OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Luigi Arrigoni

Luigi Arrigoni (Morimondo, 2 juni 1890 – Lima, 5 juli 1948) was in Vaticaanse diplomatieke dienst en titulair aartsbisschop van Apamea.

## Levensloop

Arrigoni werd geboren in Morimondo in Lombardije. Met zijn diploma van jurist was hij slechts enige jaren werkzaam. Hij studeerde vervolgens voor priester en werd in 1922 tot priester gewijd. Hij ging in diplomatieke dienst voor de Heilige Stoel. Zo werkte hij op de nuntiaturen van Wenen, Boekarest en Brussel. Door de Duitse invasie in België, tijdens de Achttiendaagse Veldtocht (1940), vluchtte hij weg uit Brussel. Tijdens de oorlog gaf hij les aan de Pauselijke Ecclesiastische Academie in Rome.
Na de Tweede Wereldoorlog werd Arrigoni gewijd tot titulair aartsbisschop van Apamea (1946). Dit had te maken met zijn benoeming tot nuntius in Peru. Hij stierf in Lima in 1948, waar hij werd begraven in de crypte van de kathedraal. In 1991 werd zijn graf verplaatst naar een zijkapel.
* ↑ (en) Cheney, David M., Archbishop Luigi Arrigoni. Catholic Hierarchy (1996). Gearchiveerd op 9 juni 2023.
* ↑ (fr) Actes et documents du Saint Siège relatifs à la seconde guerre mondiale: Le saint siege et la guerre mondiale: Nov. 1942-Dec. 1943)v. 8. Le Saint siège et les victimes de la guerre: Jan. 1941-Dèc. 1942. Libreria editrice vaticana, Vaticaanstad (1973).
* ↑ (en) Bonnici, Eman, Rev Luigi Arrigoni. Find a grave (2013). Gearchiveerd op 7 november 2020.
# Lyrotylus modestus

Lyrotylus modestus is een rechtvleugelig insect uit de familie veldsprinkhanen (Acrididae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Bey-Bienko.
# Lumbricillus parvus

Lumbricillus parvus is een ringworm uit de familie van de Enchytraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Ude.
# Lumbricillus muscicolus

Lumbricillus muscicolus is een ringworm uit de familie van de Enchytraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1924 door Stephenson.
# Lumbricillus parabolus

Lumbricillus parabolus is een ringworm uit de familie van de Enchytraeidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1978 door Shurova.
# Lijst van voetbalinterlands Botswana - Rusland (vrouwen)

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale vrouwenteams van Botswana en Rusland. De landen hebben tot nu toe één keer tegen elkaar gespeeld.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Kadriye | 27 februari 2024 | Vriendschappelijk | Rusland − Botswana | 4 − 0 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Botswana | Gelijk | Winst Rusland | Doelsaldo Botswana – Rusland |
| Vriendschappelijk | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 − 4 |
| Totaal | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 − 4 |
BFA · A-internationals · Botswaans mannenelftal
2002 – 2009 · 2010 – 2019 · 2020 – 2029
Angola · Burundi · Comoren · Congo-Kinshasa · Gabon · Kameroen · Kenia · Lesotho · Madagaskar · Malawi · Marokko · Mauritius · Mozambique · Namibië · Nigeria · Rusland · Swaziland · Tanzania · Togo · Tunesië · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika · Zuid-Soedan
* ↑ bijgewerkt op 13 juli 2024
# Lạch Traystadion

Het Lạch Traystadion (Vietnamees: Sân vận động Lạch Tray) is een multifunctioneel stadion in Hải Phòng, een stad in Vietnam. Tussen 1957 en 1977 werd dit stadion Trung tamstadion (in het Vietnamees sân vận động Trung tâm) genoemd.
Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Haiphong FC maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 28.000 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 1958. In 1959 werd het stadion gerenoveerd, in 1977 kwam er nieuwe verlichting. In 2003 was er weer een renovatie.
# Längenfelder Straße

De Längenfelder Straße (L340) is een 4,38 kilometer lange Landesstraße (lokale weg) in het district Imst in de Oostenrijkse deelstaat Tirol. De weg is een zijweg van de Ötztalstraße (B186), waarvan de weg zich in westelijke richting afsplitst in Au (1154 m.ü.A., gemeente Längenfeld). De weg loopt vervolgens door meerdere kernen van de gemeente Längenfeld, om in het dorpsdeel Unterlängenfeld van het hoofddorp Längenfeld (1180 m.ü.A.) weer aan te sluiten op de Ötztalstraße.$^,$ Het beheer van de straat valt onder de Straßenmeisterei Umhausen. In de zomer van 2007 is de brug Nesslachbrücke, die de Ötztaler Ache tussen Au en Winklen overbrugt, vernieuwd, een project waarmee € 825.000,- gemoeid was.
* ↑ Statistisches Handbuch des Landes Tirol 2006
* ↑ Austrian Map online 150.000 (ÖK 50) van het BEV
* ↑ TIROL ATLAS - Geographie Innsbruck
* ↑ Land Tirol - Straßenmeisterei Umhausen
* ↑ L340 Neubau Nesslachbrücke
# Länsikrunni

Länsikrunni is een Zweeds zandbank of rotseiland behorend tot de Haparanda-archipel. Het eiland ligt tussen Östra Launinkari en Riitakrunni. Het eiland heeft geen oeververbinding en is onbebouwd.
Länsi is Fins voor west; krunni waarschijnlijk een verbastering van het Zweedse grönnan, dat ondiepte betekent.
Abborrgrundet · Ala Penno · Björn · Björn sten · Blåsut (Haparanda) · Byskär · Dagsten · Enskär · Etukari (Haparanda) · Eva (eiland) · Granholmen (Haparanda) · Granvik · Grusbrännan · Gunnaren · Hamngrundet (eiland) · Hamngrundet (zandbank) · Hamppuleiviskä · Hanhinkari · Hargrundet · Harrinkrunni · Haru · Hasu -Hietasaari (Haparanda) · Honkasaarenkrunni · Honkasaari · Horden · Huitori · Huitorin Ulkokari · Huitorintöyrä · Hylkiletto · Hyyppä · Hälskerinkrunni · Höynänkari (noord) · Höynänkari (zuid) · Islandet · Iso Lehtikari · Isokivenkari · Isokrunni · Joutokrunni · Juopalla · Kaitta · Kajava · Kalkkikari (Hanhinkari) · Kalkkikari (Seskarö) · Kalliohasu · Kataja · Katajankrunni · Kelkkaletto · Keräsniemenkari · Keski Penno · Klauksenkari · Klaus (eiland) · Koijukari · Koijuluoto · Kokkotöyrä · Korkea · Kourinkrunni · Kraaseli · Kraaseligrundet · Kraaselikrunni · Kråkholmarna · Kuninkaankari · Kurikanmatalat · Kurikka (eiland) · Kutarna · Kuusiriskilö · Kuusitiipuri · Laahaja · Laitakari (Haparanda) · Legionen · Lehmäkari · Lehtitiipuri · Leiskeri · Lellikrunni · Leppikari - Leppäriskilö · Letonkluppi · Letonkrunni · Letto · Liipa · Lill-Austi · Lilla Almsten · Lilla Harrsten · Lilla Hepokari · Lilla Vasti · Länsikrunni · Lådan · Långören (Haparanda) · Löngrunden · Mali (eiland) · Matalinkari · Meriklupu · Mustakari · Nidunkari · Nissu · Norrviksgrundet · Nuottalahenkari · Nälkäkrunni · Ostgrundet · Paha · Paljas (eiland oost) · Paljas (eiland west) · Pensaskari · Pihjalakari · Pikku Lehtikari · Pikku Tervakari · Pikkukrunni · Pirttiluoto · Piskan · Pitkäkari · Pohjaskluppi · Pohjaskrunni · Pojkarna · Prokko · Puukko · Puukkonkrunni · Pöllö · Rajakari · Rautakrunni · Rautaletto (Haparanda) · Remu · Revässaari · Riekonkari · Riitakrunni · Riskilö · Ristikari · Räiskä · Salakrunni · Saltgrundet · Sandskär (Haparanda) · Santasaari · Sarven Riskilö · Sarvenkataja · Satula · Selkäkari (Haparanda) · Seskar Furö · Seskarö (eiland) · Sinnerstenarna · Sipi · Skomakaren · Skratten · Sprallen · Stenungarna · Stor-Austi · Stora Almsten · Stora Hamnskär · Stora Harrsten · Stora Hepokari · Stora Vasti · Svartsten · Säivisklubbarna · Sölkäkari (Salmis) · Sölkäkari (Seskarö) · Sölkäkarinkrunni · Taipaleenkari · Tallrikarna · Tantamanni · Tervakari · Tervaletto · Tervasaarenkrunni · Tiilikrunni · Tirro · Tomten · Torne-Furö · Torne-Furögrund · Torvikari · Töyrä · Vasikka · Vasikkasaari (Kalalahti) · Vasikkasaari (Nikkala) · Vettarna · Viinalanmatala · Vikaren · Vähä Lehtikari · Västra Knivskär · Vågören · Ykspihlaja · Yli Penno · Ylikari (noord) · Ylikari (zuid) · Äimä · Östra Knivskär · Östra Launinkari · Öystinkari
# Lycodryas

Lycodryas is een geslacht van slangen uit de familie Pseudoxyrhophiidae.

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Albert Günther in 1879. Er zijn tien soorten, inclusief de pas in 2012 beschreven soort Lycodryas cococola. De slangen werden eerder aan andere geslachten toegekend, zoals Dipsas, Stenophis en Heterurus.

## Verspreiding en habitat

De slangen komen voor in delen van Afrika, de meeste soorten leven endemisch op Madagaskar, enkele soorten komen voor op de Comoren op de eilanden Grande Comore en Mayotte. De habitat bestaat uit vochtige tropische en subtropische laaglandbossen, droge tropische en subtropische bossen en scrublands. Ook in door de mens aangepaste streken zoals plantages, landelijke tuinen en aangetaste bossen kunnen de dieren worden aangetroffen.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan negen soorten een beschermingsstatus toegewezen. Drie soorten worden beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC), twee soorten als 'kwetsbaar' (Vulnerable of VU), twee soorten als 'gevoelig' (Near Threatened of NT) en twee soorten worden gezien als 'bedreigd' (Endangered of EN).

## Soorten

Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
| Naam | Auteur | Verspreidingsgebied | Beschermingsstatus |
| Lycodryas carleti | Domergue, 1995 | Madagaskar | |
| Lycodryas citrinus | Domergue, 1995 | Madagaskar | |
| Lycodryas cococola | Hawlitschek, Nagy & Glaw, 2012 | Comoren (Grande Comore) | Niet geëvalueerd |
| Lycodryas gaimardi | Schlegel, 1837 | Madagaskar | |
| Lycodryas granuliceps | Boettger, 1877 | Madagaskar, Nosy Be, Nosy Komba | |
| Lycodryas guentheri | Boulenger, 1896 | Madagaskar | |
| Lycodryas inopinae | Domergue, 1995 | Madagaskar | |
| Lycodryas inornatus | Boulenger, 1896 | Zuidwestelijk Madagaskar | |
| Lycodryas maculatus | Günther, 1858 | Comoren (Mayotte) | |
| Lycodryas pseudogranuliceps | Domergue, 1995 | Madagaskar | |

## Bronvermelding

Referenties
* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database – Lycodryas. Gearchiveerd op 21 mei 2024.
* ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Lycodryas - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Lycodryas - Website Geconsulteerd 10 mei 2021
Alluaudina · Amplorhinus · Brygophis · Compsophis · Ditypophis · Dromicodryas · Duberria · Elapotinus · Heteroliodon · Ithycyphus · Langaha · Leioheterodon · Liophidium · Liopholidophis · Lycodryas · Madagascarophis · Micropisthodon · Pararhadinaea · Parastenophis · Phisalixella · Pseudoxyrhopus · Thamnosophis
# Lương An Trà (Tri Tôn)

Lương An Trà is een xã in het district Tri Tôn, een van de districten in de Vietnamese provincie An Giang in de Mekong-delta.
# Lőrinc Schlauch

Lőrinc Schlauch (Arad, 27 maart 1824 - Nagyvárad, 10 juli 1902) was een Hongaars geestelijke van de Roemeense Grieks-Katholieke Kerk en een kardinaal van de Rooms-Katholieke Kerk.
Schlauch volgde het seminarie van Pest en studeerde theologie aan de universiteit van Budapest. Hij werd op 3 april 1847 priester gewijd. Vervolgens was hij werkzaam in pastorale functies. Tevens doceerde hij dogmatiek, geschiedenis en kerkelijk recht aan het seminarie van Csanád.
Op 14 maart 1873 werd Schlauch voorgedragen als bisschop van Szatmár; deze keuze van de Roemeense Grieks-Katholieke Kerk werd op 25 juli 1873 bevestigd door paus Pius IX. Zijn bisschopswijding vond plaats op 21 september 1873. Op 8 april 1887 werd hij voorgedragen als bisschop van Nagyvárad; deze keuze van de kerk werd op 26 mei 1887 bevestigd door paus Leo XIII.
Schlauch werd tijdens het consistorie van 12 juni 1893 kardinaal gecreëerd. Hij kreeg de rang van kardinaal-priester. Zijn titelkerk werd de San Girolamo dei Croati.
Schlauch overleed in 1902 op 78-jarige leeftijd.
* (en) Lőrinc Schlauch op www.catholic-hierarchy.org
* (en) Eastern-Rite Cardinals op www.gcatholic.org
* Gemeinsame Normdatei: 1030021007
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7821 8553
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: pna20241215412
* Virtual International Authority File: 89681551
* WorldCat (via VIAF): 89681551
# Lustigemaar

Het Lustigemaar is een voormalig afwateringskanaal bij de dorpen Woltersum en Ten Boer in de provincie Groningen. Het behoorde tot het Scharmerzijlvest en een van de bronnen van de Fivel.
Het Lustighe Maere wordt voor het eerst vermeld in 1424, wanneer het Damsterdiep van hieruit wordt doorgetrokken in de richting van de stad Groningen. De naam Lustigemaar komt volgens de taalkundige Wobbe de Vries van een Oudfries woord *hlustig 'stil', afgeleid van hlust 'het luisteren'; het verwijst dus naar (bijna) stilstaand water.
Het Lustigemaar ontsprong in het Westermeer bij Slochteren en vormde de voortzetting van de Scharmer Ae en de Smerige Ae. Het eerste stuk, dat bij Ten Post in de Fivel uitmondde, werd sinds de bouw van de Blokumer watermolen in 1813 ook Molensloot genoemd. Voorbij Blokum verenigde het Lustigemaar zich met de Kleisloot, waar het slingerende tracé ook wel Oldediepke heette. Volgens een bericht uit 1839 heeft dit maar van het Westermeer af tot aan het Damsterdiep "voormaals een zeer aanzienlijke breedte gehad". Door de aanleg van het Slochterdiep in 1659 stagneerde echter de wateraanvoer. Al de kaarten van Theodorus Beckeringh vermelden het omstreeks 1760 als "Lussinge maar droog". De verdere loop is hier rond 1870 onderbroken door de aanleg van het Eemskanaal.
Het tracé van Woltersum naar Oosterdijkshorn - vroeger ook wel Waterlozing, Leusing of Woltersumer Schipsloot genoemd - is nog intact. Het kanaal volgt hier vermoedelijk de bermsloot van een oude veendijk (aansluitend bij de Wolddijk), die het kleigebied van de middeleeuwse veenontginningen scheidde. Het Lustigemaar zette zich aanvankelijk door via het Stedumermaar, vermoedelijk in de richting van Onderdendam. Omdat de ontwatering hier steeds moeilijker werd, heeft men het water van het Scharmerzijlvest vanaf het midden van de 13e eeuw afgevoerd in de richting van de Fivel. Het Lustigemaar werd daarom afgedamd bij Oosterdijkshorn, waarna er een nieuw kanaal in de richting van Ten Post is gegraven, een voorloper van het Damsterdiep. De landerijen ten westen van het Damsterdiep werden vervolgens bij het Winsumer- en Schaphalsterzijlvest gevoegd, waar een hoger waterpeil werd gehandhaafd. Ook de landerijen van Middelbert en Engelbert voerden sinds 1370 via de Waterlesne of Oldemaar hun water via dit nieuwe kanaal af. Een verlaat bij Oosterdijkshorn maakte later het scheepvaartverkeer weer mogelijk.
* ↑ H. Kremer, Beknopte aardrijks- en geschiedkundige beschrijving der provincie Groningen, Groningen 1839, p. 211.
* ↑ De Schipsloot was eigenlijk het kanaaltje tussen het Damsterdiep en het Lustigemaar. Vgl. de kaartjes van Theodorus Beckeringh van 1758/60: Beeldbank Groningen, NL-GnGRA_817_1410 en NL-GnGRA_817_1411.
# Lijst van vlaggen van Zuid-Soedanese deelgebieden

Hieronder staat een lijst van vlaggen van Zuid-Soedanese deelgebieden. Zuid-Soedan heeft tien staten, twee bestuurlijke gebieden en één gebied met een speciale bestuurlijke status. De tien staten hebben staatsvlaggen aangenomen.

## Vlaggen van staten

* Central Equatoria
* Eastern Equatoria
* Jonglei
* Lakes
* Northern Bahr el Ghazal
* Unity
* Upper Nile
* Warrap
* Western Bahr el Ghazal
* Western Equatoria

## Vlaggen van administratieve gebieden

* Abyei Special Administrative Area
* Greater Pibor Administrative Area
* Ruweng Administrative Area

## Vlaggen van regio's

* Equatoria
# Lijst van vlaggen van Zimbabwaanse gemeenten

Dit artikel bevat een lijst van vlaggen van Zimbabwaanse gemeenten. Vanwege het (potentieel) grote aantal, worden ze hier niet getoond. Dit lijst toont alleen vlaggen van plaatsen met meer dan 20.000 inwoners.
* Beitbridge
* Bindura
* Bulawayo
* Chegutu
* Chinhoyi
* Chipinge
* Chiredzi
* Chitungwiza
* Epworth
* Gokwe
* Gwanda
* Gweru
* Harare
* Hwange
* Kadoma
* Kariba
* Karoi
* Kwekwe
* Marondera
* Masvingo
* Mutare
* Norton
* Redcliff
* Rusape
* Ruwa
* Shurugwi
* Victoria Falls
* Zvishavane
Andorra · Armenië · België · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · Colombia · Costa Rica · Denemarken · Duitsland · El Salvador · Estland · Frankrijk · Georgië · Indonesië · Italië · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Litouwen · Luxemburg · Malta · Mexico · Montenegro · Nederland · Noord-Macedonië · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Servië · Slowakije · Spanje · Tsjechië · Venezuela · Verenigd Koninkrijk · Verenigde Staten · Wit-Rusland · Zimbabwe · Zwitserland Historisch: Nederland Zie ook: Vlaggenlijsten (per land) · Vlaggen van afhankelijke gebieden · Vlaggen van subnationale entiteiten (per land) · Lijst van vlaggen van hoofdsteden
# Lycoprosopa atrimaculata

Lycoprosopa atrimaculata is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Hobby.
# Lijst van rijksmonumenten in Hoofddorp

De plaats Hoofddorp telt 9 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Hieronder een overzicht.
| Object | Oorspronkelijke functie$^?$ | Bouwjaar | Architect | Locatie | Coördinaten$^?$ | Nr.$^?$ | Afbeelding |
| De Eersteling | Industrie- en poldermolen | 1856/1977 1856/1977 | | Hoofdweg Westzijde 741 Hoofdweg Westzijde 741 | 52° 18' 4" NB, 4° 41' 7" OL | 18201 Dit rijksmonument op Wikidata | De Eersteling Meer afbeeldingen |
| Gepleisterde boerderij, met woonhuis onder zadeldak en grote schuur onder wolfdak | Boerderij | 1825 tweede kwart 19e eeuw 1825 tweede kwart 19e eeuw | | Hoofdweg 743 Hoofdweg 743 | 52° 18' 3" NB, 4° 41' 2" OL | 19920 Dit rijksmonument op Wikidata | Gepleisterde boerderij, met woonhuis onder zadeldak en grote schuur onder wolfdak Meer afbeeldingen |
| Hoofdvaartkerk: Nederlands Hervormde Kerk | Kerk en kerkonderdeel | 1855-1858 1855-1858 | Bakker Bakker | Hoofdweg 774 Hoofdweg 774 | 52° 18' 8" NB, 4° 41' 19" OL | 510062 Dit rijksmonument op Wikidata | Hoofdvaartkerk: Nederlands Hervormde Kerk Meer afbeeldingen |
| Pastorie van de Nederlands Hervormde Kerk | Kerkelijke dienstwoning | 1859 1859 | Bakker Bakker | Hoofdweg 772 Hoofdweg 772 | 52° 18' 9" NB, 4° 41' 20" OL | 510063 Dit rijksmonument op Wikidata | Pastorie van de Nederlands Hervormde Kerk Meer afbeeldingen |
| Hillegonds Hoeve | Boerderij | 1857 1857 | | Bennebroekerweg 521 Bennebroekerweg 521 | 52° 16' 56" NB, 4° 40' 12" OL | 510065 Dit rijksmonument op Wikidata | Hillegonds Hoeve Meer afbeeldingen |
| Oude Raadhuis | Bestuursgebouw en onderdl | 1867 1867 | | Hoofdweg 671 en 673 Hoofdweg 671 en 673 | 52° 18' 19" NB, 4° 41' 29" OL | 510066 Dit rijksmonument op Wikidata | Oude Raadhuis Meer afbeeldingen |
| Polderhuis van de Haarlemmermeerpolder | Bestuursgebouw en onderdl | 1913 1913 | | Marktplein 47 Marktplein 47 | 52° 18' 20" NB, 4° 41' 37" OL | 510067 Dit rijksmonument op Wikidata | Polderhuis van de Haarlemmermeerpolder Meer afbeeldingen |
| voormalig Kantongerecht Haarlemmermeer | Gerechtsgebouw | 1911 1911 | Willem Metzelaar Willem Metzelaar | Raadhuislaan 2 en 3 Raadhuislaan 2 en 3 | 52° 18' 21" NB, 4° 41' 29" OL | 510068 Dit rijksmonument op Wikidata | voormalig Kantongerecht Haarlemmermeer Meer afbeeldingen |
| De Stad Zaandam: Jan van Lijnen | Boerderij | waarschijnlijk 1857 waarschijnlijk 1857 | | IJweg 1071 IJweg 1071 | 52° 18' 42" NB, 4° 39' 38" OL | 510069 Dit rijksmonument op Wikidata | De Stad Zaandam: Jan van Lijnen Meer afbeeldingen |
# M-9.1 (Kosovo)

De M-9.1 of Magjistrale 9.1 is een hoofdweg in Kosovo. De weg loopt van Klinë via Gjakovë naar de grens met Albanië. In Albanië loopt de weg als SH22 verder naar Bajram Curri. De M-9.1 is 53 kilometer lang.

## Geschiedenis

In de tijd dat Kosovo bij Joegoslavië hoorde, was de M-9.1 onderdeel van de Joegoslavische hoofdweg M9.1. Deze weg had dezelfde route als de huidige M-9.1. Na het uiteenvallen van Joegoslavië en de de facto onafhankelijkheid van Kosovo behield de weg haar nummer.
Lange tijd is de grensovergang naar Albanië gesloten geweest. Pas in 2008 werd de grens geopend en de weg verder in Albanië opgeknapt.
* ↑ (sr) Wegenlijst Joegoslavië 1987
* Google Maps
* De M9.1 op de Wegenwiki
# M-7 (Montenegro)

De M-7 of Magistralni Put 7 is een hoofdweg in Montenegro. De weg loopt van Nikšić naar de grens met Bosnië en Herzegovina. In Bosnië en Herzegovina loopt de weg als M-118 verder naar Trebinje. De M-7 is ongeveer 36 kilometer lang.

## Geschiedenis

In de tijd dat Montenegro bij Joegoslavië hoorde, was de huidige M-7 onderdeel van de Joegoslavische hoofdweg M6. Deze weg liep van Ljubljana via Dalmatië naar Nikšić. Na het uiteenvallen van Joegoslavië en de onafhankelijkheid van Montenegro behield de weg haar nummer in Montenegro. In 2016 werden de wegen in Montenegro opnieuw ingedeeld, waarbij de M-6 werd omgenummerd in M-7.
* ↑ (sr) Wegenlijst Joegoslavië 1987
* (sr) Officiële wegenkaart van Montenegro met oude wegnummers (gearchiveerd op 30-08-2018)
* (nl) De M-7 op de Wegenwiki
# M-7 (Rusland)

De M-7 of Wolga (Russisch: М-7 «Волга») is de belangrijkste weg vanuit Moskou naar het oosten. De weg is 1280 kilometer lang.
De M-7 begint als een snelweg met 2x4 rijstroken aan de MKAD, de Moskouse ringweg. Niet ver na Moskou wordt de weg een hoofdweg met 2x3 rijstroken, voorbij het klaverblad in Elektrostal versmalt de weg naar in totaal vier rijstroken. Rond Vladimir is een rondweg aangelegd, met ongelijkvloerse kruisingen. Vlak voor Nizjni Novgorod gaat de weg op de zuidelijke Volgaoever verder, om zo langs de grote stad te gaan. Hier is de weg een autosnelweg met 2x2 rijstroken.
Bij Tsjeboksary gaat de weg ten zuiden van de stad langs, om richting Kazan te gaan. Even voor de brug over de Wolga in Kazan wordt de weg weer snelweg. Rondom Kazan is een 60 kilometer lange ringweg gebouwd, uitgevoerd als 2x2 snelweg met ongelijkvloerse kruisingen. Tot aan Jelaboega is de weg een vierstrooks hoofdweg, daarna buigt de weg af richting Oefa als een enkelstrooks hoofdweg van wisselende kwaliteit. In Oefa gaat de weg over in de M-5 naar Tsjeljabinsk en Siberië.
De M-7 is grotendeels onderdeel van de E22.
# M-8 (Montenegro)

De M-8 of Magistralni Put 8 is een hoofdweg in het westen van Montenegro. De weg loopt vanaf de M-1 bij Lipci aan de Baai van Kotor naar Vilusi, waar de weg aansluit op de M-7. De M-8 is ongeveer 39 kilometer lang.

## Geschiedenis

In 2016 werden de wegen in Montenegro opnieuw ingedeeld, waarbij M-8 het nieuwe nummer werd voor deze weg die voorheen als R-11 was genummerd. Het nummer M-8 was voor 2016 verbonden aan de weg van Gradac via Pljevlja naar de Servische grens, in het noordoosten van Montenegro.
* (sr) Officiële wegenkaart van Montenegro met oude wegnummers (gearchiveerd op 30-08-2018)
* (nl) De M-8 op de Wegenwiki
# MAN NM 223

De MAN NM 223 is een midibustype, geproduceerd door de Duitse busfabrikant MAN van 1998 tot 2004. De bus was bedoeld voor stedelijk gebruik en had een volledig lage vloer.

## Geschiedenis

In 1997 werd de bus geïntroduceerd op de City-Transport beurs in Stuttgart als de MAN NM 223. In feite is de NM 223 niet meer dan een verbeterde NM 152. In 1998 werd de bus zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant opnieuw ontworpen samen met de A20 en A21 door E. Bartha.
In 2004 werden de A20, A21, NM 223 en A23 gemoderniseerd en aangeduid onder een nieuwe benaming de Lion's City.

## Inzet

De bussen werden ingezet in verschillende landen, waaronder België, Duitsland en Oostenrijk.
| Land | Bedrijf | Serie | Aantal | Inzet | Opmerking |
| België | TEC | 5.127-5.129 | 3 | Verviers | Buiten dienst 5.128 is verkocht |
| Denemarken | Arriva Danmark | 5519, 5521, 5723, 5753 | 4 | Falster | |
| Duitsland | DSW | 1701-1708 | 8 | Dortmund | |
| Duitsland | VER | 302 | 1 | Metropoolgebied Rijn-Ruhr | |
| Duitsland | WSW | 0151-0152 | 2 | Wuppertal | |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel MAN NM 223.3 op de Poolstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ Wagenpark WSW