OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Markus Winkelhock

Markus Winkelhock (Stuttgart-Bad Cannstatt, 13 juni 1980) is een Duits autocoureur. Hij is de zoon van de in 1985 verongelukte Formule 1-coureur Manfred Winkelhock. Zijn ooms Joachim Winkelhock en Thomas Winkelhock zijn eveneens coureur.
In het seizoen 2006/07 was hij testrijder bij het Spyker F1 team. Na het ontslag van Christian Albers maakte Winkelhock op 22 juli 2007 zijn debuut als rijder voor Spyker in de Grote Prijs van Europa op de Nürburgring in Duitsland. Doordat Winkelhock na de formatieronde als enige deelnemer was gestart met regenbanden wist hij een gedeelte van de race op de eerste plaats te blijven. Hij kon zelfs vanuit de pole position starten bij de herstart van de race.
Dit was zijn enige race voor Spyker, omdat Spyker voor de resterende zeven races van het seizoen de voormalig Super Aguri rijder Sakon Yamamoto aannam als tweede rijder van het team. Dit betekent wel dat Markus Winkelhock het rare record heeft van in elke Formule 1-race waaraan de coureur heeft deelgenomen eens aan de leiding gestaan te hebben.

## Formule 1-carrière

| | 2007 |
| Aantal races | 1 |
| Aantal zeges | |
| Aantal pole-positions | |
| Aantal podiumplaatsen | |
| Aantal WK-punten | 0 |
| Eindstand WK | 26 |

## Externe link

* Officiële website
# Somalische goudvleugelvink

De Somalische goudvleugelvink (Rhynchostruthus louisae) is een zangvogel uit de familie Fringillidae (vinkachtigen). Het is een voor uitsterven gevoelige, endemische vogelsoort in Somalië.

## Kenmerken

De vogel is 15 cm lang. Het is een middelgrote, fors uitziende vink met een grote snavel en een korte staart. Het mannetje is grijsbruin met een zwarte snavel en een donker masker en vleugels met gele vlekken. Het vrouwtje is wat doffer van kleur en onvolwassen vogels zijn gestreept en hebben een onduidelijk masker.

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in Somalië. Het leefgebied bestaat uit rotsig terrein met doornig struikgewas en grote planten uit het geslacht wolfsmelk (Euphorbia abessinica).

## Status

De Somalische goudvleugelvink heeft een beperkt verspreidingsgebied en daardoor is de kans op uitsterven aanwezig. De grootte van de populatie werd in 2016 door BirdLife International geschat op 3,5 tot 15 duizend individuen en de populatie-aantallen nemen af door habitatverlies. Om deze redenen staat deze soort als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN.
* 1 2 3 (en) Somalische goudvleugelvink op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Clement, P., 2018. Somali Grosbeak (Rhynchostruthus louisae). In: del Hoyo, J. et al. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. (retrieved from https://www.hbw.com/node/61331 on 24 March 2018).
# 1-nitronaftaleen

1-nitronaftaleen of α-nitronaftaleen is een aromatische nitroverbinding. Ze bestaat uit een naftaleenkern waarop één nitrogroep is gesubstitueerd. Het is een van de twee mogelijke nitronaftaleen-isomeren; de andere is 2-nitronaftaleen of β-nitronaftaleen. Het is een brandbare, vaste stof en is bijna niet oplosbaar in water.

## Synthese

Het wordt geproduceerd door de inwerking van salpeterzuur of van nitreerzuur (een mengsel van zwavelzuur en salpeterzuur) op naftaleen. De verhouding van de twee isomeren 1-nitronaftaleen en 2-nitronaftaleen in het reactieproduct is ongeveer 95:5.

## Toepassingen

1-nitronaftaleen wordt gebruikt voor de productie van synthetische kleurstoffen en als tussenproduct in de synthese van andere verbindingen. Het kan bijvoorbeeld gereduceerd worden tot 1-naftylamine dat ook een grondstof is voor synthetische kleurstoffen. Het kan ook verder genitreerd worden tot 1,5-dinitronaftaleen, waaruit 1,5-diaminonaftaleen en 1,5-naftaleendi-isocyanaat (een grondstof voor polyurethaanharsen) bereid worden.
Het wordt aan minerale oliën toegevoegd om de fluorescentie ervan te maskeren (de Engelse term hiervoor is "deblooming").
* ↑ Duits octrooi 2622313, "Verfahren zur Herstellung von Mononitroaromaten" van 1 december 1977 aan Bayer AG
* ↑ U.S. Patent 6242656 B1, "Method for producing a dinitronaphthalene-isomer mixture having a high 1,5-dinitronaphthalene proportion" van 5 juni 2001 aan Bayer AG. Gearchiveerd op 5 juli 2023.
# Spathidexia creolensis

Spathidexia creolensis is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Reinhard.
# 1-nitropropaan

1-nitropropaan is een organische verbinding met als brutoformule C$_3$H$_7$NO$_2$. De stof komt voor als een kleurloze vloeistof met een kenmerkende geur, die goed oplosbaar is in water.

## Toxicologie en veiligheid

De stof ontleedt bij verhitting, met vorming van giftige dampen en gassen. Ze reageert hevig met oxiderende stoffen en sterke basen.
De stof is irriterend voor de ogen en de luchtwegen.
# Logical block addressing

Logical block addressing, afkorting LBA, is een techniek om het adresseren van grote harde schijven mogelijk te maken.
De gegevens op een schijf worden verdeeld in sectoren. Een sector is op de PC haast altijd 512 bytes lang. Een aantal sectoren vormen een track, tracks op verschillende schijven boven elkaar vormen een cilinder.
Vanouds kon een floppy diskette worden gelezen door het nummer van de cilinder, de kop en de sector op te geven. De sectornummering begon bij 1, de nummering van cilinder en kop begon bij 0. Elk van deze drie waarden werd in een byte (8 bits) opgegeven. Om opeenvolgende sectoren te kunnen lezen was het nodig te weten hoe de schijf was ingedeeld. Waren er 18 sectoren en 2 koppen, dan wist men dat cilinder 3, kop 1, sector 18 gevolgd werd door cilinder 4, kop 0, sector 1.
Voor een harde schijf gold hetzelfde principe. Harde schijven werden echter steeds groter en al gauw waren er meer dan 256 cilinders. Dat werd aanvankelijk opgelost door ongebruikte bits in het sectornummer en kopnummer te gebruiken. De adressering werd hierdoor vrij gecompliceerd, en bovendien was de grootte van een schijf beperkt tot ruim 16 miljoen sectoren.
Moderne schijven gebruiken LBA. De programmeur heeft nu niets meer te maken met het aantal cilinders, koppen en sectoren. Het is zelfs mogelijk dat er op de rand van de schijf meer sectoren zijn dan in het midden. Om de schijf te kunnen lezen, wordt er een volgnummer van 64 bits opgegeven. De schijf berekent zelf daaruit het cilinder-, kop- en sectornummer.
# Logies

Logies kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Logies en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Logicisme

Het logicisme is een van de scholen van denken in de filosofie van de wiskunde. Het logicisme stelt dat de wiskunde een uitbreiding van de logica is en dat daarom (een deel van) de wiskunde reduceerbaar is tot logica. Bertrand Russell en Alfred North Whitehead maakten zich sterk voor deze theorie, waarvan Gottlob Frege de geestelijke vader was. Frege gaf het project op, nadat Russell een paradox had gevonden die een inconsistentie in de naïeve verzamelingenleer aan het licht bracht. Russell en Whitehead gingen door met het project in hun Principia Mathematica . Heden ten dage wordt geloofd dat het grootste deel van de moderne wiskunde reduceerbaar is tot een logisch fundament dat gebruikmaakt van de axioma's van de Zermelo-Fraenkel-verzamelingenleer (of een van haar uitbreidingen, zoals ZFC). De Zermelo-Fraenkel-verzamelingenleer kent, tot nog toe, geen inconsistenties.
Van Kurt Gödels onvolledigheidsstellingen wordt soms beweerd dat deze het beoogde doel van het project hebben ondermijnd. Men kan echter stellen dat de essentie van het logicisme geldig blijft, hoewel in iets minder krachtige zin dan oorspronkelijk gedacht.
Het logicisme was in de twintigste eeuw de sleutel in de ontwikkeling van de analytische filosofie.

## Voetnoten

* ↑ (en) Logicisme

## Externe link

* (en) Logicisme
# Lorenz Spengler

Lorenz Spengler (Schaffhausen (Zwitserland), september 1720 – Kopenhagen, 20 december 1807) was een Zwitsers amber- en ivoordraaier en zoöloog die actief was in Denemarken.
Hij leerde zijn stiel bij Johannes Martin Teuber in Regensburg van 1734 tot 1739, waarna hij naar Zwitserland terugkeerde en in Schaffhausen en Berne leefde tot 1742. In 1743 trok hij naar Engeland, waar hij kennis maakte met de Duitse kunstenaars Marcus Tuscher en Johann Lorenz Natter, die hij nog datzelfde jaar volgde naar Kopenhagen. Daar werkte hij als draaier tot 1745, toen hij een benoeming kreeg aan het koninklijk hof van Christiaan VI en later van Frederik V. Hij bleef er werken tot aan zijn dood in 1807.
Veel van zijn amberen stukken waren gebaseerd op ontwerpen van Tuscher. Verschillende werken in amber gingen verloren, maar vele andere zijn bewaard gebleven in Slot Rosenborg. Spengler was ook een bekende concholoog en natuurwetenschapper.
Een aantal dieren zijn naar hem vernoemd, zoals de kogelvis Sphoeroides spengleri en de schildpaddensoort Spenglers aardschildpad Geoemyda spengleri.

## Werken

* 1790. Beskrivelse og Oplysning over den hidindtil lidet udarbeidede Sloege af Mangeskallede Konchylier, som Linnæus har kaldet Lepas, med tilsøiede nye og ubeskrevne Urter. Skrivter af Naturhistorie-Selskabet 1:158—212.

## Externe link

* Correspondentie met Linnaeus
* ↑ Verordening (EG) Nr. 1497/2003, Publicatieblad van de Europese Unie. Gearchiveerd op 2 juli 2019. Geraadpleegd op 2 juni 2015.
* Bibsys: 90548473
* Gemeinsame Normdatei: 134073460
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 026168
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4213 9386
* Library of Congress Control Number: n2006181101
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 451091
* SIKART: 4000515
* Union List of Artist Names: 500326320
* Virtual International Authority File: 72601500
* WorldCat (via VIAF): 72601500
# Lorenz Pasch de Jongere

Lorens of Lorenz Pasch de Jongere (Stockholm, 6 juni 1733 – aldaar, 29 april 1805) was een Zweeds kunstschilder, vooral bekend om zijn portretten. Hij is een van de meest gerespecteerde schilders van de 18e eeuw in Zweden.
Pasch groeide op in een artistieke familie. Zijn vader, Lorenz Pasch de Oudere, was kunstschilder en zijn zus, Ulrika Pasch, werd net zoals hij in 1773 verkozen tot de Kunstacademie. Oorspronkelijk wou Pasch' vader echter dat hij priester zou worden, en daarom werd hij op tienjarige leeftijd naar Uppsala gestuurd om er te studeren. Pasch verkoos echter het kunstenaarsleven en werd een leerling in de studio van zijn vader. Daarna ging hij naar Kopenhagen, met introducties van zijn rijke en invloedrijke oom Johan Pasch, die ook schilder was. Hij studeerde er drie jaar schilderkunst bij Carl Gustaf Pilo. Vervolgens reisde hij in 1758 naar Parijs om er zijn kunstopleiding te voltooien, hoewel hij in Zweden opdrachten had gehad en aanbiedingen voor leerlingschap. Hij specialiseerde er zich in historieschilderkunst bij Eustache Le Sueur en François Boucher, en raakte bevriend met zijn landgenoot Alexander Roslin.
In 1764 verliet hij Parijs, en in 1766 keerde hij terug naar Zweden, na in Vlaanderen, Den Haag en Duitsland verbleven te hebben. Hij voltooide zijn opleiding bij de Franse schilder Guillaume Taraval, die in 1735 de Koninklijke Zweedse Kunstacademie stichtte in Stockholm. Pasch bouwde een reputatie op als portretschilder en kreeg opdrachten van het koninklijk hof. Hij kwam in de gratie bij koning Adolf Frederik en zijn vrouw, koningin Louisa Ulrika, wier portret een van zijn bekendste werken is.
Van 1773 tot aan zijn dood werkte hij als professor aan de Kunstacademie, waarvan hij, na Pilo's overlijden, directeur werd in 1793. Aan het eind van zijn leven concentreerde Pasch zich meer op het opleiden van jonge artiesten en op het leiden van de academie. Hij overleed in 1805, ongehuwd.
* Adolf Frederik van Zweden
* Portret van Louisa Ulrika van Pruisen
* Portret van Sophia Magdalena van Denemarken
* Gustaaf III van Zweden
* Nils Rosén von Rosenstein
* Gemeinsame Normdatei: 1236712471
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6705 9497
* KulturNav: 8f582272-de5b-454f-b374-d5590efdd1d9
* Library of Congress Control Number: n97875440
* MusicBrainz: 2505801e-5c3f-4443-9023-48ca57ee9309
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 61966
* Union List of Artist Names: 500028978
* Virtual International Authority File: 38679809
* WorldCat (via VIAF): 38679809
# Lou Strik

Ludovicus Arnoldus (Lou) Strik (Eindhoven, 8 december 1921 – 2001) was een Nederlandse graficus, grafisch ontwerper, illustrator, en tekenaar. Hij is een van de bekendste grafische talenten die Nederland in de vorige eeuw heeft voortgebracht. Striks voorstellingen bevatten meestal een fantastisch karakter. Strik voelde verwantschap met de middeleeuwers Hieronymus Bosch en Pieter Bruegel en bewonderde eveneens de prenten van Giovanni Battista Piranesi. Waardering voor zijn vriend en collega M.C. Escher is terug te vinden in de architectonische grapjes die Strik in zijn prenten en waterverven toepaste.
Na zijn opleiding aan de kunstacademie in 's-Hertogenbosch verhuisde Strik naar Amsterdam, waar hij leerling werd aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten. Als leerling van Kuno Brinks specialiseerde hij zich in grafische technieken zoals de houtsnede, de houtgravure en de kopergravure. De houtgravure was zijn favoriete techniek. Hierbij wordt de voorstelling met een burijn in een blok hout gestoken. In 1952 won hij bij de Prix de Rome een 2e prijs voor grafische kunst.
Sedert de jaren 1970 ging hij zich toeleggen op het vervaardigen van exlibris. Hiermee is hij over de gehele wereld bekend geworden. Zijn werk wordt intensief verzameld. In de jaren 1970 ontstonden ook zijn eerste aquarellen. In deze miniaturen hanteert Strik in kleur dezelfde uiterste vormentaal als in zijn grafiek. Strik, die in Amsterdam is blijven wonen, was later docent aan de kunstacademies in 's-Hertogenbosch en Tilburg. Hij was daar leraar van Martin van Duynhoven, Toon Jansen en Otto Prins.

## Literatuur

* Anneke Kuyper-Strik: Lou Strik Prentmaker. Uitgeverij Thoth, 2004.
* P.A. Burggraaf en J. van Waterschoot, Het exlibris in Nederland 1985-2008, Amsterdam 2008, pp. 76-77
* Bibliothèque nationale de France: cb15025951v (data)
* Biografisch Portaal: 10717470
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: stri008
* Gemeinsame Normdatei: 129179744
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 4354 5159
* Library of Congress Control Number: nb99098232
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 068849354
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 75761
* Système universitaire de documentation: 081228449
* Virtual International Authority File: 34735930
* WorldCat (via VIAF): 34735930
# Mariano Cañardo

Mariano Cañardo Lacasta (Olite, 5 mei 1906 – Eibar, 20 juni 1987) was een Spaans wielrenner.

## Belangrijkste overwinningen

1926
* Eindklassement Ronde van Cantabrië
1928
* Eindklassement Ronde van Catalonië
1929
* Eindklassement Ronde van Catalonië
1930
* Circuito de Getxo
* Spaans kampioenschap op de weg, Elite
* Eindklassement Ronde van Valencia
* Eindklassement Ronde van Catalonië
* 4e etappe Ronde van het Baskenland
* Eindklassement Ronde van het Baskenland
1931
* Spaans kampioenschap op de weg, Elite
1932
* Eindklassement Ronde van Catalonië
* Trofeo Masferrer
1933
* Spaans kampioenschap op de weg, Elite
* Trofeo Masferrer
1934
* 3e etappe Ronde van Catalonië
1935
* 5e etappe Ronde van Spanje
* 3e, 4e en 9e etappe Ronde van Catalonië
* Eindklassement Ronde van Catalonië
1936
* Spaans kampioenschap op de weg, Elite
* 7e en 15e etappe Ronde van Spanje
* Eindklassement Ronde van Catalonië
1937
* 14e etappe deel B Ronde van Frankrijk
* Eindklassement Ronde van Marokko
1938
* 6e en 9e etappe Ronde van Marokko
* Eindklassement Ronde van Marokko
1939
* 2e, 3e, 6e en 7e etappe Circuito del Norte
* Eindklassement Circuito del Norte
* Eindklassement Ronde van Catalonië
* 4e etappe Ronde van Álava
* 4e etappe Madrid-Lissabon
* Eindklassement Madrid-Lissabon
1940
* Clásica a los Puertos de Guadarrama

## Resultaten in voornaamste wedstrijden

| Jaar | Ronde van Italië | Ronde van Frankrijk | Ronde van Spanje |
| 1931 | opgave | | |
| 1932 | | | |
| 1933 | opgave | | |
| 1934 | | 9e | |
| 1935 | | opgave | 2 ↑ (1) |
| 1936 | | 6e | 10e (2) |
| 1937 | | 30e (1) | |
| 1938 | | 16e | |

## Externe link

* Mariano Cañardo Lacasta - dewielersite.net
* Biblioteca Nacional de España: XX5659443
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058529073406706
* Virtual International Authority File: 304082846
* WorldCat (via VIAF): 304082846
# Lophocochlias

Lophocochlias is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Lophocochlias minutissimus (Pilsbry, 1921)
* Lophocochlias oblongus Lozouet, 2011 †
* Lophocochlias parvissimus (Hedley, 1899)
* Lophocochlias paucicarinatus Ladd, 1966 †
* Lophocochlias procerus Rubio & Rolán, 2015
* Lophocochlias stampinensis Lozouet, 2011 †
# Spoorboog Coevorden

De Spoorboog Coevorden is de op woensdag 3 mei 2017 geopende spoorlijn in Drenthe als directe verbinding tussen de spoorlijn Zwolle - Emmen en de spoorlijn Gronau - Coevorden.

## Aanleg

De bouw van de verbindingsboog is eind 2015 gestart. Door de spoorboog wordt de Euroterminal rechtstreeks op de spoorlijn richting Zwolle aangesloten om het goederenvervoer naar Zuidoost Drenthe te stimuleren en het kopmaken van goederentreinen op station Coevorden te laten vervallen. Bijkomend voordeel is dat er langere treinen kunnen gaan rijden.
De spoorboog bestaat uit drie delen, een wachtspoor op de dijk tussen het afwateringskanaal en het Coevorden-Vechtkanaal, de spoorbrug en het verbindingsspoor tussen de spoorbrug en de Euroterminal.
* ↑ (de) Neuer Gleisbogen in Coevorden in Betrieb genommen
* http://www.spoorboogcoevorden.nl
# Lophocoleus mirabilis

Lophocoleus mirabilis is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1886 door Butler.
# Spoorbreedte (auto)

De spoorbreedte bij een auto is de afstand tussen twee wielen van dezelfde as, dus over de breedte van het voertuig. Niet te verwarren met de wielbasis, welke de afstand tussen de wielen op verschillende assen weergeeft. De spoorbreedte wordt steeds op de grond gemeten vanuit het midden van iedere band. Wanneer een as met dubbellucht is uitgerust, dus met aan elke zijde twee wielen, wordt er gemeten vanuit het midden tussen de twee wielen. Bij onafhankelijk geveerde wielen is de spoorbreedte afhankelijk van de belasting en wordt de breedte gemeten bij de maximaal toelaatbare belasting van het voertuig.
Het begrip spoorbreedte moet niet verward worden met spoorwijdte, deze term wordt gebruikt bij spoor- en tramwegen en geeft de ruimte (wijdte) aan tussen twee spoorstaven.
# Spencer (Iowa)

Spencer is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Iowa, en valt bestuurlijk gezien onder Clay County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 11.317. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 11.059, een daling van 258 (-2,3%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 26,3 km², waarvan 26,2 km² land en 0,1 km² water. Spencer ligt op ongeveer 444 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 16 km rond Spencer.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Spencer op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Loricera foveata

Loricera foveata is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1851 door LeConte.
# Loricera balli

Loricera balli is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Sciaky & Facchini.
# Spencer (Idaho)

Spencer is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Idaho, en valt bestuurlijk gezien onder Clark County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 38. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 34, een daling van 4 (-10,5%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 2,9 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 60 km rond Spencer.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Spencer op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Marolia grandis

Marolia grandis is een keversoort uit de familie zwamspartelkevers (Melandryidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1918 gepubliceerd door Paul de Peyerimhoff de Fontenelle.
# Serejohyale youngi

Serejohyale youngi is een vlokreeftensoort uit de familie van de Hyalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Serejo.
# Marolia nigroguttata

Marolia nigroguttata is een keversoort uit de familie zwamspartelkevers (Melandryidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1899 gepubliceerd door Léon Marc Herminie Fairmaire.
# Louis Gonne

Louis Charles Jérôme Gonne (Braives, 1860 - Luik, 10 april 1934) was een Belgisch magistraat en administrateur van de Belgische Staatsveiligheid.

## Levensloop

Gonne werd in Braives geboren in een katholiek gezin. Hij was een zoon van Maximilien Gosse, een ingenieur die in Waremme een machinefabriek leidde, en van Christine Esser, afkomstig uit Duitsland.
In het begin van de jaren tachtig promoveerde hij tot doctor in de rechten aan de Rijksuniversiteit Luik. Hij trouwde in 1884 met Augusta Marie Thérèse Joséphine Vandenberg en ze kregen twee dochters. Hij had een broer, Ferdinand Gonne, leider van de katholieke partij in het kanton Hoei.
Hij werd advocaat in Luik, maar na enkele jaren trad hij toe tot de magistratuur. Hij werd substituut in Luik en in Namen en in 1903 werd hij procureur des Konings in Hasselt.
Einde 1906 werd hij, in opvolging van Jules De Rode, benoemd tot administrateur van de Staatsveiligheid en directeur-generaal voor de gevangenissen. Hij bekleedde de functies tijdens de moeilijke periode van de Eerste Wereldoorlog. Na de oorlog behield hij de functies tot in 1927.

## Literatuur

* Luc KEUNINGS, Les grandes étapes de l'évolution de la police secrète en Belgique au XIXe siècle, in: Bulletin Gemeentekrediet van België, 1999.
* P. PONSAERS, M. COOLS, K. DASSEN, R. LIBERT, De Staatsveiligheid: essays over 175 jaar Veiligheid van de Staat, uitg. Politeia, 2005.
* Luc KEUNINGS, Des polices si tranquilles. Une histoire de l'appareil policier belge au XIXe siècle, Louvain-la-Neuve, 2009.
* Kenneth LASOEN, Geheim België. Geschiedenis van de inlichtingendiensten, 1830-2020, Tielt, Lannoo, 2020.
# Louis Goffin

Louis Alexandre Marie Goffin (Châtelet, 25 maart 1904 – 1975) was een Belgisch diplomaat.
Na het afronden van zijn studie aan de universiteit van Luik trad Goffin in 1928 in Belgische diplomatieke dienst. Deze dienst zond hem later dat jaar naar Bombay en het jaar erop naar New York waar hij in 1937 consul werd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij gestationeerd in onder andere Lissabon en Washington D.C. In 1947 werd hij ambassadeur in Moskou en van 1951 tot 1955 was Goffin gestationeerd in Teheran.
Op 7 mei 1955 werd Louis Goffin de eerste secretaris-generaal van de West-Europese Unie (WEU) in welke functie hij in 1962 werd opgevolgd door zijn landgenoot Maurice Iweins d'Eeckhoutte.
* Le Livre bleu: recueil biographique (1950)
* Louis Goffin, Diplomat (Duits)