OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vraz

Vraz kan verwijzen naar:
Vráž is de naam van een tweetal gemeenten in Tsjechië:
* Vráž (okres Beroun), gemeente in okres Beroun
* Vráž (okres Písek), gemeente in okres Písek
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vraz en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vrazne

Vrazne kan verwijzen naar:
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vrazne en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Veiros

Veiros kan verwijzen naar:
* Veiros (Estarreja), een plaats in de Portugese gemeente Estarreja
* Veiros (Estremoz), een plaats in de Portugese gemeente Estremoz
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Veiros en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vacheresse

Vacheresse is een gemeente in het Franse departement Haute-Savoie (regio Auvergne-Rhône-Alpes) en telt 606 inwoners (1999). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Thonon-les-Bains.

## Geografie

De oppervlakte van Vacheresse bedraagt 31,4 km², de bevolkingsdichtheid is 19,3 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Vacheresse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Gymnogryllus leucostictus

Gymnogryllus leucostictus is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1838 door Burmeister.
# Gymnogryllus dinictis

Gymnogryllus dinictis is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Gorochov.
# Gymnogryllus dolichodens

Gymnogryllus dolichodens is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2011 door Ma & Zhang.
# Gymnoscelis lundbladi

Gymnoscelis lundbladi is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Prout.
# Vallatia

Vallatia is een geslacht van slakken uit de familie van de Clausiliidae.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Vallatia vallata (Mousson, 1859)
# Warmonder Leede

De Warmonder Leede is een riviertje nabij het Zuid-Hollandse Warmond met een lengte van ongeveer twee kilometer. Het vormt een verbinding tussen de Kagerplassen en de Trekvaart Haarlem-Leiden/ Oegstgeesterkanaal. Op 10 maart 1843 vond er bij een spoorbrug over de Warmonder Leede het eerste spoorwegongeval in Nederland plaats waarbij een persoon om het leven kwam.
Er bestaat ook een hengelsportvereniging met de naam De Leede in Warmond. De vereniging is opgericht in 1948 en is aangesloten bij Sportvisserij Nederland.
# Warmolt Tonckens (1841-1877)

Warmolt Tonckens (Den Ham (gemeente Aduard), 28 november 1841 - aldaar, 15 augustus 1877) was een Nederlandse burgemeester.

## Leven en werk

Tonckens was een zoon van de landbouwer en wethouder van Aduard Jacobus Johannes Tonckens en Ettje Willemsen. Hij is genoemd naar zijn grootvader Warmolt Tonckens, president van het gerechtshof te Assen. In juli 1867 werd hij op 25-jarige leeftijd benoemd tot burgemeester van Aduard, de gemeente waar hij was geboren. Hij vervulde deze functie ruim tien jaar tot zijn overlijden in augustus 1877.
Tonckens huwde op 23 mei 1866 te Oldehove met de aldaar geboren Feikje Horrëus de Haas, dochter van de geneesheer Frans de Haas en Gezina Doornbos. Toen Tonckens op 35-jarige leeftijd overleed bleef zijn weduwe achter met vijf minderjarige kinderen. Zijn kleinzoon Gerard Feiko Lunsingh Tonckens was onder andere burgemeester van Renesse.
# Groß Niendorf (Mecklenburg)

Groß Niendorf is een ortsteil van de Duitse gemeente Zölkow in de deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren. Op 1 januari 2012 werd de tot dan toe zelfstandige gemeente Groß Niendorf onderdeel van Zölkow.
# Vue de toits (effet de neige)

Vue de toits (effet de neige) is een in de winter van 1878/'79 gemaakt schilderij van de Franse kunstenaar Gustave Caillebotte. Het 81 × 64,5 cm grote, in olieverf op doek gemaakte schilderij is deel van een serie van zes schilderijen, die - anders dan eerdere of latere werken van de kunstenaar - niet strikt geometrisch van opzet zijn, maar een blik bieden op de wanordelijke daken en achtertuinen van de nog niet door modernisering getroffen ongerepte delen van de stad Parijs.
Een voorbeeld van dergelijke winterse motieven in de stijl van het impressionisme kan worden gevonden in het werk van zijn schildersvrienden Claude Monet en Camille Pissarro, die zich jaren eerder met een soortgelijk thema bezighielden. Het in het stadsdeel Montmartre ontstane schilderij werd slechts een paar weken na de dood van zijn moeder geschilderd, wat volgens de kunsthistoricus Kirk Varnedoe een reden voor de nogal sombere stemming van het schilderij kan zijn. Het schilderij kwam in 1894 als een geschenk van de broer van Gustave, Martial Caillebotte, in de kunstcollectie van de Franse staat en wordt sinds 1986 in het Musee d'Orsay tentoongesteld.
L'Yerres, pluie (1875) · Jeune homme à la fenêtre (1875) · Les raboteurs de parquet (1875) · Le Pont de l'Europe (1876) · Rue de Paris, temps de pluie (1877) · Baigneur s'apprêtant à plonger (1878) · Les Orangers (1878) · Vue de toits (effet de neige) (1878-79) · Henri Cordier (1883) · Voiliers à Argenteuil (1888)
# Velarifictorus grylloides

Velarifictorus grylloides is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1969 door Chopard.
# Velarifictorus flavifrons

Velarifictorus flavifrons is een rechtvleugelig insect uit de familie krekels (Gryllidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Chopard.
# Gynoplistia (Cerozodia) hemiptera hudsoni

Gynoplistia (Cerozodia) hemiptera hudsoni is een ondersoort van de tweevleugelige Gynoplistia (Cerozodia) hemiptera uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De ondersoort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Gynoplistia (Cerozodia) plumosa

Gynoplistia (Cerozodia) plumosa is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Guánica (gemeente)

Guánica is een van de 78 gemeenten (municipio) in de vrijstaat Puerto Rico.
De gemeente heeft een landoppervlakte van 96 km² en telt 21.888 inwoners (volkstelling 2000).

## Galerij

* Historische afbeelding van het centrum van Guánica
* Guánica State Forest
* Guánica Bay
* ↑ U.S. Census Bureau. United States - County by State, and for Puerto Rico GCT-PH1. Population, Housing Units, Area, and Density: 2000)
Adjuntas · Aguada · Aguadilla · Aguas Buenas · Aibonito · Añasco · Arecibo · Arroyo · Barceloneta · Barranquitas · Bayamón · Cabo Rojo · Caguas · Camuy · Canóvanas · Carolina · Cataño · Cayey · Ceiba · Ciales · Cidra · Coamo · Comerío · Corozal · Culebra · Dorado · Fajardo · Florida · Guánica · Guayama · Guayanilla · Guaynabo · Gurabo · Hatillo · Hormigueros · Humacao · Isabela · Jayuya · Juana Díaz · Juncos · Lajas · Lares · Las Marías · Las Piedras · Loíza · Luquillo · Manatí · Maricao · Maunabo · Mayagüez · Moca · Morovis · Nagüabo · Naranjito · Orocovis · Patillas · Peñuelas · Ponce · Quebradillas · Rincón · Río Grande · Sabana Grande · Salinas · San Germán · San Juan · San Lorenzo · San Sebastián · Santa Isabel · Toa Alta · Toa Baja · Trujillo Alto · Utuado · Vega Alta · Vega Baja · Vieques · Villalba · Yabucoa · Yauco
# Wapen van Amby

Het wapen van Amby bestaat uit het gedeelde schild van de voormalige gemeente Amby met daarop de Valkenburgse leeuw en de beschermheilige van Amby, de heilige Walburgis, de beschrijving luidt:
"Gedeeld: rechts van zilver een dubbelstaartige leeuw van keel, gekroond en geklauwd van goud; links in keel de H.Walburgis, aanziende met een gouden nimbus om het hoofd, gelaat en handen van natuurlijke kleur, gekleed in Benedictijner ordekleed, bestaande in een wit kloostergewaad met een kap van sabel, in de linkerhand een abbatialen kromstaf en in de rechter een vaas, beide van goud; rechts aan de voeten vergezeld van eene koninklijke kroon van goud."

## Geschiedenis

De schepenbank van Amby had geen eigen zegel, daarom moest bij de wapenaanvraag in 1895 werd een nieuw wapen voor de gemeente ontworpen. Tot 1 juli 1970 was Amby een zelfstandige gemeente. Het grondgebied werd gesplitst, het grootste deel werd met Heer, Itteren en Borgharen, een wijk van Maastricht. Een kleiner deel werd in de gemeente Meerssen opgenomen. Er werden geen elementen uit het wapen van Amby in het wapen van Maastricht en Meerssen opgenomen.
* Ralf Hartemink op website: ngw.nl
* K. Sierksma, Gemeentewapens Van Nederland Uitgave:Het Spectrum, 1960
Ambt Montfort · Amby · Amstenrade · Arcen en Velden · Baexem · Beegden · Beek · Belfeld · Bemelen · Berg en Terblijt · Bingelrade · Bocholtz · Borgharen · Born · Broekhuizen · Broeksittard · Buggenum · Bunde · Cadier en Keer · Echt · Eijsden · Elsloo · Eygelshoven · Geleen · Gennep · Geulle · Grathem · Grevenbicht · Gronsveld · Grubbenvorst · Gulpen · Haelen · Heel · Heel en Panheel · Heer · Helden · Herten · Heythuysen · Hoensbroek · Horn · Horst · Houthem · Hulsberg · Hunsel · Itteren · Jabeek · Kessel · Klimmen · Limbricht · Linne · Maasbracht · Maasbree · Maasniel · Margraten · Meerlo · Meerlo-Wanssum · Meerssen · Meijel · Melick en Herkenbosch · Merkelbeek · Mheer · Montfort · Munstergeleen · Neer · Neeritter · Nieuwenhagen · Nieuwstadt · Noorbeek · Nuth · Onderbanken · Obbicht en Papenhoven · Ohé en Laak · Oirsbeek · Ottersum · Oud-Valkenburg · Oud-Vroenhoven · Posterholt · Roggel · Roggel en Neer · Roosteren · Schaesberg · Schimmert · Schinnen · Schinveld · Sevenum · Simpelveld · Sint Geertruid · Sint Odiliënberg · Sint Pieter · Sittard · Slenaken · Spaubeek · Stramproy · Stevensweert · Susteren · Swalmen · Tegelen · Thorn · Ubach over Worms · Ulestraten · Urmond · Valkenburg · Vlodrop · Wanssum · Wessem · Wijlre · Wijnandsrade · Wittem
# Gynoplistia (Gynoplistia) gingera

Gynoplistia (Gynoplistia) gingera is een tweevleugelige uit de familie steltmuggen (Limoniidae). De soort komt voor in het Australaziatisch gebied.
# Walburg Pers

Walburg Pers is een middelgrote Nederlandse uitgeverij, gespecialiseerd in de uitgave van historische non-fictie en juridische werken. Het bedrijf werd opgericht in 1961 en was tot 2018 gevestigd in de oude hanzestad Zutphen aan de Zaadmarkt. Van 2018 tot 2021 was het gevestigd aan de Zutphense Pollaan.
Met Walburg Pers wilde oprichter Chris Schriks (1931-2024) aanvankelijk boeken uitgeven op het gebied van de regionale geschiedenis. Begin jaren zestig betrof de Nederlandse geschiedschrijving nog vooral de Hollandse geschiedenis. Met een groter eigen aandeel van de overige provincies, zou de Nederlandse geschiedenis ook daadwerkelijk de hele natie gaan omvatten. Walburg Pers hoopte hier een bijdrage aan te kunnen leveren.
In de loop der jaren ontwikkelde de uitgeverij zich breder en thans richt zij zich hoofdzakelijk op de Nederlandse geschiedenis in het algemeen. De maritieme en koloniale geschiedenis hebben een belangrijke plek in het fonds en ook de geschiedenis van de Nederlandse Antillen, Indonesië en Suriname heeft haar aandeel gekregen.
In de jaren na 1990 zette de Walburg Pers deze lijn nog steeds voort. Naast (kunst)geschiedenis worden ook veel werken op juridisch gebied uitgegeven. Vanaf 1991 berustte de leiding bij Pieter Schriks, die in november 2017 op 52-jarige leeftijd overleed.
In 2010 verbreedde het werkveld van de uitgeverij zich verder met de oprichting van Walburg Pers Educatief. Deze werkmaatschappij houdt zich bezig met de uitgave Sprekend verleden, een lesmethode voor het geschiedenisonderwijs.
In 2020 werd de uitgeverij verkocht aan Amsterdam University Press (AUP). Directeur Jan-Peter Wissink nam in april 2022 daarnaast uitgeverij Lanasta over. Met de nadruk op de maritieme en militaire geschiedenis versterkt uitgeverij Lanasta dit fondsonderdeel van Walburg Pers.

## Auteurs

Auteurs en instellingen waar Walburg Pers mee samenwerkt zijn onder meer:
* Linschoten-Vereeniging
* Jacob Slavenburg
* Gerben Graddes Hellinga
* Het Scheepvaartmuseum
* Maritiem Museum Rotterdam
* NIOD (Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie)
# HBS Beeklaan

De Derde Gemeentelijke HBS was een school, die op 3 september 1906 in Scheveningen werd opgericht en later naar Den Haag verhuisde. Vanaf 1949 stond ze bekend als de HBS Beeklaan.

## Geschiedenis

De school begon in houten noodbarakken aan de Van den Eyndestraat en het Westeinde. In 1907 verhuisde de school naar een nieuwbouwpand aan de Waldeck Pyrmontkade. In 1932 maakte de school daar plaats voor de Handelsdagschool. De hbs verhuisde naar een houten noodgebouw op het adres Beeklaan 445. In 1943 moest het gebouw, dat dicht bij het Sperrgebiet van de Duitsers lag, worden ontruimd. De lessen werden tijdelijk gegeven in het leegstaande gebouw Fischerstraat 135, waar eerder het Joodsch Lyceum was gehuisvest. In 1945 keerde de school terug naar het noodgebouw aan de Beeklaan. Daar bleef ze tot in 1967 een nieuw pand aan de Houtrustweg 2 gereedkwam. Het noodgebouw, dat in 1917 was neergezet als tijdelijke behuizing voor tien jaar voor de Tweede HBS voor meisjes, maar toch van 1917 tot 1967, vijftig jaar, dienst had gedaan, werd afgebroken.
Nog maar een jaar later, in 1968, fuseerde de HBS Beeklaan echter met het Grotius Lyceum en de ulo aan de Zonnebloemstraat tot de Scholengemeenschap Hugo de Groot. Die bestond tot 1981 en fuseerde in dat jaar op zijn beurt met het Tweede Vrijzinnig-Christelijk Lyceum tot het Segbroek College.
Het pand Houtrustweg 2 is sindsdien in gebruik geweest bij diverse onderwijsinstellingen, waaronder het Regionaal Opleidingencentrum Mondriaan en de Haagse Hogeschool. Sinds 2011 is hier een Europese School gevestigd, als onderdeel van het Rijnlands Lyceum.

## Directeuren

* dr. J.F. Haverman (1906-1920)
* dr. W. van Schothorst (1920-1935)
* J. Mulder (1935-1959)
* F. Koote (waarnemend, 1959-1960)
* W.R. Vijverberg (1960-1964)
* dr. J.A. Verschoor (waarnemend, 1964-1965)
* P.A. Kremer (waarnemend, 1965-1968)

## Oud-leerlingen

* Willem Reyseger
* Robbie Wijting

## Literatuur

* Dr. A.W.E. Dek, ‘Korte geschiedenis van het Segbroek College’, in: ...toen nu..., Segbroek College, Den Haag, (1986), blz. 3-5.
* N.D. Lelyveld, ‘Dispereert niet!’, in: ...toen nu..., Segbroek College, Den Haag, (1986), blz. 6-9.
# Valérie Masson-Delmotte

Valérie Masson-Delmotte (Nancy, 29 oktober 1971) is een Franse paleoklimatologe en invloedrijk klimaatwetenschapper. Ze is als onderzoeksdirecteur verbonden aan het Commissariat à l'énergie atomique et aux énergies alternatives (CEA).

## Biografie

Valérie Masson-Delmotte behaalde een graad in Advanced Studies in Engineering met onderscheiding aan de École centrale Paris in 1993 en promoveerde tot een doctoraat in de fysica, meer bepaald stromingsleer en warmteoverdracht, aan dezelfde instelling in 1996. Haar doctoraatsthesis was "Simulation du climat de l’holocène moyen à l’aide de modèles de circulation générale de l’atmosphère ; impacts des paramétrisations". Na haar doctoraat begon Masson-Delmotte als onderzoeker bij het Commissariaat voor Atoomenergie (CEA), met name het laboratorium voor klimaat en milieuwetenschappen. Ze werd hoofd van een onderzoeksgroep in 1998, hoofd van de paleoklimatologiegroep in 2004, en sinds 2008 is ze Research Director/Senior Scientist bij CEA. Haar onderzoek omvat waterdampbewaking en combineert vroegere klimaatvariabiliteit (via ijskernen, boomringen) met simulaties, om actuele klimaatmodellen aan te pakken.
Masson-Delmotte onderzoekt hoe het klimaat over periodes van honderdduizenden jaren is geëvolueerd. Ze brengt haar onderzoek onder de aandacht van het brede publiek, inclusief heldere communicatie voor kinderen, en weet te wegen op het beleid.
Masson-Delmotte werd in oktober 2015 binnen het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) van de Verenigde Naties verkozen tot medevoorzitter van Working Group 1 (WGI), dit is de werkgroep die "de fysieke wetenschappelijke basis onderzoekt". Zij was coördinerend hoofdauteur van het hoofdstuk Paleoklimatologie in het IPCC vijfde beoordelingsrapport uit 2014. Masson-Delmotte is ook de sturende motor binnen de werkgroep WGI van IPCC voor het zesde beoordelingsrapport. Via het IPCC probeert ze klimaatverdragen als het Kyoto-protocol en het Akkoord van Parijs te bewaken en bij te sturen.

## Erkenning

Als deelneemster aan het "EPICA – European Project for Ice Coring in Antarctica" was ze in maart 2008 een van de laureaten van de Descartesprijs 2007. In 2013 volgde de Prix Irène-Joliot-Curie, in 2015 onder meer de Prix Jean-Perrin. Sinds 2014 is ze lid van de Franse Onderzoeksraad. In 2014 werd ze door Thomson Reuters erkend als ‘highly cited scientist’ en in 2018 haalde ze "Nature’s 10", een lijst van tien mensen die er in de wetenschap toe doen, elk jaar opgesteld door het tijdschrift Nature. De KU Leuven en de Universiteit Utrecht promoveerden haar in 2020 tot doctor honoris causa.
* ↑ https://www.sudoc.fr/182156273.
* ↑ http://www.theses.fr/1996ECAP0477.
* ↑ Audrey Garric, Du GIEC au séminaire gouvernemental : Valérie Masson-Delmotte, une climatologue au sommet. Le Monde (21 september 2022). Geraadpleegd op 21 september 2022.
* ↑ Vijf vrouwelijke eredoctores op Patroonsfeest 2020, KU Leuven, 9 december 2019
* ↑ UU Nieuws, 17 febr. 2020
# Vale Flor

Valeflor is een plaats (freguesia) in de Portugese gemeente Mêda en telt 227 inwoners (2001).
# Guamá

Guamá is een van de 22 microregio's van de Braziliaanse deelstaat Pará. Zij ligt in de mesoregio Nordeste Paraense en grenst aan de microregio's Bragantina, Castanhal, Paragominas, Tomé-Açu, Tucuruí en Gurupi (MA). De microregio heeft een oppervlakte van ca. 28.214 km². In 2006 werd het inwoneraantal geschat op 412.198.
Dertien gemeenten behoren tot deze microregio:
* Aurora do Pará
* Cachoeira do Piriá
* Capitão Poço
* Garrafão do Norte
* Ipixuna do Pará
* Irituia
* Mãe do Rio
* Nova Esperança do Piriá
* Ourém
* Santa Luzia do Pará
* São Domingos do Capim
* São Miguel do Guamá
* Viseu
Mesoregio's: Baixo Amazonas · Marajó · Metropolitana de Belém · Nordeste Paraense · Sudeste Paraense · Sudoeste Paraense Microregio's: Almerim · Altamira · Arari · Belém · Bragantina · Cametá · Castanhal · Conceição do Araguaia · Furos de Breves · Guamá · Itaituba · Marabá · Óbidos · Paragominas · Parauapebas · Portel · Redenção · Salgado · Santarém · São Félix do Xingu · Tomé-Açu · Tucuruí
# H1 (Slovenië)

De Hitra cesta H1 (Sloveens voor: 'snelweg H1') was een snelweg met twee rijstroken die van de Karawanken-tunnel naar de Kroatische grens leidde.

## Geschiedenis

In de Joegoslavische periode was de latere H1 de belangrijkste verkeersverbinding in Slovenië en onderdeel van de Autoput Bratstvo i jedinstvo, die door Joegoslavië loopt. De route was een langeafstandsweg tot het begin van de uitbreiding van de A2 en liep continu van Jesenice naar de grens met de Socialistische Republiek Kroatië.
Met het openen van de parallelle secties van de A2 werd de H1 geleidelijk afgebouwd tot een regionale weg of direct gebruikt als route voor de snelweg.
De route was tweebaans en zonder pechstroken. Lange files waren vroeger de norm op deze route. De H1 was ook een van de gevaarlijkste wegen in Slovenië, vooral tussen Ljubljana en de Kroatische grens. Tussen 2004 en 2010 vonden hier 550 ongevallen met 39 doden plaats. Op 30 juni 2010 is het laatst overgebleven stuk tussen Trebnje en Hrastje vervangen door de A2.
# H0

H0 (uitgesproken als half nul) is de sinds ca. 1950 meest gebruikelijke modelspoorschaal.
De 'H' in H0 staat voor half, aangezien H0 (1:87) geïntroduceerd werd als halvering van de schaal 0 (nul, 1:43½). Materieel in schaal H0 van Amerikaanse makelij volgens normen van de National Model Railroad Association (NMRA) is uitwisselbaar met dat van Europese fabrikanten volgens de Normen Europäischer Modelleisenbahnen (NEM).

## Spoorwijdte

H0 gebruikt als spoorwijdte (bij normaalspoor) 16,5 mm overeenkomend met 1435 mm in werkelijkheid. Ook in het Verenigd Koninkrijk is 16,5 mm de meest gangbare spoorwijdte, de aldaar gebruikte schaal (00) is echter 1:76,2 (4 mm per voet). Hoewel niet waarheidsgetrouw heeft men om commerciële redenen gekozen voor uitwisselbaarheid met H0-spoor.
Voor modelspoor in schaal 1:87 gebruikt men in Europa de volgende aanduidingen:
| Aanduiding | Omschrijving | Spoorwijdte (model) | Spoorwijdte (prototype) |
| H0 | Normaalspoor | 16,5 mm | 1435 mm |
| H0m | Meterspoor | 12 mm | 1000 mm |
| H0e | Smalspoor | 09 mm | 0750 mm, 760 mm en 800 mm |
| H0f | Veldspoor | 06,5 mm | 0500 mm en 600 mm |
# Habrophila compseuta

Habrophila compseuta is een vlinder uit de familie van de echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1889 door Meyrick.
# Habrophlebia

Habrophlebia is een geslacht van haften (Ephemeroptera) uit de familie Leptophlebiidae.

## Soorten

Het geslacht Habrophlebia omvat de volgende soorten:
* Habrophlebia antoninoi
* Habrophlebia consiglioi
* Habrophlebia eldae
* Habrophlebia fusca
* Habrophlebia lauta
* Habrophlebia vaillantorum
* Habrophlebia vibrans
# Habrophlebia fusca

Habrophlebia fusca is een haft uit de familie Leptophlebiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1834 door Curtis. De soort komt voor in het Palearctisch gebied.
# Venturia hadra

Venturia hadra is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Wahl in 1987.
# Vernay (Zwitserland)

Vernay is een voormalige gemeente in het Zwitserse kanton Fribourg die deel uitmaakte van het district Broye. De gemeente werd op 1 januari 2006 gevormd door de fusie van de gemeenten Autavaux, Forel en Montbrelloz. Het bestuurscentrum bevond zich in Forel. Op 1 januari 2017 ging de gemeente op in de op die dag gevormde fusiegemeente Estavayer. Vernay telde 1.119 inwoners.

## Externe link

* Statistische gegevens over deze gemeente bij Bundesamt für Statistik
* Gemeinsame Normdatei: 7725182-9
* Historisch woordenboek van Zwitserland: 048879
* Virtual International Authority File: 239263766
* WorldCat (via VIAF): 239263766
# Haakarmvoertuig

Een haakarmvoertuig is een type vrachtwagen dat gebruikt wordt voor het transport van haakarmbakken (ook wel haakarmcontainers genoemd).
Dit type voertuig wordt door bijvoorbeeld transporteurs en aannemers maar ook door de brandweer gebruikt.