OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ignace Michiels

Ignace Michiels (Brugge, 7 december 1963) is een Belgisch musicus.
Michiels studeerde orgel, piano en klavecimbel aan het conservatorium van zijn geboortestad Brugge. In 1986 werd hij laureaat aan het Lemmensinstituut te Leuven. Hij volgde verdere studies achtereenvolgens bij Robert Anderson aan de Southern Methodist University in Dallas, aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel bij Herman Verschraegen en bij Odile Pierre aan het Conservatoire National de Paris, waar hij de Prix d' Excellence verwierf. Aan het Koninklijk Conservatorium te Gent behaalde hij het Hoger Diploma voor orgel.
Ignace Michiels is leraar aan het Brugs Conservatorium en doceert eveneens orgel aan het Koninklijk Conservatorium Gent (Hogeschool Gent, departement muziek en dramatische kunst). Hij was van 1990 tot 2005 de dirigent van het Brugs oratoriumkoor Cantores, waarmee hij verscheidene werken van meesters uitvoerde.
In het jaar 2001 richtte hij samen met zijn Duitse collega Gabriël Dessauer het Regerchor International op. Deze formatie bestaat uit Vlaamse en Duitse koristen.
Sinds 1991 is hij titularis-organist van de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge en organisator van de Kathedraalconcerten aldaar. Met die concerten mixt hij de klassieke klankkleuren van het instrument in combinatie met andere instrumenten.
Zijn repertoire omvat onder andere het orgeloeuvre van Bach, Franck, Mendelssohn en Dupré, de symfonieën van Widor en Vierne, en de orgelsonates van Guilmant en Rheinberger.
Als organist concerteert hij zowel solistisch als met orkest of koor in kerken, kathedralen of concertzalen in Europa, Noord- en Zuid-Amerika. Daarnaast is hij af en toe gastprofessor aan diverse instituten en op masterclasses.
Naast een aantal eigen producties maakte hij opnames voor Radio 3 en verleende hij zijn medewerking aan diverse andere producties.

## Externe link

* Ignace Michiels
* Kathedraalconcerten
* Gemeinsame Normdatei: 134994329
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5677 6757
* Library of Congress Control Number: no2011159539
* MusicBrainz: e1e34571-335c-4247-b327-0cf460d9a77f
* Virtual International Authority File: 79901088
* WorldCat (via VIAF): 79901088
# Idaea tristriata

Idaea tristriata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Staudinger.
# Saccoploca brevimargo

Saccoploca brevimargo is een vlinder uit de familie van de uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Warren.
# Rukai (taal)

Rukai, ook wel Drukay, Drukai, Dyokay, Dukai, Rutkai, Tsarisen, Tsalisen, Sarisen, Banga, Bantalang, Bantaurang, Taloma of Kadas (Opgelet: ook een synoniem voor Paiwan), is een Tsouïsche taal die net zoals de andere Tsouïsche en ook Formosaanse talen uitsluitend op Taiwan wordt gesproken. Het is opmerkelijk dat Rukai een niet-geclassificeerde taal is binnen de Tsouïsche talen.
Het Rukai is de meest gesproken taal van de vier Tsouïsche talen, en een van de bekendste Formosaanse talen. De taal wordt voornamelijk gesproken in de zuid-centrale bergen, ten westen van het Pyuma-taalgebied, ten zuiden van het Bunun-taalgebied, ten oosten van het Min Nan Chinees-taalgebied en ten noorden van het Paiwan-taalgebied, in 11 dorpen rond de grote stad P'ingtung en in 2 of 3 dorpen nabij de al even grote stad T'ai-tung. Drie dialecten zijn afwijkend en sommige mensen spreken het Pyuma. Wat ouderen spreken Japans, andere leeftijdsgenoten kunnen enkele en alleen het Rukai. De meeste sprekers van de dialecten spreken het Rukai in het dagelijkse leven. De Budai-bevolking spreekt ganse dagen Min Nan Chinees. Sommige taalkundigen classificeren het Rukai als een Paiwanische taal, mede doordat er een Paiwanische invloed is. Er bestaat een vaste grammatica in het Rukai. In juni 2001 is een Rukaitalige bijbel gepubliceerd.

## Classificatie

* Austronesische talen
** Formosaanse talen
*** Tsouïsche talen
**** Rukai

## Rukai Grammatica

Het Rukai kent 22 medeklinkers en 3 klinkers.
# Rukai (volk)

Rukai (魯凱族) is een stam van Taiwanese aboriginals. In 2000 waren er 12,084 Rukai. Dit is ongeveer 3% van de oorspronkelijke Taiwanese bevolking, wat de Rukai de op 4 na grootste bevolkingsgroep maakt.
# Rukai

Rukai kan verwijzen naar:
* Rukai (volk), een inheemse bevolkingsgroep in Taiwan
* Rukai (taal), de Austronesische taal die door dit volk gesproken wordt
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Rukai en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Iais californica

Iais californica is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Richardson.
# Iain Mhic Fhearchair

Iain Mhic Fhearchair (Hogha Gearraidh, circa 1693 — Eabhal, 14 april 1779) was een Schots dichter. Zijn naam wordt in het Engels vertaald als John MacCodrum.
Mhic Fhearchair was een bard uit het uiterste westen van het eiland Uibhist a Tuath, en geldt als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de port-a'bheul, een traditie van duizenden liederen die op de Hebriden gezongen worden en er tot het collectieve geheugen behoren. Zijn ouders moeten pachters van de clan MacDonald geweest zijn: de maatschappij van de Schotse Hooglanden was nog tot in de late 19de eeuw feodaal gestructureerd, waarbij boeren land van grondbezitters huurden en het bewerkten in ruil voor politieke bescherming.
De gedichten van Mhic Fhearchair hebben steeds een bijhorende melodie; in de Keltische traditie bestaat geen strikt onderscheid tussen poëzie en zang. Zijn oudst bekende lied, 'Duan na Bainnse', is satirisch van aard. Behalve heldenliederen dichtte hij ook over politiek en aardse geneugten.
Hij kwam, zoals uit geschreven getuigenissen blijkt, in contact met Alasdair Mac Mhàistir Alasdair, een latere belangrijke bard, alsmede met James Macpherson, die op zoek was naar bronnen voor diens beruchte frauduleuze epos Ossian. Ook vermoedt men dat hij Jacobitische sympathieën had.
Sir James MacDonald, die de landerijen waarop Mhic Fhearchair woonde bezat, nam hem medio 18de eeuw officieel als huisdichter in dienst; hiervoor reisde de inmiddels bejaarde bard geregeld naar de andere Buiten-Hebriden en naar Skye. Hij was in staat urenlang ballades te reciteren, en bracht zijn broodheer, die Engelstalig was, een goede kennis van het Gaelisch bij. De verregaande obsessie die cultureel Europa toentertijd voor het mysterieuze Keltische verleden had, en de Ossian-sensatie, moeten ongetwijfeld tot Mhic Fhearchairs populariteit hebben bijgedragen.
Mhic Fhearchair was, zoals de meeste barden, ongeletterd; de puirt-a'bheul behoorden tot een oude orale traditie, waarbij dichters tienduizenden verzen uit het hoofd konden opzeggen. De gedichten van Mhic Fhearchair handelen evenwel over talrijke verschillende onderwerpen, zoals buitenlandse politiek, de teloorgang van de Keltische cultuur en oorlog, en vertonen ook invloed van de nieuwe literaire stromingen uit de 18de eeuw. In die zin is het duidelijk dat hij als bard deel uitmaakte van de literaire ontwikkeling van zijn tijd: dat verheft hem boven het niveau van de dorpsdichter. Men kan Mhic Fhearchair als een van de laatste exponenten van de feodale cultuur beschouwen, en tegelijk als wegbereider voor nieuwe stijlen in de Gaelische literatuur; zijn werk is scherpzinnig en vaak humoristisch. Sommige van Mhic Fhearchairs liederen zijn op het eiland Uibhist a Tuath tot op heden bekend.
De bard van Hogha Gearraidh stierf, waarschijnlijk op zijn zesentachtigste, in het gehucht Airigh a' Phuill, waar de ruïnes van zijn huis nog overeind staan.
* Virtual International Authority File: 315615271
* WorldCat (via VIAF): 315615271
# ICC Ghent

Het ICC Ghent (International Convention Center Ghent) is een congrescentrum in de Vlaamse stad Gent.
Het brutalistische gebouw werd in 1972 ontworpen door Geo Bontinck en in september 1975 ingehuldigd door premier Tindemans. Het project werd opgezet als 'Centrum voor Manifestatie en Congres' met een polyvalente zaal met 1000 zitplaatsen voor concerten en congressen. Het gebouw moest eveneens het Flanders Trade Centrum en Cultuur Centrum huisvesten, en bood daarnaast permanente expositieruimten voor de internationale jaarbeurs der Vlaanderen en de Gentse Floraliën.
Het convention center, gelegen in het Citadelpark heeft een bruikbare oppervlakte van circa 12.363m². Het centrum wordt onder andere gebruikt door de Universiteit Gent maar ook voor fuiven, shows, meetings, congressen en beurzen. Een van de publiekstrekkers is bijvoorbeeld de Sjacherbeurs, die tweemaal per jaar georganiseerd wordt en duizenden bezoekers lokt.
# Idiopidonia pedalis

Idiopidonia pedalis is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Swaine & Hopping.
# Russische volkstelling (2002)

De Russische volkstelling van 2002 (Russisch: Всероссийская перепись населения 2002 года) was de eerste volkstelling van de Russische Federatie. De telling werd uitgevoerd op 9 oktober 2002 door Goskomstat, het Russische bureau voor de statistiek.
De volkstelling registreerde een bevolking van 145.167.000 mensen, waarvan 106.429.000 wonend in urbane gebieden (73%) en 38.738.000 wonend in rurale gebieden (27%). De volkstelling gaf duidelijk de negatieve demografische trend weer van de jaren 90; bij de volkstelling van 1989 had Rusland nog 147.021.869 inwoners; een daling van bijna 2 miljoen. Dit was echter een minder scherpe daling dan vooraf was verwacht. Bij de volkstelling trad een aantal problemen op; zo werden fouten gemaakt bij de distributie zodat niet alle inwoners van sommige stadswijken en buitengebieden werden geteld (in Tatarije werd zelfs 7% van de bevolking niet geteld) en werkten sommige inwoners tegen of waren niet geregistreerd (illegale migranten en de rijkere klasse). De grote mobiliteit (sommige analisten denken dat tussen 1991 en 2002 30-40% van de bevolking verhuisde) zorgde ervoor dat Goskomstat het getal niet kon corrigeren door te kijken naar de propiska-gegevens uit de sovjettijd. Die waren (soms bewust) vaak niet bijgehouden door de bevolking.
De volgende volkstelling stond aanvankelijk gepland voor 2010, maar werd vervolgens verdaagd naar 2013 volgens de officiële verklaring vanwege de hoge kosten. De Russische volkstelling van 2010 ging uiteindelijk als gepland in oktober 2010 door.
# Rusty Gilder

Rusty Gilder (1940) is een Amerikaanse jazzmuzikant (contrabas, trompet).

## Biografie

Gilder is afkomstig uit Louisiana en speelde eerst in het modernjazz-circuit van New Orleans. De eerste opnamen ontstonden in een trio van de pianist Karl Boxer (...Comes Out Swinging, Dot Records, 1965). Tijdens de opvolgende jaren werkte hij als bassist in de regio New York o.a. in het ensemble van Philip Glass (1971/72), Richard Landry, Marian & Jimmy McPartland (The McPartlands Swingin' , 1973), Gerry Mulligan, Teddi King, Jimmy Rowles (The Special Magic of Jimmy Rowles, 1974) en Dick Haymes (As Time Goes By, 1978). Met het trio van Marian McPartland speelde hij in 1973 in de Club Carlyle en in het Americana Hotel, in 1974 in duo met de pianist Calvin Jackson in de jazzclub Cookery. In latere jaren trad hij ook op als trompettist in New Orleans. Op het gebied van de jazz was hij tussen 1965 en 1978 betrokken bij twaalf opnamesessies.
* ↑ (en) Rusty Gilder. Discogs. Geraadpleegd op 30-11-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rusty Gilder op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* International Standard Name Identifier: 0000 0003 8211 1726
* Library of Congress Control Number: n94047724
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987008914570805171
* Virtual International Authority File: 263993922
* WorldCat (via VIAF): 263993922
# Rusty Bryant

Rusty Bryant, geboren als Royal G. Bryant (Columbus, 25 november 1929 - aldaar, 25 maart 1991), was een Amerikaanse souljazz- en r&b-saxofonist.

## Biografie

Bryant groeide op in Columbus, waar hij bekendheid kreeg in het plaatselijke jazzcircuit. Hij werkte daarna met Tiny Grimes en Stomp Gordon, voordat hij in 1951 een eigen ensemble formeerde. In 1955 tekende hij een contract bij Dot Records en nam in de tweede helft van de jaren 1950 meerdere albums op. Zijn nummer All Night Long, een snellere versie van het nummer Night Train, werd een hit in de Verenigde Staten in de r&b-hitlijst.
Bryants contract met Dot Records eindigde in 1957, waarna hij terugkeerde naar zijn geboortestad Columbus, om daar meestal lokaal op te treden, vaak met de pianist/organist Hank Marr. Hij kreeg aandacht door zijn medewerking aan het album That Healin' Feelin (1968) van Groove Holmes, hetgeen leidde tot een opnamesessie onder zijn eigen naam voor Prestige Records. Vanaf 1969 werkte hij mee aan een reeks albums van onder andere Boogaloo Joe Jones, Johnny Hammond Smith en Sonny Phillips. In 1970 verscheen zijn album Soul Liberation, dat commercieel succesvol was en zich plaatste in de Amerikaanse Black Albums-hitlijst op positie 35 en de Top Jazz Album-hitlijst op positie 15. Bryant vervolgde zijn opnameactiviteiten nog tot begin jaren 1980, daarna werkte hij meestal in Columbus.

## Overlijden

Rusty Bryant overleed in maart 1991 op 61-jarige leeftijd.

## Discografie
### Dot Records

* 1955: America's Greatest Jazz
* 1956: All Night Long
* 1957: Rusty Bryant Plays Jazzz

### Prestige Records

* 1969: Rusty Bryant Returns
* 1969: Night Train Now!
* 1970: Soul Liberation
* 1971: Fire-Eater
* 1971: Wildfire
* 1972: Friday Night Funk for Saturday Night Brothers
* 1973: For the Good Times
* 1974: Until It's Time for You to Go

### Phoenix Records

* 1980: Rusty Rides Again!
* 1981: With the Boss 4
* ↑ (en) Rusty Bryant. Discogs. Geraadpleegd op 13-12-2021.
* ↑ (en) Rusty Bryant. Musician Biographies (5 juli 2021). Geraadpleegd op 13-12-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Rusty Bryant op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Bibliothèque nationale de France: cb13931865s (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134966147
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5513 1412
* Library of Congress Control Number: n92008549
* MusicBrainz: 7a74392c-b934-4449-b3dc-02476f2a5095
* Virtual International Authority File: 5121098
* WorldCat (via VIAF): 5121098
# I Like Me Better

I Like Me Better is een nummer van de Amerikaanse zanger Lauv uit 2017. Het is afkomstig van zijn tweede studioalbum I Met You When I Was 18. (The Playlist).
Het nummer werd een (bescheiden) hit in de Verenigde Staten, Europa en Oceanië. In de Amerikaanse Billboard Hot 100 haalde het de 33e positie. In Nederland flopte het met een 1e positie in de Tipparade, maar in de Vlaamse Ultratop 50 haalde het nog een bescheiden 30e positie.
# I Saw the TV Glow

I Saw the TV Glow is een Amerikaanse horrorfilm uit 2024, geschreven en geregisseerd door Jane Schoenbrun.

## Verhaal

Tiener Owen probeert gewoon zijn weg te vinden in het leven in de buitenwijken wanneer een klasgenoot hem wijst op een mysterieus avondprogramma op televisie - een visie op een verborgen bovennatuurlijke wereld. In het bleke gloei van de televisie begint Owens kijk op de realiteit te barsten.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Justice Smith | Owen |
| Brigette Lundy-Paine | Maddy |
| Helena Howard | Isabel |
| Danielle Deadwyler | Brenda |
| Lindsey Jordan | Tara |
| Fred Durst | Frank |
| Amber Benson | moeder van Johnny Link |
| Michael C. Maronna | buurman |
| Conner O'Malley | Dave |
| Emma Portner | |
| Mr. Melancholy/Marco/Amanda Evil Clown | |
| Danny Tamberelli | buurman |
| Phoebe Bridgers | zichzelf |

## Release en ontvangst

De film ging op 18 januari 2024 in première op het Sundance Film Festival in de Midnight-sectie en zal ook vertoond worden op het Filmfestival van Berlijn. De film kreeg overwegend positieve kritieken van de filmcritici, met een score van 100% op Rotten Tomatoes, gebaseerd op 19 beoordelingen.

## Externe link

* (en) I Saw the TV Glow in de Internet Movie Database
* (en) Officiële website
* ↑ Sundance 2024: I Saw the TV Glow, Thelma, Freaky Tales, 19 januari 2024
* ↑ Berlin Film Festival Unveils Full Lineup: ‘La Cocina’ Starring Rooney Mara, ‘Another End’ With Gael García Bernal Among Competition Titles, Variety, 22 januari 2024
* ↑ (en) I Saw the TV Glow op Rotten Tomatoes, geraadpleegd op 24 januari 2024
# Iggingen

Iggingen is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Ostalbkreis. Iggingen telt 2.558 inwoners.
Aalen · Abtsgmünd · Adelmannsfelden · Bartholomä · Böbingen an der Rems · Bopfingen · Durlangen · Ellenberg · Ellwangen · Eschach · Essingen · Göggingen · Gschwend · Heubach · Heuchlingen · Hüttlingen · Iggingen · Jagstzell · Kirchheim am Ries · Lauchheim · Leinzell · Lorch · Mögglingen · Mutlangen · Neresheim · Neuler · Obergröningen · Oberkochen · Rainau · Riesbürg · Rosenberg · Ruppertshofen · Schechingen · Schwäbisch Gmünd · Spraitbach · Stödtlen · Täferrot · Tannhausen · Unterschneidheim · Waldstetten · Westhausen · Wört
# Igersheim

Igersheim is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Main-Tauber-Kreis. Igersheim telt 5.523 inwoners.
Ahorn · Assamstadt · Bad Mergentheim · Boxberg · Creglingen · Freudenberg · Großrinderfeld · Grünsfeld · Igersheim · Königheim · Külsheim · Lauda-Königshofen · Niederstetten · Tauberbischofsheim · Weikersheim · Werbach · Wertheim · Wittighausen
# Rustenburg (Perica)

Rustenburg is een voormalige suikerplantage aan de Pericakreek in het stroomgebied van de Commewijne in de kolonie Suriname. In het Sranantongo werd deze plantage Sati genoemd.

## Locatie

De plantage lag in het afvaren van de Pericakreek aan de linkerzijde, grenzend stroomopwaarts aan suikerplantage Waterwijk, stroomafwaarts aan Courtvlugt.
De plantage was gedurende de 18e en 19e eeuw in bedrijf met ongeveer 2.880 Surinaamse akkers, wat neerkomt op 1.237 hectare. Er werd suikerriet verbouwd.

## Eigendomssituaties

(naar jaar)
* 1737: Weduwe Cramer
* 1770: mr. I. F. Bachman
* 1819: S. en S.H. de la Parra, deze bezat ook koffieplantage Rustenburg aan de Commewijnerivier
* 1827: S. en boedel S.H. de la Parra
* 1863: Ministerie van Koloniën

## Emancipatie

In 1856 verbleven 149 slaafgemaakten op Rustenburg. Bij de afschaffing van de slavernij in Suriname in 1863 werden op de plantage 191 personen vrijgemaakt, waarbij 57 nieuwe familienamen werden geboekstaafd, te weten:
Adler, Almoor, Baarsveld, Berika, Blas, Blijnhof, Borgel, Burgrust, Draamer, Eydamer, Funk, Haardweg, Haltman, Hofblij, Houdermans, Houtmaker, Kalfblad, Kassard, Killenhoven, Maatrijk, Multer, Nooring, Noortheim, Pekham, Peterdorf, Ponterson, Rietpijl, Rietstok, Riettuin, Ringboom, Ritveld, Rustburg, Saksel, Schifer, Seidel, Sluisman, Sperling, Starke, Steenham, Stern, Stürm, Suikerman, Sunsch, Tinners, Veldboom, Vredendijk, Wallerlei, Wanhof, Wasman, Weekers, Weldam, Wertheim, Westerheide, Winston, Wijngart, Wolkhuis en Zella
# Rynchobanchus flavopictus

Rynchobanchus flavopictus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1937.
# Saidul Ajaib

Saidul Ajaib (ook gespeld als Saiyad-ul-Ajaib) is een census town in het district Zuid-Delhi van het Indiase unieterritorium Delhi.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 14.075 mensen in Saidul Ajaib, waarvan 60% mannelijk en 40% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 67%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# Saidpur

Saidpur is een nagar panchayat (plaats) in het district Budaun van de Indiase staat Uttar Pradesh.

## Demografie

Volgens de Indiase volkstelling van 2001 wonen er 13.717 mensen in Saidpur, waarvan 52% mannelijk en 48% vrouwelijk is. De plaats heeft een alfabetiseringsgraad van 40%.
* ↑ Volkstelling van India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional). Census Commission of India. Gearchiveerd op 16 juni 2004. Geraadpleegd op 20 februari 2013.
# A. de Hoop

A. de Hoop is een voormalig elektrotechnisch installatiebedrijf en producent van elektrotechnisch materieel, opgericht en met hoofdvestiging te Rotterdam, met na 1945 nevenvestigingen in diverse plaatsen in Nederland.

## Geschiedenis

In 1892 richtten twee broers, C. en A. de Hoop, een elektrotechnisch bureau op aan het Spui te Rotterdam dat zich naast reparatie en installatie ook bezig ging houden met een groothandel in elektrotechnische producten en met de vervaardiging ervan. Het bedrijf werd verplaatst naar de Leuvehaven en vervolgens in 1906 naar het Vasteland. In 1926 volgde een omzetting in een nv. In 1930, ten tijde van het overlijden van de oprichter en naamgever, telde het nog bescheiden bedrijf 50 werklieden. De leiding bleef bij de familie De Hoop, in de persoon van L.B. de Hoop (in 1924 in dienst getreden). De geheel vernieuwde bedrijfsruimte aan het Vasteland en Herderinnestraat ging in de meidagen 1940 verloren. Tijdens de bezetting werd het bedrijf dat als joods werd beschouwd beheerd door een Verwalter, May. Directeur De Hoop werd in 1950 vrijgesproken van collaboratie.
De naoorlogse wederopbouw betekende een periode van grote expansie. De Hoop was naast vertegenwoordiger van voornamelijk Britse elektrotechnische producten zelf producent van schakelmateriaal, relais, weerstanden, aanzetapparatuur, schakelkasten en tachometers. In 1949 vond de opening plaats van een nieuw fabrieksgebouw van 14000 m² aan de Willigestraat, de onderneming telde een 1000 werklieden van wie een groot deel in de buitendienst, op montage, werkzaam was. In de jaren vijftig en zestig werden eigen filialen opgericht of bestaande bedrijven overgenomen in achtereenvolgens: Arnhem (1955), Haarlem (1959, overname Keller & Macdonald), Heerlen (1962, overname Hermans cv) en Terneuzen en Tilburg (beide 1964). De handelsactiviteiten en agenturen werden in 1957 ondergebracht in de Technische Handelmaatschappij A. de Hoop. In 1959 vond de oprichting plaats van NV Electrotechnische Industrie die de eigen productie omvatte (kapitaal f 5 miljoen, directie L.B. de Hoop en J.M. van Es) en Electrotechnische Installatie A. de Hoop (kapitaal f 2,5 miljoen, directie A. Went en J.M. van Es). In 1968 werden beide bedrijven onderdeel van SHV Holdings, die in 1970 de Amsterdamse concullega's Geveke-Groenpol ook inlijfde. In 1972 werden de elektrotechnische bedrijven binnen de SHV losgemaakt en gebundeld in GTI SUEZ.

## Externe link

(October 1949). A. de Hoop N.V. Elektrotechnische Fabriek - Van bescheiden winkeltje tot groot bedrijf. De Maasstad zevende jaargang (no. 10): p. 193, 194, 197
# Thyreopterus rugicollis

Thyreopterus rugicollis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Basilewsky.
# Ampelophilus coeruleus

Ampelophilus coeruleus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Descamps & Rowell.
# Pisinna rufoapicata

Pisinna rufoapicata is een slakkensoort uit de familie van de Anabathridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Suter.