OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Sikkim

Sikkim heeft momenteel geen officiële vlag, maar had er wel een toen het gebied nog een onafhankelijk land was. Het Koninkrijk Sikkim was tot 1975 onafhankelijk (onder Indiase protectie) en is sindsdien een Indiase deelstaat.
De laatste officiële vlag was in gebruik tussen 1967 en 1975. Dit was een witte vlag in een rood kader. In het midden van de vlag staat een geel wiel, een zogeheten chakra. Dit is een boeddhistisch symbool van de wet van Dharma (de eeuwigdurende verandering). De chakra komt ook voor op de vlag van India, maar heeft in tegenstelling tot die chakra slechts acht spaken en een symbool in de kern.

## Eerdere vlaggen

Vóór 1877, tijdens de Nepalees-Bhutanees heerschappij en als protectoraat van Tibet, werden in Sikkim verschillende Nepalees, Bhutanees en Tibetaanse spandoeken gehesen tot 1816, toen Groot-Brittannië de controle over het land overnam en met de Union Jack vloog tot 1877, toen de eerste De Sikkimees vlag werd aangenomen.
In 1877 kreeg Sikkim zijn eerste vlag. Op deze vlag stond een chakra te midden van allerlei symbolen in allerlei kleuren. Deze vlag had ook wit als basiskleur; het kader was hoofdzakelijk oranje met allerlei rode versieringen. Aan de hijszijde van de vlag ontbrak het kader.
In 1914 werd een nieuwe vlag aangenomen. Deze was gebaseerd op de vlag van 1877, maar met allerlei andere symbolen om de chakra en een andere kleurstelling van zowel de chakra als het kader. Deze vlag werd in 1962 enigszins aangepast, waarna in 1967 de laatste vlag van het onafhankelijke Sikkim werd aangenomen.
* Reconstructie van de koninklijke vlag van Sikkimese van 1877 tot 1975
* Reconstructie van de Sikkimese vlag van 1877 tot 1914 en van 1962 tot 1967
* Reconstructie van de Sikkimese vlag van 1914 tot 1962
* Vlag van Sikkim gebruikt tussen 1967 en 1975

## Huidig gebruik

De regering van Sikkim kan worden vertegenwoordigd door een spandoek met het embleem van de staat op een witte achtergrond.
Beiyangregering · Republiek Hatay · Koerdistan · Mantsjoekwo · Mengjiang · Nationalistische regering · Nederlands-Nieuw-Guinea · Oost-Turkestan · Ottomaanse Rijk · Qing-dynastie · Sikkim · Tibet · Toeva · Republiek der Zuid-Molukken
# Ursus thibetanus formosanus

Ursus thibetanus formosanus is een ondersoort van de Aziatische zwarte beer. De beer komt alleen voor op Taiwan en is het grootste landdier op het eiland. De soort is vooral te vinden op een hoogte tussen de 1000 en 3500 meter. Vanwege de afname van leefgebied en de jacht neemt de populatie van de beren sterk af. In 1989 werd de soort geplaatst op de lijst van beschermde diersoorten door de Taiwanese wet voor behoud van culturele bezittingen, maar daarmee werd de jacht niet gestopt. In 2012 werd de populatie geschat op 500 dieren.
* ↑ (en) Beschrijving Formosan black bear op Taiwan.gov taiwan.gov.tw Mountain ecology
* ↑ (en) Long-term plans to save Formosan bears unveiled Taipeitimes.com, 27 juni 2012
# Ursus (tractormerk)

Ursus is een Poolse producent van landbouwmachines gevestigd in Warschau. Sinds 2010 produceert het ook trolleybussen in samenwerking met de Oekraïense fabrikant Bogdan.

## Geschiedenis

De Ursusfabriek is opgericht in Polen in 1893 door drie ingenieurs en vier zakenlieden. Het begon met de productie van motoren, later vrachtwagens en onderdelen bestemd voor de Russische tsaar. In 1930 kwam de Ursusfabriek als gevolg van de wereldwijde financiële crisis in de financiële problemen en werd genationaliseerd en ondergebracht bij "Państwowe Zakłady Inżynieryjne", de Poolse fabrikant van wapens en voertuigen. Vervolgens begon de productie van militaire tractoren, tanks en andere zware machines voor het leger. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de productie door de Duitse bezetters verplaatst naar Duitsland en werden de fabrieken in Warschau vernietigd. Na de oorlog werd de oude Ursusfabriek in Warschau herbouwd en begon men met de productie van de Ursus C-45, een kopie van de Duitse vooroorlogse Lanz Bulldog tractor. Tijdens de jaren 1950 bouwde Ursus tractoren in licentie van (Tsjecho-Slowaakse) Zetor. In 1961 was er een groeiende behoefte aan tractoren in Polen, maar de aantallen die door de Ursusfabriek werden geproduceerd voldeden niet aan de behoeften van de Poolse landbouw. Er werd een bilaterale overeenkomst gemaakt tussen Polen en Tsjecho-Slowakije, waarbij Tsjecho-Slowakije de Ursusfabriek zou voorzien van de onderdelen die nodig waren om de productie te vergroten en te moderniseren, en in ruil zou Polen Tsjechoslowaakse fabrieken voorzien van grondstoffen. Het doel was om de tractorindustrie te combineren en de gezamenlijke productie te verhogen naar 120.000 tractoren per jaar, in plaats van de 15.000 tractoren per jaar geproduceerd in 1963 in Polen.
In de jaren 1960-1980 werden nieuwe prototypes van tractoren ontwikkeld en tevens in licentie diverse andere modellen geassembleerd van Massey Ferguson, ook begon men In 1967 met de productie van een nieuwe tractor, de Ursus C-330, (vanaf 1986 C330-M) waarvan er in totaal meer dan 400.000 van werden verkocht tot aan het eind van de productie in 1993 dit model werd overigens in Nederland op de markt gebracht onder de naam Ursus Bison C330.
Een cruciaal jaar in de geschiedenis van het bedrijf was het jaar 2011, toen het Ursus samen ging werken met een producent van landbouwmachines, het bedrijf Pol-Mot Warfama S.A., de productie werd overgebracht naar Lublin, er werd een nieuw model tractor uitgebracht, de Ursus 11024, alsmede een geheel nieuwe productielijn van hoogwaardige landbouwmachines, waaronder baalrollen en balenverpakkingsmachines, evenals zelfladende balenwagens, die samen een complete technologische lijn voor het verzamelen en opslaan van groene mest, hooi en stro vormen.

## Foto's

* Ursus C-45 op basis van Lanz Bulldog
* Ursus 5044
* Ursus 1224
* Ursus C330 1967-1987
* Ursus C330-M 1986-1993
# Upholland

Upholland, ook Up Holland, is een civil parish in het bestuurlijke gebied West Lancashire, in het Engelse graafschap Lancashire.

## Geboren

* Ian Bleasdale (1952), acteur en televisiepresentator
* Catherine Ashton (1956), politicus
# Ukkelse baardkriel

De Ukkelse baardkriel is een Belgisch kippenras dat in het begin van de twintigste eeuw werd ontwikkeld door Michel van Gelder te Ukkel. Hij wilde een voetbevederd krielras fokken met dezelfde uitstraling als de Antwerpse baardkriel. Dit resulteerde in een sierlijk voetbevederd baardkrieltje met hoge rasadel. Dit ras heeft nooit een grote internationale doorbraak gekend zoals de Antwerpse baardkriel. Dit was te wijten aan het feit dat in het buitenland verschillende andere voetbevederde krielrassen voorkwamen, die enige gelijkenis hadden met de Ukkelse baardkriel.

## Eigenschappen

De Ukkelse baardkriel is door zijn zeer rustige en vriendelijke karakter geschikt om in beperkte ruimte gehouden te worden. De diertjes zijn handtam en heel aanhankelijk te maken. Ze kunnen zelfs vrij loslopen in een siertuin waar ze weinig of geen beschadigingen zullen aanrichten. Een bekende bijnaam van de Ukkelse is levende bloem van onze tuinen.
De haantjes wegen ongeveer 800 gram en de hennetjes ongeveer 650 gram. De hennetjes leggen ongeveer 140 witte tot crèmekleurige eitjes per jaar van ongeveer 38 gram en broeden die heel gemakkelijk zelf uit. De kloekjes zijn zeer goede moeders.

## Kleurslagen

Dit ras is erkend in een zeer groot aantal kleuren en af en toe komen er daar nog meer bij. De meest typische kleur is ongetwijfeld duizendkleur. De erkende kleurslagen zijn onder andere wit, zwart, parelgrijs, buff, rood, blauwgezoomd, koekoek, kwartel, blauwkwartel, zilverkwartel, blauwzilverkwartel, duizendkleur, porselein, okerwitporselein, zwartwitgepareld, blauwwitgepareld, parelgrijswitgepareld, patrijs, zilverpatrijs, columbia, columbia blauwgetekend, buffcolumbia en buffcolumbia blauwgetekend. Daarnaast bestaan er nog een aantal niet erkende kleurslagen zoals witkwartel, citroenporselein, zilverporselein, duizendkleur blauwgetekend en buffcolumbia witgetekend.
# Ukko Peltonen

Ukko Iisakki Peltonen (Helsinki, 15 juni 1998) is een Fins wegwielrenner dia anno 2020 rijdt voor Tartu 2024-Balticchaincycling.com.
Peltonen won het Fins kampioenschap tijdrijden in 2019 en 2020

## Palmares
### 2019

    Fins kampioen tijdrijden, Elite

### 2020

    Fins kampioen tijdrijden, Elite

## Ploegen

* 2020 – Tartu 2024-Balticchaincycling.com
* Procyclingstats
* Cyclebase
* DeWielersite
# Ukkusissat

Ukkusissat kan verwijzen naar:
* Ukkusissat (plaats), een plaats in de Groenlandse gemeente Qaasuitsup
* Ukkusissat (berg), een berg in de gelijknamige plaats
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ukkusissat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gregorio de la Cuesta

Gregorio García de la Cuesta (La Lastra, 9 mei 1741 - Palma de Mallorca, 24 december 1811) was een Spaans generaal die vooral actief was tijdens de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog.

## Biografie

Gregorio de la Cuesta werd geboren in een adellijke familie uit Cantabrië. Op 17-jarige leeftijd ging hij in militaire dienst bij de Spaanse Koninklijke Garde. Tijdens de Pyreneeënoorlog was hij actief als luitenant-generaal. Tijdens die oorlog leidde hij een succesvolle aanval op de haven van de Franse plaats Collioure. In 1805 werd hij benoemd tot generaal van het leger van Oud-Castilië.
Toen de oorlog met Frankrijk uitbrak was De la Cuesta al 67 jaar oud. Zijn leger was slecht getraind en niet goed uitgerust voor de oorlog. Snel rekruteerde Cuesta nog 5.000 soldaten voor zijn leger. Tijdens zijn eerste wapenfeit tijdens deze oorlog bij Cabezón verloor hij van de Grande Armée. Uiteindelijk wist hij zijn leger te combineren met dat van Joaquin Blake, maar ook gezamenlijk gingen ze ten onder tegen de Fransen. Na de dramatisch verlopen Slag bij Somosierra herkreeg Napoleon de macht op het Iberische schiereiland. Na de interventie van de Britten op het schiereiland schaarde Cuesta zich aan hun kant. Tijdens een gevecht in 1810 raakte Cuesta erg verwond en overleed daaraan een jaar later. Hij ligt begraven in de Kathedraal van La Palma de Mallorca.
# Ungaresca

Ungaresca is een Hongaarse dans die terug zou gaan tot de vijftiende eeuw.

## Geschiedenis

Deze Hongaarse dans is opgenomen in de Leuvense bundel met dansmuziek van uitgever Petrus Phalesius (Liber primus leviorum carminum, 1571) en in de bij Angelo Gardano in Venetië uitgegeven bundel van componist Giorgio Mainerio (Il primo libro di balli accomodati per cantar et sonar d'ogni sorte de instromenti, 1578). De dans wordt ook later nog geciteerd en verwerkt door componisten als Ferenc Farkas.
# Ungaliophiinae

Ungaliophiinae vormen een onderfamilie van de reuzenslangen (Boidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Samuel Booker McDowell in 1987. Er zijn drie soorten in twee geslachten.

## Verspreidingsgebied

De soorten komen voor in delen van Midden- en noordelijk Zuid-Amerika.

## Taxonomie

De onderfamilie omvat de volgende geslachten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Exiliboa | Bogert, 1968 | Mexico (Oaxaca) |
| Ungaliophis | Müller, 1880 | Midden- en Zuid-Amerika; Mexico, Guatemala, Honduras, Nicaragua, Costa Rica, Panama, Colombia |

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Ungaliophiinae.

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Ungaliophiinae - Website Geconsulteerd 17 februari 2021
Boinae; Boa · Chilabothrus · Corallus · Epicrates · Eunectes Calabariinae; Calabaria Candoiinae; Candoia
Erycinae; Eryx Sanziniinae; Acrantophis · Sanzinia
# Groenstaartglansspreeuw

De groenstaartglansspreeuw (Lamprotornis chalybaeus) is een vogelsoort uit de familie Sturnidae.

## Kenmerken

De vogel is 21 tot 24 centimeter lang en weegt 79 tot 106 gram. Het is een betrekkelijk grote, overwegend blauwgroen gekleurde glansspreeuw, die sterk lijkt op de bronsstaartglansspreeuw en de blauwoorglansspreeuw. Hij verschilt van de bronsstaartglansspreeuw door de blauwe weerschijn op de bovenstaartdekveren en de staartveren zijn blauwgroen. De kleur van de iris varieert van wit en geel tot oranje of rood.

## Voortplanting

Het vrouwtje legt drie tot vijf lichtgroenachtig blauwe eieren met fijne roodbruine en donkerblauwe vlekjes. De broedtijd bedraagt twee weken.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in Sub-Saharisch Afrika en telt vier ondersoorten:
* L. c. chalybaeus: van Senegal en Gambia tot centraal Soedan.
* L. c. cyaniventris: van Eritrea tot noordwestelijk Somalië, noordelijk Kenia en oostelijk Congo-Kinshasa.
* L. c. sycobius: van zuidwestelijk Oeganda en zuidelijk Kenia tot westelijk Mozambique.
* L. c. nordmanni: van zuidelijk Angola en noordelijk Namibië tot zuidelijk Mozambique en noordelijk Zuid-Afrika.
Het leefgebied bestaat uit bossavanne. In West-Afrika komt de soort tot in woestijnachtig droge gebieden voor, in het oosten en zuiden van het verspreidingsgebied is een vogel van meer bosrijk of in cultuur gebracht land met meer regenval. Het is een vogel van laagland en in Kenia ook van kustgebieden, maar in Ethiopië verblijft de vogel ook in hoogland tot 2000 m boven de zeespiegel.
* L. c. scyobius
* L. c. chalybaeus

## Status

De grootte van de wereldpopulatie is niet gekwantificeerd, maar de vogel is algemeen en plaatselijk zelfs talrijk. Men veronderstelt dat de soort in aantal stabiel is. Om deze redenen staat de groenstaartglansspreeuw als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Groenstaartglansspreeuw op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Handbook of the Birds of the World deel 14, 2009.
* Het ABC voor de vogelliefhebber, (1977) Hollandia B.V. Baarn, ISBN 9060459814.
# Utetheisa dorsifumata

Utetheisa dorsifumata is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Prout.
# Voor-Alpen

Onder de Voor-Alpen verstaat men uitlopers van en een reeks middelgebergtes rondom de 'eigenlijke' Alpen:
* noordelijke Voor-Alpen tussen de Donau en de Noordelijke Kalkalpen
* oostelijke en zuidoostelijke Voor-Alpen tussen de oostrand van de Oost-Alpen en de Pannonische vlakte
* zuidelijke Voor-Alpen, ook Italiaanse Voor-Alpen, tussen de Alpen en de Povlakte
* Franse Voor-Alpen, tussen de Alpen, de Rhônevallei en de Middellandse Zee.
Geschiedkundig zijn de Voor-Alpen een interessant gebied. Dankzij het buiten de oevers treden van de Alpenstromen ontstonden vruchtbare bodems, goede transportmogelijkheden (riviervalleien) en gemakkelijk verdedigbare omringende gebergten, waardoor steden konden ontstaan, die zich goed ontwikkelden, zoals Salzburg, Graz, Gorizia en Verona.

## Indeling
### Noordelijke Voor-Alpen

De noordelijke Voor-Alpen strekken zich uit in een brede, oostwaarts versmallende boog om het zuiden van het Zwarte Woud heen over Württemberg en Beieren naar Oostenrijk. In de eindmorenenlandschappen van de noordelijke Voor-Alpen zijn er verschillende meren, die gedeeltelijk tot in de bergen reiken (Bodensee, Tegernsee, Starnberger See, Chiemsee, Attersee, Mondsee, Traunsee, etc.). De noordelijke Voor-Alpen worden gevormd door deels platte, deels heuvelachtige weide- en bosgebieden. De zuidelijke grens wordt gevormd door alpijnse en voor-alpijnse hoogtes.
De Zwitserse Hoogvlakte tussen de Alpen en de Jura is relatief vlak en bevat geen uitlopers van de Alpen. Dit gebied wordt dan ook niet aangeduid als "Voor-Alpen".

### Voor-Alpen in oosten en zuidoosten

In het oosten van de Alpen, vanaf het Leithagebergte strekken de Voor-Alpen zich uit van de rand van de Kleine Puszta en de heuvels van het zuidelijke Burgenland en Stiermarken en het Oostenrijkse heuvelland aan beide zijden van de grens, tot het Krainse Karst. Een gebergte dat hier tot de Voor-Alpen gerekend wordt, zijn is de Pohorje.

### Zuidelijke Voor-Alpen

De Zuidelijke Voor-Alpen liggen bijna volledig in Italië. Aan de oostrand strekken ze zich uit tot in Slovenië. Ze omvatten de heuvels aan de rand van de zuidelijke Kalkalpen in onder meer de Povlakte, met uitlopers in het oosten aan de benedenloop van de Etsch, de Brenta, de Piave, de Tagliamento en de Isonzo en de heuvels van Lombardije en Piëmont.

### Franse Voor-Alpen

De Franse Voor-Alpen bevinden zich tussen de vallei van de Rhône en de Middellandse Zee. Enkele massieven die tot de Franse Voor-Alpen worden gerekend zijn de Vercors en de Chartreuse, deel van de Franse Kalkalpen. In tegenstelling tot de andere vermelde Voor-Alpen zijn de gebieden die bekend staan als de Franse Voor-Alpen echte bergmassieven die eerder te vergelijken zijn met de Kalkalpen in de Oostelijke Alpen en geen uitlopers. In het zuidoosten van Frankrijk vindt men de provençaalse Voor-Alpen en het Massif des Maures, dat echter geologisch geen deel meer uitmaakt van de Alpen. De Franse Voor-Alpen bevinden zich in de regio's Auvergne-Rhône-Alpes en Provence-Alpes-Côte d'Azur.
# Voor-Oeral

De Voor-Oeral (Russisch: Приуралье; Prioeralje) omvat de gebieden voor en achter de Oeral, die de uitlopers vormen van dit gebergte. Deze worden onderverdeeld in het gebied ten westen van de Oeral; Cis-Oeral (predoeralje) in de richting van het Russisch Laagland en het gebied ten oosten van de Oeral; Trans-Oeral (Zaoeralje) naar het West-Siberisch Laagland. De aanduiding Cis-Oeral wordt vooral gebruikt voor de vlakte in het oosten van het Russisch Laagland tot aan de uitlopers van het Oeralgebergte. De foto van de bovenloop van de Kama is in het noorden van de Cis-Oeral, die van de Zirgantaoe in Basjkortostan in het zuiden.
# Grijze reuzennachtzwaluw

De grijze reuzennachtzwaluw (Nyctibius griseus) is een vogel uit de familie reuzennachtzwaluwen (Nyctibiidae).

## Kenmerken

Het verenkleed is zandbruin. De vogel heeft gele ogen. Dit is bij beide geslachten gelijk. De lichaamslengte bedraagt 33 tot 38 cm en het gewicht 150 tot 250 gram.

## Leefwijze

Deze solitaire vogel zit overdag rechtop in bomen en tracht op een afgebroken tak te lijken, om niet door roofdieren te worden opgemerkt. Het is een nachtactief dier, dat vliegende insecten vangt vanaf een hoge zitplaats.

## Voortplanting

In de broedtijd worden paren gevormd. Het legsel bestaat uit één ei, dat wordt gelegd in een kwastgat of kuiltje op een tak.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor van Nicaragua door Midden-Amerika naar Colombia en noordelijk Zuid-Amerika, het Amazonegebied naar het noorden van Argentinië en Uruguay. Het is de meest voorkomende nachtzwaluw in Brazilië en is te vinden in een breed scala van habitats van bos naar open bos naar grasland en plantages.
De soort telt 2 ondersoorten:
* N. g. panamensis: van oostelijk Nicaragua tot westelijk Panama, westelijk Colombia en westelijk Ecuador.
* N. g. griseus: noordelijk en centraal Zuid-Amerika, oostelijk van de Andes.

## Status

De grijze reuzennachtzwaluw heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) niet groot. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar gaat in aantal achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat deze nachtzwaluw als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Grijze reuzennachtzwaluw op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
* (en) David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4
# Grijze pelikaan

De grijze pelikaan (Pelecanus philippensis) is een pelikanensoort die voorkomt in India en Zuidoost-Azië. Deze soort werd voor het eerst beschreven in 1789, door Johann Friedrich Gmelin.

## Verspreiding

De grijze pelikaan komt van oorsprong voor in Cambodja, India, Indonesië (Sumatra), Laos, Myanmar, Nepal, Sri Lanka, Thailand en Vietnam. De soort kwam rond 1900 ook veelvuldig voor in de Filipijnen. Omdat de soort er sinds 1940 niet meer is waargenomen, wordt echter aangenomen dat de grijze pelikaan daar is uitgestorven.
In Zuid-Korea en Maleisië komt de grijze pelikaan als dwaalgast voor. In Bangladesh en China was dit in het verleden ook zo, maar hier is hij tegenwoordig vermoedelijk niet meer te vinden.

## Status

De grootte van de populatie werd in 2017 door BirdLife International geschat op 8,7 tot 12 duizend volwassen individuen en de populatie-aantallen nemen geleidelijk af door habitatverlies. Om deze redenen staat deze soort als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 (en) Grijze pelikaan op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford (2000).
# Groot Australisch Scheidingsgebergte

Het Groot Australisch Scheidingsgebergte (Engels: Great Dividing Range), ook bekend als de Eastern Highlands, is de grootste bergketen van Australië. De keten strekt zich meer dan 3500 kilometer uit van de noordoostelijke punt van Queensland langs de oostelijke kustlijn naar New South Wales, zo naar Victoria, om uiteindelijk te eindigen bij de centrale vlakte van Nationaal park Grampians.

## Geschiedenis

De bergketen was het thuisland van enkele Aboriginalstammen zoals de Kulin, en was belangrijk voor de Europese ontdekking van Australië. Een van de eerste ontdekkingsreizigers die de bergketen doorkruiste was Gregory Blaxland, gevolgd door ontdekkingsreizigers zoals Allan Cunningham, John Oxley, Hamilton Hume en Charles Sturt.
In de jaren 20 van de 19e eeuw waren de meeste stukken van het gebergte verkend, en sommige bewoond. Dit waren onder andere de Gippsland en Riverina regio’s in het zuiden, tot aan de Liverpool Vlaktes en de Darling Downs in het noorden.

## Kenmerken

Alle alpine gebieden van het continent Australië, waaronder de hoogste berg (Mount Kosciuszko, 2228 meter hoog), zijn onderdeel van het Groot Australisch Scheidingsgebergte. De hoogste gebieden in New South Wales en het oosten van Victoria staan bekend als de Australische Alpen.
De centrale kern van het Groot Australisch Scheidingsgebergte is bedekt met honderden pieken, en wordt omgeven door vele kleinere bergketens, kloven, valleien en vlaktes. Sommige vlaktes zijn de Bogong High Plains en de Centrale Vlakte. Andere plateaus die tot de bergketen worden gerekend zijn Atherton Tableland, Northern Tablelands, Canberra wijnregio en de Southern Tablelands.
De Blue Mountains, Bunya Mountains, Liverpool Range, McPherson Ranges en de Moonbi Range zijn enkele van de kleinere bergruggen die bij het Groot Australisch Scheidingsgebergte horen.
In sommige gebieden, zoals de Snowy Mountains, Australische Alpen, de Scenic Rim en de New England regio vormt de bergketen een significante barrière. Bekende bergpassen zijn Cunningham's Gap, Dead Horse Gap en Spicer's Gap.
Het Groot Australisch Scheidingsgebergte scheidt de stroomgebieden van de vele stroompjes en rivieren die naar de Grote Oceaan stromen.
Veel van de snelwegen in Australië lopen door de bergketen zoals de Alpine Way, Hume Highway, Great Western Highway, Capricorn Highway, Warrego Highway, Waterfall Way, Thunderbolts Way en de Murray Valley Highway.

## Beschermde gebieden

Een groot deel van de bergketen ligt in nationale parken en andere beschermde natuurgebieden zoals Alpine National Park, Nationaal park Blue Mountains, Nationaal park Heathcote-Greytown en Mount Worth State Park.