OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Heart's Delight-Islington

Heart's Delight-Islington is een gemeente (town) in de Canadese provincie Newfoundland en Labrador.

## Geografie

De gemeente ligt aan de westkust van het schiereiland Bay de Verde in het zuidoosten van het eiland Newfoundland. Ze bestaat uit de aan de twee grotendeels met elkaar vergroeide dorpen, namelijk het noordelijk gelegen Heart's Delight en het zuidelijk gelegen Islington. Beide plaatsen liggen aan de oevers van Trinity Bay.
Heart's Delight-Islington grenst in het noorden aan de gemeente Heart's Desire, in het oosten aan onbewoond gemeentevrij gebied en in het zuiden aan de plaats Cavendish.

## Geschiedenis

Heart's Delight-Islington werd op 24 oktober 1972 opgericht als een gemeente met het statuut van local improvement district (LID). In 1980 werden LID's op basis van The Municipalities Act als bestuursvorm afgeschaft, waarop de gemeente automatisch een town werd.

## Demografie

Demografisch gezien is Heart's Delight-Islington de grootste gemeente aan de dunbevolkte westkust van Bay de Verde. Net zoals de meeste kleine gemeenten op Newfoundland, is ook Heart's Delight-Islington aan het krimpen. Tussen 1991 en 2021 daalde de bevolkingsomvang van 878 naar 646. Dat komt neer op een daling van 232 inwoners (-26,4%) in dertig jaar tijd.
| Jaar | Aantal inwoners | Verschil |
| 1991 | 878 | – |
| 1996 | 841 | -4,2% |
| 2001 | 736 | -12,5% |
| 2006 | 663 | -9,9% |
| 2011 | 704 | +6,2% |
| 2016 | 674 | -4,3% |
| 2021 | 646 | -4,2% |
# Haven van Seattle

De haven van Seattle is de op zeven na grootste haven van de Verenigde Staten en de op 72 na grootste haven ter wereld (beide naar containeromslag gemeten). De havenautoriteit werd opgericht op 5 september 1911 en beheert vandaag de dag behalve de haven ook Seattle-Tacoma International Airport. De haven sloeg in 2012 1,9 miljoen containers over. Vanuit de haven wordt veel graan geëxporteerd. Dit bedroeg in 2012 ongeveer 3,2 miljoen ton en in 2011 zelfs meer dan vijf miljoen ton. De haven kende in 2012 een omzet van ruim 103 miljoen dollar.

## Zusterhavens

* Kobe (sinds 1967)
* Rotterdam (sinds 1967)
* Shanghai (sinds 1979)
* Busan (sinds 1981)
* Singapore (sinds 1990)
* Miyagi (sinds 1990)
* Fremantle (sinds 1991)
* Vostotsjny (sinds 1993)
* Qingdao (sinds 1995)
* Tanjung Perak (sinds 1995)
* Taichung (sinds 1997)
* Dalian (sinds 2007)
* Odisha (sinds 2011)
* (en) Comprehensive Annual Financial Report - For the Year Ended December 31, 2012 (PDF)
Referenties
* ↑ (en) World Port Index 2012 (PDF)
* ↑ (en) Seattle.gov - The Greater Seattle Datasheet - Transportation
* ↑ (en) Port of Seattle - Seaport Statistics
* ↑ (en) Port of Seattle - 2012 Financial & Performance Report (PDF)
* ↑ (en) Port of Seattle - International Trade
# Monomma babaulti

Monomma babaulti is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1924 gepubliceerd door Maurice Pic.
# Pilumnus guinotae

Pilumnus guinotae is een krabbensoort uit de familie van de Pilumnidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Takeda & Miyake.
# Begijnhof Kortrijk

Het Begijnhof in Kortrijk is in 1238 door Johanna van Constantinopel gesticht. Het gaaf bewaard middeleeuwse stadsdeel combineert een pleinbegijnhof en een straatbegijnhof en is 0,7 ha groot. Sinds 2 december 1998 behoort het tot het cultureel en natuurlijk werelderfgoed van de UNESCO als deel van de groepsinschrijving van Vlaamse begijnhoven.

## Geschiedenis

Het begijnhof van Kortrijk was omringd door het grafelijk kasteel, de stadswallen en het Sint-Maartenkerkhof en ligt vlak in de buurt van de Onze-Lieve-Vrouwekerk en de Sint-Maartenskerk. Het is vaak verwoest door de Fransen: in 1302 ten tijde van de Guldensporenslag, in 1382 na de Slag bij Westrozebeke en in 1684.
De 41 huisjes stammen uit de 17e eeuw. Het huis met de dubbele trapgevel (1649) was van de grootjuffrouw. De merkwaardige traptoren is de hoektoren van de vroegere Sint-Annazaal uit 1682. De oorspronkelijke gotische kapel is gebouwd in 1464 en verbouwd in de 18e eeuw. In de 19e eeuw was Clementia Hiers ruim vijftig jaar grootjuffrouw. In haar tijd is het beeld van Johanna van Constantinopel geplaatst, gemaakt door Valère Dupont.
In het huis van de grootjuffrouw was tot de zomer van 2008 het Begijnhofmuseum. In juli 2014 opende een belevingscentrum op de benedenverdieping van de gerestaureerde Sint-Annazaal de deuren. In 2015 kwam er een authentiek kijkhuisje of een kijkwoning op nr. 41, naast de hoofdingang.
Het laatste begijntje ter wereld was Marcella Pattyn (geboren in 1920, Thysville Congo). Marcella deed haar intrede in het begijnhof van Sint-Amandsberg in januari 1941 en verhuisde eind oktober 1960 naar het Kortrijkse hof. De laatste jaren verbleef ze in een Kortrijks verzorgingstehuis. Ze overleed er op 14 april 2013 in haar slaap. Na haar dood kwam er een standbeeld van haar.

## Fotogalerij

* Gezien vanaf de toren van de Sint-Maartenskerk
* Begijnhofmuseum
* Bleekweide
* Portret van grootjuffrouw Clementia Hiers (Hendrik De Pondt, 1878)
# NGC 6590

NGC 6590 (ook: NGC 6595) is een emissienevel met een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Boogschutter. Het hemelobject werd op 14 juli 1830 ontdekt door de Britse astronoom John Herschel.

## Synoniemen

* IC 4700
* ESO 590-SC15
* OCL 31
* CED 157B
* LBN 43
* DG 150
# Leonid Ivanov

Leonid Gennadijevitsj Ivanov (Russisch: Леонид Геннадьевич Иванов) (Leningrad, 28 februari 1944 – Sint-Petersburg, 19 juni 2010) was een Sovjet-Russische basketballer die uitkwam voor het nationale team van de Sovjet-Unie. Hij werd een Meester in de sport van de Sovjet-Unie in 1973.

## Carrière

Van 1961 tot 1965 speelde hij voor Boerevestnik Leningrad en van 1966 tot 1975 voor Spartak Leningrad. Met Spartak behaalde hij in 1975 het landskampioenschap van de Sovjet-Unie. Spartak was op dat moment een van de sterkste teams in de Sovjet-Unie. Ivanov werd ook vijf keer tweede en een keer derde in de competitie. Ook in Europa behaalde hij succes met twee keer winst in de Saporta Cup.
Toen hij negentien jaar was debuteerde hij voor het nationale team van de Sovjet-Unie op de wereldkampioenschappen in Rio de Janeiro in 1963. In de wedstrijd tegen de Verenigde Staten maakte hij het beslissende punt dat de Sovjet-Unie de bronzen medaille bezorgde.
Hij is afgestudeerd aan de Maritieme Technische Universiteit van Leningrad (GDOLIFK). Sinds 1977 was hij werkzaam als coach van het herenteam van "Svetlana" in Leningrad.
Hij stierf na een ziekte op 19 juni 2010. Hij werd begraven op de Noorder-begraafplaats in Sint-Petersburg.

## Erelijst

* Landskampioen Sovjet-Unie: 1
** Winnaar: 1975
** Tweede: 1970, 1971, 1972, 1973, 1974
** Derde: 1969
* Saporta Cup: 2
** Winnaar: 1973, 1975
** Runner-up: 1971
* Wereldkampioenschap:
** Brons: 1963
# Bloemenbuurt

Bloemenbuurt is de naam die in veel Nederlandse plaatsen wordt gegeven aan een buurt of wijk met straatnamen die vernoemd zijn naar allerlei bloemen.

## Bloemenbuurten in Nederland

* Bomen- en Bloemenbuurt, een wijk in Den Haag
* Bloemenbuurt (Almere), een wijk in Almere
* Bloemenbuurt (Amsterdam), een buurt in Amsterdam-Noord
* Bloemenbuurt (Beneden-Leeuwen), een wijk in Beneden-Leeuwen in Gelderland
* Bloemenbuurt (Bussum), een wijk in Bussum
* Bloemenbuurt (Dordrecht), een wijk in Dordrecht
* Bloemenbuurt (Ede), een buurt in Ede
* Bloemenbuurt (Haarlem), een buurt in Haarlem
* Bloemenkwartier (Hilversum), zowel Bloemenkwartier als -buurt genoemd, een buurt in Hilversum
* Bloemenbuurt (Leeuwarden), een buurt in Leeuwarden
* Bloemenbuurt (Venlo), een wijk in Venlo
* Bloemenbuurt (Vlissingen), een wijk in Vlissingen
* 2de Daalsebuurt in Utrecht, in de volksmond ook wel <maakt deel uit van de> Bloemenbuurt.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bloemenbuurt en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Keuringsdienst van Waarde

Keuringsdienst van Waarde is een Nederlands consumententelevisieprogramma van programmaproducent Dahl TV, dat uitgezonden wordt door de KRO-NCRV, voorheen de RVU, de NTR en de KRO. Het programma geeft inzicht in de productie van voedsel en andere consumentenproducten.
De titel van het programma is een woordspeling op de naam van de voormalige keuringsinstantie Keuringsdienst van Waren, die in 2002 opging in de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit.

## Opzet

Elke aflevering behandelt Keuringsdienst van Waarde een ander onderwerp. Aan het begin van een aflevering bellen de medewerkers van het programma met de consumentenvoorlichtingsafdeling van bedrijven. Het programma toont een selectie van de gesprekken. Vervolgens wordt verslag gedaan van de presentatoren die zelf op onderzoek zijn uitgegaan, waarin enerzijds het industriële productieproces onderzocht wordt (bezoeken van een fabriek) en anderzijds het ambachtelijke proces toegelicht wordt (daarbij wordt gesproken met bakkers, slagers en andere deskundigen).
Enkele producten, zoals vlees en kaas, kwamen meerdere keren terug. Soms leverde de bespreking van een product zoveel materiaal op, dat er twee (al dan niet op elkaar aansluitende) afleveringen aan werden gewijd, zoals het geval was bij soja, chocola, banaan, champignons, wijn en grafstenen.

## Actie tegen cacao-slavernij

Het programma voerde actie tegen slavernij in de cacao-industrie met de actie: Steun Teun. Uiteindelijk heeft Keuringsdienst van Waarde het heft in eigen handen genomen en zelf een 'slaafvrije' chocoladereep gemaakt, Tony's Chocolonely. De RVU kreeg door het Commissariaat voor de Media een boete opgelegd van 20.000 euro wegens ongeoorloofde reclame voor het nieuwe chocolademerk.

## Commotie

Het programma zorgt met enige regelmaat voor commotie. Zo was er bij de start van het programma in 2002 een conflict met de Keuringsdienst van Waren. Deze laatste heeft geprobeerd het programma dan wel de titel te laten verbieden omdat dit verwarring zou opleveren; dit is echter niet gelukt. Ook belden veel ongeruste mensen in 2009 de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit naar aanleiding van de aflevering over het ijzergehalte in de cornflakes.

## Kinderen van de Keuringsdienst

In 2008 en 2009 verscheen er een aantal afleveringen gepresenteerd door kinderen, onder de titel De Kinderen van de Keuringsdienst. De werkwijze van deze versie was gelijk aan die van het programma Keuringsdienst van Waarde.

## Prijzen

* 2008: Premio Ondas, een prestigieuze Spaanse televisieprijs
* 2008: derde prijs voor het beste internationale format (Cannes)
* 2009: Silver Spoon voor de aflevering Mandarijn tijdens het Food Film Festival in New York.

## Externe link

* Terugkijken afleveringen De Keuringsdienst van Waarde op NPO Start
* ↑ Keuringsdienst van Waarde naar KRO, makers naar VPRO. Mediajournaal (15 november 2011). Gearchiveerd op 19 november 2011.
* ↑ RVU beboet voor reclame slaafvrije chocola. deOndernemer (9 november 2007). Gearchiveerd op 7 juni 2015.
* ↑ Tv-programma zaait onrust over ijzergehalte cornflakes AD (gearchiveerd)
* ↑ Keuringsdienst van Waarde wint Zilveren Lepel. Trouw (3 juli 2009).
# Automatic Yes

Automatic Yes is een nummer van de Duitse dj Zedd uit 2024, ingezongen door Amerikaanse singer-songwriter John Mayer. Het is de derde single van Telos, het derde studioalbum van Zedd.

## Achtergrondinformatie

In "Automatic Yes" worden de dancemuziek van Zedd en de poprock van John Mayer met elkaar gecombineerd. De tekst gaat over een man wiens ex een nieuwe vriend heeft gevonden, maar dat die haar ook alweer verlaten heeft. De liedverteller zou 'automatisch ja' zeggen als zijn ex vraagt bij hem terug te keren.
Het nummer bereikte nergens de hitlijsten. In Nederland werden, ondanks enige airplay op de radio, ook geen hitparades gehaald.

## Tracklijst

Muziekdownload
* "Automatic Yes" - 3:25
# Bahamastompstaartrat

De bahamastompstaartrat (Geocapromys ingrahami) is een zoogdier uit de familie van de stekelratten (Echimyidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door J.A. Allen in 1891.

## Voorkomen

De soort komt voor in de Bahama's.
* ↑ (en) Bahamastompstaartrat op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Kuifibis

De kuifibis (Lophotibis cristata) is een vogel uit de familie Threskiornithidae (ibissen en lepelaars).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op Madagaskar en telt twee ondersoorten:
* Lophotibis cristata cristata: noordelijk en oostelijk Madagaskar.
* Lophotibis cristata urschi: zuidelijk en westelijk Madagaskar.

## Status

De grootte van de populatie wordt geschat op 10.000 vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status gevoelig.

## Externe link

* Avibase
* 1 2 (en) Kuifibis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2023. IOC World Bird List (v13.1). DOI:10.14344/IOC.ML.13.1
# Grote bostrechterzwam

De grote bostrechterzwam (Clitocybe phyllophila) is een schimmel behorend tot het geslacht Clitocybe. Hij vormt middelgrote tot relatief grote vruchtlichamen, die ook behoorlijk stevig kunnen zijn.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken
#### Hoed

De hoed is maximaal 3 tot 10 centimeter breed. Het is aanvankelijk convex en later plat. Soms blijft er een zwakke bult in het midden van de hoed. De hoed is witachtig vleeskleurig en - vooral jong - heeft een zilverachtig tot krijtwitte kleur. De hoedrand is niet gekerfd en blijft lang verbogen.

#### Lamellen

De lamellen zijn eerst witgeelachtig, later crèmekleurig en met een min of meer uitgesproken roze kleur. Ze zijn dicht en worden breed aan de steel aangehecht of enigszins aflopend.

#### Steel

De steel is 3 tot 8 cm lang en 5 tot 12 mm dik. Het is cilindrisch van vorm, maar vaak iets taps toelopend aan de basis. De kleur is vuilwitachtig, maar wordt met de jaren meer beigebruin. Het oppervlak is glad en kaal. Aan de basis bevindt zich een dicht, wit mycelium. De steel draagt geen ring.

#### Geur en smaak

Het vruchtvlees is waterig en wit, maar een beetje grijsbruin, vooral in de hoed. Het heeft een aangenaam aromatisch-zoete geur en een milde smaak. Deze soort is giftig door de aanwezigheid van muscarine.

#### Sporenprint

De sporenprint is crèmekleurig en vaak met roze tinten, soms lichter of wit.

### Microscopische kenmerken

De basidia zijn 4-sporig, knotsvormig en meten 19-26 × 4-6 µm. De basidia hebben een gesp aan de basis. De hyaliene sporen zijn elliptisch en meten 4-5,5 × 2,5-4 µm. De verhouding tussen lengte en breedte ligt tussen 1,2 en 1,9. Hun oppervlak is glad. Ze zijn inamyloïde en cyanofiel. Cystidia zijn afwezig. De hoedhuid bestaat uit onregelmatig gerangschikte, 2-4 µm brede hyfen. Deze hebben meestal korte knoestige uitgroeiingen of korte takken. De weinige bestaande septa hebben gespen.

## Verspreiding

Het verspreidingsgebied is submeridiaal tot boraal. De grote bostrechterzwam is te vinden in Zuid-Amerika (Brazilië) en Europa. Volgens andere waarnemingen is de soort een kosmopoliet, afgezien van Antarctica. In Europa strekt het gebied zich uit van de Middellandse Zee tot de hoge boreale zone van Noors Lapland en oostwaarts tot Wit-Rusland. In Nederland komt hij algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
* Lamellen
# Rubberpersen

Rubberpersen is een vormgevingstechniek die geschikt is voor de productie van kleine en middelgrote series onderdelen uit plaatmetaal. Het kan een alternatief zijn voor dieptrekken met een pers waarbij een boven- en onder mal nodig zijn.

## Techniek

Bij het rubberpersproces is slechts een gefreesde ondermal nodig waarop een metalen plaat wordt gelegd. Vervolgens wordt door middel van rubber de vorm van de ondermal overgenomen in de plaat. In de meeste gevallen wordt er daarna met een 3D-lasersnijmachine het contour, gatenpatronen en dergelijke gesneden.
De eenvoud van het rubberpersgereedschap maakt dat de kosten daarvoor zo'n 85 tot 90% lager zijn dan bij het reguliere dieptrekken, maar de variabele kosten zijn hoger. Deze combinatie maakt het rubberpersen vooral geschikt voor kleinere en middelgrote series tot zo’n 5.000-10.000 stuks per jaar. Het kan een alternatief zijn voor traditionele metaalbewerking zoals knippen, kanten, lassen en afwerken.
Historisch gezien wordt de rubberperstechniek met name gebruikt in de vliegtuig- en militaire industrie. Na het jaar 2000 heeft de techniek zich ontwikkeld tot algemeen inzetbaar voor vele industriële toepassingen.

## Perskracht

Voor het rubberpersen is een grote perskracht noodzakelijk. Wereldwijd zijn persen in gebruik met een kracht tot ca. 14.000 ton. In Nederland zijn meerdere rubberpersen waarvan de grootste een perskracht heeft van 8.000 ton met een maximaal oppervlak van 1.10 x 2.20m.

## Voor en nadelen

Voordelen:
* Korte voorbereidingstijd door eenvoudige gereedschappen
* Lage gereedschapskosten
* Geschikt voor lage en middelgrote aantallen
* Door het gebruik van rubber blijft een gepolijst of geslepen oppervlak in stand
* Geschikt voor staal, roestvast staal, aluminium en dergelijke tot een dikte van zo’n 4 mm.
* In hetzelfde gereedschap kan men verschillende plaatdiktes uit proberen. Het rubber past zich aan.
Nadelen:
* Voor zeer grote aantallen te bewerkelijk dus te kostbaar
* Iets minder vormvrijheid dan het reguliere dieptrekproces
* In de meeste gevallen niet geschikt voor plaatdiktes groter dan 4 mm.
# Hater

Hater is een Amerikaanse band, die eerder als underground band en nevenproject van de groepsleden kan beschouwd worden. De band bracht in 1994 een gelijknamig album uit, in 2005 verscheen het album The 2nd. De bandleden zijn Ben Shepherd, Matt Cameron, Alan Davis en John McBain (die op het tweede album in feite als gastartiest speelt).
Hater was oorspronkelijk bedoeld als een vervolg op Episode, een project en groep waar Ben Shepherd zich mee bezighield voor hij in 1990 bassist werd bij Soundgarden. Toen er tijdens een tournee van Soundgarden wat tijd over was, kwamen de Episode-leden op het idee een dozijn nummers, die ze nog liggen hadden voor Shepherd vertrok, op te nemen. John McBain (ex-gitarist bij Monster Magnet) kwam via Shepherd in contact met het project en de oorspronkelijke drummer Andy Miller werd vervangen door Matt Cameron (collega van Shepherd bij Soundgarden). Later vertrok ook originele bassist John Waterman, die door Alan Davis werd vervangen. Ook Brian Wood van Devilhead (broer van overleden Mother Love Bone-zanger Andrew Wood) was even lid geweest van Hater.
Zodoende bestond Hater toen uit Ben Shepherd (gitaar en zang), Matt Cameron (drums en zang), John McBain (gitaar) en Alen Davis (basgitaar). Ze namen een album Hater op, dat in 1994 bij A&M verscheen. Daarnaast traden ze af en toe op, wat voor Cameron (drummer bij Soundgarden) en Shepherd (bassist bij Soundgarden) een afwisseling was voor hun normale bezigheden. Het bleef lange tijd bij dit ene album uit 1994, hoewel de groep nog af en toe optredens gaf. Na Hater gingen Shepherd, Cameron en McBain naast hun hoofdbezigheden ook samenspelen in een ander nevenproject, namelijk Wellwater Conspiracy.
In 2005 verscheen het album The 2nd, dat met donkere, experimentele en psychedelische rock verder bouwde op het eerste album, en dat gebaseerd was op demo's uit 1995. Op het album bestaat Hater uit Ben Shepherd, Matt Cameron en Alan Davis. De originele leden John McBain en Brian Wood verschijnen als gasten op het album. Ook Bill Rieflin en Greg Keplinger verschijnen op het album.

## Discografie

* Hater (1994, A&M)
* The 2nd (2005, Burn Burn Burn Records)
# Myxobolus bilineatum

Myxobolus bilineatum is een microscopische parasiet uit de familie Myxobolidae. Myxobolus bilineatum werd in 1938 beschreven door Bond.
# Montecuccoli

Montecuccoli kan verwijzen naar:
* Raimondo Montecuccoli (1609-1680), hertog van Melfi, een Italiaans veldheer en ambassadeur in Oostenrijkse dienst
* Ernesto Montecuccoli (1582-1633), een Italiaans-Oostenrijks legeraanvoerder
* Leo von Caprivi oftewel Georg Leo Graf von Caprivi de Caprara de Montecuccoli (1831-1899), een Pruisisch militair en staatsman
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Montecuccoli en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Hellyethira davidi

Hellyethira davidi is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Batrachidea mucronata

Batrachidea mucronata is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1825 door Saint-Fargeau & Serville.
# Monomma caprai

Monomma caprai is een keversoort uit de familie somberkevers (Zopheridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1958 gepubliceerd door Heinz Freude.
# Place du Coq

De Place du Coq is een plein in het historische centrum van de Franse stad Montauban. Het plein is ontstaan in de 17e eeuw en werd vernoemd naar de haan op het metalen kruis dat centraal op het plein staat.

## Geschiedenis

Het middeleeuwse Montauban binnen zijn stadsmuren was dicht bebouwd met slechts de Place Nationale, het centrale plein, als open plaats. In 1664 werd de Temple Neuf, de protestantse kerk van Montauban, op bevel van koning Lodewijk XIV afgebroken. Het jaar erop werd op de plaats van de afgebroken kerk een groot kruis opgericht als teken van de overwinning van de katholieke godsdienst. De Place du Coq die ontstaan was door de afbraak, vormde een welkom openbaar plein in het stadscentrum. Tussen 1837 en 1839 werd aan de westelijke zijde van het plein een nieuw gerechtsgebouw opgetrokken. In 1910 stortte de bouwvallige Tour Lauthier aan de zuidkant van het plein in. Deze toren was in de 14e eeuw gebouwd als onderdeel van een stadspaleis dat later een hospitaal werd. De Tour Lauthier had bovenaan een grote klok, de Barloque, en deed dienst als belfort van de stad. De toren werd niet herbouwd en hierdoor kon de Rue de l'Horloge die de Place du Coq verbindt met de Rue de l'Hôtel de Ville in het zuiden worden verbreed.

## Beschrijving

De Place du Coq geeft uit op de Rue de la République in het noorden en de Rue de l'Horloge in het zuiden. De Rue de la République, een van de hoofdstraten die van west naar oost de historische binnenstad van Montauban doorkruist, loopt langs de noordkant van het plein. In het westen worden twee zijden van het plein ingenomen door het justitiepaleis en met name de 19e-eeuwse, neoklassieke uitbreiding naar een ontwerp van architect Fragneau. Hierin zetelt de Tribunal de Grande Instance. Op nr 46 staat een mooie 19e-eeuwse gevel met een open zolderverdieping. Op het plein waren verschillende handelszaken en horecagelegenheden, maar in 2024 luidden de overgebleven handelaars van de Place du Coq de alarmbel nadat in korte tijd verschillende zaken de deuren hadden gesloten.
* Kruis en huis nr 46
* Justitiepaleis
* ↑ (fr) Fantômes de briques, les monuments diparus, brochure van het Centre du patrimoine, 2010
* ↑ (fr) Antoine Reipert e.a., Montauban, le guide, Éditions du patrimoine, 2010, p. 54
* ↑ (fr) Roques, Blandine, "Immeuble qui menace de s'effondrer, commerces en berne : c’est le chant du cygne sur la place du Coq à Montauban", La Dépêche, 1 januari 2024. Geraadpleegd op 1 mei 2024.