# Grand Prix-wegrace van Argentinië 1961

De Grand Prix-wegrace van Argentinië 1961 was de elfde en laatste race van het wereldkampioenschap wegrace-seizoen 1961. De races werden verreden op 15 oktober 1961 op het Autódromo Oscar Alfredo Gálvez in Buenos Aires. Aan de start kwamen de 125cc-klasse, de 250cc-klasse en de 500cc-klasse. Alleen in de 125cc-klasse was de wereldtitel nog niet beslist.

## Algemeen

De Grand Prix van Argentinië was de eerste WK-Grand Prix uit de geschiedenis die buiten Europa werd georganiseerd. In totaal waren er slechts 17 starters. Voor de meeste privérijders was de verre reis onbetaalbaar en van de weinige nog bestaande fabrieksteams bleef MV Agusta thuis. Alleen Honda verscheen met een behoorlijke delegatie omdat de 125cc-wereldtitel voor het grijpen lag en Yamaha stuurde in elk geval Fumio Ito. In totaal bereikten - over drie klassen verspreid - slechts 11 deelnemers de finish. Een kleine mijlpaal was de eerste WK-overwinning voor Matchless.

## 500cc-klasse

In de 500cc-race stonden slechts zes coureurs aan de start, waarvan er slechts twee over de finish reden. Europese privérijders waren er niet, maar de Canadees Frank Perris wel. Hij was door een derde plaats in de GP van Zweden op schootsafstand van de derde plaats in het WK gekomen. Bob McIntyre en Alistair King stonden nog voor hem, maar die kwamen niet naar Argentinië. De Argentijn Jorge Kissling won de race voor zijn landgenoot Juan Carlos Salatino. Perris viel tien ronden voor het einde uit, maar toen waren de andere deelnemers ook al uitgevallen. Perris werd als derde geklasseerd, kreeg zijn vier punten en eindigde in de WK-stand inderdaad op de derde plaats.

### Top tien eindstand 500cc-klasse

| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
| 1 | Gary Hocking | MV Agusta / MV Privat | 48 (56) |
| 2 | Mike Hailwood | Norton / MV Privat | 40 (55) |
| 3 | Frank Perris | Norton | 16 |
| 4 | Bob McIntyre | Norton | 14 |
| 5 | Alistair King | Norton | 13 |
| 6 | Bert Schneider | Norton | 9 |
| 7 | Jorge Kissling | Matchless | 8 |
| 8 | Ron Langston | Matchless | 7 |
| 9 | Juan Carlos Salatino | Norton | 6 |
| 10 | Paddy Driver | Norton | 5 |
| 10 | Mike Duff | Matchless | 5 |

## 250cc-klasse

In de 250cc-klasse kwamen slechts zes coureurs aan de start, waaronder vier Honda-coureurs (Benedicto Caldarella had voor de gelegenheid ook een Honda RC 162 gekregen) en Fumio Ito met zijn Yamaha RD 48. Tom Phillis won de race voor Kunimitsu Takahashi en Jim Redman. Caldarella viel uit evenals landgenoot Victorio Minguzzi, waardoor er slechts vier rijders werden geklasseerd.

### Top tien eindstand 250cc-klasse

| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
| 1 | Mike Hailwood | Mondial / Honda | 44 (54) |
| 2 | Tom Phillis | Honda | 38 (45) |
| 3 | Jim Redman | Honda | 36 (51) |
| 4 | Kunimitsu Takahashi | Honda | 29 (30) |
| 5 | Bob McIntyre | Honda | 14 |
| 6 | Tarquinio Provini | Morini | 10 |
| 7 | Silvio Grassetti | Benelli | 10 |
| 8 | Gary Hocking | MV Agusta / MV Privat | 8 |
| 9 | Fumio Ito | Yamaha | 7 |
| 10 | Luigi Taveri | Honda | 6 |

## 125cc-klasse

De 125cc-race werd gewonnen door Tom Phillis, maar hij kreeg flinke tegenstand van Jim Redman. Zonder deelname van Ernst Degner kon Phillis met gemak wereldkampioen worden, maar voor Redman stond de derde plaats in de WK-stand op het spel, zeker nu Luigi Taveri er ook niet was. Toch moest Redman 0,1 seconde toegeven op Phillis, waardoor hij in de eindstand vierde werd. Kunimitsu Takahashi finishte als derde.

### Top tien eindstand 125cc-klasse

| Pos | Coureur | Merk | Ptn |
| 1 | Tom Phillis | Honda | 44 (56) |
| 2 | Ernst Degner | MZ | 42 (45) |
| 3 | Luigi Taveri | Honda | 29 (31) |
| 4 | Jim Redman | Honda | 28 (37) |
| 5 | Kunimitsu Takahashi | Honda | 24 |
| 6 | Mike Hailwood | EMC / Honda | 16 |
| 7 | Alan Shepherd | MZ | 12 |
| 8 | Walter Brehme | MZ | 7 |
| 9 | Teisuke Tanaka | Honda | 6 |
| 10 | Sadao Shimazaki | Honda | 5 |
| 10 | Werner Musiol | MZ | 5 |

## Trivia
### Ernst Degner

Ernst Degner stond na de Grand Prix van Zweden nog aan de leiding van het 125cc-wereldkampioenschap, maar hij vluchtte vanuit Zweden naar het vrije Westen en kon dus niet meer over zijn (Oost-Duitse) MZ RE 125 beschikken. Hij reisde na zijn vlucht rechtstreeks naar het Verenigd Koninkrijk waar hij een 125cc-EMC leende, waarschijnlijk de machine die al door Mike Hailwood en Phil Read was gebruikt. Dat was nodig omdat hij slechts in de punten hoefde te eindigen om wereldkampioen te worden. De EMC arriveerde echter te laat in Argentinië. Degner zelf was er wel, ongetwijfeld met financiële steun van Suzuki, dat hem bij zijn vlucht had geholpen. Degner zag een complot in het te laat arriveren van zijn machine, hetzij tussen het DDR-regime en de linkse Argentijnse regering, hetzij tussen de communisten en invloedrijke naar Argentinië uitgeweken Nazi's. Hij had inderdaad gemakkelijk punten kunnen scoren in de Argentinië, waar in de 125cc-race slechts zeven rijders de finish haalden.
* Luigi & Gianna Rivola: De geschiedenis van de motorsport, oorsprong en ontwikkeling, 1993 Uitgeverij Uniepers b.v., Abcoude ISBN 90 6825 131 7
Voetnoten
* 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 Voor privérijders woog de dure reis naar Argentinië niet op tegen het startgeld.
* ↑ Ron Miles was tijdens de training van de Ulster Grand Prix verongelukt.
* 1 2 MV Privat was niet naar Argentinië gereisd omdat het al in twee klassen wereldkampioen was.
* 1 2 3 4 Honda stuurde slechts een klein team naar Argentinië als ondersteuning voor Tom Phillis, die nog wereldkampioen 125 cc kon worden.
* ↑ František Šťastný was tweede geworden in de 350cc-klasse, maar kon in de 250cc-klasse geen hoge positie meer bereiken.
* ↑ Ernst Degner was met zijn gezin uit de DDR gevlucht en kreeg uiteraard geen MZ RE 250 meer.
* 1 2 3 4 5 MZ had na de vlucht uit de DDR van Ernst Degner niets meer te winnen en was vooral niet uit op vluchtpogingen van meer Oost-Duitse coureurs.
* 1 2 Het team van MZ kwam niet naar Argentinië en Alan Shepherd maakte deel uit van het fabrieksteam.
* ↑ Benelli had Silvio Grassetti niet eens in alle Europese GP's laten starten en het had geen nut om naar Argentinië te reizen.
* ↑ Moto Morini had zich met Tarquinio Provini het hele seizoen vooral toegelegd op het Italiaans kampioenschap en startte bijna nooit in WK-races.
* ↑ Gary Hocking was al aan het begin van het seizoen uit de 250cc-klasse teruggetrokken om zich te concentreren op de 350- en de 500cc-klasse.
* ↑ Ernst Degner had na zijn vlucht uit de DDR een 125cc-EMC geleend om zijn wereldtitel zeker te kunnen stellen, maar die machine arriveerde te laat in Argentinië.
* ↑ Ralph Rensen was tijdens de TT van Man verongelukt.
* ↑ Niet gefinisht, niet deelgenomen of niet geregistreerd.
1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1981 · 1982 · 1987 · 1994 · 1995 · 1998 · 1999 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017 · 2018 · 2019 · 2022 · 2023 · 2025