OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Philippe de la Noye

Philippe de la Noye (Leiden, 7 december 1602 - Bridgewater (Massachusetts), 22 augustus 1681), ook geschreven als Phillippe de Lannoy (in de Waalse spelling) en later verengelst tot Philip Delano, was een hugenoot van Franse afkomst die naar de Nieuwe Wereld emigreerde. De Amerikaanse presidenten Franklin Delano Roosevelt en Ulysses S. Grant stammen van hem af.
Hij was een zoon van Jean de Lannoy (vernederlandst tot Jan Lano) en Marie le Mahieu, Noord-Franse hugenoten die eerst naar Engeland en later naar Leiden waren gevlucht. Zijn vader was afkomstig uit Rijsel en zijn moeder uit Tourcoing (Toerkonje). In 1603 werd hij gedoopt in de Vrouwekerk in Leiden, die dienstdeed als Waalse kerk.
In 1621, op 19-jarige leeftijd, volgde hij zijn oom Francis Cooke naar de Plymouth Colony, de Amerikaanse kolonie van de Pilgrim Fathers. Hij reisde aan boord van de Fortune, het tweede schip van de Pilgrims (na de Mayflower). De La Noye kwam in november 1621 aan in de Plymouth Colony, kort na de eerste Thanksgiving-viering. Hij kreeg een stuk land toegewezen, maar verkocht het in 1627 en ging in het nabije Duxbury (Massachusetts) wonen, waar hij een boerderij had.
De la Noye trouwde op 19 december 1634 in Plymouth Colony met Hester Dewsbury. Ze kregen vier zoons en vier dochters. Na haar dood trouwde hij nogmaals, op 17 januari 1652 (of 1653), ditmaal met Mary Pontus Glass, die net als hij in Leiden was geboren. Met Mary kreeg hij een zoon.
Hij vocht in 1637 als vrijwilliger in de Pequotoorlog, een conflict tussen de Europese kolonisten en plaatselijke indiaanse stammen. In 1652 kocht De la Noye samen met 33 andere kolonisten een stuk land, nu Dartmouth (Massachusetts), van Wampanoag-opperhoofd Massasoit. De la Noye gaf zijn deel, ongeveer 800 acres (3,2 km²), aan een van zijn zoons.
Zijn afstammelingen, de Delano's (een verbastering van "de la Noye"), werden een van de machtigste families van Massachusetts. De Delano's brachten onder meer twee Amerikaanse presidenten voort, Franklin Delano Roosevelt en Ulysses S. Grant.
* ↑ Informatiebord bij de Vrouwekerk
* 1 2 3 4 Delano Ancestors of Howard Douglas Malbone
* ↑ Leiden American Pilgrim Museum: Pilgrim walking tour of Leiden
* ↑ Delano Homestead
* Library of Congress Control Number: n2011067354
* Virtual International Authority File: 187405253
* WorldCat (via VIAF): 187405253
# Celerena proxima

Celerena proxima is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Walker.
# Protaphorura s-vontoernei

Protaphorura s-vontoernei is een springstaartensoort uit de familie van de Onychiuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1957 door Gisin.
# Prionostemma retusum

Prionostemma retusum is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Prionostemma riveti

Prionostemma riveti is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Catoptria casalei

Catoptria casalei is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1999 door Bassi.
De soort komt voor in Europa.
# Catoptria biformellus

Catoptria biformellus is een vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Drenowski.
De soort komt voor in Europa.
# Phlugiolopsis tuberculata

Phlugiolopsis tuberculata is een rechtvleugelige insectensoort uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae).
Phlugiolopsis tuberculata werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Xia en Liu in 1992.
# Phlugiolopsis yunnanensis

Phlugiolopsis yunnanensis is een rechtvleugelige insectensoort uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae).
Phlugiolopsis yunnanensis werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Shi en Ou in 2005.
# Centropages typicus

Centropages typicus is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Centropagidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Krøyer.
# Proboscidotylus

Proboscidotylus is een geslacht van wantsen uit de familie van de Miridae (blindwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Thomas J. Henry in 1995.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Proboscidotylus carvalhoi T. Henry, 1995
* Proboscidotylus nigrosquamis (Maldonado, 1969)
* ↑ Proboscidotylus Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Proboscidotylus Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Proboscidotylus Genus Informatie Catalogue of Life. www.catalogueoflife.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
* ↑ Proboscidotylus Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 26 november 2023.
# Philip Reeve

Philip Reeve (Brighton, 28 februari 1966) is een Brits auteur en illustrator van jeugdboeken

## Biografie

Phlip Reeve werd in 1966 geboren in Brighton, East Sussex en volgde studies illustrator aan het Cambridgeshire College of Arts and Technology (tegenwoordig de Anglia Ruskin University) en later aan de Brighton Polytechnic (tegenwoordig de University of Brighton). Voordat hij illustrator werd, werkte hij enkele jaren in een boekhandel in Brighton. Tijdens zijn studententijd en een aantal jaren daarna schreef en trad hij op in komische sketchshows met verschillende personen en onder verschillende groepsnamen, waaronder The Charles Atlas Sisters.
In 1998 schreef hij samen met Brian Mitchell de dystopische komische musical The Ministry of Biscuits. Reeve tekende cartoons voor enkele boekenseries en schreef in 2002-2003 een kinderboekenreeks getiteld Buster Bayliss.
Zijn eerste boek voor adolescenten was Mortal Engines in 2001, het eerste boek uit de Mortal Engines-serie. Het boek won in 2002 de Nestlé Smarties Book Prize en kwam op de shortlist voor de Whitbread Book Award. Reeve werkte tien jaar aan dit boek waarvoor hij in 1989/1990 al het eerste idee kreeg. Voor A Darkling Plain, het vierde boek uit de reeks werd Reeve in 2006 bekroond met de Guardian Children's Fiction Prize. De filmrechten van de boeken werden opgekocht door Peter Jackson en in 2018 verscheen Mortal Engines, de verfilming van het eerste boek.
In 2007 verscheen Here Lies Arthur, een alternatieve versie van de legende van koning Arthur. Hiervoor ontving Reeve in 2008 de Carnegie Medal, een Britse prijs die wordt toegekend aan een kinderboek of een boek voor jongvolwassenen.
De Larklight-trilogie (2006-2008) zijn steampunkromans die zich in de ruimte afspelen.

### Privéleven

Reeve woont samen met zijn vrouw Sarah en zoon Sam in Dartmoor in het graafschap Devon.
# Pheidole angulifera

Pheidole angulifera is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2003 door Edward Osborne Wilson.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Pheidole annemariae

Pheidole annemariae is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1918 door Forel.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Protisch oplosmiddel

In de scheikunde is een protisch oplosmiddel een oplosmiddel waarin een waterstofatoom gebonden is aan zuurstof, stikstof of zwavel. Ook de vloeibare waterstofhalogeniden (met name HF) vallen onder deze soort oplosmiddelen. Meer in het algemeen betreft het stoffen met moleculen waarin een dissocieerbaar waterstofatoom voorkomt, het molecuul is in staat H$^+$ af te staan. Een aprotisch oplosmiddel is niet in staat waterstofionen af te staan.
Algemene eigenschappen van protische oplosmiddelen:
* in het oplosmiddel treedt waterstofbrugvorming op
* het oplosmiddel heeft -minstens- een zuur waterstofatoom (al is dat misschien een zeer zwak zuur)
* het oplosmiddel stabiliseert ionen
** kationen via een vrij elektronenpaar
** anionen via waterstofbruggen
Voorbeelden zijn water, methanol, ethanol, mierenzuur, waterstoffluoride en ammoniak.
Protische polaire oplosmiddelen bevorderen de S$_N$1 reactie, polaire aprotische oplosmiddelen juist de S$_N$2 reactie. Naast effecten van het oplosmiddel kan het gebruik van een aprotisch oplosmiddel ook noodzakelijk zijn om de reactie te kunnen uitvoeren. Reacties waarbij zeer sterke basen gebruikt worden zoals Grignard reagentia of n-butyllithium kunnen niet in een protisch oplosmiddel worden uitgevoerd: het reagens reageert met het oplosmiddel in plaats van met zijn bedoelde reactiepartner.
# Philotrypesis

Philotrypesis is een geslacht van vliesvleugeligen uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Förster.

## Soorten

Het geslacht Philotrypesis omvat de volgende soorten:
* Philotrypesis affinis (Westwood, 1883)
* Philotrypesis africana Grandi, 1921
* Philotrypesis angela Girault, 1915
* Philotrypesis anguliceps (Westwood, 1883)
* Philotrypesis aterrima (Saunders, 1883)
* Philotrypesis bakeri (Wiebes, 1966)
* Philotrypesis bimaculata Mayr, 1885
* Philotrypesis breviventris Abdurahiman & Joseph, 1968
* Philotrypesis caricae (Linnaeus, 1762)
* Philotrypesis cnephaea Wiebes, 1981
* Philotrypesis distillatoria Grandi, 1926
* Philotrypesis dunia Joseph, 1954
* Philotrypesis emeryi Grandi, 1926
* Philotrypesis erythraea Grandi, 1921
* Philotrypesis ficicola Ashmead, 1905
* Philotrypesis finitimorum Wiebes, 1971
* Philotrypesis grandii Wiebes, 1966
* Philotrypesis immaculata Girault, 1915
* Philotrypesis indica (Abdurahiman & Joseph, 1976)
* Philotrypesis jacobsoni Grandi, 1926
* Philotrypesis javae Girault, 1919
* Philotrypesis josephi Balakrishnan, Abdurahiman & Joseph, 1982
* Philotrypesis longicaudata Mayr, 1906
* Philotrypesis longicornis Grandi, 1921
* Philotrypesis longispinosa Joseph, 1954
* Philotrypesis longiventris Girault, 1915
* Philotrypesis marginalis Priyadarsanan, 2000
* Philotrypesis minuta Mayr, 1885
* Philotrypesis nervosa Priyadarsanan, 2000
* Philotrypesis okinavensis Ishii, 1934
* Philotrypesis palmata Joseph, 1954
* Philotrypesis parca Wiebes, 1981
* Philotrypesis pilosa Mayr, 1906
* Philotrypesis quadrisetosa (Westwood, 1883)
* Philotrypesis selenitica Grandi, 1921
* Philotrypesis silvensis Girault, 1915
* Philotrypesis similis Baker, 1913
* Philotrypesis spinipes Mayr, 1885
* Philotrypesis taiwanensis Chen, 1999
* Philotrypesis thompsoni Grandi, 1926
* Philotrypesis transiens (Walker, 1871)
* Philotrypesis tridentata Joseph, 1954
* Philotrypesis tristis Grandi, 1926
* Philotrypesis unispinosa Mayr, 1906
* Noyes, J.S. (2012). Universal Chalcidoidea Database. World Wide Web electronic publication. http://www.nhm.ac.uk/chalcidoids. Version as of June 2012
# Philotrypesis aterrima

Philotrypesis aterrima is een vliesvleugelig insect uit de familie Pteromalidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Saunders.
# Cephalota elegans

Cephalota elegans is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Fischer von Waldheim.
# Cephalota luctuosa

Cephalota luctuosa is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Dejean.
# Phoebis fluminensis

Phoebis fluminensis is een vlinder uit de familie van de witjes (Pieridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1921 door D'Almeida.
# Phoebis philea

Phoebis philea is een dagvlinder uit de familie Pieridae (witjes).
Phoebis philea komt verspreid van Brazilië tot het zuiden van de Verenigde Staten voor. De spanwijdte bedraagt 70 tot 102 millimeter; het vrouwtje is groter dan het mannetje. De imago kan het hele jaar door worden gezien.
Phoebis philea gebruikt planten uit het geslacht Cassia als waardplant. De vrouwtjes zetten eitjes elk apart af op de waardplant, de rupsen hebben een voorkeur voor de bloemen.

## Externe link

* (en) Butterflies and Moths of North America
# Philothermus gomyi

Philothermus gomyi is een keversoort uit de familie dwerghoutkevers (Cerylonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1982 gepubliceerd door Stanislaw Adam Ślipiński.
# Prognathogryllus mauka

Prognathogryllus mauka is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Otte.
# Prognathogryllus olympus

Prognathogryllus olympus is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Otte.
# Prunusspanner

De prunusspanner (Aleucis distinctata) is een nachtvlinder uit de familie van de spanners (Geometridae).

## Kenmerken

De voorvleugellengte bedraagt tussen de 13 en 14 mm. De basiskleur van de voorvleugel is bruin. De middenband is donkerder met donkere gekartelde randen. De achtervleugels zijn lichtgekleurd. De achtervleugel is wittig. Alle vleugels hebben een middenstip. Op het bruine achterlijf bevindt zich een rij witte stippen die vaak tussen de vleugels zichtbaar is.

## Levenscyclus

De prunusspanner gebruikt Prunus en meidoorn als waardplanten. De rups is te vinden van mei tot juli. De soort overwintert als pop. Er is jaarlijks een generatie die vliegt van halverwege maart tot en met mei.

## Voorkomen

De soort komt voor van West-Europa en het Iberisch Schiereiland tot Turkmenistan, Zuidelijke Kaukasus en Klein-Azië. De prunusspanner is in Nederland een zeldzame soort uit het zuidoosten. Ook in België is de prunusspanner zeldzaam en vooral bekend uit het zuiden.
* Prunusspanner bij De Vlinderstichting
* Aleucis distinctata op Lepidoptera of Belgium (en)
* Waring, P. en M. Townsend (2006) Nachtvlinders, veldgids met alle in Nederland en België voorkomende soorten, Baarn: Tirion.
# Photoscotosia annubilata

Photoscotosia annubilata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1940 door Prout.
# Heterachthes viticulus

Heterachthes viticulus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1970 door Martins.
# Bittere kaaszwam

De bittere kaaszwam (Amaropostia stiptica) is een schimmel behorend tot de orde Polyporales. Hij leeft saprotroof op stronken, takken en stammen, soms op bewerkt hout. Hij is bekendvan naaldhout: Spar (Picea) en Den (Pinus), soms op andere soorten naaldbomen en miner vaak op loofhout: o.a. Eik (Quercus), Esdoorn (Acer) en Linde (Tilia). Hij veroorzaakt bruinrot.

## Kenmerken
### Uiterlijke kenmerken

De vruchtlichamen zijn eenjarig. Ze worden 3 tot 7 cm breed en staan 3 tot 6 cm van het substraat. Ondanks de relatief grote dikte van enkele centimeters is de rand scherp begrensd. De hoeden zijn min of meer zuiver wit getint, maar worden bij het drogen romig tot vuilgeel. Ze vertonen geen verkleuring wanneer ze worden gekneusd. Ze harden uit en hun grootte neemt aanzienlijk af. De bovenzijde is nauwelijks behaard en vaak wat gerimpeld. Jong en bij vochtig weer zetten zich aan de onderzijde melkwitte, bitter smakende guttatiedruppels af. De smaak van het vlees (trama) is erg bitter.
De sporenprint is wit.

### Microscopische kenmerken

De basidiosporen zijn glad, dunwandig, ellipsoïde van vorm. Ze hebben een puntig uiteinde aan het ene uiteinde en zijn licht gebogen in de vorm van een komma. Ze meten 3,5-5,5 × 1-1,5 μm.

## Ecologie en habitat

De bittere kaaszwam wordt vaak aangetroffen in door mensen beïnvloede sparren-, dennen- en gemengde naaldbossen. Ze komen vooral voor als ze zuur zijn. Het is veel minder gebruikelijk om hem te vinden in overeenkomstige bijna natuurlijke naaldbossen. De schimmel komt minder vaak voor in andere bosgemeenschappen.
De soort groeit in de vlakke tot de bergachtige hoogtezones. Boven de 1000 meter wordt hij zelden gevonden. Op dennen wordt hij voornamelijk gevonden in gronddroge, vlakke tot colline lagen. Wat sparren betreft, heeft de zwam de neiging zich in verse grond tot vochtige, sub- tot hooggebergtegebieden te bevinden.
De vruchtlichamen groeien alleen of samen tot dakpannen op dode stammen, stronken en stammen, evenals takken. Hij wordt voornamelijk op naaldhout, vooral sparrenhout, gevonden. Hij wordt zelden gevonden op loofhout. De vruchtlichamen groeien in de zomer en herfst van eind juni tot begin november. Overlevende exemplaren zijn het hele jaar door te vinden.

## Verspreiding

De bittere kaaszwam komt voor in het Holarctisch gebied, waar hij wordt gevonden in de meridionale tot subboreale gebieden. In het Holarctisch gebied komt de schimmel voor in Noord-Amerika (Canada, VS), Europa en Noord-Azië (Kaukasus, Kazachstan, Siberië, China). Daarnaast is zijn voorkomen aangetoond in Argentinië, Pakistan, Australië en Nieuw-Zeeland.
In Europa wordt hij vanuit Portugal en Spanje bijna over het hele continent verspreid tot Centraal Rusland, de Oeral en de Kaukasus. Alleen in Ierland, Letland, Albanië en Griekenland is hij nog niet gevonden.
In Nederland komt hij zeer algemeen voor. Hij staat niet op de rode lijst en is niet bedreigd.
# Hojo Takatoki

Hojo Takatoki (Japans: 北条高時) (1303 - 23 mei 1333) van de Hojo-clan was de veertiende shikken (regent) van het Japanse Kamakura-shogunaat en heerste van 1316 tot 1326. Als laatste tokuso (hoofd van de Hojo-clan) heerste hij de facto van 1311 tot zijn dood in 1333 bij het beleg van Kamakura. De shikken voor hem waren slechts zijn stromannen. Hij was een zoon van Hojo Sadatoki.
In 1311 werd Takatoki op achtjarige leeftijd tokuso. De echte macht lag in deze periode bij Adachi Tokiaki, zijn grootmoeder, en Nagasaki Takasuke, een minister. Takatoki werd ziek in 1326, enkele jaren nadat hij zelf de macht had overgenomen; het shogunaat werd in deze periode reeds aangevallen en zou binnen enkele jaren vallen. Takatoki trad af als shikken en trok zich terug als een boeddhistische priester, hoewel hij wel nog invloed zou hebben gehad aan het hof. In hetzelfde jaar verzocht de regering van het shogunaat keizer Go-Daigo af te treden ten gunste van zijn opvolger. Dit om de traditie van afgetreden keizers voort te zetten en de keizerlijke troon te laten alterneren tussen de twee takken van de keizerlijke familie. Go-Daigo koos er echter voor om niet af te treden, wat zou leiden tot de Nanboku-cho-oorlogen tussen de twee takken van de keizerlijke familie.
George Sansom beschrijft deze zet van het shogunaat als een "fatal blunder" - fatale blunder - en beschrijft Takatoki als "scarcely sane. His judgement was poor, his conduct erratic. He indulged in extremes of luxury and debauch...". In 1331 was Takatoki het niet eens met zijn adviseur Nagasaki over hoe te reageren op het Burei-kō plot, waarin leden van de Hino-clan, loyaal aan keizer Go-Daigo, samenzwoeren tegen het shogunaat. Dit zou slechts een van de vele gebeurtenissen zijn die zou leiden tot oorlog. Conflicten binnen het shogunaat zelf leidden tot trage en inadequate reacties. Ashikaga Takauji werd benoemd tot commandant van de troepen van het shogunaat, die gemobiliseerd waren tegen de volgelingen van Go-Daigo; hoewel Ashikaga sterk werd gesteund door Takatoki, zou deze steun en dit vertrouwen misplaatst zijn. Ashikaga gebruikte de legers om de hoofdstad van het shogunaat te Kamakura aan te vallen en zijn eigen shogunaat te stichten, het Ashikaga-shogunaat.
Tijdens het beleg van Kamakura in 1333 pleegde Takatoki zelfmoord samen met een groot deel van de Hojo-clan. Hiermee kwam een einde aan het door de Hojo geregeerde kamakura-shogunaat.
# Copelatus kammuriensis

Copelatus kammuriensis is een keversoort uit de familie waterroofkevers (Dytiscidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Tamu & Tsukamoto.
# Zizula hylax

Zizula hylax is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van deze soort is als Papilio hylax in 1775 voor het eerst geldig gepubliceerd door Johann Christian Fabricius in Systema entomologiae.
De vlinder heeft een spanwijdte van ongeveer 1,5 centimeter. Als waardplanten worden soorten Acanthaceae gebruikt.
De soort komt voor in Afrika, Azië en Australië.

## Synoniemen

* Papilio donovani Kirby, 1800
* Lycaena gaika Trimen, 1862
* Lycaena mylica Guenée, 1862
* Lycaena cleodora Walker, 1870
* Lycaena perparva Saalmüller, 1884
* Zizera horii Matsumura, 1931

## Ondersoorten

* Zizula hylax hylax
* Zizula hylax attenuata (Lucas, 1890)
* Zizula hylax dampierensis (Rothschild, 1915)
* Zizula hylax pygmaea (Snellen, 1876)
# Voetbalkampioenschap van het Ertsgebergte 1932/33

In 1932/33 werd het dertiende en laatste voetbalkampioenschap van het Ertsgebergte gespeeld, dat georganiseerd werd door de Midden-Duitse voetbalbond. Sturm Beierfeld werd kampioen en plaatste zich zo voor de Midden-Duitse eindronde. De club verloor van VfB Glauchau 1907.
Na dit seizoen kwam de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij aan de macht en werd de competitie grondig geherstructureerd. De overkoepelende voetbalbonden werden afgeschaft en ruimden plaats voor 16 Gauliga's. De clubs uit deze competities werden te licht bevonden voor de Gauliga Sachsen en werd niet geselecteerd. De competities van het Ertsgebergte en Opper-Ertsgebergte bleven wel bestaan als 1. Kreisklasse (derde klasse) onder de Bezirksklasse. Het is niet bekend of er clubs zich wel voor de Bezirksklasse plaatsten of dat ze allen naar de Kreisklasse gingen. Geen enkele clubs slaagde er in ieder geval in om naar de Gauliga te promoveren.

## Gauliga
### Ertsgebergte

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | SC Waldhaus Lauter | 14 | 11 | 2 | 1 | 65:17 | 24:4 |
| 2. | SV Sturm 1901 Beierfeld | 14 | 11 | 1 | 2 | 52:26 | 23:5 |
| 3. | FC Saxonia Bernsbach | 14 | 9 | 1 | 4 | 36:21 | 19:9 |
| 4. | VfR Auerhammer | 14 | 9 | 0 | 5 | 47:35 | 18:10 |
| 5. | FC Viktoria 1913 Lauter | 14 | 4 | 2 | 8 | 36:55 | 10:18 |
| 6. | VfB 1914 Zwönitz | 14 | 3 | 3 | 8 | 30:38 | 9:19 |
| 7. | FC Tanne Thalheim | 14 | 3 | 1 | 10 | 29:53 | 7:21 |
| 8. | BC Olympia Grünhain | 14 | 0 | 2 | 12 | 12:62 | 2:26 |
* Finale titel
* Play-off voor finale
* Degradatie

#### Play-off
### Opperertsgebergte

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | DSC Weipert | 14 | 11 | 2 | 1 | 65:17 | 24:4 |
| 2. | VfB 1912 Geyer | 14 | 11 | 1 | 2 | 52:26 | 23:5 |
| 3. | FC Cranzahl | 14 | 9 | 1 | 4 | 36:21 | 19:9 |
| 4. | VfB 1909 Annaberg | 14 | 9 | 0 | 5 | 47:35 | 18:10 |
| 5. | BC 1913 Jahnsbach | 14 | 4 | 2 | 8 | 36:55 | 10:18 |
| 6. | TuSV 1911 Bärenstein | 14 | 3 | 3 | 8 | 30:38 | 9:19 |
| 7. | VfR 1913 Elterlein | 14 | 3 | 1 | 10 | 29:53 | 7:21 |
| 8. | BV 1908 Thum | 14 | 0 | 2 | 12 | 12:62 | 2:26 |
# Wardula sarguicola

Wardula sarguicola is een soort in de taxonomische indeling van de platwormen (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig en kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtscellen produceren. De soort leeft in zeer vochtige omstandigheden.
De platworm behoort tot het geslacht Wardula en behoort tot de familie Mesometridae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1989 door Bartoli & Gibson.
# Xenofrea lupa

Xenofrea lupa is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Tavakilian & Néouze.
# Homolobus macropterus

Homolobus macropterus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door van Achterberg in 1979.