OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vignacourt

Vignacourt is een gemeente in het Franse departement Somme (regio Hauts-de-France) en telt 2207 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Amiens.

## Geografie

De oppervlakte van Vignacourt bedraagt 29,0 km², de bevolkingsdichtheid is 76,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vignacourt met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Vignale (automerk)

Carrozzeria Vignale was een Italiaans bedrijf dat van 1946 tot 1974 exclusieve autocarrosserieën ontwierp en produceerde voor diverse automerken.

## Geschiedenis

Het bedrijf werd in 1946 opgericht door Alfredo Vignale (1913-1969) onder de naam Carrozzeria Alfredo Vignale in Turijn. Alfredo Vignale had zijn professionele ervaring opgedaan bij Stabilimenti Farina en wilde na de Tweede Wereldoorlog zijn eigen carrosserieën aanbieden. Het merendeel van de ontwerpen van Vignale kwamen echter uit de pen van Giovanni Michelotti.
De eerste eigen carrosserie van Vignale werd in 1948 geproduceerd op basis van een Fiat Topolino, gevolgd door een speciale Fiat 1100.
In de jaren vijftig en zestig bestond het merendeel van de klanten van Vignale uit Italiaanse autobouwers zoals Cisitalia, Alfa Romeo, Ferrari, Fiat, Maserati en Lancia. Naast eenmalige exemplaren en kleine series werden ook in massa geproduceerde voertuigen gebouwd zoals de Lancia Appia- en Flavia-cabriolets, de Maserati 3500 GT Spyder, Sebring en Mexico. Daarnaast stond Vignale ook in voor de serieproductie van kleine auto's zoals de Daihatsu Compagno. Vignale bouwde een paar modellen in aluminium, maar de meeste ontwerpen waren in plaatstaal uitgevoerd. De pogingen om op termijn een eigen merk te vestigen zijn echter nooit gelukt.
In de tweede helft van de jaren zestig ontstond een opmerkelijke samenwerking met de Tsjechische autofabrikant Tatra, voor wie Vignale de carrosserie van de Tatra 613 ontwierp en ook de eerste drie prototypes met de hand bouwde. Deze wagen bleef in productie van 1974 tot 1996 met slechts kleine wijzigingen.
Eind jaren zestig kwam Vignale, net als vele andere carrosseriebouwers, in financiële moeilijkheden. Serie- en massaproductie van auto's deed de vraag naar eenmalige exemplaren en prototypes sterk afnemen. Alfredo Vignale verkocht zijn bedrijf in 1969 aan De Tomaso, die ook al eigenaar was van Ghia. Enkele dagen na de verkoop kwam Alfredo Vignale om in een verkeersongeval. Beide carrosseriebouwers werden in 1973 verkocht aan Ford, waarna het merk Vignale werd stopgezet.
In september 2013 kondigde Ford Europa plannen aan om de naam Vignale nieuw leven in te blazen als luxe-uitrustingsniveau van Ford. Het eerste Ford-model dat de naam Vignale kreeg was de Ford Mondeo Vignale uit 2015.

## Designers

* Alfredo Vignale
* Giovanni Michelotti
* Virginio Vairo

## Galerij

* Ferrari 212 Vignale coupé
* Ferrari 375 America met een carrosserie van Vignale (1953)
* Fiat 8V Vignale Coupé
* Maserati 3500 GT Spyder
* Tatra 613 prototype ontworpen door Vignale
* Tatra 613 Coupé Vignale
* Vignale Gamine ontworpen door Alfredo Vignale
# Volumerendering

Volumerendering is het weergeven van volumetrische informatie op het beeldscherm. Anders gezegd: gegevens over een 3D-object worden vertaald naar waarden die als kleur op het beeldscherm getoond kunnen worden. Het speciale van volumerendering is dat alle gegevens van het 3D-object bijdragen aan de uiteindelijke weergave op het scherm, dus niet alleen de gegevens aan de buitenkant van het object. Omdat ook gegevens binnenin het 3D-object bekend zijn, is het nu ook mogelijk om binnenin het object te kijken. De term komt uit het vakgebied "computergraphics en datavisualisatie".

## Volumetrische data

Volumetrische data geven informatie over een driedimensionaal object (bijvoorbeeld een kubus). De data zijn volumetrisch, omdat de verzameling gegevens niet alleen iets zegt over de buitenkant van het object, maar ook informatie bevat over de binnenkant van het object. Een gebied waar volumetrische data worden gemeten, is in de medische wereld. Bij het uitvoeren van een CT-scan, of een MRI-scan zijn juist de gegevens over het binnenste van het menselijk lichaam belangrijk.
De volumetrische data worden meestal voorgesteld als een 3D-raster, bestaande uit vele cellen. Deze cellen bevatten een of meer gemeten datapunten.

## Data omzetten naar beelden

Er zijn meerdere wegen te bewandelen om de volumetrische data om te zetten naar een beeld:
* 2D "volume slicing"
* "Surface fitting"-methoden (Marching cubes-algoritme)
* "Directe Volume rendering" (Volume ray casting, Splatting)

### 2D volume slicing

Bij 2D volume slicing neemt men bij wijze van spreke steeds een "plakje" uit de volumetrische data. Via interpoleren met behulp van de omliggende data wordt bepaald welke waarde (kleur) de datapunten in het "plakje" krijgen. Alle plakjes samen vormen een grafisch 3D-object, dat weergegeven kan worden op het scherm.

### Surface fitting (SF) methoden

De surface fitting-methoden kenmerken zich door volumetrische data eerst te verwerken naar 2D-vlakken, zoals driehoekjes. Deze kunnen vervolgens weergegeven worden met behulp van grafische standaardhardware (veelhoekrendering). Het voordeel van methoden van dit type is dat de complexiteit van het renderen gereduceerd wordt en er snel gebruikgemaakt kan worden van de grafische hardware. Volumerendering kan dan redelijk snel uitgevoerd worden. Daarnaast is het zo dat bij het samenstellen van een 3D-object met 2D-primitieven enige gegevens verloren gaan. Dit is voordelig voor een snelle weergave, maar maakt ook dat bepaalde volumegegevens niet meer beschikbaar zijn.
Bekende SF-methoden zijn:
* Het verbinden van 2D-contouren
* Cuberillemethode
* Marching cubes-algoritme

### Directe volumerendering (DVR)

Bij directe volumerendering worden de volumetrische data niet eerst vertaald naar geometrische primitieven, maar wordt de informatie over het 3D-object direct gebruikt om het object weer te geven. Een voordeel hiervan is dat de 3D-gegevens niet verloren gaan, maar allemaal gebruikt worden.
Bekende DVR-methoden zijn:
* Volume ray casting (terugwaartse projectie)
* Splatting of Voxel projection (voorwaartse projectie)
# Volumekracht

Een volumekracht (lichaamskracht) is kracht die inwerkt op het volume van een voorwerp.
Voorbeelden zijn
* de zwaartekracht;
* de magnetische en elektrostatische aantrekking;
* krachten veroorzaakt door temperatuurs- en/of dichtheidsverschillen
Om de totale kracht op het voorwerp te kennen, moet deze volumekracht over het volledige volume geïntegreerd worden.
Naast volumekrachten zijn er ook nog oppervlaktekrachten, bijvoorbeeld door contact van 2 onvervormbare bewegende lichamen.
# Vlag van Noordoostpolder

Vlag van Noordoostpolder kan verwijzen naar:
* Vlag van Noordoostpolder (gemeente)
* Vlag van Waterschap Noordoostpolder
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlag van Noordoostpolder en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vlag van Noordeloos

De vlag van Noordeloos werd in zomer 2016 door het Nederlandse dorp Noordeloos in gebruik genomen. Na de onthulling van de vlag van Noordeloos tijdens de jaarmarkt werd deze dorpsvlag enorm populair bij de inwoners van Noordeloos. De vlag toont een groen veld met vergrote afgesneden weergave van het wapenschild. Het wapenschild toont vijf horizontale banen in het wit en rood en is gelijk aan het gemeentewapen van de voormalige gemeente Noordeloos.

## Verwante afbeeldingen

* Het wapen van Noordeloos
* (en) InNoordeloos 5 zomer 2016 by InNoordeloos - Issuu. issuu.com (27 januari 2021). Geraadpleegd op 20 oktober 2023.
Dubbeldam · Gouderak · Heerjansdam · Herkingen · Hoek van Holland · Kaag · Katwijk · Kijkduin · Klaaswaal · Lekkerkerk · Lisse · Maasdam · Maasland · Middelharnis · Nieuwe-Tonge · Noordeloos · Ooltgensplaat · Ouddorp · Rijnsburg · Rockanje · Scheveningen · Stad aan 't Haringvliet · Stellendam · Tiengemeten · Valkenburg · Wieldrecht
# Vlag van Noordlaren

De vlag van Noordlaren werd in 2008 door het Nederlandse dorp Noordlaren in gebruik genomen.
In 2008 werd in kader van het dorpsfeest een dorpsvlag ontworpen met de kleuren groen (Noordlaarderbos), blauw (Zuidlaardermeer), het kruis uit de vlag van de provincie Groningen, korenmolen De Korenschoof, het hunebed G1 en de Bartholomeüskerk.
* Noordlaarderbos
* Zuidlaardermeer
* Vlag van de provincie Groningen
* De Korenschoof
* Hunebed G1
* Bartholomeüskerk
* Jan Schlimbach, Noordlaren presenteert eigen vlag op dorpsfeest. Dagblad van het Noorden p. 11 (11 juni 2008).
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afgesplitst vanaf een ander artikel op de Nederlandstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie deze pagina voor de bewerkingsgeschiedenis.
Bierum · Boerakker-Lucaswolde · Bourtange · De Wilp · Drieborg · Eenum · Farmsum · Garrelsweer · Hellum · Jonkersvaart · Kiel-Windeweer · Leens · Leermens · Losdorp · Marum · Middelstum · Noordlaren · Nuis-Niebert · Oldekerk, Faan en Niekerk · Onstwedde · Schildwolde · Spijk · Stedum · Wehe-den Hoorn · 't Zandt · Zevenhuizen · Zijldijk
# Villa De Wolfskuyl

Villa De Wolfskuyl is een in 1913 naar ontwerp van de Hilversumse architect C. de Groot gebouwde villa aan de Graafseweg in Nijmegen. Het ontwerp bevat invloeden vanuit de landhuisarchitectuur in Engeland en Duitsland. Op 17 april 1913 legde W.H. Hoijer de eerste steen. Van 1933 tot 1941 bewoonden de Kanunnikessen van het Heilig Graf de villa. In 1935 lieten zij Charles Estourgie een rechthoekige kapel links naast de villa bouwen. Van 1948 tot 1989 werd de villa door de Broeders van Oudenbosch bewoond.
Het object is sinds 2002 als rijksmonument in het rijksmonumentenregister ingeschreven.
# Vlekborstwinterkoning

De vlekborstwinterkoning (Pheugopedius maculipectus; synoniem: Thryothorus maculipectus) is een zangvogel uit de familie Troglodytidae (winterkoningen).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort telt 5 ondersoorten:
* P. m. microstictus: noordoostelijk Mexico.
* P. m. maculipectus: oostelijk Mexico.
* P. m. canobrunneus: zuidoostelijk Mexico, noordelijk Belize en noordelijk Guatemala.
* P. m. umbrinus: van zuidelijk Mexico, zuidelijk Belize tot El Salvador.
* P. m. petersi: van noordelijk Honduras tot noordelijk Costa Rica.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Vlekborstwinterkoning op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Vogels en irissen

Vogels en irissen (Frans: Oiseaux et iris) is een sierspeld ontworpen door Brusselse juweelsmid Philippe Wolfers. In 2009 kwam het terecht in de collectie van de Koning Boudewijnstichting via het Fonds Léon Courtin-Marcelle Bouché. De stichting vertrouwde het werk in bruikleen toe aan het KMKG waar het tentoongesteld wordt in de gereconstrueerde Wolfers-winkel.

## Context

In totaal ontwierp en maakte art-nouveau-juwelenmaker Philippe Wolfers 9 sierkammen. Vogels en irissen is de enige volledig overgebleven sierkam en draagt het kenteken van de Exemplaires Uniques. Het werk wordt bewaard in zijn oorspronkelijke schrijn wat het bijzonder maakt. Deze exemplaires uniques werden door de kunstenaar ingezonden naar befaamde internationale en nationale tentoonstellingen. De sierkam is nooit gedragen omwille van zijn gewicht. Bovendien heeft de kunstenaar nooit de intentie gehad het werk te verkopen.
De unieke sierkam is opgebouwd uit Braziliaans opaal, bergkristal, email en goud en diende louter als pronkstuk dat moest getuigen van de uitzonderlijke vaardigheden en materiaalbeheersingen van de kunstenaar.

## Galerij

* voorzijde
* achterzijde
* ↑ Oiseaux et Iris | Erfgoed KBS. www.erfgoed-kbs.be. Geraadpleegd op 31 januari 2019.
* ↑ Fonds Courtin-Bouché stelt nieuwe collectiestukken tentoon. www.bruzz.be. Geraadpleegd op 31 januari 2019.
# Vogelsang (Odertal)

Vogelsang is een gemeente in de Duitse deelstaat Brandenburg, en maakt deel uit van de Landkreis Oder-Spree. Vogelsang telt 719 inwoners.
Bad Saarow · Beeskow · Berkenbrück · Briesen (Mark) · Brieskow-Finkenheerd · Diensdorf-Radlow · Eisenhüttenstadt · Erkner · Friedland · Fürstenwalde/Spree · Gosen-Neu Zittau · Groß Lindow · Grünheide · Grunow-Dammendorf · Jacobsdorf · Langewahl · Lawitz · Mixdorf · Müllrose · Neißemünde · Neuzelle · Ragow-Merz · Rauen · Reichenwalde · Rietz-Neuendorf · Schlaubetal · Schöneiche bei Berlin · Siehdichum · Spreenhagen · Steinhöfel · Storkow · Tauche · Vogelsang · Wendisch Rietz · Wiesenau · Woltersdorf · Ziltendorf
# Vuurtoren van Pilsum

De vuurtoren van Pilsum is een vuurtoren die gebouwd is als onderdeel van het lichtenplan voor de Beneden-Eems.
De ijzeren vuurtoren is 11 meter hoog en dateert uit 1891. Hij werd in 1915 buiten gebruik gesteld. De fundering is in de zeedijk gebouwd en de toren is geel-rood geschilderd. Hij is bekend van de reclame voor een regionaal biermerk, en omdat hij locatie was voor de film Otto - Der Außerfriesische (1989) en voor de Tatort-aflevering "Sonne und Sturm" (2003) met Maria Furtwängler. Sinds 2004 is de vuurtoren ook als trouwlocatie in gebruik.

## Het lichtenplan voor de Beneden-Eems

Tot het einde van de 19e eeuw was de Eems 's nachts bij gebrek aan verlichting voor de zeescheepvaart te gevaarlijk om te bevaren. Mede door het gereedkomen van het Eemskanaal in 1877, waarmee er een nieuwe vaarroute naar de havenstad Groningen ontstond, nam het scheepvaartverkeer op de Eems toe en daarmee de noodzaak om de toegankelijkheid van het achterland te verbeteren. De Nederlandse en Pruisische regeringen besloten in 1883 om een conferentie te beleggen om de situatie aan te pakken. Op 1 maart 1883 kwamen diplomaten van beide regeringen in Emden bijeen en werd er een plan opgesteld voor de verlichting van de Beneden-Eems. Vanaf zee tot aan de rede van Emden zou het scheepvaartverkeer doorlopend begeleid worden door het licht van een vijftal vuurtorens. Drie van de vijf vuurtorens zouden op Pruisisch grondgebied komen te staan, namelijk een tweede vuurtoren op Borkum, een bij Campen en een bij Pilsum, en twee op Nederlands territorium: die van Watum en die van Delfzijl. Naast vuurtorens werden er twee verlichte bakens op De Randsel geplaatst. De kosten van het realiseren van het plan zouden volgens een traktaat door beide regeringen gedeeld worden en werden begroot op ƒ 524.987.

## Verlichting

De vuurtorens van het Lichtenplan voor de Beneden-Eems werden uitgevoerd met sectorlichten volgens het stelsel van de Zweedse admiraal Von Otter. Dit hield in dat door het gebruik van speciale sectorlichten de vaargeul aangegeven werd door een vast wit licht. Het witte licht werd gekozen omdat het beter zichtbaar is dan gekleurd licht. Zodra een schip buiten de vaargeul raakte, kwam het in een sector met schitterlicht dat door een zogenaamd otter-apparaat werd opgewekt. Van deze schitterlichten was het aantal flikkeringen per minuut voor zeeschepen, die van zee inkomen, aan de rechterzijde van de vaste sector oneven en aan de linkerzijde even.
# Virbia brevilinea

Virbia brevilinea is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1854 door Walker.
# Virbia

Virbia is een geslacht van vlinders van de familie spinneruilen (Erebidae).

## Soorten

* V. affinis Rothschild, 1910
* V. ampla Walker, 1865
* V. birchi Druce, 1911
* V. brevilinea Walker, 1854
* V. catama Dyar, 1913
* V. divisa Walker, 1854
* V. dotata Walker, 1865
* V. elisca Dyar, 1913
* V. endomelaena Dognin, 1914
* V. endophaea Dognin, 1910
* V. epione Druce, 1911
* V. fasciata Rothschild, 1910
* V. flavifurca Hampson, 1916
* V. flemmingi Rothschild, 1910
* V. fluminea Schaus, 1912
* V. hypophaea Hampson, 1901
* V. lehmanni Rothschild, 1910
* V. luteilinea Walker, 1854
* V. medarda Stoll, 1781
* V. mentiens Walker, 1854
* V. minuta Felder, 1874
* V. orola Dyar, 1914
* V. ovata Rothschild, 1910
* V. palmeri Druce, 1911
* V. parva Schaus, 1892
* V. phalangia Hampson, 1920
* V. porioni de Toulgoët, 1983
* V. punctata Druce, 1911
* V. rosenbergi Rothschild, 1910
* V. rotundata Schaus, 1904
* V. sanguicollis Hampson, 1901
* V. satara Seitz, 1919
* V. schadei Jörgensen, 1935
* V. strigata Rothschild, 1910
* V. subapicalis Walker, 1854
* V. thersites Druce, 1885
* V. underwoodi Druce, 1911
* V. varians Schaus, 1892
* V. xanthopleura Hampson, 1898
* V. zonata Felder, 1874
# Viratelle

Viratelle is een historisch merk van motorfietsen.
Ets. Viratelle, Villeurbanne, Lyon, later Blanc, Garin & Cie., Paris (1905-1924).
De Franse constructeur Viratelle bouwde zijn eerste motorfiets in 1905. Het was een watergekoelde eencilinder-viertakt met een lange krukas en waterkoeling. In 1908 verscheen een nieuwe 178 cc-model dat als opmerkelijkste detail een vreemde, cilindervormige radiator met ventilator achter het balhoofd had. Deze machine werd, uiteraard met enkele wijzigingen, tot 1924 verkocht. Na de Eerste Wereldoorlog kwam er een 350 cc versie en ook een 700 cc paralleltwin.
# Lophoscirtus

Lophoscirtus is een geslacht van rechtvleugeligen uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Bruner.

## Soorten

Het geslacht Lophoscirtus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Lophoscirtus gracilis (Bruner, 1911)
* Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun. Orthoptera Species File. Version 5.0/5.0. http://Orthoptera.SpeciesFile.org [bezocht 15 april 2013]
# Lophoscirtus gracilis

Lophoscirtus gracilis is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Bruner.
# Lophuromys chercherensis

Lophuromys chercherensis is een knaagdier uit het geslacht Lophuromys dat voorkomt in het Cherchergebergte in Oost-Ethiopië. De soort is daar bekend van tien exemplaren uit twee locaties op 2000 en 2700 m hoogte. De locatie op 2700 m hoogte, de typelocatie, bestaat uit verstoord Podocarpus-bos waar ook Stenocephalemys albipes gevangen werd. L. chercherensis behoort tot het ondergeslacht Lophuromys.
L. chercherensis is een middelgrote Lophuromys met een korte staart. De bovenkant van het lichaam is donkerbruin; de haren zijn op de onderste helft rood en op de bovenste helft zwart, met een gele band ertussen en een zwarte punt. De onderkant van het lichaam is grijsgeel tot roodachtig; de haren hebben witte punten. De bovenkant van de voorvoeten is donkerbruin, maar die van de achtervoeten is roodachtig met een bruine streep. De haren aan de bovenkant van de staart zijn zwart, die aan de onderkant donkergrijs met witte punten. Het gewicht bedraagt 36 tot 78 (gemiddeld 60) g, de kop-romplengte 114 tot 145 (128) mm, de staartlengte 60 tot 65 (63) mm, de achtervoetlengte (zonder klauwen) 20 tot 21 (20) mm en de oorlengte 17 tot 18 (18) mm. Het karyotype bedraagt 2n=70, FNa=84 (10 metacentrische of submetacentrische, 6 subtelocentrische en 52 acrocentrische autosomen en een submetacentrisch X- en acrocentrisch Y-chromosoom). Ook genetisch verschilt het dier van andere soorten.

## Literatuur

* Lavrenchenko, L.A., Verheyen, W.N., Verheyen, E., Hulselmans, J. & Leirs, H. 2007. Morphometric and genetic study of Ethiopian Lophuromys flavopunctatus Thomas, 1888 species complex with description of three new 70-chromosomal species (Muridae, Rodentia). Bulletin van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen, Biologie 77:77-117.
* Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. Pp. 894-1531 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
Kivumys: Lophuromys luteogaster · Lophuromys medicaudatus · Woosnamborstelhaarmuis (Lophuromys woosnami) Lophuromys: Lophuromys angolensis · Lophuromys ansorgei · Lophuromys aquilus · Lophuromys brevicaudus · Lophuromys brunneus · Lophuromys chercherensis · Lophuromys chrysopus · Lophuromys dieterleni · Lophuromys dudui · Lophuromys eisentrauti · Lophuromys flavopunctatus · Lophuromys huttereri · Lophuromys kilonzoi · Lophuromys laticeps · Lophuromys machangui · Lophuromys makundii · Lophuromys margarettae · Lophuromys melanonyx · Lophuromys menageshae · Lophuromys nudicaudus · Lophuromys pseudosikapusi · Lophuromys rahmi · Lophuromys rita · Lophuromys roseveari · Lophuromys sabunii · Lophuromys sikapusi · Lophuromys simensis · Lophuromys stanleyi · Lophuromys verhageni · Lophuromys zena
* ↑ (en) Lophuromys chercherensis op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Lophuromys brunneus

Lophuromys brunneus is een knaagdier uit het geslacht Lophuromys dat voorkomt in de bergen van Ethiopië westelijk van de Grote Slenk. Deze soort behoort tot het ondergeslacht Lophuromys en is daarbinnen verwant aan L. aquilus en de andere leden van de aquilus-groep. De vorm simensis Osgood, 1936 uit het Simien-gebergte in Noord-Ethiopië is naar verluidt mogelijk een aparte soort. De typelocatie is Manno-Jimma in het zuiden.

## Literatuur

* Lavrenchenko, L.A., Verheyen, W.N. & Hulselmans, J. 1998. Systematic and distributional notes on the Lophuromys flavopunctatus Thomas, 1888 species-complex in Ethiopia (Muridae - Rodentia). Bulletin van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen, Biologie 68:199-214.
* Musser, G.G. & Carleton, M.D. 2005. Superfamily Muroidea. Pp. 894-1531 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0
Kivumys: Lophuromys luteogaster · Lophuromys medicaudatus · Woosnamborstelhaarmuis (Lophuromys woosnami) Lophuromys: Lophuromys angolensis · Lophuromys ansorgei · Lophuromys aquilus · Lophuromys brevicaudus · Lophuromys brunneus · Lophuromys chercherensis · Lophuromys chrysopus · Lophuromys dieterleni · Lophuromys dudui · Lophuromys eisentrauti · Lophuromys flavopunctatus · Lophuromys huttereri · Lophuromys kilonzoi · Lophuromys laticeps · Lophuromys machangui · Lophuromys makundii · Lophuromys margarettae · Lophuromys melanonyx · Lophuromys menageshae · Lophuromys nudicaudus · Lophuromys pseudosikapusi · Lophuromys rahmi · Lophuromys rita · Lophuromys roseveari · Lophuromys sabunii · Lophuromys sikapusi · Lophuromys simensis · Lophuromys stanleyi · Lophuromys verhageni · Lophuromys zena
# Lophyra wajirensis

Lophyra wajirensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Miskell.
# Vitray

Vitray is een plaats en voormalige gemeente in het Franse departement Allier(regio Auvergne-Rhône-Alpes). Vitray is op 1 januari 2017 gefuseerd met de gemeente Meaulne tot de gemeente Meaulne-Vitray.

## Het huidige dorp

Vitray telt 120 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Montluçon en is gelegen in het kanton Cérilly. Vitray is een van de zestien plaatsen die aan het 10.600 hectare grote nationale monument Forêt de Tronçais grenzen. De 12e-eeuwse kerk, Église Saint Éloi, is sinds 2 juni 1976 historisch monument. Het Château de Vitray is volledig gerestaureerd.

## Geografie

De oppervlakte van Vitray bedraagt 29,3 km², de bevolkingsdichtheid is dus 4,1 inwoners per km². Het laagste punt in de gemeente is 194 meter terwijl het hoogste punt 312 meter is.
De onderstaande kaart toont de ligging van Vitray met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen)).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Lijst van gemeenten in het departement Allier
* ↑ (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
# Vitrea cyprina

Vitrea cyprina is een slakkensoort uit de familie van de Pristilomatidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Westerlund.