OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Zuiderhof (Hilversum)

De Zuiderhof is een begraafplaats en crematorium in Hilversum.
De begraafplaats is gelegen vlak naast de Hoorneboegse Heide en het adres is Kolhornseweg 13. De galerij is ontworpen door de architect Willem Marinus Dudok (1884-1974), net als de gebouwen op de wat oudere Noorderbegraafplaats in Hilversum.
Eind 2015 is de bouw van het crematorium gestart op basis van een ontwerp van Bierman Henket architecten. Het gebied rondom het voorplein is opnieuw ingericht. In een bestaand bijgebouw is een kantoor en as-uitgifte gerealiseerd. In de voormalige werkplaats is inpandig nu het een crematorium. De voormalige dienstwoning is getransformeerd naar een condoleance- en koffieruimte, die ook als kleine aula gebruikt kan worden. Tussen beide gebouwen is een verstilde tuin aangelegd met zicht op het naastgelegen natuurgebied Zuiderheide. Op 29 juli 2016 is het nieuwe crematorium geopend.

## Bekende Nederlanders begraven op de Zuiderhof

* Aart van Bergeijk (1946-1991)
* Johan Bodegraven (1914-1993)
* Cor Bruijn (1883-1978)
* Cor Steyn (1906-1965) Musicus
* Willy Ruys (1909-1983) acteur
# Zuiderheide (Friesland)

Zuiderheide (Fries: Suderheide) is een voormalige buurtschap in de gemeente Smallingerland, in de Nederlandse provincie Friesland. Zuiderheide lag ten zuiden van Drachten en ten oosten van de buurtschap Zuidereind.
De buurtschap is in het begin van twintigste eeuw ontstaan tussen Zuidereind en Selmien. In eerste instantie waren de boerderijen alleen via twee doodlopende paden te bereiken vanaf Zuidereind.
# Johann Elert Bode

Johann Elert Bode (Hamburg, 19 januari 1747 – Berlijn, 23 november 1826) was een Duitse astronoom. Hij was directeur van de sterrenwacht van de Pruisische Academie van Wetenschappen in Berlijn.

## Wet van Titius-Bode

Johann Elert Bode is de medebedenker samen met Johann Daniel Titius van de Wet van Titius-Bode, die bij benadering de afstand van de planeten tot de zon weergeeft in astronomische eenheid (AE). Hij ontdekte in 1774 ook het Bodestelsel.
* Bibsys: 99006971
* Biblioteca Nacional de España: XX1612718
* Bibliothèque nationale de France: cb104634498 (data)
* CiNii: DA12718184
* Gemeinsame Normdatei: 116215372
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0884 5321
* Library of Congress Control Number: n88643409
* Mathematics Genealogy Project: 127710
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: xx0085432
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007258860005171
* Nationale Bibliotheek van Polen: a0000002417813
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000109923
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 070660069
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003017398
* Istituto Centrale per il Catalogo Unico: TSAV159222
* SNAC: w6h99w2n
* Système universitaire de documentation: 066865239
* Virtual International Authority File: 31986104
* WorldCat (via VIAF): 31986104
# Aglaophamus urupani

Aglaophamus urupani is een borstelworm uit de familie Nephtyidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Aglaophamus urupani werd in 1986 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Nateewathana & Hylleberg.
# Aglaophamus toloensis

Aglaophamus toloensis is een borstelworm uit de familie Nephtyidae. Het lichaam van de worm bestaat uit een kop, een cilindrisch, gesegmenteerd lichaam en een staartstukje. De kop bestaat uit een prostomium (gedeelte voor de mondopening) en een peristomium (gedeelte rond de mond) en draagt gepaarde aanhangsels (palpen, antennen en cirri).
Aglaophamus toloensis werd in 1992 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Ohwada.
# Agrypnus korotjaevi

Agrypnus korotjaevi is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Gurjeva.
# Aeolus macilentus

Aeolus macilentus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Candèze.
# Zygonoides fraseri

Zygonoides fraseri is een libellensoort uit de familie van de korenbouten (Libellulidae), onderorde echte libellen (Anisoptera).
De soort staat op de Rode Lijst van de IUCN als niet bedreigd, beoordelingsjaar 2009.
De wetenschappelijke naam Zygonoides fraseri is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Pinhey.
* 1 2 (en) Zygonoides fraseri op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) World Odonata List; 25-04-2011
# Agriocnemis dissimilis

Agriocnemis dissimilis is een libellensoort uit de familie van de waterjuffers (Coenagrionidae), onderorde juffers (Zygoptera).
De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door D'Andrea & Carfi.
# Agonopterix triallactis

Agonopterix triallactis is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1935 door Meyrick.
# Agonopterix taciturna

Agonopterix taciturna is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Meyrick.
# Agriotes pallidulus

Agriotes pallidulus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1807 door Illiger.
# Agriotes pexus

Agriotes pexus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Candèze.
# Josephus Marie Snickers

Josephus (Jos) Marie Snickers (Rotterdam, 12 juni 1851 - aldaar, 19 mei 1918) was een Nederlands ontwerper en architect.
Snickers trad in 1880 als ontwerper toe tot het Rotterdamse architectenbureau van Evert Margry, een belangrijke leerling van Pierre Cuypers en voornamelijk actief in de bouw van katholieke kerken. Tegelijkertijd trad ook Everts broer Albert Margry toe tot de op 1 mei 1880 aangegane nieuwe vennootschap. Snickers was familie van P.M. Snickers, de bisschop van Haarlem (1877-1883) en later aartsbisschop van Utrecht (1883-1895) en deze familieband leidde mogelijk tot meerdere opdrachten voor het toch al succesvolle bureau. De associatie met Snickers was aangegaan voor een beperkt doel, namelijk "het vervaardigen van kerkmeubelen, beeldhouwwerken en kunstschilderwerk, alsmede polychromie en alle aanverwante handelsvakken", architectuur als zodanig was daarin niet begrepen. Er zijn geen ontwerpen of tekeningen van zijn hand bekend. De ontwerpen van interieurstukken die bewaard zijn gebleven, staan in de regel op naam van de vennootschap: Gebr. Margry & Snickers. Gezien de taakomschrijving van Snickers binnen de vennootschap, lijkt hij meer als interieur- en meubelontwerper werkzaam te zijn geweest, dan als architect.
Na de dood van Evert Margry in 1891 zette Albert Margry het bureau in associatie met Snickers voort. In 1908 verliet Snickers het bureau en ging Margry zelfstandig verder. Van zijn verdere leven is weinig bekend. Hij overleed in 1918 in Rotterdam.

## Bron

* Archief bureau Margry, in beheer bij P.J. Margry te Amsterdam.
# Johannishus

Johannishus is een plaats in de gemeente Ronneby in het landschap Blekinge en de provincie Blekinge län in Zweden. De plaats heeft 773 inwoners (2005) en een oppervlakte van 96 hectare.

## Galerij

* ↑ (sv) Tätort (17-02-2006). Zweeds Bureau voor Statistiek. Tätorter 2005. Bezocht op 13 april 2009.
# Akysis pulvinatus

Akysis pulvinatus is een straalvinnige vissensoort uit de familie van de meervallen (Akysidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2007 door Ng.
* ↑ (en) Akysis pulvinatus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Akysis pulvinatus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Johanneskerk (Dresden)

De Johanneskerk (Duits: Johanneskirche) in de Duitse stad Dresden werd in de jaren 1874-1878 door Gotthilf Ludwig Möckel gebouwd en was het eerste grote neogotische kerkgebouw van de stad. Tot de afbraak in de jaren 50 van de 20e eeuw stond de in de oorlog beschadigde kerk op de kruising van de Güntz-/Pillnitzer Straße in het stadsdeel Pirnaische Vorstadt.

## Omschrijving

De architect verkreeg de opdracht na het winnen van een wedstrijd. Met zijn ontwerp wilde hij de neogotische bouwstijl in Dresden introduceren. De Johanneskerk betrof een eenschepig gebouw met dwarsschip en poligonaal kooreinde met aan de zuidelijke arm van het transept de toren. De gevel van de kerk bestond uit zandsteen uit de Elbe. Voorbeelden voor de 65 meter hoge kerktoren waren de kathedraal van Laon en de dom van Naumburg.
Het kerkschip had een lengte van 47 meter en mat op de breedste plek 22 meter. Het interieur van de kerk inclusief de galerijen had 900 zitplaatsen en werd verrijkt met beelden van de twaalf apostelen en Johannes de Doper aan de pijlers, die van Franse kalksteen waren gemaakt. Op de galerij van het zuidelijke dwarsschip bevond zich het orgel met twee manualen, 28 registers en 1692 orgelpijpen. Bijzonder waren ook de rijk geborduurde liturgische gewaden en de fraaie driekleurige tapijten. In de toren hingen drie klokken die gegoten waren door de Dresdner klokkengieterij Große.
De kerk werd op 24 april 1878 gewijd. Voor de bouw en het interieur werden ruim 600.000 mark uitgetrokken.

## De Verwoesting

Bij de Brits-Amerikaanse luchtaanvallen op de stad brandde het kerkgebouw in februari 1945 uit. Wegens de staalconstructie van het dak viel de schade relatief mee, terwijl de kerktoren vrijwel onbeschadigd bleef. Daarentegen waren er in het grote parochiegebied van de kerk slechts drie huizen blijven staan, waarmee er feitelijk geen Johannesparochie meer bestond. In 1951 werd het kerkschip afgebroken. Het plan was om de toren te behouden, maar de socialistische overheid stoorde zich aan de kerktoren en trof voorbereidingen om hem op te blazen. Veel burgers van de stad protesteerden tegen de voorgenomen vernietiging, maar het haalde niets uit. Op 8 april 1954 werd ten slotte ook de toren van de Johanneskerk opgeblazen. Lange tijd bleef het terrein een groene vlakte, totdat in de jaren 1990 er een katholiek gymnasium werd gebouwd.

## Afbeeldingen

* Interieur
* Het kerkschip na de oorlog
* De toren na de sloop van de kerk

## Externe link

* (de) Verlorene Kirchen, een documentatie van de verwoeste kerken
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Johanneskirche (Dresden) op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* 1 2 Verlorene Kirchen. Gearchiveerd op 30 augustus 2021.
# Albanezen in België

Albanezen in België (Frans: Albanais en Belgique; Albanees: Shqiptarët në Belgjikë) verwijst naar etnische Albanezen die in België woonachtig zijn. Volgens de volkstelling uit 2019 wonen er ongeveer 40.000 personen van Albanese afkomst in België.

## Migratie

De Albanezen kwamen aanvankelijk medio 20e eeuw als gastarbeider naar België. Hierna vluchtten veel Albanezen in de jaren 90 naar België vanwege politieke redenen in het post-communistische Albanië en vanwege de aanwakkerende Joegoslavische oorlogen, met name de Kosovo-oorlog.

## Demografie

Hoewel de Albanezen verspreid door België wonen, zowel in Vlaanderen en Wallonië, woont de grootste gemeenschap in en rond Schaarbeek, in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

## Bekende personen

* Adnan Januzaj
* Laurit Krasniqi
* Angela Jakaj
* Gala Aliaj
* Lindon Selahi
* Zymer Bytyqi
* Medjon Hoxha
* Sebastjan Spahiu
* Din Sula
* Emir Ujkani
* Samir Ujkani
* Florian Loshaj
* Daniel Dardha
* Bleri Lleshi
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Albanians in Belgium op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
* ↑ https://www.7sur7.be/belgique/l-immigration-albanaise-en-belgique~a4dfb97c/
# Ötigheim

Ötigheim is een plaats in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van het Landkreis Rastatt. Ötigheim telt 4.971 inwoners.
Au am Rhein · Bietigheim · Bischweier · Bühl · Bühlertal · Durmersheim · Elchesheim-Illingen · Forbach · Gaggenau · Gernsbach · Hügelsheim · Iffezheim · Kuppenheim · Lichtenau · Loffenau · Muggensturm · Ötigheim · Ottersweier · Rastatt · Rheinmünster · Sinzheim · Steinmauern · Weisenbach
# Journalistenbesluit

Het Journalistenbesluit (Verordeningenblad 83/1941) was een op 2 mei 1941 door de Duitse bezetter ingestelde wetsbepaling en omvatte een formele regeling van functie en taak van de Nederlandse journalist.
Het Journalistenbesluit 'verhief' de journalistiek van particuliere aangelegenheid tot openbare taak. Het regelde van staatswege de daaraan verbonden beroepsplichten en -rechten en in die zin was het een uitnemend voorbeeld van nationaalsocialistische cultuurpolitiek. Het Journalistenbesluit bracht tot stand waarvoor de vooroorlogse journalistenorganisaties jarenlang hadden gepleit en geijverd.
Het was echter een product van de Nieuwe Orde, die vanzelfsprekend beoogde de journalisten in te schakelen in de nieuwe, nationaalsocialistische ordening der samenleving. De beschermde positie die het Journalistenbesluit bood was in de praktijk slechts weggelegd voor journalisten die bereid waren, of die meenden geen alternatief te hebben, om zich te voegen naar de eisen die aan de 'nieuwe journalistiek' gesteld werden.
Het Journalistenbesluit was een vrijwel letterlijke vertaling van het Duitse Schriftleitergesetz van 1933.
Portaal: Fascisme en nationaalsocialisme in Nederland · Fascisme · Nationaalsocialisme
# Journal of the Science of Food and Agriculture

Journal of the Science of Food and Agriculture is een internationaal, aan collegiale toetsing onderworpen wetenschappelijk tijdschrift op het gebied van de landbouwkunde, scheikunde en levensmiddelentechnologie. De naam wordt in literatuurverwijzingen meestal afgekort tot J. Sci. Food Agr. Het wordt uitgegeven door John Wiley & Sons namens de Britse Society of Chemical Industry en verschijnt 15 keer per jaar. Het eerste nummer verscheen in 1950.
* Journal of the Science of Food and Agriculture op NCBI
* Journal of the Science of Food and Agriculture op Genamics JournalSeek
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Journal of the Science of Food and Agriculture op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Šmihel

Šmihel kan verwijzen naar:
* Šmihel (Laško)
* Šmihel (Nova Gorica)
* Šmihel (Pivka)
Zie ook:
* Šmihel nad Mozirjem
* Šmihel pod Nanosom
* Šmihel pri Žužemberku
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Šmihel en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Akatsuki no dasso

Akatsuki no dasso (Japans: 暁の脱走) (Nederlands: Ontsnappen bij dageraad) is een Japanse film uit 1950.

## Verhaal

Mikami, een Japanse soldaat die dient in China, is in gevangenschap genomen door de Chinezen. Ondanks dat hij weet te ontsnappen zijn zijn problemen verre van gedaan. Hij keert terug naar zijn eenheid maar wordt daar met minachting behandeld doordat hij in gevangenschap werd genomen. Ondertussen wordt hij verliefd op Harumi, een prostituee. Zij probeert hem uit het leger te halen, maar dat loopt fataal af.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Ikebe, Ryo Ryo Ikebe | Mikami |
| Yamaguchi, Shirley Shirley Yamaguchi | Harumi |
| Ozawa, Eitarô Eitarô Ozawa | Adjudant |
| Izu, Hajime Hajime Izu | Oda |
# John Harvard

John Harvard kan verwijzen naar:
* John Harvard (theoloog), Engelse geestelijke waarnaar de Harvard Universiteit is vernoemd
* John Harvard (politicus), journalist, politicus en ambtsbekleder in Manitoba, Canada
* Jack Harvard, burgemeester van Plano, Texas
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van John Harvard en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# John Harvard (theoloog)

John Harvard (Southwark, 26 november 1607 - Charlestown, 14 september 1638) was een Engelse predikant en eerste weldoener van een universiteit die een jaar na zijn dood naar hem werd vernoemd.
John Harvard wenste dat de helft van zijn geld samen met zijn bibliotheek aan een recent opgerichte school voor het opleiden van puriteinse predikanten gegeven zou worden. Zijn schenking verzekerde dat de instelling kon blijven werken. In tegenstelling tot wat men soms veronderstelt, is John Harvard niet de stichter van de Harvard-universiteit; deze werd in 1636 opgezet door het bestuur van een Engelse enclave, de 'Kolonie aan de Baai van Massachusetts'. De Harvard Bridge werd verder naar hem vernoemd, net zoals de John Harvard Library in het Londense Southwark, geboorteplaats van de jonggestorven weldoener.
* ↑ https://www.encyclopedia.com/topic/John_Harvard.aspx "Engelse predikant in Amerika en eerste grote weldoener van Harvard College. Hij schonk £780 (de helft van zijn landgoed) en zijn bibliotheek met 320 boekdelen aan het recent opgerichte college in Cambridge (Massachusetts) dat naar hem vernoemd werd"
* ↑ John Harvard (British minister). Encyclopedia Britannica. Geraadpleegd op 17 juli 2009. “he directed that half his money, along with his collection of classical and theological literature, be given to a [certain] school recently created...Harvard's gift assured its continued operation”
* Gemeinsame Normdatei: 138320039
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 6162 0060
* Library of Congress Control Number: n91077897
* Bibliotheek van het Japanse parlement: 00951588
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007388903305171
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 14028740X
* SNAC: w6cg18jx
* Virtual International Authority File: 38555891
* WorldCat (via VIAF): 38555891
# John Harvey

John Harvey kan verwijzen naar:
* John Harvey (acteur) (1911), Brits acteur
* John Harvey (schrijver); is een Brits schrijver van politieromans
* John Harvey (waterskiër); Brits voormalig waterskiër
* John Harvey (wielrenner); was een Brits voormalig wielrenner
* John Harvey Kellogg; was een Amerikaans arts
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van John Harvey en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# John Harrison

John Harrison kan verwijzen naar:
* John Harrison (uitvinder) (1693 - 1776), Engels uitvinder.
* John Harrison (roeier) (1924-2012), Australisch roeier.
* John Harrison (musicus), musicus van The Watersons.
* John Harrison (regisseur), filmregisseur en componist.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van John Harrison en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Josef Rejcha

Josef Reicha (Rejcha) (Chuděnice, 12 februari 1752 – Bonn, 5 maart 1795) was een Tsjechisch cellist, componist en dirigent. Hij was de oom van componist en muziektheoreticus Anton Reicha.

## Biografie

Josef Reicha werd geboren is het Tsjechische plaatsje Chuděnice, in het district Klatovy. In 1761 verhuisde hij naar Praag, alwaar hij celloles kreeg van Franz Joseph Werner. In 1771 werd Reicha eerste cellist in het orkest van Graaf Kraft Ernst von Oettingen-Wallerstein in de Zwabische stad Harburg. Met twee van de orkestleden, hoboïst Josef Fiala en violist Antonín Janič, toerde hij langs diverse Europese steden. In 1778 bezocht hij Leopold Mozart in Salzburg, alwaar hij musiceerde met Janič en Nannerl Mozart.
Reicha trouwde in 1779, maar het huwelijk bleef kinderloos. In 1780 adopteerde hij zijn neef Anton Reicha, aan wie hij viool- en pianolessen gaf. Deze werd later een bekend componist. In 1785 benoemde aartsbisschop Maximilian Franz hem tot cellist en orkestleider van de hofkapel te Bonn. Andere bekende orkestleden waren Ludwig van Beethoven, die er altviool en orgel speelde, en Nikolaus Simrock, een hoornist die later Reicha’s werk zou uitgeven. In 1789 werd hij dirigent van het nieuwe theaterorkest van Bonn. Hier dirigeerde hij zowel instrumentale muziek als opera’s en religieuze werken van componisten als Pergolesi en Mozart. Lang zou deze aanstelling echter niet duren. In 1791 kreeg hij jicht, waaraan hij in 1795 overleed.

## Muziek

Reicha schreef diverse composities voor orkest en kamermuziekensembles, waaronder symfonieën, concerten (waarvan tien voor cello), en twaalf partita’s voor blaasinstrumenten. De meeste van zijn werken schreef hij vóór zijn vertrek naar Bonn. Zijn werk voor strijkinstrumenten kenmerkt zich door een expressieve, chromatische stijl en een grote virtuositeit die Reicha’s eigen kunnen reflecteert. Zijn stijl beïnvloedde die van zijn neef Anton, alsmede die van de jonge Ludwig van Beethoven.
# Alan I van Avaugour

Alan I van Avaugour (circa 1153/1154 - 29 december 1212) was van 1183 tot aan zijn dood heer van Avaugour en Goëlo en van 1206 tot aan zijn dood graaf van Penthièvre. Hij behoorde tot het huis Avaugour.

## Levensloop

Alan I was de oudste zoon van graaf Hendrik van Trégor uit diens huwelijk met Mathilde, dochter van graaf Jan I van Vendôme.
Rond 1183 volgde hij zijn overleden vader op als heer van Goëlo en Avaugour. Twee jaar later huldigde hij op een assemblee van Bretonse edelen koning Filips II van Frankrijk als zijn leenheer. Vier jaar later, in 1189, behoorde hij tot de edelen die zich verzetten tegen de aanspraken die koning Richard I van Engeland liet gelden op het regentschap van de jonge hertog Arthur I van Bretagne.
Tussen 1184 en 1189 stichtte hij een klooster nabij Paimpol, op het Île Saint-Riom, dat bestemd was voor de kanunniken in de Saint-Victorabdij in Parijs. In 1200 werd dit klooster ingepalmd door de Premonstratenzers van de Abdij van La Lucerne en kreeg het een nieuwe naam, de Abdij van Beaufort.
In 1206 erfde hij van zijn kinderloze neef Godfried III het graafschap Penthièvre, net als diens aanspraken op het hertogdom Bretagne. Deze erfenis werd bevestigd door de overige erfgenamen van Godfried en Filips II van Frankrijk. Omdat Gwijde van Thouars, de werkelijke hertog van Bretagne, een conflict met Alan vreesde, schonk die hem het noordelijke deel van Bretagne, meer bepaald de gebieden die de bisdommen Saint-Malo, Dol-de-Bretagne, Saint-Brieuc en Saint-Pol-de-Léon omvatten. In 1209 sloten Alan en Gwijde onder impuls van koning Filips II van Frankrijk opnieuw een akkoord waarbij Gwijdes dochter Alix verloofd werd met Alans zoon Hendrik II.
Alan I overleed in december 1212. Zijn minderjarige zoon Hendrik II erfde zijn gebieden, onder de voogdij van Alans broer Geslin van Coëtmen en zijn schoonbroer Conan van Léon.

## Huwelijken en nakomelingen

Rond 1180 huwde Alan met zijn eerste echtgenote Petronella, dochter van burggraaf Richard I van Beaumont-au-Maine. Het huwelijk bleef kinderloos.
In 1204 hertrouwde hij met Adelheid van L'Aigle. Uit hun huwelijk zijn twee zonen bekend:
* Hendrik II (1205-1281), heer van Avaugour en Goëlo en graaf van Trégor en Penthièvre
* Godfried I Boterel (1207-1274), heer van Quintin
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Alain de Goëlo op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.