OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Östringer Steine

De Östringer Steine zijn drie sterk beschadigde hunebedden uit het neolithicum van het type ganggraf. Ze zijn bekend als Sprockhoff-Nr. 911, 912 en 913.
De Östringer Steine I en II behoren tot de Straße der Megalithkultur, de Östringer Steine III behoort niet tot deze route.
De hunebedden werden gebouwd tussen 3500 en 2800 v.Chr. en worden toegeschreven aan de Trechterbekercultuur.
De stenen liggen ten noorden van de Dodesheide direct aan de straat (Östringer Weg) van Rulle naar Haste in Nettetal, gelegen in Osnabrück, Landkreis Osnabrück, Nedersaksen. In de buurt van de Östringer Mühle ligt Östringer Steine III en daar tegenover, aan de zuidelijke straatkant, liggen I en II. Alle hunebedden werden door een ovale steenkrans omgeven, er zijn slechts enkele stenen daarvan bewaard gebleven. Bij opgravingen werden pijlpunten, keramiek en botresten aangetroffen.
In de omgeving liggen de Helmichsteine, de Schwedenschanze von Belm en de Wittekindsburg von Rulle (volgens de verhalen een burcht van Widukind).

## Östringer Steine I

Volgens Ernst Sprockhoff gaat het bij Sprockhoff-Nr. 913 om een in de bodem ingegraven kamer die ongeveer 15 meter lang is. Het bouwwerk lijkt sterk op de naastgelegen Östringer Steine II. Er zijn nog resten van negen dekstenen, een draagsteen en talrijke kransstenen.

## Östringer Steine II

De oorspronkelijk meer dan 15 meter lange kamer is bekend als Sprockhoff-Nr. 912. De kamer werd door een steenkrans omringd, waarvan nog talrijke stenen bewaard zijn gebleven. Er zijn geen resten van een dekheuvel aangetroffen. Er zijn nog acht van de oorspronkelijk elf dekstenen aanwezig. Ook zijn er nog brokstukken van andere stenen te zien. De meeste draagstenen zijn verdwenen. Vermoedelijk was de kamer in de bodem ingegraven. De door Sprockhoff getekende stenen aan de oostkant zijn in de huidige tijd niet meer aanwezig.

## Östringer Steine III

Ten westen van de boerderij loopt een veldweg naar het noordoosten.
Westlich des Gehöftes führt ein Feldweg nach Nordosten. Aan het einde ligt het sterk beschadigde ganggraf met Sprockhoff-Nr. 911 achter een hek op het privé terrein. Volgens Sprockhoff had dit hunebed oorspronkelijk zes dekstenen en was het 9,6 bij 2,3 meter groot.

## Literatuur

* Anette Bußmann: Steinzeitzeugen. Reisen zur Urgeschichte Nordwestdeutschlands. Isensee Verlag, Oldenburg 2009, ISBN 978-3-89995-619-1 S. 41.
* H. A. Lauer: In: Archäologische Denkmäler zwischen Weser und Ems Oldenburg (Oldenburger Forschungen, N. F. 13; Archäologische Mitteilungen aus Nordwestdeutschland, Beiheft 34 (2000)). Isensee Verlag, Oldenburg 1992, S. 370/1.
* Ernst Sprockhoff: Atlas der Megalithgräber Deutschland. Teil 3: Niedersachsen – Westfalen. Rudolf Habelt Verlag, Bonn 1975, ISBN 3-7749-1326-9, S. 123–124.
Voetnoten
Bronnen
* Anlage I jeweils Beschreibung, Plan und Bilder
* Anlage II
* Anlage III
* Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Oestringer Steine I-III op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
# Bignay

Bignay is een gemeente in het Franse departement Charente-Maritime (regio Nouvelle-Aquitaine) en telt 375 inwoners (2005). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Saint-Jean-d'Angély.

## Geografie

De oppervlakte van Bignay bedraagt 8,7 km², de bevolkingsdichtheid is 43,1 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Bignay met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
# Sint-Clemenskerk (Klemskerke)

De Sint-Clemenskerk is de parochiekerk van de tot de West-Vlaamse gemeente De Haan behorende plaats Klemskerke. De kerk en Klemskerke zijn toegewijd aan paus Clemens I.

## Geschiedenis

Hoewel de parochie van Klemskerke al veel ouder is, gaat de huidige kerk terug tot de 13e en 14e eeuw. Toen werd een gotische kruiskerk met vieringtoren gebouwd. Omstreeks 1570 woedden de godsdienstoorlogen en werd de kerk vernield. In de 17e eeuw werd de kerk weer opgebouwd, maar het westelijke deel van het schip werd afgebroken, zodat de vieringtoren sindsdien als westtoren in gebruik is. Deze bestaat uit een vierkante onderbouw met daarop een achtkante geleding, gedekt met een naaldspits.
In 1717 werd een voorportaal aan de westtoren aangebouwd. In 1890-1895 werd het interieur vernieuwd en in 1902-1903 werd de buitenkant gerestaureerd, waarbij een roosvenster werd aangebracht.

## Gebouw

Het betreft een driebeukige bakstenen hallenkerk met ingebouwde westtoren. De plattegrond is nagenoeg rechthoekig. De kerk wordt omgeven door een ommuurd kerkhof.
* Interieur
* Interieur
* Glasraam
* Kerkhof

## Interieur

De kerk bezit een tweetal 17e-eeuwse schilderijen: Wijding van Sint-Clemens en Doornenkroning voorstellende. Uit 1749 is er een schilderij: De Heilige Simon Stock ontvangt de Rozenkrans van Onze-Lieve-Vrouw.
Een Sint-Clemensbeeld in gepolychromeerd eikenhout is 16e-eeuws. Een Sint-Barbarabeeld, van hetzelfde materiaal, is 18e-eeuws. Er zijn biechtstoelen van 1652 en 1643. Ook is er een 17e-eeuwse kerkmeestersbank. Het orgel, in een neogotische orgelkast, werd vervaardigd door Maximilien Van Peteghem en Louis Hooghuys.
* Sint Clemens
* Sint Barbara
* Retabel
* Zijaltaar
* ↑ Infobord in de kerk
* Inventaris Onroerend Erfgoed
# Idaea sardinia

Idaea sardinia is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in door Vorbrodt.
# De zeven fabels uit Ubim

De zeven fabels uit Ubim is een Nederlandstalige jeugdroman, geschreven door Paul Biegel en uitgegeven in 1970 bij Uitgeverij Holland in Haarlem. De eerste editie werd geïllustreerd door Bab Siljée.

## Externe link

* De zeven fabels uit Ubim in de Koninklijke Bibliotheek
# Apronius

Apronius is een geslacht van wantsen uit de familie van de Reduviidae (Roofwantsen). Het geslacht werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carl Stål in 1865.

## Soorten

Het genus bevat de volgende soorten:
* Apronius caudatum
* Apronius flavidus Barber, 1930
* Apronius froeschneri Maldonado, 1986
* Apronius fuliginosus (Distant, 1902)
* Apronius giacchii Bérenger, 2001
* Apronius granulosus Maldonado, 1986
* Apronius octonotatus Champion, 1898
* Apronius planus Maldonado & Lozada, 1991
* Apronius rapax Stål, 1865
* ↑ Apronius Genus Informatie ITIS. ITIS.gov. Geraadpleegd op 8 december 2023.
* ↑ Apronius Genus Informatie BioLib. biolib.cz. Geraadpleegd op 8 december 2023.
* ↑ Apronius Genus Informatie GBIF. www.gbif.org. Geraadpleegd op 8 december 2023.
# Zambia Ladies Open

Het Zambia Ladies Open is een golftoernooi voor vrouwen in Zambia, dat deel uitmaakt van de Sunshine Ladies Tour. Het toernooi werd opgericht in 2014.
Het wordt gespeeld in een strokeplay-formule van drie ronden en er kunnen maximaal 49 golfsters aan dit toernooi deelnemen.

## Winnaressen

| Jaar | Baan | Stad | Winnaar | Score | Score | Info |
| 2014 | Ndola Golf Club | Ndola | Stacy Lee Bregman | 211 | –8 | |
# Šmaver (Trebnje)

Šmaver is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Trebnje in de NUTS-3-regio Jugovzhodna Slovenija. De plaats telde 110 inwoners op 1 januari 2020.
# Lijst van gemeenten in Iğdır

Onderstaande lijst bevat alle gemeenten (2000) in de Turkse provincie Iğdır.
| District | Gemeente |
| Aralık | Aralık |
| Iğdır | Halfeli |
| Iğdır | Hoşhaber |
| Iğdır | Iğdır |
| Iğdır | Melekli |
| Karakoyunlu | Karakoyunlu |
| Karakoyunlu | Taşburun |
| Tuzluca | Tuzluca |
# Sint-Clemenskerk (Minderhout)

De Sint-Clemenskerk is de parochiekerk van de tot de Antwerpse gemeente Hoogstraten behorende plaats Minderhout, gelegen aan Minderhoutdorp. De kerk is toegewijd aan de martelaar Paus Clemens I.

## Geschiedenis

Aanvankelijk was er een kerkje in de zetel van de heerlijkheid. Het patronaatsrecht hiervan werd in 1238 door de toenmalige heer, Rogier van den Hout, geschonken aan de Sint-Michielsabdij te Antwerpen. Tot 1811 was er daadwerkelijk een pastoor die vanuit de norbertijnenabdij was benoemd.
Vanaf 1451 werd de oude kerk afgebroken en een nieuwe, grotere, kerk gebouwd. Vanwege geldgebrek sleepte de bouw zich voort over tientallen jaren. Vermoedelijk is begonnen met het koor, daarna volgden kerkschip en transept en uiteindelijk de toren.
Vooral tijdens de godsdiensttwisten (2e helft 16e eeuw) werd de kerk ook wel als schuilplaats gebruikt. In de loop van de 17e eeuw werd de kerk weer hersteld, vergroot en verfraaid.
Tijdens de beloken tijd (1796-1801) maakten de gelovigen gebruik van een noodkerk te Castelré, op Nederlands grondgebied waar geen geloofsvervolging was.
Hoewel er in de jaren '70 van de 20e eeuw nog plannen bestonden om een nieuwe kerk te bouwen, werd uiteindelijk besloten tot restauratie, die in 1988-1992 plaatsvond.

## Gebouw

Het betreft een georiënteerd bakstenen kerkgebouw in de stijl van de Kempense gotiek. Het is een éénbeukige kruiskerk uit de 15e en begin 16e eeuw. De voorgebouwde toren heeft vijf geledingen. De kerk heeft een driezijdig afgesloten koor.

## Interieur

Tot de schilderijen behoort een Marteldood van de Heilige Clemens uit het 2e kwart van de 17e eeuw.

## Externe link

* Sint-Clemenskerk op de website van Hoogstraten
# Idaea sartharia

Idaea sartharia is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1892 door Staudinger.
# De zes dochters Boissevain

De zes dochters Boissevain is een schilderij van Thérèse Schwartze in het Amsterdam Museum.

## Voorstelling

Dr. Charles Ernest Henri Boissevain (1868-1940), lid van de familie Boissevain, was een Amsterdamse ammoniakfabrikant. Hij was daarnaast onder meer bestuurslid bij het Concertgebouw, gemeenteraadslid en lid van de Provinciale Staten. Zijn vrouw Maria Barbera Pijnappel (1870-1950) was voorzitster van de Nederlandsche Bond voor Vrouwenkiesrecht, lid van Provinciale Staten voor de Vrijheidsbond en algemeen voorzitter van de Maatschappij tot Nut van 't Algemeen. Het echtpaar kreeg tien kinderen, onder wie zes dochters, die beschermd werden opgevoed onder de hoede van een kindermeisje.
Thérèse Schwartze (1851-1918) was een bekend portretschilderes. Ze portretteerde de jonge dames in haar atelier. De meiden, in leeftijd variërend van zes tot negentien jaar, worden weergegeven in een setting met een gordijn, en staande achter een balustrade versierd met een guirlande. Van links naar rechts: in gele jurk Catharine Josephine (Teau) Boissevain (1905-2002), dan Maria Cornelia (Mary) Boissevain (1899-1995), in witte jurk en zwarte strik Elisabeth Antonia (Els) Boissevain (1907-2001), staand erachter Helena Catharina Justina (Heentje) Boissevan (1897-1993), leunend op haar handen Dieuke Machteld Hilda Boissevain (1910-1987) en met hoed Emily Héloïse Boissevain (1903-1968).
Het olieverfschilderij is rechthoekig en 146 x 130,5 cm groot. Het was eind 1916 in het openbaar te zien bij de tentoonstelling van leden van de kunstenaarsvereniging Sint Lucas in het Stedelijk Museum Amsterdam. In 1919, na het overlijden van Thérèse Schwartze, werd het schilderij opnieuw in het Stedelijk getoond, bij een overzichtstentoonstelling met 163 van haar werken. Het schilderij was familiebezit tot het in 1990 door Teau Huisken-Boissevain aan het Amsterdam Museum werd geschonken.

## Toeschrijving en datering

Het schilderij is rechtsonder gesigneerd Th. v. Duyl-Schwartze en het jaartal 1916.
# Apronopa haeselbarthi

Apronopa haeselbarthi is een insect dat behoort tot de orde vliesvleugeligen (Hymenoptera) en de familie van de schildwespen (Braconidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door van Achterberg in 1980.
# Zambesa

Zambesa is een geslacht van vliegen (Brachycera) uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1856 door Walker.
# Šmihel (Laško)

Šmihel is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Laško in de NUTS-3-regio Savinjska. De plaats telde 41 inwoners op 1 januari 2020.
# Edward Kasner

Edward Kasner (New York, 2 april 1878 - aldaar, 7 januari 1955) was een Amerikaans wiskundige.
Kasner studeerde, doctoreerde en doceerde aan de Columbia-universiteit. Hij was in 1900 de eerste jood die een opdracht kreeg bij de Wetenschappen aan deze universiteit.
Edward Kasner hanteerde als eerste in 1940 de termen Googol en het afgeleide Googolplex in een wetenschappelijke publicatie, meer bepaald publiceerde hij het concept in het boek Mathematics and the imagination (Wiskunde en de verbeelding) waarvan hij samen met James Newman co-auteur was. Strikt gezien was het zijn neefje, Milton Sirotta, toen 9 jaar oud, die op zijn vraag tijdens een wandeling in de New Jersey Palisades in 1938 de benaming bedacht. De firmanaam Google Inc. is hiervan een afgeleide.
* ↑ (en) Columbia and the "Jewish problem"
* ↑ Kasner, Edward; Newman, James R. (April 2001) [London: Penguin, 1940; New York: Simon and Schuster, 1967]. Mathematics and the Imagination. Dover Pubns. ISBN 0-486-41703-4 Edward Kasner and James R. Newman, Mathematics and the Imagination, Tempus Books of Microsoft Press, 1989. ISBN 1556151047
* ↑ (en) David Koller, Stanford University, Origin of the name "Google"
# Idris Ackamoor

Idris Ackamoor, geboren als Bruce Baker (Chicago, 9 januari 1950) is een Amerikaanse jazz-saxofonist en componist uit Chicago.
Ackamoor richtte tijdens zijn studie aan Antioch College in 1971 met fluitiste Margo Simmons (met wie Ackamoor getrouwd is geweest) en bassist Kimathi Assante de spirituele avant-garde-Afrojazzgroep The Pyramids op. Ackamoor toerde met de toen nog naamloze groep in Europa (onder meer in Nederland) en Afrika. Terug in Amerika speelde hij met de band, nu the Pyramids geheten, in en rond Ohio, aangevuld met spelers als Donald Robinson en Bradie Speller. In het begin van de jaren zeventig bracht de groep in eigen beheer drie albums uit, die uitkwamen in zeer kleine oplagen. De muziek van The Pyramids vertoonde verwantschap met die van Sun Ra en Art Ensemble of Chicago. De groep was actief tot 1977, maar kwam ter gelegenheid van een compilatie-album van Ackamoor en de heruitgave van The Pyramids-albums in 2010 weer bij elkaar voor een concert. Hierna ging de band weer toeren en bracht het een nieuw album uit.
Ackamoor is de oprichter van muziektheatergroep Cultural Odyssey die allerlei projecten heeft waarin muziek, theater en performance-kunst samengaan. In een van die projecten werkt Ackamoor (sinds 1983) samen met de actrice en zangeres Rhodessa Jones. Met de choreograaf/danser Bill T. Jones en Rhodessa Jones kreeg Ackamoor in 1992 een Izzie-award voor de choreografie in Perfect Courage.

## Discografie

* Portrait, Cultural Odyssey, 1998
* Centurian, Cultural Oddysey, 1999
* Hommage to Cuba, Cultural Oddysey, 2004
* Music of Idris Ackamore, EM Records (Japan), 2006
The Pyramids:
* Lalibela, Pyramid Records, 1973
* King of Kings, Pyramid Records, 1974
* Birth, Speed, Merging, Pyramid Records, 1976
* Otherworldly, Pyramid Records, 2011

## Externe link

* Website Cultural Odyssey
* Interview met Idris Ackamoor
# De zes sterren

De zes sterren is het 61$^{ste}$ stripverhaal van De Kiekeboes. De reeks wordt getekend door striptekenaar Merho. Het album verscheen in mei 1994.

## Verhaal

Fanny en haar nieuwe vriend, Ken, zijn naar Gouda getrokken, om er de gangen van een oude burcht te onderzoeken. Ken is namelijk de assistent van professor W. Ten Schap. Tijdens hun onderzoek verdwijnt de professor plots, maar een bericht meldt dat hij naar het buitenland is geroepen. Fanny en Ken trekken dan maar alleen verder. Diep in het gangenstelsel doen ze een eigenaardige ontdekking: Marcel, Charlotte en Konstantinopel worden onder schot door een gang geleid. Ken en Fanny ontdekken tevens dat er zich in de onderaardse gangen een illegale drukkerij voor valse dollarbiljetten bevindt: valsmunterij dus. Uiteindelijk slagen ze erin om de valsmunterij aan het licht te brengen.
# Aplidium laticum

Aplidium laticum is een zakpijpensoort uit de familie van de Polyclinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2006 door Kott.
# Sankt Anton an der Jeßnitz

Sankt Anton an der Jeßnitz is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Neder-Oostenrijk, gelegen in het district Scheibbs (SB). De gemeente heeft ongeveer 1300 inwoners.

## Geografie

Sankt Anton an der Jeßnitz heeft een oppervlakte van 69,64 km². Het ligt in het centrum van het land, ten westen van de hoofdstad Wenen en ten zuidwesten van de deelstaathoofdstad Sankt Pölten.
Gaming · Göstling an der Ybbs · Gresten · Gresten-Land · Lunz am See · Oberndorf an der Melk · Puchenstuben · Purgstall an der Erlauf · Randegg · Reinsberg · Scheibbs · Sankt Anton an der Jeßnitz · Sankt Georgen an der Leys · Steinakirchen am Forst · Wang · Wieselburg · Wieselburg-Land · Wolfpassing
* Gemeinsame Normdatei: 4595807-5
* Virtual International Authority File: 241867886
* WorldCat (via VIAF): 241867886
# Acharia (vlindergeslacht)

Acharia is een geslacht van vlinders uit de familie van de slakrupsvlinders (Limacodidae).

## Soorten

* A. brunnus (Cramer, 1777)
* A. stimulea (Clemens, 1860)
# Šmihel (Nova Gorica)

Šmihel is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Nova Gorica in de NUTS-3-regio Goriška. De plaats telde 288 inwoners op 1 januari 2020.
# Edward José

Edward José (Rotterdam, 5 juli 1865 – Nice, 18 december 1930) was een Belgisch regisseur, acteur en scenarioschrijver.

## Biografie

José werd geboren in Rotterdam op 5 juli 1865. Tussen 1910 en 1925 regisseerde hij 42 stomme films. Hij werkte met bekende acteurs en actrices uit die tijd, zoals Theda Bara, Virginia Pearson, Valeska Suratt, Geraldine Farrar, Pearl White, Boris Karloff en Montagu Love.
José overleed in 1930 op 65-jarige leeftijd.
* Bibliothèque nationale de France: cb14685051h (data)
* Gemeinsame Normdatei: 1198753641
* International Standard Name Identifier: 0000 0000 3714 3647
* Library of Congress Control Number: n88226236
* SNAC: w6hh7f4g
* Système universitaire de documentation: 174823436
* Virtual International Authority File: 1573433
* WorldCat (via VIAF): 1573433
# Icasterias

Icasterias is een geslacht van zeesterren uit de familie Asteriidae.

## Soort

* Icasterias panopla (Stuxberg, 1879)
# Mordella subdola

Mordella subdola is een keversoort uit de familie spartelkevers (Mordellidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1891 door Champion.
# Aplidium japonicum

Aplidium japonicum is een zakpijpensoort uit de familie van de Polyclinidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1949 door Tokioka.
# Sankt Bernhard-Frauenhofen

Sankt Bernhard-Frauenhofen is een gemeente in de Oostenrijkse deelstaat Neder-Oostenrijk, gelegen in het district Horn (HO). De gemeente heeft ongeveer 1300 inwoners.

## Geografie

Sankt Bernhard-Frauenhofen heeft een oppervlakte van 29,47 km². Het ligt in het noordoosten van het land, ten noordwesten van de hoofdstad Wenen en iets ten zuiden van de grens met Tsjechië.
Altenburg · Brunn an der Wild · Burgschleinitz-Kühnring · Drosendorf-Zissersdorf · Eggenburg · Gars am Kamp · Geras · Horn · Irnfritz-Messern · Japons · Langau · Meiseldorf · Pernegg · Röhrenbach · Röschitz · Rosenburg-Mold · Sigmundsherberg · Sankt Bernhard-Frauenhofen · Straning-Grafenberg · Weitersfeld
* Gemeinsame Normdatei: 4374859-4
* Virtual International Authority File: 244265970
* WorldCat (via VIAF): 244265970
# Acropteris rhibetaria

Acropteris rhibetaria is een vlinder uit de familie van de uraniavlinders (Uraniidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd door Poujade.
# Šmihel (Pivka)

Šmihel is een plaats in Slovenië en maakt deel uit van de gemeente Pivka in de NUTS-3-regio Notranjskokraška. De plaats telde 103 inwoners op 1 januari 2020.
# Lijst van heren en vrouwen van Helmond

Deze lijst bevat de namen van de heren en vrouwen van de heerlijkheid Helmond, die gewoond hebben op 't Oude Huys of, later, op Kasteel Helmond.

## Heren van Helmond

* 1. Hezelo van Helmond 1108
* 2. Stefanus van Helmond vóór 1179
* 3. Willem I van Horne tot 1222

### Huis Brabant

* 4. Hendrik I van Brabant 1222-1245
* 5. Maria van Brabant 1245-1260
* 6. Hendrik III van Brabant 1260-1261
* 7. Hendrik IV van Brabant 1261-1267
* 8. Jan I van Brabant 1267-1294
* 9. Jan II van Brabant 1294-1312
* 10. Jan III van Brabant 1312-1314

### Huis Berthout van Berlaer

* 11. Jan II Berthout van Berlaer 1314-1328
* 12. Lodewijk III Berthout van Berlaer 1328-1346
* 13. Walraven Berthout van Berlaer 1357-1361
* 14. Jan III Berthout van Berlaer 1361-1425
* 15. Catharina Berthout van Berlaer 1425-1433

### Huis Cortenbach

* 16. Jan I van Cortenbach 1433-1467
* 17. Jan II van Cortenbach 1467-1472
* 18. Ivan van Cortenbach (1491) 1472-1491
* 19. Jan III van Cortenbach 1491-1505
* 20. Ivan van Cortenbach (1516) 1505-1516
* 21. Jan IV van Cortenbach 1516-1534
* 22. Joost van Cortenbach 1534-1560
* 23. Jan V van Cortenbach 1560-1578
* 24. Adolf van Cortenbach 1578-1594
* 25. Philippine van Ruyschenberg 1594-1618
* 26. Alexander van Cortenbach 1618-1649
* 27. Emond van Cortenbach 1649-1681
* 28. Cecile Isabelle Gonzaga 1681-1683

### Huis Arberg

* 29. Antoine Udalrique van Arberg 1683-1688
* 30. Albert-Joseph van Arberg 1688-1720
* 31. Maximiliaan van Arberg 1720-1767
* 32. Nicolas Antoine van Arberg 1767-1781

### Huis Wesselman

* 33. Carel Frederik Wesselman (1746-1825) 1781-1825
* 34. Carel Frederik Wesselman (1780-1853) 1825-1853
* 35. Carel Frederik Wesselman van Helmond 1853-1870
* 36. Willem Lodewijk Wesselman van Helmond 1870-1879
* 37. Adriaan Gilles Wesselman van Helmond 1879-1895
* 38. Carel Frederik Wesselman van Helmond 1896-1918
* 39. Anna Maria de Jonge van Zwijnsbergen 1918-1921
De laatste vrouwe heeft het kasteel Helmond verkocht aan de gemeente Helmond in 1921. Het werd stadhuis, later Gemeentemuseum Helmond.

## Literatuur

* De kastelen van Helmond. Een machtscentrum aan de rand van de Peel. [Utrecht, 2001], p. 154.
# Icaunauna aurantium

Icaunauna aurantium is een keversoort uit de familie van de boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 2009 door Martins & Galileo.