OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Helmsand

Het Helmsand is een voormalig bewoond Duits waddeneiland in de Meldorfer Bocht, die onderdeel is van de Duitse Waddenzee. Het voormalige eiland behoort toe aan de deelstaat Sleeswijk-Holstein.
Jaren geleden is Helmsand door een dam verbonden met het vasteland. Over deze 600 meter lange dam liep een smalspoor, waarvan tegenwoordig nog overblijfselen te vinden zijn. Door landaanwinning is het eiland geheel met het vasteland vergroeid; het is niet meer als eiland herkenbaar. Helmsand ligt in het Nationaal park Sleeswijk-Holsteinse Waddenzee, en mag na toestemming betreden worden om vogels te spotten.
# Wereldwijd orkest

Wereldwijd orkest is een single van het Metropole Orkest onder leiding van haar dirigent Vince Mendoza.
Het is een op zichzelf staande single. Het Metropole Orkest reageerde met deze single op de bezuinigingen die het kabinet-Rutte I van plan was door te voeren binnen het Omroepbestel. Door die bezuinigingen was het Muziekcentrum van de Omroep genoodzaakt een of meerdere orkesten af te stoten dan wel op te heffen. Het in brede kringen gewaardeerde Metropole Orkest leek daarvan de dupe te worden. Een keur aan artiesten zong mee: Edsilia Rombley, Trijntje Oosterhuis, Leonie Meijer, 3JS, Jennifer Ewbank, Ruth Jacott, Paul de Munnik, Giovanca, Hind, Los Angeles: The Voices, Glennis Grace, Karin Bloemen en Lee Towers. Op 26 november 2011 kwam het nummer binnen op de eerste plaats van de Single Top 100.
Op 28 november 2011 trad het gehele orkest met Ewbank, Hind, Meijer en Towers (tevens aan tafel) aan bij Pauw & Witteman, waarbij er dus geen plaats (meer) was voor publiek.

## Hitnotering
### Nederlandse Top 40

Hitnotering: 03-12-2011 t/m 24-12-2011 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | |
| Positie: | 14 | 12 | 19 | 34 | uit |

### Nederlandse Single Top 100

Hitnotering: 26-11-2011 t/m 31-12-2011 :
| Week: | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Positie: | 1 | 2 | 8 | 19 | 48 | 88 | uit |
* Dutchcharts
* YouTube The making of ...
# Wereldwijd (tijdschrift)

Wereldwijd is een voormalig Belgisch Nederlandstalig tijdschrift.

## Historiek

Het tijdschrift voor katholieke missionarissen werd opgericht in 1970 en was ontstaan uit de samensmelting van verschillende missiebladen zoals Uit Vorselaar, Onder Ons, Oblaten, Wederzijds, Scheut, Assenaarke, De Troebadoer van het Heilig Hart van Maria, Annalen van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart, Wereld, Wereldkrant Documentatie, Monde et Mission en Nieuw Afrika. Het werd uitgegeven door Wereldwijd Mediahuis en gedrukt door Uitgeverij Altiora uit Averbode. Stichter was Arthur Camerlynck.
In 1990 werd Gie Goris aangesteld als hoofdredacteur, onder zijn bestuur fuseerde het tijdschrift in 2003 met De Wereld Morgen van 11.11.11 tot MO*.
* SCHOKKAERT Luc; Fiche Wereldwijd; ODIS; 5 juli 2002
* ↑ Fiche Wereldwijd (magazine); Stad Gent
* ↑ TIMMERMAN Georges; Biografie Gie Goris; Apache.be; 18 november 2011
# Viscosia abyssorum

Viscosia abyssorum is een rondwormensoort uit de familie van de Oncholaimidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1933 door Allgén.
# Vivantia

Vivantia is een monotypisch geslacht van schimmels dat behoort tot de familie Graphostromataceae. Het bevat alleen Vivantia guadalupensis.
# Vivaqua

VIVAQUA is een Belgisch intercommunaal waterleidingbedrijf. Het levert drinkwater in alle gemeenten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest plus enkele omliggende gemeenten in Waals-Brabant, onder toezicht van de overheidsdienst Leefmilieu Brussel.
De voorgeschiedenis van VIVAQUA gaat terug tot de oprichting van de Compagnie intercommunale des eaux de l'Agglomération bruxelloise (CIE, later CIBE) in 1891, om de Brusselse voorsteden van drinkwater te voorzien. Sedert 2006 wordt de naam Vivaqua gevoerd.
Het bedrijf leverde in 2022 ongeveer 131 miljoen m³ drinkwater aan 2,25 miljoen inwoners. VIVAQUA verenigt 23 steden en gemeenten én een intercommunale.
VIVAQUA beschikt over 26 waterwinningsgebieden in België, voornamelijk uit het Waals Gewest, maar ook uit het Zoniënwoud, het Ter Kamerenbos en Zaventem. Ongeveer 70% van het geproduceerde water is grondwater, de rest komt uit de Maas.

## Bestuur

| Periode | Voorzitter |
| 2000 - 2006 | Jean Demannez |
| 2007 - 2012 | Marie-Paule Mathias |
| 2012 - 2014 | Sevket Temiz |
| 2014 - 2017 | Yvan Mayeur |
| 2017 - 2019 | Faouzia Hariche |
| 2019 - heden | Bernard Van Nuffel |
| Periode | CEO |
| 2005 - 2017 | Christiane Franck |
| 2017 - heden | Laurence Bovy |

## Externe link

* Officiële website
* 1 2 VIVAQUA in cijfers, VIVAQUA, geraadpleegd op 10 oktober 2022.
# Vivarais

Vivarais (Occitaans: Vivarés) is een voormalige provincie van Frankrijk, die nagenoeg overeenkomt met het huidige departement Ardèche in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Het gebied maakte sinds de 16e eeuw deel uit van de provincie Languedoc, evenwel met behoud van een eigen provinciale Staten-Generaal. In 1789 werd de provincie een departement.

## Geschiedenis

Vivarais is genoemd naar het plaatsje Viviers, dat al in de Karolingische tijd als Graafschap bestond. Het werd in de 10e eeuw ingenomen door de graven van Toulouse. In werkelijkheid was het de bisschop van Viviers die de feitelijke macht uitbreidde naar de hele streek. De bisschoppen erkenden het gezag van de aartsbisschop van Lyon en van de keizer van het Heilige Roomse Rijk.
In de 13e eeuw kwam het gebied in de macht van de Franse koning: graaf Raymond VI van Toulouse verloor Vivarais aan de Franse Kroon, bij zijn ballingschap naar Aragon (1216). De koning van Frankrijk deelde zijn gezag nog een tijdlang met de bisschop volgens de Traité de Pariage van 1307. In de 15e eeuw namen de bisschoppen de titel aan van graaf van Viviers, prins van Donzère en Châteauneuf-du-Rhône. Binnen het koninkrijk Frankrijk was Vivarais een stuk van de provincie Languedoc.
Na de Franse Revolutie werd het gebied een departement, Ardèche, vernoemd naar de rivier de Ardèche, de grootste rivier die in het zuidelijke deel van de Vivarais stroomt. De naam Vivarais is nog terug te vinden in de naam van een aantal gemeenten: Vernoux-en-Vivarais, Laurac-en-Vivarais, Saint-André-en-Vivarais. De namen Haut-Vivarais en Bas-Vivarais worden ook nog gebruikt als aanduidingen voor streken in, respectievelijk, het noorden en het zuiden van het departement Ardèche. Ook het bisdom Viviers bestaat nog steeds, al heeft het dorp nog amper 4000 inwoners.
Vivarais verleende zijn naam ook aan het Vivaro-aupenc, het Occitaans dialect gesproken in het noorden van deze provincie en aangrenzende gebieden.
# Vitessa hollandi

Vitessa hollandi is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Munroe & Shaffer.
# Vitessa hieratica

Vitessa hieratica is een vlinder uit de familie van de snuitmotten (Pyralidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Swinhoe.
# Vlag van Laarne

De vlag van Laarne werd door de gemeenteraad op 14 mei 1985 officieel vastgesteld als de gemeentelijke vlag van de Oost-Vlaamse gemeente Laarne. Op 1 juli 1985 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 8 juni 1986 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Geel met een rode leeuw en een zwart omboordsel.
De vlag is volledig gebaseerd op het gemeentewapen en ziet er dus helemaal hetzelfde uit. De leeuw zijn ontleend uit de Vlaamse vlag.
* Ontwerp vlag getekend door Karel Poma
* Vlag van Vlaanderen
# Vlag van Labuan

De vlag van Labuan is een horizontale rood-wit-blauwe driekleur met in het midden een gele halve maan en een veertienpuntige ster. De kleuren rood, wit, blauw en geel zijn afgeleid van de vlag van Maleisië, evenals de halve maan en de veertienpuntige ster. De veertien punten staan voor de dertien staten van Maleisië plus de federale gebieden. Labuan, voorheen bekend als Victoria eiland, is een eiland dat bij Maleisië hoort, daar een federaal territorium van is en ten westen vlak voor de kust van Borneo ligt. De vlag is op 16 september 1993 officieel aangenomen.

## Geschiedenis

* Kroonkolonie Labuan (1912–1946)
# Harry Gasser

Harry A. Gasser (Carcar, 2 december 1937 – Quezon City, 3 april 2014) was een Filipijns presentator en nieuwslezer. Gasser was het gezicht van het Filipijnse nieuws ten tijde van het dictatoriale regimes van Ferdinand Marcos.

## Biografie

Harry Gasser werd geboren op 2 december 1937 in Carcar in de Filipijnse provincie Cebu. Hij studeerde redevoering en toneel aan de Far Eastern University en de University of San Carlos en behaalde in 1958 zijn Bachelor of Arts-diploma.
Gasser was van 1969 tot 1972 te zien in het nieuwsprogramma Balita Ngayon op ABS-CBN en van 1973 tot 1977 in BBC Primetime News op Banahaw Broadcasting Corp. (BBC) Channel 2. Hij werd bekend als presentator van het programma Newswatch op de zender RPN-9 van 1975 tot 1999. Nadat president Ferdinand Marcos de staat van beleg uitriep werden veel andere zenders gedwongen om te sluiten. Hierdoor verdwenen andere bekende nieuwsanchors als Jose Mari Velez en Bong Lapira van het scherm en werd Gasser het gezicht van het nieuws op de televisie. Na de val van Marcos door de EDSA-revolutie was hij ook nog enige tijd manager van Radio Veritas voor hij verhuisde naar Cebu City. Daar presenteerde Gasser van 1999 tot 2007 TV Patrol Central Visayas op de zender ABS-CBN.
Gasser werd op 28 maart 2014 getroffen door een hersenbloeding. Een week later overleed hij op 76-jarige leeftijd aan de gevolgen daarvan in Quezon City Medical Center. Hij was getrouwd met actrice Flora Gasser en kreeg met haar twee kinderen.
# Harry Game

Harry Game (27 september 1923 – 26 maart 2017) was een Engels voetbalcoach. Hij is (anno 2019) de jongste trainer ooit die in België een landstitel én een Beker van België won.

## Carrière

De trainersmicrobe had Game al vroeg te pakken: tijdens de Tweede Wereldoorlog gaf hij als jonge militair fysieke trainingen bij de Royal Air Force. Na de oorlog volgde hij trainerscursussen, en op 26-jarige leeftijd werd hij trainer van de Griekse topclub Panathinaikos FC. In zijn derde seizoen werd hij met de club landskampioen.
Na drie jaar in Griekenland wilde Games vrouw echter dat haar echtgenoot dichter bij huis kwam werken. Game ging daarop in 1953 aan de slag bij Antwerp FC. In zijn tweede seizoen schreef hij daar geschiedenis door voor het eerst in de clubgeschiedenis de Beker van België te winnen. Twee jaar later maakte Game zich nóg onsterfelijker op de Bosuil door kampioen te worden met Antwerp. De landstitel van 1956/57 is tot op heden de op één na laatste titel in de clubgeschiedenis.
In 1960 ging Game in op het aanbod van zijn ex-club Panathinaikos om terug te keren. Tijdens zijn tweede passage bij de club werd hij nog eens twee keer landskampioen. Game verliet de club opnieuw na drie seizoenen.
Ook bij Antwerp ging hij een tweede ambtstermijn aan: de club haalde hem terug nadat het in het seizoen 1964/65 op een dramatische dertiende plaats was geëindigd. Game zorgde aanvankelijk voor beterschap met een tiende en een vijfde plaats, maar in het derde seizoen van zijn tweede passage op de Bosuil degradeerde Antwerp voor het eerst in haar bestaan uit Eerste klasse. Game nam hierop ontslag en zette een punt achter zijn trainersloopbaan.
Game overleed op 26 maart 2017 op 93-jarige leeftijd na een korte ziekte.

## Erelijst
### Als trainer
#### Panathinaikos FC

* Grieks landskampioen: 1952/53, 1960/61, 1961/62

#### Antwerp FC

* Belgisch landskampioen: 1956/57
* Beker van België: 1954/55
* In Memoriam: coach Harry Game overleden, Website Antwerp FC.
* Laatste kampioenenmaker van Antwerp overleden Gazet van Antwerpen.
# Vlag van Østfold

De vlag van Østfold is op 26 september 1958 officieel ingesteld als de provincievlag van de Noorse provincie Østfold. De vlag toont drie gele zonnestralen in een rood veld. Gele zonnestralen staan voor zonsopgang, als symbool voor de naam van fylkeskommune. Er wordt gezegd dat zonnestralen in de heraldiek recht en golvend door elkaar worden afgebeeld. De rechte staan voor licht en de golvende voor warmte.
De vlag toont hetzelfde beeld als het gemeentewapen.
Op 1 januari 2020 fuseerde de provincie Østfold met Akershus en Buskerud tot de nieuwe provincie Viken waardoor het gebruik hiervan als provincievlag is komen te vervallen. Per 1 januari 2024 is Østfold na de opdeling van Viken opnieuw een van de Noorse provincies waardoor de vlag is opnieuw in gebruik genomen.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Østfold
* Østfold (Norway). crwflags.com. Geraadpleegd op 20 september 2023.
* Smith, Whitney (1975). Spectrum Vlaggenboek. Het Spectrum (Utrecht/Antwerpen), p. 269. ISBN 9789027483584.
# Vlag van Ñuble

De vlag van Ñuble is een van de regionale symbolen van de Chileense regio Ñuble. De vlag bestaat uit een wit doek met het wapen van Ñuble in het midden. Er was een dundoek dat door bepaalde mensen werd gebruikt om de oprichting van de regio Ñuble te promoten, die plaatsvond in 2017.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Bandera de la región de Ñuble op de Spaanstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Vlag van Örebro

De vlag van Örebro is de vlag van Örebro län, een provincie in Zweden. De vlag bestaat uit drie delen afgeleid uit de vlaggen van de landschappen Närke, Värmland en Västmanland. Het is een vierkante banier van het wapen van deze Zweedse provincie. De vlag en het wapen werd in 1944 officieel aangenomen.
* Vlag van Närke
* Vlag van Värmland
* Vlag van Västmanland
# Vlag van Ōita

De prefecturale vlag van Ōita bestaat uit een wit vlak met drie rood gestileerd katakana-karakter オ [o] en de kanji 大 [ō] (wat "groot" betekent) in een vorm van een letter O (van Ōita), die vertrouwen, werk en broederschap symboliseren. De afbeelding van drie mensen die aan elkaars hand vasthouden, staat ook voor vrede en samenwerking en de opkomende zon die de figuren vormen staat voor de ontwikkeling van de prefectuur. De prefecturale vlag werd op 24 juli 1956 aangenomen.
Er zijn twee soorten vlaggen: een met de naam van de prefectuur in het Japans, en een zonder de naam, die beide zijn gedefinieerd als officiële vlaggen van de prefectuur in de verordeningen.
# Volmolen (Waalre)

De Volmolen of Waalrese Molen is een watermolen op de Dommel te Waalre.

## Geschiedenis

Het is zeker dat de molen in 1350 bestond en toen uitgebreid werd tot een dubbele molen, waarvan een helft zich op het grondgebied van Riethoven bevond. Bezitter was de Abdij van Echternach, die liet woeste gronden in de omtrek ontginnen waardoor de behoefte aan maalcapaciteit toenam. De Riethovense molen werd als oliemolen gebruikt en de Waalrese molen als korenmolen.
In 1792 kwam de molen in het bezit van Pieter Vreede, een lakenfabrikeur uit Leiden. Hij liet in Tilburg huisarbeid verrichten door wevers en bracht uiteindelijk, omdat hij als patriot in Leiden politieke moeilijkheden ondervond, ook zijn lakenfabriek naar Tilburg. Vreede gebruikte de molen als volmolen. Zelf vertrok hij in 1816 naar Antwerpen, maar zijn zoon bleef als molenaar in Riethoven wonen en overleed daar in 1846.
Tot 1876 bleef de watermolen in bezit van de familie Vreede en daarna van de familie Van Gastel. Vanaf 1951 was hij buitengebruik en trad er verval op. In 1962 werd de molen door een storm verwoest.

## Afbeeldingen

| De molen, vermoedelijk in het begin van de 20e eeuw | Na de storm in 1962 | Restant in 1963 |

## Herbouw

De architect Ad van Empel herbouwde de molen, waarvan het westelijke deel gereed kwam in 1992. Aan het oostelijke deel werd in 1994 begonnen, maar dit werd in 1995 door brand verwoest. In 1998 werd de molen verkocht. De nieuwe eigenaar en molenaar E. Hermans bouwde een nieuw woonhuis in 2004.
Sedert 2000 wordt de molen ingezet voor elektriciteitsproductie. Hij voorziet enkele woningen van stroom. Het Waterschap De Dommel heeft een vispassage aangebracht.

## Nabijgelegen watermolens

Stroomafwaarts van de Dommel vindt men de Genneper Watermolen. Stroomopwaarts vond men op de Dommel de Loondermolen, terwijl zich stroomopwaarts op de Keersop de Keersoppermolen bevond.

## Literatuur

* Jan Jansen en Jaap Walinga: De Waalrese Volmolen, Uitg. Stichting Waalres Erfgoed (1993), ISBN 90-801277-3-6.

## Externe link

* Volmolen te Waalre
# Vliegveld B.89 Mill

Vliegveld Mill (geallieerde codenaam B.89 Mill, lokaal ook bekend als Vliegveld de Kuilen) is een voormalig vliegveld uit de Tweede Wereldoorlog ten noorden van het Nederlandse dorp Mill. Het is in gebruik geweest van 1 januari 1945 tot 15 april 1945.

## Aanleg

De geallieerden wilden in het zuidoosten van bevrijd Nederland nieuwe vliegvelden aanleggen. Vanaf daar konden ze luchtsteun bieden aan de 1st Canadian Army. Zo kwam er een vliegveld noordwestelijk van het Brabantse dorp Mill. Op het uitgekozen terrein dat lokaal bekend stond als "de Kuilen" had enkele decennia eerder (op 29 en 30 juni 1911) al eens een vliegdemonstratie plaatsgevonden.
Dit veld kreeg de codenaam B.89. Het vliegveld bood ruimte aan twee wings jachtvliegtuigen. Het kreeg één start- en landingsbaan van 1400 m lengte en moest uiterlijk in maart 1945 klaar zijn voor operationeel gebruik.
Eind december 1944 inspecteerde de commandant van de 14 Army Group Royal Engineers (14AGRE) de locatie. Hierna stelde hij de plannen bij. Het veld moest al in februari 1945 klaar zijn voor vijf squadrons met jachtvliegtuigen.
De Engelsen huisvestten ook het Royal Air Force-personeel op het vliegveld. Dat betekende de bouw van een groot legeringskamp. Op 1 januari 1945 begonnen de geallieerden met de bouw van het vliegveld. Een deel van benodigde materialen werd via het Duits Lijntje aangevoerd. Het werd een omvangrijk complex: er werden dienstgebouwen neergezet en huisvesting gebouwd voor het RAF-personeel, in totaal 72 barakken en 140 nissenhutten. Begin februari waren de startbaan en een deel van het vliegveld klaar.

## Operatie Veritable

Mill was dus net op tijd klaar voor operatie Veritable. Deze operatie richtte zich op de verovering van een deel van het Duitse Rijnland. Om de operatie te ondersteunen stationeerden de geallieerden 146 Wing op B.89. Deze eenheid beschikte over Hawker Typhoon-jachtbommenwerpers. De wing voerde boven het front patrouillevluchten uit om luchtsteun aan de grondtroepen te geven. Daarnaast voerden zij tot ongeveer april 1945 tactische fotoverkenningen en speciale opdrachten uit. Daarna verhuisde 146 Wing naar Duitsland. De 35 Reconnaissance Wing bleef achter. Deze eenheid beschikte over Mustangs en Spitfires. Zij waren sinds begin maart aanwezig op Mill.
Na de Duitse overgave kregen de oorspronkelijke eigenaren het terrein terug. Een aantal jaren later viel het ten prooi aan een enorme zandafgraving. Van het voormalige vliegveld zijn geen sporen meer achtergebleven.
# Vlasleeuwenbek

Vlasleeuwenbek (Linaria) is een geslacht van ongeveer honderd soorten uit de weegbreefamilie (Plantaginaceae). De botanische naam Linaria komt van het Latijnse Linum dat vlas betekent.
Soorten die in wild in Nederland en België voorkomen:
* Blauwe leeuwenbek (Linaria arvensis)
* Walstroleeuwenbek (Linaria purpurea)
* Gestreepte leeuwenbek (Linaria repens)
* Liggende leeuwenbek (Linaria supina)
* Vlasbekje of vlasleeuwenbekje (Linaria vulgaris)
Enkele andere soorten:
* Alpenleeuwenbek (Linaria alpina) - komt van nature voor in de Alpen
* Linaria canadensis - komt van nature voor in Noord-Amerika
* Linaria dalmatica - komt van nature voor in Zuidoost-Europa
* Linaria genistifolia - komt van nature voor in Zuidoost-Europa
* Linaria pelisseriana
* Linaria triornithophora
... · L. arvensis (Blauwe leeuwenbek) · L. alpina (Alpenleeuwenbek) · L. canadensis · L. dalmatica · L. genistifolia · L. pelisseriana · L. purpurea (Walstroleeuwenbek) · L. repens (Gestreepte leeuwenbek) · L. supina (Liggende leeuwenbek) · L. triornithophora · L. vulgaris (Vlasbekje) · ...
Acanthorrhinum · Achetaria · Adenosma · Albraunia · Amphianthus · Anarrhinum · Angelonia · Antirrhinum (Leeuwenbek) · Aragoa · Artanema · Asarina · Bacopa · Basistemon · Benjaminia · (Besseya) · Bougueria · Brookea · Bryodes · Bythophyton · Callitriche (Sterrenkroos) · Campylanthus · Chaenorhinum (Kierleeuwenbek) · Chelone (Schildpadbloem) · (Chionohebe) · Chionophila · (Cochlidiosperma) · Collinsia · (Conobea) · Cymbalaria · (Detzneria) · Digitalis (Vingerhoedskruid) · Dintera · Dizygostemon · Dopatrium · Ellisiophyllum · Encopella · Epixiphium · Erinus · Galvezia · Gambelia · Geochorda · Globularia (Kogelbloem) · Gratiola · Hebe · Hemiphragma · Herpestis · Hippuris · Holmgrenanthe · Holzneria · Howelliella · Hydrotriche · (Isoplexis) · Kashmiria · Keckiella · Kickxia (Stoppelleeuwenbek) · Lafuentea · Lagotis · Limnophila · Limosella · Linaria (Vlasleeuwenbek) · Littorella · Lophospermum · Mabrya · Maurandella · Maurandya · Mecardonia · Melosperma · Microcarpaea · Misopates · Mohavea · Monocardia · Monopera · Monttea · Neogaerrhinum · (Neopicrorhiza) · Nothochelone · Nuttallanthus · Otacanthus · Ourisia · Paederota · (Parahebe) · Penstemon (Penstemon) · Philcoxia · Picria · Picrorhiza · Plantago (Weegbree) · Poskea · Psammetes · Pseudorontium · Rhodochiton · Russelia · Sairocarpus · Schistophragma · Schweinfurthia · Scoparia · Scrofella · Sibthorpia · Stemodia · (Synthyris) · Tetranema · Tetraulacium · Tonella · Uroskinnera · Veronica (Ereprijs) · Veronicastrum · Wulfenia · Wulfeniopsis
# Volksbeweging voor de Bevrijding van Angola

De Volksbeweging voor de Bevrijding van Angola (Portugees: Movimento Popular de Libertação de Angola, MPLA) was een Angolese gewapende onafhankelijkheidsbeweging, na de onafhankelijkheid omgevormd tot communistische politieke partij die sinds de onafhankelijkheid onafgebroken over het land heeft geregeerd.

## Geschiedenis

MPLA werd in 1956 opgericht om de Portugese koloniale machthebber uit Angola (toen nog Portugees West-Afrika geheten) te verdrijven. Aanvankelijk opereerde de MPLA vreedzaam, maar toen de Portugese autoriteiten in 1961 haar leiders lieten oppakken en opsluiten, koos men voor een guerrillastrijd. In 1961 werd Agostinho Neto, een arts, tot voorzitter van de MPLA gekozen.

### Verhuizing

Vrijwel direct na het aantreden van Neto als voorzitter verhuisde een deel van de leiding van Angola naar Zaïre. Daar werden ze echter in 1963 het land uitgezet omdat generaal Mobutu, de Congolese president, had besloten om de Angolese FNLA van zijn familielid Holden Roberto te gaan steunen. De FNLA was toen de grootste concurrerende bevrijdingsbeweging en ideologisch gezien minder links dan de MPLA.

#### MPLA

De leiding van de MPLA vestigde zich vanaf dat moment in Congo-Brazzaville, waar een marxistische regering aan de macht was. Vanaf dat moment en mede door de invloed van Neto werd de MPLA gematigd-marxistisch. Vanaf 1966 opereerde de MPLA ook vanuit Zambia.
Nadat in 1974 in Portugal een democratische regering aan de macht was gekomen, droegen de Portugezen in november 1975 de macht in Angola over aan de MPLA. Neto werd toen de eerste president van Angola. In februari 1976 werd Angola een eenpartijstaat.

#### MPLA-PT

In december 1977 werd de naam van de MPLA gewijzigd in MPLA-Partido de Trabalho (MPLA-Partij van de Arbeid). De president van de Volksrepubliek Angola werd tevens voorzitter van de MPLA-PT. De MPLA-PT ontwikkelde zich tot een marxistische eenheidspartij. Na het overlijden van president Agostinho Neto in september 1979 volgde zijn minister van Planning José Eduardo dos Santos hem als president en partijvoorzitter op.
In 1991 werd door president Dos Santos een meerpartijenstelsel ingevoerd en de monopoliepositie van de MPLA-PT afgeschaft. De MPLA-PT is thans via democratische verkiezingen de regeringspartij van Angola.
In september 2018 was João Lourenço leider van de partij na de beslissing van José Eduardo dos Santos met pensioen te gaan.