OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Sarah Bekambo

Sarah Bekambo (9 februari 2001) is een Belgische slam poet-artieste.

## Biografie

Ze groeide op in Heverlee en studeerde Latijn-Moderne Talen aan Don Bosco Haacht Ze wil rechten gaan studeren aan de Harvard universiteit in de Verenigde Staten. Haar voorbeeld hiervoor was naar eigen zeggen Uncle Phil, uit de televisieserie The Fresh Prince of Bel-Air, een gepassioneerde advocaat.
Tijdens haar middelbare school begon ze met klassieke gitaar aan het Conservatorium. Hiernaast speelde ze ook toneel. In haar jeugd had ze last van stotteren, maar lessen dictie en voordracht hielpen haar dit probleem te verhelpen.
Via de Leuvense organisatie Urban Woorden ontdekte ze slam poetry. Met Urban Woorden hoste ze onder neer het Colora Festival in 2017. Ze werkte ook mee aan Seniorenslam', een project dat senioren in contact brengt met jongeren via slam poetry. Voor Bekambo zelf is slam poetry een manier om te communiceren wat het betekent om zwart te zijn in België.
In 2018 speelde ze mee in de voorstelling Paradise Now (1968-2018) van de choreograaf Michiel Vandevelde.
In 2019 deed ze mee aan het televisieprogramma 100 dagen op de zender Eén. In het programma werden tien 18-jarigen die in het laatste jaar van de middelbare school zaten gevolgd. Naar eigen zeggen deed ze mee aan het programma om door middel van haar eigen engagement te laten zien dat haar generatie niet lui of doelloos is, maar wel degelijk actie durft te nemen. In het programma en interviews daarbuiten liet ze zich erg kritisch uit over het middelbare schoolsysteem in België.
Ze is ook lid van Kabinet J, een project van de stad Leuven om jongeren een spreekbuis te geven en zo mee verandering te bewerkstelligen.
Sinds het seizoen 2020/21 is ze junior-programmator bij deSingel in Antwerpen.
* ↑ Leestips. voorcongolezen.be. Geraadpleegd op 26 januari 2021.
* 1 2 Maak kennis met de jongeren. www.een.be. Geraadpleegd op 26 januari 2021.
* 1 2 Frederick Vandromme, De scholieren uit ‘100 dagen’: ‘De wereld is nog meer naar de kloten dan we al denken’. DeMorgen (3 februari 2020). Geraadpleegd op 26 januari 2021.
* 1 2 deSingel. desingel.be. Geraadpleegd op 26 januari 2021.
* ↑ Archief Events -. Geraadpleegd op 26 januari 2021.
* ↑ Poetry Slam verovert Leuvense straten. pers.30cc.be. Geraadpleegd op 26 januari 2021.
* ↑ Sarah doet mee aan een poetryslam. www.een.be. Geraadpleegd op 26 januari 2021.
* ↑ (en) fABULEUS. www.fabuleus.be. Geraadpleegd op 26 januari 2021.
* ↑ Kabinet J - MIJNLEUVEN. www.mijnleuven.be. Geraadpleegd op 26 januari 2021.
# Sarah Armstrong-Jones

Sarah Frances Elizabeth Armstrong-Jones, sinds haar huwelijk in 1994 ook Sarah Chatto genoemd, (Kensington Palace (Londen), 1 mei 1964) is de enige dochter van Antony Armstrong-Jones en Margaret Windsor.
Sarah en haar nicht Anne Mountbatten-Windsor waren de enige kleindochters van Elizabeth Bowes-Lyon, de moeder van koningin Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk.
Ze trouwde met Daniel Chatto op 14 juli 1994. Ze hebben samen twee kinderen:
* Samuel David Benedict Chatto (28 juli 1996)
* Arthur Robert Nathaniel Chatto (5 februari 1999)
Sarah heeft op de Camberwell School of Art and Middlesex Polytechnic gezeten en is een professioneel schilder. Ze is ook vicepresident van het Royal Ballet.

## Titels

* Lady Sarah Armstrong-Jones (1964-1994)
* Lady Sarah Chatto (1994-heden)
* ↑ (en) Aayush Sharma, Who is Lady Sarah Chatto's husband Daniel? How British actor fell in love with Queen Elizabeth's niece. Meaww (16 april 2021).
* Bibliothèque nationale de France: cb16297008n (data)
* Library of Congress Control Number: no2002092777
* Union List of Artist Names: 500183485
* Virtual International Authority File: 53825058
* WorldCat (via VIAF): 53825058
# Diedendorf

Diedendorf is een gemeente in het Franse departement Bas-Rhin (regio Grand Est) en telt 347 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saverne.

## Geografie

De oppervlakte van Diedendorf bedraagt 10,0 km², de bevolkingsdichtheid is 34,7 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Diedendorf met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Diedense Uiterdijk

De Diedense Uiterdijk is een natuurhistorisch en aardkundig belangwekkend gebied dat zich bevindt langs de Maas tussen Dieden en Megen. Het gebied meet 178 ha en maakt deel uit van een groter gebied, Maasuiterwaarden geheten. Het gebied is eigendom van de Vereniging Natuurmonumenten.
Het is een kronkelwaard die diep landinwaarts steekt ten gevolge van een voormalige Maasmeander. De ruggen en laagten zijn nog goed te herkennen, met name de ligging van de voormalige meander, wat nu nog een moerassig gebied is. In dit gebied komen watergentiaan, krabbenscheer, holpijp en pijlkruid voor, wat wijst op een goede waterkwaliteit. De aan het rivierengebied gebonden plantensoorten zoals kruisbladwalstro, knikkende distel en gewone agrimonie groeien eveneens in dit gebied.
Het aan de huidige Maasbedding gelegen gedeelte, wat uit voormalig akkerland bestaat, wordt deels afgegraven door de baksteenfirma Rodruza, waarbij een natuur- en waterbergingsgebied ontstaat en tevens 1 miljoen m$^3$ klei wordt gewonnen. De betreffende werkzaamheden zijn in 2009 gestart.
# Schloss Sargans

Schloss Sargans is een burcht bij de Zwitserse plaats Sargans, in het kanton Sankt Gallen.
De burcht heeft een typerende toren met een schildkap. In het slot is een streekmuseum ondergebracht.

## Geschiedenis

De burcht werd in de 13e eeuw gebouwd in opdracht van de Graaf van Montfort en voor het eerst genoemd in een oorkonde uit 1282. Onder de burcht zijn resten gevonden van een ouder vestingwerk.
Sinds 1798 is het gebouw eigendom van het kanton en later is het ingericht als museum. In 1983 werd het uitgeroepen tot Europees museum van het jaar.
1977 Ironbridge Gorge ( Verenigd Koninkrijk) · 1978 Schloss Rheydt ( Duitsland) · 1979 Musée de la Camargue ( Frankrijk) · 1980 Museum Catharijneconvent ( Nederland) · 1981 Volkskundig museum van de Peloponnesos ( Griekenland) · 1982 Musée d'art et d'histoire de Saint-Denis ( Frankrijk) · 1983 Museum Sarganserland ( Zwitserland) · 1984 Zuiderzeemuseum ( Nederland) · 1987 Beamish: North of England Open Air Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 1988 Brandts Klædefabrik ( Denemarken) · 1989 Sundsvalls museum ( Zweden) · 1990 Écomusée de l'Avesnois à Fourmies ( Frankrijk) · 1991 Leventis Museum ( Cyprus) · 1992 Landesmuseum für Technik und Arbeit ( Duitsland) · 1993 Alta Museum ( Noorwegen) · 1994 Nationalmuseet ( Denemarken) · 1995 Olympisch museum ( Zwitserland) · 1996 Nationaal museum van de Roemeense boer ( Roemenië) · 1997 Museum van Anatolische beschavingen ( Turkije) · 1998 National Conservation Centre ( Verenigd Koninkrijk) · 1999 Musée Français de la Carte à Jouer ( Frankrijk) · 2000 Guggenheim Museum Bilbao ( Spanje) · 2001 National Railway Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 2002 Chester Beatty Library ( Ierland) · 2003 Victoria and Albert Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 2004 Museo Arqueologico Provincial de Alicante ( Spanje) · 2005 Nederlands Openluchtmuseum ( Nederland) · 2006 CosmoCaixa Barcelona ( Spanje) · 2007 Deutsches Auswandererhaus ( Duitsland) · 2008 KUMU ( Estland) · 2009 Salzburg museum ( Oostenrijk) · 2010 Ozeaneum ( Duitsland) · 2011 Gallo-Romeins Museum ( België) · 2012 Medina Azahara Museum ( Spanje) · 2013 Riverside Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 2014 Het Museum van de Onschuld ( Turkije) · 2015 Rijksmuseum Amsterdam ( Nederland) · 2016 POLIN, Museum voor de Geschiedenis van de Poolse Joden ( Polen) · 2017 Musée d'ethnographie de Genève ( Zwitserland) · 2018 Design Museum ( Verenigd Koninkrijk) · 2019 Rijksmuseum Boerhaave ( Nederland) · 2020 Stapferhaus ( Zwitserland) · 2021 Naturalis Biodiversity Center ( Nederland) · 2022 Museum van de Geest/Het Dolhuys ( Nederland) · 2023 L'Etno ( Spanje) 2024 Siida ( Finland)
# Scalidion wudangshanensis

Scalidion wudangshanensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2012 door Kirschenhofer.
# Diatrypa latipennis

Diatrypa latipennis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Lucien Chopard.
# Diatrypa nicaragua

Diatrypa nicaragua is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Otte & Perez-Gelabert.
# Rob Kruisman

Rob Kruisman (Velsen, 15 oktober 1946 – Amsterdam, 30 augustus 2023) was een bandleider, saxofonist, zanger en multi-instrumentalist. Hij was de drijvende kracht achter Ekseption, de Bintangs, Carlsberg, De Gigantjes en verschillende andere groepen.
Op zijn achtste leerde hij saxofoon spelen bij het Fanfarecorps Wilhelmina te Santpoort, gemeente Velsen. In 1962 sloot hij zich aan bij de schoolband De Jokers. Via The Heavy Beats en The Incrowd kwam hieruit in 1967 de groep Ekseption voort, die aanvankelijk jazz en rhythm-and-blues speelde. Nadat de band met Rick van der Linden de richting van klassieke muziek in een pop-sausje insloeg, werkte hij mee aan gouden plaat-hits als The 5th naar Ludwig van Beethoven, en Air naar Johann Sebastian Bach.
In 1969 scheidden de wegen en sloeg Kruisman een andere richting in met de bands Island, Modesty Blaise, Brainbox, Panda en Supersister. In 1972-1973 zat hij in de 23ste bezetting van de Bintangs, Nederlands oudste rock-’n-rollband. Zijn groep Carlsberg zette in de jaren 1974-1983 een stevig rockgeluid neer. Kruisman speelde daarnaast bij The Harlem Tigers (1975), de Streetbeats met de jonge Jan Rot (1978) en bij Gruppo Sportivo (1978).
De Gigantjes werden in 1982 opgericht als een gelegenheidsformatie rond Rob Kruisman en Arti Kraaijeveld. De band bestond ruim 18 jaar en specialiseerde zich in doowop en rhythm-and-blues en had een hit met Yaki Taki Oowah (1985). Hij was gastmuzikant bij The Scene en speelde in 1990 mee op hun album Blauw. Zijn Amsterdamse rockformatie Koud Goud was een vervolg op de Gigantjes, deze groep bestond van 2000 - 2006. Tourmanager Peter Heemskerk schreef de teksten, Rob Kruisman de muziek en samen componeerden ze eigenzinnige en gevarieerde Nederlandstalige rock muziek. Naast Kruisman werd de ruggengraat van deze band gevormd door ex-Raggende Manne Marcel Schmidt en Dick Schulte Nordholt met Jerry Loos op gitaar. Daarnaast speelde hij vanaf 1993 incidenteel en vanaf 2000 regelmatig bij Specs Hildebrand & The Living Room Band. Een optreden met deze band in Museum Nic Jonk te Grootschermer op 15 juli 2023 was het eerste optreden in zijn leven dat hij wegens ziekte heeft moeten afzeggen.
Rob Kruisman stierf bijna zeven weken later aan alvleesklierkanker, thuis in Amsterdam.
* Zanger en saxofonist Rob Kruisman was één bonk onversneden muzikaliteit`. NRC, 4 september 2023
* Rob Kruisman. Rate Your Music. Url geraadpleegd op 5 september 2023
* Rob Kruisman. Muziekencyclopedie.nl van Beeld & Geluid . Url geraadpleegd op 5 september 2023
# Sarah Siddons

Sarah Siddons, geboren als Sarah Kemble, (Brecon, 5 juli 1755 – Londen, 8 juni 1831) was een Welshe actrice. Zij was de beroemdste tragedie-actrice van haar tijd (de 18e eeuw). Een van haar beroemdste rollen was die van Lady Macbeth in de tragedie Macbeth.
Ze was de oudste dochter van Roger Kemble, acteur en manager. Zij had vijf broers: John Philip Kemble, Charles Kemble, Stephen Kemble, Ann Hatton en Elizabeth Whitlock.
Aan het begin van haar carrière, was acteren geen gerespecteerd beroep voor vrouwen. Om die reden waren haar ouders het niet eens met haar keuze.
In 1773 trouwde ze met de acteur William Siddons.
In 1774 kreeg Siddons haar eerste succes als "Belvidera" in "Venice Preserved", een toneelstuk van Thomas Otway. Haar voorstelling trok de aandacht van David Garrick en deze stuurde zijn assistent om naar haar te kijken als "Calista" in "The Fair Penitent", geschreven door Nicholas Rowe. Dientengevolge werd zij ingehuurd door het Drury Lane-theater.
Sarah Siddons nam afscheid van het theater in 1812. Ze bleef wel acteren bij speciale gelegenheden. Haar laatste optreden in het theater was op 9 juni 1819 als "Belvidera" in "Venice Preserved" door John Home.
Zij overleed op 8 juni 1831 in Londen.
* Bibsys: 90347322
* Bibliothèque nationale de France: cb12562314j (data)
* Gemeinsame Normdatei: 118797042
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6319 3111
* Library of Congress Control Number: n80001298
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0001815
* Nationale bibliotheek van Australië: 35179728
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007585610505171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000001693449
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 159546303
* SNAC: w6dj5f9c
* Système universitaire de documentation: 034922377
* Trove: 854078
* Virtual International Authority File: 57410988
* WorldCat (via VIAF): 57410988
# Rivier met bomen

Rivier met bomen is een tekening van Rembrandt in het Musée du Louvre in Parijs.

## Voorstelling

Het stelt een rivier voor waarvan de oevers begroeid zijn met bomen. Op de achterzijde van de tekening schreef Rembrandt het volgende recept:
   [om te] etsen witten tarpentyn oly / [daer] toe de helft tarpentyn / tesaemen in een glaesen flesken gedaen en / flesken in suver[?] waeter een ha[lf] [uu]r laeten kooken
Dit recept slaat niet op het maken van een zuuroplossing om mee te etsen, zoals soms wordt beweerd, maar op het maken van het vernis dat gebruikt wordt om de drukplaat te beschermen voor aantasting door het zuur.

## Toeschrijving en datering

De tekening wordt aan Rembrandt toegeschreven en meestal gedateerd omstreeks 1654-1655. Alleen Peter Schatborn dateert het 1657 of later. Hij baseert zich hierbij op verwantschap met twee schetsen in zwart krijt met als onderwerp de Nieuwezijds Voorburgwal in het Rijksmuseum in Amsterdam en het Suermondt-Ludwig-Museum in Aken.
# Riviera (district)

Het district Riviera is een bestuurlijke eenheid binnen het kanton Ticino. Het district heeft een oppervlakte van 166,4 km² en heeft 11.912 inwoners (eind 2004).
Tot het district behoren de volgende gemeenten:
Cirkel Riviera :
| Gemeentenaam | Inwoners (31/12/2004) | Oppervlakte (km²) |
| Biasca | 5935 | 59,1 |
| Claro | 2315 | 21,2 |
| Cresciano | 593 | 17,2 |
| Iragna | 528 | 18,3 |
| Lodrino | 1556 | 31,6 |
| Osogna | 985 | 19,0 |
Bellinzona · Blenio · Leventina · Locarno · Lugano · Mendrisio · Riviera · Vallemaggia
# Scelidocteus vuattouxi

Scelidocteus vuattouxi is een spinnensoort uit de familie Palpimanidae. De soort komt voor in Ivoorkust.
# Scelidosauridae

Scelidosauridae is de naam voor een familie van uitgestorven plantenetende ornithischische dinosauriërs, die leefden in het Vroeg-Jura.
In september 1868 en april 1869 vermelde Edward Drinker Cope in een dubbele lezing een familie Scelidosauridae om Scelidosaurus een plaats te geven. Veel bronnen geven daarom Cope als de naamgever. De tekst van de lezingen werd echter pas in december 1871 gepubliceerd. Thomas Henry Huxley had al in 1869 de term Scelidosauridae in een publicatie gebruikt en is daarmee de geldige naamgever.
Op het eind van de negentiende eeuw werden verschillende andere soorten dan Scelidosaurus in deze groep geplaatst. De meeste onderzoekers menen tegenwoordig echter dat Scelidosaurus zelf de enige bekende soort is en daarmee is het begrip overbodig. In 2001 benoemde Dong Zhiming Bienosaurus als een scelidosauride maar nooit is bewezen dat beide geslachten speciaal nauw verwant waren. Een exacte definitie als klade is nooit gegeven.
De positie van deze familie onder de dinosauriërs was aan controverse onderhevig. Sommige paleontologen meenden dat zij de voorouders waren van de Stegosauria, terwijl anderen dachten dat ze de voorouders waren van de Ankylosauria. Tegenwoordig ziet men Scelidosaurus als een basaal lid van de Thyreophora.
* Huxley, T.H. 1869. "On the Dinosauria of the Trias, with observations on the classification of the Dinosauria", Nature, 1: 146
* E.D. Cope. 1871. Synopsis of the extinct Batrachia, Reptilia and Aves of North America. Transactions of the American Philosophical Society, New Series 14, pp 252
* D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000) - De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
# Sapintus barbifer

Sapintus barbifer is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Uhmann.
# Sapintus argenteofasciatus

Sapintus argenteofasciatus is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Telnov.
# Sapintus benoiti

Sapintus benoiti is een keversoort uit de familie snoerhalskevers (Anthicidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Pic.
# Sastracella sumatrana

Sastracella sumatrana is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1899 gepubliceerd door Martin Jacoby.
# Sastracella fulvipennis

Sastracella fulvipennis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1884 gepubliceerd door Martin Jacoby.
# Schottische

De Schottische is een Duitse, Hongaarse, Oostenrijkse, Zwitserse en Zweedse volksdans. Hij lijkt op de polka en is verwant aan de Rheinländer en de Beierse polka.

## Oorsprong

De naam "Schottische" is vermoedelijk een afgeleide van de valse écossaise (Schotse wals). Deze was al rond 1810 bekend. Een voorloper is de voor 1800 in heel Duitsland verbreide "Hopser".

## Vormen

In verscheidene regio's in West-Europa worden onder de naam "Schottisch(e)" allerlei dansvormen aangeduid: rheinländer-vormen (ook in Zweden), de Beierse polka, in vele regio's wordt ook een langzame polka-rondedans met of zonder huppelen een "Schottisch" genoemd.
De basispas is een op de polkapas gelijkende wisselpas met of zonder afsluitende huppel.

## Beschrijvingen
### Hongaarse Schottische

In de omgeving van Wenen, in het gebied tussen Gmünd, Bratislava en Puchberg am Schneeberg komen er ettelijke overgeleverde dansen voor met een vluchtige pas - de "Schottischtupftritt" - die alle „Schottisch“ heten. Ze gaan terug op een gemeenschappelijke oorsprong, geheten "Hongaarse schottische". Een daarvan is de "Schottische uit Gmünd" in het Opper-Oostenrijkse Waldviertel, die in 1934 door Hans Schölm opgetekend werd.
# Dienst Landelijke Recherche

De Dienst Landelijke Recherche of DLR is een onderdeel van de Eenheid Landelijke Opsporing en Interventies van de Politie in Nederland. De dienst is opgericht bij de herinrichting van de politieorganisatie door de instelling van de Nationale politie per 1 januari 2013. Deze dienst is de opvolger van de gelijktijdig opgeheven Dienst Nationale Recherche. Tot 1 januari 2024 was de dienst onderdeel van de Landelijke Eenheid.
De Dienst Landelijke Recherche is de centrale recherche van de politie en richt zich op de bestrijding van zware en georganiseerde criminaliteit, maar ook op specifieke zaken als kinderporno, milieucriminaliteit, terrorisme en cybercriminaliteit. Daarnaast fungeert de dienst als officiële, nationale opsporingsinstantie als Nederlanders – of Nederlandse eigendommen buiten de Nederlandse landsgrenzen – betrokken raken bij of het doelwit zijn van aanslagen of activiteiten van de zware, georganiseerde criminaliteit.
# Robert Lentz

Robert Lentz kan verwijzen naar:
* Robert Lentz (architect), Luxemburgs architect (1918-1970)
* Robert Lentz (militair), Belgisch militair en verzetsstrijder (1885-1949)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Robert Lentz en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Schizogenius basalis

Schizogenius basalis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Putzeys.
# Dimitrios Gounaris

Dimitrios Gounaris (Grieks: Δημήτριος Γούναρης) (Patras, 5 januari 1866 – Athene, 15 november 1922) was een Grieks politicus, advocaat en premier van Griekenland van 10 maart tot 23 augustus 1915 en van 8 april 1921 tot 16 mei 1922.
Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Athene. Hij was minister in verschillende regeringen en lid van het Parlement van Griekenland voor de Nationalistische Partij en later de Volkspartij sinds 1902. Gounaris was een tegenstander van Eleftherios Venizelos van de Liberale Partij. Toen Venizelos' rol in 1920 uitgespeeld was, werd Gounaris de belangrijkste politicus van Griekenland.
Nadat Griekenland de Grieks-Turkse Oorlog had verloren, werd hij samen met enkele belangrijke officieren aangeklaagd voor hoogverraad. Ze werden schuldig bevonden en op 15 november 1922 te Goudi, bij Athene, geëxecuteerd.
* Bibliothèque nationale de France: cb14978760f (data)
* Gemeinsame Normdatei: 13805391X
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5889 9590
* Library of Congress Control Number: n85101266
* Virtual International Authority File: 60512190
* WorldCat (via VIAF): 60512190
# Saxonerpeton

Saxonerpeton is een geslacht van uitgestorven microsauriërs binnen de familie Hapsidopareiontidae. Er zijn fossielen gevonden in lagen uit het Vroeg-Perm in de buurt van Dresden in Duitsland.
Op de Plauen'sche Grund bij Dresden werden fossielen gevonden. Deze werden door Hanns Bruno Geinitz en Johannes Victor Deichmüller gebruikt als basis voor een nieuw geslacht Hyloplesion met als soort Hyloplesion fritschi. In 1885 werd een deel van dit materiaal door Carl Hermann Credner benoemd als een Hylonomus en in 1890 een nog kleiner deel als een Hylonomus geinitzi. In 1978 maakten Robert Carroll en Pamela Gaskill hier het aparte geslacht Saxonerpeton van. De geslachtsnaam combineert een verwijzing naar Saksen met het Grieks herpeton, 'kruipend dier'.
Het lectotype bestaat uit het blok S. 370/a en het tegenblok S. 370/b. Een half dozijn skeletten is aangewezen als paralectotypen.
Saxonerpeton werd maar zo'n zes centimeter lang met een langwerpig lichaam en korte poten. Volgens Carroll was er sprake van een proces van miniaturisering. Hij dacht dat de schedels een kritieke grens waren overschreden en zich aan een klein formaat moesten aanpassen door extreme versmelting van schedelbotten, osteodermen die veranderd waren in smalle beenbalkjes en sterk vergrote capsules in de oorzone.
Literatuur
* Geinitz, H. B.; and Deichmüller, J. V. (1882). "Die fossilen Saurier in dem Kalke des Rothliegenden von Niederhässlich im Plauenschen Grunde bei Dresden". Mineral.-Geol. Praehist. Mus. Dresden: 1–3.
* Credner, H. (1885). "Die Stegocephalen aus dem Rothliegenden des Plauen'schen Grundes bei Dresden. V. Theil.". Zeitschrift der Deutschen Geologischen Gesellschaft 37: 694–736.
* Carroll, R. L.; and Gaskill, P. (1978). The Order Microsauria. Memoirs of the American Philosophical Society 126. DIANE Publishing. pp. 1–211.
* John R. Bolt and Olivier Rieppel. 2009. The Holotype Skull of Llistrofus pricei Carroll and Gaskill, 1978 (Microsauria: Hapsidopareiontidae). Journal of Paleontology 83(3):471-483. doi: https://dx.doi.org/10.1666/08-076.1
Noten
* ↑ Fossilworks: Saxonerpeton. www.fossilworks.org. Geraadpleegd op 08-03-2023.
* ↑ R.L. Carroll and P. Gaskill. 1978. "The Order Microsauria". Memoirs of the American Philosophical Society 126: 1-211