OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Wendelinuskapellen van Budenheim

De twee Wendelinuskapellen van Budenheim in het Landkreis Mainz-Bingen in Rijnland-Palts staan in het Lennebergwald aan de stadsgrens van Mainz-Gonsenheim. De kapellen werden aan de heilige Wendelinus gewijd en in 1776 respectievelijk 1866 gebouwd.
De kapellen vormen op elke derde zondag in oktober de bestemming van de Budenheimer Wendelinus-bedevaart. In de onmiddellijke nabijheid van de beide kapellen, maar dan reeds op het stadsgebied van Mainz, staat het Wendelinusheim, een centrum van het katholieke jeugdwerk dat bestemd is voor kinderen die ontspanning nodig hebben.

## De oude kapel

De kleinere en oudere kapel werd in 1776 gebouwd. Op dezelfde plaats stond eerder reeds een kapel, die eveneens aan de heilige Wendelinus was gewijd. Deze kapel werd door de bevolking van Budenheim gesticht naar aanleiding van een uitbraak van mond-en-klauwzeer onder hun vee. De heilige Wendelinus geldt als schutspatroon van herders en boeren. De oudere kapel betreft een kleine kapel met een schilddak, dat in de laatbarokke stijl werd gebouwd. Boven de ingang van de kapel is het jaartal 1814 ingemetseld, dat niet naar het bouwjaar maar naar een renovatie verwijst.
* De oude kapel met op de achtergrond het Wendelinusheim
* Het interieur van de oude kapel

## De nieuwe kapel

De nieuwere en grotere kapel werd in 1862 in opdracht van de burgers van Budenheim gebouwd. De kapel staat scheef tegenover de oude kapel en werd in 1866 in neogotische stijl voltooid. Vermoedelijk werd de dakruiter na 1880 geplaatst.
* De nieuwe kapel
* Het interieur van de nieuwe kapel

## Wendelinusheim

In de onmiddellijke nabijheid van de kapel, maar al buiten het gemeentegebied van Budenheim, bevindt zich het Wendelinusheim. Oorspronkelijk werd dit vakwerkgebouw als boswachtershuis op een andere plaats in het Lennebergwald gebouwd. Na een drankvergunning in 1880 ontwikkelde het huis zich tot een geliefde uitspanning. In 1913 verwierf vrijheer Martin Wilhelm von Waldthausen (1875–1928) het boswachtershuis met het omliggende bosgebied om zo rond zijn Slot Waldthausen meer privacy te creëren. Hij liet het huis afbreken en bij de Wendelinuskapellen herbouwen. Sinds 1930 behoort het huis toe aan het katholieke jeugdwerk van het bisdom Mainz.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Wendelinuskapellen von Budenheim op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Heggendoornzaad

Heggendoornzaad (Torilis japonica ) is een eenjarige plant, die behoort tot de schermbloemenfamilie (Apiaceae). De plant komt van nature voor in Eurazië en is van daaruit verspreid naar andere delen van de wereld. Het aantal chromosomen is 2n = 16.
De plant wordt 60-90 cm hoog en heeft een ruwe stengel door de aanliggende, naar achteren gerichte borstelharen. De donkergroene, glanzende bladeren zijn dubbel-tot driedubbelgeveerd. Ze zijn driehoekig-eirond, tot 20 cm lang en 17 cm breed. De 2-6 cm lange en 1-2,5 cm brede blaadjes zijn ei-lancetvormig.
Heggendoornzaad bloeit van juni tot augustus met witte bloemen, die in samengestelde schermen zitten met vier tot twaalf kleinere schermpjes. De bloempjes hebben vijf kroonbladen. Het omwindsel bestaat uit slechts enkele vier- tot twaalfnervige, lijnvormige, 1-3 cm lange schutbladen en het omwindseltje uit vijf tot acht lijnvormige, 1,5-7 mm lange en 0,5-1,5 mm brede schutblaadjes.
De rond-eivormige, zwartpurperen splitvrucht is een 1,5-5 mm lange en 1-2,5 mm brede splitvrucht. Aan de punt van de twee deelvruchtjes zitten gebogen stekels zonder weerhaakjes, waarmee de vrucht zich vasthecht aan de vacht van dieren of veren van vogels.
De plant komt voor langs heggen, bosranden en op kapvlakten op kalkrijke grond.
Uit de vruchten van deze plant kan de stof toriline geëxtraheerd worden. Die blijkt een sterke inhibitor van 5-alfa-reductase, het enzym dat de omzetting van het mannelijk hormoon testosteron naar dihydrotestosteron bevordert.

## Externe link

* Heggendoornzaad (Torilis japonica) op SoortenBank.nl (gearchiveerd) (gebaseerd op de Heukels$^{23}$, dit is de voorlaatste uitgave)
* ↑ Won Seon Park et al. "Torilin from Torilis japonica, as a New Inhibitor of Testosterone 5α-Reductase." Planta Medica vol. 69 (2003), blz. 459-461. DOI:10.1055/s-2003-39717
... · T. arvensis (Akkerdoornzaad) · T. japonica (Heggendoornzaad) · T. nodosa (Knopig doornzaad) · ...
# Heeresgruppe Südukraine

Heeresgruppe Südukraine was een legergroep van het Duitse leger tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze Heeresgruppe werd opgericht op 1 april 1944 en werd hernoemd in Heeresgruppe Süd op 23 september 1944.

## Geschiedenis

Heeresgruppe A werd op 1 april hernoemd in Heeresgruppe Südukraine en deze werd ingezet in Zuid-Rusland over een front van 900 kilometer. Tijdens de grootschalige Russische Dnjepr-Karpaten-Operatie werd Heeresgruppe Südukraine in de verdediging gedrukt. Het 17. Armee werd op 9 mei in de Slag om de Krim vernietigd. Maar Hitler verbood elke terugtrekking, om de olievelden van Roemenië veilig te blijven stellen.
Bij het succesvolle zomeroffensief van de Sovjet-Unie in 1944 verloor Heeresgruppe Südukraine vijf korpsen en 18 divisies. Roemenië werd daarop veroverd en Bulgarije bedreigd. Dit heeft ook geleid tot terugtrekking van de Duitse troepen uit Griekenland, Albanië en Zuid-Joegoslavië. Kort daarop werd Heeresgruppe Südukraine op 23 september 1944 hernoemd in Heeresgruppe Süd.

## Commando

| Datum | Bevelhebber |
| 1 april tot 25 juli 1944 | Generaloberst Ferdinand Schörner |
| 25 juli tot 23 september 1944 | Generaloberst Johannes Frießner |

## Eenheden

| Periode | Eenheden |
| April 1944 | Armeegruppe Wöhler (8. Armee, 4e Roemeense Leger), Armeegruppe Dumitrescu (6. Armee, 3e Roemeense Leger), 17. Armee |
| Mei 1944 | Armeegruppe Wöhler, Armeegruppe Dumitrescu |
| Augustus 1944 | 8. Armee, 6. Armee |
| September 1944 | 8. Armee, Armeegruppe Fretter-Pico (6. Armee, 2e Hongaarse Leger), XXIX. Armeekorps |

## Veldslagen

* Dnjepr-Karpaten-Operatie
* Operatie Iași-Chisinau
* Slag om de Krim
# Wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2023 - 1000 meter vrouwen

De 1000 meter vrouwen op de wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2023 werd gereden op zaterdag 4 maart 2023 in het ijsstadion Thialf in Heerenveen, Nederland.
Titelverdediger was Brittany Bowe. Wereldkampioen werd Jutta Leerdam voor Antoinette Rijpma-de Jong en Miho Takagi.

## Uitslag

| # | Schaatser | Land | Tijd |
| 1 | Jutta Leerdam | Nederland | 1.13,03 |
| 2 | Antoinette Rijpma-de Jong | Nederland | 1.14,26 |
| 3 | Miho Takagi | Japan | 1.14,37 |
| 4 | Kimi Goetz | Verenigde Staten | 1.14,48 |
| 5 | Brittany Bowe | Verenigde Staten | 1.14,68 |
| 6 | Vanessa Herzog | Oostenrijk | 1.15,12 |
| 7 | Jekaterina Ajdova | Kazachstan | 1.15,26 |
| 8 | Ellia Smeding | Verenigd Koninkrijk | 1.15,28 |
| 9 | Erin Jackson | Verenigde Staten | 1.15,63 |
| 10 | Michelle de Jong | Nederland | 1.15,67 |
| 11 | Kim Min-sun | Zuid-Korea | 1.15,88 |
| 12 | Karolina Bosiek | Polen | 1.16,27 |
| 13 | Han Mei | China | 1.16,40 |
| 14 | Isabelle van Elst | België | 1.16,52 |
| 15 | Kim Hyun-yung | Zuid-Korea | 1.16,68 |
| 16 | Alina Dauranova | Kazachstan | 1.16,74 pr |
| 17 | Li Qishi | China | 1.16,76 |
| 18 | Maddison Pearman | Canada | 1.17,20 |
| 19 | Kako Yamane | Japan | 1.17,79 |
| 20 | Natalia Jabrzyk | Polen | 1.18,06 |
| 21 | Lea Sophie Scholz | Duitsland | 1.18,29 |
| 22 | Martine Ripsrud | Noorwegen | 1.18,33 |
| | Sumire Kikuchi | Japan | DNS |
| | Kaitlyn McGregor | Zwitserland | DNS |
* Uitslag ISU Speed Skating Results
1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2003 · 2004 · 2005 · 2007 · 2008 · 2009 · 2011 · 2012 · 2013 · 2015 · 2016 · 2017 · 2019 · 2020 · 2021 · 2023 · 2024
# Wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2023 - 5000 meter mannen

De 5000 meter mannen op de wereldkampioenschappen schaatsen afstanden 2023 werd gereden op donderdag 2 maart 2023 in het ijsstadion Thialf in Heerenveen, Nederland.
Titelhouder was de Zweed Nils van der Poel die dit jaar niet deelnam. De Nederlander Patrick Roest behaalde de titel, de Italiaan Davide Ghiotto zilver en de Belg Bart Swings brons.

## Uitslag

| # | Schaatser | Land | Tijd |
| 1 | Patrick Roest | Nederland | 6.08,94 |
| 2 | Davide Ghiotto | Italië | 6.11,12 |
| 3 | Bart Swings | België | 6.13,06 |
| 4 | Jorrit Bergsma | Nederland | 6.13,51 |
| 5 | Marcel Bosker | Nederland | 6.15,35 |
| 6 | Seitaro Ichinohe | Japan | 6.21,41 |
| 7 | Sverre Lunde Pedersen | Noorwegen | 6.21,83 |
| 8 | Hallgeir Engebråten | Noorwegen | 6.22,44 |
| 9 | Sigurd Henriksen | Noorwegen | 6.24,64 |
| 10 | Ryosuke Tsuchiya | Japan | 6.25,40 |
| 11 | Felix Rijhnen | Duitsland | 6.25,65 |
| 12 | Ethan Cepuran | Verenigde Staten | 6.26,09 |
| 13 | Graeme Fish | Canada | 6.26,17 |
| 14 | Casey Dawson | Verenigde Staten | 6.26,28 |
| 15 | Andrea Giovannini | Italië | 6.26,52 |
| 16 | Riku Tsuchiya | Japan | 6.26,98 |
| 17 | Jordan Belchos | Canada | 6.28,54 |
| 18 | Ted-Jan Bloemen | Canada | 6.28,99 |
| 19 | Timothy Loubineaud | Frankrijk | 6.36,53 |
| 20 | Vitaliy Chshigolev | Kazachstan | 6.37,55 |
* Uitslag ISU Speed Skating Results
1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2003 · 2004 · 2005 · 2007 · 2008 · 2009 · 2011 · 2012 · 2013 · 2015 · 2016 · 2017 · 2019 · 2020 · 2021 · 2023 · 2024
# Hartogia pontica

Hartogia pontica is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in het zoute water.
Het geslacht Hartogia, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Promesostomidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1968 door Mack-Fira.
# Hartog Hamburger

Hartog Hamburger (Amsterdam, 20 maart 1887 - aldaar, 10 oktober 1924) was een Nederlands diamantslijper en honkballer.
Hamburger speelde jarenlang honkbal bij OVVO te Amsterdam dat destijds uitkwam in de Eerste klasse, destijds het hoogste Nederlandse niveau. Tijdens een wedstrijd op 9 oktober 1924 kreeg hij als veldspeler een geslagen linedrive tegen het hoofd. Hij raakte een dag later thuis in coma en overleed daarna. Hamburger was de vader van de verzetsstrijder en overlevende van Auschwitz, Max Hamburger.
* ↑ Overlijdensakte. archief.amsterdam. Gearchiveerd op 28 maart 2023. Geraadpleegd op 28 maart 2023.
* ↑ Wayback Machine. web.archive.org (3 januari 2014). Gearchiveerd op 3 januari 2014. Geraadpleegd op 28 maart 2023.
* 1 2 Lock, Ellen, Overleven om te getuigen : Psychiater Max Hamburger (92) overleefde Auschwitz en Buchenwald (pdf). Aanspraak. Sociale Verzekeringsbank, Afdeling Verzetsdeelnemers en Oorlogsgetroffenen (maart 2012). Gearchiveerd op 19 oktober 2021. Geraadpleegd op 28 maart 2023.
# Hartog Parfumeur

Hartog 'Hap' Parfumeur (Sneek, 17 juni 1906 - Hoek van Holland, 13 december 1941) was een joodse advocaat en procureur in Leidschendam.
Toen hij 2 jaar was verhuisden zijn ouders naar Den Haag. Parfumeur trouwde op 11 augustus 1933 in Den Haag met de Antwerpse weduwe Maria Josefina van Herck (1905).
Toen de oorlog uitbrak, ging Hap in het verzet. Hij was ook lid van de Ordedienst. Eind 1941 wilde hij vanuit Hoek van Holland naar Engeland oversteken met een motorvlet van de Zuid-Hollandsche Maatschappij tot Redding van Drenkelingen. Parfumeur zag dat een van de drie boten was verdwenen (ook met Engelandvaarders, zie Ton Loontjens). Bij Hotel Caland informeerde hij naar de bewaking. De hoteleigenaar was een NSB'er. Toen Parfumeur op 13 december 1941 met zijn groepje vluchtelingen aankwam, werden ze dan ook meteen opgepakt. Hij was een kopstuk uit het verzet en nam meteen een gifpil om arrestatie te voorkomen.
Hartog Parfumier staat op de Erelijst van Gevallenen 1940-1945. Hij werd eerst op de gemeentelijke begraafplaats van Hoek van Holland begraven, in 1998 werden de stoffelijke resten overgebracht naar Erebegraafplaats Loenen.
# Helicopis poleti

Helicopis poleti is een vlinder uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1939 door Le Moult.
# Helicopis medialis

Helicopis medialis is een vlinder uit de familie van de prachtvlinders (Riodinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Schaus & Cockerell.
# Hemerobius exoterus

Hemerobius exoterus is een insect uit de familie van de bruine gaasvliegen (Hemerobiidae), die tot de orde netvleugeligen (Neuroptera) behoort.
Hemerobius exoterus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Navás in 1936.
# Heliophorus epicles

Heliophorus epicles is een vlinder uit de familie van de Lycaenidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1823 door Godart.
# Vinemina muraenata

Vinemina muraenata is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1964 door Rindge.
# Vitré

Vitré is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Vitré (Deux-Sèvres)
* Vitré (Ille-et-Vilaine)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vitré en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Artem Besjedin

Artem Besjedin (Oekraïens: Артем Юрійович Бєсєдін) (Charkov, 31 maart 1996) is een Oekraïens voetballer die bij voorkeur als aanvaller speelt. Hij tekende in 2015 bij Dynamo Kiev. In 2016 debuteerde Besjedin voor Oekraïne.

## Clubcarrière

In maart 2015 werd Besjedin door Dynamo Kiev verhuurd aan reeksgenoot Metalist Charkov, waarvoor hij slechts eenmaal scoorde in zestien competitieoptredens. In januari 2016 keerde hij terug naar Dynamo Kiev. Op 11 maart 2016 speelde de aanvaller zijn eerste competitiewedstrijd voor de hoofdstedelingen tegen Karpaty Lviv. Zijn eerste competitiedoelpunt voor Dynamo Kiev maakte hij op 29 oktober 2016 tegen datzelfde Karpaty Lviv.

## Interlandcarrière

Op 15 november 2016 debuteerde Besjedin voor Oekraïne in de vriendschappelijke interland tegen Servië. Op 11 juni 2017 maakte hij zijn eerste interlandtreffer in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Finland. Besjedin viel na 65 minuten in voor Jevhen Seleznjov en maakte elf minuten later het winnende doelpunt voor Oekraïne.
# Kırıkkale (district)

Kırıkkale is een Turks district in de provincie Kırıkkale en telt 204.083 inwoners (2007). Het district heeft een oppervlakte van 318,1 km². Hoofdplaats is Kırıkkale.
De bevolkingsontwikkeling van het district is weergegeven in onderstaande tabel.
| 1997 | 2000 | 2007 |
| 226.516 | 225.005 | 204.083 |
# Ascogaster shawi

Ascogaster shawi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Marsh in 1989.
# Athous euxinus

Athous euxinus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1912 door Buysson.
# Ashton-Sandy Spring

Ashton-Sandy Spring is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Maryland, en valt bestuurlijk gezien onder Montgomery County. Het gebied omvat de gemeenschappen Ashton en Sandy Spring.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 3437.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 19,7 km², waarvan 19,6 km² land en 0,1 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 8 km rond Ashton-Sandy Spring.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over Ashton-Sandy-Spring op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Vlaamse Rode Lijst

Vlaamse Rode Lijst kan verwijzen naar:
* Vlaamse Rode Lijst (broedvogels)
* Vlaamse Rode Lijst (dagvlinders)
* Vlaamse Rode Lijst (libellen)
* Vlaamse Rode Lijst (loopkevers)
* Vlaamse Rode Lijst (planten)
* Vlaamse Rode Lijst (sprinkhanen en krekels)
* Vlaamse Rode Lijst (zoogdieren)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlaamse Rode Lijst en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Virgichneumon seticornutus

Virgichneumon seticornutus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Heinrich in 1971.
# Virgichneumon monostagon

Virgichneumon monostagon is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Gravenhorst in 1820.
# Virgichneumon nivaliensis

Virgichneumon nivaliensis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Berthoumieu in 1903.
# Virgichneumon spicicornis

Virgichneumon spicicornis is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Berthoumieu in 1906.
# Virgichneumon subcyaneus

Virgichneumon subcyaneus is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de gewone sluipwespen (Ichneumonidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Cresson in 1864.
# Vlamboogoven

Een vlamboogoven, ook wel elektrische boogoven of lichtboogoven genoemd, is een oven waarin het materiaal wordt opgewarmd door een vlamboog tussen de elektroden en het materiaal. De capaciteit van deze ovens varieert van enkele grammen op laboratoriumschaal tot 400 ton voor staalproductie.

## Toepassing

De voornaamste toepassing is in de staalindustrie, waar het gebruik sterk is toegenomen door de lage investeringskosten en de flexibele toepassing voor het produceren van verschillende, hoogwaardige staalsoorten. De oven kan werken met 100% schroot als grondstof. De oven is geen vervanger van de hoogoven, daar een hoogoven gebruikt wordt om van uitsluitend ijzererts ruwijzer te maken. Ook dit ruwijzer, of op een andere manier gereduceerd ijzer, kan in de vlamboogoven verder verwerkt worden tot staal. Nadelen van de vlamboogoven zijn het hoge geluidsniveau, de productie van stof en het energieverbruik. Een oven met een capaciteit van 35 ton (afsteekcharge) en een voedingsbron van 50 megawatt (MW) heeft een gemiddeld vermogen van +/- 25.000 kW. Moderne installaties beschikken over een geluidsdempende omkasting en een stofafzuiging om de nadelen te beperken.

## Werking

Het principe van de vlamboog kan vergeleken worden met het weerstandlassen van bijvoorbeeld staal. Er wordt gebruikgemaakt van een spanningsbron, gelijkspanning of 3-fase wisselspanning. In het geval van gelijkspanning wordt de elektrode verbonden met ene pool van de spanningsbron en de bodem van de oven met de andere pool. Bij wisselspanning worden de drie elektroden met de drie fasen verbonden. Door de elektrode(s) in contact te brengen met het materiaal ontstaat een kortsluitstroom van meerdere duizenden ampères. Zodra de elektrode(s) van het materiaal teruggetrokken wordt, of het materiaal afsmelt, ontstaat de vlamboog. Door de afstand tussen de elektrode(s) en het materiaal constant te houden, kan de vlamboog in stand gehouden worden.
In de vlamboog kan de temperatuur oplopen tot 7000 K (6726,85 °C). De regeling van de temperatuur is afhankelijk van de aangelegde spanning, de stroomsterkte en de afstand tussen het materiaal en de elektrode(s). Door de zeer hoge temperatuur en de goede regelmogelijkheid ervan kunnen vele soorten metaal in deze oven verwerkt worden.
Voor het produceren van hoogwaardige staalsoorten worden stoffen als wolfraam, molybdeen of vanadium aan het ijzer toegevoegd. Om deze stoffen in zuivere vorm te kunnen smelten en in een goede verbinding met het ijzer te kunnen brengen, is een zeer hoge temperatuur nodig. Dit is op laboratoriumschaal mogelijk in een vlamboogoven. Op productieschaal wordt gewerkt met ferrolegeringen, legeringen van ijzer met het gewenste metaal, die bij lagere temperaturen smelten.

## Externe link

* (en) Steeluniversity interactief 3D model van oven
# Halliku

Halliku (Duits: Hallick) is een plaats in de Estlandse gemeente Mustvee, provincie Jõgevamaa. De plaats heeft de status van dorp (Estisch: küla).
Tot in oktober 2017 lag Halliku in de gemeente Saare. In die maand werd Saare bij de gemeente Mustvee gevoegd.

## Bevolking

De ontwikkeling van het aantal inwoners blijkt uit het volgende staatje:
| Jaar | 2011 | 2017 | 2019 | 2020 | 2021 |
| Aantal inwoners | 48 | 53 | 53 | 46 | 44 |

## Ligging

Halliku ligt tegen de grens met de gemeente Peipsiääre in de provincie Tartumaa aan. De loop van de rivier Haavakivi, een zijrivier van de Kääpa, valt min of meer samen met de provinciegrens. Aan de overkant liggen Assikvere en Kokanurga.
De naam van de plaats kan afgeleid zijn van het woord allikas, ‘bron’. Er zijn inderdaad negen bronnen op het grondgebied van het dorp. De naam kan echter ook afgeleid zijn van de Estische achternaam Hallik.

## Geschiedenis

Halliku werd in 1582 voor het eerst genoemd onder de naam Alika. In 1585 heette het dorp Halikos. In 1588 stond het bekend als Halikusth en in 1627 als Hallickus. In de 17e eeuw viel het onder het landgoed van Ludenhof (Luua), in 1782 werd het een Hoflage, een niet-zelfstandig landgoed, onder Saarenhof (Kääpa). In 1796 werd Halliku een zelfstandig landgoed, maar het had wel dezelfde eigenaar als Saarenhof, de familie Manteuffel. Ernst graaf Manteuffel was de laatste eigenaar voor het landgoed in 1919 door het onafhankelijk geworden Estland werd onteigend.
In 1921 werd Halliku onder de naam Alliku officieel een dorp. Die naam droeg het tot 1977. Toen werd het herdoopt in Halliku. In dat jaar werd ook het buurdorp Lea bij Halliku gevoegd.
Tussen 1785 en 1969 had Halliku een dorpsschool.
* 1 2 Hans Feldmann, Heinz von zur Mühlen en Gertrud Westermann, Baltisches historisches Ortslexikon. Teil 1. Estland (einschließlich Nordlivland), Böhlau Verlag, Köln/Wien, 1985, blz. 97/98.
* ↑ (en) Population by Place of Residence (Settlement), Sex and Age. Estisch bureau voor de Statistiek (31 december 2011). Geraadpleegd op 8 september 2022. Tik onder het middelste vak ‘Halliku village’ in.
* 1 2 3 4 (mul) Interactieve kaart. Estisch bureau voor de Statistiek. Geraadpleegd op 8 september 2022.
* 1 2 3 (et) Peeter Päll, Halliku. Dictionary of Estonian Place names. Gearchiveerd op 8 september 2022. Geraadpleegd op 8 september 2022.
* 1 2 (et) Halliku küla. Eestigiid. Gearchiveerd op 27 oktober 2021. Geraadpleegd op 8 september 2022.
# Visayalydina

Visayalydina is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1926 door Townsend.
# Visayabuulbuul

De visayabuulbuul (Hypsipetes guimarasensis) is een zangvogel uit de familie Pycnonotidae (buulbuuls). De soort wordt ook wel beschouwd als een ondersoort van de roodborstbuulbuul (H. philippinus).

## Verspreiding en leefgebied

Deze soort is endemisch op de Visayas, een eilandengroep in het centrale deel van de Filipijnen.

## Externe link

* Avibase