OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Jan Spierdijk

Jan Spierdijk (Amsterdam, 4 oktober 1919 – 10 februari 1997) was een Nederlands schrijver en journalist.
Hij begon als medewerker op een verzekeringskantoor en studeerde Engels. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij als gijzelaar in kamp Haaren opgesloten. Hij publiceerde rond het einde van de oorlog enkele dichtbundels.
Spierdijk begon zijn journalistieke loopbaan bij De Waarheid. Vanaf 1949 was hij enkele decennia werkzaam bij De Telegraaf in Amsterdam, onder andere als kunstredacteur. Verder vertaalde hij Engelstalige werken en leverde hij bijdragen aan het tijdschrift Proloog.

## Publicaties (selectie)

* De nar, Uitgever: Bigot & Van Rossum N.V., Amsterdam [1943], Gekartonneerd,54 pp
* Baba Tahir. Perzische kwatrijnen, Vertaling: Jan Spierdijk, uitgever: Contact, 1944
* XVI Sonnetten, uitgever Bayard Pers, (Kroonder, Bussum) 1944. 22 pp., illegale uitgave: de Jong 772
* Dierbaar Landschap, uitgever: Contact, Amsterdam, 1946, geb. 128 pag., stofomslag Lex Metz
* Ontsluierd geheim. Een bundel verhalen uit het Victoriaanse tijdperk, uitgever: Amsterdam Wereldbibliotheek 1950, Linnen band, 20 cm, 348 pp.
* Moor, zij is niet kuis, uitgever: Contact, Amsterdam, 196
* Jan Fabricius, de man en zijn werk, inleiding: Jan Spierdijk, Uitgever: Van Gorcum & Comp., 1971, 452 pp.
* Andermans roem, Amsterdam, Tiebosch, 1979. Paperback. 174 p. Ills.
* Gast van mijn nieuwe lente, uitgever: De Beuk, Amsterdam 1985
* Dorp. Gedichten, uitgever: Amsterdam, De Beuk, 1988, ingenaaid, 40 p., 14 x 21 cm.
* Jeugd vol verwachting. Amsterdamse Herinneringen, 1919-1940, UTRECHT, 1994.
* ↑ Spierdijk, Jan. www.biografischportaal.nl. Gearchiveerd op 1 februari 2023. Geraadpleegd op 1 februari 2023.
* ↑ Abcoude - Algemene Begraafplaats 't Geinhoff - Jan-Spierdijk. www.online-begraafplaatsen.nl. Gearchiveerd op 1 februari 2023. Geraadpleegd op 1 februari 2023.
* ↑ Jan Spierdijk. TheaterEncyclopedie (14 december 2022). Gearchiveerd op 1 februari 2023. Geraadpleegd op 1 februari 2023.
* ↑ Ons Amsterdam | Jan Spierdijk. onsamsterdam.nl (9 november 2016). Gearchiveerd op 10 februari 2022. Geraadpleegd op 1 februari 2023.
* ↑ Kuiper, Willem (1997). Literatuur-nieuws. Gearchiveerd op 11 maart 2023. Literatuur 14
* ↑ G.J. van Bork, P.J. Verkruijsse, Spierdijk, Jan. De Nederlandse en Vlaamse auteurs. DBNL (1985). Gearchiveerd op 1 februari 2023. Geraadpleegd op 1 februari 2023.
* Bibliothèque nationale de France: cb12887558v (data)
* Biografisch Portaal: 32881681
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: spie005
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 2126 3713
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069418012
* Système universitaire de documentation: 149492251
* Virtual International Authority File: 30343882
* WorldCat (via VIAF): 30343882
# Väversunda

Väversunda is een plaatsje in de gemeente Vadstena in Östergötland in Zweden.
Jöns Jacob Berzelius, een van de grondleggers van de moderne scheikunde, werd geboren in Väversunda.
# Callista multistriata

Callista multistriata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door G.B. Sowerby II.
# Elodes fuscipennis

Elodes fuscipennis is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1843 gepubliceerd door Félix Édouard Guérin-Méneville.
# Bruchidius buettikeri

Bruchidius buettikeri is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1979 gepubliceerd door Decelle.
# Beukenkorrelkopje

Het beukenkorrelkopje (Phleogena faginea) is een schimmel behorend tot de familie Phleogenaceae. Hij leeft saprotroof op het hout in grote groepen. Ze komen vooral voor op beuken, maar kunnen ook voorkomen op andere loofbomen op oude landgoederen en in oude bossen waar de bomen aan het aftakelen zijn.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

Het vruchtlichaam is klein (tot 1 cm hoog). De steel is vertakt en de kleur van de steel is honingkleurig, onderaan donkerder, bovenaan wittig. De basis is schijfvormig. Aan het uiteinden van de takjes zitten de bolletjes. De bolletjes zijn 2 tot 4 mm in hoog en is korrelig. Het bolletje is in aanvang wittig-asgrijs. Naarmate de leeftijd vordert wordt hij bruin en ten slotte zwart. Ze groeien tussen scheurtjes in de bast of kaal hout van net afgestorven, maar nog staande bomen, of op takken van nog onverteerd hout. Ze komen met name voor in de late herfst of aan het begin van de winter. Met name na drogen heeft dit zwammetje een sterke maggigeur.

### Microscopische kenmerken

Hij heeft een monomitisch hyfensysteem, dus de schimmel vormt alleen generatieve hyfen. De hyfen zijn hyaliene, de septen zijn verbogen. Vier sporen zitten elk op de hyaliene basidia; duidelijke sterigmata ontbreken. De basidiosporen zijn oker tot lichtbruin van kleur, dikwandig, min of meer bolvormig, glad, inamyloïde en afmetingen: 4,5–10 × 4,5–9 μm. Af en toe vormt de soort conidioforen met breed elliptische conidia.

## Verspreiding

Het beukenkorrelkopje is wijdverspreid op het noordelijk halfrond. Het komt ook voor in Zuid-Amerika en Nieuw-Zeeland. In Nederland komt hij vrij algemeen voor. Het is niet bedreigd en staat niet op de rode lijst.

## Foto's

* Sporen
* (en) Index Fungorum
* NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
* Info op www.yavannah.nl
# Växjö

Växjö kan verwijzen naar:
* Växjö (gemeente), een gemeente in Småland in de Zweedse provincie Kronobergs län
* Växjö (stad), de hoofdstad van deze provincie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Växjö en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Walckenaeria maesta

Walckenaeria maesta is een spinnensoort uit de familie hangmatspinnen (Linyphiidae). De soort komt voor in de Verenigde Staten.
# Louis de Dieudonné

Louis-Alexandre de Dieudonné (Leuven, 17 oktober 1802 - Korbeek-Lo, 24 maart 1886) was een Belgisch edelman en burgemeester.

## Geschiedenis

In 1789 registreerde de Heraldische Raad het wapenschild van Antoine-Jean de Dieudonné, heer van Moorteren, Bunswyck en Theune. Hij was algemeen kwartiermeester in het leger van de Verenigde Belgische Staten.

## Levensloop

* Louis de Dieudonné was een zoon van Antoine (hierboven) en van Marie-Elisabeth de Spoelberch. In 1842 verkreeg hij erkenning in de erfelijke adel met de titel ridder, overdraagbaar op alle mannelijke afstammelingen en in 1843 verkreeg hij de titel baron, gevestigd op de baronie Korbeek-Lo en overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij trouwde in Antwerpen in 1830 met Catherine Joostens (1806-1881) en ze kregen twaalf kinderen. Hij promoveerde tot doctor in de rechten werd schepen van Leuven en burgemeester van Korbeek-Lo.
** Oscar de Dieudonné (1846-1875), doctor in de natuurwetenschappen, trouwde in Hamme-Mille in 1869 met barones Craninx (1848-1932). Ze kregen drie kinderen.
*** Pierre Oscar de Dieudonné de Corbeek over Loo (1872-1953) trouwde in Linden in 1901 met gravin Mathilde de Beauffort (1881-1951). Ze kregen vijf kinderen. Hij werd arrondissementscommissaris in Leuven en werd majoor in het Belgisch leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij verkreeg in 1897 de vergunning om de Corbeeck over Loo aan zijn naam toe te voegen.
**** Emmanuel de Dieudonné de Corbeek-Lo (1903-1959) trouwde in 1935 in Brussel met Vivienne Carlier d'Odeigne (1911- ). Ze hadden drie kinderen, met afstammelingen tot heden.

## Literatuur

* Généalogie Dieudonné, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1883.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 1987, Brussel, 1987.
# Louis de Jager

Louis de Jager (Duiwelskloof, 30 maart 1987) is een Zuid-Afrikaans golfprofessional. Hij debuteerde in 2008 op de Sunshine Tour.

## Loopbaan

Tijdens zijn golfcarrière bij de amateurs won de Jager enkele titels waarvan twee nationale titels. Hij won onder andere het South African Amateur Strokeplay Championship en het South African Amateur Stroke Match Championship
In 2008 werd hij een golfprofessional en probeerde via de Europese Tourschool te kwalificeren voor de Europese PGA Tour. Het lukte hem niet, dus besloot hij om te golfen op de Sunshine Tour. In augustus 2009 behaalde hij zijn eerste zege op de Sunshine Tour door de Sun Coast Classic te winnen.

## Prestaties
### Amateur

* 2007: South African Amateur Strokeplay Championship, South African Amateur Stroke Match Championship, Gauteng North Etonic Open, Boland Open

### Professional
#### Sunshine Tour

| Nr. | Datum | Toernooi | Score | Score | Info |
| 1 | 8 augustus 2009 | Sun Coast Classic | 68-68-71=207 | –9 | |
| 2 | 5 september 2014 | Vodacom Origins of Golf Tour - Wild Coast Sun | 63-68-77=208 | –2 | Won de play-off van Haydn Porteous en Jaco Ahlers |
| 3 | 6 november 2014 | Nedbank Affinity Cup | 68-68-68=204 | –12 | Won de play-off van Danie van Tonder en Vaughn Groenewald |
# Vĩnh Trạch

Vĩnh Trạch kan verwijzen naar:
* Vĩnh Trạch (Bạc Liêu)
* Vĩnh Trạch (Thoại Sơn)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vĩnh Trạch en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pristomerus novoguineensis

Pristomerus novoguineensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Szepligeti in 1906.
# Elodes elegans

Elodes elegans is een keversoort uit de familie moerasweekschilden (Scirtidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 gepubliceerd door Yoshitomi.
# Callista phasianella

Callista phasianella is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1853 door Deshayes.
# Bruchidius cassiae

Bruchidius cassiae is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1977 gepubliceerd door Arora.
# Mitrella nomurai

Mitrella nomurai is een slakkensoort uit de familie van de Columbellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1991 door Habe.
# Mitrella pallaryi

Mitrella pallaryi is een slakkensoort uit de familie van de Columbellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Dautzenberg.
# Mitrella patricki

Mitrella patricki is een slakkensoort uit de familie van de Columbellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Bozzetti.
# Mitrella pudica

Mitrella pudica is een slakkensoort uit de familie van de Columbellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door Brazier.
# Blacometeorus pusillus

Blacometeorus pusillus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Hellen in 1958.
# Louis Motké

Louis Motké (Roermond, 31 mei 1918 - Maastricht, 20 december 1988) was een Nederlands wielrenner.
Motké was als amateurwielrenner een product van de voor de Tweede Wereldoorlog zeer bekendstaande Roermondse wielerbaan, waar hij samen met zijn wielermaatje Piet Gommans successen boekte in koppelkoersen en achtervolging. Hij was professional van 1936 tot 1949. Zijn grootste successen zijn de beide titels als Nederland kampioen op de weg bij de profs in 1940 en 1941. Na zijn wielerloopbaan had Motké een meubelzaak in Genhout.
Motké had drie dochters en een zoon.

## Overwinningen en ereplaatsen

1940
* 1e in NK op de weg, profs
1941
* 1e in NK op de weg, profs
1947
* 3e in de Acht van Chaam

## Tourdeelnames

* geen
* ↑ http://www.dewielersite.net/db2/wielersite/coureurfiche.php?coureurid=6426
# Protaphorura montana

Protaphorura montana is een springstaartensoort uit de familie van de Onychiuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Mateos-Frias & Arbea.
# Empis mixopolia

Empis mixopolia is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Melander.
# Schinkelbrug

De Schinkelbrug (brug nr. 176P) is een verkeersbrug over de rivier de Schinkel in Amsterdam. De brug verbindt Amsterdam-West en Amsterdam-Zuid met elkaar. Totaal liggen er vijf bruggen naast elkaar.
De Schinkelbrug is onderdeel van de Ringweg om Amsterdam en werd geopend in 1972. De brug telt op de buitenring vier rijstroken + spitsstrook en op de binnenring vijf rijstroken.
Tussen de beide verkeersbruggen liggen nog drie bruggen voor metro- en spoorverkeer. De eerste spoorbrug kwam in gebruik in 1978 met de opening van de eerste fase van de Schiphollijn (verbinding Amsterdam Zuid – Schiphol). De metrobrug kwam in gebruik in 1997 met de opening van de Ringlijn 50. De tweede spoorbrug werd in 2015 in gebruik genomen als onderdeel van de verdubbeling van de Schiphollijn.
In de bruggen liggen vijf beweegbare brugkleppen. De bruggen worden alleen 's nachts geopend voor scheepvaartverkeer en dan met name voor zeilschepen als deel van de Staande Mastroute. Ten noorden van de brug ligt de Nieuwe Meersluis.
# Schinkelpolder

De Schinkelpolder is een polder ten oosten van de Ringvaart in de gemeente Aalsmeer. De polder ligt ten westen van Bovenkerk. Het in deze polder aangelegde Schinkelbos was in 1999 een uitbreiding van het Amsterdamse Bos maar behield wel zijn eigen naam. De rest van de polder wordt voornamelijk gebruikt voor tuinbouw in kassen.
In het zuiden grenst het gebied aan de Oosteinderpoelpolder, in het noorden aan de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder.
Ten oosten van de Schinkelpolder liep de spoorlijn Aalsmeer - Amsterdam Willemspark. Ter hoogte van de Schinkelpolder was de stopplaats Schinkeldijk, die in 1933 werd gesloten.

## Geschiedenis

Het grondgebrek rond Aalsmeer dat door vervening was ontstaan werd bestreden door de veenplassen droog te pompen. Hiermee werd in de 17e eeuw begonnen. Eerst werd het Stommeer drooggemaakt (1650) en daarna het Hornmeer (1674).
De Zwarte- of Schinkelpolder had oorspronkelijk een zwart geteerde wipmolen bij de oever van de Haarlemmermeer, ter hoogte van waar nu de Bosrandbrug ligt. In 1778 werd deze vervangen door de nog bestaande De Zwarte Ruiter.
De inmiddels geheel verveende Schinkelpolder werd drooggemaakt in 1857. Hiertoe werd een grote vijzelmolen gebouwd. Deze maalde plas werd droog samen met de bestaande De Zwarte Ruiter. Deze werd in 1866 verbouwd tot korenmolen. De vijzelmolen uit 1857 werd in 1882 grotendeels afgebroken en verbouwd tot stoomgemaal. Later kwam er elektrische aandrijving. In 1989 kwam er een nieuw gemaal bij de Ringvaart en werd het oude gemaal verbouwd tot woonhuis.
# Sarikemuning

Sarikemuning is een plaats en een bestuurslaag (desa) op het 4$^{de}$ niveau (kelurahan/desa). Sarikemuning ligt in het onderdistrict (kecamatan) Senduro van het regentschap Lumajang in de provincie Oost-Java, Indonesië. Sarikemuning telt 2605 inwoners (volkstelling 2010).
In het administratieve grondgebied van Sarikemuning liggen dorpen en gehuchten. Sarikemuning is verdeeld in:
* Darungan,
* Maduran,
* Krajan,
* Brak, het noordelijke deel van desa Sarikemuning
* Onderdistricten van Lumajang
* Topografische kaart herdruk 1909
* ↑ (en) Resultaten van de volkstelling (2010), Badan Pusat Statistik, Population of Indonesia by village (archive.org)
* ↑ Geonames bestuursvorm op het 4$^{de}$ niveau, Sarikemuning ca. 277 m
* ↑ Geonames populated place, Darungan ca. 287 m
* ↑ Geonames populated place, Maduran ca. 231 m
* ↑ Geonames populated place, Krajan ca. 259 m
# Sarikei (stad)

Sarikei is een stad en gemeente (majlis daerah; district council) in de Maleisische deelstaat Sarawak. De gemeente telt 56.000 inwoners.
# Schizobopyrina striata

Schizobopyrina striata is een pissebed uit de familie Bopyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Nierstrasz & Brender à Brandis.
# Schizobopyrina miyakei

Schizobopyrina miyakei is een pissebed uit de familie Bopyridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1942 door Sueo M. Shiino.
# Jacques de Bay (1545-1614)

Jacques de Bay (Latijn: Jacobus Baius) (Meslin-l'Évêque in Henegouwen omstreeks 1545 - Leuven, 5 oktober 1614) was een theoloog uit de Zuidelijke Nederlanden en hoogleraar aan de Universiteit van Leuven. Hij stichtte het Baiuscollege voor theologiestudenten.

## Leven

De Bay was een neef van Michel de Bay, die de grondlegger was van het baianisme, een visie die aan de grondslag ligt van het jansenisme. De Bay studeerde theologie aan het College Het Varken aan de universiteit en werd licentiaat in 1572. Vervolgens werd hij bursarius (beheerder van de studietoelagen) aan het Pauscollege waarvan zijn oom voorzitter was. In 1573 werd De Bay zelf voorzitter van het Savoyecollege en bleef dit tot aan zijn dood.
Hij werkte mee aan de Leuvense uitgave van de werken van Augustinus van Hippo en verzorgde het deel dat de brieven van Augustinus bevatte. In 1577 werd De Bay deken van het Sint-Jacobuskapittel en werd in 1580 zelfs even rector van de universiteit zonder echter hoogleraar te zijn. De Bay promoveerde op 20 mei 1586 tot doctor in de theologie en op 30 september van dat jaar werd hij vervangend hoogleraar in de plaats van zijn oom. Na diens dood in 1589 nam hij diens leerstoel volledig over. In 1591 werd De Bay eveneens hoogleraar catechese en werd tevens kanunnik van het Sint-Pieterskapittel. De Bay schonk een terrein aan de paters Kapucijnen; dit was gelegen tussen de Voer en de Heilige Geeststraat, aan de straat die de Kapucijnenvoer zou heten.
In 1598 werd De Bay opnieuw rector voor een korte periode. Bij de plechtige intrede in 1600 van de aartshertogen Albrecht en Isabella in de universiteit, sprak hij de redevoering namens de universiteit uit. In 1609 werd hij verkozen tot vicekanselier van de universiteit en tot deken van het Sint-Pieterskapittel.
In 1612 stichtte De Bay met het geld van de erfenis van zijn oom en zijn eigen geld het Baiuscollege dat voorbestemd werd voor theologiestudenten. De Bay stierf echter voor de opening van het college en het was zijn neef Gilles De Bay die het college opende. Jacques de Bay werd begraven in het koor van de Collegiale Sint-Pieterskerk.

## Werken

De Bay schreef twee theologische werken:
* De venerabili Eucharistiae sacramento et sacrificio Missae libri III in 1605
* Institutionum christianae religionis libri IV in 1612
Ook twee redevoeringen van hem werden gepubliceerd:
* Orationes funebres II. in obitum celeberrimi viri domini Machaelis Du Bay in 1589, de lijkrede bij het overlijden van zijn oom
* Oratio panegyrica in adventum sereniss. Principum Alberti et Isabellae in 1600, de redevoering bij de plechtige intrede van aartshertogen Albrecht en Isabella
* Alphonse Le Roy, Jacques de Bay in de Biographie Nationale, deel 4, kol. 760-762, Brussel, 1873
* E.J.M. van Eijl O.F.M., Jacques de Bay in het Nationaal Biografisch Woordenboek, deel 1, kol. 111-114, Brussel, 1964
# Satoru Nakajima

Satoru Nakajima (Japans: 中嶋 悟, Nakajima Satoru) (Okazaki, 23 februari 1953) is een voormalig Japans autocoureur. Hij maakte zijn Formule 1-debuut in 1987 bij Lotus en nam deel aan 80 Grands Prix waarvan hij er 74 mocht starten. Hij scoorde 16 punten.
Hij startte met racen toen hij zijn rijbewijs had gehaald. Hij debuteerde in 1973 in de Suzuka Circuit Series, welke hij won. Vijf jaar later won hij zijn eerste race in de Japanse Formule 2. In 1981 won hij het kampioenschap, waarna hij de raceklasse begon te domineren. Hij won de volgende zes jaar vijfmaal de series, allemaal met een Honda V6.
Hierna kon hij naar de Formule 1, waarin hij debuteerde op 34-jarige leeftijd. Dit maakt hem een van de oudste debutanten ooit. Hij reed in een Lotus, met Honda-motoren. Hij wist indruk te maken door in zijn tweede race onmiddellijk een zesde plaats te behalen.
Honda verliet het team in 1988 waardoor ze met Judd-motoren gingen rijden. Het werd een erg wisselvallig seizoen, met als dieptepunt de Grand Prix van België waarin beide Lotus-rijders zich niet wisten te kwalificeren. Dit was voor het eerst in de dertigjarige geschiedenis van het team, het begin van het einde ervan. Er was ook nog een positief punt aan het seizoen: een vierde plaats en snelste ronde in de door regen geteisterde Grand Prix van Australië. Hiermee evenaarde hij zijn beste finish uit de Grand Prix van Groot-Brittannië in 1987.
Satoru ging in 1990 naar Tyrrell en Honda stapte over naar het team in 1991. Het werden twee matige jaren voor de Japanner achteraan het veld. Honda verliet de Formule 1 om een volwaardige constructeur te worden, waarvan Nakajima ook rijder zou worden. De auto werd voorgesteld in februari 1993. Het doorstond de crashtests waardoor het team in de Formule 1 kon rijden. Het team verbeterde het chassis in 1993, waarna in januari 1994 de eerste officiële tests op het programma stonden. Het team nam uiteindelijk toch niet deel in de Formule 1 en koos ervoor om in de CART en IRL motoren te leveren.
Dit betekende het eind van de racecarrière van Nakajima. Hij startte een team, Nakajima Racing, in de Formule Nippon. Tom Coronel (1999), Toranosuke Takagi (2000) en Ralph Firman (2002) wonnen in Nakajima's wagens het kampioenschap. Satoru's zoon, Kazuki Nakajima, reed in de seizoenen 2008 en 2009 in de Formule 1 bij Williams. Op dit moment heeft Kazuki een stoeltje in het FIA World Endurance Championship bij het team van Toyota.
Er werd ook een videospel genoemd naar Nakajima: F1 Grand Prix - Nakajima Satoru op de Sega Mega Drive, uitgebracht in Japan in 1991.
# Jacques Edwin Brandenberger

Jacques Edwin Brandenberger (Zürich, 19 oktober 1872 – aldaar, 13 juli 1954) was een Zwitsers textielingenieur en in 1908 was hij de uitvinder van het cellofaan.
Nauwelijks 22 jaar oud haalde hij zijn doctoraal examen in de chemie aan de Universiteit van Bern met de vermelding "summa cum laude", waarmee hij destijds de jongste doctor in Zwitserland was.
Het verhaal gaat dat Brandenberger het idee voor zijn vinding van cellofaan opdeed bij een bezoek aan een restaurant waar een klant wijn op het tafelkleed morste. Toen de ober het tafelkleed kwam vervangen kwam hij op het idee om het kleed van een doorzichtige laag te voorzien, waardoor het waterproof zou zijn. In 1908 had hij een eerste machine ontwikkeld voor de fabricage van transparante vellen van gegenereerde cellulose, hetgeen uiteindelijk resulteerde in de uitvinding van cellofaan.
In 1882 hadden de Engelse chemici Cross, Bevan en Beadly al ontdekt dat cellulose bewerkt met natriumhydroxide (caustic soda) en koolstofdisulfide, omgezet wordt in oplosbaar natrium - cellulose - xanthogenaat. Na chemische inwerking en onderdompeling in een zwavelhoudend coagulatiebad, kan cellulose worden geregenereerd van deze viskeuze reactieve substantie. Gebaseerd op deze vinding ontwikkelde Brandenberger zijn proces voor de fabricage van cellofaanvellen.
In 1913 stichtte Brandenberger de onderneming "S.A. La Cellophane" waarvan het hoofdkantoor in Parijs werd gevestigd en de eerste grote fabriek in Bezons, een plaats gelegen bij Parijs. Gedurende de Eerste Wereldoorlog was de productie van cellofaan echter beperkt tot folie voor oogprotectie van gasmaskers ter vervanging van het tot dan toe gebruikte celluloid.
Na de oorlog groeide de productie van cellofaan enorm, mede door export naar de Verenigde Staten. Dit bracht de Amerikaanse chemische industrie van DuPont de Nemours ertoe om het patent te kopen van Dr. Brandenberger voor de productie van cellofaan in de Verenigde Staten. Dit was het begin van de bekendheid van het product wereldwijd.

## Externe link

* Brandenbergerstichting
* Gemeinsame Normdatei: 1089292104
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: vut2012727863
* Virtual International Authority File: 275540216
* WorldCat (via VIAF): 275540216