OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Pterygornis

Pterygornis is een geslacht van uitgestorven vogels uit het Vroeg-Krijt van het huidige China, behorend tot de Enantiornithes.

## Vondst en naamgeving

In 2015 werd de typesoort Pterygornis dapingfangensis benoemd en beschreven door Wang Min, Hu Han en Li Zhiheng. De geslachtsnaam is een combinatie van het Oudgriekse πτέρυξ, pteryx, 'vleugel', en ὄρνις, ornis, 'vogel'. Eerder werd overwogen de naam 'Dispersusia' te maken omdat de botten zo verspreid lagen. De soortaanduiding verwijst naar de herkomst bij de stad Dapinfang.
Het fossiele holotype IVPP V20729 is in Liaoning gevonden in lagen van de Jehol-groep. Het bestaat uit een gedeeltelijk skelet met schedel. De beenderen liggen niet in verband, welk nadeel het voordeel heeft dat hun morfologie beter bestudeerd kan worden.
In 2017 werd een tweede exemplaar gemeld, specimen IVPP V16363, een skelet met schedel en veerafdrukken. Het ligt wel in verband en is zeer gaaf bewaard gebleven.

## Beschrijving

Pterygornis is een vrij kleine vogel met een romplengte van vijftien centimeter.
Verschillende onderscheidende kenmerken zijn vastgesteld. Het eerste en tweede middenhandsbeen zijn onderaan vergroeid. Het tweede middenvoetsbeen heeft onderaan een goed ontwikkeld scharniergewricht. De palmzijde van het tweede middenvoetsbeen heeft een diepe peesgroeve.
In 2017 werd enkele aanvullende onderscheidende kenmerken aangeven. De praemaxilla draagt vijf tanden in plaats van vier. De praemaxilla wordt op het zijvlak doorboord door een zeer groot ovaal foramen. Het eerste middenhandsbeen is over de volle lengte vergroeid met het tweede middenhandsbeen.
De snuit is spits. Bij het fossiel heeft het quadratojugale de vorm van een omgekeerde L, net als bij aanzienlijk basalere vogels. De beschrijvers leidden hier uit af dat tijdens de evolutie van de vogels achtereenvolgens de punt van de achterste onderhoek verloren ging en daarna de tak naar het squamosum, wat de kinesis, de interne beweeglijkheid, van de schedel verbeterde. In het bekken zijn darmbeen, schaambeen en zitbeen naadloos vergroeid wat onder in de vogels in het Onder-Krijt eerder alleen werd aangetroffen bij Qiliania en Piscivorenantiornis. Gecombineerd met de vergroeiingen in de hand, toont Pterygornis versmeltingen die eerder alleen bekend waren van vogels die veertig miljoen jaar jonger waren. Daarbij wijst de botstructuur op een zeer snelle groei waarbij een volwassen grootte in minder dan twee jaar bereikt werd.

## Fylogenie

Pterygornis is in de Enantiornithes geplaatst, in een afgeleide positie. In 2017 toonde een analyse dat Pterygornis de zustersoort was van Fortunguavis.
Literatuur
* Min Wang, Han Hu & Zhiheng Li, 2015, "A new small enantiornithine bird from the Jehol Biota, with implications for early evolution of avian skull morphology", Journal of Systematic Palaeontology 14: 481-497 DOI:10.1080/14772019.2015.1073801
* Min Wang, Zhiheng Li, and Zhonghe Zhou, 2017, "Insight into the growth pattern and bone fusion of basal birds from an Early Cretaceous enantiornithine bird", Proceedings of the National Academy of Sciences DOI:10.1073/pnas.1707237114
# Camptochaeta ofenkaulis

Camptochaeta ofenkaulis is een muggensoort uit de familie van de rouwmuggen (Sciaridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Lengersdorf.
# N-acetylaspartaat

N-acetylaspartaat (doorgaans afgekort tot NAA) is een derivaat van asparaginezuur met als brutoformule C$_6$H$_9$NO$_5$. In zuivere toestand is het een kleurloze vaste stof, die goed oplosbaar is in water.
De verbinding komt - na glutamaat - als meeste voor in de hersenen. N-acetylaspartaat is in hoge concentraties aanwezig in met name de grijze stof en neuronen. Het wordt gevormd uit het aminozuur asparaginezuur en het acetyl-CoA.

## Biochemische functie

De precieze functies van N-acetylaspartaat zijn nog niet bekend. Er wordt echter verondersteld dat de molecule een belangrijke functie heeft bij het in stand houden van de vochtbalans van de hersenen. Verder zou het een bron van acetaat vormen bij vet- en myelinesynthese in oligodendrocyten, de gliacellen die de axonen in het centrale zenuwstelsel myeliniseren. De synthese van N-acetylaspartaat hangt bovendien sterk samen met het energiemetabolisme in neuronale mitochondriën, wat een mogelijke betrokkenheid bij de energieproductie impliceert. Ten slotte vormt N-acetylaspartaat een precursor voor de synthese van de belangrijke neuronale dipeptide N-acetylaspartylglutamaat.
Bij magnetische resonantiespectroscopie (een bijzondere vorm van kernspinresonantie) van de hersenen geeft N-acetylaspartaat het sterkste signaal af. Het N-acetylaspartaat-signaal is, in vergelijking met de gezonde toestand, lager in een breed spectrum van neuropathische toestanden, variërend van traumatische hersenschade tot de ziekte van Alzheimer. N-acetylaspartaat is daarom een betrouwbaar molecuul van diagnostische waarde voor artsen die patiënten met hersenschade of -ziekte behandelen.
# Monument aux morts de la guerre de 1914-1918

Monument aux morts de la guerre de 1914-1918, ook La France veillant sur ses morts is een oorlogsmonument in de Franse stad Montauban uit 1932. Het beeldhouwwerk werd opgericht ter ere van de Franse soldaten uit Montauban die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog en latere oorlogen. Het werd gemaakt door de beeldhouwer Émile-Antoine Bourdelle (1861-1929), die geboren is in Montauban. Het is een historisch monument.

## Beschrijving

Het monumentale werk is atypisch als herdenkingsmonument voor de Eerste Wereldoorlog. Het bestaat uit een bronzen beeld voor een tempel bestaande uit twaalf zuilen. Deze zuilen zijn gemaakt uit gewapend beton en wit geschilderd. Op de sokkel van het beeld zijn de namen van de inwoners van Montauban aangebracht die sneuvelden in beide wereldoorlogen. Ook zijn er plaquettes voor de vermisten van de conflicten in Indo-China en Algerije.
Het beeld is een allegorie van het zegevierende Frankrijk en heeft de trekken van de Griekse godin Pallas Athena. Ze kijkt naar de horizon, de toekomst, terwijl ze een speer vasthoudt. Op haar riem is het gevecht van Sint-Joris tegen de draak afgebeeld. Achter de vrouwenfiguur bevinden zich aan de ene zijde de slang van de wijsheid en aan de andere zijde de tafelen van de wet, die het recht voorstellen.
Het staat opgesteld op de Cours Foucault, een esplanade aan de Tarn ten noordwesten van het stadscentrum. Naast het monument staat een stèle Aux Français libres. En aan de andere zijde van de Cours Foucault staan nog andere oorlogsmonumenten: Monument aux morts d'Afrique du Nord (voor de harki's, de Algerijnen die meevochten met de Fransen), L'espoir enchaîné (voor de burgerslachtoffers van de nazi's), Aux combattants de Tarn-et-Garonne morts pour la France en Indochine: 1939-56 en N'oublions pas (voor de Joodse slachtoffer van het Vichy-regime).

## Geschiedenis

Een bestelling voor het beeld werd gegeven in 1921 en in 1932 werd het onthuld. In 2004 werd het beschermd als historisch monument.
# Bob Cooper

Bob Cooper (Pittsburgh, 6 december 1925 - Hollywood, 5 augustus 1993) was een Amerikaanse jazzmuzikant (hobo, tenorsaxofoon), arrangeur en componist.

## Carrière

Cooper leerde in 1940 klarinet en vanaf 1941 tenorsaxofoon spelen. Hij werd bekend bij Stan Kenton, waarbij hij tussen 1945 en 1951 als saxofonist was gecontracteerd. Tijdens deze periode trouwde hij met de zangeres June Christy. Als lid van de Lighthouse All Stars trad hij tussen 1952 en 1962 op met Shorty Rogers, Pete Rugolo, Bud Shank en Christy, maar ook met Jimmy Giuffre. Hij was ook betrokken bij de opnamen van Ella Fitzgerald Sings the Cole Porter Songbook. In 1955 was hij medeoprichter van de formatie Shelly Manne & His Men.
Met Bud Shank maakte hij in 1957 en 1958 een Europese tournee, waarbij hij optrad met Attila Zoller, Albert Mangelsdorff en Gary Peacock. In 1959 werd hij aandeelhouder van Lighthouse Music. Hij schreef Music for Saxophones and Symphony Orchestra (1963) en film- en tv-muziek. Sinds midden jaren 1960 verdiende hij zijn geld als studiomuzikant. Later trad hij op met de orkesten van Frank Capp resp. Nat Pierce en van Bob Florence. Vervolgens werkte hij weer met Shorty Rogers en de Lighthouse All Stars. Cooper overtuigde als eerste jazzmuzikant op de hobo.

## Overlijden

Bob Cooper overleed in augustus 1993 op 67-jarige leeftijd.

## Discografie

* 1953: Howard Rumsey's Lighthouse All Stars: Sunday A La Lighthouse, Vol. 2 (Contemporary)
* 1955: Shelly Manne & His Men: The West Coast Sound (Contemporary)
* 1957: Coop! The Music Of Bob Cooper (OJC) met Conte Candoli, Victor Feldman, Mel Lewis
* 1957: Milano Blues (Fresh Sound)
* 1990: For All We Know (Fresh Sound) met Monty Budwig, Lou Levy
* ↑ (en) Bob Cooper. Discogs. Geraadpleegd op 16-01-2022.
* ↑ (en) All About Jazz, Bob Cooper music @ All About Jazz. All About Jazz Musicians. Gearchiveerd op 18 januari 2022. Geraadpleegd op 16-01-2022.
* ↑ (en) Howard Rumsey's Lighthouse All-Stars. Discogs. Geraadpleegd op 16-01-2022.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bob Cooper op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Biblioteca Nacional de España: XX1619332
* Bibliothèque nationale de France: cb138927127 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134605772
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5512 9558
* Library of Congress Control Number: n82013471
* MusicBrainz: 765d7285-2886-477c-ab6a-0db75a5a0b3b
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 09700684X
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: LO1V263916
* Système universitaire de documentation: 198332750
* Virtual International Authority File: 195699
* WorldCat (via VIAF): 195699
# Tantaliana signifera

Tantaliana signifera is een vlinder uit de familie Eupterotidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Tachytrechus indianus

Tachytrechus indianus is een vliegensoort uit de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1946 door Harmston and Knowlton.
# Maffeis

Maffeis is een historisch motorfietsmerk.
De bedrijfsnaam was Fratelli Maffeis, later Enrico Torinelli, Milano.
Volgens geruchten zouden de gebroeders Maffeis al in 1895 een rijwiel met hulpmotor hebben gebouwd. De eerste Maffeis-motorfietsen uit 1903 hadden Saroléa-2¼ pk-blokken, maar later bouwde Bernardo Maffeis ook 348 cc eencilinders en V-twins. In de jaren twintig concentreerde hij zich op 248-, 348- en 496 cc-modellen met Blackburne zij- en kopklepmotoren. Rond 1935 werd de productie gestaakt.

## Miro Maffeis

Miro Maffeis was beroemd als coureur. Al in de jaren tien specialiseerde hij zich in board track races. In die tijd waren wedstrijden op houten wielerbanen populair, ook in Europa, omdat ze het publiek de mogelijkheid gaven de wedstrijd van nabij te volgen. Gewone circuits waren er nog niet, en de bij lange-afstandsraces flitsten de machines eenmaal voorbij. In de jaren twintig ging Miro zich meer bezighouden met betrouwbaarheidsritten, maar ook met terreinwedstrijden en wegraces. Hij werd als fabrieksrijder door Bianchi afgevaardigd naar de 350cc Junior TT van 1926 maar eindigde slechts als 20e. De Board tracks en de lange afstandswedstrijden, zoals Milaan-Napels, de Circuito del Lario en de Targa Florio reed hij vaak met een Indian.
* Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
* bp-motorcycles.blogspot.nl
# Pseudoneureclipsis omana

Pseudoneureclipsis omana is een schietmot uit de familie Dipseudopsidae. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Bob City Records

Bob City Records is een Nederlands platenlabel, waarop jazz-albums uitkomen.
Het in Amsterdam gevestigde label brengt sinds 2013 live-opnames uit die gemaakt zijn tijdens het North Sea Jazz Festival. Tot nu toe waren dat concertopnames van onder meer Miles Davis, Dizzy Gillespie, Ella Fitzgerald, Buddy Rich, Dexter Gordon, Jan Akkerman, Michiel Borstlap en Eric Vloeimans. De albums bestaan uit een cd en dvd.

## Externe link

* Website Bob City Records, onderdeel van Agents After All
# Dicranoptycha confluens

Dicranoptycha confluens is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Bolitoglossa robusta

Bolitoglossa robusta is een salamander uit de familie longloze salamanders (Plethodontidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Edward Drinker Cope in 1894. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Oedipus robustus gebruikt.

## Uiterlijke kenmerken

Bolitoglossa robusta is met een lengte van meer dan tien centimeter een van de grootste neotropische salamanders.

## Verspreiding en habitat

De salamander komt voor in delen van Midden-Amerika en leeft in de landen Costa Rica en Panama.
Bolitoglossa robusta is een van de wijdst verspreide salamandersoorten in Costa Rica en Panama. Het verspreidingsgebied loopt van de vulkaan Cacao in de noordwestelijke Costa Ricaanse provincie Guanacaste nabij de grens met Nicaragua tot aan de Fortuna-dam in de Panamese provincie Chiriquí. Bolitoglossa robusta komt voor op hoogtes tussen de 650 en 2000 meter, maar is het algemeenst tussen de 1000 en 1600 meter hoogte.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Bolitoglossa robusta op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Bolitoglossa robusta.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Bolitoglossa robusta. Gearchiveerd op 6 juni 2023.
* ↑ A solution to the large black salamander problem (Genus Bolitoglossa) in Costa Rica and Panama. Hanken J, Wake DB, Savage JM. Copeia (2005).

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Bolitoglossa robusta - Website Geconsulteerd 6 maart 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Bolitoglossa robusta - Website
# Dinangourou

Dinangourou is een gemeente (commune) in de regio Mopti in Mali. De gemeente telt 33.000 inwoners (2009).
De gemeente bestaat uit de volgende plaatsen:
* Akoumbouro
* Bangadiè
* Dinangourou
* Douari
* Gangafani
* Guésséré
* Guimini
* Kassawan
* Koba
* Omo
* Sari
* Tonou
* Yeremdourou
# Bolitoglossa minutula

Bolitoglossa minutula is een salamander uit de familie longloze salamanders (Plethodontidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door David Burton Wake, Arden H. Brame en William Edward Duellman in 1973.

## Verspreiding en habitat

De salamander komt voor in delen van Midden-Amerika en leeft in de landen Costa Rica en Panama.
Bolitoglossa minutula leeft in de nevelwouden van de Cordillera de Talamanca op hoogtes tussen de 1500 en 2660 meter. Deze soort is nog vrij algemeen in geschikt habitat en in het gebied van Cerro Pando in Internationaal park La Amistad is het de algemeenste salamandersoort. Bolitoglossa minutula is behalve in La Amistad in 2012 ook waargenomen op twee locaties in Parque Nacional Volcán Barú, bij Sendero Los Quezales en Camp Mamecillos, en bij La Nevera aan de westelijke zijde van Cerro Santiago in Veraguas. Uit Costa Rica was de soort voorheen alleen bekend van de Pacifische flanken van de Cordillera de Talamanca, waaronder het reservaat van Las Tablas bij La Amistad. In 2016 werd Bolitoglossa minutula ook waargenomen bij Cerro Pat in het Caribische deel van La Amistad.

## Uiterlijke kenmerken

Bolitoglossa minutula heeft een gedrongen lichaam met zwemvliezen aan de vingers en tenen. De huid is meestal egaal donker van kleur. Sommige exemplaren hebben rode delen op de rug of witte vlekken op de kop. Bolitoglossa minutula heeft een lichaamslengte van ongeveer 35 millimeter.

## Bronvermelding
### Referenties

* ↑ (en) Bolitoglossa minutula op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History, Bolitoglossa minutula.
* ↑ University of California - AmphibiaWeb, Bolitoglossa minutula.
* ↑ (en) Field notes on findings of threatened amphibian species in the central range of western Panama. A Hertz et al. Amphibian and Reptile Conservation (2012).
* ↑ (en) Integrative taxonomy and conservation status of ampihibians in western Panama with an emphasis on the highlands of the Cordillera Central. A Hertz. Dissertation zur Erlangung des Doktorgrades der Naturwissenschaften der Goethe Universität in Frankfurt am Main (2015).
* ↑ (en) Decline of a tropical montane amphibian fauna. KR Lips. Conservation Biology (1998).
* ↑ (en) New distribution records for two uncommon amphibian species on the Caribbean slopes of the Cordillera de Talamanca, Costa Rica. E Arias. Mesoamerican Herpetology (2017).
* ↑ (en) Amphibians and reptiles of Costa Rica. F Muñoz Chacón & RD Johnston. Zona Tropical Publication. Cornell University Press (2013).

### Bronnen

* (en) - Darrel R. Frost - Amphibian Species of the World: an online reference - Version 6.0 - American Museum of Natural History - Bolitoglossa minutula - Website Geconsulteerd 6 maart 2017
* (en) - University of California - AmphibiaWeb - Bolitoglossa minutula - Website
# Lijst van heersers van Kleef

De graaf van Kleef regeerde over het graafschap Kleef vanaf de 11e eeuw. In 1417 werd het graafschap een hertogdom. Voor de nummering is de recente publicatie uit 2013 van Matthias Böck aangehouden.
Onderstaande tabel is een lijst van graven en hertogen van Kleef.

## Huis Kleef

* 10??-1050: Rutger I
* 1050-1075: Rutger II
* 1075-1091: Diederik II
* 1092-1118/20: Diederik III (Diederik I volgens een andere telling )
* 1117-1147: Arnold I
* 1150-1172: Diederik IV (Diederik II volgens een andere telling )
* 1173-ca.1200: Diederik V (Diederik III volgens een andere telling )
* 1188-1200: Arnold II
* ca.1200-1260: Diederik VI (Diederik IV volgens een andere telling )
* 1260-1275: Diederik VII (Diederik V volgens een andere telling )
* 1275-1305: Diederik VIII (Diederik VI volgens een andere telling )
* 1305-1310: Otto I
* 1310-1347: Diederik IX (Diederik VII volgens een andere telling )
* 1347-1368: Jan I

## Huis van der Mark

* 1368-1394: Adolf I
* 1394-1448: Adolf II (vanaf 1417 hertog)
* 1448-1481: Jan I (vanaf 1461 graaf van Mark)
* 1481-1521: Jan II
* 1521-1539: Jan III hertog van Gulik-Berg
* 1539-1592: Willem V de Rijke, van 1538-1543 hertog van Gelre, vanaf 1541 hertog van Gulik-Berg, vanaf 1545 graaf van Mark en Ravensberg
* 1592-1609: Johan Willem vanaf 1609 graaf van Mark en Ravensberg
* Böck, Matthias (2013) Herzöge und Konflikt : das spätmittelalterliche Herzogtum Geldern im Spannungsfeld von Dynastie, ständischen Kräften und territorialer Konkurrenz (1339-1543), p.694 (Verlag des Historischer Vereins für Geldern und Gelderland, Geldern), dissertatie
* Landmittelpunt der Mächte. Die Herzogtümer Jülich-Kleve-Berg (Boss-Verlag Kleve)
# Dinapigue

Dinapigue is een gemeente in de Filipijnse provincie Isabela in het noordoosten van het eiland Luzon. Bij de laatste census in 2007 had de gemeente bijna 5 duizend inwoners.

## Geografie
### Bestuurlijke indeling

Dinapigue is onderverdeeld in de volgende 6 barangays:
* Ayod
* Bucal Sur
* Bucal Norte
* Dibulo
* Digumased
* Dimaluade

## Demografie

Dinapigue had bij de census van 2007 een inwoneraantal van 4.807 mensen. Dit zijn 1.636 mensen (51,6%) meer dan bij de vorige census van 2000. De gemiddelde jaarlijkse groei komt daarmee uit op 5,91%, hetgeen hoger is dan het landelijk jaarlijks gemiddelde over deze periode (2,04%). Vergeleken met de census van 1995 is het aantal mensen met 1.761 (57,8%) toegenomen.
De bevolkingsdichtheid van Dinapigue was ten tijde van de laatste census, met 4.807 inwoners op 873,69 km², 5,5 mensen per km².
# Bolma

Bolma is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Bolma andersoni (E. A. Smith, 1902)
* Bolma aureola (Hedley, 1907)
* Bolma bartschii Dall, 1913
* Bolma bathyraphis (E. A. Smith, 1899)
* Bolma boucheti Alf & Kreipl, 2011
* Bolma castelinae Alf, Maestrati & Bouchet, 2010
* Bolma exotica (Okutani, 1969)
* Bolma flava Beu & Ponder, 1979
* Bolma fuscolineata Alf & Kreipl, 2009
* Bolma girgyllus (Reeve, 1861)
* Bolma guttata (A. Adams, 1863)
* Bolma henica (R. B. Watson, 1885)
* Bolma jacquelineae (Marche-Marchad, 1957)
* Bolma johnstoni (Odhner, 1923)
* Bolma kermadecensis Beu & Ponder, 1979
* Bolma kiharai Kosuge, 1986
* Bolma kreipli Alf, Maestrati & Bouchet, 2010
* Bolma madagascarensis Nolf & Verstraeten, 2006
* Bolma maestratii Alf & Kreipl, 2009
* Bolma mainbaza Alf, Maestrati & Bouchet, 2010
* Bolma marshalli (Thomson, 1908) †
* Bolma martinae Kreipl & Alf, 2005
* Bolma massieri Bozzetti, 1992
* Bolma microconcha Kosuge, 1985
* Bolma midwayensis (Habe & Kosuge, 1970)
* Bolma millegranosa (Kuroda & Habe in Habe, 1958)
* Bolma minuta Neubert, 1998
* Bolma minutiradiosa Kosuge, 1983
* Bolma modesta (Reeve, 1843)
* Bolma myrica Okutani, 2001
* Bolma opaoana Bouchet & Métivier, 1983
* Bolma persica (Dall, 1907)
* Bolma pseudobathyraphis Alf, Maestrati & Bouchet, 2010
* Bolma recens (Dell, 1967)
* Bolma rugosa (Linnaeus, 1767)
* Bolma sabinae Alf & Kreipl, 2004
* Bolma somaliensis Beu & Ponder, 1979
* Bolma tamikoana (Shikama, 1973)
* Bolma tantalea Alf, Maestrati & Bouchet, 2010
* Bolma tayloriana (E. A. Smith, 1880)
* Bolma venusta (Okutani, 1964)
* ↑ Mindat.org. www.mindat.org. Geraadpleegd op 23-03-2022.
# NGC 3792

NGC 3792 is een dubbelster in het sterrenbeeld Maagd. Het hemelobject werd op 27 april 1881 ontdekt door de Amerikaanse astronoom Edward Singleton Holden.
# Bollwiller

Bollwiller is een gemeente in het Franse departement Haut-Rhin in de regio Grand Est en telt 3580 inwoners (2004).

## Geschiedenis

In de gemeente werd aan het begin van de 20e eeuw een potasmijn geopend.
De gemeente maakte deel uit van het arrondissement Guebwiller tot dit op 1 januari 2015 werd samengevoegd met het arrondissement Thann tot het arrondissement Thann-Guebwiller. Bollwiller werd echter opgenomen in het arrondissement Mulhouse aangezien op 22 maart van datzelfde jaar bij het opheffen van het kanton Soultz-Haut-Rhin de gemeente werd overgeheveld naar het kanton Wittenheim, dat onder dit arrondissement valt.

## Geografie

De oppervlakte van Bollwiller bedraagt 8,6 km², de bevolkingsdichtheid is 416,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Bollwiller met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).

## Verkeer en vervoer

In de gemeente staat het spoorwegstation Bollwiller.

## Externe link

* (fr) Statistische informatie op de website van INSEE
* ↑ Populations légales 2021.
* ↑ (fr) Son histoire. ensisheim.fr. Gearchiveerd op 26 maart 2023. Geraadpleegd op 14 april 2023.
Berrwiller · Bollwiller · Feldkirch · Pulversheim · Ruelisheim · Staffelfelden · Ungersheim · Wittelsheim · Wittenheim
# Mérobert

Mérobert is een gemeente in het Franse departement Essonne (regio Île-de-France) en telt 534 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Étampes.

## Geografie

De oppervlakte van Mérobert bedraagt 10,6 km², de bevolkingsdichtheid is 50,4 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Mérobert met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Dictya incisa

Dictya incisa is een vliegensoort uit de familie van de slakkendoders (Sciomyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1932 door Curran.