OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Antoing

De vlag van Antoing is op 28 mei 1990 bij raadsbesluit vastgesteld als de vlag van de Henegouwse gemeente Antoing. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Rechtsgeschuind in zes golvende banen van rood en wit.
De vlag werd pas op 18 december 1991 bevestigd door de Franse Gemeenschapsregering. De banen symboliseren de zes voormalige gemeenten die zijn opgegaan in Antoing, de golven symboliseren de rivier de Schelde. De kleuren zijn afkomstig van het wapen van de voormalige heren van Antoing, sinds 12 december 1953 gebruikt als gemeentewapen van Antoing.
# Dasychira ambahona

Dasychira ambahona is een donsvlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Collenette.
# Eusurculus

Eusurculus is een geslacht van straalvinnige vissen uit de familie van naaldvissen (Bythitidae).

## Soorten

* Eusurculus andamanensis Schwarzhans & Møller, 2007
* Eusurculus pistillum Schwarzhans & Møller, 2007
* Eusurculus pristinus Schwarzhans & Møller, 2007
* ↑ (en) Eusurculus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 10 2011 version. N.p.: FishBase, 2011.
# Jaap van Gelderen

Jacob Johan (Jaap) van Gelderen (Harlingen, 18 juni 1887 – Den Haag, 16 juni 1943) was een Nederlands publicist, vertaler en advocaat.

## Levensloop

Hij was een zoon van Israël van Gelderen (1856), leraar aan de HBS, en zijn vrouw Sientje Brandes (1855-1937), alle drie behorend tot het Nederlands Israëlitisch kerkgenootschap. Hij schreef zich op 1 april 1910 in als student rechtsgeleerdheid aan de Universiteit Leiden. Op 19 december 1917 promoveerde hij aan de Universiteit Utrecht op het onderwerp ‘Het kiesrecht in de constitutionele monarchie onderzocht in het bijzonder naar aanleiding van het stemplichtvraagstuk’. Zijn promotor was Bonifacius Christiaan de Savornin Lohman.
In zijn Utrechtse studententijd raakte Van Gelderen bevriend met Erich Wichmann en Marius Roelof Johan Brinkgreve. In 1915 wilden zij in samenwerking met beeldend kunstenaar Theo van Doesburg een ‘artstiek tijdschrift’ oprichten. De uitgeverij die Brinkgreve hiervoor benaderde, W.L. & J. Brusse's Uitgeversmaatschappij in Rotterdam, was bereid het tijdschrift voor ƒ 3000,- per jaar uit te geven. Maar, omdat Van Doesburg en Wichmann niet lang daarna ieder hun eigen weg gingen, werden de plannen vroegtijdig afgeblazen. Vanaf 1916 publiceerde hij een reeks vertalingen van werk van de Romeinse dichter Horatius; eerst in het tijdschrift De Beweging en later in Groot Nederland.
In 1932 verscheen van Van Gelderen in het tijdschrift Forum het gedicht ‘Noodkreet’. Dit gedicht is geschreven naar aanleiding van het Mantsjoerije-incident in 1931 en waarschuwt voor de toenemende macht van Japan in Azië, die ook een bedreiging vormde voor Nederlands-Indië.
In de jaren 1930 publiceerde hij Horatius zangen waarvan verschillende drukken verschenen.
In 1918 trouwde hij met de feministe, voordrachtskunstenares en journaliste Francina de Witte (1897) van wie hij in 1940 scheidde.
# Epitonium amathusium

Epitonium amathusium is een slakkensoort uit de familie van de Epitoniidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Melvill & Standen.
# N154

N154 kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van N154 en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Melixanthus kuluensis

Melixanthus kuluensis is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1979 gepubliceerd door Lopatin.
# Trogulus graecus

Trogulus graecus is een hooiwagen uit de familie kaphooiwagens (Trogulidae).
# Monomorium ergatogyna

Monomorium ergatogyna is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Wheeler, W.M..
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# Eustrotia vittata

Eustrotia vittata is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1965 door Service.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Jaap van Julsingha

Jacob (Jaap) van Julsingha (21 juni 1927 – 27 september 1985) was een Nederlands burgemeester.
Hij werd geboren als zoon van Lubbertus Hendericus van Julsingha (1887-1967); destijds gemeentesecretaris van Delfzijl en later ook burgemeester van die gemeente. Zelf was hij als adjunct-commies werkzaam bij de gemeentesecretarie van Markelo voor hij in maart 1965 ook burgemeester werd en wel van Vledder. In maart 1977 werd hem op eigen verzoek ontslag verleend. Van Julsingha overleed in 1985 op 58-jarige leeftijd.
# Epimecis conjugaria

Epimecis conjugaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1857 door Guenée.
# Securiops mandrare

Securiops mandrare is een haft uit de familie Baetidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Jacobus, McCafferty & Gattolliat. De soort komt voor in het Afrotropisch gebied.
# Convoluta sordida

Convoluta sordida is een soort uit de familie Convolutidae, die behoort tot de onderstam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Convoluta sordida werd in 1882 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Graff.
# Gonippa perusia

Gonippa perusia is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1883 door Möschler.
# Monomorium epinotale

Monomorium epinotale is een mierensoort uit de onderfamilie van de Myrmicinae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Santschi.
* ↑ Vermelding van de soort op Antwiki (Geraadpleegd april 2013)
* ↑ Vermelding van de soort op Antweb (Geraadpleegd april 2013)
# PA (motorfiets)

PA is een Belgisch historisch motorfietsmerk.
PA stond voor: Praillet & Antoine, later D. Hanlet & Cie, Herstal, (Liège) en Motorcycles P.A, Anvers.
Praillet en Antoine waren aanvankelijk verdienstelijke motorcoureurs en ze verkochten Triumph-motorfietsen. In 1920 begonnen zij hun eigen merk "PA".
Dit merk beleefde zijn bloeiperiode tussen 1921 en 1925, toen men 174-, 247 en 347 cc Blackburne-zij- en kopkleppers inbouwde. Rond 1923/1924 werden er eigen 174 cc tweetakten en eigen 250- en 350 cc viertakten gemaakt, maar men gebruikte ook nog steeds Blackburne-viertakten van 175-, 250-, 350-, en 500 cc en zelfs een V-twin.
Rond 1925 eindigde de productie van motorfietsen voorlopig en Praillet en Antoine gingen weer Triumphs verkopen. De zaak werd verkocht aan zijspanfabrikant Dieudonné Hanlet in Herstal. Die ging verder met de productie van motorfietsen, naast de "Perfect" zijspannen en de "Flostroy Motorette" gehandicaptenvoertuigen. Voorlopig bleven de Blackburne-inbouwmotoren als aandrijfbron dienen, maar in 1926 werden ze Hanlet te duur. Hij besloot eigen motoren te gaan produceren. Dat leverde een 174 cc tweetakt en een 341 cc kopklep-wegracemotor (de Supersport-Koers) op.
Rond 1928 werd het bedrijf voor de tweede maal verkocht, ditmaal aan H. Caubergs en F. de Keersmaeker in Antwerpen. Zij produceerden de Supersport-Koers onder de naam PA nog een tijdje in 350- en 500 cc-uitvoering, maar niet meer met eigen motoren. Ze kochten hiervoor JAP-, Blackburne en MAG-motoren in.
Ruim een jaar later, in 1930, ging het merk PA over in handen van Lady, eveneens in Antwerpen. Lady leverde indertijd ook motorfietsen met JAP-, Blackburne en MAG-inbouwmotoren. Dit zijn mogelijk de PA-modellen geweest, maar de naam PA werd niet meer gebruikt.
* Egon Duchateau, Geert Huylebroeck, Nick Jonkheere, Rick van Eycken, Luc Freson, A-Z der Belgische motoren, 2008 Motorboeken uitgeverij Freson. ISBN 978-907734-6105
* Erwin Tragatsch, Alle Motorräder 1894-1981: Eine Typengeschichte. 2500 Marken aus 30 Ländern, Stuttgart 1997. ISBN 3-87943-410-7
* Erwin Tragatsch, The Illustrated Encyclopedia of Motorcycles, Secaucus 1985. ISBN 0890098689
# Epimecis diffundaria

Epimecis diffundaria is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Walker.
# NW

NW kan voor meerdere begrippen staan:
* in de IATA-code: Northwest Airlines
* bij de windstreken: noordwest
* Nidwalden, een Zwitsers kanton.
* NW (2016), Britse film uit 2016
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van NW en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Texella whitei

Texella whitei is een hooiwagen uit de familie Phalangodidae.
# Convoluta philippinensis

Convoluta philippinensis is een soort uit de familie Convolutidae, die behoort tot de onderstam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Convoluta philippinensis werd in 1984 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Bush.
# Vladimir Soeslov

Vladimir Vladimirovitsj Soeslov (Russisch: Владимир Васильевич Суслов; Moskou, 1857 – Chvalynsk, 1921) was een Russische architect, restaurateur, architectuurhistoricus en archeoloog. Hij staat bekend als een van de grondleggers van de monumentenzorg in Rusland.

## Biografie

Als een zoon van een icoonschilder bracht hij zijn kindertijd grotendeels in het dorp Palech door, waar vele incoonschilders actief waren. In 1878 studeerde hij af aan de Moskouse school voor de schilder- beeldhouw- en bouwkunst. Vervolgens studeerde hij aan de Keizerlijke kunstenacademie in Sint-Petersburg, waar hij in 1882 met de officiële titel van de “eerstegraadskunstenaar” afstudeerde. Vervolgens ondernam hij tussen 1883 en 1887 in opdracht van deze academie een studiereis doorheen het Russische Noorden. Daarna ondernam hij nog meerdere studiereizen, zowel in het noorden en zuiden van Rusland als in het buitenland (Zweden, Noorwegen, Duitsland, Frankrijk, Italië). Hij verzamelde er uitgebreide documentatie met betrekking tot oude monumenten, zoals tekeningen en opmetingen, alsook archeologische collecties. Daarnaast schreef hij een aantal boeken, zoals de Essays over de oud-Russische bouwkunst (Очерки по истории древнерусского зодчества), Reisnotities betreffende het noorden van Rusland en Noorwegen (Путевые заметки о севере России и Норвегии) en andere.
Vanaf 1889 leidde hij restauraties van enkele belangrijke oud-Russische monumenten, zoals de Transfiguratiekathedraal in Pereslavl-Zalesski, Mirozjskiklooster in Pskov en Sofiakathedraal in Veliki Novgorod. Hiermee stond hij aan de wieg van de Russische monumentenzorg. Hij was tevens een lid van het Keizerlijk Russisch archeologisch genootschap.
Zijn origineel oeuvre (geen restauraties) is weinig uitgebreid. In Kazan ontwierp hij in 1880-1883 samen met Nikolaj Pozdneev de Aleksandrovki-passage (Александровский пассаж, een warenhuiscomplex met een winkelgalerij). Daarnaast ontwierp hij een aantal particuliere buitenhuizen (datsja’s) en enkele kerken in de neorussische stijl.
* Gemeinsame Normdatei: 132714140
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3580 6304
* Library of Congress Control Number: n86021687
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: js2016931126
* Système universitaire de documentation: 176744045
* Virtual International Authority File: 43006597
* WorldCat (via VIAF): 43006597
# PBA

PBA kan verwijzen naar:
* PB Air, de luchtvaartmaatschappij met ICAO code PBA
* de luchthaven van Point Barrow, IATA-luchthavencode PBA
* Philippine Basketball Association, een professionele basketbalcompetitie in de Filipijnen.
* TGV Thalys PBA (afkorting van "Parijs-Brussel-Amsterdam"), een hogesnelheidstreinstel
# Texella spinoperca

Texella spinoperca is een hooiwagen uit de familie Phalangodidae.
# Convoluta schmidti

Convoluta schmidti is een soort uit de familie Convolutidae, die behoort tot de onderstam Acoelomorpha. Een kenmerkende eigenschap van de worm is dat hij tweeslachtig is, maar geen gonaden heeft. In plaats daarvan plant hij zich voort door middel van gameten, die hij produceert uit mesenchym. Verder heeft de worm geen darmen.
De worm leeft in zee, tussen sedimentair gesteente. Convoluta schmidti werd in 1881 voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Czerniavsky.
# Vladimir Solovjov

Vladimir Solovjov kan verwijzen naar:
* Vladimir Solovjov (filosoof)
* Vladimir Solovjov (ruimtevaarder)
* Vladimir Solovjov (presentator)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vladimir Solovjov en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# PB

Pb kan verwijzen naar:
PB kan verwijzen naar:
* Publicatieblad van de Europese Unie, tot 2003 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
* Prison Break, een Amerikaanse televisieserie
* Packard Bell, een Amerikaanse elektronicafabrikant
* Persoonsbewijs, een identiteitskaart tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland
* Privébericht, een persoonlijk bericht op een internetsite
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van PB en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Jampang Tengah

Jampang Tengah kan verwijzen naar:
* Jampang Tengah (plaats), een plaats in Indonesië
* Jampang Tengah (onderdistrict), een onderdistrict in Indonesië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Jampang Tengah en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk (Heestert)

De Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hemelopnemingkerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente Zwevegem behorende plaats Heestert, gelegen aan de Kerkomtrek.

## Geschiedenis

Resten van een romaans of vroeggotisch bouwwerk, gebouwd in Doornikse kalksteen, zijn nog te vinden in dezuidoostelijke muur. In 1579 werd de kerk door de beeldenstormers geplunderd.
In 1771 werd de kerk gesloopt en een nieuwe kerk met toren gebouwd. Het laatgotisch koor van begin 16e eeuw en de zijkapellen bleven bewaard. Tijdens de Franse Revolutie werd de kerk opnieuw geplunderd en in 1931 brandde de kerk af.
Bij het herstel bleef opgaand metselwerk behouden en werd de kerk in de oorspronkelijke vorm opnieuw opgetrokken. Aimé Latte was de architect.

## Gebouw

Het is een georiënteerde eenbeukige, bakstenen kerk in classicistische stijl, met halfingebouwde westtoren op vierkante plattegrond, gedekt door een tentdak. De kerk heeft een hoofdkoor en twee zijkoren, alle driezijdig afgesloten.
Om de kerk lag vroeger een kerkhof, dat in 1954 werd opgeheven. Ook is er een ommegang van zeven kapelletjes, uit 1897, voorstellende de zeven smarten van Maria.

## Interieur

Het schip wordt overkluisd door een tongewelf. Er is een doopvont van ongeveer 1700, in barokstijl. Drie biechtstoelen zijn 18e-eeuws. Ook enkele grafstenen zijn van de 18e eeuw.
* Triptiek De kruisiging
* Doopvont
* Glasraam (A. Peene-Delodder)
* Glasraam (A. Peene-Delodder)
* Madonna met kind
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# NS 5700

De serie NS 5700 was een serie tenderlocomotieven van de Nederlandse Spoorwegen (NS) en diens voorganger Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HSM).
In navolging op de serie 701-755 werd een tweetal soortgelijke locomotieven voorzien van een oververhitter besteld, die in 1907 door Werkspoor werd geleverd met de nummers 771 en 772. In 1913 werd de serie uitgebreid met de 773-776, eveneens door Werkspoor geleverd. De laatste vier waren iets langer dan de eerste twee.
Bij de samenvoeging van het materieelpark van de HSM en de SS in 1921 kregen de locomotieven van deze serie de NS-nummers 5701-5706. Om de kolenvoorraad te verdubbelen werd de kolenbak achter het machinistenhuis in 1932 verhoogd, waardoor de locomotieven ook voor langere diensten geschikt werden.
De eerste exemplaren werden in 1947 buiten dienst gesteld, de laatsten in 1953. Er is geen exemplaar bewaard gebleven.
| Fabrieksnummer | In dienst | HSM nummer | NS Nummer | Uit dienst |
| 181 | 1907 | 771 | 5701 | 1951 |
| 182 | 1907 | 772 | 5702 | 1947 |
| 328 | 1913 | 773 | 5703 | 1953 |
| 329 | 1913 | 774 | 5704 | 1953 |
| 330 | 1913 | 775 | 5705 | 1947 |
| 331 | 1913 | 776 | 5706 | 1949 |
* H. Waldorp: Onze Nederlandse stoomlocomotieven in woord en beeld. Uitg. De Alk, Alkmaar, 1981. ISBN 90 6013 909 7.
* J. van der Meer: De Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij. Uitg. Uquilair, 2009, ISBN 978 90 71513 68 8.
* J.J. Karskens: De Locomotieven van de Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij. Uitg. J.H. Gottmer, Haarlem - Antwerpen, 1947.
* A. Weijts: Tussen vuur en stoom. Uitg. Europese Bibliotheek, Zaltbommel, 2001. ISBN 90 288 26947.
# Texella mulaiki

Texella mulaiki is een hooiwagen uit de familie Phalangodidae.
# Meloemorpha

Meloemorpha is een kevergeslacht uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Chemsak & Linsley.

## Soorten

Meloemorpha omvat de volgende soorten:
* Meloemorpha aliena (Bates, 1880)
* Meloemorpha anomala (Bates, 1885)
* ↑ (fr) Tavakilian, G. (auteur) & Chevillotte, H. (software) (2012) Base de données Titan sur les Cerambycidés ou Longicornes. (bezocht 30 januari 2014)
# God Willin' & the Creek Don't Rise

God Willin' & the Creek Don't Rise is het vierde studioalbum van Ray LaMontagne en het eerste waarbij zijn begeleidingsband, genaamd The Pariah Dogs, als aparte groep vermeld wordt op de albumhoes. LaMontagne trad al langer met deze groep op. Het album werd op 17 augustus 2010 uitgebracht door RCA Records.
Het is de eerste plaat die LaMontagne helemaal zelf produceert. Bij de vorige platen was Ethan Johns verantwoordelijk voor de productie. De muziek werd in twee weken tijd opgenomen bij LaMontagne thuis, in de bossen van Massachusetts. Vergeleken met de vorige albums van LaMontagne zijn op dit album meer invloeden te horen uit de folk, folkrock en countryrock.

## Composities

Alle nummers zijn geschreven en gecomponeerd door LaMontagne.
* "Repo Man" - 6:08
* "New York City's Killing Me" - 4:13
* "God Willin' & the Creek Don't Rise" - 3:10
* "Beg Steal or Borrow" - 4:32
* "Are We Really Through" - 4:59
* "This Love is Over" - 3:30
* "Old Before Your Time" - 4:04
* "For the Summer" - 3:52
* "Like Rock & Roll and Radio" - 6:05
* "Devil's in the Jukebox" - 3:59

## Musici

Aan het album werkten de volgende muzikanten mee:
* Jennifer Condos - basgitaar
* Jay Bellerose - drums
* Eric Heywood - gitaar
* Greg Leisz - gitaar, banjo
* Patrick Warren - keyboard
* Ray LaMontagne - zang, gitaar, mondharmonica
* ↑ Humo (9 september 2010). "Ray LaMontagne - God Willin' & the Creek Don't Rise". Geraadpleegd op 8 oktober 2010.
* ↑ Besemer, Ronald (11 september 2010). "Ray LaMontagne - God Willin' & the Creek Don't Rise". KindaMuzik. Geraadpleegd op 6 oktober 2010.
* ↑ Simpson, Dave (3 september 2010). "Ray Lamontagne and the Pariah Dogs: God Willin' and the Creek Don't Rise". The Guardian. Geraadpleegd op 7 oktober 2010.
* ↑ Timperman, Kim (1 september 2010). "Ray LaMontagne & The Pariah Dogs - God Willin' & The Creek Don't Rise". Goddeau. Geraadpleegd op 6 oktober 2010.
* ↑ Jurek, Thom. "God Willin' & the Creek Don't Rise > Overview". Allmusic. Geraadpleegd op 7 oktober 2010.
# Eutonia

Eutonia is een geslacht van steltmuggen (Limoniidae). Het geslacht telt vijf soorten.

## Soorten

* E. alleni (Johnson, 1909)
* E. barbipes (Meigen, 1804)
* E. marchandi (Alexander, 1916)
* E. phorophragma (Alexander, 1944)
* E. satsuma (Westwood, 1876)
# Scenopinus adyeri

Scenopinus adyeri is een vliegensoort uit de familie van de venstervliegen (Scenopinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door Kelsey.
# NS 5400

De serie NS 5400 was een serie tenderlocomotieven van de Nederlandse Spoorwegen (NS) en diens voorgangers Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen (SS) en Nederlandsche Centraal-Spoorweg-Maatschappij (NCS).
De locomotieven kwamen in 1901 in dienst bij de Nederlandsche Centraal-Spoorweg-Maatschappij met de nummers 61-65 voor de lokaaltreinen vanuit Utrecht Buurtstation naar Nijkerk, Harderwijk en Nunspeet. Ze werden ook in de doorgaande treinen van Zeist via Utrecht naar Amsterdam Weesperpoort ingezet. En voor de zware sneltreinen van Utrecht naar Zwolle werd een locomotief uit deze serie in voorspan voor een locomotief uit de serie 21-30 ingezet. De locomotieven zijn in de voor de NCS kenmerkende gele kleur in dienst gesteld. De bruine NCS kleurstellingen hebben deze locomotieven niet gekend, daar ze vlak voor de introductie van de bruine kleurstelling nog een gele schilderbeurt hadden gekregen.
In 1919 werd de exploitatie van de NCS overgenomen door de SS, waarbij deze locomotieven in de SS-nummering werden opgenomen als 275-279. Bij de samenvoeging van het materieelpark van de SS en de HSM in 1921 kregen de locomotieven van deze serie de NS-nummers 5401-5405. De NS zette deze locomotieven, samen met de van de HSM afkomstige serie 5501-5555 waarmee ze grote gelijkenis vertoonden, in Zuid-Limburg, in de Haarlemmermeer en rondom Groningen in. In de jaren 1937-1939 werden de locomotieven buiten dienst gesteld. Er is geen exemplaar bewaard gebleven.
| Fabrieksnummer | In dienst | NCS nummer | SS nummer | NS nummer | Uit dienst |
| 5892 | 1901 | 61 | 275 | 5401 | 1939 |
| 5893 | 1901 | 62 | 276 | 5402 | 1939 |
| 5894 | 1901 | 63 | 277 | 5403 | 1939 |
| 5895 | 1901 | 64 | 278 | 5404 | 1938 |
| 5896 | 1901 | 65 | 279 | 5405 | 1937 |
* N. J. van Wijck Jurriaanse: De Nederlandsche Centraal Spoorwegmaatschappij. Uitg. Wyt, Rotterdam, 1973. ISBN 90 6007 527 7
* H. Waldorp: Onze Nederlandse stoomlocomotieven in woord en beeld. Uitg. De Alk, Alkmaar, 1981. ISBN 90 6013 909 7.
* A. Weijts: Tussen vuur en stoom. Uitg. Europese Bibliotheek, Zaltbommel, 2001. ISBN 90 288 26947.
# Gakkelrug

De Gakkelrug is een onderzeese rug waar de Noord-Amerikaanse Plaat en de Euraziatische Plaat van elkaar vandaan bewegen. Het gebied ligt in de Noordelijke IJszee en strekt zich uit over een lengte van ongeveer 1800 kilometer. Geologisch gezien verbindt deze het noordelijke uiteinde van de Mid-Atlantische Rug rug met de breuk onder de Laptevzee.
De Sovjet-Russische poolonderzoeker Yakov Yakovlevich Gakkel vermoedde het bestaan en (bij benadering) de ligging van deze rug. Dit vermoeden werd bevestigd door expedities van zijn landgenoten rond het jaar 1950. De rug is naar hem vernoemd.
Van alle divergente plaatgrenzen gaat de Gakkelrug het traagst uiteen: minder dan een centimeter per jaar.
Vroeger dacht men dat het gebied vulkanisch inactief was, maar in 1999 vond een wetenschappelijke expeditie met een kernonderzeeër een aantal actieve onderzeese vulkanen langs deze rug. Dit onderzoek werd in 2001 gevolgd door twee ijsbrekers, de Duitse Polarstern en de Healy van de VS, met wetenschappers die de rug onderzochten en steenmonsters namen. Hierbij stuitte men ook op hydrothermale bronnen. In 2007 zette de Woods Hole Oceanographic Institution de Arctic Gakkel Vents Expedition op touw om deze nader te onderzoeken.