OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gezicht op Brussel

Het Gezicht op Brussel (Frans: Vue de Bruxelles) is een bekend schilderij van Jan-Baptist Bonnecroy. Het schilderij beeldt een panorama van de stad Brussel uit in de 17e eeuw.

## Geschiedenis

Rond 1664-1665 werd het schilderij door Jan-Baptist Bonnecroy geschilderd.
Het schilderij was eigendom van de hertogen van Arenberg.
Rond 1960 werd het werk door Engelbert hertog van Arenberg verkocht aan een New Yorkse handelaar en verhuisde het naar de Verenigde Staten.
In 1990 werd het schilderij aangekocht door het Erfgoedfonds van de Koning Boudewijnstichting en kwam het werk terug naar België. Het schilderij werd in langdurig bruikleen gegeven aan de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België in Brussel.

## Beschrijving

Het schilderij beeldt een stadsgezicht van de stad Brussel uit gezien in vogelperspectief vanuit noordwestelijke richting vanaf Sint-Jans-Molenbeek. Bonnecroy heeft de stad nooit vanuit dit perspectief kunnen bekijken, wat aangeeft dat hij vrijelijk werkte. In zijn werk concentreerde hij zich op de belangrijke gebouwen van de stad waarbij hij onder andere gebruikmaakte van plannen en plattegronden.
Herkenbaar op het schilderij is onder andere de tweede stadsomwalling rond de Vijfhoek. Daarnaast worden op het schilderij de volgende bouwwerken afgebeeld:
* Hof van de hertogen van Brabant
* Kapittelkerk van de H.H. Michiel en Goedele
* Stadhuis
* Koor Sint-Niklaaskerk
* Augustijnerkerk
* Sint-Jan Baptist ten Begijnhofkerk
* Sint-Katelijnekerk
* Verlorenkostpoort
* Lakensepoort
* Valpoort
* Sint-Jan-de-Doperkerk (Molenbeek)
* Wollendriestoren of Grosse Tour
* Onze-Lieve-Vrouw-ter-Zavelkerk
* Sint-Pietershospitaal
* Hallepoort of Sint-Gillispoort
* Jezuïetenkerk
* Onze-Lieve-Vrouw ter Kapelle
* Kerk op Sint-Goriksplein
* Anderlechtsepoort of Ter Cruyskene
* Kleine Spui
* Vlaamsepoort

## Literatuur

* Allard, D.; Gezicht op Brussel : J.B. Bonnecroy, Koning Boudewijnstichting, 1991

## Externe link

* Beschrijving van het werk op website Erfgoedfonds
* 1 2 Expo: Brussel in vogelvlucht, Knack, 27 augustus 2010
* 1 2 3 4 5 Gezicht op Brussel : J.B. Bonnecroy, Koning Boudewijnstichting. Gearchiveerd op 23 juni 2021.
* 1 2 Gezicht op Brussel, Koning Boudewijnstichting. Gearchiveerd op 23 april 2023.
* ↑ Gezicht op Brussel, Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België. Gearchiveerd op 8 november 2018.
* ↑ Vijfhoek: zo herkenbaar, na 345 jaar, BRUZZ, 28 mei 2010. Gearchiveerd op 22 januari 2018.
* ↑ Gezicht op Brussel : J.B. Bonnecroy. Gearchiveerd op 22 januari 2018.
# Gezicht op Delft

Gezicht op Delft is een van de bekendste schilderijen van de 17e-eeuwse Hollandse meester Johannes Vermeer. Het doek hangt in het Mauritshuis in Den Haag. Volgens onderzoek werd het geschilderd in circa 1660-1661.

## Context

Vermeer, die zijn leven lang in Delft woonde en werkte, schilderde er Het Straatje en dit grote stadsgezicht. Ooit bestond er nog een derde stadsgezicht, bekend uit een veilingcatalogus. Deze drie zijn de enige Vermeer-schilderijen die geen interieur uitbeelden. Hij koos een gezichtspunt in een bovenhuis aan de Schie in het zuidoosten.

## Afbeelding

Vermeer schilderde Gezicht op Delft vanaf een bovenverdieping van Stadsherberg Buyten op de kade aan de overkant van de Schie. Mogelijk heeft hij bij het schilderen gebruik gemaakt van een camera obscura. Als door een venster biedt het doek uitzicht op de Schiedamse Poort in het midden en rechts de Rotterdamse Poort, die zich weerspiegelen in het water van de Stadskolk, als haven uitgegraven in 1616-1620. De uitwerking is uitermate realistisch. De rode dakpannen en het metselwerk zien eruit alsof het net heeft geregend. Donkere wolken ontwikkelen zich op de voorgrond, terwijl de stad zelf nog in het zonlicht baadt. De wolken weerspiegelen in het rustige water. Op de voorgrond zien we een afgemeerde trekschuit en enkele vrouwen in boerenkleding en stadskleding. Deze trekvaart langs de Schie was zeer modern, net aangelegd in 1655. Het is vroege ochtend, want de zon staat in het oosten. Het licht speelt over de daken van de huizen langs de Lange Geer en trekt de aandacht naar de toren van de Nieuwe Kerk.
Door historisch onderzoek is zelfs de exacte maand en het jaar bepaald van deze scène.

## Historie

Gezicht op Delft maakte al bij de stichting in 1822 deel uit van het Koninklijk Kabinet van schilderijen in het Mauritshuis. Het werk van Vermeer werd in de loop van de 19e eeuw herontdekt. De Franse schrijver Marcel Proust zag Gezicht op Delft in 1902 en was dermate onder de indruk dat hij het doek een plaats gaf in zijn magnum opus, À la recherche du temps perdu. In deel vier van de reeks sterft het personage Bergotte voor het schilderij met als laatste woorden: 'Zo zou ik hebben moeten schrijven'.
Ook de schilder Salvador Dali bekende ooit in een interview erg onder de indruk te zijn geweest bij het aanschouwen van het werk. Met name de dreigende wolkenpartij boven het lieflijke stadsgezicht zouden hem hebben geïnspireerd tot de dramatiek in veel van zijn latere schilderijen.

## Literatuur en bron

* Din Pieters, et al.: Het Nederlandse Kunstboek. W-books, Zwolle, 2016, blz. 124-125. ISBN 9789462581104
* Gezicht op Delft, mauritshuis.nl
# Gerrit Van Gestel

Gerrit Van Gestel (Beerse, 21 september 1958) is een Belgisch voormalig wielrenner.

## Carrière

Van Gestel behaalde zijn meeste overwinningen in de Ronde van de Kempen die hij won in 1980. In datzelfde jaar nam hij deel aan de Olympische Spelen waar hij meedeed aan de ploegentijdrit.

## Overwinningen
### 1979

    8e etappe deel b Ronde van de Kempen

### 1980

    3e etappe deel a Ronde van de Kempen
    5e etappe deel b Ronde van de Kempen
    8e etappe deel b Ronde van de Kempen
    Algemeen klassement Ronde van de Kempen
    Proloog Ronde van de Toekomst
    Vierdaagse van West-Henegouwen

### 1981

    1e etappe deel b Driedaagse van De Panne
    Essen
* http://www.cyclingarchives.com/coureurfiche.php?coureurid=7658
* https://www.procyclingstats.com/rider/gerrit-van-gestel
# Gerlach Cornelis Joannes van Reenen (1884-1973)

Gerlach Cornelis Joannes van Reenen (Nijmegen, 21 december 1884 – Baarn, 18 januari 1973) was een Nederlandse burgemeester.

## Biografie

Van Reenen was een lid van de adellijke tak van het geslacht Van Reenen en een zoon van jhr. Gerlach Cornelis Johannes van Reenen (1852-1934) en Wilhelmina Dina Christina d'Abo (1860-1944). Hij promoveerde in de rechten in 1910, waarna hij adjunct-commies van de provinciale griffie te Arnhem werd. Daarna werd hij in 1917 benoemd tot burgemeester van Nijkerk wat hij tot 1923 bleef. Daarna was hij burgemeester van Baarn, te weten van 1 augustus 1923 tot 1945, met een onderbreking in oorlogstijd. Op 21 februari 1942 werd van Reenen vervangen door Hendrik Froonhof, de eerste NSB-burgemeester van Baarn. Maar na de oorlog werd hij in zijn ambt hersteld. Hij werd benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Van Reenen trouwde in 1911 met Louise Elisabeth Jacoba van Romondt Vis (1887-1976), uit welk huwelijk geen kinderen werden geboren. Hij was de laatste mannelijke telg van de adellijke tak van zijn geslacht die in 2006 met een achternicht uitstierf.
Van Reenen was van 1946 tot 1956 voorzitter van Schietvereniging Baarn & Omstreken. In 1906 werd hij Nederlands kampioen tennis in het enkel- én dubbelspel.
In Baarn is een straat vernoemd naar Van Reenen, de Van Reenenlaan in Hoog Baarn, in Nijkerk het Van Reenenpark. Van Reenen werd begraven op de Nieuwe algemene begraafplaats in Baarn.
# Gerlach van Nassau

Gerlach van Nassau kan verwijzen naar:
* Gerlach I van Nassau (vóór 1288-1361), graaf van Nassau (1298–1344).
* Gerlach II van Nassau-Wiesbaden-Idstein (1333-na 1386), graaf van Nassau-Wiesbaden-Idstein (1370-1386).
* Gerlach van Nassau (1322-1371), aartsbisschop en keurvorst van Mainz (1346-1371).
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gerlach van Nassau en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Velika Dolina

Velika Dolina is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Brežice in de NUTS-3-regio Spodnjeposavska. De plaats telde 139 inwoners op 1 januari 2020.
# Gianfranco Brancatelli

Gianfranco Brancatelli (Turijn, 18 januari 1950) is een voormalig autocoureur uit Italië. Hij heeft zich ingeschreven voor 3 Formule 1-races in 1979 voor de teams Kauhsen en Merziaro, maar bij geen van allen slaagde hij erin om zich te kwalificeren.
Na zijn vertrek uit de Formule 1 stapte Brancatelli over naar de touring cars met enig succes. Samen met de Zweed Thomas Lindström won hij het European Touring Car Championship in 1985 in een Volvo 240 Turbo, waarbij zij zes van de veertien races wonnen. Vervolgens reed hij in dezelfde klasse een Rover Vitesse in 1986. In 1987 reed hij in het WTCC een BMW M3 in 1987, waar hij samen met voormalig Formule 1-coureur Johnny Cecotto de 500 km van de Bourgogne won op Dijon-Prenois. Hij eindigde als negende in dat kampioenschap en als vijfde in het ETCC van 1987. In 1988 won Brancatelli ook het Italiaanse Touring Car Championship in een Alfa Romeo 75.
Behalve zijn succes in het ETCC in 1985, waren Brancatelli's grootste successen de overwinning in de Guia Race van Macau in 1985 in een Volvo 240 Turbo en de 24 uur van Spa-Francorchamps in 1989 in een Ford Sierra RS500 naast Bernd Schneider en Win Percy. Hij zou doorgaan met racen tot zijn pensioen aan het eind van de jaren 90.
# Tomares mauritanicus

Tomares mauritanicus is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Lucas.
# Tomares ganimedes

Tomares ganimedes is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1776 door Cramer.
# Tomari

Tomari kan verwijzen naar:
* Tomari (Hokkaido), een dorp in de Japanse onderprefectuur Shiribeshi op het eiland Hokkaido
* Tomari (Rusland), een stad op het Russische eiland Sachalin
* Voormalige Japanse naam van het nu Russische dorp Golovino op de Koerilen
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Tomari en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Titterten

Titterten is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Basel-Landschaft, en maakt deel uit van het district Waldenburg. Titterten telt 417 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
Arboldswil · Bennwil · Bretzwil · Diegten · Eptingen · Hölstein · Lampenberg · Langenbruck · Lauwil · Liedertswil · Niederdorf · Oberdorf · Reigoldswil · Titterten · Waldenburg
* Gemeinsame Normdatei: 4714783-0
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 001258
* Virtual International Authority File: 247847083
* WorldCat (via VIAF): 247847083
# Titting

Titting is een plaats en gemeente in de Duitse deelstaat Beieren, en maakt deel uit van het Landkreis Eichstätt. Titting telt 2.669 inwoners.

## Plaatsen in de gemeente Titting

* Altdorf (met Hegelohe, Maierfeld)
* Emsing (met Ablaßmühle, Herlingshard)
* Erkertshofen
* Großnottersdorf
* Kaldorf
* Kesselberg (met Aichmühle, Bürg, Hornmühle, Tafelmühle)
* Mantlach
* Morsbach (met Hainmühle)
* Petersbuch (met Heiligenkreuz)
* Stadelhofen
* Titting (met Michellohe, Obermühle, Sammühle)
* 1 2 (de) Genesis Online-Datenbank des Bayerischen Landesamtes für Statistik Tabelle 12411-001 Fortschreibung des Bevölkerungsstandes: Gemeinden, Stichtage (letzten 6) (inwonersaantallen op basis van de census 2011)
Adelschlag · Altmannstein · Beilngries · Böhmfeld · Buxheim · Denkendorf · Dollnstein · Egweil · Eichstätt · Eitensheim · Gaimersheim · Großmehring · Hepberg · Hitzhofen · Kinding · Kipfenberg · Kösching · Lenting · Mindelstetten · Mörnsheim · Nassenfels · Oberdolling · Pförring · Pollenfeld · Schernfeld · Stammham · Titting · Walting · Wellheim · Wettstetten
# Tijdvak (geologie)

Een tijdvak in de geologische geschiedenis is een onderverdeling van een subperiode. De lengte van de tijdvakken kan variëren van 13,0 Ma voor het Aptien tot 20.000 jaar (20 ka) voor bijvoorbeeld het Holsteinien. Een tijdvak is onderverdeeld in tijdsnedes.
# Tomás De Vincenti

Tomás De Vincenti (Buenos Aires, 9 februari 1989) is een Argentijns voetballer die als aanvallende middenvelder speelt.
De Vincenti kwam in 2009 naar Griekenland bij PAS Giannina. Daar brak bij, na een verhuur, door en werd door Olympiakos gecontracteerd. Daar zou hij niet spelen en werd eerst aan zijn oude club verhuurd en in 2014 aan APOEL FC waarmee hij landskampioen werd en de beker won. De Vicenti deed het goed en de Cypriotische club nam hem in de zomer van 2014 definitief over. In 2016 ging hij in de Dubai voor Al-Shabab spelen. In 2017 fuseerde de club tot Shabab Al-Ahli. De Vicenti verliet de club in oktober 2017. Daarop tekende hij in 2018 bij APOEL Nicosia.

## Externe link

* Soccerway.com
1 Uzoho · 2 Karo · 3 Vinícius · 4 Santos · 5 Souza · 6 Daoesjvili · 7 Efrem · 8 Lundemo · 9 Maglica · 10 De Vincenti · 11 Kvilitaia · 16 Katsantonis · 17 Okriasjvili · 18 Satsias · 19 Hani · 21 Theodorou · 25 Gavriel · 27 Chebake · 29 Byrne · 33 Diawara · 35 Polykarpou · 36 Zabala · 42 Wheeler · 74 Georgiou · 75 Tsilingiris · 76 Vrontis · 77 Ndongala · 78 Tsoutsouki · 80 Hadjigavriel · 88 Kittos · 89 Koutsakos · 90 Savić · 93 Michael · 99 Danilo · Coach: Poursaitidis
# Tomás Borge

Tomás Borge Martinez (Matagalpa, 13 augustus 1930 – Managua, 30 april 2012) was een Nicaraguaans politicus. Hij was een der oprichters van de Sandinistische beweging. Borge was de laatst overgebleven oprichter van de linkse Nicaraguaanse guerrillabeweging, die in 1979 het door de Verenigde Staten gesteunde regime van de rechtse dictator Anastasio Somoza Debayle (1925-1980) verdreef. Na de machtsovername door de Sandinisten werd Borge minister van Binnenlandse Zaken.
Borge en anderen richtten in 1961 het Nationaal Sandinistisch Bevrijdingsfront (FSLN) op, met als doel een eind te maken aan de hegemonie van de gehate familie Somoza, die sinds 1937 aan het bewind was in Nicaragua. Daniel Ortega, die in 2011 werd herkozen tot president van Nicaragua, kwam pas later bij de beweging.
In 1956 werd Borge gearresteerd wegens betrokkenheid bij een complot dat leidde tot de moord op dictator Anastasio Somoza García (1896-1956). Hij zat drie jaar gevangen, maar wist te ontsnappen en vluchtte naar het buitenland. Na een paar jaar keerde hij terug naar zijn vaderland. In de jaren zeventig belandde hij wegens subversieve activiteiten opnieuw in de gevangenis. Hij kwam in 1978 vrij, toen een commando-eenheid van de Sandinisten onder leiding van Edén Pastora (Commandante Zero) het complete parlement gijzelde en de leden hiervan ruilde tegen een groep gevangen kameraden. Tijdens zijn gevangenschap werd hij naar verluidt gemarteld, wat hem door Amnesty International de titel "meest gemartelde levende man" opleverde. Zijn vrouw werd voor zijn ogen verkracht en gemarteld, waarna hijzelf onderhevig was aan castratie. Nadat hij aan de macht kwam, vergaf en bevrijdde hij zijn folteraars nadat deze zelf gevangengenomen werden.
Als minister van Binnenlandse Zaken werd Borge beschuldigd van het uitzetten en terroriseren van katholieke geestelijken, als onderdeel van de strijd tegen de Contra’s, die in de jaren tachtig met steun van de VS de Sandinisten probeerden te verdrijven. Ook stelde hij een strenge perscensuur in en verbood hij sommige nieuwsmedia. Borge is er ook van beschuldigd opdracht te hebben gegeven tot het verjagen en vermoorden van Miskito-indianen die werden verdacht van tegen de Sandinisten gerichte activiteiten. Voorts zou hij tijdens de eerste ambtstermijn van Ortega 37 gedetineerde leden van de oppositie hebben laten vermoorden, maar dat heeft hij altijd ontkend.
Behoorde Borge in eerste instantie tot de hardliners, later steunde hij de politiek van nationale verzoening en hielp hij mee de Sandinistische beweging te hervormen.
Borge was minister tot 1990. In dat jaar verloren de Sandinisten de verkiezingen. Hij werd lid van het parlement en later ambassadeur in Peru. Dat bleef hij tot hij ziek werd. Kort voor de presidentsverkiezingen van 2011 zei Borge dat de Sandinisten altijd aan de macht zouden blijven. Toen hem werd gevraagd wie hij het meest bewonderde zei hij: “Ten eerste, Fidel Castro. Ten tweede, Fidel Castro. Ten derde, Fidel Castro. Ten vierde, Fidel Castro. Ten vijfde, Fidel Castro.”
Thomás Borge was tevens schrijver, dichter en schreef een autobiografie.
# Toeraw

De stad Toeraw (Wit-Russisch: Тураў; Łacinka: Turaŭ) of Toerov (Russisch: Туров), tegenwoordig gelegen in de Wit-Russische oblast Homel werd gesticht aan het eind van de 10e eeuw. In vroegere tijden was het de hoofdstad van het vorstendom Toerov en stond er een groot fort, 70 kerkgebouwen, zes kloosters en vier kathedralen. Het is een van de oudste Slavische steden

## Kirill van Toeraw

Een van de meest beroemde historische figuren uit Toeraw is de sint en bisschop Kirill van Toeraw (1130-1182). Hij werd bisschop van de stad Toeraw in 1169. Hij is ook een van de vijftien Wit-Russische heiligen die geëerd worden door de Orthodoxe Kerk. Er staat een standbeeld ter herdenking van Kirill van Toeraw op de plek waar het voormalige fort stond, langs de oevers van de rivier de Pripjat.

## Toerisme

Het nabijgelegen Nationaal Park Pripjat is een belangrijke toeristische attractie. Een museum van het nationaal park bevindt zich in de stad Toeraw.

## Galerij

* Museum van het Nationaal Park Pripjat in Toeraw.
* Een gebouw in de stad in het jaar 1910.
* Standbeeld ter herdenking van Kirill van Toeraw (1130-1182).
* Gemeentehuis van de stad.
* ↑ (en) Belarusian Touroperator (2015). Short stories of Belarus. Geraadpleegd op 22 oktober 2015.
* ↑ (en) Richmond et al. (2003). Russia and Belarus. Geraadpleegd op 22 oktober 2015.
* ↑ (en) Kasaty, P. (2009). Kiryl Turauski. Geraadpleegd op 22 oktober 2015.
* ↑ (en) Official Website of the Republic of Belarus (2009). National Park Pripyatsky. Geraadpleegd op 22 oktober 2015.
# Veliki Kal

Veliki Kal kan verwijzen naar:
* Veliki Kal (Ivančna Gorica), een plaats in de Sloveense gemeente Ivančna Gorica
* Veliki Kal (Mirna Peč), een plaats in de Sloveense gemeente Mirna Peč
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Veliki Kal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Veliki Kal (Ivančna Gorica)

Veliki Kal is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Ivančna Gorica in de NUTS-3-regio Osrednjeslovenska. De plaats telde 42 inwoners op 1 januari 2020.
# Gerrit Engelgeer

Gerrit Engelgeer (Harderwijk, 15 mei 1958 – Badhoevedorp, 24 mei 2010) was een Nederlandse letselschadeadvocaat en voorvechter van het principe van no cure, no pay in de letselschadepraktijk.
Na de middelbare school en de militaire dienst, ging hij eerst werken bij ABN Amro en vervolgens bij Crédit Lyonnais. Naast zijn werk ging hij in de avonduren fiscaal recht en civiel recht studeren. In 1993 begon hij, toen hij al advocaat was, een letselschadekantoor op basis van no cure, no pay in het Amsterdamse WTC, genaamd de Letselschade Groep Nederland (LGN). Engelgeer deed er alles aan om zijn betrokkenheid bij dit bureau als advocaat geheim te houden, omdat advocaten zich dienen te houden aan de gedragsregels van de Nederlandse Orde van Advocaten, die onder meer no cure, no pay verbieden.
Zijn zakenpartner binnen LGN, Frans Meijer Cluwen, kreeg een aantal jaren later een zakelijk geschil met Engelgeer en richtte de letselschadebedrijven Arboclaim en Euroclaim op. Vervolgens richtte Engelgeer in 2002 het bedrijf Letsel.nl op, dat eveneens ging werken op basis van no cure, no pay. Echter, in 2005 werd Engelgeer voor een jaar geschorst als advocaat door de Nederlandse Orde van Advocaten vanwege zijn aanhoudende werkzaamheden voor een no-cure-no-pay-bureau. Engelgeer liet zich vervolgens uitschrijven als advocaat.
Eind mei 2010, enkele dagen vóór zijn overlijden, gaf hij nog een interview in de krant Het Parool waarin hij aangaf dat hij zijn strijd in de letselschademarkt opgaf. Engelgeer was toen al ernstig ziek en overleed in zijn slaap op 52-jarige leeftijd.
# Timoclea subnodulosa

Timoclea subnodulosa is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1845 door Hanley.
# Timocratica

Timocratica is een geslacht van vlinders van de familie sikkelmotten (Oecophoridae), uit de onderfamilie Stenomatinae.

## Soorten

* T. agramma Becker, 1982
* T. albella Zeller, 1839
* T. albitogata Becker, 1982
* T. anelaea Meyrick, 1932
* T. argonais Meyrick, 1925
* T. bicornuta Becker, 1982
* T. claudescens Meyrick, 1925
* T. constrictivalva Becker, 1982
* T. crassa Meyrick, 1925
* T. effluxa Meyrick, 1930
* T. fraternella Busck, 1910
* T. fuscipalpalis Becker, 1982
* T. grandaeva Zeller, 1854
* T. grandis Perty, 1834
* T. guarani Becker, 1982
* T. haywardi Busck, 1938
* T. isarga Meyrick, 1925
* T. isographa Meyrick, 1912
* T. leucocapna (Meyrick, 1926)
* T. leucorectis Meyrick, 1925
* T. liniella Busck, 1910
* T. longicilia Becker, 1982
* T. loxotoma Busck, 1909
* T. macroleuca Meyrick, 1932
* T. major Busck, 1911
* T. maturescens Meyrick, 1925
* T. megaleuca Meyrick, 1912
* T. melanocosta Becker, 1982
* T. melanostriga Becker, 1982
* T. meridionalis Becker, 1982
* T. monotonia Strand, 1910
* T. nivea Becker, 1982
* T. palpalis Zeller, 1877
* T. parvifusca Becker, 1982
* T. parvileuca Becker, 1982
* T. philomela Meyrick, 1925
* T. pompeiana Meyrick, 1925
* T. sexmaculata Dognin, 1904
* T. spinignatha Becker, 1982
* T. staudingerana Maassen, 1890
* T. stomatocosma Meyrick, 1932
* T. subovalis Meyrick, 1932
* T. titanoleuca Becker, 1982
* T. tristrigata Zeller, 1854
* T. venifurcata Becker, 1982
* T. xanthosoma Dognin, 1913
* T. xanthotarsa Becker, 1982
# Timocratica agramma

Timocratica agramma is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Becker.
# Tobias taczanowskii

Tobias taczanowskii is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tobias. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Carl Friedrich Roewer.
# Tobias regius

Tobias regius is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de krabspinnen (Thomisidae).
Het dier behoort tot het geslacht Tobias. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Birabén.
# Tobias van Gent

Tobias van Gent (Deventer, 14 januari 1967) is een Nederlandse historicus en voormalig politicus. Namens de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD) was hij van 5 september 2018 tot 31 maart 2021 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.

## Levensloop

Na zijn studie was Van Gent van 2007 tot 2018 universitair docent geschiedenis en politieke wetenschappen aan het University College Roosevelt in Middelburg. Dit heeft hij na zijn tijd in de Tweede Kamer weer opgepakt.
Bij de Provinciale Statenverkiezingen van 2011 werd Van Gent gekozen tot lid van de Provinciale Staten van Zeeland. Bij de verkiezingen van 2015 werd hij herkozen.
Van Gent stond bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 op plaats 43 van de VVD-kandidatenlijst, wat niet voldoende was om gekozen te worden. Op 5 september 2018 werd hij alsnog geïnstalleerd als lid van de Tweede Kamer, als opvolger van Han ten Broeke die op 4 september 2018 was afgetreden. Op 30 maart 2021 nam hij afscheid van de Tweede Kamer.
* ↑ Afscheid vertrekkende leden, Tweede Kamer, 30 maart 2021
* Gemeinsame Normdatei: 1047349051
* Library of Congress Control Number: n2002042436
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 192730754
* Parlement.com: vjxxc1gyd08x
* Virtual International Authority File: 53508936
* WorldCat (via VIAF): 53508936