OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gele koraalvlinder

De gele koraalvlinder (Chaetodon semilarvatus) behoort tot de orde van de baarsachtigen en de familie van de koraalvlinders (Chaetodontidae). Gele koraalvlinders komen uitsluitend in de Rode Zee en golf van Aden voor. Zij leven zowel in paartjes als in grotere groepen op een diepte van 3 tot 20 meter. Gedurende de paartijd vormen zij paren. Zij zijn makkelijk herkenbaar door hun felle gele kleur en donkere blauwe vlekken achter de ogen, die lijken op een masker. Ze houden zich meestal op in de buurt van koraalformaties, zoals grote steenkoralen Acropora.
# Hunkydora australica

Hunkydora australica is een tweekleppigensoort uit de familie van de Myochamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Reeve.
# Potamophylax goulandriorum

Potamophylax goulandriorum is een schietmot uit de familie Limnephilidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Resolutie 2151 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 2151 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 28 april 2014 unaniem aangenomen door de VN-Veiligheidsraad. De door Nigeria – dat die maand voorzitter was – opgestelde resolutie benadrukte het belang van de hervorming van de veiligheidsdiensten van een land na afloop van een gewapend conflict voor de vrede en het herstel.

## Inhoud

Na een conflict in een land is het van belang dat de veiligheidssector – leger en politie – van dat land wordt hervormd. Daardoor kunnen vrede en stabiliteit worden bewaard, de armoede verminderd, de ordehandhaving en het staatsgezag verzekerd, worden verdere conflicten voorkomen en kunnen schendingen van de mensenrechten en het internationaal recht bestraft worden. Ook is overheidstoezicht op de veiligheidsdiensten van belang. Maar het is aan het land zelf om daarover te beslissen.
Efficiënte, professionele, verantwoordelijke, niet-discriminerende veiligheidsdiensten met respect voor de rechten van de mens en ordehandhaving zijn de hoeksteen van vrede en duurzame ontwikkeling en van belang om conflicten te voorkomen. Het grootste deel van de hulp die de VN bieden om veiligheidsdiensten te hervormen zou worden gegeven aan Afrikaanse landen en een aantal Afrikaanse landen werden belangrijke verleners van die hulp. Het hervormen van veiligheidsdiensten is een centraal element van vredesoperaties, en er waren steeds meer en complexere van die operaties.
Het hervormen van de veiligheidsdiensten moest gebeuren als onderdeel van een algemeen nationaal politiek proces, dat door de hele samenleving gedragen zou worden. Daarbij moest er speciale aandacht zijn voor de bescherming van kinderen, scholen en ziekenhuizen. De VN is de geschikte organisatie om daarmee te helpen en had hier ook veel ervaring in. Verder was samenwerking met regionale organisaties van belang. De secretaris-generaal werd gevraagd de samenwerking met de Afrikaanse Unie te bevorderen.

## Verwante resoluties

* Resolutie 2033 Veiligheidsraad Verenigde Naties (2012)
* Resolutie 2143 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 2167 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* Resolutie 2171 Veiligheidsraad Verenigde Naties
* ↑ (en) Unanimously adopting resolution 2151, SC underscores need for national ownership of security sector reform. VN (28 april 2014). Geraadpleegd op 1 mei 2014.
Lijst · 2133 · 2134 · 2135 · 2136 · 2137 · 2138 · 2139 · 2140 · 2141 · 2142 · 2143 · 2144 · 2145 · 2146 · 2147 · 2148 · 2149 · 2150 · 2151 · 2152 · 2153 · 2154 · 2155 · 2156 · 2157 · 2158 · 2159 · 2160 · 2161 · 2162 · 2163 · 2164 · 2165 · 2166 · 2167 · 2168 · 2169 · 2170 · 2171 · 2172 · 2173 · 2174 · 2175 · 2176 · 2177 · 2178 · 2179 · 2180 · 2181 · 2182 · 2183 · 2184 · 2185 · 2186 · 2187 · 2188 · 2189 · 2190 · 2191 · 2192 · 2193 · 2194 · 2195
# Vale de Porco

Vale de Porco is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Mogadouro en telt 158 inwoners (2001).
# Zilveren zwaan

De zilveren zwaan is een automaton en uurwerk uit de 18e eeuw en is te zien in het Bowes Museum in het Engelse Barnard Castle.

## Werking

De zwaan is een uurwerk en een muziekdoos. De zwaan zwemt in een stroom gemaakt uit glazen buizen die omringd is door zilveren bladeren. In de stroom kan men kleine visjes zien zwemmen. Als het uurwerk opgewonden wordt begint de muziek te spelen en draaien de glazen buizen. Hierdoor krijgt men de illusie dat het water stroomt. De zwaan draait zijn hoofd van links naar rechts en buigt voorover om een vis te vangen. (Bij gebrek aan planten eet een zwaan ook wel kleine vissen zoals voorns). De gehele voorstelling neemt 40 seconden in beslag. In het Bowes Museum kan men dit slechts eenmaal per dag bewonderen om zo het mechanisme te sparen.
Men gaat ervan uit dat de Belgische uitvinder Jean-Joseph Merlin (1735-1803) de maker is van de zilveren zwaan. James Cox was de eerste eigenaar. De zwaan veranderde meermaals van eigenaar en stond ook op de wereldtentoonstelling van 1867 te Parijs.
De zwaan staat beschreven in een Act of Parliament van het Britse Parlement uit 1773 als een automaat van 3 voet (0,91 m) in diameter en 18 voet (5,49 m) hoog. Hierdoor blijkt dat de huidige zwaan ooit deel uitmaakte van een groter geheel. Men vermoedt dat er achter de zwaan een waterval stroomde die echter gestolen werd.

## Externe link en referentie

* (en) Bowes Museum: De Zilveren Zwaan
# Falsomoechotypoides excavatipennis

Falsomoechotypoides excavatipennis is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Breuning.
# Place des Ramacles

Het Place des Ramacles is een plein de Franse gemeente Aubière (Puy-de-Dôme). Het plein bevindt zich tussen het dorpscentrum in het noorden en de rivier de Artière in het zuiden.

## Beschrijving

Het Place des Ramacles is het belangrijkste plein van de gemeente. De vrijdag- en zondagmarkten worden op het plein gehouden. Het gebouw van de post, het politiekantoor en verschillende horecazaken liggen aan het plein. Centraal op het plein staat sinds 1969 een fontein met een vierhoekige steen met daarop voorstellingen van de wijnbouw. De Fontaine Knox werd aan de gemeente geschonken door William Knox, een Amerikaanse officier die in 1918 in Aubière verbleef. Van de vele ramaclés zijn er maar vier bewaard gebleven.

## Geschiedenis

Het plein en de ernaast lopende Rue des Ramacles kregen hun naam van de Porte de Ramacles. Deze stadspoort, ook Porte des Vendanges genoemd, was een van de twee poorten van het ommuurde Aubière. Via deze poort gingen de inwoners naar hun wijngaarden en wijnkelders die aan de overkant van de Artière lagen. Dit was lange tijd een drassig gebied tot het na de Franse Revolutie werd aangelegd als plein. De stadspoorten en -muren werden toen ook verkocht en afgebroken. De Artière, die gevoelig was aan overstromingen, werd gekanaliseerd en ten oosten van het plein ook overdekt.
Hier stond tijdens het ancien régime de galg van Aubière. In 1847 werd hier de guillotine opgesteld voor de terechtstelling van de moordenaar van Jean Foulhouze, de burgemeester van Aubière. 15.000 mensen woonden de executie bij.
De huizen aan de noordelijke zijde van het plein werden in de 18e eeuw gebouwd tegen de zuidelijke stadsmuur van Aubière. Tussen deze huizen en het plein lag een gracht, de Béal. De wijnbouwers die deze huizen bezaten, maakten in de eerste jaren van de 19e eeuw van de eerste verdieping van hun huis een brug over deze gracht die trapsgewijs toegang gaf tot de Place de Ramacles. Zo konden ze rechtstreeks naar hun wijngaarden op de hellingen ten zuiden van Aubière gaan zonder een omweg te maken door het dorp. Dit gebeurde zonder toelating van het gemeentebestuur en het kwam tot een gerechtelijke procedure. Pas in 1819 werd de situatie geregulariseerd. De trappen mochten blijven zolang de Béal toegankelijk bleef als wasplaats. Deze trappen kregen de naam ramaclés.
In de 19e eeuw werd er een muziekkiosk geplaatst op het plein.
* ↑ (fr) Place des Ramacles. Cercle généalogique et historique d'Aubière. Geraadpleegd op 18 maart 2024.
* ↑ (fr) Les Ramacles, un pan d’histoire. La Montagne (12 maart 2020). Geraadpleegd op 18 maart 2024.
* ↑ (fr) Le patrimoine aubiérois. ville-aubiere.fr. Geraadpleegd op 17 maart 2024.
# Howard (Kansas)

Howard is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kansas, en valt bestuurlijk gezien onder Elk County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 808. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 764, een daling van 44 (-5,4%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,8 km², geheel bestaande uit land. Howard ligt op ongeveer 316 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Howard.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Howard op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Trygodes solaniferata

Trygodes solaniferata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1858 door Guenée.
# Vale de Prazeres

Vale de Prazeres is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Fundão en telt 1510 inwoners (2001).
# Hé zon

Hé zon is een nummer van de Nederlandse zanger Guus Meeuwis uit 2003. Het is de vierde en laatste single van zijn titelloze debuutalbum.
Het nummer is speciaal geschreven voor de Bart Foundation, waar Meeuwis ambassadeur van is. De stichting is opgericht door familie van de overleden televisiepresentator en BNN-voorzitter Bart de Graaff. Volgens hen biedt de Bart Foundation "(...) jonge mensen met een ingrijpende ziekte de kans hun ambitie waar te maken". Hoewel het nummer slechts de 94e positie behaalde in de Nederlandse Single Top 100, werd het wel een radiohit in Nederland.
# Pieter de Monchy

Engel Pieter (Pieter) de Monchy (Hengelo, 2 juli 1916 – Haarlem, 27 april 2011) was een Nederlandse beeldhouwer en tekenaar.

## Leven en werk

De Monchy, zoon van de Twentse textielfabrikant Rudolf Adriaan de Monchy en Dorothea Maria van Leeuwen Boomkamp, is genoemd naar zijn overgrootvader de Rotterdamse koopman en liberale politicus Engel Pieter de Monchy. Na eerst een commerciële opleiding te hebben gevolgd, koos hij voor een creatief beroep en volgde een tekenopleiding bij Jos Rovers. Hij ontwikkelde zichzelf verder tot schilder en beeldhouwer. Zijn beelden zijn in diverse plaatsen in en buiten Nederland in de openbare ruimte te zien. Werk van De Monchy buiten Nederland bevindt zich onder meer in Jakarta, Stockholm, Willemstad en Valencia.
Het werk van De Monchy werd regelmatig geëxposeerd, zo werd in 1985 een overzichtstentoonstelling van zijn werk gehouden in het Singer Museum in Laren.
De Monchy is twee keer getrouwd geweest. Met zijn eerste echtgenote Cornelia Hendrika van Ginkel had hij één dochter. Zijn tweede echtgenote was de Zweedse journaliste en dichteres Gunvor Nilsson.

## Werken (selectie)

* De helhond - De Lutte (1950)
* Twee judoka's - Amstelveen (1960)
* Jussi Björling, Jakobs kyrka, Stockholm (1961, gerestaureerd in 1994)
* Herdenkingsmonument - Hengelo (1965), onthuld door minister-president Marijnen
* De gewichtheffer - Kastelenstraat in Amsterdam
* Albert Schweitzer - Deventer (1975)
* De Bowler - Amstelveen (1977)
* Bacchus - Made, gemeente Drimmelen (1978)
* De Turftrapster - Amstelveen (1979)
* Caro van Eyck - Amstelveen (1980)
* De Turfsteker - Vinkeveen (1981)
* Beatrix - Amstelveen (1981)
* Buste J.C. van Marken - Agnetapark in Delft
# Howard (motorfiets)

Howard is een historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was: Howard & Co., Coalville near Leicester.
Dit was een Britse fabriek die een 2½pk-eencilindermotor zonder carburateur maar met een soort benzine-inspuiting maakte. Waarschijnlijk was dit een handbediende druppelaar waarmee de brandstof/luchtverhouding bepaald kon worden. De productie begon in 1905 en eindigde al in 1907.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Trox parvicollis

Trox parvicollis is een keversoort uit de familie beenderknagers (Trogidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Scholtz.
# Vale de Telhas

Vale de Telhas is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Mirandela en telt 364 inwoners (2001).
# RhB ABe 4/4 III

De ABe 4/4 $^{III}$ is een elektrisch motorrijtuig bestemd voor het regionaal personenvervoer van de Rhätische Bahn (RhB).

## Geschiedenis

Deze motorrijtuigen werden in de jaren tachtig in twee series van drie stuks gebouwd voor de Rhätische Bahn (RhB). Hierbij zijn de motorrijtuigen uit de eerste serie voorzien van gate turn-off thyristors en driefasige asynchrone motoren. De motorrijtuigen uit de tweede serie zijn voorzien van gate turn-off thyristors en gelijkstroommotoren.
Deze motorrijtuigen kunnen gecombineerd rijden met locomotieven van het type Gem 4/4, en met motorrijtuigen van het type ABe 4/4 $^{II}$.

### Nummers

De motorrijtuigen werden door de Rhätische Bahn als volgt genummerd:
Lijst van de ABe 4/4 $^{III}$ :
| Nummer | Naam | Ingebruikname | Huidige status | Opmerkingen |
| 51 | Poschiavo | 1988 | in gebruik | 2007: reclame voor UNESCO-Welterbe |
| 52 | Brusio | 1988 | in gebruik | 2010: reclame voor 100 Jaar Berninabahn 2011: reclame voor 101 Jaar Berninabahn |
| 53 | Tirano | 1988 | in gebruik | 2010: reclame voor Credito Valtellinese |
| 54 | Hakone$^1$ | 1990 | in gebruik | 2010–11: reclame voor GR Kantonalbank |
| 55 | Diavolezza$^2$ | 1990 | in gebruik | 2010: reclame voor RE-Power |
| 56 | Corviglia$^3$ | 1990 | in gebruik | 2010: reclame voor RE-Power |
| $^1$ de Japanse Hakone Tozan Railway heeft een vriendschappelijke band met de RhB. $^2$ door een kabelbaan tussen Bernina en Diavolezza ontsloten skigebied bij Pontresina. $^3$ door een kabelbaan tussen St. Moritz, Corviglia en Piz Nair ontsloten skigebied bij St. Moritz. ||||||

## Constructie en techniek

De motorrijtuigen zijn opgebouwd op een stalen frame. In de draaistellen zijn twee elektromotoren gemonteerd die via tandwielen ieder een as aandrijven.

## Treindiensten

De treinen van het type ABe 4/4 $^{III}$ worden door de Rhätische Bahn (RhB) ingezet op het traject tussen St. Moritz en Tirano over de Berninabahn. Bij inzet met Bernina-Panorama-rijtuigen zijn de motorrijtuigen soms niet voor publiek toegankelijk.

## Literatuur

* Hans Furgler: Die neuen Triebwagen ABe 4/4 51-53 für die Bernina-Linie der Rhätischen Bahn. In: Schweizer Eisenbahn-Revue. 6/1988.
* Klaus Fader: Berninabahn. Von St. Moritz nach Tirano. Auf Meterspur durchs Hochgebirge. Stuttgart Franckh-Kosmos Verlags-GmbH und Ott-Verlag, Stuttgart und Thun 1992, ISBN 3-440-06454-9.
* Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel RhB ABe 4/4 III op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Zonsverduisteringen van 1861 t/m 1870

De periode 1861 t/m 1870 bevat 25 zonsverduisteringen. Deze zijn onderverdeeld in de volgende typen:
* 6 totale
* 8 ringvormige
* 1 hybride
* 10 gedeeltelijke

## Overzicht

Onderstaand overzicht bevat alle details van deze zonsverduisteringen.
| Datum | UTC op Max | Type | Stijl | Saros nr | Magni- tude | Lengte op Max | Coördinaten op Max |
| 11 jan. 1861 | 03:29:23 | ringvormig | centraal | 129 | 0.9664 | 3m 30s | 31.8z 132.7o |
| 8 juli 1861 | 02:10:26 | ringvormig | centraal | 134 | 0.9979 | 0m 14s | 10.0n 145.8o |
| 31 dec. 1861 | 13:49:06 | totaal | centraal | 139 | 1.0186 | 1m 55s | 7.8n 31.6w |
| 27 juni 1862 | 06:42:21 | gedeeltelijk | | 144 | 0.9222 | - | 65.4z 60.8o |
| 21 nov. 1862 | 18:29:48 | gedeeltelijk | | 111 | 0.0580 | - | 68.8z 99.1o |
| 21 dec. 1862 | 04:53:03 | gedeeltelijk | | 149 | 0.7016 | - | 66.0n 93.6o |
| 17 mei 1863 | 17:00:45 | gedeeltelijk | | 116 | 0.8606 | - | 69.2n 126.8o |
| 11 nov. 1863 | 08:09:03 | ringvormig | centraal | 121 | 0.9943 | 0m 22s | 75.4z 15.1o |
| 6 mei 1864 | 00:16:48 | hybride | centraal | 126 | 1.0146 | 1m 25s | 31.6n 171.5o |
| 30 okt. 1864 | 15:30:31 | ringvormig | centraal | 131 | 0.9514 | 5m 41s | 24.3z 59.3w |
| 25 apr. 1865 | 14:08:34 | totaal | centraal | 136 | 1.0584 | 5m 23s | 14.8z 25.8w |
| 19 okt. 1865 | 16:21:14 | ringvormig | centraal | 141 | 0.9263 | 9m 27s | 21.3n 60.2w |
| 16 mrt. 1866 | 21:51:25 | gedeeltelijk | | 108 | 0.2114 | - | 72.0n 129.2o |
| 15 apr. 1866 | 06:51:40 | gedeeltelijk | | 146 | 0.6637 | - | 71.4z 136.6o |
| 8 okt. 1866 | 16:44:22 | gedeeltelijk | | 151 | 0.5693 | - | 71.9n 3.0w |
| 6 mrt. 1867 | 09:46:48 | ringvormig | centraal | 118 | 0.9787 | 1m 57s | 42.3n 18.4o |
| 29 aug. 1867 | 13:13:07 | totaal | centraal | 123 | 1.0344 | 2m 51s | 41.1z 34.9w |
| 23 feb. 1868 | 14:21:31 | ringvormig | centraal | 128 | 0.9348 | 8m 30s | 6.1z 33.0w |
| 18 aug. 1868 | 05:12:10 | totaal | middelste eclips Sarosserie | 133 | 1.0756 | 6m 47s | 10.6n 102.2o |
| 11 feb. 1869 | 13:46:39 | ringvormig | centraal | 138 | 0.9201 | 8m 2s | 51.3z 9.7w |
| 7 aug. 1869 | 22:01:05 | totaal | centraal | 143 | 1.0551 | 3m 48s | 59.1n 133.2w |
| 31 jan. 1870 | 15:26:25 | gedeeltelijk | | 148 | 0.4781 | - | 69.9z 100.0o |
| 28 juni 1870 | 23:46:43 | gedeeltelijk | | 115 | 0.6335 | - | 66.6z 169.4w |
| 28 juli 1870 | 11:02:31 | gedeeltelijk | eerste eclips Sarosserie | 153 | 0.0742 | - | 69.2n 170.9o |
| 22 dec. 1870 | 12:27:33 | totaal | centraal | 120 | 1.0248 | 2m 11s | 35.7n 1.5w |

### Legenda

| Kolomhoofd | Uitleg |
| Datum | Datum op het moment van het maximum van de eclips |
| UTC op Max | Tijd in UTC op het moment van het maximum van de eclips |
| Type | Type van de eclips |
| Stijl | Binnen een type zijn verschillende stijlen mogelijk |
| Sarosnr | Het nr van de sarosreeks waartoe de eclips behoort |
| Magnitude | Percentage van verduistering van de middellijn van de zon op het moment van het maximum van de eclips |
| Lengte op Max | Tijdsduur van de eclips op de plek met het maximum |
| Coördinaten op Max | Coördinaten op het moment van het maximum van de eclips |
# Zlechov

Zlechov (Duits: Zlechau) is een Tsjechische gemeente in de regio Zlín, en maakt deel uit van het district Uherské Hradiště. Zlechov telt 1608 inwoners.
Babice · Bánov · Bílovice · Bojkovice · Boršice u Blatnice · Boršice · Břestek · Březolupy · Březová · Buchlovice · Bystřice pod Lopeníkem · Částkov · Dolní Němčí · Drslavice · Hluk · Horní Němčí · Hostějov · Hostětín · Hradčovice · Huštěnovice · Jalubí · Jankovice · Kněžpole · Komňa · Korytná · Kostelany nad Moravou · Košíky · Kudlovice · Kunovice · Lopeník · Medlovice · Mistřice · Modrá · Nedachlebice · Nedakonice · Nezdenice · Nivnice · Ořechov · Ostrožská Lhota · Ostrožská Nová Ves · Osvětimany · Pašovice · Pitín · Podolí · Polešovice · Popovice · Prakšice · Rudice · Salaš · Slavkov · Staré Hutě · Staré Město · Starý Hrozenkov · Strání · Stříbrnice · Stupava · Suchá Loz · Sušice · Svárov · Šumice · Topolná · Traplice · Tučapy · Tupesy · Uherské Hradiště · Uherský Brod · Uherský Ostroh · Újezdec · Vápenice · Vážany · Velehrad · Veletiny · Vlčnov · Vyškovec · Záhorovice · Zlámanec · Zlechov · Žítková
# Hyadesia pakistanensis

Hyadesia pakistanensis is een mijtensoort uit de familie van de Hyadesiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Fain & Schuster.
# Triplophysa hexiensis

Triplophysa hexiensis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de bermpjes (Nemacheilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Zhao & Wang.
# Van Dievoet

Van Dievoet kan verwijzen naar:
* Van Dievoet gezegd Vandive in Brussel en Parijs, of leden hiervan:
** August Van Dievoet
** Balthazar-Philippe Van Dievoet
** Gabriel Van Dievoet
** Germaine Van Dievoet
** Henri Van Dievoet
** Jean-Baptiste II van Dievoet (1704-1776)
** Jean-Baptiste III van Dievoet (1747-1821)
** Jules Van Dievoet
** Nicolas Félix Van Dievoet
** Peter van Dievoet
** Philippe van Dievoet
* Huis van Dievoet uit Ternat, of leden hiervan:
** Baron Emile van Dievoet
** Jonkheer Guido van Dievoet
** Jonkheer Walter van Dievoet
* Hendrik Van Dievoet
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Van Dievoet en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# RhB Albulabahn-rijtuigen

De Albulabahn rijtuigen zijn rijtuigen voor het regionaal personenvervoer van de Zwitserse spoorwegmaatschappij Rhätische Bahn (RhB).

## Geschiedenis

De rijtuigen werden door de Rhätische Bahn (RhB) op 20 december 2010 besteld bij Stadler Rail ter vervanging van oudere type rijtuigen. Deze rijtuigen werden vanaf december 2015 in een vaste samenstelling voor het personenvervoer op het traject van de Albulabahn ingezet.
Met een vloot van 42 rijtuigen worden 7 composities van twee eersteklas rijtuigen en vier tweedeklas rijtuigen samengesteld. Een rijtuig met lagevloerdeel heeft een panoramisch uitzicht boven het draaistel met banken in de lengterichting. Hier bevinden zich ook ramen in het dak. Ook is dit rijtuig voorzien van een vacuümtoilet.

## Constructie en techniek

Het frame van de rijtuig is met aluminium opgebouwd. In het rijtuig is een klimaatbeheersingssysteem aangebracht. De draaistellen van het type Stadler-SSL zijn voorzien van luchtvering.

## Treindiensten

De rijtuigen worden vanaf 2014 door de Rhätische Bahn (RhB) samen met de Glacier-Express Panoramarijtuigen ingezet op het traject tussen Chur en St. Moritz over onder meer de Albulabahn.
* Chur - St. Moritz, Albulabahn

## Literatuur

* Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.