OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Touwtrekken op de Olympische Zomerspelen

Touwtrekken stond van 1900 tot en met 1920 vijfmaal op het programma van de Olympische Spelen. Alhoewel het in die jaren een onderdeel vormde van het atletiekprogramma, beschouwt het IOC het touwtrekken nu als een aparte olympische sport.

## Onderdelen

| Onderdeel | 1900 | 1904 | 1908 | 1912 | 1920 | Totaal |
| Mannen | • | • | • | • | • | 5 |
| Totaal | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 5 |

## Medaillewinnaars

De succesvolste medaillewinnaars in het touwtrekken zijn de Britten Frederick Humphreys, Edwin Mills, John James Shepherd die als lid van het politieteam van Londen tweemaal goud wonnen (1908 en 1920) en eenmaal zilver (1912).

## Medaillespiegel

| rang | land | 1 goud | 2 zilver | 3 brons | totaal |
| 1 | Groot-Brittannië | 2 | 2 | 1 | 5 |
| 2 | Verenigde Staten | 1 | 1 | 1 | 3 |
| 3 | Gemengd team | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 3 | Zweden | 1 | 0 | 0 | 1 |
| 5 | Frankrijk | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 5 | Nederland | 0 | 1 | 0 | 1 |
| 6 | België | 0 | 0 | 1 | 1 |
| totaal | totaal | 5 | 5 | 3 | 13 |
Parijs 1900 · St. Louis 1904 · Londen 1908 · Stockholm 1912 · Antwerpen 1920 olympische medaillewinnaars
Olympische Zomerspelen
Olympische Winterspelen
Gerelateerd
Olympische Jeugdspelen · Paralympische Spelen · Deaflympische Spelen · Special Olympic World Games
IOC · COA · BOIC · NOC*NSF · NAOC · SOC
* ↑ (en) "Tug-Of-War" op de Olympedia site
# Touwtrekken op de Olympische Zomerspelen 1900

Touwtrekken is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Zomerspelen 1900 in Parijs. Aan het toernooi namen twee teams deel, een mixed team met Deense en Zweedse atleten en een Frans team. Ieder team bestond uit 6 atleten, de wedstrijd was uitgeschreven volgens het best-of-three formaat.
Het team uit Denemarken-Zweden won overtuigend met 2-0 van het Franse team.

## Eindrangschikking

| rang | sporters | land |
| 1 | Edgar Aabye August Nilsson Eugen Schmidt Gustaf Söderström Karl Gustaf Staaf Charles Winckler | DEN SWE DEN SWE SWE DEN |
| 2 | Raymond Basset Jean Collas Charles Gondouin Joseph Roffo Émile Sarrade Constantin Henriquez de Zubiera | FRA |
Parijs 1900 · St. Louis 1904 · Londen 1908 · Stockholm 1912 · Antwerpen 1920 olympische medaillewinnaars
Atletiek · Boogschieten · Cricket · Croquet · Golf · Paardensport · Pelota · Polo · Roeien · Rugby · Schermen · Schietsport · Tennis · Touwtrekken · Turnen · Voetbal · Waterpolo · Wielersport · Zeilen · Zwemmen
# Trinomys

Trinomys is een geslacht van zoogdieren uit de familie van de stekelratten (Echimyidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1921 gepubliceerd door Oldfield Thomas.

## Soorten

Er worden 10 soorten in dit geslacht geplaatst:
* Trinomys albispinus (I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1838)
* Trinomys dimidiatus (Günther, 1877)
* Trinomys eliasi (Pessôa & Reis, 1993)
* Trinomys gratiosus (Moojen, 1948)
* Trinomys iheringi (O. Thomas, 1911)
* Trinomys mirapitanga Lara, Patton, & Hingst-Zaher, 2002
* Trinomys moojeni (Pessôa, J. A. Oliveira, & Reis, 1992)
* Trinomys paratus (Moojen, 1948)
* Trinomys setosus (Desmarest, 1817)
* Trinomys yonenagae (P. L. B. Rocha, 1995)
* ↑ Mammal Diversity Database (2024). Mammal Diversity Database (Version 1.12.1) [Data set]. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.4139722. Geraadpleegd op 31-03-2024.
# Trinomys iheringi

Trinomys iheringi is een zoogdier uit de familie van de stekelratten (Echimyidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Thomas in 1911.

## Voorkomen

De soort komt voor in Brazilië.
* ↑ (en) Trinomys iheringi op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Tarwehalmdoder

Tarwehalmdoder (Geaumannomyces graminis var. tritici) is een parasitaire schimmel, die planten aantast. De schimmel behoort tot de familie Magnaporthaceae.
Op de wortels en het onderste halmlid van gewone tarwe wordt een zwarte schimmellaag gevormd. De schimmel blijft over op de stoppels en resten van stro. De schimmel infecteert het wortelweefsel van jonge planten en kan zich vooral van plant naar plant verspreiden door schimmeldraden, die door de grond groeien, vandaar dat de ziekte vaak pleksgewijs optreedt. Er worden geen gelobde, maar enkelvoudige, hyphopodia (schimmeldraden met haustoriën) gevormd. Ook kan de schimmel verspreidt worden door de 70–105 µm grote ascosporen, maar dit komt veel minder vaak voor. Infectieuze schimmeldraden van de donkere schimmeldraden (runnerhyfen) dringen de wortelcortex binnen, vervolgens de endodermis en de centrale cilinder. Het floëem wordt snel afgebroken, gevolgd door een langzamere kolonisatie en blokkering van het xyleem met gomachtige afzettingen, waardoor de opname van water wordt verminderd. Vroege symptomen van de ziekte zijn onder meer witachtig verkleurde aren, verminderde groei en vroegtijdige afrijping. De aangetaste wortels zijn zwart en de planten zijn gemakkelijk uit de grond te trekken. Bij een ernstige aantasting treden opbrengstverliezen van 40 tot 50% op. De perithecia op de wortels en het onderste halmlid zijn zwart van kleur.
# Tegobomolochus

Tegobomolochus is een geslacht van eenoogkreeftjes uit de familie van de Bomolochidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Izawa.

## Soorten

* Tegobomolochus nasicola Izawa, 1976
* ↑ Boxshall, G.; Walter, T. Chad (2013). Tegobomolochus Izawa, 1976. In: Walter, T.C. & Boxshall, G. (2013). World of Copepods database. Accessed through: World Register of Marine Species at http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=348092
# Flowers of Evil

Flowers of Evil kan verwijzen naar:
* Flowers of Evil (Mountain), album
* Engels vertaling van Les Fleurs du mal, Baudelaire
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Flowers of Evil en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Frans Stoks

Francis Hubertus (Frans) Stoks (Culemborg, 19 augustus 1886 - Venlo, 16 oktober 1972) was een architect en stedenbouwkundige, werkzaam in Noord-Limburg. Hij begon zijn loopbaan als technische tekenaar. Zijn opdrachten waren voornamelijk kerken en scholen. Hierbij heeft hij veel samengewerkt met architect A.J. Rats.

## Privé

Hij was gehuwd met Carolina Haanen. Het gezin had twee dochters.

## Portfolio

Een selectie van gebouwen, waarbij hij betrokken was.
* 1926: uitbreiding Abdij Ulingsheide, Tegelen
* 1929: Sint-Rochuskerk, Steyl
* 1935: uitbreiding Sint-Jozefkerk, America
* 1937: Sint-Antoniuskerk, Lomm
* 1939: Heilige-Familiekerk, Venlo
* 1947-1948: restauratie OLV Onbevlekt Ontvangen, Venlo
* 1952: Sint-Josephkerk, Hout-Blerick
* 1955: Don Boscokerk, Venlo
* 1955: Sint-Dionysiuskerk, Heijen
* 1947-1955: Mariakerk, Koningslust
* ↑ Kerkgebouwen in Limburg. Gearchiveerd op 4 december 2022.
# Frans Stokman

Franciscus Nicolaas (Frans) Stokman (1942) is een Nederlands socioloog en professor Methoden en technieken van het sociaalwetenschappelijk onderzoek aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Stokman studeerde politicologie van 1960 tot 1968 aan de Universiteit van Amsterdam. Hij promoveerde hier in 1977 onder P.R. Baehr and R.J. Mokken op het proefschrift "Roll calls and sponsorship : a methodological analysis of Third World group formation in the United Nations" over wetenschappelijk onderzoek in ontwikkelingslanden en de rol van de Verenigde Naties hierbij.
In 1968 begon Stokman als wetenschappelijk medewerker aan de Universiteit van Amsterdam. In 1977 werd hij benoemd tot professor Methoden en technieken van het sociaal wetenschappelijk onderzoek aan de Rijksuniversiteit Groningen. In 1987-'88 was hij gasthoogleraar aan de Universiteit van Michigan in de Verenigde Staten.
Hij was tweemaal fellow bij het Netherlands Institute for Advanced Study (NIAS) in 1995 en 2001-02. In 2002 is hij onderscheiden als Officier in de Orde van Oranje-Nassau. In 2004 ontving hij verder de Georg Simmel Award of the International Network of Social Network Analysis.

## Publicaties

Stokman publiceerde verschillende boeken en vele artikelen. Een selectie:
* 1975. Graven naar macht : op zoek naar de kern van de Nederlandse economie. Met Jac. M. Anthonisse ea.
* 1977. Roll calls and sponsorship : a methodological analysis of Third World group formation in the United Nations.
* 1986. Extensions of triad counts to networks with different subsets of points and testing the underlying random graph distributions. Met Tom Snijders
* 1997. Evolution of social networks. Met Patrick Doreian (red.)

## Externe link

* Homepage RUG
* ↑ KB resultaten publicaties Stokman, F.N. Bezien 20 december 2009.
# Trechus himalensis

Trechus himalensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Deuve et Queinnec.
# Fosnavåg

Fosnavåg is een plaats in de Noorse gemeente Herøy, provincie Møre og Romsdal. Fosnavåg telt 3.518 inwoners (2007) en heeft een oppervlakte van 3,78 km².

## Geboren in Fosnavåg

* May-Britt Moser (1963), psycholoog en Nobelprijswinnares (2014)
* ↑ Statistics Norway. Urban settlements. Population and area, by municipality. 1 January 2007 (toelichting)
# Fosna-Hensbackacultuur

De Fosna-Hensbackacultuur (ca. 8300 - 7300 v.Chr.) is de oudste fase van het mesolithicum in Noorwegen en Zweden. Veel onderzoekers zien de Fosnacultuur als een maritieme uitdrukking van de Ahrensburgcultuur. Eigenlijk gaat het om twee nauw verwante culturen met een eigen verspreidingsgebied: De Fosnacultuur kwam voor langs de zuidkust van Noorwegen, de Hensbackacultuur langs de westkust van Zweden, vooral in het centrale Bohuslän ten noorden van Göteborg. De Hensbackacultuur ging later over in de Sandarnacultuur.
De Fosnacultuur, naar een plaats in de buurt van Kristiansund, is een verzamelnaam voor de oudste nederzettingen langs de Noorse kust, van Hordaland tot Nordland. De oudste nederzettingen in Bohuslän aan de Zweedse westkust (de Hensbacka) zijn afgeleid van de Ahrensburgcultuur van Noord-Duitsland. De oudste nederzettingen van Fosna in Oost-Noorwegen liggen in de buurt van Høgnipen in Østfold.
De nederzettingen lagen dicht bij de toenmalige kust, maar door de stijging van het land liggen ze in West-Noorwegen nu 60–70 m boven de zeespiegel en Høgnipen zelfs op 150 m boven de zeespiegel. Uit de ligging blijkt dat visserij en de jacht op zeehonden belangrijk waren voor de economie. Men neemt aan dat men met huiden beklede houten boten gebruikte, want de meeste vindplaatsen van Hensbacka (75%) liggen op eilanden in de buitenarchipel. Er zijn ook veel afvalhopen van schaaldieren gevonden.
# Triptognathus sibilans

Triptognathus sibilans is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gravenhorst in 1829.
# Triptognathus syraensis

Triptognathus syraensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Tischbein in 1874.
# Triptognathus nipponicus

Triptognathus nipponicus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Uchida in 1926.
# Tasiocera (Dasymolophilus) murina

Tasiocera (Dasymolophilus) murina is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Trevor Philp

Trevor Philp (Toronto, 1 mei 1992) is een Canadees alpineskiër.

## Carrière

Philp maakte zijn wereldbekerdebuut tijdens de slalom in januari 2012 in Adelboden.
In 2014 nam Philp deel aan de Olympische Winterspelen in Sotsji. Hij eindigde 25e op de Olympische reuzenslalom. Op de slalom haalde hij de finish van de tweede run niet.
In Beaver Creek nam Philp deel aan de wereldkampioenschappen alpineskiën 2015. Op dit toernooi eindigde hij als 18e op zowel de slalom als de reuzenslalom. Samen met Erin Mielzynski, Candace Crawford en Phil Brown behaalde Philp de zilveren plak in de landenwedstrijd. In de voorrondes won het Canadese team van de hoger geplaatste teams van Duitsland, Italië en Zweden. In de finale moest het Canadese viertal echter zijn meerdere erkennen in het Oostenrijkse team.

## Resultaten
### Olympische Spelen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2014 | Sotsji | DNF2 Slalom 25e Reuzenslalom |
| 2018 | Pyeongchang | 18e Reuzenslalom DNF2 Slalom |

### Wereldkampioenschappen

| Jaar | Plaats | Resultaten |
| 2013 | Schladming | 35e Slalom |
| 2015 | Beaver Creek | 2 Landenwedstrijd 18e Reuzenslalom 18e Slalom |
| 2017 | Sankt Moritz | DNF1 Reuzenslalom DNF1 Slalom |
| 2019 | Åre | 18e Reuzenslalom DNF1 Slalom 9e Landenwedstrijd |

### Wereldbeker
#### Eindklasseringen

| Seizoen | Algm | SL | RS | PAR | SC |
| 2013/2014 | 140e | - | 50e | | - |
| 2014/2015 | 133e | - | 41e | | - |
| 2015/2016 | 102e | 37e | 45e | | 37e |
| 2017/2018 | 83e | 40e | 34e | | - |
| 2018/2019 | 54e | 41e | 25e | | 11e |
| 2019/2020 | 80e | 58e | 25e | 38e | - |
# Trevor Pinnock

Trevor David Pinnock CBE (Canterbury, 16 december 1946) is een Engels klavecinist en dirigent.
In 1973 richtte hij The English Concert op, een ensemble dat zich specialiseerde in het uitvoeren van barokmuziek, en later ook wel van vroegklassieke muziek. Hij koos daarbij voor interpretaties die gebaseerd waren op de "authentieke" uitvoeringspraktijk.
* Bibsys: 98049631
* Biblioteca Nacional de España: XX875202
* Bibliothèque nationale de France: cb138985066 (data)
* Gemeinsame Normdatei: 123962927
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 1443 908X
* Library of Congress Control Number: n78093900
* Nationale Bibliotheek van Letland: 000107383
* MusicBrainz: 66d97594-15fd-49b9-8359-0c014dbe8719
* Nationale Bibliotheek van Tsjechië: mzk2006353942
* Nationale bibliotheek van Australië: 35688147
* Nationale Bibliotheek van Israël: 987007461581605171
* Nationale en Universitaire bibliotheek Zagreb: 000612478
* Nederlandse Thesaurus van Auteursnamen: 069395837
* Réseau des bibliothèques de Suisse occidentale: 02-A003695918
* SNAC: w6w38gz9
* Système universitaire de documentation: 077720180
* Trove: 1043206
* Virtual International Authority File: 51876317
* WorldCat (via VIAF): 51876317
# Trevor Pinch

Trevor J. Pinch (Lisnaskea, 1 januari 1952 - 16 december 2021) was een Brits socioloog en muzikant. Hij heeft zich voornamelijk toegelegd op de wetenschapssociologie, muzieksociologie en technieksociologie. In 2018 won hij de J. D. Bernal Prize van de Society for Social Studies of Science.
Hij behaalde zijn doctoraat in de sociologie aan de universiteit van Bath, en is, samen met Harry Collins de voornaamste vertegenwoordiger van de zogenaamde 'Bath school' (naast de 'Edinburgh school') van de sociologie van wetenschappelijke kennis. Pinch is vooral bekend omwille van Confronting Natures (1986), waarin hij een sociologisch verslag schreef van het zonneneutrino probleem. Hij schreef ook een aantal populariserende werken met Collins over thema's in de wetenschapssociologie. Samen met auteurs als Wiebe Bijker en Thomas Hughes wordt Pinch bovendien gezien als een van de grondleggers van de sociale constructie van technologie (SCOT), die stelt dat de geschiedenis van de technologie niet zozeer wordt bepaald door interne ontwikkelingen, maar door de maatschappelijke groepen die achter deze technologieën staan.
# Ford Quadricycle

De Ford Quadircycle is een quadricycle gefabriceerd door Henry Ford.
Ford bouwde tussen 1896 en 1901 drie exemplaren. Hij bouwde het eerste in een werkplaats achter zijn huis en reed er op 4 juni 1896 voor het eerst mee door de straten van Detroit. De primitieve auto had twee versnellingen en was een tweecilinder. Hij kon niet in zijn achteruit. Het tweede voertuig werd gebouwd in 1899 en het derde en laatste in 1901.
De auto heette Quadricycle omdat hij de banden van een fiets (bicycle) had. Het eerste exemplaar verkocht hij voor maar liefst 200 dollar. De motor en het model waren het resultaat van twee jaar experimenteren in zijn werkplaats. Toen Ford uiteindelijk klaar was, was hij 32. Het maken van de auto stond aan de wieg van zijn eigen bedrijf, de Henry Ford Company, opgericht in 1901, en de latere Ford Motor Company (1903).
Het door een ketting aangedreven voertuig had een vermogen van 4 pk (3 kW) en kon in zijn eerste versnelling naar 15 km/uur en in de tweede versnelling naar 30 km/uur. De auto had twee zitplaatsen en een tankinhoud van circa 10 liter. Hij woog 230 kg en de tank zat onder de bank.
Later kocht Henry Ford zijn eerste Ford terug voor 60 dollar. Deze staat nu in een museum in Dearborn in Michigan.
De Ford Quadricycle is het eerste model van Ford ooit.
# Tritonoharpa antiquata

Tritonoharpa antiquata is een slakkensoort uit de familie van de Cancellariidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1844 door Hinds in Reeve.
# Trekfrezen

Trekfrezen of brootsen is een verspaningstechniek waarbij het gereedschap, dat een opeenvolgende reeks snijkanten heeft, een lineaire snijbeweging uitvoert. Met dit proces kunnen alle mogelijke niet-ronde gaten en groeven in een product worden gemaakt, zoals spiebanen of spievertandingen op naven en assen. Het is een efficiënt proces, omdat in een enkele bewerking snel een heel complex profiel kan worden uitgefreesd, zonder dat er nog nabewerking nodig is.

## Werking

De trekfrees is een soort doorn waarop een reeks tanden is aangebracht. Deze tanden kunnen afhankelijk van de beoogde functie helemaal rondom zitten, maar ook aan een of twee zijden. De frees kan allerlei verschillende vormen hebben, bijvoorbeeld een zeshoek, om een zeshoekig gat te frezen.
Elke tand is iets groter dan de vorige. De frees wordt alleen in de langsrichting verplaatst, zuiver parallel aan het te bewerken oppervlak. Hij draait niet en beweegt ook niet in de richting van het werkstuk. Doordat elke tand een fractie groter is dan de voorgaande, wordt telkens een dun laagje van het werkstuk af geschaafd. Doordat de laatste tandenrij rond de 0,01 mm dieper snijdt dan de voorlaatste tandenrij wordt een hoge oppervlaktekwaliteit en een grote vorm- en maatnauwkeurigheid bereikt. Vanwege die nauwkeurigheid wordt het proces ook wel toegepast voor ronde gaten.
Bij het trekfrezen van diepe groeven zoals spiebanen kan het ook gebeuren dat een trekfrees meerdere malen door het werkstuk wordt getrokken, telkens met daarnaast een iets dikkere opvulstrip. Of er wordt steeds een andere trekfrees gebruikt die iets dikker is dan de voorgaande.

## Inwendig trekfrezen

Bij inwendig trekfrezen wordt vooraf een (rond) gat in het product gemaakt dat groot genoeg is om de eerste, kleinste, tandenrij (vrijwel) door te laten. Vervolgens wordt de frees erdoorheen getrokken of geduwd, zodat een gat ontstaat in de vorm en afmetingen van de laatste, grootste tandenrij.

## Uitwendig trekfrezen

Bij uitwendig trekfrezen wordt een reeds vervaardigd profiel aan de buitenkant van het product nabewerkt door er een trekfreesdoorn overheen te trekken. Dit proces wordt toegepast voor onder meer buitenprofielen en geleidingsgroeven.
# Wilde kamperfoelie

De wilde kamperfoelie (Lonicera periclymenum) is een in West-Europa algemeen voorkomende, overblijvende, bladverliezende liaan uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae).
De kruipende of rechtswindende, houtige stengels kunnen 2–10 m lang worden. Hoewel de plant klimt in bomen maar parasiteert er niet op. Wel benadeelt de plant mogelijk de drager, doordat die het gewicht moet dragen en minder bladruimte en licht heeft.
De 4–6 cm lange en 2–5 cm brede, gaafrandige, groene bladeren zijn spits-eirond.
De roomwitte, 3–5 cm grote bloemen zijn in eindstandige trossen gegroepeerd, tweelippig, later wordt de kleur iets donkerder en neigt naar geel. De bloemen hebben een aangename geur. De bloeiperiode is in juni tot september. De rode vruchten zijn enigszins giftig.
Men kan de plant aantreffen in bossen, met name op lichte of halflichte plaatsen, en in heggen, in kreupelhout en in de duinen.
Het verspreidingsgebied strekt zich uit van Zuid-Scandinavië, via Denemarken, Duitsland, de Benelux, Groot-Brittannië tot in Frankrijk. De plant is ingevoerd in Noord-Amerika.

## Plantengemeenschap

De wilde kamperfoelie is een kensoort voor het onderverbond Circaeo-Alnenion van het verbond van els en gewone vogelkers (Alno-padion).

## Gebruik

In de tijd van het Romeinse Rijk werd de plant gebruikt bij borstkwalen en urineweginfecties.
# Highbury

Highbury kan verwijzen naar:
* Highbury (Londen), een wijk in Londen
* Highbury (West-Australië), een plaats in West-Australië
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Highbury en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Orthotrichus uelensis

Orthotrichus uelensis is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Burgeon.
# Vincent Gouttebarge

Vincent Gouttebarge (Vichy, 16 augustus 1975) is een Frans voormalige beroepsvoetballer en medische wetenschapper.

## Biografie

Gouttebarge speelde in eigen land tussen 1993 en 1994 voor AJ Auxerre en van 1994 tot 1997 FC Cournon-d'Auvergne in de laagste klasse van de Championnat de France alvorens hij naar Nederland vertrok om in Nederland voor vier seizoenen bij FC Volendam te tekenen. Daar was hij in 1997 de eerste Fransman die in de eredivisie speelde. Echter, Gouttebarge kwam daarna door blessures weinig aan spelen toe. In 2001 won hij bij 'Het Andere Oranje' een periodetitel en speelde vervolgens de nacompetitie. Na een mislukte stage bij Sparta speelde hij van 2002 tot 2007 bij Almere City FC (toen FC Omniworld). Medio 2007 stopte de Fransman, ook in bezit van een Nederlands paspoort, en ging zich op zijn maatschappelijke carrière richten. Door blessures speelde Gouttebarge tussen 1993 en 2007 maar 232 wedstrijden als profvoetballer.
Tijdens zijn profcarrière studeerde Gouttebarge eerst bewegingswetenschappen aan de Universiteit Blaise Pascal te Clermont-Ferrand waar hij in 2000 richting inspanningfysiologie afgestudeerd is. Vanaf 2002 ging Gouttebarge naast zijn voetbalcarrière verder studeren bij het Academisch Medisch Centrum (Faculteit der Geneeskunde) aan de UvA. Gouttebarge schreef uiteindelijk een proefschrift over klinimetie waarmee hij eind 2008 promoveerde en de graad van doctor aan de Faculteit der Geneeskunde van de UvA kreeg.
Anno 2021 is Gouttebarge Buitengewoon Hoogleraar Sportgeneeskunde van de Universiteit van Pretoria en werkzaam bij de afdeling Orthopedie van de Amsterdam Universitair Medische Centra. Hij is ook Chief Medical Officer bij FIFPro. Gouttebarge richt zich in zijn werk op een breed scala van domeinen binnen de sportgeneeskunde die relevant zijn in de professionele sport (nadruk op voetbal), met als doel de fysieke, mentale en sociale gezondheid van actieve en voormalige topsporters te beschermen en te bevorderen. Gouttebarge is voorzitter van de Mental Health Working Group van het Internationaal Olympisch Comité (IOC), co-directeur van de IOC Programs on Mental Health in Elite Sport, lid van de Concussion Expert Group van de International Football Association Board, lid van de Medical Expert Group van de Franse Professional Football League (LFP) en lid van de South African Sports Medicine Association (SASMA). Gouttebarge is ook lid van de Editorial Board van het South African Journal of Sports Medicine en Injury Epidemiology.