OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Grass Valley (Oregon)

Grass Valley is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Oregon, en valt bestuurlijk gezien onder Sherman County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 171. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 147, een daling van 24 (-14,0%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,4 km², geheel bestaande uit land. Grass Valley ligt op ongeveer 688 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 36 km rond Grass Valley.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Grass-Valley op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Groene lijn (metro van Lissabon)

De Groene Lijn of Caravela-lijn is een van de vier lijnen van de metro van Lissabon, in Portugal. De lijn is ongeveer negen kilometer lang en telt 13 stations. Hij bedient een as die de stad doorkruist vanaf de rivier, in Cais do Sodré, tot Telheiras, en loopt grotendeels parallel aan de lanen Almirante Reis en Roma. In 2002 is de lijn verlengd naar station Telheiras.

## Beperking aantal rijtuigen

De Groene Lijn had de bijzonderheid de enige in het netwerk te zijn waarop treinen met slechts vier rijtuigen reden. Dit was te wijten aan de beperkte perronruimte in de stations Arroios en Areeiro.
Op 19 juli 2017 werd station Arroios gesloten voor algemene herstel- en uitbreidingswerkzaamheden, een project waarvan aanvankelijk werd verwacht dat het in 2019 voltooid zou zijn. Als gevolg van deze renovatie biedt de Groene Lijn nu ook plaats aan treinen met 6 wagons.

## Toekomst

Een verlenging van de groene lijn naar het station Pontinha aan de Blauwe lijn is momenteel in studie.
| Linha Azul Blauwe lijn Linha Azul | Linha Amarela Gele lijn Linha Amarela | Linha Verde Groene lijn Linha Verde | Linha Vermelha Rode lijn Linha Vermelha |
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Linha Verde (Metropolitano de Lisboa) op de Portugeestalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Gratineren

Gratineren of "overbakken" is een kooktechniek waarbij de bovenkant wordt voorzien van een korst. Veelal wordt dit gedaan met kaas. De bovenkant wordt bestrooid met geraspte kaas en/of paneermeel en boter, waarna men het gerecht door verhitting in een bruin korstje laat krijgen. Dit kan gebeuren in een oven, maar ook met behulp van een brander.
# Gratieux

Gratieux is een Frans historisch merk van motorfietsen.
De bedrijfsnaam was F. Gratieux, Billancourt, Seine.
Gratieux was een vliegtuigmotorenfabrikant, die na de Eerste Wereldoorlog het voorbeeld van veel andere voormalige vliegtuigmotorenbouwers volgde en motorfietsen ging produceren waarbij men zo mogelijk technieken uit de luchtvaart toepaste. Ze hadden tweetaktmotoren, maar de machines sloegen niet aan bij de klanten, niet in de laatste plaats omdat ze bijzonder lelijk waren. In 1921 eindigde de productie.
* Erwin Tragatsch: Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern' Stuttgart 1997, ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch: The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles', Secaucus 1985. ISBN 0890098689
* S. Ewald/G. Murrer: Enzyklopädie des Motorrads, Marken - Modelle - Technik, Bechtermünz Verlag 1999, ISBN 3-8289-5364-6
# Émile Albrecht

Émile Albrecht (1897 – Sankt Moritz, 11 februari 1927) was een Zwitser roeier.
Albrecht won tijdens de Olympische Zomerspelen 1924 de gouden medaille in de vier-met-stuurman en de bronzen medaille in de vier-zonder-stuurman. Het enige verschil in bezetting tussen beiden boten was de stuurman.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1924 in Parijs in de vier-zonder-stuurman
* Olympische Zomerspelen 1924 in Parijs in de vier-met-stuurman
* (en) Profiel van Émile Albrecht op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Émile Albrecht op WorldRowing.com
1900: Henri Bouckaert & Jean Cau & Émile Delchambre & Henri Hazebrouck & Charlot / Gustav Goßler & Oskar Goßler & Walter Katzenstein & Waldemar Tietgens & Carl Goßler · 1912: Albert Arnheiter & Hermann Wilker & Otto Fickeisen & Rudolf Fickeisen & Otto Maier· 1920: Willy Brüderlin & Max Rudolf & Paul Rudolf & Hans Walter & Paul Staub · 1924: Émile Albrecht & Alfred Probst & Eugen Sigg & Hans Walter & Émile Lachapelle · 1928: Valerio Perentin & Giliante D'Este & Nicolò Vittori & Giovanni Delise & Renato Petronio · 1932: Hans Eller & Horst Hoeck & Walter Meyer & Joachim Spremberg & Carlheinz Neumann · 1936: Hans Maier & Walter Volle & Ernst Gaber & Paul Söllner & Fritz Bauer· 1948: Warren Westlund & Gordon Giovanelli & Robert Martin & Robert Will & Allen Morgan · 1952: Karel Mejta & Jiří Havlis & Jan Jindra & Stanislav Lusk & Miroslav Koranda · 1956: Alberto Winkler & Romano Sgheiz & Angelo Vanzin & Franco Trincavelli & Ivo Stefanoni · 1960: Gerd Cintl & Horst Effertz & Klaus Riekemann & Jürgen Litz & Michael Obst· 1964: Peter Neusel & Bernhard Britting & Joachim Werner & Egbert Hirschfelder & Jürgen Oelke · 1968: Dick Joyce & Ross Collinge & Dudley Storey & Warren Cole & Simon Dickie · 1972: Peter Berger & Hans-Johann Färber & Gerhard Auer & Alois Bierl & Uwe Benter · 1976: Vladimir Jesjinov & Nikolai Ivanov & Michail Koeznetsov & Aleksandr Klepikov & Aleksandr Loekjanov · 1980: Dieter Wendisch & Ullrich Dießner & Walter Dießner & Gottfried Döhn & Andreas Gregor · 1984: Martin Cross & Richard Budgett & Andy Holmes & Steve Redgrave & Adrian Ellison· 1988: Bernd Niesecke & Karsten Schmeling & Bernd Eichwurzel & Frank Klawonn & Hendrik Reiher · 1992: Iulică Ruican & Viorel Talapan & Dimitrie Popescu & Nicolae Țaga & Dumitru Răducanu
# Zolus subopacus

Zolus subopacus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Broun.
# Grylloderes orlovskajae

Grylloderes orlovskajae is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Gorochov.
# Grupo 7

Grupo 7 is een Spaanse film uit 2012, geregisseerd door Alberto Rodríguez Librero.

## Verhaal

De film speelt zich af in Sevilla en laat de vijf jaren voorafgaand aan de Expo '92 zien, waarin team 7 (Grupo 7) de moeilijke taak heeft de stad vrij te maken van drugs. Het team wordt geleid door Ángel (Mario Casas) en Rafael (Antonio de la Torre), en staat bekend om hun gewelddadige methodes. Terwijl ze het ene na het andere succes behalen, neemt de weerstand tegen hun werkwijze steeds verder toe.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Antonio de la Torre | Rafael |
| Mario Casas | Ángel |
| Joaquín Núñez | Mateo |
| José Manuel Poga | Miguel |
| Julián Villagrán | Joaquín |
| Inma Cuesta | Elena |
| Lucía Guerrero | Lucía |
| Estefanía de los Santos | La Caoba |
| Pedro Cervantes | Eulogio |
| Alfonso Sánchez | Amador |

## Ontvangst
### Prijzen en nominaties

De film werd genomineerd voor 16 Premios Goya, waarvan de film er twee won.
| Jaar | Evenement | Categorie | Genomineerde | Resultaat |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste film | Grupo 7 | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste regisseur | Alberto Rodríguez Librero | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste acteur | Antonio de la Torre | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste mannelijke bijrol | Julián Villagrán | Gewonnen |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste debuterend acteur | Joaquín Núñez | Gewonnen |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste debuterend actrice | Estefanía de los Santos | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste origineel scenario | Alberto Rodríguez Librero, Rafael Cobos | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste camerawerk | Álex Catalán | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste montage | José M. G. Moyano | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste enscenering | Pepe Domínguez del Olmo | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste productieontwerp | Manuela Ocón | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste geluid | Daniel de Zayas Ramírez, Nacho Royo-Villanova, Pelayo Gutiérrez | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste speciale effecten | Juan Ventura | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste kostuums | Fernando García | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste grime en haarstijl | Yolanda Pina | Genomineerd |
| 2013 | Premios Goya (27ste uitreiking) | Beste filmmuziek | Julio de la Rosa | Genomineerd |
# Zosteria murina

Zosteria murina is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Macquart.
# Zosteria novazealandica

Zosteria novazealandica is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Daniels.
# Zodariellum serraferum

Zodariellum serraferum is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Zodariellum. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Lin & S. Q. Li.
# Zodariellum spinulosum

Zodariellum spinulosum is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de mierenjagers (Zodariidae).
Het dier behoort tot het geslacht Zodariellum. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door J. Denis.
# Zonitis henoni

Zonitis henoni is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1893 door Fairmaire.
# Zonitis indigacea

Zonitis indigacea is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1880 door Fairmaire.
# Zonitis helmsi

Zonitis helmsi is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1896 door Blackburn.
# Gryllotalpa robusta

Gryllotalpa robusta is een rechtvleugelig insect uit de familie veenmollen (Gryllotalpidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Townsend.
# Zăbrani

Zăbrani (Duits: Guttenbrunn, Hongaars: Temeshidegkút) is een Roemeense gemeente in het district Arad. Zăbrani telt 4643 inwoners. Van oudsher behoort het dorp bij de landstreek Banaat. De gemeente bestaat uit drie dorpen: Chesinț (Hongaars: Lippakeszi), Neudorf (Hongaars: Temesújfalu) en Zăbrani.
In 1910 was het dorp nog grotendeels bevolkt door Duitsers (Donau-Zwaben). Na de Tweede Wereldoorlog bleef de groep groot, maar er trekken wel steeds meer Roemenen naar het dorp. In de jaren '90 vertrekt de grootste groep, in 2011 waren er nog slechts 24 Donau Zwaben over in de gemeente.

## Bevolkingssamenstelling

In 1910 had de gemeente 2999 inwoners waarvan 2658 Duitsers, 250 Roemenen en l90 Hongaren.
In 2011 had de gemeente 4251 inwoners waarvan 4005 Roemenen, 48 Hongaren, 24 Duitsers, 11 Oekraïners en 163 overigen.
# Gregorius van Napels

Gregorius van Napels (° tweede helft 12de eeuw - gestorven waarschijnlijk voor 1258) was een Italiaans franciscaan. Hij was een van de vroegste franciscanen en een vertrouweling van Franciscus van Assisi. Tijdens diens verblijf in het Midden-Oosten was Gregorius officiële vicaris van Franciscus van 1219 tot 1220, samen met Mattheus van Narni. Beide vicarissen voerden nieuwigheden in die onverenigbaar waren met de oorspronkelijke geest van de orde en oefenden een onaanvaardbaar gezag uit. Daarom haastte Franciscus zich terug naar Italië. Rond 1221 werd Gregorius van Napels provinciale overste van het toenmalige Francië. Hij werd hoog aangeschreven als predikant. Later viel hij echter in ongenade en werd van alle officiële functies ontheven. Net als Elias van Cortona lijkt hij het slachtoffer te zijn geworden van grote veranderingen binnen de orde. Een bulle uit 1233 maakt veel van zijn beslissingen ongedaan. Waarschijnlijk speelde de latere generale overste Haymo van Faversham een grote rol bij de val van Gregorius. Hij zou hem zelfs hebben laten opsluiten omwille van despotisch gedrag tegenover zijn medebroeders. Haymo was nochtans in de orde opgenomen door Gregorius van Napels. Hij stierf waarschijnlijk voor 1258.
* ↑ G.P. Freeman & H. Loeffen (red.): Ze kwamen op blote voeten. De kronieken van de minderbroeders Jordanus van Giano en Thomas van Eccleston. Haarlem: J.H. Gottmer, 1991. ISBN 9025723799
* ↑ N. Muscat: History of the franciscan movement. Volume 1: From the beginnings of the order to the year 1517. On-line course in Franciscan History at Washington Theological Union Washington DC. Jeruzalem, 2008.
* ↑ I. Gobry: Franciscus. Utrecht/Antwerpen: Pictura, 1960.
# Guillaume Duplicy

Guillaume Pierre Joseph Duplicy (Longvilly, 13 januari 1879 - Bourcy, 1 mei 1938) was een Belgisch senator.

## Levensloop

Duplicy was een zoon van Pierre-Joseph Duplicy (1843-1902) en Marie-Catherine Collette (1847-1926). Hij trouwde met Marie-Ange Dohogne. Het gezin bleef kinderloos.
Landbouwer en fokker van beroep, werd Duplicy in 1922 katholiek senator voor het arrondissement Aarlen, na het overlijden van Alfred Orban de Xivry. Hij vervulde het mandaat tot in 1925.
Hij ging wonen op het stationsplein van Bourcy, in een herenwoning die als Hotel Jacquemart was uitgebaat en waarvan hij weer een privéwoning maakte.

## Literatuur

* Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, 1972.

## Externe link

* Fiche Guillaume Duplicy op Odis
# Groeve Kunderberg

De Groeve Kunderberg is een Limburgse mergelgroeve in Nederlands Zuid-Limburg in de gemeente Voerendaal. De dagbouwgroeve ligt op ongeveer een kilometer ten noorden van Ubachsberg, op ongeveer 500 meter ten zuidoosten van Kunrade en enkele tientallen meters ten zuidoosten van buurtschap Kunderberg.
Op ongeveer een kilometer naar het westen ligt de Kunradersteengroeve waar in de 21e eeuw nog Kunrader kalksteen gewonnen wordt.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk moet op de plaats van de groeve de kalksteen als gevolg van natuurlijke processen hebben gedagzoomd.
In 1808 werd de groeve in de geologische literatuur voor het eerst genoemd, waarna het in het midden van de 19e eeuw verworden was tot een populaire plaats voor geologen.
Aan het begin van de 20e eeuw werd de groeve slechts op kleine schaal ontgonnen en was er een grote kalksteenwand ontsloten.
In 1978 was van die grote kalksteenwand nog maar weinig over. De wand van de groeve had toen een lengte van 300 meter. Er hadden in de voorgaande jaren verschillende afstortingen plaatsgevonden en werd de groeve overwoekerd, waardoor deze typelocatie vervallen was tot een ruïne.

## Geologie

De groeve ligt aan de noordwestrand van de heuvel Kunderberg, aan de noordrand van het Plateau van Ubachsberg, die hier gevormd wordt door de Kunraderbreuk. Vanaf het lager gelegen gebied ten noorden van de Kunderberg snijdt het Droogdal van Kunrade in op het plateau.
De groeve ontsluit onder de akkeraarde de Kunrader kalksteen uit de Formatie van Maastricht. De kalksteen wordt gekarakteriseerd door afwisselend lagen van harde kalksteenbanken gevolgd door zachtere kalksteenlagen.
De Groeve Kunderberg is de typelocatie van de Kunrader kalksteen.
* 1 2 3 4 5 6 7 Ontsluitingen van de Kunrader Kalksteen, W.M. Felder, Grondboor en Hamer, 1978. Gearchiveerd op 17 april 2022.
# Groeve Midweg

De Groeve Midweg is een Limburgse mergelgroeve en geologisch monument in Nederlands Zuid-Limburg in de gemeente Voerendaal. De dagbouwgroeve ligt op minder dan een kilometer ten zuidwesten van Kunrade aan de Midweg, de weg van Kunrade/Voerendaal naar Ransdaal. De groeve ligt in een helling aan de noordwestelijke rand van het Plateau van Ubachsberg in de overgang naar het Ransdalerveld.

## Geologie

De groeve ligt in de steilrand van de Kunraderbreuk. Terwijl ten noorden van de breuk afzettingen uit het Tertiair aan het oppervlak liggen, ligt er ten zuiden van de breuk Kunrader kalksteen (dicht) aan het oppervlak.
Het kalksteenpakket in de groeve is van het type Kunrader kalksteen uit de Formatie van Maastricht. De kalksteen in de groeve is opgebouwd uit afwisselend harde en zachte kalksteenlagen en vertoont de typische kenmerken van dit type kalksteen.
Het onderste deel van de ontsluiting bevat geen harde kalksteenbanken en kan mogelijk tot de Kalksteen van Gronsveld gerekend worden, gevolgd door mogelijk de Horizont van Schiepersberg en de Kalksteen van Schiepersberg waarin wel harde en zachte banken elkaar afwisselen.

## Kalkovens

De kalksteen werd gebruikt als bouwsteen, maar ook werd deze gebrand in kalkovens om er ongebluste kalk van te maken die zijn toepassing vond in de industrie of met het bemergelen van akkers. In de groeve stond de Kalkoven Midweg. Verder naar het noordwesten bevinden zich nog twee kalkbranderijen, namelijk de Kalkoven Amerikaanse Branderij en de Kalkoven Kasteel Haren (met Groeve Moonen).
# Carinodes fastidiosissimus

Carinodes fastidiosissimus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cameron in 1885.
# Noodoverlaat

Een noodoverlaat is een waterbouwkundige constructie die gebruikt wordt om het teveel aan water in een stuwmeer of retentiegebied gecontroleerd weg te laten vloeien. Het bestaat meestal uit beton of uit met cement aan elkaar gekitte natuurstenen. Zou men de noodoverlaat achterwege laten, dan zou een teveel aan water op een willekeurige plaats over de kruin van de dam kunnen vloeien, waarbij de dam zou kunnen eroderen of in zijn geheel bezwijken.

## Typen

Bij overlaten stroomt het water over een drempel in de open lucht uit het stuwmeer. Er zijn twee verschillende hoofdtypen, vaste overlaten en met schuiven uitgeruste overlaten.
Bij een vaste overlaat is er geen afsluiting aanwezig en treedt de overlaat in werking op het moment dat de waterspiegel in het stuwmeer hoger is dan de kruin van de overlaat.
Bij een met schuiven uitgeruste overlaat is er altijd een afsluiting, zoals een deur, schuif of klep, aanwezig. Deze opening wordt automatisch of handmatig geopend en de grootte van de opening kan worden gereguleerd waarmee de hoeveelheid af te voeren water wordt bepaald.

## Onderdelen

Bij een overlaat zijn er vier onderdelen te onderscheiden, een inlaatwerk al dan niet met afsluiting, een aflaatgoot of -tunnel, een uitlaatwerk waar het water naar buiten komt en een afvoerkanaal om het water veilig naar af te voeren.
Het inlaatwerk is een open constructie, met of zonder afsluitingen, in of naast de dam met een drempel waar het water overheen stroomt als het waterpeil te hoog komt. Soms is er een cirkelvormige opening voor de dam waar het water instort als het waterpeil te hoog wordt. Eenmaal over de drempel komt het water in een open goot of het wordt via een tunnel afgevoerd.
Door de hoeveelheid water en de val van een grote hoogte krijgt het water een hoge snelheid en moet worden afgeremd om schade aan de basis van de dam of het afvoerkanaal te voorkomen. Bij een springschansoverlaat als uitlaatwerk wordt het water in de laatste meters van de aflaatgoot naar boven gericht en verliest hiermee een deel van de kracht als het in het afvoerkanaal stort. Verder worden ook zogenaamde tandverspreiders toegepast. Deze betonnen tanden staan aan de voet en het water wordt hier van richting veranderd waardoor ook de kracht afneemt. De keuze hangt af van de plaatselijke omstandigheden waarbij ook de valhoogte en hoeveelheid water een rol spelen. Het water komt vervolgens in een woelkom. De versterkte ruimte aan het begin van het afvoerkanaal is speciaal geprepareerd om de resterende kracht van het water te absorberen.

## Fotogalerij

* De enorme noodoverlaat van het Robert Bourassastuwmeer in de rivier de La Grande, Quebec
* Water stroomt vrij maar gecontroleerd over de dam
* Cirkelvormige opening met de dam op de achtergrond
* Aflaatgoot van de Itaipudam met rechts de springschans
* Aflaatgoot met tandverspreiders
# Chez Louis

Chez Louis is een lied van Pussycat. Het werd in 1983 uitgebracht op een single en op hun album After all. Daarnaast verscheen het op de verzamelalbums 25 jaar na Mississippi (2001), The complete collection (2004), Alle 40 goed (2010)
Het nummer werd geschreven door Werner Theunissen. Op de B-kant van de single staat het nummer Say one word. De single werd geproduceerd door Günter Lammers en Juan Bastós.
Het lied memoreert de optredens bij Chez Louis, een muziekclub met neonlichten en tweederangs artiesten. Desondanks kreeg iedereen er applaus en niemand was er alleen. De zangeres vraagt zich af of ze nog eens zoveel te zien krijgt of dat ze weggedragen wordt naar een leven in eenzaamheid.
# Pheosia tephroxantha

Pheosia tephroxantha is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Püngeler.
# Rudi Bogaerts

Rudi Bogaerts (Sint-Truiden, 1964) is een Vlaams (Belgisch) beeldend kunstenaar. De kunstenaar woont en werkt in Gent.

## Biografie

Bogaerts groeide op in het Haspengouwse dorp Melveren nabij Sint-Truiden. In 1984 trok hij naar Gent om aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te studeren. Hij begon de opleiding schilderkunst bij o.a. Marc Maet nadien fotografie & film bij o.a. Carl De Keyzer . Nadat hij in 1990 afstudeert vestigt hij zich als fotograaf te Gent. In 1991 start hij samen met Leen Depooter het grafisch bureau Quod te Gent.
In 1999 maakt hij een in-situproject "De Ontmoetingsmuur" voor het Brussels Parlementsgebouw. Dit werk geeft een nieuwe wending aan zijn oeuvre. Enkele jaren later staakt hij zijn commerciële carrière als fotograaf om zich verder te ontplooien als beeldend kunstenaar.
Zijn werken reageren direct op de omgeving en vertrekken van de alledaagse ervaringen van de kunstenaar. Vaak zijn dit ingelijste gevallen die onopgemerkt voorbij zouden gaan in hun oorspronkelijke context. Met een conceptuele benadering reflecteert hij op de nauw verwante onderwerpen van archief, geheugen en actuele thema's. Dit resulteert vaak in een onderzoek van zowel de menselijke behoefte aan 'sluitende' verhalen als de vraag of anekdotes die de geschiedenis 'verdichten'.

## Monografische Publicatie

"Hinweise zum lexikon", 2009, Les Cahiers d'Aline, 32 pagina's, ISBN 978-94-901-3600-0 (met een essay van Inge Braeckman).
"Blind spot observer", 2015, Les Cahiers d'Aline, 36 pagina's, (tekst Luc Beernaert).

## Permanente Installaties

* "Positions", CEI construct, 2001, Neder-Over-Heembeek (België)
* "De Ontmoetingsmuur-Mur de Rencontre", Brussels Hoofdstedelijk Parlement, 1999, Brussel (België)
# Luby

Luby (Duits: Schönbach) is een stadje in de Tsjechische regio Karlsbad. Het stadje ligt in het Boheemse deel van Vogtland. Luby ligt aan de grens met Duitsland, het aangrenzende Duitse dorpje heet Wernitzgrün.
Naast het dorp Luby zelf liggen ook de dorpjes Dolní Luby, Horní Luby en Opatov in de gemeente. In de gemeente liggen twee spoorwegstations: het kopstation Luby u Chebu en het station Dolní Luby, aan de lijn van Luby naar Cheb.

## Geschiedenis

Luby was sinds de tweede helft van de 17e eeuw een centrum van de vioolbouw, waardoor het stadje bekend kwam te staan als het Cremona van Oostenrijk.
Voor de Tweede Wereldoorlog had Luby bijna 5000 inwoners, na de oorlog waren daar nog maar ongeveer 2000 van over. In 1945 werd de overwegend Duitse bevolking uit de stad verdreven. 1.600 van hen gingen wonen in Bubenreuth (Duitsland). Ook dat werd een vioolbouwcentrum. Na het einde van het communisme in Tsjechië wordt er ook in Luby weer aan vioolbouw gedaan. De vioolbouwschool werd in 2005 gesloten.