OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Buskruitmolen (Leiden)

De buskruitmolen in de Nederlandse stad Leiden staat naast molen De Valk. Het is een rosmolen, die jarenlang in het Koninklijk Leger- en Wapenmuseum heeft gestaan. De molen heeft dienstgedaan vanaf omstreeks 1815 tot 1920.
# Bénodet

Bénodet, Bretons: Benoded: monding van de Odet, is een plaats in Frankrijk. Het ligt aan de Atlantische kust, aan het zuiden van de punt van Bretagne en heeft een vissershaven. Bénodet telde op 1 januari 2021 3.790 inwoners.

## Bezienswaardigheden

Sinds 1972 is er ten noorden van Bénodet een brug over de Odet. Vroeger was er een bac, een overzetveer of veerdienst. Bénodet zelf is een badplaats met uitgestrekte zandstranden.
In het gehucht Perguet bevindt zich de middeleeuwse Chapelle de Perguet met calvarie.

### Scheepswrakken

De Bretoenen leggen hun afgedankte schepen op een plaat of een rivierbank en laten die zo liggen totdat rivier, wind en weerselementen de wrakken aantasten en doen verrotten en er nog een geraamte boven het slik uitsteekt en overblijft. Zij menen dat hun schepen dienst hebben gedaan en hun in de visserij winst hebben opgebracht. Uit respect laten ze hun schepen daarom liever "afsterven" in hun element, dan dat ze de schepen laten slopen door mensenhanden. Bij Bénodet bevinden zich een aantal van dergelijke scheepswrakken.

## Afbeeldingen

| De monding van de Odet bij Bénodet vanaf de brug | Scheepswrakken bij Bénodet |

## Geografie

Bénodet ligt ongeveer 15 kilometer ten zuiden van Quimper, dat ook aan de Odet ligt. De oppervlakte van Bénodet bedroeg op 1 januari 2021 10,53 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 359,9 inwoners per km².

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal, bron: INSEE-tellingen.
* 1 2 Populations légales 2021.
Bénodet · Clohars-Fouesnant · La Forêt-Fouesnant · Ergué-Gabéric · Fouesnant · Gouesnach · Pleuven · Saint-Évarzec
# Bénouville

Bénouville is de naam van een aantal (voormalige) Franse gemeenten:
* Bénouville (Calvados)
* Bénouville (Seine-Maritime)
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Bénouville en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Lirabrug

De Lirabrug is een vaste brug annex viaduct in de wijk De Aker in Amsterdam Nieuw-West.
De brug vormt de verbinding tussen De Alpen (gelegen in de Bergenwijk) en de weg rond het Ecuplein (Geldwijk). De brug overspant daarbij tegelijkertijd het water Machinetocht en voet/fietspad Guldenpromenade. De straatnamen hier, die verwijzen naar Europese munteenheden, dateren uit maart 1997, de brug dateert van het eind van de jaren negentig.
Ze heeft daarbij gescheiden wegdelen, die op betonnen overspanningen liggen. De twee delen worden ieder ondersteund door een brugdrager, die op een sokkel in het midden van de sloot staat. Iedere drager bestaat uit twee verticaal staande betonnen heipalen en een die diagonaal loopt. Op de drie pijlers ligt een betonnen ligger. Op de diagonale pijlers staan enigszins diagonaal staande lantarenpalen, dus deels over de rijweg, zodat ook het midden van de brug/viaduct licht ontvangt. Het geheel wordt gecompleteerd met roestvrijstalen balustrades.
De brug ging twintig jaar anoniem door het leven, alleen aangeduid met haar nummer. In 2016/2017 kon de burgerij voorstellen indienen tot naamgeving van die anonieme bruggen. De gemeente keurde in maart 2017 de inzending voor een vernoeming naar de Turkse lira goed.
* Lirabrug volgens BAG via data.amsterdam.nl
* Peter Korrel: Bruggen van Amsterdam: Brug 1883: Lirabrug
* Officiële bekendmaking vernoeming brug
<<< · 1800 · 1801 · 1802 · 1803 · 1804 · 1805 · 1806 · 1807 · 1808 · 1809 · 1810 · 1811 · 1812 · 1813 · 1814 · 1815 · 1816 · 1818 · 1819 · 1820 · 1821 · 1822 · 1823 · 1824 · 1826 · 1827 · 1828 · 1829 · 1830 · 1831 · 1832 · 1833 · 1834 · 1835 · 1836 · 1837 · 1838 · 1839 · 1840 · 1841 · 1842 · 1843 · 1844 · 1845 · 1846 · 1847 · 1848 · 1849 · 1850 · 1851 · 1852 · 1853 · 1854 · 1855 · 1856 · 1857 · 1858 · 1859 · 1860 · 1861 · 1862 · 1863 · 1864 · 1865 · 1866 · 1867 · 1868 · 1869 · 1870 · 1871 · 1872 · 1873 · 1874 · 1875 · 1876 · 1877 · 1879 · 1880 · 1881 · 1882 · 1883 · 1884 · 1885 · 1886 · 1888 · 1889 · 1890 · 1891 · 1892 · 1893 · 1894 · 1895 · 1896 · 1897 · 1898 · 1899 · >>>
Brugnummers 1817, Brug 1819, 1820, 1825, 1878, 1887 zijn niet (meer) vergeven.
# Byasa mencius

Byasa mencius is een vlinder uit de familie van de pages (Papilionidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1862 door Felder.
# Burmoniscus ifugaoensis

Burmoniscus ifugaoensis is een pissebed uit de familie Philosciidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2002 door Kwon & Kim.
# Burmoniscus davisi

Burmoniscus davisi is een pissebed uit de familie Philosciidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1988 door Taiti & Manicastri.
# Caecianiropsis psammophila

Caecianiropsis psammophila is een pissebed uit de familie Janiridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1956 door Menzies & Pettit.
# Byrrhus luniger

Byrrhus luniger is een keversoort uit de familie pilkevers (Byrrhidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1817 door Germar.
# Liropilio

Liropilio is een geslacht van hooiwagens uit de familie Phalangiidae (Echte hooiwagens). De wetenschappelijke naam Liropilio is voor het eerst geldig gepubliceerd door N. I. Gritsenko in 1979.

## Soorten

Liropilio omvat de volgende 2 soorten:
* Liropilio przhevalskii
* Liropilio stukanovi
* ↑ Hallan J. (2005) Phalangiidae in SYNOPSIS OF THE DESCRIBED OPILIONES OF THE WORLD. Gearchiveerd op 4 augustus 2017.
# Lirophora peruviana

Lirophora peruviana is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1835 door G.B. Sowerby I.
# Liropus africanus

Liropus africanus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Caprellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Mayer.
# Lirophora paphia

Lirophora paphia is een tweekleppigensoort uit de familie van de Veneridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1767 door Linnaeus.
# Calliax

Calliax is een geslacht van tienpotigen uit de familie Callianassidae. De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1973 door De Saint Laurent.

## Soorten

De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:
* Calliax doerjesti Sakai, 1999
* Calliax lobata (De Gaillande & Lagardère, 1966)
* Calliax tooradin (Poore & Griffin, 1979)
* Calliax tulearensis Ngoc-Ho, 2014

### Synoniemen

* Calliax andamanica Sakai, 2002 = Eucalliax andamanica (Sakai, 2002)
* Calliax jonesi Heard, 1989 = Eucalliax jonesi (Heard, 1989)
* Calliax punica De Saint Laurent & Manning, 1982 = Calliaxina punica (De Saint Laurent & Manning, 1982)
* Calliax sakaii De Saint Laurent & Le Loeuff, 1979 = Calliaxina sakaii (De Saint Laurent & Le Loeuff, 1979)
* ↑ Poore, G. (2014). Calliax de Saint Laurent, 1973. Geraadpleegd via: World Register of Marine Species op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=107074
# Lithacodia viriditincta

Lithacodia viriditincta is een vlinder uit de familie van de uilen (Noctuidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1915 door Wileman.
# Longipedia americana

Longipedia americana is een eenoogkreeftjessoort uit de familie van de Longipediidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1980 door Wells.
# Longipalpus wenhsini

Longipalpus wenhsini is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2013 door Niisato.
# CDC-Cavaliere/2010

Deze pagina geeft een overzicht van de CDC-Cavaliere-wielerploeg in 2010.

## Algemeen

    Ploegleiders: Fabrizio Fabbri, Primo Franchini, Andrea Peschi

## Renners

| Naam | Geboortedatum | Nationaliteit | Ploeg 2009 |
| Domenico Agosta | 03-04-1983 | Italië | Meridiana-Kalev Chocolate Team |
| Danilo Andrenacci (tot 31-7) | 07-02-1978 | Italië | Hadimec-Nazionale Elettronica |
| Luca Ascani | 29-06-1983 | Italië | geen |
| Davide Bonucelli | 22-09-1982 | Italië | geen |
| Daniele Callegarin | 21-09-1982 | Italië | |
| Davide D'Angelo | 20-08-1982 | Italië | |
| Marko Dimic | 25-12-1991 | Servië | Neo |
| Milos Kovalacevic | 05-10-1990 | Servië | Neo |
| Domenico Loria | 03-01-1981 | Italië | |
| Eugenio Loria | 03-01-1981 | Italië | |
| Giuseppe Muraglia | 03-08-1979 | Italië | |
| Jovan Pavlovic | 12-04-1989 | Servië | Neo |
| Bernardo Riccio | 21-03-1985 | Italië | Ceramica Flaminia-Bossini Docce |
| Damjan Stankovic | 22-03-1991 | Servië | Neo |
| Davide Torosantucci | 03-11-1981 | Italië | |
| Luca Zanasca | 23-08-1983 | Italië | |
| Stagiair ||||
| Matteo Belli (vanaf 1-8) | 17-06-1988 | Italië | |

## Overwinningen
### Ronde van Calabrië

    3e etappe: Giuseppe Muraglia

### Ronde van Servië

    6e etappe: Davide D'Angelo
    Eindklassement: Luca Ascani
* (en) Jaarpagina op ProCyclingStats
* Jaarpagina op De Wielersite
2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016
# Bythaelurus clevai

Bythaelurus clevai is een vissensoort uit de familie van de Pentanchidae. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1987 door de Franse ichtyoloog Bernard Séret.
* ↑ (en) Bythaelurus clevai op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Bythaelurus clevai. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Bythaelurus hispidus

Bythaelurus hispidus is een vissensoort uit de familie van de Pentanchidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Alcock.
* ↑ (en) Bythaelurus hispidus op de IUCN Red List of Threatened Species.
* ↑ (en) Bythaelurus hispidus. FishBase. Ed. Rainer Froese and Daniel Pauly. 02 2013 version. N.p.: FishBase, 2013.
# Litochrus apiciflavus

Litochrus apiciflavus is een keversoort uit de familie glanzende bloemkevers (Phalacridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1932 gepubliceerd door Arthur Mills Lea.
# Litochrus baccaeformis

Litochrus baccaeformis is een keversoort uit de familie glanzende bloemkevers (Phalacridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1902 gepubliceerd door Thomas Blackburn.
# Calliopius pacificus

Calliopius pacificus is een vlokreeftensoort uit de familie van de Calliopiidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1997 door Bousfield & Hendrycks.
# Caenoscelis antennalis

Caenoscelis antennalis is een keversoort uit de familie harige schimmelkevers (Cryptophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1924 gepubliceerd door Thomas Lincoln Casey.
# Caenorycta anholochrysa

Caenorycta anholochrysa is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1966 door Diakonoff.
# Caenoscelis basalis

Caenoscelis basalis is een keversoort uit de familie harige schimmelkevers (Cryptophagidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1900 gepubliceerd door Thomas Lincoln Casey.
# Caenorycta dryoxantha

Caenorycta dryoxantha is een vlinder uit de familie van de sikkelmotten (Oecophoridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1922 door Meyrick.
# Callipseustes strigosa

Callipseustes strigosa is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1904 door Warren.
# Callipta iranica

Callipta iranica is een keversoort uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1997 gepubliceerd door Lopatin.
# Callipseustes parambicola

Callipseustes parambicola is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1900 door Warren.
# Callipseustes trisecta

Callipseustes trisecta is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1907 door Warren.
# Callipta

Callipta is een geslacht van kevers uit de familie bladkevers (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1885 gepubliceerd door Lefevre.

## Soorten

* Callipta iranica Lopatin, 1997
* ↑ Chrysomelidae in Synopsis of the described Coleoptera of the World, 13 december 2008. Gearchiveerd op 27 september 2013.
# Caenotus minutus

Caenotus minutus is een vliegensoort uit de familie van de venstervliegen (Scenopinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1923 door Cole.
# Lokošin Dol

Lokošin Dol is een plaats in de gemeente Jastrebarsko in de Kroatische provincie Zagreb. De plaats telt 87 inwoners (2001).
# Cagnicourt British Cemetery

Cagnicourt British Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog, gelegen in de Franse gemeente Cagnicourt (Pas-de-Calais). De begraafplaats ligt langs de Rue du Général de Gaulle op 560 m ten oosten van het centrum (Église Saint Martin). Ze heeft een bijna rechthoekige vorm met een oppervlakte van 1.116 m² en is omgeven door een natuurstenen muur. De toegang bestaat uit een brede onderbreking in de muur en is afgezet met zes paaltjes en kettingen. Direct daarna staat het Cross of Sacrifice op een verhoogd terras met vier traptreden. Achteraan staat een schuilhuisje met een driehoekig fronton en twee zuilen. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission.
Er worden 283 doden herdacht waaronder 180 niet geïdentificeerde.

## Geschiedenis

Cagnicourt werd op 2 september 1918 tijdens de slag aan de Drocourt-Queant frontlijn veroverd door Britse troepen. De begraafplaats werd daarna aangelegd naast de nu verdwenen Duitse begraafplaats. Ze werd gebruikt tot half oktober 1918 en bevatte toen 89 graven. Na de wapenstilstand werd ze nog uitgebreid met graven die afkomstig waren uit het slagveld rondom Cagnicourt.
Er liggen nu 248 Britten (waaronder 174 niet geïdentificeerde), 28 Canadezen (waaronder 3 niet geïdentificeerde), 5 Australiërs (waaronder 3 niet geïdentificeerde) en 1 Nieuw-Zeelander uit de Eerste Wereldoorlog begraven.
In de Tweede Wereldoorlog werd nog één Brits graf toegevoegd.

## Onderscheiden militairen

* Sidney Edward Cowan, kapitein bij het Royal Flying Corps werd driemaal onderscheiden met het Military Cross (MC and 2 Bars).
* William Stevenson, onderluitenant bij de Royal Garrison Artillery werd onderscheiden met het Military Cross (MC).
* kapitein L. Watts, onderluitenant F.A. Baker, sergeant G. Cowell en soldaat Charles Henry Madden ontvingen de Military Medal (MM).
* The War Graves Photographic Project (coördinaten)
* Cagnicourt British Cemetery op de website van de CWGC.
# Lixisol

Een Lixisol (in de World Reference Base for Soil Resources) is een sterk verweerde bodem met een matig tot hoge basenverzadiging.
Deze bodems worden bovendien gekenmerkt door een goed ontwikkelde klei-inspoelingshorizont met een lage kationenomwisselingscapaciteit. Het onderliggende moedermateriaal bestaat uit ongeconsolideerd, sterk verweerd en sterk uitgespoeld materiaal met fijne textuur. Lixisolen stonden vroeger ook wel bekend als Rood-Gele Podzols. Ze komen overeen met subgroepen van de Alfisols in de USDA Soil Taxonomy. Op de FAO-Unesco bodemkaart uit 1973 werden ze nog tot de Luvisols gerekend.
Deze bodems komen vooral voor in een droge tropische, subtropische of warm gematigde klimaten met een uitgesproken droge tijd. Veel Lixisolen zijn gevormd onder vochtigere klimaatomstandigheden in het verleden. Lixisolen komen vaak voor in combinatie met Acrisolen, Alisolen en Luvisolen. De verschillen tussen deze bodems bestaan vooral uit bodemchemische kenmerken, die in het veld vaak moeilijk herkenbaar zijn.
Lixisolen zijn bodems met weinig beschikbare nutriënten. De chemische eigenschappen van Lixisols zijn echter gunstiger dan die van Ferralsols, Alisols of Acrisols, vanwege de hogere pH en het vrijwel afwezig zijn van aluminium toxiciteit. Door de lage kationenomwisselingscapaciteit kan een Lixisol maar weinig nutriënten vasthouden, zodat het regelmatig toedienen van meststoffen en kalk noodzakelijk is voor het verbouwen van gewassen. Lixisols waarvan de bovenste humusrijke horizont is verdwenen zijn gevoelig voor erosie door de lage aggregraatstabiliteit. Vormen van extensieve veeteelt komen vaak voor in gebieden met een vrij natuurlijke begroeiing zoals savanne of open bos.
Ongeveer 435 miljoen hectare van het landoppervlak van de aarde bestaat uit Lixisolen. Meer dan de helft van deze bodems komen voor in Afrika ten zuiden van de Sahelzone en in Oost-Afrika. Een kwart vinden we in Latijns-Amerika en het overige deel in op het Indische subcontinent, Zuidoost-Azië en Australië.

## Literatuur

* IUSS Working Group WRB: World Reference Base for Soil Resources, fourth edition. International Union of Soil Sciences, Vienna 2022, ISBN 979-8-9862451-1-9..
World Reference Base for Soil Resources: Acrisol · Alisol · Andosol · Anthrosol · Arenosol · Calcisol · Cambisol · Chernozem · Cryosol · Durisol · Ferralsol · Fluvisol · Gleysol · Gypsisol · Histosol · Kastanozem · Leptosol · Lixisol · Luvisol · Nitisol · Phaeozem · Planosol · Plinthosol · Podzol · Regosol · Retisol · Solonchak · Solonetz · Stagnosol · Technosol · Umbrisol · Vertisol USDA Soil Taxonomy: Alfisol · Andosol · Aridisol · Entisol · Gelisol · Histosol · Inceptisol · Mollisol · Oxisol · Spodosol · Ultisol · Vertisol Nederlandse bodemclassificatie: Veengronden · Podzolgronden · Brikgronden · Eerdgronden · Vaaggronden
# Resolutie 464 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Resolutie 464 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem aangenomen op 19 februari 1980. De Veiligheidsraad beval de eilandstaat Saint Vincent en de Grenadines aan voor VN-lidmaatschap.

## Achtergrond

Op de vorige vergadering had de VN-Veiligheidsraad beslist om de kandidatuur van Saint Vincent en de Grenadines om lid van de Verenigde Naties te worden door te sturen naar de Commissie voor de Toelating van Nieuwe Leden.
Op de vergadering op 19 februari werd het rapport van de commissie besproken. Hiervoor waren de vertegenwoordigers van Saint Lucia en Trinidad en Tobago uitgenodigd, zonder stemrecht.

## Inhoud

De Veiligheidsraad had de aanvraag van Sint-Vincent en de Grenadines bestudeerd, en beval de Algemene Vergadering aan om Sint-Vincent en de Grenadines toe te laten als VN-lidstaat.

## Verwante resoluties

* Resolutie 433 Veiligheidsraad Verenigde Naties (Salomonseilanden)
* Resolutie 442 Veiligheidsraad Verenigde Naties (Dominica)
* Resolutie 477 Veiligheidsraad Verenigde Naties (Zimbabwe)
* Resolutie 489 Veiligheidsraad Verenigde Naties (Vanuatu)
Lijst · 462 · 463 · 464 · 465 · 466 · 467 · 468 · 469 · 470 · 471 · 472 · 473 · 474 · 475 · 476 · 477 · 478 · 479 · 480 · 481 · 482 · 483 · 484
# Plan C (spoorwegrijtuig)

Plan C was een verzamelorder. Naast de hier beschreven getrokken postrijtuigen P 7911-7920 maakten ook de stroomlijnpostrijtuigen Pec 922-936 hier deel van uit. Tot de order behoorden verder nog 50 treinstellen Mat '46: 221-240 en 270-299.
Plan C was een serie van 10 postrijtuigen van de PTT, afgeleid van de rijtuigen Plan D van de Nederlandse Spoorwegen. De postrijtuigen zijn afgeleverd in 1952 en buiten dienst gesteld in 1979.
Er zijn twee rijtuigen bewaard gebleven: een exemplaar staat in oorspronkelijke staat in het Nederlands Spoorwegmuseum (P 7920), en een exemplaar (P 7918) is verbouwd tot meetrijtuig voor het Centrum voor Technisch Onderzoek. Dit rijtuig was tot 2009 nog als zodanig in gebruik bij Eurailscout als (UMR, Universeel Meetrijtuig). In 2014 is het rijtuig overgedragen aan de Stichting Historisch Dieselmaterieel (SHD). Het wordt in haar oorspronkelijke uitvoering als CTO-Meetrijtuig ingezet voor onderzoek door de TU Delft.
# Deubach

Deubach kan verwijzen naar:
* Deubach (Wutha-Farnroda) - Thüringen
* Deubach (Gessertshausen) - Beieren
Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Deubach en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via een pagina in Wikipedia terechtgekomen? Pas dan de verwijzing naar deze doorverwijspagina aan, zodat toekomstige bezoekers direct op de juiste pagina terechtkomen.
# Albisaurus

Albisaurus (wat 'Elbehagedis' betekent) werd ooit beschouwd als een geslacht van dinosauriërs, maar nu wordt meestal aangenomen dat het een uitgestorven niet-dinosaurische archosauriër is. Het werd voor het eerst beschreven in 1893 door Antonin Fritsch (ook gespeld als Frič), een Tsjechische paleontoloog, maar de overblijfselen zijn schaars. De geldigheid van de soort kan niet worden bewezen op basis van de fossiele overblijfselen en het wordt meestal aangeduid als een nomen dubium. Hij leefde tijdens de Turonien-Santonien van het Krijt (ongeveer 90-84 miljoen jaar geleden).
De geslachtsnaam Albisaurus is afgeleid van het Latijnse albus (albi-) naar de rivier de Albis, zoals die in de Romeinse tijd bekend was, nu de Bílé Labe (of 'Witte Elbe'), een deel van het Elbe-riviersysteem, dat door het oosten van Tsjechië stroomt, nabij een plaats waar de typefossielen werden gevonden (Srnojedy nabij Pardubice); plus het Griekse sauros dat 'hagedis' betekent. Fritsch publiceerde de naam oorspronkelijk in 1893 als Iguanodon albinus. Het holotype is NAMU Ob 8, door Jaroslav Jahn gevonden op de linkeroever van de Elbe. Het bestaat slechts uit de schacht van een middenvoetsbeentje. Na de fossielen opnieuw te hebben geëvalueerd, besloot hij echter dat ze verschilden van Iguanodon. In 1905 publiceerde hij een nieuwe naam voor dit materiaal en noemde het Albisaurus scutifer, de 'schilddrager', omdat hij in de omgeving gevonden pantserplaten met het dier in verband bracht, hoewel daar geen enkel bewijs voor was. Iguanodon albinus heeft echter voorrang en albinus is daarom de juiste soortaanduiding voor het materiaal, aangezien het gebaseerd was op hetzelfde type-exemplaar als Albisaurus scutifer.
De typesoort is Albisaurus albinus. De soortaanduiding albinus is afgeleid van het Latijnse albus (alb-), 'wit, helder', en het Latijnse achtervoegsel -inus; 'behorend tot', ook weer verwijzend naar de hedendaagse Bile Labe van de West-Tsjechische Republiek, tijdens de heerschappij van het Romeinse Rijk bekend om de zuiverheid en helderheid van het water.
In 2011 wees histologisch botonderzoek van het fossiel uit dat het toch aan een dinosauriër kan hebben toebehoord.
Frič probeerde het dier bij het grotere publiek te propageren als een belangrijke Boheemse dinosauriër en schatte daartoe in 1905 de lichaamslengte op acht meter, vergezeld van een spectaculaire illustratie op de titelpagina van een boekje, wat bij Othenio Abel in een recensie het schampere commentaar uitlokte dat dit niet te verenigen was met de schatting uit 1893 dat het beentje een derde had van de lengte van het overeenkomende element bij de Belgische Iguanodon. Abel vond de illustratie meer een karikatuur lijken.
# Vliering

Een vliering of bovenzolder is het bovenste gedeelte van een zolder. De naam vliering komt van fliering wat een horizontaal draaghout is, onder de daksporen, in de lengterichting van het dak, ergens tussen de kapvoet en de nok, meestal halverwege aangebracht.
Op een vliering worden vaak spullen opgeslagen voor later gebruik. Op zolder is er een trap die naar het luik gaat dat toegang biedt tot de vliering. De trap naar de vliering kan een vaste trap zijn, maar ook een vlizotrap (uittrekbare trap).
kruipruimte · kelder · souterrain · parterre · bel-etage · tussenvloer · vide · zolder · vliering
# Hilara merula

Hilara merula is een vliegensoort uit de familie van de dansvliegen (Empididae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1927 door Collin.