OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lilly Malnik

Lilly Malnik (geboortenaam Appelbaum, Antwerpen, 1928) is een Belgisch-Amerikaans Holocaustoverlevende die heeft meegeholpen met het opzetten van het United States Holocaust Memorial Museum.

## Tweede Wereldoorlog

Malniks moeder liet haar in 1942, toen de Duitse bezetter begon met de deportatie van Belgische Joden, een tonsillectomie ondergaan zodat ze niet ziek zou worden tijdens het onderduiken.Terwijl ze in het ziekenhuis lag te herstellen, werd haar zus gedeporteerd naar Auschwitz na te zijn aangegeven door de persoon die haar zou moeten helpen onderduiken. Korte tijd later werden Malniks moeder en broer opgepakt en ook naar Auschwitz gedeporteerd.
Lilly Malnik zat ondergedoken bij haar oom en tante in een buitenwijk van Brussel. In de lente van 1944 werden ze ontdekt, gearresteerd en naar Kazerne Dossin afgevoerd. Na weken in het kamp in Mechelen te hebben gezeten werden ze op 19 mei 1944 op het vijfentwintigste transport gezet van Mechelen naar Auschwitz-Birkenau. Ter plaatse werd ze gescheiden van haar oom en tante en werd ze in het registratieproces tweemaal getatoeëerd met een kampnummer. Ze werd gedwongen tewerkgesteld in de keuken van het kamp.
In januari 1945 werd Malnik op dodenmars gestuurd van Auschwitz naar concentratiekamp Bergen-Belsen. Aldaar liep ze vlektyfus op. Het kamp werd bevrijd op 15 april 1945. Na de bevrijding lag Malnik twee maanden in een veldhospitaal, waarna zij door het Rode Kruis werd teruggebracht naar België waar ze werd herenigd met een andere tante. Haar gedeporteerde familieleden overleefden de Holocaust niet.

## Na de oorlog

Malnik emigreerde in 1947 naar de Verenigde Staten en daar ontmoette ze Litouwse Holocaustoverlevende Abraham 'Abe' Malnik met wie ze trouwde. Het koppel hielp met het opzetten van het United States Holocaust Memorial Museum. Abe overleed in 2007. Een video op het Sociale mediaplatform TikTok van Malniks kleindochter, waarin Malnik vertelt over drugs die werden gegeven aan vrouwelijke gevangenen in Auschwitz ter voorkoming van menstruatie, is gebruikt in een Canadese studie naar onvruchtbaarheid onder Holocaustoverlevers.
* 1 2 3 (en) Lilly Appelbaum Malnik. encyclopedia.ushmm.org. United States Holocaust Memorial Museum. Gearchiveerd op 23 december 2023. Geraadpleegd op 23 december 2023.
* 1 2 3 (en) ‘I want the world to see’: Holocaust survivor shares Auschwitz stories on TikTok. Stars and Stripes. Gearchiveerd op 23 maart 2023. Geraadpleegd op 25 december 2023.
* 1 2 (en) Diamond, Jillian, Chabad of Ellicott City Honors Holocaust Survivor Grandma. Baltimore Jewish Times (1 maart 2023). Gearchiveerd op 25 oktober 2023. Geraadpleegd op 25 december 2023.
* ↑ (en) Lieberman, Hallie, New research suggests Nazis made Jewish women infertile. The Forward (12 september 2022). Gearchiveerd op 2 juni 2023. Geraadpleegd op 25 december 2023.
# Watermolen van Kratochvíl

De molen van Kratochvíl (Tsjechisch: Kratochvílův mlýn, Duits: Otrubo Mühle) was een watermolen in Tsjechië, gelegen aan de rivier Jihlava bij de dorpen Červená Lhota en Číhalín in het district (okres) Třebíč in de huidige Tsjechische regio (kraj) Vysočina en in de historische regio Zuid-Moravië.
Deze locatie was tot 1953 een watermolen die twee waterwielen aandreef voor het malen van graan en zagen van hout. De molen raakte in verval en in 1978 werd deze verkocht aan een tapijtfabriek. De oude molen werd afgebroken en op de fundamenten werd een hotel gebouwd voor de arbeiders van de tapijtfabriek. Na de revolutie in 1989 ging de tapijtfabriek failliet en werden plannen om een turbine te plaatsen niet uitgevoerd. Er was al een turbine aangeschaft, maar deze werd door een van de latere eigenaren als oud ijzer verkocht. De waterloop naar de molen werd hersteld. In 2012 werd gestart met de herbouw van de watermolen.
# Tystberga

Tystberga is een plaats in de gemeente Nyköping in het landschap Södermanland en de provincie Södermanlands län in Zweden. De plaats heeft 844 inwoners (2005) en een oppervlakte van 93 hectare.

## Verkeer en vervoer

Bij de plaats loopt de E4.
De plaats heeft een station aan de spoorlijnen Katrineholm - Malmö en Järna - Åby.
* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Stenoma carabodes

Stenoma carabodes is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Meyrick.
# Franco Faggi

Francesco Faggi (Perledo, 8 maart 1926 – Mandello del Lario, 12 juni 2016) was een Italiaans roeier.
Faggi behaalde tijdens de Olympische Zomerspelen 1948 de gouden medaille in de vier-zonder-stuurman. Vier jaar later tijdens de Olympische Zomerspelen 1952 kwam Faggi niet door de herkansingen van de halve finale van de vier-zonder-stuurman.

## Resultaten

* Olympische Zomerspelen 1948 in Londen in de vier-zonder-stuurman
* Olympische Zomerspelen 1952 in Helsinki herkansing halve finale in de vier-zonder-stuurman
* (en) Profiel van Franco Faggi op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (en) profiel van Franco Faggi op WorldRowing.com
1904: Arthur Stockhoff & August Erker & Albert Nasse & George Dietz · 1908: Robert Cudmore & James Angus Gillan & Duncan Mackinnon & Robert Somers-Smith · 1924: Charles Eley & James MacNabb & Robert Morrison & Terence Sanders · 1928: John Lander & Michael Warriner & Richard Beesly & Edward Bevan · 1932: John Badcock & Hugh Edwards & Jack Beresford & Rowland George · 1936: Rudolf Eckstein & Anton Rom & Martin Karl & Wilhelm Menne · 1948: Giuseppe Moioli & Elio Morille & Giovanni Invernizzi & Franco Faggi · 1952: Duje Bonačić & Velimir Valenta & Mate Trojanović & Petar Šegvić · 1956: Archibald MacKinnon & Walter D'Hondt & Lorne Loomer & Donald Arnold · 1960: Arthur Ayrault & Ted Nash & John Sayre & Richard Wailes · 1964: John Ørsted Hansen & Bjørn Hasløv & Erik Petersen & Kurt Helmudt · 1968: Frank Forberger & Frank Rühle & Dieter Grahn & Dieter Schubert · 1972: Frank Forberger & Frank Rühle & Dieter Grahn & Dieter Schubert · 1976: Siegfried Brietzke & Andreas Decker & Stefan Semmler & Wolfgang Mager · 1980: [[Jürgen Thiele] & Andreas Decker & Stefan Semmler] & Siegfried Brietzke · 1984: Les O'Connell & Shane O'Brien & Conrad Robertson & Keith Trask · 1988: Roland Schröder & Thomas Greiner & Ralf Brudel & Olaf Förster · 1992: Andrew Cooper & Nick Green & Mike McKay & James Tomkins · 1996: Nick Green & Drew Ginn & James Tomkins & Mike McKay · 2000: James Cracknell & Steve Redgrave & Tim Foster & Matthew Pinsent · 2004: Steve Williams & James Cracknell & Ed Coode & Matthew Pinsent · 2008: Tom James & Pete Reed & Andrew Triggs-Hodge & Steve Williams · 2012: Alex Gregory & Pete Reed & Tom James & Andrew Triggs-Hodge · 2016: Alex Gregory & Constantine Louloudis & George Nash & Mohamed Sbihi · 2020: Alexander Purnell & Spencer Turrin & Jack Hargreaves & Alexander Hill · 2024: Nick Mead & Justin Best & Michael Grady & Liam Corrigan
# Oliero

Oliero is een plaats (frazione) in de Italiaanse gemeente Valstagna.
# Olieschaliemuseum

Het Olieschaliemuseum (Ests: Põlevkivimuuseum) is een museum in de Estse stad Kohtla-Järve dat volledig is gericht op de olieschalie-industrie. Het werd opgericht op 31 maart 1966 en tot het voorjaar van 1999 bevond het museum zich in de oude stad van Kohtla-Järve, in het voormalige kantoorgebouw van de olieschalie-industrie. In 1998 werd besloten om het museum over te dragen aan het stadsbestuur van Kohtla-Järve, wat leidde tot de verplaatsing naar het stadhuisgebouw. Sindsdien heeft het museum verschillende verhuizingen ondergaan, met de meest recente verplaatsing in 2016 naar de huidige locatie. De permanente tentoonstelling belicht de vorming, ontdekking, geschiedenis, productie en recycling van olieschalie. Het museum herbergt een collectie van meer dan 22.000 individuele items die beschikbaar zijn voor onderzoekers.
* ↑ https://idaviru.ee/en/object/1641738/kohtla-jarve-polevkivimuuseum-2/
* ↑ https://pkm.ee/en/museum/
* ↑ https://www.visitestonia.com/en/kohtla-jarve-oil-shale-museum
# Oliva flammulata

Oliva flammulata is een slakkensoort uit de familie van de Olividae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1811 door Lamarck.
# Oliva hirasei

Oliva hirasei is een slakkensoort uit de familie van de Olividae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1959 door Kira.
# Bathystethus cultratus

Bathystethus cultratus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van loodsbaarzen (Kyphosidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1801 door Bloch & Schneider.
# Nephrotoma hirsuticauda

Nephrotoma hirsuticauda is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Nephrotoma guestfalica hartigiana

Nephrotoma guestfalica hartigiana is een tweevleugelige uit de familie langpootmuggen (Tipulidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Ontspanning en Vakantie

Ontspanning en Vakantie (Frans: Joie et Vacances) is een Belgische vakantiegroep van de Algemene Centrale van het ABVV.
Ontspanning en Vakantie werd in 1939 opgericht in navolging van recht op betaald verlof. De Algemene Centrale van het ABVV wou Belgen hiermee de mogelijkheid geven betaalbaar op vakantie te gaan.
Ontspanning en Vakantie groeide in de 20ste eeuw uit tot een belangrijke speler in de sector van het sociaal toerisme. In 1967 werd het eigenaar van het prestigieuze Grand Hôtel des Bains in La Roche-en-Ardenne en hernoemde het tot Floréal, naar de maand van de republikeinse kalender. In 1992 werd de Floreal Club in Blankenberge ingehuldigd. In 2012 nam het de camping Gossaimont Odrimont over en een jaar later camping Colline de Rabais. De naam Floreal Club werd nadien gewijzigd tot Floreal Holidays.

## Vakantieparken

Ontspanning en Vakantie heeft onder de naam Floreal Holidays vakantieparken in Blankenberge, Nieuwpoort, Mont-Saint-Aubert, La Roche-en-Ardenne en Malmedy.
Het is tevens eigenaar van de campings Kempen, Het Veen, La Roche-en-Ardenne (1 & 2), Le Festival Rendeux, Colline de Rabais en Gossaimont Odrimont. De organisatie biedt ook reizen naar het buitenland aan.
In het verleden was Ontspanning en Vakantie eigenaar van vakantieclub Zeezicht in Oostende, deze sloot in 1995 echter haar deuren.

## Externe link

* Officiële website
# Omphreoides furcatus

Omphreoides furcatus is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Alluaud.
# Batu Arang

Batu Arang is een plaats in de Maleisische deelstaat Selangor. Batu Arang telt 5600 inwoners.
# Omloop van het Hageland 2023

De 18e editie van de Belgische wielerwedstrijd Omloop van het Hageland werd gehouden op 26 februari 2023. De start lag in Aarschot en aankomst in Tielt-Winge. De Italiaanse Marta Bastianelli was titelverdedigster. Zij werd opgevolgd door de Nederlandse Lorena Wiebes, die in 2020 ook al de beste was.

## Uitslag

| Plaats | Naam | Ploeg | Tijd |
| | Lorena Wiebes | Team SD Worx | 3u21'19" |
| 2 | Marta Bastianelli | UAE Team ADQ | z.t. |
| 3 | Audrey Cordon-Ragot | Zaaf Cycling Team | z.t |
| 4 | Arianna Fidanza | Ceratizit-WNT | z.t |
| 5 | Roxane Fournier | Saint Michel-Mavic-Auber 93 | z.t. |
| 6 | Letizia Paternoster | Jayco AlUla | z.t. |
| 7 | Julie De Wilde | Fenix-Deceuninck | z.t. |
| 8 | Aude Biannic | Movistar | z.t. |
| 9 | Lauretta Hanson | Trek-Segafredo | z.t. |
| 10 | Mylène de Zoete | Ceratizit-WNT | z.t. |
* (en) 2023 » 15th Omloop van het Hageland WE (1.1). ProCyclingStats (26 februari 2023). Geraadpleegd op 26 februari 2023.
2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Nic Potter

Nic Potter, bijnaam Mozart, (Wiltshire, 18 oktober 1951 – 17 januari 2013) was een Britse bassist, gitarist, componist en kunstschilder. Hij werd vooral bekend door zijn werk bij de progressieve rockgroep Van der Graaf Generator en met zanger Peter Hammill.
Potter maakte deel uit van The Misunderstood, met daarin onder meer drummer Guy Evans, en werd rond 1969 de bassist van de wederopgestane groep Van der Graaf Generator (VdGG), als vervanger van Keith Ellis. Hij speelde bas en gitaar op The Least We Can Do Is Wave To Each Other. Tijdens de opnames van H to He, Who Am the Only One verliet hij de band, uit onvrede over onder meer de muzikale richting van de groep. Hij hield wel contact, en werkte mee aan Peter Hammills eerste solo-album Fool's Mate (1971). Potter speelde daarna met onder meer de groepen Magna Carta, Jeff Beck, Chuck Berry en Rare Bird. In 1977 baste hij op Hammills album Over en keerde hij terug bij VdGG, waarmee hij opnieuw opnam. Potter voelde zich ook nu niet gelukkig met de groep, die in 1978 werd opgedoekt. In de jaren erna bleef hij echter samenwerken met Hammill. In 1983 begon hij ook een solocarrière. Hij nam verschillende albums op, meestal met elektronische muziek. Zijn laatste album verscheen in 2008, Live in Italy, met onder meer David Jackson.
In januari werd Potter in het ziekenhuis opgenomen met een longontsteking. Op 17 januari meldde Hammill op zijn website, dat Potter de vorige nacht was overleden.

## Discografie (selectie)

Solo:
* Mountain Music, 1983
* Sketches in Sound, 1986
* Self Contained, 1987
* Dreams in View 81-87 (compilatie-album), 1988
* The Blue Zone, 1990
* The Blue Zone Party (live, limited edition op cassette), 1991
* New Europe-Rainbow Colours, 1992
* Dreamworld, 1997
* Live in Italy, 2008
met Van der Graaf Generator:
* The Least We Can Do Is Wave To Each Other, 1970
* H tot He, Who Am the Only One, 1970
* The Quiet Zone/The Pleasure Dome, 1977
* Vital, 1978
met Peter Hammill (selectie):
* Fool's Mate, 1971
* Chameleon in the Shadow of the Night, 1973
* The Silent Corner and the Empty Stage, 1974
* Enter K, 1982
* Patience, 1983
* The Margin (live), 1985
* Out of Water, 1990
* Room Temperature (live), 1990
* Fireships, 1992
* The Noise, 1993
* Roaring Forties, 1994
met Guy Evans:
* The long hello volume two

## Externe link

* Biografie met discografie
* Bibliothèque nationale de France: cb13934778k (data)
* Gemeinsame Normdatei: 134582780
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 7364 9565
* MusicBrainz: 1331620d-9c52-4c3c-9976-e0e89ebbf3c1
* Virtual International Authority File: 268314813
* WorldCat (via VIAF): 268314813
# Baureihe 210

De Baureihe 210 is een diesellocomotief met een hydraulische overbrenging ontworpen voor het personenvervoer bij de Deutsche Bundesbahn (DB).

## Geschiedenis

In 1950 werd een locomotief met gasturbine van het type Am 4/6 1101 voor de Schweizerischen Bundesbahnen (SBB) door de Deutsche Bundesbahn getest.
Na gunstige proeven met een locomotief van de serie V169 gebouwd door Klöckner-Humboldt-Deutz in Keulen werd besloten een kleine serie locomotieven te bestellen bij Krupp in Essen.
Door het hoge brandstof gebruik van de gasturbine besloot de Deutsche Bundesbahn deze te demonteren. Na de ombouw werden deze locomotieven in de treindienst vervangen door locomotieven van de serie 218.
Deze locomotief behoort tot de V 160-familie. Andere locomotieven uit V 160-familie zijn DB-Baureihe 215, DB-Baureihe 216, DB-Baureihe 217 en DB-Baureihe 218

### Ombouw

Nadat de gasturbine in 1981 werd verwijderd en ook de maximumsnelheid werd verlaagd tot 140 km/h werden deze locomotieven als serie 218.9 in de serie 218 vernummerd.

## Constructie en techniek

De locomotief heeft een stalen frame. De tractie-installatie heeft zowel een dieselmotor als een gasturbine die gekoppeld zijn aan een dieselhydraulische aandrijving die met behulp van cardanassen verbonden is met de beide aandrijfassen van de twee draaistellen. Een dynamo zorgt voor het verwarmen van personenrijtuigen.

## Treindiensten

De treinen werden tot de ombouw in 1981 door de Deutsche Bahn (DB) ingezet op de volgende traject.
* Allgäubahn tussen München en Lindau
# Baureihe 183.0

De Baureihe 183, tot 1968 bekend als E344, is een elektrische locomotief bestemd voor het personenvervoer van de Deutsche Bundesbahn (DB).

## Geschiedenis

Om bij het passeren van een landsgrens het tijdrovend proces van het verwisselen van locomotieven te beperken besloot de Deutsche Bundesbahn (DB) tot de bouw van een proeflocomotief die onder verschillende bovenleidingsspanningen kon rijden. Dit type locomotief was hiervoor uitgerust voor twee spanningen voor het rijden in Duitsland, Luxemburg en Frankrijk. Deze locomotief werd door AW Freimann te München omgebouwd uit een casco van de serie E41 gebouwd door Krauss-Maffei te München-Allach.

## Constructie en techniek

De locomotief heeft een stalen frame. Op de draaistellen wordt elke as door een elektrische motor aangedreven.

### Nummer

De locomotieven zijn door de Deutsche Bundesbahn (DB) als volgt genummerd.
* E344 001: na 1968 vernummerd in 183 001

## Treindiensten

De locomotieven werden door de Deutsche Bahn (DB) in de spits ingezet in het personenvervoer op trajecten tussen Duitsland en Frankrijk. De locomotieven werden door de Deutsche Bahn (DB) ook ingezet in het goederenvervoer.

## Literatuur

* Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.

## Externe link

* (de) DB - Officiële site
In dit overzicht staan eveneens treinen van de Deutsche Bundesbahn (DB) en van de Deutsche Reichsbahn (DR)
# Netelia millieratae

Netelia millieratae is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Kriechbaumer.
# Netelia ornata

Netelia ornata is een vliesvleugelig insect uit de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1873 door van Vollenhoven.
# Omphiscola

Omphiscola is een geslacht van weekdieren uit de klasse van de Gastropoda (slakken).

## Soorten

* Omphiscola glabra (O. F. Müller, 1774)
* Omphiscola gorkai Kovalenko in Prysjazhnjuk et al., 2006 †
* Omphiscola servica Kovalenko, 2004 †
* Omphiscola steklovi (Kovalenko in Anistratenko et al., 1991) †
* Omphiscola ukrainica Kovalenko, 2004 †
# Omphra pilosa

Omphra pilosa is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Klug.
# Omoglymmius astraea

Omoglymmius astraea is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door R.T. & J.R. Bell.
# Once in a Blue Moon (Casual Silence)

Once in a Blue Moon was het eerste officiële album van de Nederlandse band Casual Silence.

## Musici

* Rob Laarhoven – zang
* Eric Smits – basgitaar en zang
* Ernst le Cocq d’Armandville – gitaar en zang
* Mark van Dijk – gitaar
* Henry Teeuws – toetsen en gitaar
* Igor Koopmans – slagwerk

## Composities

Alle muziek door Casual Silence; teksten zoals aangegeven:
* Exit X (instrumentaal)(1:16)
* Facing reality (Rob)(6:26)
* Foolish plane (Rob/Eric)(5:13)
* Dreampath (Eric/Rob)(7:55)
* Dreamweaver (Eric/Rob)(3:41)
* Weird promises (Ernst/Rob)(3:20)
* Lambrusco Evening (Rob)(6:36)
* Moon (Eric)(6:33)
* Casual silence (Rob)(10:03).
Het volgende officiële album heet Lost in Life.
# Onze Lieve Vrouw van Eiteren

Onze Lieve Vrouw van Eiteren Hulp in nood is een genadebeeld van Maria en kind gevonden in het voormalig dorp Eiteren grenzend aan de westzijde van IJsselstein. Jaarlijks vindt er op de vierde zondag van juni een Ommedracht plaats, een processie waarbij het beeldje vanaf de Sint-Nicolaasbasiliek over de Eitersesteeg naar de oorspronkelijke vindplaats van het beeldje gedragen wordt.

## Beschrijving

Het beeldje, een sedes sapientiae, stelt de maagd Maria voor met op haar schoot het kind Jezus, dat zij met haar linkerhand steunt, en in haar rechterhand een scepter. Het Mariabeeldje is van eiken- of notenhout; het Christuskind mogelijk van lindehout en gips. Het geheel dateert waarschijnlijk uit eind 12e of begin 13e eeuw, maar mogelijk is het een kopie uit de 14e of 15e eeuw. Door de eeuwen heen heeft het verschillende wijzigingen en reparaties ondergaan. In 1879 kreeg de Mariafiguur een kroon; in 1986 kroonde bisschop Simonis het kind.

## Geschiedenis

Tussen 1310 en 1342 vonden slootgravers een beeldje van een vrouwspersoon in het toenmalige dorp Eiteren, op de plek waar destijds een cisterciënzer klooster gebouwd werd. De legende verhaalt dat telkens als het beeldje door iemand naar de Sint-Nicolaaskerk in IJsselstein werd meegenomen, het naar de vindplaats terugkeerde. Dit was reden om nabij de vindplaats een kapel ter verering van O.L.V. van Eiteren te bouwen. Deze werd in 1579 afgebroken. Het beeldje kwam toen waarschijnlijk in particuliere handen, totdat IJsselstein in 1634 weer een katholieke kerk kreeg. Daar bleef het beeld, totdat het rond 1860 in zo'n slechte staat verkeerde dat de pastoor overwoog het te vernietigen. Dat gebeurde niet, en uiteindelijk vond het beeldje in 1866 onderdak bij de Utrechtse Zusters van Liefde. Daar kreeg het na een aantal gebedsverhoringen de toevoeging "Hulp in nood". In 1936 keerde het beeldje terug in IJsselstein. Nu het in de Mariakapel van de Sint-Nicolaasbasiliek staat, is deze kerk een bedevaartsoord geworden.
Op de oorspronkelijke vindplaats staat sinds 2002 een monument.

## Gilde O.L.V. van Eiteren

In de veertiende eeuw stond er een leprozenhuis, een Lazarushuis, voor de melaatsen naast de toenmalige kerk van Eiteren. In 1447 werd door hen een gilde genaamd naar de heilige opgericht, dat volgens een ordonnantie wekelijks vijf missen voor de leden en weldoeners, waaronder destijds Jacoba van Beieren en Frank van Borssele, moest opdragen en een jaarlijkse processie moest organiseren. Het huis is in april 1684 afgebroken.
De ondersteuning door Jacoba van Beieren en Frank van Borssele was niet alleen uit charitatieve redenen, maar ook in het kader van de Hoekse en Kabeljauwse twisten; de heer van IJsselstein was een Kabeljauwer en dus een tegenstander van Jacoba en haar echtgenoot.

## Afbeeldingen

* Gebrandschilderde glasramen in de genadekapel
* Offerkaarsen en Communiebank voor het genadebeeld

## Externe link

* O.L.V. van Eiteren op collectieutrecht.nl
* Th. Clemens. IJsselstein, O.L. Vrouw van Eiteren, in: Bedevaartplaatsen in Nederland (databank), KNAW/Meertens Instituut.
# Nikolaj Moeralov

Nikolaj Ivanovitsj Moeralov (Russisch: Николай Иванович Муралов) (oblast Don Voisko (nu oblast Rostov 1877 – Moskou, 1 februari 1937) was een Russisch revolutionair, commandant van het Rode Leger en slachtoffer van Stalins Grote Zuivering.

## Leven

Moeralov werd geboren in het gebied van de Don Kozakken. Al in 1903 sloot hij zich aan bij de Bolsjewieken en in 1905 had hij een leidende rol tijden de Revolutie van 1905. Tijdens de Russische Revolutie (1917) leidde hij te Moskou een opstand onder regeringstroepen en haalde grote eenheden over zich aan te sluiten bij de revolutionairen. Na de revolutie was hij enige tijd commandant van het militaire district Moskou, later inspecteur van het Rode Leger en plaatsvervangend Volkscommissaris van Landbouw.
Als hechte vriend van Leon Trotski (“Moeralov is zo onverschrokken als hij vriendelijk is”, schreef deze over hem) was hij in 1923 een van de oprichters van de Linkse Oppositie. Tijdens het vijftiende partijcongres in 1927 nam hij het vurig voor Trotski op, maar na Trotski's val werd hij nog in hetzelfde jaar verbannen naar Siberië. Moeralov was een der weinigen die weigerden een spijtbetuiging uit te spreken. Hij keerde pas weer terug naar Europees Rusland nadat hij in 1936 opnieuw werd gearresteerd vanwege vermeend lidmaatschap van een terroristische Trotskistische organisatie. Tijdens het tweede Moskouse showproces in 1937 werd hij op basis van deze gefingeerde beschuldigingen ter dood veroordeeld en direct daarna geëxecuteerd. Acht maanden lang had hij zich hevig verzet alvorens een bekentenis te ondertekenen.
In 1986 werd hij gerehabiliteerd.

## Literatuur en bronnen

* Volkogonov, Dmitri, Triomf en tragedie; een politiek portret van Josef Stalin, Houten (1990), ISBN 90-269-4094-7
* Bullock, Alan, Hitler en Stalin; parallelle levens, Amsterdam, 2001, ISBN 90-295-0416-1