OpenLLM-France/wikimedia huggingface dataset:
# Prodecatoma scrobata

Prodecatoma scrobata is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Narendran.
# Prodecatoma pongamiae

Prodecatoma pongamiae is een vliesvleugelig insect uit de familie Eurytomidae. De wetenschappelijke naam is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Mani & Kurian.
# Ceraceopsis

Ceraceopsis is een monotypisch geslacht van schimmels. Het is nog niet met zekerheid in een familie ingedeeld (Incertae sedis). Het bevat alleen de soort Ceraceopsis verruculosa.
# Ceraceomyces

Ceraceomyces is een geslacht van schimmels behorend tot de familie Amylocorticiaceae.

## Soorten

Volgens Index Fungorum telt het geslacht 16 soorten (peildatum december 2022):
| Soortnaam | Auteur(s) | Publicatiejaar |
| Ceraceomyces atlanticus | K.H. Larss. & Chikowski | 2017 |
| Ceraceomyces austroandinus | Gresl. & Rajchenb. | 1999 |
| Ceraceomyces bizonatus | Dhingra & Avn.P. Singh | 2009 |
| Ceraceomyces borealis | (Romell) J. Erikss. & Ryvarden | 1973 |
| Ceraceomyces cerebrosus | (G. Cunn.) Stalpers & P.K. Buchanan | 1991 |
| Ceraceomyces cremeo-ochraceus | Hjortstam | 1983 |
| Ceraceomyces crispatus | (O.F. Müll.) Rauschert | 1987 |
| Ceraceomyces cystidiatus | (J. Erikss. & Hjortstam) Hjortstam | 1973 |
| Ceraceomyces eludens | K.H. Larss. | 1998 |
| Ceraceomyces microsporus | K.H. Larss. | 1998 |
| Ceraceomyces oligodontus | P. Roberts | 2000 |
| Ceraceomyces reidii | (K.S. Thind & S.S. Rattan) S.S. Rattan | 1977 |
| Ceraceomyces simulans | (Berk. & Broome) Hjortstam | 1989 |
| Ceraceomyces sublaevis (Kleinsporig wasvlies) | (Bres.) Jülich | 1972 |
| Ceraceomyces tessulatus (Grootsporig wasvlies) | (Cooke) Jülich | 1972 |
| Ceraceomyces variicolor | (G. Cunn.) Stalpers | 1985 |
* (en) Index Fungorum
# Ceracis bicornis

Ceracis bicornis is een keversoort uit de familie houtzwamkevers (Ciidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1849 gepubliceerd door J. Mellié.
# Ceracia mucronifera

Ceracia mucronifera is een vliegensoort uit de familie van de sluipvliegen (Tachinidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1865 door Rondani.
# Ceracis

Ceracis is een geslacht van kevers in de familie houtzwamkevers (Ciidae).

## Soorten

* C. bicornis (Mellié, 1849)
* C. bifurcus Gorham, 1898
* C. californicus (Casey, 1884)
* C. castaneipennis Mellié, 1849
* C. cornifer (Mellié, 1849)
* C. cucullatus (Mellié, 1849)
* C. curtus (Mellié, 1849)
* C. cylindricus (Brèthes, 1922)
* C. dixiensis (Tanner, 1934)
* C. evansi (Blair, 1944)
* C. furcatus (Bosc, 1791)
* C. furcicollis (Blair, 1935)
* C. furcifer Mellié, 1849
* C. hastifer (Mellié, 1849)
* C. japonus (Reitter, 1878)
* C. laminicollis Miyatake, 1982
* C. laticornis Pic, 1922
* C. latirostris (Gorham, 1886)
* C. limai Lopes-Andrade, Madureira & Zacaro, 2002
* C. magister Lawrence, 1971
* C. militaris Mellié, 1849
* C. minutissimus (Mellié, 1849)
* C. minutus Dury, 1917
* C. monocerus Lawrence, 1967
* C. multipunctatus (Mellié, 1849)
* C. nigricans (Fauvel, 1904)
* C. nigropunctatus Lawrence, 1967
* C. obrieni Lawrence, 1967
* C. palaceps Zimmerman, 1942
* C. particularis Pic, 1922
* C. pecki Lawrence, 1971
* C. powelli Lawrence, 1967
* C. pullulus (Casey, 1898)
* C. punctulatus Casey, 1898
* C. quadricornis Gorham, 1886
* C. quadridentatus Pic, 1922
* C. ruficornis Pic, 1916
* C. sallei Mellié, 1849
* C. schaefferi Dury, 1917
* C. shikokuensis (Miyatake, 1954)
* C. similis G. Horn, 1894
* C. simplicicornis (Pic, 1916)
* C. singularis (Dury, 1917)
* C. taurulus (Jacquelin du Val, 1857)
* C. thoracicornis (Ziegler, 1845)
* C. unicornis Gorham, 1898
* C. variabilis (Mellié, 1849)
# Protaphorura vanderdrifti

Protaphorura vanderdrifti is een springstaartensoort uit de familie van de Onychiuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1952 door Gisin.
# Protaphreutis acquisitella

Protaphreutis acquisitella is een vlinder uit de familie echte motten (Tineidae). De wetenschappelijke naam van deze soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1863 door Walker.
De soort komt voor in tropisch Afrika.
# Petru Rareș

Petru Rareș is een Roemeense gemeente in het district Bistrița-Năsăud. Petru Rareș telt 3710 inwoners.
De gemeente bestaat uit de dorpen:
* Baţa (Baca)
* Reteag (Hongaars: Retteg; Duits: Retteneck).
Beide dorpen kennen een Hongaarse minderheid; in 2011 waren er in Reteag (Retteg) op een bevolking van 2 573 personen in totaal 333 Hongaren (13,5%), in Baţa (Baca) gaat het om 240 Hongaren (31,6%) op een totaalbevolking van 778 personen. In 1992 vormden de Hongaren nog 46% van de bevolking in het laatstgenoemde dorp. In Baţa is sprake van tweetalige komborden (dit is verplicht als een dorp meer dan 20% inwoners heeft die behoren tot een etnische minderheid).
De gemeente heeft te maken met een sterke afname van de bevolking, in 1900 waren er 5110 inwoners (3041 Roemenen en 1860 Hongaren). De bevolking bereikte haar top tijdens de volkstelling van 1941 (5877 inwoners).

## Naam

De gemeente nam in 1925 de huidige naam aan, Petru Rareș was een vorst van het historische vorstendom Moldavië in de 16e eeuw.
# Pherbina mediterranea

Pherbina mediterranea is een vliegensoort uit de familie van de slakkendoders (Sciomyzidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1953 door Mayer.
# Protodeltote

Protodeltote is een ondergeslacht van het geslacht Deltote van nachtvlinders uit de familie Noctuidae.

## Soorten

* Deltote (Protodeltote) pygarga Hufnagel, 1766 Donkere marmeruil
* Natural History Museum Lepidoptera genus database
* Protodeltote at funet.fi
* Taxonomische informatie over Protodeltote bij Fauna Europaea.
# Profiler

Een profiler is een programma voor het analyseren van de uitvoersnelheid en het geheugengebruik van andere programma's. Het is in de informatica een belangrijk gereedschap bij het ontwikkelen van programma's waarvan de snelheid essentieel is.
Een profiler bepaalt per deel van het te profileren programma hoeveel procent er in dat deel van doorgebracht wordt. Zo kan de ontwikkelaar bepalen welk deel geoptimaliseerd moet worden om de meeste snelheidswinst te behalen.

## Profile Guided Optimization

Compilers van tegenwoordig zijn al erg goed in het automatisch optimaliseren van programma's. Een groot probleem is echter dat de compiler veel te weinig weet over het programma dat het aan het compileren is.
Een voorbeeld:
In dit voorbeeld is het duidelijk dat het else-blok veel vaker uitgevoerd wordt dan het if-blok. Voor de compiler is dat echter vaak niet te achterhalen. Als de compiler in zo'n geval zou weten welke optie vaker voorkomt, zou het stukken beter kunnen optimaliseren.
Door middel van profile guided optimization is dit mogelijk. Je voert dan eerst een normale versie van je programma uit met een profiler. Uit het resultaat van de profiler haalt de compiler dan de informatie die het nodig heeft voor het optimaliseren van het gecompileerde programma.
# Phagocata cornuta

Phagocata cornuta is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Phagocata, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Planariidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1903 door Chichoff.
# Phagocata hamptonae

Phagocata hamptonae is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Phagocata, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Planariidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1982 door Roman Kenk.
# Phagocata fawcetti

Phagocata fawcetti is een platworm (Platyhelminthes). De worm is tweeslachtig. De soort leeft in of nabij zoet water.
Het geslacht Phagocata, waarin de platworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Planariidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1975 door Ball & Gourbault.
# Primitief Iers

Primitief Iers is de benaming voor de allervroegst overgeleverde fase van de Ierse taal. Het is bekend uit een aantal korte oghaminscripties vanaf de vierde eeuw, hoofdzakelijk eigennamen.
Ondanks de geringe omvang van het tekstcorpus is deze taal van groot belang voor de historische taalkunde. Het Primitief Iers blijkt een extreem behoudende taal, die nauwelijks van het Proto-Keltisch verschilt en daarmee sterk aan het Gallisch doet denken. De buigingsuitgangen zijn nog (vrijwel) intact, er is nog geen syncope (verlies van korte klinkers) opgetreden en er is niets te zien van typisch Ierse consonantmutaties of brede en smalle consonanten. In sommige inscripties, maar zeker niet in alle, wordt de q wel al door een c vervangen.
Deze stand van zaken heeft taalkundigen voor een raadsel gesteld. Het Oudiers, dat maar twee eeuwen na de oudste Ierse oghaminscripties werd opgeschreven, draagt alle genoemde kenmerken wel: de buigingsuitgangen zijn ver afgesleten en verbuigingen worden vooral door mutaties uitgedrukt, er zijn consonantclusters als gevolg van het wegvallen van klinkers en er zijn brede en smalle consonanten. Een koning van Leinster, die in Oudierse annalen optreedt als Mac Caírthinn Uí Enechglaiss, wordt in een inscriptie bijvoorbeeld gememoreerd als MAQI CAIRATINI AVI INEQUAGLAS (hier in de genitief). Zulke taalveranderingen zijn niet ongewoon, maar het tempo waarmee ze plaatsgevonden hebben is dat wel.
Een gangbare verklaring voor dit grote verschil is de komst van het christendom naar Ierland. Hoge taalregisters, en zeker registers die in verband worden gebracht met religie, hebben vaak de neiging om archaïsche taalvormen te behouden, hoe snel de alledaagse spreektaal ook mag veranderen. De voorchristelijke inscripties waren het werk van druïden, die volgens deze zienswijze eeuwenlang vrijwel dezelfde taal hadden behouden. Na de komst van het christendom verdween de klasse van de druïden en de bijbehorende taal. Toen er enige eeuwen later een nieuwe Ierse schriftcultuur opkwam, richtte men zich weer op de gewone spreektaal.
# Ccorca

Ccorca is een van de acht districten van de provincie Cuzco in Peru. Het district is ingesteld per 14 januari 1942 en had 2200 inwoners in 2005.

## Bestuurlijke indeling

Het district is onderdeel van de provincie Cuzco in de gelijknamige regio van Peru.
* 1 2 Instituto Nacional de Estadística e Informática (INEI); Directorio Nacional 2017; p. 213.
* ↑ (es) Instituto Nacional de Estadística e Informática. Banco de Información Distrital.
# Castel Volturno

Castel Volturno is een gemeente in de Italiaanse provincie Caserta (regio Campanië) en telt 21.444 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 72,2 km², de bevolkingsdichtheid is 259 inwoners per km².

## Geografie

De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Bagnara, Baia Verde, Borgo Domizio, Destra Volturno, Ischitella, Scatozza, Seponi, Villaggio Coppola, Villaggio del Sole.
Castel Volturno grenst aan de volgende gemeenten: Cancello e Arnone, Giugliano in Campania (NA), Mondragone, Villa Literno.

## Demografie

Castel Volturno telt ongeveer 9810 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 23,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwonertal |
| 1991 | 15.140 |
| 2001 | 18.639 |

## Externe link

* (it) Comune di Castel Volturno
* Italiaans bureau voor statistiek
Ailano · Alife · Alvignano · Arienzo · Aversa · Baia e Latina · Bellona · Caianello · Caiazzo · Calvi Risorta · Camigliano · Cancello e Arnone · Capodrise · Capriati a Volturno · Capua · Carinaro · Carinola · Casagiove · Casal di Principe · Casaluce · Casapesenna · Casapulla · Caserta · Castel Campagnano · Castel Morrone · Castel Volturno · Castel di Sasso · Castello del Matese · Cellole · Cervino · Cesa · Ciorlano · Conca della Campania · Curti · Dragoni · Falciano del Massico · Fontegreca · Formicola · Francolise · Frignano · Gallo Matese · Galluccio · Giano Vetusto · Gioia Sannitica · Grazzanise · Gricignano di Aversa · Letino · Liberi · Lusciano · Macerata Campania · Maddaloni · Marcianise · Marzano Appio · Mignano Monte Lungo · Mondragone · Orta di Atella · Parete · Pastorano · Piana di Monte Verna · Piedimonte Matese · Pietramelara · Pietravairano · Pignataro Maggiore · Pontelatone · Portico di Caserta · Prata Sannita · Pratella · Presenzano · Raviscanina · Recale · Riardo · Rocca d'Evandro · Roccamonfina · Roccaromana · Rocchetta e Croce · Ruviano · San Cipriano d'Aversa · San Felice a Cancello · San Gregorio Matese · San Marcellino · San Marco Evangelista · San Nicola la Strada · San Pietro Infine · San Potito Sannitico · San Prisco · San Tammaro · Sant'Angelo d'Alife · Sant'Arpino · Santa Maria Capua Vetere · Santa Maria a Vico · Santa Maria la Fossa · Sessa Aurunca · Sparanise · Succivo · Teano · Teverola · Tora e Piccilli · Trentola-Ducenta · Vairano Patenora · Valle Agricola · Valle di Maddaloni · Villa Literno · Villa di Briano · Vitulazio
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Castel d'Ario

Castel d'Ario is een gemeente in de Italiaanse provincie Mantua (regio Lombardije) en telt 4433 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 22,4 km², de bevolkingsdichtheid is 192 inwoners per km². Castel d'Ario is ook de geboorteplaats van Tazio Nuvolari, een van de bekendste Italiaanse coureurs. Nog altijd wordt er in september vanuit Mantova een rally verreden met de naam Gran Premio Nuvolari.

## Demografie

Castel d'Ario telt ongeveer 1766 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 7,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 3929 |
| 2001 | 4231 |

## Geografie

Castel d'Ario grenst aan de volgende gemeenten: Bigarello, Roncoferraro, Sorgà (VR), Villimpenta.

## Externe link

* http://www.comune.casteldario.mn.it/
* Italiaans bureau voor statistiek
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
Acquanegra sul Chiese · Asola · Bagnolo San Vito · Bigarello · Borgoforte · Borgofranco sul Po · Bozzolo · Canneto sull'Oglio · Carbonara di Po · Casalmoro · Casaloldo · Casalromano · Castel Goffredo · Castel d'Ario · Castelbelforte · Castellucchio · Castiglione delle Stiviere · Cavriana · Ceresara · Commessaggio · Curtatone · Dosolo · Felonica · Gazoldo degli Ippoliti · Gazzuolo · Goito · Gonzaga · Guidizzolo · Magnacavallo · Mantua · Marcaria · Mariana Mantovana · Marmirolo · Medole · Moglia · Monzambano · Motteggiana · Ostiglia · Pegognaga · Pieve di Coriano · Piubega · Poggio Rusco · Pomponesco · Ponti sul Mincio · Porto Mantovano · Quingentole · Quistello · Redondesco · Revere · Rivarolo Mantovano · Rodigo · Roncoferraro · Roverbella · Sabbioneta · San Benedetto Po · San Giacomo delle Segnate · San Giorgio di Mantova · San Giovanni del Dosso · San Martino dall'Argine · Schivenoglia · Sermide · Serravalle a Po · Solferino · Sustinente · Suzzara · Viadana · Villa Poma · Villimpenta · Virgilio · Volta Mantovana
# Castelpagano

Castelpagano is een gemeente in de Italiaanse provincie Benevento (regio Campanië) en telt 1649 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 38,2 km², de bevolkingsdichtheid is 45 inwoners per km².

## Demografie

Castelpagano telt ongeveer 623 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 8,6% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.
| Jaar | Inwoneraantal |
| 1991 | 1859 |
| 2001 | 1699 |

## Geografie

Castelpagano grenst aan de volgende gemeenten: Cercemaggiore (CB), Circello, Colle Sannita, Riccia (CB), Santa Croce del Sannio.
* Italiaans bureau voor statistiek
Airola · Amorosi · Apice · Apollosa · Arpaia · Arpaise · Baselice · Benevento · Bonea · Bucciano · Buonalbergo · Calvi · Campolattaro · Campoli del Monte Taburno · Casalduni · Castelfranco in Miscano · Castelpagano · Castelpoto · Castelvenere · Castelvetere in Val Fortore · Cautano · Ceppaloni · Cerreto Sannita · Circello · Colle Sannita · Cusano Mutri · Dugenta · Durazzano · Faicchio · Foglianise · Foiano di Val Fortore · Forchia · Fragneto Monforte · Fragneto l'Abate · Frasso Telesino · Ginestra degli Schiavoni · Guardia Sanframondi · Limatola · Melizzano · Moiano · Molinara · Montefalcone di Val Fortore · Montesarchio · Morcone · Paduli · Pago Veiano · Pannarano · Paolisi · Paupisi · Pesco Sannita · Pietraroja · Pietrelcina · Ponte · Pontelandolfo · Puglianello · Reino · San Bartolomeo in Galdo · San Giorgio La Molara · San Giorgio del Sannio · San Leucio del Sannio · San Lorenzello · San Lorenzo Maggiore · San Lupo · San Marco dei Cavoti · San Martino Sannita · San Nazzaro · San Nicola Manfredi · San Salvatore Telesino · Sant'Agata de' Goti · Sant'Angelo a Cupolo · Sant'Arcangelo Trimonte · Santa Croce del Sannio · Sassinoro · Solopaca · Telese Terme · Tocco Caudio · Torrecuso · Vitulano
* ↑ https://demo.istat.it/?l=it.
# Phiale bisignata

Phiale bisignata is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de springspinnen (Salticidae).
Het dier behoort tot het geslacht Phiale. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1901 door Frederick Octavius Pickard-Cambridge.
# Phialastrum

Phialastrum is een monotypisch geslacht van schimmels behorend tot de familie Geastraceae. Het bevat alleen de soort Phialastrum barbatum.
# Protonemura asturica

Protonemura asturica is een steenvlieg uit de familie beeksteenvliegen (Nemouridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1954 door Aubert.
# Philippe de la Neuveforge

Philippe de la Neuveforge (de la Neuforge) (Luxemburg (stad), 8 mei 1621 - Echternach, 10 september 1684), was een Luxemburgs geestelijke.
Op twintigjarige leeftijd trad hij in in de Abdij van Echternach. Daar werd hij in 1649 priester gewijd; hij werd er prior in 1658 en abt in 1667.
Van 1672 af was hij schepen van de stad Echternach en in die functie liet hij in 1680 vijf vrouwen als heks verbranden.
# Philippe du Plaissis

Philippe du Plaissis (1165 - 1209, ook du Plessis, du Pleissiez, du Plaissiez) was de dertiende grootmeester van de Orde van de Tempeliers. Hij was een Franse ridder uit Anjou, geboren op het kasteel van Le Plessis-Macé. Philippe nam in 1189 deel aan de Derde Kruistocht en trad, eenmaal in het Heilige Land aangekomen, toe tot de Tempeliers.
Philippe was een van de ridders die verantwoordelijk waren voor het verdrag tussen Saladin en Richard Leeuwenhart. Hij volgde in maart 1201 Gilbert Erail op als grootmeester van de Tempeliers en versterkte de banden met de Duitse Orde en met Al-Malik al-Adil, iets wat zeer bekritiseerd werd door paus Innocentius III. Onder zijn leiding bereikte de macht van de Orde in Europa zijn hoogtepunt. Hij overleed in 1209 en werd opgevolgd door Willem van Chartres.
# Celerena obiana

Celerena obiana is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1910 door Prout.
# Celerena reversa

Celerena reversa is een vlinder uit de familie van de spanners (Geometridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1897 door Warren.
# Protaphorura quercetana

Protaphorura quercetana is een springstaartensoort uit de familie van de Onychiuridae. De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1986 door Mateos-Frias & Arbea.
# Prionostemma referens

Prionostemma referens is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Prionostemma richteri

Prionostemma richteri is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Prionostemma reticulatum

Prionostemma reticulatum is een hooiwagen uit de familie Sclerosomatidae.
# Phanotea ceratogyna

Phanotea ceratogyna is een spinnensoort in de taxonomische indeling van de Zoropsidae.
Het dier behoort tot het geslacht Phanotea. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1994 door Charles E. Griswold.
# Phlugiolopsis yaeyamensis

Phlugiolopsis yaeyamensis is een rechtvleugelige insectensoort uit de familie van de sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). De soort komt voor op de Yaeyama-eilanden in Japan.
Phlugiolopsis yaeyamensis werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Yamasaki in 1986.
* 1 2 Yamasaki, T. (1986) Discovery of Phlugiolopsis (Orthoptera: Tettigoniidae: Meconematinae) in the Ryukyu Islands. Kontyu, Tokyo, 54(2), 353–358.
* ↑ Wang, H.; Li, K.; Liu, X. (2012) A taxonomic study on the species of the genus Phlugiolopsis Zeuner (Orthoptera, Tettigoniidae, Meconematinae). Zootaxa, 3332: 27-48
# Proboscidosaccus mesodesmatis

Proboscidosaccus mesodesmatis is een lintworm (Platyhelminthes; Cestoda). De worm is tweeslachtig. De soort leeft als parasiet in andere dieren.
Het geslacht Proboscidosaccus, waarin de lintworm wordt geplaatst, wordt tot de familie Phyllobothriidae gerekend. De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd in 1962 door Bahamonde & Lopez.
# Binnenpoort 6

De Binnenpoort 6 is een rijksmonument in de Nederlandse stad Culemborg, provincie Gelderland. Het gebouw ligt op de hoek van de middeleeuwse stadsgracht en de straat met de naam Binnenpoort.

## Geschiedenis

Het pand is rond 1600 gebouwd tussen de Lanxmeerpoort (ook wel Binnenpoort genoemd) en de toenmalige voorpoort in. De muur van de zuidgevel - gelegen langs de stadsgracht - is nog afkomstig van de middeleeuwse voorpoort. De oorspronkelijke indeling was een voorhuis met een achterwand die het voorhuis afscheidde van het achterhuis. Tegen deze wand was de stookplaats geplaatst.
In 1617 werd een nieuwe voorpoort gebouwd naar ontwerp van Jacob Canneman. Delen hiervan zijn bewaard gebleven in de zuidgevel van het huis.
In 1959 werd het huis gerestaureerd.

## Beschrijving

Het huis heeft aan de voor- en achterzijde trapgevels, met daartussen een zadeldak. De zuidgevel bevat eveneens een trapgevel.

### Voorgevel

De voorgevel is opgebouwd uit baksteen, met op de verdiepingen banden van natuursteen. De waterlijsten boven de begane grond en de eerste verdieping bevatten stenen leeuwenkopjes. De vensters worden afgedekt door korfboogvormige boogtrommels die rusten op kopjes van mergelsteen. Boven in de trapgevel zijn twee pilasters zichtbaar. De gevel is voorzien van sierankers en een gevelsteen met een wapenschild; de gevelsteen geeft het jaar 1581 aan.
Bij de restauratie van 1959 is de onderpui teruggebracht naar de situatie van omstreeks 1800.

### Zijgevel

De bakstenen zijgevel bevindt zich aan de zuidkant van het huis, langs de stadsgracht. In de gevel zijn sierankers aangebracht. Boven in de trapgevel bevindt zich één pilaster.
Onder in de muur zijn diverse vloedstenen gemetseld, die herinneren aan de diverse watersnoodrampen in het rivierengebied. Zij geven tevens de waterstanden aan die in Culemborg door de dijkdoorbraken werden bereikt.
De gevel is deels een restant van de middeleeuwse voorpoort. Ook bevat deze gevel een restant van de voormalige voorpoort die in 1617 werd geplaatst. Deze sierpoort, gebouwd door Jacob Canneman, bestond uit twee pilasters met versierde mergelbanden en aan weerszijden twee cilindervormige torentjes met een uiendak. Tegen de hoek van de Binnenpoort 6 is een pilaster bewaard gebleven en in de gevel zelf is een restant zichtbaar van een van de cilindervormige torentjes.
In de 18e eeuw is een erker geplaatst die rust op korbelen.

## Afbeeldingen

* Situatie in 1950
* Herdenkingsstenen van diverse watersnoden
* Binnenpoort in Culemborg door Cornelis Pronk (18e eeuw), met de sierpoort uit 1617
* De erker in de zuidgevel
* de Beaufort, R.F.P., Herma M. van den Berg (1968). De Betuwe. Staatsuitgeverij, Den Haag, "Culemborg", pp. 158-159, 205-206.
* ↑ Beltjes, P.J.W., P.W. Schipper (1988). Culemborg – beeld van een stad. G.J.L. Koolhof, Culemborg, "Watervloeden", p. 198.