Rattus xanthurus

Rattus xanthurus is een knaagdier uit het geslacht Rattus dat voorkomt op Celebes. Hoewel populaties uit alle delen van Celebes tot deze soort zijn gerekend, komt het dier in feite alleen in het noordoosten voor. R. xanthurus is de bekendste soort van de zogenaamde "xanthurus-groep", binnen Rattus, die verwant is aan de inheemse Rattus-soorten van Nieuw-Guinea en Australië en daarom mogelijk een apart geslacht vormt. Net als andere soorten uit de xanthurus-groep leeft R. xanthurus voornamelijk in bomen.
* ↑ (en) Rattus xanthurus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. In Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World. 3rd ed.
* ↑ Musser, G.G. & Holden, M.E. 1991. Sulawesi Rodents (Muridae: Murinae): Morphological and Geographical Boundaries of Species in the Rattus hoffmanni Group and a New Species from Pulau Peleng. Pp. 322-413 in Griffith, T.A. & Klingener, J. (eds.). Contributions to mammalogy in honor of Karl F. Koopman. Bulletin of the American Museum of Natural History 206.
Aziatische zwarte rat (Rattus tanezumi) · Bruine rat (Rattus norvegicus) · Engganorat (Rattus engganus) · Nillubergrat (Rattus montanus) · Polynesische rat (Rattus exulans) · Rattus adustus · Rattus andamanensis · Rattus annandalei · Rattus arfakiensis · Rattus argentiventer · Rattus arrogans · Rattus baluensis · Rattus blangorum · Rattus bontanus · Rattus burrus · Rattus colletti · Rattus elaphinus · Rattus everetti · Rattus feliceus · Rattus fuscipes · Rattus giluwensis · Rattus hainaldi · Rattus hoffmanni · Rattus hoogerwerfi · Rattus jobiensis · Rattus koopmani · Rattus korinchi · Rattus leucopus · Rattus losea · Rattus lugens · Rattus lutreolus · Rattus macleari · Rattus marmosurus · Rattus mindorensis · Rattus mollicomulus · Rattus mordax · Rattus morotaiensis · Rattus nativitatis · Rattus niobe · Rattus nitidus · Rattus novaeguineae · Rattus omichlodes · Rattus osgoodi · Rattus palmarum · Rattus pelurus · Rattus pococki · Rattus praetor · Rattus pyctoris · Rattus ranjiniae · Rattus richardsoni · Rattus salocco · Rattus sanila · Rattus satarae · Rattus simalurensis · Rattus sordidus · Rattus steini · Rattus stoicus · Rattus tawitawiensis · Rattus timorensis · Rattus tiomanicus · Rattus tunneyi · Rattus vandeuseni · Rattus verecundus · Rattus villosissimus · Rattus xanthurus · Zwarte rat (Rattus rattus)
# Taeromys taerae

Taeromys taerae is een knaagdier uit het geslacht Taeromys dat voorkomt in de hooglanden van het noordoostelijke deel van Celebes, op 600 tot 800 m hoogte.

## Naamgeving

T. taerae is de typesoort van Taeromys.
Taeromys tatei (Sody, 1941) is een synoniem van T. taerae gebaseerd op een beschrijving (holotype) van twee exemplaren van het dier. Voor de beschrijving (lectotype) van taerae is een van de twee exemplaren voorgesteld. De naam tatei was ook al eerder gebruikt voor een synoniem van Rattus hoffmanni. Daarom is de naam simpsoni voorgesteld voor het andere exemplaar. Tegenwoordig wordt die niet gezien als iets anders dan T. taerae zelf.

## Literatuur

* Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. In Wilson, D.E. & Reeder, D.M. 2005. Mammal Species of the World. 3rd ed.
* ↑ (en) Taeromys taerae op de IUCN Red List of Threatened Species.
Taeromys arcuatus · Taeromys callitrichus · Taeromys celebensis · Taeromys hamatus · Taeromys microbullatus · Taeromys punicans · Taeromys taerae
# Energeticon

Energeticon is een museum over energie en steenkoolmijnbouw in het Akens steenkoolbekken. Het ligt in de Duitse plaats Alsdorf, hemelsbreed zes kilometer ten oosten van Kerkrade. Het museum is gevestigd in drie gebouwen van de steenkolenmijn Grube Anna, die actief was tussen 1854 en 1978. Het museum gebruikt de voormalige smederij uit 1910, machinegebouw uit 1905 en douchegebouw uit 1905. De opschriften bij de voorwerpen in het museum zijn zowel in het Duits als in het Nederlands. Voor de museumingang ligt een kapel uit 2014 ter ere van H. Barbara, beschermheilige van de mijnwerkers. Honderd meter zuidelijk van het museum staat de watertoren van de voormalige steenkolenmijn Grube Anna.

## Expositie voormalige smederij

Tegenover de receptie staat een smederij. Hier werden in de tijd van de kolenmijn onder andere afbouwhamers weer scherp gemaakt. De museumroute begint met de zon, want die is de bron van vrijwel alle energie op aarde. Er volgt vervolgens uitleg over de winning van steenkool middels gesloten mijnen. Vervolgens kan per lift afdalen in een nabebouwde mijngang op de begane grond en een nagebouwde pijler. Hier zijn diverse gereedschappen en machines van de mijnbouw tentoongesteld, zoals onder meer schoppen, mijntreintjes, wagons, monorail, transportbanden, ijzeren stijlen, mijnlampen, waterpompen en een afbouwhamer.

## Buitenmuseum

Op het museumterrein zijn er buiten diverse objecten tentoongesteld. Deze objecten zijn gerelateerd aan de steenkolenmijnbouw en aan energie. Er zijn kolenschaven, mijnwagentjes, boormachines, kolenwagons en een stoom- en diesellocomotief van het voormalige mijnbedrijf. De stoomlocomotief is de Anna N.8, die op de voormalige steenkolenmijn werd gebruikt. Ook een bankje met zonnepanelen, wieken van windturbines en een installatie voor thermische zonne-energie zijn te bewoneren.

## Expositie voormalige waslokaal en machinegebouw

Ook hier is een galerij nagebouwd. Aan het eind van deze mijngang is de geschiedenis van de mijnbouw in het Akens steenkolenbekken te bestuderen vanaf de Romeinen, via de Middeleeuwen, met de industrialisatie tot aan de mijnsluitingen eind twintigste eeuw. Er is vervolgens een ruimte over de mijnramp in van Grube Anna van 1930, waarbij honderden slachtoffers vielen. In een volgende ruimte kunnen verschillende soorten energiebronnen worden vergeleken met interactieve spellen: bruinkool, steenkool, aardolie, waterkracht, windkracht, zonnepanelen, thermocentrales en aardwarmte. In een ruimte kunnen bezoekers verschillende proeven doen met energie en energiebronnen. Verder zijn er nog voormalige waslokalen van de mijnwerkers te bezoeken. De takels om de kleding bij het plafond te hangen zijn nog intact. Ook zijn er objecten te zien van het huiselijk leven en verenigingsleven uit de hoogtijdagen van de mijnbouw, midden twintigste eeuw.
# Tateomys rhinogradoides

Tateomys rhinogradoides is een knaagdier uit het geslacht Tateomys dat voorkomt op Celebes. In totaal zijn er acht exemplaren bekend: het holotype uit Gunung Latimodjong, gevangen in 1930 op 2200 m hoogte, een exemplaar uit Gunung Tokala, gevangen in 1973 op 2400 m hoogte, en zeven exemplaren gevangen in 1973 en 1975 op 7300 tot 7500 voet op Gunung Nokilalaki, dicht bij de top. De soort leeft in koel en nat bergregenwoud. Deze soort eet voornamelijk wormen, is ’s nachts actief en leeft op de grond.
T. rhinogradoides is een grote, spitsmuisachtige rat met een verlengde snuit, een staart die iets langer is dan de kop-romp en een bruingrijze, dikke, korte, fluweelachtige rugvacht. De buik is ook kort en dik, maar is grijs van kleur. De neus is vlezig, lijkend op die van spitsmuizen als Crocidura. De verlengde, donkere oren zijn bruingrijs. De dikke staart is van boven grijsbruin en van onder wit met verspreide donkergrijze haren. De voorvoeten zijn breed; de klauwen zijn long, rond en ongepigmenteerd. De achtervoeten zijn lang, smal en sterk; de klauwen zijn niet gepigmenteerd. Vrouwtjes hebben 0+2=4 mammae. De kop-romplengte bedraagt 137 tot 156 mm, de staartlengte 152 tot 170 mm, de achtervoetlengte 36 tot 38 mm, de oorlengte 17 tot 24 mm en het gewicht 70 tot 98 gram.

## Literatuur

* Musser, G.G. 1982. Results of the Archbold Expeditions. No. 110. Crunomys and the small-bodied shrew rats native to the Philippine Islands and Sulawesi (Celebes). Bulletin of the American Museum of Natural History 174:1-95.
* ↑ (en) Tateomys rhinogradoides op de IUCN Red List of Threatened Species.
Tateomys macrocercus · Tateomys rhinogradoides
# Naxxar Lions FC

Naxxar Lions Football Club is een in 1920 opgerichte voetbalclub uit Naxxar in het noorden van Malta. De club speelt zijn thuiswedstrijden in het Ta' Qalistadion.
De club had een sterke periode in de jaren 40 en speelde ook in de jaren 80 enkele jaren in de Premier League. Aan het begin van deze eeuw degradeerde de club en zakte weg tot de regionale competities. In 2010 promoveerde Naxxar Lions naar de First Division en in 2011 promoveerde de club weer naar de Premier League. In 2016 degradeerde de club naar de First Division.

## Externe link

* Officiële website
Balzan · Birkirkara · Floriana · Gzira United · Ħamrun Spartans · Hibernians · Marsaxlokk · Melita FC · Mosta · Naxxar Lions · Sliema Wanderers · Żabbar St. Patrick FC
# Hervormde Regering van de Republiek China

De Hervormde Regering van de Republiek China was een Chinese voorlopige regering gecontroleerd door Japan die bestond van 1938 tot 1940 tijdens de Tweede Chinees-Japanse Oorlog.

## Geschiedenis

Na de verovering van Centraal- en Zuid-China werd er een collaborerend regime gecreëerd. In het noorden van het land was er reeds de Voorlopige Regering van de Republiek China.
De Hervormde Regering van de Republiek China werd op 28 maart 1938 uitgeroepen en Liang Hongzhi werd de leider. Hij had controle over de provincies Jiangsu, Zhejiang, Anhui en de steden Nanking en Shanghai.
Door het feit dat de Japanners geen echte autoriteit gaven aan de regering werd het in diskrediet gebracht bij de plaatselijke bevolking.
Samen met de Voorlopige Regering van de Republiek China fusioneerde het land tot de Wang Tsjing-Wei regering op 30 maart 1940.
# Electrostrymon joya

Electrostrymon joya is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd als Thecla joya in 1895 gepubliceerd door Paul Dognin.

## Synoniemen

* Thecla canus Druce, 1907
* Thecla nubes Druce, 1907
* Thecla callao Druce, 1907
* Thecla rugatus Druce, 1907
* Thecla bunnirae Dyar, 1918
* Tergissima shargeli Johnson, 1990
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
# Sirens FC

Sirens FC is een Maltese voetbalclub uit San Pawl il-Baħar.
De club werd in 1968 opgericht als St Paul's Bay Football Team en vroeg een jaar later het lidmaatschap van de Maltese voetbalbond aan. Omdat de club op het terrein van de Sirens Aquatic Sports Club speelde, werd de naam Sirens Football Team. In 1972 werd dit Sirens FC toen ook het eigen stadion geopend werd. De club speelde tot en met het seizoen 2013/14 in de Third Division (vierde niveau). Dat jaar werd Sirens met ruime afstand kampioen en promoveerde naar de Second Division. Na een tweede plaats in het seizoen 2015/16 promoveerde Sirens naar de First Division. Daarin werd de club in het seizoen 2018/19 kampioen waardoor Sirens in het seizoen 2019/20 voor het eerst in de Premier League speelt. De club debuteerde zeer goed en veroverde meteen de 4e plaats in de eindrangschikking waardoor het in 2020 mocht debuteren in de UEFA Europa League.

## Sirens FC in Europa

Uitslagen vanuit gezichtspunt Sirens FC
| Seizoen | Competitie | Ronde | Land | Club | Totaalscore | 1e W | 2e W | PUC |
| 2020/21 | Europa League | 1Q | | CSKA Sofia | 1-2 | 1-2 (U) | | 0.5 |
| Totaal aantal behaalde punten voor UEFA coëfficiënten: 0.5 |||||||||
Zie ook
* Deelnemers UEFA-toernooien Malta
* Ranglijst van alle clubs die in de diverse Europa Cups zijn uitgekomen
* ↑ Profiel op soccerway.com
* ↑ (en) Busuttil, Antoine, Sirens crowned BOV First Division champions. Malta Football (26 april 2019). Gearchiveerd op 29 april 2019. Geraadpleegd op 17 april 2020.
Fgura United · Gudja United FC · Lija Athletic · Marsa FC · Mgarr United FC · Mtarfa FC · Pietà Hotspurs · St. Lucia · Senglea Athletic FC · Sirens FC · St. Andrews · Swieqi United · Tarxien Rainbows FC · Valletta FC · Żebbuġ Rangers · Żurrieq FC