OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Guillaume d'Arschot Schoonhoven (1867-1935)

Guillaume Arnould Philippe Eugène d'Arschot Schoonhoven (Brussel, 28 december 1867 - Villefranche-sur-Mer, 13 april 1935) was een Belgisch diplomaat, hofdignitaris, schrijver en bibliofiel.

## Biografie
### Familie

Graaf Guillaume d'Arschot Schoonhoven was een telg uit het geslacht d'Arschot Schoonhoven. Hij was een zoon van graaf Anatole d'Arschot Schoonhoven (1830-1879) en gravin Alice de Looz-Corswarem (1839-1912).
Hij trouwde in 1907 in Le Cannet met Eva Zarouhi Nubar (1883-1973), dochter van pasja Boghos Nubar, een Armeens diplomaat die samen met baron Édouard Empain Heliopolis stichtte, en prinses Marie Dadiani. Ze kregen twee zoons en vier dochters.
* Philippe d'Arschot Schoonhoven (1908-1986), kunsthistoricus en -criticus, trouwde in 1935 in Parijs met Roberte de Mun (1915-1986), dochter van markies Gabriel de Mun, Frans historicus, politicus en voorzitter van het Franse Rode Kruis. Ze kregen een zoon, met afstammelingen tot heden.
* Anne d'Arschot Schoonhoven (1910-1966), trouwde in 1938 in Brussel met graaf François d'Avout d'Auterstaedt (1907-2001), Frans luitenant-kolonel in de infanterie, zoon van hertog Louis Davout d'Auerstaedt, Frans militair en burgemeester van Brémontier-Merval. Ze kregen een zoon en vier dochters, met afstammelingen tot heden.
* Ghislaine d'Arschot Schoonhoven (1912-1997), trouwde in 1934 in Brussel met prins Franz Joseph zu Windisch-Graetz (1904-1981), zoon van vorst Otto zu Windisch-Graetz en aartshertogin Elisabeth Marie van Oostenrijk en kleinzoon van prinses Stefanie van België. Ze kregen een zoon en een dochter, met afstammelingen tot heden.
* Marguerite d'Arschot Schoonhoven (1916-1942), trouwde in 1937 in Brussel met graaf Didier d'Aspremont Lynden de Maillen (1910-1978), burgemeester van Mohiville. Ze kregen een dochter, met afstammelingen tot heden.
* Jean d'Arschot Schoonhoven (1924-1986), burgemeester van Waanrode en gemeenteraadslid van Kortenaken, trouwde in 1948 in Sint-Pieters-Woluwe met Bernadette Orban (1926-2012), kleindochter van Alfred Orban. Ze kregen een zoon en drie dochters, met afstammelingen tot heden.

### Loopbaan

D'Arschot Schoonhoven was buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister en van 1910 tot 1925 kabinetschef van koning Albert I.
Tevens was hij:
* ondervoorzitter van de afdeling Landschappen van de Commission royale des monuments et des sites,
* lid van de toezichtscommissie van de Musées royaux du Cinquantenaire,
* vicevoorzitter van de Société des bibliophiles et iconophiles de Belgique,
* lid van de Académie royale d'archéologie de Belgique,
* erevoorzitter van de Koninklijke Fanfare Deugd en Vreugd in Waanrode,
* hoofdman van de Sint-Sebastiaansgilde in Waanrode.

## Selecte bibliografie

* Les d'Arschot de Schoonhoven, 1600-1926, Brussel, Dewit, 1927.

## Literatuur

* Jacques BOISÉE, 'Guillaume d'Arschot Schoonhoven', in Biographie nationale de Belgique, vol. 29, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1956-1857, 153-156.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1984, Brussel, 1984.
# Gueugnon

Gueugnon is een gemeente in het Franse departement Saône-et-Loire in de regio Bourgogne-Franche-Comté. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Charolles. Gueugnon telde op 1 januari 2021 6.616 inwoners.

## Geschiedenis

De plaats werd voor het eerst vermeld in de 9e eeuw, maar Gueugnon ontwikkelde zich pas vanaf de 17e eeuw. Jean Hector de Fay, markies van La Tour-Maubourg, was eigenaar van het Château des Essanlez. Hij bezat in 1725 een hoogoven, gieterij en later ook een walserij voor gietijzer in Gueugnon. Koning Lodewijk XV verleende de stad het recht om zes markten per jaar te organiseren. Aan het einde van de 18e eeuw werd een brug over de Arroux gebouwd door Emiland Gauthey, die gerenoveerd werd rond 1970.
In de 19e eeuw ontwikkelde de metaalindustrie zich verder, maar er waren ook gips-, mangaan- en loodmijnen en vetmesterijen van vee. Aan het begin van de 20e eeuw waren tot 1.500 arbeiders actief in de metaalindustrie en in de jaren 1960 waren dat er meer dan 3.750. Gueugnon was wereldwijd een van de belangrijkste productiesites van koudgewalst roestvrij staal. Vanaf de jaren 1970 en 1980 begon de krimp van deze industrie, die wel nog steeds aanwezig is onder de firmanaam Aperam.

## Geografie

De oppervlakte van Gueugnon bedroeg op 1 januari 2021 28,51 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 232,1 inwoners per km². Gueugnon ligt in de Charolais in een heuvelachtig landschap. De Arroux stroomt door de gemeente en heeft langs haar oevers zand en slib afgezet.
De onderstaande kaart toont de ligging van Gueugnon met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Sport

Gueugnon is één keer etappeplaats geweest in de wielerkoers Ronde van Frankrijk. De Brit Mark Cavendish won er in 2010 een etappe.
De lokale voetbalvereniging is FC Gueugnon, die speelt in het stadion Jean Laville met een capaciteit van 14.500.
# Grens tussen Irak en Koeweit

De grens tussen Irak en Koeweit is de 240 kilometer lange grens die het zuiden van Irak van Koeweit scheidt. Het heeft een gebogen vorm en loopt van het westen naar het noorden van Koeweitse gouvernement Jahra, waardoor het land wordt gescheiden van het grondgebied van het Iraakse gouvernement Basra. In het oosten begint het aan de kust, in het noorden van de Perzische Golf, nabij de Koeweitse eilanden Bubiyan en Warbah en het Iraakse eiland Umm Qasr. Het eindigt op het knooppunt Koeweit-Irak-Saoedi-Arabië, nabij Abdali in het zuidwesten van Koeweit.

## Geschiedenis

De Iraaks-Koeweitse grens werd pas in 1922-1923 vastgesteld in de Akir-overeenkomsten. Het werd door Irak in twijfel getrokken sinds de regering van Saddam Hoessein in augustus 1990 toen het Koeweit binnenviel en de Tweede Golfoorlog veroorzaakte. Na de bevrijding van het land in februari 1991 werd de grens hersteld.
Tussen mei 1991 en september 2003 heeft de Waarnemersmissie van de Verenigde Naties voor Irak en Koeweit (UNIKOM) een veiligheidszone aan de grens ingesteld, evenals een 3 meter hoog geëlektrificeerd hek en een 4,5 meter brede geul met een diepte van 4,5 meter.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Frontera entre l'Iraq i Kuwait op de Catalaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Romantische Straße

De Romantische Straße is een van de bekendste toeristische routes in Duitsland. Zij loopt door Beieren van Würzburg aan de Main naar Neuschwanstein en Füssen aan de voet van de Alpen. De route komt door middeleeuwse steden en door veel natuur. Behalve voor auto's is er een route voor fietsers en voor wandelaars. De Romantische Straße steekt bij Donauwörth de Donau over.
De route volgt grotendeels een oude handelsroute van de Main naar Tirol en verder naar het noorden van Italië. Zij is populair bij bijvoorbeeld Japanse toeristen die op deze wijze een indruk hopen te krijgen van de middeleeuwen in Europa.
De route verbindt de middeleeuwse steden Rothenburg ob der Tauber, Dinkelsbühl, Nördlingen, Donauwörth, Augsburg en Landsberg am Lech met elkaar. Langs het parcours liggen barokke kunstwerken zoals de Residentie van Würzburg en de Bedevaartskerk van Wies bij Steingaden en kastelen zoals de Harburg, Slot Hohenschwangau en Slot Neuschwanstein.

## Aansluitingen met andere fietsroutes

* In Würzburg kan worden aangesloten op de Mainradweg en de EuroVelo EV4 Midden-Europaroute.
* In Rothenburg ob der Tauber kan worden aangesloten op de Altmühltal-Radweg, de Aischtal-Radweg en de Burgenstraße.
* In Donauwörth kan worden aangesloten op de Donauradweg en de EuroVelo EV6 Atlantische kust naar de Zwarte Zee.
* In Füssen kan worden aangesloten op de Bodensee-Königssee-Radweg.
* De route is in zijn geheel onderdeel van de landelijke route D9 - Wezer-Romantische Straat.
* Verloop
* Romantische Straße
* Fietsvariant
# Pterophorus constanti

Pterophorus constanti is een vlinder uit de familie van de vedermotten (Pterophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1875 door Émile Louis Ragonot.
# Dwergrupsvogel

De dwergrupsvogel (Lalage fimbriata synoniem: Coracina fimbriata) is een vogel uit de familie Campephagidae (rupsvogels) uit Zuidoost-Azië.

## Kenmerken

De dwergrupsvogel is de kleinste uit dit geslacht, 20 cm lang. Het mannetje is overwegend donkergrijs met een zwart "gezicht" en een lichtgrijze buik. Het vrouwtje is lichter van kleur met een smalle witte wenkbrauwstreep en op de buik en borst afwisselend licht en donkergrijs gestreept.

## Verspreiding en leefgebied

Het verspreidingsgebied is sterk gefragmenteerd en reikt van Myanmar, over het schiereiland Malakka en de Grote Soenda-eilanden minus Sulawesi. Het is een vogel die voorkomt in een groot aantal bostypen in laagland en heuvelland tot 300 m boven de zeespiegel.
De soort telt vijf ondersoorten:
* L. f. neglecta: zuidelijk Myanmar en zuidelijk Thailand.
* L. f. culminata: Malakka.
* L. f. schierbrandi: Sumatra en Borneo.
* L. f. compta: Simeulue en Siberut.
* L. f. fimbriata: Java en Bali.

## Status

Omdat de dwergrupsvogel een groot verspreidingsgebied heeft, is de kans op uitsterven gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Plaatselijk is de vogel nog algemeen (bijvoorbeeld in Myanmar, Thailand en op Borneo), elders schaars en achteruitgaand. Het tempo van achteruitgang wordt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar) geschat. Om deze redenen staat deze rupsvogel als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Dwergrupsvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Temminck, 1824. Ceblepyris fimbriatus (protoniem). Nouv. Recueil Pl. Color. Ois., livr. 42, pl. 249.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2024. IOC World Bird List (v14.2).
* (en) King et al, 1983. A field guide to the birds of South-East Asia. Collins, London. ISBN 0 00 219206 3
* (en) Phillipps, Q & K. Phillipps, 2011. Phillips' field guide to the birds of Borneo. John Beaufoy, Oxford. ISBN 978 1 906780 56 2.
# Yaprupsvogel

De yaprupsvogel (Edolisoma nesiotis synoniem: Coracina nesiotis) is een zangvogel uit de familie Campephagidae (rupsvogels). De vogel werd in 1872 door Gustav Hartlaub en Otto Finsch als aparte soort beschreven. Later is de vogel ook wel beschouwd als ondersoort van de monniksrupsvogel (E. tenuirostre synoniem: C. tenuirostris) als C. t. nesiotis. Het is een bedreigde, endemische vogelsoort op Yap in de Caroline-eilanden.

## Kenmerken

De vogel is 24 cm lang. Het is een opvallende, slanke soort met een relatief smalle snavel, lange en een lange staart. Het mannetje is overwegend donker leikleurig grijs, donkerder op de kop met een donkergrijs masker rond het oog. Het vrouwtje is bleek roodbruin op buik en borst, donkerder roodbruin van boven en met streepjes op de flanken.

## Verspreiding en leefgebied

De vogel komt alleen voor op Yap, een groep zeer dicht bij elkaar gelegen eilanden in Micronesië. De vogel werd tijdens onderzoek in de jaren 1980 waargenomen in zowel bos als in meer open savannelandschap op de eilanden. Maar het aantal waarnemingen was laag en daardoor is er weinig ecologische informatie over de vogel.

## Status

De yaprupsvogel heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 1990 geschat op 180 volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt afgebrand voor agrarisch gebruik (beweiding). Daarnaast bestaat het risico van introductie van de bruine nachtboomslang (Boiga irregularis). Om deze redenen staat deze soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 4 (en) Yaprupsvogel op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Proceedings of the Zoological Society of London 1872 p. 98 BHL.
# Bukkes

Bukkes is een Nederlandse rockband uit Spakenburg bestaand uit Stefan Spring in 't Veld (zang, gitaar), Jan de Groot (zang), Eric Spring in 't Veld (drums), Rik Kraak (bas), Gijs Batelaan (gitaar) en Born Sanders (toetsen). Bukkes zingt in het Spakenburgs dialect.

## Biografie

De band Bukkes (Spakenburgs woord voor bokking) is een project van Stefan Spring in ’t Veld. Spring in ’t Veld is geboren en getogen in Spakenburg en rond 1997/2000 was Spring in ’t Veld actief als zanger, gitarist en componist van het duo Spring & de Groot waarmee hij drie jaar lang Nederlandstalige popmuziek maakte met zanger Jan de Groot. Met een eigen band maakten zij toen onder andere ook een grote concerttournee langs de Nederlandse theaters in het voorprogramma van de bekende Belgische formatie Clouseau. Na een album en enkele singles waarvan de single Voorbij de meeste succesvolle was, volgden enige jaren van muzikale rust. Maar begin 2007 maakte Spring in ’t Veld een Spakenburgse versie van het nummer The Fresh Prince of Bel Air.
Dit grote succes was dan ook de aanleiding voor Spring in ’t Veld om een Spakenburgs nummer te gaan opnemen. Héé Keeltsie was de eerste single in het Spakenburgs dialect. Het werd een grote hit in Spakenburg maar ook in Nederland werd de single bekend, vooral door het radiostation 100% NL. De videoclip voor het nummer werd geschoten in het centrum van Spakenburg, bij de voetbalclub sv Spakenburg en in verschillende lokale kroegen. Héé Keeltsie bereikte plek 17 in de Nederlandstalige Top 20 en plek 136 in de Nederlandstalige Jaaroverzicht 2007.
In 2008 kwam de nieuwe single Tetteren uit, een Spakenburgse cover van Basket Case van de Amerikaanse band Green Day.
In april 2009 kwam de single 'Ming Dârrep' uit. Dit liedje is een ode aan Spakenburg.

## Discografie
### Singles

| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken |
| Héé Keeltsie | 11-06-2007 | - | - | - |
| Tetteren! | 10-04-2008 | - | - | - |
| Ming Dârrep | 04-04-2009 | - | - | - |
# Stortorget (Stockholm)

Stortorget (Het Grote Plein) is een plein in Gamla Stan in Stockholm. Op het midden van het plein ligt een fontein waarop afstanden naar verschillende plaatsen in de wereld te zien zijn. Het Stockholms bloedbad vond hier in 1520 plaats. Het plein staat bekend om zijn jaarlijkse kerstmarkt. Het beursgebouw van Stockholm is aan het plein gevestigd.
# Hydrochous

Hydrochous is een geslacht van vogels uit de familie gierzwaluwen (Apodidae). Op grond van studies aan het skelet, het gedrag (het maken van geluid) en de fylogenie is de soort reuzensalangaan verplaatst uit het geslacht Collocalia en geplaatst in het in 1970 nieuw ingestelde geslacht Hydrochous.
Het geslacht is daarom monotypisch:
* 1 2 (en) Brooke, RK, 1970. Taxonomic and evolutionary notes on the subfamilies, tribes, genera and subgenera of the swifts (Aves: Apodidae.) Durban Mus. Novit., 9, p.13-24. pdf
* ↑ (en) Gill, F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2022. IOC World Bird List (v12.1). Gearchiveerd op 30 juli 2023.
# Tijdgeest

De tijdgeest (ook wel aangeduid met het Duitse Zeitgeist) is de kenmerkende manier van denken en handelen van het merendeel van de bevolking in een bepaalde tijd.
Het begrip Zeitgeist komt van de Duitse filoloog Johann Gottfried von Herder.
# Bandentram van Nancy

De bandentram van Nancy was onder de naam Tramway de Nancy een geleidebuslijn in deze stad.

## (Voor)geschiedenis

In 1982 werd in Nancy een trolleybusnet aangelegd. Het net was ongeveer veertig kilometer lang en werd met vijftig gelede Renault-trolleybussen bereden.
Eind jaren negentig waren de trolleys bijna aan het einde van hun levensduur. De stadsregio besloot om het trolleynet om te zetten in een geleidebusnetwerk (bandentramnet) van drie lijnen (25 kilometer) van het systeem TVR. De geleide bussen van dit systeem rijden elektrisch dus de trolleyinfrastructuur kon behouden blijven. In 2000 reed de laatste trolleybus. Bussen op aardgas namen de dienst over.
Midden 1999 werd begonnen met de aanleg van het bandentramnet. Op 8 december 2000 werd de eerste lijn officieel geopend. Reizigers konden er echter pas in februari 2001 voor het eerst gebruik van maken. De aanleg heeft 978 miljoen Franse Francs (149 miljoen euro) gekost.
Op 6 en 10 maart 2001 ontspoorde er een bandentram. Bij het eerste ongeluk vielen drie lichtgewonden. De tramdienst werd stilgelegd en de voertuigen en de baan werden aangepast. Op 13 maart 2002 werd de bandentram in alle stilte weer in gebruik genomen.

## Exploitatie

De bandentramlijn was 11,1 kilometer lang, telde 27 haltes en ging van zuidwesten naar het noordoosten. Over een lengte van ongeveer negen kilometer werden de trolleybussen door een rail in het wegdek geleid.
De bandentram en de stadsbussen in Nancy worden/werden geëxploiteerd door Service de Transport de l'Agglomération Nancéienne (STAN), een dochteronderneming van Veolia Transport, in opdracht van de regionale vervoersautoriteit Communauté Urbaine du Grand Nancy
Het was de bedoeling dat de bandentram zou worden aangevuld met een trolleylijn (lijn 121). Bij het Italiaanse Ansaldo werden zeven nieuwe trolleybussen aangeschaft. Deze wagens bleken echter niet aan de eisen/wensen van de vervoersautoriteit te voldoen, waardoor er een juridisch conflict met Ansaldo ontstond.
Net als bij de bandentram in Caen waren er veel problemen. Alleen ging Nancy langer door; ze namen zelfs de voertuigen uit Caen over voor onderdelen, toen Caen ermee stopte en alsnog voor trams koos. Dat laatste deed Nancy aanvankelijk ook, maar uiteindelijk werd toch voor trolleybussen gekozen, omdat dat (op korte termijn) goedkoper zou zijn.

## Wagenpark

Voor de dienst waren 25 dubbelgelede trolleybussen (24,5 meter lang) beschikbaar die werden gebouwd door Bombardier Transportation in Crespin. De 25 voertuigen kostten 274 miljoen Franse Francs (41,77 miljoen euro)

## Haltes

* Vandœuvre CHU Brabois - Forêt de Haye - Faisanderie - Doyen Roubault - Saint-André Jardin Botanique - Le Reclus - Vélodrome - Montet Octroi - Blandan - Exelmans - Jean Jaurès - Garenne - Mon Désert - Kennedy - Nancy Gare - Maginot - Point Central - Cathédrale - Division de Fer - Saint-Georges - Cristalleries - Gérard Barrois - Saint-Livier - Carnot - Briand - Essey Roosevelt - Essey Mouzimpré

## Externe link

* Website van exploitant STAN
* ↑ https://www.sustainable-bus.com/trolleybus-tramway/nancy-trolleybuses-hess/
# Het Verscholen Dorp

Het Verscholen Dorp, ook wel genoemd het Geheime Dorp of het Pas Op kamp, was een schuilplaats voor onderduikers in de bossen in het zuiden van de gemeente Nunspeet, tussen het dorp en Vierhouten, in de Nederlandse provincie Gelderland. Het bevindt zich aan de Pas-Opweg.
Het dorp werd in de Tweede Wereldoorlog tussen februari 1943 en oktober 1944 bewoond door onderduikers, waaronder vluchtelingen uit het doorgangskamp in Amersfoort, jonge mannen van de arbeidsinzet, joodse families en gestrande piloten. De bekendste bewoner was Godfried Bomans. Gemiddeld waren er per dag 80 tot 100 onderduikers te vinden. In vier bosvakken waren "arbeidsketen, een houten huis, een barak, een blokhut van dennenstammen, hutten van Dempo-platen en strogedaakte houten huisjes" gebouwd door een lokale aannemer, sommige voorzien van gasfornuis op butagas en waterpompen. Nu staan er nog drie nagebouwde hutten.
Het kamp was een initiatief van mr Edouard Henri von Baumhauer uit Vierhouten, het Nunspeter echtpaar Dionisius Dirk Bakker (“opa Bakker”), zijn vrouw Cornelia Johanna Bakker-van Rheenen (“tante Cor”) en de verzetsstrijders Andries Lenstra, Gerben Lenstra en Theo Stevens.
Een gewonde Britse piloot had door een kogelwond zodanige koorts dat zijn leven in gevaar kwam. Via de zender werd aan Engeland gevraagd het in Nederland nog onbekende penicilline te laten droppen op het nabij gelegen Rummy III, waarmee de piloot kon worden behandeld.
Eind oktober 1944 werd het dorp ontdekt door twee SS'ers of twee Landstormers die aan het jagen waren. Acht van de 86 werden gevangengenomen en op een later tijdstip gefusilleerd, zes personen werden aan de Tongerenseweg gefusilleerd en twee onderaan de heuvel bij kamphuis de Paasheuvel. De rest wist te ontkomen.
Ter herinnering aan de gefusilleerde onderduikers is in 1995 een gedenksteen aan de Tongerenseweg geplaatst. Deze duidt ongeveer de plek aan waar het drama zich heeft afgespeeld. Nabij de hutten aan de Pas-Opweg is sinds 1970 een grote kei met inscriptie ter herinnering aan het kamp geplaatst.
In de receptie van hotel De Vossenberg in Vierhouten is een expositie ingericht over het Verscholen Dorp. Over het Verscholen Dorp zijn diverse boeken geschreven, waaronder de roman Het geheime dorp (1947) van H.J. van Nijnatten-Doffegnies, en de Engelse roman The Hidden Village (2017) van de in Rijswijk geboren schrijfster Imogen Matthews.
# Biografielijst Pm
## Pmo

* P-Money, pseudoniem van Peter Wadams, Nieuw-Zeelands hiphop-DJ
# Brouwerij Mort Subite

Brouwerij Mort Subite, voorheen Brouwerij De Keersmaeker, is een bierbrouwerij in Kobbegem in de Belgische gemeente Asse.

## Start

Een eerste vermelding van deze boerderij-brouwerij stamt uit 1604 en de eerste vermelde brouwer was Joris Van Der Hasselt in 1686. Generaties later, in 1869, nam Felix Jan De Keersmaeker (1840-1912) de brouwerij over van Jan Baptist Bastaerts (1787-1869).
Zijn zoon Hubert De Keersmaeker (1896-1945) - burgemeester van Kobbegem - bracht tijdens het interbellum het bovengistende bier Hert Ale op de markt, in de jaren 50 gevolgd door het ondergistende Kob Pils. Het bedrijf was toen in handen van gebroeders André (1932-2024) en Paul De Keersmaeker (1929-2022), die later staatssecretaris in de Belgische federale regering werd.

## Mort Subite

In 1970 nam De Keersmaeker À la Mort Subite, een bekend Brussels café met geuzestekerij, over van de gebroeders Vossen. De naam Mort Subite komt van het dobbelspel pietjesbak. De verliezer van dit spel wordt een "dode" genoemd. Als er weinig tijd meer was, speelde men een verkorte versie: de "Mort Subite". In het café van Vossen raakte dit spel ingeburgerd, waarna besloten werd het café ook die naam te geven.
Sinds de overname zijn lambiek, geuze en fruitbieren de belangrijkste producten uit het assortiment, onder de naam Mort Subite. In 1989 werd ook de brouwerij Eylenbosch uit Schepdaal overgenomen.
Toen de gebroeders De Keersmaeker hun aandelen aan de groep Alken-Maes verkochten, werd deze de nieuwe eigenaar. Sinds 2008 is deze brouwerijgroep op zijn beurt een onderdeel van het Nederlandse Heineken.
Mort Subite was en is nog steeds lid van de Hoge Raad voor Ambachtelijke Lambiekbieren (HORAL).

## Bieren

De totale productie bedraagt 60.000 hectoliter(2007).
* Mort Subite Kriek Lambic (4%)
* Mort Subite Gueuze Lambic (4,5%)
* Mort Subite Witte Lambic (5,5%)
* Mort Subite Kriek Lambic Tradition (4,5%)
* Mort Subite Oude Kriek Lambic (6,5%)
* Mort Subite Oude Gueuze Lambic (7%)
* Mort Subite Faro (5%)
* Mort Subite Pêche Lambic (5%)

## Externe link

* Website Mort Subite
* ↑ Achtergrond van de naam
* ↑ HORAL
# Bryan

Bryan kan verwijzen naar:
Aardrijkskunde
* Bryan (Ohio), een plaats in de Amerikaanse staat Ohio
* Bryan (Texas), een plaats in de Amerikaanse staat Texas
Personen met de achternaam Bryan
* Bob en Mike Bryan, een Amerikaans dubbeltennisduo
** Bob Bryan, Amerikaans tennisser
** Mike Bryan, Amerikaans tennisser
* Daniel Bryan, Amerikaans professioneel worstelaar
* David Bryan, Amerikaans popmuzikant
* Jane Bryan, Amerikaans actrice
* Jimmy Bryan, Amerikaans Formule 1-coureur
* Sabrina Bryan, Amerikaans actrice, zangeres en danseres
* William Jennings Bryan, Amerikaans advocaat en politicus
* Zachery Ty Bryan, Amerikaans acteur
Voornaam