OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van voetbalinterlands Afghanistan - Maleisië

Deze lijst van voetbalinterlands is een overzicht van alle officiële voetbalinterlands tussen de nationale teams van Afghanistan en Maleisië. De landen hebben tot nu toe drie keer tegen elkaar gespeeld. De eerste ontmoeting was op 20 oktober 2008 tijdens een vriendschappelijk toernooi in Petaling Jaya. Het laatste duel, eveneens een vriendschappelijke wedstrijd, vond plaats op 23 maart 2019 in Kuala Lumpur.

## Wedstrijden

| № | Plaats | Datum | Competitie | Wedstrijd | Uitslag |
| 1 | Petaling Jaya | 20 oktober 2008 | Vriendschappelijk | Maleisië − Afghanistan | 6 − 0 |
| 2 | Shah Alam | 11 oktober 2016 | Vriendschappelijk | Maleisië − Afghanistan | 1 − 1 |
| 3 | Kuala Lumpur | 23 maart 2019 | Vriendschappelijk | Maleisië − Afghanistan | 2 − 1 |

## Samenvatting

| Competitie | Totaal gespeeld | Winst Afghanistan | Gelijk | Winst Maleisië | Doelsaldo Afghanistan – Maleisië |
| Vriendschappelijk | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 − 9 |
| Totaal | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 − 9 |
Wedstrijden bepaald door strafschoppen worden, in lijn met de FIFA, als een gelijkspel gerekend.
FFA · A-internationals · Afghaans vrouwenelftal
1940 - 1949 · 1950 - 1959 · 1960 - 1969 · 1970 - 1979 · 1980 - 1989 · 1990 - 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019
Bangladesh · Bhutan · Cambodja · China · Filipijnen · Hongkong · India · Indonesië · Irak · Iran · Japan · Jordanië · Kirgizië · Koeweit · Laos · Libanon · Luxemburg · Malediven · Maleisië · Mongolië · Nepal · Noord-Korea · Oman · Pakistan · Palestina · Qatar · Saoedi-Arabië · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Taiwan · Thailand · Turkmenistan · Vietnam · Zuid-Korea
FAM · A-internationals · Maleisisch vrouwenelftal
Afghanistan · Algerije · Australië · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Brunei · Cambodja · Canada · China · Engeland · Fiji · Filipijnen · Finland · Ghana · Hongkong · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Jamaica · Japan · Jemen · Jordanië · Kenia · Kirgizië · Koeweit · Laos · Lesotho · Libanon · Liberia · Libië · Liechtenstein · Macau · Malediven · Marokko · Mongolië · Myanmar · Nepal · Nieuw-Zeeland · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Palestina · Papoea-Nieuw-Guinea · Qatar · Saoedi-Arabië · Salomonseilanden · Senegal · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Taiwan · Thailand · Turkije · Turkmenistan · Uruguay · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea · Zuid-Vietnam · Zweden
* ↑ Bijgewerkt op 24 maart 2019.
* Worldfootball
* World Football Elo Ratings
# Bombardier Itino

De Itino is een twee of driedelig dieseltreinstel met lagevloerdeel voor het regionaal personenvervoer. Het treinstel werd door Adtranz ontwikkeld uit het motorrijtuig Regio-Shuttle en werd later door Bombardier Transportation gebouwd. Het treinstel kreeg bij DB de naam Baureihe 613.

## Geschiedenis

De fabriek van Waggon Union was sinds 1906 gevestigd in Berlin-Wittenau en werd in 1990 overgenomen door Adtranz. De productie van de Regio-Shuttle als opvolger van de NE 81 begon in 1995. In 1997 werd in Berlin-Wilhelmsruh een nieuwe fabriek gebouwd en de productie verplaatst. Nog voor de productie van het eerste treinstel werd ADtranz in 2001 overgenomen door Bombardier Transportation. De productie van de Regio-Shuttle moest door ingrijpen van de mededingingsautoriteit worden verkocht aan Stadler Rail.

## Constructie en techniek

Het comfort in de treinstellen is op een hoog niveau. Door de bouw van een lagevloerdeel werd het voor rolstoelgebruikers mogelijk om op perrons die op hoogte zijn gebracht zonder hulp in en uit de trein te komen. Bij het prototype werd een rolstoellift ingebouwd. Voor de controle op de automatisch werkende deuren werden geen spiegels geplaatst, maar camera’s - met een monitor in het dashboard. Op wens van de klant kunnen ook camera’s in het interieur geplaatst worden. Het treinstel is opgebouwd uit een aluminium frame met een frontdeel van GVK. De vorm van de verticale spanten heeft geen invloed op de sterkte van het frame. In de aangedreven draaistellen wordt één as aangedreven. Het treinstel is uitgerust met luchtvering.

### Bedrijven

| Serie | Vervoerder | In dienst gesteld | Aantal | Aantal rijtuigen | Aandrijving |
| Itino | Erfurter Bahn GmbH (EIB) | 2004 | 1 (prototype) | 2 | Diesel (DMU) |
| VT 100 | Vias GmbH | 2005/2008 + 2009 | 22 + 4 | 2 | Diesel (DMU) |
| Y 31 en Y 32 | Transitio (ABTR) | 2002-2006 2009-2010 | Y 31 = 24 Y 32 = 6 | Y 31 = 2 Y 32 = 3 | Diesel (DMU) |

## Externe link

* (de) Bombardier ITINO productinformatie
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bombardier Itino op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bombardon

De bombardon, ook wel helicon genoemd, is de voorloper van de sousafoon. Vooral in dorpsfanfares en harmonieën was dit instrument populair. Door de bastuba zo te buigen dat hij draagbaar was over de schouder kon dit instrument goed gebruikt worden om mee te lopen. Toch was ook dit instrument zwaar en met de komst van de sousafoon en later de sousafoon van kunststof werd dit instrument naar het museum verwezen.
De bombardon, uitgevonden in 1835, heeft drie of vier ventielen, en is doorgaans in Es gestemd.
# Bootsie Barnes

Robert 'Bootsie' Barnes (Philadelphia, 27 november 1937 - Wynnewood, Pennsylvania, 22 april 2020) was een Amerikaanse jazzsaxofonist.

## Biografie

Barnes groeide op in een muzikale familie. Zijn vader was trompettist in Bill Doggetts bigband, zijn nicht was 26 jaar lang saxofoniste en klarinettiste in de band van Duke Ellington. Barnes had op 6-jarige leeftijd pianoles, wisselde op 10-jarige leeftijd naar de drums en op de school in Graterford, waar hij vanaf 16-jarige leeftijd een jazzstudie voltooide, naar de saxofoon. Daar waren o.a. Lex Humphries, Bill Cosby, Tootie Heath, Spanky DeBrest en Lee Morgan zijn medeleerlingen. Een belangrijke docent in deze tijd was de artist in residence Freddy Lacey.
Daarna trad hij op in alle belangrijke jazzclubs in Philadelphia en van 1971 tot 1974 was hij Assistant Secretary van Jimmy Adams Local 274 American Federation of Musicians (later Clef Club of the Performing Arts). Hij werkte o.a. met Shirley Scott, Jimmy Smith, Don Patterson, Jimmy McGriff, Jack McDuff, Charles Earland, Trudy Pitts, Poppa John en Joey DeFrancesco, Philly Joe Jones en Al Grey.
Eind jaren 1980 toerde hij met Bill Cosby en was hij te gast in de Bill Cosby Show. In 2001 trad hij met Cosby op tijdens het Playboy Jazz Festival en het Newport Jazz Festival. Hij ondernam tournees door de Verenigde Staten, Canada en Europa. Hij nam vier albums op als orkestleider met zijn eigen kwartet resp. kwintet.
Barnes overleed door het coronavirus op 82-jarige leeftijd.

## Onderscheidingen

Hij werd o.a. onderscheiden met de Marjorie Dockery Volunteer Award en de Greater Jamaica Development Corporation Award.

## Discografie

* ????: Been Here All Along
* ????: Hello
* ????: You Leave Me Breathless
* 2003: Boppin' Round the Center, 2003
* ↑ (en) Bootsie Barnes, Saxophonist and Cornerstone of Philadelphia Jazz, Dies of COVID-19 at 82. WBGO (24 april 2020). Gearchiveerd op 8 november 2021. Geraadpleegd op 08-11-2021.
* ↑ (en) Bootsie Barnes. Discogs. Geraadpleegd op 08-11-2021.
* ↑ (en) Remembering Philly Sax Legend Bootsie Barnes: "The Man With The Tenor Touch" Has Passed At Age 82. WRTI (22 april 2020). Gearchiveerd op 8 november 2021. Geraadpleegd op 08-11-2021.
* ↑ Cannonball Saxophones - Bootsie Barnes. cannonballmusic.co.uk. Gearchiveerd op 8 november 2021. Geraadpleegd op 08-11-2021.
* ↑ (en) BIO. bootsiebarnes. Gearchiveerd op 26-10-2020. Geraadpleegd op 08-11-2021.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bootsie Barnes op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* Gemeinsame Normdatei: 135428696
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 5637 8652
* Library of Congress Control Number: no00059051
* MusicBrainz: 3691818e-34c3-458f-8b82-d05312898f3f
* Virtual International Authority File: 80178203
* WorldCat (via VIAF): 80178203
# Bootsman

Bootsman is een rang (onderofficier) en een functie aan boord van koopvaardijschepen. De bootsman heeft de leiding over de matrozen en lichtmatrozen. Hij krijgt zijn instructies van de eerste stuurman en onder diens leiding is hij verantwoordelijk voor, onder andere, het onderhoud van het schip.
Bij veel roei- en zeilverenigingen wordt de term bootsman gebruikt voor die persoon die verantwoordelijk is voor het onderhoud van de vloot van de betreffende vereniging. Gebruikelijke werkzaamheden zijn hierbij; reparaties, onderhoud en vaarklaar maken van de boten.
Bij de watertak van scouting is het in Nederland de leider van een bak, in Vlaanderen is het de assistent-leider van een kwartier.
# Bootsnavel

Bootsnavel kan verwijzen naar:
* Geelborstbootsnavel
* Zwartborstbootsnavel
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bootsnavel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Borowiecianus gorodinskii

Borowiecianus gorodinskii is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Schimmel & Platia.
# Borowiecius alternans

Borowiecius alternans is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1871 gepubliceerd door Fåhraeus.
# Bombylius mohavensis

Bombylius mohavensis is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Evenhuis.
# Bombylius mexicanus

Bombylius mexicanus is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1821 door Wiedemann.
# Bombylius minor

Bombylius minor is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1758 door Linnaeus.
Deze soort komt voor in geheel Europa, met inbegrip van het Europees deel van Rusland (noordelijk tot in de Oblast Leningrad), Midden-Azië, de Kaukasus, Kazachstan, Turkije, Iran, Afghanistan en Mongolië.
* ↑ Taxonomische informatie over Bombylius minor bij Fauna Europaea.
* ↑ V.F. Zaitsev. "Contributions to the Palaearctic Fauna of the Dipteran Families Bombyliidae and Mythicomyiidae (Diptera): I." Entomological Review vol. 87 (2007), blz. 159-173 (vertaling uit het Russisch). DOI:10.1134/S0013873807020054
# Bombylius macfarlandi

Bombylius macfarlandi is een vliegensoort uit de familie van de wolzwevers (Bombyliidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Evenhuis.
# Boreotrophon mazatlanicus

Boreotrophon mazatlanicus is een slakkensoort uit de familie van de Muricidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1902 door Dall.
# Bono (Arkansas)

Bono is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Arkansas, en valt bestuurlijk gezien onder Craighead County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1512. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 1552, een stijging van 40 (2,6%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 3,7 km², geheel bestaande uit land. Bono ligt op ongeveer 119 m boven zeeniveau.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Bono.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Bono op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
* ↑ U.S. Board on Geographic Names. Topical Gazetteers Populated Places. Hoogtecijfers van National Elevation Dataset
# Bonnœil

Bonnœil is een gemeente in het Franse departement Calvados (regio Normandië) en telt 117 inwoners (2009). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Caen.

## Geografie

De oppervlakte van Bonnœil bedraagt 7,1 km², de bevolkingsdichtheid is dus 16,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Bonnœil met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
* ↑ Populations légales 2021.
# Bosnisch voetbalelftal onder 18 (mannen)

Het Bosnisch voetbalelftal voor mannen onder 18 is een voetbalelftal voor spelers onder de 18 jaar dat Bosnië en Herzegovina vertegenwoordigt op internationale toernooien. Het elftal speelt onder andere wedstrijden voor het Europees kampioenschap voetbal onder 18.

## Prestaties op Europees kampioenschap

Europees kampioenschap voetbal onder 18 :
| Jaar | Ronde | Wed. | W | G | V | DV | DT | KW |
| 1981–1997 | Geen UEFA-lid | Geen UEFA-lid | Geen UEFA-lid | Geen UEFA-lid | Geen UEFA-lid | Geen UEFA-lid | Geen UEFA-lid | Geen UEFA-lid |
| 1998 | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | kwalificatie |
| 1999 | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | kwalificatie |
| 2000 | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | kwalificatie |
| 2001 | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | Niet gekwalificeerd | kwalificatie |
| Toernooi ging verder als EK onder 19. |||||||||
# Boriumsilicaat

Boriumsilicaat is een zout van boor en kiezelzuur. Het is hoofdzakelijk opgebouwd uit siliciumdioxide (SiO$_2$) en boortrioxide (B$_2$O$_3$). Het is een hittebestendig glas, beter bekend als borosilicaatglas of boorsilicaatglas, dat een langere levensduur heeft dan de meeste andere glassoorten, zoals calciumnatriumsilicaat, het glas waarvan de meeste normale ruiten gemaakt worden.

## Eigenschappen

Aangezien boriumsilicaat een glas is, heeft het onder normale omstandigheden geen smeltpunt maar een smelttraject. Men spreekt van een glasovergang, die voor deze stof in het gebied rond de 670 °C ligt. De stof is onoplosbaar in alle vloeistoffen behalve in een oplossing van waterstoffluoride, omdat hierbij het vluchtige siliciumtetrafluoride wordt gevormd.
Het materiaal heeft een lagere uitzettingscoëfficiënt dan gewoon glas, het zet dus minder uit bij verwarming en krimpt minder bij afkoeling. Daardoor knapt het niet snel, zodat het geschikt is voor hittebestendig keukengerei zoals ovenschalen. Veel laboratoriumglaswerk en medicatie-ampullen worden van boriumsilicaat gemaakt. Het is breukvast en beter dan gewoon glas bestand tegen chemische aantasting. Vanwege de lage uitzettingscoëfficiënt wordt het materiaal ook veel gebruikt voor telescoopspiegels.
Het hittebestendig glas dat in de winkel verkocht wordt, bestaat voor het overgrote deel uit boriumsilicaat, en werd ontwikkeld door Otto Schott. Men komt het tegen onder aanduidingen als borosilicaat, boraxglas en boraatglas en onder de merknamen Pyrex en Kimax. Overigens verkoopt Pyrex ook andere glassoorten onder dezelfde merknaam, althans in Amerika.

## Nadelen

Omdat het smelttraject bij een hogere temperatuur ligt, is boriumsilicaat duurder in de productie dan gewoon glas. Een ander nadeel is, dat het niet in de glasbak mag: bij de temperatuur die gewoon glas laat smelten, vormt boriumsilicaat taaie klonten die de machines in de glasfabriek verstoppen.
* ↑ (en) Pyrex-website bezocht 20 juni 2009
# Boriza fuscitincta

Boriza fuscitincta is een vlinder uit de familie van de tandvlinders (Notodontidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1916 door Dognin.
# Emile Short

Emile Short (6 februari 1943) is een Ghanees jurist en rechtsgeleerde. Hij stond enkele decennia aan het hoofd van een advocatenkantoor en is sinds 1993 voorzitter van de Commissie voor Mensenrechten en Bestuurlijk Recht. Hier had hij van 2004 tot 2009 verlof om te dienen als rechter van het Rwanda-tribunaal in Tanzania.

## Levensloop

Short studeerde rechten aan de Universiteit van Londen en slaagde hier in 1966 als Bachelor of Laws. Hij vervolgde studie aan de London School of Economics and Political Science en behaalde daar in 1967 de graad van Master of Laws. Ook daarna volgde hij nog enkele juridische cursussen, waaronder in arbitrage in Amsterdam en in corruptiepreventie in Londen en Washington D.C. Hij is toegelaten tot balies in Engeland (Lincoln's Inn), Ghana en Sierra Leone.
Hij begon zijn loopbaan als advocaat en juridisch adviseur en was vervolgens enkele jaren juridisch redacteur en onderzoeker bij een uitgever in New York. Van 1974 tot 1993 stond hij aan het hoofd van het advocatenkantoor Max-Idan Chambers in Cape Coast in Ghana. In deeltijd gaf hij daarnaast van 1977 tot 1984 en van 1992 tot 1993 les in handelsrecht aan de Universiteit van Cape Coast.
Sinds 1993 is hij de voorzitter van de Commissie voor Mensenrechten en Bestuurlijk Recht (Commission on Human Rights and Administrative Justice, CHRAJ). Van 2004 tot 2009 kreeg hij in deze functie bijzonder verlof, om te dienen als rechter van het Rwanda-tribunaal in Arusha in Tanzania.
* UN Democracy, CV
* Wereldbank, biografie
* All Africa, Ghana: Emile Short Resumes Duty Today, 3 augustus 2009
* Cornell-archief, biografie
# Emile Schüttenhelm

Emile Schüttenhelm (Den Haag, 23 november 1909 - Amsterdam, 23 april 2003) was een Nederlandse omroepbestuurder. Hij stond in Hilversum bekend als Oom Emile.
Schüttenhelm was vanaf 1 november 1959 de eerste voorzitter van de NTS. Vanaf 29 mei 1969 tot 1975 was hij de eerste voorzitter van de NOS. Hij nam onder meer het initiatief voor de aanleg van het Omroepkwartier in Hilversum (nu Media Park), voor de totstandkoming van de stichting Kijk- en Luisteronderzoek (KLO) en was een van de oprichters van het Omroepmuseum, nu Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid in Hilversum. Onder zijn voorzitterschap werd kleurentelevisie in Nederland geïntroduceerd en ontstond het tweede televisienet, nu bekend als NPO 2.
Schüttenhelm begon zijn omroepcarrière in het kantoorpand Villa Rust Wat, Koningslaan 12 in de wijk Het Spiegel in Bussum. Nadat de televisie was verhuisd naar Hilversum, werd Villa Rust Wat zijn woning.
* ↑ https://wiki.beeldengeluid.nl/index.php/Emile_Sch%C3%BCttenhelm. Gearchiveerd op 28 maart 2023.
* ↑ Trouw - 25 april 2003: https://www.trouw.nl/nieuws/schuttenhelm-dood~b98a3319/
* ↑ Bakermat van de Buis - Spiegelschrift 21 najaar 2019, pagina 4 https://web.archive.org/web/20220925005337/http://www.blablabladerbaar.nl/spiegelschrift/spiegelschrift21/mobile/index.html
# Endlessly

Endlessly kan verwijzen naar:
* Endlessly (album), een album van de Britse zangeres Duffy
* Endlessly (nummer van Duffy), gelijknamig nummer van datzelfde album
* Endlessly (Brook Benton), een single van de Amerikaanse zanger Brook Benton
* Endlessly (Muse), een nummer van de Britse rockband Muse
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Endlessly en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Odo van Aquitanië

Odo van Aquitanië (ook wel Eudo of Eudes genoemd) was hertog van Aquitanië, hij verwierf deze status rond 700. Zijn gebied was gelegen in het zuidwesten van Gallië van de Loire tot de Pyreneeën met als hoofdstad Toulouse. Hij behield zijn titel totdat hij er afstand van deed in 735.
Over zijn vroege leven is weinig bekend, zo ook zijn afkomst en nakomelingen. Enkele hertogen van Aquitanië worden genoemd als Odo's vader: Boggis of Bertrand, maar ook Lupus, die niet eens een Meroving was. Hubertus was zeer waarschijnlijk de broer van Odo. Odo voedde Hubertus' zoon Floribertus op. Het is mogelijk dat Odo al vanaf 679 of 688 de titel van hertog aannam, respectievelijk de overlijdensdata van Lupus en Bertrand en de terugtrekking van Hubertus. Andere data zijn ook mogelijk, maar rond 700 was hij zeker aan de macht. In 715 verklaarde hij zichzelf neutraal in de Frankische Burgeroorlog. Het is niet aannemelijk dat hij zich ooit heeft uitgeroepen tot koning der Franken.
In 718 sloot hij een verbond met Chilperik II en de Hofmeier Ragamfred tegen Karel Martel. Bij de Slag bij Soissons werden ze verslagen en Odo leverde de Neustrische Koning, Chilperik II, uit aan Karel. Odo vocht tijdens zijn leven zowel tegen de Omajjaden als de Franken die beide zijn land binnenvielen. In 721 wist hij Al-Samh ibn Malik al-Khawlani een zware slag toe te brengen in de Slag bij Toulouse, een overwinning die hem giften van de Paus opleverde. Om zijn grenzen vrij te stellen huwde hij zijn dochter, Lampegia, uit aan Uthman ibn Naissa, door de Franken "Munuza" genaamd. De vrede was echter niet van lange duur, binnen een paar jaar viel Karel Martel Aquitanië weer binnen, die de Omajjaden bij de Slag aan de Garonne versloeg. Intussen verloren zijn Moslim-bondgenoten controle over hun gebied aan de Omajjadaanse leiders. Odo werd verplicht voor Karel te vechten en samen wisten ze de Omajjaden bij de Slag bij Poitiers in 732 te verslaan.
In 735 deed Odo afstand van zijn titel en werd opgevolgd door zijn zoon Hunoald. Hij had nog een andere zoon, Ato. Odo stierf niet veel later, waarschijnlijk in een klooster rond 740.
# Odo van Auch

Odo van Auch (Gascogne, 10e eeuw) was aartsbisschop van Auch van 980 tot 982.
Odo werkte mee met graaf Willem van Fézensac aan de stichting van de benedictijnerabdij van Saint-Sever. Vandaag is dit de gemeente Saint-Sever in de Landes. Er stond op die plek een kapel gewijd aan Saint-Sever doch de Noormannen hadden deze verwoest. De abdij bevond zich toen in de kerkprovincie Auch, meer bepaald in het bisdom Auxerre, dus onder het gezag van aartsbisschop Odo. Volgens sommige bronnen werd Odo na 982 bisschop van Auxerre, tijdens de verdere constructie van de abdij, doch dit is niet bewezen.