OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Herakleios de Oudere

Herakleios de Oudere (Ἡράκλειος in het Grieks) (†610) was de vader van de Byzantijnse keizer Herakleios (610-641). Van legeraanvoerder schopte hij tot zelf geproclameerde consul.

## Levensloop

Zijn afkomst is voer voor historici. Zijn militaire carrière begon onder generaal Philippicus (magister militum) als commandant (strategos) tijdens de Slag bij Solachon in 586 in de Byzantijns-Sassanidische oorlog (572-591). In 589 zien we hem aan de zijde van magister militum Comentiolus tijdens de Slag bij Sisarbanon bij Nisibis. Na de Romeins-Perzische oorlog werd hij aangesteld als magister militum per Armeniam om daar de rust te herstellen.
Rond het jaar 600 werd hij door keizer Mauricius aangesteld als exarch van het Exarchaat Afrika. Het exarchaat was van groot economisch belang voor het Rijk, het was een belangrijk leverancier van graan, olijfolie, wijn en vis. In 602 werd keizer Mauricius afgezet en geëxecuteerd door de nieuwe keizer Phocas. Kort na zijn aantreden werd Phocas geconfronteerd met een nieuwe oorlog tegen de Sassaniden, de Byzantijns-Sassanidische oorlog (602-628). De opstand van magister militum per Orientem Narses, waarbij hij de provincie Mesopotamia afscheurde, gaf de aanleiding om hetzelfde te doen. In 605 viel het sleutelfort Dara
Samen met zijn zoon, de toekomstige keizer Herakleios, riep hij zich in 608 uit tot consul. Dit gaf de aanleiding in Syria en Palaestina Prima om zich ook af te scheuren. In 609 veroverde Niketas Egypte. In 610 vertrok Herakleios de Jongere met een vloot richting Constantinopel. Phocas werd aan het begin van oktober van datzelfde jaar nog afgezet en op gruwelijke wijze gedood.
Zoals zijn afkomst obscuur is, is zijn dood het al evenzeer. Bisschop Johannes van Nikiû verwoordt het als volgt, Herakleios de Oudere verheugde zich over het nieuws dat zijn zoon de troon besteeg en stierf kort daarna.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Heraclius the Elder op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Rabo de Peixe (televisieserie)

Rabo de Peixe is een Portugese drama televisieserie gemaakt en geschreven door Augusto Fraga, geproduceerd door UKBAR Filmes en geregisseerd door Tiago Guedes.
De serie ging op 26 mei 2023 in première op het streamingplatform Netflix, de serie bereikte op 29 mei 2023 de 10e plaats in de wereld topviews van Netflix en op 30 mei 2023 de 7e plaats in de Top 10 in 33 landen.

## Synopsis

Het verhaal speelt zich af in het Azoriaanse dorpje Rabo de Peixe, wanneer een ton cocaïne aan land komt, waardoor het leven van de inwoners volledig verandert. Eduardo, een jonge visser, en zijn vrienden beginnen de cocaïne te verkopen. Maar een ton cocaïne blijft niet onopgemerkt en onze hoofdrolspelers krijgen te maken met de eigenaars van deze drug, de politie en een reeks onvoorspelbare personages in een gevaarlijk avontuur waar geen weg terug is.

## Waargebeurd

Rabo de Peixe (Turn of the Tide in het Engels) is losjes gebaseerd op een waargebeurd verhaal. In 2001 spoelde er daadwerkelijk een fikse hoeveelheid cocaïne aan in Rabo de Peixe, Azoren. Veel dorpsbewoners besloten eens te experimenteren met de drugs. Omdat zij niet al te veel gewend waren en de coke heel puur was, belandde een aanzienlijk deel van hen in het ziekenhuis met een overdosis, enkele andere stierven zelfs. Weer anderen verkochten het spul voor 25 euro per vol bierglas. Een koopje. Helaas heeft de affaire zijn sporen nagelaten, veel inwoners van Rabo de Peixe zijn nog altijd verslaafd.

## Cast
### Hoofdcast

* José Condessa: Eduardo
* Helena Caldeira: Sílvia
* André Leitão: Carlos
* Rodrigo Tomás: Rafael
* Maria João Bastos: Inspecteur
* Albano Jerónimo: Arruba
* Afonso Pimentel: Ian
* Kelly Bailey: Bruna
* Pêpê Rapazote: Oom Joe
* Francesco Acquaroli: Monti
* Adriano Carvalho: Jeremiah
* Marcantonio Del Carlo: Francesco Bonino

## Episodes

* Storm
* Vraag en aanbod
* De aarde beeft
* Loslippig
* Niemand ontsnapt van een eiland
* Kalmte voor de storm
* Dit is niet Amerika
* ↑ (pt) A surreal história verídica que inspirou a nova série portuguesa da Netflix. NiT. Geraadpleegd op 30 mei 2023.
* 1 2 3 De (bijna waargebeurde) knotsgekke Portugese Netflix-serie Rabo de Peixe komt eraan. TVgids.nl (2 mei 2023). Geraadpleegd op 30 mei 2023.
* ↑ (pt) Portugal, Rádio e Televisão de, "Rabo de Peixe". Série portuguesa chegou ao top 10 mundial da Netflix. "Rabo de Peixe". Série portuguesa chegou ao top 10 mundial da Netflix (30 mei 2023). Geraadpleegd op 30 mei 2023.
* ↑ (en) Rabo de Peixe TOP 10 • FlixPatrol. FlixPatrol. Gearchiveerd op 29 mei 2023. Geraadpleegd op 30 mei 2023.
* ↑ (pt) Lopes, Ricardo, Rabo de Peixe: a nova série portuguesa da Netflix (26 april 2023). Geraadpleegd op 30 mei 2023.
# Universala Esperanto-Asocio

De Wereld-Esperantovereniging (Esperanto: Universala Esperanto-Asocio, UEA) is de grootste internationale organisatie van Esperantosprekers die zich inzet voor de verspreiding van de internationale taal Esperanto en meer rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid op het vlak van talen in de wereld. UEA werd in 1908 opgericht door de Zwitser Hector Hodler.
Het hoofdkantoor van UEA is gevestigd aan de Nieuwe Binnenweg 176 te Rotterdam. De vereniging heeft ook een kantoor in het VN-gebouw in New York.

## Betrekkingen

Universala Esperanto-Asocio (UEA) heeft officiële betrekkingen met de VN en UNESCO. Behalve individuele personen zijn 99 landelijke Esperanto-organisaties lid van UEA. De voorzitter van de vereniging is sinds 2019 de Britse hoogleraar Duncan Charters.
In 2015 had UEA 5.500 leden uit 121 landen die rechtstreeks hun contributie betalen aan UEA. Daarnaast waren er in 2015 9.200 leden uit 72 landen die aangesloten zijn via een landelijke vereniging en via hun landelijke lidmaatschap tevens zijn aangesloten bij UEA. Tevens geeft UEA boeken uit, heeft de grootste postorder Esperantoboekwinkel van de wereld (met meer dan 4000 verschillende boeken, CD's en andere artikelen) en onderhoudt een informatiecentrum en een uitgebreide Esperanto-bibliotheek. De vereniging onderhoudt ook het Delegita Reto, een netwerk van contactpersonen in de hele wereld, die beschikbaar zijn voor een informatieverzoek over hun geografische locatie of hun vakgebied.

## Evenementen

Het jaarlijkse Esperanto-Wereldcongres, dat elk jaar met 1000 tot 3000 deelnemers in een ander land plaatsvindt, wordt georganiseerd door UEA.

## Jongerenafdeling

De jongerenafdeling van de UEA heet Tutmonda Esperantista Junulara Organizo (TEJO). Analoog aan het Wereldcongres van UEA, organiseert TEJO een Internationaal Jongeren-Esperanto-Congres (Internacia Junulara Kongreso, IJK), elk jaar in een ander land. Het IJK is een evenement van een week lang concerten, lezingen, excursies en "plezier maken" in het algemeen, dat jaarlijks bezocht wordt door honderden jonge mensen vanuit de hele wereld.

## Financiële problemen

In juli 2019 werd bekend dat het hoofdkantoor van UEA in Rotterdam wegens financiële problemen van de vereniging met sluiting werd bedreigd.
# Oedipus te Colonus

Oidipous te Kolonos (Oudgrieks: Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ Latijn: Oedipus Colonaeus), is een Attische tragedie van de oud-Griekse toneeldichter Sophokles. Het stuk werd voor het eerst opgevoerd te Athene in 401 v.Chr., na Sophokles' dood.

## Synopsis

Door zijn zonen verbannen uit Thebe, belandt Oidipous, blind en door het lijden gelouterd, in het Eumeniden-heiligdom te Kolonos (een voorstad van Athene en de geboorteplaats van Sophokles), waar volgens een orakel zijn lijden zal eindigen. De plaatselijke notabelen (uitgebeeld door het koor) komen kijken welke haveloze vreemdeling de heilige grond heeft geschonden.
Oidipous bepleit zijn onschuld, maar de beslissing wordt overgelaten aan koning Theseus. Intussen komt men melden dat nieuwe rampen (burgeroorlog tussen beide broeders!) Thebe teisteren. Creon komt Oidipous opzoeken, en wil hem onder druk mee naar Thebe voeren, maar dat wordt tijdig verhinderd door Theseus.
Oidipous, die zijn einde voelt naderen, vervloekt zijn beide zonen en belooft aan Theseus dat de Atheners nooit voor Thebe zullen moeten vrezen, als zij steeds de plek van zijn graf zullen geheimhouden. Dan trekt hij zich terug in het mysterieuze heiligdom en verdwijnt.

## Nederlandse vertalingen

* 1789 – De dood van Edipus – Willem Bilderdijk (vrije vertaling)
* 1881 – Oedipoes te Kolonos – H. van Herwerden
* 1892 – Oedipus te Colonus – G.H. Betz
* 1903 – Oedipus te Kolonos – L.A.J. Burgersdijk
* 1954 – Oidipous in Kolonos – J.J.M. van Doornik
* 1972 – Oedipus te Colonos – Emiel De Waele
* 1985 – Oidipoes te Kolonos – Johan Boonen
* 1989 – Vader Oedipus (Oedipus in Kolonos) – Jan Pieters
* 1996 – Oidipous I, II – Erik Vos
* 2024 – Oidipous in Kolonos – Patrick Lateur

## Bewerkingen

* 1972 – Oidipous Oidipous – Harry Mulisch
* 1978 – Koning Oidipous/Oidipous in Kolonos – Max Croiset
* 1982 – Als in de oorlog – Gie Laenen en Ivo Van Hove
* 1986 – In Kolonos – Hugo Claus
* 1995 – Oedipus / Antigone – Guus Baas
# Biografielijst Mh
## Mhi

* Iain Mhic Fhearchair (ca. 1693-1779), Schots dichter
# Lijst van historische kerkhoven zonder kerk in Groningen

De provincie Groningen is rijk bedeeld met historische kerkgebouwen. Vrijwel ieder dorp heeft er een, soms is het kerkje vrijwel het enige dat resteert van een vroeger dorp, zoals in Oostum en Fransum. Toch zijn niet alle oude kerken bewaard gebleven. Vooral in de negentiende eeuw zijn de nodige middeleeuwse gebedshuizen gesloopt. Het enige dat in die gevallen nu nog aan de oude kerk herinnert is de begraafplaats.
De meeste van die oude begraafplaatsen liggen midden in het land, soms staat er nog een boerderij in de buurt, soms ook is geen enkel spoor van vroegere bewoning te zien, behalve een verhoging in het landschap.
Vaak bleven middeleeuwse begraafplaatsen lang na de afbraak van de kerk in ere. Zeventiende-eeuwse en achttiende-eeuwse kaarten vermelden bijvoorbeeld de oude kerkhoven van Meeden, Midwolda, Scheemda en Zuidbroek. De kerkhoven van Klein-Termunten, het Grijzemonnikenklooster en Westerreide waren nog in 1819 voorhanden. Op het kerkhofje op de Punt van Reide werd in 1837 een drenkeling begraven. In Oostwold bij Siddeburen was het voormalige kerkhof nog in 1839 'zeer bekend'. Het oude kerkhof van Lucaswolde was eveneens herkenbaar. Dat gold eerder vermoedelijk tevens voor de begraafplaatsen op kloosterterreinen en voorwerken alsmede voor tientallen galgenveldjes. De skeletresten op de begraafplaats van het Westeremdervoorwerk werden rond 1828 geregeld bovengeploegd.
Op kadasterkaarten uit het begin van de negentiende eeuw komen enkele middeleeuwse kerkhoven voor die later zijn verdwenen, zoals in Faan, Lutke Termunten, Oldekerk, het Zuiderkerkhof en de binnenplaats van het Pelstergasthuis te Groningen. De begraafplaatsen bij de lutherse kerk te Winschoterzijl en de doopsgezinde vermaning te Pieterzijl zijn later eveneens opgeruimd. Zoutkamp had tot 1835 wel een begraafplaats, maar geen kerk. De kerkhoven van Beijum, Eelswerd, Ellerhuizen, Emmerwolde, Heidenschap, Hoogwatum, Klein Harkstede, Lutke Saaxum, Lutjewolde, Oostbedumerwolde, Oostwold (Oldambt), Sint-Vitusholt, Startenhuizen en Ulsda zijn vermoedelijk al in de zestiende of zeventiende eeuw verdwenen.
Hieronder staat een lijst van plaatsen, vaak niet meer dan een of twee boerderijen, soms alleen het kerkhof zelf, waar dergelijke kerkhoven te vinden zijn. Het voormalige kerkhof van Sauwerd is onlangs opnieuw afgebakend en voorzien van een kerkplattegrond.
* Appingedam (De Wierde)
* Bellingeweer
* Eexta
* Garsthuizen
* Groot Wetsinge
* Klein Maarslag
* Lagemeeden
* Maarhuizen
* Menkeweer
* Onderwierum
* Oterdum
* Ranum
* Sauwerd
* Scharmer
* Toornwerd
* Vliedorp
* Weiwerd
* Westerdijkshorn
* Wierhuizen
* Wierum
* Wolfsbarge
Bron
Noot
# Ptilotus

Ptilotus is een plantengeslacht uit de amarantenfamilie (Amaranthaceae). De soorten zijn allemaal afkomstig uit drogere gebieden van het vasteland van Australië, hoewel ook soorten voorkomen in Tasmanië en enkele andere in Malesië en op Flores, Timor en de Aru-eilanden. De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1810 door Robert Brown in Prodromus Florae Novae Hollandiae et Insulae Van Diemen.

## Soorten

Ptilotus is een groot geslacht met meer dan honderd soorten.
* ↑ (en) Ptilotus R.Br. Royal Botanic Gardens, Kew
... · Achyranthes · Aerva · Alternanthera · Amaranthus (Amarant) · Atriplex (Melde) · Axyris · Bassia (Zoutkruid) · Beta (Biet) · Blitum (Spiesganzenvoet) · Celosia · Chenopodium (Ganzenvoet) · Corispermum (Vlieszaad) · Dysphania · Halimione (Zoutmelde) · Halocnemum · Halothamnus · Haloxylon · Kochia · Krascheninnikovia · Polycnemum (Knarkruid) · Patellifolia · Ptilotus · Pupalia · Salicornia (Zeekraal) · Salsola (Loogkruid) · Spinacia · Suaeda · Traganum · ...
# Vachellia seyal

Vachellia seyal (Arabisch: talh, Engels: red acacia) is een boomsoort uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae/Fabaceae). De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN geklasseerd als 'niet bedreigd'.
Het is een groenblijvende, doornige boom met een open, afgerond bladerdak, die een groeihoogte van 17 meter kan bereiken. De stam kan een diameter van 60 centimeter bereiken. De stam heeft een bleekgroene of roodachtige bast. Aan de basis van de 3-10 centimeter lange gevederde bladeren groeien twee rechte, lichtgrijze doornen die een lengte van 7 tot 20 centimeter kunnen bereiken. De bloeiwijze bestaat uit ronde, felgele trossen met een diameter van ongeveer 1,5 centimeter.
De soort komt voor in Afrika, van de Sahara tot in Eritrea en Zambia. Ook komt de soort voor op het Arabisch schiereiland. Hij groeit daar in halfdroge gebieden en savannes.
Delen van de boom worden door de lokale bevolking in het wild geoogst voor voedsel, medicijnen en handelsartikelen. Ook levert de boom een gom op, bekend onder de naam talha gum, die naar het buitenland wordt geëxporteerd. Deze gom is eetbaar en heeft een licht zure smaak. Hier wordt een siroop van gemaakt door de gom te mengen met pulp van de vrucht van Balanites aegyptiaca. De binnenbastvezel wordt gekauwd vanwege zijn aangename en zoete smaak. Verder wordt de bast tot poeder vermalen om hieruit een thee te trekken.

## Synoniemen

* Acacia seyal Delile
* 1 2 (en) Vachellia seyal op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Vachellia seyal (Delile) P.J.H.Hurter Royal Botanic Gardens, Kew
* ↑ (en) Vachellia seyal (Delile) P.Hurter Useful Tropical Plants
# Nicholas Arnst

Nicholas Arnst (Jeddah, 6 maart 1991) is een Vlaamse goochelaar en presentator. Hij is onder andere bekend van zijn televisieprogramma Nicholas.

## Levensloop

Arnst is geboren in Jeddah te Saoedi-Arabië. Hij verhuisde op zijn 12e naar Brugge waar hij met goochelen in contact kwam. Hij studeerde psychologie aan de Katholieke Universiteit Leuven, tot hij in zijn laatste jaar stopte om zijn eigen tv-programma te maken.
In 2013 was Arnst een van de deelnemers aan het tweede seizoen van het VTM-programma Belgium's Got Talent. Hier schopte hij het tot de halve finale waarna hij zijn eigen televisieprogramma werd aangeboden door 'TvBastards'.
Arnst presenteerde van februari 2015 tot en met januari 2020 het naar hem vernoemde VTM-programma Nicholas. In het programma verbaasde hij voorbijgangers op straat en bekende Vlamingen met zijn street magic.

## Televisie

* 2013: Belgium's Got Talent, als deelnemer
* 2015-2020: Nicholas, als presentator
* 2017: De Uitverkorenen, als presentator

## Theatervoorstellingen

Arnsts eerste theatervoorstelling Echt was een grootschalige tour van 120 shows. In deze voorstelling kon men voor het eerst 'in het echt' zijn populairste trucs zien die hij eerder al op televisie toonde.
Na zijn eerste voorstelling kwam hij in 2022 met zijn tweede theatervoorstelling getiteld In alle eerlijkheid. Deze voorstelling draait om één specifieke truc die hij doorheen de voorstelling ook uitlegt.
Op 17 mei 2023 stelde Nicholas zijn nieuwe voorstelling 'Als niets zeker is' voor. De vraag is niet of Nicholas zal verbazen, enkel hoe. Nicholas: “Volgens mij is niets zeker, dat heb ik geleerd door te goochelen. Je bent nooit 100% zeker van eender wat en dat klinkt negatief, maar eigenlijk is dat iets heel positief. Als niets zeker is, is niets onmogelijk.” Op zaterdag 16 september gaat hij in première in De Minnepoort in Leuven. Nicholas heeft een speciale band met de stad. Hij heeft er namelijk niet alleen gestudeerd, maar speelde er ook zijn allereerste show (Echt) in Het Depot.
# Lynn Pinsart

Lynn Pinsart (Oostende, 30 oktober 1990) is een Belgisch auteur van kinderboeken.

## Carrière

In 2020 debuteerde ze, samen met illustrator Flore Deman, met 2 prentenboeken: Koala zit verstopt en Giraf wil ook een geluid. Nadien brachten ze in dezelfde reeks ook Octopus droomt van een lief uit. In 2022 verscheen het voorleesverhaal Ik stop de grote mensen in bed, geïllustreerd door Julie Vangeel. Dit verhaal werd genomineerd door De Leesjury 2023 - 2024. Pinsart brengt haar boeken uit bĳ Pelckmans Uitgevers.

## Prĳzen en onderscheidingen

Ieder jaar wordt een aantal kinderboeken geselecteerd die door De Leesjury gelezen en beoordeeld worden. In de editie 2023-2024 werd het kinderboek Ik stop de grote mensen in bed genomineerd in de categorie leesgroep 1 (4 tot 6 jaar).
# Jean-Pierre Beltoise

Jean-Pierre Maurice Georges Beltoise (Parijs, 26 april 1937 – Dakar, 5 januari 2015) was een Frans motor- en autocoureur. Hij won één keer een Grand Prix. hij is de zwager van Francois Cevert.

## Carrière

Jean-Pierre Beltoise begon als motorcoureur en won in Frankrijk verschillende nationale titels. Van 1962 tot en met 1964 kwam hij met een Kreidler acht keer uit in verschillende klassen van het wereldkampioenschap. Hij pakte een podiumplaats. Zijn beste eindklassement in de 50 cc was in 1964, op een zesde plaats met 6 punten. Ook behaalde hij in 1963/64 overwinningen met Bultaco 125, Morini 175, Aermacchi 250 en Matchless 500.
In 1963 begon hij met autoracen. Twee jaar later won hij een Formule 3-wedstrijd en na twee goede seizoenen in de Formule 2 maakte Beltoise in 1966 zijn debuut in de Formule 1 tijdens de Grand Prix van Duitsland. In 1967 hij wist zich niet te kwalificeren voor de GP van Monaco 1967 maar aan het eind van het jaar lukte dit wel voor de Amerikaanse GP en Mexicaanse GP. Met een Matra werd hij in 1968 tweede bij de Grand Prix van Nederland. Tijdens het Formule 1-seizoen kwam hij ook nog uit in de Formule 2 bij het team van Matra en won het eindklassement in 1968 met 48 punten en 5 overwinningen. Een jaar later werd Beltoise door Ken Tyrrell naast Jackie Stewart geplaatst, opnieuw in een Matra. Waar Stewart kampioen werd in 1969, behaalde Beltoise twee podiumplaatsen en werd vijfde in het wereldkampioenschap. In 1970 volgden nog twee podiumplaatsen.
Begin 1971 was Beltoise betrokken bij het fatale ongeluk van Ignazio Giunti tijdens de 1000 kilometer van Buenos Aires. Beltoise had geen benzine meer en duwde zijn auto terug naar de pits toen hij werd aangereden door Giunti die bij de crash om het leven kwam. De racelicentie van Beltoise werd ingetrokken en de Fransman miste een groot deel van het seizoen.
Hierna stapte hij in 1972 over van Matra naar BRM. Het hoogtepunt van zijn Formule 1-carrière volgde tijdens de compleet verregende Grand Prix van Monaco van dat jaar, die hij oppermachtig won in de niet competitieve BRM. Het was de laatste zege van het legendarische team. De rest van het seizoen wist hij geen punten te behalen. Ook de twee daaropvolgende jaren kwam Beltoise uit voor BRM, met als beste resultaat een tweede plaats bij de Grand Prix van Zuid-Afrika in 1974.
Aan het eind van het seizoen 1974 nam hij afscheid van de Formule 1, hoewel hij later nog testte voor Ligier. Hij nam in totaal aan 88 Grands Prix-weekeinden deel en startte 86 wedstrijden. Verder won hij twee keer het Frans Touringcar-kampioenschap voor BMW, en deed hij aan rallycross en ijsracen.

## Overlijden

Beltoise kreeg tijdens een vakantie in Senegal op oudejaarsdag 2014 een cerebrovasculaire aandoening, op 2 januari gevolgd door nog een hersenbloeding, waarna hij in een coma raakte. Op 5 januari 2015 is hij te Dakar overleden. Beltoise werd 77 jaar oud.

## Strip

Beltoise komt voor in de stripverhalen van de Franse stripfiguur Michel Vaillant.
# Jean de la Grange

Jean de la Grange (Ambierle, ca. 1325 - Avignon, 1402) was een Frans geestelijke. Hij was benedictijner abt, bisschop van Amiens en van Frascati en kardinaal. Hij was een raadgever van koning Karel V van Frankrijk en hij was betrokken bij het Westers Schisma.

## Levensloop

De la Grange werd geboren in het kasteel Pierrefite bij Ambierle in de buurt van Roanne. In 1345 trad hij binnen in de abdij van Cluny. Hij maakte snel carrière binnen de orde van Cluny en werd procureur van de orde. In 1350 werd hij prior van Elincourt en vier jaar later prior van Gigny. In 1357 werd hij abt van de Abdij Sainte-Trinité in Fécamp. In die hoedanigheid maakte hij kennis met koning Karel V. Hij werd een van zijn raadgevers, onder andere in financiële zaken. Maar hij onderwees ook de kinderen van de koning en was actief als diplomaat. Hij vergezelde kardinaal Guy van Bourgondië op zijn diplomatieke missies naar Spanje.
In 1373 werd de la Grange gewijd tot bisschop van Amiens. Twee jaar later werd hij verheven tot kardinaal. In 1376 vervoegde hij paus Gregorius XI in Avignon en volgde hem bij zijn terugkeer naar Rome. Toen die laatste stierf in 1378 werd Urbanus VI gekozen tot nieuwe paus door het conclaaf. De la Grange was een van de kardinalen die deze verkiezing aanvochten en Clemens VII kozen als tegenpaus.
In 1380 werd hij door de nieuwe koning Karel VI van het hof verbannen. Hij vestigde zich in Avignon. Clemens VII benoemde hem in 1394 tot kardinaal-bisschop van Frascati bij Rome. De la Grange stierf in 1402 in Avignon. Hij had in de kerk Saint-Martial van Avignon voor zich een mausoleum laten bouwen.

## Afbeeldingen

* Standbeeld afkomstig uit de kathedraal van Amiens (Musée de Picardie)
* Gisant, fragment van de graftombe van Jean de la Grange uit de kerk Saint-Martial (Musée du Petit Palais)
* Transi-tombe, fragment van de graftombe van Jean de la Grange uit de kerk Saint-Martial
* ↑ (fr) Patrimoine historique. Gemeente Ambierle. Geraadpleegd op 12 oktober 2024.
* ↑ (fr) Jean de la Grange 1325-1402. Musée du dicèse de Lyon. Geraadpleegd op 12 oktober 2024.
# Palimbia

Palimbia is een geslacht uit de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De soorten komen voor van Roemenië tot in West-Siberië en Xinjiang.

## Soorten

* Palimbia defoliata (Ledeb.) Korovin
* Palimbia rediviva (Pall.) Thell.
* Palimbia turgaica Lipsky
* ↑ (en) Palimbia Besser ex DC. Royal Botanic Gardens, Kew
... · Aciphylla · Actinotus · Aegopodium · Aethusa · Ammi (Akkerscherm) · Anethum · Angelica (Engelwortel) · Anisotome · Anthriscus (Kervel) · Apium (Moerasscherm) · Artedia · Astrantia (Sterrenscherm) · Athamanta · Azorella · Berula · Bifora · Bunium · Bupleurum (Goudscherm) · Carum (Karwij) · Caucalis · Chaerophyllum (Ribzaad) · Cicuta · Conium · Conopodium · Coriandrum · Crithmum · Cuminum · Daucus · Eryngium (Kruisdistel) · Falcaria · Ferula · Foeniculum · Heracleum (Berenklauw) · Levisticum · Myrrhis · Oenanthe (Torkruid) · Orlaya · Pastinaca (Pastinaak) · Petroselinum (Peterselie) · Peucedanum (Varkenskervel) · Pimpinella (Bevernel) · Pycnocycla · Sanicula · Scandix · Selinum · Silaum · Sium · Smyrnium (Zwarte kervel) · Steganotaenia ·
Torilis (Doornzaad) · Xanthosia · ...
# Bonte kaartmot

De bonte kaartmot (Agonopterix ciliella) is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1849 door Stainton.
De soort komt voor in Europa.
# Moeraskaartmot

De moeraskaartmot (Agonopterix angelicella) is een vlinder uit de familie grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1813 door Hübner.
De soort komt voor in Europa.
# Agonopterix astrantiae

Agonopterix astrantiae is een vlinder uit de familie van de grasmineermotten (Elachistidae). De wetenschappelijke naam werd gepubliceerd in 1870 door Heinemann.
De soort komt voor in Europa.