OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Unciaal 085

Unciaal 085 (Gregory-Aland), ε 23 (von Soden), is een van de Bijbelse handschriften in de Griekse taal. Het dateert uit de 6e eeuw en is geschreven met uncialen op perkament.

## Beschrijving

Het bevat de tekst van het Evangelie volgens Matteüs (20:3-32; 22:3-16). De gehele codex bestaat uit 3 bladen (24 × 21 cm) en werd geschreven in twee kolommen per pagina, 27 regels per pagina.
De codex is een representant van het Alexandrijnse tekst-type, Kurt Aland plaatste de codex in Categorie II.

## Geschiedenis

Het handschrift werd verzameld door Kurt Treu.
Het handschrift bevindt zich in de Russische Nationale Bibliotheek (Gr. 714), in Sint-Petersburg.
# Unciaal 088

Unciaal 088 (Gregory-Aland), is een van de Bijbelse handschriften in de Griekse taal. Het dateert uit de 5e of 6e eeuw en is geschreven met uncialen op perkament.

## Beschrijving

Het bevat de tekst van de Eerste brief van Paulus aan de Korintiërs (15:53-16:9) en de Brief van Paulus aan Titus (1:1-13). De gehele codex bestaat uit 2 bladen (23,5 × 20 cm) en werd geschreven in twee kolommen per pagina, 24 regels per pagina.
Het is een palimpsest, de bovenste tekst is in het Georgisch.
De codex is een representant van het Alexandrijnse tekst-type, Kurt Aland plaatste de codex in Categorie II.

## Geschiedenis

Het handschrift werd verzameld door Konstantin von Tischendorf en Kurt Treu.
Het handschrift bevindt zich in de Russische Nationale Bibliotheek (Gr. 6, II, fol. 5-6), in Sint-Petersburg.
# Visserstraat (Steenbergen)

De Visserstraat (Steenbergs: 't Visserstraotje) is een straat in de stad Steenbergen, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant.
De straat begint bij de Kromme Elleboog en loopt door tot aan de Markt. De straat loopt parallel aan de Kaaistraat, waarmee de Visserstraat wordt verbonden door een drietal steegjes: de Poststraat, het Vlooienstraatje en de Wijnstraat.
De Visserstraat wordt al in 1431 genoemd, in een acte in het Rechterlijk Archief van Steenbergen. In het noorden gaven de tuinen uitzicht op de stadsmuur, zoals blijkt uit een document waarin de muur 'watermuur' wordt genoemd (1507).
# Gorybia reclusa

Gorybia reclusa is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Martins.
# Greenomyia theresae

Greenomyia theresae is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Matile.
# Greenough (rivier)

De Greenough is een rivier in de regio Mid West in West-Australië.

## Geschiedenis

Ten tijde van de Europese kolonisatie leefden de Amangu, Nokaan en Widi Aborigines in het stroomgebied van de Greenough.
In 1839 diende de tweede West-Australische expeditie van George Grey, nadat haar verkenningsschepen waren vergaan, bijna 500 kilometer zuidwaarts over land naar Perth te trekken. Op 8 april ontmoette Grey de rivier en vernoemde haar naar George Bellas Greenough, de voorzitter van de Royal Geographical Society toen de expeditie in 1837 werd uitgerust.

## Geografie

De Greenough ontspringt nabij 'Jingemarra Station' ten noordoosten van Mullewa en stroomt meer dan 340 kilometer in zuidwestelijke richting tot ze enkele kilometers ten zuiden van Geraldton in kaap Burney in de Indische Oceaan uitmondt. De monding van de rivier vormt een estuarium. Onderweg stroomt de rivier door de 'Nangcarrong Springs', 'Teamurra Pool', 'Eradu Pool', 'Beetalyinna Pool' en de 'Ellendale Pool'. De Greenough wordt gevoed door onder meer onderstaande tien waterlopen:
* Woojalong Brook (371 m)
* Woolbarka Brook (367 m)
* Bangemall Creek (230 m)
* Urawa River (221 m)
* Kolanadgy Gully (215 m)
* Nangerwalla Creek (210 m)
* Wooderarrung River (199 m)
* Wandin Creek (175 m)
* Kockatea Gully (164 m)
* Wicherina Brook (139 m)
De monding van de rivier wordt dikwijls afgesloten door een zandbank. Wanneer de zandbank door een sterke stroming wordt doorbroken blijft ze meestal enkele maanden open.

## Klimaat

Het stroomgebied van de rivier de Greenough kent een overwegend mediterraan klimaat met milde vochtige winters en hete droge zomers.

## Hydrografie

De Greenough kende zware overstromingen in 1888, 1927, 1953, 1963, 1970, 1971, 1988, 1994 en 1999. Het plaatsje Greenough werd na de overstroming van 1888 verlaten.
# Greenomyia borealis

Greenomyia borealis is een muggensoort uit de familie van de paddenstoelmuggen (Mycetophilidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Winnertz.
# Graafschap Gradisca

Het graafschap Gradisca was een tot de Oostenrijkse Kreits behorend graafschap binnen het Heilige Roomse Rijk.
Tussen 1471 en 1481 bouwde de republiek Venetië op de rechteroever van de Isonzo de vesting Gradisca als verdediging tegen de Turken. In 1521 kwam de vesting in het bezit van Oostenrijk, waar het als grensvesting tegen Venetië fungeerde. Oostenrijk verenigde de stad met het omringende gebied tot een graafschap.
In 1647 droeg Oostenrijk het graafschap over aan de vorst van Eggenberg. Na het uitsterven van dit vorstenhuis in 1717 viel het graafschap terug aan Oostenrijk.
In 1754 verenigde de Habsburgse monarchie het graafschap met het graafschap Görz tot het vorstelijk graafschap Görz en Gradisca.
# UNKLE

UNKLE of U.N.K.L.E. ontstond halverwege de jaren 90 als een muziekproject dat in eerste instantie bestond uit Kudo, Tim Goldsworthy en dj James Lavelle. Kudo en Tim Goldsworthy verlieten later het project en werden vervangen door DJ Shadow. Hun debuutalbum Psyence Fiction kwam na lang wachten uit in 1998 onder James Lavelle's triphoplabel Mo' Wax. Dit album was een samenwerkingsproject met artiesten als Thom Yorke (Radiohead), Richard Ashcroft (The Verve) en Mike D (Beastie Boys) en werd erg goed ontvangen. Na dit album stapte DJ Shadow uit het project: hij werd vervangen door Richard File. In 2003 werd het tweede album Never, Never, Land uitgebracht met samenwerking van onder andere Gary Mounfield (Primal Scream en The Stone Roses), Ian Brown (The Stone Roses), Josh Homme (Kyuss en Queens Of The Stone Age) en Robert Del Naja (Massive Attack).
Dj James Lavelle heeft hiernaast een aantal mixalbums uitgebracht onder de naam UNKLE.

## Discografie
### Albums

* Psyence Fiction (1998)
* Do Androids Dream Of Electric Beats (Dj album) (2002)
* Never, Never, Land (2003)
* Never, Never, Land Revisited (2004)
* Edit Music for a Film: Original Motion Picture Soundtrack Reconstruction (2005)
* Goal! Original Motion Picture Soundtrack (2005)
* War Stories (2007)
* End Titles... Stories for Film (2008)
* Where Did The Night Fall (2010)
* The Road, Pt. 1 (2017)
* The Road: Part II / Lost Highway (2019)
* Ronin | (2021)

### Singles

* "Berry Meditation" (1997)
* "Ape Shall Never Kill Ape" (1998)
* "Be There" (met Ian Brown) (1999)
* "Last Orgy 3" (1998)
* "Rabbit In Your Headlights" (met Thom Yorke) (1998)
* "Rock On" (1998)
* "Narco Tourists" (Slam Vs UNKLE) (2001)
* "Eye For An Eye" (2003)
* "In A State" (2003)
* "Reign" (met Ian Brown) (2004)
# Grenspaal tussen Burcht en Kruibeke

De grenspaal tussen de provincies Antwerpen en Oost-Vlaanderen op de Kruibeeksesteenweg te Burcht (Zwijndrecht), ter hoogte van het huisnummer 229, is een arduinen grenspaal met daarop de wapenschilden van beide provincies. Hij bevindt zich op de scheiding tussen de gemeenten Burcht en Kruibeke.

## Beschrijving

De romp is cilindervormig, de top versierd met een granaatappel. In de sokkel is de datum 19 maart 1923 gegraveerd. Vanaf 1923 behoren Zwijndrecht en Burcht, een deel van het Land van Waas, wettelijk tot de provincie Antwerpen. Dit onder andere om de aanleg van de verbinding tussen beide Scheldeoevers door een tunnel administratief te vereenvoudigen. Voordien waren Zwijndrecht en Burcht een deel van de provincie Oost-Vlaanderen.

## Erfgoed

De grenspaal is aangeduid als vastgesteld bouwkundig erfgoed sinds 29 maart 2019.
* ↑ Arduinen grenspaal. inventaris.onroerenderfgoed.be. Gearchiveerd op 15 april 2021. Geraadpleegd op 22 februari 2021.
# Volker Beck

Volker Beck kan verwijzen naar:
* Volker Beck (atleet)
* Volker Beck (politicus)
* Volker Beck (voetballer)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Volker Beck en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Volker Beck (atleet)

Volker Beck (Nordhausen, 30 juni 1956) is een voormalige Oost-Duitse atleet, die was gespecialiseerd in de 400 m horden. Hij werd olympisch kampioen en meervoudig Oost-Duits kampioen in deze discipline. Ook was hij een sterk sprinter, getuige zijn drievoudige nationale titel en verschillende internationale medailles bij het estafettelopen.

## Loopbaan

Zijn eerste succes behaalde Beck in 1975 met het winnen van de 400 m op de Duitse indoorkampioenschappen. Bij de Europese kampioenschappen voor junioren later dat jaar in Athene behaalde hij een zilveren medaille op de 400 m horden. Voor hem finishte zijn landgenoot Andreas Münch met een tijd van 51,26 s om 51,46 s.
In 1980 kon Volker Beck optimaal profiteren van de Amerikaanse boycot op de Olympische Spelen van Moskou. Door de afwezigheid van topfavoriet Edwin Moses kon hij een gouden medaille veroveren op de 400 m horden. Met een tijd van 48,70 eindigde hij voor de Russische Vasiliy Arkhipenko (zilver; 48,86) en de Brit Gary Oakes (brons; 49,11). Op de 4 x 400 m estafette won hij als slotloper met zijn teamgenoten Klaus Thiele, Andreas Knebel, Frank Schaffer een zilveren medaille. Met een tijd van 3.01,3 eindigden ze achter de estafetteploeg uit de Sovjet-Unie (goud; 3.01,1) en voor de ploeg uit Italië (brons; 3.04,3).
In zijn actieve tijd was Beck aangesloten bij SC Turbine Erfurt. Na zijn atletiekcarrière werd hij werkzaam als atletiektrainer voor het Duitse nationale team en bij LG Eintracht Frankfurt. Hij heeft onder andere olympisch kampioen Nils Schumann getraind.

## Titels

* Olympisch kampioen 400 m horden - 1980
* Oost-Duits kampioen 400 m horden - 1980, 1981, 1983
* Oost-Duits indoorkampioen 400 m - 1975, 1980, 1982

## Persoonlijk record

| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
| 400 m horden | 48,70 s | 26 juli 1980 | Moskou |

## Palmares
### 400 m

* 1977: 2 Wereldbeker - 45,50 s

### 400 m horden

* 1975: 2 EJK - 51,46 s
* 1977: 1 Europacup - 48,90 s
* 1977: 2 Wereldbeker - 48,83 s
* 1979: 3 Europacup - 48,58 s
* 1980: 1 OS - 48,70 s
* 1981: 1 Europacup - 48,94 s
* 1981: 2 Wereldbeker - 49,16 s

### 4 x 400 m estafette

* 1975: 1 EJK - 3.08,7
* 1980: 2 OS - 3.01,3
* (en) World Athletics-profiel voor Volker Beck
* (en) Profiel van Volker Beck op sports-reference.com (gearchiveerd)
* (de) Website Viertelmeiler van de trainingsgroep van Volker Beck
* (en) Profiel op Databaseolympics.com
1900: John Tewksbury · 1904: Harry Hillman · 1908: Charles Bacon · 1920: Frank Loomis · 1924: Morgan Taylor · 1928: David Burghley · 1932: Bob Tisdall · 1936: Glenn Hardin · 1948: Roy Cochran · 1952: Charles Moore · 1956: Glenn Davis · 1960: Glenn Davis · 1964: Rex Cawley · 1968: David Hemery · 1972: John Akii-Bua · 1976: Edwin Moses · 1980: Volker Beck · 1984: Edwin Moses · 1988: André Phillips · 1992: Kevin Young · 1996: Derrick Adkins · 2000: Angelo Taylor · 2004: Félix Sánchez · 2008: Angelo Taylor · 2012: Félix Sánchez · 2016: Kerron Clement · 2020: Karsten Warholm · 2024: Rai Benjamin
# Uniporodrilus scirpiculus

Uniporodrilus scirpiculus is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1985 door Erséus.
# Uniporodrilus nasutus

Uniporodrilus nasutus is een ringworm uit de familie van de Naididae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1990 door Erséus.
# Union internationale de pentathlon moderne

De Union internationale de pentathlon moderne is de overkoepelende organisatie van de moderne vijfkamp. Het hoofdkantoor is gelegen in Monte Carlo, Monaco en wordt geleid door de Duitser Klaus Schormann.
Van 1948 tot en met 1996 behoorde het biatlon tot deze bond.

## Voorzitters

* Gustaf Dyrssen (1948–1960)
* Sven Thofelt (1960–1988)
* Igor Novikov (1988–1992)
* Klaus Schormann (1992–present)

## Externe link

* Union internationale de pentathlon moderne
* ↑ (en) profiel van de president
* Bibsys: 4036979
* Biblioteca Nacional de España: XX86251
* Gemeinsame Normdatei: 5130666-9
* International Standard Name Identifier: 0000 0001 0270 9978
* Library of Congress Control Number: n2001084792
* Virtual International Authority File: 153256557
* WorldCat (via VIAF): 153256557
# Union of South Africa Queen's Medal for Bravery

De Union of South Africa Queen's Medal for Bravery, (Nederlands: "Koninklijke Medaille van de Unie van Zuid-Afrika voor Moed"), was een hoge onderscheiding in de periode dat de Unie van Zuid-Afrika nog werd geregeerd door Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk. De medaille was de opvolger van de Union of South Africa King's Medal for Bravery.

## Geschiedenis

De voorganger, de Union of South Africa King's Medal for Bravery" was een tijdlang de hoogste burgerlijke onderscheiding voor dapperheid. De stichter was George VI die de medaille op 23 juni 1939 als "King's Medal for Bravery" of Union of South Africa King's Medal for Bravery" instelde.
De medaille werd in goud of zilver aan Zuid-Afrikaanse burgers toegekend voor moed tijdens het redden, of tijdens een reddingspoging, waarbij men de levens van anderen in veiligheid had willen brengen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de medaille ook wel aan moedige Zuid-Afrikaanse militairen achter het front toegekend.
De gouden medaille was in rang gelijk aan de George Medaille en de zilveren medaille werd gelijkgesteld aan de Queen's Gallantry Medal). De anders gebruikelijke letters achter de naam werden aan het bezit van deze medaille niet verbonden.
In een "Warrant", een Koninklijk Besluit, van 15 december 1952 werd de medaille omgedoopt tot "Queen's Medal for Bravery". Op 31 mei 1961 kwam een einde aan de monarchie. De aan het koningschap verbonden medaille werd pas op 20 Mei 1970 officieel uit de lijst geschrapt.
In 1970 herstelde de Unie van Zuid-Afrika de medaille onder de naam Woltemade Decoration for Bravery. In 1988 werd een Woltemade Cross for Bravery ingesteld dat in 2002 ophield te bestaan. Op dit moment verleent Zuid-Afrika een Order of Mendi for Bravery.
De Zuid-Afrikaanse republiek maakte een einde aan de personele unie met het Verenigd Koninkrijk en ook aan deze medaille.

## De medaille

Het ontwerp van de ronde zilveren of gouden medaille was het resultaat van een prijsvraag. De winnares, Miss Renee Joubert beeldde een Kaapse volksheld, Wolraad Woltemade af die met zijn paard schipbreukelingen redde. De medaille werd dan ook vaak de "Woltemade Medaille" genoemd. Het lint was blauw met oranje biezen.
In totaal werden 35 zilveren en één gouden medaille uitgereikt. Achttien van de decorandi waren militairen.

## Literatuur

* Abbott, P. E. and Tamplin, J. M. A. (1971). British Gallantry Awards. Guinness Superlatives
* Monick, S. (1990). South African Civil Awards 1910-1990. South African National Museum of Military History
* ↑ Warrent: "Gallantry performed in the face of imminent and obvious peril by those who endanger their own lives in saving or endeavouring to save the lives of others"
# Volle Vazov

Volle Vazov is een donkerblond bier met een alcoholpercentage van 6,3% dat wordt gebrouwen in Brasserie La Frasnoise, te Frasnes-lez-Buissenal in de Belgische provincie Henegouwen.
Het bier wordt gebrouwen met twee soorten mout (Crystal mout en Pils mout), 2 soorten Poperingse hop (Hallertau en Challenger) en een kruidenmengsel met (vlierbloesem en zoethout). Het is een bier van bovengisting met nagisting op fles.
Het bier werd in maart 2011 de eerste maal op de markt gebracht in Vlaanderen op initiatief van de cursisten van de cursus ‘Algemene Bierkennis’ te VAZOV, Oudenaarde.
# Volle Evangelie Gemeenten Nederland

Volle Evangelie Gemeenten Nederland (VEGN) was een Nederlands kerkgenootschap behorend tot de pinksterbeweging.
Zij ontstond in januari 1978 uit een fusie van de Federatie Volle Evangelie Gemeenten met de Volle Evangelie Gemeenschap. Op haar beurt fuseerde de VEGN in 2002 weer met de Broederschap van Pinkstergemeenten. Samen vormen zij nu een kerkgenootschap onder de naam Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten.

## Geschiedenis

Stichting Volle Evangelie Gemeenschap was in 1969 opgericht door Jan Rothuizen. Deze was in 1954 via de organisatie Stromen van Kracht van Karel Hoekendijk in contact gekomen met de Pinksterbeweging. Omstreeks 1960 begon Rothuizen samen met anderen regelmatig bidstonden te houden in Hilversum. Deze bidstonden groeiden door de activiteit van verschillende voorgangers en evangelisten. Op 17 mei 1969 werd de stichting Volle Evangeliegemeenschap opgericht. Het doel van de stichting was de samenwerking tussen voorgangers, evangelisten en kerkelijke gemeenten te bevorderen. De organisatorische kant bleef tot een minimum beperkt. Het enige dat georganiseerd werd waren regelmatige voorgangerbijeenkomsten in Hilversum en af en toe een landelijke dag voor alle gemeenteleden.
In 1972 maakten vele kringen zich los van Stromen van Kracht. De kleinere groepen verwaterden op den duur, maar de sterkere ontwikkelden zich tot zelfstandige gemeenten. Zij verenigden zich in de Federatie van Volle Evangelie Gemeenten. Toen na enige jaren bleek dat zij dezelfde structuur en doelstelling nastreefden als de Volle Evangelie Gemeenschap kwam het tot een fusie. De federatie was met vier gemeenten toegetreden en de gemeenschap met negen. Als doel meldt de oprichtingsakte: "Het kerkgenootschap stelt zich ten doel de verkondiging van het evangelie van Jezus Christus als enige boodschap tot behoud van alle mensen." Door de jaren heen traden diverse gemeenten toe tot de VEGN. Bij de fusie met de Broederschap in 2002 telde de VEGN zo’n vijftig gemeenten met ruim 8.000 leden.
# Graf WV 23

Graf WV 23 ligt in de westelijke vallei van het Dal der Koningen, en is het graf van Eje.
Het graf was waarschijnlijk bedoeld voor Toetanchamon, maar toen hij stierf was het graf niet af, en werd hij in Graf DK 62 begraven. Eje, die hem opvolgde, liet het graf afbouwen voor zijn eeuwige rust.
Het graf werd ontdekt door Giovanni Battista Belzoni in 1816. Hij vond het graf eigenlijk bij toeval. Hij kwam net van het graf van Amenhotep III (Graf WV 22), toen hij verder de vallei in ging en daar de opening naar WV 23 zag. Over het graf zei hij later: "Uit de omvang van het graf en het stuk sarcofaag dat in het midden van het grote vertrek lag, maak ik op dat dit de begraafplaats moet zijn van een vooraanstaand persoon." De tombe was in slechte staat, ook de sarcofaag. Toen Belzoni hem vond, lag hij kapot op de grond. In 1972 werd het graf nog eens onderzocht, waarna de sarcofaag weer in elkaar werd gezet.
De tombe heeft een simpele opzet. Het was een tombe met één as, en bestond grotendeels uit een lange gang. Aan het einde van de gang was een kleine kamer, waar waarschijnlijk een schacht moest worden gemaakt. Deze is echter niet aanwezig. Achter de schachtkamer lag de grafkamer. Daar lag de kapotte sarcofaag. Achter deze kamer lag nog een klein kamertje waar de canopen werden gevonden. Er is één ding specifiek aan het graf van Eje. Elke tombe heeft weliswaar schilderingen, maar die houden een bepaald patroon aan. Vaak zijn het de schilderingen uit de boeken: Litanie van Ra, en Amdoeat. In dit graf zijn ook wel van deze schilderingen gevonden (van Amdoeat), maar in de grafkamer waren ook schilderingen van de jacht. Deze tombe is de enige koninklijke tombe die daar schilderingen van bevat. Schilderingen van de jacht komen wel voor in die van edelen.

## Externe link

* (en) Theban Mapping Project: KV23 - informatie over de tombe
Ten oosten: DK 1 · DK 2 · DK 3 · DK 4 · DK 5 · DK 6 · DK 7 · DK 8 · DK 9 · DK 10 · DK 11 · DK 12 · DK 13 · DK 14 · DK 15 · DK 16 · DK 17 · DK 18 · DK 19 · DK 20 · DK 21 · DK 26 · DK 27 · DK 28 · DK 29 · DK 30 · DK 31 · DK 32 · DK 33 · DK 34 · DK 35 · DK 36 · DK 37 · DK 38 · DK 39 · DK 40 · DK 41 · DK 42 · DK 43 · DK 44 · DK 45 · DK 46 · DK 47 · DK 48 · DK 49 · DK 50 · DK 51 · DK 52 · DK 53 · DK 54 · DK 55 · DK 56 · DK 57 · DK 58 · DK 59 · DK 60 · DK 61 · DK 62 · DK 63 · DK 64 · DK 65
Ten westen: WV 22 · WV 23 · WV 24 · WV 25 · WV A · WV F
# Ubexy

Ubexy is een gemeente in het Franse departement Vosges (regio Grand Est) en telt 169 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Épinal.

## Geografie

De oppervlakte van Ubexy bedraagt 5,0 km², de bevolkingsdichtheid is 33,8 inwoners per km². De onderstaande kaart toont de ligging van Ubexy met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Uracanthus regalis

Uracanthus regalis is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1948 door McKeown.
# Karaağaç

Karaağaç kan verwijzen naar:
* Karaağaç (Kulp), een dorp in het Turkse district Kulp
* Karaağaç (Orta), een dorp in het Turkse district Orta
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Karaağaç en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ponte Pietra

De Ponte Pietra of stenen brug is een Romeinse brug in de stad Verona, in Noord-Italië. De brug dateert van de 1e eeuw v.C. toen Verona een kolonie van de Romeinse Republiek werd (89 v.C.). Zij overspant de Adige.

## Historiek

Er bestond een houten brug sinds de 2e eeuw v.C. De houten brug kwam gelijktijdig met de aanleg van de Via Postuma, een heirbaan tussen Genua in het westen en Aquileia in het oosten (circa 148 v.C.). De Romeinen bouwden de stenen brug omwille van de belangrijke troepenbewegingen naar het noorden die Verona kende. Zij werkten de brug af met rood marmer. De toenmalige naam was dan ook pons marmoreus of marmeren brug.
In diezelfde periode bouwden de Romeinen een tweede stenen brug, stroomafwaarts. Deze brug, de Ponte Postumio, was ook een knooppunt op de Via Postuma alsook een aquaduct voor de stad; zij werd niet bewaard.
De Ponte Pietra stortte deels in in 1007, 1153, 1232 en 1239, door het geweld van kolkend water in de Adige. Telkens werd de brug ten dele of volledig opgebouwd, soms enkel met houten materiaal. Sommige bewoners leefden in houten barakken op de brug. In 1298 liet de heerser van de stadstaat Verona, Alberto della Scala, een toren bouwen aan de kant van het stadscentrum.
In 1503 stortte de brug nogmaals in. Het stadsbestuur belastte ditmaal Giovanni Giocondo, de monnik-ingenieur van Verona, de Ponte Pietra grondig te herstellen (1508), wat gebeurde tijdens het bestuur van keizer Maximiliaan I.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog bliezen de Duitsers de brug op, tijdens hun terugtrekking uit Verona. Wel bleef de kant aan het oude stadscentrum met de poort, bewaard. Pas in de jaren 1957-1959 vond de restauratie plaats. Hiertoe hadden arbeiders stenen op de bodem van de Adige opgehaald.
* ↑ (it) Verona. Enciclopedia Treccani, Rome, "Verona, Storia".
* ↑ (it) Ponte Pietra. Verona.com.
* ↑ Ponte Pietra. Take-a-Trip (2015).
# Witwangzanger

De witwangzanger (Myioborus albifacies) is een zangvogel uit de familie Parulidae (Amerikaanse zangers).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch in de tepuis van zuidelijk Venezuela.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Witwangzanger op de IUCN Red List of Threatened Species.