OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Astilbe

Astilbe is de botanische naam van een geslacht van vaste planten uit de steenbreekfamilie (Saxifragaceae). Er zijn ongeveer vijfentwintig soorten. De planten hebben een pluimvormige, op die van struikspirea (Spiraea) gelijkende bloeiwijze en een grote hoeveelheid diep ingesneden bladeren, die aanvankelijk koperkleurig zijn. Deze bijzondere verschijning heeft Astilbe tot een populaire tuinplant gemaakt.
Astilbe komt oorspronkelijk uit Japan. Al snel kreeg het geslacht in andere delen van de wereld bekendheid en er is veel geëxperimenteerd met allerlei kruisingen.

## Kweek

Astilbe-soorten en -cultivars zijn in Nederland en België volkomen winterhard. In de winter verliezen ze hun blad. De uitgebloeide bloemstengels blijven nog lang staan. De vaste planten staan het liefst gedeeltelijk in de schaduw, in goed vochthoudende grond. Op een zonnige plek is natte grond een voorwaarde, om te voorkomen dat het blad vroegtijdig verdort.

## Soorten, hybriden en cultivars

Een selectie van de soorten, hybriden en cultivars:
* Astilbe ×arendsii:
** Astilbe ×arendsii 'Brautschleier', heldere witte pluimen in juni en juli
** Astilbe ×arendsii 'Fanal', donkerrode gloed, donker blad
** Astilbe ×arendsii 'Amethyst', violette bloemen
** Astilbe ×arendsii 'Feuer', helderrode bloemen
** Astilbe ×arendsii 'Cattleya', roze bloemen
* Astilbe japonica, circa 50 cm hoog
** Astilbe japonica 'Mainz', violette bloemen
** Astilbe japonica 'Bremen', donkerroze bloemen
** Astilbe japonica 'Irrlicht', witte bloemen
* Astilbe chinensis var. pumila, tot 30 cm hoog, bloeit van juli tot september
* Astilbe ×crispa, circa 20 cm hoog, roze of witte bloempjes, bloeit van juli tot augustus
* Wijlen, Ing. A. van. Grote Tuinplanten Encyclopedie, Zuid-Nederlandse Uitgeverij Aartselaar, 1980.
... · Astilbe · Bergenia · Chrysosplenium (Goudveil) · Heuchera · Saxifraga (Steenbreek) · ...
# Asr (islam)

Asr (Arabisch:'عصر ') is binnen de islam het namiddaggebed dat onderdeel is van de vijfmaaldaagse salat en daarmee onderdeel van de Vijf zuilen van de islam. Het wordt als derde op een dag verricht.
Asr wordt genoemd in Soera De Koe 238, waar het wordt aangeduid als het tussengebed, waardoor het door gelovige moslims als een belangrijke salat gezien wordt. De Arabische naam van soera De Namiddag is eveneens ‘’al-Asr’’.
Asr bestaat uit vier verplichte ra’kaat. De leider van de salat, imam genoemd, reciteert niet hardop, maar spreekt onder andere het Allahoe akbar wel hardop uit, zodat de gemeenschap hem kan volgen in zijn handelingen. Zowel vóór als na de verplichte ra’kaat worden geen soennah ra’kaat verricht. Volgens sommige madhhabs is het een reiziger toegestaan asr in te korten tot twee ra’kaat.
De madhhabs zijn niet eensgezind over de aanvang van asr. De tijd die gehanteerd wordt door hanafieten wijkt af van de andere drie madhhabs; de hanafieten verrichten deze salat als de schaduw van een rechtopstaande stok de lengte van de middagschaduw vermeerderd met de dubbele lengte van de stok heeft bereikt, terwijl de andere drie madhhabs asr verrichten als de lengte van de middagschaduw met de enkele lengte van de stok is vermeerderd. Bijvoorbeeld: als de middagschaduw van een stok van 1 meter een halve meter is dan verrichten de hanafieten deze salat als de schaduw 2,5 meter lang is terwijl de andere drie madhhabs asr verrichten als de schaduw 1,5 meter lang is.
In principe kan asr tot de volgende salat, maghrib, verricht worden, behalve volgens de malikieten die bij aanvang van de tijd het gebed verrichten, tenzij er een goede reden is om het gebed uit te stellen.
# Astrostephane acanthogenys

Astrostephane acanthogenys is een elfarmige zeester uit de familie Brisingidae.
De wetenschappelijke naam van de soort werd, als Brisinga acanthogenys, in 1916 gepubliceerd door Walter Kenrick Fisher. De soort werd door hem beschreven aan de hand van materiaal dat bij een tocht met het Amerikaanse onderzoeksschip Albatross tussen 1907 en 1910 was opgedregd van een diepte van 172 vadem (315 meter) in de monding van de Golf van Lingayen.
# Atletiek op de Paralympische Zomerspelen 2024 - 1500 m mannen T11

De 1500 meter voor mannen klasse T11 op de Paralympische Zomerspelen 2024 vond plaats op 2 september (series) en 3 september (finale) in het Stade de France. Deze klasse is voor blinde atleten die volledig blind zijn of licht waarnemen, maar niet in staat zijn om de vorm van een hand op enige afstand te zien. T11 atleten lopen meestal met een gids. De winnaar van 2020 was de Braziliaan Yeltsin Jacques die in 2024 zijn titel wist te prolongeren. de Ethiopiër Yitayal Silesh Yigzaw behaalde het zilver en Júlio Cesar Agripino uit Brazilië won de bronzen medaille.

## Records

Voorafgaand aan het toernooi waren dit de wereldrecords en Paralympische records.
| Wereldrecord | Brazilië Yeltsin Jacques | 3:57.60 | Tokio | 31 augustus 2021 |
| Paralympisch record | Brazilië Yeltsin Jacques | 3:57.60 | Tokio | 31 augustus 2021 |

## Series

De eerste twee van beide series kwalificeerden zich direct voor de finale. Van de overgebleven atleten kwalificeerden bovendien de twee snelsten zich voor de finale.

#### Serie 1

| Rang | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| 1 | Yeltsin Jacques Guilherme Dos Anjos Santos (gids) | BRA | 4:03.22 | Q, SB |
| 2 | Yitayal Silesh Yigzaw Esubalew Nebere (gids) | ETH | 4:06.11 | Q |
| 3 | Kenya Karasawa Koji Kobayashi (gids) | JPN | 4:06.86 | q, SB |
| 4 | Darwin Castro Diego Arévalo Vizhñay (gids) | ECU | 4:18.57 | |

### Serie 2

| Rang | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| 1 | Júlio Cesar Agripino Micael Batista dos Santos (gids) | BRA | 4:10.10 | Q |
| 2 | Jimmy Caicedo Daniel Taramuel (gids) | ECU | 4:10.30 | Q |
| 3 | Aleksander Kossakowski Krzysztof Wasilewski (gids) | POL | 4:18.19 | q |
| — | Fedor Rudakov Andrei Safronov (gids) | NPA | DNF | |

## Finale

| Rang | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| | Yeltsin Jacques Guilherme Dos Anjos Santos (gids) | BRA | 3:55.82 | WR |
| | Yitayal Silesh Yigzaw Esubalew Nebere (gids) | ETH | 4:03.21 | |
| | Júlio Cesar Agripino Micael Batista dos Santos (gids) | BRA | 4:04.03 | |
| 4 | Kenya Karasawa Koji Kobayashi (gids) | JPN | 4:04.40 | |
| 5 | Jimmy Caicedo Daniel Taramuel (gids) | ECU | 4:10.79 | |
| 6 | Aleksander Kossakowski Krzysztof Wasilewski (gids) | POL | 4:18.86 | |
* (en) uitslag finale
* (en) uitslag serie 1
* (en) uitslag serie 2
# Atletiek op de Paralympische Zomerspelen 2024 - 100 m vrouwen T38

De 100 meter voor vrouwen klasse T38 op de Paralympische Zomerspelen 2024 vond plaats op 31 augustus in het Stade de France. Deze klasse is voor atletes met cerebrale parese Deze atletes hebben de lichtste vorm van beperking veroorzaakt door cerebrale parese, vaak slechts in één ledemaat, welke geen invloed heeft op het vermogen om te lopen, wandelen of springen, maar wel op de prestaties. T38 atletes kunnen last hebben van kleine coördinatieproblemen. De winnares van 2020 was Sophie Hahn uit Groot Brittanië. Zij werd in 2024 opgevolgd door de Colombiaanse Karen Palomeque. Lida-Maria Manthopoulou uit Griekenland behaalde het zilver en de bronzen medaille was voor Darian Faisury Jiménez uit Colombia.

## Records

Voorafgaand aan het toernooi waren dit de wereldrecords en Paralympische records.
| Wereldrecord | Groot-Brittannië Sophie Hahn | 12.38 | Tokio | 28 augustus 2021 |
| Paralympisch record | Groot-Brittannië Sophie Hahn | 12.38 | Tokio | 28 augustus 2021 |

## Series

De eerste drie van beide series kwalificeerden zich direct voor de finale. Van de overgebleven atletes kwalificeerden bovendien de twee snelsten zich voor de finale.

#### Serie 1

| Rang | Baan | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| 1 | 9 | Lida-Maria Manthopoulou | GRE | 12.53 | Q, PB |
| 2 | 8 | Darian Faisury Jiménez | COL | 12.70 | Q, SB |
| 3 | 5 | Maddie Down | GBR | 12.93 | Q, PB |
| 4 | 3 | Olivia Breen | GBR | 12.95 | |
| 5 | 6 | Lindy Ave | GER | 13.08 | SB |
| 6 | 7 | Ella Pardy | AUS | 13.15 | SB |
| 7 | 2 | Nele Moos | GER | 13.38 | PB |
| 8 | 1 | Sofia Pace | FRA | 13.60 | PB |
| 9 | 4 | Yuka Takamatsu | JPN | 14.86 | |

### Serie 2

| Rang | Baan | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| 1 | 5 | Karen Palomeque | COL | 12.45 | Q, AR |
| 2 | 1 | Sophie Hahn | GBR | 12.52 | Q, SB |
| 3 | 9 | Luca Ekler | HUN | 12.63 | Q, SB |
| 4 | 4 | Rhiannon Clarke | AUS | 12.78 | q |
| 5 | 3 | Margarita Goncharova | NPA | 12.84 | q, PB |
| 6 | 8 | Chen Zimo | CHN | 12.97 | |
| 7 | 2 | Catarina Guimarães | USA | 13.54 | PB |
| 8 | 7 | Friederike Brose | GER | 13.80 | |
| 9 | 6 | Milagros del Valle Gonzalez | ARG | 14.19 | PB |

## Finale

| Rang | Baan | Naam | Naam | Tijd | Bijz. |
| | 4 | Karen Palomeque | COL | 12.26 | WR |
| | 5 | Lida-Maria Manthopoulou | GRE | 12.49 | PB |
| | 6 | Darian Faisury Jiménez | COL | 12.53 | SB |
| 4 | 9 | Rhiannon Clarke | AUS | 12.72 | |
| 5 | 8 | Luca Ekler | HUN | 12.78 | |
| 6 | 7 | Sophie Hahn | GBR | 12.88 | |
| 7 | 2 | Margarita Goncharova | NPA | 12.96 | |
| 8 | 3 | Maddie Down | GBR | 13.02 | |
* (en) uitslag finale
* (en) uitslag serie 1
* (en) uitslag serie 2
# Astyochia cetaria

Astyochia cetaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Druce.
# Attheyella carolinensis

Attheyella carolinensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Chappuis.
# Attheyella brehmi

Attheyella brehmi is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Canthocamptidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1929 door Chappuis.
# Atomosia rosalesi

Atomosia rosalesi is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Carrera & Machado-Allison.
# Atypus quelpartensis

Atypus quelpartensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mijnspinnen (Atypidae).
Het dier behoort tot het geslacht Atypus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Namkung.
# Atypus sternosulcus

Atypus sternosulcus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mijnspinnen (Atypidae).
Het dier behoort tot het geslacht Atypus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Joo-Pil Kim et al..
# Atypus sacculatus

Atypus sacculatus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mijnspinnen (Atypidae).
Het dier behoort tot het geslacht Atypus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Zhu et al..
# Atypus ledongensis

Atypus ledongensis is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mijnspinnen (Atypidae).
Het dier behoort tot het geslacht Atypus. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Zhu et al..
# Atrichiana

Atrichiana is een geslacht van kevers uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven in 1911 door Distant.

## Soorten

* Atrichiana jenisi (Krajcik, 2006)
* Atrichiana placida (Boheman, 1857)
# Atrichobrunettia ionica

Atrichobrunettia ionica is een muggensoort uit de familie van de motmuggen (Psychodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1984 door Wagner.
# Atari 8 bit-familie

Atari ontwikkelde een reeks 8 bit-homecomputers die waren gebaseerd op de MOS Technology 6502-processor.
De eerste modellen waren de Atari 400 en 800. In 1982/1983 werden deze opgevolgd door de 600XL en 800XL. Deze XL-computers functioneerden gelijktijdig als een van de grootste concurrenten voor de Commodore 64. Ze waren ook eigenlijk de enige 8 bitscomputers van Atari die bekend werden bij het grote publiek, hetgeen vooral kwam door de concurrentie met de Commodore 64.
De Atari XL had standaard een snellere processor dan de Commodore 64 en kon meer kleuren weergeven, namelijk 256 in plaats van de 16 die de Commodore bood. De Commodore had standaard echter een mooiere geluid-chip on board die de kans bood om synthesizerklanken mee maken en dus ook muziekstukken. Later werd dit ook op de Atari XL mogelijk dankzij fans die technische trucs toepasten. Ook spelletjesbedrijven gingen later de XL-geluid-chip beter programmeren.
Wat betreft grafische toepassingen leverde de Atari XL goede prestaties.
Er waren weinig verschillen tussen de verschillende modellen: intern bleven de computers grotendeels identiek.
De 8 bit-Atari's behoorden tot de eerste homecomputers die geproduceerd werden met standaardprocessoren en speciaal gemaakte custom chips voor geluid en beeld.
IBM overwoog zelfs om een licentie te verwerven om de door Atari ontwikkelde technologie voor hun eigen personal computer te krijgen, maar besloot uiteindelijk er zelf één te ontwikkelen. Doordat de tijd verging en de markt snel bewoog moest Atari met een nieuwe machine komen, wat tevens het einde betekende voor de 8 bits-Atari voor de grote massa. De 8 bits-Atari ging verder in de underground en een grote groep fans wereldwijd besloot ermee verder te gaan.
# Atari Flashback

De Atari Flashback is een plug-and-play spelcomputer die van 2004 tot 2011 werd uitgebracht door het Amerikaanse computerspelbedrijf Atari. Sinds 2011 wordt de spelcomputer uitgebracht door AtGames, met een licentie van Atari. De Atari Flashback is een verkleinde versie van de in 1984 uitgebrachte Atari 7800. Het systeem bevat 20 ingebouwde games, onder andere een aantal Atari 7800 games en een aantal Atari 2600 games. De opvolger van de Atari Flashback is de Atari Flashback 2.

## Ingebouwde spellen

Atari 2600 VCS
* Adventure
* Combat
Atari 7800 pro-system
* Asteroids
* Desert Falcon

## Atari Flashback 2

De Atari Flashback 2 werd in het jaar 2005 gelanceerd. Het is de 2de gameconsole van de Flashback-lijn. Zijn voorganger was een verkleinde Atari 7800. De Flashback 2 is een verkleinde versie van de Atari 2600 video computer system. Ook bezit hij meer ingebouwde games. Een ander verschil is dat de voorganger een andere processor had, een "NES-on-a-chip". Verder bezit hij een replica van de processor van de oude Atari 2600; dit betekent dat er een gamecard-slot op gemonteerd kan worden.

### Atari Flashback 2+

De Atari Flashback 2+ is de opvolger van de Flashback 2. Deze gameconsole verschilt niet zo veel van zijn voorganger. Qua uiterlijk zijn ze hetzelfde, maar het is een geüpdatete versie van de Atari Flashback 2. Onder andere zijn er meer spellen ingebouwd. Het is ook een verkleinde Atari 2600 video computer system.

## Atari Flashback 3

De opvolger van de Atari Flashback 2+ is de Atari Flashback 3. Het systeem werd gelanceerd in het jaar 2010 door Atari en geproduceerd door AT Games. Dit systeem is een verkleinde Atari 2600 en lijkt op zijn voorganger, maar er zijn wel een paar verschillen. Bij de voorganger zaten de 2 controllerpoorten achter op het systeem; bij de Flashback 3 zitten ze aan de voorkant. Ook zijn er meer spellen ingebouwd, er zitten er circa 60 in het systeem. Ook al produceert Atari het systeem niet zelf, AT Games heeft wel de rechten moeten krijgen van Atari, zowel voor de productie van de console als voor de spellen.

## Atari Flashback 4

De Atari Flashback 4 is de opvolger van de Flashback 3. Het systeem werd in het jaar 2012 gelanceerd. Hij werd geproduceerd door AT Games naar aanleiding van de 40ste verjaardag van Atari. Dit systeem is een update van de Atari Flashback 3 en dus ook een verkleinde Atari 2600. Hij heeft 2 controllerpoorten, maar er worden ook 2 draadloze controllers meegeleverd. Ook zijn er meer games ingebouwd.

## Atari Flashback 5

De opvolger van de Flashback 4 is de Flashback 5. Het systeem werd in het jaar 2014 gelanceerd en geproduceerd door AT Games. Het is een verkleinde Atari 2600 video computer system en lijkt dus veel op zijn voorganger, maar hij bezit meer ingebouwde spellen. Net zo als zijn voorganger is deze zowel met draadloze als met bedrade controllers te gebruiken.
# Aulacophora aruensis

Aulacophora aruensis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1892 gepubliceerd door Julius Weise.
# Aulacophora artensis

Aulacophora artensis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1861 gepubliceerd door Xavier Montrouzier.
# Astyanax microlepis

Astyanax microlepis is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de karperzalmen (Characidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Eigenmann.
* ↑ (en) Astyanax microlepis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Astyanax microlepis. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Atherinosoma microstoma

Atherinosoma microstoma is een straalvinnige vissensoort uit de familie van koornaarvissen (Atherinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1861 door Günther.
# Au-delà du délire

Au-delà du délire (Nederlands : Aan de overzijde van de waan) is het derde studioalbum van Ange. Het in de Studios des Dames te Parijs opgenomen album valt in het genre progressieve rock gelijk aan Genesis (Peter Gabriel-periode) met enkele middeleeuwse invloeden. De invloed van de mellotron is hier op zijn hoogst binnen Anges muziek.
Het is een conceptalbum naar een verhaallijn van Christian Décamps, Roger Lombardot en Jean Claude Pognant (manager van Ange). Het verhaal gaat over Godevin Alouettes, die met zijn vrouw en kinderen in 1358 leeft. Hij is een middeleeuwse schurk/boer (Godevin le Vilain). Hij sluit een verbond met alchemist Isaac om de levensomstandigheden te verbeteren en in opstand te komen tegen de overheersende klasse. De plaatselijke baron komt daar achter en probeert vervolgens het geheim van Godevin te ontfutselen. Godevin weigert en eindigt op de brandstapel. Godevins geest overleeft echter en komt in de 25e eeuw terug. Hij treft een verlaten wereld aan, maar herkent in een hert zijn vrouw.
Van het album gingen meer dan 100.000 exemplaren over te toonbank. Het is veruit het best verkochte album van Ange (afgaande op de Frans albumlijst) ; het stond 28 weken in de Franse albumlijst met als hoogste positie 11. Het album was tot in Japan populair, getuige het feit dat de eerste compact discversie daar verscheen (1990), terwijl nog van geen enkel oud Ange-album een dergelijke persing voorhanden was. Die populariteit had deels te maken met een lange tournee van Ange in 1974 onder de titel Bivouac 74, naar een track van hun album Le cimetière des arlequins. Christian Décamps sprong tijdens de repetities verkeerd en brak zijn enkels. Tijdens de eerste concerten rond 21 september 1974 zat hij daarom in een rolsrol.

## Musici

* Christian Décamps – zang, toetsinstrumenten waaronder een klavecimbel
* Jean Michel Brézovar – gitaar (Fender Stratocaster), mandoline, dwarsfluit, zang
* Daniel Haas – basgitaar (Rickenbacker), akoestische gitaar
* Francis Décamps – toetsinstrumenten waaronder celesta
* Gérard Jelsch – slagwerk, percussie
Met
* Henri Loustau – viool op Godevin le vilain
* Eric Bibonne – kinderstem op La bataille du sucre
* Michel LeFloch, stem van Bernard l’Hermite op Au-delà du délire

## Muziek

* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Au-delà du délire op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* hardcopy van het album
# Trapauto

Een trapauto, ook skelter, trapkar, trapwagen of go-cart genoemd, is een ongemotoriseerd rijtuig op vier wielen dat met pedalen en een kettingaandrijving of tandwielaandrijving wordt aangedreven. In Vlaanderen wordt het soms billenkar, quistax of kwistax (uit het Frans) of go-kar genoemd. Onder de naam Go-Kart werden in de jaren 1960 motorfietsjes verkocht.
Een trapauto is een speelgoedvervoermiddel en wordt niet voor lange afstanden gebruikt. Oorspronkelijk waren trapauto's voor volwassenen bestemd, maar al sinds de jaren 1950 zijn ze meer voor kinderen. Met een aanhanger kunnen kleine vrachten vervoerd worden; de aanhanger wordt met een trekhaak gekoppeld aan de skelter. Sommige trapauto's worden gemaakt onder licentie van de grote automerken.
De originele skelter was een Duits product met de merknaam Kettcar. Het woord is ontleend aan de naam van Heinz Kettler, de fabrikant.
# Wootton Wawen

Wootton Wawen is een civil parish in het bestuurlijke gebied Stratford-on-Avon, in het Engelse graafschap Warwickshire met 1318 inwoners.
# Vid Belec

Vid Belec (Maribor, Joegoslavië, 6 juni 1990) is een Sloveens betaald voetballer die dienstdoet als keeper. Belec debuteerde in 2014 in het Sloveens voetbalelftal.

## Clubcarrière

Belec was zestien jaar toen hij de jeugd van NK Maribor verruilde voor die van Internazionale. Hier speelde hij nog 3,5 jaar in de jeugd, in eerste instantie als tweede keeper, maar later kreeg als basisspeler. Hij won verschillende prijzen met het jeugdteam. Hij verruilde Carpi FC 1909 in juli 2017 voor Benevento. In 2018 werd hij verhuurd aan UC Sampdoria en die club nam hem over. In het seizoen 2019/20 speelt hij op huurbasis voor APOEL FC.

## Interlandcarrière

Belec maakte op 7 juni 2014 zijn debuut in het Sloveens voetbalelftal, in een met 2–0 verloren wedstrijd tegen Argentinië, net als Ivan Firer. Hij werd op 7 juni 2024 door bondscoach Matjaž Kek opgenomen in de Sloveense selectie voor het EK 2024 in Duitsland. Slovenië speelde in de groepsfase gelijk tegen Denemarken, Servië en Engeland, waarna het in de achtste finales na strafschoppen werd uitgeschakeld door Portugal. Belec kwam niet in actie.
* ↑ (sl) Kek izbral šestindvajseterico za Evropsko prvenstvo NZS, 7 juni 2024
1 Oblak · 2 Karničnik · 3 Balkovec · 4 Blažič · 5 Stanković · 6 Bijol · 7 Verbič · 8 Lovrić · 9 Šporar · 10 Elšnik · 11 Šeško · 12 Belec · 13 Janža · 14 Kurtić · 15 Horvat · 16 Vekić · 17 Mlakar · 18 Vipotnik · 19 Celar · 20 Stojanović · 21 Drkušić · 22 Gnezda Čerin · 23 Brekalo · 24 Žugelj · 25 Zeljković · 26 Iličić · Coach: Kek
# Palais des Princes

Het Palais des Princes (Paleis van de prinsen) of Château-bas (Voorburcht) was de residentie van de prinsen van Sedan in de 17e eeuw. Het 17e-eeuwse gebouw aan de place du Château in Sedan deed daarna dienst als paleis van de gouverneur van de stad en als kazerne.

## Geschiedenis

Het paleis werd gebouwd op de voorburcht van het middeleeuwse Kasteel van Sedan. Voor de bouw werden het oude quartier du Moulin gebouwd in deze voorburcht en de muur rond de voorburcht afgebroken. De plannen voor het paleis werden getekend door Salomon de Brosse en de bouw werd geleid door Jean Chardron. De bouwheer was Hendrik van Bouillon die een comfortabelere ambtswoning wenst dan de prinselijke vertrekken in ket kasteel zelf. In 1611 werd begonnen met de bouw en in 1614 kon Hendrik zijn intrek nemen in zijn nieuwe paleis. Het deed dienst als prinselijke residentie tot 1642. Na de aanhechting van Sedan bij Frankrijk resideerde de gouverneur in het paleis.
Na de Franse Revolutie werd het paleis gebruikt als kazerne. In 1878 werden de grachten rond het paleis gedempt en verdween de ophaalbrug die toegang gaf tot het paleis. In 1880 gingen de stallen van het paleis verloren in een brand.
In 1952 werd het paleis beschermd als historisch monument.

## Beschrijving

Het Palais des Princes heeft de vorm van een T en is gebouwd in een overgangsstijl tussen renaissance en classicisme. Het hoofdgebouw heeft elf traveeën en geeft langs de ene kant uit op de stad en langs de andere kant op een binnenkoer. Dit gebouw bevat een monumentale toegangspoort.
Het oorspronkelijke interieur is grotendeels verdwenen in de tijd dat het paleis diende als kazerne. Er resten een gebeeldhouwde houten trap en een natuurstenen schouw in de gewelfde kelders.
* (fr) Palais des Princes de Sedan (pss-archi.eu) Geraadpleegd op 28 november 2022.
* (fr) Le Palais des Princes (Ardennes Tourisme) Geraadpleegd op 28 november 2022.