OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# St. Marys River (Michigan-Ontario)

De St. Marys River (Frans: Riviére Sainte-Marie) is een 119,9 kilometer lange rivier die de verbinding vormt tussen het Bovenmeer (Whitefish Bay) en het Huronmeer. Daarnaast vormt de rivier hier ook de grens tussen Canada (Ontario) en de Verenigde Staten (Michigan), wat inhoudt dat ze ook een grensrivier is. Het verval over de totale lengte van de rivier bedraagt 7 meter. Dit verval komt deels van de St. Marys Rapids, stroomversnellingen in het traject van de rivier vlak na de uitstroom uit het Bovenmeer.
Aan deze rivier is ook de tweelingstad Sault Ste. Mary gelegen, bestaande uit het Canadese Sault Ste. Marie en het kleinere Amerikaanse Sault Ste. Marie. Beide steden worden verbonden door de Sault Ste. Marie International Bridge over de St. Marys River.
Om het verval te overkomen gebruikt de scheepvaart de Soo Locks en het bijhorende Sault Ste. Marie Canal en St. Marys Falls Canal. De Soo Locks vormen een van de drukste sluizenstelsels in de Verenigde Staten, met zo'n 10.000 passerende schepen per jaar, ondanks het feit dat de schutsluizen in het stelsel tussen januari en maart gesloten zijn vanwege ijsvorming in de meren.
* Library of Congress Control Number: sh87001901
* National Archives and Records Administration: 10044027
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007529708805171
* Virtual International Authority File: 315144172
* WorldCat (via VIAF): 315144172
# Dysmachus fuscipennis

Dysmachus fuscipennis is een vliegensoort uit de familie van de roofvliegen (Asilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1820 door Meigen.
# Tuiningapolder

De Tuiningapolder is een voormalig waterschap in de provincie Groningen.
In de driehoek tussen het Damsterdiep (tussen Oosterdijkshorn en Ten Post), de Ten Poster Ae (globaal tussen Ten Post en Woltersum) en het Lustigemaar (tussen Woltersum en Oosterdijkshorn) lagen zes kleine waterschappen. In het midden van het gebied lag de Tuiningapolder die op één plaats het Damsterdiep raakt, maar voor het grootste deel hiervan gescheiden is door de waterschappen De Hoop en de Reddingiuspolder. De polder was 1,8 km lang en een kleine 200 m breed.
De molen stond aan de oostkant in midden van de polder en sloeg uit op een watergang tussen de Woldringpolder en de Kimmpolder uit op de Ten Poster Ae.
De andere polders in het gebied waren:
* Reddingiuspolder
* De Hoop
* Woldringpolder
* Kimmpolder
* Van Timmerenpolder
Waterstaatkundig gezien ligt het gebied sinds 2000 binnen dat van het waterschap Noorderzijlvest.
# Myadoropsis dissimilis

Myadoropsis dissimilis is een tweekleppigensoort uit de familie van de Myochamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Habe.
# Galerucella sagittariae

Galerucella sagittariae is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1813 gepubliceerd door Leonard Gyllenhaal.
# Volksrepubliek Charkov

De volksrepubliek Charkov (Russisch: Харьковская наро́дная респу́блика, Charkovskaja naródnaja respoeblika) was een zelfverklaarde republiek die op 7 april 2014 werd uitgeroepen door demonstranten die het RSA-gebouw bezetten van de oblast Charkov.
Deze republiek wordt beschouwd als een mislukt voorstel om zich af te scheiden van Oekraïne omdat de eenheden van de strijdkrachten van Oekraïne op dezelfde dag van de onafhankelijkheid het gebouw heroverden en daarmee een einde maakten aan de bezetting die de demonstranten over het gebouw hebben gehad.

## Gelijkaardige uitroepingen in Oekraïne

De volksrepubliek Odessa werd op 16 april 2014 door een internetgroep uitgeroepen, maar lokale Antimaidan-demonstranten zeiden dat zij een dergelijke verklaring niet hadden afgelegd. Anders dan in Charkov, Donetsk en Loehansk zeiden pro-Russische demonstranten in Odessa dat zij wilden dat Odessa een autonome regio binnen Oekraïne zou worden, in plaats van zich bij Rusland aan te sluiten. De zogenaamde volksrepubliek was nooit de-facto onafhankelijk geweest
De volksrepubliek Donetsk en de volksrepubliek Loegansk werden op 12 mei 2014 uitgeroepen als twee de-facto niet erkende staten in Oekraïne die nog steeds functioneren als zelfverklaarde landen met een enkel door Rusland erkende regering van pro-Russische separatisten
# Staalstraat

Staalstraat kan verwijzen naar:
* Staalstraat (Almere)
* Staalstraat (Amsterdam)
* Staalstraat (Haarlem)
* Staalstraat (Lelystad)
* Staalstraat (Emmeloord)
* Staalstraat (Oss)
* Staalstraat (Spakenburg)
* Staalstraat (Utrecht)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Staalstraat en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Stanislao Cannizzaro

Stanislao Cannizzaro (Palermo, 13 juli 1826 – Rome, 10 mei 1910) was een Italiaans scheikundige.
Cannizzaro was achtereenvolgens professor te Genua, Palermo en vanaf 1871 te Rome. Hij heeft in 1858, door de uitgave van een pamflet, de moleculairtheorie van Avogadro ingang doen vinden. Op het Congres van chemici te Karlsruhe, in 1860, deed Cannizzaro de verwarring opheffen die toen nog bestond tussen de begrippen molecule en atoom. Hij verwierf ook naam op het gebied van de organische chemie. In 1870 was hij samen met Hugo Schiff stichter van de Gazzetta Chimica Italiana. In 1891 kreeg Cannizzaro de Copley Medal. De Cannizzaro-reactie is door hem ontdekt.
Tijdens zijn periode in Palermo was hij er rector in de jaren 1866-1868.
Vanaf zijn academische benoeming in Rome (1871) werd hij senator voor het leven van het koninkrijk Italië, omwille van zijn wetenschappelijke verdiensten. Meerdere malen was Cannizzaro vicevoorzitter van de senaat.
# Nico Habermann

Arie Nicolaas (Nico) Habermann (Groningen, 26 juni 1932 – Pittsburgh, 8 augustus 1993) was een Nederlands informaticus die gedurende zijn gehele carrière werkzaam was aan de Carnegie Mellon University in de Verenigde Staten.

## Biografie

Habermann behaalde zijn kandidaatsexamen en zijn doctoraalexamen wiskunde aan de Vrije Universiteit van Amsterdam in respectievelijk 1953 en 1958. Daarna was hij werkzaam als docent wiskunde, om in 1967 te promoveren in de toegepaste wiskunde aan de Technische Universiteit Eindhoven onder Edsger Dijkstra met de verdediging van het proefschrift: "On the Harmonious Co-operation of Abstract Machines".
In 1968 werd Habermann uitgenodigd door de Faculteit Computer Science van de Carnergie Mellon-universiteit (CMU) om er als gast-onderzoekwetenschapper te werken. Al in het jaar erop, in 1969, werd hij er aangesteld als universitair hoofddocent en in 1973 als hoogleraar. Deze positie behield hij tot 1991. Na zijn pensionering was hij assistent directeur voor computer- en informaticawetenschap bij de National Science Foundation.

## Werk

Habermann was vooral actief in het ontwerp en de implementatie van de eerste generatie computertalen, zoals Algol 60, BLISS, Pascal, Ada en andere toepassingspecifieke computertalen. Hij was bekend van zijn bedragen op inter-process, communicatie, processynchronisatie, het voorkomen van deadlocks en software-verificatie. Daarnaast had hij een bijdrage in nieuwe besturingssystemen, waaronder Edsger Dijkstra’s THE multi-programmingssysteem, de Family of Operation Systems (FAMOS) aan Carnegie Mellon, Berlijns Dynamically Adaptable Systems (DAS) en UNIX.
Habermann was gasthoogleraar aan de Universiteit van Newcastle upon Tyne (1973) en de Technische Universiteit Berlijn (1976). Daarnaast was hij universitair docent aan de Jiaotong-universiteit (1986-1993) te Shanghai.
* J.A.N Lee, A. Nico Habermann. Computer Pioneers. IEEE Computer Society.
* ↑ Mathematics Genealogy Project.
* ↑ Arie Nicolaas Habermann op Mathematics Genealogy Project
# Folignano

Folignano is een gemeente in de Italiaanse provincie Ascoli Piceno (regio Marche) en telt 9214 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 14,8 km², de bevolkingsdichtheid is 623 inwoners per km².
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Castel Folignano, Villa Pigna, Piane di Morro, Case di Coccia.

## Demografie

Folignano telt ongeveer 3093 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 9,5% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 8079 |
| 2001 | 8844 |

## Geografie

De gemeente ligt op ongeveer 310 m boven zeeniveau.
Folignano grenst aan de volgende gemeenten: Ascoli Piceno, Civitella del Tronto (TE), Maltignano, Sant'Egidio alla Vibrata (TE).

## Externe link

* https://web.archive.org/web/20060905043803/http://www.comunedifolignano.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
Acquasanta Terme · Acquaviva Picena · Appignano del Tronto · Arquata del Tronto · Ascoli Piceno · Carassai · Castel di Lama · Castignano · Castorano · Colli del Tronto · Comunanza · Cossignano · Cupra Marittima · Folignano · Force · Grottammare · Maltignano · Massignano · Monsampolo del Tronto · Montalto delle Marche · Montedinove · Montefiore dell'Aso · Montegallo · Montemonaco · Monteprandone · Offida · Palmiano · Ripatransone · Roccafluvione · Rotella · San Benedetto del Tronto · Spinetoli · Venarotta
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Tuinkabouter

Een tuinkabouter is een beeld van een kabouter dat in de tuin wordt geplaatst. Tuinkabouters zijn meestal vervaardigd uit steen of keramiek, goedkopere modellen uit kunststof. Sinds de 19e eeuw is de tuinkabouter in Europa bekend.

## Uiterlijk

Een tuinkabouter wordt net als andere kabouters voorgesteld als een klein mannetje met een puntmuts, rode appelwangetjes en een kabouterbaard. Sommige tuinkabouters zijn gewijd aan een bepaalde activiteit en hebben een uiterlijk kenmerk dat daarmee geassocieerd wordt, traditioneel het gietertje en het schepje. De vijverkabouter heeft doorgaans een hengeltje.

## Geschiedenis

Het gebruik van tuinkabouters is voortgekomen uit de gewoonte eerbied te tonen voor de natuur en voor kabouters als beschermgeest, bijvoorbeeld door het achterlaten van voedsel.
Rond 1880 werden onder andere in het Duitse Gräfenroda tuinkabouters gemaakt. Toen Philipp Griebel terracotta dieren maakte, kreeg hij het idee door middel van zijn beelden lokale mythen voor de bevolking tot leven te brengen. Een van deze mythen was dat kabouters 's nachts hielpen in de tuin.

## Voorwerpen

Tuinkabouters dragen vele voorwerpen, enkele bekende zijn:
* Gieter
* Hengel
* Kruiwagen
* Schep
* Paddenstoel
* Knapzak
* Diverse muziekinstrumenten

## In de literatuur

* Drs. P maakt de tuinkabouter tot een literair thema van zijn werk Botanisch twistgesprek, in de dichtregels
    Dus maar liever lobbig kogelplantje of bollenzig kijkertje, alant, olijfgroen ... steentje
    Nee, ik wil een tuinkabouter met een mandje op zijn rug
* In de Kabouterboeken van Rien Poortvliet wordt de tuinkabouter omschreven als een op zichzelf staand kabouter-ras.
* In de Harry Potter-boeken wordt de tuinkabouter gezien als een tuinplaag die zo snel mogelijk bestreden moet worden.
* In de stripreeks Appie Happie is Simon S. Smakeloos een fabrikant van tuinkabouters
* Toen bijna iedereen sliep, door Henri Van Daele, vertelt over de avonturen van een tuinkabouter die door het Tuinkabouterbevrijdingsfront 'bevrijd' wordt.

## In de media

In de film 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain' uit 2001 stuurt Amélie de tuinkabouter van haar vader op wereldreis. De foto's van die reis moedigen haar vader aan om ook op wereldreis te vertrekken.

## Afbeeldingen

* De dwergen van Sneeuwwitje als tuinkabouters met muziekinstrumenten, gemaakt van brood
* Gouden ABBA-tuinkabouters.
* Grote uitvoering van een 'beeldje'.
* Kabouter Snikkelmans.
* Deze tuinkabouter is op reis en staat voor de Big Ben en het Palace of Westminster
* Tuinkabouters op de Falklandeilanden.
* Soluś, Park Krasnala , Polen.

## Varia

* Tuinkabouters verschijnen ook in moderne uitvoering, zoals popsterren of (teken)filmsterren.
* Er bestaat een subcultuur van tuinkabouterverzamelaars die vaak op de hak genomen wordt in popcultuur.
* Zogenaamde Tuinkabouterbevrijdingsfronten proberen tuinkabouters te "bevrijden" uit hun tuinen.
* In de Sims-spellen komen eveneens tuinkabouters voor. In De Sims 3 ook verschillende magische, die elke nacht een andere houding aan kunnen nemen.
# Myadoropsis transmontana

Myadoropsis transmontana is een tweekleppigensoort uit de familie van de Myochamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Yokoyama.
# Piet van Heerden

Pieter (Piet) van Heerden (Schoten (Haarlem), 2 januari 1924 – Haarlem, 19 oktober 1996) was een Nederlands beeldend kunstenaar. Hij maakte beelden en schilderijen.

## Biografie

Piet van Heerden begon als schilder. Hij heeft schilderles gehad van H.F. Boot, zoals anderen van de Haarlemse School, onder wie Kees Verwey. Hij trok op met Haarlemse kunstenaars als Frans Verpoorten, Wim Steijn, Frans Funke. Begin jaren 50 woonde hij met vrouw en kind in "Het Paradijsje" samen met Anton Heijboer, diens vrouw Puck en zoontje Andries Heijboer. Hij zat na de oorlog als een van de eersten in de Beeldende Kunstenaars Regeling ("contraprestatie") in Haarlem, in eerste instantie als schilder. Hij was lid van Teisterbant. Eind jaren 50 liet hij het schilderen achter zich en ging beeldhouwen. In die discipline is hij autodidact. Vele vrouw-figuren, paarden, spelende kinderen in brons zijn in particuliere collecties vertegenwoordigd. Zijn kracht lag voornamelijk in het kleine formaat. Befaamd bij collega's en kenners is het patina op zijn sculpturen. Daarnaast heeft hij ook grote beelden voor de openbare ruimte gemaakt.
In 2005 is een publicatie verschenen over leven en werk van Piet van Heerden.
In zijn woonplaats Haarlem is in de binnenstad naar hem het Piet van Heerdenplein vernoemd, alwaar een beeld Paard uit 1982 is geplaatst.

## Beelden in de openbare ruimte

In verscheidene plaatsen in Nederland staan beelden van Van Heerden:
* Staande vrouw, Alphen a/d Rijn
* Paardje, Alphen a/d Rijn
* Danseres, 's-Gravenzande (Heenweg)
* Lientje van de hoek (meisje met springtouw), Bloemendaal
* Zittende vrouw, Bloemendaal
* Vrouw, Vijverlaan, Haarlem
* Vrouw bij water, in tuin van Spaarne Gasthuis, Boerhaavelaan, Haarlem-Zuid (1987)
* Paard, Piet van Heerdenplein, Haarlem (beeld uit 1982)
* ↑ Biografische gegevens bij het RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
* ↑ Pieter Scheen: Lexicon Nederlandse Beeldende Kunstenaars 1750-1950
* ↑ rijksmuseum.nl catalogus van bibliotheek van Rijksmuseum Amsterdam
* ↑ rkd.nl vermelding van boek bij RKD
* Leo Duppen (samenstelling en redactie): Piet van Heerden : schilder, tekenaar, beeldhouwer, 1924-1996, uitg. Kunstcentrum Haarlem, 2005. met inleiding en gedichten door Ed Leeflang.
* Kunstcentrum (Zaandam): Piet van Heerden webpagina met biografie en foto.
* Biografisch Portaal: 92250736
* International Standard Name Identifier: 0000 0004 5285 4729
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 391025864
* RKD-Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis: 36877
* Virtual International Authority File: 317290872
* WorldCat (via VIAF): 317290872
# Westoutre British Cemetery

Westoutre British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in het Belgische dorp Westouter, een deelgemeente van Heuvelland. De begraafplaats ligt 325 m ten noorden van het dorpscentrum. Ze werd ontworpen door William Cowlishaw en wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. De begraafplaats heeft een oppervlakte van 1.350 m² en is omgeven door een bakstenen muur. Het Cross of Sacrifice staat ongeveer in het midden aan de straatzijde.
Er worden 180 doden herdacht, waarvan 52 niet geïdentificeerd konden worden.

## Geschiedenis

Westouter bleef gedurende de ganse oorlog in geallieerde handen. De begraafplaats werd gestart in oktober 1917 en bleef in gebruik tot april 1918 toen tijdens het Duitse lenteoffensief het front was genaderd tot ongeveer 2,5 km. Van april tot augustus 1918 werd de begraafplaats gebruikt door Franse troepen. Daarna opnieuw door Britse troepen van augustus tot oktober 1918. Na de oorlog werden de 72 Franse graven die er toen lagen naar een Franse begraafplaats overgebracht. Er werden toen ook graven bijgezet die afkomstig waren van de omliggende slagvelden en de Ieperboog. De graven van de kleinere begraafplaatsen Bixschote German Cemetery en Kemmel French Cemetery No 2 werden ook naar hier overgebracht.
Er liggen nu 167 Britten (waarvan er 49 niet geïdentificeerd konden worden), 5 Canadezen (waaronder 3 niet geïdentificeerde) en 3 Nieuw-Zeelanders. Voor 5 Britten werden Special Memorials opgericht omdat hun graven niet meer teruggevonden werden en men aanneemt dat ze zich onder de naamloze graven bevinden. Drie Chinezen van het Chinese Labour Corps worden bij de Britse slachtoffers gerekend.
Er liggen ook 4 Britten en 1 Fransman uit de Tweede Wereldoorlog, die in mei 1940 sneuvelden tijdens de terugtrekking naar Duinkerke.

## Onderscheiden militairen

* Eric Stuart Dougall, majoor bij de 88th Brigade, Royal Field Artillery. Hij ontving het Victoria Cross (VC) voor zijn uitzonderlijke dapperheid en bekwaam leiderschap en was ook drager van het Military Cross (MC). Hij sneuvelde op 14 april 1918 in de leeftijd van 32 jaar en is een van de vier slachtoffers die worden herdacht met een Special Memorial.
* R.B. Powell-Johnson, luitenant bij de Royal Garrison Artillery en Charles Gordon Harrison, onderluitenant bij het South Lancashire Regiment werden onderscheiden met het Military Cross (MC).
* Percy John Dix Farmer, compagnie-kwartiermeester sergeant bij het Norfolk Regiment; Horace Harrington, kwartiermeester sergeant bij het Royal Army Medical Corps en F. M. Ralph, sergeant bij de Royal Garrison Artillery werden onderscheiden met de Meritorious Service Medal (MSM).
* de korporaals Cuthbert Brookes en Benjamin Pescod en soldaat H. Kivell ontvingen de Military Medal (MM).
De begraafplaats werd in 2009 als monument beschermd.
# Ogembo

Ogembo is een stad in Kenia en de hoofdstad van het district Gucha van de provincie Nyanza.
# Stanislas

Stanislas kan verwijzen naar:
* Stanislas (heilige)
* Stanislas (trein)
* Place Stanislas
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Stanislas en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Dulitana obscura

Dulitana obscura is een halfvleugelig insect uit de familie schuimcicaden (Cercopidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Lallemand.
# Foligno

De Italiaanse stad Foligno ligt in de Midden-Italiaanse regio Umbrië in de provincie Perugia. Foligno is een belangrijk knooppunt van spoor- en verkeerswegen en het industriële centrum van het oostelijke deel van Umbrië.
De stad werd al lang voor de jaartelling bevolkt door de Umbriërs die het Fulginia noemden. Later werd de stad veroverd door de Romeinen. Zij herdoopten de stad Fulginium.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de stad zwaar getroffen door geallieerde bombardementen, gericht tegen het militaire vliegveld en de kazernes nabij de stad. In 1997 veroorzaakte een zware aardbeving voor veel schade aan de monumentale panden. Het hart van de stad is het Piazza di Repubblica waaraan de 12de-eeuwse romaanse kathedraal staat. Tegenover deze kerk staat het van oorsprong 12de-eeuwse Palazzo Comunale; in 1832 werd dit echter door een aardbeving verwoest en is vervolgens in de neoclassicistische stijl herbouwd. De toren van het gebouw overleefde de beving van 1832, maar die van 1997 niet.

## Fraziones in gemeente Foligno

Er zijn 126 fraziones in Foligno:
Abbazia di Sassovivo, Acqua Santo Stefano, Afrile, Aghi, Ali, Altolina, Annifo, Arvello, Ascolano, Barri, Belfiore, Borgarella, Borroni, Budino, Camino, Cancellara, Cancelli, Cantagalli, Capodacqua, Caposomigiale, Cappuccini, Cariè, Carpello, Casa del Prete, Casa Pacico, Casale del Leure, Casale della Macchia, Casale di Morro, Casale di Scopoli, Cascito, Casco dell'Acqua, Casenove, Casette di Cupigliolo, Casevecchie, Cassignano, Castello di Morro, Castretto, Cavallara, Cave, Cerritello, Chieve, Cifo, Civitella, Colfiorito, Collazzolo, Colle di Verchiano, Colle San Giovanni, Colle San Lorenzo, Colle Scandolaro, Collelungo, Collenibbio, Colpernaco, Colpersico, Corvia, Costa di Arvello, Crescenti, Croce di Roccafranca, Croce di Verchiano, Cupacci, Cupigliolo, Cupoli, Curasci, Fiamenga, Fondi, Forcatura, Fraia, Hoffmann, La Franca, La Spiazza, La Valle, Leggiana, Liè, Maceratola, Maestà di Colfornaro, Madonna delle Grazie, Montarone, Morro, Navello, Orchi, Paciana, Palarne, Pale, Pallaia, Perticani, Pescara I°, Pescara II°, Pieve Fanonica, Pisenti, Poggiarello, Polveragna, Ponte San Lazzaro, Ponte Santa Lucia, Pontecentesimo, Popola, Rasiglia, Ravignano, Rio, Roccafranca, Roviglieto, San Bartolomeo, San Giovanni Profiamma, San Sebastiano, San Vittore, Sant'Eraclio, Santo Stefano dei Piccioni, Scafali, Scandolaro, Scanzano, Scopoli, Seggio, Serra Alta, Serra Bassa, Serrone, Sostino, Sterpete, Tesina, Tito, Torre di Montefalco, Treggio, Uppello, Vallupo, Vegnole, Verchiano, Vescia, Vionica, Volperino.

## Geboren

* Fortunato Baliani (1974), wielrenner
* Leonardo Spinazzola (1993), voetballer

## Externe link

* Gemeente Foligno
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Tsumkwe

Tsumkwe is een dorp in de regio Otjozondjupa in het noordoosten van Namibië, bekend als de hoofdstad van het San-volk in Namibië.
Het gebied rond Tsumkwe kent een opmerkelijke flora en fauna. Met name in het nabijgelegen Khaudum National Park waar leeuwen, cheetahs, hyena's en Afrikaanse wilde honden te vinden zijn.
52 km ten oosten van Tsumkwe ligt de grensovergang Dobe, waar de grens met Botswana kan worden overgestoken.
# Munna magnifica

Munna magnifica is een pissebed uit de familie Munnidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Schultz.
# Piet van Hout (1938)

Piet Thijs van Hout (Sneek, 19 april 1938 – 't Harde, 2 oktober 2009) was een Nederlands politicus van de CHU en later het CDA.
Hij is rond 1963 afgestudeerd in de rechten aan de Rijksuniversiteit Groningen en werkte in het begin van zijn loopbaan bij meerdere gemeenten en de provincie Overijssel. Van Hout werd in 1972 burgemeester van de Overijsselse gemeente Hasselt en was daarnaast van 1977 tot 1978 waarnemend burgemeester van IJsselham. In 1983 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Elburg en in april 2001 ging hij daar vervroegd met pensioen. Van Hout overleed eind 2009 op 71-jarige leeftijd.