OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# De ronde van '43

De ronde van '43 kan verwijzen naar:
* De ronde van '43 (novelle), boekenweekgeschenk van 1981, door Henri Knap.
* De ronde van '43 (hoorspel), hoorspel (naar de novelle) uit 1986, door Gijsbert van Rossum.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van De ronde van '43 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# De Drie Koornbloemen

De Drie Koornbloemen uit 1770 is de oudste nog bestaande molen in Schiedam en is eigendom van 18 branders. Het is de enige molen met een aan de molen verbonden molenaarshuis (vermoedelijk uit 1832).
In het begin van de 19e eeuw werd de molen gebruikt voor het zagen van mahoniehout en enkele jaren later als een pelmolen voor rijst. Toen in 1857 de maalbelasting werd opgeheven, besloot eigenaar Kouwenhoven om opnieuw voor de bakkers te gaan malen. Latere generaties Kouwenhoven begonnen met het malen van erwten, maïs en bonen voor de verwerking tot veevoeder. In 1938 kocht J. R. Sjoer de molen en knapte deze op om voor zijn steen- en tegelbedrijf (met een kogelmolen, een trommel met daarin stalen ballen die de stenen verpulveren) stenen tot gruis te vermalen. In de jaren ’50 was er opnieuw een veevoeder- en graanbedrijf in de molen gevestigd.
In 1976 kocht de gemeente Schiedam de molen en later werden molen en molenaarshuis geheel gerestaureerd. Om de molen voor de toekomst te bewaren wordt in 2007 de houten inrichting gerepareerd en herbouwd. Stichting De Schiedamse Molens is van plan om het vroegere pelwerk weer in de molen aan te brengen.
# De Drie Kronen

De Drie Kronen is een historisch pand in het Belgische Diest. Op deze locatie aan de Koning Albertstraat is vanaf de 16e eeuw bier gebrouwen. Het huidige pand dateert uit het midden van de 18e eeuw en is sinds 1943 beschermd onroerend erfgoed.

## Context

In het waterrijke Diest waren vele brouwerijen gevestigd, vooral aan de Demer en zijn vertakkingen, die het water aanvoerden waarmee het bier gebrouwen werd. Op de Koning Albertstraat, lokaal nog bekend onder de oude naam Lange Steenweg, zijn zes brouwerijen bekend, waarvan vooral De Ossenkop een goede naam had. Op de achtererven werden de biertonnen gespoeld in de Verversgracht. Naast De Drie Kronen op 72A-B staat op nummer 74 het pand van de voormalige brouwerij In de Palmboom, eveneens beschermd erfgoed.

## Historie

Tot omstreeks 1576 was hier het Persoonsgasthuis dat tussen 1305 en 1317 opgericht was door Arnold van den Cruce, de pastoor van het Diestse Begijnhof. Toen dit godshuis verplaatst werd naar de Overstraat kwam er ruimte vrij voor een brouwerij. Al in 1686 was er in deze straat een brouwerij met de naam de Drij Kronen. Het huidige pand werd gebouwd in het midden van de achttiende eeuw.
Tussen 1892 en 1969 was hier Brouwerij René Duysters gevestigd; de meeste etiketten schrijven de achternaam uit. De kronen komen veelal voor als logo en soms uitgeschreven. Op oudere etiketten (waaronder een met het tweecijferige telefoonnummer 59) is de naam De Drij Kronen, nieuwere schrijven De Drie Kronen.
In 1995 werd hier de huisbrouwerij De Loterbol gevestigd. Anno 2024 is er een winkel gevestigd.

## Bouwwijze

Het steekboogvenster in het midden van de tweede verdieping is versierd met stucwerk dat de brouwersgeschiedenis voorstelt door tonnen en spaden. Dit middenrisaliet wordt nog meer benadrukt door het rococo-fronton met de drie kronen. Dit embleem is omringd met een krans van ranken en bladeren. Ook het naastgelegen pand van In de Palmboom heeft een fronton met brouwersattributen. Beide hebben ook de inrijpoort naar de gracht die noodzakelijk was voor de brouwerij.
# De Ontginning (Groningen)

De Ontginning is een voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen.
Rond 1930 lag in het het zuidwestelijke deel van de Groote Harkstederpolder een moerasgebied, dat dat afzonderlijk met behulp van een windrotor direct op de boezem werd bemalen. Het waterschap werd opgericht om het gebied te kunnen ontginnen, onafhankelijk van het bestuur van de Groote Harkstederpolder.
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Hunze en Aa's.
# De Oost-Oudburg

De Heemkundige Kring De Oost-Oudburg is een heemkundevereniging in België.
De vereniging bestudeert en publiceert over de geschiedenis in al haar aspecten, van de vroegere gemeenten: Beervelde, Destelbergen, Desteldonk, Heusden, Lochristi, Mendonk, Oostakker, Sint-Amandsberg, Zaffelare, Zeveneken, en van het vroegere Sint-Baafsdorp en Meulestede. Deze plaatsen vormden indertijd het oostelijk deel van de Oudburg of Kasselrij van Gent. Tevens draagt de kring bij tot het respect en behoud van het historisch erfgoed.
Op 27 september 1970 opende de Heemkundige Kring "De Oost-Oudburg", op initiatief van toenmalig bestuurslid Roger De Caluwé, een eigen Documentatiecentrum voor Streekgeschiedenis in het Groot-Begijnhof van Sint-Amandsberg. Het toenmalige documentatiecentrum was gehuisvest in Convent Pius IX. In 1973 verhuisde het documentatiecentrum, nu met de taalkundige Maurits Gysseling als voorzitter, naar het Convent Engelbertus. In 1978 vond de Historische en Heemkundige kring van Gent aansluiting, en sindsdien fungeert het Documentatiecentrum voor Streekgeschiedenis Dr. M. Gysseling als documentatiecentrum voor beide heemkundige kringen.

## Externe link

* Officiële website
# De vrijers van de hertogin

De vrijers van de hertogin is een ballet uit 1922 waarvoor Natanael Berg de muziek schreef. Oscar Edvard Tropp danste de rol van 'de gek' in dat ballet, dat werd voorzien van een choreografie door Sven Tropp en geregisseerd door Harald André.
Het werd geen populair ballet, want er zijn slechts twee uitvoeringen bekend. Berg dateerde het werk als voltooid op 29 april 1922, toen de eerste voorstelling plaatsvond in de volgende rolbezetting:
* Ebon Strandin - Hertogin
* Bertil Wallroth - eerste vrijer
* Sven Tropp - tweede vrijer
* Erik Schmidt - derde vrijer
* Fredrik Ericson - vierde vrijer
* Oscar Trop - hofnar
* Valborg Franchi - overige rollen
* Tullio Voghera - dirigent
* Orkest van het Koninklijk Theater.
Later distilleerde Berg een suite uit het ballet, zodat het werk zonder poespas uitgevoerd kon worden. Toch werd ook de suite tijdens uitvoeringen nog uitgedund tot soms maar twee of drie delen.
Officieel bestaat de suite uit:
* Zigeunerdans
* Idyll och serenata
* Tarantella
* Sevillana
* Polonais
* Uitgave CPO Recordings: Norrköpings Symfoniorkester onder leiding van Ari Rasilainen, een opname in 2006
* www.mic.se Zweedse muziekcentrale
# De Oude Molen (Kruiningen)

De Oude Molen is een korenmolen in Kruiningen in de Nederlandse provincie Zeeland.
De molen werd in 1801 gebouwd en is tot 1953 op windkracht in bedrijf gebleven. In 1959 volgde aankoop door de gemeente. In 1964-'65 en tussen 1986 en 1992 is de molen geheel gerestaureerd. In 2001 is de molen in zijn geheel een stukje verplaatst nadat de windvang op de oude plek in het gedrang was gekomen. Een vrijwillig molenaar stelt de molen regelmatig in bedrijf.
De roeden van de molen zijn circa 20,70 meter lang en zijn voorzien van het Oudhollands hekwerk met zeilen. De molen is ingericht met twee koppels maalstenen.
# De Oude Molen (Wijchen)

De Oude Molen is een windmolen in Wijchen, provincie Gelderland. De molen staat binnen de bebouwing dicht bij het station van Wijchen.
Het is een grote ronde stenen beltmolen uit 1799, gedekt met dakleer, met een vlucht van 24,00 m, die imposant staat op een natuurlijke heuvel van historische waarde. De molenberg is een vrij hoge donk, ca. 10.000 jaar geleden ontstaan uit rivierzand. Men heeft er grafheuvels uit de ijzertijd (ca. 250-50 v.Chr.) gevonden en graven uit de Romeinse tijd.
De molen is in 1799 gebouwd door de toenmalige kasteelheer van Wijchen, Jan Carel d'Osy en in 1863 verkocht aan molenaar De Kleyn, wiens familie de molen in bezit heeft gehad tot 1970. Op de kapversiering staat de tekst "anno 1799 de oude molen".
In 1910 heeft een windhoos het gevlucht met as en bovenwiel weggeblazen. Daarbij zijn 2 mensen overleden, en de molenaar zelf gewond geraakt. Hij is korte tijd later gestorven. De wieken met zeilen zijn toen vervangen door een ander wiekensysteem, dat het uitgehouden heeft tot het eind van de jaren 30. Daarna heeft de molen weer wieken met zeilen gekregen.
In 1970 is de molen opgekocht door de gemeente Wijchen, die de molen in 1974 heeft gerestaureerd. De molen is met korte onderbrekingen altijd in gebruik geweest als korenmolen en wordt ook nu nog professioneel gebruikt. De molen is te bezichtigen en men kan er meel kopen.
* Nieuwe molenstenen voor Wijchense Molen, eens in 100 jaar (2019)
* Wijchen, De Oude Molen, molenkruis en kapversiering

## Externe link

* www.wijchensemolen.nl
# De Oude Molen (Oudemolen)

De Oude Molen is een windmolen aan de Oudemolensedijk 16 in Oudemolen (gemeente Moerdijk). Het is een ronde stenen stellingmolen die als korenmolen is ingericht. De Oude Molen heeft tot in de jaren zestig van de 20e eeuw gedraaid. In het begin van de jaren zestig van de 20e eeuw zou de molen worden gerestaureerd, maar die plannen zijn door geldgebrek niet doorgegaan; in 1966 werd zelfs een sloopvergunning verleend. De molen werd in 1967 onttakeld en pas in 2000, toen de molen werd ondergebracht in een stichting, kwam verbetering in de situatie: in 2002 werd begonnen met het werk, dat tot 2008 zou duren. Bij de onttakeling waren alle nog bruikbare delen van het gaande werk verwijderd om elders hergebruikt te worden. Bij de restauratie zijn daar waar mogelijk zo veel mogelijk originele onderdelen gebruikt. Het bovenwiel is een exacte kopie van het origineel, dat in een andere molen was geplaatst.
Het gevlucht is uitgerust met zelfzwichting. Dit systeem was tot aan het moment van onttakeling aanwezig en is ook bij de restauratie aangebracht. In de molen bevinden zich 1 koppel 17der en 1 koppel 16der kunststenen. Verder is een hamermolen met DAF dieselmotor aanwezig.
De molen is op woensdag en zaterdag van 9 tot 17 uur te bezichtigen of op afspraak.

## Foto's

* Een van de twee maalkuipen, met steenkraan
* Het sleepluiwerk is nog grotendeels origineel
* De dieselmotor

## Externe link

* Stichting de Oude Molen
# Decodes montanus

Decodes montanus is een vlinder uit de familie van de bladrollers (Tortricidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1961 door Obraztsov & Powell.
# De Muziekinstrumentenbuurt

De Muziekinstrumentenbuurt is een buurt in 's-Hertogenbosch, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De buurt ligt in de wijk De Hambaken in het stadsdeel Noord. De buurt ligt ten zuiden van de A59. De straatnamen horen bij de naam van de buurt: Trompet, Fagot, Trombone, Saxofoon, Piccolo, Piano, Tamboerijn, Tuba, Mandoline, Klarinet, Cello en Harp.

## Bevolking

44,58% Nederlandse achtergrond, 55,42% Migratieachtergrond

## Aangrenzende wijken

Aangrenzende wijken :
| | Maaspoort | |
| Bedrijventerrein-Noord | | De Sprookjesbuurt |
| Orthen West | De Edelstenenbuurt | De Hambaken |
# De Muziekdoos

De Muziekdoos was een muziekprogramma met Belgische en internationale hits, gepresenteerd door Johan Verstreken vanuit de Carré in Willebroek. Het programma liep op TV1 van 1995 tot 1999.
In de zomermaanden werd het programma uitgezonden van aan het Casino in Middelkerke. In 1998 verhuisde het programma van Middelkerke naar de zeedijk in Oostende. Ook was er elk jaar een speciale uitzending van De Muziekdoos op oudejaarsavond.
In augustus 1999 besliste de VRT-top in het kader van een restyling om het programma af te voeren.
* ↑ Muziekdoos-waanzin, De Morgen, 24 juli 1998. Gearchiveerd op 26 juli 2020.
* ↑ Doek valt over 'De Muziekdoos', Het Belang van Limburg, 15 augustus 1999. Gearchiveerd op 26 juli 2020.
# De gelukvinder

De gelukvinder is een boek uit 2008 van Edward van de Vendel en Anoush Elman, een destijds 17-jarige vluchteling uit Afghanistan. Het werd uitgegeven in de Slash-reeks van Querido. De filmrechten zijn gekocht door Flinck Film.
Het verhaal van hoofdpersoon Hamayun sluit aan bij dat van mede-auteur Elman. Het boek vertelt over de redenen en achtergronden van de vlucht en de opbouw van een nieuw bestaan in Nederland.

## Prijzen

* 2009: Glazen Globe
* 2010: Jenny Smelik-IBBY-prijs

## Vertalingen

Spaans: El chico que encontró la felicidad Duits: Der Glücksfinder
# De gelukkige prins

De gelukkige prins is een oorspronkelijk sprookje van de Iers-Engelse schrijver Oscar Wilde. Het voor kinderen geschreven verhaal werd gepubliceerd in de bundel De gelukkige prins en andere verhalen uit 1888. Deze bundel bevat verder de verhalen De nachtegaal en de roos, De egoïstische reus, De toegewijde vriend en De opmerkelijke raket.
Wilde las zelf de verhalen voor aan zijn kinderen Cyril en Vyvyan uit zijn eigen exemplaar, dat, door hem gesigneerd, werd verkocht, samen met andere zaken uit zijn bezit, ten tijde van zijn eerste proces. Het document bevindt zich momenteel in de Hyde-collectie in New Jersey.

## Verhaal

Op een hoge pilaar staat in een stad een beeld van een prins. Deze prins leidde ooit een zorgeloos leven in Sanssouci en werd vereeuwigd in een prachtig standbeeld, geheel voorzien van bladgoud, een robijn in het gevest van zijn zwaard en twee saffieren als ogen. Een zwaluw die, vanwege een dwaze verliefdheid op een rietstengel, vergeten is op tijd naar het zuiden af te reizen, nestelt zich aan de voet van het beeld. Hij (of zij) constateert dat de prins droevig is en besluit hem te helpen door op zijn verzoek verschillende arme lieden in de stad te helpen door hun het robijn uit zijn zwaard, de saffieren uit zijn ogen en uiteindelijk ook het bladgoud te schenken. Na zijn laatste actie bezwijkt de trouwe zwaluw van kou en uitputting, waarop het hart van de prins breekt. Het stadsbestuur besluit het vervallen beeld om te smelten. Het hart wil echter niet smelten in het vuur van de smid en belandt op de vuilnishoop, naast de restanten van de zwaluw. Als God aan een van zijn engelen vraagt Hem de twee mooiste en trouwste zaken uit de stad te brengen, blijken dat het hart van de prins en de vergane zwaluw...

## Trivia

Het verhaal werd in 1913 als toneelstuk opgevoerd in het Chicago Little Theatre. Een van de vele audio-opnames werd verzorgd door Orson Welles, met Bing Crosby in de rol van de prins.
# De moord op de antiquair

De moord op de antiquair is een hoorspel naar het verhaal Markheim (1886) van Robert Louis Stevenson. In een bewerking van Leo van der Zande en een vertaling van Hans Bronkhorst zond de KRO het uit op 10 januari 1986. De regisseur was Johan Dronkers. Het hoorspel duurde 19 minuten.

## Rolbezetting

* Peter Aryans (verteller)
* Jaap Maarleveld (de antiquair)
* Jimmy Berghout (Markheim)

## Inhoud

Op kerstdag komt Markheim, de hoofdpersoon, naar de winkel van een antiquair en beweert dat hij op zoek is naar een geschenk voor een dame. Zijn ware bedoeling is echter de man te vermoorden, zodat hij zijn waar en geld kan stelen. Markheim wijst het voorstel van de antiquair af om een handspiegel te kopen voor de dame. Hij noemt zoiets “een geweten met een handvat.” Vermoedelijk als gevolg van zijn reactie op de spiegel voelt Markheim zijn geweten zelfs knagen vooraleer hij de moord begaat. Terwijl de antiquair nog steeds bezig is te zoeken naar een passend geschenk, steekt Markheim hem neer…

## Externe link

Dit hoorspel is te beluisteren in de afdeling Luister en lees van Het hoorspelweb van Sir B.
# De moord die nooit mag verjaren

De moord die nooit mag verjaren en andere minireportages is het achtste boek van Peter R. de Vries. Hij baseerde het op waargebeurde verhalen uit zijn misdaadjournalistieke loopbaan.

## Inhoud

De journalist vertelt in het boek over 82 onopgeloste moordzaken die hij in zijn loopbaan is tegengekomen, zoals de Puttense moordzaak, de moord op Nicky Verstappen en andere geruchtmakende zaken. Eerder verschenen de reportages in het tijdschrift Panorama.
# Deense voetbalbeker 2014/15

De Deense voetbalbeker 2014–15 (Deens: DBU Pokalen) was de 61ste editie van de strijd om de Beker van Denemarken. De competitie begon op 2 augustus 2014 en eindigde op donderdag 14 mei 2015 met de finale in het Parken Stadion (24.095 toeschouwers) in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Het duel stond onder leiding van scheidsrechter Dennis Mogensen. FC Kopenhagen won in eigen stadion de beker voor de zesde keer in de clubgeschiedenis door in de finale met 3-2 te winnen van FC Vestsjælland. Het beslissende doelpunt kwam in de verlenging op naam van jeugdspeler Brandur Olsen.

## Schema

| kwartfinale | kwartfinale | halve finale | halve finale | halve finale | halve finale | finale | finale |
| FC Kopenhagen | 0 (5) |
| Randers FC | 0 (4) |
| Randers FC | 0 (4) | FC Kopenhagen | 1 | 1 | 2 |
| | | Esbjerg fB | 1 | 0 | 1 |
| Esbjerg fB | 4 | Esbjerg fB | 1 | 0 | 1 |
| Aalborg BK | 2 | | | | |
| Aalborg BK | 2 | | | | | FC Kopenhagen | 3 |
| | | | | | | FC Vestsjælland | 2 |
| Brønshøj BK | 1 | | | | | FC Vestsjælland | 2 |
| FC Vestsjælland | 2 | | | | |
| FC Vestsjælland | 2 | FC Vestsjælland | 2 | 0 | 2 |
| | | SønderjyskE | 0 | 1 | 1 |
| SønderjyskE | 4 | SønderjyskE | 0 | 1 | 1 |
| Brøndby IF | 2 |
# Demonax brevefasciatus

Demonax brevefasciatus is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Dauber.
# Dentimargo somalicus

Dentimargo somalicus is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2001 door T. Cossignani.
# Dentimargo repentinus

Dentimargo repentinus is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1905 door Sykes.
# Dentimargo rincigula

Dentimargo rincigula is een slakkensoort uit de familie van de Marginellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door G.B. Sowerby III.
# Der Tod und das Mädchen

Der Tod und das Mädchen kan verwijzen naar:
* Der Tod und das Mädchen (gedicht), gedicht uit de 18e eeuw van Matthias Claudius
* Der Tod und das Mädchen (lied), lied door Franz Schubert uit 1817, op de tekst van bovenstaand gedicht
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Der Tod und das Mädchen en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Der Tänzer meiner Frau

Der Tänzer meiner Frau is een Duitse filmkomedie uit 1925 onder regie van Alexander Korda. Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel Dansende vrouwtjes.

## Verhaal

Lucille Chauvelin gaat alleen dansen, omdat haar man Edmund daar een bloedhekel aan heeft. Op die manier leert ze Max de Sillery kennen, de beste danser in Parijs. Ze dansen tot diep in de nacht en gaan door met hun feestje in de woning van de actrice Ivonne Trieux. Edmund wordt jaloers en hij wil met de hulp van Ivonne wraak nemen op zijn vrouw.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Victor Varconi | Edmund Chauvelin |
| María Corda | Lucille Chauvelin |
| Lea Seidl | Ivonne Trieux |
| Livio Pavanelli | Claude Gerson |
| Willy Fritsch | Max de Sillery |
| Hans Junkermann | Dansleraar |
| Hermann Thimig | Bediende |
| Olga Limburg | Kamermeisje |

## Externe link

* (en) Der Tänzer meiner Frau in de Internet Movie Database
* ↑ Cinema Context Nederlandse titel. Gearchiveerd op 23 september 2015.
Őrház a Kárpátokban (1914) · A becsapott újságíró (1914) · Tutyu és Totyó (1915) · A tiszti kardbojt (1915) · Lyon Lea (1915) · Vergődő szívek (1916) · A nevető Szaszkia (1916) · A nagymama (1916) · Mesék az írógépről (1916) · Mágnás Miska (1916) · A kétszívű férfi (1916) · Az egymillió fontos bankó (1916) · Ciklámen (1916) · Szent Péter esernyője (1917) · Harrison és Barrison (1917) · A gólyakalifa (1917) · Faun (1917) · Mária (1917) · Mary Ann (1918) · Az aranyember (1918) · Yamata (1919) · Se ki, se be (1919) · Fehér rózsa (1919) · Ave Caesar! (1919) · A 111-es (1920) · Prinz und Bettelknabe (1920) · Herren der Meere (1922) · Eine versunkene Welt (1922) · Samson und Delila (1922) · Das unbekannte Morgen (1923) · Jedermanns Weib (1924) · Tragödie im Hause Habsburg (1924) · Der Tänzer meiner Frau (1925) · Madame wünscht keine Kinder (1926) · Eine Dubarry von heute (1927) · The Stolen Bride (1927) · The Private Life of Helen of Troy (1927) · Yellow Lily (1928) · Night Watch (1928) · Love and the Devil (1929) · The Squall (1929) · Her Private Life (1929) · Lilies of the Field (1930) · Women Everywhere (1930) · The Princess and the Plumber (1930) · Rive gauche (1931) · Marius (1931) · Die Männer um Lucie (1931) · Längtan till havet (1931) · Service for Ladies (1932) · Zum goldenen Anker (1932) · Wedding Rehearsal (1932) · La Dame de chez Maxim's (1933) · The Private Life of Henry VIII (1933) · The Girl from Maxim's (1933) · The Private Life of Don Juan (1934) · Rembrandt (1936) · That Hamilton Woman (1941) · Perfect Strangers (1945) · An Ideal Husband (1947) ·
# Der Tiger von Eschnapur

Der Tiger von Eschnapur is een West-Duitse avonturenfilm uit 1959 onder regie van Fritz Lang. Deze film en zijn opvolger Das Indische Grabmal waren een herneming van de stomme film Das Indische Grabmal.

## Verhaal

De Europese architect Harald Berger reist naar India op uitnodiging van de maharadja van Eschnapur. Hij redt er het leven van een mooie tempeldanseres, op wie hij daarna verliefd wordt. Zij is echter uitgehuwelijkt aan de maharadja.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Debra Paget | Tempeldanseres Seetha |
| Paul Hubschmid | Ingenieur Harald Berger |
| Claus Holm | Dr. Walter Rhode |
| Sabine Bethmann | Irene |
| Walther Reyer | Maharadja Chandra |
| Luciana Paluzzi | Bharani |
| René Deltgen | Maharadja Ramigani |
| Jochen Brockmann | Maharadja Padhu |
| Valéry Inkijinoff | Opperpriester Yama |
| Richard Lauffen | Bhowana |
| Jochen Blume | Asagara |

## Productie

Deze film was een van de spectaculairste gedraaid in Europa tijdens de jaren 1950. Er werden duizenden, rijk getooide figuranten, olifanten en tijgers en stijlvolle decors gebruikt.

## Externe link

* (en) Der Tiger von Eschnapur in de Internet Movie Database
* ↑ Zie Magazine, 46, 11 november 1977, p. 110-111
Halbblut (1919) · Die Spinnen: Der goldene See (1919) · Harakiri (1919) · Der Herr der Liebe (1919) · Die Spinnen: Das Brillantenschiff (1920) · Das wandernde Bild (1920) · Der müde Tod (1921) · Vier um die Frau (1921) · Dr. Mabuse, der Spieler (1922) · Die Nibelungen: Siegfried (1924) · Die Nibelungen: Kriemhilds Rache (1924) · Metropolis (1927) · Spione (1928) · Frau im Mond (1929) · M (1931) · Das Testament des Dr. Mabuse (1933) · Liliom (1934) · Fury (1936) · You Only Live Once (1937) · You and Me (1938) · The Return of Frank James (1940) · Western Union (1941) · Man Hunt (1941) · Hangmen Also Die! (1943) · Ministry of Fear (1944) · The Woman in the Window (1944) · Scarlet Street (1945) · Cloak and Dagger (1946) · Secret Beyond the Door (1948) · House by the River (1950) · American Guerrilla in the Philippines (1950) · Rancho Notorious (1952) · Clash by Night (1952) · The Blue Gardenia (1953) · The Big Heat (1953) · Human Desire (1954) · Moonfleet (1955) · While the City Sleeps (1956) · Beyond a Reasonable Doubt (1956) · Der Tiger von Eschnapur (1959) · Das indische Grabmal (1959) · Die 1000 Augen des Dr. Mabuse (1960)
# Der Turm

Der Turm kan verwijzen naar:
* Der Turm (boek) - Boek van Uwe Tellkamp uit 2008
* Der Turm (televisieserie) - Duitse tv-serie uit 2012, gebaseerd op bovenstaand boek
* Der Turm (treurspel) - treurspel van Hugo von Hofmannsthal
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Der Turm en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.