OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Lijst van nationale parken in Finland

Anno 2022 zijn er in Finland 41 nationale parken. Samen hebben ze een grootte van 8250 km². De Finse regering wil nog een park oprichten: Evo. De parken worden beheerd door de Finse overheidsdienst voor staatsbosbeheer (Fins: Metsähallitus/ Zweeds: Forststyrelsen/ Samisch: Meahciráđđehus).

## Nationale parken

* Nationaal park
* Nationaal park Archipel
* Nationaal park Ekenäsarchipel
* Nationaal park Etelä-Konnevesi
* Nationaal park Helvetinjärvi
* Nationaal park Hiidenportti
* Nationaal park Hossa
* Nationaal park Isojärvi
* Nationaal park Kauhaneva-Pohjankangas
* Nationaal park Koli
* Nationaal park Kolovesi
* Nationaal park Kurjenrahka
* Nationaal park Lauhanvuori
* Nationaal park Leivonmäki
* Nationaal park Lemmenjoki
* Nationaal park Liesjärvi
* Nationaal park Linnansaari
* Nationaal park Nuuksio
* Nationaal park Oostelijke Golf van Finland
* Nationaal park Oulanka
* Nationaal park Pallas-Yllästunturi
* Nationaal park Patvinsuo
* Nationaal park Perämeri
* Nationaal park Petkeljärvi
* Nationaal park Puurijärvi-Isosuo
* Nationaal park Pyhä-Häkki
* Nationaal park Pyhä-Luosto
* Nationaal park Päijänne
* Nationaal park Repovesi
* Nationaal park Riisitunturi
* Nationaal park Rokua
* Nationaal park Salamajärvi
* Nationaal park Salla
* Nationaal park Selkämeri
* Nationaal park Sipoonkorpi
* Nationaal park Syöte
* Nationaal park Teijo
* Nationaal park Tiilikkajärvi
* Nationaal park Torronsuo
* Nationaal park Urho Kekkonen
* Nationaal park Valkmusa
# Sipyloidea brevicerca

Sipyloidea brevicerca is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2008 door Chen & He.
# De stal int Nuland

De stal int Nuland is een herplaatste gevelsteen aan het Zuiderkerkhof, Zandstraat in Amsterdam-Centrum.
De tekst is een samentrekking van De stal in het nieuwe land en laat een stal zien in wat toen nog agrarisch gebied was.
Deze gevelsteen is afkomstig uit het gebouw Zandstraat 38, zelf nieuwbouw uit 1932/33, dat in 1968 tegen de vlakte ging voor de metrobouw. Er werd vervolgens gesteggeld om de herplaatsing maar de VVAG (Vereniging voor Amsterdamse Gevelstenen) zorgde er uiteindelijk in 2001 voor dat het herplaatst werd op een hoekpand van de Zandstraat aan het plein, ongeveer twintig meter van haar plaats in 1933.
Als gevolg van het Van Houtensysteem werden bij sloop begin 20e eeuw historische geveldelen elders in de stad herbruikt; in dit geval kwam de halsgevel van 38 in een gebouw aan Reguliersgracht 16. De gevelsteen bleef haar adres echter trouw.
De steen is middel een tekening in de 19e eeuw vastgelegd door tekenaar Johan George Lodewijk Rieke. De steen kwam voor in het boekwerk Noord-Hollandsche oudheden met omschrijvingen van Gerrit van Arkel en Adriaan Willem Weissman uit 1900; zij schatten de maaktijd in als 1740. Het object werd ook omschreven in de Voorlopige lijst der Nederlandsche monumenten van geschiedenis en kunst (versie 4.2) uit 1933. Het gebouw Zandstraat 38 stond op de nominatie een monument te worden, maar werd vlak na of voor publicatie van de lijst dus afgebroken.
* ↑ Amsterdamse Gevelstenen
* ↑ Gevelstenen van Amsterdam. Gearchiveerd op 3 juni 2022.
* ↑ Onno Boers: De gevelstenen van Amsterdam (2007)
* ↑ Beeldbank Amsterdam met tekening van Rieke. Gearchiveerd op 23 juni 2023.
# Ingolfiella britannica

Ingolfiella britannica is een vlokreeftensoort uit de familie van de Ingolfiellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1960 door Spooner.
# Aprostocetus prolixus

Aprostocetus prolixus is een vliesvleugelig insect uit de familie Eulophidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door LaSalle & Huang.
# Diepswal (Leek)

Diepswal is een buurtschap en streek in de gemeente Westerkwartier in de provincie Groningen in Nederland.
Diepswal ligt aan beide zijden van het Leekster Hoofddiep even ten westen van Leek. De ligging verklaart ook meteen de naam: gelegen op de wal (= kade of oever) langs het (Hoofd)diep.

## Geschiedenis

In de 16e eeuw werd begonnen met turfwinning in het Nyen Oorter veen in Groningen. Hoogveen gelegen tussen Vredewold en het Drents plateau naast de grens met Drenthe. Door de ligging tussen zandruggen te volgen kon eenvoudiger een kanaal worden gegraven. Voor het afvoeren van water naar het Leekstermeer werden naast hoofdkanalen ook wijken gegraven. Tijdens het oogstseizoen van turf werd het waterpeil verlaagd. Het hoogteverschil tussen de grens met Friesland tot het Leekstermeer is ongeveer zeven meter. Om het waterpeil te regelen werden in 1784 drie sluizen aangebracht. Daarnaast is er nog een molenkanaal parallel aan het Hoofddiep bij Diepswal gegraven en zijn er windmolens gebouwd om water terug te pompen en zo scheepvaart mogelijk te maken. In Wilde lantaarns is door Theun de Vries het landschap aan de Jonkersvaart als zwart en desolaat omschreven voordat er landbouw mogelijk was na de turfwinning. Op de kaart 'Provincie Groningen' van 'Stadt en Lande' uit ca. 1684 van Nicolaas Visscher staan 7 huizen getekend naast de grens met Drenthe, waar nu de Roomsterweg is en waar de Wolve Schans was, daarnaast staat geschreven de 7 huysen. Diepswal werd beschouwd als Seven huisen.

## Diepswal rond de helft van de twintigste eeuw

Diepswal had karakteristieke veenkoloniale woningen. De woningen werden afgewisseld met boerderijen, soms vlak langs de smalle verharde weg en langs het zandpad aan de overkant, de Roomsterweg. Daarnaast waren er een grasdrogerij, kalkoven, twee kruidenierswinkels, drie cafés een bakkerij en een rijwielhersteller. Na de Krommekolk was een school voor lager onderwijs. Aan de Roomsterweg is verhoogd aangelegd een Joodse begraafplaats. Beeldbepalend waren de telefoonpalen langs de bebouwing. De schutsluis in Diepswal uit 1924 lag toen tussen een basculebrug en een smalle loopbrug en waren de enige bruggen tussen de Roomsterweg. Gemetselde wanden van de middelste verlaat uit 1784 naast het café met een doorrit schuur zijn er nog. Het Hoofddiep werd gebruikt voor schepen soms nog voortgetrokken aan een lijn door de schipper welke over het jaagpad liep. Naar de kalkoven werden schelpen met gemotoriseerde schepen aangevoerd. De schelpen werden met een kabel boven de weg vervoerd en gelost naast een karakteristiek gebouwde opslag. Het vervoer van melkbussen van en naar de melkfabrieken in Zevenhuizen en Tolbert ging met pramen. In de zomer werd ook drinkwater van de melkfabrieken in melkbussen door deze pramen aangevoerd. In deze periode waren de regenwateropvangbakken leeg. Namen zoals Brandparken, Oude en Nieuwe Carolieweg en Jonkersvaart herinneren aan de eerste veenkolonie in noord Nederland. Het coulisselandschap met groene weiden van nu is het resultaat van de vervening.
Ten noorden van het Hoofddiep ligt een bedrijventerrein dat eveneens de naam Diepswal draagt.
# Albert Nopener

Albert Joseph Ghislain Nopener (Nijvel, 6 mei 1790 - 18 november 1849) was vrederechter en lid van het Belgisch Nationaal Congres.

## Levensloop

Nopener bekwam zijn licentiaat in de rechten op 22 februari 1812 in de École de Droit in Brussel. In 1825 werd hij tot vrederechter benoemd in Nijvel.
In oktober 1830 werd hij door de kiezers van het arrondissement Nijvel verkozen voor het Nationaal Congres. Hij kwam geen enkele maal tussen in de openbare zittingen. Hij keurde de onafhankelijkheid van België goed, was er niet toen over de eeuwigdurende uitsluiting van de Nassaus moest worden gestemd en bracht zijn stemming uit op de hertog van Leuchtenberg bij de eerste stemming voor een stadshoofd. Dit, alsook het feit dat hij niet stemde voor Surlet de Chokier en evenmin het Verdrag der XVIII artikelen goedkeurde, geeft een indruk dat hij eerder orangistisch gezind was. Hij stemde anderzijds voor Leopold van Saksen Coburg bij de laatste stemming over het staatshoofd.
Na de beëindiging van de werkzaamheden van het Nationaal Congres hernam hij zijn activiteiten als vrederechter en werd ook lid van de provincieraad van Brabant.

## Literatuur

* Carl BEYAERT, Biographies des membres du Congrès national, Brussel, 1930, p. 87.
# Lijst van nationale parken in Eritrea

Hieronder volgt een lijst van nationale parken in Eritrea.
| Nationaal park | Stichtingsjaar | Oppervlakte (km2) | Foto |
| Nationaal park Semenawi Bahri | | | |
| Nationaal park Dahlak | | | |

## Externe link

* overzicht Eritrese nationale parken
# Sipyloidea ceramia

Sipyloidea ceramia is een insect uit de orde Phasmatodea en de familie Diapheromeridae. De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1859 door Westwood.
# Ingolfiella georgei

Ingolfiella georgei is een vlokreeftensoort uit de familie van de Ingolfiellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 2005 door Andres.
# Sansac-de-Marmiesse

Sansac-de-Marmiesse is een gemeente in het Franse departement Cantal (regio Auvergne-Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Aurillac. Sansac-de-Marmiesse telde op 1 januari 2021 1.370 inwoners.

## Geografie

De oppervlakte van Sansac-de-Marmiesse bedroeg op 1 januari 2021 14,35 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 95,5 inwoners per km².
De onderstaande kaart toont de ligging van Sansac-de-Marmiesse met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

## Demografie

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden.
# Zopfia

Zopfia is een geslacht van schimmels uit de familie Zopfiaceae. De typesoort is Zopfia rhizophila.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht zes soorten (peildatum april 2022):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Zopfia albiziae | M.L. Farr | 1964 |
| Zopfia caricis-firmae | Nograsek | 1990 |
| Zopfia pakistanica | Matsush. | 1995 |
| Zopfia rhizophila | Rabenh. | 1874 |
| Zopfia rosatii | Segretain & Destombes ex D. Hawksw. & C. Booth | 1974 |
| Zopfia saitoi | Minoura & T. Muroi | 1978 |
* (en) Index Fungorum
# Joodse begraafplaats (Bad Nieuweschans)

In Bad Nieuweschans ligt een vrij grote Joodse begraafplaats aan de Bunderpoort. De Joodse gemeente begon al vroeg in haar ontstaan: rond 1630. Op verschillende plaatsen werden de doden begraven. Koning Willem gaf de Joden toestemming een eigen begraafplaats op te richten.
In 1854 vroegen de Joden uit het Duitse Bunde of zij ook van de begraafplaats gebruik mochten maken. Men was niet eensgezind, maar stond het uiteindelijk wel toe. De Joden uit Nieuweschans betaalden 75 cent voor hun graf, terwijl de Duitsers fl. 12,50 op tafel moesten leggen. Vijftien graven werden voor de Bunders gereserveerd, maar uiteindelijk vonden er zestien hun laatste rustplaats. De Bunders werden tot 1873 in Nieuweschans begraven. Waarschijnlijk hebben zij na die tijd uitgekeken naar een andere (goedkopere) locatie.
In 1876 kwam op de begraafplaats een stenen metaheerhuis te staan. De meeste metaheerhuisjes op Groningse begraafplaatsen waren van hout. Het metaheerhuis staat er nog steeds en is sinds 1973 een rijksmonument. Ook is nog een deel van de oorspronkelijke gracht aanwezig. Op de begraafplaats staan 45 grafstenen, maar er zijn twee dubbele graven.
Ook de Joodse begraafplaats van Bellingwolde was eigendom van de Joodse gemeente van Nieuweschans. Deze gemeente was al ruim voor de Tweede Wereldoorlog op haar retour. De bouwvallige synagoge sloot al in 1925 haar deuren. In 1948 werd de gemeente officieel ontbonden en bij die van Stadskanaal gevoegd.
# Lijst van nationale parken in Equatoriaal-Guinea

Hieronder volgt een lijst van nationale parken in Equatoriaal-Guinea.
| Nationaal park | Stichtingsjaar | Oppervlakte (km2) |
| Nationaal park Monte Alén | 1990 | 2000 |
| Nationaal park Altos de Nsork | | 700 |
| Nationaal park Pico de Basilé | | 730 |

## Externe link

* overzicht nationale parken Equatoriaal-Guinea
# Monumentenwet 1988

De Monumentenwet 1988 was een Nederlandse wet voor de bescherming van monumenten (erfgoed) van 23 december 1988 (Stb. 638). De wet verving de Monumentenwet van 1961, en trad in werking op 1 januari 1989. Op 1 juli 2016 werd de Monumentenwet 1988, samen met vijf andere wetten, vervangen door de Erfgoedwet.

## Inhoud

De motivering voor de nieuwe Monumentenwet was: "dat het wenselijk is nieuwe bepalingen vast te stellen voor het behoud van monumenten van bouwkunst en archeologie en lagere overheden meer bij dat behoud te betrekken".
De hoofddefinitie van monumenten in de nieuwe wet is: vervaardigde zaken welke van algemeen belang zijn wegens hun schoonheid, hun betekenis voor de wetenschap of hun cultuurhistorische waarde (artikel 1.b.1).
De wet heeft op een drietal terreinen van de monumentenzorg een regeling: de bescherming van onroerende monumenten, de bescherming van stads- en dorpsgezichten en een regeling omtrent archeologische monumentenzorg (planologische bescherming, opgravingsvergunningen, eigendom en depots en informatiesystemen).
Monumenten die op grond van de Monumentenwet worden beschermd, worden rijksmonumenten genoemd.

## Geschiedenis

De Monumentenwet 1988 vervangt de Monumentenwet (van 1961). De Monumentenwet 1988 werd sinds 1989 herhaaldelijk gewijzigd en aangepast.
Op 4 april 2006 is het wetsvoorstel ter implementering van het Verdrag van Malta door de Tweede Kamer goedgekeurd en in december van dat jaar gaf de Eerste Kamer ook haar goedkeuring. Op 1 september 2007 trad deze Wet op de archeologische monumentenzorg (WAMZ) in werking, waarbij de Monumentenwet 1988 werd gewijzigd.
In het kader van de modernisering monumentenzorg is de Monumentenwet per 1 januari 2012 opnieuw gewijzigd. Hierbij is het aantal vergunningplichtige ingrepen verminderd en is de vereiste ouderdom van 50 jaar vervallen.

## Uitvoering

De uitvoering van de wet is (sinds 2009) in handen van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, vallend onder het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

## Externe link

* Wetstekst op Overheid.nl
# Ingolfiella catalanensis

Ingolfiella catalanensis is een vlokreeftensoort uit de familie van de Ingolfiellidae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1963 door Coineau.
# Kloksimultaan dammen

In een kloksimultaan dammen neemt een sterke dammer het op tegen een aantal tegenstanders waarbij de bedenktijd per partij wordt bijgehouden met een damklok. Er wordt gespeeld volgens het reglement van de FMJD waarin is bepaald dat de simultaangever een score van minstens 70% moet behalen.
Het eerste wereldrecord is gevestigd door Aleksandr Schwarzman in 2007. Het wereldrecord is momenteel in handen van Aleksandr Georgiejev met 45 partijen. Marino Barkel deed op 15 mei 2010 in Westerhaar-Vriezenveensewijk ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van zijn club Damclub Westerhaar een aanval op het wereldrecord die met 48 punten uit 35 partijen (17 W, 14 R, 4 V) op 1 punt mislukte. Op 18 december 2010 deed Jean Marc Ndjofang in Emmeloord een poging om het record weer in handen te krijgen. ij scoorde echter tegen 36 tegenstanders slechts 38 punten (13 W, 12 R, 11 V), een score van 52,78%. Johan Teake Dekker deed 18 maart 2023 een aanval die mislukte tegen 46 deelnemers en scoorde 56 punten (19 W, 18 R, 9 V), een score van 60,87% in het Abe Lenstrastadion in Heerenveen.

## Verloop wereldrecord kloksimultaan dammen

| Speler | Datum | Plaats | Tegenstanders | Totaalscore | Percentage | Wi - Re - Ve |
| Aleksandr Schwarzman | 21 september 2007 | Emmeloord | 25 | 25 - 43 | 86,0% | 18 W, 7 R, 0 V |
| Jeroen van den Akker | 13 juli 2008 | Den Haag | 30 | 30 - 45 | 75,0% | 15 W, 15 R, 0 V |
| Anton van Berkel | 10 oktober 2008 | Tilburg | 32 | 32 - 45 | 70,3% | 15 W, 15 R, 2 V |
| Jean Marc Ndjofang | 20 december 2008 | Emmeloord | 33 | 33 - 58 | 87,9% | 26 W, 6 R, 1 V |
| Ben Provoost | 3 april 2010 | Hengelo | 34 | 34 - 49 | 72,1% | 17 W 15 R 2 V |
| Jeroen van den Akker | 4 augustus 2011 | Brunssum | 37 | 37 - 56 | 75,7% | 22 W, 12 R, 3 V |
| Marino Barkel | 27 augustus 2011 | Westerhaar-Vriezenveensewijk | 40 | 40 - 57 | 71,25% | 21 W, 15 R, 4 V |
| Aleksandr Georgiejev | 6 april 2013 | Emmeloord | 42 | 42 - 68 | 80,95% | 28 W, 12 R, 2 V |
| Marino Barkel | 17 mei 2014 | Vriezenveen | 43 | 43 - 64 | 74,4% | 22 W, 20 R, 1 V |
| Aleksandr Georgiejev | 30 december 2015 | Almere | 45 | 45 - 68 | 75,56% | 24 W, 20 R, 1 V |
# Actenodia bisinterrupta

Actenodia bisinterrupta is een keversoort uit de familie van oliekevers (Meloidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1955 door Kaszab.
# Joodse begraafplaats (Assen)

De Joodse begraafplaats van Assen in de Nederlandse provincie Drenthe ligt aan de Oude Haarweg in het Twijfelveld, een natuurgebied net even buiten het Asserbos. De begraafplaats is gesticht in de achttiende eeuw.

## Historie

Lange tijd mochten joden zich niet vrij in de Nederlandse plaatsen vestigen. In Assen was 'de jode Meier' in 1742 een van de eersten. Na deze Meijer vestigden zich meerdere joden in de Drentse hoofdstad. Zij benaderden de gemeente Assen met het verzoek om grond voor een eigen begraafplaats. In 1778 kreeg Petrus Hofstede van het Landschapsbestuur de opdracht hiervoor een stuk grond aan te wijzen. Zij kregen daarvoor de beschikking over een stuk grond in het Twijfelveld. De begraafplaats is de oudst bestaande begraafplaats in Assen. Hij is in de loop van de jaren uitgebreid en heeft nu een grootte van 0,5 hectare.
Er staan zowel Nederlandse als Hebreeuwse teksten op de grafstenen. De oudst bewaard gebleven grafsteen is van Golda, dochter van Jehoeda (1793). De begraafplaats is omgeven door een hek en is niet vrij toegankelijk.

## Monumenten

Tijdens de Holocaust gedurende de Tweede Wereldoorlog is een groot deel van de Asser joodse gemeenschap weggevoerd en vermoord in kampen. Ter herinnering daaraan staat op de begraafplaats het Joods grafmonument. Het monument werd op 17 juni 1951 onthuld door opperrabbijn Justus Tal in aanwezigheid van genodigden, waaronder Hugo Jozias de Dreu, burgemeester van Assen.
Op een wit natuurstenen zuil, bekroond met een davidster staat:
   Wij blijven gedenken de overledenen in Westerbork, en de weggevoerden naar de concentratiekampen. Meer dan 500 zonen en dochteren onzer gemeente. In de jaren 5700-5705 / 1940-1945
Aan weerszijden van de zuil zijn gedenkplaten aangebracht met daarop de namen van 189 oorlogsslachtoffers.
Het tweede monument werd in 1970 onthuld. Het bestaat uit drie witte, natuurstenen platen met de namen van 156 joodse oorlogsslachtoffers voor wie geen afzonderlijke zerk is opgericht.
# Bisdom Gliwice

Het bisdom Gliwice (Latijn: Dioecesis Glivicensis, Pools: Diecezja Gliwicka) is een in Polen gelegen rooms-katholiek bisdom met zetel in de stad Gliwice. Het bisdom behoort tot de kerkprovincie Katowice, en is, samen met het bisdom Opole, suffragaan aan het aartsbisdom Katowice.

## Geschiedenis

* 25 maart 1992: Opgericht als bisdom Gliwice uit delen van het bisdom Częstochowa, bisdom Katowice en bisdom Opole

## Bisschoppen van Gliwice

* 1992-2011 Jan Walenty Wieczorek
* 2011-heden Jan Kopiec

## Hulpbisschoppen van Gliwice

* 1992-heden Gerard Alfons Kusz
* Kathedraal van Gliwice
# Sint-Franciscuskerk (Oostende)

De Sint-Franciscuskerk is een kerkgebouw in de tot de West-Vlaamse stad Oostende behorende plaats Mariakerke, gelegen aan de Assisiëlaan, in de Nieuwe Koerswijk.
Het betreft een modernistisch kerkgebouw, opgericht in 1967 naar ontwerp van Juan Meyers. Het doosvormige gebouw heeft een rechthoekige plattegrond, en werd gebouwd met betonnen snelbouwblokken. Op de gevel werd in keramiek een abstracte Sint-Franciscusfiguur uitgebeeld.
Het betreft een zaalkerk met rechte koorwand. Voor de kerk staat een metalen kruis, maar een toren is afwezig.
# Depsages granulosa

Depsages granulosa is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1831 door Guérin.
# Klokočov (okres Michalovce)

Klokočov (Hongaars: Hajagos) is een Slowaakse gemeente in de regio Košice, en maakt deel uit van het district Michalovce. Klokočov telt 409 inwoners.
# Ablerus elegantissimus

Ablerus elegantissimus is een vliesvleugelig insect uit de familie Aphelinidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1913 door Girault.
# Bisdom Girardota

Het bisdom Girardota (Latijn: Dioecesis Girardotanensis) is een rooms-katholiek bisdom met als zetel Girardota, in Colombia. Het bisdom is suffragaan aan het aartsbisdom Medellín.

## Geschiedenis

Het bisdom werd opgericht op 18 juni 1988, uit delen van het aartsbisdom Medellín.

## Parochies

Het bisdom had in 2021 een oppervlakte van 2.445 km$^2$ en telde 190.320 inwoners waarvan 96,7% rooms-katholiek was.

## Bisschoppen

* Óscar Ángel Bernal (18 juni 1988 - 4 juli 1996)
* Héctor Ignacio Salah Zuleta (21 februari 1998 - 13 mei 2005)
* Óscar González Villa (24 april 2006 - 10 juni 2006)
* Gonzalo Restrepo Restrepo (11 juli 2006 - 16 juli 2009)
* Guillermo Orozco Montoya (2 februari 2010 - heden)

## Galerij van afbeeldingen

* Wapen van het bisdom Girardota
* Diocese of Girardota. catholic hierarchy (2024). Geraadpleegd op 27 januari 2024.
Medellín (aartsbisdom) · Caldas · Girardota · Jericó · Sonsón-Rionegro
# Sivatipula

Sivatipula is een ondergeslacht van het geslacht van insecten Tipula binnen de familie langpootmuggen (Tipulidae).

## Soorten

Deze lijst van 8 stuks is mogelijk niet compleet.
* T. (Sivatipula) alhena (Alexander, 1953)
* T. (Sivatipula) bhishma (Alexander, 1964)
* T. (Sivatipula) filicornis (Brunetti, 1918)
* T. (Sivatipula) lackschewitziana (Alexander, 1928)
* T. (Sivatipula) mitocera (Alexander, 1927)
* T. (Sivatipula) parvauricula (Alexander, 1941)
* T. (Sivatipula) pullimargo (Alexander, 1951)
* T. (Sivatipula) suensoniana (Alexander, 1940)
# Deinopa ostia

Deinopa ostia is een vlinder uit de familie van de spinneruilen (Erebidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1898 door Druce.
# Iishi (district)

Iishi (飯石郡, Iishi-gun) is een district van de prefectuur Shimane in Japan.
Op 1 april 2009 had het district een geschatte bevolking van 5563 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 22,9 inwoners per km². De totale oppervlakte bedraagt 242,84 km².

## Dorpen en gemeenten

* Iinan

## Geschiedenis

* Op 1 november 2004 werden de gemeenten Kakeya, Mitoya, Yoshida en Daitō, Kamo en Kisuki van het district Ōhara samengevoegd tot de stad Unnan.
* Op 1 januari 2005 werden de gemeenten Akagi en Tonbara samengevoegd tot de gemeente Iinan.
Subprefectuur: Oki Steden: Gotsu · Hamada · Izumo · Masuda · Matsue (hoofdstad) · Oda · Unnan · Yasugi Districten: Iishi · Kanoashi · Nita · Ochi · Oki
Gemeenten per district
# Klokočov (okres Čadca)

Klokočov (Hongaars: Klokocsóvölgy) is een Slowaakse gemeente in de regio Žilina, en maakt deel uit van het district Čadca. Klokočov telt 2.455 inwoners.
# Ablerus diana

Ablerus diana is een vliesvleugelig insect uit de familie Aphelinidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1920 door Girault.