OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Ursulinenklooster (Tildonk)

Het Ursulinenklooster is een klooster- en scholengebouw in de tot de Vlaams-Brabantse gemeente Haacht behorende plaats Tildonk, gelegen aan Kruineikestraat 5, 5A en 5B.

## Geschiedenis

Pastoor Johannes Lambertz begon in 1818 met een dorpsschooltje waartoe een drietal juffrouwen werden aangenomen om het onderwijs te verzorgen. Deze stonden aanvankelijk bekend als de Dochters van de Heilige-Ursula. In 1832 werden ze officieel opgenomen in de congregatie der Ursulinen.
Al in 1822 was behoefte aan een nieuwe school en klooster. Er was een kosteloze armenschool en een pensionaat voor betalende leerlingen uit de meer kapitaalkrachtige standen, die een opvoeding kregen waarin de Franse taal en keurige omgangsvormen een belangrijke rol speelden. Veel Engelse meisjes kwamen op dit internaat af dat het Sint-Angela-Instituut heette.
Vanuit Tildonk werden een veertigtal nieuwe instellingen gesticht, waaronder in Nederlands-Limburg, in Londen (1851) en in Oxford (1856). In 1942 kwam er ook een Nederlandstalige opleiding en na de Tweede Wereldoorlog een Engelstalige. Vanaf de jaren '70 van de 20e eeuw werd het internaat geleidelijk afgebouwd en in 1980 werd het Sint-Angela-Instituut omgevormd tot een gewone middelbare school annex basisschool.
In de loop van de 19e eeuw werden tal van uitbreidingen aan het complex verricht waaronder een kloosterkapel in 1863 en een kloosterkerk in 1880. Omstreeks 1890 werd een neogotisch ogend schoolcomplex opgetrokken en in 1900 een feestzaal in art nouveau. Omstreeks 1925 volgde een schooluitbreiding in art-deco. In 1928 brandde het dak van de kloosterkerk af. De kloosterkerk bleef bewaard maar kreeg geen zadeldak meer. Ook het neogotisch meubilair bleef bewaard.
Het klooster- en scholencomplex ligt in een domein van 3 ha. Men vindt hier tal van religieus geïnspireerde beelden en dergelijke zoals een Lourdesgrot, een Heilig Hartbeeld en dergelijke. Verder is er een gloriëtte.
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Groot Agelo

Groot Agelo (Nedersaksisch: Groot Oagel) is een buurtschap in de Twentse gemeente Dinkelland in de Nederlandse provincie Overijssel. Samen met Klein Agelo wordt het ook wel als geheel Agelo genoemd. Tot de gemeentelijke herindeling van 1 januari 2001 viel Groot Agelo onder de gemeente Denekamp.
In de omgeving vindt men voorbeelden van boerderijtjes en schuren met vakwerk, gebouwd in de tradiotionele stijl van de hallenhuisboerderij.

## Afbeeldingen

* Boerderijtje
* Oude schuur met vakwerk
* Hooischuur, type doorrijschuur
* Schuur met vakwerk
# Vlag van Waterschap Walcheren

De vlag van Waterschap Walcheren is op 24 augustus 1962 bij besluit van de algemene vergadering vastgesteld als de vlag van het Waterschap Walcheren. De vlag kan als volgt worden beschreven:
   Zeven even hoge banen van blauw en wit met in het midden het volledige wapen.
De vlag zijn bijna gelijk aan de vlag van Zeeland, maar de witte golven zijn vervangen door strepen. Het wapen toont niet de opkomende leeuw van Zeeland, maar een walvis, een voorbeeld van een sprekend wapen.
Vanaf 1996 is de vlag niet langer als de vlag van deze waterschap in gebruik omdat het waterschap Walcheren in het nieuwe waterschap Zeeuwse Eilanden op is gegaan.

## Verwante afbeeldingen

* Wapen van Waterschap Walcheren
* Vlag van Zeeland (provincie)
* Zeeland polderboards (The Netherlands). crwflags.com. Geraadpleegd op 23 december 2023.
* Waterschap Walcheren - Wiki ZB. encyclopedievanzeeland.nl. Geraadpleegd op 24 december 2023.
Referenties
Aa en Maas · Amstel, Gooi en Vecht · Brabantse Delta · Delfland · De Dommel · Drents Overijsselse Delta · Fryslân · Hollands Noorderkwartier · Hollandse Delta · Hunze en Aa's · Limburg · Noorderzijlvest · Rijn en IJssel · Rijnland · Rivierenland · Scheldestromen · Schieland en de Krimpenerwaard · De Stichtse Rijnlanden · Vallei en Veluwe · Vechtstromen · Zuiderzeeland Voormalige waterschappen: De Aa · De Aarlanden · Alblasserwaard en de Vijfheerenlanden · De Alm · Amelander Grieën · Amstel- en Gooiland · Amstelland · Boarn en Klif · De Bovenvecht · Drentse Aa · Duurswold · Eemszijlvest · Goeree-Overflakkee · Gouwelanden · Groot Maas en Waal · Groot-Haarlemmermeer · Groot-Waterschap van Woerden · Groote Waard · Haarlemmermeerpolder · Hulster Ambacht · IJsselmonde · Krimpenerwaard · Land van Heusden en Altena · Het Lange Rond · Lauwerswâlden · Leidse Rijn · Linge · De Maaskant · Het Maasterras · Mark en Dintel · Marne-Middelsee · Meer en Woude · De Middelsékrite · De Nederwaard · Noord-Beveland · Noord- en Zuid-Beveland · Noord-Limburg · Noord-Veluwe · Noordhollands Noorderkwartier · Noordoostpolder · Noordwoude · Oldambt · Oude IJssel · De Overwaard · De Proosdijlanden · Purmer · Regge en Dinkel · De Runde · Salland · Schermer · Schieland · De Schipbeek · Schouwen-Duiveland · Sevenwolden · De Stellingwerven · Tholen · Tusken Waed en Ie · Uitwaterende Sluizen in Kennemerland en West-Friesland · De Vechtlanden · De Vier Noorder Koggen · Het Vrije van Sluis · De Waadkant · Walcheren · Waterland · De Waterlanden · Westergo's IJsselmeerdijken · Westerkwartier · Westfriesland · Wilck en Wiericke · Wilhelminapolder · Zuiveringschap Limburg
# Upal

Opal of Wupoer is een kleine stad op 30 km ten westen van Kashgar in de autonome regio Xinjiang in China.
Hier ligt een van de beroemdste Oeigoerse nationale figuren begraven, Mahmud al-Kashgari. Hij was een 11e-eeuwse filoloog en de eerste Turkoloog, die onder andere het eerste Turks-Arabische woordenboek samenstelde, en een vergelijkende studie deed naar de verschillende Turkse talen en volkeren.
Iedere maandag wordt in het stadje een bonte markt gehouden.
# Upanema

Upanema is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Rio Grande do Norte. De gemeente telt 13.334 inwoners (schatting 2009).
# Grote gevlekte langlijf

De grote gevlekte langlijf (Sphaerophoria interrupta) is een vliegensoort uit de familie van de zweefvliegen (Syrphidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1917 door Jones.
# Voorzetlens

Onder een voorzetlens wordt in de fotografie verstaan een lens die voor het objectief wordt geplaatst om de brandpuntsafstand van het geheel – en daarmee het scherpstelbereik – aan te passen. De voorzetlens wordt gewoonlijk in de filterschoefdraad bevestigd.
De werking kan het beste worden uitgelegd aan de hand van een leesbril. Wie met zijn standaardobjectief een macrofoto wil maken, vindt eigenlijk dat zijn objectief niet ver genoeg kan „accommoderen” (scherpstellen); het is dus als het ware „oudziend”. Hij zet er dus een positieve lens voor. Deze verkort de effectieve brandpuntsafstand van het objectief. (Een toepasselijke illustratie is de foto rechtsboven bij het artikel Multifocaal brillenglas; deze foto is gemaakt met een gewone camera, en een losse leesbil („lookover”) van 3 dpt ervoor bij wijze van voorzetlens.)
Nadelen:
* Voorzetlenzen beïnvloeden het optische systeem van het objectief, maar zijn er gewoonlijk niet speciaal op afgestemd.
* Doordat voorzetlenzen in de filterschroefdraad worden geplaatst, zijn ze afhankelijk van het gebruikte objectief.
* Voorzetlenzen hebben veelal chromatische aberratie.
Er zijn voorzetlenzen met verschillende vergrotingsfactoren verkrijgbaar. Zij kunnen ook worden gecombineerd. Echter bij gebruik van meer dan twee lenzen tegelijk gaat de beeldkwaliteit achteruit door reflectieverlies; ook riskeert men dat de beeldhoek wordt begrensd, hetgeen tot vignettering kan leiden..
# Voorzichtigheidsbeginsel

Het voorzichtigheidsbeginsel is een van de basisregels bij de winstbepaling van rechtspersonen. Het voorzichtigheidsbeginsel houdt in dat de balanswaardering van activa en passiva voorzichtig plaatsheeft. Dit komt bijvoorbeeld tot uiting in de vraag of bepaalde uitgaven als kosten in de winst- en verliesrekening van het lopende jaar worden meegenomen of (voor meerdere jaren) op de balans worden geactiveerd, indien niet zeker genoeg is of de betreffende uitgave zal resulteren in toekomstige inkomensvorming. Een voorzichtige inschatting zal in een dergelijk geval resulteren in het nemen van de kosten via de winst- en verliesrekening. Ook komt het voorzichtigheidsbeginsel tot uiting indien uitgaven weliswaar op de balans worden geactiveerd, maar als de levensduur van het activum voorzichtig wordt ingeschat.
Onder IFRS is het voorzichtigheidsbeginsel grotendeels verlaten als basisbeginsel voor de balanswaardering, er wordt immers gerapporteerd tegen "Fair Value" (reële waarde).
# Groot-Negros-Panay

Groot-Negros-Panay is een biogeografische regio in de Filipijnen die een aantal eilanden in de centrale Filipijnen omvat, waaronder Cebu, Masbate, Negros en Panay. Al deze eilanden zijn tijdens het Pleistoceen door de verlaagde zeespiegel verbonden geweest, maar gescheiden gebleven van de overige eilanden. Hierdoor is een groot deel van de fauna in dit gebied endemisch. Groot-Negros-Panay behoort tot de zogenaamde "oceanische Filipijnen", het deel van de archipel dat nooit met het vasteland verbonden is geweest (Groot-Palawan en meer zuidelijke eilanden als Borneo en Sumatra waren in het Pleistoceen een deel van het Aziatische vasteland). De oceanische Filipijnen kennen ook als geheel een grotendeels endemische fauna, en veel soorten of groepen komen zelfs alleen in bepaalde delen van het gebied voor, zoals Groot-Negros-Panay.
Groot-Negros-Panay herbergt een aantal zoogdiergroepen die in de rest van de oceanische Filipijnen ontbreken: de katachtigen (de Bengaalse tijgerkat komt voor op Negros en in Groot-Palawan) en de vleermuizengeslachten Dobsonia en Nyctimene. Daarnaast zijn er endemische zoogdiersoorten als het prinsalfredhert, het visayawrattenzwijn, de negrosspitsmuis en Crateromys heaneyi en vogels als de negrosdolksteekduif en de panayneushoornvogel.
# Groot-Nicoya

Groot-Nicoya is een regio binnen de archeologie van Midden-Amerika en beslaat het noordwesten van Costa Rica en het westen van Nicaragua. Dit gebied wordt beschouwd als onderdeel van Mesoamerica.
De oorspronkelijke inwoners van Groot-Nicoya leefden met name in nederzettingen langs kusten en de oevers van meren. Ze waren afhankelijk van vis en schaaldieren en daarnaast verbouwden ze cassave en maïs, jaagden ze en verzamelden ze wild voedsel. Er werd uitgebreid gedecoreerd aardewerk gemaakt vanaf ongeveer 500 voor Christus. Hooggeplaatste personen onderscheidden zich door het dragen van geïmporteerde ornamenten van jade en het gebruik van stenen zetels en vervaardigde stenen stafknoppen.
Tussen 600 en 900 na Christus vestigden nieuwe volken - de Chorotega, Nicarao en Pipil - zich in Groot-Nicoya. Deze volkeren kwamen uit het noorden en brachten gebruiken vanuit Mesoamerica naar de regio. Ze bewoonden rechthoekige huizen met daken van adobe. Dorpen hadden een centraal plein voor religieuze bezigheden. Betaald werd met cacaobonen. In Groot-Nicoya waren maïs, bonen, pompoen, zoete aardappel, cacao en fruit zoals avocado, papaja en sapodilla de voornaamste gewassen. Er waren vijf sociale klasses, te weten heersers, priesters, edelen, vrije mensen en slaven. Jade, goud en steen waren de voornaamste materialen die bewerkt werden.
Groot-Nicoya wordt door de centrale bergketens gescheiden van de Centraal-Caribische regio in het oosten.
# Vlinderdas

Een vlinderdas of vlinderstrik is een type das die door heren op de boord van een overhemd wordt gedragen. Dit type das dankt zijn naam aan zijn vorm, die enigszins op die van een vlinder lijkt. In de volksmond spreekt men doorgaans van een strikje wanneer men de vlinderdas bedoelt.
De vlinderdas bestaat uit een lint (vaak vervaardigd van zijde, maar ook wel van katoen of polyester) dat om de hals wordt geknoopt. Het lint eindigt aan beide uiteinden in een strik, waardoor de das na het strikken een vlinderachtige vorm verkrijgt. De vlinderdas wordt hoofdzakelijk bij galakleding gedragen: een zwarte bij een smoking ("black tie"), een witte bij een rokkostuum ("white tie"). Een enkeling draagt een vlinderdas bij kostuums waarop de meeste heren een stropdas zouden dragen.
De vlinderdas bestaat in verschillende groottes, materialen, kleuren en dessins. Naast de vlinderdas die gestrikt moet worden, zijn ook voorgestrikte exemplaren verkrijgbaar. Het dragen van een voorgestrikte vlinderdas werd voorheen beschouwd als een breuk met de etiquette. Omdat het strikken van vlinderdassen als complex geldt, is de gestrikte variant sociaal meer geaccepteerd geraakt.
Bekende dragers van de vlinderdas zijn Winston Churchill, Bill Nye, Elio Di Rupo en Willem Albert Wagenaar.
* Winston Churchill in Downing Street
* Elio Di Rupo
* Willem Albert Wagenaar
* Witte strikdas bij een rokkostuum
* Jan Cottaar

## Geschiedenis

De oorsprong van de vlinderdas is gelegen in Frankrijk rond 1650, waar hij jabot wordt genoemd. In die tijd werden deze vlinderstrikken vooral in het wit gedragen door aristocraten bij formele en/of zakelijke aangelegenheden.
Later, in de 18e en 19e eeuw, werden steeds meer kleuren op de markt gebracht. Met name de Ieren droegen veel vlinderstrikken in de kleuren bruin, groen of rood. De kleur zwart voor een strik was in die tijd erg ongebruikelijk. Hier kwam verandering in toen Pierre Lorillard V in 1886 tijdens een galadiner een zwart strikje droeg bij zijn rokkostuum. Het was die tijd vrij gewaagd, maar werd al snel een trend. Tegenwoordig is juist de zwarte vlinderstrik de standaard tijdens gala's of bruiloften.

## Geraadpleegde bronnen

* Geschiedenis van de vlinderdas
# Groente-uil

Het groente-uil (Lacanobia oleracea) is een nachtvlinder die behoort tot de familie Noctuidae (nachtuiltjes). De vlinder komt van nature voor in Europa en lijkt veel op de kooluil.
De vlinder is 's nachts vooral te zien van mei tot en met augustus en heeft een spanwijdte van 34 tot 44 mm. Ze worden aangetrokken door licht, suiker en nectarrijke bloemen. Er zijn twee generaties per jaar. De vlinder van de eerste generatie vliegt in april en mei en die van de tweede generatie tot oktober. De eitjes worden in groepjes van 50-300 aan de onderkant van het blad afgezet. Ze zijn in het begin appelgroen en verkleuren bij het ouder worden naar geel-groen.
Aan de achterkant van de voorvleugel loopt een dunne, onopvallende witte lijn. De voorvleugels zijn donkerroodachtig-bruin met een duidelijke lichtoranje-bruine vlek (stigma) en aan de achterkant van de voorvleugel (subterminaal) een helderwitte, onopvallende lijn. De achtervleugels zijn grijs en worden donkerder richting de termen (randen).
De tot 50 mm lange rups is in juli en september te zien en is groen of bruin met gele strepen onderaan langs de zijkanten. Bij de bruine vorm zit boven de gele streep ook nog een zwarte. De rups voedt zich met verschillende waardplanten, waaronder melde- en ganzenvoetsoorten. Op kasgewassen, zoals tomaat en chrysant, is de rups door de vreterij een schadelijk insect.
De vlinder overwintert als pop.
* Rups
* Pop
# Undinula vulgaris

Undinula vulgaris is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Calanidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1849 door Dana.
# Undisputed III: Redemption

Undisputed III: Redemption is een Amerikaanse actiefilm uit 2010 geregisseerd door Isaac Florentine. De film is het vervolg op Undisputed II: Last Man Standing uit 2006.

## Verhaal

Jaren zijn verstreken sinds Yuri Boyka een vernederende nederlaag leed en een gebroken knie door George 'Iceman' Chambers. Hij is op zoek naar een mogelijkheid om zich de gevangenis uit te vechten, maar om dat te bereiken zal hij de beste gevangenisvechters in de wereld moeten verslaan.

## Rolverdeling

* Scott Adkins - Yuri Boyka
* Mykel Shannon Jenkins - Turbo
* Mark Ivanir - Gaga
* Hristo Shopov - Warden Kuss
* Marko Zaror - Raul "Dolor" Quinones
* Robert Costanzo - Farnatti
* Michael Baral - Casino Manager
# Urbain Claeys

Urbain Claeys (Sijsele, 24 juni 1938 - Antwerpen, 2 februari 2017) was een Belgisch socioloog, topambtenaar, hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven en pionier binnen het Vlaamse toerisme.

## Biografie

Urbain Claeys doctoreerde in 1971 aan de Katholieke Universiteit Leuven. Vervolgens was hij er hoogleraar sociologie van religie en cultuur aan de Katholieke Universiteit Leuven en stond mee aan de wieg van de masteropleiding toerisme die de universiteit samen met andere hoger onderwijsinstellingen opstartte. Hij deed onderzoek naar de vrijetijdsbesteding van de Vlaming vanuit sociaal perspectief en zette zich in voor de democratisering van sport, toerisme en cultuur. Hij doceerde tevens aan het Rijksuniversitair Centrum Antwerpen en de Antwerpse managementschool.
In 1978 werd hij kabinetsmedewerker van minister van Nederlandse Cultuur en Vlaamse Zaken Rika De Backer (CVP). Hij was er adviseur voor sport, jeugd en commercieel toerisme. Begin jaren 1980 werd Claeys opnieuw hoogleraar sociologie in Leuven. Ook in de jaren 1970 en 1980 was hij motor achter de 'Sport-voor-allen'-acties van Bloso. Van 1988 tot 2002 was hij administrateur-generaal van het Vlaams Commissariaat-generaal voor Toerisme (VCGT), dat in 1995 tot Toerisme Vlaanderen werd omgevormd. Hij speelde een sleutelrol in de ondersteuning van zowel de sociale als de private toeristische sector in Vlaanderen en bij het op de kaart zetten van Vlaanderen als toeristische bestemming. Ook was Claeys de bezieler van het toeristisch televisieprogramma Vlaanderen Vakantieland en het gezicht van de vzw Tafelen in Vlaanderen, een samenwerkingsverband tussen de Vlaamse horeca- en toeristische sectors.

## Eerbetoon

Aan de KU Leuven werd een Urbain Claeysfonds voor het bevorderen van de organisatie en de kwaliteit van de master in toerisme opgericht.
In 1996 ontving hij de prijs voor Personality of European Tourism van Europese toerismejournalisten en in 2013 de Gouden Vakantiemaker van Toerisme Vlaanderen.
* Urbain Claeys overleden, Academie voor de Streekgebonden Gastronomie.
* ↑ Tafelen met Urbain Claeys, Het Nieuwsblad, 3 september 2009.
* ↑ Professor Urbain Claeys overleden, De Standaard, 3 februari 2017.
* ↑ Urbain Claeysfonds voor de Master in het Toerisme, KU Leuven.
# Groot brandkruiddikkopje

Het groot brandkruiddikkopje (Muschampia tessellum) is een vlinder uit de familie dikkopjes (Hesperiidae). De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1803 door Hübner.
De soort komt voor in Europa.
# Uruguayaanse verkiezingen 2014

De algemene verkiezingen in Uruguay van 2014 werden op 26 oktober 2014 (eerste ronde) en 30 november (tweede ronde) gehouden. Zittend president José Mujica kon niet kandidaat worden gesteld voor deze verkiezingen. De verkiezingen werden gewonnen door Tabaré Vázquez, die van 1 maart 2005 tot 1 maart 2010 al eerder president was en op 1 maart 2015 opnieuw aantrad.

## Kandidaten
### Breed Front

* Tabaré Vázquez
* Constanza Moreira

### Nationale Partij

* Jorge Larrañaga
* Luis Alberto Lacalle Pou (zoon van Luis Alberto Lacalle)
* Álvaro Germano
* Alfredo Oliú

### Coloradopartij

* Pedro Bordaberry (zoon van Juan María Bordaberry)
* José Amorín Batlle
* Manuel Flores Silva

### Onafhankelijkheidspartij

* Pablo Mieres

### Volkseenheid

* Gonzalo Abella

## Kaart

* Uitslag eerste ronde presidentverkiezingen per district
* Uitslag tweede ronde presidentverkiezingen per district
# Uttersjön

Uttersjön is een meer in de Zweedse provincie Västernorrlands län, gemeente Örnsköldsvik.
Het is een 1,3 km lang meer gelegen in de loop van de Utterån. De naam verwijst naar de in de rivier levende otters.
# Voden (Plovdiv)

Voden (Bulgaars: Воден) is een dorp in Bulgarije. Het dorp is gelegen in de gemeente Parvomaï, oblast Plovdiv. Het dorp ligt hemelsbreed ongeveer 49 km ten zuidoosten van Plovdiv en 181 km ten zuidoosten van de hoofdstad Sofia.

## Bevolking

Op 31 december 2020 telde het dorp Voden 572 inwoners. Het aantal inwoners vertoont al enkele jaren een langzaam maar geleidelijk dalende trend: in 1992 had het dorp nog 692 inwoners.
* Bevolkingsontwikkeling tussen 1934 en 2020
* Bron: Nationaal Statistisch Instituut van Bulgarije
Het dorp wordt nagenoeg uitsluitend bewoond door etnische Turken. In de volkstelling van 2011 identificeerden 568 van de 573 ondervraagden zichzelf met de "Turkse etniciteit".
Etnische samenstelling van de respondenten (2011) :
| Bulgaren | Bulgaren | 0,5% | 0,5% |
| Turken | Turken | 99,1% | 99,1% |
| Roma | Roma | 0,0% | 0,0% |
| Anders/Onbekend | Anders/Onbekend | 0,4% | 0,4% |
* ↑ (en) The population of all towns and villages in Plovdiv Province with 50 inhabitants or more according to census results and latest official estimates.
* ↑ (bg) Справка за населението на с. Воден, общ. Първомай, обл. Пловдив. www.nsi.bg. Nationaal Statistisch Instituut.
* ↑ (en) Etnische samenstelling van Bulgaarse nederzettingen in februari 2011
# Vranx

Vranx was een Zuid-Nederlandse adellijke familie.

## Geschiedenis

In 1771 verleende keizerin Maria Theresia adelsverheffing aan Catherine de Behault en haar kinderen, vanwege haar overleden echtgenoot Ignace Vranx, advocaat, schepen van Doornik en intendant van de Berg van barmhartigheid in deze stad. Drie van de kinderen (zie hieronder) werden in 1822 opnieuw in de adel erkend.

## Theodore Vranx

Théodore Antoine Joseph Vranx (Doornik, 13 februari 1748 - 25 mei 1799), heer van Beauregard en Quesnoy, intendant van de Berg van barmhartigheid in Doornik, grootbaljuw van het kapittel van Doornik, trouwde met Louise de Rasse (1754-1824).
Zij bekwam in 1822 postuum de adelserkenning ten gunste van haar man en van de kinderen. Het echtpaar kreeg twee zoons en twee dochters, maar zonder verdere afstamming. De familietak doofde uit in 1851.

## René Vranx

René François Xavier Joseph Vranx (Doornik, 2 december 1749 - 17 november 1835), heer van Leslieu, infanterie-kolonel in Spaanse dienst, werd in 1822 erkend in de erfelijke adel. Hij trouwde in 1788 met Caroline de Rasse (1755-1821), dochter van een schepen van Doornik. Het echtpaar bleef kinderloos en deze familietak doofde uit in 1835.

## Michel Vranx d'Amelin

Michel Charles Joseph Vranx d'Amelin (Doornik, 3 mei 1755 - 8 januari 1828), kapitein bij de Gardes Wallonnes, majoor in de citadel van Barcelona, kolonel in het leger van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, werd in 1822 erkend in de erfelijke adel. Hij trouwde in Spanje in 1805 met Marie-Antoinette de Miro y de Folch (1762-1811). Ze hadden twee zoons, die echter zonder afstammelingen bleven. De familietak doofde uit in 1861.

## Literatuur

* Généalogie Vranx, in: Annuaire de la noblesse de Belgique, Brussel, 1852.
* Oscar COOMANS DE BRACHÈNE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2000, Brussel, 2000.