OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Scleroderris

Scleroderris is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Godroniaceae.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt dit geslacht 28 soorten (peildatum maart 2022):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Scleroderris amphiboloides | (Nyl.) Sacc. | 1889 |
| Scleroderris arundinariae | G.F. Atk. | 1897 |
| Scleroderris betulae | (Fr.) Tranzschel | 1914 |
| Scleroderris betulina | (Peck) Sacc. | 1889 |
| Scleroderris coerulea | Pat. | 1895 |
| Scleroderris concinna | (Berk. & M.A. Curtis) Sacc. | 1889 |
| Scleroderris congesta | (Massee) Sacc. | 1892 |
| Scleroderris crypta | (Cooke) Sacc. | 1889 |
| Scleroderris equisetina | Feltgen | 1901 |
| Scleroderris eucalypti | (Cooke & Harkn.) Sacc. | 1889 |
| Scleroderris fagi | (W. Phillips) Massee | 1895 |
| Scleroderris gigaspora | Massee | 1910 |
| Scleroderris hypopodiza | (Nyl.) Sacc. | 1889 |
| Scleroderris orientalis | Ellis & Everh. | 1894 |
| Scleroderris padi | Rostr. | 1904 |
| Scleroderris pinastri | Höhn. | 1917 |
| Scleroderris pitya | Sacc. | 1889 |
| Scleroderris repanda | (Fr.) Sacc. | 1889 |
| Scleroderris rubi | (Lib.) Massee | 1895 |
| Scleroderris rubra | Morgan | 1895 |
| Scleroderris sambucina | Naumov | 1915 |
| Scleroderris sepiaria | (P. Karst.) Sacc. | 1889 |
| Scleroderris sollaeana | Sacc. & Cavara | 1900 |
| Scleroderris sumatrana | E.K. Cash & Corner | 1958 |
| Scleroderris syringae | Sacc. | 1889 |
| Scleroderris vacciniorum | Rehm | 1912 |
| Scleroderris vermicularis | (Ces.) Sacc. | 1889 |
| Scleroderris virescens | Massee | 1896 |
* (en) Index Fungorum
# Scieropepla liophanes

Scieropepla liophanes is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1890 door Lower.
# Scholion

Een scholion (Oudgrieks: σχόλιον, schólion, meervoud: σχόλια, schólia, Latijn: scholium) was een kanttekening in Griekse en Latijnse handschriften.
Zulke aantekeningen of scholia bevatten kritische opmerkingen, verklaringen van moeilijke plaatsen, enzovoorts. Het waren oorspronkelijk vooral uittreksels uit de werken van Alexandrijnse geleerden. Zij werden bij het kopiëren van het handschrift dikwijls mee overgeschreven en daarbij vaak ook gewijzigd en vermeerderd. Het woord σχόλιον komt voor het eerst bij Cicero voor. Het gebruik werd in het tijdvak van Augustus voor het eerst door Didymus ingevoerd en nam in de volgende eeuwen steeds meer toe, naarmate men de beoefening van de grotere kritische en exegetische werken van de Alexandrijnse geleerden verwaarloosde en zich slechts hield aan de daaruit getrokken scholia. Het vervaardigen van scholia bleef duren tot in de 15e eeuw.
De schrijvers van de nog bestaande scholia zijn zo goed als onbekend, in het bijzonder van de Griekse scholia. De scholia werden geschreven in de klassieke oudheid en in de tijd van het Byzantijnse Rijk.
Het belangrijkste en uitvoerigste zijn de scholia op Homerus, Hesiodos, Pindarus, Sophocles, Aristophanes, Apollonius Rhodius, Aratus, Nicander en Theocritus. Onder de Romeinse schrijvers zijn het de scholia op Plautus, Terentius, Horatius, Persius en Juvenalis. De belangrijkste Latijnse scholiasten waren Donatus, Probus en Servius. Minder belangrijk zijn de scholia op Aeschylus, Euripides, de Anthologia Graeca, Callimachus, Plato, Thucydides, Demosthenes en Aeschines.

## referenties

* F Lübker. Classisch Woordenboek van Kunsten en Wetenschappen, 1857. vertaald door JD Van Hoëvell. Scholia, blz 859 en 860 ook op de DBNL. Classisch Woordenboek van Kunsten en Wetenschappen.
* JG Schlimmer en ZC de Boer. Woordenboek der Grieksche en Romeinsche Oudheid, 1920. Scholium. blz 544
# Karakorampas

De Karakorampas is een bergpas over de oostelijke flank van de Karakoram, tussen het onder Chinese administratie vallende Oost-Turkestan en het door India en Pakistan bestuurde Baltistan. De pas vormde vroeger het hoogste punt op een karavaanroute tussen India en Centraal-Azië, maar is tegenwoordig afgesloten.
De hoogte en kou zorgden voor de dood van ontelbare lastdieren, de route was berucht om de grote hoeveelheden beenderen langs het pad. Ondanks de hoogte is de pas 's zomers grotendeels sneeuwvrij dankzij de harde wind.
De pas ligt direct ten oosten van de Siachengletsjer die door Pakistan en India wordt bevochten. In feite vormt de pas de strategische reden voor het conflict. Desondanks zal zelfs als de pas geopend zou worden het belang niet al te groot meer zijn, vanwege de aanleg van de Khunjerabpas en de Karakoram Highway verder naar het westen.
# Kathy Keeler

Kathryn Elliott (Kathy) Keeler (Galveston (Texas) 3 november 1956) is een Amerikaans roeister.
Keeler was geselecteerd om deel te nemen aan de Olympische Zomerspelen 1980 in de Sovjethoofdstad Moskou, maar vanwege de door de Amerikaanse president Jimmy Carter afgekondigde boycot kon zij niet deelnemen aan deze spelen.
Tijdens de wereldkampioenschappen 1982 won Keeler de zilveren medaille in de vier-met-stuurvrouw.
Keeler behaalde haar grootste succes tijdens de Olympische Zomerspelen 1984 in eigen land waar zij met de Amerikaanse acht de gouden medaille won.
Na haar roeicarrière werd Keeler roeicoach.

## Resultaten
### Olympische Zomerspelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1984 | Los Angeles | in de acht |

### Wereldkampioenschappen roeien

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1982 | Luzern | 2 in de vier-met |
| 1983 | Duisburg | 5e in de vier-met |
* (en) Profiel van Kathy Keeler op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Kathy Keeler op WorldRowing.com
1976: Goretzki & Knetsch & Richter & Ahrenholz & Kallies & Ebert & Lehmann & Müller & Wilke · 1980: Boesler & Neisser & Köpke & Schütz & Kühn & Richter & Sandig & Metze & Wilke · 1984: O'Steen & Metcalf & Bower & Graves & Flanagan & Norelius & Thorsness & Keeler & Beard · 1988: Strauch & Zeidler & Haacker & Wild & Kluge & Schröer & Balthasar & Stange & Neunast · 1992: Barnes & Taylor & Delehanty & Crawford & McBean & Worthington & Monroe & Heddle & Thompson · 1996: Tănase & Cochelea & Gafencu & Spîrcu & Olteanu & Lipă & Popescu & Ignat & Georgescu · 2000: Damian & Susanu & Olteanu & Cochelea & Dumitrache & Lipă & Gafencu & Ignat & Georgescu · 2004: Florea & Susanu & Bărăscu & Papuc & Gafencu & Lipă & Damian & Ignat & Georgescu · 2008: Cafaro & Cummins & Davies & Francia & Goodale & Lind & Logan & Shoop & Whipple · 2012: Cafaro & Francia & Lofgren & Ritzel, Musnicki & Logan & Lind, Davies & Whipple · 2016: Elmore & Gobbo & Logan & Musnicki, Polk & Regan & Schmetterling & Simmonds & Snyder · 2020: Roman & Gruchalla-Wesierski & Roper & Proske & Grainger & Mailey & Payne & Wasteneys & Kit · 2024: Rusu & Anghel & Bodnar & Lehaci & Adam & Bereș & Vrînceanu & Radiș & Petreanu
# Minolia condei

Minolia condei is een slakkensoort uit de familie van de Solariellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Poppe, Tagaro & Dekker.
# Minokamo

Minokamo (Japans: 美濃加茂市, Minokamo-shi) is een stad in de prefectuur Gifu op het eiland Honshu in Japan. De stad heeft een oppervlakte van 74,81 km² en eind 2008 bijna 55.000 inwoners. De rivier Kiso loopt van zuidoost naar zuidwest door de stad.
Minokamo heeft van alle steden in Japan het grootste bevolkingspercentage Brazilianen. Deze bevolkingsgroep heeft eigen scholen, sportteams en winkels. Hoewel een lichte Latijns-Amerikaanse invloed zichtbaar is, onderscheidt Minokamo zich niet van andere Japanse steden doordat de bevolkingsgroepen zich nauwelijks mengen en zelfs grote feesten als carnaval slechts een beperkte zichtbaarheid hebben.

## Geschiedenis

Op 1 april 1954 werd Minokamo een stad (shi) na samenvoeging van twee gemeentes en zeven dorpen.

## Economie

In Minokamo is de industrie gericht op elektrische en mechanische machinebouw en metaalindustrie.
Het stadsdeel Ota is een regionaal handelscentrum.
De landbouw in Minokamo heeft als specialiteiten peer en kaki.

## Verkeer

Minokamo ligt aan de Takayama-hoofdlijn en de Taita-lijn van de Central Japan Railway Company en aan de Etsuminan-lijn van de Nagaragawa Spoorwegmaatschappij.
Minokamo ligt aan de Tokai Ring-autosnelweg en aan de autowegen 21, 41, 248 en 418.

## Bezienswaardigheden

* Cultureel erfgoed: enkele historische huizen ter hoogte van de 52e halteplaats langs de nakasendo (de centrale weg naar Edo).
* Nakasendo festival in de zomer
* Genji vuurvliegjes, vertonen zich in juni langs de beken Kawaura en Tsuzuya in het noordelijke stadsdeel Miwa.
* De boeddhistische heiligdommen Ryoanji, Zuirinjien Shogenji.

## Geboren in Minokamo

* Tsubouchi Shoyo, (坪内 逍遥, Tsubouchi Shōyō), schrijver
* Tsukasa Masuyama (益山 司, Masuyama Tsukasa), voetballer

## Stedenband

Minokamo heeft een stedenband met
* Dubbo, New South Wales, Australië, sinds 2 juni 1989.

## Aangrenzende steden

* Kani
* Seki
# Adelencyrtus

Adelencyrtus is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Encyrtidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Ashmead.

## Soorten

Het geslacht Adelencyrtus omvat de volgende soorten:
* Adelencyrtus antennatus Compere & Annecke, 1961
* Adelencyrtus aulacaspidis (Brèthes, 1914)
* Adelencyrtus axillaris (Girault, 1915)
* Adelencyrtus bengalensis Hayat, 2010
* Adelencyrtus biannulatus Zhang & Shi, 2010
* Adelencyrtus bifasciatus (Ishii, 1923)
* Adelencyrtus bimaculatus Alam, 1972
* Adelencyrtus brachycaudae Xu & Shi, 1999
* Adelencyrtus chinensis Xu & Shi, 1999
* Adelencyrtus chionaspidis (Howard, 1896)
* Adelencyrtus coxalis Hayat, Alam & Agarwal, 1975
* Adelencyrtus depressus (Risbec, 1959)
* Adelencyrtus flagellatus Compere & Annecke, 1961
* Adelencyrtus funicularis Hayat, Alam & Agarwal, 1975
* Adelencyrtus inglisiae Compere & Annecke, 1961
* Adelencyrtus lagnebus Hayat, 2010
* Adelencyrtus longiclavatus Hayat, Alam & Agarwal, 1975
* Adelencyrtus mangiphila (Risbec, 1952)
* Adelencyrtus mayurai (Subba Rao, 1957)
* Adelencyrtus minutus (Girault, 1915)
* Adelencyrtus moderatus (Howard, 1897)
* Adelencyrtus noyesi Zhang & Shi, 2010
* Adelencyrtus oceanicus (Doutt, 1951)
* Adelencyrtus odonaspidis Fullaway, 1913
* Adelencyrtus orientalis Zhang & Shi, 2010
* Adelencyrtus orissanus Hayat, 2003
* Adelencyrtus perniciosus Xu & He, 2003
* Adelencyrtus plocus Noyes, 2023
* Adelencyrtus quadridentatus (Girault, 1915)
* Adelencyrtus quadriguttus (Girault, 1932)
* Adelencyrtus quinquedentatus (Girault, 1929)
* Adelencyrtus sarawaki Trjapitzin & Myartseva, 2001
* Adelencyrtus simmondsi Compere, 1947
* Adelencyrtus subapterus (Kurdjumov, 1912)
* Adelencyrtus tibialis Compere & Annecke, 1961
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Adelqui Migliar

Adelqui Migliar Icardi (Concepción, 5 augustus 1891 - Santiago, 6 augustus 1956), ook bekend als Adelqui Millar, was een Chileens acteur, die in de periode van de stomme film zeer succesvol was en later carrière maakte als filmregisseur en scenarioschrijver.

## Levensloop

Migliar werd geboren in Chili, maar begon zijn carrière als acteur in de Italiaanse filmindustrie. Toen hij er door de Eerste Wereldoorlog niet meer veilig kon wonen, vluchtte hij naar het neutrale Nederland. Hier kreeg hij een baan bij de Amsterdam Film Cie en maakte in 1916 zijn filmdebuut in Theo Frenkels Genie Tegen Geweld. In hetzelfde jaar kreeg hij een contract bij Filmfabriek Hollandia en groeide al snel uit tot een van de populairste acteurs van Nederland. Zijn eerste film voor de studio was Madame Pinkette & Co (1917). Hierin was hij te zien tegenover Annie Bos, een actrice met wie hij nog vaak zou samenwerken.
Omdat Migliar niet onderworpen was aan de Nederlandse dienstplicht, was hij vaker beschikbaar en kreeg dus vrijwel alle mannelijke hoofdrollen die er te krijgen waren. Zijn spel werd geprezen door de pers. In 1919 ging Hollandia samenwerken met Engelse filmproducenten. Bijna alle Nederlandse acteurs werden ontslagen om plaats te maken voor Engelsen. Migliar was de enige acteur die aan de top van de filmindustrie bleef. Wel werd zijn naam omgedoopt tot Adelqui Millar. Hij schreef in deze tijd zijn eigen filmscenario's en zette vanaf 1922 zijn carrière in Engeland voort. Hij regisseerde hier een aantal films, totdat hij in de jaren dertig naar de Verenigde Staten verhuisde. Hier regisseerde hij een aantal Mexicaanse films. In de jaren veertig keerde hij terug naar Zuid-Amerika en bleef daar tot en met 1954 in de filmindustrie werken. Hij stierf twee jaar later in zijn geboorteland.

## Filmografie (selectie)

De filmografie hieronder bevat enkel de lijst van de Nederlandse films waarin hij verscheen.

## Externe link

* (en) Adelqui Migliar in de Internet Movie Database
* ↑ Hollywood in Holland door Ruud Bishoff - Pagina 84 ISBN 9068680129
* ↑ Filmfabriek Hollandia - Hollywood aan het Spaarne
* ↑ Hollywood in Holland door Ruud Bishoff - Pagina's 98-99 ISBN 9068680129
* Bibliothèque nationale de France: cb171359567 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 106133239X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5428 4978
* Library of Congress Control Number: no2008037163
* Système universitaire de documentation: 156104539
* Virtual International Authority File: 49031586
* WorldCat (via VIAF): 49031586
# Acheilognathus yamatsutae

Acheilognathus yamatsutae is een straalvinnige vissensoort uit de familie van eigenlijke karpers (Cyprinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1928 door Mori.
# Megalognatha cruciata

Megalognatha cruciata is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1883 gepubliceerd door Martin Jacoby.
# Mirollia forcipata

Mirollia forcipata is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Ingrisch.
# Afranthidium biangulatum

Afranthidium biangulatum is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Pasteels.
# Afranthidium alaemon

Afranthidium alaemon is een vliesvleugelig insect uit de familie Megachilidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Warncke.
# Mazarredia cervina

Mazarredia cervina is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1871 door Walker.
# Mazarredia gemella

Mazarredia gemella is een rechtvleugelig insect uit de familie doornsprinkhanen (Tetrigidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1887 door Bolívar.
# Afroartelida quentini

Afroartelida quentini is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Vives.
# Afroassamia

Afroassamia is een geslacht van hooiwagens uit de familie Assamiidae. De wetenschappelijke naam Afroassamia is voor het eerst geldig gepubliceerd door Caporiacco in 1940.

## Soorten

Afroassamia is monotypisch en omvat slechts de volgende soort:
* Afroassamia laevipes
* ↑ Hallan J. (2005) Assamiidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD
# Mitra carbonacea

Mitra carbonacea is een slakkensoort uit de familie van de Mitridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Hinds.
# Megarcys bussoni

Megarcys bussoni is een steenvlieg uit de familie Perlodidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Navás.
* Joel Hallan (2008) Synopsis of Perlodidae of the World
* DeWalt, R. E., U. Neu-Becker & G. Stueber (2013) Plecoptera Species File Online. Version 1.0/4.1. Bezocht: 4-3-2013.
# Megarctosa melanostoma

Megarctosa melanostoma is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Megarctosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1941 door Cândido Firmino de Mello-Leitão.
# Miresa thermistis

Miresa thermistis is een vlinder uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Hampson.
# Mitius minor

Mitius minor is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1911 door Shiraki.
# Mitja Kunc

Mitja Kunc (Črna na Koroškem, 12 november 1971) is een Sloveens voormalig alpineskiër. Hij nam vier keer deel aan de Olympische Winterspelen.

## Carrière

Kunc maakte zijn wereldbekerdebuut op 23 januari 1990 tijdens de reuzenslalom in het Zwitserse Veysonnaz. In 1992 maakte Kunc zijn debuut op de Olympische Winterspelen. Hij eindigde 23e op de reuzenslalom en 27e op de Super G. Op de Wereldkampioenschappen alpineskiën 1991 eindigde Kunc zesde op de reuzenslalom. Op de Olympische winterspelen van 1994 Lillehammer eindigde Kunc vierde op de olympische Slalom, het beste Olympische resultaat uit zijn loopbaan.
Kunc behaalde 1 overwinning in de wereldbeker dankzij winst in de slalom van Yongpyong op 27 februari 2000. Op de Wereldkampioenschappen alpineskiën 2001 behaalde Kunc een bronzen medaille op de slalom.

## Resultaten
### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1991 | Saalbach-Hinterglemm | 6e Reuzenslalom |
| 1993 | Morioka | 17e Reuzenslalom |
| 1996 | Sierra Nevada | 5e Combinatie 14e Reuzenslalom 14e Slalom 36e Super G 43e Afdaling |
| 1999 | Vail-Beaver Creek | 15e Slalom DNF2 Reuzenslalom |
| 2001 | Sankt Anton am Arlberg | 3 Slalom 15e Reuzenslalom |
| 2003 | Sankt Moritz | DNF2 Slalom DNS2 Reuzenslalom |

### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 1992 | Albertville | 23e Reuzenslalom 27e Super G |
| 1994 | Lillehammer | 4e Slalom 7e Combinatie 14e Reuzenslalom 28e Super G |
| 1998 | Nagano | 18e Reuzenslalom |
| 2002 | Salt Lake City | 28e Reuzenslalom DNF2 Slalom |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | SL | RS |
| 1989/1990 | 107e | - | 41e |
| 1990/1991 | 52e | - | 17e |
| 1991/1992 | 99e | - | 34e |
| 1992/1993 | 89e | - | 22e |
| 1993/1994 | 35e | 32e | 12e |
| 1994/1995 | 47e | 28e | 17e |
| 1995/1996 | 49e | 24e | 21e |
| 1996/1997 | 70e | 41e | 26e |
| 1997/1998 | 113e | - | 44e |
| 1998/1999 | 58e | 37e | 24e |
| 1999/2000 | 19e | 12e | 8e |
| 2000/2001 | 26e | 9e | 29e |
| 2001/2002 | 25e | 4e | - |
| 2002/2003 | 67e | 25e | - |
| 2003/2004 | 99e | 44e | - |
| 2004/2005 | 126e | 49e | - |

#### Wereldbekerzeges

| Datum | Plaats | Onderdeel |
| 27 februari 2000 | Yongpyong | Slalom |
* (en) Profiel op ski-db
* (en) Profiel van Mitja Kunc op de website van de FIS
* (en) Profiel van Mitja Kunc op sports-reference.com (gearchiveerd)
# Aegopinella minor

Aegopinella minor is een slakkensoort uit de familie van de Oxychilidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Giuseppe Stabile.

## Kenmerken

Het rechtsom gedraaide slakkenhuisje van Aegopinella minor is afgeplat-conisch en meet 6 tot 10 mm breed en 3,1 tot 3,5 mm hoog. Het heeft 3½ tot 4½ strak gewonden, regelmatig toenemende windingen. De naad is erg vlak. Op de matig gebogen omtrek is een kiel aangegeven. Het laatste kwart van de topwinding is iets verwijd naar de mond toe (tot ongeveer anderhalf keer), maar niet verlaagd. De mond is enigszins afgeplat-elliptisch. De mondrand is recht en taps toelopend. De navel is wijd open, enigszins excentriek en neemt ongeveer een kwart van de breedte van het huisje in beslag.
De opperhuid van het slakkenhuisje is bleek geelbruin van kleur. De bodem is melkwit. Het oppervlak vertoont met min of meer regelmatige tussenpozen fijne groeilijnen.

### Vergelijkbare soorten

Het huisje is gemiddeld iets kleiner dan die van de brede blinkslak (Aegopinella nitens). Het laatste kwart van de laatste winding is meestal minder uitgebreid. De kleur van de behuizing is meestal lichter in verse exemplaren. In individuele gevallen kan de soort echter alleen betrouwbaar worden onderscheiden door het geslachtsorgaan te onderzoeken. Aegopinella minor verschilt van de meeste andere soorten van het geslacht Aegopinella door de zeer lange epiphallus, die minstens twee keer zo lang is als de penis. De penisretractorspier wordt ingevoegd bij een verdikking bij de ingang van de epiphallus. Aegopinella ressmanni vertoont vergelijkbare omstandigheden, maar is groter en heeft een roosterpatroon op het schaaloppervlak.

## Geografische spreiding en leefgebied

Het verspreidingsgebied strekt zich uit over Centraal-Europa, Zuidoost-Europa en zuidelijke Oost-Europa tot aan de Kaukasus. Het is grotendeels afwezig in West-Europa, de Britse Eilanden en Scandinavië. Dit zijn veelal geïsoleerde gebeurtenissen. In Duitsland komt de soort vooral voor in het zuidwesten in Franken en de noordelijke middelgebergten. Op het Iberisch Schiereiland zijn er geïsoleerde gebeurtenissen in Catalonië en Zuid-Spanje.
De soort geeft de voorkeur aan warme, droge locaties op weiden, weilanden, stenige en met gras begroeide rivierterrassen, kalkrotsen en ook kalkstenen muren en in stroken struiken op open hellingen, zelden ook in bossen. In Zwitserland stijgt hij tot 2.400 meter boven de zeespiegel, in Bulgarije tot 1.200 meter.
* ↑ Taxonomische informatie over Aegopinella minor bij Fauna Europaea.
# Adenotomie

Adenotomie is de benaming voor het verwijderen van het adenoïd (beter bekend als "neusamandel"). De neusamandel wordt daarbij via de mond onder volledige narcose "geschraapt". Volledige verwijdering van de neusamandel is - in tegenstelling tot de keelamandelen - niet mogelijk omdat die is vergroeid met het omliggende weefsel. Doordat de neusamandel niet volledig kan worden verwijderd, groeit deze na een adenotomie soms gedeeltelijk terug. Tot terugkerende problemen leidt dat meestal niet.
Als de neusamandel ontstoken raakt en ernstige klachten veroorzaakt zoals ademhalingsproblemen of een terugkerende middenoorontsteking, kan dat reden zijn om deze chirurgisch te verwijderen. Bij regelmatige verkoudheid en luchtweginfecties heeft de ingreep echter over het algemeen weinig tot geen zin. Onderzoek heeft aangetoond dat opereren dan niet tot betere resultaten leidt dan afwachten en dat de klachten uiteindelijk vanzelf verdwijnen. Mede daarom is het nut van adenotomie, net als dat van tonsillectomie, al jaren omstreden. Opvallend is ook dat in Nederland de operatie veel vaker wordt uitgevoerd dan in andere westerse landen.
Het verwijderen van de neusamandel is een ingreep die vooral bij kinderen plaatsvindt. Daarnaast wordt bij een tonsillectomie ook standaard een adenotomie uitgevoerd (deze combinatie wordt een "adenotonsillectomie" genoemd). Dat is niet onomstreden omdat dat dan ook gebeurt bij een volledig gezonde neusamandel (en daarmee dan zelfs mogelijk in strijd is met de artseneed). Met het vorderen van de leeftijd raakt de neusamandel minder vaak ontstoken en als deze toch ontstoken raakt levert het niet genoeg klachten om de ingreep te rechtvaardigen.
Een adenotomie vindt meestal in dagbehandeling plaats; de patiënt mag - voorzien van pijnstillende medicatie - een paar uur na de operatie weer naar huis.
# Megaselia obscuriventris

Megaselia obscuriventris is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Bridarolli.
# Megaselia ochreola

Megaselia ochreola is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Borgmeier.
# Mitrapsylla copaiferae

Mitrapsylla copaiferae is een halfvleugelig insect uit de familie bladvlooien (Psyllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Burckhardt en Queiroz in 2020.
# Mitrapsylla cubana

Mitrapsylla cubana is een halfvleugelig insect uit de familie bladvlooien (Psyllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Crawford in 1914.