OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pizzica

De pizzica is een Italiaanse volksdans.
De pizzica komt oorspronkelijk uit het schiereiland Salento, vanwaar de dans zich over heel Apulië en het oosten van Basilicata verspreidde. De dans maakt deel uit van de familie van de tarantella-dansen.
Er zijn verschillende traditionele pizzicagezelschappen, waarvan de oudste Officina Zoé, Uccio Aloisi gruppu, Canzoniere Grecanico Salentino en I Tamburellisti di Torrepaduli zijn.
Sinds 1998 wordt in de zomer Notte della Taranta (tarantanacht) gehouden, bestaande uit een hele nacht waarin vele beroemde musici hun optredens verwisselen voor pizzicaorkesten. Onder hen Stewart Copeland, Franco Battiato, Gianna Nannini en Carmen Consoli. Het elfde festival was in Lecce in augustus 2008.
# Wessel VI van Boetzelaer

Wessel VI van Boetzelaer, heer van Langerak en Asperen (1500-1575) was een calvinistische edelman die betrokken was in de Geuzenopstand in de Spaanse Nederlanden.

## Leven

Hij was een zoon van Rutger V van Boetzelaer en Bartha van Arkel van Heukelom († 1558). In 1519 trouwde hij met Françoise van Praet (ca. 1505-1562) en in 1545 werd hij met Langerak beleend. Hij behoorde tot de ridderschap van Utrecht. Boetzelaer en zijn vrouw verwijderden zich van de katholieke leer en hun domeinen werden een oord voor wederdopers en reformatoren. In 1566 onderschreef hij met vier van zijn zonen (Daniël, Otto, Rutger en Wessel) het Eedverbond der Edelen. Hij was op 5 april in Brussel voor de overhandiging van het Smeekschrift der Edelen aan landvoogdes Margaretha van Parma. In de zomer liet hij de beeldenstormers te keer gaan in Asperen en hij verleende de troepen van Hendrik van Brederode toegang tot de stad. De Raad van Beroerten veroordeelde hem in 1568 tot eeuwige verbanning en verbeurdverklaring van goederen. In 1574 werd hij uitgesloten van het Algemeen pardon. Blijkbaar is hij toch kunnen terugkeren, want in 1575 stierf hij te Rossum. Hij werd begraven in Appeldorn bij het stamslot Boetzelaer. Ook kreeg hij een graf in Asperen, misschien omdat zijn resten er na de Pacificatie van Gent heen zijn gebracht.

## Familie

Met zijn vrouw Françoise van Praet (ca. 1505-1562) had Boetzelaer zeker zeven kinderen, die eveneens deelnamen aan de Opstand en doorgaans verbanningen opliepen:
* Floris van Boetzelaer (ca. 1520 - voor 1575), heer van Langerak en Carnisse, getrouwd met Odilia van Flodorp
* Daniël van Boetzelaer (ca. 1525-1591), heer van Merwede en Moerkerken, ongehuwd
* Otto van Boetzelaer (1530 - voor 1588), getrouwd met Catharina Ghiselin of Gijzels
* Catharina van Boetzelaer († na maart 1567), getrouwd met Jacob van Vlaanderen
* Rutger VI van Boetzelaer (1534-1604)
* Lodewijk van Boetzelaer (ca. 1535), getrouwd met Hillegonde van Kamphuisen
* Wessel VII van Boetzelaer († 1567), getrouwd met Elizabeth van Bronkhorst-Batenburg en gesneuveld in de Slag bij Oosterweel
Daarnaast had hij bij Judith van Helmont nog een buitenechtelijke zoon Wessel, zijn tweede met die naam.

## Literatuur

* Alastair Duke en Jacob de Jonge, "An Enquiry into the Troubles in Asperen, 1566-1567" in: Bijdragen en Mededelingen van het Historisch Genootschap, 1968, p. 207-227
* J.W. des Tombe, Het geslacht Van den Boetzelaer. De historische ontwikkeling van de rechtspositie en de staatkundige invloed van een belangrijk riddermatig geslacht, ed. C.W.L. van Boetzelaer, 1969, 562 p.

## Externe link

* Biografieën, werken en teksten bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren (dbnl)
* Biografisch Portaal: 00359088
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: boet056
# Simon Robert

Simon Robert (Doornik, ca. 1490 - Aigle, kanton Vaud, 1533) was een katholiek priester die calvinist werd.

## Levensloop

Tijdens zijn studies leerde Robert Hebreeuws. Tot priester gewijd, werd hij pastoor van een Doornikse parochie. Hij maakte kennis met Guillaume Farel, Martin Bucer en Wolfgang Capiton, en behoorde tot de eerste gezellen van het Cenakel van Meaux. Hij bekeerde zich weldra tot het protestantisme en verliet Doornik.
Hij vestigde zich eerst in Straatsburg, waar hij in 1526 trouwde met Marie d'Ennetières. Ze vestigden zich in het Zwitserse kanton Vaud, eerst in Bex, daarna in Aigle, waar hij van 1528 tot aan zijn dood als dominee werkzaam was.

## Literatuur

* Abel LEFRANC, La Jeunesse de Calvin, Paris, 1888.
* Gérard MOREAU, Histoire du protestantisme à Tournai jusqu'à la veille de la révolution des Pays-Bas, 1962.
* Francis M. HIGMAN, Lire et découvrir : la circulation des idées au temps de la Réforme, Genève, Droz, 1988.
* Olivier MILLET, Calvin et ses contemporains, Genève, Librairie Droz, 1998.
* E. M. BRAEKMAN, Le protestantisme belge au 16e siècle: Belgique, Nord de la France, 1999.

## Externe link

* Simon Robert in de Dictionnaire de la Wallonie
# Couffo (departement)

Couffo is een van de departementen van Benin gelegen in het zuidwesten van het land. De bestuurlijke hoofdstad is Aplahoué. Het departement is ongeveer 2400 km² groot en telde in 2013 ruim 745.000 inwoners.

## Bevolking

Volgens de volkstelling van 2013 telt het departement Couffo 745.328 inwoners. Een overgrote meerderheid van de bevolking leeft op het platteland (72%). Het vruchtbaarheidscijfer bedraagt 5,4 kinderen per vrouw. De alfabetiseringsgraad bedraagt 54%. Polygamie komt vaak voor en is vooral op het platteland wijdverspreid.

#### Etniciteit

De grootste groep zijn de Adja, die 90,7 procent van de bevolking uitmaken. Een minderheid in het departement zijn de Fon (8,5 procent).

#### Religie

Van de inwoners hangt 56,5% de traditionele voodoo-godsdienst aan, 34,6% behoort tot het christendom en slechts 0,9% is moslim.

## Geografie

Het departement is genoemd naar de rivier Couffo.
Couffo grenst in het westen aan Plateaux en Maritime, twee regio's van Togo. De noordoostgrens van Couffo wordt gevormd met het departement Zou. In het zuidoosten heeft het departement een grens met Atlantique en de zuidgrens deelt Couffo met Mono.

## Geschiedenis

Voor 15 januari 1999 was Couffo nog een deel van de Beninse provincie Mono. Op de genoemde datum werden de zes provincies van het land in tweeën gedeeld en werden ze departementen. Het noordelijke deel van Mono werd daarbij het nieuwe departement Couffo. Couffo had tot 2016 nog geen officiële hoofdstad en in de praktijk werd het departement bestuurd vanuit Dogbo. Op 22 juni 2016 werd Aplahoué de nieuwe hoofdstad. In 2024 werd daar begonnen met de bouw van een groot administratief centrum voor de administratie en de prefectuur.

## Communes

Het departement is verder verdeeld in zes communes:
* Aplahoué
* Djakotomey
* Dogbo
* Klouékanmè
* Lalo
* Toviklin
* 1 2 (fr) Histoire résumée de APLAHOUE. decentralisation.gouv.bj. Geraadpleegd op 10 oktober 2024.
* ↑ statoids.com - Departments of Benin. Gearchiveerd op 28 maart 2023.
* ↑ (fr) Cité administrative d'Aplahoué : Un joyau qui rehausse le Couffo (Rapprocher les services de l'administration des populations du Couffo). Gouvernement de la république du Bénin (2 september 2024). Geraadpleegd op 10 oktober 2024.
Alibori · Atacora · Atlantique · Borgou · Collines · Donga · Couffo · Littoral · Mono · Ouémé · Plateau · Zou
# RN2 (Benin)

De RN2 of Route nationale 2 is een nationale weg in het zuiden van het Afrikaanse land Benin. De weg loopt van Comè via Lokossa naar Aplahoué. In Comè sluit de weg aan op de RNIE1 naar Cotonou en Lomé en in Aplahoué op de RNIE4 naar Abomey en Notsé.
De RN2 is ongeveer 80 kilometer lang en loopt door de departementen Mono en Couffo.
# Islam in Benin

De islam in Benin wordt volgens de nationale volkstelling van 2013 gepraktiseerd door 27,7% van de bevolking. In 2002 werden er 1.652.953 moslims geteld, oftewel 24,4% van de bevolking van Benin. Tussen 2002 en 2013 is het percentage moslims in 11 van de twaalf departementen van Benin toegenomen. Drie van de twaalf departementen hebben een moslimmeerderheid. In Ouémé bleef het percentage moslims - 12,1% - onveranderd tussen 2002 en 2013.
Verspreiding van de moslims in Benin volgens de volkstelling van 2002 en 2013 :
| Departement | Percentage in 2002 | Percentage in 2013 |
| Alibori | 77,0% | 81,3% |
| Atacora | 23,9% | 26,9% |
| Atlantique | 3,5% | 4,4% |
| Borgou | 66,3% | 69,8% |
| Collines | 14,1% | 16,3% |
| Couffo | 0,7% | 0,9% |
| Donga | 72,9% | 77,9% |
| Littoral | 14,2% | 16,9% |
| Mono | 1,3% | 1,5% |
| Ouémé | 12,1% | 12,1% |
| Plateau | 17,8% | 18,6% |
| Zou | 2,8% | 3,5% |
| Benin | 24,4% | 27,7% |
* ↑ Volkstelling van Benin in 2013 - pagina 10 geraadpleegd 30 april 2020
* ↑ Volkstelling van Benin in 2002 - pagina 40 geraadpleegd 30 april 2020
# John Philip

Dr. John Philip (Kirkcaldy, 14 april 1775 - Hankey, 27 augustus 1851) was een Schots missionaris in Zuid-Afrika.

## Biografie

Philip verruilde in 1819 op uitnodiging van het Londens Zendingsgenootschap zijn congregatie in Aberdeen voor de Britse Kaapkolonie. Hier zette hij zich in voor een betere behandeling van de inheemse bevolking door de blanke kolonisten en bestreed hij de annexatiepolitiek van gouverneur Benjamin D'Urban. Deze vooruitstrevende ideeën maakten hem onpopulair bij de blanke kolonisten van Zuid-Afrika. In 1828 ging het gouvernement toch overstag en werden de werkomstandigheden en mensenrechten van Afrikanen verbeterd.
Zijn zendingspost Philippolis werd door de Griekwa gebruikt als hoofdstad van Adam Koksland en was de eerste Europese nederzetting in Transoranje.

## Bronvermelding

* (en) Encyclopædia Britannica - John Philip
* (en) Rosenthal, Eric, Encyclopaedia of Southern Africa, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978. p.423.
# Ebenezer Erskine

Ebenezer Erskine, de oudere broer van Ralph Erskine, werd geboren 22 juni 1680, in Dryburgh in Schotland. Op 23-jarige leeftijd werd hij predikant te Portmoak. Op 2 februari 1704 huwde hij Alison Turpie en samen kregen ze 10 kinderen, van wie er 4 kinderen op jonge leeftijd stierven. Zijn vrouw Alison was erg belangrijk voor het geestelijk leven. Ze overleed jong, op 39-jarige leeftijd.
De kerkelijke gemeente Portmoak was een uitgestrekte gemeente. Er behoorden verschillende dorpen toe, zoals Kinneswood en Scotlandwell. In dit gebied woonden toen ongeveer duizend mensen. Erskine was een trouw herder en leraar. Hij preekte 's zondags driemaal en in de week op donderdagavond. Het kerkbezoek was goed. Na verloop van tijd kwamen velen uit de omgeving. Op avondmaalstijden preekte hij dan buiten in de heuvels. In 1728 waren bij een avondmaalsviering ongeveer 2000 avondmaalsgangers.
Ebenezer en zijn broer Ralph hebben een belangrijke plaats ingenomen in de Schotse kerkhistorie. Het getal van hun preken, de vertalingen en herdrukken hiervan is nauwelijks te overzien. De beide broers kwamen tijdens de zogenaamde Marrow Controversy - een conflict over een herdruk van het boek The Marrow of Modern Divinity - in 1721 in conflict met de synode van de Schotse kerk. Ditzelfde gold voor de theoloog Thomas Boston (1676-1732), die de heruitgave had verzorgd. Kern van het geschil was dat volgens de Synode van de Schotse Kerk het boekje antinomiaanse stellingen bevatte, dat wil zeggen dat het zou stellen dat Gods wet niet meer gold voor de mens als verplichting en als leefregel.
In 1733 werden de broers Erskine geschorst van hun ambtelijke werkzaamheden. De Erskines scheidden zich vervolgens met nog enkele geestverwante predikanten af van de Schotse Kerk en vormden de Associate Presbytery, die in 1743 het ontstaan van de Reformed Presbyterian Church ten gevolge had. Deze afscheiding wordt de First Secession genoemd. Later is deze kerk (1929 en 1956) bijna geheel teruggekeerd naar de Kerk van Schotland (Church of Scotland).
Ebenezer Erskine stierf op 2 juni 1754, op 73-jarige leeftijd, terwijl zijn jongere broer Ralph hem op 6 november 1752, op 68-jarige leeftijd was voorgegaan.

## Trivia

* Van de huidige gereformeerd presbyteriaanse kerkformaties in Schotland, die geheel aan de belijdenisgeschriften van Westminster willen vasthouden, zoals de Free Church of Scotland gaat er historisch eigenlijk niet één rechtstreeks terug op de Afgescheiden Kerk van 1733, waartoe de predikanten Ebenezer en Ralph Erskine hebben behoord.
* De geschriften van Ebenezer Erskine hebben meer ingang gevonden in Nederland, dan in Schotland. Waar Ebenezer Erskine in Nederland bekend is om zijn boeken en geschriften, is hij in Schotland vooral bekend door de First Secession.
* Binnen de bevindelijk gereformeerde kerken in Nederland staat Ebenezer Erskine bekend als zogenaamde Oudvader.
# Adam Ferguson

Adam Ferguson (20 juni 1723 - 22 februari 1816) was een Schotse filosoof en historicus uit de periode van de Schotse verlichting. Zijn voornaamste thema was de opgang en de neergang van de deugd in het individu en in de maatschappij.
In zijn belangrijkste werk "An Essay on the History of Civil Society" (1767) dat het bereiken van geluk door een individu eerder bepaald werd door het goede dat hij voor de samenleving kan doen dan door het nastreven van privé doeleinden. Deugd is onlosmakelijk verbonden met geluk.

## Belangrijkste werken

* An Essay on the History of Civil Society (1767)
* The History of the Progress and Termination of the Roman Republic (1783)
* Principles of Moral and Political Science; being chiefly a retrospect of lectures delivered in the College of Edinburgh (1792)
* Institutes of Moral Philosophy (1769)
* Reflections Previous to the Establishment of a Militia (1756)

## Externe link

* (en) Scottish Philosophy in the 18th century
* Biblioteca Nacional de Chile: 000157463
* Biblioteca Nacional de España: XX1051668
* Bibliothèque nationale de France: cb122381269 (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058519161906706
* CiNii: DA00825245
* Gemeinsame Normdatei: 118686798
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0898 732X
* KulturNav: 0b1f57f5-2907-40fb-9d68-a19cf2e58279
* Library of Congress Control Number: n79065503
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000034564
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00521601
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: jn19990002225
* Nationale bibliotheek van Australië: 35080948
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007297461605171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002720406
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068349092
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003237976
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV064456
* LIBRIS: 270454
* SNAC: w6cf9nrv
* Système universitaire de documentation: 030629470
* Trove: 820744
* Virtual International Authority File: 49279367
* WorldCat (via VIAF): 49279367
# Alexander Forsyth

Alexander John Forsyth (1769 – 1843) was de Schotse uitvinder van de slaghoeddetonator. Hij werd geboren in Belhelvie, Aberdeenshire als zoon van een presbyteriaanse geestelijke. In navolging van zijn vader werd hij zelf ook priester en in 1790 nam hij de parochie van zijn vader over.
Forsyth was gek op schietsport en wat hem hierbij het meest bezighield was de onbetrouwbaarheid van het vuursteengeweer in vochtige omstandigheden. In 1805 had hij een ontwerp klaar van een nieuw ontstekingsmechanisme, het zogenaamde percussiesysteem, waar hij in 1807 patent op aanvroeg. De lading werd hierbij ontstoken door middel van een slaghoedje waar een slagpin tegen klapt. Aanvankelijk werd de vinding met veel enthousiasme ontvangen door het leger, die Forsyth een werkplaats verschafte in de Tower van Londen, later werd deze ondersteuning ingetrokken. Maar hij ging onverschrokken door met de ontwikkeling van zijn systeem en hij sloeg zelfs een aanbod van £20.000, gedaan door Napoleon, af. Zijn uiteindelijke resultaat leidde tot de ontwikkeling van de moderne patroon.
Forsyth werd in 1929 herdacht door een gedenkteken in de Tower, waarvan in 1931 een replica werd opgericht in de Cromwell Tower bij het King’s College in Aberdeen, waar hij zijn vroegere experimenten uitvoerde.
* Library of Congress Control Number: no2011035553
* Museum of New Zealand Te Papa Tongarewa: 36111
* Virtual International Authority File: 169385501
* WorldCat (via VIAF): 169385501
# Hoekpodzolgronden

Een hoekpodzolgrond is een bodemtype in het Nederlandse systeem van bodemclassificatie dat behoort tot de moderpodzolgronden. In deze podzolgronden wordt moder aangetroffen, een humusvorm waarin organisch- en mineraal materiaal niet sterk gemengd zijn. De bodem heeft een dunne (< 30 cm dik), donkere zandige bovengrond (A-horizont) en een zwaardere briklaag in de ondergrond.
Deze bodems zijn ontstaan in pleistocene afzettingen met een goede natuurlijke drainage. Hierbij is in eerste instantie een rooibrikgrond gevormd. Daarna heeft zich in de zandige uitspoelingslaag (de E-horizont) een moderpodzol ontwikkeld. Vanwege deze bijzondere genese worden deze bodems ook wel secundaire humusijzerpodzolen genoemd.
Het zijn gronden die weinig voorkomen. Ze zijn te vinden op het Drents Plateau en op lichtere gronden in het rivierengebied.
Schematische profielbeschrijving van een hoekpodzolgrond :
| Horizont | Diepte | Omschrijving |
| Ap | 0–18 cm | donkerbruin, matig humeus, sterk lemig, matig grof zand |
| Bws | 18–35 cm | donkerbruin, matig humusarm, sterk lemig, matig grof zand |
| Bw | 35–50 cm | licht geelbruin, zeer humusarm, sterk lemig, matig grof zand |
| 1C/2E | 50–80 cm | geel, uiterst humusarm, sterk lemig, grof zand; ijzerhuidjes op de zandkorrels (C van bovenliggend moderpodzolprofiel, E gerelateerd aan onderliggende briklaag) |
| 2Bt | 80–100 cm | bruine, grofzandige zavel; lutumijzerhuidjes op structuurelementen en in de poriën |
| 2C | > 100 cm | geel, uiterst humusarm, sterk lemig, matig grof zand; bevat enkele banden met zelfde samenstelling als 2Bt horizont. |
* Bakker, H. de en J. Schelling, 1989 - 2e gew. druk bewerkt door J. Brus en C. van Wallenburg. Systeem voor de bodemclassificatie voor Nederland, de hogere niveaus. Pudoc, Wageningen.
* Berendsen, 2008, Landschappelijk Nederland: Fysische Geografie van Nederland, van Gorkum: Assen
# Dolenja vas pri Čatežu

Dolenja vas pri Čatežu is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Trebnje in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 54 inwoners op 1 januari 2020.
# Hugh MacLean Cartwright

Hugh MacLean Cartwright (1943 - 2011) was een Schots hoogleraar en predikant van zowel de Free Church of Scotland, als de Free Presbyterian Church of Scotland.

## Levensloop

In 1969 wordt Cartwright predikant in de gemeente Ferintosh in de Free Church of Scotland. Cartwright wordt op 24 mei 1990 hoogleraar kerkgeschiedenis (Professor of Church History and Church Principles) aan het Free Church College, de theologische opleiding van de Free Church of Scotland. In 1997 verlaat hij deze kerk wegens een conflict over het toepassen van de kerkelijke tucht. De onvrede leidt uiteindelijk tot een kerkscheuring waarbij de Free Church of Scotland (Continuing) ontstaat. Op vrijdag 2 oktober 1998 wordt Cartwright door Donald Maclean bevestigd in de gemeente Edinburgh van de Free Presbyterian Church of Scotland. Deze gemeente heeft hij tot zijn dood in 2011 gediend. Cartwright stierf op 20 september 2011 na een kort ziekbed en is op 28 september begraven te Edinburgh.
Cartwright maakte zich sterk voor het gebruik van de King James Version, het exclusief zingen van psalmen (Exclusive Psalmody) in de kerkelijke erediensten en voor het behoud van de zondagsrust. Hij was tot haar dood in 2007 getrouwd met Mina Mary MacKintosh.
# Echte tenreks

Echte tenreks (Tenrecinae) zijn een onderfamilie van de Tenreks (Tenrecidae). De onderfamilie werd voor het eerst beschreven door Gray in 1821.
De soorten uit deze onderfamilie zijn allen endemisch in Madagaskar.

## Taxonomie

De onderfamilie telt vijf soorten binnen vier geslachten:
* Echinops
** Kleine egeltenrek (Echinops telfairi)
* Hemicentetes
** Zwartkoptenrek (Hemicentetes nigriceps)
** Gestreepte tenrek (Hemicentetes semispinosus)
* Setifer
** Grote egeltenrek (Setifer setosus)
* Tenrec
** Gewone tenrek (Tenrec ecaudatus)
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 76-77. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Jenkins, P. (2018). Family Tenrecidae (Tenrecs and shrew tenrecs). Handbook of the Mammals of the World, 8, 134-173. ISBN 978-84-16728-08-4.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Mammal Diversity Database (Version 1.11) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 02-07-2023.
# Geogale

Geogale is een geslacht binnen de familie Tenreks (Tenrecidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Milne-Edwards & Grandidier in 1872.
Geogale is zo'n 30 miljoen jaar geleden van de voorouders uit diens zustergroep Oryzorictinae afgesplitst.

## Soorten

Het geslacht bevat één levende soort en een fossiel:
* †Geogale aletris
* Geogale aurita – Aardtenrek
* ↑ Alph. Milne Edwards, Alf. Grandidier. "Description d'un nouveau mammifère insectivore de Madagascar (Geogale aurita). Annales des Sciences Naturelles, Cinquième Série, Zoologie et Paléontologie, vol. 15 (1872), article n°. 19.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 72. ISBN 978-0-8018-8221-0. Gearchiveerd op 6 december 2021.
* ↑ Everson, K. M.; Soarimalala, V.; Goodman, S. M.; Olson, L. E. (2016). "Multiple Loci and Complete Taxonomic Sampling Resolve the Phylogeny and Biogeographic History of Tenrecs (Mammalia: Tenrecidae) and Reveal Higher Speciation Rates in Madagascar's Humid Forests". Systematic Biology. 65 (5): 890–909.
# Microgale jobihely

Microgale jobihely is een tenrek uit het geslacht Microgale. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Goodman et al. in 2006. Volgens genetische gegevens is de soort het nauwst verwant aan M. cowani. De soortaanduiding komt uit een noordelijk dialect van het Malagassisch en is een samenstelling van de woorden joby "donker" en hely "klein". Die naam werd gekozen omdat M. jobihely een klein, donker dier is.

## Kenmerken

M. jobihely is een vrij kleine Microgale met relatief korte oren. De dichte, zachte rugvacht is zwart gemengd met roodbruin. De buikvacht is fijner en lichter (bruin tot grijsbruin). De rug- en buikvacht gaan geleidelijk in elkaar over op de flanken. De voeten en oren zijn donkerbruin tot zwart. Volwassen exemplaren hebben een totale lengte van 121 mm, een kop-romplengte van 53 tot 62 mm, een staartlengte van 45 tot 57 mm, een achtervoetlengte van 12 tot 13 mm en een gewicht van 8 tot 10 gram. Onvolwassen exemplaren zijn tot ongeveer 10 mm kleiner.

## Voorkomen

De soort komt voor op het Tsaratananamassief van Madagaskar, op 1420 tot 1680 m hoogte in bergregenwoud.
* ↑ (en) Microgale jobihely op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Goodman, S. M., Raxworthy, C. J., Maminirina, C. P., & Olson, L. E. (2006). A new species of shrew tenrec (Microgale jobihely) from northern Madagascar. Journal of Zoology, 270(2), 384-398.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Microgale jobihely Goodman, Raxworthy, Maminirina, & L. E. Olson, 2006. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 03-07-2023.
# Microgale principula

Microgale principula is een zoogdier uit de familie van de tenreks (Tenrecidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Oldfield Thomas in 1926.

## Voorkomen

De soort komt voor in Madagaskar.
* ↑ (en) Microgale principula op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Bronner, G.N.; Jenkins, P.D. (2005). "Order Afrosoricida". In Wilson, D.E.; Reeder, D.M (eds.) Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. p. 74. ISBN 978-0-8018-8221-0.
* ↑ Mammal Diversity Database (2023). Microgale principula O. Thomas, 1926. Mammal Diversity Database (Version 1.11). DOI: 10.5281/zenodo.7830771. Geraadpleegd op 03-07-2023.