OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wereldvoedselprijs

De Wereldvoedselprijs (World Food Prize) is een Amerikaanse prijs die jaarlijks aan een of meer personen in de wereld wordt toegekend die een bijzondere prestatie hebben geleverd op de verbetering van de kwantiteit, kwaliteit of beschikbaarheid van levensmiddelen.
De prijs werd in 1986 in het leven geroepen door de winnaar van 1970 van de Nobelprijs voor de Vrede, Norman Borlaug. Sinds 1990 is zakenman en filantroop John Ruan de donateur van het prijzengeld van 250 duizend dollar.
De prijs is gericht op alle gebieden die de wereldvoedselvoorziening dienen: voedselwetenschap, landbouwkunde, landbouwtechnologie, productie, marketing, levensmiddelenonderzoek, algemene economie, armoedebestrijding, politieke initiatieven en sociale wetenschappen.
De winnaars worden elk jaar rond de maand juni bekendgemaakt. De officiële prijsuitreiking vindt jaarlijks in oktober plaats in de parlementszaal van het Iowa State Capitol in Des Moines van de staat Iowa. Tegelijkertijd wordt het World Food Prize International Symposium georganiseerd, dat elk jaar een thema kent op het gebied van honger in de wereld of de wereldvoedselvoorziening.

## Winnaars

* 1987: Monkombu Swaminathan
* 1988: Robert Chandler
* 1989: Verghese Kurien
* 1990: John Niederhauser
* 1991: Nevin S. Scrimshaw
* 1992: Edward F. Knipling en Raymond Bushland
* 1993: He Kang
* 1994: Muhammad Yunus
* 1995: Hans Rudolf Herren
* 1996: Henry Beachell en Gurdev Khush
* 1997: Ray F. Smith en Perry Adkisson
* 1998: Badrinarayan Ramulal Barwale
* 1999: Walter Plowright
* 2000: Evangelina Villegas en Surinder Vasal
* 2001: Per Pinstrup-Andersen
* 2002: Pedro A. Sanchez
* 2003: Catherine Bertini
* 2004: Monty Jones en Yuan Longping
* 2005: Modadugu Vijay Gupta
* 2006: Edson Lobato, Alysson Paolinelli en A. Colin McClung
* 2007: Philip Nelson
* 2008: Bob Dole en George McGovern
* 2009: Gebisa Ejeta
* 2010: David Beckmann en Jo Luck
* 2011: John Agyekum Kufuor en Luiz Inácio Lula da Silva
* 2012: Daniel Hillel
* 2013: Marc Van Montagu, Mary-Dell Chilton en Robert T. Fraley
* 2014: Sanjaya Rajaram
* 2015: Fazie Hasan Abed
* 2016: Howarth Bouis en het trio Maria Andrade, Robert Mwanga en Jan Low
* 2017: Akinwumi Adesina
* 2018: Lawrence Hadda en David Nabarro
* 2019: Simon Groot
* 2020: Rattan Lal
* 2021: Shakuntala Haraksingh Thilsted

## Externe link

* (en) The World Food Prize - worldfoodprize.org
# Asaphidion griseum

Asaphidion griseum is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Andrewes.
# Megaselia percaeca

Megaselia percaeca is een vliegensoort uit de familie van de bochelvliegen (Phoridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Beyer.
# Interagerend sterrenstelsel

Interagerende sterrenstelsels (in het Engels ook wel colliding galaxies, ofwel “botsende sterrenstelsels” genoemd) zijn twee of meer sterrenstelsels waarvan de zwaartekrachtsvelden elkaar beïnvloeden. Dit kan verschillende effecten met zich meebrengen; zo kan één sterrenstelsel om het andere heen gaan draaien als satelliet, of kunnen twee sterrenstelsels zich vermengen tot een nieuw sterrenstelsel.

## Satelliet

Het is niet ongebruikelijk dat een groot sterrenstelsel een of meer kleine sterrenstelsels heeft die eromheen draaien als zogenaamde satellietsterrenstelsels. Het zwaartekrachtsveld van de satelliet kan een van de primaire armen van een spiraalvormig sterrenstelsel aantrekken, of hier zelfs mee fuseren. Dit kan leiden tot stervorming.

## Botsing

Indien de zwaartekrachtsvelden elkaar sterk beïnvloeden, kunnen twee sterrenstelsels naar elkaar toe worden getrokken en botsen. Deze botsing houdt in dat beide sterrenstelsels samensmelten tot een nieuw, groter sterrenstelsel. Deze samenvoeging is doorgaans permanent, maar als beide sterrenstelsels genoeg impuls hebben, kunnen ze ook weer losscheuren en als afzonderlijke sterrenstelsels verdergaan. Indien bij een botsing een van de betrokken sterrenstelsels duidelijk groter is dan het andere, zal het kleinste van de twee uiteen worden getrokken en onderdeel worden van het grootste.
Een speciale versie van een botsing is het zogenaamde galactisch kannibalisme, waarbij een groter sterrenstelsel een (kleiner) satellietstelsel 'opslokt'. Dit heeft vaak een onregelmatig sterrenstelsel tot gevolg.

## Bekende interagerende sterrenstelsels

| Naam | Type | Afstand (miljoen ly) | Magnitude |
| Draaikolknevel (M51) | SAc (SB0-a) | 37 | +8.4 |
| NGC 2207 en IC 2163 | SAc/SAbc | 114 | +11 |
| NGC 4676 (IC 819/20) | S0/SB(s)ab | 300 | +13.5 |
| NGC 1097 | SB(s)bc (E6) | 45 | +9.5 |
| Antennestelsel (NGC 4038/9) | SAc/SBm | 45 | +10.3 |
| NGC 520 | S | 100 | +11.3 |
| Akira | Rode geiser | | |
# Gararu

Gararu is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Sergipe. De gemeente telt 11.999 inwoners (schatting 2009).
# Aglaophamus victoriae

Aglaophamus victoriae is een borstelworm uit de familie Nephtyidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Aglaophamus victoriae werd in 1988 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Rainer & Kaly.
# Rijswijkseweg

De Rijswijkseweg in Den Haag vormt samen met zijn verlengde, de Haagweg in Rijswijk, de verbinding tussen de Hoornbrug en het Rijswijkseplein. Vanouds was dit een belangrijke toegangsweg tot Den Haag vanuit Utrecht en Rotterdam. Dit is pas veranderd met de ingebruikname van de Utrechtsebaan. De Rijswijkseweg ligt in de wijk Laakkwartier in het stadsdeel Laak

## Verloop

De weg is kaarsrecht over zijn lengte van ruim 2½ kilometer, behoudens een asverschuiving bezuiden de Neherkade langs de Laakhaven. Hij vormt een zichtas op Het Strijkijzer aan het Rijswijkseplein.

## Geschiedenis

Nadat de Trekvliet was gegraven en de Hoornbrug was gebouwd, ontstond hier een landroute naar het hof van de graaf van Holland, maar deze was vaak slecht en in de winter door water niet begaanbaar. De graaf van Holland gaf de inwoners van Rijswijk de opdracht de weg te onderhouden, maar dat gebeurde niet altijd. Toen trouwde Albrecht van Beieren in 1394 trouwde met Margaretha van Kleef en zij naar haar echtgenoot zou reizen, bleek de weg onbegaanbaar en moest noodonderhoud worden gedaan.
In 1670 werd de weg als een van de eerste in Nederland verhard en werd tol geheven voor het onderhoud.
In 1907 kreeg de weg zijn huidige namen, zij het anders gespeld: Rijswijksche Weg in Den Haag en de Haagweg in Rijswijk.

## Tramlijnen

Er rijden verscheidene tramlijnen over de Rijswijkseweg. De eerste lijn was de tramlijn Den Haag–Delft, die op 24 juni 1866 in gebruik werd genomen als paardentram en vanaf 1887 als stoomtram. Sinds 1923 rijdt de elektrische tramlijn Den Haag–Delft over de Rijswijkseweg/Haagweg, eerst onder het lijnnummer I¹, dat in 1965 vernummerd werd tot 37 en in 1966 tot 1. Lijn 1 loopt nu van Scheveningen naar Delft-Tanthof en rijdt nog steeds over de volle lengte van de weg, behalve dat er sinds 2000 een omweg is via de tramtunnel die in 1996 aangelegd is bij station Hollands Spoor.
Opgeheven werd een andere tramlijn die over de Rijswijkseweg/Haagweg reed naar Station Voorburg, deze had lijnnummer 10, eerder 36 en I³. Wel rijdt de lijn naar Ypenburg en Nootdorp over de Rijswijkseweg en de Haagweg, lijn 15.
* ↑ Ende, Willem van der, et al, Rijswijk nu… en vroeger :Jubileumuitgave 35 jaar p. 11. Historische vereniging Rijswijk (2019). Geraadpleegd op 16 juli 2024.
# Cristina Ortiz

Cristina Ortiz (Salvador of Salvador da Bahia, 17 april 1950) is een Braziliaans pianiste.
Cristina Ortiz kreeg vanaf haar vierde levensjaar pianolessen, onder andere van Magda Tagliaferro. Nadat zij een beurs had gekregen van de Franse regering vertrok zij op haar vijftiende naar Parijs om daar haar studie te vervolgen.
In 1969 won zij als eerste vrouw en als jongste deelneemster tot op dat moment de Van Cliburn International Piano Competition in Texas. Daarna zette ze haar studie voort bij Rudolf Serkin. Haar officiële debuut in de Verenigde Staten vond plaats in 1971. Ze werd uitgenodigd door alle grote concertzalen en speelde met de grote orkesten zoals het Cleveland Orchestra, het Koninklijk Concertgebouw Orkest, het Wiener Philharmoniker en het Berliner Philharmoniker, en met de grootste dirigenten zoals Vladimir Asjkenazi, Neeme Järvi, Mariss Jansons en David Zinman. Verder speelde ze in New York, Praag en Londen en speelde ze quatre mains met Radu Lupu. Ook geeft ze regelmatig masterclasses en workshops.
Ze leeft alweer geruime tijd in Engeland, ze is getrouwd en heeft twee dochters.
Voor Decca heeft ze de vijf pianoconcerten van Heitor Villa-Lobos opgenomen, en in 2005 nam ze voor Intrada de cd “Alma Brasileira“ op met werken van Oscar Lorenzo Fernández, Fructuoso Vianna, Alberto Nepomuceno en Mozart Camargo Guarnieri's "Choro" in Carnegie Hall, met dirigent Dennis Russell Davies. Ook nam ze solowerken op van Clara Schumann voor Carlton Classics, in 1997, en verder werk van Wilhelm Stenhammar, Franz Waxman en Leonard Bernstein.

## Externe link

* (en) officiële website
* Bibsys: 61993
* Biblioteca Nacional de España: XX1055286
* Bibliothèque nationale de France: cb13898122b (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058517622306706
* Gemeinsame Normdatei: 124276644
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0881 1383
* Library of Congress Control Number: n81078917
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000140506
* MusicBrainz: 5c53e87a-8913-4a61-8d4d-b05d7ccbcd51
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0120227
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007451424005171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000690169
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 07113204X
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A013627846
* Système universitaire de documentation: 136920950
* Virtual International Authority File: 25738879
* WorldCat (via VIAF): 25738879
# Hôtel de Ligne

Het Hôtel de Ligne is een herenhuis aan de Koningsstraat in de Koninklijke Wijk van Brussel en huisvest het Parlement van de Franse Gemeenschap van België. Het heeft als adres Koningsstraat 72 en ligt tegenover het Park van Brussel.

## Geschiedenis

Het Hôtel de Ligne maakt deel uit van een groter geheel van neo-klassieke gebouwen die in de tweede helft van de achttiende eeuw, tijdens het Oostenrijkse bewind, gebouwd werden. Dit omvat onder andere het huidige Koninklijk Paleis en het Paleis der Natie, maar ook verschillende burgerhuizen (hôtels in het Frans), waaronder het Errera-huis, Hôtel Empain en Hôtel de Ligne. Het Hôtel de Ligne werd in 1777 opgetrokken voor de graaf de Lannoy. In 1834 werd het eigendom van de prins de Ligne, een van de voornaamste families uit de Belgische adel. In 1897 werd het gekocht door de "Tramways bruxellois" om een jaar later eigendom te worden van een bank, later Ethias. Sinds 27 september 2001 is er het parlement van de Franse Gemeenschap gehuisvest.
# Kristiaan Borret

Kristiaan Borret (Gent, 9 maart 1966) is een Belgisch architect en hoogleraar. Van 2006 tot 2014 was hij stadsbouwmeester van Antwerpen. In december 2014 werd hij aangesteld als de nieuwe bouwmeester van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Borret woont in Vorst.

## Leven en werk

Borret studeerde burgerlijk ingenieur-architect (1990) en filosofie (1993) aan de Katholieke Universiteit Leuven en politieke wetenschappen aan de Université catholique de Louvain (1991) en behaalde een master in stedenbouwkunde aan de Polytechnische Universiteit van Catalonië (1995).
Hij werkte na zijn studies eerst als stedenbouwkundig ontwerper in het Projectteam Stadsontwerp van de KU Leuven. Vanaf 1996 is hij verbonden aan de vakgroep Architectuur en Stedenbouw van de Universiteit Gent; vanaf 2002 deeltijds. Sinds 2005 is Borret gastprofessor aan de UGent, waar hij deel uitmaakte van het interdisciplinaire project GUST (Ghent Urban Studies Team).
Van 2002 tot 2006 was Borret in hoofdzaak aan de slag in de stedenbouwkundige praktijk, als afdelingshoofd ruimtelijke planning bij Technum.
In 2006 ging hij aan de slag als bouwmeester van de Stad Antwerpen. In 2013 ontving Kristiaan Borret de tweejaarlijkse Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Architectuur en Vormgeving. Het bouwmeesterschap van Borret werd in 2014 echter vervroegd stopgezet.
Sinds oktober 2014 is hij decaan van de faculteit Ontwerpwetenschappen van de Universiteit Antwerpen. Verder is hij bestuurslid van het Vlaams Architectuurinstituut en van het architectuurtijdschrift A+.
De Brusselse regering besliste op 11 december 2014 dat Borret Olivier Bastin zal opvolgen als bouwmeester van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Hij had zich daarvoor kandidaat gesteld. Borret heeft nu zes maanden om de regering een oriëntatienota voor te stellen met zijn strategie.
* ↑ (nl) "Bouwmeester Kristiaan Borret: ‘Mooi of lelijk, daar gaat het niet over’", brusselnieuws.be, 30-04-2015, online geraadpleegd op 30-04-2015.
* ↑ (nl) "Kristiaan Borret wint Cultuurprijs", A+, 23-10-2013, online geraadpleegd op 10-12-2014.
* ↑ (nl) "Ontslagen stadsbouwmeester wordt decaan aan UA", Gazet van Antwerpen, 11-09-2014, online geraadpleegd op 10-12-2014.
* ↑ (nl) "Ex-bouwmeester Antwerpen kandidaat in Brussel", brusselnieuws.be, 26-11-2014, online geraadpleegd op 10-12-2014.
* ↑ (nl) "Kristiaan Borret wordt nieuwe Brusselse bouwmeester", Gazet van Antwerpen, 11-12-2014, online geraadpleegd op 11-12-2014.
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: borr015
* Gemeinsame Normdatei: 1165667592
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3930 0204
* Library of Congress Control Number: no00011883
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 190516631
* Virtual International Authority File: 68467931
* WorldCat (via VIAF): 68467931
# Meiacanthus vicinus

Meiacanthus vicinus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van naakte slijmvissen (Blenniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Smith-Vaniz.
* ↑ (en) Meiacanthus vicinus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Meiacanthus vicinus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Isanthrene aterrima

Isanthrene aterrima is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Walker.
# Garatiba bocaina

Garatiba bocaina is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae.
# Cristina Fallarás

Cristina Fallarás (Zaragoza, 1968) is een Spaanse auteur en journalist. Ze behaalde nationale bekendheid nadat ze in haar boek 'A la puta calle' heeft geopenbaard uit haar huis te zijn gezet in 2012.
Ze studeerde Informatiewetenschappen aan de Universitat Autònoma de Barcelona en heeft gewerkt als journalist voor Cadena Ser, El Mundo, El Periòdico de Catalunya, RNE en als adjunct-hoofdredacteur bij ADN.
In 2012 heeft haar boek Las niñas perdidas op het Spaanse literaire festival Semana Negra de Gijon de Spaanse Hammett Award gewonnen, een prijs die sinds 1988 jaarlijks wordt uitgereikt voor de beste Spaanstalige crime fiction roman.
# Hôtel de Joannis de Verclos

Het Hôtel de Joannis de Verclos of korter Hôtel de Verclos (1682) bevindt zich in de stad Avignon, hoofdplaats van het Franse departement Vaucluse. Het is gelegen aan de Place de la Principale 4. Het Hôtel de Verclos was de residentie van de adellijke familie Joannis, heren van Verclos in het prinsdom Oranje.

## Historiek

Alvorens de 17e-eeuwse versie er stond, bouwden leden van de familie Joannis er hun woning in de middeleeuwen (circa 1420). De familie Joannis was geëmigreerd uit het hertogdom Toscane. Hun Italiaanse naam was Giovani. De heren de Giovani uit Florence verfransten hun naam in de Joannis. De eerste edelman in Avignon met deze naam was Léon de Joannis (1420). Deze man zetelde in de stadsraad van Avignon namens andere edellieden.
Pierre I de Joannis, zijn neef, verwierf nog meer panden in Avignon. Hij huwde met Marguerite de Nostradamus, een nicht van Michel Nostradamus.
Honderd jaar later leefde Pierre II ridder de Joannis. Hij verwierf in het prinsdom Oranje de heerlijkheid Verclos. Hiertoe zwoer hij als heer van Verclos trouw aan Frederik Hendrik, prins van Oranje. Sindsdien noemde de familie zich de Joannis de Verclos. Zijn zoon Charles-Joseph de Joannis, markies van Verclos, zwoer trouw aan de prins van Oranje en werd hoveling bij de legaat van de paus in Avignon (1678). Hij liet de residentie groots herbouwen in de versie zoals ze nadien gebleven is.
Het gebouw bleef nadien verder in privé-handen. Het Hôtel de Verclos werd erkend als monument historique van Frankrijk in 1949.
* ↑ (fr) Hôtel de Verclos (Monuments historiques). Plateforme Ouverte du Patrimoine. Ministère de la Culture, Parijs (1992).
* ↑ (fr) Viton Saint-Allais, Nicolas (1872). Nobiliaire universel de France: ou Recueil général des généalogies historiques des maisons nobles de ce royaume; Tome Second. Bureau du Nobiliaire universel de France, Parijs, "Joannis de Verclos", blz 333-336.
# Kristiaan Lagast

Kristiaan Lagast (Kortrijk, 30 december 1952 – Boedapest, 29 april 2008) was een Vlaams acteur.

## Biografie

Zijn bekendste rol is die van Rinus, de stroper in De Paradijsvogels.
Hij speelde gastrollen in Thuis (Van Camp), Droge voeding, kassa 4 (Frederik), Spoed (André in 2000, Renaat Sterckx in 2002 en Huwelijksgast in 2002), F.C. De Kampioenen (Jean van Opstal in 2000, ijsverkoper Jean-Jacques in 2003), Zone Stad (Ruziënde man), Aspe (Thomas Pyck), Wittekerke (Legrou), Spring (Huwelijksleider) en Alexander (Pastoor).

## Filmografie

* De Paradijsvogels (1979) - als Rinus
* Het koperen schip (1982) - als klikvorsman
* Meester! (1993) - als Deurwaarder
* RIP (1994) - als visser
* De Familie Backeljau (1996) - als Dokter
* Diamant (1997) - als Abeels
* Wittekerke (1998) - als meneer Legrou
* Deman (1998) - als Martin Dewindt
* Gilliams & De Bie (1999) - als Pat Callewaert
* Thuis (1999) - als Van Camp
* Spoed (2000) - als André
* F.C. De Kampioenen (2000) - als Jean Van Opstal
* De Vermeire explosion (2001) - als Remi
* Droge voeding, kassa 4 (2001) - als Frederik
* Familie (2001) - als kardinaal
* Alexander (2001) - als pastoor
* Spoed (2002) - als Renaat Sterckx
* Spoed (2002) - als huwelijksgast
* F.C. De Kampioenen (2003) - als ijscoman Jean-Jacques
* Wittekerke (2004) - als Brandweerman
* Zone Stad (2005) - als ruziënde man
* Wittekerke (2006) - als cipier
* Aspe (2007) - als Thomas Pyck
* Spring (2007) - als trouwambtenaar
* I.V.F. (2007) - als gynaecoloog

## Overlijden

Lagast kwam in de nacht van 29-30 april in Boedapest om het leven door een verkeersongeluk.
* ↑ Acteur Kris Lagast overleden. Het Nieuwsblad (9 mei 2008). Gearchiveerd op 4 mei 2021. Geraadpleegd op 4 mei 2021.
# Meiacanthus phaeus

Meiacanthus phaeus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van naakte slijmvissen (Blenniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Smith-Vaniz.
* ↑ (en) Meiacanthus phaeus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Meiacanthus phaeus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Isanthrene basifera

Isanthrene basifera is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Walker.
# Gaillagos

Gaillagos is een gemeente in het Franse departement Hautes-Pyrénées (regio Occitanie) en telt 108 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Argelès-Gazost.

## Geografie

De oppervlakte van Gaillagos bedraagt 8,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 13,3 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Aeolus mannerheimi

Aeolus mannerheimi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Candèze.
# Schloss Rheydt

Schloss Rheydt is een kasteel in de Duitse stad Mönchengladbach. Het kasteel was eeuwenlang in bezit van de adellijke familie Van Bylandt. De eerste gedocumenteerde vermelding van het kasteel is uit 1180 door de aartsbisschop van Keulen. In 1917 werd het kasteel gekocht door de stad Rheydt en werd het langzaam gerestaureerd en kreeg het een functie als museum. In 1978 werd het uitgeroepen tot Europees museum van het jaar.
1977 Ironbridge Gorge ( Verenigd Koninkrijk) · 1978 Schloss Rheydt ( Duitsland) · 1979 Musée de la Camargue ( Frankrijk) · 1980 Museum Catharijneconvent ( Nederland) · 1981 Volkskundig museum van de Peloponnesos ( Griekenland) · 1982 Musée d'art et d'histoire de Saint-Denis ( Frankrijk) · 1983 Museum Sarganserland ( Zwitserland) · 1984 Zuiderzeemuseum ( Nederland) · 1987 Beamish: North of England Open Air Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 1988 Brandts Klædefabrik ( Denemarken) · 1989 Sundsvalls museum ( Zweden) · 1990 Écomusée de l'Avesnois à Fourmies ( Frankrijk) · 1991 Leventis Museum ( Cyprus) · 1992 Landesmuseum für Technik und Arbeit ( Duitsland) · 1993 Alta Museum ( Noorwegen) · 1994 Nationalmuseet ( Denemarken) · 1995 Olympisch museum ( Zwitserland) · 1996 Nationaal museum van de Roemeense boer ( Roemenië) · 1997 Museum van Anatolische beschavingen ( Turkije) · 1998 National Conservation Centre ( Verenigd Koninkrijk) · 1999 Musée Français de la Carte à Jouer ( Frankrijk) · 2000 Guggenheim Museum Bilbao ( Spanje) · 2001 National Railway Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 2002 Chester Beatty Library ( Ierland) · 2003 Victoria and Albert Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 2004 Museo Arqueologico Provincial de Alicante ( Spanje) · 2005 Nederlands Openluchtmuseum ( Nederland) · 2006 CosmoCaixa Barcelona ( Spanje) · 2007 Deutsches Auswandererhaus ( Duitsland) · 2008 KUMU ( Estland) · 2009 Salzburg museum ( Oostenrijk) · 2010 Ozeaneum ( Duitsland) · 2011 Gallo-Romeins Museum ( België) · 2012 Medina Azahara Museum ( Spanje) · 2013 Riverside Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 2014 Het Museum van de Onschuld ( Turkije) · 2015 Rijksmuseum Amsterdam ( Nederland) · 2016 POLIN, Museum voor de Geschiedenis van de Poolse Joden ( Polen) · 2017 Musée d'ethnographie de Genève ( Zwitserland) · 2018 Design Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 2019 Rijksmuseum Boerhaave ( Nederland) · 2020 Stapferhaus ( Zwitserland) · 2021 Naturalis Biodiversity Center ( Nederland) · 2022 Museum van de Geest/Het Dolhuys ( Nederland) · 2023 L'Etno ( Spanje) 2024 Siida ( Finland)
# Cryptanura lucida

Cryptanura lucida is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Szepligeti in 1916.
# Hymeniacidon plumigera

Hymeniacidon plumigera is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Hymeniacidon en behoort tot de familie Halichondriidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1874 door Bowerbank.