OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Thinking of You

Thinking of You is een nummer van zangeres Katy Perry, afkomstig van haar album One of the Boys uit 2008. Het is een van de drie nummers op het album die Perry geheel zelfstandig geschreven heeft. Thinking Of You is de derde single die wordt uitgebracht.

## Ontvangst

Thinking of You is de eerste ballad die Perry uitbrengt, maar heeft, in tegenstelling tot haar vorige hits, slechts gemiddelde kritieken gekregen. Billboard Magazine schreef over het nummer dat het ernstiger is dan haar eerdere nummers. De review eindigde met "As a woman who has played the game for longer than most realize, she has earned her keep."

## Videoclip
### Eerste versie

De eerste videoclip voor Thinking of You werd in 2007 uitgebracht en verscheen op YouTube. Deze versie is echter verwijderd van de site. De clip bevatte verschillende kamers, waaronder een witte kamer waarin Perry geweld suggereert, een donkere kamer met een ongelukkige Perry vanwege haar onbevredigende relatie en een mistige locatie. De clip maakt gebruikt van cross-cutting om de twee relaties (licht en donker) met elkaar te vergelijken. De clip eindigt met de onthulling dat Perry een man in zijn rug heeft gestoken in de witte kamer.
In een interview stelde de zangeres dat de clip nooit commercieel uitgebracht zou worden, maar slechts een door een vriend gemaakte video is.

### Tweede versie

Katy Perry vermeldde op haar weblog dat er al begonnen was met filmen van de officiële videoclip in de eerste week van december 2008. De clip werd geregisseerd door Melina. In de clip is Matt Dallas te zien als Perry's ware liefde. Perry is te zien, zittend aan een oude make-up tafel in een slaapkamer, kijkend naar een foto van een soldaat. Er ligt een man in haar bed. Er zijn steeds flashbacks te zien waarin de "goede oude tijd" te zien is die ze had met haar vorige liefde, de soldaat op de foto. Buiten ziet ze niet wat er echt is, maar haar oude liefde, die samen met haar op een fiets rijdt. Als de man uit het bed naar haar toekomt, beginnen de twee te zoenen. Op dat moment krijgt Perry een flashback van de nacht toen haar vorige liefde naar de oorlog toe moest, waarbij hij omkwam. Ze stopt met zoenen en kleed zichzelf aan. In een volgende flashback is Perry te zien met een officieel telegram, waarin vermeld wordt dat haar man is omgekomen. Hierna is ze te zien in rouwkleding, waarna ze uit haar huis loopt.

## Hitnotering

"Thinking of You" in de Nederlandse Top 40 - binnen: 07-02-2009 :
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | |
| Nummer | 34 | 24 | 18 | 18 | 18 | 24 | 27 | 38 | 40 | uit |
# Utetheisa galapagensis

Utetheisa galapagensis is een beervlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1860 door Wallengren.
# Pardosa ruanda

Pardosa ruanda is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de wolfspinnen (Lycosidae).
Het dier behoort tot het geslacht Pardosa. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Embrik Strand.
# Myadora subrostrata

Myadora subrostrata is een tweekleppigensoort uit de familie van de Myochamidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door E. A. Smith.
# Crazy Heart

Crazy Heart is een Amerikaanse film uit 2009, geschreven en geregisseerd door Scott Cooper en gebaseerd op de gelijknamige roman van Thomas Cobb. Acteurs Jeff Bridges, Colin Farrell en Robert Duvall zingen ook in de film.
De film won twee Academy Awards: Jeff Bridges kreeg de Oscar voor beste acteur en T-Bone Burnett en Ryan Bingham werden bedankt met de Oscar voor beste originele nummer.

## Verhaal

Otis 'Bad' Blake is een 57-jarige country-zanger op zijn retour. Hij verdient nog amper de kost met optredens in bars en kleine zalen in het zuidwesten van de Verenigde Staten. Hij begint een relatie met de jonge journaliste Jean maar zijn drankzucht maakt het niet gemakkelijk.

## Rolverdeling

| Acteur | Personage |
| Jeff Bridges | Otis 'Bad' Blake |
| Maggie Gyllenhaal | Jean Craddock, de journaliste |
| Colin Farrell | Tommy Sweet, de succesvolle countryzanger |
| Robert Duvall | Wayne Kramer, de oude vriend van Bad |
| Paul Herman | Jack Greene, de impresario van Bad |
| Jack Nation | Buddy, het zoontje van Jean |
| Rick Dial | de pianospeler en de oom van Jean |
| Beth Grant | Jo Ann, een oudere fan |
| Debrianna Mansini | Ann, een fan |
| James Keane | de manager |
| Tom Bower | Bill Wilson, de winkelier en fan van het eerste uur |
# Senecio alpinus

Senecio alpinus (synoniem: Senecio cordatus Koch) is een meerjarige kruidachtige plant in het geslacht kruiskruid. Ze is vernoemd naar haar verspreidingsgebied, de Alpen. In het Nederlands wordt ze soms alpenkruiskruid genoemd.
De plant wordt 30-100 cm hoog.
De ovaal tot hartvormige bladeren zijn driehoekig van vorm, en ongeveer anderhalfmaal zo lang als breed. Ze zijn tweevoudig gezaagd of getand, maar niet ingesneden of gelobd. Door deze vorm onderscheidt de soort zich gemakkelijk van andere soorten in het geslacht. De bladeren zijn gesteeld, maar de bladstelen zijn niet gevleugeld, zoals bij senecio subalpinus. Aan de onderzijde zijn de bladeren meestal grijsgroen behaard, al kunnen ze ook bijna kaal zijn.
De goudgele bloemhoofdjes hebben dertien tot zestien lintbloemen en hebben een doorsnee van 3-4 cm. De bloemhoofdjes staan in schermvormige trossen met ongelijke stelen. De bloeiperiode loopt van juli tot september.
De plant komt naast de Alpen voor in de Apennijnen.

## Verspreiding

De soort komt voor komt in de alpen voor tot hoogten van 2000 meter. Ook in de Voor-Alpen kan men haar af en toe aantreffen. Ze heeft een voorkeur voor stikstofrijke en kalkhoudende bodems.
Ze komt voor op alpenweiden, in elzenbossen en in een combinatie die in het Duits "Hochstaudenflur" genoemd wordt, vlakten op vochtige voedselrijke bodem met een grondwaterspiegel van ongeveer 80 cm diep, die met meerjarige kruidachtige planten begroeid is.

## Overig

Op plaatsen met intensieve beweiding kan het Alpenkruiskruid tot een lastig en snel groeiend "onkruid" worden. Voor het vee is het giftig doordat de alkaloïden die het bevat leverschade veroorzaken.
In gedroogde vorm zou het voor geiten, die het gif goed kunnen verdragen, nog bruikbaar voedsel leveren. Bergboeren gebruikten een aftreksel van het kruid voor het schoonmaken van wonden.

## Literatuur

* M. A. Fischer, W. Adler, & K. Oswald: Exkursionsflora für Österreich, Liechtenstein und Südtirol, Linz, 2005, ISBN 3-85474-140-5
... · S. alpinus · S. bosniacus · S. doronicum · S. fluviatilis (Rivierkruiskruid) · S. glastifolius · S. halleri · S. haworthii · S. helenitis (Spatelkruiskruid) · S. inaequidens (Bezemkruiskruid) · S. incanus · S. keniensis · S. keniodendron · S. ovatus (Schaduwkruiskruid) · S. squalidus (Glanzend kruiskruid) · S. sylvaticus (Boskruiskruid) · S. triangularis · S. vernalis (Oostelijk kruiskruid) · S. viscosus (Kleverig kruiskruid) · S. vulgaris (Klein kruiskruid) · S. wootonii · ...
# Nederland op het Eurovisiesongfestival 1965

Nederland deed mee aan het Eurovisiesongfestival 1965, dat werd gehouden in Napels, Italië.

## Nationaal Songfestival 1965

De Nederlandse inzending werd gekozen via het Nationaal Songfestival, dat werd uitgezonden door de NTS. Het deelnemersveld bestond uit Conny van den Bos, Trea Dobbs, Ronnie Tober, Shirley en Gert Timmerman. De jury's kozen voor 't is genoeg gecomponeerd en geschreven door Johnny Holshuyzen en Joke van Soest. Het lied won met 13 punten.

## In Napels

Op 20 maart vond in het Sala di Concerto della RAI de finale plaats van het Eurovisiesongfestival, met in totaal 18 deelnemende landen. Van den Bos trad als eerste op, begeleid door Wim van der Beek op bongo's en het orkest onder leiding van Dolf van der Linden. Teddy Scholten verzorgde voor de uitzending het Nederlands commentaar. Alleen van Noorwegen ontving Nederland punten, het maximum aantal van vijf. 't Is genoeg eindigde hiermee op een elfde plaats. De winnares werd France Gall voor Luxemburg met het lied Poupée de cire, poupée de son geschreven door Serge Gainsbourg haalde ze 32 punten. Dit was de tweede overwinning voor Luxemburg

## Foto's

* Van den Bos vertrekt samen met Johnny Holshuyzen, Teddy Scholten en Wim van der Beek naar Napels.
* Van den Bos op het Eurovisiesongfestival.

## Externe link

* 't is genoeg op YouTube
1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2020 · 2021 · 2022 · 2023 · 2024
# Ormiscodes oblita

Ormiscodes oblita is een vlinder uit de familie van de nachtpauwogen (Saturniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1976 door Lemaire.
# Generaal (doorverwijspagina)

Generaal kan onder andere verwijzen naar:
* generaal, een tot de hoogste militaire rang behorende officier
* generaal-overste, het algemeen hoofd van enkele orden in de Katholieke Kerk
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van generaal en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Ursulinenklooster (Valkenburg)

Het voormalig Ursulinenklooster bevindt zich aan Cauberg 19 te Valkenburg in Nederlands Zuid-Limburg.
Ten zuidwesten van het kloostergebouw ligt de Heilig Hartgroeve.

## Geschiedenis

Oorspronkelijk stond hier een villa die in 1843 werd gebouwd voor de Engelsman F.A. Rising. Vanuit deze villa werd van 1876-1877 een klooster met neogotische kapel gebouwd voor de zusters Ursulinen uit Ahrweiler, die vanwege de Kulturkampf uit Duitsland verdreven werden. In 1882, 1892 en 1902 werden nog delen aan het klooster toegevoegd.
In 1920 keerden de zusters weer naar Duitsland terug en werd het klooster verkocht aan de paters van de Congregatie van de Heilige Harten van Jezus en Maria. Zij vestigden hier een hoger opleidingshuis voor missionarissen.
Ook de paters trokken weg, en in 1974 werd de kapel en een deel der overige gebouwen afgebroken. Wat bleef werd eigendom van ECR Domaine Cauberg (European Care Residences), een bedrijf dat luxe woon-zorgappartementen exploiteert. Het complex werd gemoderniseerd en er kwam een moderne aanbouw.
* Kerkgebouwen in Limburg
# Parasipyloidea aenea

Parasipyloidea aenea is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1908 door Redtenbacher.
# Mycale stolonifera

Mycale stolonifera is een sponssoort in de taxonomische indeling van de gewone sponzen (Demospongiae). Het lichaam van de spons bestaat uit kiezelnaalden en sponginevezels, en is in staat om veel water op te nemen.
De spons behoort tot het geslacht Mycale en behoort tot de familie Mycalidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1878 door Merejkowski.
# Crispus

Crispus kan verwijzen naar:
* Flavius Julius Crispus, een caesar van het Romeinse Keizerrijk;
* Gaius Sallustius Crispus, een Romeins geschiedschrijver;
* Sallustius Passienus Crispus, tweede echtgenoot van Julia Agrippina minor;
* Crispus van Chalcedon, christelijke martelaar en bisschop van Chalcedon;
* Benedictus Crispus (San Benedetto I Crespi), heilige, aartsbisschop van Milaan (7e-8e eeuw);
* Crispus Attucks, (ca. 1723 – 5 maart 1770), de eerste van vijf personen gedood tijdens het Bloedbad van Boston;
* Crispus Allen, stripfiguur in de DC Comics serie.
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Crispus en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Senecio doronicum

Senecio doronicum is een kruiskruid dat voorkomt in een aantal Europese gebergten. In het Duits wordt het Gemswurz-Greiskraut of Gemswurz-Kreuzkraut genoemd, in het Frans Senecon doronic, in het Italiaans senecione mezzano en in het Slowaaks divjakovski grint. In het Nederlands heeft het geen echte vaste naam, meestal wordt de Duitse naam vertaald als Gemzenkruiskruid of Gemze-Kruiskruid .
De plant wordt 20-60 cm hoog. De stengel is verspreid tot dicht spinnenwebachtig behaard.
De gezaagde tot getande bladeren zijn breed lepelvormig tot breed lancetvormig. De tanden zijn afstaand. Hogere bladeren zijn geleidelijk afnemend in grootte. Aan de voet zijn ze min of meer stengelomvattend. Ze zijn meestal donzig behaard en op vrij grote afstand van elkaar geplaatst.
De gele tot oranjegele bloemhoofdjes hebben een doorsnede van 4-6 cm. Een bloemhoofdje telt tien tot twintig lintbloemen. De omwindselbladen van het bloemhoofdje is wollig behaard. De bloemhoofdjes staan meestal met één tot vijf bijeen, en bevatten naast de reeds genoemde lintbloemen ook goudgele buisbloemen.
De plant is kalkminnend. Ze komt voor op stenige grasvelden en rotspartijen op hoogten tussen de 1200 en 2500 meter. In Zwitserland en Oostenrijk komt ze redelijk algemeen voor; in de Duitse Alpen komt ze plaatselijk algemeen voor.
... · S. alpinus · S. bosniacus · S. doronicum · S. fluviatilis (Rivierkruiskruid) · S. glastifolius · S. halleri · S. haworthii · S. helenitis (Spatelkruiskruid) · S. inaequidens (Bezemkruiskruid) · S. incanus · S. keniensis · S. keniodendron · S. ovatus (Schaduwkruiskruid) · S. squalidus (Glanzend kruiskruid) · S. sylvaticus (Boskruiskruid) · S. triangularis · S. vernalis (Oostelijk kruiskruid) · S. viscosus (Kleverig kruiskruid) · S. vulgaris (Klein kruiskruid) · S. wootonii · ...
# Opper-Lausitzs voetbalkampioenschap 1911/12 (Midden-Duitsland)

In 1911/12 werd het eerste Opper-Lausitzs voetbalkampioenschap gespeeld, dat georganiseerd werd door de Midden-Duitse voetbalbond. Budissa Bautzen werd kampioen en plaatste zich zo voor de Midden-Duitse eindronde. De club verloor met 1-5 van SpVgg 1899 Leipzig-Lindenau.

## 1. Klasse

| Plaats | Club | Wed. | W | G | V | Saldo | Ptn. |
| 1. | FK Budissa Bautzen | 6 | 6 | 0 | 0 | 28:03 | 12:00 |
| 2. | Zittauer BC | 6 | 4 | 0 | 2 | 08:02 | 08:04 |
| 3. | VfB 1908 Bautzen | 6 | 2 | 0 | 4 | 11:24 | 04:08 |
| 4. | SK 1909 Bautzen | 6 | 0 | 0 | 6 | 04:22 | 00:12 |
# Simon Vouet

Simon Vouet (Parijs, 9 januari 1590 - aldaar, 30 juni 1649) was een Franse kunstschilder. Zijn werk wordt gerekend tot de Barok.

## Leven en werk

Vouet was de zoon van een kunstschilder en leerde het vak al op jonge leeftijd van zijn vader. Zijn talent ontwikkelde zich snel en reeds op veertienjarige leeftijd kreeg hij een uitnodiging om in Engeland portretten te gaan schilderen, bij baron Achille de Harlay de Sancy. Van daaruit trok hij naar Venetië en vervolgens naar Rome, waar hij sterk beïnvloed werd door het caravaggisme. Ook het monumentalisme van Guido Reni, de opvattingen van Lanfraco en Guercino, alsook de sereniteit van Domenichino, werkten door in zijn stijl. Een van de meest typerende werken uit zijn Italiaanse periode is De kruisiging voor de Basiliek van Sint-Ambrosius te Milaan (1622).
In 1627 haalden koning Lodewijk XIII en Kardinaal de Richelieu Vouet terug naar Frankrijk, waar hij hofschilder werd, grote opdrachten accepteerde en imposante werken produceerde. Hij schilderde altaarstukken, allegorische werken en portretten, maar ontwierp bijvoorbeeld ook decoratieve tapijten. Zijn schilderwerken, vaak met religieuze of mythische thema's, vallen op door een uitgebalanceerde compositie. Zijn latere werk wordt getypeerd door het felle kleurgebruik, met veel licht donker-contrasten, waar hij eerder vooral werkte met een gematigd clair-obscur. Qua stijl wordt hij tot de barok gerekend, eerder dan tot het classicisme, zoals het werk van zijn rivaal Nicolas Poussin. Vouet had grootse werkplaatsen in de koninklijke residentie Château de Saint-Germain-en-Laye, het Palais du Luxembourg en in het Louvre. Veel grote decoratieschilders uit zijn tijd werden in zijn ateliers opgeleid, onder wie Charles Le Brun.

## Galerij

* Engelen dragen de instrumenten van de passie, 1625, Musée des Beaux-Arts et d'Archéologie, Besançon
* De madonna met de roos, 1627, Musée des Beaux-Arts, Marseille
* De boetevaardige Magdalena, ca. 1630, The Cleveland Museum of Art, Cleveland (Ohio)
* Slapende Venus, ca. 1630-1640, Szépművészeti Múzeum, Boedapest
* De musen Urania en Calliope (detail), ca. 1634, National Gallery of Art, Washington
* De hemelse goedheid, ca. 1640, Louvre, Parijs
* De ontvoering van Europa, ca. 1640, Museo Thyssen-Bornemisza, Madrid
* Venus en Adonis, ca. 1642, Getty Museum, Los Angeles
* Saturnus overwonnen door Amor, Venus en Hoop, 1645, Musée du Berry, Bourges
* Kruisiging, Musée des Beaux-Arts, Lyon

## Werk in openbare collecties in Nederland

Werken van Simon Vouet zijn onder andere in de collecties van:
* Rijksmuseum, Amsterdam
* Museum de Fundatie, Zwolle
* Museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam

## Literatuur en bron

* Hermann Bauer, Andreas Prater: Barok. Taschen, Keulen, 2009, blz. 46-47. ISBN 978-3-8365-1901-4
# Generaal-gouvernement West-Siberië

Het generaal-gouvernement West-Siberië (Russisch: Западно-Сибирское Генерал-губернаторство, Zapadno-Sibirskoe General-goebernatorstvo) was een generaal-gouvernement van het keizerrijk Rusland. Het bestond van 1822 tot 1882. Het generaal-gouvernement ontstond uit het generaal-gouvernement Siberië, en het gebied ging uiteindelijk op in het generaal-gouvernement Steppen. De hoofdstad wisselde tussen Tobolsk en Omsk.

## Geschiedenis

Het gouvernement ontstond op 22 juli 1822 doordat toenmalig gouverneur Michail Speranski het gebied afsplitste van het Generaal-gouvernement Siberië. Het plan voordeze opsplitsing had Sperinski al op 26 januari bedacht om het generaal-gouvernement Siberië in een westelijk en oostelijk deel te verdelen.
De nieuwe gouverneur-generaal, Pjotr Kaptsevitsj, verplaatste de residentie in 1824 van Tobolsk naar Omsk. De rest van de instelling bleef in Tobolsk waarna Kaptsevits in 1827 zijn ambt neerlegde waarna de residentie terug naar Tobolsk werd verplaatst.
Op 25 november 1832 werd het hoogste bestuur overgebracht naar de algemene directie van Siberië te Omsk. Van 20 tot 29 mei werden de hoogste ambtenaren van de afdeling West-Siberië geplaatst in openbare gebouwen in Omsk werden verplaatst.
Op 18 mei 1882 ging het gebied op in het generaal-gouvernement van de Steppen dat ook Omsk als hoofdstad had.

## Administratieve indeling

* Oblast Omsk
* Gouvernement Tobolsk
Op 8 april 1838 werd de oblast Omsk onderdeel van het gouvernement Tobolsk als de okroeg Omsk. Op 19 mei 1854 werd deze hernoemd tot de oblast van de Siberische Kirgiezen. Op 18 oktober van datzelfde jaar werd een deel van het gebied overgedragen aan de oblast Akmolinsk.
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Западно-Сибирское генерал-губернаторство op de Russischtalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Ursulinenklooster de Bisweide

Ursulinenklooster de Bisweide is een klooster in Grubbenvorst in de Nederlands Noord-Limburgse gemeente Horst aan de Maas. Het gebouw is gelegen aan de Schoolstraat 10 in het dorp, aan een groot grasveld. Ten noordoosten van het kloostergebouw staat de Sint-Annakapel.

## Geschiedenis

Rond 1690 werd er door enkele ongehuwde vrouwen, afkomstig uit Grubbenvorst, Melderslo en Horst een kloosterorde gesticht, die banden had met de Congregatie van de Zusters Maricolen. In 1708 kochten zij de uit 1615 stammende boerderij "De Bisweide". Zij zorgden voor verstandelijk gehandicapte vrouwen. In 1850 dreigde de gemeenschap uit te sterven. Daarop kwamen in 1859 drie zusters Ursulinen vanuit Venray naar Grubbenvorst. In 1860 sloten de achttien nog overgebleven Maricolen zich aan bij de Ursulinen, die zich toelegden op het geven van onderwijs en het opvoeden van meisjes.
In 1870 kwamen een pensionaat en een kloostergebouw gereed. In 1890 werd de neogotische kapel voltooid. Het geheel kreeg de naam La Providence (de Voorzienigheid) en er werd onderwijs gegeven. Door toename van het leerlingenaantal werd het gebouwencomplex steeds verder uitgebreid.
In 1974 of 1975 werd het internaat gesloten. De ULO (later MAVO) bleef bestaan tot 1986. Het gebouw werd een zorgcentrum voor zusters Ursulinen.
In 2000 besloten de zusters dit zorgcentrum ook open te stellen voor oudere inwoners van de omgeving, hetgeen tussen 2003 en 2006 tot een verbouwing leidde. Hierbij werd een deel van het oude gebouw gesloopt en een nieuw, modern, deel aangebouwd.

## Gebouw

Het betreft een gebouw uit 1870 met een lange, symmetrische voorgevel met een naar neoclassicisme zwemende ingangspartij voorzien van een driehoekig fronton. Boven het sierlijke toegangsportaal is een Heilig-Hartbeeld geplaatst. Haaks op dit hoofdgebouw bevinden zich twee zijgebouwen. In 1890 kwam ook een grote kapel in neogotische stijl gereed, met boven het koor een spitse dakruiter. In deze kapel vindt men glas-in-loodramen door Pieter Geraedts, fraaie gepolychromeerde heiligenbeelden en een neogotisch altaarstuk in houtsnijwerk. Het orgel van de Duitse orgelbouwers Georg Stahlhuth & Sohn uit Rheinland stamt uit 1901. Achter het altaar is een wand in non-figuratief glas-in-lood.

## Station

Vroeger had het klooster een eigen spoorwegstation, dat eveneens als stopplaats voor het dorp Grubbenvorst fungeerde. Het station had de naam: Station Grubbenvorst-Klooster. Later werd de naam van dit station gewijzigd in Station Grubbenvorst.
* Zusters Ursulinen 150 jaar
* Kerken in Limburg
* ReliWiki