OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Simpson (Louisiana)

Simpson is een plaats (village) in de Amerikaanse staat Louisiana, en valt bestuurlijk gezien onder Vernon Parish.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 583. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 500, een daling van 83 (-14,2%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 16,1 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 32 km rond Simpson.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Simpson op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Simpson (North Carolina)

Simpson is een plaats (village) in de Amerikaanse staat North Carolina, en valt bestuurlijk gezien onder Pitt County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 464. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 450, een daling van 14 (-3,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,0 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond Simpson.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Simpson op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Siboglinoides

Siboglinoides is een geslacht van borstelwormen uit de familie van de Siboglinidae.

## Soorten

* Siboglinoides caribbeanus Southward, 1971
* Siboglinoides dibrachia Ivanov, 1961
* ↑ WoRMS (2013). Siboglinoides. In: Read, G.; Fauchald, K. (Ed.) (2013) World Polychaeta database. Accessed through: World Register of Marine Species at http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=265028
# Pseudascarophis genypteri

Pseudascarophis genypteri is een rondwormensoort uit de familie van de Cystidicolidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door Muñoz & George-Nascimento.
# Rerun van Pelt

Rerun James van Pelt is een personage uit de Amerikaanse stripserie Peanuts. Hij is het broertje van Lucy en Linus.

## Introductie

Rerun maakte zijn debuut in de strip als onzichtbaar personage in 1972. Lucy krijgt er te horen dat ze een nieuw broertje had gekregen, tot haar grote afschuw daar ze zich net van haar broertje Linus had ontdaan.
Rerun verscheen voor het eerst in beeld op 26 maart 1973.
Rerun, wat Engels is voor herhaling, dankt zijn naam aan het feit dat Lucy zijn komst zag als een herhaling van de geboorte van Linus.

## Personage

Rerun lijkt sterk op een kleinere versie van Linus. Aanvankelijk wordt hij door Lucy net zo behandeld als Linus, maar al snel komt hij op beter voet te staan met haar. Hierna wordt ze zijn mentor. Ook Linus probeert Rerun geregeld dingen te leren, zo probeert hij Rerun te laten geloven in de grote pompoen.
In Reruns eerste grote verhaallijn wordt hij als baby gerekruteerd in Charlie Browns honkbalteam. Hij raakt betrokken bij een gokschandaal waardoor het team een van hun weinige overwinningen moet opgeven. In deze verhaallijn kan Rerun nog niet praten. Later gaat hij zich uitdrukken in denkballonnetjes.
In de jaren 80 kwam Rerun vrijwel niet voor in de strips, maar in de jaren 90 werd hij een van de hoofdpersonages. Hij is dan een kind van een jaar of zes geworden. Veel van de strips uit deze periode spelen zich af vanuit Reruns perspectief en draaien om het feit dat hij moet leren leven met het feit dat hij de kleinste van de groep is, en ook zo behandeld wordt. Rerun probeert ook geregeld vrienden te worden met Snoopy, wat vaak alleen lukt als Rerun hem koekjes geeft. Tevens probeert Rerun in de laatste jaren van de strip geld te verzamelen om zelf een hond te kunnen kopen.
Een running gag omtrent Rerun is dat hij zich onder zijn bed verstopt om niet naar school te hoeven.
# Psapharochrus ramirezi

Psapharochrus ramirezi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Chemsak & Hovore.
# Psapharochrus ridleyi

Psapharochrus ridleyi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1890 als Acanthoderes ridleyi gepubliceerd door Charles Owen Waterhouse.
* ↑ Waterhouse, C.O. (1890). Notes on the Zoology of Fernando Noronha. Coleoptera. The Journal of the Linnean Society of London Zoology 20: 555
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# Psapharochrus satellinus

Psapharochrus satellinus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1847 door Erichson.
# Psapharochrus quadrituberculatus

Psapharochrus quadrituberculatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Zajciw.
# Psapharochrus rufitarsis

Psapharochrus rufitarsis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Kirsch.
# Psapharochrus schmithi

Psapharochrus schmithi is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Melzer.
# Pseudacraea boisduvalii

Pseudacraea boisduvalii is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is, als Diadema boisduvalii, voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Edward Doubleday.
* ↑ Beccaloni, G.W., Scoble, M.J., Robinson, G.S. & Pitkin, B. (Editors). (2003). The Global Lepidoptera Names Index (LepIndex). (Geraadpleegd maart 2013).
* ↑ Doubleday, E. (1845). Descriptions of new or imperfectly described Annals and Magazine of Natural History 16(104): 180.
# Pseudacraea acholica

Pseudacraea acholica is een vlinder uit de onderfamilie Limenitidinae van de familie Nymphalidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Norman Denbigh Riley.
# René Jérôme

René Jérôme (Ransart, 10 november 1924 - Zinnik, 26 december 2014) was een Belgisch volksvertegenwoordiger en burgemeester.

## Levensloop

In 1944 behaalde Jérôme het diploma van regent in de wiskunde. Vervolgens werd hij leraar aan het Saint Bertuincollege in Malonne, en eveneens in l'Institut Saint-Vincent in Zinnik, gedurende veertig jaar, tot in 1984.
Actief in christelijke sociale organisaties, werd hij uitgenodigd om op verkiezingslijsten van de PSC te staan. In 1958 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid in Zinnik, wat hij bleef tot in 1988. Van 1965 tot 1968 was hij er schepen van Financiën en van 1968 tot 1988 burgemeester. Na twintig jaar burgemeesterschap werd hij opzij geschoven door zijn partijgenoot, staatssecretaris Pierre Mainil, die de steun had van de PSC-leiding. Jérôme weigerde toen nog verder op de lijst voor te komen.
In januari 1977 werd hij lid van de Kamer van volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Zinnik, in opvolging van de overleden René Pêtre. Hij vervulde dit mandaat tot in 1991 en was tevens lid in de Waalse Gewestraad en in de Cultuurraad voor de Franse Cultuurgemeenschap, later omgevormd tot Franse Gemeenschapsraad.

## Literatuur

* Encyclopédie du Mouvement wallon, Parlementaires et ministres de la Wallonie (1974-2009), t. IV, Namen, Institut Destrée, 2010
# Reyer van Blommendael

Reyer Jacobsz. van Blommendael (ged. Amsterdam, 27 juni 1628 - begr. Haarlem, 23 november 1675) was een Nederlandse kunstschilder uit de Gouden Eeuw, die vooral mythologische en Bijbelse scènes schilderde. Er zijn weinig werken van hem bekend.

## Biografie

Van Blommendael is gedoopt in de Nieuwe Kerk te Amsterdam in 1628. Hij komt uit de bourgeoisie en zou een zoon van Jacob Reijersz en Grietje Jans kunnen zijn. De beroemde kunsthandelaar Jacques Goudstikker suggereert dat zijn stijl waarschijnlijk werd beïnvloed door een reis naar Italië. In 1669 zou hij in Amsterdam werkzaam zijn en van 1675 in Den Haag.
Van Blommendael werd op 14 maart 1662 toegelaten tot het Sint-Lucasgilde van Haarlem, na het betalen van vier florijnen en tien gulden. Hij staat tot 1668 nog geregistreerd in de gilde.
De meeste van zijn schilderijen zijn vervaardigd tussen 1660 en 1675. Zijn werken lijken op de stijl van Gerard van Honthorst, Cesar van Everdingen en de stijl van de Utrechtse Caravaggisten.
Van Blommendael werd begraven op 23 november 1675 in de Grote of Sint-Bavokerk te Haarlem, waar later zijn zuster Risje werd bijgezet, op 3 januari 1682.

## Werk

Gesigneerde werken:
* Jezus in de hof (Alte Pinakothek, München)
* Paris en Oenone (Museum voor Schone Kunsten, Rijsel)
Toegewezen werken:
* Sint-Bavo bevrijdt Haarlem (Grote of Sint-Bavokerk, Haarlem)
* Loth en zijn dochters (Museum voor Schone Kunsten, Duinkerke)
* Phryne voor de rechters (Musée Vivant-Denon, Chalon-sur-Saône)
* Socrates, zijn twee vrouwen en Alcibiades (Museum voor Schone Kunsten, Straatsburg)
Sommige schilderijen werden voorheen toegeschreven aan Johannes Vermeer, Dirck van Baburen, Cesar van Everdingen, Abraham Bloemaert, Jan Gerritsz. van Bronchorst, of Gerard van Honthorst.
* Paris en Oenone
* Socrates, zijn twee vrouwen en Alcibiades
* Sint-Bavo bevrijdt Haarlem
* Jonge vrouw in een Arcadische aankleding, circa 1650
* 1 2 3 RKD-profiel
* ↑ Reyer van Blommendael in het Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek
* Goudstikker, J., 1927: Een schilderij van R. van Blommendal, blz. 155-158
* Hoyer, A., 1992: Reyer van Blommendael, ongepubliceerde doctoraalscriptie, Universiteit van Utrecht
* Dufais, N., 1999: Reyer van Blommendael (biografisch gedeelte), in Hollands Classicisme in de zeventiende -eeuwse schilderkunst, blz. 304
* Reyer van Blommendael op Artnet.
* Biografisch Portaal: 51142088
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 9289
* Union List of Artist Names: 500031358
* Virtual International Authority File: 95874800
* WorldCat (via VIAF): 95874800
# Reyero

Reyero is een gemeente in de Spaanse provincie León in de regio Castilië en León met een oppervlakte van 26,20 km². Reyero telt 128 inwoners (1 januari 2016).

## Demografische ontwikkeling

    Bron: INE, 1857-2011: volkstellingen
* (en) Spaans bureau voor statistiek (1 januari 2016)
# Die Apokalyptischen Reiter

Die Apokalyptischen Reiter is een Duitse deathmetalband uit Weimar.
Hun naam verwijst naar de vier ruiters van de Apocalyps afkomstig uit hoofdstuk 6 van het boek Openbaring uit het Nieuwe Testament van de Bijbel.

## Uitgebracht werk

* 1996 - Firestorm, demoband
* 1997 - Soft & Stronger, heruitgave met bonusnummers (Firestorm Demo) (Ars Metalli & ReRelease Hammerheart Records)
* 1998 - Dschinghis Khan, ep
* 1999 - Allegro Barbaro, als heruitgave met bonusnummers (Dschinghis Khan EP) (Ars Metalli & ReRelease Hammerheart Records)
* 2000 - All You Need Is Love
* 2003 - Have a Nice Trip, normale cd en digipak met bonusnummer van Manowar
* 2004 - Samurai, normale cd, cd+dvd, Pink Splattervinyl-lp en dvd+box (beperkt tot 1000 exemplaren)
* 2006 - Friede Sei Mit Dir, dvd met een optreden op het Summerbreeze Festival, een reportage uit de studio over het komende album Riders on the Storm en enkele video's
* 2006 - Friede Sei Mit Dir, single met vier nieuwe liedjes
* 2006 - Riders on the Storm
* 2008 - Licht
* 2011 - Moral & Wahnsinn
# Jose Antonio Vargas

Jose Antonio Vargas (Antipolo, 3 februari 1981) is een Filipijns journalist, werkzaam in de Verenigde Staten. Vargas werd bekend met zijn rapportages over hiv en de schietpartij op Virginia Tech. Samen met andere journalisten van The Washington Post kreeg hij voor de rapportages over dat laatste onderwerp in 2008 een Pulitzerprijs. In 2011 maakte Vargas, naar aanleiding van Amerikaanse debatten over illegale immigratie, in een artikel in The New York Times bekend dat ook hij illegaal in de Verenigde Staten verblijft.

## Biografie

Vargas werd geboren in de Filipijnen. Zijn moeder stuurde hem op 12-jarig leeftijd op een toeristenvisum naar de Verenigde Staten, waar hij zonder de noodzakelijke papieren bleef wonen bij zijn grootouders in Mountain View, Californië. Vargas zelf kwam er pas achter dat hij illegaal in de Verenigde Staten verbleef toen hij in 1996 een rijbewijs aanvroeg met de door zijn familie vervalste identiteitspapieren. In 1998 begon zijn journalistieke carrière met een stage bij de Mountain View Chronicle. Later werd hij “copy boy” bij de San Francisco Chronicle” Tijdens zijn studie Politieke Wetenschappen aan de San Francisco State University liep hij stage aan de Philadelphia Daily News en later bij de Washington Post. Na het behalen van zijn diploma werd hij in 2004 door de Washington Post aangenomen, waar hij werkte voor de Style sectie van de krant. Hij maakte rapportages over de opkomst van de videogames en werd bekend met zijn uitvoerige rapportages over de Hiv-epidemie in Washington. Later in 2010 was deze rapportage de basis voor de documentaire The other City. In 2007 maakte hij onderdeel uit van het team journalisten dat verslag deed van de Schietpartij op Virginia Tech. Voor deze rapportages ontving het team van de Washington Post in 2008 een Pulitzerprijs in de categorie Breaking news. Verder versloeg hij politieke onderwerpen zoals de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2008 en schreef hij een column genaamd “The Clickocracy” op de website van de Post. In juli 2009 vertrok hij bij de Washington Post en ging hij werken voor The Huffington Post als technologie- en innovatieredacteur.
# Sint-Martinuskerk (Moorsel)

De Sint-Martinuskerk is een kerkgebouw in de Belgische deelgemeente Moorsel, toegewijd aan Martinus van Tours. De kerk zou, volgens de legende, gebouwd zijn op het puin van de Heilige Sacramentskapel die voor het eerst in 1105 werd vermeld en onder de voogdij van de abt van Affligem viel.

## Architectuur

De kerk is een zandstenen gebouw, opgetrokken op een afgeschuinde plint en zijbeuken waarin bakstenen zijn verwerkt. De 13e-eeuwse kerktoren staat aan de westzijde met een traptoren aan de zuidkant uit de eerste helft van de 14e eeuw en een vierkantige doopkapel aan de noordzijde. Het kerkschip omvat drie beuken en een transept dat aan de zuidelijke zijde is ingekort door de verbreding van een zijbeuk. Het priesterkoor bestaat uit een rechte travee en een noordelijke zijkapel en hulpsacristie, zuidelijke zijkapel en sacristie.
Het portaal uit de tweede helft van de 18e eeuw aan de westelijke zijde vertoont een rondboogpoort in een rococo-omlijsting van arduin.

## Galerij

* Het priesterkoor
* Het Laatste Avondmaal
* De kerktoren
* De rondboogpoort
* Sint-Martinuskerk (Moorsel) in de inventaris van het agentschap Onroerend Erfgoed
# Sceloporus graciosus

Sceloporus graciosus is een hagedis uit de familie Phrynosomatidae.

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Spencer Fullerton Baird en Charles Frédéric Girard in 1852. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Sceloporus graciousus gebruikt.
Er zijn drie ondersoorten; Sceloporus graciosus gracilis wordt in de Engelse taal 'western (westelijke) sagebrush lizard' genoemd, Sceloporus graciosus graciosus staat bekend als 'northern (noordelijke) sagebrush lizard' en Sceloporus graciosus vandenburgianus als 'southern (zuidelijke) sagebrush lizard'. De voormalige ondersoort Sceloporus arenicolus wordt tegenwoordig als aparte soort gezien.
De huidige ondersoorten zijn onderstaand weergegeven met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
| Sceloporus graciosus gracilis | Baird & Girard, 1852 | Verenigde Staten |
| Sceloporus graciosus graciosus | Baird & Girard, 1852 | Verenigde Staten |
| Sceloporus graciosus vandenburgianus | Cope, 1896 | Mexico, Verenigde Staten |

## Uiterlijke kenmerken

De hagedis heeft een gedrongen, cilindrisch lichaam, de staart is ongeveer even lang als het lichaam, de totale lengte is ongeveer 11,5 tot 15 centimeter. Ook de kop en met name de snuitpunt zijn erg stomp en aan weerszijden van de nek zijn twee rijen kleine stekeltjes aanwezig. De kleur is bruin, met meestal twee geelbruine strepen aan weerszijden van de flanken die soms bestaan uit vlekkenrijen of geheel ontbreken. Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben een blauwwitte nek en buik, bij mannetjes is deze met name rond de paartijd felblauw gekleurd, met uitzondering van een brede strook op het midden van de buik. Boven de voorpoten is een donkere tot zwarte vlek aanwezig.

## Verspreiding en habitat

Sceloporus graciosus leeft in dorre en rotsige streken in het zuidwesten van de Verenigde Staten en in Neder-Californië; een smal schiereiland onder de staat Californië dat staatkundig gezien tot Mexico behoort. Overdag is de hagedis zonnend op rotsblokken te zien, 's nachts zoekt het dier een rotsspleet op of schuilt onder een steen. Het voedsel bestaat uit insecten en andere ongewervelden.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Sceloporus graciosus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Sceloporus graciosus.
* ↑ Roger Conant en Joseph T Collins (1998). Reptiles and Amphibians of Eastern/Central and North-America. Houghton Mifflin, Pagina 235, 236. ISBN 0 395 90 452 8.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Sceloporus graciosus - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Roger Conant en Joseph T Collins - Reptiles and Amphibians of Eastern/Central and North-America – Pagina 235, 236 - Houghton Mifflin – 1998 – ISBN 0395904528
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Sceloporus graciosus - Website Geconsulteerd 30 oktober 2019
# Egen (plaats)

Egen is een kerkdorp van de gemeente Wipperfürth in de Oberbergischer Kreis in het zuiden van de deelstaat Noordrijn-Westfalen (Duitsland), in de bestuursregio Keulen.
Egen ligt niet ver van de Bevertaldam. Deze is gebouwd op de scheiding tussen de beken Bever en Lüttgenau, die elk een zijtak van de dam voeden. De plaats is goed bereikbaar via lokale wegen.

## Geschiedenis

In 1548 wordt de plaats voor het eerst schriftelijk vermeld in de tekst Jorgen op dem Eigen ist aufgeführt in den Listen der bergischen Spann- und Schüppendienste. De eerste vermelding spreekt dus van de plaats op dem Eigen.
In 1871 wordt in Egen een eigen parochie gesticht. Dit wordt vastgelegd op een stichtingsoorkonde, ondertekend door de aartsbisschop Paulus Melchers.

## Bezienswaardigheden en omgeving

De parochiekerk van het dorp is het bezichtigen waard. In de omgeving kan goed worden gewandeld. De wandelingen vertrekken vanaf de kerk. Er zijn zeven wandelingen rond Wipperfürth uitgezet (A1 t/m A7) die hier langs komen. Er loopt ook één langeafstandspad door het dorp (aangeduid met X7). Het parcours van X7 loopt van Arnsberg naar Düsseldorf-Gerresheim.
# Sint-Franciscuskerk (Weert)

De Sint-Franciscuskerk was een rooms-katholiek kerkgebouw in de Nederlandse plaats Weert, gelegen aan De Biest 43a, in de Nederlandse gemeente Weert.

## Geschiedenis

Nadat, in 1954, de Paterskerk was bestemd tot rectoraatskerk voor de bevolking van de snelgroeiende wijk Biest, bleek deze kerk al snel te klein. Uitbreiding van de Paterskerk was niet mogelijk, want daarmee zou het monument te zeer beschadigd worden en het zou bovendien ook financieel niet haalbaar zijn.
In 1962 begon men daarom met de bouw van een nieuwe kerk op het terrein van het Minderbroedersklooster. In 1963 werd de kerk ingewijd. Architecten waren Bart Salemans en Anton Swinkels.
Het betreft een doosvormige kerk in modernistische stijl. De klokken hangen in drie betonnen bogen. Er is een breed venster in kleurig glas in beton.
In 2012 werd de kerk onttrokken aan de eredienst, maar in 2014 kreeg het gebouw een nieuwe maatschappelijke functie. Er werd een Franciscushuis ingericht, dat sociale en culturele doeleinden nastreeft.
* Kerken in Limburg
# Sivert Cortsen Adeler

Sivert Cortsen Adeler (Hoorn, 1647 - Kaapstad, 24 januari 1683) was een Deens marineofficier.
Adeler was de oudste zoon van admiraal Cort Adeler uit diens eerste huwelijk. Hij was waarschijnlijk eerst in Nederlandse dienst op zee en kwam in 1663 met zijn vader naar Denemarken, waar hij in 1666 werd benoemd tot kapitein. Twee jaar later werd hij ingezet als commandant van het schip Færø, dat werd uitgezonden om de al enige tijd gestaakte relatie met Indië nieuw leven in te blazen.
Het schip vertrok van Kopenhagen in oktober 1668 en kwam aan in de Deense kolonie Trankebar aan de zuidelijke kust van India in mei van jaar daarop. In 1669 en 1670 was Adeler in Bantam op Java, waar hij een verdrag sloot met de lokale sultan. In september 1670 keerde Adeler terug naar Kopenhagen, waar hij veel bijval genoot voor het resultaat van zijn missie en werd benoemd tot schout-bij-nacht.
In 1671 jaar werd hij door de koning naar Nederland gestuurd, naar admiraal Michiel de Ruyter, om meer kennis van de dienst op zee op te doen. In 1672 werd hij benoemd tot commandant van fort Dansborg op Trankebar. Nog in hetzelfde jaar ging hij naar Oost-Indië.
Adeler stierf op 24 januari 1683, tijdens zijn terugreis naar Denemarken, aan boord van het schip De vliegende Wolf bij Kaap de Goede Hoop en werd begraven in Kaapstad. Hij was ongehuwd.
# Sinosuthora

Sinosuthora is een geslacht van zangvogels. Deze vogels zijn niet verwant aan de mezen. Dit geslacht is ondergebracht in een eigen familie, de Paradoxornithidae (diksnavelmezen).
Soorten:
* Sinosuthora alphonsiana – Grijskeeldiksnavelmees
* Sinosuthora brunnea – Bruinvleugeldiksnavelmees
* Sinosuthora conspicillata – Brildiksnavelmees
* Sinosuthora przewalskii – Przewalski's diksnavelmees
* Sinosuthora webbiana – Bruinkopdiksnavelmees
* Sinosuthora zappeyi – Zappeys diksnavelmees
* ↑ (en) Penhallurick, J.& C.R. Robson, 2009. "The generic taxonomy of parrotbills (Aves, Timaliidae)" Forktail 25:137–141
* ↑ (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2021)