OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Gele knolamaniet

De gele knolamaniet (Amanita citrina, synoniem: Amanita mappa) is een algemeen voorkomende paddenstoel uit de familie Amanitaceae. De soort wordt makkelijk verward met de zeer giftige groene knolamaniet (Amanita phalloides). De gele knolamaniet wordt in het Engels daarom ook wel aangeduid met false death cap. Deze amaniet gedijt in loofbossen en gemengde bossen, voornamelijk bij eiken en beuken. De soort komt voor op (verzuurde) zandgrond.

## Beschrijving
### Hoed

De gele knolamaniet bezit een bolvormige gewelfde tot vlakke ronde hoed, die 4 tot 10 centimeter in diameter kan worden. Het oppervlak is meestal glad, maar kan soms lokaal oranje tot lichtbruine oneffenheden vertonen. De hoed is ivoorwit tot bleek citroengeel van kleur. Vaak heeft het witte velumresten op de hoed.

### Lamellen

De lamellen zijn vlezig en wit en zitten niet aan de steel vast.

### Steel

De steel heeft dezelfde kleur als de hoed. De steel is 5 tot 15 cm lang en bezit een met een beurs omgeven knolvoet. De steel is uitgesproken cilindrisch en bezit een hoog aangezette, afhangende ring, die bij aanraking bruin kan verkleuren.

### Geur

De gele knolamaniet ruikt naar rauwe aardappelen.

### Sporen

De sporen zijn glad, wit, amyloïde (kleuren blauw met jodium), zo goed als rond en meten 8-10 × 7-8 micrometer.

### Variëteit

Er bestaat een variëteit van de gele knolamaniet: de witte knolamaniet (Amanita citrina var. alba). Deze onderscheidt zich van de gele knolamaniet doordat deze helemaal wit is en nergens, op de velumresten op de hoed na, geelverkleuring vertoont. De alba-variëteit mist het gele pigment, dus de vruchtlichamen hebben een ivoren hoed en steel. Die exemplaren kunnen ook tussen normaal gekleurde exemplaren groeien.

## Toxiciteit

De toxiciteit van de soort is toe te schrijven aan de aanwezigheid van het gif alfa-amanitine, hetgeen door de Universiteit van Cambridge werd vastgesteld. Evenwel werd aangetoond dat de hoeveelheid gif zeer beperkt is. Dat impliceert dat er geen schadelijke effecten optreden wanneer een kleine hoeveelheid wordt ingeslikt. Bij grotere hoeveelheden kunnen symptomen van vergiftiging optreden.
Het grootste gevaar schuilt echter niet in de aanwezigheid van het alfa-amanitine, maar in het feit dat deze soort zeer makkelijk verward kan worden met de veel giftiger groene knolamaniet. Daarnaast kan de soort ook verward worden met de narcisamaniet (Amanita gemmata). De hoed van deze soort is echter veel geler gekleurd.

## Verspreiding

De gele knolamaniet wordt gevonden in Australië en Zuid-Afrika. Het verspreidingsgebied omvat de gematigde breedtegraden. De soort komt voor in de Kaukasus, Korea en Japan, de Verenigde Staten, Canada en de Canarische Eilanden. In Europa komt hij voor van het Middellandse Zeegebied tot aan de Hebriden en het zuiden van Scandinavië, in oostelijke richting tot Wit-Rusland en Estland. De noordelijke verspreidingsgrens komt overeen met die van eikensoorten.
# Gang (maaltijd)

Een gang duidt een deel van een diner aan. Zo kan een diner worden opgesplitst in meerdere gangen. Deze gangen worden volgens inzicht van bijvoorbeeld een chef-kok zodanig gerangschikt dat zij uiteindelijk als één gastronomisch geheel een maaltijd vormen. De gangen verschillen doorgaans in omvang, bereidingswijze, kleur en ingrediënten. De gewoonte om het eten niet allemaal tegelijk maar na elkaar op te dienen ontstond rond 1800 en heet wel de service à la russe.
De gangen samen vormen een menu dat eventueel op een menukaart wordt weergegeven.
Een diner bestaat vaak uit drie gangen. Een voorbeeld van een driegangendiner is
* Voorgerecht: groentesoep
* Hoofdgerecht: kip met aardappels en sperziebonen
* Nagerecht: ijs
Een gang kan bestaan uit diverse onderdelen - zoals hierboven de kip met de aardappels en de sperziebonen.

## Benamingen van gangen

Voor het samenstellen van een meergangenmaaltijd wordt wel het volgende menuschema van zeventien gangen gebruikt, waarbij het aantal en de volgorde van de hoofd- en tussengerechten kan variëren..
Voorgerechten
* Koud voorgerecht
* Soep
* Warm voorgerecht
Hoofd- en tussengerechten
* Hoofdgerecht van vis
* Hoofdgerecht van vlees
* Warm tussengerecht
* Koud tussengerecht
* Groenteschotel
* IJsdrank
* Gebraad (bijvoorbeeld wild of gevogelte)
Nagerechten
* Kaas
* Warm zoet nagerecht
* Koud zoet nagerecht
* IJs
* Gebak
* Vruchten
* Koffie met iets eetbaars
Op basis van dit schema kan een maaltijd worden opgebouwd, te beginnen met het standaardmenu van voor-, hoofd- en nagerecht, eventueel tot 5, 8 of meer gangen. Aan de individuele gangen van een maaltijd kunnen bijgerechten worden toegevoegd.
Soms bevat een maaltijd een aperitief of een amuse, die net als koffie niet altijd als aparte gang worden beschouwd.
* ↑ https://web.archive.org/web/20200323082207/http://technologie.leogems.org/cursus4HBTecnologie.pdf
# Gang Related

Gang Related kan verwijzen naar:
* Gang Related (film)
* Gang Related (televisieserie)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Gang Related en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Gang (scheepsbouw)

Onder een gang in de scheepsbouw wordt verstaan:
* bij houten schepen: een langsscheepse reeks opvolging van planken;
* bij stalen schepen: de langsscheepse opvolging van dek- en huidplaten;
waarmee de buitenhuid en het dek van de romp van een schip wordt gebouwd. De gangen worden bevestigd op de spanten van een schip en vormen samen met de kiel en de wegeringen de belangrijkste langsscheepse constructie.
Bijzondere gangen zijn:
* de kim;
* het berghout;
* het potdeksel;
* het boeisel.
De kimmen en het berghout zijn van dikkere planken of platen gemaakt, omdat daar in het gebruik de meeste slijtage optreedt.
De gangen worden bijeen gehouden door de bevestiging aan de spanten en kunnen daardoor niet onderling verschuiven. Bij oude Vikingschepen werden de overlappende gangen aan elkaar genaaid. Bij houten schepen is de constructie nooit waterdicht en moet de naad tussen de gangen worden gebreeuwd of gekalefaterd (ander woord voor gebreeuwd).
# Pieter de Korver

Pieter de Korver (New Plymouth, 27 november 1982) is een Nederlands pokerspeler die onder meer het hoofdtoernooi van het EPT-evenement in Monte Carlo 2009 en het $1.000 No Limit Hold'em - 6 Max-toernooi van het PokerStars Caribbean Adventure 2010 won. Hij verdiende tot en met juni 2015 meer dan $4.000.000,- in pokertoernooien (cashgames niet meegerekend).

## Wapenfeiten

De Korver begon voltijds te pokeren in 2007 en werd in 2008 winnaar van het Pokerkampioenschap van Nederland, een gratis toernooi georganiseerd door Pokerstars. Na deze overwinning werd hij door Pokerstars uitgenodigd om mee te spelen in de EPT-toernooien. Na weinig succes in onder meer het EPT-toernooi van Barcelona, lukte het wel in Monte Carlo, waar hij met de hoofdprijs van € 2.300.000,- wegging, op dat moment het grootste bedrag ooit door een Nederlander gewonnen in een officieel pokertoernooi. Dit gebeurde tien dagen nadat landgenoot Constant Rijkenberg de hoofdprijs won in het EPT-toernooi van San Remo, goed voor ruim $1.500.000,-. De Korver was met zijn overwinning de vierde Nederlander die een EPT-titel op zijn naam schreef, na Noah Boeken, Rob Hollink en Rijkenberg.
De Korvers tweede grote toernooi-overwinning volgde in januari 2010. Toen liet hij in het PokerStars Caribbean Adventure op Atlantis Paradise Island 451 tegenstanders achter zich. Daarmee streek hij $110.050,- op. Eerder speelde hij zich op de World Series of Poker (WSOP) van 2009 voor het eerst (en een week later ook voor de tweede keer) naar prijzengeld in een WSOP-toernooi. Dit door 270e (van 2506 spelers) te worden in het $1.500 No Limit Hold'em-toernooi en 76e (van 1695 spelers) in het $2.000 No Limit Hold'em-toernooi.
De Korver werd in 2009 opgenomen in het door de naamgever gesponsorde Team PokerStars Pro. Dat verlengde in mei 2011 zijn aflopende contract niet. De Korver bleef wel spelen en werd een maand na het bekendmaken van zijn afscheid van PokerStars dertigste (van 332) in het $1.590 No Limit Hold'em-toernooi van de Deep Stack Extravaganza III in Las Vegas en elfde (van 580 spelers) in het $2.500 Mixed Hold'em (Limit/No-Limit)-toernooi van de World Series of Poker 2011.
* ↑ Coinflip.nl - Pieter de Korver
* ↑ Pieter de Korver wint EPT Monte Carlo op Pokernews.com
* ↑ Thehendonmob.com - All Time Money List
* ↑ Pokerlistings.nl - Pieter de Korver geen lid meer van Team PokerStars Pro
# Pieter de Keyser

Pieter de Keyser (Amsterdam, ca. 1595 - begraven aldaar, 15 september 1676) was een Nederlandse bouwmeester en beeldhouwer. Hij volgde zijn vader Hendrick de Keyser op en voltooide na zijn vaders dood een aantal van diens bouwwerken.

## Leven en werk

In opdracht van zijn vader overzag Pieter de Keyser in ca. 1617 de bouw van het Huis Bartolotti aan de Herengracht. Na de dood van zijn vader in 1621 nam hij diens functie over als stadssteenhouwer en voltooide de Westerkerk en Noorderkerk en het Huis met de Hoofden op de Keizersgracht. Ook voltooide hij zijn vaders praalgraf voor Willem van Oranje in de Nieuwe Kerk in Delft en het standbeeld van Erasmus in Rotterdam.
Andere Amsterdamse bouwwerken van zijn hand waren onder meer de Saaihal (1641) in de Staalstraat en de galerij en jongensschool van het Burgerweeshuis, nu het Amsterdams Historisch Museum. Het Accijnshuis (1637) wordt meestal toegerekend aan Jacob van Campen maar was mogelijk een ontwerp van Pieter de Keyser.
Zijn beeldhouwwerk omvat onder meer het praalgraf voor Piet Hein in de Oude Kerk van Delft, het praalgraf voor stadhouder Willem Lodewijk van Nassau-Dillenburg in Leeuwarden, een praalgraf voor Adriaan Pauw in de Hervormde Kerk van Heemstede en een praalgraf voor de Zweedse militair Erik Soop in de kathedraal van Skara (Zweden).
Pieter de Keyser trouwde drie keer, met Magdalena Geens (1623), Magdalena Jacobs (1625) en Catharina Beghin of Bagijn (1639).
Zijn broer Thomas de Keyser legde zich ook op de bouwkunst toe, maar koos later voor de schilderkunst, hoewel hij wel actief bleef als bouwmeester.
De Engelse beeldhouwer en bouwmeester Nicholas Stone was in de leer bij Hendrick en Pieter de Keyser in de periode 1603-1613.
# Gastroxya schoutedeni

Gastroxya schoutedeni is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wielwebspinnen (Araneidae).
Het dier behoort tot het geslacht Gastroxya. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Pierre L. G. Benoit.
# Placocosma anthopetala

Placocosma anthopetala is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1884 door Meyrick.
# Placocosma resumptella

Placocosma resumptella is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1864 door Walker.
# Pimlico

Pimlico is een wijk in het Londense bestuurlijke gebied City of Westminster, in de regio Groot-Londen.

## Geboren

* Edith Evans (1888-1976), actrice

## Afbeeldingen

* Gezicht op Pimlico vanaf Westminster cathedral
* Gezicht op Nine Elms en (rechts) Pimlico
* Dolphin Square vanaf Grosvenor Road
* St George's Drive
* De daken van Pimlico
* Het balkon in Pimlico
# Pimoa

Pimoa is een geslacht van spinnen uit de familie Pimoidae.

## Soorten

* Pimoa altioculata (Keyserling, 1886)
* Pimoa anatolica Hormiga, 1994
* Pimoa breuili (Fage, 1931)
* Pimoa breviata Chamberlin & Ivie, 1943
* Pimoa clavata Xu & Li, 2007
* Pimoa crispa (Fage, 1946)
* Pimoa cthulhu Hormiga, 1994
* Pimoa curvata Chamberlin & Ivie, 1943
* Pimoa edenticulata Hormiga, 1994
* Pimoa gandhii Hormiga, 1994
* Pimoa haden Chamberlin & Ivie, 1943
* Pimoa hespera (Gertsch & Ivie, 1936)
* Pimoa indiscreta Hormiga, 1994
* Pimoa jellisoni (Gertsch & Ivie, 1936)
* Pimoa lata Xu & Li, 2009
* Pimoa laurae Hormiga, 1994
* Pimoa lihengae Griswold, Long & Hormiga, 1999
* Pimoa mephitis Hormiga, 1994
* Pimoa mono Hormiga, 1994
* Pimoa nematoides Hormiga, 1994
* Pimoa petita Hormiga, 1994
* Pimoa reniformis Xu & Li, 2007
* Pimoa rupicola (Simon, 1884)
* Pimoa sinuosa Hormiga, 1994
* Pimoa trifurcata Xu & Li, 2007
* Pimoa vera Gertsch, 1951
# Ganzerik

Ganzerik kan verwijzen naar:
* Mannelijke gans
* Ganzerik (Potentilla), geslacht uit de rozenfamilie
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Ganzerik en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Pippa Passes

Pippa Passes is een plaats (city) in de Amerikaanse staat Kentucky, en valt bestuurlijk gezien onder Knott County.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 297. In 2006 is het aantal inwoners door het United States Census Bureau geschat op 448, een stijging van 151 (50,8%).

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 1,4 km², geheel bestaande uit land.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 24 km rond Pippa Passes.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Pippa-Passes op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Population estimates (July 2006)
# Gatling gun

De Gatling gun is een door handkracht aangedreven mitrailleur.
Door draaien aan een kruk wordt het mechanisme in beweging gebracht. Het herladen en afvuren van de patronen vindt plaats in concentrisch om een centrale as geplaatste bundel geweerlopen. Oorspronkelijk waren dit zes lopen. De theoretische vuursnelheid van het model 1876 was 1200 schoten per minuut, maar door onder andere de beperkte magazijncapaciteit was dit in de praktijk niet meer dan circa 400 schoten per minuut.
Dit wapen was een uitvinding (uit 1861) van de Amerikaan Richard Gatling, op basis van een aardappelpootmachine. Het werd voor het eerst in de Amerikaanse Burgeroorlog gebruikt.
Ook moderne snelvuurkanonnen zijn gebaseerd op het Gatling-principe van roterende lopen.
# Gatliffena fenestrata

Gatliffena fenestrata is een slakkensoort uit de familie van de Columbellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Tate & May.
# Pirga mnemosyne

Pirga mnemosyne is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1914 door Rebel.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Pirga luteola

Pirga luteola is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Hering.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Pirga pellucida

Pirga pellucida is een vlinder uit de familie spinneruilen (Erebidae), onderfamilie donsvlinders (Lymantriinae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Wichgraf.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Geelkruinkanarie

De geelkruinkanarie (Serinus flavivertex) is een zangvogel uit de familie van vinkachtigen (Fringillidae).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort komt voor in noordoostelijk en oostelijk Afrika en centraalAngola en telt 3 ondersoorten:
* Serinus flavivertex flavivertex: van Eritrea en Ethiopië tot noordelijk Tanzania
* Serinus flavivertex sassii: oostelijk Congo-Kinshasa en zuidwestelijk Oeganda tot noordoostelijk Zambia en noordelijk Malawi.
* Serinus flavivertex huillensis: centraal Angola.

## Externe link

* Avibase
* ↑ (en) Geelkruinkanarie op de IUCN Red List of Threatened Species.
# Platte organisatiestructuur

Een platte organisatiestructuur (ook bekend als horizontale organisatiestructuur) verwijst naar een organisatie met weinig tot geen tussenliggende managementlagen tussen de werknemers en de managers. Het idee is dat goedopgeleide werknemers productiever zijn wanneer ze meer direct betrokken zijn bij besluitvormingsprocessen, in plaats van dat hun nauwlettend leiding wordt gegeven vanuit vele managementlagen.
Deze structuur is in het algemeen slechts mogelijk in kleinere organisaties of individuele afdelingen binnen grotere organisaties. Als de afdeling gegroeid is tot een kritieke grootte, dan kunnen organisaties een gestroomlijnde structuur handhaven, maar geen complete platte manager-staf-relatie behouden zonder dat dit invloed heeft op de productiviteit. Bepaalde financiële verantwoordelijkheden kunnen ook een meer conventionele structuur vereisen. Sommige theorieën gaan ervan uit dat een platte organisatie meer traditioneel hiërarchisch wordt naarmate de productiviteit toeneemt.
Het platte organisatiemodel stimuleert betrokkenheid van de werknemers door een gedecentraliseerd besluitvormingsproces. Wanneer het personeel van de werkvloer meer verantwoordelijkheid krijgt en de tussenlaag van het middle management wordt verwijderd, dan bereiken commentaar en terugkoppeling al het personeel dat bij een besluit betrokken is veel sneller. De snelheid waarmee de klant zijn verwachte respons krijgt kan hierdoor worden verhoogd. Doordat de interactie tussen de werknemers toeneemt, is dit organisatiemodel in het algemeen meer afhankelijk van een meer persoonlijke relatie tussen medewerkers en managers. Deze structuur kan hierdoor tijdrovender zijn om te implementeren dan een traditioneel bureaucratisch/hiërarchisch model.
De platte organisatiestructuur past goed bij dienstverleners en vrije beroepen zoals artsen, advocaten, architecten, accountants en belastingadviseurs. De nadruk ligt hier vaak op vakspecifieke kennis. waarvoor directe betrokkenheid, initiatief en zelfredzaamheid van medewerkers nodig is. De leidinggevende of partner is hier vaak zelf zeer ervaren in het vak en zal zich, behalve met aansturing, ook vaak inhoudelijk met het werk bezighouden en de werknemers van advies voorzien.
De rechtsvorm die het beste bij een platte organisatiestructuur past is de maatschap, hoewel het uiteraard vrij staat andere rechtsvormen te kiezen of te combineren. Voor (grotere) industriële ondernemingen is de platte organisatiestructuur minder geschikt en zijn ook grotere investeringen nodig. Hier ligt de nadruk meer ook hiërarchie en op een divisiestructuur, en wordt voor de kapitaalvennootschap gekozen.
# Gautosjö

Gautosjö is een gehucht binnen de Zweedse gemeente Arjeplog. Het dorp ligt aan een meer, dat onderdeel uitmaakt van de stroming van de Lais. Gautosjö dient als begin- of eindplaats van natuurwandelingen of als plaats om te vissen (zomer) of het gebruik van sneeuwmobiel in de winter.
Bestuurscentrum: Arjeplog (tätort)
Småort: Laisvall · Slagnäs
Overig: Adolfström · Gautosjö · Hällbacken · Jäkkvik · Kasker · Kurrokvejk · Laisvall by · Luokta-Mavas · Maskaur · Mellanström · Miekak · Örnvik · Racksund · Semisjaur-Njarg · Ståkke · Svaipa · Tjärnberg · Västra Kikkejaur
# Planet Earth III

Planet Earth III is een achtdelige documentaireserie uit 2023, geproduceerd door de BBC en het derde deel in de Planet Earth-serie. Het is een vervolg op Planet Earth uit 2006 en Planet Earth II uit 2016. De serie wordt gepresenteerd en verteld door David Attenborough. De serie ging in première in het Verenigd Koninkrijk op 22 oktober 2023 op BBC One. In Vlaanderen verscheen de serie op 12 november 2023 op VRT CANVAS en in Nederland op 8 mei 2024 door de EO op NPO 1.
Op 29 september 2023 werd bevestigd dat de soundtrack en trailermuziek van de serie is gecomponeerd en geproduceerd door Hans Zimmer in samenwerking met Bastille ("Pompeii MMXXIII") en Raye ("Mother Nature").

## Afleveringen

* Coasts
* Ocean
* Deserts & Grasslands
* Freshwater
* Forests
* Extremes
* Human
* Heroes

## Ontvangst

Op Rotten Tomatoes heeft Planet Earth III een waarde van 100% en een gemiddelde score van 8,80/10, gebaseerd op 7 recensies. Op Metacritic heeft de film een gemiddelde score van 88/100, gebaseerd op 4 recensies.
# George Starkey

George Starkey, geboren als George Stirk (Bermuda, 1628-1665), was een Amerikaans alchemist, arts, en schrijver van tal van commentaren en chemische verhandelingen die op grote schaal werden verspreid in Europa en invloed uitoefenden op vooraanstaande wetenschappers zoals Robert Boyle en Isaac Newton. Na zijn verhuizing van New England naar Londen in 1650, zou Starkey zijn gaan schrijven onder het pseudoniem Eirenaeus Philalethes. Of Philalethes werkelijk het alter ego was van Starkey kon nooit met zekerheid worden vastgesteld. Starkey bleef in Engeland en vervolgde zijn carrière in de geneeskunde en de alchemie. Hij stierf in 1665 nadat hij een autopsie had uitgevoerd op een slachtoffer van de pestepidemie van Londen.
Starkeys vader was een calvinistische puriteinse predikant van Schotse oorsprong. George Starkey werd opgeleid aan de Harvard-universiteit in de periode 1643-1649. Hij oefende de geneeskunde uit in Boston in 1646-1650, met de hulp van John Winthrop Jr, en in Engeland in de periode 1650-1665 waar hij werd opgenomen in de puriteinse kringen van Samuel Hartlib. Hij leerde ook de natuurkundige en scheikundige Robert Boyle kennen, op wie hij als leermeester aanzienlijke invloed zou uitoefenen.
Onder het pseudoniem van Eirenaeus Philalethes schreef hij alchemistische verhandelingen die in handschrift circuleerden en voornamelijk postuum werden gepubliceerd: The Marrow of Alchemy (1654), Introitus apertus (1669) en Ripley Reviv'd (1678), een werk over George Ripley, een 15e-eeuws Engels alchemist. Zijn beroemdste werk is Introitus apertus ad occlusum Palatium (Een open toegang tot het gesloten paleis van de koning).
In 2005 verscheen bij The University of Chicago Press 'Alchemical Laboratory Notebooks and Correspondence', een van commentaren voorziene bundeling van Starkeys teksten en notities.
# Platyzygaena

Platyzygaena is een geslacht van vlinders van de familie bloeddrupjes (Zygaenidae), uit de onderfamilie Procridinae.

## Soorten

* P. melaleuca (Jordan, 1907)
* P. moelleri (Elwes, 1890)
# Platyxythrius vanmoli

Platyxythrius vanmoli is een keversoort uit de familie van de loopkevers (Carabidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Stefano Ludovico Straneo.