OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zanddoorntje

Het zanddoorntje (Tetrix ceperoi) is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae), onderfamilie Tetriginae.

## Kenmerken

Het zanddoorntje is erg variabel van kleur, de basis kleur is bruin tot groen met soms een lichtere lengtestreep op het midden van het halsschild. Het vlakke halsschild heeft een relatief lage kiel en steekt altijd ver uit; er zijn geen kortvleugelige exemplaren bekend. Mannetjes bereiken een lengte van 9,5 tot 10,5 millimeter, de vrouwtjes zijn 11 tot 13 mm lang.

### Onderscheid met andere soorten

Het zanddoorntje is alleen moeilijk te onderscheiden van het zeggendoorntje, althans de langgevleugelde exemplaren. Het zanddoorntje heeft aan de bovenzijde van de dij, net onder de knie, een knik in de hier aanwezige kiel. De kleur is hier vaak ook lichter. Het zanddoorntje is daarnaast kleiner en de antennes staan dichter bij elkaar in vergelijking met het zeggedoorntje.

## Verspreiding

Het zanddoorntje komt in grote delen van Nederland voor, behalve in het noorden en in het oosten. In België komt de soort alleen voor in het noorden en uiterste westen. Ook in het zuiden van Groot-Brittannië is de soort bekend. Verder komt het doorntje voor in het zuiden van Europa.
Het zanddoorntje is voornamelijk te vinden op vochtige zandgronden met open plekken. Het is een echte pioniersoort die te vinden is op afgegraven plekken.

## Levenswijze

Het zanddoorntje is te zien van maart tot september en laat zich vooral zien tussen negen uur in de ochtend tot zeven uur in de avond. Net als alle doorntjes wordt geen geluid gemaakt. Het voedsel bestaat uit algen.
# Opalia granosa

Opalia granosa is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Quoy & Gaimard.
# Pentina lucida

Pentina lucida is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Warren.
# Flagsang

Flagsang (vlaggelied) is een lied gecomponeerd door Johan Halvorsen. Hij schreef het op tekst van Johan Fahlstrøm. Het lied is waarschijnlijk nooit publiekelijk uitgevoerd en alleen in manuscriptvorm bewaard gebleven. Op het titelblad wordt ook de naam Alma Fahlstrøm, een actrice en echtgenote van Johan, genoemd. Het is wellicht een stuk geschreven voor een privé-aangelegenheid of voor de verkiezingen in Noorwegen van 1915. De tekst begint met "Zon, schijn op onze vlag, die vrije, die trotse, die zuivere…".
Ook het vorige werk Valgsang heeft met die verkiezingen te maken (Valg betekent verkiezing). Het is geschreven als lied op tekst van Vilhelm Krag, maar er is niets van op papier teruggevonden.
* Studie van Universiteit van Oslo naar werken van Halvorsen
* Manuscript
# Ranah

Ranah kan verwijzen naar:
* Ranah (Payakumbuh Timur), een plaats in Indonesië
* Ranah (Kampar), een plaats in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ranah en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Sitona

Sitona is een geslacht van snuitkevers in de familie Curculionidae, afkomstig uit de Nearctische en Palaearctische gebieden. Het geslacht bestaat uit meer dan 100 soorten kevers.
Sitona is gespecialiseerd in peulvruchten, planten van de familie Fabaceae. De larven eten de wortelknollen en de volwassenen eten de bladeren. Verschillende soorten Sitona zijn belangrijke landbouwplagen van peulvruchten, vooral in de oorspronkelijke regio's en geïntroduceerde populaties in Zuid-Afrika, Australië en Nieuw-Zeeland.

## Kenmerken

Soorten in dit geslacht worden gekenmerkt door een korte, brede rostrum, met een smalle, middenlangsgroef op de frons en zich uitstrekkend tot aan het rostrum. Het oppervlak van het pronotum (halsschild) is vaak dicht gestippeld. Een ingedrukte dwarsgroef is aanwezig op het prosternum (deel borststuk), voor de coxale holtes. De dekschilden dragen tien striae gemarkeerd door longitudinale rijen van geïmponeerde gaatjes, bekleed met schubben en meestal met rechtopstaande setae.

## Soorten

In Europa komen de volgende soorten voor:
* Sitona ambiguus Gyllenhal, 1834
* Sitona anchora Gyllenhal, 1834
* Sitona bicolor Fåhraeus, 1840
* Sitona bosnicus Apfelbeck, 1899
* Sitona brachypterus Israelson, 1980
* Sitona brucki Allard, 1870
* Sitona callosus Gyllenhal, 1834
* Sitona cambricus Stephens, 1831
* Sitona canus Gyllenhal, 1834
* Sitona cinerascens Fåhraeus, 1840
* Sitona cinnamomeus Allard, 1863
* Sitona cylindricollis Fåhraeus, 1840
* Sitona discoideus Gyllenhal, 1834
* Sitona gemellatus Gyllenhal, 1834
* Sitona giraudi Hoffmann, 1938
* Sitona goetzelmanni Solari, 1909
* Sitona hirsutus Desbrochers, 1884
* Sitona hispidulus (Klaversnuitkever) (Fabricius, 1776)
* Sitona humeralis Stephens, 1831
* Sitona inops Gyllenhal, 1832
* Sitona languidus Gyllenhal, 1834
* Sitona lateralis Gyllenhal, 1834
* Sitona latipennis Gyllenhal, 1834
* Sitona lepidus Gyllenhal, 1834
* Sitona limosus Rossi, 1892
* Sitona lineatus (Bladrandkever) (Linnaeus, 1758)
* Sitona lineellus (Bonsdorff, 1785)
* Sitona lividipes Fåhraeus, 1840
* Sitona longulus Gyllenhal, 1834
* Sitona macularius (Marsham, 1802)
* Sitona mateui Roudier, 1958
* Sitona niger Allard, 1864
* Sitona ocellatus Küster, 1849
* Sitona onerosus Faust, 1890
* Sitona ophtalmicus Desbrochers, 1869
* Sitona ovipennis Hochhuth, 1851
* Sitona pseudohispidulus Franz, 1987
* Sitona puberulus Reitter, 1903
* Sitona puncticeps Sahlberg, 1921
* Sitona puncticollis Stephens, 1831
* Sitona ragusae Reitter, 1903
* Sitona sekerae Reitter, 1903
* Sitona setuliferus Fåhraeus, 1840
* Sitona striatellus Gyllenhal, 1834
* Sitona sulcifrons (Thunberg, 1798)
* Sitona suturalis Stephens, 1831
* Sitona syriacus Stierlin, 1884
* Sitona tenuis Rosenhauer, 1847
* Sitona treneri Solari, 1948
* Sitona ursus Desbrochers, 1894
* Sitona verecundus Rossi, 1890
* Sitona virgatus Fåhraeus, 1840
* Sitona waterhousei Walton, 1846
# Nol Maassen

Arnold (Nol) Maassen (Amsterdam, 18 augustus 1922 - Langon, 3 juli 2009) was een Nederlandse ambtenaar en politicus voor de Partij van de Arbeid (PvdA). In de jaren 70 en 80 was hij voor deze sociaaldemocratische partij Staten- en Eerste Kamerlid.
Maassen volgde de mulo-a en werkte als ambtenaar bij de afdeling klachten van de PTT in Amsterdam. Voor zijn beroep behaalde hij diverse vakdiploma's. Ook bekwaamde hij zich in de Franse taal.
Van 7 juli 1974 tot september 1981 had hij zitting in de Provinciale Staten van Noord-Holland en vervolgens van 29 september 1981 tot 23 juni 1987 in de Eerste Kamer.
In de Kamer was hij woordvoerder voor ontwikkelingssamenwerking. Maassen liet zich kennen als een Kamerlid dat weleens andere standpunten in wilde nemen dan de rest van zijn fractie. Bijvoorbeeld in 1985, toen hij en Marian van der Meer de enige twee PvdA-Kamerleden waren die zich uitspraken voor het wetsvoorstel van de Invoering gelijke behandeling van mannen en vrouwen in de AOW. Onder meer ook bij de stemming over de Arbeidsvoorwaarden gepremieerde en gesubsidieerde sector in 1985, de Welzijnswet in 1986 en de Mediawet in 1987 stemde hij anders dan de meerderheid van zijn fractie die voorstemde. Maassen betoonde zich een pacifist als het om nucleaire wapens ging en week daarom ook op dat punt zo nu en dan van zijn fractie af; zo stemde hij enkele keren tegen de begroting van het ministerie van Defensie.
Nol Maassen overleed op 86-jarige leeftijd in de zomer van 2009 in Frankrijk.
* Biografisch Portaal: 02484965
* Parlement.com: vg09lln7j4zm
# Spoorlijn Somain - Sin-le-Noble

De spoorlijn Somain - Sin-le-Noble was een Franse spoorlijn die Somain verbond met Sin-le-Noble. De lijn was 15,3 km lang en ontsloot diverse mijnzetels.

## Geschiedenis

De lijn is als private mijnspoorlijn door de Compagnie des mines d'Aniche aangelegd aan het eind van de 19e eeuw om de diverse mijnzetels te verbinden met Somain enerzijds en Douai anderzijds.

## Aansluitingen

In de volgende plaatsen was er een aansluiting op de volgende spoorlijnen:

### Somain

    RFN 250 000, spoorlijn tussen Busigny en Somain
    RFN 258 000, spoorlijn tussen Aubigny-au-Bac en Somain
    RFN 262 000, spoorlijn tussen Douai en Blanc-Misseron
    RFN 268 000, spoorlijn tussen Somain en Halluin
    lijn tussen Somain en Vieux-Condé
    lijn tussen Somain en Waziers

### Fosse Notre Dame

    RFN 272 641, stamlijn Grande Paroisse
* http://www.inventaires-ferroviaires.fr
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1951.pdf
* http://users.fini.net/~bersano/francais-french/carnet_de_profils_plans_de_gare/profils_nord_1960.pdf
# Zeldersche Driessen

De Zelderse Driessen is een 82 hectare groot Natura 2000-gebied aan de rivier de Niers, iets ten oosten van Gennep in het uiterste noorden van Nederlands Limburg.
Het betreft een rivierduinencomplex met een betrekkelijk jong, maar gevarieerd en zeer natuurlijk aandoend bos, enkele kleine heideveldjes en natte, grindrijke rivierdalgraslanden. Vrij bijzonder is, dat de rivier de Niers niet door een kade van het bos gescheiden is, maar bij hoog water slechts het natuurlijke reliëf ontmoet en dus de randen van het vrij hooggelegen bos kan beïnvloeden. De ligging op een bijzonder grensmilieu is zeer gunstig voor diverse zoogdiersoorten. In het gebied zijn meerdere dassenburchten.
De Niers had vanouds veel te kampen met dichtgroeiende beeklopen en overstromingen en is al eeuwenlang min of meer gekanaliseerd.

## Externe link

* Uitgebreide gebiedsbeschrijving van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit.
# Opalia infrequens

Opalia infrequens is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1852 door C. B. Adams.
# Pentina xanthopera

Pentina xanthopera is een vlinder uit de familie van de venstervlekjes (Thyrididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Hampson.
# Flensburger Fjord

De Flensburger Fjord (Duits: Flensburger Förde, Deens: Flensborg Fjord) is een 50 kilometer lange fjord die in de Oostzee uitmondt. De Flensburger Fjord vormt gedeeltelijk de grens tussen Duitsland in het zuiden en Denemarken in het noorden.
Aan de Deense zijde van de grens ligt het eiland Als met de stad Sønderborg. Meer naar het westen bevinden zich de plaatsen Broager, Egernsund, Gråsten, Rinkenæs, Sønderhav en Kollund.
Dieper in het Duitse binnenland ligt de stad Flensburg. Aan de oostelijke oever ligt het stadje Glücksburg.
# Päwesin

Päwesin is een gemeente in de Duitse deelstaat Brandenburg, en maakt deel uit van de Landkreis Potsdam-Mittelmark. Päwesin telt 497 inwoners.
Bad Belzig · Beelitz · Beetzsee · Beetzseeheide · Bensdorf · Borkheide · Borkwalde · Brück · Buckautal · Golzow · Görzke · Gräben · Groß Kreutz (Havel) · Havelsee · Kleinmachnow · Kloster Lehnin · Linthe · Michendorf · Mühlenfließ · Niemegk · Nuthetal · Päwesin · Planebruch · Planetal · Rabenstein/Fläming · Rosenau · Roskow · Schwielowsee · Seddiner See · Stahnsdorf · Teltow · Treuenbrietzen · Wenzlow · Werder (Havel) · Wiesenburg/Mark · Wollin · Wusterwitz · Ziesar
# Neochryopus

Neochryopus is een geslacht van kevers uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1931 door Banninger.

## Soorten

Het geslacht Neochryopus is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Neochryopus savagei (Hope, 1842)
* ↑ Anichtchenko A. et al., (editors): Carabidae of the World. www.carabidae.org (bezocht: 20 tot 28 maart 2013)
# Soulignonne

Soulignonne is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 544 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saintes.

## Geografie

De oppervlakte van Soulignonne bedraagt 14,1 km², de bevolkingsdichtheid is 38,6 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Soulignonne met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# ZTE Warp Sequent

De ZTE Warp Sequel is een smartphone van het Chinese bedrijf ZTE en werd geïntroduceerd in september 2012. De telefoon is de opvolger van de ZTE Warp.

## Buitenkant

De Warp Sequel wordt bediend door middel van een capacitief touchscreen. Dit tft-scherm heeft een resolutie van 540 bij 960 pixels en heeft een schermdiagonaal van 4,3 inch. Onderaan het scherm zijn drie aanraakgevoelige knoppen te vinden: van links naar rechts de terugknop, de thuisknop en de menuknop. Met 9,9 millimeter heeft de telefoon, in vergelijking tot andere smartphones, een normale dikte. Aan de achterkant zit een camera van 5 megapixel met flitser, terwijl aan de voorkant zich een camera bevindt voor videobellen.

## Binnenkant

De smartphone maakt gebruik van het besturingssysteem Google Android 4.0.4, ook wel "Ice Cream Sandwich" genoemd. De telefoon beschikt over een 1,4GHz-singlecore-processor van Qualcomm. Het heeft een werkgeheugen van 768 MB en een opslaggeheugen van 4 GB, wat uitgebreid kan worden via een microSD-kaart. De telefoon heeft een 1650mAh-Li-ionbatterij.
* ↑ (en) http://www.gsmarena.com/zte_warp_sequent-5007.php
* ↑ http://reviews.cnet.com/smartphones/zte-warp-sequent-boost/4505-6452_7-35477649.html
# Opalia gruveli

Opalia gruveli is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door de Boury.
# Lieveling

De lieveling (Timandra comae) is een dagactieve nachtvlinder uit de familie Geometridae, met een spanwijdte van 30-34 mm. De vlinder is in Nederland te zien van eind mei tot half september.
Er zijn twee soorten, Timandra comae en Timandra griseata, die met het blote oog niet van elkaar te onderscheiden zijn en überhaupt nauwelijks verschillen in uiterlijk. Timandra griseata komt voor in Noord- en Oost-Europa, terwijl Timandra comae voorkomt in West- en Zuid-Europa. In Nederland komt alleen de soort Timandra comae voor. De soorten zijn pas in 1994 van elkaar gesplitst, en deze splitsing wordt niet door alle deskundigen onderschreven. In Estland is een heel klein aantal hybriden gevonden.

## Beschrijving

De kleur van de vleugels kan variëren van crèmekleurig, geelachtig bruin tot lichtgrijs, waarbij in de breedte over de vleugels purperkleurige tot lichtbruin gekleurde lijnen lopen. Bij opengevouwen vleugels lopen deze lijnen zonder onderbreking door van de ene voorvleugel via de achtervleugels naar de ander voorvleugel. Op de voorvleugel zit een klein licht vlekje. De achtervleugel heeft in het midden een sterk uitspringende punt.
De waardplanten van de rups zijn planten uit de families zuring en duizendknoop. De vliegtijd is van april tot en met november. De vlinder komt in twee generaties per jaar voor. Soms komt hier nog een niet voltooide derde generatie bij. De eitjes van de eerste generatie worden eind mei tot in juni afgezet, die van de tweede generatie in augustus en september. Na 10 dagen komen de eitjes uit. De volwassen rups is 23 mm lang, roodbruin, grijs of bruin en heeft een paar korte witte lijnen op de zijkanten en een donker patroon op de rug.
De rupsen zijn grijsgrauw tot bruin met donkere vlekken. Achter de kop zijn de rupsen iets verdikt.

## Verspreiding

Men kan ze algemeen aantreffen in vochtige bossen, aan wateroevers en in tuinen.

## Media

* Timandra griseata
* Timandra comae
# Flenio

Flenio of Flenium was een Romeinse nederzetting in de provincie Neder-Germanië (Germania Inferior) aan de heerweg van Noviomagus (Nijmegen) naar Lugdunum Batavorum (Katwijk-Brittenburg). De plaats staat vermeld op de Peutingerkaart tussen Tablis (Oud-Alblas?) en Forum Hadriani (Voorburg).
Algemeen wordt aangenomen dat het Flenio op de Peutingerkaart een schrijffout is. Vermoedelijk heette de plaats Elinium of Elenio, een verwijzing naar de monding van de Maas en Waal, die in de Romeinse tijd Helinium werd genoemd. De Peutingerkaart geeft naar alle waarschijnlijkheid de situatie weer in de vroege 3e eeuw na Chr., toen er een heerweg liep vanaf Nijmegen, hoofdstad van de civitas Batavorum (het stamgebied der Bataven) naar Forum Hadriani, de hoofdstad van de Cananefaatse civitas, en vandaar naar de meest westelijke nederzetting aan de Rijn, Lugdunum Batavorum. Deze heerweg volgde grotendeels de loop van Waal en Maas, die op de Peutingerkaart als één rivier worden weergegeven met de naam Patabus (een verschrijving van Batavus). Flenio was een van de pleisterplaatsen langs deze weg, op een afstand van 18 Gallische mijl (ca. 40 km) van Tablis en 12 (ca. 26,5 km) vanaf Forum Hadriani.

## Locatie van Flenium

Naast de vermelding op de Peutingerkaart zijn er nooit concrete archeologische of historische aanwijzingen gevonden voor de locatie van Flenium. Het heeft echter niet ontbroken aan speculaties. De 18e-eeuwse Franse cartograaf Jean Baptiste Bourguignon d'Anville plaatste Flenium in Vlaardingen, en Jacobus Kok lokaliseerde het op het voormalige eiland Putten. Ook is wel een verband gezocht met Romeinse vondsten in Crooswijk, aan de monding van de Rotte.
Vlaardingen is tot nog toe de meest waarschijnlijke plaats, gezien de afstanden die op de Peutingerkaart staan vermeld. In Vlaardingen zijn sporen van bewoning uit de Romeinse tijd aangetroffen, maar aanwijzingen voor een grotere nederzetting ontbreken tot nog toe.
Verschillende auteurs hebben ook geopperd dat Flenio een kustverdedigingsfort zou zijn geweest, gelegen bij het huidige Oostvoorne, waar men in 1752 bij extreem laag water stukken steen en brokstukken van fundamenten heeft waargenomen. Baggerwerkzaamheden in deze omgeving leverden in de 20e eeuw vele Romeinse vondsten op. Deze locatie lijkt echter minder waarschijnlijk omdat Flenium op de Peutingerkaart duidelijk ten noorden van de Maas op enige afstand van de kust wordt gesitueerd, terwijl Oostvoorne veel dichter bij de kust en ten zuiden van de Maas gelegen is.
Als derde optie is ook wel Naaldwijk gesuggereerd. Op de locatie Naaldwijk-Hoogwerf zijn aanwijzingen gevonden voor de nabijheid van een Romeins vlootstation. Probleem bij deze hypothese is wel dat de afstand tussen Naaldwijk en Forum Hadriani veel kleiner is dan op de Peutingerkaart staat aangegeven.
# Pääjärvi

Pääjärvi is een dorp in Zweden op vijf kilometer van de grens met Finland en hoort bij de gemeente Pajala De Länsväg 392 komt er langs.
Het ligt aan een meer met dezelfde naam Pääjärvi van ongeveer 2 km². De Päärivier zorgt voor de afwatering van het meer.
Aareavaara · Anttis · Huukki · Isovaara · Jarhois · Juhonpieti en Erkheikki · Junosuando · Kainulasjärvi · Kangos · Kardis · Kassa · Kätkesuando · Käymäjärvi · Kaunisvaara · Kengis · Kenttä · Keräntöjärvi · Kieksiäisvaara · Kiilarova · Kihlanki · Kitkiöjärvi · Kitkiöjoki · Kolari · Kompelusvaara · Korpilombolo · Kurkkio · Lahenpää · Lahnajärvi · Lautakoski · Liviöjärvi · Lovikka · Männikkö · Muonionalusta · Muodoslompolo · Narken · Nuuksujärvi · Ohtanajärvi · Oksajärvi · Pääjärvi · Pajala · Parkalompolo · Pentäsjärvi · Peräjävaara · Pimpiö · Ristimella · Ruosteranta · Sahavaara · Saittarova · Salmijärvi · Särkimukka · Sattajärvi · Selkäjärvi · Suaningi · Talinen · Tärendö · Teurajärvi · Torinen · Törmäsniva · Tornefors
# Nethinius

Nethinius is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Fairmaire.

## Soorten

Nethinius omvat de volgende soorten:
* Nethinius acuticollis Villiers, 1980
* Nethinius alluaudi Villiers, 1980
* Nethinius ambrinus Villiers, 1980
* Nethinius amethystinus Villiers, 1980
* Nethinius amicus Villiers, 1980
* Nethinius anticipes Fairmaire, 1896
* Nethinius atroviridis Villiers, 1980
* Nethinius ballerioi Vitali, 2007
* Nethinius berafiensis Villiers, 1980
* Nethinius bicoloritarsis Villiers, 1980
* Nethinius capreolus Villiers, 1980
* Nethinius catalai Villiers, 1980
* Nethinius coindardii Fairmaire, 1902
* Nethinius cribratus Villiers, 1980
* Nethinius curlettii Vitali, 2007
* Nethinius cylindricus Villiers, 1980
* Nethinius dimidiatipes Fairmaire, 1889
* Nethinius elegans Villiers, 1980
* Nethinius elongatus Villiers, 1980
* Nethinius ernesti Quentin & Villiers, 1979
* Nethinius fairmairei Villiers, 1980
* Nethinius flavipes Villiers, 1980
* Nethinius fulvescens Fairmaire, 1889
* Nethinius fulvipes Fairmaire, 1889
* Nethinius giganteus Villiers, 1980
* Nethinius gracilior Fairmaire, 1901
* Nethinius hirsutus Villiers, 1980
* Nethinius humbloti Quentin & Villiers, 1979
* Nethinius laevicollis Villiers, 1980
* Nethinius laticollis Villiers, 1980
* Nethinius longipennis Fairmaire, 1902
* Nethinius mananarensis Villiers, 1980
* Nethinius maroantsetrensis Villiers, 1980
* Nethinius montanus Villiers, 1980
* Nethinius nanus Villiers, 1980
* Nethinius nigricornis Villiers, 1980
* Nethinius nigripennis Villiers, 1980
* Nethinius obscuripes Fairmaire, 1889
* Nethinius occidentalis Villiers, 1980
* Nethinius pallidipes Künckel, 1890
* Nethinius pauliani Villiers, 1980
* Nethinius perinetensis Villiers, 1980
* Nethinius perrieri Fairmaire, 1899
* Nethinius perroti Villiers, 1980
* Nethinius peyrierasi Villiers, 1980
* Nethinius pilosus Villiers, 1980
* Nethinius punctatus Villiers, 1980
* Nethinius quadrinodosus Villiers, 1980
* Nethinius quentini Villiers, 1980
* Nethinius robinsoni Villiers, 1980
* Nethinius rossi Villiers, 1980
* Nethinius ruficeps Fairmaire, 1899
* Nethinius sambiranensis Villiers, 1980
* Nethinius sanguinicollis Fairmaire, 1889
* Nethinius satanas Villiers, 1980
* Nethinius semirufus Fairmaire, 1901
* Nethinius septentrionis Villiers, 1980
* Nethinius setigerus Villiers, 1980
* Nethinius seyrigi Villiers, 1980
* Nethinius sicardi Villiers, 1980
* Nethinius sogai Villiers, 1980
* Nethinius tenebrosus Villiers, 1980
* Nethinius testaceus Villiers, 1980
* Nethinius vadoni Villiers, 1980
* Nethinius vicinus Villiers, 1980
* Nethinius violaceipennis Villiers, 1980
* Nethinius wintreberti Villiers, 1980
* Nethinius wittmeri Villiers, 1980
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Niet-vliegende anomalure

De niet-vliegende anomalure (Zenkerella insignis) is een knaagdier uit de familie Zenkerellidae dat voorkomt van Kameroen tot Gabon. Het is de enige levende stekelstaarteekhoorn zonder vlieghuid.
Hij wordt 18 tot 23 cm lang (staart 15 tot 17 gram) en weegt 180 tot 220 gram. Hij is grotendeels grijsachtig. De wangen en poten zijn echter deels okerkleurig. De onderkant is zeer lichtgrijs. De staart is zwart.
# Een lege brug

Een lege brug is een roman van Dirk Bracke uit 1997.

## Inhoud

De 15-jarige Siem wordt halsoverkop verliefd op Paulien, een meisje dat elk dag op de spoorwegbrug zit en het landschap natekent. Paulien is autistisch en wordt seksueel misbruikt door een verzorger uit het dagcentrum waar ze naartoe gaat.

## Bewerkingen

Luc Samson schreef een bewerking voor theater in 2003. Er waren plannen om Een lege brug te verfilmen, maar hierover is sinds 2011 geen nieuws meer vrijgegeven.
# ZTS

ZTS kan verwijzen naar:
* ZTS Martin, voorheen ZTS, Slowaaks tractormerk
* Rood-Wit Zaanstad, voorheen VV ZTS (Zaanstad Türk Spor), voetbalclub in Noord-Holland
* MFK Dubnica, voorheen FK ZŤS Dubnica, voetbalclub in
* FC VSS Košice, voorheen ZŤS Košice, voetbalclub in Slowakije
* FC Petržalka 1898, voorheen ZŤS Petržalka, voetbalclub in Slowakije
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van ZTS en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Opistomum tundrae

Opistomum tundrae is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Opistomum, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Typhloplanidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Nasonov.