OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Vlag van Linkebeek

De vlag van Linkebeek is de gemeentelijke vlag van de Vlaams-Brabantse gemeente Linkebeek. Op 16 februari 1993 werd hij door het Bestuur van Vlaanderen bevestigd en uiteindelijk gepubliceerd op 22 juni 1993 in het officiële Belgisch Staatsblad.
Officieel wordt de vlag beschreven als:
   Geschuind van rood en van wit, met op het wit een rood omwonden morenkop.
De kleuren van de vlag zijn afkomstig op het gemeentewapen, evenals van het morenkop. De morenkop is ook te zien op de vlag van Lennik, gebaseerd op het wapen van een ander lid van de familie Man.
# Vlag van Lipetsk

Vlag van Lipetsk kan verwijzen naar:
* Vlag van Lipetsk (stad)
* Vlag van oblast Lipetsk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Vlag van Lipetsk en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Vlag van Lissabon

De vlag van Lissabon, ook wel bekend als de vlag van Sint-Vincent, is de gemeentelijke vlag van de Portugese hoofdstad Lissabon. De vlag toont een gegeerde achtergrond van wit en zwart in twaalf stukken, met in het midden over het gemeentewapen. De vlag is in gebruik sinds de 13e eeuw. Voor civiel gebruik wordt de vlag zonder het wapen gevoerd.
Het wapen van Lissabon laat het verhaal zien van hoe Sint-Vincent de beschermheilige van Lissabon werd. Een Portugese legende vertelt hoe in 1173 het lichaam van de heilige naar de de Algarve werd gebracht, hoe het onderweg naar de hoofdstad Lissabon, waar het door koning Alfons zou worden bijgezet de in kathedraal en hoe het schip aanmeerde bij de meest zuidwestelijke punt van Portugal (tegenwoordig bekend als Kaap Sint-Vincent), waar naar verluidt twee kraaien op het schip neerstreken om het lichaam te bewaken. Deze legende kwam terecht in de Portugese folklore, wat ertoe leidde dat het tafereel werd gebruikt om Lissabon voor te stellen.
Direct daaronder is de kraag van de Orde van de Toren en het Zwaard gedrapeerd, die op 3 juni 1920 door president António José de Almeida aan de stad werd toegekend. Onder het wapen bevindt zich een witte rol met het motto: mui nobre e sempre leal cidade de lisboa (Meest nobele en altijd loyale stad Lissabon"). Boven het wapen bevindt zich een gouden muurkroon met vijf zichtbare torens, die de status van stad en hoofdstad van Lissabon aangeven.
De vlag vertoont grote overeenkomsten met de vlag van Ceuta.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Flag of Lisbon op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Harry Gant

Harry Phil Gant (Taylorsville (North Carolina), 10 januari 1940) is een voormalig Amerikaans autocoureur. Hij reed tussen 1973 en 1994 in de NASCAR Winston Cup en werd vice-kampioen in 1984.

## Carrière

Gant reed zijn eerste wedstrijd in de Winston Cup tijdens de National 500 in 1973. De eerste jaren reed nam hij sporadisch deel aan de wedstrijden. Vanaf 1980 ging hij fulltime aan de slag in het kampioenschap. Zijn eerste overwinning behaalde hij tijdens de Virginia National Bank 500 in 1982 en later dat jaar won hij de National 500. Zijn beste kampioenschapsresultaat behaalde hij in 1984 toen hij met drie overwinningen vice-kampioen werd. Het meest aantal overwinningen in een seizoen behaalde hij in 1991 toen hij vijf keer won. In 1992 won hij zijn achttiende en laatste race. Toen hij won tijdens de Champion Spark Plug 400 was hij 52 jaar en 219 dagen oud en daarmee de oudste coureur ooit die een Winston Cup race won. In 1994 reed hij voor het laatst in de Winston Cup.
Hij reed tussen 1982 en 1994 in de Busch Series en won in deze raceklasse 21 races. Zijn allerlaatste races in de NASCAR reed hij in de Craftsman Truck Series in 1996, waarna hij op 56-jarige definitief zijn carrière afsloot. In 2006 werd hij erelid van de International Motorsports Hall of Fame.

## Resultaten in de NASCAR Sprint Cup

Sprint Cup resultaten (aantal gereden races, polepositions, gewonnen races en positie in het kampioenschap)
| Jaar | Races | Polepositions | Overwinningen | Kampioenschap |
| 1973 | 1 | 0 | 0 | 85e |
| 1974 | 3 | 0 | 0 | 64e |
| 1975 | 1 | 0 | 0 | 105e |
| 1976 | 1 | 0 | 0 | 84e |
| 1977 | 1 | 0 | 0 | 101e |
| 1978 | 5 | 0 | 0 | 53e |
| 1979 | 25 | 1 | 0 | 21e |
| 1980 | 31 | 0 | 0 | 11e |
| 1981 | 31 | 3 | 0 | 3e |
| 1982 | 30 | 1 | 2 | 4e |
| 1983 | 30 | 0 | 1 | 7e |
| 1984 | 30 | 3 | 3 | 2e |
| 1985 | 28 | 3 | 3 | 3e |
| 1986 | 29 | 2 | 0 | 11e |
| 1987 | 29 | 1 | 0 | 22e |
| 1988 | 24 | 0 | 0 | 27e |
| 1989 | 29 | 0 | 1 | 7e |
| 1990 | 28 | 0 | 1 | 17e |
| 1991 | 29 | 1 | 5 | 4e |
| 1992 | 29 | 0 | 2 | 4e |
| 1993 | 30 | 1 | 0 | 11e |
| 1994 | 30 | 1 | 0 | 25e |

## Externe link

* Statistiek op racing-reference.info
# Heerlijk eerlijk Heertje

Heerlijk eerlijk Heertje was een praatprogramma van de VPRO met als gastheer Raoul Heertje. Het werd geproduceerd door IdtV.
Het programma was geen gewone talkshow. Het gaf een beeld van wat er achter de schermen gebeurt in de televisiewereld en dan voornamelijk de aspecten die Raoul Heertje interessant vindt. Zo werden alle werkbesprekingen op film vastgelegd en ook nam Heertje alle interviews op die hij aflegde betreffende zijn programma. Fragmenten van deze audio- en videobanden werden gebruikt in Heerlijk eerlijk Heertje, bijvoorbeeld om de kijker duidelijk te maken hoe misleidend televisie in feite is. Andere onderwerpen die werden belicht waren onder meer welke trucs er worden gebruikt om de kijkcijfers zo hoog mogelijk te houden en hoe interviewers een gesprek een richting uit kunnen sturen.
Heerlijk eerlijk Heertje draaide vooral om wat Heertje fascineerde aan het medium televisie. Of het programma al dan niet goed bekeken werd was voor hem naar eigen zeggen onbelangrijk.
Het programma stopte omdat Heertje, ironisch genoeg, zichzelf genoodzaakt zag om in zijn eigen opnames te knippen. In een gesprek met Harry Mens onthulde Heertje een eerdere anekdote van Mens over diens hoerenbezoek. Mens ontkende dit vervolgens stellig, waarna Heertje zichzelf genoodzaakt zag om dit bewuste fragment niet uit te zenden.
# Volo Da Vinci

Volo Da Vinci is een hangende monorail in het Duitse attractiepark Europa-Park in het Italiaanse themagebied. In de attractie zweeft de bezoeker op zeven meter boven de grond in een van de 'vliegmachines' van Leonardo da Vinci. De attractie opende in 2011 als vervanger van een tentoonstellingsruimte waar producten van MACK Rides getoond werden.
In de wachtruimte van de attractie zijn verschillende uitvindingen van Leonardo da Vinci te zien en hoor je de uitvinder vertellen over zijn ervaringen. De rit voert de bezoeker over gedeelten van het Italiaanse, Duitse en Franse themagebieden en vlieg je over attracties als de Elfenfahrt, Oldtimerfahrt en Old 99.
Tijdens de rit kan de bezoeker de snelheid van de gondel versnellen door gebruik te maken van de pedalen van de gondel. De snelheid kan daardoor verschillen van 0,7 meter per seconde tot 2,2 meter per seconde. Als er niet getrapt wordt dan worden de bezoekers via het geluidssysteem van de gondel aangemoedigd om te trappen. Om filevorming te voorkomen tijdens de rit wordt de gondel tot een gemiddelde snelheid voortgestuwd als niemand trapt.
* ↑ EPFans.info - Volo da Vinci (geraadpleegd 15 september 2019)
* ↑ Pretparken.be: Volo da Vinci (geraadpleegd 15 september 2019)
* ↑ Parkworld-online.com: Da Vinci Flight at Europa-Park (geraadpleegd 15 september 2019)
Lijst van attracties in Europa-Park
# Heart 2 Heart

Heart 2 Heart was een IJslandse band uit de jaren 90.
Ze wonnen Söngvakeppnin in 1992 met het lied Nei eða já en mochten zo IJsland vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival in Malmö. Daar werden ze 7de, de 2de beste notering voor het land tot dan toe. De Engelse versie luidde Time after time.
De groep bestond uit Sigríður Beinteinsdóttir, Grétar Örvarsson, Sigrún Eva Ármannsdóttir, Friðrik Karlsson. Die eerste 2 stonden in 1990 al onder de naam Stjórnin op het songfestival.
1986: ICY · 1987: Halla Margrét · 1988: Beathoven · 1989: Daníel Ágúst · 1990: Stjórnin · 1991: Stefán & Eyfi · 1992: Heart 2 Heart · 1993: Inga · 1994: Sigga · 1995: Bo Halldórsson · 1996: Anna Mjöll · 1997: Paul Oscar · 1999: Selma · 2000: August & Telma · 2001: Two Tricky · 2003: Birgitta · 2004: Jónsi · 2005: Selma · 2006: Silvia Night · 2007: Eiríkur Hauksson · 2008: Euroband · 2009: Yohanna · 2010: Hera Björk · 2011: Sigurjón's Friends · 2012: Gréta Salóme & Jónsi · 2013: Eyþór Ingi Gunnlaugsson · 2014: Pollapönk · 2015: María Ólafsdóttir · 2016: Gréta Salóme · 2017: Svala · 2018: Ari Ólafsson · 2019: Hatari · 2021: Daði & Gagnamagnið · 2022: Systur · 2023: Diljá · 2024: Hera Björk
# Vliegveld B.91 De Kluis

Vliegveld De Kluis, geallieerde codenaam B.91 Kluis, is een voormalig vliegveld uit de Tweede Wereldoorlog tussen het Nederlandse dorp Malden en Nijmegen. Het is in gebruik geweest van 19 september 1944 tot 15 april 1945 en was vernoemd naar een oude boerderij op deze plaats.

## Aanleg

De geallieerden bevrijdden Malden en omgeving op 17 september 1944. Kort hierna legden zij langs de rijksweg naar Nijmegen een start- en landingsbaan voor lichte vliegtuigjes aan. Het vliegveld kreeg de codenaam B.91. Dit terrein stond lokaal bekend als De Kluis. De baan was 1400 m lang en 40 m breed en werd verhard met geperforeerde staalplaat (PSP).
Hier arriveerden op 19 september de eerste Britse Auster-verkenningsvliegtuigen van het 662 Air Observation Post (AOP) Squadron. Later volgden andere AOP-squadrons. De verkenningstoestellen voerden tijdens operatie Market Garden artilleriewaarnemingen, fotoverkenningen en koeriersvluchten uit.

## Operatie Veritable

De geallieerden verloren de Slag om Arnhem. Hierna boekten zij in Zuid-Nederland moeizaam terreinwinst. Vanaf het najaar arriveerden ook transportvliegtuigen zoals Dakota’s of Skytrain’s op Kluis. Met deze toestellen transporteerden de geallieerden de gewonden. Op 8 februari 1945 barstte vanuit Nijmegen operatie Veritable los. Tijdens deze operatie ondersteunden Austers de massale artilleriebeschietingen. Begin februari breidden de geallieerden airstrip Kluis in drie weken uit tot een Advanced Landing Ground. Medio maart arriveerde de 123 Wing vanuit Gilze-Rijen. Deze eenheid beschikte over Typhoon-jachtbommenwerpers.

## Typhoons

Tijdens de operaties Plunder en Varsity eind maart ondersteunden deze toestellen het leger. Zo bestreden zij het Duitse afweergeschut FLAK langs de Rijn. Onder andere door de inzet van de Typhoons eindigden beide operaties succesvol. Begin april arriveerden Tempest-jachtvliegtuigen van de 135 Wing op Kluis. Met deze toestellen voerden de geallieerden bewapende verkenningen uit boven Noordwest-Duitsland. Sporadisch kwam het nog tot luchtgevechten met de zo goed als verslagen Luftwaffe.

## 616 Squadron

Bijzonder was de stationering van het 616 Squadron op Kluis. Deze eenheid testte als eerste de Gloster Meteor onder operationele omstandigheden. Dit toestel beschikte over twee straalmotoren. Medio april vertrokken alle vliegtuigen naar het Duitse vliegveld Quakenbruck. Vliegveld de Kluis speelde geen rol meer. Na de oorlog werd het terrein weer als landbouwgrond in gebruik genomen.

## Sportpark de Kluis

In 1952 werd hier Sportpark de Kluis geopend voor verschillende verzelfstandigde verenigingen van RKSV Union waaronder RKHV Union (hockey) en VV Union (voetbal).

## Externe link

* Airstrip B91 een site met historische informatie en foto's over het vliegveld.
* De tekst van de eerste versie van dit artikel is overgenomen van het Ministerie van Defensie onder de CC0-licentie.
* ↑ Malden B-91 op forgottenairfields.com
# Vliegveld B.85 Schijndel

Vliegveld B.85 Schijndel is een voormalig vliegveld uit de Tweede Wereldoorlog nabij de Nederlandse plaats Schijndel.

## Aanleg

In de tweede helft van 1944 deed de 2nd Tactical Air Force (2nd TAF) mee aan het geallieerde bevrijdingsoffensief. Deze eenheid had dringend behoefte aan vliegvelden die zo dicht mogelijk bij de frontlinie lagen.
De genie verkende de gronden van de Vlagheide tussen Schijndel en Eerde. Daarop besloten de geallieerden rond november 1944 een vliegveld aan te leggen. Het terrein veranderde bij zware regenval in een modderpoel. Toch legden 500 geallieerde militairen samen met Nederlandse arbeiders het vliegveld aan. Dat moest op 15 januari klaar zijn, want er moest een complete wing met 4 squadrons op komen.
Het vliegveld kreeg één start- en landingsbaan die verhard was met geperforeerd staalplaat (PSP). De afmetingen van de baan waren ongeveer 1500m x 40m.

## Vertraging

Maar de oplevering liep vertraging op. De eerste Spitfires arriveerden pas op 6 februari. Twee dagen later begon operatie Veritable. Hierbij trokken Britse en Canadese troepen het Rijnland binnen. De toestellen van 2nd TAF gaven luchtsteun en blokkeerden bovendien de toevoerwegen naar het front.
Vliegveld Schijndel was nog niet klaar. Toch werden niet 1 maar 2 Spitfire-wings op het veld geplaatst. Dit waren de 145 Free French Wing en de 132 Norwegian Wing met in totaal 9 squadrons, waaronder het Nederlandse 322 Squadron.
Deze squadrons leverden een bijdrage aan de strijd in het Rijnland. De eenheden van Schijndel deden in februari 1945 ook mee aan Operatie Clarion. Duizenden geallieerde vliegtuigen voerden hierbij aanvallen uit op spoorwegstations, opslagplaatsen en wegen in een groot deel van Duitsland.

## Operaties Plunder en Varsity

Een maand later gaven de squadrons luchtsteun tijdens de gecombineerde operaties Plunder en Varsity. Hier was het doel om een bruggenhoofd te vestigen ten oosten van de Rijn. B.85 kwam steeds verder van de frontlijn te liggen. Dit kwam door de voorspoedige opmars van de Canadezen in Nederland en Duitsland. Daarom werd het vliegveld eind april 1945 gesloten.
Na de oorlog kregen de voormalige eigenaren het terrein terug.
* De tekst van de eerste versie van dit artikel is overgenomen van het Ministerie van Defensie onder de CC0-licentie.
* ↑ Schijndel op Forgottenairfields
# Vlasmarktbrug

De Vlasmarktbrug was tot 2009 een brede (2 rijstroken) betonnen liggerbrug over de Oude Dender in Dendermonde, maar werd vervangen door een smalle beweegbare brug in het vooruitzicht van het toekomstig opnieuw bevaarbaar maken van de Oude Dender in het stadscentrum. De brug ligt in het centrum van stad, nabij de Vlasmarkt.
De brede betonnen brug werd in 1986 gebouwd ter vervanging van een versleten metalen hefbrug en bestond uit één overspanning van 23,56 m over de rivier. De breedte bedroeg 15 m. De brug, die in prima staat verkeerde, werd in de loop van 2009 gesloopt.
# Vlădeni (Dâmbovița)

Vlădeni is een Roemeense gemeente in het district Dâmbovița. Vlădeni telt 3204 inwoners.
# Vlădeni (Botoșani)

Vlădeni is een Roemeense gemeente in het district Botoșani. Vlădeni telt 5018 inwoners.
# Voxnan

De Voxnan is een rivier in het midden van Zweden, die begint in het landschap Härjedalen (provincie Jämtland). In het landschap Hälsingland (provincie Gävleborg) mondt de Voxnan uit in de rivier de Ljusnan. De rivier en de zijrivieren met hun meren zijn populair bij kanoërs. Stroomopwaarts van Edsbyn en Voxnabruk is er een gebied met 250 km aan bevaarbare trajecten. De grootste 'vrije' waterval van Zweden, Hylströmmen, maakt deel uit van de Voxnan (ze is niet bevaarbaar). De Voxnan is vanaf het meer Siksjön tot stroomafwaarts van Voxna erkend als natuurreservaat (Natura 2000).
Op het onderste deel stroomt ze door de plaatsen Edsbyn, Alfta en Bollnäs.
Het woord 'Voxnan' komt waarschijnlijk van het Zweedse woord 'växa' wat 'groeien' betekent. Dit duidt op de regelmatige overstromingen van de rivier.
# Vlierbloesemgalmug

De vlierbloesemgalmug (Placochela nigripes) is een muggensoort uit de familie van de galmuggen (Cecidomyiidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1877 door F. Low.
# Heid

Heid is een deel van de gemeente Wenden in de Kreis Olpe in Westfalen in Noordrijn-Westfalen in Duitsland.
Heid is plaats waar van oorsprong West-Middelduits wordt gesproken. Het ligt aan de Uerdinger Linie.
Altenhof · Altenwenden · Bebbingen · Brün · Büchen · Döingen · Dörnscheid · Eichertshof · Elben · Gerlingen · Girkhausen · Heid · Hillmicke · Hoffnung · Hünsborn · Huppen · Löffelberg · Möllmicke · Ottfingen · Römershagen · Rothemühle · Rothenborn · Scheiderwald · Schönau · Schwarzbruch · Trömbach · Vahlberg · Wendenerhütte · Wilhelmstal
# Vrgorac

Vrgorac (Italiaans: Vergoraz of Vergorazzo; Duits: Vergoraz of Wergoratz) is een stad in Dalmatië (Kroatië), 38 km ten zuidoosten van de plaats Makarska. De plaats ligt 317 meter boven zeeniveau en het heeft 1697 inwoners. De gemeente telt 7593 inwoners op een oppervlakte van 284 km².

## Landschap

Vrgorac ligt boven de vruchtbare wijnvelden en is hier ook om bekend (wijnkelder "Vrgorka"). In de nabijheid ligt een dwergappelplantage en de grootste asfaltberg van Europa. Vanaf de berg Matokit (1063 m) boven Vrgorac gelegen kan men uitkijken over de velden van Bosnië en Herzegovina in het achterland en tevens over de Dalmatische eilanden. Vrgorac is tevens de geboorteplaats van de bekende Kroatische dichter Tin Ujevic (1891-1955).

## Galerij

Steden (gradovi): Split · Hvar · Imotski · Kaštela · Komiža · Makarska · Omiš · Sinj · Solin · Stari Grad · Supetar · Trilj · Trogir · Vis · Vrgorac · Vrlika Gemeenten (općine): Baška Voda · Bol · Brela · Cista Provo · Dicmo · Dugi Rat · Dugopolje · Gradac · Hrvace · Jelsa · Klis · Lećevica · Lokvičići · Lovreć · Marina · Milna · Muć · Nerežišća · Okrug · Otok · Podbablje · Podgora · Podstrana · Postira · Prgomet · Primorski Dolac · Proložac · Pučišća · Runovići · Seget · Selca · Sućuraj · Sutivan · Šestanovac · Šolta · Tučepi · Zadvarje · Zagvozd · Zmijavci
# Wereldkampioenschap rally in 1997

Het Wereldkampioenschap rally in 1997 was de vijfentwintigste jaargang van het Wereldkampioenschap rally (internationaal het World Rally Championship), georganiseerd door de Fédération Internationale de l'Automobile (FIA).
# Westover

Westover kan verwijzen naar de volgende plaatsen in de Verenigde Staten:
* Westover (Pennsylvania)
* Westover (West Virginia)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Westover en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# West Ferriday

West Ferriday is een plaats (census-designated place) in de Amerikaanse staat Louisiana, en valt bestuurlijk gezien onder Concordia Parish.

## Demografie

Bij de volkstelling in 2000 werd het aantal inwoners vastgesteld op 1541.

## Geografie

Volgens het United States Census Bureau beslaat de plaats een oppervlakte van 34,8 km², waarvan 34,7 km² land en 0,1 km² water.

## Plaatsen in de nabije omgeving

De onderstaande figuur toont nabijgelegen plaatsen in een straal van 20 km rond West Ferriday.

## Externe link

* (en) Statistieken, kaarten en andere informatie over West-Ferriday op city-data.com
* ↑ (en) U.S. Census Bureau. Census 2000 Summary File 1
# Werner Forssmann

Werner Theodor Otto Forssmann (alternatieve spelling Forßmann) (Berlijn, 29 augustus 1904 – Schopfheim, 1 juni 1979) was een Duitse arts en Nobelprijswinnaar.

## Biografie

Forssmann, geboren in Berlijn, was de zoon en enig kind van Julios en Emmy Hindenberg Forssmann. Na het Askanische Gymnasium in Berlijn besloot Werner, aangespoord door zijn oom die huisarts was net buiten Berlijn, om medicijnen te studeren aan de Friedrich-Wilhelms-Universiteit, alwaar hij in 1929 afstudeerde. Zijn thesis over de effecten van geconcentreerde lever op de behandeling van pernicieuze anemie, een kwaadaardige bloedarmoede, markeerde de wijze voor zijn latere experimenten omdat hij zichzelf als proefpersoon gebruikte. Na zijn afstuderen werkte hij bij een private vrouwenkliniek in Spandau voordat hij via familieconnecties een positie verwierf bij het Auguste-Victoria-Klinik, het huidige Werner-Forßmann-ziekenhuis, in Eberswalde.
Aan hem wordt de eerste aanbrenging van een katheter in een menselijk hart toegeschreven. Deze operatie werd door Forssmann in 1929 uitgevoerd, terwijl hij werkte in Eberswalde. Hij gebruikte zichzelf als proefpersoon voor de operatie. Hij plaatste een katheter in een ader van zijn eigen arm, en schoof deze vandaar in de rechter atrium van zijn eigen hart. Hij ging vervolgens meteen naar de radiologie-afdeling voor een röntgenfoto als bewijs. Hoewel hij om deze reden werd ontslagen bij een ander ziekenhuis, leverde het succes hem wel de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde op in 1956. Hij deelde de prijs met André Cournand en Dickinson Richards.
Forssmann was gehuwd met de arts Elsbet Engel. Uit het huwelijk werden vijf zonen (Klaus, Knut, Jörg, Wolf-George en Bernd) en een dochter (Renate) geboren.
# Werner Faymann

Werner Faymann (Wenen, 4 mei 1960) is een Oostenrijks politicus. Tussen december 2008 en mei 2016 was hij bondskanselier van Oostenrijk. In die hoedanigheid leidde hij twee kabinetten: het kabinet-Faymann I (2008–2013) en het kabinet-Faymann II (2013–2016). Faymann is lid van de sociaaldemocratische SPÖ, waarvan hij tussen 2008 en 2016 tevens partijleider was.

## Politieke loopbaan

Faymann was vanaf 11 januari 2007 minister van Verkeer in de regering van kanselier Alfred Gusenbauer, die in juli 2008 viel. In juni 2008 werd Faymann gekozen tot de nieuwe voorzitter van de SPÖ, waarna hij de lijsttrekker van deze partij was bij de parlementsverkiezingen in september 2008. Deze verkiezingen werden door Faymann gewonnen, ondanks licht verlies voor de SPÖ. Op 8 oktober 2008 begon Faymann met de formatie van een nieuwe regering, waarna in november een akkoord werd gesloten tussen de SPÖ en de christendemocratische ÖVP. Op 2 december 2008 werd Faymann beëdigd als de nieuwe bondskanselier van Oostenrijk. De continuering van de grote coalitie betekende dat kleine partijen, zoals de uiterst rechtse FPÖ en de Alliantie voor de Toekomst van Oostenrijk, van regeringsdeelname werden uitgesloten. Beide partijen waren bij de verkiezingen goed voor 28,2 procent van de stemmen. De installatie van de nieuwe regering vond plaats in het Hofburg in Wenen.
Bij de parlementsverkiezingen van september 2013 bleef de SPÖ, ondanks vijf zetels verlies, de grootste partij van Oostenrijk. Faymann vormde hierop zijn tweede kabinet, dat opnieuw een coalitie betrof met de ÖVP.
Op 9 mei 2016 legde Faymann zijn politieke functies als bondskanselier en partijvoorzitter vroegtijdig neer. Mede na de uitslag van de Oostenrijkse presidentsverkiezingen, waarbij de SPÖ-kandidaat door de kiezer werd afgeserveerd, voelde hij zich vanuit zijn partij te weinig gesteund. De SPÖ koos op donderdag 12 mei 2016 Christian Kern, toenmalig directeur van de ÖBB, als zijn opvolger.
Karl Renner · Michael Mayr · Johann Schober · Walter Breisky · Johann Schober · Ignaz Seipel · Rudolf Ramek · Ignaz Seipel · Ernst Streeruwitz · Johann Schober · Carl Vaugoin · Otto Ender · Karl Buresch · Engelbert Dollfuss · Kurt Schuschnigg · Arthur Seyss-Inquart · Karl Renner · Leopold Figl · Julius Raab · Alfons Gorbach · Josef Klaus · Bruno Kreisky · Fred Sinowatz · Franz Vranitzky · Viktor Klima · Wolfgang Schüssel · Alfred Gusenbauer · Werner Faymann · Christian Kern · Sebastian Kurz · Hartwig Löger · Brigitte Bierlein · Sebastian Kurz · Alexander Schallenberg · Karl Nehammer
* ↑ Nieuwe Oostenrijkse regering beëdigd
* ↑ Oostenrijkse bondskanselier Faymann stapt onverwachts op, NRC, 9 mei 2016
* ↑ (de) Der Standard: Werner Faymann tritt als Bundeskanzler und SPÖ-Chef zurück, 9 mei 2016