OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# FAMAS Award voor beste acteur

De FAMAS Award voor beste acteur is een van de belangrijkste FAMAS Awards en wordt jaarlijks uitgereikt aan de Filipijnse acteur die volgens de leden van de Filipino Academy of Movie Arts and Sciences de beste acteur van het voorgaande kalenderjaar was. Voor de prijs worden gewoonlijk vijf acteurs genomineerd. Tijdens de jaarlijkse prijzenavond (Gabi ng Parangal) wordt bekendgemaakt wie van deze vijf acteurs de prijs wint.
Vier acteurs wonnen de prijs vijfmaal en werden daarop in de Hall of Fame geplaatst. Voormalig president Joseph Estrada won in 1982 als eerste acteur een vijfde FAMAS Award voor beste acteur. Fernando Poe jr., die bij de verkiezingen van 2004 nipt verloor van president Gloria Macapagal-Arroyo, was in 1987 de tweede. Christopher de Leon volgde in 1992 en Eddie Garcia won zijn vijfde en laatste in 2003. Andere acteurs die de prijs meer dan een keer wonnen, zijn Philip Salvador en Allen Dizon (beiden drie), Cesar Montano, Rudy Fernandez en Van de Leon (allen twee).

## Winnaars

* 1953 - Ben Perez
* 1954 - Jose Padilla jr.
* 1955 - Fred Montilla
* 1956 - Rogelio de la Rosa
* 1957 - Eddie del Mar
* 1958 - Van de Leon
* 1959 - Pancho Magalona
* 1960 - Van de Leon
* 1961 - Efren Reyes sr.
* 1962 - Leopoldo Salcedo
* 1963 - Joseph Estrada
* 1964 - Eddie Rodriguez
* 1965 - Joseph Estrada
* 1966 - Robert Arevalo
* 1967 - Joseph Estrada
* 1968 - Fernando Poe jr.
* 1969 - Eddie Garcia
* 1970 - Joseph Estrada
* 1971 - Eddie Garcia
* 1972 - Fernando Poe jr.
* 1973 - George Estregan
* 1974 - Ramon Revilla sr.
* 1975 - Christopher de Leon
* 1976 - Bembol Roco
* 1977 - Christopher de Leon
* 1978 - Dolphy
* 1979 - Mat Ranillo III
* 1980 - Fernando Poe jr.
* 1981 - Dindo Fernando
* 1982 - Joseph Estrada
* 1983 - Anthony Alonzo
* 1984 - Eddie Garcia en Fernando Poe jr.
* 1985 - Rudy Fernandez
* 1986 - Philip Salvador
* 1987 - Fernando Poe jr.
* 1988 - Rudy Fernandez
* 1989 - Christopher de Leon
* 1990 - Tirso Cruz III
* 1991 - Christopher de Leon
* 1992 - Christopher de Leon
* 1993 - Aga Muhlach
* 1994 - Philip Salvador
* 1995 - Ramon Revilla jr.
* 1996 - Richard Gomez
* 1997 - Eddie Garcia
* 1998 - Philip Salvador
* 1999 - Cesar Montano
* 2000 - Albert Martinez - Sidhi
* 2001 - Johnny Delgado - Tanging Yaman
* 2002 - Armando Goyena - Yamashita: The Tiger's Treasure
* 2003 - Eddie Garcia - Bahid
* 2004 - Jay Manalo - Bayaran
* 2005 - Piolo Pascual - Milan
* 2006 - Robin Padilla - La Visa Loca
* 2007 - Cesar Montano - Ligalig
* 2008 - Jinggoy Estrada – Katas ng Saudi
* 2009 - Allen Dizon - Paupahan
* 2010 - Allen Dizon - Dukot
* 2011 - John Lloyd Cruz - Miss you like crazy
* 2012 - Jeorge Estregan - Manila Kingpin: The Asiong Salonga Story
* 2013 - Jeorge Estregan - El presidente
* 2014 - Emilio Ramon Ejercito - Boy Golden: Shoot To Kill
* 2015 - Allen Dizon - Magkakabaung
# Völs (Tirol)

Völs is een gemeente in het district Innsbruck Land van de Oostenrijkse deelstaat Tirol.
Völs ligt in het Inndal en grenst aan de westelijke zijde van Innsbruck, op de zuidelijke oever van de Inn. De vondst van een steenbijl uit 3000 v.Chr. blijkt dat Völs al geruime tijd als nederzetting dienst had. De vondst van Romeinse munten bevestigt dit beeld verder. Het dorp werd in 1180 voor het eerst officieel in een document vermeld.

## Afbeeldingen

* Blik op Völs (rechtsvoor) en Innsbruck (linksachter) vanaf de Blasiusberg
* Kerk in Völs
* Sankt Blasius-Kapelle boven op de Blasiusberg
* Panorama Florianiweg-spoorlijn in Völs-Michelfeld
# Where Did I Go Wrong

Where Did I Go Wrong is een nummer van de Britse reggaeband UB40 uit 1988. Het is de tweede single van hun titelloze achtste studioalbum.

## Achtergrond

Where Did I Go Wrong gaat over een man die zich afvraagt welke fout hij begaan heeft, waardoor zijn vrouw bij hem weg is gegaan. Het nummer werd een hit in het Verenigd Koninkrijk, Oceanië en het Nederlandse taalgebied. In het Verenigd Koninkrijk vond het een bescheiden 26e positie. Succesvoller was de plaat in het Nederlandse taalgebied. Het werd Alarmschijf in Nederland en bereikte het 4e positie in de Nederlandse Top 40. In de Vlaamse Radio 2 Top 30 kwam het tot de 10e positie.
De videoclip wed opgenomen zonder bassist Earl Falconer die destijds een gevangenisstraf van zes maanden uitzat wegens het veroorzaken van een auto-ongeluk onder invloed waarbij zijn broer Palbo het leven verloor. De bassist van afrofunkgroep Osibisa verving hem voor de duur van de promotie.
* ↑ Nederlandse Top 40
* ↑ Vlaamse Radio 2 Top 30
* ↑ Verenigd Koninkrijk
* ↑ Australië
* ↑ Nieuw-Zeeland
# Gonioterma conchita

Gonioterma conchita is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Busck.
# Teleshop 7

Teleshop 7 is een homeshoppingprogramma op televisie dat wordt uitgezonden op RTL 7. In het televisieprogramma worden producten aangeprezen die de kijkers vervolgens per telefoon kunnen bestellen. Het is de Nederlandse opvolger van Amazing Discoveries, een Amerikaans homeshoppingprogramma. Om het programma te kunnen uitzenden is een speciale homeshoppinglicentie nodig. Deze is afgegeven door de Luxemburgse minister-president Jean-Claude Juncker.
* ↑ 'RTL 8 alsnog met 17 uur homeshopping', Mediacourant, 24 augustus 2007.
* ↑ RTL 7, rtlnl.web-log.nl
# Herberts Vasiļjevs

Herberts Vasiļjevs (Riga, 27 mei 1976) is een Lets ijshockeyspeler die sinds 2005 in de Deutsche Eishockey Liga speelt bij Krefeld Pinguine.
Voordat hij naar Duitsland kwam, speelde hij onder andere in de National Hockey League bij Atlanta Thrashers, Vancouver Canucks en Florida Panthers. In zijn eerste jaar in Duitsland speelde hij bij Nürnberg Ice Tigers, van 2004 tot 2005.
Voordat hij Duits staatsburger werd speelde hij bij de Letse ijshockeyploeg. Voor Letland nam hij deel aan de Olympische Winterspelen 2006 en tussen 2000 en 2008 aan zes Wereldkampioenschappen. Nu speelt hij ook voor Letland tijdens de Olympische Winterspelen 2014.
# Willem Schoemaker (1920-2003)

Willem Schoemaker (Deventer, 18 februari 1920 – Helmond, 13 maart 2003), codenaam "Miki", was van 1944 tot 1945 plaatsvervangend hoofd van de Geheime Dienst Nederland (GDN). Hij werd op 21 april 1944 benoemd als plaatsvervangend chef van de GDN door oprichter Joep Iansen (codenaam Max), na diens vertrek naar Engeland via Spanje. Door arrestatie van Iansen in Spanje bleef hij dit tot na de bevrijding. Schoemaker was student medicijnen aan de Universiteit Groningen en volgde op 23-jarige leeftijd Jo Pennings op als tweede man van de GDN. Hij was vanaf september 1943 te Amsterdam bureauhouder van de GDN geweest.
Tijdens de Hongerwinter liet hij voor zijn groep 40 ton levensmiddelen uit Friesland komen. In april 1945 onderhandelde hij met de Duitsers Kolitz, Schreieder en Schöngarth. Hij hoorde van Schöngarth dat Seyss-Inquart en Blaskowitz voor bezet Nederland een regeling wilde treffen, en seinde dit door aan SHAEF, niet wetende dat zijn bemiddeling niet meer nodig was.
Iansen en Schoemaker stonden in 1991 voor de rechtbank in Utrecht over de vraag wie de echte oprichter van de GDN was. Iansen had hierover een kort geding aangespannen tegen Schoemaker. Beide partijen maken elkaar ernstige verwijten over hun gedrag tijdens de oorlog. De rechter wees de eis van Iansen af, mede omdat er geen voldoende spoedeisend karakter was om een kort geding te mogen voeren. Daarmee werd geen inhoudelijk oordeel geveld over de eis.
# Octopus alecto

Octopus alecto is een soort in de taxonomische indeling van de inktvissen, een klasse dieren die tot de stam der weekdieren (Mollusca) behoort. De inktvis komt enkel in zout water voor en is in staat om van kleur te veranderen. Hij beweegt zich voort door water in zijn mantel te pompen en het er via de sifon weer krachtig uit te persen. De inktvis is een carnivoor en zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die ze met de zuignappen op hun grijparmen vangen.
De inktvis komt uit het geslacht Octopus en behoort tot de familie Octopodidae. Octopus alecto werd in 1953 beschreven door Berry.
# Gonioterma compressa

Gonioterma compressa is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Walsingham.
# Exochus flavicaput

Exochus flavicaput is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Morley in 1913.
# Pediobius stenochoreus

Pediobius stenochoreus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door Kerrich.
# Hermitagetheater

Het Hermitagetheater (Russisch: Эрмитажный театр), voluit het Keizerlijk Hermitagetheater, is een 18e-eeuws theatergebouw in de Russische stad Sint-Petersburg. Het theater ligt aan de Paleiskaai langs de rivier de Neva en is het oostelijkst gelegen van de vijf gebouwen die samen het Hermitagecomplex vormen. Naast het theater loopt een overdekte brug, de Hermitagebrug, over het Winterkanaal naar de Oude Hermitage.
Het halfronde auditorium van het kleine theater is versierd met gekleurd marmer en omgeven met 10 nissen waarin standbeelden van Apollo en de negen muzen staan. De oorspronkelijke trekkenwand is bewaard gebleven, maar de rijk versierde decors van de Italiaan Pietro Gonzaga zijn verloren gegaan tijdens het Sovjettijdperk.

## Geschiedenis

Het theater werd gebouwd in de periode 1783-1787 in opdracht van tsarina Catharina de Grote, naar een palladianisch ontwerp van de Italiaan Giacomo Quarenghi gebaseerd op Palladio's Teatro Olimpico. Het oorspronkelijke Winterpaleis, gebouwd in opdracht van Peter de Grote, werd afgebroken om plaats te maken voor het theater, hoewel de funderingen van het paleis nog steeds zichtbaar zijn op de begane grond. De ceremoniële opening van het theater vond plaats op 22 november 1785. Een gravure van Quarenghi's ontwerp voor het theater werd in 1787 gedrukt en uitgegeven, wat hem in heel Europa bekend maakte.
De voorstellingen werden speciaal voor de tsarina of tsaar gegeven, vergezeld door de keizerlijke familie en het keizerlijke hof. Anderen mochten alleen op keizerlijke uitnodiging een voorstelling bijwonen. Een aparte loge was gereserveerd voor architect Quarenghi en zijn gezin.
Het Hermitagetheater diende als privévermaak voor Catharina de Grote, die een reeks komedies naar Rusland liet komen om speciaal in het Hermitagetheater op te laten voeren. Catharina liet er ook toneelstukken en libretto's opvoeren die ze zelf geschreven had, waaronder libretto's van Domenico Cimarosa's opera's. Kostuums werden gekozen uit de kleding (zo'n 15.000 jurken) die tsarina Elisabeth had nagelaten.
In het theater traden de ballerina's Mathilde Ksjesinska en Anna Pavlova en de operazanger Fjodor Sjaljapin op voor tsaar Nicolaas II. Het ballet Les Millions d'Arlequin van Marius Petipa werd hier in 1900 voor het eerst opgevoerd.
Na de Russische Revolutie werd het theater gesloten en onder meer als kantoor gebruikt. In 1991 werd het theater weer in gebruik genomen voor voorstellingen. Pianist Svjatoslav Richter, cellist Mstislav Rostropovitsj en mezzosoprano Jelena Obraztsova hebben er opgetreden.
# Willem Schorer

Willem Schorer (Middelburg, 4 april 1717 - begraven 6 december 1800) was een Nederlandse jurist afkomstig uit Zeeland. Schorer was lid en vervolgens president van de Raad van Vlaanderen in Middelburg.
Willem Schorer was lid van de familie Schorer en zoon van Johan Guilhelmus Schorer (1688-1747) en diens eerste echtgenote Hillegonda Alyda Paspoort (1689-1723). De over-overgrootmoeder van Willem Schorer, Machteld van Ruytenburgh, is de zus van Willem van Ruytenburgh (1600-1657), de man in het geel op de Nachtwacht.
Via zijn grootvader Zacharias Paspoort en zijn moeder Hillegonda Paspoort, werd Willem Schorer net als zijn neef Cornelis Paspoort eigenaar van delen van een aantal polders tussen Biervliet, IJzendijke en Hoofdplaat. Willem Schorer was sterk betrokken bij de regelgeving rond de inpoldering van de Hoofdplaat schorren tot de Hoofdplaatpolder. Er waren claims van families en van de provincie Zeeland. Uiteindelijk kon Willem Schorer een acceptabele regeling vaststellen.
In 1767 verscheen van zijn hand een verbeterde en uitgebreide versie van de Inleiding tot de Hollandsche rechtsgeleerdheid, oorspronkelijk geschreven door Hugo de Groot. Deze publicatie werd gevolgd door een viertal publicaties in de periode 1776 tot 1797, waarin Schorer dieper ingaat op het werk van Hugo de Groot.
Willem Schorer is tweemaal gehuwd geweest. Zijn eerste huwelijk (1740) met Anna Elisabeth Eversdijk werd na veel juridisch getouwtrek in 1749 nietig verklaard. Hij trouwde vervolgens in 1750 met Juliana Philipi, met wie hij een dochter kreeg, Hillegonda Schorer.

## Het graf van Willem Schorer

Het graf van Willem Schorer, het Schorersgraf bevindt zich één kilometer ten noorden van het Zeeuws-Vlaamse dorp IJzendijke.
Bij dit graf is de volgende tekst te lezen:
   Mr Willem Schorer (1717-1800) president van de Raad van Vlaanderen te Middelburg, had als landeigenaar veel bezittingen in deze omgeving. Zelf heeft hij hier echter nooit gewoond. Mr Schorer behoorde tot een invloedrijke familie en was een begaafd jurist. Hij publiceerde verscheidene geschriften over de rechten op de ingedijkte schorren. Bij testament bepaalde hij te midden van zijn bezittingen onder IJzendijke begraven te willen worden.
# Lijst van planetoïden 21601-21700

Dit is een lijst van planetoïden 21601-21700. Voor de volledige lijst zie de lijst van planetoïden.
| Naam | Voorlopige naamgeving | Datum ontdekking | Ontdekker |
# Octopus argus

Octopus argus is een inktvissensoort uit de familie van de Octopodidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1848 door Krauss.
# Godelieve (voornaam)

Godelieve is een meisjesnaam.
Het is een tweestammige Germaanse naam. De naamstam gode betekent "god" en de naamstam lieve betekent "lief". De naam betekent zoveel als "Gods beminde".
De voornaam komt daarom in Vlaanderen vrij frequent voor, dikwijls afgekort tot Lieve en Lieveke.

## Bekende naamdraagsters

* De heilige Godelieve van Gistel (1049-1070)
* Godelieve van Heteren, een Nederlandse politica (1958)
* Godelieve Gevers, theologe aan de Katholieke Universiteit Leuven
* Lieve Vandemeulebroecke, hoogleraar gezinspedagogiek

## Externe link

* Populariteit, verspreiding en verklaring van de naam Godelieve, Nederlandse Voornamenbank, Meertens Instituut.
# Exochus flavifrontalis

Exochus flavifrontalis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Davis in 1897.
# Pediobius sublaevis

Pediobius sublaevis is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1958 door Erdös.
# Hermitage (wijn)

Hermitage is een Franse wijn uit de Noordelijke Rhône.

## Kwaliteitsaanduiding

Hermitage heeft sinds 1937 een AOC-status.

## Variëteiten

Binnen de AOC Hermitage wordt er 70% rode wijn gemaakt en 30% witte wijn. Van de witte is er een droge variant, maar ook een vin de paille.

## Toegestane druivensoorten

* Rood: Syrah, waaraan tot 15% de witte druiven Roussanne en Marsanne mogen worden toegevoegd.
* Wit droog: Roussanne en Marsanne
* Vin de paille: Marsanne

## Gebied

Het gebied omvat 3 gemeenten in de Drôme: Tain-l'Hermitage, Crozes-Hermitage en Larnage. Het ligt op een enkele heuvel aan de oostelijke, linker oever.

## Terroir

* Bodem: De heuvel is wat betreft de bodem onder te verdelen in 3 delen met van west naar oost:
** Bessards, zoals het meest westelijk deel wordt genoemd, heeft een granieten bodem. Hier worden voornamelijk de druiven voor de rode wijnen geproduceerd. Hier is ook ooit de eerste wijngaard van de Hermitage aangeplant.
** Centraal terroir: Het bovenste gedeelte, bekend als Méal, bestaat uit een kalksteen en silica bodem met een oppervlak van keien. Dit gebied krijgt de meeste zon. Het onderste deel, bekend als Greffieux, is wat vruchtbaarder.
** De meest oostelijke gebieden, die Murets en Dionniers worden genoemd, hebben kleigrond. De helling is hier het steilst. In dit deel worden voornamelijk de druiven voor de witte wijnen geproduceerd.
* Klimaat: Er heerst een mediterraan klimaat. De wijngaarden liggen op de zuidelijke helling met volle zon expositie en beschutting tegen de noordelijke winden.

## Kenmerken

* Rood: Diep robijnrood van kleur. Het zijn wijnen die goed kunnen ouderen. Ze kunnen dan aroma's ontwikkelen van viooltjes, specerijen en zwarte bessen.
* Wit: Geel van kleur. Ze ontwikkelen aroma's van hazelnoot, perzik en abrikoos, maar ook die van bloemen als iris, narcis en linde. De witte wijnen kunnen tientallen jaren bewaard worden.

## Opbrengst en productie

* Areaal is ca. 136 ha.
* Opbrengst is gemiddeld voor rood en wit 40 hl/ha en voor vin de paille 15 hl/ha.
* Productie bedraagt 4.286 hl (2012) waarvan ca. 30% geëxporteerd wordt.

## Producenten

38 wijnmakers (2005)
* Hermitage op "Rhône wines"
# Škvorec

Škvorec (Duits: Skworetz) is een Tsjechische vlek (městys) in de regio Midden-Bohemen, en maakt deel uit van het district Praha-východ. Škvorec telt 2200 inwoners (2023).

## Geschiedenis

* 1279 – De eerste schriftelijke vermelding van Škvorec.
* 2006 – De gemeente Škvorec krijgt (opnieuw) de status vlek.
Babice · Bašť · Borek · Bořanovice · Brandýs nad Labem-Stará Boleslav · Brázdim · Březí · Čelákovice · Černé Voděrady · Čestlice · Dobročovice · Dobřejovice · Doubek · Dřevčice · Dřísy · Herink · Hlavenec · Horoušany · Hovorčovice · Hrusice · Husinec · Jenštejn · Jevany · Jirny · Kaliště · Kamenice · Káraný · Klecany · Klíčany · Klokočná · Konětopy · Konojedy · Kostelec nad Černými lesy · Kostelec u Křížků · Kostelní Hlavno · Kozojedy · Křenek · Křenice · Křížkový Újezdec · Kunice · Květnice · Lázně Toušeň · Lhota · Líbeznice · Louňovice · Máslovice · Měšice · Mirošovice · Mnichovice · Modletice · Mochov · Mratín · Mukařov · Nehvizdy · Nová Ves · Nový Vestec · Nučice · Nupaky · Odolena Voda · Oleška · Ondřejov · Oplany · Panenské Břežany · Pětihosty · Petříkov · Podolanka · Polerady · Popovičky · Prusice · Předboj · Přezletice · Radějovice · Radonice · Říčany · Sedlec · Senohraby · Sibřina · Sluhy · Sluštice · Strančice · Struhařov · Stříbrná Skalice · Sudovo Hlavno · Sulice · Svémyslice · Světice · Svojetice · Šestajovice · Škvorec · Štíhlice · Tehov · Tehovec · Úvaly · Veleň · Veliká Ves · Velké Popovice · Větrušice · Vlkančice · Vodochody · Všestary · Vyšehořovice · Výžerky · Vyžlovka · Zápy · Záryby · Zdiby · Zeleneč · Zlatá · Zlonín · Zvánovice
* ↑ Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Škvorec op de Tsjechischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# HSM Orion - Sirius

De serie HSM Orion - Sirius was een serie van twee breedsporige stoomlocomotieven van het type Patentee van de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (HSM).
De locomotieven werden gebouwd door Société du Renard in Brussel. De Orion kwam in 1842 in dienst, de Sirius volgde in 1843. Dit waren de enige twee locomotieven die de HSM bij deze Belgische fabrikant liet bouwen. De locomotieven deden dienst op het gehele breedsporige traject van de HSM, van Amsterdam via Haarlem naar Leiden, in 1843 verlengd naar Den Haag en in 1847 naar Rotterdam.
Nadat het spoor van de Nederlandsche Rhijnspoorweg-Maatschappij (NRS) in de periode 1854-1855 was omgebouwd van breedspoor tot normaalspoor, probeerde de HSM een aantal van de bij de NRS overbodig geraakte jongere breedspoorlocomotieven over te nemen, ter vervanging van de oudste eigen locomotieven. De NRS had deze echter al aan de handelaar B.J. Nijkerk in Amsterdam verkocht. Met deze handelaar kwam de HSM overeen om twaalf locomotieven te ruilen met bijbetaling van 2000 gulden per locomotief. In 1858 wilde de HSM de locomotieven Orion en Sirius ruilen tegen de NRS locomotieven 11 Etna en 20. Door noodzakelijke herstelwerkzaamheden bleven de Orion en Sirius nog tot respectievelijk 1861 en 1859 in dienst.
| Fabrieksnummer | Naam | In dienst | Uit dienst | Bijzonderheden |
| 18 | Orion | 1842 | 1861 | Geruild tegen NRS 11 Etna. |
| 19 | Sirius | 1843 | 1859 | Geruild tegen NRS 20. |
* H. Waldorp: Onze Nederlandse stoomlocomotieven in woord en beeld. Uitg. De Alk, Alkmaar, 1981. ISBN 90 6013 909 7.
* J.J. Karskens: De Locomotieven van de Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij. Uitg. J.H. Gottmer, Haarlem - Antwerpen, 1947
* J. van der Meer: De Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij. Uitg. Uquilair, 2009, ISBN 978 90 71513 68 8.
# Octopus balboai

Octopus balboai is een soort in de taxonomische indeling van de inktvissen, een klasse dieren die tot de stam der weekdieren (Mollusca) behoort. De inktvis komt enkel in zout water voor en is in staat om van kleur te veranderen. Hij beweegt zich voort door water in zijn mantel te pompen en het er via de sifon weer krachtig uit te persen. De inktvis is een carnivoor en zijn voedsel bestaat voornamelijk uit vis, krabben, kreeften en weekdieren die ze met de zuignappen op hun grijparmen vangen.
De inktvis komt uit het geslacht Octopus en behoort tot de familie Octopodidae. Octopus balboai werd in 1971 beschreven door Voss.
# Lijst van planetoïden 21701-21800

Dit is een lijst van planetoïden 21701-21800. Voor de volledige lijst zie de lijst van planetoïden.
| Naam | Voorlopige naamgeving | Datum ontdekking | Ontdekker |
# Godega di Sant'Urbano

Godega di Sant'Urbano is een gemeente in de Italiaanse provincie Treviso (regio Veneto) en telt 6045 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 24,3 km², de bevolkingsdichtheid is 249 inwoners per km².

## Demografie

Godega di Sant'Urbano telt ongeveer 2233 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 1,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 5862 |
| 2001 | 5954 |

## Geografie

Godega di Sant'Urbano grenst aan de volgende gemeenten: Codognè, Colle Umberto, Cordignano, Gaiarine, Orsago, San Fior.
* Italiaans bureau voor statistiek
Altivole · Arcade · Asolo · Borso del Grappa · Breda di Piave · Caerano di San Marco · Cappella Maggiore · Carbonera · Casale sul Sile · Casier · Castelcucco · Castelfranco Veneto · Castello di Godego · Cavaso del Tomba · Cessalto · Chiarano · Cimadolmo · Cison di Valmarino · Codognè · Colle Umberto · Conegliano · Cordignano · Cornuda · Crespano del Grappa · Crocetta del Montello · Farra di Soligo · Follina · Fontanelle · Fonte · Fregona · Gaiarine · Giavera del Montello · Godega di Sant'Urbano · Gorgo al Monticano · Istrana · Loria · Mansuè · Mareno di Piave · Maser · Maserada sul Piave · Meduna di Livenza · Miane · Mogliano Veneto · Monastier di Treviso · Monfumo · Montebelluna · Morgano · Moriago della Battaglia · Motta di Livenza · Nervesa della Battaglia · Oderzo · Ormelle · Orsago · Paderno del Grappa · Paese · Pederobba · Pieve di Soligo · Ponte di Piave · Ponzano Veneto · Portobuffolè · Possagno · Povegliano · Preganziol · Quinto di Treviso · Refrontolo · Resana · Revine Lago · Riese Pio X · Roncade · Salgareda · San Biagio di Callalta · San Fior · San Pietro di Feletto · San Polo di Piave · San Vendemiano · San Zenone degli Ezzelini · Santa Lucia di Piave · Sarmede · Segusino · Sernaglia della Battaglia · Silea · Spresiano · Susegana · Tarzo · Trevignano · Treviso · Valdobbiadene · Vazzola · Vedelago · Vidor · Villorba · Vittorio Veneto · Volpago del Montello · Zenson di Piave · Zero Branco
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Panimerus albomaculatus

Panimerus albomaculatus is een muggensoort uit de familie van de motmuggen (Psychodidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Walhgren.
# Pelossus unicolor

Pelossus unicolor is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1951 door Gressitt.