OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Taza

Taza (Arabisch: تازة Berbers: ⵜⴰⵣⴰ) is een stad in het noordoosten van Marokko in de Taza-corridor, een bergpas waar het Rifgebergte- en Midden-Atlasgebergte samenkomen. Taza is de hoofdstad van de gelijknamige provincie. De stad telde in 2014 zo'n honderdvijftigduizend inwoners.

## Naam

De naam Taza (طازة) komt van het Arabisch en betekent het frisse en het nieuwe (الجديد والجديد).

## Bevolking

De stad wordt bevolkt door Arabische en Berberse Marokkanen. De voertaal is het Marokkaans-Arabisch.

## Geschiedenis

De oude stad (medina) ligt op een hoogte van ongeveer 580 meter boven zeeniveau en is omgeven door vestingwerken, de nieuwere stad, gesticht door de Fransen in 1920, ligt in een vruchtbare vlakte op een hoogte van 450 meter. Fossiele overblijfselen zijn het bewijs dat grotten in het gebied al in het Paleolithicum bewoond werden. De stad ligt in een bergpas die bekend staat als de Taza Gap, waardoor opeenvolgende golven van indringers westwaarts trokken naar de Atlantische kustvlakten van Noordwest-Afrika. Taza werd gesticht door de Miknasa (rond de tijd van de 7e-eeuwse Arabisch-islamitische verovering), die in 790 een alliantie sloot met de Idrisid-dynastie en zich later aansloot bij de Fāṭimiden van Al-Qayrawan. De Almoraviden namen Taza over in 1074 en werden in 1132 vervangen door de Almohaden. In 1248 werd het veroverd door de Meriniden. Hoewel Taza de route van de Ottomanen uit Algiers versperde die verovering zochten in wat nu Marokko is, viel deze in 1914 in handen van de Fransen. De medina herbergt barbicanmonumenten, moskeeën en een 14e-eeuwse Madrassa (religieuze universiteit).

## Geboren

* Abdelkrim El Hadrioui (1972), Marokkaans oud-voetballer
# Pseudoxenodontinae

Pseudoxenodontinae is een onderfamilie van de familie toornslangachtigen (Colubridae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door Samuel Booker McDowell in 1987. Er zijn tien verschillende soorten die in twee geslachten worden verdeeld.

## Verspreidingsgebied

De soorten komen voor in delen van Azië en leven in de landen India, Nepal, Myanmar, Thailand, Maleisië, Vietnam, Laos, Bhutan, China, Taiwan en Indonesië, mogelijk in India.

## Geslachten

De onderfamilie omvat de volgende geslachten, met de auteur en het verspreidingsgebied. Zie de lijst van Pseudoxenodontinae voor een lijst van alle soorten.
| Naam | Auteur | Soorten | Verspreidingsgebied |
| Plagiopholis | Boulenger, 1890 | 4 | Azië; Thailand, Myanmar, China, Vietnam en Laos, mogelijk in India |
| Pseudoxenodon | Boulenger, 1890 | 6 | Azië; India, Nepal, Myanmar, Thailand, Maleisië, Vietnam, Laos, Bhutan, China, Taiwan en Indonesië |

## Bronvermelding
### Referenties

* 1 2 Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Pseudoxenodontinae.

### Bronnen

* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Pseudoxenodontinae - Website Geconsulteerd 29 maart 2021
Ahaetuliinae · Calamariinae · Colubrinae · Dipsadinae · Grayiinae · Natricinae · Sibynophiinae
Incertae sedis: Lycognathophis · Gongylosoma · Oreocalamus · Tetralepis
# ING hoofdkantoor

ING hoofdkantoor kan verwijzen naar:
* Vanaf de oprichting: Het Zandkasteel (gebouw)
* 2002-2014 Infinity (gebouw)
* Vanaf 2020 Cedar (gebouw)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van ING hoofdkantoor en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Orthotrichia extensa

Orthotrichia extensa is een schietmot uit de familie Hydroptilidae. De soort komt voor in het Oriëntaals gebied.
# Virgichneumon tenuicornis

Virgichneumon tenuicornis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1930.
# Nitokra galapagoensis

Nitokra galapagoensis is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Ameiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Mielke.
# Poudre B

Poudre B (Poudre Blanche = witkruit) of nitrokruit is een door de Franse chemicus Paul Vieille in 1884 uitgevonden rookzwak kruit, dat in 1886 in het Franse leger werd ingevoerd.
Poudre B was vervaardigd uit schietkatoen dat met ethanol en ether zachtgemaakt en samengekneed werd. Poudre B was een grote verbetering ten opzichte van buskruit (Poudre Noire = zwartkruit) aangezien dit drie keer zo krachtig was, zonder dat bij gebruik grote hoeveelheden rook vrijkwamen. De reden waarom het rookloos was is omdat de verbrandingsproducten hoofdzakelijk in gasvorm waren in vergelijking met de circa 60% vastestofproducten, voornamelijk bestaande uit kaliumcarbonaat en kaliumsulfaat die het gevolg van de verbranding van buskruit zijn. Het is vrijwel onmiddellijk door het Franse leger in gebruik genomen maar neigde om na verloop van tijd onstabiel te raken, dat talloze ongelukken tot gevolg gehad heeft; de twee oorlogsschepen Iéna en Liberté zijn bijvoorbeeld in de haven van Toulon in respectievelijk 1907 en 1911 geëxplodeerd. Een verbeterde kruitsoort was het in Engeland na 1889 gebruikte cordiet.
Intussen moet worden getwijfeld aan de betekenis "Poudre B = Poudre Blanche", ten eerste omdat dit kruit niet wit is en ten tweede omdat in geen enkel militair handboek van vóór 1900 deze betekenis wordt gevonden. Een moderne Franse schrijver vermeldt dat de "B" in de naam om "obscure redenen" is gekozen.
# Paraplatoides tenerrimus

Paraplatoides tenerrimus is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Paraplatoides. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1879 door Ludwig Carl Christian Koch.
# Taza-Al Hoceïma-Taounate

Taza-Al Hoceïma-Taounate was tot 2015 een regio in Marokko. De hoofdstad was Al Hoceima. De regio ligt in het Rifgebergte en grenst met de klok mee aan de Middellandse Zee, en de regio's Oriental, Meknès-Tafilalet, Fès-Boulemane, Gharb-Chrarda-Béni Hsen en Tanger-Tétouan. De regio had een oppervlakte van 24.155 km² en telde 1.807.113 inwoners (2004).
In 2009 werd de provincie Taza in twee gesplitst, het westelijk deel bleef Taza. Het oostelijk deel van het voormalige Taza werd de nieuwe provincie Guercif.
De regio bestond van 2009 tot 2015 dus uit vier provincies:
* Al Hoceïma
* Guercif
* Taounate
* Taza
Naast Al Hoceima, zijn er andere grotere plaatsen in Taza-Al Hoceïma-Taounate:
* Beni Bouayach
* Beni Frassen
* Bouhouda
* Guercif
* Imzouren
* Taounate
* Taza
* Tahla
In 2015 gingen de provincies van de voormalige regio op in drie andere, nieuwe regio's: Al Hoceïma in Tanger-Tétouan-Al Hoceïma, Guercif in L'Oriental en Taounate en Taza in Fès-Meknès.
Huidige regio's: Béni Mellal-Khénifra · Casablanca-Settat · Dakhla-Oued Eddahab · Drâa-Tafilalet · Fès-Meknès · Guelmim-Oued Noun · Laâyoune-Sakia El Hamra · Marrakech-Safi · Oriental · Rabat-Salé-Kénitra · Souss-Massa · Tanger-Tétouan-Al Hoceïma Oude regio's voor 2015: Chaouia-Ouardigha · Doukala-Abda · Fez-Boulmane · Gharb-Chrarda-Béni Hsen · Grand Casablanca · Guelmim-Es Semara · Laâyoune-Boujdour · Marrakech-Tensift-Al Haouz · Meknès-Tafilalet · Oriental · Oued ed Dahab-Lagouira · Rabat-Salé-Zemmour-Zaer · Souss-Massa-Daraâ · Tadla-Azilal · Tanger-Tétouan · Taza-Al Hoceïma-Taounate
# Pseudoxenyllodes

Pseudoxenyllodes is een geslacht van springstaarten uit de familie van de Odontellidae.

## Soorten

* Pseudoxenyllodes macrocanthus
# Zorochros sarawakensis

Zorochros sarawakensis is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Ôhira.
# Eugeen Van Dievoet

Eugeen Van Dievoet (Brussel, 9 mei 1862 – aldaar, 20 maart 1937) was een Belgische architect die hoofdzakelijk te Brussel gebouwen ontwierp, in de art-deco- of beaux-arts-stijl.

## Biografie

Eugeen Van Dievoet was een zoon van Ernest Jean-Louis Van Dievoet (Brussel, 16 juli 1835 – Sint-Gillis, 28 augustus 1903) en van Leonie Josephine Françoise Most (Antwerpen, 14 juli 1838 – Brussel, 1943). Hij was kleinzoon van zijn gelijknamige grootvader, Eugeen Van Dievoet, en van Hortense Poelaert, die de zuster was van de befaamde architect Joseph Poelaert. Hij was ook een neef van architect Henri Van Dievoet en van de art-nouveau-kunstenaar Gabriel Van Dievoet.
Eugeen trouwde met Léonie Caroline Catherine Quarez (Luik, 22 mei 1865 – Sint-Lambrechts-Woluwe, 6 december 1944) die drie jaar jonger was dan hijzelf. Het echtpaar bleef kinderloos.

## Loopbaan

Eugeen Van Dievoet begon zijn carrière als militair architect en ontving zijn opleiding in de Koninklijke Militaire School (48-ste promotie, Genie, 1880-1885). Hij werd majoor van de Genie, lesgever aan de Koninklijke Militaire School, en vanaf 1936 lid van de Koninklijke Maatschappij voor Archeologie te Brussel. Na zijn militaire activiteiten werd hij burgerlijk architect met woonplaats in de Vergotestraat 30 te Brussel. Hij ontwierp in deze stad talrijke huizen en appartementsgebouwen in art-deco- of beaux-arts-stijl.

## Eerbetoon

* Ridder in de Leopoldsorde
* Officier in de Kroonorde
* Herinneringsmedaille van het bewind van koning Leopold II
* Militair Kruis 1-ste klasse

## Werken (Selectie)

* 1922 : Schaarbeek: Woning van Louis Brison (wisselagent), Auguste Reyerslaan 120. Burgershuis in baksteen en blauwe steen. Eclectische Lodewijk XV-stijl.
* 1923 : Brussel, Fabriekstraat 32. Burgershuis in beaux-arts-stijl.
* 1923 : Brussel, Fabriekstraat 32A tot 36A. Appartementsgebouw met vijf niveaus in art-decostijl.
* 1923 : Sint-Lambrechts-Woluwe: Vergotestraat 30 (hernummerd: voorheen Vergotestraat 14, Schaarbeek). Eigen woning van Eugeen Van Dievoet zelf. Burgershuis in eclectische stijl, met beaux-arts-invloeden.

## Illustraties

* Woning van Louis Brison, Auguste Reyerslaan 120, Schaarbeek (1922).
* Fabriekstraat 32, Brussel. Burgershuis (1923).
* Fabriekstraat 32A-36A. Appartementsgebouw (1923).
* Vergotestraat 30, Sint-Lambrechts-Woluwe. Eigen woning van Eugeen Van Dievoet (1923).
# Noordwest-Iberische hagedis

De Noordwest-Iberische hagedis of Noordwest-Iberische muurhagedis (Podarcis bocagei) is een hagedis uit de familie echte hagedissen (Lacertidae).

## Naam en indeling

De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst voorgesteld door Victor López Seoane y Pardo-Montenegro in 1885. Oorspronkelijk werd de naam Lacerta muralis var. bocagei gebruikt. Er worden drie ondersoorten erkend. Tot 1993 werd deze hagedis als ondersoort van de muurhagedis (Podarcis muralis) gezien. Er is overigens ook een Zuidwest-Iberische (muur)hagedis (Podarcis carbonelli).
De soortaanduiding bocagei is een eerbetoon aan de Portugese natuuronderzoeker José Vicente Barboza du Bocage (1823 - 1907).

## Uiterlijke kenmerken

De Noordwest-Iberische hagedis lijkt uiterlijk sterk op de Spaanse muurhagedis (Podarcis hispanica), het lichaam is echter forser en minder afgeplat. De mannetjes hebben een groenige rug, in de paartijd feller groen, en een bruine flank met geel-oranje buik, en twee groengele strepen aan weerszijden van de rug. Het vrouwtje is meestal egaal bruin met ook twee rugstrepen, maar deze zijn smaller en geel-bruin. De volwassen hagedis meet ongeveer 6,5 cm van neus tot cloaca, en maximaal 20 cm totale lengte; de staart beslaat twee derde van het lichaam.

## Verspreiding en habitat

De hagedis komt voor in het noorden en westen van het Iberisch Schiereiland, in het noordwesten van Spanje en in Portugal, ten noorden van de rivier de Douro.
De Noordwest-Iberische hagedis is een klimmende soort die leeft op rotsen en muren. De hagedis is aangetroffen van zeeniveau tot op een hoogte van 1900 meter boven zeeniveau.

## Levenswijze

De Noordwest-Iberische is overdag actief en neemt graag een zonnebad waardoor het dier veel sneller wordt. Het voedsel bestaat uit insecten en andere ongewervelden. De vrouwtjes zetten twee tot vier keer per jaar eieren af. Het legsel bestaat uit twee tot negen eieren.

## Beschermingsstatus

Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is de beschermingsstatus 'veilig' toegewezen (Least Concern of LC).

### Afbeeldingen

* Vrouwtje
* Mannetje

## Bronvermelding

Referenties
* ↑ (en) Noordwest-Iberische hagedis op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ H. Strijbosch, A.H.P. Stumpel, R.C.M. Creemers, J.J.C.W. van Delft,A. Groenveld & D. Bauwens - Reptielen Amfibieën Vissen Onderzoek Nederland, Middelste groene kikker wordt bastaardkikker - Standaardlijst voor de Nederlandse namen van de Europese amfibieën en reptielen RAVON 21 7(3) 2005.
* ↑ Jeroen Speybroeck, Anton Stumpel, Wouter Beukema, Bobby Bok, Raymond Creemers, Jeroen van Delft, Henk Strijbosch & Jan Van Der Voort - Reptielen Amfibieën Vissen Onderzoek Nederland, Namenlijst Europese amfibieën en reptielen - jaargang 18, nummer 4.
* ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Podarcis bocagei.
* 1 2 3 International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Podarcis bocagei - IUCN Red List.
Bronnen
* (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Podarcis bocagei - Website Geconsulteerd 20 april 2019
# Poucet

Poucet is een klein dorp in de Belgische provincie Luik en een deelgemeente van de stad Hannuit. Het was een zelfstandige gemeente tot het bij de fusie van 1971 samen met Wansin toegevoegd werd aan de gemeente Hannuit.
Poucet ligt ten oosten van de stadskern van Hannuit. Het is een landbouwdorp in Droog-Haspengouw met nog veel akkerbouw en veeteelt en in mindere mate fruitteelt.

## Geschiedenis

Poucet was een leen van het Hertogdom Brabant. In 1362 had Arnold van Rummen de heerlijkheid in leen. Daarna werd ze verkocht aan de Naamse graaf Willem I van Namen. In 1421 kwam Filips de Goede in het bezit van het dorp. In 1644 werd het dorp samen met Abolens gekocht door de baljuw van Hannuit die ze aan het baljuwschap toevoegde.

## Demografische ontwikkeling

* Bronnen:NIS, Opm:1831 tot en met 1961=volkstellingen

## Bezienswaardigheden

* De Sint-Martinuskerk uit 1925 is de parochiekerk. Aan de buitenzijde liggen een aantal grafstenen uit de 16de en de 17de eeuw.
* De Ferme Seny of Ferme du Hesbain (Rue Léon Genot 11) is een hoeve met verdedigingstoren uit de 18de eeuw gebouwd op de funderingen van een kasteel. De ingangspoort dateert van 1721.
* La Feuillée (Rue des Mayeurs 1) is een hoeve met delen uit de 18de eeuw, in 1908 deels verbouwd tot landhuis in cottagestijl.
* Oude pastorij uit 1764 (Rue Léon Genot 4).
* Ferme de la Feuillée Poucet
* Sint-Martinuskerk Poucet
* Oude pastorij uit 1764 Poucet
* Vroeger gemeentehuis en school nu dorpshuis Poucetof
Deelgemeenten: Abolens · Avernas-le-Bauduin · Avin · Bertrée · Blehen · Cras-Avernas · Crehen · Grand-Hallet · Hannuit · Lens-Saint-Remy · Merdorp · Moxhe · Petit-Hallet · Poucet · Thisnes · Truielingen · Villers-le-Peuplier · Wansin Belgische gemeenten · arrondissement Borgworm · provincie Luik · Wallonië
# Paraplatybunus decui

Paraplatybunus decui is een hooiwagen uit de familie echte hooiwagens (Phalangiidae).
# Taz (schiereiland)

Het schiereiland Taz (Russisch: Тазовский полуостров; Tazovski Poloeostrov) is een schiereiland in het noorden van het Russische autonome district Jamalië (oblast Tjoemen) in het noorden van West-Siberië. Het vormt een uitloper van het West-Siberisch Laagland en wordt aan linkerzijde begrensd door de Obboezem en aan oost- en noordzijde door de monding van de rivier de Taz; de Tazboezem. De Tazboezem scheidt het schiereiland van het noordwestelijker gelegen schiereiland Gyda.
Het schiereiland heeft een lengte van noord naar zuid van ongeveer 200 kilometer met een gemiddelde breedte van 100 kilometer. Het oppervlak wordt gevormd door vlaktes, die geleidelijk aan oplopen in de richting van de Tazboezem met een maximale hoogte van ongeveer 100 meter. Het schiereiland is begroeid met toendravegetatie.
# Pseudokerana fulgur

Pseudokerana fulgur is een vlinder uit de familie van de dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door De Nicéville.
# Zwarte Ernz

De Zwarte Ernz (Frans: Ernz Noire, Duits: Schwarze Ernz, Luxemburgs: Schwaarz Iernz) is een 21 km lange zijrivier van de Sûre in de Luxemburgse streek Klein Zwitserland. De rivier, die deel uitmaakt van het stroomgebied van de Rijn, heeft een drainagebekken van meer dan 70 km². Vanaf zijn beginpunt in Gonderange tot de monding in Grundhof stroomt hij constant in noord- à noordoostelijke richting, passerend doorheen de plaatsen Junglinster, Blumenthal en Müllerthal. De Zwarte Ernz heeft helder water en vormt een habitat voor onder meer beekforellen, donderpadden, kamsalamanders en vuursalamanders.
De bovenloop van de rivier stroomt doorheen een uitgestrekt landbouwgebied met daar middenin de relatief grote kern van Junglinster. Ter hoogte van het nabijgelegen dorp Godbrange begint de vallei van de Zwarte Ernz een dichtbebost en rotsachtig karakter te vertonen. Dit landschap is een aantrekkingspool voor natuurliefhebbers, met de waterval Schiessentümpel als een van de belangrijkste trekpleisters van heel Klein Zwitserland.

## Etymologie

Ernz is de naam van twee ongeveer parallelle rivieren in dezelfde regio. Iets ten westen van de Zwarte Ernz stroomt immers ook de Witte Ernz, die in de Sûre uitmondt ter hoogte van Reisdorf. De oudste vermelding van "Ernz" is vindbaar in een 13de-eeuwse kopie van een akte uit 876–77. Deze maakt gewag van de fluvio Arantia ("rivier Arantia"). Via andere schrijfwijzen als Arenza en Arinza evolueerde de naam naar de late 11de eeuw toe tot het reeds meer herkenbare Erinza.
De grondvorm Arantia is een hydroniem dat stamt uit pre-Oudhoogduits. Het is een vrouwelijk afgeleide van "ara" met een nt-suffix. Het deeltje ara betekent "zich samenvoegen" in een watercontext en ligt aan de basis van vele andere riviernamen (zoals die van de Zwitserse Aare).

## Geografie

De Zwarte Ernz ontstaat in het Grünewald nabij Gonderange als de samenvloeiing van twee kleinere beken en stroomt, parallel met de westelijker gelegen Witte Ernz, naar het noorden door Junglinster en Müllerthal om bij Grundhof in de Sûre uit te monden.
De Zwarte Ernz en zijn zijrivieren hebben in de loop der tijden een loop uitgegraven door de Luxemburgse Zandsteen, een zandsteenformatie uit het Lias (+/- 200 miljoen jaar oud), en hebben daar tientallen karakteristieke rotsformaties achtergelaten die de streek zijn naam Klein Zwitserland hebben gegeven.
De voornaamste attractie op de rivier zelf is de waterval Schiessentümpel nabij Müllerthal.
De Zwarte Ernz ontvangt op zijn loop het water van een tiental zijrivieren, waaronder de Halerbaach, de Consdrëferbaach en de Roitzbach.
* ↑ (de) www.geoportail.lu, 'Hauptgewässer', geraadpleegd op 29 december 2017.
* ↑ (de) JASKOWSKI, C. en KIRPACH, J.C., Naturerlebnispfad Grundhof / Müllerthal, 2009, pp. 20-21.
* ↑ (fr) LE BRUN-RICALENS, F. e.a., 'De Schiessentümpel', S. KMEC e.a. red., Lieux de mémoire au Luxembourg. Erinnerungsorte in Luxemburg, Luxembourg, 2007, pp. 179-184.
* 1 2 3 (de) GREULE, A., Deutsches Gewässernamenbuch. Etymologie der Gewässernamen und der dazugehörigen Gebiets-, Siedlungs- und Flurnahmen, Berlijn, 2014, pp. 27; 133.
# Eupithecia semigraphata

Eupithecia semigraphata is een vlinder uit de familie spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1850 door Bruand.
De soort komt voor in Europa.
Taxonomische informatie over Eupithecia semigraphata bij Fauna Europaea.
# Gil Roberts

Gil Roberts (Oklahoma City, 15 maart 1989) is een Amerikaans sprinter, die vooral in estafetteverband successen heeft geboekt. Zo veroverde hij onder andere een wereldtitel op de 4 x 400 m estafette indoor en nam hij eenmaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde hierbij een gouden medaille.

## Biografie

In 2012 werd Roberts wereldkampioen indoor. Samen met Frankie Wright, Calvin Smith Jr. en Manteo Mitchell was Roberts de snelste in de finale van de 4 x 400 m estafette. Op de individuele 400 meter strandde Roberts in de halve finale.
Op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro nam hij deel aan zowel de 400 m als de 4 x 400 m. Op de 400 m kon Roberts zich kwalificeren voor de halve finales. In de derde halve finale eindigde hij op de vierde plaats. Deze tijd was niet snel genoeg om zich te plaatsen voor de finale. Samen met Arman Hall, Tony McQuay en LaShawn Merritt behaalde Roberts de Olympische titel op de 4 x 400 meter estafette. Met een tijd van 2.57,30 liep het Amerikaans viertal ook een beste wereldjaarprestatie.

## Titels

* Wereldindoorkampioen 4 x 400 m - 2012
* Olympisch kampioen 4 x 400 m - 2016

## Persoonlijke records
### Outdoor

| Afstand | Prestatie | Datum | Plaats |
| 100 m | 10,12 s | 3 mei 2014 | Lubbock |
| 200 m | 20,22 s | 14 juni 2014 | Chula Vista |
| 300 m | 31,81 s | 11 juni 2016 | Kingston |
| 400 m | 44,53 s | 28 juni 2014 | Sacramento |

### Indoor

| Afstand | Prestatie | Datum | Plaats |
| 200 m | 20,58 s | 10 februari 2012 | Albuquerque |
| 300 m | 33,70 s | 28 januari 2017 | Boston |
| 400 m | 45,39 s | 10 februari 2012 | Albuquerque |

## Palmares
### 400 m

* 2012: 4e in ½ fin. WK indoor - 47,01 s
* 2016: 4e in ½ fin. OS - 44,65 s

### 4 x 400 m

* 2012: 1 WK indoor - 3.03,94
* 2016: 1 OS - 2.57,30
* 2017: 2 WK - 2.58,61
* (en) World Athletics-profiel voor Gil Roberts
* (en) Profiel van Gil Roberts op USA Track & Field
1912: Sheppard, Lindberg, Meredith, Reidpath · 1920: Griffiths, Lindsay, Ainsworth-Davis, Butler · 1924: Cochran, Helffrich, MacDonald, Stevenson · 1928: Baird, Alderman, Spencer, Barbuti · 1932: Fuqua, Ablowich, Warner, Carr · 1936: Wolff, Rampling, Roberts, Brown · 1948: Harnden, Bourland, Cochran, Whitfield · 1952: Wint, Laing, McKenley, Rhoden · 1956: Jenkins, Jones, Mashburn, Courtney · 1960: Yerman, Young, G. Davis, O. Davis · 1964: Cassell, Larrabee, Williams, Carr · 1968: Matthews, Freeman, James, Evans · 1972: Asati, Nyamau, Ouko, Sang · 1976: Frazier, Brown, Newhouse, Parks · 1980: Valiulis, Linge, Tsjernetski, Markin · 1984: Nix, Armstead, Babers, McKay · 1988: Everett, Lewis, Robinzine, Reynolds · 1992: Valmon, Watts, Johnson, Lewis · 1996: Harrison, Smith, Mills, Maybank · 2000: Bada, Chukwu, Monye, Udo-Obong · 2004: Harris, Brew, Wariner, Williamson · 2008: Merritt, Taylor, Neville, Wariner · 2012: Brown, Pinder, Mathieu, Miller · 2016: Hall, McQuay, Roberts, Merritt · 2020: Cherry, Norman, Deadmon, Benjamin · 2024: Bailey, Norwood, Deadmon, Benjamin
# Paraplatybunus triangularis

Paraplatybunus triangularis is een hooiwagen uit de familie echte hooiwagens (Phalangiidae).