OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Agnis Čavars

Agnis Čavars (Ķekava, 31 juli 1986) is een Lets basketballer.

## Carrière

Čavars speelde van 2004 tot 2016 als prof voor clubs in Letland, Zweden en Duitsland. Zo speelde hij bij clubs als ASK Riga, Mitteldeutscher BC, Södertälje Kings en BK Barons LMT. In 2016 stapte hij over op 3x3 basketbal, hij nam deel aan internationale toernooien met teams als: Team Riga, Ghetto Basket, Riga Ghetto Basket, RIGA Ghetto, Team Ķekava en tal van gelegenheidsteams. Het vaaks kwam hij uit voor Team Riga in de hoogste competities. Hij won anno 2022 elf World Tour-wedstrijden en was eenmaal de eindwinnaar van de World Tour daarnaast won hij verschillende malen podiumplaatsen.
Hij speelde sinds 2016 ook voor het nationale team waarmee hij in 2017 Europees kampioen werd en het jaar erop zilver wonnen op het EK. Het jaar erop wonnen ze zilver op het wereldkampioenschap. In 2021 werd hij olympisch kampioen met Letland na een 21-18 overwinning tegen de Russische ploeg.

## Erelijst 3x3
### Olympische Spelen

* 2021: 1 Tokio

### Wereldkampioenschap

* 2019: 2 Nederland

### Europees kampioenschap

* 2017: 1 Nederland
* 2018: 2 Roemenië

### World Tour

* 2017: 3 WT Lausanne
* 2017: 3 WT Chengdu
* 2017: 4e WT Bloomage Beijing Finale
* 2018: 3 WT Lausanne
* 2018: 2 WT Debrecen
* 2018: 3 WT Hyderabad
* 2018: 2 WT Chengdu
* 2018: 2 WT Bloomage Beijing Finale
* 2019: 1 WT Doha
* 2019: 2 WT Chengdu
* 2019: 1 WT Praag
* 2019: 2 WT Debrecen
* 2019: 1 WT Jeddah
* 2019: 3 WT Utsunomiya Finale
* 2020: 3 WT Debrecen
* 2020: 1 WT Hongarije
* 2020: 1 WT Doha
* 2020: 1 WT Jeddah Finale
* 2021: 2 WT Debrecen
* 2021: 1 WT Abu Dhabi
* 2021: 1 WT Mexico-Stad
* 2022: 1 WT Montreal
* 2022: 1 WT Cebu
* 2022: 1 WT Riyadh
* (en) Profiel op FIBA3x3
* (en) Profiel op Proballers
2020: Agnis Čavars & Edgars Krūmiņš & Kārlis Lasmanis & Nauris Miezis · 2024: Jan Driessen & Dimeo van der Horst & Arvin Slagter & Worthy de Jong
# Sint-Arnulfuskerk

De Sint-Arnulfuskerk (Duits: Sankt Arnulf) is een rooms-katholieke kerk in Nickenich, een plaats in het Landkreis Mayen-Koblenz in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts.

## Geschiedenis

De huidige kerk is het derde kerkgebouw van Nickenich. Op de eerste kerk volgde tegen 1200 de bouw van een tweede kerk, die op de resten van een romeinse villa werd gebouwd.
In de eerste helft van de 19e eeuw werd nieuwbouw noodzakelijk. De Koblenzer architect Johann Claudius von Lassaulx (1781-1848) ontwierp de nieuwbouw, waarmee in 1845 werd begonnen. Het op achthoekige zuilen rustende kerkgebouw kwam in 1848 gereed en de werd op 25 september 1849 door bisschop W. Arnoldi plechtig geconsacreerd. De hallenkerk heeft een kruisvormige plattegrond, een oostelijke oriëntatie en een rond koor. De zijschepen van de kerk eindigen in nevenapsissen. Ten noorden van het verhoogde altaar en de apsis van het zijschip bevindt zich de sacristie. Tussen het kerkschip en de toren werd een tussenruimte ingevoegd dat als voorhal op de begane grond en als galerij voor het kerkorgel op de eerste verdieping dient.
Het bouwmateriaal van de kerk bestaat uit kleisteen en grauwacke. Voor de ingevoegde decoraties in de muren werden basaltlava, tufsteen en lichtkleurige zandsteen toegepast.
Bij de bouw van de nieuwe kerk in 1845-1848 bleef de oude romaanse toren bewaard. De toren loopt naar boven toe enigszins taps en wordt in vier, door kroonlijsten gemarkeerde, verdiepingen verdeeld. Voor het onderste deel van de toren werd vermoedelijk gebruikgemaakt van het vrijgekomen bouwmateriaal van de romeinse bouwresten die hier ooit stonden. De eerste en twee verdieping tonen op alle kanten later dichtgemetselde galmgaten, hetgeen een indicatie is dat de toren in de middeleeuwen tot tweemaal toe werd verhoogd. De toren wordt afgesloten door een slanke, achthoekige spits.
De kerk droeg volgens de eerste vermelding uit haar geschiedenis in 1069 oorspronkelijk het patrocinium van Sint-Maximinus. Vermoedelijk onder de invloed van de abdij Maria Laach werd in de 14e eeuw Sint-Arnulfus, de bisschop van Metz, de kerkpatroon van de kerk.

## Interieur

Het hoogaltaar werd in 1862 door J. Virneburg uit Bad Breisig vervaardigd en toont een kruisigingsscène met aan weerszijden de beelden van Maria en Johannes. De buitenste beelden stellen de heilige Sebastiaan en de kerkpatroon van de kerk, Sint-Arnulfus, voor.
In de klokkentoren hangen vier klokken, waarvan drie oudere klokken vanwege het cultuur-historische belang ontsnapten aan de massale omsmelting van kerkklokken in de beide wereldoorlogen. De ouderdom van oudste klok is niet bekend, maar heeft vermoedelijk nog in de eerste kerk gehangen. De Mariaklok en de Arnulfusklok werden in 1490 respectievelijk in 1589 gegoten. Een vierde klok, de Nicolaasklok, verving de kleine Sebastiaanklok die wel werd omgesmolten en stamt uit 1974.
# Leptynia montana

Leptynia montana is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1996 door Scali.
# Hycleus afrotropicus

Hycleus afrotropicus is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1983 door Kaszab.
# De Dierenmolen

De Dierenmolen is een attractie in het Belgische attractiepark Plopsaland De Panne. De attractie opende op 1 april 2017. De attractie heeft het thema van Heidi en ligt in Heidiland.
Bezoekers nemen plaats op de rug van een van de 25 dieren of op een slee. Op elk dier mag er een persoon plaatsnemen. Bij de slee zijn dit twee personen. Bezoekers vanaf een meter mogen zelfstandig een ritje maken. Onder een meter dient het kind begeleidt te worden door een persoon van 15 jaar of ouder. De begeleider dient naast het kind te staan, enkel bij de slee mag de begeleider plaatsnemen bij het kind.
De attractie werd gebouwd door de Nederlandse fabrikanten Wooddesign Amusement Rides en Vermolen Rides en is van het type "Turntable Carousel 12m". De attractie is een houten dierencarrousel, een variant op een standaard carrousel. De attractie is aangekleed in Zwitserse stijl. De molen bevat veel hout en heeft enkel bergdieren. De stijl is ook verder doorgetrokken in heel Heidiland.

## Trivia

* Deze attractie is op rustige dagen afwisselend geopend met De Vliegende Fietsen.
* De Dierenmolen bevat een zogeheten 'Operator Response' knop die elke 20 seconden ingedrukt dient te worden.
* De aanleg van Heidiland, het themagebied inclusief twee attracties, een horecapunt en een winkel, was een investering van ongeveer 7 miljoen euro.
* In Holiday Park bevindt zich ook een Dierenmolen onder de naam 'Bauernhof Karussell'.
* Ook in het Poolse park Majaland Kownaty staat er een Dierenmolen, daar is het te vinden onder de naam 'Zakręcona Farma'.
Afbeeldingen
* ↑ https://www.plopsalanddepanne.be/nl/praktische-info/rustige-dagen-1
* ↑ https://www.holidaypark.de/nl/attracties/dierenmolen
* ↑ (pl) Zakręcona Farma | Majaland Kownaty. www.majalandkownaty.pl. Geraadpleegd op 6 april 2024.
# Saptha chrysoprasitis

Saptha chrysoprasitis is een vlinder uit de familie van de glittermotten (Choreutidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1936 door Meyrick.
# Agrypnus kinangopa

Agrypnus kinangopa is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Fleutiaux.
# EHF Champions Trophy 1995

De EHF Champions Trophy 1995 is een handbaltoernooi voor damesteams die de EHF Champions League, EHF Cup Winners’ Cup, EHF Cup of de EHF City Cup hebben gewonnen.

## Deelnemers

| Kwalificatie | Club |
| EHF Champions League | Hypo Niederösterreich |
| EHF Cup Winners’ Cup | Dunaferr SE |
| EHF Cup | Debreceni VSC |
| EHF City Cup | Rotor Volgograd |

## Uitslagen
### Halve finale

| 25 september 1995 17:00 | Dunaferr SE | 23 – 25 | Debreceni VSC | Wolgograd, Rusland |
| 25 september 1995 17:00 | | (7–11) | | Wolgograd, Rusland |
| 25 september 1995 19:00 | Hypo Niederösterreich | 25 – 26 | Rotor Volgograd | Wolgograd, Rusland |
| 25 september 1995 19:00 | | (12–13) | | Wolgograd, Rusland |

### Troostfinale

| 25 september 1995 19:00 | Hypo Niederösterreich | 29 – 25 | Dunaferr SE | Wolgograd, Rusland |
| 25 september 1995 19:00 | | (15–11) | | Wolgograd, Rusland |

### Finale

| 26 september 1995 19:00 | Debreceni VSC | 21 – 27 | Rotor Volgograd | Wolgograd, Rusland |
| 26 september 1995 19:00 | | (8–12) | | Wolgograd, Rusland |
# Bela anna

Bela anna is een slakkensoort uit de familie van de Mangeliidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1925 door Thiele.
# Hycleus africana

Hycleus africana is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1795 door Olivier.
# Missiegebouw (Pontianak)

Het kamp dat bekend stond als het Missiegebouw in de plaats Pontianak op het eiland Borneo, fungeerde tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië in de periode van 11 april 1942 tot 15 juli 1942 als interneringskamp voor krijgsgevangenen.
Op 15 maart 1942 meldde luitenant-kolonel Simon de Waal (de Territoriaal Commandant) zich met zijn staf te Pontianak. Hij werd door de Japanners in een woning geïnterneerd. Zijn manschappen kwamen op 11 april 1942 in Pontianak aan. Vanaf dat moment werden alle krijgsgevangenen geïnterneerd in gebouwen op het terrein van de ambtswoning van de Apostolisch Vicaris van Pontianak en de aangrenzende Volks Crediet Bank. Dit betroffen de woning, een ambachtsschool en een Chinese school. De Europese en de inheemse krijgsgevangenen werden gescheiden van elkaar ondergebracht. Op 27 juni 1942 werden drie Europese krijgsgevangenen die twee dagen eerder gevlucht waren, op de kade van de rivier Kapoeas voor de ambtswoning van de Vicaris geëxecuteerd. Op 7, 11 en 15 juli 1942 vertrokken de krijgsgevangenen in contingenten naar het Kamp Batu Lintang nabij Kuching.

## Externe link

* Missiegebouw in Pontianak
* Missiegebouw op Indische kamparchieven
* Atlas Japanse Kampen, Deel I, 2000, p. 184, Dulm, J. van e.a.
# Jamie Loeb

Jamie Loeb (Bronxville, 8 maart 1995) is een tennisspeelster uit de Verenigde Staten van Amerika. Op driejarige leeftijd begon Loeb met tennis.

## Loopbaan

In 2015 speelde Loeb op het US Open haar eerste grandslamtoernooi, doordat zij een wildcard verdiende door het NCAA-enkelspelkampioenschap te winnen.
In 2018 bereikte zij, samen met de Zweedse Rebecca Peterson, de dubbelspelfinale van het WTA-toernooi van Newport Beach – zij verloren die van Misaki Doi en Jil Teichmann.
In 2021 bereikte Loeb voor het eerst een WTA-enkelspelfinale, op het challengertoernooi van Charleston – zij verloor deze van landgenote Varvara Lepchenko.

## Posities op de WTA-ranglijst

Positie per einde seizoen:
| jaar | rang enkelspel | rang dubbelspel |
| 2012 | 694 | 664 |
| 2013 | 391 | 1093 |
| 2014 | 592 | 206 |
| 2015 | 391 | 411 |
| 2016 | 203 | 178 |
| 2017 | 139 | 158 |
| 2018 | 183 | 146 |
| 2019 | 263 | 228 |
| 2020 | 272 | 138 |
| 2021 | 181 | 185 |
| 2022 | 265 | 217 |

## Resultaten grandslamtoernooien

Legenda :
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |

### Enkelspel

| toernooi | 2015 | 2021 |
| Australian Open | – | – |
| Roland Garros | – | – |
| Wimbledon | – | – |
| US Open | 1R | 1R |

### Vrouwendubbelspel

| toernooi | 2018 |
| Australian Open | – |
| Roland Garros | – |
| Wimbledon | – |
| US Open | 1R |

### Gemengd dubbelspel

| toernooi | 2016 | 2017 | 2018 | 2021 |
| Australian Open | – | – | – | – |
| Roland Garros | – | – | – | – |
| Wimbledon | – | – | – | – |
| US Open | 1R | 1R | 1R | 1R |

## Palmares

* Legenda
* Grandslamtoernooi
* Olympische Spelen
* Year-End Championships
* Premier Mandatory
* Premier Five / WTA 1000
* Premier / WTA 500
* International / WTA 250
* Challenger / WTA 125

### WTA-finaleplaatsen enkelspel

| nr. | finale | toernooi | ondergrond | tegenstandster | score | |
| gewonnen finales |||||||
| geen |||||||
| verloren finales |||||||
| 1. | 2021-08-01 | WTA Charleston | gravel | Varvara Lepchenko | 6-7, 6-4, 4-6 | details |

### WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel

| nr. | finale | toernooi | ondergrond | partner | tegenstandsters | score | |
| gewonnen finales ||||||||
| geen ||||||||
| verloren finales ||||||||
| 1. | 2018-01-27 | WTA Newport Beach | hardcourt | Rebecca Peterson | Misaki Doi Jil Teichmann | 6-7, 6-1, [8-10] | details |
| 2. | 2019-09-07 | WTA New Haven | hardcourt | Usue Maitane Arconada | Anna Blinkova Oksana Kalasjnikova | 2-6, 6-4, [4-10] | details |
# Saptha

Saptha is een geslacht van vlinders van de familie glittermotten (Choreutidae), uit de onderfamilie Choreutinae.

## Soorten

* S. aeolodoxa (Meyrick, 1928)
* S. angustistriata (Issiki, 1930)
* S. cypridia Meyrick, 1910
* S. chrysoprasitis (Meyrick, 1936)
* S. divitiosa Walker, 1864
* S. elegans Walsingham, 1900
* S. exanthista Meyrick, 1910
* S. iridopa Meyrick, 1907
* S. libanota Meyrick, 1910
* S. macrospila (Diakonoff, 1967)
* S. paradelpha Meyrick, 1907
* S. prasochalca Meyrick, 1907
* S. pretiosa (Walker, 1866)
* S. pronubana Snellen, 1877
* S. smaragditis Meyrick, 1905
* S. sybaritis Meyrick, 1912
* S. tabularia Meyrick, 1912
# Agrypnus kuluensis

Agrypnus kuluensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1992 door Vats & Kashyap.
# Lijst van beelden in Noord-Holland

Hieronder een overzicht van lijsten van beelden per gemeente in de provincie Noord-Holland.
* Lijst van beelden in Aalsmeer
* Lijst van beelden in Alkmaar
* Lijst van beelden in Amstelveen
* Lijst van beelden in Amsterdam-Centrum
* Lijst van beelden in Amsterdam-Noord
* Lijst van beelden in Amsterdam-Oost
* Lijst van beelden in Amsterdam-West
* Lijst van beelden in Amsterdam Nieuw-West
* Lijst van beelden in Amsterdam Westpoort
* Lijst van beelden in Amsterdam-Zuid
* Lijst van beelden in Amsterdam-Zuidoost
* Lijst van beelden in Bergen (Noord-Holland)
* Lijst van beelden in Beverwijk
* Lijst van beelden in Blaricum
* Lijst van beelden in Bloemendaal
* Lijst van beelden in Castricum
* Lijst van beelden in Den Helder
* Lijst van beelden in Diemen
* Lijst van beelden in Drechterland
* Lijst van beelden in Edam-Volendam
* Lijst van beelden in Enkhuizen
* Lijst van beelden in Gooise Meren
* Lijst van beelden in Haarlem
* Lijst van beelden in Haarlemmerliede en Spaarnwoude
* Lijst van beelden in Haarlemmermeer
* Lijst van beelden in Heemskerk
* Lijst van beelden in Heemstede
* Lijst van beelden in Heerhugowaard
* Lijst van beelden in Heiloo
* Lijst van beelden in Hilversum
* Lijst van beelden in Hollands Kroon
* Lijst van beelden in Hoorn
* Lijst van beelden in Huizen
* Lijst van beelden in Koggenland
* Lijst van beelden in Landsmeer
* Lijst van beelden in Langedijk
* Lijst van beelden in Laren (Noord-Holland)
* Lijst van beelden in Medemblik
* Lijst van beelden in Oostzaan
* Lijst van beelden in Opmeer
* Lijst van beelden in Ouder-Amstel
* Lijst van beelden in Purmerend
* Lijst van beelden in Schagen
* Lijst van beelden in Stede Broec
* Lijst van beelden op Texel
* Lijst van beelden in Uitgeest
* Lijst van beelden in Uithoorn
* Lijst van beelden in Velsen
* Lijst van beelden in Waterland
* Lijst van beelden in Weesp
* Lijst van beelden in Wijdemeren
* Lijst van beelden in Wormerland
* Lijst van beelden in Zaanstad
* Lijst van beelden in Zandvoort
Drenthe · Flevoland · Friesland · Gelderland · Groningen · Limburg · Noord-Brabant · Noord-Holland · Overijssel · Utrecht · Zeeland · Zuid-Holland
# Hypercompe conspersa

Hypercompe conspersa is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1866 door Walker.
# Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten

Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten is een boek uit augustus 2011 van de Belgische schrijver Dimitri Verhulst.

## Situatie

In een Senegalees hotel van lichte zeden wordt een coureur dood aangetroffen. Hij heeft zijn laatste uren en nacht doorgebracht met een Senegalese prostituee.

## Inhoud

De prostituee Seynabou voert een innerlijke monoloog over de laatste uren die ze doorbracht met de wielrenner, en wat ze daarna doormaakte. Ze vertelt ook over het verloop van het gerechtelijk onderzoek dat volgde. Stierf de wielrenner een natuurlijke dood? Was het zelfmoord? Of had zij de man vermoord? Ze wordt beschuldigd van moord en diefstal.

## Monoloog

De monoloog van Seynabou is tegelijk een vertelling met herinneringen, een mijmering en een introspectie. Seynabou heeft, ondanks het feit dat ze een hoer is, haar eigenwaarde. Ze vertelt ook over haar emoties, verlangens, en situeert zichzelf in de maatschappij waarin ze moet zien te overleven. Een moeilijke maatschappij, maar het is wel haar land, en ze doet het met wat er is. En als het even kan, wil ze ook gelukkig zijn.

## Fictie en werkelijkheid
### De coureur

De coureur die in het verhaal Jens De Gendt heet, staat voor de Belgische wielrenner Frank Vandenbroucke. Die was succesvol van 1995 tot 1999. Toen werd hij verdacht in een dopingzaak. Vanaf dan ging het bergaf met hem. Vandenbroucke (bekend als VDB) kreeg depressies, alcohol- en drugsproblemen, deed zelfmoordpogingen. In 2009 overleed hij onverwacht in Senegal.

### Andere namen

De naam Jens De Gendt is een samentrekking van Jens Voigt en Thomas De Gendt. Zij zijn twee verdienstelijke beroepsfietsers. Zo verwijst de naam van het hoofdpersonage al meteen naar de wereld van het wielrennen. De prostituee heet Seynabou in het verhaal. Hotel ‘la Maison Bleue’ waar Vandenbroucke overleed, wordt ‘la Maison Grise’. De vriend-wielrenner met wie Vandenbroucke in Senegal was, Fabio Polazzi, wordt Sergio Ten Dam.

### Waarschuwing

Nergens in het boek vermeldt Dimitri Verhulst de naam van Vandenbroucke, ook niet in een voor- of nawoord. Het enige wat we merken, is dat hij zich goed gedocumenteerd heeft over de zaak Vandenbroucke. Maar deze roman is toch vooral het verhaal van de Senegalese prostituee, en het impact dat het gebeuren op haar leven heeft gehad. Dit verhaal behoort, ondanks goede documentatie, tot de wereld van de fictie.

## Externe link

* Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten bij uitgeverij Contact
# Anomalochrysa fulvescens

Anomalochrysa fulvescens is een insect uit de familie van de gaasvliegen (Chrysopidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Anomalochrysa fulvescens is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Perkins in Sharp in 1899.
# Saptha iridopa

Saptha iridopa is een vlinder uit de familie van de glittermotten (Choreutidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Meyrick.
# Agonopterix klimeschi

Agonopterix klimeschi is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Hannemann.
# Ebrahim Sjah Afshar

Ebrahim Sjah Afshar (Farsi: ابراهیم‌شاه) (ovl. 1748) was de derde sjah van de Afshariden, een door zijn oom Nadir gestichte dynastie die korte tijd heerste over het gebied dat nu Iran is. Ebrahim greep de macht van zijn broer Adil Sjah Afshar door hem de ogen uit te steken, in juli 1748, maar hij regeerde minder dan een jaar. In december werd hij door zijn eigen manschappen afgezet en gedood. De raad van edelen koos vervolgens Nadirs kleinzoon Shahrokh Sjah Afshar als zijn opvolger.
# Hypercompe cotyora

Hypercompe cotyora is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Druce.
# Acartia cagayanensis

Acartia cagayanensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Acartiidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2020 door Sakaguchi en Ueda.
# Anthene afra

Anthene afra is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Bethune-Baker.
# Rhabdomastix (Rhabdomastix) flava

Rhabdomastix (Rhabdomastix) flava is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Nearctisch gebied.
# Aeolus marginatus

Aeolus marginatus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1895 door Champion.
# Benozzo Gozzoli

Benozzo Gozzoli (Florence 1420 - Pistoia, 4 oktober 1497), ook bekend onder de naam Benozzo di Lese de Sandro Alessio, was een Italiaanse renaissanceschilder uit de Florentijnse school.
Als zoon van een kleermaker die afstamde van een gegoede boerenfamilie, werd hij in 1568 voor het eerst genoemd onder de naam Ghozzolo, de naam van het deel van de familie dat op het platteland was gebleven. Daarvoor was hij bekend onder de naam van zijn vader, di Lese de Sandro.
Gozzoli was opgeleid als goudsmid en werkt in zijn vroege jaren samen met Ghiberti aan de bronzen deuren van het baptisterium in Florence. Ook met de schilder Fra Angelico werkte hij samen aan een drietal werken, ditmaal fresco's. Dit waren in chronologische volgorde het San Marco klooster te Florence (1445), de kapel voor paus Nicolaas V in het Vaticaan (1447) en de kapel van San Brizio in Orvieto (1448).
Zijn eerste individuele werken maakte hij in de S. Fortunato, een altaarstuk van de Madonna del Cintola. In 1459 werd Gozzoli gevraagd door Piero di Cosimo de' Medici om de privékapel van het Palazzo Medici te decoreren. Gozzoli gebruikte voor deze frescocyclus dezelfde beeldspraak als Gentile de Fabriano in zijn altaarstuk met als onderwerp de aanbidding van de drie wijzen uit 1423. Hij spreidde het echter uit over drie muren en liet de processies eindigen bij de ster boven het hoofdaltaar.
In 1464-1466 schilderde hij fresco's in de Sant'Agostino kerk en in 1465 een schilderij in de Collegiata kerk, beide in San Gimignano.
Tussen 1469 en 1484 werkte hij aan een frescocyclus met scènes uit het Oude Testament aan het Camposanto te Pisa, deze is echter grotendeels vernield tijdens een bombardement in 1944.
Gozzoli stierf op 4 oktober 1497 in Pistoia, waar zijn zoons woonden. Hij was waarschijnlijk getroffen door de pest. Hij werd begraven in het dominicanenklooster in Pistoia.
* Bibliothèque nationale de France: cb14974979f (data)
* Catàleg d'autoritats de noms i títols de Catalunya: 981058581315706706
* CiNii: DA07040794
* Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren: gozz001
* Gemeinsame Normdatei: 118696831
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1569 9529
* KulturNav: b2b90201-b849-4ae8-956b-289e36d7f3b4
* Library of Congress Control Number: n50059011
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000144575
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00511988
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0020575
* Nationale bibliotheek van Australië: 35732289
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007278238505171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002006187
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070514275
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 33115
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: RAVV022861
* LIBRIS: 315944
* SNAC: w68d8k7n
* Système universitaire de documentation: 033238251
* Trove: 1062371
* Union List of Artist Names: 500000246
* Virtual International Authority File: 49498139
* WorldCat (via VIAF): 49498139
# Hydrellia nympheae

Hydrellia nympheae is een vliegensoort uit de familie van de oevervliegen (Ephydridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Stenhammar.