OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Oleg Losev

Oleg Vladimirovitsj Losev (Russisch: Олег Владимирович Лосев) (Tver, 10 mei [O.S. 27 april] 1903 – Leningrad, 22 januari 1942) was een Russische wetenschapper en uitvinder van de led.

## Biografie

Losev werd geboren in een welgestelde familie in Rusland. Hij publiceerde een aantal artikelen en verwierf een aantal patenten gedurende zijn korte carrière. In de jaren 1920 ontdekte hij de led. Erkenning daarvoor kreeg hij pas eind 20e en begin 21e eeuw. Hij stierf in Leningrad aan de gevolgen van ondervoeding ten tijde van de belegering van de stad door de Duitsers.

## Led

Gedurende zijn werkzaamheden als radiotechnicus merkte hij dat diodes die gebruikt werden in radio-ontvangers licht uitstraalden als er stroom doorheen werd gestuurd. In 1927 publiceerde Losev details over de eerste led in een Russisch tijdschrift.
Tussen 1924 en 1941 publiceerde hij een aantal artikelen waarin hij uitweidde over de werking van een apparaat dat hij aan het ontwikkelen was dat licht zou moeten genereren door middel van elektroluminescentie. Hij stierf voordat hij dit kon realiseren.
In april 2007 werd Losev in het tijdschrift Nature Photonics door Nikolay Zheludev vermeld als uitvinder van de led.
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5233 9138
* Library of Congress Control Number: nr2005025656
* Virtual International Authority File: 9803587
* WorldCat (via VIAF): 9803587
# François Braekman

François Braekman (Anderlecht, 22 november 1919 - aldaar, 22 augustus 2007) was een Belgische atleet, die was gespecialiseerd in de sprint en het verspringen. Hij nam eenmaal deel aan de Europese kampioenschappen en behaalde in twee disciplines drie Belgische titels.

## Biografie

Braekman was net als zijn bekendere tweelingbroer Pol eerst voetballer bij Union Sint Gillis. Hij veroverde in 1943 en 1945 twee opeenvolgende Belgische titels in het verspringen. In 1945 behaalde hij ook de titel op de 100 m.
In 1946 nam Braekman deel aan de Europese kampioenschappen in Oslo. Hij werd uitgeschakeld in de reeksen van de 200 m en veroverde een zesde plaats op de 4 x 100 m estafette, tezamen met zijn teamgenoten Herman Kunnen, Fernand Bourgaux en zijn broer Pol. Braekman was aangesloten bij de club Union Sint-Gillis.
Braekman was na zijn actieve carrière sportjournalist bij La Dernière Heure/Les Sports.

## Belgische kampioenschappen

| Onderdeel | Jaar |
| 100 m | 1945 |
| verspringen | 1943, 1945 |

## Palmares
### 100 m

* 1945: 1 BK AC - 11,0 s

### 200 m

* 1948: 4e in reeks EK in Oslo - 22,6 s

### verspringen

* 1943: 1 BK AC - 6,78 m
* 1945: 1 BK AC - 6,56 m

### 4 x 100 m

* 1946: 6e EK in Oslo - 43,5 s

#### Externe links

* 100 jaar Belgische atletiek, uitgave KBAB, 1989
* Oud-atleet François Braekman overleden, Het Nieuwsblad, 23 augustus 2007
# Rhabdomastix (Rhabdomastix) synclera

Rhabdomastix (Rhabdomastix) synclera is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Neotropisch gebied.
# USSR Cup (vrouwenbasketbal)

De USSR Cup was een nationale basketbalbeker van de Sovjet-Unie. Het toernooi werd de eerste vijf jaar jaarlijks gehouden; van de late jaren 40 tot begin jaren 50. Deze wedstrijden werden gespeeld via het knock-outsysteem. Na 1953 was er jarenlang geen Sovjet Cup. Er werden pogingen gedaan om het toernooi te doen herleven, drie keer - in de late jaren 60 en jaren 70, met een steeds wisselende opzet. In 1972 was er alleen een toernooi voor de mannen. Het laatste officiële toernooi was in 1978. Latere toernooien werden voor het begin van het seizoen gehouden als een soort warming-up voor de competitie. De meest succesvolle "bekerclub" van het Sovjet-tijdperk was Dinamo Moskou die de prijs twee keer won. Het tweede kampioenschap van Dinamo Kiev was officieel onder de vlag van de Oekraïense SSR. In 1978 was het laatste toernooi.
In de jaren tachtig was er een toernooi buiten het seizoen dat soms de "USSR Cup" werd genoemd, maar het werd bijgewoond door teams uit lagere competities, dus het werd beschouwd als een toernooi voorafgaand aan het seizoen.
In 1991 viel de Sovjet-Unie uit elkaar en kreeg elk land zijn nieuwe eigen bekercompetitie.

## Winnaars van de Beker van de Sovjet-Unie

| Jaar | Plaats | Winnaar | Uitslag | Tegenstander |
| 1949 | Tbilisi | Dinamo Moskou | 55 - 15 | Dinamo Kiev |
| 1950 | Moskou | Dinamo Kiev | 33 - 32 | MAI Moskou |
| 1951 | Leningrad | Oekraïense SSR | 38 - 36 | Dinamo Moskou |
| 1952 | Koejbysjev | MAI Moskou | 39 - 28 | SKIF Riga |
| 1953 | Moskou | Dinamo Moskou | 53 - 34 | Stroitel Moskou |
| 1969 | Tbilisi | TTT Riga | | GPI Tbilisi |
| 1973 | Sotsji | Spartak Noginsk | | Inzjdorstroj Chisinau |
| 1978 | Klaipėda | CSKA Moskou | groepsfase ¹ | Dinamo Kiev |
¹ opmerking: Groepsfase waarin vier teams tegen elkaar spelen. Winnaar CSKA Moskou scoorde 3 overwinningen in drie wedstrijden, Dinamo Kiev (2 overwinningen), USK Tartu (1 overwinning) en ??? (0 overwinningen).

## Winnaars aller tijden

| Club | Winnaars | Jaar |
| Dinamo Moskou | 2 | 1949, 1953 |
| Dinamo Kiev | 1 | 1950 |
| Oekraïense SSR | 1 | 1951 |
| MAI Moskou | 1 | 1952 |
| TTT Riga | 1 | 1969 |
| Spartak Noginsk | 1 | 1973 |
| CSKA Moskou | 1 | 1978 |

## Bekerwinnaars van het voorseizoen

| Jaar | Plaats | Winnaar | Uitslag | Tegenstander |
| 1982 | | Spartak Noginsk | | Dinamo Novosibirsk |
| 1985 | | | | Oeralmasj Sverdlovsk |

## Winnaars aller tijden

| Club | Winnaars | Jaar |
| Spartak Noginsk | 1 | 1982 |
# Phlebodes virgo

Phlebodes virgo is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door William Harry Evans.
# Escuque

Escuque is een gemeente in de Venezolaanse staat Trujillo. De gemeente telt 31.900 inwoners. De hoofdplaats is Escuque.
# Spatulosminthurus guthriei

Spatulosminthurus guthriei is een springstaartensoort uit de familie van de Sminthuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Stach.
# Staalskeletbouw

Staalskeletbouw is een bouwwijze in skeletbouw waarbij met stalen profielen zoals liggers, kolommen en stabiliteitsvoorzieningen een dragend skelet uit staal wordt samengesteld.
Bij gebouwen wordt de ruwbouw ingevuld met vloeren, wanden, daken en gevels en afbouwelementen zoals trappen. Deze scheiding van draagconstructie en afbouw biedt vrije indeelbaarheid van plattegronden en gevels. Door de hoge mate van prefabricage, de grote maatvastheid en de droge montage is de bouwsnelheid hoog, de voorbereidingstijd is daarentegen langer en intensiever dan bij traditioneel bouwen. Een variant op de staalskeletbouw is de staalframebouw waarbij de wanden, vloeren en daken als complete elementen worden aangeleverd en gemonteerd tot een gebouw.

## Begin

De eerste gebouwen met een ijzeren skeletconstructie staan in Engeland. Een vroeg voorbeeld is de Ditherington Flax Mill, een textielfabriek in Shrewsbury uit 1797. Een ander vroeg en bijzonder voorbeeld van een skelet uit staalprofielen is te vinden in de Menier-chocoladefabriek nabij Parijs (1872).
Gegoten ijzer of gietijzer heeft een hoog gehalte aan koolstof van circa 4% en is daardoor bros. Heden geproduceerd staal heeft een genormeerd maximumgehalte van 2% koolstof. Staalskeletbouw koppelt grote sterkte en taaiheid aan een laag eigen gewicht. Met deze eigenschappen stond de bouwwijze rond 1900 aan de basis van de ontwikkeling van de wolkenkrabbers in de Verenigde Staten.

## Nederland

Vier woningen aan de Landbouwstraat in Amsterdam zijn waarschijnlijk de vroegste Nederlandse gebouwen met een volledig staalskelet. Deze zijn door architect Dirk Roosenburg in 1925 gerealiseerd volgens het Engelse Dorlonco-bouwsysteem. Na de beurskrach van 1929 daalde de staalprijs sterk en nam staalskeletbouw in Nederland een grote vlucht.
Bekende voorbeelden uit de jaren 1930 zijn de Parklaanflat en Bergpolderflat van architect Willem van Tijen (1933 en 1934), twee woningblokken aan de Erasmuslaan en Prins Hendriklaan in Utrecht van architect Gerrit Rietveld (1934) en de atelierwoningen aan de Zomerdijkstraat in Amsterdam van architecten Piet Zanstra, Jan Giesen en Karel Sijmons (1934).
# Fusitriton magellanicus

Fusitriton magellanicus is een slakkensoort uit de familie van de Cymatiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1798 door Röding als Neptunea magellanicus.
# Rhabdomastix (Rhabdomastix) trichiata

Rhabdomastix (Rhabdomastix) trichiata is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Landmarks Preservation Commission

De Landmarks Preservation Commission is de organisatie van de Amerikaanse stad New York die monumenten benoemt en beschermt. Het is de grootste lokale erfgoedorganisatie van de Verenigde Staten en is in handen van de overheid van de stad. In totaal bevinden zich in New York ruim 33.000 objecten die door de organisatie worden beschermd. Het merendeel van die objecten bevindt zich in de circa 115 door de Landmarks Preservation Commission benoemde historic districts. De overige objecten zijn individuele monumenten (circa 1350), interieurs (circa 120) en overige bezienswaardige elementen (10).
Een gebouw kan een New York City Landmark worden als het ouder dan 30 jaar is en als het na publieke lezingen en een beoordeling van de City Council door de commissie daartoe wordt benoemd. De monumenten worden beoordeeld op esthetisch, architecturaal, cultureel en historisch belang. Beschermde elementen van de monumenten mogen enkel gewijzigd worden na goedkeuring van de commissie.

## Geschiedenis

De Landmarks Preservation Commission werd opgericht in 1965 met als doel bezienswaardigheden en historische wijken te bepalen en te beschermen. De wet die de oprichting van de organisatie inhield werd ondertekend door burgemeester Robert F. Wagner. De oprichting was een reactie op het grote aantal gebouwen dat na de Tweede Wereldoorlog werd gebouwd en op de sloop van waardevolle gebouwen zoals het Pennsylvania Station. In 1973 werd de wet uitgebreid, zodat het ook mogelijk werd om interieurs van gebouwen die voor het publiek waren geopend en andere bezienswaardige elementen op de grond van de gemeente te benoemen tot monument.

## Organisatie

De commissie bestaat uit één betaalde voorzitter en tien onbetaalde leden. Zij worden ondersteund door ongeveer 80 betaalde werknemers, waaronder onderzoekers, architecten en archeologen. De voorzitter en de overige leden hebben termijnen van drie jaar en worden door de burgemeester benoemd. Om de commissie gevarieerd te houden moet zij minstens uit drie architecten, één historicus, één planoloog of landschapsarchitect en één vastgoedmakelaar of -ontwikkelaar bestaan. Eveneens moeten alle vijf de boroughs vertegenwoordigd zijn in de commissie.
* (en) Jackson, K.T. (1995) The Encyclopedia of New York City, New Haven/London: Yale University Press.
* (en) NYC.gov: About the Landmarks Preservation Commission Geraadpleegd op 18 april 2015
# Orde van de Slavinnen van de Deugd

De Orde van de Slavinnen van de Deugd, (Duits: Orden der Sklavinnen der Tugend) werd in 1662 door Keizerin Eleonora (1630-1686), weduwe van keizer Ferdinand III van het Heilige Roomse Rijk van de Duitse Natie ingesteld. De dames verplichtten zich bij hun opname in deze damesorde deugdzaam en vroom te zijn. Zij moesten vrome werkzaamheden verrichten (Duits: Werke der Frömmigkeit ausüben). De dames moesten van oude adel zijn en hun aantal was beperkt tot dertig, prinsessen niet meegerekend. De keizerin, grootmeesteres of "Grote Dame" (Duits: Groß-Dame) van de orde besliste over de benoemingen in deze orde.
Het kleinood van de Dames in de Orde van de Slavinnen van de Deugd was een medaille of medaillon met daarop een door een groen geëmailleerde lauwerkrans omgeven gouden stralende zonneschijf waaromheen "SOL. UBIQ. TRIUM." stond geschreven. Deze Latijnse tekst staat voor "Sola ubique triumphat" wat "alleen deugd overwint" betekent.
Aan het keizerlijk hof droegen de Dames de Ordekleding of het kleinood dat zij, op straffe van het verbeuren van 100 taler voor de "eerzame armen", aan een gouden ketting op de linkerbovenarm moesten dragen. In het dagelijks leven volstond een kleinere medaille aan een zwart lint.
Na het overlijden van een van de Dames werd haar grote medaille aan de Grote Dame teruggestuurd. De kleine medaille bleef voor de familie als aandenken bewaard.

## Groot-dames van de Orde

* 1662-1666 : keizerin-douairière Eleonora (1630-1686, Huis Gonzaga), vrouw van keizer Ferdinand III en stiefmoeder van keizer Leopold I
* 1666-1673 : keizerin Margaretha Theresia (1651–1673, Huis Habsburg van Spanje), vrouw van keizer Leopold I
* 1673-1676 : keizerin Claudia van Oostenrijk (1653-1676, Huis van Oostenrijk), vrouw van keizer Leopold I
* 1676-1720 : keizerin Eleonora (1655-1720, Huis van Palts-Neuberg), vrouw van keizer Leopold I
Keizerin Eleonora, weduwe van keizer Leopold I was de laatste grote dame. Na haar dood in 1720 raakte de Orde in vergetelheid.
In het graf van keizerin Eleonora werd in 1980 tijdens een restauratie een versiersel van de Orde van de Slavinnen van de Deugd gevonden. De Keizerin had zich met het juweel van haar orde laten begraven. Het is het enige bekende exemplaar.

## Literatuur

* Gustav Adolph Ackermann, "Ordensbuch", Annaberg 1855
* De Oeconomische Encyclopædie van Johann Georg Krünitz, Berlijn 1790
* A.M.Perrot, "Historische Sammlung aller Ritterorden der verschiendenen Nationen ", Leipzig 1821
# Phaedrotoma reconditor

Phaedrotoma reconditor is een vliesvleugelig insect uit de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door Wesmael.
# Dif

Dif was een jaarlijkse publicatie die voor het eerst in 2003 verscheen. Initiatiefnemer van Dif was de journalist Fons Burger. De laatste editie werd in 2008 uitgebracht en had als thema 'het einde'.
In edities van ongeveer 500 pagina's werkten prominente schrijvers, journalisten, fotografen, illustratoren en kunstenaars samen rond actuele thema’s. Dif, met de ondertitel "Maakt het verschil", publiceerde werk van onder anderen fotografen als Erwin Olaf, Anton Corbijn, Vincent van de Wijngaarden, Peter Martens en Patrovsky & Ramone. Daarnaast bevatte het teksten van auteurs zoals Herman Brusselmans, Francisco van Jole en Wilfried de Jong en kunst van onder anderen Jim Cheung, Terry Rodgers en Raoul de Leo. De interviews omvatten gesprekken met bekende personen zoals Johan Cruijff, Ruud Lubbers, Antonie Kamerling, Isa Hoes en Michael Moore.
Dif werd gepresenteerd als een 'bookazine' (magazine ter grootte van een book) en richtte zich op uitgebreide journalistieke artikelen, literatuur en fotoreportages. Financieel bleek het format uiteindelijk niet rendabel, waardoor in 2008 de laatste editie verscheen.
* ↑ Villamedia, LAATSTE DIF. Villamedia — Website over journalistiek (4 november 2008). Geraadpleegd op 7 november 2024.
* 1 2 Media: Stekker uit DIF. fonkmagazine.nl (4 november 2008). Geraadpleegd op 7 november 2024.
* ↑ Geelen, Jean-Pierre, "Hoezo wordt er niet gelezen?", de Volkskrant, 25 oktober 2003. Geraadpleegd op 30 november 2024.
* ↑ Geelen, Jean-Pierre, "Jongensboek krijgt mogelijk vervolg", de Volkskrant, 5 november 2008. Geraadpleegd op 30 november 2024.
# Oligosita subfasciata

Oligosita subfasciata is een vliesvleugelig insect uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Westwood.
# Fusitriton takedai

Fusitriton takedai is een slakkensoort uit de familie van de Cymatiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1979 door Habe.
# Vlaams Ministerie van Onderwijs en Vorming

Het Vlaams Ministerie van Onderwijs en Vorming is het ministerie dat sedert 1981 bevoegd is voor onderwijsmateries in Vlaanderen.
Dit beleidsdomein beheert veruit de meeste financiële middelen: rond de 40% van de totale Vlaamse overheidsuitgaven. Voor 2012 bijvoorbeeld is dit ruim € 10 miljard binnen een Vlaamse begroting van bijna € 27 miljard.

## Ontstaan

Bij de staatshervorming van 1981 werden enkele onderwijsbevoegdheden overgeheveld naar de gemeenschappen, de "persoonsgebonden" materie zoals dat heette. De Nederlandstalige Gemeenschap werd bevoegd voor het leerplichtonderwijs, maar onder meer het universitair onderwijs en wetenschapsbeleid, de schoolpactmateries, de erkenning van diploma's bleven nog nationaal. Tot 1988 het hele pakket bevoegdheden overkwam, bestond er dus een Belgisch "Ministerie van Nationale opvoeding" naast een "Vlaams ministerie van Onderwijs en Vorming".

## Organisatie

Het Vlaams ministerie van Onderwijs en Vorming bestaat sinds de hervorming "Beter Bestuurlijk Beleid" uit het "Departement Onderwijs en Vorming", de Onderwijsinspectie en verschillende agentschappen:
* Agentschap voor Hoger Onderwijs, Volwassenenonderwijs, Kwalificaties en Studietoelagen (AHOVOKS)
* Agentschap voor Onderwijsdiensten (AgODi).
Het Agentschap voor Infrastructuur in het Onderwijs (AGIOn) valt wel onder het beleidsdomein Onderwijs, maar behoort niet rechtstreeks tot het ministerie.
Het departement heeft taken van beleidsvoorbereiding en beleidsevaluatie, terwijl de agentschappen de beleidsuitvoering voor hun rekening nemen. In de praktijk wordt dat onderscheid evenwel niet meer gemaakt. Het ministerie is bevoegd voor de organieke regeling van het hele onderwijs (van kleuter- tot hoger onderwijs), met inbegrip van onderwijsinspectie, personeelswetgeving, leerlingenvervoer, schoolgebouwen (inclusief Scholen van Morgen), leerlingenbegeleiding, studiebeurzen, internationalisering,... Om in het kluwen van reglementen en wetten nog de juiste tekst te vinden (sommige dateren nog uit de "nationale" periode) werd een elektronische wettekstendatabank uitgewerkt: edulex.
Het ministerie geeft een eigen digitaal vakblad uit: Klasse.
De centrale administratieve diensten zijn gelegen in het Hendrik Consciencegebouw, Koning Albert II-laan 15 te 1210 Sint-Joost-ten-Node (Brussel (stad)), nabij het Noordstation.

## Ministers

De huidige minister is Zuhal Demir (N-VA) in de regering-Diependaele.

## Externe link

* onderwijs.vlaanderen.be
# Stygobromus ephemerus

Stygobromus ephemerus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Crangonyctidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Holsinger.
* ↑ (en) Stygobromus ephemerus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Lowry, J. (2012). Stygobromus ephemerus (Holsinger, 1969). Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=431568
# Phocides pialia

Phocides pialia is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door William Chapman Hewitson.
# Amerikaanse kastanje

De Amerikaanse kastanje (Castanea dentata) is een grote bladverliezende loofboom uit de napjesdragersfamilie (Fagaceae), die inheems is in het oosten van Noord-Amerika. De Amerikaanse kastanje was een van de belangrijkste bomen in zijn verspreidingsgebied en werd beschouwd als de mooiste kastanjeboom ter wereld.
De soort is vrijwel volledig uitgeroeid door de kastanjekanker, een schimmelziekte die meekwam met Chinese kastanjebomen die vanuit Oost-Azië in Noord-Amerika werden geïmporteerd. Er wordt geschat dat tussen de 3 en 4 miljard Amerikaanse kastanjebomen ten prooi vielen aan de schimmelinfectie na de eerste ontdekking van de ziekte in Noord-Amerika in 1904.
# Noordermeer

Noordermeer kan verwijzen naar:
* Noordermeer (Friesland), buurtschap in de Nederlandse gemeente Tietjerksteradeel
* Noordermeer (Noord-Holland), buurtschap in de Nederlandse gemeente Koggenland
* Een oude naam voor het voormalige Hoeksmeer bij Loppersum
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Noordermeer en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Oligosita thoracica

Oligosita thoracica is een vliesvleugelig insect uit de familie Trichogrammatidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Kryger.
# Vickerstown

Vickerstown is een dorp op Walney Island, een onderdeel van de stad Barrow-in-Furness in het graafschap Cumbria. Het dorp vormt de belangrijkste nederzetting op het eiland en is middels de Jubilee Bridge met het vasteland van Barrow verbonden. Het dankt zijn naam aan de wapenfabrikant Vickers, die het dorp omstreeks 1900 bouwde als huisvesting voor zijn werknemers. Vickerstown is een typisch voorbeeld van een gepland dorp: het bestaat uit rechte straten in een logisch patroon.

## Geschiedenis

Op Walney Island waren tot in de 19de eeuw alleen kleine landbouwdorpjes, waaronder Biggar Bank en Ernse Bay, die slechts enkele tientallen inwoners hadden. Nadat Vickers eind 19de eeuw in Barrow-in-Furness een werf voor oorlogsschepen had gebouwd en een expansieve groei kende, ontstond plaatsgebrek voor de vele arbeiders die van over het hele land naar Barrow kwamen om voor het bedrijf te werken. In 1898 werd besloten om op Walney Island, dat tegenover Barrow aan de andere kant van het Walney Channel ligt, huizen in het bezit van Vickers te bouwen, en hiervoor stichtte het bedrijf een eigen vastgoedonderneming, die tot 1951 zou blijven bestaan. Vickers ging hierbij van een rechthoekig tracé uit, overigens net zoals de structuur van het Victoriaanse Barrow.
Vanaf 1900 begonnen de werknemers hun intrek in Vickerstown te nemen; er werden rigoureuze selectiecriteria toegepast. Rijhuizen waren voor de grote massa van de arbeiders bedoeld, terwijl grotere woningen met uitzicht over het kanaal voor kaderpersoneel waren voorbehouden. Aanvankelijk werd van een veerdienst gebruikgemaakt om de werknemers elke dag naar de werf te brengen, totdat in 1908 een tolbrug gebouwd zou worden. In 1901 waren reeds 1000 huizen voltooid.
In tijden van economische groei, voornamelijk door toedoen van de Eerste Wereldoorlog, werden meer huizen bijgebouwd; de straten van Vickerstown kregen de namen van diverse schepen die door Vickers gebouwd waren, later werden ze tevens naar Britse steden en rivieren vernoemd. Geleidelijk aan werden ook woningen aan de werknemers verkocht.

## Bedrijvigheid

Vickerstown is van een stevige constructie; de meeste oorspronkelijke gebouwen staan er nog steeds en het dorp is sedert 1988 beschermd. Zoals voorheen blijft de scheepsbouw, heden ten dage bij BAE Systems, de belangrijkste bron van inkomsten voor de bewoners. Vickerstown heeft een hotel, meerdere restaurants en enkele winkels; het is in wezen een verlengstuk van Barrow-in-Furness. In Vickerstown bevinden zich een golfbaan, een rugbyveld en een cricketpitch.
The Railway Series van Wilbert Vere Awdry is gesitueerd in Vicarstown, een verwijzing naar Vickerstown.
* Bryn Trescatheric & The Dock Museum (2013), The Barrow Story. Barrow-in-Furness: The Dock Museum, Barrow Borough Council.
# Stygobromus estesi

Stygobromus estesi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Crangonyctidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Holsinger.
# Phocides perillus

Phocides perillus is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1888 door Paul Mabille.